HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  1831 formes différentes pour 5096 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 32]   λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς δαπάνας,  ἃς   ἂν οἱ διαιτηταὶ γνῶσι, τῷ
[10, 11]   καὶ ἀκριβεστάτας ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις,  ἃς   ἂν οἱ κινδυνεύοντες ὑπὲρ αὑτῶν
[10, 36]   ἐχαρισάμην τούτου παρελέσθαι τὰς τιμὰς  ἃς   εἶχε καὶ τὰς ἐπὶ ταύταις
[10, 36]   παριόντων καὶ τὰς ἑαυτῶν πράξεις,  ἃς   ἐν τοῖς πολέμοις ἀπεδείξαντο, προφερομένων
[10, 17]   τοῦ περιόντος ὑπάτου τὰς ὑποσχέσεις,  ἃς   ἐποιήσατο πρὸς αὐτοὺς τεθνηκὼς
[10, 26]   λόγων τε πολλῶν καὶ κατηγοριῶν,  ἃς   ἐποιοῦντο κατ´ ἀλλήλων ἔν τε
[10, 3]   λόγων μὲν ἐκείνων καὶ κατηγοριῶν,  ἃς   ἐποιοῦντο κατὰ τῆς βουλῆς, οἱ
[10, 23]   τῆς πολεμίας συγκομίζειν, ἐπειδὴ κατανάλωντο  ἃς   οἴκοθεν ἔφερον, οὔτε μεταστρατοπεδεύσασθαι τῶν
[10, 48]   καὶ φθόνον καὶ μῖσος, καὶ  βλάβας   δὲ ἰδίας καὶ συμφορὰς τοῖς
[10, 37]   ἐμοῦ, τρεῖς δὲ πολιορκητικοὺς πρῶτος  ἐπιβὰς   πολεμίων τείχεσι καὶ κατασχών, ὀκτὼ
[10, 1]   μόνοι διὰ τὰς ἐν ἄστει  διατριβάς,   οἱ δὲ πολλοὶ ἐμπορευόμενοί τε
[10, 15]   ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ τὰς πολιτικὰς  διατριβὰς   τὰ μέτρια καὶ εὐγνώμονα. ἐπειδὴ
[10, 1]   ἦν ὀγδοηκοστή, ἣν ἐνίκα στάδιον  Τορύμβας   Θεσσαλὸς ἄρχοντος Ἀθήνησι Φρασικλέους· ὕπατοι
[10, 7]   δὴ πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἴσασι  πληγὰς   ἐλάμβανον ὑπ´ αὐτοῦ. ταῦτ´ ἐστὶν
[10, 23]   εἰς μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς  πληγὰς   λαβόντες εἰς τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν
[10, 7]   καὶ ἐλπίδας ἔχοντα τοῦ ζῆν  ὀλίγας.   ταῦτα δ´ ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου
[10, 16]   ὑψηλοὺς ὑφῆπτον ἀνέμῳ παραδιδόντες τὰς  φλόγας   ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´ ἦσαν ἀνδρειότατοι,
[10, 35]   ἐγένοντο καὶ τὰς τῶν πολλῶν  ὀργὰς   ἐπράυναν. ἔπειτα ταῖς ἑξῆς ἡμέραις
[10, 14]   τῶν ἐπικαιροτάτων τόπων τούς τε  φυγάδας   εἰσδέχεσθαι καὶ τοὺς δούλους εἰς
[10, 10]   κρύφα κατ´ ὀλίγους εἰσάγων καὶ  σποράδας,   δ´ ἄλλη δύναμις, ὅταν
[10, 26]   πόλεως, ἀπέκτειναν, γυναῖκας δὲ καὶ  παῖδας   αὐτῶν καὶ τὰ γηραιὰ τῶν
[10, 51]   ἑλέσθαι τοὺς μὲν εἰς τὰς  Ἑλληνίδας   πόλεις τὰς ἐν Ἰταλίᾳ, τοὺς
[10, 54]   ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας μεγάλας ὑποτείνοντες  ἐλπίδας   αὐτοῖς, εἰ τὰ τοῦ δήμου
[10, 23]   αὐτοὺς καὶ περιεχαράκου καὶ πολλὰς  ἐλπίδας   εἶχε λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ
[10, 48]   ἀμφοτέρων οἱ μὲν ὑπόδικοι πολλὰς  ἐλπίδας   εἶχον ἐπὶ τῇ βουλῇ καὶ
[10, 7]   ἔφην, ἐμὲ δὲ ἡμιθανῆ καὶ  ἐλπίδας   ἔχοντα τοῦ ζῆν ὀλίγας. ταῦτα
[10, 46]   τοῖς ἐχθροῖς ὁδὸν καὶ πολλὰς  ἐλπίδας   ἔχω τρίβων ἐπιλήψεσθαί τινων, αἳ
[10, 28]   τὰς ἀγαθὰς προβαλλόμενοι τῶν ἔργων  ἐλπίδας·   καὶ εἴ τις ἄρα θεὸς
[10, 46]   ἡμᾶς ἐπὶ τὸν χάρακα· καὶ  ἐλπίδας   χρηστὰς ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε
[10, 14]   Καπιτωλίου κατά τι θέσφατον ἀνειμέναι,  Καρμεντίδας   αὐτὰς καλοῦσιν· ἀναβιβάσας τὴν δύναμιν
[10, 25]   ἠξίωσε, φίλων τε καὶ συγγενῶν  δωρεὰς   προσφερόντων μεγάλας καὶ ἀντὶ παντὸς
[10, 28]   χωρήσομεν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὰς  ἀγαθὰς   προβαλλόμενοι τῶν ἔργων ἐλπίδας· καὶ
[10, 41]   ὑπάτων καὶ μαρτυρομένων, ὅτι τῆς  βίας   δῆμος ἄρχει λόγον οὐκ
[10, 40]   κρείττονα ποιήσειν τὴν δίκην τῆς  βίας.   ταύτῃ γὰρ ἀφορμῇ χρήσεσθαι τοὺς
[10, 41]   ἀξιοῦσιν ὑπομένειν ἑώλους καὶ κατημαξευμένας  ἀντιλογίας.   ὡς δὲ τὸ πλεῖον τῆς
[10, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ  ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ   ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ δὲ τούτους
[10, 22]   δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν κατὰ τὰς  ὁμολογίας·   εἰ δὲ περὶ Τυσκλάνων ἀναπραξόμενοι
[10, 10]   γενομένας ὑμῖν πρὸς τὸν δῆμον  ὁμολογίας.   ὁρῶντες δέ, ὅτι ξενικῆς αὐτοῖς
[10, 24]   καὶ τὴν Κορβιῶνα κατὰ τὰς  ὁμολογίας   παρέδοσαν, τὰ ἐλεύθερα σώματα μόνον
[10, 33]   δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους, τῆς τε  στρατολογίας   ἀπολύειν ἔφασαν αὐτοὶ δὴ μόνοι
[10, 10]   τιμὰς καὶ ἄλλους μισθοὺς τῆς  ὑπουργίας.   κἀκεῖνος ὑπέσχηται στρατιὰν αὐτοῖς Αἰκανῶν
[10, 53]   καὶ τῆς περὶ τὰ θεῖα  λειτουργίας   ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ
[10, 58]   ἀρχὰς καὶ ἀπολύειν αὐτὸν ἠξίου  λειτουργίας   καὶ ὀχληρᾶς καὶ ἐπιφθόνου. τελευτῶν
[10, 48]   καὶ μῖσος, καὶ βλάβας δὲ  ἰδίας   καὶ συμφορὰς τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ
[10, 12]   τοῦ κρατίστου καὶ δίχα πάσης  εὐλαβείας   ἐρῶ. πολλοῦ, μᾶλλον δὲ τοῦ
[10, 10]   ἐπὶ δεινοῖς ἀκούσμασι, καὶ δι´  εὐλαβείας   ἔχοντες, μὴ ταχύτερα δόξωμεν ὑμῖν
[10, 22]   ἀκμῇ ὄντας ἔφθειρεν. ἀφικομένης δὲ  πρεσβείας,   ἣν ἀπέστειλεν Ῥωμαίων βουλὴ
[10, 29]   δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης δὲ πολλῆς  συμπαθείας   πρός τε τὰς ἡλικίας τῶν
[10, 17]   θέαις ἀναλαμβάνων τὸ πλῆθος εἰς  εὐπαθείας.   ὡς δ´ αἱ σκήψεις αὐτῷ
[10, 7]   πέπονθα, δημόται, μετὰ πάσης  ἀληθείας   εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος
[10, 11]   γένωνται καταφανεῖς, ἀποσπεύδειν τὴν τῆς  ἀληθείας   ἐξέτασιν; οἷς οὐκ ἂν δικαίως
[10, 10]   ἦν ἐπιμελῆ ζήτησιν ἐποιούμεθα τῆς  ἀληθείας.   ἐπεὶ δὲ τοῦ δαιμονίου
[10, 34]   κράτος, δὲ δημαρχικὴ τῆς  βοηθείας   ἕνεκα παρεληλυθυῖα τῶν κατισχυομένων,
[10, 36]   ἔσωσα· ὃς ἐμοὶ τῆς τότε  βοηθείας   χάριν ἀποδιδοὺς τῆς ἡγεμονίας τοῦ
[10, 58]   καὶ οὗτοι πρὸς τοῦ Ἀππίου  κολακείας   ἕνεκα τῶν δημοτικῶν, διδάσκοντος ὅτι
[10, 5]   ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ πρὸς ἅπαντας  ἐπιεικείας   βίου τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ
[10, 57]   γινόμενα, μετὰ πάσης ἀνασκοποῦντες ἕκαστα  ἐπιεικείας   τε καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει δὲ
[10, 22]   καὶ μερισάμενοι τριχῇ τάς τε  οἰκείας   καὶ τὰς παρὰ τῶν συμμάχων
[10, 47]   χρημάτων, ὧν ἐκ τῆς Τυσκλάνων  λείας   ἐπήγοντο πολλῶν πάνυ ὄντων. ὡς
[10, 11]   ὀξύς, καὶ μέλλησις τῆς  ἀσφαλείας   ἄωρος ἐν οὐ μέλλουσι δεινοῖς.
[10, 2]   παρόντων καὶ τῶν δημάρχων ὑπὲρ  ἀσφαλείας   τε καὶ σωτηρίας τῆς πόλεως
[10, 3]   νόμου, λόγους διεξιόντες ἐκ πολλῆς  ἐπιμελείας   καὶ παρασκευῆς· καὶ τοῦτ´ ἐφ´
[10, 36]   ἀπ´ αὐτῶν ἡδονάς τε καὶ  ὠφελείας,   καὶ τοῦ πλήθους ἀσμένως ἀκούοντος
[10, 60]   κοινοῦ συμφέροντος ἀλλαξαμένους τὰς αὑτῶν  ὠφελείας,   οὔτε παράδοξον οὔτ´ ἀνέλπιστον ἦν·
[10, 16]   καὶ ἐπὶ τὰς ἱερὰς ἐτάττοντο  σημείας   συνεπιρρέοντος καὶ τοῦ κατ´ ἀγροὺς
[10, 26]   πάντα ὑπ´ αὐτῶν τὰ μεταξὺ  Κρουστομερείας   τε καὶ Φιδήνης λέγοντες. Αἰκανοί
[10, 54]   διακλέψαι τὸν λοιπὸν χρόνον τῆς  ὑπατείας   διενοοῦντο. ἔτυχε δὲ τὸν ἕτερον
[10, 18]   ἀπογνῶτε δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς ἐμῆς  ὑπατείας,   οὐ πρότερον ἀναστήσω τὸν στρατὸν
[10, 55]   ἔσεσθαι. ἑκόντες γὰρ ἀποστήσεσθαι τῆς  ὑπατείας   τοῖς ἀνθ´ αὑτῶν αἱρεθησομένοις, ἐὰν
[10, 56]   ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι παρελθόντες ἐξωμόσαντο τὰς  ὑπατείας.   τούτους δῆμος ἐπαινῶν τε
[10, 29]   οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι  στρατείας,   ἀλλὰ καὶ ζῆν αἱρούμεθα σὺν
[10, 43]   τοῖς μὲν βουλομένοις μετέχειν τῆς  στρατείας   ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πατρίδος γινομένης
[10, 18]   γεγονότας καὶ δεομένους ἀφεθῆναι τῆς  στρατείας,   ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι τὰς
[10, 20]   βουλῆς καὶ διατριβὴν λαμβανούσης τῆς  στρατείας   ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ τοῦ Λατίνων
[10, 59]   πελέκεις, ὅτι μὴ κατὰ τὰς  στρατείας   καὶ τὰς ἄλλας ἐξόδους τὰς
[10, 5]   βοήθειαν. καὶ διεξῄει τάς τε  στρατείας   πάσας καὶ τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας,
[10, 7]   ὡς δὲ ἀνέστρεψαν ἀπὸ τῆς  στρατείας,   πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
[10, 20]   ἐὰν δέ τινες ἀπολειφθῶσι τῆς  στρατείας   Ῥωμαίων τῶν συμμάχων, ὡς
[10, 3]   καταλύειν ἀξιοῦντας τὸν πάτριον τῆς  πολιτείας   κόσμον αἰτίους ἀπέφαινον τῆς ταραχῆς.
[10, 57]   παραλαβόντες οἱ νομοθέται τὰ πράγματα  πολιτείας   κόσμον τοιόνδε τινὰ καθίστανται· εἷς
[10, 54]   δήμου πράγματα ἕλοιντο, τιμῆς καὶ  δυναστείας.   εἰσῆλθε γάρ τις τὸν Ἄππιον
[10, 60]   ἀποθησομένων τῶν δέκα ἀνδρῶν τὰς  δυναστείας,   ὅταν τὸν ἐνιαύσιον ἐκτελέσωσι χρόνον,
[10, 31]   δήμαρχοι παρασπάσαντές τι τῆς ὑπατικῆς  δυναστείας.   τὸν μὲν γὰρ ἔμπροσθεν χρόνον
[10, 6]   αὐτῷ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις  ἀριστείας·   καὶ ὑμῶν ὅσοι συνεπαθεῖτε ἀρτίως
[10, 53]   ἐρρωμένοις τοῦ πνεύματος ἀποφορὰ  ταχείας   ἔφερε τοῖς σώμασι τὰς τροπάς,
[10, 6]   αὐτὸς ἦσθα, καὶ τῆς  καλοκἀγαθίας   δόξα οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου
[10, 2]   καὶ ἀνήκεστος ἐξ ἐκείνης τῆς  φιλονεικίας   ἀναστήσεται τῇ πόλει συμφορά. συνήπτετο
[10, 36]   τε θαυμαστὸς ἀνὴρ καὶ  ἡλικίας   ἐν τῷ κρατίστῳ δυεῖν δέοντα
[10, 5]   δ´ ἴσως καὶ παθεῖν, οὔτε  ἡλικίας   ἐν τῷ κρατίστῳ ὄντι οὔτε
[10, 15]   τὰ παρακείμενα πεδία· ὅσοι δ´  ἡλικίας   ἐν τῷ παρηκμακότι ἦσαν καὶ
[10, 47]   δάκρυα προὔπεσεν ὁρῶν μὲν τὰς  ἡλικίας   τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ τὰς
[10, 29]   πολλῆς συμπαθείας πρός τε τὰς  ἡλικίας   τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς τὰς
[10, 53]   ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον, ὥστε πολλὰς  οἰκίας   ἐξερημωθῆναι δι´ ἀπορίαν τῶν ἐπιμελησομένων.
[10, 7]   γενομένης καὶ πολλῆς ἐξ ἁπάντων  προσδοκίας   μικρὸν ἐπισχὼν Οὐολούσκιος εἶπεν·
[10, 23]   δ´ εἰς Ῥώμην περὶ τούτων  ἀγγελίας   Κόιντος Φάβιος καταλειφθεὶς ἐπὶ
[10, 45]   μηδὲν ἀποδοῦναι δόξαν αἰσχίστην ἐνεγκάμενον  δειλίας,   κακῶς καὶ ἀδήλως κατακοπέντα
[10, 24]   ἐπιπρεσβεύεσθαι πρὸς τὸν Κοίντιον περὶ  φιλίας   {διαλεγόμενοι} δὲ τοῖς μὲν
[10, 22]   αὐτοῖς πρὸς ἐκείνους ὁμολογιῶν περὶ  φιλίας.   ἡγεῖτο δὲ τῆς στρατιᾶς Γράγχος
[10, 22]   Αἰκανοὶ πολεμοῦσι τοῖς Ῥωμαίων συμμάχοις,  φιλίας   τ´ αὐτοῖς ὀμωμοσμένης νεωστὶ καὶ
[10, 26]   Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι δὲ ἄρχων  Καλλίας,   ἐφ´ οὗ τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[10, 24]   καρπὸς διὰ τὰς ἐμὰς  ἀσχολίας,   καὶ πεινήσομεν ἅπαντες κακῶς. μετὰ
[10, 58]   δημοτικῶν, διδάσκοντος ὅτι δίκαιόν ἐστι  μιᾶς   ἀρχῆς κατὰ πάντων ἀποδεικνυμένης εἶναί
[10, 57]   τῶν ἄλλων ἀρχείων τῇ πόλει  μιᾶς   διοικούσης ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς
[10, 44]   φέρουσαν ἐπ´ αὐτοὺς ἔξω τῆς  μιᾶς,   καταβήσονται οἱ πολέμιοι πρὸς
[10, 60]   τοῖς πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  ἐπιγαμίας   συνάψαι· δι´ οὐδὲν ὡς ἐμοὶ
[10, 23]   δυνάμεως ταύτης Τίτος Κοίντιος  ταμίας   ἀνὴρ ὑπατικός. πρὸς δὲ τὸν
[10, 21]   ἐκέλευσεν ἀναφέρειν, ἀνδράποδα δὲ τοὺς  ταμίας   παραλαμβάνοντας καὶ τὰ λοιπὰ λάφυρα
[10, 29]   ὑμῶν, ὥσπερ οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν  οὐδεμιᾶς   ἀπολειφθῆναι στρατείας, ἀλλὰ καὶ ζῆν
[10, 8]   οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´ ἄλλης εὐφροσύνης  οὐδεμιᾶς   ἑαυτῷ μεταδιδούς. τοῖς μέντοι δημάρχοις
[10, 17]   τὴν πόλιν ἠνάγκασαν ἐκλιπεῖν· καὶ  οὐδεμιᾶς   ἔτι κληθείσης ἐπὶ τὴν ψηφοφορίαν
[10, 18]   ἀναστήσω τὸν στρατὸν ἐκ τῆς  πολεμίας,   πρὶν πᾶς τῆς
[10, 23]   οὔθ´ ἑαυτοῖς τροφὰς ἐκ τῆς  πολεμίας   συγκομίζειν, ἐπειδὴ κατανάλωντο ἃς οἴκοθεν
[10, 50]   ἀξίαν ὥρισαν, μέγιστον ἀποδείξαντες ὅρον  ζημίας   δύο βοῦς καὶ τριάκοντα πρόβατα.
[10, 42]   τε καὶ τῆς εἰς χρήματα  ζημίας   εὐδιόρθωτον ἐχούσης τοῖς πεπονθόσι τὴν
[10, 27]   καὶ τῶν πολεμίων ὡς δι´  ἐρημίας   ἐλαυνόντων κατ´ ἐλπίδα τοῦ μηδεμίαν
[10, 8]   δίκη, οὐ μικρᾶς ἐμπεσούσης  φιλοτιμίας   καὶ ζητήσεως ὑπὲρ τοῦ σώματος,
[10, 5]   δι´ ὕβριν, ἀλλ´ ὑπὸ  φιλοτιμίας   μειρακιώδους γεγονότα ἐπιδεικνύμενος, δι´ ἣν
[10, 30]   λόγον καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς  ἰσοτιμίας,   καὶ πάντας ἑξῆς ζητήσειν,
[10, 15]   διάγνωσιν, ὃν εἰσέφερον ὑπὲρ τῆς  ἰσονομίας,   καὶ σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ τῆς
[10, 35]   παρειλκυσμένον καὶ τὸν περὶ τῆς  ἰσονομίας,   ὃν οἱ πρὸ αὐτῶν δήμαρχοι
[10, 41]   τοῦ θορύβου τε καὶ τῆς  ἀκοσμίας   τῶν ἐκκλησιαζόντων. οἱ μὲν γὰρ
[10, 54]   τινες ἔφασαν ὑπὸ λύπης καὶ  ἀθυμίας   ἐμπεσούσης τῷ ἀνδρὶ τηκεδόνα δυσαπάλλακτον
[10, 52]   ἀλλ´ ἐπαινέσας τοὺς δημάρχους τῆς  προθυμίας   ἀποδώσειν ἔφη τὴν καταδίκην. ἱερὰν
[10, 58]   βουλῇ δεξαμένου καὶ μετὰ πλείστης  προθυμίας   ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν οἱ δέκα
[10, 25]   εὖ ποιεῖν, ἐπαινέσας αὐτοὺς τῆς  προθυμίας   οὐθὲν τῶν διδομένων ἔλαβεν, ἀλλ´
[10, 20]   πόλει τά τε ἄλλα μετὰ  προθυμίας   συμπράττοντες διετέλουν, καὶ ἐν τῇ
[10, 15]   ἐὰν δῆμος συνάρηται μετὰ  προθυμίας   τοῦ πολέμου καὶ καταστῇ τὰ
[10, 49]   καὶ πατρικίους· ἐν οἷς ἦν  νεανίας   οὐκ ἀφανὴς οὔτε κατὰ γένους
[10, 38]   σιωπῶ, ἀλλ´ εἰς τοῦτο προεληλύθασιν  ὑπερηφανίας,   ὥστ´ οὐδὲ φωνὴν ἀξιοῦσί τινα
[10, 8]   βίον ὑπὸ λύπης τε καὶ  πενίας,   οὔτε πόλιν ὁρῶν οὔτε φίλους
[10, 52]   ἄλλος κόσμος εἰς ἐπίδειξιν τῆς  ἡγεμονίας   ἀποχρῶν. καὶ τὸ ἔτος ἐτελεύτα.
