Livre, Chap.
[10, 38]	οὐδεὶς ἔτι τὸ κινδύνευμα τοῦτο	ὑπέδυ,	ἀλλὰ τριακοστὸν ἔτος τοῦτο ἀνεχόμεθα
[10, 28]	μή με δεδίττεσθαι ὑπολάβητε, ἀλλ´	εὖ	ἴστε, ὅτι οἱ καταλειφθέντες ἡμῶν
[10, 25]	ἀγαθοῦ τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα	εὖ	ποιεῖν, ἐπαινέσας αὐτοὺς τῆς προθυμίας
[10, 5]	χάριν εἰδέναι περὶ ὧν ἅπαντας	εὖ	ποιῶν ἐν τοῖς πολέμοις διετέλεσε,
[10, 51]	ἕνα ἕκαστον ἰδίᾳ τὰ παρόντα	εὖ	τίθεσθαι παρακαλῶ. κράτιστα γὰρ οἰκεῖται
[10, 12]	καὶ τὰς πρώτας ὑποθέσεις τοὺς	εὖ	φρονοῦντας ἀκριβῶς σκοπεῖν· οἷαι γὰρ
[10, 49]	ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ	ἄνευ	προνοίας τινὸς ὁ Σίκκιος ποιῆσαί
[10, 43]	πράγμασιν αὐτῶν διελέλυτο. ~Μετ´ οὐ	πολὺ	δὲ πάλιν τῶν δημάρχων τὸν
[10, 8]	φιλοτιμία σωφρονισθεῖσα τῇ Καίσωνος συμφορᾷ,	πολὺ	δὲ χαλεπωτέρα καὶ πλείων ἐγένετο
[10, 10]	μέν τι λέγεται μέρος οὐ	πολὺ	καὶ τῶν εἰς τόδε συλλεγομένων
[10, 46]	σφετέρων αἰσθόμενοι καὶ μετ´ οὐ	πολὺ	κατὰ νώτου σφίσι τοὺς πολεμίους
[10, 33]	μὲν οὖν τὴν ἡμέραν παρὰ	πολὺ	κρείττους ἐγένοντο τῶν δημάρχων οἱ
[10, 57]	χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ δόκησιν, ἀλλὰ	πολὺ	μᾶλλον ἃ κατ´ ἰδίαν ἐπιτηδεύων
[10, 60]	βασιλικῆς ἐξουσίας σημεῖον ἐνομίζετο εἶναι,	πολὺ	παρειστήκει δέος, ὥσπερ ἔφην, ἀπολωλεκέναι
[10, 50]	λογιζομένοις τοῖς ἐν ἀρχῇ ὑπάτοις	πολὺ	παρέστη δέος καὶ τοῦ μὴ
[10, 24]	Αἰκανῶν προῄεσαν καὶ μετ´ οὐ	πολὺ	παρῆσαν ἄγοντες τὸν Γράγχον καὶ
[10, 8]	ἑαυτῷ μεταδιδούς. τοῖς μέντοι δημάρχοις	πολὺ	τὸ παράλογον ἐγένετο τῆς ἐλπίδος.
[10, 16]	οὔτε τοῦ πλήθους, ᾧ παρὰ	πολὺ	τῶν ἀντιπάλων προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν
[10, 49]	ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τὰ πολέμια	πάνυ	ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος ἦν ὄνομα
[10, 4]	συμφρονήσειαν· ἤδη δέ τινας τῶν	πάνυ	ἀπόρων καὶ ἀπερριμμένων, οἷς οὐθενὸς
[10, 13]	ἀληθῆ ταῦτ´ ἐστί, βραχέος μοι	πάνυ	δεῖ λόγου. φέρε γὰρ εἴπατε
[10, 58]	καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος, ἄνδρες οὐ	πάνυ	ἐπιφανεῖς· ἐκ δὲ τῶν δημοτικῶν
[10, 36]	Λεύκιος Σίκκιος, Δεντάτος ἐπικαλούμενος, πολλὰς	πάνυ	καὶ μεγάλας ἑαυτοῦ πράξεις διεξελθών.
[10, 44]	ἐν αὐτῇ· κἂν ὀλίγη δὲ	πάνυ	καὶ φαύλη τις οὖσα τύχῃ,
[10, 17]	ἀλλὰ τἀναντία πάντα ἐπιτηδεύοντες, πλὴν	πάνυ	ὀλίγων, δι´ οὓς ἕστηκεν ἔτι
[10, 47]	τῆς Τυσκλάνων λείας ἐπήγοντο πολλῶν	πάνυ	ὄντων. ὡς δ´ ἅπαντα ὑπὸ
[10, 6]	~Ὁ μὲν οὖν δῆμος ἥδετο	πάνυ	τοῖς λόγοις καὶ χαρίζεσθαι τὸ
[10, 54]	δημοσίᾳ, καὶ ἀγῶνες ἐπιφανεῖς λαμπραῖς	πάνυ	χορηγούμενοι δαπάναις, ἐν εὐπαθείαις τε
[10, 26]	κρατεῖσθαι πάντα ὑπ´ αὐτῶν τὰ	μεταξὺ	Κρουστομερείας τε καὶ Φιδήνης λέγοντες.
[10, 48]	πολλῆς δὲ γενομένης ἐν τῷ	μεταξὺ	τοῦ ἀγῶνος χρόνῳ σπουδῆς τε
[10, 13]	αὐτῶν, ὦ βουλή, καὶ τὸν	μεταξὺ	χρόνον ὃν ἑωρᾶτε συνεδρεύοντας αὐτούς,
[10, 37]	ἀφανίσαι. καὶ διετέλεσα πάντα τὸν	μεταξὺ	χρόνον στρατευόμενος καὶ ταλαιπωρῶν καὶ
[10, 22]	νεωστὶ καὶ οὐδενὸς ἐν τῷ	μεταξὺ	χρόνῳ γενομένου προσκρούσματος τοῖς ἔθνεσι,
[10, 17]	ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν δὲ τῷ	μεταξὺ	χρόνῳ δι´ ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ
[10, 20]	γάρ ἐστιν ἐκ μετεώρου τὰ	μεταξὺ	χωρία πάντα ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι
[10, 17]	καὶ σώφρονες καὶ πενίαν δικαίαν	οὐ	βαρυνόμενοι καὶ βασιλικὰς οὐ διώκοντες
[10, 8]	καὶ τοῦ δήμου τὸ καθαρώτατον	οὐ	βουλόμενον ἀποστερεῖν λόγου τοὺς ὑπὲρ
[10, 46]	ὁ πλεῖστος αὐτῶν ἐγίνετο φόνος.	οὐ	γὰρ ἀνίεσαν οἱ Ῥωμαῖοι μέχρι
[10, 45]	εἶναι τῶν ἀξιούντων ἐλεύθερα φρονεῖν·	οὐ	γὰρ εἰς ἄδηλον, ἀλλ´ εἰς
[10, 30]	ἀρχῆς, ἀνοητότερος δὲ καὶ βαρύτερος.	οὐ	γὰρ ἐπὶ ῥητοῖς τισι παραλήψεσθαι
[10, 38]	δήμου φανεῖεν τὰ ἴσα κακοπαθήσαντες.	οὐ	γάρ ἐστιν αὐτῶν ἐν τοῖς
[10, 21]	ἀνθρώπων μεστὴν οὖσαν καὶ βοσκημάτων.	οὐ	γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰ ἐκ
[10, 28]	φρονήσουσιν ἃ προσῆκεν αὐτοῖς φρονεῖν.	οὐ	γὰρ ἤδη βαρβάροις μέν τισιν
[10, 44]	ἀκολουθεῖν μοι σὺν τοῖς πρεσβυτέροις.	οὐ	γὰρ κλέψοντες τὸ χωρίον, ἀλλὰ
[10, 57]	ἐκεῖνος ἐφέρετο παρὰ τοῦ δήμου.	οὐ	γὰρ μόνον ἃ μετὰ τῶν
[10, 8]	τὸ παράλογον ἐγένετο τῆς ἐλπίδος.	οὐ	γὰρ ὅπως ἐπαύσατο ἡ τῶν
[10, 16]	ὄνησις πρὸς ὀρθίους βιαζομένοις σκοπάς.	οὐ	γὰρ συστάδην μαχομένους ἔδει τὸ
[10, 22]	συμμάχους αὐτῶν Λατίνους ἐστράτευσαν, ὡς	οὐ	γενομένων αὐτοῖς πρὸς ἐκείνους ὁμολογιῶν
[10, 12]	Γάιος Κλαύδιος καὶ ἔλεξε τοιάδε·	Οὐ	δέδοικα, Οὐεργίνιε, μή με ὑπολάβωσιν
[10, 12]	μέγα καὶ ἀναγκαῖον, ἢ ὡς	οὐ	δεῖ κοινωνεῖν οὐδὲ παρεῖναι τῇ
[10, 39]	μὲν εἰς τοῦτο τὸ ἔργον	οὐ	δεῖσθε· καὶ γὰρ ἤρξατε αὐτοῦ
[10, 49]	μάρτυρας τοὺς ἐπιφανεστάτους τῶν συστρατευσαμένων	οὐ	δημοτικούς, ἀλλὰ καὶ πατρικίους· ἐν
[10, 17]	δικαίαν οὐ βαρυνόμενοι καὶ βασιλικὰς	οὐ	διώκοντες ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ διδομένας
[10, 39]	ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες ἀνέχεσθε καὶ	οὐ	ζητεῖτε, ὅπως παρ´ αὐτῶν λήψεσθε
[10, 24]	ὀλίγη, καὶ αὐτὸς ἐδόκει ψυχὴν	οὐ	κακὸς εἶναι κατὰ τὰ πολέμια
[10, 45]	ἔργον καὶ πειράσομαι φανεὶς ψυχὴν	οὐ	κακὸς ἢ κρατῆσαι τοῦ χάρακος,
[10, 13]	ταῦτ´ ἐστίν, ὦ βουλή, μηνύματα	οὐ	κατὰ τούτων συνωμοσίας, ἀλλὰ καθ´
[10, 13]	κομίσας ὑμῖν ἀνήρ ἐστι; τί	οὐ	κατάγετε αὐτὸν εἰς μέσον, ἵν´
[10, 51]	ἀναγκαίου ἕνεκεν, ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι	οὐ	κολακείᾳ τοῦ δημοτικοῦ ἐπιτρέψας ἐχθροῦ
[10, 15]	ἀλλαξαμένων, τῆς τε ἔξωθεν ἐπικουρίας	οὐ	λαβούσης χρόνον ἱκανὸν εἰς παρασκευὴν
[10, 11]	μέλλησις τῆς ἀσφαλείας ἄωρος ἐν	οὐ	μέλλουσι δεινοῖς. ὥστ´ ἀφέντες τὸ
[10, 28]	τὸ κοινὸν ἥξει δίκη τιμωρὸς	οὐ	μεμπτὴ παρὰ θεῶν, ἐὰν ἄρα
[10, 54]	τὴν πόλιν ἄρξαι τοῖς συμπολιτευομένοις.	οὐ	μέντοι καὶ διέμεινέ γε χρηστὸς
[10, 37]	πολιτικὸν ὀλίγους σφετερίσασθαι τὰ κοινά,	οὐ	μὴν ἀλλ´ εἶχέ γέ τινα
[10, 31]	ἁπάντων εἶναι λέγοντες τὴν γνώμην,	οὐ	μὴν διέμεινάν γ´ ἐπὶ τῆς
[10, 16]	βλήμασι καὶ τῶν ἰδίων βαρῶν.	οὐ	μὴν ἔκαμνόν γε οἱ προσβάλλοντες
[10, 53]	ἦν, παρακαλοῦντες ἐπὶ τὸν πόλεμον.	οὐ	μὴν ἔφθασάν γε προαγαγεῖν τὴν
[10, 28]	ἑαυτῶν πόνοις κτησάμενοι κατέσχομεν {ἀγαθά}	οὐ	μὴν ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα
[10, 52]	οἱ ἄλλοι δήμαρχοι παριόντες ὡμολόγουν.	οὐ	μὴν ὅ γε Ῥωμίλιος ὑπέμεινε
[10, 10]	ὑμῖν βεβουλεῦσθαι μᾶλλον ἢ φρονιμώτερα.	οὐ	μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´ αὐτὰ παραδόντες
[10, 3]	ἑτέροις τὸ διάφορον παύσαιτο στασιάζον,	οὐ	μικρὰν αὐτοῖς παρεῖχεν ἀπορίαν. οἱ
[10, 33]	οὐθὲν διαθεῖναι τὴν πόλιν ἠδυνήθησαν,	οὐ	μικρὰν δὲ ὠφέλειαν τὸ στασιάζον
[10, 8]	καὶ ἀναβολὴν ἔλαβεν ἡ δίκη,	οὐ	μικρᾶς ἐμπεσούσης φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως
[10, 34]	καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς συνωμοσίας	οὐ	μόνον εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ
[10, 53]	ἀναδόσεις ποιεῖν τῆς τροφῆς. καὶ	οὐ	μόνον ἐν τῇ πόλει τὰ
[10, 46]	αὐτὸν ἀθῷοι καὶ ἀβλαβεῖς πάντες	οὐ	μόνον οὐδὲν παθόντες ὧν προσεδόκησαν,
[10, 27]	παρελθόντι γενόμενος ἔτει δικτάτωρ, ἀνὴρ	οὐ	μόνον τὰ πολέμια δεινότατος τῶν
[10, 53]	εἰς τὰς πόλεις. διῆλθε δ´	οὐ	μόνον τὴν Αἰκανῶν, ἀλλὰ καὶ
[10, 13]	ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ´	οὐ	πάλαι λέγετε; τίς δ´ ὁ
[10, 58]	Ἀντώνιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος, ἄνδρες	οὐ	πάνυ ἐπιφανεῖς· ἐκ δὲ τῶν
[10, 28]	οἷς ἑτέρων ἄρχειν πάτριόν ἐστιν,	οὐ	παραστήσεται ταῦτα περὶ ἑαυτῶν φρονεῖν;
[10, 41]	καὶ ἀταξίας κινούμενον ἐπ´ αὐτοὺς}	οὐ	παρίεσαν, ὥστ´ ἀνωφελὴς ἦν ἡ
[10, 39]	ἀσύλους ἐποιήσατε τῷ νόμῳ, τί	οὐ	πεπόνθασι τῶν δεινῶν; οὐχὶ τυπτόμενοι
[10, 21]	καὶ ταλαιπώρως τῶν ἔνδον ἀπομαχομένων	οὐ	πολλὰ πραγματευθεὶς κατὰ κράτος αἱρεῖ
[10, 49]	πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντος	οὐ	πολλαῖς ὕστερον ἡμέραις καὶ Οὐετούριος
[10, 20]	ἔστι δὲ σφόδρα ἐχυρὰ καὶ	οὐ	πολλῆς δεομένη φυλακῆς. τινὲς μὲν
[10, 20]	συνήραντο τοῦ πολέμου. ἄνδρας μὲν	οὐ	πολλούς τινας ἐν τῇ καταλήψει
[10, 45]	τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ ὕπατος εἶπεν·	Οὐ	πολλῶν δεῖ λόγων, ἀλλ´ εἰ
[10, 43]	τοῖς πράγμασιν αὐτῶν διελέλυτο. ~Μετ´	οὐ	πολὺ δὲ πάλιν τῶν δημάρχων
[10, 10]	ἐνεῖναι μέν τι λέγεται μέρος	οὐ	πολὺ καὶ τῶν εἰς τόδε
[10, 46]	τῶν σφετέρων αἰσθόμενοι καὶ μετ´	οὐ	πολὺ κατὰ νώτου σφίσι τοὺς
[10, 24]	τῶν Αἰκανῶν προῄεσαν καὶ μετ´	οὐ	πολὺ παρῆσαν ἄγοντες τὸν Γράγχον
[10, 25]	ἢ ἄλλοι ἐπὶ πλούτῳ. μετ´	οὐ	πολὺν δὲ χρόνον καὶ Ναύτιος,
[10, 21]	σώματα πλὴν ὅσα Τυσκλάνων ἦν,	οὐ	πολὺν ἐνταῦθα διατρίψας χρόνον ἐπὶ
[10, 43]	καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων Αἰκανοὶ τῆς	οὐ	προεπιχειρήσεως καὶ πλῆθος οὐχ ἱκανοὺς
[10, 34]	πεπραγμένων ὑφέξοντας λόγον. ὡς δ´	οὐ	προσεῖχον αὐτοῖς ἐκεῖνοι τὸν νοῦν,
[10, 43]	τίθενται τὴν παρεμβολὴν τῆς ἐκείνων	οὐ	πρόσω. τέως μὲν οὖν ἐν
[10, 18]	δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ὑπατείας,	οὐ	πρότερον ἀναστήσω τὸν στρατὸν ἐκ
[10, 7]	ἀφεὶς ἐμὲ πάλιν ἔπαιε καὶ	οὐ	πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν ἀκίνητόν τε
[10, 44]	ἕτοιμος ὑπηρετεῖν· τὸ μέντοι ἔργον	οὐ	ῥᾴδιον ὥσπερ σοι δοκεῖ. ὑψηλή
[10, 22]	καὶ τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´	οὐ	συγχωρεῖτε παρὰ τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν
[10, 43]	τὰς ἐκ τῶν νόμων τιμωρίας	οὐ	συγχωρούντων ποιεῖσθαι κατὰ τῶν ἀπειθούντων·
[10, 51]	τῶν ἀνδρῶν περικόπτεσθαι καὶ ταῦτα	οὐ	σὺν δίκῃ; ὧν ὑμῖν φείδεσθαι
[10, 38]	σφῶν δ´ αὐτῶν ἰδίαν, ὥσπερ	οὐ	συνελευθερωθέντες ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´
[10, 60]	πολλὰ δὲ τῶν ἐγκλημάτων καὶ	οὐ	τὰ ἐλαχίστου ἄξια ἐφ´ ἑαυτῶν
[10, 7]	τὸ τοῦ μάρτυρος σχῆμα, ἐπειδὴ	οὐ	τὸ τοῦ κατηγόρου, λήψομαι. ἃ
[10, 21]	τρεψάμενος ἀγχοῦ τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν.	οὐ	τολμώντων δὲ τῶν ἐκ τῆς
[10, 46]	παρ´ ἐλπίδα δεινοῦ ἐκταραχθέντες καὶ	οὐ	τοσούτους εἶναι δόξαντες, ἀλλὰ τὸν
[10, 39]	τὸ ἀρχεῖον ἰσχύν. καὶ ἐπειδὴ	οὐ	τοὺς ὑπάτους ἔξεστι παῦσαι τῆς
