| Livre, chapitre |
| [2, 17] |
ἦν
παρ'
αὐτῷ
βλέπειν
οὔτε
|
βάθρα |
κύκλῳ
διέκειτο,
ἀλλ'
οὗ
ἂν |
| [2, 17] |
Ὡς
ἐκ
βραχείας
δαιτὸς
ἡ
|
βαιὰ |
κύλιξ
αὐτοῖς
κυκλεῖται
πρὸς
μέτρον, |
| [2, 8] |
εὐστόχως
εἰπεῖν·
Καὶ
γὰρ
ἐν
|
βακχεύμασιν |
Οὖσ'
ἥ
γε
σώφρων
οὐ |
| [2, 17] |
βασιλεὺς
Ἀντίγονος
μάχῃ
νικήσας
τοὺς
|
βαρβάρους |
παραγίνεται
εἰς
τὴν
ἰδίαν,
καὶ |
| [2, 17] |
αὑτόν.
Καὶ
ἡνίκα
ἐνίκα
τοὺς
|
βαρβάρους |
περὶ
Λυσιμαχίαν,
γράφει
ψήφισμα
αὐτῷ |
| [2, 3] |
τῶν
δὲ
σωμάτων
τὰ
μὲν
|
βαρέα |
τὸν
κάτω
τόπον
ὡς
τὴν |
| [2, 8] |
ἐν
ὁδῷ
βαστάζοντος
ἀργύριον
καὶ
|
βαρυνομένου, |
ὥς
φασιν
οἱ
περὶ
τὸν |
| [2, 8] |
μόνον
θεοὺς
ἀγνοεῖν
ἀλλὰ
καὶ
|
βασιλέας, |
Πῶς,
εἶπεν,
ἀγνοῶ,
ὅπου
γε |
| [2, 17] |
ἐπιστολῆς
ἧς
ἡ
ἀρχή·
Μενέδημος
|
βασιλεῖ |
Δημητρίῳ
χαίρειν.
Ἀκούω
πρὸς
σὲ |
| [2, 10] |
ὃν
καὶ
λόγον
γέγραφε
Περὶ
|
βασιλείας |
σφόδρα
εὐδοκιμοῦντα.
Τὸν
βίον
δὲ |
| [2, 8] |
κακοδαίμων,
κἀμοῦ
κακοδαιμονέστερος
ὁ
Περσῶν
|
βασιλεύς. |
Ἀλλ'
ὅρα
μὴ
ὡς
οὐδὲν |
| [2, 17] |
καὶ
οἱ
πρόβουλοι
εἶπον.
Ἐπειδὴ
|
βασιλεὺς |
Ἀντίγονος
μάχῃ
νικήσας
τοὺς
βαρβάρους |
| [2, 2] |
δὲ
ἡμῖν
καὶ
ὁ
Μήδων
|
βασιλεύς, |
οὐκ
ἤν
γε
ἐθέλωμεν
δασμοφορέειν· |
| [2, 10] |
γέγονε
δὲ
καὶ
Ἀντιγόνου
τοῦ
|
βασιλέως |
διδάσκαλος,
πρὸς
ὃν
καὶ
λόγον |
| [2, 17] |
τῷ
φίλῳ.
Τοῦ
γάρ
τοι
|
βασιλέως |
ἐπιμήνιον
ἑορτὴν
τελοῦντος
καὶ
καλέσαντος |
| [2, 10] |
δυνάμενος
παραχρῆμα
διαλύσασθαι,
ὑπὸ
τοῦ
|
βασιλέως |
τά
τε
ἄλλα
ἐπετιμήθη
καὶ |
| [2, 17] |
τἄλλα
μόνον
ἐκέλευσεν
ἀπαγγεῖλαι
ὅτι
|
βασιλέως |
υἱός
ἐστιν.
Πρὸς
δὲ
τὸν |
| [2, 8] |
οὐ
παρόντων·
ὅθεν
καὶ
Διογένης
|
βασιλικὸν |
κύνα
ἔλεγεν
αὐτόν.