[10, 59]   ἐκεῖνο καὶ μέτριον σχῆμα τῆς  ἡγεμονίας   οὐδὲ διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς
[10, 37]   τὰ φανερώσαντά με καὶ εἰς  ἡγεμονίας   προαγαγόντα γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ δ´
[10, 57]   τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης ἅπαντα  ἡγεμονίας   σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς Ἄππιος εἶναι
[10, 36]   τότε βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς τῆς  ἡγεμονίας   τοῦ τάγματος ἀφίστατό μοι καὶ
[10, 36]   ἐξ οὗ στρατιωτικῆς ἀεί τινος  ἡγεμονίας   τυγχάνω, τοτὲ μὲν σπείρας ἡγούμενος,
[10, 29]   τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς τὰς  ἀξίας   μικρὸν ἐπισχὼν ὕπατος· Οὐκ
[10, 41]   τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ θορύβου καὶ  ἀταξίας   κινούμενον ἐπ´ αὐτοὺς} οὐ παρίεσαν,
[10, 54]   καὶ νόμους καταστήσασθαι τῇ πατρίδι  ὁμονοίας   τε καὶ εἰρήνης καὶ τοῦ
[10, 49]   μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ ἄνευ  προνοίας   τινὸς Σίκκιος ποιῆσαί μοι
[10, 51]   ἀδικῶν, ἀλλὰ τῆς πρὸς ὑμᾶς  εὐνοίας   ἕνεκα, φορτικὸς ἂν εἴην {ἔγωγε}
[10, 1]   ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ δὲ τούτους  ὀλυμπιὰς   μὲν ἦν ὀγδοηκοστή, ἣν ἐνίκα
[10, 26]   τὰς δυνάμεις. ~Μετὰ δὲ τούτους  ὀλυμπιὰς   μὲν ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ πρώτη,
[10, 61]   ~Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν  ὀλυμπιὰς   μὲν ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ τρίτη,
[10, 10]   {τοὺς} ἐναντιωθέντας ποτὲ αὐτοῖς περὶ  ἐλευθερίας   τὸ λοιπὸν ἐναντιωσομένους. ὅταν
[10, 29]   ἔχειν, νόμους καταστησάμενοι φύλακας τῆς  ἐλευθερίας,   οἷς ἅπαντες ἀεὶ χρησόμεθα. εἰ
[10, 10]   ἐάν τινες ἄρα περιέχωνται τῆς  ἐλευθερίας.   ταῦτ´ ἐστίν, βεβούλευνται ὑπὸ
[10, 27]   ἄλλων τινὰ πρεσβυτέρων, οἷς ἐστιν  ἐλευθερίας   τε καὶ δόξης ἀγαθῆς λόγος.
[10, 24]   βοήθειαν ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν  ἱκετηρίας   ἀναλαβόντες ἐπιπρεσβεύεσθαι πρὸς τὸν Κοίντιον
[10, 42]   ἵνα μὴ τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται  σωτηρίας   αἴτιον, ἀλλὰ τὰς οὐσίας αὐτῶν
[10, 2]   δημάρχων ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ  σωτηρίας   τῆς πόλεως ἐσκόπουν. ~Τὸ μὲν
[10, 4]   καὶ οἱ νέοι αὐτῶν καθ´  ἑταιρίας   διεξιόντες ἀνὰ τὴν πόλιν καὶ
[10, 55]   λόγους· κεφάλαια δ´ αὐτοῦ τῆς  δημηγορίας   τοιάδε ἦν, ὅτι τὸ μὲν
[10, 15]   λόγον εὐπρεπῆ διεξελθὼν τελευτῶν τῆς  δημηγορίας   ὤμοσεν, ἐὰν δῆμος συνάρηται
[10, 26]   νόμου διαγνώσεως, ὃν ὑπὲρ τῆς  ἰσηγορίας   εἰσέφερον, τε δῆμος αὐτοῖς
[10, 29]   τὸ μεταδοῦναι τῷ δήμῳ τῆς  ἰσηγορίας,   οὐκέτι φιλονεικοῦμεν ὑμῖν· αἰτησόμεθα δ´
[10, 32]   ὡς δ´ ἀπελύσατο ταύτας τὰς  κατηγορίας,   τὸν ὑπὲρ τοῦ λόφου νόμον
[10, 53]   γὰρ ὑπό τε αἰσχύνης καὶ  εὐπορίας   τῶν πρὸς τὰς ταφὰς ἐπιτηδείων
[10, 53]   οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν εἰς  ἱστορίας   ἀφήγησιν ἐλθεῖν ἄξιον. ~Εἰς δὲ
[10, 10]   κρύφα παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ ταύτης  μετρίας,   ἄνδρα προσειλήφασιν εἰς ταῦτα τῶν
[10, 29]   καιρῷ περὶ ὑμᾶς γεγονότες ἀξιοῦμεν  μετρίας   παρ´ ὑμῶν τυχεῖν χάριτος, ὥσπερ
[10, 24]   καὶ τὰς παρὰ τῶν συμμάχων  ἐπικουρίας   μεταπεμψάμενος ἱππάρχην τ´ ἀποδείξας Λεύκιον
[10, 15]   συμφέροντος ἀλλαξαμένων, τῆς τε ἔξωθεν  ἐπικουρίας   οὐ λαβούσης χρόνον ἱκανὸν εἰς
[10, 53]   τελευτῶντες δὲ οἱ μὲν ἀπ´  ὀλιγωρίας   τοῦ καλοῦ, οἱ δὲ τἀπιτήδεια
[10, 1]   μὲν οὐδεμίαν ἐξήγαγον οὔτε ἐπὶ  τιμωρίας   ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων σφᾶς τε
[10, 11]   ἀλλ´ ἐπαμῦναί τε καὶ συναγανακτῆσαι  τιμωρίας   ἡμῖν συνεισπράξαντας παρὰ τῶν ταῦτα
[10, 43]   καὶ τὰς ἐκ τῶν νόμων  τιμωρίας   οὐ συγχωρούντων ποιεῖσθαι κατὰ τῶν
[10, 35]   καὶ τὰς ἐκ τῶν νόμων  τιμωρίας   παρ´ ἐκείνων λαμβάνειν. εἰ μὲν
[10, 13]   οὐκ εἶχον πρόνοιαν, ἀφορμὴν δὲ  διχοστασίας   ἐζήτουν καὶ θορύβου. ~Ἐν τοιαύτῃ
[10, 43]   ἄνδρα διὰ πολλὰς καὶ μεγάλας  εὐεργεσίας,   ἐξιόντος ἐπὶ τὸν πόλεμον οὐκ
[10, 57]   καὶ τὴν ἀκριβεστάτην ποιούμενοι τῆς  νομοθεσίας   ἐξέτασιν. ἐπειδὴ δ´ ἀποχρώντως ἐφαίνετο
[10, 19]   τῶν κρειττόνων κατισχυομένους, μήτε καινῆς  νομοθεσίας   πόθον ἔχειν ἔτι τοὺς ἐν
[10, 56]   ἐν ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ τῆς λοχίτιδος  ἐκκλησίας   Ἄππιος μὲν Κλαύδιος καὶ Τίτος
[10, 31]   τὸν μὲν γὰρ ἔμπροσθεν χρόνον  ἐκκλησίας   μόνον ἦσαν οἱ δήμαρχοι κύριοι,
[10, 50]   μὲν οὖν ἐπὶ τῆς λοχίτιδος  ἐκκλησίας   νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα ταῖς ἀρχαῖς
[10, 16]   θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης δὲ τῆς  ἐκκλησίας   περὶ δείλην ὀψίαν συνέρρεον ἐπὶ
[10, 33]   οἱ δήμαρχοι προσειληφέναι χεῖρα ἀξιόμαχον  ἐκκλησίας   τε συνεχεῖς ἐποιοῦντο καὶ τοὺς
[10, 5]   καὶ φαῦλα καὶ οὐκ ἄξια  δημοσίας   ὀργῆς εἶναι λέγων καὶ οὐδὲ
[10, 32]   μὴ στασιάζειν ἔτι περὶ τῆς  δημοσίας   χώρας τοὺς πένητας, ἣν οἱ
[10, 13]   βουλή, μηνύματα οὐ κατὰ τούτων  συνωμοσίας,   ἀλλὰ καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ
[10, 11]   οὐχὶ συνδιεφθάρθαι καὶ κοινωνεῖν τῆς  συνωμοσίας,   ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν δεδιότας, ἵνα
[10, 12]   ὑπολάβωσιν οὗτοι κοινωνὸν εἶναι τῆς  συνωμοσίας,   ἣν ἐφ´ ὑμῖν καὶ τῷ
[10, 34]   ὑπάτων καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς  συνωμοσίας   οὐ μόνον εἰς τὴν ἐξουσίαν,
[10, 11]   παρὰ τῶν ἀρξάντων τῆς ἀθεμίτου  συνωμοσίας.   πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν ὑμᾶς,
[10, 53]   σφίσιν ἐπικουρήσοντος, ἅπαντες ἐπί τε  θυσίας   καὶ καθαρμοὺς ἐτράποντο· καὶ πολλὰ
[10, 17]   τῆς πόλεως ἐπιτελῶν, τοτὲ δὲ  θυσίας   τοῖς θεοῖς χαριστηρίους ἀποδιδούς, τοτὲ
[10, 60]   πολιτῶν, πολλοὺς δ´ ἀφαιρούμενοι τὰς  οὐσίας   ἀδίκως. ἵνα δ´ αὐτοῖς εὐπρεπῶς
[10, 8]   πατὴρ αὐτοῦ τὰ πλεῖστα τῆς  οὐσίας   ἀπεμπολήσας καὶ τὰ ὁμολογηθέντα ὑπὸ
[10, 42]   γένηται σωτηρίας αἴτιον, ἀλλὰ τὰς  οὐσίας   αὐτῶν ἱερὰς εἶναι Δήμητρος, τὸ
[10, 33]   τε τὰ σώματα καὶ τὰς  οὐσίας   αὐτῶν πικρῶς χρώμενοι. ταῦτα ποιούντων
[10, 42]   βοήθεια, τοῖς τε ἀνδράσι τὰς  οὐσίας   οἱ πατρίκιοι παρὰ τῶν ὠνησαμένων
[10, 17]   βαρυνόμενοι καὶ βασιλικὰς οὐ διώκοντες  ἐξουσίας,   ἀλλὰ καὶ διδομένας ἀναινόμενοι· φανήσονται
[10, 59]   δέκα τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς  ἐξουσίας   ἅπαντες ἐπαγόμενοι. δὲ δῆμος
[10, 54]   εἰς φιλαρχίαν ἀπαραχώρητον ὑπὸ μεγέθους  ἐξουσίας   διαφθαρεὶς καὶ ὀλίγου ἐδέησεν ἐπὶ
[10, 26]   ἔτος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὄντες  ἐξουσίας   ἐκώλυον, ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς
[10, 57]   ἐπὶ τὸ δημοτικώτερον τὸ τῆς  ἐξουσίας   ἐπίφθονον ὀλίγῳ τινὶ διήλλαττον ὀφθῆναι
[10, 19]   γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς ὑπατικῆς  ἐξουσίας   βουλὴ πολλὰς προσφέρουσα δεήσεις,
[10, 58]   μὴ ταραχώδεις τινὲς ἄνθρωποι τηλικαύτης  ἐξουσίας   λαβόμενοι κακόν τι μέγα ἐργάσωνται.
[10, 61]   ἄρξαντες δεύτερον ἐπὶ τῆς αὐτῆς  ἐξουσίας   μένοντες.
[10, 57]   λοιπὰ παράσημα τῆς ὑπατικῆς εἶχεν  ἐξουσίας,   ὃς βουλήν τε συνεκάλει καὶ
[10, 19]   ἐπαινεῖν ἔφη τὸ ἀπαραχώρητον τῆς  ἐξουσίας   οὔτε αὐτὸς εἰς ὁμοίαν ἐκείνοις
[10, 59]   δὲ πλεῖστα ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν  ἐξουσίας   ποιοῦντες. ἐνστάσης δὲ τῆς ἡμέρας,
[10, 60]   θεασαμένοις ἅπασιν, τῆς βασιλικῆς  ἐξουσίας   σημεῖον ἐνομίζετο εἶναι, πολὺ παρειστήκει
[10, 60]   τοὺς πλείους φανῆναι τυραννικῆς κόλακας  ἐξουσίας,   τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ἀλλαξαμένους τὰς
[10, 39]   τοὺς ὑπάτους ἔξεστι παῦσαι τῆς  ἐξουσίας,   τοὺς ἰδιώτας οἷς πρὸς τὰ
[10, 17]   ἡγούμενος, ὅτι μισῶν αὐτοὺς ἀνὴρ  ἐξουσίας   ὑπατικῆς ἔσται κύριος, βουλὴ
[10, 13]   εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα τῆς  ἀριστοκρατίας   ἀναρπαζόμενον ὑπ´ αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν
[10, 26]   καταγραφὴν καὶ τὴν ἔξοδον τῆς  στρατιᾶς   γενέσθαι, λόγων τε πολλῶν καὶ
[10, 22]   περὶ φιλίας. ἡγεῖτο δὲ τῆς  στρατιᾶς   Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος ἀρχῇ
[10, 24]   στρατόπεδα, μέρος μέν τι τῆς  στρατιᾶς   ἐπὶ τοῖς μετεώροις ἔταξεν, ὡς
[10, 23]   Ναύτιον ἐπὶ τῆς ἐν Σαβίνοις  στρατιᾶς   ὄντα γράμματα διαπέμψας τά τε
[10, 23]   ἔπαρχος ἀπὸ τῆς σὺν αὐτῷ  στρατιᾶς   ὅσον ἦν ἀκμαιότατόν τε καὶ
[10, 20]   πόλει τρίτην μοῖραν τῆς ἐπιχωρίου  στρατιᾶς.   Φάβιος μὲν οὖν ἐπὶ τοὺς
[10, 42]   τοῦ πλήθους τῶν ὑπὸ τὰς  αἰτίας   ἀχθησομένων ὅσον εἶναι χρή, καὶ
[10, 22]   φυλάττοντες τὰ τῆς νεωστὶ γενομένης  συμμαχίας   δίκαια, ἔργῳ δὲ καὶ οὗτοι
[10, 15]   Κλαύδιος οὐθὲν ἠξίου δεῖσθαι τοιαύτης  συμμαχίας,   ἥτις οὐχ ἑκούσιος, ἀλλ´ ἐπὶ
[10, 57]   καὶ τὸν ὑπὲρ ὅλης τῆς  δεκαδαρχίας   ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο παρὰ τοῦ
[10, 57]   Ῥωμαίων πόλις ὑπὸ τῆς  δεκαδαρχίας   ἐπιτροπευθῆναι. μάλιστα δ´ αὐτῶν ἐπῃνεῖτο
[10, 58]   ἐπαινούμενος ἦν τῆς τότε  δεκαδαρχίας   ἡγεμὼν Ἄππιος, καὶ πᾶς
[10, 61]   Κλαύδιος τρίτον ἔτος ἡγούμενος τῆς  δεκαδαρχίας   κατὰ τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ
[10, 31]   οὕτως οἰόμενοι μάλιστα τὸ τῆς  δημαρχίας   ἀκατάλυτον ἔσεσθαι κράτος, ἐὰν τὸ
[10, 30]   ἀλλὰ καὶ τὸν περὶ τῆς  κληρουχίας   αὖθις προθήσειν λόγον καὶ τὸν
[10, 42]   ἐν τῷ δήμῳ περὶ τῆς  κληρουχίας   διελθὼν λόγους. ἔδοξε δ´ οὖν
[10, 35]   αὖθις τόν τε περὶ τῆς  κληρουχίας   νόμον ἔτη τριάκοντα παρειλκυσμένον καὶ
[10, 38]   τὸν μὲν εἰπόντα περὶ τῆς  κληρουχίας   Σπόριον Κάσσιον, τρισὶ μὲν ὑπατείαις
[10, 13]   ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς  ὑποψίας   καὶ διαβολὰς ἄγοντες ὡς κοινωνοῦντα
[10, 9]   καὶ πάντων ἀλλήλους ἐχόντων δι´  ὑποψίας   καὶ φυλακῆς, οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 12]   γὰρ βίος ἀπολύει με πάσης  ὑποψίας   τοιαύτης. δὲ νομίζω τῇ
[10, 60]   τύχαις τοὺς πλείους φανῆναι τυραννικῆς  κόλακας   ἐξουσίας, τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ἀλλαξαμένους
[10, 29]   τὸ ἴσον ἔχειν, νόμους καταστησάμενοι  φύλακας   τῆς ἐλευθερίας, οἷς ἅπαντες ἀεὶ
[10, 44]   ὀκτακόσιοι πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους  σκηνοφύλακας   ἀπροσδόκητοι προσπεσόντες τῷ τολμηρῷ ἑλεῖν.
[10, 21]   οὐδεμίαν αὐτοῖς ἀναστροφὴν ἔτι δοὺς  κλίμακας   προσέφερε τοῖς τείχεσι καὶ κριοῖς
[10, 43]   ἐκεῖνος, οὐδ´ ἔπιπτον ὑπὸ τὰς  ἀνάγκας   τῶν νόμων, τιμῶντες δὲ τὸν
[10, 4]   νόμους εἰσηγεῖσθαι καὶ τούτους ἀπροβουλεύτους.  συνθήκας   γὰρ εἶναι κοινὰς πόλεων τοὺς
[10, 22]   ὅτε τὰς πρὸς ὑμᾶς ἐποιούμεθα  συνθήκας.   εἰ μὲν οὖν τῶν ὑμετέρων
[10, 35]   πρὸς τοὺς πατρικίους, ἐπειδὴ τὰς  συνθήκας   ἔλυσαν ἐκεῖνοι τὰς γενομένας αὐτοῖς
[10, 21]   Αἰκανοὺς πρεσβευσαμένους ὑπὲρ εἰρήνης ἐποιήσατο  συνθήκας   περὶ καταλύσεως τοῦ πολέμου, ἐν
[10, 59]   ὅρκια τεμόντες ἀπόρρητα τῷ πλήθει  συνθήκας   σφίσιν αὐτοῖς ἔθεντο περὶ μηδενὸς
[10, 26]   εὐθὺς ἁλισκομένης τῆς πόλεως, ἀπέκτειναν,  γυναῖκας   δὲ καὶ παῖδας αὐτῶν καὶ
[10, 38]   δὲ δεινότητα περί τε τὰς  στρατηγικὰς   πράξεις καὶ περὶ τὰ πολιτικὰ
[10, 13]   δῆμον ὑφέξοντα τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων  δίκας.   ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ἕτερος
[10, 42]   δῆμον ἄγειν, ὧν ἔπραξαν ὑφέξοντας  δίκας·   ἐγκαλεῖν δ´ αὐτοῖς, ὅτι τῶν
[10, 5]   θεῖν κατὰ τὸν νόμον ὑπέχειν  δίκας,   ἐπὶ τῶν ὑπάτων τῆς κρίσεως
[10, 22]   εἰ δὲ περὶ Τυσκλάνων ἀναπραξόμενοι  δίκας   ἥκετε, οὐθείς ἐστιν ὑμῖν πρὸς
[10, 42]   συγχωρεῖν τοῖς δημάρχοις ἐπιτελέσαι τὰς  δίκας,   ἵνα μή τι μεῖζον κωλυθέντες
[10, 1]   αὐτῶν ἔταττον τοῖς δεομένοις τὰς  δίκας,   καὶ τὸ δικαιωθὲν ὑπ´ ἐκείνων
[10, 42]   γὰρ τῶν ἀνδρῶν ἐρήμους τὰς  δίκας,   τε δῆμος ἀγριαινόμενος ἐπαύσατο,
[10, 22]   τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν ὄντων ἀναπράττεσθαι  δίκας,   οὐθενὸς ἡμῖν διωμολογημένου περὶ αὐτῶν,
[10, 60]   οἳ διημείβοντο ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι τὰς  δίκας.   πολλὰ δὲ τῶν ἐγκλημάτων καὶ
[10, 39]   ζητεῖτε, ὅπως παρ´ αὐτῶν λήψεσθε  δίκας   ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν αἷς
[10, 42]   κατὰ τῶν ἀνδρῶν ἔδει συντελεῖσθαι  δίκας.   τοῖς δ´ ὑπάτοις καὶ τῶν
[10, 17]   πενίαν δικαίαν οὐ βαρυνόμενοι καὶ  βασιλικὰς   οὐ διώκοντες ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ
[10, 15]   εἶναι δοκῇ, Λατίνους τε καὶ  Ἕρνικας   παρακαλεῖν, ἐὰν δ´ ἀνάγκη, καὶ
[10, 15]   δίκαια ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ τὰς  πολιτικὰς   διατριβὰς τὰ μέτρια καὶ εὐγνώμονα.