[10, 46]	ἣν ἀναβαίνοντας ἀμήχανον ἦν μὴ	οὐ	φανεροὺς τοῖς πολεμίοις γενέσθαι. ἐγὼ
[10, 2]	οὐρανοῦ κατέσκηψεν εἰς γῆν πολὺς	οὐ	χιόνα καταφέρων, ἀλλὰ σαρκῶν θραύσματα
[10, 2]	γεγονότα ἧττον τε καὶ μᾶλλον·	οὗ	δὲ ἄπειροί τε καὶ ἀνήκοοι
[10, 36]	ἔτος ἐστί μοι τοῦτο, ἐξ	οὗ	στρατεύομαι περὶ τῆς πατρίδος, τριακοστὸν
[10, 36]	τῆς πατρίδος, τριακοστὸν δ´ ἐξ	οὗ	στρατιωτικῆς ἀεί τινος ἡγεμονίας τυγχάνω,
[10, 37]	μέγα καὶ νεανικὸν ἔργον, ἀνθ´	οὗ	τὰ ἡμέτερα βίᾳ κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι
[10, 49]	προανακλαιομένῳ, τὸν δὲ νεανίαν, ὑπὲρ	οὗ	τὰς δεήσεις ἐποιεῖτο, πεπυσμένον ταῦτα
[10, 26]	Ἀθήνησι δὲ ἄρχων Καλλίας, ἐφ´	οὗ	τὴν ὕπατον ἀρχὴν ἐν Ῥώμῃ
[10, 51]	μετανοεῖν, μήτε τῶν ἄλλων τινά,	οὗ	τι καὶ μικρὸν ὄφελος τῷ
[10, 30]	ἀπελθεῖν ἀποβαλόντες τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ	οὗ	τὸν ἀγῶνα ἐποιοῦντο. Ὁράτιος δὲ
[10, 17]	Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον ἀποδεικνύουσιν ὕπατον,	οὗ	τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον εἰς
[10, 19]	παρ´ ἀλλήλων. ~Καταστάντος δὲ τοῦ	θορύβου	δικαστήριά τε ἀπεδίδου τοῖς δεομένοις
[10, 13]	ἀφορμὴν δὲ διχοστασίας ἐζήτουν καὶ	θορύβου.	~Ἐν τοιαύτῃ δὲ ταραχῇ τῆς
[10, 41]	ἄλλα μέρη τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ	θορύβου	καὶ ἀταξίας κινούμενον ἐπ´ αὐτοὺς}
[10, 41]	ἦν ὁ λόγος ὑπὸ τοῦ	θορύβου	τε καὶ τῆς ἀκοσμίας τῶν
[10, 49]	τῇ σπείρᾳ γενομένην ὑπὸ τοῦ	στρατηγοῦ·	καὶ παρείχετο αὐτῶν μάρτυρας τοὺς
[10, 53]	ὑφ´ ἧς οἱ μὲν θεράποντες	ὀλίγου	ἐδέησαν πάντες ἀπολέσθαι, τῶν δ´
[10, 54]	ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διαφθαρεὶς καὶ	ὀλίγου	ἐδέησεν ἐπὶ τυραννίδα ἐλάσαι. περὶ
[10, 58]	νομοθεσία ἐφαίνετο, ὡς ἂν ἐξ	ὀλίγου	συντεθεῖσα χρόνου, καὶ ἐπὶ τοῖς
[10, 43]	ἕτοιμον ἦν ὑπομένειν. καὶ δι´	ὀλίγου	χρόνου δύναμις ἐξῆλθε πλήθει τε
[10, 14]	οὓς εἶχεν εὐτολμοτάτους· καὶ δι´	ὀλίγου	χρόνου συγκροτήσας δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων
[10, 58]	δ´ οὐθὲν ὅ τι καὶ	λόγου	ἄξιον. ~Ἐν δὲ τῷ κατόπιν
[10, 9]	τῶν ἔξωθεν οὔτε βουλεύματος οὔτε	λόγου.	ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπιτήδειος ἔδοξεν
[10, 40]	διεξῆλθε· τὸ δὲ μὴ μεταδιδόναι	λόγου	τοῖς ἀντιλέξαι βουλομένοις οὔτε δίκαιον
[10, 13]	τῶν παρόντων ἐγένετο, καὶ οὐδὲ	λόγου	τοῖς δημάρχοις ἔτι μεταδόντες διέλυσαν
[10, 8]	τὸ καθαρώτατον οὐ βουλόμενον ἀποστερεῖν	λόγου	τοὺς ὑπὲρ τῶν μεγίστων ἀγωνιζομένους.
[10, 13]	ἐστί, βραχέος μοι πάνυ δεῖ	λόγου.	φέρε γὰρ εἴπατε μοι, Οὐεργίνιε,
[10, 3]	ὡς δ´ οὐδὲν ἐγίνετο τῶν	προὔργου,	λόγων μὲν ἐκείνων καὶ κατηγοριῶν,
[10, 21]	φεύγοντες ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ τοῦ	στρατοπέδου	κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς
[10, 36]	ἀφίστατό μοι καὶ τὸν ἀετὸν	ἐδίδου,	ἐγὼ δ´ οὐκ ἔλαβον, οὐκ
[10, 19]	δὲ τοῦ θορύβου δικαστήριά τε	ἀπεδίδου	τοῖς δεομένοις ἐκ πολλῶν παρειλκυσμένα
[10, 16]	ὄφελος οὐθὲν διὰ στενῆς ἀνιοῦσιν	ὁδοῦ	καὶ πληθούσης προβόλων ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων,
[10, 46]	συλλαβεῖν κελεύσας ἡγεμόνα ποιεῖται τῆς	ὁδοῦ.	κἀκεῖνος αὐτοὺς ἄγων περὶ τὸ
[10, 49]	αὐτοῦ καὶ φίλον ἀπολυθῆναι τῆς	ἐξόδου	βουληθείς, ὡς ἐπὶ θάνατον ἐξιόντα
[10, 27]	τὴν Ῥωμαίων πόλιν, ἡγεμόνας τῆς	ἐξόδου	ποιησαμένους. συμβήσεσθαι γὰρ αὐτοῖς δυεῖν
[10, 21]	ἀγρῶν αἰφνιδίου γενηθείσης αὐτοῖς τῆς	ἐφόδου.	ἐφεὶς δὲ καὶ ταῦτα τοῖς
[10, 26]	Ὀρτῶνα τοῦ Λατίνων ἔθνους ἐξ	ἐφόδου	καταλαμβάνονται, καὶ ὅσα Ῥωμαίους οὐχ
[10, 20]	ἀφύλακτον αἱροῦσι τὴν πόλιν ἐξ	ἐφόδου	μνησικακοῦντες τοῖς Τυσκλάνοις, ὅτι τῇ
[10, 53]	ἐλπίδος τι ὑπῆν ὡς τοῦ	θεοῦ	σφίσιν ἐπικουρήσοντος, ἅπαντες ἐπί τε
[10, 21]	ἐξῄει στρατιά, τὴν γῆν αὐτῶν	ἐδῄου	ἀνθρώπων μεστὴν οὖσαν καὶ βοσκημάτων.
[10, 19]	ὁρῶσα οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´ ἀνδρὸς	ἀγαθοῦ	ἄρχεσθαι. ὁ δ´ οὔτε τῶν
[10, 15]	ψυχὰς ὑπὲρ αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς	ἀγαθοῦ	μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν
[10, 25]	προσφερόντων μεγάλας καὶ ἀντὶ παντὸς	ἀγαθοῦ	τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εὖ
[10, 44]	τὸ ἀσφαλές. ἀλλὰ μάλιστα μὲν	ἀνάθου	τὴν γνώμην ἡ πεῖρα γὰρ
[10, 36]	τάγματος, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ὑπάτων	Γαίου	Ἀκυλλίου καὶ Τίτου Σικκίου, οἷς
[10, 9]	~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ	Γαΐου	Κλαυδίου Σαβίνου τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν
[10, 30]	κοινοῖς, ἣν Ἄππιον Κλαύδιον τὸν	Γαΐου	πατέρα πρῶτον ἰδεῖν, ἐὰν στασιάζῃ
[10, 51]	μνήμην δὲ αὐτῶν ποιοῦμαι τοῦ	ἀναγκαίου	ἕνεκεν, ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι οὐ
[10, 4]	δύναμις, ἣν οὐκ ἐκ τοῦ	δικαίου	βιασάμενοι ἡμᾶς ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ
[10, 1]	βασιλέων ἔργα καὶ ἡ τοῦ	δικαίου	διάγνωσις, καὶ τοῖς ἀμφισβητοῦσι πρὸς
[10, 11]	δημάρχων γίνεσθαι. χωρὶς γὰρ τοῦ	δικαίου	καὶ ἀκριβεστάτας ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις,
[10, 32]	ἰδιῶταί τινες εἶχον ἐκ τοῦ	δικαίου	κτησάμενοι, ταῦτα τοὺς κυρίους κατέχειν·
[10, 8]	τῶν θρασυτέρων ὁρμὴν ἡ τοῦ	δικαίου	πρόνοια, καὶ ἀναβολὴν ἔλαβεν ἡ
[10, 6]	καλοκἀγαθίας δόξα οὐκ ἐκ τοῦ	δικαίου	σοι περιγέγονεν. ἀλλὰ γὰρ ὅτι
[10, 59]	τήν τ´ ἀρχὴν καθέξειν διὰ	βίου	καὶ μηδένα παρήσειν ἕτερον ἐπὶ
[10, 5]	τῆς ἑαυτοῦ πρὸς ἅπαντας ἐπιεικείας	βίου	τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ πάσης
[10, 20]	ἕτεροι δὲ ἐκπολιορκηθέντας ὑπὸ τοῦ	Φαβίου	καθ´ ὁμολογίαν παραδοῦναι τὸ φρούριον,
[10, 20]	βίον ὡς πρότερον. ~Κοίντου δὲ	Φαβίου	Οὐιβολανοῦ παρειληφότος τὴν ὑπατείαν τὸ
[10, 21]	ἀνασκευασάμενοι τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν	αἰφνιδίου	γενηθείσης αὐτοῖς τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς
[10, 9]	δὲ Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ Γαΐου	Κλαυδίου	Σαβίνου τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραλαβόντων
[10, 30]	ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς Ἀππίου	Κλαυδίου,	τοῦ παρὰ πάντα τὸν χρόνον
[10, 31]	εἰσηγησαμένου, ὃς ἡγεῖτο μὲν τοῦ	ἀρχείου,	δραστήριος δέ τις ἦν ἀνὴρ
[10, 6]	σοι πάρεστιν. ἡ δὲ τοῦ	μειρακίου	βαρύτης καὶ ἡ πρὸς ἅπαντας
[10, 49]	κοινωνὸς ἔσται τύχης. ταῦτα τοῦ	μειρακίου	μαρτυρήσαντος οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ
[10, 8]	δήμαρχοι τὸ πλῆθος, ἐκλιπόντος τοῦ	μειρακίου	τὴν δίκην, ἐκύρωσαν τὴν κατ´
[10, 5]	χαλεπῶς φέροντας τὴν αὐθάδειαν τοῦ	μειρακίου	τοὺς δημοτικοὺς ὁρῶν ἀπελογεῖτο τὰ
[10, 56]	τὴν ἐν τῷ δήμῳ δίκην	Σικκίου	κατηγορήσαντος ἁλούς, ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει
[10, 36]	ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου καὶ Τίτου	Σικκίου,	οἷς ἐψηφίσατο ἡ βουλὴ τὸν
[10, 49]	Ἰκίλλιον, ἑνὸς τῶν ἐκ τῆς	Σικκίου	σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ
[10, 8]	κατασκευασαμένων ἅπαντα τῶν δημάρχων καὶ	Οὐολουσκίου	ψευδῆ μαρτυρήσαντος, ὡς ἐγένετο φανερὸν
[10, 7]	δ´ ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου καὶ	Λευκίου	Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ὅτε
[10, 7]	λαβεῖν τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων·	Λευκίου	δὲ Λοκρητίου καὶ Τίτου Οὐετουρίου
[10, 5]	δυνάμενος Καίσων Κοίντιος ἦν, υἱὸς	Λευκίου	Κοιντίου τοῦ καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ
[10, 30]	ἀντιπράττειν παρῄνουν, ἄρχοντος τῆς γνώμης	Λευκίου	Κοιντίου, τοῦ τότε μέγιστον ἔχοντος
[10, 20]	τὴν ὑπατείαν τὸ τρίτον καὶ	Λευκίου	Κορνηλίου καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας
[10, 25]	ταμίᾳ προαποσταλεῖσι. τοῖς δὲ μετὰ	Μηνυκίου	τοῦ ὑπάτου κατακλεισθεῖσιν ἐν τῷ
[10, 20]	ὑπατείαν τὸ τρίτον καὶ Λευκίου	Κορνηλίου	καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας Αἰκανῶν
[10, 50]	πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν εἰσάγουσα Τίτου	Ῥωμιλίου	γνώμη, παρὰ τὴν ἁπάντων δόξαν
[10, 49]	ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν.	Ῥωμιλίου	δὲ καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς ὕστερον
[10, 49]	μὲν οὖν εἰσῆλθεν ἡ κατὰ	Ῥωμιλίου	δίκη. καὶ παρελθὼν ὁ Σίκκιος
[10, 49]	τῶν δημοτικῶν. ἀπολογηθέντος δὲ τοῦ	Ῥωμιλίου	καὶ διελθόντος λόγον οὔτε θεραπευτικὸν
[10, 52]	ἔχουσιν εὐπρεπῆ. ~Τοιαῦτα εἰπόντος τοῦ	Ῥωμιλίου	οἵ τε ὕπατοι συνελαμβάνοντο τῆς
[10, 53]	συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ Σέξτου	Κοιντιλίου	διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον ἀρχήν, λοιμικὴ
[10, 7]	ὀλίγας. ταῦτα δ´ ἐγένετο Ποπλίου	Σερουιλίου	καὶ Λευκίου Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν
[10, 31]	πρῶτοι συγκαλεῖν ἐπεβάλοντο τὴν βουλὴν	Ἰκιλλίου	τὴν πεῖραν εἰσηγησαμένου, ὃς ἡγεῖτο
[10, 36]	ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ὑπάτων Γαίου	Ἀκυλλίου	καὶ Τίτου Σικκίου, οἷς ἐψηφίσατο
[10, 9]	πάλιν ἐνιαυτὸν ἄρχοντας ἀπέδειξεν αὐτούς.	~Ποπλίου	δὲ Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ Γαΐου
[10, 53]	ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ τοῦ Ῥώμης συνοικισμοῦ,	Ποπλίου	Ὁρατίου καὶ Σέξτου Κοιντιλίου διαδεδεγμένων
[10, 59]	τῶν μονάρχων ὑπ´ ἀνδρὸς δημοτικοῦ	Ποπλίου	Οὐαλερίου τὴν ἐκείνων ἐξουσίαν μεταλαβόντος,
[10, 7]	ζῆν ὀλίγας. ταῦτα δ´ ἐγένετο	Ποπλίου	Σερουιλίου καὶ Λευκίου Αἰβουτίου τὴν
[10, 14]	γάρ τινες ἱεραὶ πύλαι τοῦ	Καπιτωλίου	κατά τι θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας
[10, 20]	καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ τοῦ	Καπιτωλίου	μόνοι συνήραντο τοῦ πολέμου. ἄνδρας
[10, 31]	ἔτει Μάρκου Οὐαλερίου καὶ Σπορίου	Οὐεργινίου	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων στρατιὰ μὲν
[10, 53]	οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπιστροφὴν ἐκ τοῦ	δαιμονίου	γινομένην οὐδ´ ἔλεον, καὶ τῆς
[10, 10]	ἀληθείας. ἐπεὶ δὲ ἡ τοῦ	δαιμονίου	πρόνοια, ὑφ´ ἧς ἀεὶ σωζόμεθα
[10, 9]	προὔλεγον καὶ τὰ ἐκ τοῦ	δαιμονίου	φανέντα προεθέσπισε τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ.