Ὁ
δὲ |
| [2, 8] |
ἑωρακέναι
καὶ
συντετυχηκέναι,
τὴν
δὲ
|
βασίλισσαν |
αὐτὴν
μὴ
τεθεᾶσθαι.
Ὁ
δ' |
| [2, 8] |
τὸ
πλέον
καὶ
ὅσον
δύνασαι
|
βάσταζε. |
Πλέων
ποτὲ
ἐπεὶ
τὸ
σκάφος |
| [2, 8] |
Τοῦ
δὲ
θεράποντος
ἐν
ὁδῷ
|
βαστάζοντος |
ἀργύριον
καὶ
βαρυνομένου,
ὥς
φασιν |
| [2, 3] |
Ξέρξου
διάβασιν
εἴκοσιν
ἐτῶν
εἶναι,
|
βεβιωκέναι |
δὲ
ἑβδομήκοντα
δύο.
Φησὶ
δ’ |
| [2, 1] |
παιδάρια,
τὸν
δὲ
μαθόντα
φάναι,
|
Βέλτιον |
οὖν
ἡμῖν
ᾀστέον
διὰ
τὰ |
| [2, 8] |
εὐλόγως
εἶπας,
ἐπεὶ
πολλῷ
μου
|
βελτίων |
ὑπάρχεις·
ἐγὼ
μὲν
γὰρ
ἔχθρας, |
| [2, 10] |
πρὸς
Ζήνωνα,
ἀλλὰ
καὶ
ἄλλα
|
βιβλία |
καὶ
πρὸς
Ἔφορον
τὸν
ἱστοριογράφον. |
| [2, 8] |
Τοῦ
δὴ
Κυρηναϊκοῦ
φιλοσόφου
φέρεται
|
βιβλία |
τρία
μὲν
ἱστορίας
τῶν
κατὰ |
| [2, 3] |
πραγματείαν.
Πρῶτος
δὲ
Ἀναξαγόρας
καὶ
|
βιβλίον |
ἐξέδωκε
συγγραφῆς.
Φησὶ
δὲ
Σιληνὸς |
| [2, 8] |
τέταρτος
οὗ
τὸ
φωνασκικὸν
φέρεται
|
βιβλίον |
πάγκαλον·
πέμπτος
ὁ
περὶ
τῶν |
| [2, 8] |
ἀργύριον
παρὰ
Διονυσίου,
Πλάτωνος
ἄραντος
|
βιβλίον, |
πρὸς
τὸν
αἰτιασάμενον,
Ἐγὼ
μὲν |
| [2, 8] |
θεῶν
δόξας·
καὶ
αὐτοῦ
περιετύχομεν
|
βιβλίῳ |
ἐπιγεγραμμένῳ
Περὶ
θεῶν,
οὐκ
εὐκαταφρονήτῳ· |
| [2, 12] |
διαλόγους
γέγραφεν
ἐν
ἑνὶ
φερομένους
|
βιβλίῳ |
ἑπτακαίδεκα,
τοὺς
ὑπογεγραμμένους·
Ὅτι
οὐκ |
| [2, 13] |
καὶ
τριάκοντα
ἐν
ἑνὶ
φερόμενοι
|
βιβλίῳ· |
Περὶ
θεῶν,
Περὶ
τοῦ
ἀγαθοῦ, |
| [2, 8] |
γάρ,
εἶπεν,
ἀργυρίων,
Πλάτων
δὲ
|
βιβλίων |
ἐστὶν
ἐνδεής.
Πρὸς
τὸν
εἰπόντα |
| [2, 3] |
φυγαδευθῆναι.
Σάτυρος
δ’
ἐν
τοῖς
|
Βίοις |
ὑπὸ
Θουκυδίδου
φησὶν
εἰσαχθῆναι
τὴν |
| [2, 3] |
γήρως.
Ἕρμιππος
δ’
ἐν
τοῖς
|
Βίοις |
φησὶν
ὅτι
καθείρχθη
ἐν
τῷ |
| [2, 8] |
ἀναδιδομένην.