[10, 6]   σε τοιοῦτος ὤν, νῦν ὅτ´  ἔγνωκας   ἀγανακτεῖν ὑπὲρ ἡμῶν δίκαιος ἂν
[10, 36]   Δεντάτος ἐπικαλούμενος, πολλὰς πάνυ καὶ  μεγάλας   ἑαυτοῦ πράξεις διεξελθών. ἦν δ´
[10, 43]   τὸν ἄνδρα διὰ πολλὰς καὶ  μεγάλας   εὐεργεσίας, ἐξιόντος ἐπὶ τὸν πόλεμον
[10, 25]   τε καὶ συγγενῶν δωρεὰς προσφερόντων  μεγάλας   καὶ ἀντὶ παντὸς ἀγαθοῦ τιθεμένων
[10, 10]   μέσον, ταραχάς τε ὑποπτεύοντες ἔσεσθαι  μεγάλας,   οἷα εἰκὸς ἐπὶ δεινοῖς ἀκούσμασι,
[10, 54]   καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας  μεγάλας   ὑποτείνοντες ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ τὰ
[10, 38]   τούτων παρελθών, τίνας ἐπιφανεῖς καὶ  καλὰς   πράξεις προεχόμενος ἐμοῦ πλέον ἔχειν
[10, 18]   τῆς πόλεως στρατείαν κατὰ Οὐολούσκων  παραγγείλας.   ἐπεὶ δὲ κωλύσειν αὐτὸν ἔλεγον
[10, 17]   γυναῖκα καὶ τῶν ἔνδον ἐπιμελεῖσθαι  παραγγείλας   ᾤχετο εἰς τὴν πόλιν. ταῦτα
[10, 48]   φυλαττόμενοι καὶ οὔτε δεήσεις οὔτε  ἀπειλὰς   οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ
[10, 55]   πρότερον οἱ βασιλεῖς, τάς τ´  ἄλλας   ἀρχὰς πάσας καταλελύσθαι, τέως ἂν
[10, 59]   κατὰ τὰς στρατείας καὶ τὰς  ἄλλας   ἐξόδους τὰς ἐκ τῆς πόλεως.
[10, 51]   μηκέτι πρὸς τὸ δημοτικὸν μηδ´  ἄλλας   ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς ἄλλως
[10, 46]   τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς ἄλλοι κατ´  ἄλλας   ὁδούς· ἔνθα πλεῖστος αὐτῶν
[10, 37]   σκῦλα καὶ στεφάνους καὶ τὰς  ἄλλας   τιμὰς παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον·
[10, 57]   καὶ προσαγορεύσεις φιλανθρώπους καὶ τὰς  ἄλλας   τῶν πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ
[10, 28]   ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε,  πολλὰς   δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε, πολλὰ
[10, 9]   στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν ἐθνῶν καὶ  πολλὰς   δυνάμεις ἀγείραντα μέλλειν ἐπὶ τὴν
[10, 23]   τε αὐτοὺς καὶ περιεχαράκου καὶ  πολλὰς   ἐλπίδας εἶχε λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν
[10, 48]   παρακλήσεως ἀμφοτέρων οἱ μὲν ὑπόδικοι  πολλὰς   ἐλπίδας εἶχον ἐπὶ τῇ βουλῇ
[10, 46]   ἄδηλον τοῖς ἐχθροῖς ὁδὸν καὶ  πολλὰς   ἐλπίδας ἔχω τρίβων ἐπιλήψεσθαί τινων,
[10, 21]   στρατιώταις διαρπάζειν Φάβιος καὶ  πολλὰς   ἐν τῇ προνομῇ διατρίψας ἡμέρας
[10, 3]   τούτοις ὅμοια παρ´ ἑκατέρων ἐπὶ  πολλὰς   ἡμέρας ἐλέγετο, καὶ προὔβαινε διὰ
[10, 21]   δὲ πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ  πολλὰς   ἡμέρας κατ´ ἐλπίδα τοῦ προελεύσεσθαι
[10, 43]   τιμῶντες δὲ τὸν ἄνδρα διὰ  πολλὰς   καὶ μεγάλας εὐεργεσίας, ἐξιόντος ἐπὶ
[10, 53]   αὐτὰς ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον, ὥστε  πολλὰς   οἰκίας ἐξερημωθῆναι δι´ ἀπορίαν τῶν
[10, 36]   ἦν Λεύκιος Σίκκιος, Δεντάτος ἐπικαλούμενος,  πολλὰς   πάνυ καὶ μεγάλας ἑαυτοῦ πράξεις
[10, 23]   προελθόντες εἰς μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ  πολλὰς   πληγὰς λαβόντες εἰς τὸν αὐτὸν
[10, 19]   τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας βουλὴ  πολλὰς   προσφέρουσα δεήσεις, ἐπεὶ τὸ τρίτον
[10, 13]   ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς ὑποψίας καὶ  διαβολὰς   ἄγοντες ὡς κοινωνοῦντα τῶν ἀπορρήτων
[10, 51]   θανάτους τε καὶ ὕβρεις καὶ  ἐκβολὰς   ζημιωθῆναι. καίτοι τί γένοιτ´ ἂν
[10, 53]   νόσον αἴτιον τὸ περὶ τὰς  ἐκβολὰς   τῶν νεκρῶν γινόμενον. κατ´ ἀρχὰς
[10, 24]   ἀναγκαίων τῇ σπάνει, αὐτός τε  προσβολὰς   ἐποιεῖτο συνεχεῖς πρὸς τὸν χάρακα
[10, 12]   δόξει δὲ διὰ τὸ δέος  ἐπιστολὰς   μηχανησώμεθα πολλῶν παρόντων ἡμῖν ὑπ´
[10, 18]   ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι τὰς  ἀναπαύλας   τῶν πολέμων, ἐφ´ τε
[10, 21]   τείχεσι καὶ κριοῖς ἐξέκοπτε τὰς  πύλας.   ἐπιπόνως δὲ καὶ ταλαιπώρως τῶν
[10, 20]   εὑρόντες δὲ ὡς ἐν εἰρήνῃ  πύλας   τε ἀκλείστους καὶ τεῖχος ἀφύλακτον
[10, 3]   ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ψῆφον κατὰ  φυλάς.   οἱ μὲν δὴ ταῦτα ὑποσχόμενοι
[10, 41]   πατρικίων διίστασθαι τε βουλομένοις κατὰ  φυλὰς   τοῖς δημόταις ἐμποδὼν ἐγίνοντο καὶ
[10, 24]   ἐνιαυτοῦ καρπὸς διὰ τὰς  ἐμὰς   ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν ἅπαντες κακῶς.
[10, 11]   ἀνόσια ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν παθόντας  ἡμᾶς,   ἀλλ´ ἐπαμῦναί τε καὶ συναγανακτῆσαι
[10, 28]   ἂν ἄλλως χωρήσῃ τὰ καθ´  ἡμᾶς   ἀσφαλής· εἰ μὴ ἄρα ἐκείνῃ
[10, 7]   χαίρων ὥσπερ ἐπὶ καλῷ ἔργῳ·  ἡμᾶς   δὲ οἱ παραγενόμενοι μετὰ ταῦτα
[10, 11]   τῆς διαγνώσεως τῶν μηνυομένων οὐχ  ἡμᾶς   εἶναι κυρίους ἀξιώσουσιν, ἀλλὰ τὴν
[10, 10]   τὸ λοιπὸν ἐναντιωσομένους. ὅταν δὲ  ἡμᾶς   ἐκποδὼν ποιήσωνται; τότ´ ἤδη κατὰ
[10, 4]   οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου βιασάμενοι  ἡμᾶς   ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς
[10, 46]   τινων, αἳ κατὰ κορυφῆς ἄξουσιν  ἡμᾶς   ἐπὶ τὸν χάρακα· καὶ ἐλπίδας
[10, 12]   καταγνώσεις δεδιότες συμβήσονται πρὸς  ἡμᾶς   ἐπὶ τῷ μηθὲν ἔτι ἀντιπράττειν
[10, 29]   ἔτι δεηθείημεν νόμων. εἰσέρχεται δ´  ἡμᾶς   εὐλάβεια, μή ποτε οὐδὲ ταύτης
[10, 10]   ταῖς οἰκίαις τούς τε δημάρχους  ἡμᾶς   κατασφάττειν καὶ τῶν δημοτῶν ἄλλους
[10, 44]   τῷ φρουρίῳ δείσαντες οἱ πρὸς  ἡμᾶς   μαχόμενοι καὶ βοηθεῖν προθυμούμενοι νῶτά
[10, 6]   δέ σε τοῦ τότε συναδικεῖν  ἡμᾶς   μέμφομαι τοῦ νῦν ἡμῖν μὴ
[10, 38]   τὰ μὲν ἄλλα, ὅσα ὑβρίζοντες  ἡμᾶς   μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς
[10, 38]   κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων παραλαβόντες  ἡμᾶς·   οἵ γε τὰ μὲν ἄλλα,
[10, 7]   ἔσκωπτόν τε καὶ ὕβριζον εἰς  ἡμᾶς,   οἷα μεθύοντες ἂν νέοι καὶ
[10, 28]   πόλεως, ἐγκαταλιπόντες, μᾶλλον δὲ προδόντες  ἡμᾶς,   οἷς οὔτ´ ἂν νικήσωμεν ἡμεῖς
[10, 51]   ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν καθ´  ἡμᾶς   τέλος ἔχει, τὰ δὲ λοιπὰ
[10, 46]   ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι. ἐδόκει γὰρ  ἡμᾶς   τὴν πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν, ἣν
[10, 6]   βαρύτης καὶ πρὸς ἅπαντας  ἡμᾶς   ὑπερηφανία παραίτησιν συγγνώμην οὐδεμίαν
[10, 44]   καταβήσονται οἱ πολέμιοι πρὸς  ἡμᾶς,   φυλακήν τ´ εἰκὸς ἀξιόμαχον εἶναι
[10, 52]   τὸ λοιπὸν διαλλάττομαι· νικᾷ γὰρ  ἡμᾶς   χρηστὸς ὤν. τὸ δ´ αὐτὸ
[10, 9]   τὸν ὕπατον. πρῶτον μὲν κατεσκεύασαν  φήμας   λέγεσθαι κατὰ τὴν πόλιν παντοδαπάς·
[10, 36]   βίον ἐχαρισάμην τούτου παρελέσθαι τὰς  τιμὰς   ἃς εἶχε καὶ τὰς ἐπὶ
[10, 10]   ὑπέσχηνται καὶ ἀρχὰς προτείνονται καὶ  τιμὰς   καὶ ἄλλους μισθοὺς τῆς ὑπουργίας.
[10, 37]   τὰς ἐπὶ τοῖς προτέροις ἔργοις  τιμὰς   καὶ χάριτας ἀφανίσαι. καὶ διετέλεσα
[10, 30]   αὐξήσουσι, τὰς δὲ τῆς βουλῆς  τιμὰς   καταλύσουσι. καὶ σφόδρα ἐκίνησε τοὺς
[10, 37]   καὶ στεφάνους καὶ τὰς ἄλλας  τιμὰς   παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον· ἵνα
[10, 53]   ὄντα ἐν ἔθει περὶ τὰς  τιμὰς   τῶν θεῶν ἐπιτηδεύματα οὐκ εὐπρεπῆ.
[10, 46]   τοῖς πολεμίοις γενέσθαι. ἐγὼ δ´  ὑμᾶς   ἄξω κατ´ ἄδηλον τοῖς ἐχθροῖς
[10, 9]   ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ  ὑμᾶς   βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἕως τῇ
[10, 29]   δ´ ἐν παντὶ καιρῷ περὶ  ὑμᾶς   γεγονότες ἀξιοῦμεν μετρίας παρ´ ὑμῶν
[10, 45]   τυχὼν τῆς ἐλπίδος εὐγενῶς ἀποθανεῖν.  ὑμᾶς   δ´, συστρατιῶται, μάρτυρας ἀξιῶ
[10, 28]   ἐπαίρεσθε, ὡς διαφθαρέντων τῶν πατρικίων  ὑμᾶς   ἐάσουσιν οἱ πολέμιοι ταύτην ὑπολογιζόμενοι
[10, 13]   τῶν ποῦ κατοικούντων, πόθεν  ὑμᾶς   εἰδότων, πῶς τἀνθάδε συνεδρευόμενα
[10, 22]   περὶ αὐτῶν, ὅτε τὰς πρὸς  ὑμᾶς   ἐποιούμεθα συνθήκας. εἰ μὲν οὖν
[10, 51]   οὐδὲν ἀδικῶν, ἀλλὰ τῆς πρὸς  ὑμᾶς   εὐνοίας ἕνεκα, φορτικὸς ἂν εἴην
[10, 4]   ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε γὰρ βουλῆς δόγμα  ὑμᾶς   οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,
[10, 12]   ἐγὼ νὴ Δία φράσω πρὸς  ὑμᾶς.   παντὸς οἴομαι δεῖν πράγματος,
[10, 11]   τῶν ἀξιουμένων καὶ τί μέλλουσιν  ὑμᾶς   πείθειν· πότερα μηδεμίαν ποιεῖσθαι ζήτησιν,
[10, 7]   μετὰ πάσης ἀληθείας εἰρημένα πρὸς  ὑμᾶς.   ~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ κραυγή τε
[10, 11]   συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν  ὑμᾶς,   βουλή, ψηφίσασθαι πρᾶγμα, ὅπερ
[10, 29]   Ἡμεῖς οὔτ´ ἐγκαταλείπομεν οὔτε προδίδομεν  ὑμᾶς,   πατέρες, οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείημεν
[10, 50]   πρόνοια, ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι τὰς  γνώμας,   ἀλλὰ φανερῶς τὰ τοῦ δήμου
[10, 32]   κλοπῇ λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς  δαπάνας,   ἃς ἂν οἱ διαιτηταὶ γνῶσι,
[10, 17]   οὐ διώκοντες ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ  διδομένας   ἀναινόμενοι· φανήσονται γὰρ οὐδὲ κατὰ
[10, 35]   τὰς συνθήκας ἔλυσαν ἐκεῖνοι τὰς  γενομένας   αὐτοῖς πρὸς τὸν δῆμον, καταλύοντες
[10, 10]   ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ ψηφίσματος τὰς  γενομένας   ὑμῖν πρὸς τὸν δῆμον ὁμολογίας.
[10, 33]   ἐπιστρεφεστέρας ἔτι τὰς καταγραφὰς ἑώρων  γινομένας,   ἔργοις κωλύειν ἐπεβάλλοντο. ἀμυνομένων δὲ
[10, 41]   μὴ ἀξιοῦσιν ὑπομένειν ἑώλους καὶ  κατημαξευμένας   ἀντιλογίας. ὡς δὲ τὸ πλεῖον
[10, 21]   ᾐκίσατο μέχρι πολλοῦ καὶ τοὺς  αὐχένας   αὐτῶν ἐκέλευσεν ἀποτεμεῖν. ταῦτα διαπραξάμενος
[10, 51]   ἐν Ἰταλίᾳ, τοὺς δ´ εἰς  Ἀθήνας·   οἵτινες αἰτησάμενοι παρὰ τῶν Ἑλλήνων
[10, 47]   ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε τὰς  σκηνὰς   ὅπλων τε καὶ σίτου καὶ
[10, 59]   εἰδοῖς μαΐαις, ἦγον δὲ τοὺς  μῆνας   κατὰ σελήνην, καὶ συνέπιπτεν εἰς
[10, 9]   τῶν ἄδικα πάσχειν μελλόντων, εἰς  δεινὰς   ἂν ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα
[10, 4]   τούτους ἀπροβουλεύτους. συνθήκας γὰρ εἶναι  κοινὰς   πόλεων τοὺς νόμους, οὐχὶ μέρους
[10, 21]   τοιαῦτα ἐδύναντο ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν. ἔπειτα  διακρίνας   τῶν τε κληρούχων καὶ τῶν
[10, 12]   τινα λογισμὸν ἦλθον· αἰτιασώμεθα συνίστασθαί  τινας   ἐκ τῶν ἐπιφανῶν ἐπὶ καταλύσει
[10, 51]   ὑπάτους προθεῖναι τῇ βουλῇ σκοπεῖν,  τίνας   ἑλέσθαι δεήσει νομοθέτας καὶ ἥντινα
[10, 20]   πολέμου. ἄνδρας μὲν οὐ πολλούς  τινας   ἐν τῇ καταλήψει διέφθειραν, ἀλλ´
[10, 38]   ὑμῖν τῶν σεμνῶν τούτων παρελθών,  τίνας   ἐπιφανεῖς καὶ καλὰς πράξεις προεχόμενος
[10, 4]   εἰ μὴ συμφρονήσειαν· ἤδη δέ  τινας   τῶν πάνυ ἀπόρων καὶ ἀπερριμμένων,
[10, 46]   ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων φιλοφρονήσεων  {ἡδονάς}   ἐν δὲ τούτῳ καὶ
[10, 36]   ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπ´ αὐτῶν  ἡδονάς   τε καὶ ὠφελείας, καὶ τοῦ
[10, 53]   πρὸς τὰς ἀκτὰς καὶ τὰς  ἠϊόνας.   ἐκκυμαινομένων γὰρ τῶν σωμάτων βαρεῖα
[10, 54]   ταῖς ἐκκλησίαις δεόμενοι, τὰ δὲ  καταμόνας   συντυγχάνοντες· καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς
[10, 16]   τόπους, ἀπογραφόμενοί τε πρὸς τοὺς  ἡγεμόνας   τὰ ὀνόματα καὶ τὸν στρατιωτικὸν
[10, 27]   ὅσοι φυλάττουσι τὴν Ῥωμαίων πόλιν,  ἡγεμόνας   τῆς ἐξόδου ποιησαμένους. συμβήσεσθαι γὰρ
[10, 11]   πατέρες, ἐπισκήπτοντες θεούς τε καὶ  δαίμονας,   οἷς κοινῇ θύομεν, καὶ πολέμων
[10, 23]   ἔπεμψαν ἐπιμαρτυρόμενοι θεούς τε καὶ  δαίμονας,   ὅτι μὴ δυνηθέντες τῶν δικαίων
[10, 36]   εἶχε καὶ τὰς ἐπὶ ταύταις  εὐφροσύνας.   ἐφ´ οἷς ἀγασθείς με
[10, 3]   καὶ τοῦτ´ ἐφ´ ἡμέρας ἐγίνετο  συχνάς.   ἔπειτα οἱ δήμαρχοι δυσχεραίνοντες ἐπὶ
[10, 37]   ἤμην, ἅπαντας ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς  ἀγῶνας   αἰδούμενος τὰς ἐπὶ τοῖς προτέροις
[10, 20]   Λευκίου Κορνηλίου καὶ τελούντων πατρίους  ἀγῶνας   Αἰκανῶν ἄνδρες ἐπίλεκτοι πλῆθος ἀμφὶ
[10, 5]   τε στρατείας πάσας καὶ τοὺς  ἀγῶνας   ἅπαντας, ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ
[10, 28]   ἐπισκοπεῖ τοὺς καλοὺς καὶ δικαίους  ἀγῶνας,   καὶ τὴν πόλιν τήνδε
[10, 23]   πλεονεκτήσειν ἔμελλεν· ὅπερ καὶ συνέβη.  φυλάξας   γὰρ αὐλῶνα περικλειόμενον ὄρεσιν, ὡς
[10, 25]   αὐτῶν ἐκ θανάτου ῥυσάμενος. ταῦτα  πράξας   καὶ τὸν Μηνύκιον ἀποθέσθαι τὴν
[10, 23]   ἦν ἀκμαιότατόν τε καὶ κράτιστον  ἐπιλέξας   μέρος ἐπὶ συμμαχίαν ἔπεμψε τῷ
[10, 22]   πρὸς ταύτην λαλεῖτε τὴν φηγόν·  δείξας   αὐτοῖς τινα πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι
[10, 36]   Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς σπείρας  ἀποδείξας.   ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν ἀγῶνος
[10, 40]   ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν  ἀποδείξας   ἡμέραν τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου
[10, 24]   συμμάχων ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος ἱππάρχην τ´  ἀποδείξας   Λεύκιον Ταρκύνιον, ἄνδρα τῶν ἠμελημένων
[10, 48]   δικαστῇ τῷ δήμῳ, τὸν χρόνον  ἀποδείξας   τοῦ ἀγῶνος. Λεύκιος δὲ τότ´
[10, 7]   τε καὶ ἄφωνον εἶδεν ἐρριμμένον,  δόξας   εἶναι νεκρόν. μετὰ δὲ ταῦτα
[10, 21]   πολεμίους, ἀκούων περὶ πόλιν Ἀλγιδὸν  ἀθρόας   εἶναι τάς τε Οὐολούσκων καὶ
[10, 58]   τότε δεκαδαρχίας ἡγεμὼν Ἄππιος, καὶ  πᾶς   δημοτικὸς ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ
[10, 18]   ἐκ τῆς πολεμίας, πρὶν  πᾶς   τῆς ἀρχῆς μοι διέλθῃ
[10, 54]   πόλις ἦν ὥσπερ εἰκός· καὶ  πᾶς   χειμέριος χρόνος ἀμφὶ ταῦτα
[10, 31]   ἐμπεριεχόμενος τῇ πόλει, ὃς οὐχ  ἅπας   τότε ᾠκεῖτο, ἀλλ´ ἦν δημόσιός
[10, 9]   φήμας λέγεσθαι κατὰ τὴν πόλιν  παντοδαπάς·   ἔπειτ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι δι´
[10, 22]   Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς δὲ  λοιπὰς   αὐτοὶ παραλαβόντες ἐξῄεσαν διὰ ταχέων,
[10, 16]   οὐδεμία ὄνησις πρὸς ὀρθίους βιαζομένοις  σκοπάς.   οὐ γὰρ συστάδην μαχομένους ἔδει
[10, 53]   ταχείας ἔφερε τοῖς σώμασι τὰς  τροπάς,   πίνεσθαί τε οὐκέτι χρηστὸν ἦν
[10, 32]   τὰς νομίμους εὐχάς τε καὶ  ἀρὰς   ἐν τῇ λοχίτιδι ἐκκλησίᾳ συναχθείσῃ
[10, 24]   καὶ πελέκεις ἅμα ταῖς ῥάβδοις  εἰκοσιτέτταρας   παρέστησαν ἐσθῆτά τε ἁλουργῆ καὶ
[10, 46]   ὑπὸ σφῶν χάρακα ἀνέστρεφε μεγάλης  χαρᾶς   καὶ πολλοῦ μεστὸς ὢν αὐχήματος.