[10, 15]	παραινούντων ὁ μὲν Κλαύδιος οὐθὲν	ἠξίου	δεῖσθαι τοιαύτης συμμαχίας, ἥτις οὐχ
[10, 23]	Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ αὐτὸν ἥκειν	ἠξίου	διὰ ταχέων. κἀκεῖνος ἐπιτρέψας τοῖς
[10, 1]	ἡ ἰσηγορία, καὶ κατὰ νόμους	ἠξίου	διοικεῖσθαι τά τε ἰδιωτικὰ καὶ
[10, 8]	ἀφίξεως, ὥσπερ καὶ ὁ πατὴρ	ἠξίου·	καὶ ἡ βουλὴ συνελθοῦσα ἐψηφίσατο
[10, 58]	ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς	ἠξίου	κατέχειν ὡς οὐκ ἄλλου τινὸς
[10, 58]	κατ´ ἀρχὰς καὶ ἀπολύειν αὐτὸν	ἠξίου	λειτουργίας καὶ ὀχληρᾶς καὶ ἐπιφθόνου.
[10, 47]	παραταξαμένη τοῖς ὑπάτοις ἠναγκάσθη φυγεῖν·	ἠξίου	τε αὐτοὺς μηδενὶ τῆς νίκης
[10, 5]	οὔτε φρονήσεως ἐν τῷ καθαρωτάτῳ.	ἠξίου	τε τοὺς δημοτικοὺς μὴ μόνον
[10, 5]	καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ´	ἠξίου	τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν
[10, 54]	καὶ πρὸς τοὺς νέους ἄρχοντας	ἠξίου	τρέπεσθαι. οἱ δ´ οὐκ ἔχοντες,
[10, 56]	καὶ τοῦ προθέντος τὴν γνώμην	Ἀππίου	διεξῆλθον. ἐπεὶ δὲ κατέλαβεν ὁ
[10, 30]	μόνος ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς	Ἀππίου	Κλαυδίου, τοῦ παρὰ πάντα τὸν
[10, 58]	γὰρ καὶ οὗτοι πρὸς τοῦ	Ἀππίου	κολακείας ἕνεκα τῶν δημοτικῶν, διδάσκοντος
[10, 58]	ἰδίᾳ δὲ οἱ πρωτεύοντες τοῦ	συνεδρίου	γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι τὴν ἀρχὴν
[10, 20]	ἔτι ποιεῖσθαι τοῖς ἐκ τοῦ	συνεδρίου	ἐδόκει, ἀλλὰ πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ
[10, 11]	βουλῇ συστάντες πράττωσι τὴν τοῦ	συνεδρίου	κατάλυσιν, ὅτι τὴν περὶ τῶν
[10, 31]	τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ τοῦ	συνεδρίου	παραιτουμένοις τὸν ἄνδρα ἀφῆκαν, τόν
[10, 3]	οἱ φαυλότατοι τῶν ἐκ τοῦ	συνεδρίου,	πρεσβύτεροι καὶ νέοι, κατήγοροι τοῦ
[10, 17]	ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ προεστηκότες τοῦ	συνεδρίου	συνέθεντο κατὰ σφᾶς αὐτούς, ὅτῳ
[10, 31]	~Τῷ δ´ ἑξῆς ἔτει Μάρκου	Οὐαλερίου	καὶ Σπορίου Οὐεργινίου τὴν ὑπατείαν
[10, 9]	ἄρχοντας ἀπέδειξεν αὐτούς. ~Ποπλίου δὲ	Οὐαλερίου	Ποπλικόλα καὶ Γαΐου Κλαυδίου Σαβίνου
[10, 59]	μονάρχων ὑπ´ ἀνδρὸς δημοτικοῦ Ποπλίου	Οὐαλερίου	τὴν ἐκείνων ἐξουσίαν μεταλαβόντος, ᾧ
[10, 31]	ἑξῆς ἔτει Μάρκου Οὐαλερίου καὶ	Σπορίου	Οὐεργινίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων στρατιὰ
[10, 7]	Λευκίου δὲ Λοκρητίου καὶ Τίτου	Οὐετουρίου	παρα– λαβόντων τὴν ἀρχὴν βουλόμενος
[10, 20]	τῇ πόλει τρίτην μοῖραν τῆς	ἐπιχωρίου	στρατιᾶς. Φάβιος μὲν οὖν ἐπὶ
[10, 48]	Τίτον Ῥωμίλιον ἥκειν ἀπολογησόμενον ἀδικήματος	δημοσίου	δίκην ἐπὶ δικαστῇ τῷ δήμῳ,
[10, 5]	εἰσάγουσιν αὐτὸν ὑπὸ δίκην ἀδικήματος	δημοσίου,	θανάτου τιμησάμενοι τὴν δίκην. παραγγείλαντες
[10, 52]	τριήρεις τε παρεσκευάσθησαν ἐκ τοῦ	δημοσίου	καὶ ἄλλος κόσμος εἰς ἐπίδειξιν
[10, 42]	παρὰ τῶν ὠνησαμένων ἐκ τοῦ	δημοσίου	τῆς ἴσης λυσάμενοι τιμῆς ἀπέδοσαν.
[10, 0]		~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ.
[10, 53]	ἀπὸ τοῦ Ῥώμης συνοικισμοῦ, Ποπλίου	Ὁρατίου	καὶ Σέξτου Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν
[10, 7]	ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων· Λευκίου δὲ	Λοκρητίου	καὶ Τίτου Οὐετουρίου παρα– λαβόντων
[10, 43]	ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας αὐτοὺς πόλεως	Ἀντίου	πλησίον ἐν ὑψηλῷ καὶ ἀποτόμῳ
[10, 5]	Καίσων Κοίντιος ἦν, υἱὸς Λευκίου	Κοιντίου	τοῦ καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ γένος
[10, 30]	παρῄνουν, ἄρχοντος τῆς γνώμης Λευκίου	Κοιντίου,	τοῦ τότε μέγιστον ἔχοντος ἐν
[10, 7]	ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου καὶ Λευκίου	Αἰβουτίου	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ὅτε ἡ
[10, 23]	τούτῳ περιετάφρευέ τε αὐτοὺς καὶ	περιεχαράκου	καὶ πολλὰς ἐλπίδας εἶχε λιμῷ
[10, 21]	ἔπειτα τὴν πόλιν ἀπετάφρευε καὶ	περιεχαράκου.	τότε δὴ πάλιν ἀναγκασθέντες ἐξῆλθον
[10, 25]	τὸν αὐτουργὸν αὐτοῦ ἀντὶ τοῦ	βασιλικοῦ	μετειλήφει βίον, μεῖζον φρονῶν ἐπὶ
[10, 25]	αὐτῶν πολλὴν καταδραμὼν ἀπῆγεν ἐπ´	οἴκου	τὰς δυνάμεις. ~Μετὰ δὲ τούτους
[10, 43]	ἐξάγειν Ῥωμαῖοι στρατιάν, ἀπῆγον ἐπ´	οἴκου	τὰς δυνάμεις. οἱ δ´ ὕπατοι
[10, 21]	προνομῇ διατρίψας ἡμέρας ἀπῆγεν ἐπ´	οἴκου	τὴν δύναμιν. ὁ δ´ ἕτερος
[10, 21]	διαπραξάμενος ἀπῆγε καὶ αὐτὸς ἐπ´	οἴκου	τὴν δύναμιν. τούτοις ἡ βουλὴ
[10, 30]	ἀνελὼν ἀπῆγε τὴν δύναμιν ἐπ´	οἴκου.	~Τῷ δ´ ἑξῆς ἔτει Μάρκου
[10, 17]	~Τοῦτο τὸ τέλος λαβόντος τοῦ	λῃστρικοῦ	πολέμου τὴν πολιτικὴν πάλιν ἀνερρίπιζον
[10, 6]	καὶ τυραννικὸν καὶ οὐδὲ φόνου	πολιτικοῦ	καθαρόν, ἄκουσον αὐτοῦ φιλότιμον ἔργον
[10, 51]	εἰδῆτε, ὅτι οὐ κολακείᾳ τοῦ	δημοτικοῦ	ἐπιτρέψας ἐχθροῦ μοι ὄντος, ἀλλ´
[10, 59]	ἐκβολὴν τῶν μονάρχων ὑπ´ ἀνδρὸς	δημοτικοῦ	Ποπλίου Οὐαλερίου τὴν ἐκείνων ἐξουσίαν
[10, 57]	δ´ αὐτῶν ἐπῃνεῖτο ἡ τοῦ	δημοτικοῦ	πρόνοια καὶ πρὸς ἅπαν τὸ
[10, 31]	οἴκου. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἔτει	Μάρκου	Οὐαλερίου καὶ Σπορίου Οὐεργινίου τὴν
[10, 61]	στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι	Φιλίσκου,	τὴν δὲ ὑπατικὴν ἐξουσίαν ἐν
[10, 14]	κράτος εἴτ´ ὀνόματος ἀξιωθῆναι βουλόμενος	μεγάλου.	κοινωσάμενος δὲ πολλοῖς τῶν φίλων
[10, 12]	ἑαυτῶν ποιεῖσθαι περὶ κοινοῦ καὶ	μεγάλου	πράγματος, καὶ τὸ μὴ συγχωρεῖν.
[10, 53]	οἱ μὲν ἀπ´ ὀλιγωρίας τοῦ	καλοῦ,	οἱ δὲ τἀπιτήδεια οὐκ ἔχοντες
[10, 59]	πάντες οἱ μετ´ ἐκεῖνον ὕπατοι	καλοῦ	πράγματος δόξαντι ἄρξαι τὰ ὅμοια
[10, 21]	τε γῇ καὶ καταφρονήσει τοῦ	ἀντιπάλου.	παρακελευσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν
[10, 12]	τούτου πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ	ἀντιπάλου.	~Ταῦτα τὰ βουλεύματα ἦν αὐτῶν,
[10, 22]	βασιλικώτερον ἐξήγαγεν. ἐλάσας δὲ μέχρι	Τύσκλου	πόλεως, ἣν Αἰκανοὶ τῷ πρόσθεν
[10, 30]	πολίτευμα τῇ βουλῇ συγχωροῦντες οὐθενὸς	ἄλλου	ἁμαρτήσονται τῶν μετρίων, καὶ κελεύοντος
[10, 43]	τὰ δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ	ἄλλου	ἄμεινον. οἱ δὲ πολλοὶ χάριτι
[10, 41]	βούλοιντο χωρεῖν ἀδεῶς, τοῦ δ´	ἄλλου	δήμου τὸ ἑπόμενον αὐτοῖς {καὶ
[10, 58]	ἀρχῆς ἠξίου κατέχειν ὡς οὐκ	ἄλλου	τινὸς ἄμεινον ἡγησομένου. ὁ δ´
[10, 9]	κατηφεῖς τὰς ὄψεις ποιήσαντες ἀνίστανται.	πολλοῦ	δὲ συνδραμόντος ὄχλου καὶ μέγα
[10, 24]	γίνεται μάχη καρτερά. χρόνου δὲ	πολλοῦ	διελθόντος καὶ τῶν Ῥωμαίων διὰ
[10, 50]	καὶ οὗτος ὁ νόμος ἄχρι	πολλοῦ	διέμεινεν ὑπὸ Ῥωμαίων φυλαττόμενος. ἔπειτα
[10, 57]	ἀπευθύνοντες τὰ γραφέντα. καὶ μέχρι	πολλοῦ	διετέλεσαν ἐν κοινῷ μετὰ τῶν
[10, 21]	πολλοί ῥάβδοις τε ᾐκίσατο μέχρι	πολλοῦ	καὶ τοὺς αὐχένας αὐτῶν ἐκέλευσεν
[10, 12]	καὶ δίχα πάσης εὐλαβείας ἐρῶ.	πολλοῦ,	μᾶλλον δὲ τοῦ παντὸς ἁμαρτάνειν
[10, 46]	χάρακα ἀνέστρεφε μεγάλης χαρᾶς καὶ	πολλοῦ	μεστὸς ὢν αὐχήματος. οἵ τε
[10, 12]	τὸ ἀσφαλές. καὶ ταῦτα ἐκ	πολλοῦ	παρασκευάσαντες λέγεσθαι κατὰ τὴν πόλιν,
[10, 47]	πρὸς ἅπαντας λέγειν. ὄχλου δὲ	πολλοῦ	συναχθέντος παρελθὼν ὁ Σίκκιος τήν
[10, 28]	τὴν πόλιν τήνδε αὔξουσα ἐκ	πολλοῦ	τύχη μήπω προλέλοιπεν αὐτήν, κρείττους
[10, 48]	οἱ δὲ δήμαρχοι πάντα ἐκ	πολλοῦ	φυλαττόμενοι καὶ οὔτε δεήσεις οὔτε
[10, 2]	καὶ κατὰ τοὺς ἀγροὺς μέχρι	πολλοῦ	χρόνου κείμενα ἦν οὔτε χρόαν
[10, 36]	μὲν σπείρας ἡγούμενος, τοτὲ δ´	ὅλου	τάγματος, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ὑπάτων
[10, 36]	γενέσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον ὑπὲρ	ὅλου	τοῦ τάγματος ἀγωνισάμενος τόν τ´
[10, 13]	τούτων συνωμοσίας, ἀλλὰ καθ´ ὑμῶν	δόλου	καὶ πονηρᾶς γνώμης, ᾗ κέχρηνται
[10, 16]	καὶ τοῦ κατ´ ἀγροὺς διατρίβοντος	ὄχλου.	γενομένων δὲ διὰ τάχους πάντων
[10, 47]	ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς ἅπαντας λέγειν.	ὄχλου	δὲ πολλοῦ συναχθέντος παρελθὼν ὁ
[10, 9]	ποιήσαντες ἀνίστανται. πολλοῦ δὲ συνδραμόντος	ὄχλου	καὶ μέγα τι κακὸν ἐν
[10, 28]	παντὸς τοῦ κατὰ τὴν πόλιν	ὄχλου	παρελθὼν ἅτερος τῶν ὑπάτων Γάιος
[10, 33]	ταῖς δ´ ἑξῆς ἡμέραις πλείονος	ὄχλου	συρρέοντος εἰς τὴν πόλιν ἐκ
[10, 7]	ὡς ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα, ἀκούσατέ	μου.	ἀδελφὸς ἦν μοι Λεύκιος, ὃν
[10, 7]	οἰκίαν ἀπεκόμισαν, τὸν μὲν ἀδελφόν	μου	{Λεύκιον} νεκρόν, ὥσπερ ἔφην, ἐμὲ
[10, 12]	ἀντιλέξων ἀνέστην, καὶ τί βούλεταί	μου	ὁ λόγος, ἐγὼ νὴ Δία
[10, 12]	τὸ βούλευμα τῶν δημάρχων, ἀκούσατέ	μου.	οὐκ ἐνῆν τούτοις οὐδέν, ὧν
[10, 51]	ἐμαυτῷ συμβῆναι μήτε τῷ συνάρχοντί	μου	ταῦτα, ἐφ´ οἷς ἅπαντες ἡμῖν
[10, 8]	μικρὸν ὑπολειπόμενος πέραν τοῦ Τεβέριος	ποταμοῦ,	ἐν ᾧ ταπεινή τις ἦν
[10, 14]	οὐδ´ ὅλον στάδιον ἀπέχον τοῦ	ποταμοῦ.	ἦσαν δὲ μέσαι τηνικαῦτα νύκτες,
[10, 53]	χρηστὸν ἦν τὸ ἐκ τοῦ	ποταμοῦ	κομισθὲν ὕδωρ, τὰ μὲν ἀτοπίᾳ
[10, 14]	πλεύσας δὲ διὰ τοῦ Τεβέριος	ποταμοῦ	προσέσχε τῆς Ῥώμης κατὰ τοῦτο
[10, 7]	ὠμότητα καὶ ὕβριν ἐνδεικνύμενος ἀποκτείνει.	ἐμοῦ	δὲ κεκραγότος καὶ ἀμυνομένου τοσαῦτα
[10, 38]	ἐπιφανεῖς καὶ καλὰς πράξεις προεχόμενος	ἐμοῦ	πλέον ἔχειν ἀξιοῖ· πότερον ἔτη
[10, 37]	σωθέντες ἐν ταῖς μάχαις ὑπ´	ἐμοῦ,	τρεῖς δὲ πολιορκητικοὺς πρῶτος ἐπιβὰς
[10, 20]	τοῦ Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο τοῦ	πολέμου.	ἄνδρας μὲν οὐ πολλούς τινας
[10, 21]	ἐποιήσατο συνθήκας περὶ καταλύσεως τοῦ	πολέμου,	ἐν αἷς ἐγράφη, πόλεις τε
[10, 15]	γὰρ αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ εἶναι	πολέμου.	ἡμέρας δὲ γενομένης ὡς ἐγνώσθη
[10, 15]	δῆμος συνάρηται μετὰ προθυμίας τοῦ	πολέμου	καὶ καταστῇ τὰ πράγματα τῆς
[10, 25]	ὑπολιπὼν τόν τε ἡγεμόνα τοῦ	πολέμου	καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιφανεῖς ἄνδρας
[10, 15]	πλῆθος ἐθελούσιον αὐτοῖς συναρεῖται τοῦ	πολέμου,	μετὰ τούτων πολιορκεῖν τὰ φρούρια·
[10, 9]	τὴν Ῥώμην κατέσχεν ἐξ ἀλλοεθνοῦς	πολέμου,	ὃν παρήγαγεν ἐντὸς τείχους ἡ
[10, 29]	ἑαυτοῦ γνώμην κοινωνεῖν ὑπομείνῃ τοῦ	πολέμου,	παρελθὼν εἶπεν· Ἡμεῖς οὔτ´ ἐγκαταλείπομεν
[10, 2]	δὲ τοῦ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς	πολέμου	στάσις ἐμφύλιος, ἣν χρῆν ἀρχομένην
[10, 15]	θεῶν, ὅτι καταλυθέντος τοῦδε τοῦ	πολέμου	συγχωρήσουσιν ὑμῖν ἀποδεῖξαι νομοθέτας καὶ
[10, 17]	τὸ τέλος λαβόντος τοῦ λῃστρικοῦ	πολέμου	τὴν πολιτικὴν πάλιν ἀνερρίπιζον οἱ
[10, 15]	χρόνον ἱκανὸν εἰς παρασκευὴν τοῦ	πολέμου·	τρισὶ γὰρ ἢ τέτταρσι ταῖς
[10, 12]	ζητήσει τοὺς ἀνειληφότας τὴν τοῦ	δήμου	ἀρχήν. οὐθεὶς οὔτε ἠλίθιός ἐστιν
[10, 33]	τις αὐτοῖς ἔσται παρὰ τοῦ	δήμου	βοήθεια. ~Συναγανακτοῦντος δ´ αὐτοῖς τοῦ
[10, 60]	οὔτε βουλῆς ψήφισμα ποιήσαντες οὔτε	δήμου	διέμειναν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς.