Ἡμεῖς
δ'
ἐπειδὴ
τὸν
|
βίον |
ἀνεγράψαμεν
αὐτοῦ,
φέρε
νῦν
διέλθωμεν |
| [2, 10] |
Περὶ
βασιλείας
σφόδρα
εὐδοκιμοῦντα.
Τὸν
|
βίον |
δὲ
γήρᾳ
κατέστρεψεν.
Εἰσὶ
καὶ |
| [2, 10] |
περὶ
τοῦ
προβλήματος
ἀθυμίᾳ
τὸν
|
βίον |
κατέστρεψε.
Καὶ
ἔστιν
ἡμῶν
εἰς |
| [2, 17] |
πρὸς
Ἀντίγονον
ἐλθὼν
ἀθυμίᾳ
τὸν
|
βίον |
κατέστρεψεν.
Φησὶ
δ'
Ἡρακλείδης
αὐτὸν |
| [2, 17] |
ἀθυμίας
ἀσιτήσαντα
ἑπτὰ
ἡμέρας
τὸν
|
βίον |
μεταλλάξαι.
Τὰ
ὅμοια
τούτῳ
καὶ |
| [2, 3] |
ἔχουσιν
ἐγκαλεῖν
αὑτῷ
κατὰ
τὸν
|
βίον· |
οὐδὲν
δὲ
εἰπόντων,
Καὶ
μὴν |
| [2, 3] |
τοῦτον,
ὁ
δ’
αὑτὸν
ἐξάγαγεν
|
βιότου |
μαλθακίῃ
σοφίης.
Γεγόνασι
δὲ
καὶ |
| [2, 8] |
ταῖς
ἀγορασίαις
κομπούντων,
τοὺς
δὲ
|
βίους |
εἰκῆ
δοκιμαζόντων·
οἱ
δὲ
τοῦτο |
| [2, 17] |
Ἡρακλείδην
τέταρτον
καὶ
ἑβδομηκοστὸν
ἔτος
|
βιούς. |
καὶ
εἰς
αὐτὸν
ἡμῶν
ἐστιν |
| [2, 11] |
Συρακόσιος.
Ταύτης
οὐ
κατὰ
τρόπον
|
βιούσης |
εἶπέ
τις
πρὸς
τὸν
Στίλπωνα |
| [2, 8] |
ἀπέλιπον
δὲ
καὶ
φιλίαν
ἐν
|
βίῳ |
καὶ
χάριν
καὶ
πρὸς
γονέας |
| [2, 8] |
Διοκλῆς
φησιν
ἐν
τῷ
Περὶ
|
βίων |
φιλοσόφων·
ἄλλοι
γὰρ
εἰς
Πλάτωνα |
| [2, 8] |
ὥς
φασιν
οἱ
περὶ
τὸν
|
Βίωνα |
ἐν
ταῖς
Διατριβαῖς,
Ἀπόχεε,
ἔφη, |
| [2, 11] |
μόνον.
Τὸ
δ'
αὐτὸ
καὶ
|
Βίωνα |
ἐρωτηθέντα
εἰ
θεοί
εἰσιν
εἰπεῖν· |
| [2, 17] |
ἀκολουθεῖν,
ἐξὸν
ἐν
πύλαις
ἀντιβῆναι.
|
Βίωνός |
τε
ἐπιμελῶς
κατατρέχοντος
τῶν
μάντεων, |
| [2, 8] |
πάντες
οἱ
νόμοι
ἀναιρεθῶσιν,
ὁμοίως
|
βιώσομεν. |
Ἐρωτηθεὶς
ὑπὸ
Διονυσίου
διὰ
τί |
| [2, 8] |
μὴ
ἀνάσχωμαι
κράματι
ῥανθῆναι
ἵνα
|
βλέννον |
λάβω;
Παριόντα
ποτὲ
αὐτὸν
λάχανα |
| [2, 8] |
Πάλιν
δ'
εἰπόντος
τοῦ
Λυσιμάχου,
|
Βλέπε |
ὅπως
μὴ
παρέσῃ
πρὸς
ἡμᾶς |
| [2, 17] |
γοῦν
τινὰ
ἦν
παρ'
αὐτῷ
|
βλέπειν |
οὔτε
βάθρα
κύκλῳ
διέκειτο,
ἀλλ' |
| [2, 8] |
τινὸς
ὡς
ἀεὶ
τοὺς
φιλοσόφους
|
βλέποι |
παρὰ
ταῖς
τῶν
πλουσίων
θύραις, |
| [2, 17] |
φησιν
Ἕρμιππος,
δόγματι
κοινῷ
τῶν
|
Βοιωτῶν |
ἐκελεύσθη
μετελθεῖν.