[10, 45]   ἅπαντας ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους  ἄνδρας   ἄγων κατηφεῖς καὶ δεδακρυμένους ὡς
[10, 55]   Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο,  ἄνδρας   αἱρεθῆναι δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ
[10, 3]   κεφάλαια δὲ αὐτοῦ τάδε ἦν·  ἄνδρας   αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου
[10, 25]   πολέμου καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιφανεῖς  ἄνδρας   ἁλύσει δεδεμένους ἀγαγών. καὶ
[10, 16]   μάχῃ πολλοὺς Ῥωμαῖοι καὶ ἀγαθοὺς  ἄνδρας   ἀπέβαλον, κράτιστον δέ, ὥσπερ πρὸς
[10, 24]   ἐκέλευσέ τε αὐτοῖς ἄγειν τοὺς  ἄνδρας   δεδεμένους. ὑπομενόντων δὲ ταῦτα τῶν
[10, 55]   τῆς ἀρχῆς. τούτους δὲ τοὺς  ἄνδρας   ἔκ τε τῶν πατρίων ἐθῶν
[10, 23]   πρεσβείαν καὶ τοὺς Φητιάλεις καλουμένους  ἄνδρας   ἱερεῖς ἔπεμψαν ἐπιμαρτυρόμενοι θεούς τε
[10, 46]   ἔχων εἰς τοῦτον ἄγων τοὺς  ἄνδρας   ἵσταταί τε καί φησιν· Ὑπὸ
[10, 14]   ἣν συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς  ἄνδρας   κατὰ σπουδὴν καὶ διὰ τῶν
[10, 54]   συντυγχάνοντες· καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς  ἄνδρας   μεγάλας ὑποτείνοντες ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ
[10, 20]   Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο τοῦ πολέμου.  ἄνδρας   μὲν οὐ πολλούς τινας ἐν
[10, 45]   ἔλαβεν ὡς οὐκέτι ὀψομένη τοὺς  ἄνδρας.   ~Ὁ δὲ Σίκκιος ἑτέραν ἀποστραφείς,
[10, 17]   σώζειν τὴν πρὸς ἐκείνους τοὺς  ἄνδρας   ὁμοιότητα. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων
[10, 13]   φυλάττεσθαι ὑμῖν παραινῶ τούσδε τοὺς  ἄνδρας   ὡς συνταράττοντας τὴν πόλιν καὶ
[10, 31]   ἦν τῶν ὑπάτων τοῦτο τὸ  γέρας.   οἱ δὲ τότε δήμαρχοι πρῶτοι
[10, 42]   αἴτιον, ἀλλὰ τὰς οὐσίας αὐτῶν  ἱερὰς   εἶναι Δήμητρος, τὸ μετριώτατον ἐκλεξαμένοις
[10, 16]   τῶν ὑπάτων καὶ ἐπὶ τὰς  ἱερὰς   ἐτάττοντο σημείας συνεπιρρέοντος καὶ τοῦ
[10, 21]   πολλὰς ἐν τῇ προνομῇ διατρίψας  ἡμέρας   ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου τὴν δύναμιν.
[10, 15]   αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ εἶναι πολέμου.  ἡμέρας   δὲ γενομένης ὡς ἐγνώσθη τὰ
[10, 3]   καὶ παρασκευῆς· καὶ τοῦτ´ ἐφ´  ἡμέρας   ἐγίνετο συχνάς. ἔπειτα οἱ δήμαρχοι
[10, 41]   ὡς δὲ τὸ πλεῖον τῆς  ἡμέρας   εἰς ταῦτα ἐδαπανήθη, καὶ
[10, 3]   ὅμοια παρ´ ἑκατέρων ἐπὶ πολλὰς  ἡμέρας   ἐλέγετο, καὶ προὔβαινε διὰ κενῆς
[10, 36]   ~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ ὀμόσαντες ἀπέδειξαν  ἡμέρας,   ἐν αἷς ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ
[10, 59]   ἐξουσίας ποιοῦντες. ἐνστάσης δὲ τῆς  ἡμέρας,   ἐν παραλαβεῖν αὐτοὺς ἔδει
[10, 55]   ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς ἂν ἀποδειχθῶσιν  ἡμέρας,   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ ἁπάντων τῶν
[10, 19]   καὶ δικαίως διέκρινε δι´ ὅλης  ἡμέρας   ἐπὶ τοῦ βήματος καθεζόμενος, εὐπρόσοδόν
[10, 21]   πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ πολλὰς  ἡμέρας   κατ´ ἐλπίδα τοῦ προελεύσεσθαι τοὺς
[10, 34]   δὴ ῥηθέντων λόγων δι´ ὅλης  ἡμέρας   οὐδὲν ἐξήνεγκεν βουλὴ τέλος,
[10, 16]   διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ οὔτε  ἡμέρας   οὔτε νυκτὸς ἀναπαυόμενοι τῶν πόνων.
[10, 9]   ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι δι´ ὅλης  ἡμέρας   συνήδρευον ἐν τῷ φανερῷ, μεταδιδόντες
[10, 36]   ἐπιλίποι ἄν με τῆς  ἡμέρας   χρόνος. αὐτὰ δὲ τὰ κεφάλαια
[10, 2]   αὐτῶν οὐδὲν πονηρόν. τοῦτο τὸ  τέρας   οἱ μὲν ἐπιχώριοι μάντεις οὐχ
[10, 29]   ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓς ἀεὶ  πατέρας   ἐκαλεῖτε; σχέτλιοι ὑμεῖς καὶ
[10, 29]   γῆς, ἣν ἔκτισαν οἱ τοὺς  πατέρας   ἐπὶ τῶν ὤμων ἐνέγκαντες, οἷς
[10, 60]   ἐνιαύσιον ἐκτελέσωσι χρόνον, καὶ ἀποδειξόντων  ἑτέρας   ἀρχάς. οἱ δὲ περὶ τὸν
[10, 51]   καὶ ἡνίκα ὕπατος ἦν τῆς  ἑτέρας   προαιρέσεως γενόμενος νῦν ἐξαίφνης μεταβέβλημαι·
[10, 4]   οὐθὲν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς  ὑμετέρας   γίνεται. τίνος οὖν ὑμῖν ἔτι
[10, 36]   ὑπὸ λοχαγῷ. γενομένης δὲ μάχης  καρτερᾶς   καὶ τροπῆς, καὶ τοῦ μὲν
[10, 33]   ὡς δ´ οὐθὲν ἐπέραινον, ἀλλ´  ἐπιστρεφεστέρας   ἔτι τὰς καταγραφὰς ἑώρων γινομένας,
[10, 53]   ~Ἐπὶ δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ  δευτέρας   ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Λύκος
[10, 58]   ἀπολύειν αὐτὸν ἠξίου λειτουργίας καὶ  ὀχληρᾶς   καὶ ἐπιφθόνου. τελευτῶν δ´ ὡς
[10, 13]   ἀλλὰ καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ  πονηρᾶς   γνώμης, κέχρηνται κρύψαντες οὗτοι·
[10, 53]   τῆς ὀσμῆς, τὰ δὲ τῷ  πονηρὰς   τὰς ἀναδόσεις ποιεῖν τῆς τροφῆς.
[10, 28]   ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆς  ἔχθρας   ἀνεστήσατε. ἀλλὰ τί τῷ δήμῳ
[10, 46]   δὲ πλείστους τ´ αὐτῶν  διαφθείρας   καὶ λαμπρότατα ἔργα ἀποδειξάμενος Σίκκιος
[10, 27]   ἀποθανεῖν. ταύτης μέντοι τῆς καλῆς  πείρας   οὔτ´ αὐτὸς ἀπολείψεσθαι ἔφη, ἀλλ´
[10, 36]   ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς  σπείρας   ἀποδείξας. ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν
[10, 44]   τε καὶ τοὺς πεζοὺς κατὰ  σπείρας   ἐν τοῖς ἐπιτηδείοις ἑκάστους τόποις,
[10, 36]   τινος ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ μὲν  σπείρας   ἡγούμενος, τοτὲ δ´ ὅλου τάγματος,
[10, 36]   καὶ τοῦ μὲν ἡγεμόνος τῆς  σπείρας   πεπτωκότος, τῶν δὲ σημείων κρατουμένων
[10, 49]   ἑνὸς τῶν ἐκ τῆς Σικκίου  σπείρας   υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ φίλον
[10, 15]   πλησίον οὔσης τῆς τοῦ θανάτου  μοίρας.   ~Λυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας περὶ
[10, 20]   οὖν φασι τοὺς φρουροὺς τῆς  ἄκρας   ἰδόντας ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς Ῥώμης
[10, 8]   ἀναβολὴν ἔλαβεν δίκη, οὐ  μικρᾶς   ἐμπεσούσης φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως ὑπὲρ
[10, 1]   εἰς ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς  ἀγορὰς   ἄπειροι ἔτι ἦσαν. τὸ δὲ
[10, 47]   πραχθέντα ἀκοῦσαι. οἱ δὲ μέχρις  ἀγορᾶς   ἐλθόντες ἐδήλωσαν τοῖς δημάρχοις τὰ
[10, 3]   δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου συναχθείσης  ἀγορᾶς   ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους τε καὶ
[10, 39]   αἰκίαν ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς  ἀγορᾶς;   καὶ ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες ἀνέχεσθε
[10, 40]   λαμπρὰν γενέσθαι τὰ πολλὰ τῆς  ἀγορᾶς   κατείχετο ὑπὸ τῶν πατρικίων. ~Μετὰ
[10, 40]   τοὺς δὲ κατὰ πολλὰ τῆς  ἀγορᾶς   μέρη συστρέψαντας ἑαυτοὺς διαστῆναι, ὥστε
[10, 4]   ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον ἐκ τῆς  ἀγορᾶς.   ~Ὁ δὲ πλείστους τε περὶ
[10, 43]   πλῆθος οὐχ ἱκανοὺς εἶναι νομίσαντες  ἀγοράς   τ´ αὐτῶν περιέκοπτον ἐξιόντες καὶ
[10, 41]   ἄλλα καὶ ἄλλα μέρη τῆς  ἀγορᾶς   ὑπὸ θορύβου καὶ ἀταξίας κινούμενον
[10, 9]   εἰς δεινὰς ἂν ἅπαντες ἤλθομεν  συμφοράς.   αἰτούμεθα δὲ ὑμᾶς βραχὺν ἐπισχεῖν
[10, 51]   μηδ´ ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι  συμφορὰς   ἄλλως τε καὶ περὶ νόμων
[10, 48]   καὶ βλάβας δὲ ἰδίας καὶ  συμφορὰς   τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζομένοις.
[10, 4]   ὑμεῖς, ἔφασαν, δήμαρχοι, νόμων  εἰσφορᾶς   ἀναιρέσεως ἐξουσίαν ἔχετε; οὐκ
[10, 17]   τῇ μάχῃ Οὐαλέριος ὑπὲρ τῆς  εἰσφορᾶς   τοῦ νόμου. δὲ Κλαύδιος
[10, 16]   καὶ παρὰ τοῖς ἀποτόμοις τῆς  πέτρας   βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς ὑφῆπτον ἀνέμῳ
[10, 31]   ἀπῆγον ὡς ῥίψοντες κατὰ τῆς  πέτρας.   οἱ δὲ ὕπατοι βιάσασθαι μὲν
[10, 26]   Λατίνων καὶ τῶν ἐκ τῆς  φρουρᾶς   διασωθέντων μὲν βουλὴ στρατιὰν
[10, 45]   ἀποθανεῖν. ὑμᾶς δ´, συστρατιῶται,  μάρτυρας   ἀξιῶ γενέσθαι μοι πρὸς τοὺς
[10, 5]   καὶ παρασκευασάμενοι λόγους τε καὶ  μάρτυρας   πολλοὺς εἰσάγουσιν αὐτὸν ὑπὸ δίκην
[10, 49]   τοῦ στρατηγοῦ· καὶ παρείχετο αὐτῶν  μάρτυρας   τοὺς ἐπιφανεστάτους τῶν συστρατευσαμένων οὐ
[10, 5]   ὧν τοὺς πεπονθότας αὐτοὺς παρῆγον  μάρτυρας.   ὡς δὲ παρέδωκαν τὸν λόγον,
[10, 26]   στρατεύσαντες ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν τῆς  χώρας   αὐτῶν ἐδῄωσαν, καὶ ἧκον οἱ
[10, 30]   τοὺς πολεμίους καὶ πολλὰ τῆς  χώρας   αὐτῶν κακώσας τοῦ τε Κορβιῶνος
[10, 25]   Σαβίνους ἐκ παρατάξεως καὶ τῆς  χώρας   αὐτῶν πολλὴν καταδραμὼν ἀπῆγεν ἐπ´
[10, 21]   αἷς ἐγράφη, πόλεις τε καὶ  χώρας   ἔχοντας Αἰκανούς, ὧν ἐκράτουν, ὅτε
[10, 32]   πόλεως λαχόντας μέρος, ἐπειδὴ τῆς  χώρας   οὐκ ἔξεστι διὰ τοὺς ἐσφετερισμένους
[10, 32]   στασιάζειν ἔτι περὶ τῆς δημοσίας  χώρας   τοὺς πένητας, ἣν οἱ πατρίκιοι
[10, 14]   θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας αὐτὰς καλοῦσιν·  ἀναβιβάσας   τὴν δύναμιν εἶχε τὸ φρούριον.