[10, 30]	τὴν ἀρχὴν τὴν προισταμένην τοῦ	δήμου,	καὶ ἀντὶ τῶν πέντε δημάρχων
[10, 19]	τοῦ ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τοῦ	δήμου,	καὶ ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον ἐτέλεσε
[10, 12]	τῶν ἐπιφανῶν ἐπὶ καταλύσει τοῦ	δήμου,	καὶ σφάττειν διεγνωκέναι τοὺς παρέχοντας
[10, 36]	ἐν αἷς ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ	δήμου	καὶ τὰς ψήφους ἀναδώσουσι περὶ
[10, 55]	ταῦτα δοκῇ. ἐπαινοῦντος δὲ τοῦ	δήμου	καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἀνδρῶν
[10, 9]	Καίσωνα Κοίντιον τὸν ὑπὸ τοῦ	δήμου	καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν
[10, 30]	ἢ πράττοντες τὸ μὲν τοῦ	δήμου	κράτος αὐξήσουσι, τὰς δὲ τῆς
[10, 11]	τοῦτο καὶ τοὺς προεστηκότας τοῦ	δήμου	λέγειν, ἐάν τινες ἐκ τῶν
[10, 11]	πρὸς ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ τοῦ	δήμου	λέγοντας ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως ἂν πυθοίμην
[10, 58]	ἀποδεικνυμένης εἶναί τι καὶ τοῦ	δήμου	μέρος ἐν αὐτῇ. εὐδοκιμῶν δ´
[10, 50]	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ὑπὸ τοῦ	δήμου	μετὰ τὴν ὑπατείαν πρόνοια, ὥστ´
[10, 12]	αὐτοῖς ὡς πρότερον καὶ τοῦ	δήμου	μηκέθ´ ὁμοίως συναγωνιζομένου. συνιδόντες δὴ
[10, 57]	ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο παρὰ τοῦ	δήμου.	οὐ γὰρ μόνον ἃ μετὰ
[10, 48]	γενομένη δεινὰ μὲν ὑπὸ τοῦ	δήμου	παθόντων, οὐδεμίαν δὲ παρὰ τῆς
[10, 5]	ὑπισχνούμενοι· οἱ δ´ ἐκ τοῦ	δήμου	πάντων δὴ μάλιστα αὐτὸν ἀνθρώπων
[10, 15]	Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν καὶ τοῦ	δήμου	πειθομένου καὶ μηδὲ φωνὴν ὑπομένοντος
[10, 51]	ἔλεξεν· ~Ἃ μὲν ὑπὸ τοῦ	δήμου	πέπονθα, ὦ βουλή, καὶ ὅτι
[10, 50]	γνώμας, ἀλλὰ φανερῶς τὰ τοῦ	δήμου	πολιτευόμενοι διετέλουν. πρῶτον μὲν οὖν
[10, 54]	ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ τὰ τοῦ	δήμου	πράγματα ἕλοιντο, τιμῆς καὶ δυναστείας.
[10, 52]	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος τοῦ	δήμου	πρέσβεις ἀπεδείχθησαν οἱ τοὺς παρὰ
[10, 10]	ἄλλη δύναμις, ὅταν οἱ τοῦ	δήμου	προεστηκότες ἡμεῖς διαφθαρῶμεν, ἐπὶ τὸ
[10, 30]	παρελθὼν καὶ τὰ δίκαια τοῦ	δήμου	πρὸς τὴν βουλὴν ἅπαντα εἰσενεγκάμενος
[10, 28]	δὲ τῶν δημάρχων καὶ τοῦ	δήμου	προσέχοντος αὐτοῖς τὸν νοῦν παρελθὼν
[10, 30]	ἐστι τὸ πολλοὺς εἶναι τοῦ	δήμου	προστάτας. ἧττον γὰρ ὁμονοήσειν τοὺς
[10, 57]	πολλῶν, ὡς οὐδὲν ἔτι δεήσοι	δήμου	προστατῶν οὐδὲ τῶν ἄλλων ἀρχείων
[10, 3]	ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ	δήμου	συναχθείσης ἀγορᾶς ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους
[10, 58]	μέγα ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς δὲ τοῦ	δήμου	τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ δεξαμένου
[10, 41]	χωρεῖν ἀδεῶς, τοῦ δ´ ἄλλου	δήμου	τὸ ἑπόμενον αὐτοῖς {καὶ τὸ
[10, 8]	εἰσάγειν. ἦν δὲ καὶ τοῦ	δήμου	τὸ καθαρώτατον οὐ βουλόμενον ἀποστερεῖν
[10, 9]	βιαίῳ καταγωνίσασθαι, μάλιστα δὲ τοῦ	δήμου	τὸ πλεῖον ὑποκατακλινόμενον ταῖς θεραπείαις
[10, 51]	αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ	δήμου	τοῖς ἀναγκαίοις εἴξαντες, οὐκέθ´ ὅμοια
[10, 43]	τῇ ἐκκλησίᾳ, πολλοὶ καὶ τοῦ	δήμου	τὸν ἀγῶνα ἑκόντες ὑπέμειναν· οἱ
[10, 57]	ψήφους. ἐπικυρώσαντος δὲ καὶ τοῦ	δήμου	τοὺς νόμους, στήλαις χαλκαῖς ἐγχαράξαντες
[10, 38]	τῷ φαυλοτάτῳ τῶν ἐκ τοῦ	δήμου	φανεῖεν τὰ ἴσα κακοπαθήσαντες. οὐ
[10, 11]	ποιεῖσθαι τοὺς ἀνειληφότας τὴν τοῦ	δήμου	φυλακήν; τί οὖν ἐκ τούτου
[10, 5]	διαβολῆς, μίαν ἀπαιτῶν παρὰ τοῦ	δήμου	χάριν, φυλάξαι τὸν υἱὸν αὐτῷ.
[10, 59]	ἕξειν δυναστείαν, βουλῆς μὲν ἢ	δήμου	ψηφίσμασι σπανίως καὶ εἰς αὐτὰ
[10, 16]	καὶ τὸ ἀντίπαλον ἅπαν ὡς	ὁμοῦ	συνεπιθησόμενον σφίσιν ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ δὲ
[10, 26]	τῷ δήμῳ τῆς περὶ τοῦ	νόμου	διαγνώσεως, ὃν ὑπὲρ τῆς ἰσηγορίας
[10, 15]	τῷ πλήθει τὴν περὶ τοῦ	νόμου	διάγνωσιν, ὃν εἰσέφερον ὑπὲρ τῆς
[10, 27]	πολίτας τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ	νόμου	διάγνωσιν οὐθὲν ἐν τῷ παρόντι
[10, 42]	τέλος ἄγειν τὴν περὶ τοῦ	νόμου	διάγνωσιν. τίμημα δ´ ἐφάνη ταῖς
[10, 40]	ἀποδείξας ἡμέραν τοῖς κατηγόροις τοῦ	νόμου	διέλυσε τὴν ἐκκλησίαν. οἱ δὲ
[10, 43]	τῶν δημάρχων τὸν ὑπὲρ τοῦ	νόμου	εἰσφερόντων λόγον αἰφνιδίως τις ἀπαγγελεῖσα
[10, 41]	κῆρυξ ἐκέλευσε τὸν βουλόμενον τοῦ	νόμου	κατηγορεῖν. πολλῶν δὲ καὶ ἀγαθῶν
[10, 3]	πρεσβύτεροι καὶ νέοι, κατήγοροι τοῦ	νόμου,	λόγους διεξιόντες ἐκ πολλῆς ἐπιμελείας
[10, 42]	Δήμητρος, τὸ μετριώτατον ἐκλεξαμένοις τοῦ	νόμου	μέρος. ἐγίνετο ταῦτα, καὶ παρῆν
[10, 17]	Οὐαλέριος ὑπὲρ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ	νόμου.	ὁ δὲ Κλαύδιος μέχρι μέν
[10, 3]	οὐδένα ἔτι τοῖς κατηγόροις τοῦ	νόμου	προέθεσαν, ἡμέραν δὲ ἀποδείξαντες, ἐν
[10, 32]	Ἀρτέμιδος ἱερόν. κυρωθέντος δὲ τοῦ	νόμου	συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ τά τε
[10, 9]	καὶ προθυμίαν οὐκέτι περὶ τοῦ	νόμου	τὴν αὐτὴν παρεχόμενον, ἰταμωτέραν ὁδὸν
[10, 40]	πολιτικόν, ἄλλως τε καὶ περὶ	νόμου	τῆς ζητήσεως γινομένης, ὃς ἔμελλε
[10, 3]	ὑπὸ τοῦ δήμου συναχθείσης ἀγορᾶς	ἐννόμου	τοὺς πρεσβυτάτους τε καὶ φρονιμωτάτους,
[10, 4]	ἔτι μέτεστι τῶν ἱερῶν καὶ	σεβασμοῦ	δεομένων, ὧν ἕν τι καὶ
[10, 2]	εἰς τὸ τεῖχος ἀγὼν ὑπὲρ	ἀνδραποδισμοῦ	καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει δὲ
[10, 53]	τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ τοῦ Ῥώμης	συνοικισμοῦ,	Ποπλίου Ὁρατίου καὶ Σέξτου Κοιντιλίου
[10, 46]	Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε διὰ τοῦ	δρυμοῦ,	καὶ πολὺν ἤδη διεληλυθὼς τόπον
[10, 20]	ὡς πρότερον. ~Κοίντου δὲ Φαβίου	Οὐιβολανοῦ	παρειληφότος τὴν ὑπατείαν τὸ τρίτον
[10, 2]	ἐταράχθησαν, τοιόνδ´ ἦν· νιφετὸς ἐξ	οὐρανοῦ	κατέσκηψεν εἰς γῆν πολὺς οὐ
[10, 58]	δήμου τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ	δεξαμένου	καὶ μετὰ πλείστης προθυμίας ἐπιψηφίσαντος
[10, 31]	τὴν βουλὴν Ἰκιλλίου τὴν πεῖραν	εἰσηγησαμένου,	ὃς ἡγεῖτο μὲν τοῦ ἀρχείου,
[10, 22]	ὄντων ἀναπράττεσθαι δίκας, οὐθενὸς ἡμῖν	διωμολογημένου	περὶ αὐτῶν, ὅτε τὰς πρὸς
[10, 12]	καὶ τοῦ δήμου μηκέθ´ ὁμοίως	συναγωνιζομένου.	συνιδόντες δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως
[10, 15]	λεγόντων αὐτῶν καὶ τοῦ δήμου	πειθομένου	καὶ μηδὲ φωνὴν ὑπομένοντος ἀκούειν
[10, 23]	χιλὸν εὔπορον ἦν λαμβάνειν, ὄρεσι	περικλειομένου	τοῦ τόπου ψιλοῖς καὶ δυσβάτοις,
[10, 26]	βουλῆς καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι λόγους.	ἑλκομένου	δὲ τοῦ χρόνου καὶ οὔτε
[10, 45]	ἐξελοῦντες ἄνιμεν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ	βουλομένου	λέγειν τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ ὕπατος
[10, 51]	ὅτι ἔλαττον ὑμῶν ἐστι τοῦ	βουλομένου	τὸ δυνάμενον, καὶ πολλοὺς ἤδη
[10, 22]	οὐδενὸς ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ	γενομένου	προσκρούσματος τοῖς ἔθνεσι, καὶ παραινούσης
[10, 7]	ἀποκτείνει. ἐμοῦ δὲ κεκραγότος καὶ	ἀμυνομένου	τοσαῦτα ὅσα ἐδυνάμην, ἐκεῖνον ἤδη
[10, 58]	ὡς οὐκ ἄλλου τινὸς ἄμεινον	ἡγησομένου.	ὁ δ´ ἀναίνεσθαι μὲν προσεποιεῖτο
[10, 9]	ἐν τοῖς γράμμασιν ἐνεῖναι γεγραμμένον	μαντευομένου	σιωπὴν προκηρύξαντες εἶπον· ἐν ἐσχάτοις
[10, 57]	τὴν βουλὴν συναγαγόντες οὐθενὸς ἔτι	μεμφομένου	τοῖς νόμοις προβούλευμα περὶ αὐτῶν
[10, 54]	χειμέριος χρόνος ἀμφὶ ταῦτα ἐδαπανήθη.	ἀρχομένου	δ´ ἔαρος σῖτός τε πολὺς
[10, 5]	ἦν, υἱὸς Λευκίου Κοιντίου τοῦ	καλουμένου	Κικιννάτου, ᾧ γένος τ´ ἦν
[10, 9]	Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ Γαΐου Κλαυδίου	Σαβίνου	τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραλαβόντων κίνδυνος
[10, 46]	δ´ ὑπὸ τοῦ παρ´ ἐλπίδα	δεινοῦ	ἐκταραχθέντες καὶ οὐ τοσούτους εἶναι
[10, 6]	Οὐεργίνιος ὁρῶν, ὅτι μὴ δόντος	ἐκείνου	δίκην ἀφόρητον ἔσται τὸ θράσος
[10, 13]	αὐτὸν εἰς μέσον, ἵν´ ἀπ´	ἐκείνου	πρῶτον ἀρξώμεθα ζητεῖν, εἴτε ἀληθῆ
[10, 9]	τὴν πόλιν παντοδαπάς· ἔπειτ´ ἐξ	ἑωθινοῦ	καθεζόμενοι δι´ ὅλης ἡμέρας συνήδρευον
[10, 57]	ἡμερῶν ἀριθμόν. ἅπαντες δ´ ἐξ	ἑωθινοῦ	καθεζόμενοι διῄτων τὰ ἰδιωτικὰ συμβόλαια
[10, 12]	ζητήσεις ἐφ´ ἑαυτῶν ποιεῖσθαι περὶ	κοινοῦ	καὶ μεγάλου πράγματος, καὶ τὸ