Ἐντεῦθεν
ἀθυμήσας
λαθραίως |
| [2, 11] |
ἀπ'
Ἀριστείδου,
Δίφιλον
δὲ
τὸν
|
Βοσποριανὸν |
Εὐφάντου
καὶ
Μύρμηκα
τὸν
Ἐξαινέτου |
| [2, 10] |
διὰ
τί
τῇδε
κατοικεῖ,
φάναι
|
βούλεσθαι |
αἵρεσιν
συστήσασθαι
ἣν
Ὀλυμπικὴν
κληθήσεσθαι. |
| [2, 17] |
τε
πρὸς
τὸν
Ἀντίγονον
καὶ
|
βούλεσθαι |
ἐλευθερῶσαι
τὴν
πατρίδα·
τοῦ
δὲ |
| [2, 3] |
ἀρχόντων
τῆς
πόλεως
ἀξιούντων
τί
|
βούλεται |
αὐτῷ
γενέσθαι,
φάναι,
Τοὺς
παῖδας |
| [2, 13] |
καλοῦ.
Οἱ
δέ,
Περὶ
τοῦ
|
βουλεύεσθαι, |
Περὶ
λόγου
ἢ
Περὶ
ἐπιτηδειότητος, |
| [2, 17] |
πράσσει
κατὰ
γνώμην,
ἔδοξε
τῇ
|
βουλῇ |
καὶ
τῷ
δήμῳ
Διὰ
ταῦτα |
| [2, 17] |
εἶχε
πόλεμον·
ἐδόκει
γὰρ
Ἀντιγόνου
|
βουλομένου |
τὴν
δημοκρατίαν
ἀποκαταστῆσαι
τοῖς
Ἐρετριεῦσι |
| [2, 11] |
ἁρπασθέντα
προὐνόησεν
ἀποδοθῆναι.
Ὅτε
καὶ
|
βουλομένῳ |
παρ'
αὐτοῦ
τῶν
ἀπολωλότων
ἀναγραφὴν |
| [2, 17] |
μετὰ
δυοῖν
ἢ
τριῶν
ἕως
|
βραδέως |
ἦν
τῆς
ἡμέρας·
ἔπειτά
τις |
| [2, 17] |
ταχύς,
καὶ
πρὸς
χελώνης
ἀετὸς
|
βραχεῖ |
χρόνῳ.
Ταῦτα
δ'
ἐστὶν
Ἀχαιοῦ |
| [2, 17] |
τινά
ἐστι
τοιαυτί·
Ὡς
ἐκ
|
βραχείας |
δαιτὸς
ἡ
βαιὰ
κύλιξ
αὐτοῖς |
| [2, 3] |
τοῦ
ἀέρος
ὑπὸ
τοῦ
ἡλίου.
|
Βροντὰς |
σύγκρουσιν
νεφῶν·
ἀστραπὰς
ἔκτριψιν
νεφῶν· |
| [2, 8] |
Συρακόσιος,
περὶ
τακτικῶν
γεγραφώς·
ἔνατος
|
Βυζάντιος, |
ἀπὸ
λόγων
πολιτικῶν·
δέκατος
ὁμοίως, |
| [2, 11] |
ἐν
δράματι
Γάμῳ·
Στίλπωνός
ἐστι
|
βύσμαθ' |
ὁ
Χαρίνου
λόγος.
~Κρίτων
Ἀθηναῖος· |
| [2, 3] |
Εὐριπίδην,
μαθητὴν
ὄντα
αὐτοῦ,
χρυσέαν
|
βῶλον |
εἰπεῖν
τὸν
ἥλιον
ἐν
τῷ |