[10, 25]   τὸν Μηνύκιον ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν  ἀναγκάσας   ἀνέστρεψεν εἰς τὴν Ῥώμην καὶ
[10, 22]   ἣν ἐπὶ τὸ βασιλικώτερον ἐξήγαγεν.  ἐλάσας   δὲ μέχρι Τύσκλου πόλεως, ἣν
[10, 5]   καὶ διεξῄει τάς τε στρατείας  πάσας   καὶ τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας, ἐξ
[10, 55]   βασιλεῖς, τάς τ´ ἄλλας ἀρχὰς  πάσας   καταλελύσθαι, τέως ἂν οἱ δέκα
[10, 30]   τοῦ τε Κορβιῶνος τὰ τείχη  κατασπάσας   καὶ τὰς οἰκήσεις ἐκ θεμελίων
[10, 44]   ἑκάστους τόποις, τὸν δὲ Σίκκιον  καλέσας   λέγει· Ἡμεῖς μέν, Σίκκιε,
[10, 49]   ἑαυτοῦ θεῖον, πρεσβευτὴν τότε συστρατευόμενον,  παρακαλέσας   ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς ὑπάτους, ἀξιῶν
[10, 25]   ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εὖ ποιεῖν,  ἐπαινέσας   αὐτοὺς τῆς προθυμίας οὐθὲν τῶν
[10, 52]   ταύτην λαβεῖν τὴν χάριν, ἀλλ´  ἐπαινέσας   τοὺς δημάρχους τῆς προθυμίας ἀποδώσειν
[10, 25]   ἀκμάζουσαν καθελὼν πόλιν τε αὐτῶν  πορθήσας   καὶ φρουρὰν αὐτῆς ὑπολιπὼν τόν
[10, 16]   ἄπιστόν τι χρῆμα περὶ αὑτὸν  ποιήσας   νεκρῶν ὑπὸ πλήθους βελῶν ἀποθνήσκει,
[10, 25]   καὶ Ναύτιος, ἅτερος τῶν ὑπάτων,  νικήσας   Σαβίνους ἐκ παρατάξεως καὶ τῆς
[10, 45]   ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθες, ἄπιθι μήτε  ὁμιλήσας   πολεμίοις μήτ´ ἰδὼν καὶ ἀντὶ
[10, 8]   αὐτοῦ τὰ πλεῖστα τῆς οὐσίας  ἀπεμπολήσας   καὶ τὰ ὁμολογηθέντα ὑπὸ τῶν
[10, 37]   τετιμημένος ἀριστείοις, μηδένα κίνδυνον  ὀκνήσας   πώποτε μηδ´ ἀπειπάμενος ἄλλῃ ἐν
[10, 43]   καὶ Σίκκιος ἐκεῖνος  κατηγορήσας   ἐν τῷ δήμῳ τῶν σφετερισαμένων
[10, 31]   ὑπηρέτην κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν ὑπάτων,  ἀγανακτήσας   Ἰκίλλιος καὶ οἱ συνάρχοντες
[10, 24]   ἠγάπησε τηλικαύτης τιμῆς τυχών, ἀλλὰ  προσαγανακτήσας   εἶπεν· Ἀπολεῖται ἄρα καὶ τούτου
[10, 14]   εὐτολμοτάτους· καὶ δι´ ὀλίγου χρόνου  συγκροτήσας   δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων μάλιστα, ὅπλα
[10, 23]   ἐπειδὴ τοὺς Ῥωμαίους προσιόντας ἔμαθεν,  ἀναστήσας   τὴν δύναμιν ἀπῆγε προσωτέρω, τῶν
[10, 19]   προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν· ἐν  καταστήσας   ὑπάτους ἀπῄει πάλιν εἰς τὸ
[10, 24]   μάχην. καὶ Κοίλιος οὐθὲν  ὑποδείσας   τε γὰρ δύναμις
[10, 42]   ταύτης ἡγούμενος τῆς γνώμης καὶ  πείσας   αὐτοὺς ἦν Σίκκιος, τοὺς
[10, 55]   ταῦτα βουλευσάμενος καὶ τὸν συνάρχοντα  πείσας,   ἐπειδὴ πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ τὴν
[10, 13]   τίς δ´ τὰ γράμματα  κομίσας   ὑμῖν ἀνήρ ἐστι; τί οὐ
[10, 21]   τῷ κρατίστῳ μάλιστα τόπῳ κειμένη.  στρατοπεδεύσας   δὲ πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ
[10, 47]   τὰ ὅπλα καὶ τοὺς ἄλλους  κελεύσας   ἀναλαβεῖν, πρῶτον μὲν ἀνθρώπους ὅσους
[10, 46]   ἀπιόντα, ὃν τοῖς νεωτάτοις συλλαβεῖν  κελεύσας   ἡγεμόνα ποιεῖται τῆς ὁδοῦ. κἀκεῖνος
[10, 14]   εὐτρεπισάμενος, εἰς σκάφας ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο.  πλεύσας   δὲ διὰ τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ
[10, 21]   δὲ αὐτοῖς καὶ πολλοὺς μὲν  φονεύσας,   τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος ἀγχοῦ
[10, 24]   καὶ μετὰ τοῦθ´ Κοίντιος  περιταφρεύσας   αὐτὸν ὑψηλῷ χάρακι καὶ πύργοις
[10, 58]   καλούμενος Οὐιβολανὸς τρὶς  ὑπατεύσας,   ἀνὴρ ἀνεπίληπτος εἰς τόδε χρόνου
[10, 12]   πράγματος, καὶ τὸ μὴ συγχωρεῖν.  ὑποπτεύσας   δ´ αὐτῶν τὴν γνώμην ἀνέστη
[10, 24]   δὲ τὸν προσιόντα ὄχλον καὶ  ὑποπτεύσας   ἐπ´ αὐτὸν ἥκειν ἐσθῆτά τ´
[10, 48]   τῇ πρώτῃ τῆς ἀρχῆς ἡμέρᾳ  θύσας   εἰσιτήρια κατὰ νόμον, πρὶν ὁτιοῦν
[10, 30]   αὐτὸς εἶχε τὴν ὕπατον ἀρχὴν  κωλύσας   δοθῆναι τοῖς δημάρχοις τὴν κατὰ
[10, 47]   ὅτι μὴ τὰ ὅπλα, καὶ  διανύσας   σπουδῇ τὴν ὁδὸν εἰς Ῥώμην
[10, 16]   κατὰ τὰς ἐπὶ τὸ Καπιτώλιον  ἀγούσας   ὁδοὺς ἕτεροι κωλύσεως ἕνεκεν τῶν
[10, 47]   ἔλαττον ἐξενεγκάμενοι. δὲ δῆμος  ἀκούσας   τὸν λόγον εἰς οἶκτόν τε
[10, 11]   παρὰ τῶν ταῦτα βουλευσαμένων τὰς  προσηκούσας,   μάλιστα μὲν παρὰ πάντων, εἰ
[10, 47]   τῶν εἰς τὸν πόλεμον ἐπιτηδείων  γεμούσας   τῶν τε ἄλλων χρημάτων, ὧν
[10, 17]   ἠξίουν. κἀκεῖνος μικρὸν ἐπισχὼν καὶ  δακρύσας   τοσοῦτον εἶπεν· Ἄσπορον ἄρα μοι
[10, 45]   πρὸς τὸν ὕπατον ἀποκρινάμενος καὶ  δακρύσας   τούς τε συνήθεις ἅπαντας ἀσπασάμενος
[10, 30]   καὶ πολλὰ τῆς χώρας αὐτῶν  κακώσας   τοῦ τε Κορβιῶνος τὰ τείχη
[10, 36]   ἀκούοντος τοὺς λόγους, μάλιστα  ἐπιρρώσας   τὸν δῆμον καὶ μηδὲ φωνὴν
[10, 25]   παρέλαβε τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν τε  σώσας   φίλιον καὶ πολεμίων δύναμιν ἀκμάζουσαν
[10, 28]   πατρίδα χωρήσομεν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα  τὰς   ἀγαθὰς προβαλλόμενοι τῶν ἔργων ἐλπίδας·
[10, 1]   ἡμερῶν εἰς ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ  τὰς   ἀγορὰς ἄπειροι ἔτι ἦσαν. τὸ
[10, 21]   εἶναι τάς τε Οὐολούσκων καὶ  τὰς   Αἰκανῶν δυνάμεις. ποιησάμενος δὲ δι´
[10, 42]   δὲ τοῦ πλήθους τῶν ὑπὸ  τὰς   αἰτίας ἀχθησομένων ὅσον εἶναι χρή,
[10, 53]   ὧν τὰ μέγιστα ἐκακοῦντο πρὸς  τὰς   ἀκτὰς καὶ τὰς ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων
[10, 59]   μὴ κατὰ τὰς στρατείας καὶ  τὰς   ἄλλας ἐξόδους τὰς ἐκ τῆς
[10, 37]   καὶ σκῦλα καὶ στεφάνους καὶ  τὰς   ἄλλας τιμὰς παρὰ τῶν ὑπάτων
[10, 57]   ἀσπασμοὺς καὶ προσαγορεύσεις φιλανθρώπους καὶ  τὰς   ἄλλας τῶν πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι
[10, 43]   οὐδ´ ἐκεῖνος, οὐδ´ ἔπιπτον ὑπὸ  τὰς   ἀνάγκας τῶν νόμων, τιμῶντες δὲ
[10, 53]   ὀσμῆς, τὰ δὲ τῷ πονηρὰς  τὰς   ἀναδόσεις ποιεῖν τῆς τροφῆς. καὶ
[10, 18]   στρατείας, ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι  τὰς   ἀναπαύλας τῶν πολέμων, ἐφ´
[10, 10]   ποιοῦσα τὰ κεκρυμμένα βουλεύματα καὶ  τὰς   ἀνοσίους ἐπιχειρήσεις τῶν θεοῖς ἐχθρῶν
[10, 29]   ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς  τὰς   ἀξίας μικρὸν ἐπισχὼν ὕπατος·
[10, 36]   κοινῶν ἀγαθῶν κοινούς, ἀλλὰ καὶ  τὰς   ἀπ´ αὐτῶν ἡδονάς τε καὶ
[10, 24]   τὰ ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας λαβόντες  τὰς   ἀποκρίσεις οἱ πρέσβεις τῶν Αἰκανῶν
[10, 47]   ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ  τὰς   ἀρετάς, ἀγανακτῶν δὲ καὶ νεμεσῶν
[10, 1]   τῶν ἀρχόντων ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ  τὰς   ἀρχὰς ἀκόλουθα ἦν· κομιδῇ δ´
[10, 19]   πολλὴν κατηγορίαν τῶν οὐκ ἀποτιθεμένων  τὰς   ἀρχὰς διαθέμενος ὅρκους τε διομοσάμενος
[10, 12]   οἴομαι δεῖν πράγματος, βουλή,  τὰς   ἀρχὰς καὶ τὰς πρώτας ὑποθέσεις
[10, 16]   δυνάμεις οἱ ὕπατοι κλήρῳ διείλοντο  τὰς   ἀρχάς. Κλαυδίῳ μὲν οὖν
[10, 55]   τὸν ἅπαντα εἶναι χρόνον, καὶ  τὰς   ἀρχάς, ὅσαι ἂν ὕστερον ἀποδειχθῶσι,
[10, 53]   τε καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι  τὰς   αὐτὰς ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον, ὥστε
[10, 60]   ἐξουσίας, τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ἀλλαξαμένους  τὰς   αὑτῶν ὠφελείας, οὔτε παράδοξον οὔτ´
[10, 35]   ἐπειδὴ τὰς συνθήκας ἔλυσαν ἐκεῖνοι  τὰς   γενομένας αὐτοῖς πρὸς τὸν δῆμον,
[10, 10]   λοιπὰ ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ ψηφίσματος  τὰς   γενομένας ὑμῖν πρὸς τὸν δῆμον
[10, 50]   ὑπατείαν πρόνοια, ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι  τὰς   γνώμας, ἀλλὰ φανερῶς τὰ τοῦ
[10, 32]   κλοπῇ λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους  τὰς   δαπάνας, ἃς ἂν οἱ διαιτηταὶ
[10, 28]   πόλεων, ἀλλὰ τὰς μὲν ἐμπρῆσαι,  τὰς   δὲ κατασφάξαι, Ῥωμαίοις δ´ ἄρα,
[10, 22]   ἧς ἡγεῖτο Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός,  τὰς   δὲ λοιπὰς αὐτοὶ παραλαβόντες ἐξῄεσαν
[10, 30]   μὲν τοῦ δήμου κράτος αὐξήσουσι,  τὰς   δὲ τῆς βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι.
[10, 49]   τὸν δὲ νεανίαν, ὑπὲρ οὗ  τὰς   δεήσεις ἐποιεῖτο, πεπυσμένον ταῦτα ἐλθεῖν
[10, 42]   ἐδόκει συγχωρεῖν τοῖς δημάρχοις ἐπιτελέσαι  τὰς   δίκας, ἵνα μή τι μεῖζον
[10, 1]   βασιλεῖς αὐτῶν ἔταττον τοῖς δεομένοις  τὰς   δίκας, καὶ τὸ δικαιωθὲν ὑπ´
[10, 42]   ἁλόντων γὰρ τῶν ἀνδρῶν ἐρήμους  τὰς   δίκας, τε δῆμος ἀγριαινόμενος
[10, 60]   ἀποδεικνύμενα, οἳ διημείβοντο ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι  τὰς   δίκας. πολλὰ δὲ τῶν ἐγκλημάτων
[10, 1]   ἐπίτηδες ἐν τῇ πολεμίᾳ γῇ  τὰς   δυνάμεις κατασχόντων, ἕως τῆς
[10, 25]   πολλὴν καταδραμὼν ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου  τὰς   δυνάμεις. ~Μετὰ δὲ τούτους ὀλυμπιὰς
[10, 43]   Ῥωμαῖοι στρατιάν, ἀπῆγον ἐπ´ οἴκου  τὰς   δυνάμεις. οἱ δ´ ὕπατοι κατὰ
[10, 30]   παυσαμένης δὲ τῆς στάσεως καταγράψαντες  τὰς   δυνάμεις οἱ ὕπατοι διεκληρώσαντο τὰς
[10, 16]   διὰ τάχους πάντων εὐτρεπῶν μερισάμενοι  τὰς   δυνάμεις οἱ ὕπατοι κλήρῳ διείλοντο
[10, 60]   ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα ἀνδρῶν  τὰς   δυναστείας, ὅταν τὸν ἐνιαύσιον ἐκτελέσωσι
[10, 36]   δημοτικῶν. πολλῶν δὲ παριόντων καὶ  τὰς   ἑαυτῶν πράξεις, ἃς ἐν τοῖς
[10, 59]   κατὰ σελήνην, καὶ συνέπιπτεν εἰς  τὰς   εἰδοὺς πανσέληνος· πρῶτα μὲν
[10, 59]   στρατείας καὶ τὰς ἄλλας ἐξόδους  τὰς   ἐκ τῆς πόλεως. πόλεμον δ´
[10, 43]   τῇ καταγραφῇ τῶν δημάρχων καὶ  τὰς   ἐκ τῶν νόμων τιμωρίας οὐ
[10, 35]   αὐτοῖς μεταφέρειν τὴν ὀργήν, καὶ  τὰς   ἐκ τῶν νόμων τιμωρίας παρ´
[10, 45]   τὸ ἔργον χρήσομαι. σὺ δὲ  τὰς   ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ
[10, 37]   ἐν οἷς διατελῶ στρατευόμενος, ἀμφὶ  τὰς   ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι, τραύματα δὲ
[10, 53]   τὴν νόσον αἴτιον τὸ περὶ  τὰς   ἐκβολὰς τῶν νεκρῶν γινόμενον. κατ´
[10, 51]   πρέσβεις ἑλέσθαι τοὺς μὲν εἰς  τὰς   Ἑλληνίδας πόλεις τὰς ἐν Ἰταλίᾳ,
[10, 24]   τοῦ ἐνιαυτοῦ καρπὸς διὰ  τὰς   ἐμὰς ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν ἅπαντες
[10, 1]   τὴν γνῶσιν εἶχον μόνοι διὰ  τὰς   ἐν ἄστει διατριβάς, οἱ δὲ
[10, 51]   μὲν εἰς τὰς Ἑλληνίδας πόλεις  τὰς   ἐν Ἰταλίᾳ, τοὺς δ´ εἰς
[10, 6]   φιλότιμον ἔργον καὶ ἀντιπαρεξέτασον αὐτῷ  τὰς   ἐν τοῖς πολέμοις ἀριστείας· καὶ
[10, 23]   τῶν πολεμίων ἀντικαθημένων καὶ κωλυόντων  τὰς   ἐξόδους. βιάσασθαί τε προελόμενοι καὶ
[10, 30]   τὰς δυνάμεις οἱ ὕπατοι διεκληρώσαντο  τὰς   ἐξόδους· Μηνυκίῳ μὲν οὖν
[10, 15]   πατρίκιοι καὶ πίστεις βούλονται δοῦναι  τὰς   ἐπὶ θεῶν, ὅτι καταλυθέντος τοῦδε
[10, 36]   τὰς τιμὰς ἃς εἶχε καὶ  τὰς   ἐπὶ ταύταις εὐφροσύνας. ἐφ´ οἷς
[10, 16]   ἐντὸς ἦν καθέξοντες, καὶ κατὰ  τὰς   ἐπὶ τὸ Καπιτώλιον ἀγούσας ὁδοὺς
[10, 37]   ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας αἰδούμενος  τὰς   ἐπὶ τοῖς προτέροις ἔργοις τιμὰς
[10, 53]   ἐκακοῦντο πρὸς τὰς ἀκτὰς καὶ  τὰς   ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων γὰρ τῶν σωμάτων
[10, 47]   καὶ δάκρυα προὔπεσεν ὁρῶν μὲν  τὰς   ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ
[10, 29]   δὲ πολλῆς συμπαθείας πρός τε  τὰς   ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς
[10, 16]   ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ ἐπὶ  τὰς   ἱερὰς ἐτάττοντο σημείας συνεπιρρέοντος καὶ
[10, 42]   παρῆν χρόνος, ἐν  τὰς   κατὰ τῶν ἀνδρῶν ἔδει συντελεῖσθαι
[10, 12]   αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ ἄρα  τὰς   καταγνώσεις δεδιότες συμβήσονται πρὸς
[10, 33]   οὐθὲν ἐπέραινον, ἀλλ´ ἐπιστρεφεστέρας ἔτι  τὰς   καταγραφὰς ἑώρων γινομένας, ἔργοις κωλύειν
[10, 32]   μὲν οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος εἰς  τὰς   κατασκευὰς τῶν οἰκήσεων ἐδαπανήθη. ~Ὁ
[10, 32]   λόγους. ὡς δ´ ἀπελύσατο ταύτας  τὰς   κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ τοῦ λόφου
[10, 35]   συναγαγόντες τὸν δῆμον ἔλεγον, ὅτι  τὰς   μὲν εἰς ἑαυτοὺς ὕβρεις ἀφείκασι
[10, 28]   μήτε παίδων μήτε πόλεων, ἀλλὰ  τὰς   μὲν ἐμπρῆσαι, τὰς δὲ κατασφάξαι,
[10, 32]   καὶ ἱεροποιῶν δυεῖν καὶ ποιησαμένων  τὰς   νομίμους εὐχάς τε καὶ ἀρὰς
[10, 54]   χέρσου τῆς γῆς ἀφειμένης διὰ  τὰς   νόσους καὶ τὸν ὄλεθρον τῶν
[10, 53]   ὑπάτων οὐδὲν ἐπράχθη Ῥωμαίοις διὰ  τὰς   νόσους οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν
[10, 30]   Κορβιῶνος τὰ τείχη κατασπάσας καὶ  τὰς   οἰκήσεις ἐκ θεμελίων ἀνελὼν ἀπῆγε
[10, 22]   τὰ δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν κατὰ  τὰς   ὁμολογίας· εἰ δὲ περὶ Τυσκλάνων
[10, 24]   ζυγόν, καὶ τὴν Κορβιῶνα κατὰ  τὰς   ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ ἐλεύθερα σώματα
[10, 60]   τῶν πολιτῶν, πολλοὺς δ´ ἀφαιρούμενοι  τὰς   οὐσίας ἀδίκως. ἵνα δ´ αὐτοῖς
[10, 42]   αὐτοῖς γένηται σωτηρίας αἴτιον, ἀλλὰ  τὰς   οὐσίας αὐτῶν ἱερὰς εἶναι Δήμητρος,
[10, 33]   εἴς τε τὰ σώματα καὶ  τὰς   οὐσίας αὐτῶν πικρῶς χρώμενοι. ταῦτα
[10, 42]   πολιτικὴ βοήθεια, τοῖς τε ἀνδράσι  τὰς   οὐσίας οἱ πατρίκιοι παρὰ τῶν
[10, 9]   παίοντες τὰ μέτωπα καὶ κατηφεῖς  τὰς   ὄψεις ποιήσαντες ἀνίστανται. πολλοῦ δὲ
[10, 20]   ἡλικίᾳ πάντας οἱ ὕπατοι καὶ  τὰς   παρὰ τῶν συμμάχων δυνάμεις μεταπεμψάμενοι
[10, 22]   τριχῇ τάς τε οἰκείας καὶ  τὰς   παρὰ τῶν συμμάχων δυνάμεις μίαν
[10, 24]   τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν, καὶ  τὰς   παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος
[10, 39]   ὑπὸ δίκην, ἀνάδοτε τῷ δήμῳ  τὰς   περὶ αὐτῶν ψήφους, αἰτιασάμενοι παρὰ
[10, 13]   ὑπὸ τίνων γενόμεναι; τί κρύπτετε  τὰς   πίστεις, ἀλλ´ οὐκ εἰς τὸ
[10, 30]   ὑπερβαλέσθαι δύναμιν, ἀλλ´ ἠναγκάσθησαν εἰς  τὰς   πόλεις ἀπελθεῖν ἀποβαλόντες τὸ πολίχνιον,
[10, 30]   ἐξῄεσαν ἀμφότεροι. Σαβῖνοι μὲν οὖν  τὰς   πόλεις διὰ φυλακῆς ἔχοντες ὑπερεῖδον
[10, 53]   αὐτὴ νόσος κατέσκηψεν εἰς  τὰς   πόλεις. διῆλθε δ´ οὐ μόνον
[10, 15]   γε δίκαια ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ  τὰς   πολιτικὰς διατριβὰς τὰ μέτρια καὶ
[10, 22]   ἡμῖν διωμολογημένου περὶ αὐτῶν, ὅτε  τὰς   πρὸς ὑμᾶς ἐποιούμεθα συνθήκας. εἰ
[10, 11]   συνεισπράξαντας παρὰ τῶν ταῦτα βουλευσαμένων  τὰς   προσηκούσας, μάλιστα μὲν παρὰ πάντων,
[10, 12]   βουλή, τὰς ἀρχὰς καὶ  τὰς   πρώτας ὑποθέσεις τοὺς εὖ φρονοῦντας
[10, 21]   τοῖς τείχεσι καὶ κριοῖς ἐξέκοπτε  τὰς   πύλας. ἐπιπόνως δὲ καὶ ταλαιπώρως
[10, 47]   τἆλλα ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε  τὰς   σκηνὰς ὅπλων τε καὶ σίτου
[10, 33]   γινομένην τὴν πόλιν, διὰ δὲ  τὰς   στάσεις ταπεινὴν καὶ ἀσθενῆ. οἷς
[10, 59]   τοὺς πελέκεις, ὅτι μὴ κατὰ  τὰς   στρατείας καὶ τὰς ἄλλας ἐξόδους
[10, 38]   τοσαύτην δὲ δεινότητα περί τε  τὰς   στρατηγικὰς πράξεις καὶ περὶ τὰ
[10, 35]   ποιεῖν πρὸς τοὺς πατρικίους, ἐπειδὴ  τὰς   συνθήκας ἔλυσαν ἐκεῖνοι τὰς γενομένας
[10, 55]   καὶ ἔτι πρότερον οἱ βασιλεῖς,  τάς   τ´ ἄλλας ἀρχὰς πάσας καταλελύσθαι,
[10, 46]   γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο, ἀλλὰ διασπάσαντες  τὰς   τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς ἄλλοι κατ´
[10, 53]   αἰσχύνης καὶ εὐπορίας τῶν πρὸς  τὰς   ταφὰς ἐπιτηδείων ἔκαιόν τε καὶ
[10, 34]   σὺν τοῖς ἰταμωτάτοις τῶν δημοτικῶν·  τάς   τε ἀρχὰς διδάσκοντες ὅσον ἀλλήλων