[10, 60]	φανῆναι τυραννικῆς κόλακας ἐξουσίας, τοῦ	κοινοῦ	συμφέροντος ἀλλαξαμένους τὰς αὑτῶν ὠφελείας,
[10, 10]	ὑμῶν τὰ λοιπὰ ἀναιρεθῆναι διὰ	κοινοῦ	ψηφίσματος τὰς γενομένας ὑμῖν πρὸς
[10, 38]	καὶ φιλόδημος, ὤσαντες ἀπὸ τοῦ	κρημνοῦ	διέφθειραν. Γναῖον δὲ Γενύκιον δήμαρχον
[10, 14]	πολίτας, οἳ ταπεινὰ πράττοντες διὰ	φθόνου	καὶ μίσους εἶχον τὰς ὑπεροχὰς
[10, 45]	λόγους, οἷς χρήσῃ κατὰ τοῦ	φθόνου	τῶν πατρικίων. ποῦ νῦν ἐκεῖνά
[10, 14]	ᾖ βουλομένοις ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων	ἐπιφθόνου	ἀρχῆς. ~Συνέβη δὲ αὐτῷ πάντων
[10, 58]	ἠξίου λειτουργίας καὶ ὀχληρᾶς καὶ	ἐπιφθόνου.	τελευτῶν δ´ ὡς ἐλιπάρουν αὐτὸν
[10, 17]	τὰ μὲν γὰρ ὑφ´ ἑαυτοῦ	μόνου	πραχθέντα οὔτε νόμιμα οὔτε βέβαια
[10, 58]	ὑπατεύσας, ἀνὴρ ἀνεπίληπτος εἰς τόδε	χρόνου	γενόμενος περὶ πᾶσαν ἀρετήν· ἐκ
[10, 24]	ἐπιόντα, καὶ γίνεται μάχη καρτερά.	χρόνου	δὲ πολλοῦ διελθόντος καὶ τῶν
[10, 43]	ἦν ὑπομένειν. καὶ δι´ ὀλίγου	χρόνου	δύναμις ἐξῆλθε πλήθει τε ἀποχρῶσα
[10, 58]	ὡς ἂν ἐξ ὀλίγου συντεθεῖσα	χρόνου,	καὶ ἐπὶ τοῖς ἤδη κεκυρωμένοις,
[10, 26]	διεξιοῦσι λόγους. ἑλκομένου δὲ τοῦ	χρόνου	καὶ οὔτε τῶν ὑπάτων ὑπομενόντων
[10, 2]	κατὰ τοὺς ἀγροὺς μέχρι πολλοῦ	χρόνου	κείμενα ἦν οὔτε χρόαν μεταβάλλοντα,
[10, 3]	δυσχεραίνοντες ἐπὶ τῇ διατριβῇ τοῦ	χρόνου	λόγον μὲν οὐδένα ἔτι τοῖς
[10, 53]	μεγίστη τῶν ἐκ τοῦ προτέρου	χρόνου	μνημονευομένων· ὑφ´ ἧς οἱ μὲν
[10, 36]	τῶν νόμων· ἐπιστάντος δὲ τοῦ	χρόνου	πρῶτον εἰσέφερον τὸν χωρονομικὸν νόμον
[10, 14]	εἶχεν εὐτολμοτάτους· καὶ δι´ ὀλίγου	χρόνου	συγκροτήσας δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων μάλιστα,
[10, 8]	διαπράξασθαι δαπανηθέντος εἰς ταῦτα τοῦ	χρόνου	τῆς ἀρχῆς. ὁ μέντοι δῆμος
[10, 6]	ὠμὸν καὶ τυραννικὸν καὶ οὐδὲ	φόνου	πολιτικοῦ καθαρόν, ἄκουσον αὐτοῦ φιλότιμον
[10, 13]	ἐδέξασθε τὰ γράμματα ξένων; τῶν	ποῦ	κατοικούντων, ἢ πόθεν ὑμᾶς εἰδότων,
[10, 45]	κατὰ τοῦ φθόνου τῶν πατρικίων.	ποῦ	νῦν ἐκεῖνά σου τὰ πολλὰ
[10, 11]	οἷς οὐκ ἂν δικαίως προσέχοιτε	δήπου	τὸν νοῦν. ἢ τῆς διαγνώσεως
[10, 2]	πυρὸς ἀνάψεις ἐφ´ ἑνὸς μένουσαι	τόπου	γῆς τε μυκήματα καὶ τρόμοι
[10, 44]	τις, ἐπὶ τῷ ἐρυμνῷ τοῦ	τόπου	δοκοῦσα εἶναι πᾶν τὸ ἀσφαλές·
[10, 23]	ἦν λαμβάνειν, ὄρεσι περικλειομένου τοῦ	τόπου	ψιλοῖς καὶ δυσβάτοις, οὔθ´ ἑαυτοῖς
[10, 46]	εὑρίσκει κατὰ δαίμονα ἄνδρα ἐξ	ἀγροῦ	ποθεν ἀπιόντα, ὃν τοῖς νεωτάτοις
[10, 20]	Ἀντιατῶν πόλιν ἤγγελλον ἐκ τοῦ	φανεροῦ	ἀφεστηκέναι, μιᾷ χρησαμένων γνώμῃ Οὐολούσκων
[10, 22]	ἀρχῆς, Σαβῖνοι μὲν ἐκ τοῦ	φανεροῦ,	καὶ μέχρι Φιδήνης πόλεως ἤλασαν,
[10, 35]	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐκ τοῦ	φανεροῦ.	τοῖς δὲ πλείοσιν ἐδόκει μὴ
[10, 49]	καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν, ἡμιόλιον	θατέρου.	~Ταῦτα δὴ λογιζομένοις τοῖς ἐν
[10, 31]	τῶν ἄλλων τινὶ ἔξεστιν, ἀλλ´	ἑτέρου	δημάρχου τοῦτ´ ἐστὶ τὸ κράτος.
[10, 36]	ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς σπείρας ἀποδείξας.	ἑτέρου	τε πάλιν ἡμῖν ἀγῶνος ἐνστάντος,
[10, 17]	τὴν πόλιν. ταῦτα δὲ οὐχ	ἑτέρου	τινὸς χάριν εἰπεῖν προήχθην, ἀλλ´
[10, 53]	κατέσκηψε μεγίστη τῶν ἐκ τοῦ	προτέρου	χρόνου μνημονευομένων· ὑφ´ ἧς οἱ
[10, 4]	πόλεσιν οἰκούντων. τοῦ τε πονηροτάτου	ὀλέθρου	καὶ ἀνηκέστου καὶ οὐδ´ εὐσχήμονος
[10, 51]	οὐ κολακείᾳ τοῦ δημοτικοῦ ἐπιτρέψας	ἐχθροῦ	μοι ὄντος, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ
[10, 49]	δάκρυα τὴν συμφορὰν τὴν τοῦ	ἑταίρου	προανακλαιομένῳ, τὸν δὲ νεανίαν, ὑπὲρ
[10, 7]	σχῆμα, ἐπειδὴ οὐ τὸ τοῦ	κατηγόρου,	λήψομαι. ἃ δὲ πέπονθα, ὡς
[10, 37]	ἔργα. ἐπεὶ δ´ ὀνόματος ἤδη	λαμπροῦ	τυγχάνων φανερὸς ἤμην, ἅπαντας ὑπέμενον
[10, 57]	βουλήν τε συνεκάλει καὶ δόγματα	ἐπεκύρου	καὶ τἆλλα ἔπραττεν, ὅσα ἡγεμόνι
[10, 20]	στρατιάν εὐσύνοπτα γάρ ἐστιν ἐκ	μετεώρου	τὰ μεταξὺ χωρία πάντα ἑκόντας
[10, 45]	ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά	σου	λέγοντος; ἐν ἑνὶ γὰρ δὴ
[10, 45]	τῶν πατρικίων. ποῦ νῦν ἐκεῖνά	σου	τὰ πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ
[10, 50]	ἦν δὲ ἐν τοῖς διὰ	μέσου	κατά τε ἀξίωσιν καὶ ἡλικίαν
[10, 22]	τετταράκοντα δ´ εἰσὶν οἱ διὰ	μέσου	τῶν πόλεων στάδιοι Αἰκανοὶ δὲ
[10, 53]	ἄλλων τετραπόδων ἅμα διαιτωμένων, τῆς	νόσου.	ὅσον μὲν οὖν χρόνον τοῖς
[10, 54]	σπάνει τῆς τροφῆς ὁ λαὸς	χέρσου	τῆς γῆς ἀφειμένης διὰ τὰς
[10, 47]	αὐτοῖς ἐδήλωσε καὶ τὸν τρόπον	τοῦ	ἀγῶνος ἐνεφάνισε, καὶ ὅτι παρὰ
[10, 46]	αὐτὸν δύναμις ἐτράπετο κατὰ θέαν	τοῦ	ἀγῶνος ἐπεισπεσόντες κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν
[10, 48]	οὐδένα ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ καθῆκεν ὁ	τοῦ	ἀγῶνος καιρός, ἐκάλουν τὸν δῆμον·
[10, 48]	τῷ δήμῳ, τὸν χρόνον ἀποδείξας	τοῦ	ἀγῶνος. Λεύκιος δὲ τότ´ ἀγορανομῶν,
[10, 48]	δὲ γενομένης ἐν τῷ μεταξὺ	τοῦ	ἀγῶνος χρόνῳ σπουδῆς τε καὶ
[10, 43]	παρὰ τὰ δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ	τοῦ	ἄλλου ἄμεινον. οἱ δὲ πολλοὶ
[10, 51]	λέγων· μνήμην δὲ αὐτῶν ποιοῦμαι	τοῦ	ἀναγκαίου ἕνεκεν, ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι
[10, 40]	εἰπεῖν Σίκκιον καὶ μακρὸν ἔπαινον	τοῦ	ἀνδρὸς διεξῆλθε· τὸ δὲ μὴ
[10, 52]	προσθεὶς τὴν δίκην πολὺν ὑπὲρ	τοῦ	ἀνδρὸς διῆλθε λόγον ἐπαινῶν τὴν
[10, 19]	ταῦτά τε δὴ τὰ ἔργα	τοῦ	ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τοῦ δήμου,
[10, 46]	ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν τε	τοῦ	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων φιλοφρονήσεων
[10, 49]	Σίκκιος τά τε ἄλλα κατηγόρει	τοῦ	ἀνδρός, ὅσα ὑπατεύων βίᾳ εἰς
[10, 23]	~Ῥωμαῖοι δὲ τοιαῦτα ὑβρισθέντες ὑπὸ	τοῦ	ἀνδρὸς οὐκ εὐθὺς ὀργῇ ἐπιτρέψαντες
[10, 49]	τε πατρικίοις ἐλάττων ἡ περὶ	τοῦ	ἀνδρὸς σπουδὴ γένηται, καὶ μηδὲν
[10, 21]	οἰκείᾳ τε γῇ καὶ καταφρονήσει	τοῦ	ἀντιπάλου. παρακελευσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´
[10, 12]	δὲ τούτου πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν	τοῦ	ἀντιπάλου. ~Ταῦτα τὰ βουλεύματα ἦν
[10, 58]	προσελήφθησαν γὰρ καὶ οὗτοι πρὸς	τοῦ	Ἀππίου κολακείας ἕνεκα τῶν δημοτικῶν,
[10, 31]	πεῖραν εἰσηγησαμένου, ὃς ἡγεῖτο μὲν	τοῦ	ἀρχείου, δραστήριος δέ τις ἦν
[10, 23]	καὶ στρατοπεδεύεται κατὰ τὴν ἐκ	τοῦ	αὐλῶνος ἔξω φέρουσαν ὁδόν. ἐκ
[10, 25]	καὶ τὸν αὐτουργὸν αὐτοῦ ἀντὶ	τοῦ	βασιλικοῦ μετειλήφει βίον, μεῖζον φρονῶν
[10, 51]	ἐχθροῦ μοι ὄντος, ἀλλ´ ἀπὸ	τοῦ	βελτίστου τὰ συμφέροντα ἐρῶ. θαυμάσῃ
[10, 19]	διέκρινε δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπὶ	τοῦ	βήματος καθεζόμενος, εὐπρόσοδόν τε καὶ
[10, 36]	τὰ κοινὰ καὶ καρπουμένους ἐκ	τοῦ	βιαιοτάτου, ἀξιούντων τε μὴ μόνον
[10, 51]	ἔμαθον, ὅτι ἔλαττον ὑμῶν ἐστι	τοῦ	βουλομένου τὸ δυνάμενον, καὶ πολλοὺς
[10, 41]	παρεῖχον ὅποι βούλοιντο χωρεῖν ἀδεῶς,	τοῦ	δ´ ἄλλου δήμου τὸ ἑπόμενον
[10, 55]	δοκεῖ, καὶ ἀποφαίνονται γνώμην φανεράν·	τοῦ	δ´ ἀποδεῖξαι τοὺς νομοθέτας αὐτοὶ
[10, 53]	ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπιστροφὴν ἐκ	τοῦ	δαιμονίου γινομένην οὐδ´ ἔλεον, καὶ
[10, 10]	τῆς ἀληθείας. ἐπεὶ δὲ ἡ	τοῦ	δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´ ἧς ἀεὶ
[10, 9]	χρησμοὶ προὔλεγον καὶ τὰ ἐκ	τοῦ	δαιμονίου φανέντα προεθέσπισε τῷ παρελθόντι
[10, 33]	ἀφορμὴν αὖθις εἰλήφεσαν οἱ δήμαρχοι	τοῦ	δημαγωγεῖν τὰ πλήθη· καὶ συναγαγόντες
[10, 52]	οἷς τριήρεις τε παρεσκευάσθησαν ἐκ	τοῦ	δημοσίου καὶ ἄλλος κόσμος εἰς
[10, 42]	πατρίκιοι παρὰ τῶν ὠνησαμένων ἐκ	τοῦ	δημοσίου τῆς ἴσης λυσάμενοι τιμῆς
[10, 51]	ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι οὐ κολακείᾳ	τοῦ	δημοτικοῦ ἐπιτρέψας ἐχθροῦ μοι ὄντος,
[10, 57]	μάλιστα δ´ αὐτῶν ἐπῃνεῖτο ἡ	τοῦ	δημοτικοῦ πρόνοια καὶ πρὸς ἅπαν
[10, 12]	τῇ ζητήσει τοὺς ἀνειληφότας τὴν	τοῦ	δήμου ἀρχήν. οὐθεὶς οὔτε ἠλίθιός
[10, 33]	μή τις αὐτοῖς ἔσται παρὰ	τοῦ	δήμου βοήθεια. ~Συναγανακτοῦντος δ´ αὐτοῖς
[10, 30]	διπλασιασθῆναι τὴν ἀρχὴν τὴν προισταμένην	τοῦ	δήμου, καὶ ἀντὶ τῶν πέντε
[10, 19]	ἔργα τοῦ ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο ὑπὸ	τοῦ	δήμου, καὶ ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον
[10, 12]	ἐκ τῶν ἐπιφανῶν ἐπὶ καταλύσει	τοῦ	δήμου, καὶ σφάττειν διεγνωκέναι τοὺς
[10, 36]	ἡμέρας, ἐν αἷς ἀγορὰν ποιήσονται	τοῦ	δήμου καὶ τὰς ψήφους ἀναδώσουσι
[10, 55]	βουλῇ ταῦτα δοκῇ. ἐπαινοῦντος δὲ	τοῦ	δήμου καὶ τὴν προθυμίαν τῶν
[10, 9]	ὑποδεξαμένους Καίσωνα Κοίντιον τὸν ὑπὸ	τοῦ	δήμου καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι στρατηγὸν αὐτοκράτορα
[10, 30]	λέγοντες ἢ πράττοντες τὸ μὲν	τοῦ	δήμου κράτος αὐξήσουσι, τὰς δὲ
[10, 11]	αὐτὸ τοῦτο καὶ τοὺς προεστηκότας	τοῦ	δήμου λέγειν, ἐάν τινες ἐκ
[10, 11]	ἀλλὰ πρὸς ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ	τοῦ	δήμου λέγοντας ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως ἂν
[10, 58]	πάντων ἀποδεικνυμένης εἶναί τι καὶ	τοῦ	δήμου μέρος ἐν αὐτῇ. εὐδοκιμῶν
[10, 50]	τοῦ μὴ ταὐτὰ παθεῖν ὑπὸ	τοῦ	δήμου μετὰ τὴν ὑπατείαν πρόνοια,
[10, 12]	ἐναντιουμένων αὐτοῖς ὡς πρότερον καὶ	τοῦ	δήμου μηκέθ´ ὁμοίως συναγωνιζομένου. συνιδόντες
[10, 57]	δεκαδαρχίας ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο παρὰ	τοῦ	δήμου. οὐ γὰρ μόνον ἃ
[10, 48]	νεωστὶ γενομένη δεινὰ μὲν ὑπὸ	τοῦ	δήμου παθόντων, οὐδεμίαν δὲ παρὰ
[10, 5]	ἀσφαλὲς ὑπισχνούμενοι· οἱ δ´ ἐκ	τοῦ	δήμου πάντων δὴ μάλιστα αὐτὸν
[10, 15]	ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν καὶ	τοῦ	δήμου πειθομένου καὶ μηδὲ φωνὴν
[10, 51]	ἡλικίαν ἔλεξεν· ~Ἃ μὲν ὑπὸ	τοῦ	δήμου πέπονθα, ὦ βουλή, καὶ
[10, 50]	τὰς γνώμας, ἀλλὰ φανερῶς τὰ	τοῦ	δήμου πολιτευόμενοι διετέλουν. πρῶτον μὲν
[10, 54]	ὑποτείνοντες ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ τὰ	τοῦ	δήμου πράγματα ἕλοιντο, τιμῆς καὶ
[10, 52]	προβουλεύματος, καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος	τοῦ	δήμου πρέσβεις ἀπεδείχθησαν οἱ τοὺς
[10, 10]	δ´ ἄλλη δύναμις, ὅταν οἱ	τοῦ	δήμου προεστηκότες ἡμεῖς διαφθαρῶμεν, ἐπὶ
[10, 30]	ὑπάτων παρελθὼν καὶ τὰ δίκαια	τοῦ	δήμου πρὸς τὴν βουλὴν ἅπαντα
[10, 28]	ἀντιλεγόντων δὲ τῶν δημάρχων καὶ	τοῦ	δήμου προσέχοντος αὐτοῖς τὸν νοῦν
[10, 30]	βουλῆς ἐστι τὸ πολλοὺς εἶναι	τοῦ	δήμου προστάτας. ἧττον γὰρ ὁμονοήσειν
[10, 3]	ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ	τοῦ	δήμου συναχθείσης ἀγορᾶς ἐννόμου τοὺς
[10, 58]	τι μέγα ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς δὲ	τοῦ	δήμου τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ
[10, 8]	πόλιν εἰσάγειν. ἦν δὲ καὶ	τοῦ	δήμου τὸ καθαρώτατον οὐ βουλόμενον
[10, 9]	τῷ βιαίῳ καταγωνίσασθαι, μάλιστα δὲ	τοῦ	δήμου τὸ πλεῖον ὑποκατακλινόμενον ταῖς
[10, 51]	ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ	τοῦ	δήμου τοῖς ἀναγκαίοις εἴξαντες, οὐκέθ´
[10, 43]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, πολλοὶ καὶ	τοῦ	δήμου τὸν ἀγῶνα ἑκόντες ὑπέμειναν·
[10, 57]	τὰς ψήφους. ἐπικυρώσαντος δὲ καὶ	τοῦ	δήμου τοὺς νόμους, στήλαις χαλκαῖς
[10, 38]	ἂν τῷ φαυλοτάτῳ τῶν ἐκ	τοῦ	δήμου φανεῖεν τὰ ἴσα κακοπαθήσαντες.
[10, 11]	ἐστι ποιεῖσθαι τοὺς ἀνειληφότας τὴν	τοῦ	δήμου φυλακήν; τί οὖν ἐκ
[10, 5]	καθαρὸς διαβολῆς, μίαν ἀπαιτῶν παρὰ	τοῦ	δήμου χάριν, φυλάξαι τὸν υἱὸν
[10, 12]	ἡμῖν οἱ πατρίκιοι, ταύτην ληψόμεθα	τοῦ	διαβαλεῖν αὐτοὺς πρὸς τὸν δῆμον
[10, 4]	ὑμῖν δύναμις, ἣν οὐκ ἐκ	τοῦ	δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης
[10, 1]	τῶν βασιλέων ἔργα καὶ ἡ	τοῦ	δικαίου διάγνωσις, καὶ τοῖς ἀμφισβητοῦσι
[10, 11]	τῶν δημάρχων γίνεσθαι. χωρὶς γὰρ	τοῦ	δικαίου καὶ ἀκριβεστάτας ἀνάγκη γίνεσθαι
[10, 32]	μὲν ἰδιῶταί τινες εἶχον ἐκ	τοῦ	δικαίου κτησάμενοι, ταῦτα τοὺς κυρίους
[10, 8]	τὴν τῶν θρασυτέρων ὁρμὴν ἡ	τοῦ	δικαίου πρόνοια, καὶ ἀναβολὴν ἔλαβεν
[10, 6]	τῆς καλοκἀγαθίας δόξα οὐκ ἐκ	τοῦ	δικαίου σοι περιγέγονεν. ἀλλὰ γὰρ
[10, 46]	ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε διὰ	τοῦ	δρυμοῦ, καὶ πολὺν ἤδη διεληλυθὼς
[10, 24]	εἶπεν· Ἀπολεῖται ἄρα καὶ τούτου	τοῦ	ἐνιαυτοῦ ὁ καρπὸς διὰ τὰς
[10, 49]	ἐπελθεῖν δάκρυα τὴν συμφορὰν τὴν	τοῦ	ἑταίρου προανακλαιομένῳ, τὸν δὲ νεανίαν,
[10, 7]	δὲ ἡμιθανῆ καὶ ἐλπίδας ἔχοντα	τοῦ	ζῆν ὀλίγας. ταῦτα δ´ ἐγένετο
[10, 12]	ἀγανακτῶμέν τε καὶ σχετλιάζωμεν καὶ	τοῦ	ζητεῖν τὰ προσηγγελμένα αἰτῶμεν τὴν
[10, 46]	τε καί φησιν· Ὑπὸ μὲν	τοῦ	ἡγεμόνος ἀπεστάλμεθα, ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι.
[10, 15]	τῶν ὁμολογηθέντων πλησίον οὔσης τῆς	τοῦ	θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης δὲ τῆς
[10, 53]	πολλοῖς ἐλπίδος τι ὑπῆν ὡς	τοῦ	θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντος, ἅπαντες ἐπί
[10, 19]	λαμβάνειν παρ´ ἀλλήλων. ~Καταστάντος δὲ	τοῦ	θορύβου δικαστήριά τε ἀπεδίδου τοῖς
[10, 41]	ἐξάκουστος ἦν ὁ λόγος ὑπὸ	τοῦ	θορύβου τε καὶ τῆς ἀκοσμίας
[10, 27]	παραλαβόντας, οἷς ἦν ἑκοῦσι συνάρασθαι	τοῦ	καλλίστου ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνος,
[10, 53]	δὲ οἱ μὲν ἀπ´ ὀλιγωρίας	τοῦ	καλοῦ, οἱ δὲ τἀπιτήδεια οὐκ
[10, 5]	Κοίντιος ἦν, υἱὸς Λευκίου Κοιντίου	τοῦ	καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ γένος τ´
[10, 14]	εἰσὶ γάρ τινες ἱεραὶ πύλαι	τοῦ	Καπιτωλίου κατά τι θέσφατον ἀνειμέναι,
[10, 20]	διετέλουν, καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ	τοῦ	Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο τοῦ πολέμου.
[10, 16]	ἱερὰς ἐτάττοντο σημείας συνεπιρρέοντος καὶ	τοῦ	κατ´ ἀγροὺς διατρίβοντος ὄχλου. γενομένων
[10, 28]	ὡς ἐπὶ καινοῖς ἀκούσμασι παντὸς	τοῦ	κατὰ τὴν πόλιν ὄχλου παρελθὼν
[10, 7]	μάρτυρος σχῆμα, ἐπειδὴ οὐ τὸ	τοῦ	κατηγόρου, λήψομαι. ἃ δὲ πέπονθα,
[10, 47]	νοῦν βάλλεται τὴν δόξαν ἀφελέσθαι	τοῦ	κατορθώματος. κοινωσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´
[10, 15]	καταχρέων τὸ ἴδιον κέρδος ἀντὶ	τοῦ	κοινῇ συμφέροντος ἀλλαξαμένων, τῆς τε
[10, 60]	πλείους φανῆναι τυραννικῆς κόλακας ἐξουσίας,	τοῦ	κοινοῦ συμφέροντος ἀλλαξαμένους τὰς αὑτῶν
[10, 12]	καὶ τῷ δήμῳ συμφέρειν, ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου καὶ δίχα πάσης εὐλαβείας
[10, 55]	καιρόν. ~Τότε δ´ οὖν ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου ταῦτα βουλευσάμενος καὶ τὸν
[10, 57]	μετὰ τῶν ἄλλων ἔπραττεν ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ δόκησιν,
[10, 38]	ἦν καὶ φιλόδημος, ὤσαντες ἀπὸ	τοῦ	κρημνοῦ διέφθειραν. Γναῖον δὲ Γενύκιον
[10, 9]	τὴν δημαρχίαν ἐπὶ τῇ ἐλπίδι	τοῦ	κυρώσειν τὸν νόμον, ὁρῶντες τῶν
[10, 48]	ἑώρων τοῖς πατρικίοις γινόμενον ἐκ	τοῦ	κωλύειν, ἀλλὰ καὶ φθόνον καὶ
[10, 20]	τῆς στρατείας ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ	τοῦ	Λατίνων ἔθνους ἀποσταλέντες, οἳ τὴν
[10, 20]	ἀφικνοῦνται Τυσκλάνων, ἥ ἐστι μὲν	τοῦ	Λατίνων ἔθνους, ἀφέστηκε δὲ τῆς
[10, 26]	χειρὶ στρατεύσαντες ἐπὶ πόλιν Ὀρτῶνα	τοῦ	Λατίνων ἔθνους ἐξ ἐφόδου καταλαμβάνονται,
[10, 17]	διεφθάρησαν. ~Τοῦτο τὸ τέλος λαβόντος	τοῦ	λῃστρικοῦ πολέμου τὴν πολιτικὴν πάλιν
[10, 32]	ταύτας τὰς κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ	τοῦ	λόφου νόμον εἰσέφερεν. ἦν δὲ
[10, 7]	γ´ ἡνίκα ἔξεστί μοι τὸ	τοῦ	μάρτυρος σχῆμα, ἐπειδὴ οὐ τὸ
[10, 6]	τιμᾶσθαί σοι πάρεστιν. ἡ δὲ	τοῦ	μειρακίου βαρύτης καὶ ἡ πρὸς
[10, 49]	ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται τύχης. ταῦτα	τοῦ	μειρακίου μαρτυρήσαντος οὐδεὶς ἦν ὃς
[10, 8]	οἱ δήμαρχοι τὸ πλῆθος, ἐκλιπόντος	τοῦ	μειρακίου τὴν δίκην, ἐκύρωσαν τὴν
[10, 5]	αὐτοῦ χαλεπῶς φέροντας τὴν αὐθάδειαν	τοῦ	μειρακίου τοὺς δημοτικοὺς ὁρῶν ἀπελογεῖτο
[10, 13]	αὐτοῖς καὶ μεταβολῆς ἀεὶ δεόμενοι,	τοῦ	μὲν ἐξετάζειν τἀληθὲς ἢ ψεῦδος
[10, 36]	μάχης καρτερᾶς καὶ τροπῆς, καὶ	τοῦ	μὲν ἡγεμόνος τῆς σπείρας πεπτωκότος,
[10, 44]	χωρίον αὐτὸ παρέξει τῇ φυλακῇ	τοῦ	μὴ ἁλώσεσθαι τὸ ἀσφαλές. ἀλλὰ
[10, 41]	κατὰ πόλεμον ἔργοις ἐπιφανεῖς· καὶ	τοῦ	μὴ κυρωθῆναι τὸν νόμον οὗτοι
[10, 19]	ὅρκους τε διομοσάμενος ἰσχυροὺς περὶ	τοῦ	μὴ λήψεσθαι πάλιν τὴν ὑπατείαν,
[10, 51]	δὲ λοιπὰ ἔξεστιν ἐπανορθώσασθαι καὶ	τοῦ	μὴ παθεῖν ταὐτὰ ἑτέρους προϊδέσθαι,
[10, 36]	καὶ τοὺς πολεμίους ἀνέστειλα καὶ	τοῦ	μὴ περιπεσεῖν αἰσχύνῃ τοὺς λοχαγοὺς
[10, 50]	ὑπάτοις πολὺ παρέστη δέος καὶ	τοῦ	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ὑπὸ τοῦ
[10, 53]	τῶν κακῶν τῇ πόλει καὶ	τοῦ	μὴ ταχέως λωφῆσαι τὴν νόσον