[10, 22]   ἐποιοῦντο κατάλογον καὶ μερισάμενοι τριχῇ  τάς   τε οἰκείας καὶ τὰς παρὰ
[10, 21]   περὶ πόλιν Ἀλγιδὸν ἀθρόας εἶναι  τάς   τε Οὐολούσκων καὶ τὰς Αἰκανῶν
[10, 57]   τινὰ καθίστανται· εἷς μὲν αὐτῶν  τάς   τε ῥάβδους καὶ τὰ λοιπὰ
[10, 5]   πολλῶν καὶ βοήθειαν. καὶ διεξῄει  τάς   τε στρατείας πάσας καὶ τοὺς
[10, 36]   τὸν βίον ἐχαρισάμην τούτου παρελέσθαι  τὰς   τιμὰς ἃς εἶχε καὶ τὰς
[10, 53]   οὐκ ὄντα ἐν ἔθει περὶ  τὰς   τιμὰς τῶν θεῶν ἐπιτηδεύματα οὐκ
[10, 53]   ἀποφορὰ ταχείας ἔφερε τοῖς σώμασι  τὰς   τροπάς, πίνεσθαί τε οὐκέτι χρηστὸν
[10, 54]   τ´ ἦν πράττειν μόνος ἀπεωθεῖτο  τὰς   τῶν δημάρχων δεήσεις καὶ πρὸς
[10, 35]   αὐτοί τε μετριώτεροι ἐγένοντο καὶ  τὰς   τῶν πολλῶν ὀργὰς ἐπράυναν. ἔπειτα
[10, 56]   τὰς ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι παρελθόντες ἐξωμόσαντο  τὰς   ὑπατείας. τούτους δῆμος ἐπαινῶν
[10, 33]   στασιάζειν. τοῦτο συνιδόντες ἅπαντες οἱ  τὰς   ὑπάτους ἀρχὰς παραλαβόντες κατ´ εὐχὰς
[10, 14]   διὰ φθόνου καὶ μίσους εἶχον  τὰς   ὑπεροχὰς καὶ μεταβολῆς ἄσμενοι ἂν
[10, 17]   ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος ὑπάτου  τὰς   ὑποσχέσεις, ἃς ἐποιήσατο πρὸς αὐτοὺς
[10, 56]   ἥκειν ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ δήμῳ  τὰς   ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι παρελθόντες ἐξωμόσαντο τὰς
[10, 16]   ἐγείροντες ὑψηλοὺς ὑφῆπτον ἀνέμῳ παραδιδόντες  τὰς   φλόγας ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´ ἦσαν
[10, 42]   ζήτησιν. οἱ μὲν οὖν χαλεπώτεροι  τὰς   φύσεις ἐπὶ τὸ μεῖζόν τε
[10, 16]   τοὺς λόχους ἐχώρουν ἄνω κατὰ  τὰς   χειροποιήτους ὁδούς. ἦν δ´ αὐτοῖς
[10, 36]   ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ δήμου καὶ  τὰς   ψήφους ἀναδώσουσι περὶ τῶν νόμων·
[10, 39]   γένηται τοὺς καδίσκους ἀνατρεπόντων  τὰς   ψήφους ἁρπαζόντων ἄλλο τι
[10, 57]   νόμος ἐξηγησαμένων ἀνέδωκαν τοῖς λόχοις  τὰς   ψήφους. ἐπικυρώσαντος δὲ καὶ τοῦ
[10, 41]   ἐδαπανήθη, καὶ δῆμος ἀπῄτει  τὰς   ψήφους, οὐκέτι ἀνασχετὸν ἡγησάμενοι τὸ
[10, 24]   ἐν τῷ πλήθει διεξελθὼν ἐξεγεῖραι  τὰς   ψυχὰς δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἔπειτα
[10, 47]   προσέθηκεν ἐκεῖνον τὸν λόγον, ὅτι  τὰς   ψυχὰς καὶ τὰ ὅπλα σώζοντες
[10, 15]   τῶν μετρίων, τί κινδυνεύομεν καὶ  τὰς   ψυχὰς ὑπὲρ αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς
[10, 14]   ἐπειδὴ κἀκείνοις ἐδόκει συνήθροιζε τοὺς  πελάτας   καὶ τῶν θεραπόντων οὓς εἶχεν
[10, 11]   χωρὶς γὰρ τοῦ δικαίου καὶ  ἀκριβεστάτας   ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις, ἃς ἂν
[10, 30]   τὸ πολλοὺς εἶναι τοῦ δήμου  προστάτας.   ἧττον γὰρ ὁμονοήσειν τοὺς πλείους
[10, 55]   φανεράν· τοῦ δ´ ἀποδεῖξαι τοὺς  νομοθέτας   αὐτοὶ μὲν οὐδεμίαν ἔχουσιν ἐξουσίαν
[10, 51]   βουλῇ σκοπεῖν, τίνας ἑλέσθαι δεήσει  νομοθέτας   καὶ ἥντινα ἕξοντας ἀρχὴν καὶ
[10, 15]   τοῦ πολέμου συγχωρήσουσιν ὑμῖν ἀποδεῖξαι  νομοθέτας   καὶ τὸν λοιπὸν χρόνον ἐν
[10, 54]   τὸ ψήφισμα τῆς βουλῆς τοὺς  νομοθέτας.   οἱ δ´ οὐκ ἔχοντες, ὅτῳ
[10, 56]   θαυμάζων διετέλει, καὶ ἐπειδὴ τοὺς  νομοθέτας   ψηφοφορεῖν ἔδει πρώτους εἵλετο τῶν
[10, 47]   τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ τὰς  ἀρετάς,   ἀγανακτῶν δὲ καὶ νεμεσῶν τοῖς
[10, 33]   τε συνεχεῖς ἐποιοῦντο καὶ τοὺς  ὑπηρέτας   κακῶς διακειμένους ἐκ τῶν πληγῶν
[10, 32]   περὶ τῆς δημοσίας χώρας τοὺς  πένητας,   ἣν οἱ πατρίκιοι κατεῖχον. ἀγαπήσειν
[10, 7]   {ὡς ἂν} εἰς ταπεινοὺς καὶ  πένητας   {ὑβρίσαιεν} ὡς δ´ ἠγανακτοῦμεν πρὸς
[10, 8]   κατ´ αὐτοῦ ψῆφον καὶ τοὺς  ἐγγυητὰς   δέκα ὄντας ἐπράξαντο τὰ περὶ
[10, 8]   αὐτὸ δεῖ φυλάττεσθαι τέως, εἴτ´  ἐγγυητὰς   δοῦναι τῆς ἀφίξεως, ὥσπερ καὶ
[10, 43]   ὕπατοι στρατολογίαν προθέντες ἐκάλουν τοὺς  πολίτας   ἅπαντας ἐπὶ τὰ ὅπλα. ἐγένετο
[10, 45]   γενέσθαι μοι πρὸς τοὺς ἄλλους  πολίτας,   ἐὰν πύθησθε τὸν ἐμὸν μόρον,
[10, 42]   τῶν ἀβουλήτων ὥσπερ τοὺς ἄλλους  πολίτας,   ἐκεῖνοι κατασχόντες αὐτοὺς ἐκώλυσαν ἐπὶ
[10, 15]   εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκάλουν τοὺς  πολίτας   ἐπὶ τὰ ὅπλα, οἱ δὲ
[10, 24]   πόλιν πρῶτον μὲν ἐθάρρυνε τοὺς  πολίτας   λόγον ἐν τῷ πλήθει διεξελθὼν
[10, 14]   τοῖς ἀπόροις τούς τε ἄλλους  πολίτας,   οἳ ταπεινὰ πράττοντες διὰ φθόνου
[10, 27]   τε δημάρχους καὶ τοὺς ἄλλους  πολίτας   τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ νόμου
[10, 55]   νόμους καὶ παύσασθαι στασιάζοντας τοὺς  πολίτας   ὑπὲρ τῶν ἴσων αὐτῷ τε
[10, 37]   τοῖς προτέροις ἔργοις τιμὰς καὶ  χάριτας   ἀφανίσαι. καὶ διετέλεσα πάντα τὸν
[10, 53]   τὰ μέγιστα ἐκακοῦντο πρὸς τὰς  ἀκτὰς   καὶ τὰς ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων γὰρ
[10, 11]   τε καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας ἡμῖν  συνεισπράξαντας   παρὰ τῶν ταῦτα βουλευσαμένων τὰς
[10, 30]   τὸν ὑπὲρ τῆς ἰσοτιμίας, καὶ  πάντας   ἑξῆς ζητήσειν, τι λέγοντες
[10, 15]   καὶ δούλοις ἐλευθερίαν ὑπισχνεῖσθαι καὶ  πάντας   μᾶλλον τοὺς ἐπὶ τοιούτων
[10, 20]   δημάρχων καταγράψαντες τοὺς ἐν ἡλικίᾳ  πάντας   οἱ ὕπατοι καὶ τὰς παρὰ
[10, 26]   τοὺς μὲν γὰρ ἐν ἥβῃ  πάντας,   πλὴν εἴ τινες διέφυγον εὐθὺς
[10, 22]   τί δή ποτ´ αὐτοὶ μὲν  ἅπαντας   ἀνθρώπους ἡγεῖσθε πολεμίους, καὶ ὑφ´
[10, 45]   καὶ δακρύσας τούς τε συνήθεις  ἅπαντας   ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους ἄνδρας
[10, 9]   δημοτικῶν· δέ τις οὐχ  ἅπαντας   εἶναι τοὺς πατρικίους ἔφη τοὺς
[10, 18]   ταράττοντες τὴν πόλιν ἀπάξει Ῥωμαίους  ἅπαντας   ἐκ τῆς πόλεως στρατείαν κατὰ
[10, 5]   στρατείας πάσας καὶ τοὺς ἀγῶνας  ἅπαντας,   ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ στεφάνους
[10, 43]   στρατολογίαν προθέντες ἐκάλουν τοὺς πολίτας  ἅπαντας   ἐπὶ τὰ ὅπλα. ἐγένετο μὲν
[10, 19]   ἀλλ´ ἀγαπᾶν τε καὶ χαίρειν  ἅπαντας   ἐπὶ τῇ τότε κατασχούσῃ τὴν
[10, 26]   φέρειν συσκευασάμενοι κατὰ σπουδήν, πρὶν  ἅπαντας   ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ
[10, 5]   δεήσεις, ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ πρὸς  ἅπαντας   ἐπιεικείας βίου τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο
[10, 5]   καὶ χάριν εἰδέναι περὶ ὧν  ἅπαντας   εὖ ποιῶν ἐν τοῖς πολέμοις
[10, 54]   καὶ εἰρήνης καὶ τοῦ μίαν  ἅπαντας   ἡγεῖσθαι τὴν πόλιν ἄρξαι τοῖς
[10, 6]   μειρακίου βαρύτης καὶ πρὸς  ἅπαντας   ἡμᾶς ὑπερηφανία παραίτησιν συγγνώμην
[10, 16]   τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ  ἅπαντας   κατεῖχε μεγάλης σφόδρα κινήσεως, καὶ
[10, 47]   συναγαγόντες ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς  ἅπαντας   λέγειν. ὄχλου δὲ πολλοῦ συναχθέντος
[10, 18]   ἐξουσίαν αὐτὸς ἔχειν ἔφη κρατουμένους  ἅπαντας   τοῖς ὅρκοις. εἰπὼν δὲ ταῦτα
[10, 24]   δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἔπειτα συναγαγὼν  ἅπαντας   τοὺς ἐν ἀκμῇ, τούς τε
[10, 11]   καθ´ ἓν εὐγνωμονεῖν, ἀλλὰ πρὸς  ἅπαντας   τοὺς ὑπὲρ τοῦ δήμου λέγοντας
[10, 37]   ἤδη λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸς ἤμην,  ἅπαντας   ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας αἰδούμενος
[10, 38]   πρότερον ἐνιαυτῷ κατέστησεν ὑπὸ δίκην  ἀμελήσαντας   τῶν ψηφισμάτων τῆς βουλῆς,
[10, 35]   ποινὴν τίνειν τεθνάναι τοὺς  ὑβρίσαντας   τὰ τῶν δημάρχων σώματα. τοῖς
[10, 38]   ἔτος ἑνδέκατον ἀνενεοῦτο, καὶ τοὺς  ὑπατεύσαντας   ἐν τῷ πρότερον ἐνιαυτῷ κατέστησεν
[10, 20]   αὐτοῖς ἄδειαν αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν  ὑποστάντας.   ~Ἀποδοὺς δὲ τοῖς Τυσκλάνοις τὴν
[10, 3]   καὶ δόξης ἀγαθῆς· τούτους δὲ  συγγράψαντας   τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων νόμους τῶν
[10, 40]   κατὰ πολλὰ τῆς ἀγορᾶς μέρη  συστρέψαντας   ἑαυτοὺς διαστῆναι, ὥστε διειλῆφθαι τὸ
[10, 20]   πάντα ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ  ἐκπολιορκηθέντας   ὑπὸ τοῦ Φαβίου καθ´ ὁμολογίαν
[10, 51]   ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε  ἀναρπασθέντας   ὑπὸ τοῦ δήμου τοῖς ἀναγκαίοις
[10, 23]   καὶ πολλὰς ἐλπίδας εἶχε λιμῷ  πιεσθέντας   παραδώσειν αὐτῷ τὰ ὅπλα. ἀφικομένης
[10, 16]   δείλην ὀψίαν συνέρρεον ἐπὶ τοὺς  ἀποδειχθέντας   ἕκαστοι τόπους, ἀπογραφόμενοί τε πρὸς
[10, 56]   συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι τούς τ´  ἀποδειχθέντας   ὑπάτους ἥκειν ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ
[10, 10]   καὶ τῶν δημοτῶν ἄλλους {τοὺς}  ἐναντιωθέντας   ποτὲ αὐτοῖς περὶ ἐλευθερίας
[10, 12]   ἐξ αὐτῶν καὶ πλεῖστα ἡμῖν  ἐναντιωθέντας   πρεσβυτέρους τε καὶ νέους ἐλαύνωμεν,
[10, 22]   προσάγειν τοὺς πρέσβεις, κἀκεῖνοι τοὺς  ἐπισταλέντας   ὑπὸ τῆς βουλῆς λόγους διεξῆλθον·
[10, 20]   ἐπὶ τοὺς ἐν τῷ Τυσκλάνων  ὄντας   Αἰκανοὺς τὴν στρατιὰν ἦγε διὰ
[10, 8]   ψῆφον καὶ τοὺς ἐγγυητὰς δέκα  ὄντας   ἐπράξαντο τὰ περὶ τοῦ σώματος
[10, 22]   καρποὺς τῆς γῆς ἐν ἀκμῇ  ὄντας   ἔφθειρεν. ἀφικομένης δὲ πρεσβείας, ἣν
[10, 32]   διὰ τοὺς ἐσφετερισμένους αὐτὴν πολλοὺς  ὄντας   καὶ δυνατούς. τοιούτων ῥηθέντων ὑπ´
[10, 15]   ἀναπεπταμένους αὐτῆς τόπους πολλοὺς σφόδρα  ὄντας,   οἱ δ´ εἰς τὰ παρακείμενα
[10, 27]   καθοπλισαμένους τῶν τ´ ἄλλων πολιτῶν  παραλαβόντας,   οἷς ἦν ἑκοῦσι συνάρασθαι τοῦ
[10, 11]   ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ τοῦ δήμου  λέγοντας   ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως ἂν πυθοίμην παρ´
[10, 41]   ἐπεκέλευόν τε καὶ ἐπεθάρρυνον τοὺς  λέγοντας,   οἱ δ´ ἐξέβαλλόν τε καὶ
[10, 11]   καὶ τίς ἂν τοὺς ταῦτα  λέγοντας   ὑγιαίνειν φήσειεν, ἀλλ´ οὐχὶ συνδιεφθάρθαι
[10, 20]   φασι τοὺς φρουροὺς τῆς ἄκρας  ἰδόντας   ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς Ῥώμης τὴν
[10, 55]   ἀποδειχθῆναι τοὺς νόμους καὶ παύσασθαι  στασιάζοντας   τοὺς πολίτας ὑπὲρ τῶν ἴσων
[10, 11]   καὶ ἀνόσια ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν  παθόντας   ἡμᾶς, ἀλλ´ ἐπαμῦναί τε καὶ
[10, 29]   παρεστήσατο τοὺς πρεσβυτάτους τῶν πατρικίων  κλαίοντας,   οὓς ἰδόντες πολλοὶ τῶν δημοτικῶν
[10, 46]   κατὰ νώτου σφίσι τοὺς πολεμίους  ἐπιόντας   ὁρῶντες, οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο,
[10, 23]   δὲ Γράγχος, ἐπειδὴ τοὺς Ῥωμαίους  προσιόντας   ἔμαθεν, ἀναστήσας τὴν δύναμιν ἀπῆγε
[10, 20]   μετεώρου τὰ μεταξὺ χωρία πάντα  ἑκόντας   ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ ἐκπολιορκηθέντας ὑπὸ
[10, 28]   Ὁράτιος ἐπειρᾶτο πείθειν τοὺς δημοτικοὺς  ἑκόντας   ὑπομεῖναι καὶ ταύτην τὴν στρατείαν.
[10, 51]   καὶ μήτε τοὺς νῦν ἄρχοντας  προβαλόντας   εἰς κίνδυνον πρόδηλον, ἔπειτα ἐγκαταλιπόντας
[10, 21]   ἐν δὲ τοῖς πολέμοις συμμαχίαν  ἀποστέλλοντας   ὁσηνδήποτε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι
[10, 35]   πόλεως τοὺς δημοτικοὺς τὰ ὅπλα  ἀναλαμβάνοντας   εἰς τὸ ἱερὸν ὄρος, ἔνθα
[10, 21]   ἀναφέρειν, ἀνδράποδα δὲ τοὺς ταμίας  παραλαμβάνοντας   καὶ τὰ λοιπὰ λάφυρα πωλεῖν·
[10, 60]   ἐπ´ εὐγενείᾳ μέγα φρονεῖν τοὺς  ὑπομένοντας   συγκαταλύειν τοῖς δεκαδάρχοις τὴν τῆς
[10, 46]   τὴν πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν, ἣν  ἀναβαίνοντας   ἀμήχανον ἦν μὴ οὐ φανεροὺς
[10, 2]   στάσις ἐμφύλιος, ἣν χρῆν ἀρχομένην  ἐξελαύνοντας   ἐκ τῆς πόλεως καὶ θεοὺς
[10, 17]   τοὺς παραληψομένους τὸν ὕπατον καὶ  ἄξοντας   ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ἔτυχε δὲ
[10, 51]   ἑλέσθαι δεήσει νομοθέτας καὶ ἥντινα  ἕξοντας   ἀρχὴν καὶ χρόνον ὅσον καὶ
[10, 34]   ἥκειν ἐπὶ τοὺς δημότας λόγον  ὑφέξοντας·   ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν ταῖς
[10, 42]   τὸν δῆμον ἄγειν, ὧν ἔπραξαν  ὑφέξοντας   δίκας· ἐγκαλεῖν δ´ αὐτοῖς, ὅτι
[10, 34]   τὸν δῆμον ὡς τῶν πεπραγμένων  ὑφέξοντας   λόγον. ὡς δ´ οὐ προσεῖχον
[10, 3]   ἔσεσθαι τῆς στάσεως ἔλεγον ἀνομίαν  αὔξοντας   καὶ πλεονεξίαν καὶ ζηλοῦντας τὰ
[10, 20]   γύναια δὲ καὶ παιδία καὶ  θεράποντας   αὐτῶν ἠνδραποδίσαντο καὶ τὰ χρήματα
[10, 51]   προβαλόντας εἰς κίνδυνον πρόδηλον, ἔπειτα  ἐγκαταλιπόντας   ἐν τοῖς δεινοῖς μετανοεῖν, μήτε
[10, 48]   τε ἀγορὰν ἐνέπλησε καὶ τοὺς  φέροντας   εἰς αὐτὴν στενωπούς. ~Πρώτη μὲν
[10, 5]   δὲ πατὴρ αὐτοῦ χαλεπῶς  φέροντας   τὴν αὐθάδειαν τοῦ μειρακίου τοὺς
[10, 13]   συνταράττοντας τὴν πόλιν καὶ μεγάλων  ἐκφέροντας   ἀρχὰς κακῶν καὶ οὐκ ἐνθάδε
[10, 3]   οἱ τῆς βουλῆς προεστῶτες τοὺς  εἰσφέροντας   καινὰ πολιτεύματα δημάρχους καὶ καταλύειν
[10, 3]   ταῖς μακραῖς δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´  ἐποίσοντας   ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ψῆφον κατὰ
[10, 56]   τ´ ἀποδειχθέντας ὑπάτους ἥκειν ἠξίουν  ἐμπεδώσοντας   τῷ δήμῳ τὰς ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι
[10, 59]   δῆμος ὡς ἔμαθεν αὐτοὺς οὐκέτι  φυλάττοντας   τὸ δημοτικὸν ἐκεῖνο καὶ μέτριον
[10, 13]   παραινῶ τούσδε τοὺς ἄνδρας ὡς  συνταράττοντας   τὴν πόλιν καὶ μεγάλων ἐκφέροντας
[10, 51]   νόμους καὶ μάλιστα τοῖς ἡμετέροις  ἁρμόττοντας   βίοις οἴσουσι δεῦρο. ἀφικομένων δ´
[10, 13]   τὸν μεταξὺ χρόνον ὃν ἑωρᾶτε  συνεδρεύοντας   αὐτούς, οὗτος δόλος ὑπ´
[10, 32]   ἀγαπήσειν γὰρ αὐτοὺς τῆς πόλεως  λαχόντας   μέρος, ἐπειδὴ τῆς χώρας οὐκ
[10, 21]   ἐγράφη, πόλεις τε καὶ χώρας  ἔχοντας   Αἰκανούς, ὧν ἐκράτουν, ὅτε αἱ
[10, 41]   τὰ ἀγγεῖα τῶν ψήφων τοὺς  ἔχοντας   ἀφῃροῦντο καὶ τῶν ὑπηρετούντων τοὺς
[10, 60]   ἐκ τῶν πατρικίων εὑρεθῆναι συχνοὺς  ἔχοντάς   τι καὶ ἐπὶ πλούτῳ καὶ
[10, 55]   ἧς ἂν ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν  ἔχοντας   ὑπὲρ ἁπάντων τῶν κατὰ τὴν
[10, 12]   δήμου, καὶ σφάττειν διεγνωκέναι τοὺς  παρέχοντας   αὐτῷ τὸ ἀσφαλές. καὶ ταῦτα
[10, 8]   εἰς τὸν ἐπιόντα πάλιν ἐνιαυτὸν  ἄρχοντας   ἀπέδειξεν αὐτούς. ~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου
[10, 54]   δεήσεις καὶ πρὸς τοὺς νέους  ἄρχοντας   ἠξίου τρέπεσθαι. οἱ δ´ οὐκ
[10, 34]   ἐπιτάττοντες ἄγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον  ἄρχοντας,   οἷς τὸ πάντων ἀποδέδοται κράτος,
[10, 51]   παραινῶ καὶ μήτε τοὺς νῦν  ἄρχοντας   προβαλόντας εἰς κίνδυνον πρόδηλον, ἔπειτα
[10, 55]   ὡς οὐκ ἐξὸν αὐτοῖς ἑτέρους  ἄρχοντας   ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους ἀποδεικνύειν ἡμῶν
[10, 22]   τέταρτον ἔτος ἤδη τὴν αὐτὴν  κατασχόντας   ἀρχήν. ἐπεὶ δ´ ἀπὸ τῶν
[10, 33]   ἐπὶ τὸ βίᾳ προσαναγκάζειν τοὺς  ἀπειθοῦντας   ἐτράποντο, οὔτε παραίτησιν οὔτε συγγνώμην
[10, 3]   καινὰ πολιτεύματα δημάρχους καὶ καταλύειν  ἀξιοῦντας   τὸν πάτριον τῆς πολιτείας κόσμον
[10, 15]   τοὺς ἐπὶ τοιούτων καιρῶν  μνησικακοῦντας   σφίσι παρακαλεῖν. δ´ ἕτερος
[10, 51]   ἄλλως τε καὶ περὶ νόμων  φιλονεικοῦντας,   οἳ κἂν εἰ μηθὲν ἄλλο
[10, 21]   Ῥωμαίοις εἶναι ὑπηκόους, ἄλλο μὲν  ὑποτελοῦντας   μηθέν, ἐν δὲ τοῖς πολέμοις
[10, 3]   ἀνομίαν αὔξοντας καὶ πλεονεξίαν καὶ  ζηλοῦντας   τὰ τῶν τυράννων ἔθη. ταῦτα
[10, 50]   ἐξῇ πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας  παρανομοῦντας   εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐξουσίαν ζημιοῦν.