[10, 27]	δι´ ἐρημίας ἐλαυνόντων κατ´ ἐλπίδα	τοῦ	μηδεμίαν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξελεύσεσθαι δύναμιν
[10, 54]	ὁμονοίας τε καὶ εἰρήνης καὶ	τοῦ	μίαν ἅπαντας ἡγεῖσθαι τὴν πόλιν
[10, 26]	ἀποδοθείσης τῷ δήμῳ τῆς περὶ	τοῦ	νόμου διαγνώσεως, ὃν ὑπὲρ τῆς
[10, 15]	προθεῖναι τῷ πλήθει τὴν περὶ	τοῦ	νόμου διάγνωσιν, ὃν εἰσέφερον ὑπὲρ
[10, 27]	ἄλλους πολίτας τὴν μὲν ὑπὲρ	τοῦ	νόμου διάγνωσιν οὐθὲν ἐν τῷ
[10, 42]	ἐπὶ τέλος ἄγειν τὴν περὶ	τοῦ	νόμου διάγνωσιν. τίμημα δ´ ἐφάνη
[10, 40]	ἐπιοῦσαν ἀποδείξας ἡμέραν τοῖς κατηγόροις	τοῦ	νόμου διέλυσε τὴν ἐκκλησίαν. οἱ
[10, 43]	πάλιν τῶν δημάρχων τὸν ὑπὲρ	τοῦ	νόμου εἰσφερόντων λόγον αἰφνιδίως τις
[10, 41]	ὁ κῆρυξ ἐκέλευσε τὸν βουλόμενον	τοῦ	νόμου κατηγορεῖν. πολλῶν δὲ καὶ
[10, 3]	συνεδρίου, πρεσβύτεροι καὶ νέοι, κατήγοροι	τοῦ	νόμου, λόγους διεξιόντες ἐκ πολλῆς
[10, 42]	εἶναι Δήμητρος, τὸ μετριώτατον ἐκλεξαμένοις	τοῦ	νόμου μέρος. ἐγίνετο ταῦτα, καὶ
[10, 17]	μάχῃ Οὐαλέριος ὑπὲρ τῆς εἰσφορᾶς	τοῦ	νόμου. ὁ δὲ Κλαύδιος μέχρι
[10, 3]	μὲν οὐδένα ἔτι τοῖς κατηγόροις	τοῦ	νόμου προέθεσαν, ἡμέραν δὲ ἀποδείξαντες,
[10, 32]	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερόν. κυρωθέντος δὲ	τοῦ	νόμου συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ τά
[10, 9]	πατρικίων καὶ προθυμίαν οὐκέτι περὶ	τοῦ	νόμου τὴν αὐτὴν παρεχόμενον, ἰταμωτέραν
[10, 6]	τοῦ τότε συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι	τοῦ	νῦν ἡμῖν μὴ συναγανακτεῖν. ἵνα
[10, 17]	ἠσπάσαντό τε ἅπαντες οὐκ ἐκ	τοῦ	ὀνόματος, ἀλλ´ ὕπατον καὶ τὴν
[10, 42]	ὅσον εἶναι χρή, καὶ περὶ	τοῦ	ὀνόματος ὃ θήσονται τῇ δίκῃ,
[10, 46]	Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε, παρὰ τὴν λαγόνα	τοῦ	ὄρους ἦγεν. ἔπειτα ἦν γάρ
[10, 21]	τὴν δύναμιν, ἣ τότε ἦν	τοῦ	Οὐολούσκων ἔθνους ἐπιφανεστάτη τε κἀν
[10, 5]	καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς συγκείμενα κατὰ	τοῦ	παιδὸς ἀποδεικνύς· ὅσα δ´ οὐκ
[10, 28]	καὶ μεγάλα καὶ οὐδ´ ὑπὸ	τοῦ	παντὸς αἰῶνος ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ
[10, 12]	εὐλαβείας ἐρῶ. πολλοῦ, μᾶλλον δὲ	τοῦ	παντὸς ἁμαρτάνειν δοκεῖ μοι Οὐεργίνιος,
[10, 46]	ἐπ´ αὐτούς· οἱ δ´ ὑπὸ	τοῦ	παρ´ ἐλπίδα δεινοῦ ἐκταραχθέντες καὶ
[10, 30]	Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς Ἀππίου Κλαυδίου,	τοῦ	παρὰ πάντα τὸν χρόνον τοῖς
[10, 49]	ὡς ἐπὶ θάνατον ἐξιόντα μετὰ	τοῦ	πατρός, Αὖλον Οὐεργίνιον τὸν ἑαυτοῦ
[10, 30]	ἦν, ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος τὰ πολιτεύματα	τοῦ	πατρός, καὶ ὅτ´ αὐτὸς εἶχε
[10, 49]	γένος εὐσεβές, οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείη	τοῦ	πατρός, τοσῷδε μᾶλλον, ὅσῳ γ´
[10, 17]	δήμαρχοι στάσιν ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν παρὰ	τοῦ	περιόντος ὑπάτου τὰς ὑποσχέσεις, ἃς
[10, 16]	ἐπικαταραγεὶς αὐτῷ πέτρος ὑπερμεγέθης ἐπιβαίνοντι	τοῦ	περιτειχίσματος ἅμα τήν τε νίκην
[10, 36]	ἡδονάς τε καὶ ὠφελείας, καὶ	τοῦ	πλήθους ἀσμένως ἀκούοντος τοὺς λόγους,
[10, 34]	δήμου βοήθεια. ~Συναγανακτοῦντος δ´ αὐτοῖς	τοῦ	πλήθους ἐκάλουν τοὺς ὑπάτους ἐπὶ
[10, 3]	ὑπὲρ ὧν ἠξίουν. ἐπαινέσαντος δὲ	τοῦ	πλήθους τὸν λόγον οὐδὲν ἔτι
[10, 42]	ὁ Σίκκιος ὑπετίθετο· περὶ δὲ	τοῦ	πλήθους τῶν ὑπὸ τὰς αἰτίας
[10, 16]	ὁδούς. ἦν δ´ αὐτοῖς οὔτε	τοῦ	πλήθους, ᾧ παρὰ πολὺ τῶν
[10, 53]	καὶ τοῖς ἔτι ἐρρωμένοις ἡ	τοῦ	πνεύματος ἀποφορὰ ταχείας ἔφερε τοῖς
[10, 44]	ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἡ	τοῦ	πολεμεῖν ἐξουσία Ῥωμιλίῳ προσήκουσα, καὶ
[10, 20]	πολιορκίᾳ τοῦ Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο	τοῦ	πολέμου. ἄνδρας μὲν οὐ πολλούς
[10, 21]	εἰρήνης ἐποιήσατο συνθήκας περὶ καταλύσεως	τοῦ	πολέμου, ἐν αἷς ἐγράφη, πόλεις
[10, 15]	ὁ δῆμος συνάρηται μετὰ προθυμίας	τοῦ	πολέμου καὶ καταστῇ τὰ πράγματα
[10, 25]	αὐτῆς ὑπολιπὼν τόν τε ἡγεμόνα	τοῦ	πολέμου καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιφανεῖς
[10, 15]	ἄλλο πλῆθος ἐθελούσιον αὐτοῖς συναρεῖται	τοῦ	πολέμου, μετὰ τούτων πολιορκεῖν τὰ
[10, 29]	τὴν ἑαυτοῦ γνώμην κοινωνεῖν ὑπομείνῃ	τοῦ	πολέμου, παρελθὼν εἶπεν· Ἡμεῖς οὔτ´
[10, 15]	ἐπὶ θεῶν, ὅτι καταλυθέντος τοῦδε	τοῦ	πολέμου συγχωρήσουσιν ὑμῖν ἀποδεῖξαι νομοθέτας
[10, 15]	λαβούσης χρόνον ἱκανὸν εἰς παρασκευὴν	τοῦ	πολέμου· τρισὶ γὰρ ἢ τέτταρσι
[10, 14]	ἐστιν οὐδ´ ὅλον στάδιον ἀπέχον	τοῦ	ποταμοῦ. ἦσαν δὲ μέσαι τηνικαῦτα
[10, 53]	οὐκέτι χρηστὸν ἦν τὸ ἐκ	τοῦ	ποταμοῦ κομισθὲν ὕδωρ, τὰ μὲν
[10, 31]	ἀφῆκαν, τόν τε φθόνον ὑφορώμενοι	τοῦ	πράγματος, ὅτι πρῶτοι ἔμελλον θανάτῳ
[10, 12]	φέρε δή, τίς ἡ τοῦδε	τοῦ	πράγματος ὑπόθεσίς ἐστι καὶ τί
[10, 52]	τῇ γνώμῃ. μέλλοντος δὲ γράφεσθαι	τοῦ	προβουλεύματος ἀναστὰς ὁ δήμαρχος Σίκκιος
[10, 52]	καὶ ἐποίησεν οὕτως. γραφέντος δὲ	τοῦ	προβουλεύματος, καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος
[10, 21]	ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας κατ´ ἐλπίδα	τοῦ	προελεύσεσθαι τοὺς ἔνδον εἰς μάχην,
[10, 56]	πολλοὺς ἐπαίνους τῆς βουλῆς καὶ	τοῦ	προθέντος τὴν γνώμην Ἀππίου διεξῆλθον.
[10, 2]	καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει δὲ	τοῦ	πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πολέμου στάσις
[10, 53]	Ῥώμην κατέσκηψε μεγίστη τῶν ἐκ	τοῦ	προτέρου χρόνου μνημονευομένων· ὑφ´ ἧς
[10, 36]	οἷς ἀγασθείς με ὁ ὕπατος	τοῦ	πρώτου τάγματος ἀπέδωκε τὴν στρατοπεδαρχίαν
[10, 47]	ὄντων. ὡς δ´ ἅπαντα ὑπὸ	τοῦ	πυρὸς ἠφάνιστο, περὶ τὸν ὄρθρον
[10, 24]	καθάπερ ὁ στρατηγὸς ἐκέλευσε, διὰ	τοῦ	Ῥωμαίων χάρακος καθ´ ἕνα ὑπὸ
[10, 53]	Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ	τοῦ	Ῥώμης συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ
[10, 49]	ἐδύναντο τῶν δημοτικῶν. ἀπολογηθέντος δὲ	τοῦ	Ῥωμιλίου καὶ διελθόντος λόγον οὔτε
[10, 52]	ἀξιώσεως ἔχουσιν εὐπρεπῆ. ~Τοιαῦτα εἰπόντος	τοῦ	Ῥωμιλίου οἵ τε ὕπατοι συνελαμβάνοντο
[10, 14]	πόλεως οὔσης ἀνήρ τις ἐκ	τοῦ	Σαβίνων ἔθνους πατέρων τε οὐκ
[10, 49]	καὶ τῇ σπείρᾳ γενομένην ὑπὸ	τοῦ	στρατηγοῦ· καὶ παρείχετο αὐτῶν μάρτυρας
[10, 21]	πλείους φεύγοντες ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ	τοῦ	στρατοπέδου κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας
[10, 32]	οὐδὲν ἐναντίον δημάρχῳ, καὶ περὶ	τοῦ	συγκαλεῖν τὴν βουλὴν ἐδίδασκεν, ὡς
[10, 58]	ἐδόκει, ἰδίᾳ δὲ οἱ πρωτεύοντες	τοῦ	συνεδρίου γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι τὴν
[10, 20]	ἀναστροφὴν ἔτι ποιεῖσθαι τοῖς ἐκ	τοῦ	συνεδρίου ἐδόκει, ἀλλὰ πανστρατιᾷ βοηθεῖν
[10, 11]	τῇ βουλῇ συστάντες πράττωσι τὴν	τοῦ	συνεδρίου κατάλυσιν, ὅτι τὴν περὶ
[10, 31]	ἀλλὰ τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ	τοῦ	συνεδρίου παραιτουμένοις τὸν ἄνδρα ἀφῆκαν,
[10, 3]	οὐχ οἱ φαυλότατοι τῶν ἐκ	τοῦ	συνεδρίου, πρεσβύτεροι καὶ νέοι, κατήγοροι
[10, 17]	δι´ ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ προεστηκότες	τοῦ	συνεδρίου συνέθεντο κατὰ σφᾶς αὐτούς,
[10, 8]	ἐμπεσούσης φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως ὑπὲρ	τοῦ	σώματος, εἴτ´ ἐν δεσμοῖς αὐτὸ
[10, 8]	δέκα ὄντας ἐπράξαντο τὰ περὶ	τοῦ	σώματος τῆς ἀποκαταστάσεως ὁμολογηθέντα χρήματα.
[10, 36]	τὸν αὐτὸν τρόπον ὑπὲρ ὅλου	τοῦ	τάγματος ἀγωνισάμενος τόν τ´ ἀετὸν
[10, 36]	βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς τῆς ἡγεμονίας	τοῦ	τάγματος ἀφίστατό μοι καὶ τὸν
[10, 36]	ἐν ᾧ τόν τε στρατοπεδάρχην	τοῦ	τάγματος ἡμῶν συνέβη πεσεῖν καὶ
[10, 40]	καὶ δικαίως τοῖς πολλοῖς φρονοῦντας	τοῦ	ταράττειν πάλιν καὶ διιστάναι τὰ
[10, 30]	πολλὰ τῆς χώρας αὐτῶν κακώσας	τοῦ	τε Κορβιῶνος τὰ τείχη κατασπάσας
[10, 1]	ἔτει, ἀτελὲς δὲ ἠναγκάσθη καταλιπεῖν	τοῦ	τε πλήθους ὄντος ἐπὶ στρατοπέδων
[10, 4]	τῶν ἐν ταῖς πόλεσιν οἰκούντων.	τοῦ	τε πονηροτάτου ὀλέθρου καὶ ἀνηκέστου
[10, 8]	χωρίον ἓν μικρὸν ὑπολειπόμενος πέραν	τοῦ	Τεβέριος ποταμοῦ, ἐν ᾧ ταπεινή
[10, 14]	ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας δὲ διὰ	τοῦ	Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε τῆς Ῥώμης
[10, 17]	τελευτῶν ἔφη δεῖν εἰς τὸν	τοῦ	τεθνηκότος ὑπάτου τόπον ἕτερον ἀποδειχθῆναι.