[10, 50]   ταῖς ἀρχαῖς ἐξῇ πάσαις τοὺς  ἀκοσμοῦντας   παρανομοῦντας εἰς τὴν ἑαυτῶν
[10, 12]   τὰς πρώτας ὑποθέσεις τοὺς εὖ  φρονοῦντας   ἀκριβῶς σκοπεῖν· οἷαι γὰρ ἂν
[10, 40]   ἴσως καὶ δικαίως τοῖς πολλοῖς  φρονοῦντας   τοῦ ταράττειν πάλιν καὶ διιστάναι
[10, 54]   αὐτοὺς ἀπαλλάξειαν τρόπῳ προσκαθημένους καὶ  λιπαροῦντας,   ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ οὐκ
[10, 42]   ὑπὸ τὴν δίκην, ἀλλὰ τοὺς  ὑπηρετοῦντας   αὐτοῖς ἰδιώτας, ὧν κολαζομένων ἔμελλε
[10, 5]   εἰς τοὺς δημότας, ὧν τοὺς  πεπονθότας   αὐτοὺς παρῆγον μάρτυρας. ὡς δὲ
[10, 34]   ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς τὰ αἴσχιστα  πεπονθότας   ὑπεριδεῖν μήτε τὸν δῆμον ἀφαιρεθέντα
[10, 9]   πλεῖστον δυναμένους εἰς ἀπόνοιαν φανερὰν  προεληλυθότας,   οὓς οὐκ ἐνῆν τῷ βιαίῳ
[10, 15]   ἀπὸ τούτων ἀγωνιούμενοι πρὸς τοὺς  εἰσεληλυθότας·   ἅπαντα γὰρ αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ
[10, 11]   τῆς συνωμοσίας, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν  δεδιότας,   ἵνα μὴ γένωνται καταφανεῖς, ἀποσπεύδειν
[10, 11]   τὸ αὐτὸ τοῦτο καὶ τοὺς  προεστηκότας   τοῦ δήμου λέγειν, ἐάν τινες
[10, 43]   ὕπατοι κατὰ σπουδὴν ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν  ἐστρατοπεδευκότας   αὐτοὺς πόλεως Ἀντίου πλησίον ἐν
[10, 3]   κυρώσειν αὐτὸν ἔμελλον, παρεῖναι τοὺς  δημότας   εἰς αὐτὴν παρεκάλουν ἀθρόους, ὡς
[10, 34]   τὸν ὅρκον, ἥκειν ἐπὶ τοὺς  δημότας   λόγον ὑφέξοντας· ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ
[10, 5]   βίᾳ διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν εἰς τοὺς  δημότας,   ὧν τοὺς πεπονθότας αὐτοὺς παρῆγον
[10, 18]   τοῖς λόγοις ἐπειδὴ κοσμιωτέρους εἶδε  γεγονότας   καὶ δεομένους ἀφεθῆναι τῆς στρατείας,
[10, 12]   οὐδὲ παρεῖναι τῇ ζητήσει τοὺς  ἀνειληφότας   τὴν τοῦ δήμου ἀρχήν. οὐθεὶς
[10, 11]   αὐτοὺς δίκαιόν ἐστι ποιεῖσθαι τοὺς  ἀνειληφότας   τὴν τοῦ δήμου φυλακήν; τί
[10, 54]   τὸν Ἄππιον οὔπω τὴν ἐξουσίαν  παρειληφότας   ἠναγκάζοντο καταφεύγειν, τὰ μὲν ἐν
[10, 50]   δήμῳ δίκην ἑαλωκότα· δ´  ἀναστὰς   ἐπειδὴ προσῆκεν αὐτῷ γνώμην ἐρωτηθέντι
[10, 52]   μέλλοντος δὲ γράφεσθαι τοῦ προβουλεύματος  ἀναστὰς   δήμαρχος Σίκκιος τῷ
[10, 40]   ὑπομένειν. μέντοι δήμαρχος Ἰκίλλιος  ἀναστὰς   τὰ μὲν ἄλλα ἔφη πάντα
[10, 46]   ἐπὶ τὸν χάρακα· καὶ ἐλπίδας  χρηστὰς   ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε διὰ
[10, 44]   σύνθημα διδοὺς καὶ εἰς τάξιν  καθιστὰς   ἄρχειν τε καὶ παύεσθαι μάχης
[10, 37]   μονομαχῆσαί τινα ἡμῶν προκαλεσαμένους ἑκούσιος  ὑποστὰς   ἐνίκησα. οὗτος μέντοι Σίκκιος,
[10, 1]   δῆμος ἐπὶ τῇ βουλῇ  συστὰς   ἐξεργάσηται. ἐταράττετο γὰρ αὖθις ὑπὸ
[10, 53]   καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι τὰς  αὐτὰς   ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον, ὥστε πολλὰς
[10, 14]   κατά τι θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας  αὐτὰς   καλοῦσιν· ἀναβιβάσας τὴν δύναμιν εἶχε
[10, 10]   φῆμαι μετέωροι, καὶ τὸ βεβαιῶσον  αὐτὰς   οὐθὲν ἦν, ὠκνοῦμεν, βουλή,
[10, 37]   μὲν ἔτη στρατευσάμενος ὑπὲρ ὑμῶν,  τοσαύτας   δὲ μάχας ἀγωνισάμενος, τοσούτοις δὲ
[10, 24]   σφετέρων, Κορβιῶνα, τὰ ὅμοια διαθεῖναι.  ταύτας   λαβόντες τὰς ἀποκρίσεις οἱ πρέσβεις
[10, 60]   νόμους ἐν δέλτοις δυσὶ καὶ  ταύτας   ταῖς πρότερον ἐξενεχθείσαις προσέθηκαν· ἐν
[10, 32]   παρασκευασάμενος λόγους. ὡς δ´ ἀπελύσατο  ταύτας   τὰς κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ τοῦ
[10, 57]   λειπόμενος ἦν, συναγαγόντες τοὺς  βουλευτὰς   προὔθεσαν ὑπὲρ ἀρχαιρεσίων οἷα χρὴ
[10, 39]   ἔξεστι παῦσαι τῆς ἐξουσίας, τοὺς  ἰδιώτας   οἷς πρὸς τὰ βίαια ὑπηρέταις
[10, 42]   δίκην, ἀλλὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας αὐτοῖς  ἰδιώτας,   ὧν κολαζομένων ἔμελλε τοῖς πολλοῖς
[10, 12]   βουλή, τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς  πρώτας   ὑποθέσεις τοὺς εὖ φρονοῦντας ἀκριβῶς
[10, 40]   τὸ βῆμα καὶ τὸ ἐκκλησιαστήριον  ἑστῶτας   ὑπομένειν, τοὺς δὲ κατὰ πολλὰ
[10, 31]   τοῖς δημόταις τόπον εἰς οἰκιῶν  κατασκευὰς   τὸν καλούμενον Αὐεντῖνον. ἔστι δὲ
[10, 32]   οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος εἰς τὰς  κατασκευὰς   τῶν οἰκήσεων ἐδαπανήθη. ~Ὁ δὲ
[10, 14]   δεῖ πολέμῳ πάντα εὐτρεπισάμενος, εἰς  σκάφας   ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας δὲ διὰ
[10, 33]   ἐπέραινον, ἀλλ´ ἐπιστρεφεστέρας ἔτι τὰς  καταγραφὰς   ἑώρων γινομένας, ἔργοις κωλύειν ἐπεβάλλοντο.
[10, 53]   καὶ εὐπορίας τῶν πρὸς τὰς  ταφὰς   ἐπιτηδείων ἔκαιόν τε καὶ γῇ
[10, 23]   ψιλοῖς καὶ δυσβάτοις, οὔθ´ ἑαυτοῖς  τροφὰς   ἐκ τῆς πολεμίας συγκομίζειν, ἐπειδὴ
[10, 21]   τοῖς δὲ στρατιώταις ἐσθῆτα καὶ  τροφὰς   καὶ ὅς´ ἄλλα τοιαῦτα ἐδύναντο
[10, 14]   τετρακισχιλίων μάλιστα, ὅπλα τε καὶ  τροφὰς   καὶ τἆλλα ὅσων δεῖ πολέμῳ
[10, 9]   αὐτοῖς ὑπὸ τῶν δημάρχων κατὰ  συστροφὰς   λαλούντων, τῶν δέ, μάλιστα
[10, 17]   προεστηκότες τοῦ συνεδρίου συνέθεντο κατὰ  σφᾶς   αὐτούς, ὅτῳ παραδώσουσι τὴν ἀρχήν.
[10, 3]   τῆς ταραχῆς. οἱ δὲ δήμαρχοι  σφᾶς   μὲν αὐτοὺς οὐδὲν ἔλεγον ἀνάξιον
[10, 1]   ἐπὶ τιμωρίας ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων  σφᾶς   τε αὐτοὺς καὶ τοὺς συμμάχους
[10, 45]   σὺ δὲ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι  μάχας   ἀγωνισάμενος καὶ τὰ τετταράκοντα ἔτη
[10, 37]   στρατευσάμενος ὑπὲρ ὑμῶν, τοσαύτας δὲ  μάχας   ἀγωνισάμενος, τοσούτοις δὲ τετιμημένος ἀριστείοις,
[10, 44]   πάντως ἔγνωσταί σοι δύο τίθεσθαι  μάχας   ἐν ἑνὶ καιρῷ, δύναμιν ἀξιόχρεων
[10, 37]   ἔλαβον· ἵνα δὲ συνελὼν εἴπω,  μάχας   μὲν ἐν τοῖς τετταράκοντα ἔτεσιν,
[10, 38]   πότερον ἔτη πλείω στρατευσάμενος  μάχας   πλείους ἀγωνισάμενος τραύματα πλείω
[10, 10]   περὶ αὐτῶν λόγους εἰς μέσον,  ταραχάς   τε ὑποπτεύοντες ἔσεσθαι μεγάλας, οἷα
[10, 14]   φθόνου καὶ μίσους εἶχον τὰς  ὑπεροχὰς   καὶ μεταβολῆς ἄσμενοι ἂν ἐλάβοντο,
[10, 1]   ἀρχόντων ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς  ἀρχὰς   ἀκόλουθα ἦν· κομιδῇ δ´ ὀλίγα
[10, 31]   ἄρα πᾶσιν ἦν ταῦτα κατ´  ἀρχὰς   δεδογμένα μήτ´ εἰσηγήσασθαί τινα καινὸν
[10, 19]   κατηγορίαν τῶν οὐκ ἀποτιθεμένων τὰς  ἀρχὰς   διαθέμενος ὅρκους τε διομοσάμενος ἰσχυροὺς
[10, 34]   ἰταμωτάτοις τῶν δημοτικῶν· τάς τε  ἀρχὰς   διδάσκοντες ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν,
[10, 58]   δ´ ἀναίνεσθαι μὲν προσεποιεῖτο κατ´  ἀρχὰς   καὶ ἀπολύειν αὐτὸν ἠξίου λειτουργίας
[10, 12]   δεῖν πράγματος, βουλή, τὰς  ἀρχὰς   καὶ τὰς πρώτας ὑποθέσεις τοὺς
[10, 13]   τὴν πόλιν καὶ μεγάλων ἐκφέροντας  ἀρχὰς   κακῶν καὶ οὐκ ἐνθάδε μὲν
[10, 16]   οἱ ὕπατοι κλήρῳ διείλοντο τὰς  ἀρχάς.   Κλαυδίῳ μὲν οὖν κλῆρος
[10, 53]   ἐκβολὰς τῶν νεκρῶν γινόμενον. κατ´  ἀρχὰς   μὲν γὰρ ὑπό τε αἰσχύνης
[10, 40]   ὥσθ´, ὅπερ ἔφην καὶ κατ´  ἀρχάς,   μηδὲ λόγον ἔτι βούλεσθαι τῶν
[10, 60]   ἐκτελέσωσι χρόνον, καὶ ἀποδειξόντων ἑτέρας  ἀρχάς.   οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[10, 55]   ἅπαντα εἶναι χρόνον, καὶ τὰς  ἀρχάς,   ὅσαι ἂν ὕστερον ἀποδειχθῶσι, κατὰ
[10, 33]   συνιδόντες ἅπαντες οἱ τὰς ὑπάτους  ἀρχὰς   παραλαβόντες κατ´ εὐχὰς μὲν εἴ
[10, 55]   οἱ βασιλεῖς, τάς τ´ ἄλλας  ἀρχὰς   πάσας καταλελύσθαι, τέως ἂν οἱ
[10, 10]   κάθοδόν τε πράξειν ὑπέσχηνται καὶ  ἀρχὰς   προτείνονται καὶ τιμὰς καὶ ἄλλους
[10, 33]   τὰς ὑπάτους ἀρχὰς παραλαβόντες κατ´  εὐχὰς   μὲν εἴ τις ἔξωθεν ἐπανασταίη
[10, 32]   δυεῖν καὶ ποιησαμένων τὰς νομίμους  εὐχάς   τε καὶ ἀρὰς ἐν τῇ
[10, 24]   τῷ πλήθει διεξελθὼν ἐξεγεῖραι τὰς  ψυχὰς   δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἔπειτα συναγαγὼν
[10, 47]   ἐκεῖνον τὸν λόγον, ὅτι τὰς  ψυχὰς   καὶ τὰ ὅπλα σώζοντες ἥκομεν,
[10, 15]   μετρίων, τί κινδυνεύομεν καὶ τὰς  ψυχὰς   ὑπὲρ αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ
[10, 51]   ὅτι οὐ κολακείᾳ τοῦ δημοτικοῦ  ἐπιτρέψας   ἐχθροῦ μοι ὄντος, ἀλλ´ ἀπὸ
[10, 23]   ἥκειν ἠξίου διὰ ταχέων. κἀκεῖνος  ἐπιτρέψας   τοῖς πρεσβευταῖς τὸν χάρακα φυλάττειν
[10, 21]   τοῦ στρατοπέδου κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν  ἐπιτρέψας   τοῖς στρατιώταις τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι
[10, 21]   καὶ πολλὰς ἐν τῇ προνομῇ  διατρίψας   ἡμέρας ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου τὴν
[10, 21]   Τυσκλάνων ἦν, οὐ πολὺν ἐνταῦθα  διατρίψας   χρόνον ἐπὶ τὴν Ἐχετράνων πόλιν
[10, 31]   παρελκόντων τῶν ὑπάτων τὸν χρόνον  πέμψας   τὸν ὑπηρέτην ὡς αὐτοὺς ἐκέλευσεν
[10, 23]   ἐν Σαβίνοις στρατιᾶς ὄντα γράμματα  διαπέμψας   τά τε συμβάντα τῷ Μηνυκίῳ
[10, 49]   ἀφελεῖται τὸ πρὸς τὸ γένος  εὐσεβές,   οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείη τοῦ πατρός,
[10, 10]   τοιάδε· ~Ὅσον μὲν χρόνον οὐθὲν  ἀκριβὲς   ἡμῖν ἐφαίνετο τῶν προσαγγελλομένων δεινῶν,
[10, 59]   μάλιστα ὀττεύονται μήτ´ ἀκοῦσαι μηδὲν  ἀηδὲς   ἐν αὐτῇ μήτ´ ἰδεῖν ἕωθεν
[10, 1]   ἐπὶ στρατοπέδων καὶ τῶν ὑπάτων  ἐπίτηδες   ἐν τῇ πολεμίᾳ γῇ τὰς
[10, 13]   ἀεὶ δεόμενοι, τοῦ μὲν ἐξετάζειν  τἀληθὲς   ψεῦδος οὐκ εἶχον πρόνοιαν,
[10, 45]   ὅλον τὸ σῶμα, ἐπειδὴ ἑκὼν  ἦλθες,   ἄπιθι μήτε ὁμιλήσας πολεμίοις μήτ´
[10, 59]   γινόμενον, ἥκιστα φαίνηται τοῖς πολίταις  ἐπαχθές.   ~Τοῦτο δὴ θεασαμένοις ἅπασιν,
[10, 28]   ὅτι οἱ καταλειφθέντες ἡμῶν ἐνθάδε  φύλακες   τῆς πόλεως, ἐὰν κρείττω τὰ
[10, 2]   χρόαν μεταβάλλοντα, οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι  σάρκες,   οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε
[10, 44]   φυλακῇ τοῦ μὴ ἁλώσεσθαι τὸ  ἀσφαλές.   ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἀνάθου τὴν
[10, 44]   τόπου δοκοῦσα εἶναι πᾶν τὸ  ἀσφαλές·   τε ἅμα σοι δύναμις
[10, 12]   διεγνωκέναι τοὺς παρέχοντας αὐτῷ τὸ  ἀσφαλές.   καὶ ταῦτα ἐκ πολλοῦ παρασκευάσαντες
[10, 60]   ἑαυτοὺς ταῖς ἑταιρίαις, ἐπειδὴ τὸ  ἀσφαλὲς   οὐκ ἐνῆν ἄλλως αὐτοῖς ἔχειν,
[10, 5]   δεινὰ ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ  ἀσφαλὲς   ὑπισχνούμενοι· οἱ δ´ ἐκ τοῦ
[10, 1]   δημαρχῶν ἐν τῷ παρελθόντι ἔτει,  ἀτελὲς   δὲ ἠναγκάσθη καταλιπεῖν τοῦ τε
[10, 6]   ἄρα τῇ πόλει κακὸν ἐπιτρέφων  ἐλάνθανες,   ὡς ὠμὸν καὶ τυραννικὸν καὶ
[10, 5]   Κικιννάτου, γένος τ´ ἦν  ἐπιφανὲς   καὶ βίος οὐθενὸς δεύτερος, ἀνὴρ
[10, 13]   πίστεις, ἀλλ´ οὐκ εἰς τὸ  ἐμφανὲς   ἄγετε; ἀλλ´ οἶμαι τῶν μήτε
[10, 58]   τὴν ἀρχὴν δεδιότες, μὴ ταραχώδεις  τινὲς   ἄνθρωποι τηλικαύτης ἐξουσίας λαβόμενοι κακόν
[10, 20]   ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξιέναι· ἐὰν δέ  τινες   ἀπολειφθῶσι τῆς στρατείας Ῥωμαίων
[10, 10]   πλῆθος τῶν πενήτων χωρήσει, ἐάν  τινες   ἄρα περιέχωνται τῆς ἐλευθερίας. ταῦτ´
[10, 26]   ἐν ἥβῃ πάντας, πλὴν εἴ  τινες   διέφυγον εὐθὺς ἁλισκομένης τῆς πόλεως,
[10, 33]   κράτει τῆς ἀρχῆς ἐρεθισμοί τέ  τινες   ἐγίνοντο καὶ χειρῶν ἐπιβολαί. συνηγωνίζετο
[10, 35]   ἐγκλήματα ποιεῖν, ὑπὲρ ὧν ἰδίᾳ  τινὲς   εἰς τοὺς δημάρχους παρενόμησαν, ἐὰν
[10, 32]   δὲ τοιόσδε· Ὅσα μὲν ἰδιῶταί  τινες   εἶχον ἐκ τοῦ δικαίου κτησάμενοι,
[10, 33]   δημάρχων πάλιν ἀνεκινεῖτο, καὶ πόλεμοί  τινες   ἐκ τῶν ἀλλοεθνῶν ἀνέστησαν, οἳ
[10, 11]   προεστηκότας τοῦ δήμου λέγειν, ἐάν  τινες   ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐπὶ τοῖς
[10, 54]   τις καταλαβοῦσα χρόνιος. ἤδη δέ  τινες   ἔφασαν ὑπὸ λύπης καὶ ἀθυμίας
[10, 16]   τὰ φρούρια καταλαβομένων ὀλίγοι μέν  τινες   ζῶντες ἑάλωσαν, οἱ δὲ πλείους
[10, 32]   κυρίους κατέχειν· ὅσα δὲ βιασάμενοί  τινες   κλοπῇ λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους
[10, 56]   ἀγορανόμων καὶ ταμιῶν καὶ εἴ  τινες   ἦσαν ἄλλαι πάτριοι Ῥωμαίοις ἀρχαὶ