[10, 42]	τῇ δίκῃ, καὶ μάλιστα περὶ	τοῦ	τιμήματος πηλίκον ἔσται τὸ μέγεθος,
[10, 44]	ἄν τις, ἐπὶ τῷ ἐρυμνῷ	τοῦ	τόπου δοκοῦσα εἶναι πᾶν τὸ
[10, 23]	εὔπορον ἦν λαμβάνειν, ὄρεσι περικλειομένου	τοῦ	τόπου ψιλοῖς καὶ δυσβάτοις, οὔθ´
[10, 30]	ἄρχοντος τῆς γνώμης Λευκίου Κοιντίου,	τοῦ	τότε μέγιστον ἔχοντος ἐν τῇ
[10, 6]	ἔχω μαρτυρεῖν. ἀπολύων δέ σε	τοῦ	τότε συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι τοῦ
[10, 60]	καὶ ἐγένετο σὺν χρόνῳ πλεῖον	τοῦ	ὑγιαίνοντος ἐν τῇ πόλει τὸ
[10, 25]	προαποσταλεῖσι. τοῖς δὲ μετὰ Μηνυκίου	τοῦ	ὑπάτου κατακλεισθεῖσιν ἐν τῷ χάρακι
[10, 13]	προσποιήματι φίλων διαπραττόμενοι. Ταῦτ´ εἰπόντος	τοῦ	ὑπάτου κραυγή τε καὶ πολὺς
[10, 30]	ὑπάρξει καὶ φιλανθρωπία. ~Εἰπόντος δὲ	τοῦ	ὑπάτου, ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα
[10, 20]	ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ ἐκπολιορκηθέντας ὑπὸ	τοῦ	Φαβίου καθ´ ὁμολογίαν παραδοῦναι τὸ
[10, 20]	τὴν Ἀντιατῶν πόλιν ἤγγελλον ἐκ	τοῦ	φανεροῦ ἀφεστηκέναι, μιᾷ χρησαμένων γνώμῃ
[10, 22]	Ῥωμαίων ἀρχῆς, Σαβῖνοι μὲν ἐκ	τοῦ	φανεροῦ, καὶ μέχρι Φιδήνης πόλεως
[10, 35]	καταλύοντες τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐκ	τοῦ	φανεροῦ. τοῖς δὲ πλείοσιν ἐδόκει
[10, 34]	μηδὲ κατὰ τῶν ἄλλων πατρικίων	τοῦ	φαυλοτάτου ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἐξουσίαν,
[10, 45]	τοὺς λόγους, οἷς χρήσῃ κατὰ	τοῦ	φθόνου τῶν πατρικίων. ποῦ νῦν
[10, 46]	σὺν αὐτῷ δύναμιν, ἐρρίπτουν ἔξω	τοῦ	χάρακος ἑαυτούς, οὐδὲ τὰ ὅπλα
[10, 46]	ἀφύλακτον εὑρόντες ἐκεῖνο τὸ μέρος	τοῦ	χάρακος ἐπὶ γὰρ θάτερα τὰ
[10, 45]	ψυχὴν οὐ κακὸς ἢ κρατῆσαι	τοῦ	χάρακος, ἢ μὴ τυχὼν τῆς
[10, 46]	τοὺς καταλαμβανομένους αὐτῶν φονεύοντες καὶ	τοῦ	χάρακος κρατήσαντες ἐχώρουν ἐπὶ τοὺς
[10, 46]	τῷ πεδίῳ. οἱ δὲ Αἰκανοὶ	τοῦ	χάρακος τὴν ἅλωσιν ἀπό τε
[10, 44]	τῆς μάχης καὶ προῆγεν ἐκ	τοῦ	χάρακος τὸν στρατόν, τοὺς μὲν
[10, 26]	ἐπιφθόνους διεξιοῦσι λόγους. ἑλκομένου δὲ	τοῦ	χρόνου καὶ οὔτε τῶν ὑπάτων
[10, 3]	δήμαρχοι δυσχεραίνοντες ἐπὶ τῇ διατριβῇ	τοῦ	χρόνου λόγον μὲν οὐδένα ἔτι
[10, 36]	περὶ τῶν νόμων· ἐπιστάντος δὲ	τοῦ	χρόνου πρῶτον εἰσέφερον τὸν χωρονομικὸν
[10, 8]	ἐξεγένετο διαπράξασθαι δαπανηθέντος εἰς ταῦτα	τοῦ	χρόνου τῆς ἀρχῆς. ὁ μέντοι
[10, 36]	τοὺς λοχαγοὺς αἰωνίῳ, δι´ ἣν	θανάτου	κακίων ὁ λοιπὸς ἂν αὐτοῖς
[10, 17]	υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον εἰς ἀγῶνα	θανάτου	καταστήσαντες οἱ δήμαρχοι τὴν πόλιν
[10, 15]	ὁμολογηθέντων πλησίον οὔσης τῆς τοῦ	θανάτου	μοίρας. ~Λυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας
[10, 25]	δωρεὰν τὰ σώματα αὐτῶν ἐκ	θανάτου	ῥυσάμενος. ταῦτα πράξας καὶ τὸν
[10, 29]	ταύτην συγχωρῆσαι τὴν χάριν, ἀλλὰ	θανάτου	τιμᾶσθε τὸ μεταδοῦναι τῷ δήμῳ
[10, 5]	αὐτὸν ὑπὸ δίκην ἀδικήματος δημοσίου,	θανάτου	τιμησάμενοι τὴν δίκην. παραγγείλαντες δ´
[10, 5]	υἱὸς Λευκίου Κοιντίου τοῦ καλουμένου	Κικιννάτου,	ᾧ γένος τ´ ἦν ἐπιφανὲς
[10, 25]	τοῖς δὲ μετὰ Μηνυκίου τοῦ	ὑπάτου	κατακλεισθεῖσιν ἐν τῷ χάρακι μεγάλην
[10, 13]	φίλων διαπραττόμενοι. Ταῦτ´ εἰπόντος τοῦ	ὑπάτου	κραυγή τε καὶ πολὺς ἔπαινος
[10, 30]	καὶ φιλανθρωπία. ~Εἰπόντος δὲ τοῦ	ὑπάτου,	ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα τῇ
[10, 17]	ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος	ὑπάτου	τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐποιήσατο πρὸς
[10, 17]	δεῖν εἰς τὸν τοῦ τεθνηκότος	ὑπάτου	τόπον ἕτερον ἀποδειχθῆναι. τὰ μὲν
[10, 18]	κωλύσειν αὐτὸν ἔλεγον οἱ δήμαρχοι	στρατοῦ	ποιεῖσθαι καταγραφήν, συναγαγὼν τὸ πλῆθος
[10, 36]	κοινὰ καὶ καρπουμένους ἐκ τοῦ	βιαιοτάτου,	ἀξιούντων τε μὴ μόνον τοὺς
[10, 34]	κατὰ τῶν ἄλλων πατρικίων τοῦ	φαυλοτάτου	ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἐξουσίαν, ἂν
[10, 4]	ταῖς πόλεσιν οἰκούντων. τοῦ τε	πονηροτάτου	ὀλέθρου καὶ ἀνηκέστου καὶ οὐδ´
[10, 11]	γενέσθαι ζήτησιν περὶ μηθενὸς πράγματος	ἀπορρήτου.	ἀλλ´ οὔθ´ ἡμεῖς ἂν ταῦτ´
[10, 25]	ὅσην ἐβούλετο λαβεῖν ἐκ τῆς	δορικτήτου	καὶ ἀνδράποδα καὶ χρήματα ἐκ
[10, 6]	καλῶς ὑμῖν ἔχει τοιούτου φείσασθαι	πολίτου.	~Ταῦτ´ εἰπὼν ἀνίστησιν ἐκ τῶν
[10, 11]	γε, παρὰ τῶν ἀρξάντων τῆς	ἀθεμίτου	συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν
[10, 47]	τὰς σκηνὰς ὅπλων τε καὶ	σίτου	καὶ ἐσθῆτος καὶ τῶν εἰς
[10, 7]	ὑπάτων· Λευκίου δὲ Λοκρητίου καὶ	Τίτου	Οὐετουρίου παρα– λαβόντων τὴν ἀρχὴν
[10, 50]	δημοτικώτερα πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν εἰσάγουσα	Τίτου	Ῥωμιλίου γνώμη, παρὰ τὴν ἁπάντων
[10, 36]	τῶν ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου καὶ	Τίτου	Σικκίου, οἷς ἐψηφίσατο ἡ βουλὴ
[10, 45]	ἄλλη δὲ πᾶσα στρατιὰ δι´	οἴκτου	τὸ πρᾶγμα ἔλαβεν ὡς οὐκέτι
[10, 16]	γὰρ ἀπὸ τῶν πλησίον οἰκιῶν	ἀσφάλτου	καὶ πίσσης πεπυρωμένης ἀγγεῖα σφενδόναις
[10, 20]	αὐτουργὸν ἔζη βίον ὡς πρότερον.	~Κοίντου	δὲ Φαβίου Οὐιβολανοῦ παρειληφότος τὴν
[10, 53]	Ῥώμης συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ	Σέξτου	Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον ἀρχήν,
[10, 30]	τῶν μετρίων, καὶ κελεύοντος λέγειν	ὅτου	δέονται, ὀλίγα διαλεχθεὶς τοῖς συνάρχουσιν
[10, 59]	ἔφερον οἱ προηγούμενοι τῶν ἀνδρῶν	ἑκάστου	δώδεκα ὄντες ἀναστέλλοντες ἐκ τῶν
[10, 57]	περιτροπῆς ἐγίνετο παραλλὰξ ἐπ´ ἐνιαυτὸν	ἑκάστου	τὴν ἡγεμονίαν παραλαμβάνοντος εἰς συγκείμενόν
[10, 4]	τοῦ τε πονηροτάτου ὀλέθρου καὶ	ἀνηκέστου	καὶ οὐδ´ εὐσχήμονος ἀρχὴν ἀπέφαινον
[10, 27]	οἷς ἦν ἑκοῦσι συνάρασθαι τοῦ	καλλίστου	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνος, χωρεῖν
[10, 12]	τῷ δήμῳ συμφέρειν, ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	καὶ δίχα πάσης εὐλαβείας ἐρῶ.
[10, 55]	~Τότε δ´ οὖν ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	ταῦτα βουλευσάμενος καὶ τὸν συνάρχοντα
[10, 57]	τῶν ἄλλων ἔπραττεν ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ δόκησιν, ἀλλὰ
[10, 51]	μοι ὄντος, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	βελτίστου	τὰ συμφέροντα ἐρῶ. θαυμάσῃ δὲ
[10, 60]	τῶν ἐγκλημάτων καὶ οὐ τὰ	ἐλαχίστου	ἄξια ἐφ´ ἑαυτῶν οἱ δέκα
[10, 25]	ἐκεῖνο χωρίον, καὶ τὸν αὐτουργὸν	αὐτοῦ	ἀντὶ τοῦ βασιλικοῦ μετειλήφει βίον,
[10, 45]	φανερῶς ἐξελοῦντες ἄνιμεν. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	βουλομένου λέγειν τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ
[10, 14]	κἀκείνης ἐγεγόνει κύριος. ἦν δὲ	αὐτοῦ	γνώμη μετὰ τὸ κρατῆσαι τῶν
[10, 25]	ἀγαγών. καὶ ὃ μάλιστα πάντων	αὐτοῦ	θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι τὴν τοσαύτην
[10, 39]	οὐ δεῖσθε· καὶ γὰρ ἤρξατε	αὐτοῦ	καὶ οὐχ ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς ποιοῦντες·
[10, 49]	τῆς Σικκίου σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην	αὐτοῦ	καὶ φίλον ἀπολυθῆναι τῆς ἐξόδου
[10, 3]	νόμον ἐξουσίαν ἔδοσαν τοῖς βουλομένοις	αὐτοῦ	κατηγορεῖν, ἀποδείξαντες τὴν τρίτην ἀγοράν.
[10, 8]	εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	κραυγή τε ἐκ τῶν παρόντων
[10, 7]	οἷόν τ´ ἦν μοι παρ´	αὐτοῦ	λαβεῖν τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων·
[10, 5]	συναγαγόντες ἐκκλησίαν μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´	αὐτοῦ	λόγους, διεξιόντες ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένος
[10, 32]	καὶ δυνατούς. τοιούτων ῥηθέντων ὑπ´	αὐτοῦ	λόγων ὁ μὲν ἀντιλέγων Γάιος
[10, 28]	περὶ τῆς πατρίδος. ὑμεῖς δὲ	αὐτοῦ	μένοντες οἰκουρεῖτε ἅμα ταῖς γυναιξίν,
[10, 49]	{ἔτι} ἐπερρώσθησαν εἰς τὴν κατ´	αὐτοῦ	ὀργὴν οἱ πολῖται. καὶ γενόμενοι
[10, 17]	οἱ δ´ ἐπὶ τὴν παράληψιν	αὐτοῦ	παρόντες ἠσπάσαντό τε ἅπαντες οὐκ
[10, 12]	κοινῇ συμφέρειν ἤδη. ~Ταῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	πολλή τις ἔκπληξις κατέσχε τὸ
[10, 31]	ὁ Ἰκίλλιος καὶ οἱ συνάρχοντες	αὐτοῦ,	συνέλαβον τὸν ῥαβδοῦχον καὶ ἀπῆγον
[10, 8]	Τυρρηνίαν ᾤχετο· ὁ δὲ πατὴρ	αὐτοῦ	τὰ πλεῖστα τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας
[10, 3]	παρασκευασθέντα νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια δὲ	αὐτοῦ	τάδε ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα
[10, 7]	πολιτῶν ἴσασι πληγὰς ἐλάμβανον ὑπ´	αὐτοῦ.	ταῦτ´ ἐστὶν ἃ πέπονθα, ὦ
[10, 24]	τὸν ταμίαν Τίτον Κοίντιον ἀναδεχόμενον	αὐτοῦ	τὴν παρουσίαν, λαβὼν καὶ τὴν
[10, 3]	δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας ὑπὲρ	αὐτοῦ	τὴν ψῆφον κατὰ φυλάς. οἱ
[10, 55]	φιλανθρώπους διεξῆλθε λόγους· κεφάλαια δ´	αὐτοῦ	τῆς δημηγορίας τοιάδε ἦν, ὅτι
[10, 40]	ὑμῶν τὴν ἀρχήν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	τὸ μὲν πλῆθος οὕτως οἰκείως
[10, 6]	οὐδὲ φόνου πολιτικοῦ καθαρόν, ἄκουσον	αὐτοῦ	φιλότιμον ἔργον καὶ ἀντιπαρεξέτασον αὐτῷ
[10, 5]	κρίσεως γινομένης· ὁ δὲ πατὴρ	αὐτοῦ	χαλεπῶς φέροντας τὴν αὐθάδειαν τοῦ
[10, 8]	τὴν δίκην, ἐκύρωσαν τὴν κατ´	αὐτοῦ	ψῆφον καὶ τοὺς ἐγγυητὰς δέκα
[10, 15]	καὶ σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ τῆς	ἑαυτοῦ	ἀρχῆς ἐπὶ τέλος ἀχθῇ τὰ
[10, 31]	τινα καινὸν πολίτευμα μηθὲν ἐφ´	ἑαυτοῦ	βαλόμενον, ἐὰν μὴ πᾶσι τὸ
[10, 29]	λόγων, δεδοικώς, μὴ παρὰ τὴν	ἑαυτοῦ	γνώμην κοινωνεῖν ὑπομείνῃ τοῦ πολέμου,
[10, 49]	τοῦ πατρός, Αὖλον Οὐεργίνιον τὸν	ἑαυτοῦ	θεῖον, πρεσβευτὴν τότε συστρατευόμενον, παρακαλέσας
[10, 17]	ἀποδειχθῆναι. τὰ μὲν γὰρ ὑφ´	ἑαυτοῦ	μόνου πραχθέντα οὔτε νόμιμα οὔτε
[10, 36]	ἐπικαλούμενος, πολλὰς πάνυ καὶ μεγάλας	ἑαυτοῦ	πράξεις διεξελθών. ἦν δ´ ὀφθῆναί
[10, 5]	κατέβαινε καὶ δεήσεις, ἀντὶ τῆς	ἑαυτοῦ	πρὸς ἅπαντας ἐπιεικείας βίου τε,
[10, 50]	αὐτῷ γνώμην ἐρωτηθέντι κατὰ τὴν	ἑαυτοῦ	τάξιν ἀποκρίνασθαι ἦν δὲ ἐν
[10, 58]	ἔχειν διὰ τὸν φθόνον τοῖς	ἑαυτοῦ	φίλοις συνηγωνίζετο φανερῶς. ἀποδείκνυταί τε
[10, 24]	Γράγχος κατακλείεται πάλιν εἰς τὸν	ἑαυτοῦ	χάρακα. καὶ μετὰ τοῦθ´ ὁ
[10, 24]	Ἀπολεῖται ἄρα καὶ τούτου τοῦ	ἐνιαυτοῦ	ὁ καρπὸς διὰ τὰς ἐμὰς
[10, 12]	πράττεσθαι λέγετε, ἢ τὰ ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ	δεδιότα ἢ τῶν ἐμῶν τινος
[10, 51]	τὸ δημοτικόν, ἐπεὶ δὲ τοῖς	ἐμαυτοῦ	σωφρονισθεὶς κακοῖς μετὰ μεγάλων μισθῶν
[10, 6]	εἰ ἄρα καλῶς ὑμῖν ἔχει	τοιούτου	φείσασθαι πολίτου. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἀνίστησιν
[10, 34]	ἕνεκα παρεληλυθυῖα τῶν κατισχυομένων, ᾗ	τοσούτου	δεῖν ἐξεῖναι κατὰ τῶν ὑπάτων
[10, 7]	ὁ νόμος δίδωσί μοι, παρὰ	τούτου	λαβεῖν δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν
[10, 36]	ἀξιῶν ᾧ τὸν βίον ἐχαρισάμην	τούτου	παρελέσθαι τὰς τιμὰς ἃς εἶχε
[10, 12]	ἀναγκασθήσονται τὴν πόλιν. ἐκ δὲ	τούτου	πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ ἀντιπάλου.
[10, 11]	δήμου φυλακήν; τί οὖν ἐκ	τούτου	συμβήσεται; μηδεμίαν πώποτε γενέσθαι ζήτησιν
[10, 23]	ἔξω φέρουσαν ὁδόν. ἐκ δὲ	τούτου	συνεβεβήκει τοῖς Ῥωμαίοις οὐχ ὃν
[10, 53]	ἐκάκωσε τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ δὲ	τούτου	συνέβη καὶ τὴν χώραν ἀγεώργητον
[10, 24]	προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται ἄρα καὶ	τούτου	τοῦ ἐνιαυτοῦ ὁ καρπὸς διὰ
[10, 7]	πέρα δεινῶν πεπονθώς· κωλυθεὶς δὲ	τούτου	τυχεῖν διὰ πενίαν καὶ ἀσθένειαν
[10, 37]	εἴληφα καὶ πάντα ἐμπρόσθια, κατὰ	νώτου	δ´ οὐθέν. καὶ τούτων δώδεκά
[10, 46]	καὶ μετ´ οὐ πολὺ κατὰ	νώτου	σφίσι τοὺς πολεμίους ἐπιόντας ὁρῶντες,
[10, 36]	ἀγασθείς με ὁ ὕπατος τοῦ	πρώτου	τάγματος ἀπέδωκε τὴν στρατοπεδαρχίαν ἀπολωλεκότος
[10, 32]	τὰς κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ τοῦ	λόφου	νόμον εἰσέφερεν. ἦν δὲ τοιόσδε·
[10, 21]	φονεύσας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος	ἀγχοῦ	τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν. οὐ τολμώντων
[10, 12]	δεδιότα ἢ τῶν ἐμῶν τινος	ἐνόχου	ταῖς αἰτίαις ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία
[10, 31]	ἄλλων τινὶ ἔξεστιν, ἀλλ´ ἑτέρου	δημάρχου	τοῦτ´ ἐστὶ τὸ κράτος. τοῖς
[10, 5]	δημοτικῶν οὔτε λόγων φειδόμενος, ὧν	βαρὺ	τοῖς ἐλευθέροις ἀκούειν, οὔτ´ ἔργων
[10, 44]	Σίκκιε, μαχούμεθα τοῖς πολεμίοις ἐνθάδε,	σὺ	δ´ ἐν ὅσῳ μέλλομεν ἔτι
[10, 45]	ἑτέροις εἰς τὸ ἔργον χρήσομαι.	σὺ	δὲ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας
[10, 1]	γεωργοῦντες διὰ πολλῶν ἡμερῶν εἰς	ἄστυ	καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς ἀγορὰς ἄπειροι