[10, 14]   τῶν ἀκλείστων πυλῶν· εἰσὶ γάρ  τινες   ἱεραὶ πύλαι τοῦ Καπιτωλίου κατά
[10, 9]   μόνους τοὺς νέους. ἐτόλμων δέ  τινες   λέγειν, ὅτι καὶ ἐντὸς τῆς
[10, 20]   καὶ οὐ πολλῆς δεομένη φυλακῆς.  τινὲς   μὲν οὖν φασι τοὺς φρουροὺς
[10, 13]   γράμμασι μηνύσεις παρὰ τῶν ἐνθάδε  τίνες   τ´ εἰσὶ καὶ ὑπὸ τίνων
[10, 10]   διαστάσει τῆς πόλεως ἐξελεγχθέντα διεπράξαντό  τινες   τῶν ἐνθάδε μὴ δοῦναι δίκην,
[10, 11]   ὑπὲρ αὑτῶν ποιήσωνται. εἰ δέ  τινες   ὑμῶν εἰσιν οἷοι μηδὲ καθ´
[10, 20]   διηρπακότες τὴν πόλιν, ὀλίγοι δέ  τινες   ὑπέμενον φυλάττοντες τὴν ἄκραν· ἔστι
[10, 51]   Ἰταλίᾳ, τοὺς δ´ εἰς Ἀθήνας·  οἵτινες   αἰτησάμενοι παρὰ τῶν Ἑλλήνων τοὺς
[10, 10]   βουλῆς ἱππέων, οὓς οὔπω καιρὸς  οἵτινές   εἰσιν ὑμῖν λέγειν. μέλλουσι δ´
[10, 17]   ἐπέσχε καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,  οἵτινές   τε εἶεν καὶ τίνος δεόμενοι
[10, 16]   καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ἐρύμασιν  ἡγεμόνες   ὅσα τῆς πόλεως ἐντὸς ἦν
[10, 17]   πόλεως προεστηκότες, ὡς αὐτουργοὶ καὶ  σώφρονες   καὶ πενίαν δικαίαν οὐ βαρυνόμενοι
[10, 54]   χαριστήριοι θεοῖς ἐπετελοῦντο δημοσίᾳ, καὶ  ἀγῶνες   ἐπιφανεῖς λαμπραῖς πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις,
[10, 53]   Σπόριος Φούριος, καὶ τῶν δημάρχων  τέτταρες,   τῶν τε βουλευτῶν πολλοὶ καὶ
[10, 59]   οἱ σὺν Ἀππίῳ Κλαυδίῳ δέκα  ἄνδρες   εἰδοῖς μαΐαις, ἦγον δὲ τοὺς
[10, 20]   καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας Αἰκανῶν  ἄνδρες   ἐπίλεκτοι πλῆθος ἀμφὶ τοὺς ἑξακισχιλίους
[10, 46]   πεζοῖς, καὶ ἔπεσον ἐξ ἑκατέρων  ἄνδρες   ἐπιφανεῖς. ἔπειτα κρίσιν λαμβάνει
[10, 60]   καταπληξάμενοι τοὺς ὄχλους οἱ δέκα  ἄνδρες   καὶ γνόντες, ὅτι δεῖ φόβῳ
[10, 44]   σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´ ἄν,  ἄνδρες   ὀκτακόσιοι πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους
[10, 58]   Τίτος Ἀντώνιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος,  ἄνδρες   οὐ πάνυ ἐπιφανεῖς· ἐκ δὲ
[10, 58]   ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν οἱ δέκα  ἄνδρες   προεῖπον τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων καιρόν,
[10, 57]   πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ δέκα  ἄνδρες   συγγράψαντες νόμους ἔκ τε τῶν
[10, 27]   ὧν αὐτοί ποτε οἱ  πατέρες   ἐξηνέγκαντο λαμπροτάτην, περὶ τῶν
[10, 11]   σαλεύοντες ἱκέται γινόμεθα ὑμῶν,  πατέρες,   ἐπισκήπτοντες θεούς τε καὶ δαίμονας,
[10, 29]   ἐγκαταλείπομεν οὔτε προδίδομεν ὑμᾶς,  πατέρες,   οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείημεν ὑμῶν, ὥσπερ
[10, 33]   εἰρήνην ἄρξωνται ταράττειν ἀργοὶ καὶ  πένητες   ἄνθρωποι, τοῦτο μὲν ὀρθῶς ἰδόντες,
[10, 47]   ἑαυτῆς χάρακα. ~Μέσαι τ´ ἤδη  νύκτες   ἦσαν, καὶ Σίκκιος μνησικακῶν
[10, 14]   ποταμοῦ. ἦσαν δὲ μέσαι τηνικαῦτα  νύκτες,   καὶ πολλὴ καθ´ ὅλην τὴν
[10, 29]   τοὺς πατέρας ἐπὶ τῶν ὤμων  ἐνέγκαντες,   οἷς καὶ δι´ ὅπλων καὶ
[10, 17]   γὰρ ἦσαν λόχοις πλείους οἱ  διενέγκαντες   τὴν ψῆφον λόχοι τῶν ὑπολειπομένων
[10, 5]   δημοσίου, θανάτου τιμησάμενοι τὴν δίκην.  παραγγείλαντες   δ´ αὐτῷ παρεῖναι πρὸς τὸν
[10, 39]   καὶ λακτιζόμενοι καὶ πᾶσαν αἰκίαν  ὑπομείναντες   ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς ἀγορᾶς; καὶ
[10, 46]   κορυφῆς γίνονται τῶν φυλάκων. ἔπειτ´  ἀλαλάξαντες   ἔθεον ἐπ´ αὐτούς· οἱ δ´
[10, 21]   πολεμίων παρεμβολήν, καὶ οἱ πεζοὶ  συναλαλάξαντες   εἵποντο· τῶν δ´ οἱ μὲν
[10, 10]   δ´ οὖν, ὡς πυνθανόμεθα, σκοταίαν  φυλάξαντες   νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν, ἡνίκα
[10, 46]   οὐδὲ τὰ ὅπλα οἱ πολλοὶ  φυλάξαντες.   οἱ δὲ περὶ τὸν Σίκκιον
[10, 57]   δήμου τοὺς νόμους, στήλαις χαλκαῖς  ἐγχαράξαντες   αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν ἐν ἀγορᾷ
[10, 51]   ὑπὸ τοῦ δήμου τοῖς ἀναγκαίοις  εἴξαντες,   οὐκέθ´ ὅμοια ἔγνωκα. ἐβουλόμην δ´
[10, 3]   τοῦ νόμου προέθεσαν, ἡμέραν δὲ  ἀποδείξαντες,   ἐν κυρώσειν αὐτὸν ἔμελλον,
[10, 50]   αὐτοὶ τὴν ἀξίαν ὥρισαν, μέγιστον  ἀποδείξαντες   ὅρον ζημίας δύο βοῦς καὶ
[10, 3]   ἔδοσαν τοῖς βουλομένοις αὐτοῦ κατηγορεῖν,  ἀποδείξαντες   τὴν τρίτην ἀγοράν. ἦσαν δὲ
[10, 46]   ἐκταραχθέντες καὶ οὐ τοσούτους εἶναι  δόξαντες,   ἀλλὰ τὸν ἕτερον ἥκειν ὕπατον
[10, 33]   τὴν πόλιν ἐκ τῶν ἀγρῶν,  δόξαντες   οἱ δήμαρχοι προσειληφέναι χεῖρα ἀξιόμαχον
[10, 41]   νόμον. οἱ δὲ προθυμότατα συλλαβέσθαι  δόξαντες   τοῖς ὑπάτοις ἐκ τριῶν οἰκιῶν
[10, 61]   σὺν αὐτῷ τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν  ἄρξαντες   δεύτερον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας
[10, 9]   γράμμασιν ἐνεῖναι γεγραμμένον μαντευομένου σιωπὴν  προκηρύξαντες   εἶπον· ἐν ἐσχάτοις ἐστὶν ὑμῖν
[10, 53]   οἱ μὲν θεράποντες ὀλίγου ἐδέησαν  πάντες   ἀπολέσθαι, τῶν δ´ ἄλλων πολιτῶν
[10, 59]   ἐπὶ τὰ πράγματα ἰσότιμοί τε  πάντες   ἔσεσθαι καὶ τὴν αὐτὴν ἕξειν
[10, 35]   ἀπολωλέναι τὴν πόλιν· οὕτως ἕτοιμοι  πάντες   ἦσαν ἐπὶ τὰ ὅπλα καὶ
[10, 59]   τὴν ἐκείνων ἐξουσίαν μεταλαβόντος,  πάντες   οἱ μετ´ ἐκεῖνον ὕπατοι καλοῦ
[10, 18]   πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν εἶπεν, ὅτι  πάντες   ὀμωμόκασι τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, ἀκολουθήσειν
[10, 46]   περὶ αὐτὸν ἀθῷοι καὶ ἀβλαβεῖς  πάντες   οὐ μόνον οὐδὲν παθόντες ὧν
[10, 49]   ὅσῳ γ´ ἀποθανούμενος ἔρχεται, καὶ  πάντες   τοῦτο ἴσασιν· ἀλλὰ συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε,
[10, 3]   κοινῶν, ὡς ὑπετίθεντο οἱ χρησμοί,  πάντες   ὡμολόγουν· ὅπως δ´ ἂν τοῦτο
[10, 29]   καταστησάμενοι φύλακας τῆς ἐλευθερίας, οἷς  ἅπαντες   ἀεὶ χρησόμεθα. εἰ δὲ προσίσταται
[10, 58]   τελευτῶν δ´ ὡς ἐλιπάρουν αὐτὸν  ἅπαντες   αὐτός τε ὑπέμενε μετιέναι τὴν
[10, 44]   ταχείᾳ, καὶ εἰς μίαν ὁδὸν  ἅπαντες   βιαζόμενοι, μένοντες αὐτόθι τὸν
[10, 57]   εἰς συγκείμενόν τινα ἡμερῶν ἀριθμόν.  ἅπαντες   δ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων
[10, 59]   τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας  ἅπαντες   ἐπαγόμενοι. δὲ δῆμος ὡς
[10, 53]   ὡς τοῦ θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντος,  ἅπαντες   ἐπί τε θυσίας καὶ καθαρμοὺς
[10, 38]   μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς  ἅπαντες   ἐπίστασθε, σιωπῶ, ἀλλ´ εἰς τοῦτο
[10, 59]   εἷς ἐξ αὐτῶν δικαιώσῃ, τοῦθ´  ἅπαντες   ἡγεῖσθαι κύριον τήν τ´ ἀρχὴν
[10, 9]   πάσχειν μελλόντων, εἰς δεινὰς ἂν  ἅπαντες   ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ ὑμᾶς
[10, 51]   συνάρχοντί μου ταῦτα, ἐφ´ οἷς  ἅπαντες   ἡμῖν συμπαθεῖτε. ἐπειδὴ δὲ τὰ
[10, 6]   οὖσι δημοτικοῖς καὶ μετρίοις, ὡς  ἅπαντες   ἴσμεν, τῶν μὲν σῶν ὑπερεῖδεν
[10, 24]   τὰς ἐμὰς ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν  ἅπαντες   κακῶς. μετὰ ταῦτα παραγενόμενος εἰς
[10, 33]   δὲ ἀγούσῃ στασιάζειν. τοῦτο συνιδόντες  ἅπαντες   οἱ τὰς ὑπάτους ἀρχὰς παραλαβόντες
[10, 17]   παράληψιν αὐτοῦ παρόντες ἠσπάσαντό τε  ἅπαντες   οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματος, ἀλλ´
[10, 56]   Τίτος Οὐετούριος καὶ Πόπλιος Ὁράτιος,  ἅπαντες   ὑπατικοί· αἱ δὲ τῶν δημάρχων
[10, 26]   οἱ μὲν ἀκμαιότατοι αὐτῶν νυκτὸς  ἐλάσαντες   ἐπὶ Κορβιῶνα πόλιν, ἣν τῷ
[10, 15]   δεινὸν τι ποτ´ ἦν  ἁρπάσαντες   τὰ ὅπλα συνέτρεχον, οἱ μὲν
[10, 22]   τῷ πρόσθεν ἐνιαυτῷ καταλαβόμενοι καὶ  διαρπάσαντες   ὑπὸ Ῥωμαίων ἐξεκρούσθησαν, ἀνθρώπους τε
[10, 28]   Οὐεργίνιε, καὶ θαυμαστὸν ἔργον ἐξειργάσασθε  διασπάσαντες   ἀπὸ τῆς βουλῆς τὸν δῆμον·
[10, 46]   οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο, ἀλλὰ  διασπάσαντες   τὰς τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς ἄλλοι
[10, 31]   ἐξ ὧν ἔσχον οἱ δήμαρχοι  παρασπάσαντές   τι τῆς ὑπατικῆς δυναστείας. τὸν
[10, 60]   ἀρχαιρεσίων ἐπέστη χρόνος, πολλὰ χαίρειν  φράσαντες   τοῖς τε πατρίοις ἐθισμοῖς καὶ
[10, 9]   βεβουλευμένα, πλασάμενοι γράμματα καὶ ταῦτα  παρασκευάσαντες   ἀναδοθῆναι σφίσιν ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος
[10, 12]   ἀσφαλές. καὶ ταῦτα ἐκ πολλοῦ  παρασκευάσαντες   λέγεσθαι κατὰ τὴν πόλιν, ὅταν
[10, 57]   αὐτῶν ἐκύρωσαν. ἔπειτα τὸν δῆμον  καλέσαντες   εἰς τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ἱερομνημόνων
[10, 36]   αὐτοί τε ὡμολόγουν χρυσῷ με  ἀναδήσαντες   στεφάνῳ, καὶ ὕπατος Σίκκιος
[10, 38]   τοῦ δήμου φανεῖεν τὰ ἴσα  κακοπαθήσαντες.   οὐ γάρ ἐστιν αὐτῶν ἐν
[10, 9]   μέτωπα καὶ κατηφεῖς τὰς ὄψεις  ποιήσαντες   ἀνίστανται. πολλοῦ δὲ συνδραμόντος ὄχλου
[10, 60]   γραφεῖσι νόμοις, οὔτε βουλῆς ψήφισμα  ποιήσαντες   οὔτε δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς
[10, 34]   δήμαρχοι ἄρξειαν αὐθαδείᾳ χρησάμενοι καὶ  τολμήσαντες   εἰς ὑπάτων σώματα παρανομεῖν, τὸ
[10, 34]   πάντων ἀποδέδοται κράτος, ἔπειτ´ αὐτοὶ  τολμήσαντες   ὁμόσε χωρεῖν σὺν τοῖς ἰταμωτάτοις
[10, 43]   ἑαυτῶν ἐπέμενον ἀμφότεροι παρεμβολαῖς, ἔπειτα  καταφρονήσαντες   τῶν Ῥωμαίων Αἰκανοὶ τῆς οὐ
[10, 37]   μὲν ἴσα τοῖς ἄλλοις ἡμῖν  ταλαιπωρήσαντες,   ὅτ´ αὐτὴν ἐκτώμεθα, πλεῖον ἠξίουν
[10, 37]   Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων  κρατήσαντες   ἔχετε, οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχω
[10, 46]   αὐτῶν φονεύοντες καὶ τοῦ χάρακος  κρατήσαντες   ἐχώρουν ἐπὶ τοὺς ἐν τῷ
[10, 17]   καὶ τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς  παραστήσαντες   ἀκολουθεῖν εἰς τὴν πόλιν ἠξίουν.
[10, 17]   Καίσωνα Κοίντιον εἰς ἀγῶνα θανάτου  καταστήσαντες   οἱ δήμαρχοι τὴν πόλιν ἠνάγκασαν
[10, 16]   τὰ δεινὰ ὑπομονῆς, ἣν πολλοῖς  καταστήσαντες   πολέμοις εἶχον, οὐδεμία ὄνησις πρὸς
[10, 39]   τὰ βίαια ὑπηρέταις ἐκεῖνοι χρῶνται  καταστήσαντες   ὑπὸ δίκην, ἀνάδοτε τῷ δήμῳ
[10, 44]   ἵν´ περὶ τῷ φρουρίῳ  δείσαντες   οἱ πρὸς ἡμᾶς μαχόμενοι καὶ
[10, 13]   τὸ ἀνόητον τῆς ἀρχῆς μεγάλῃ  καθοπλίσαντες   ἐξουσίᾳ, ὅτε Κοίντιον Καίσωνα τῷ
[10, 32]   ἣν ἀνέθεσαν ἐν τῷ Αὐεντίνῳ  κομίσαντες   εἰς τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερόν.
[10, 56]   ἐκεῖνον ὑπατεύων, τρεῖς δὲ οἱ  κομίσαντες   παρὰ τῶν Ἑλλήνων τοὺς νόμους,
[10, 43]   καὶ πλῆθος οὐχ ἱκανοὺς εἶναι  νομίσαντες   ἀγοράς τ´ αὐτῶν περιέκοπτον ἐξιόντες
[10, 36]   οὐκ ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ  ὀμόσαντες   ἀπέδειξαν ἡμέρας, ἐν αἷς ἀγορὰν
[10, 26]   οἱ δὲ λοιποὶ μεγάλῃ χειρὶ  στρατεύσαντες   ἐπὶ πόλιν Ὀρτῶνα τοῦ Λατίνων
[10, 26]   Μηνύκιος. ἐπὶ τούτων Σαβῖνοι πάλιν  στρατεύσαντες   ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν τῆς χώρας
[10, 31]   τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν ἱερὰ  θύσαντες   ὅρκους ἔδοσαν ἀλλήλοις· οὕτως οἰόμενοι
[10, 59]   ἔδει τὴν ἀρχήν, τοῖς θεοῖς  προθύσαντες   νόμος ἱερὰν δὲ ταύτην
[10, 43]   λαμπροτάταις. οἱ μὲν οὖν πολέμιοι  προακούσαντες,   ὅτι μέλλουσιν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξάγειν
[10, 38]   ὅτι φιλόπολις ἦν καὶ φιλόδημος,  ὤσαντες   ἀπὸ τοῦ κρημνοῦ διέφθειραν. Γναῖον
[10, 16]   ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´ ἦσαν ἀνδρειότατοι,  πυκνώσαντες   τοὺς λόχους ἐχώρουν ἄνω κατὰ
[10, 30]   τὸν Οὐεργίνιον λαβόντες ἐξήνεγκαν καὶ  κυρώσαντες   τὸν ἐπ´ αὐτῷ γραφέντα νόμον
[10, 7]   παρὰ φίλῳ, καὶ μετὰ ταῦτ´  ἀναστάντες   τῆς ἐχομένης νυκτὸς ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι
[10, 11]   τοῖς ὑπάτοις καὶ τῇ βουλῇ  συστάντες   πράττωσι τὴν τοῦ συνεδρίου κατάλυσιν,
[10, 30]   ἀπέδειξαν. παυσαμένης δὲ τῆς στάσεως  καταγράψαντες   τὰς δυνάμεις οἱ ὕπατοι διεκληρώσαντο
[10, 20]   εἰξάντων δὲ καὶ τῶν δημάρχων  καταγράψαντες   τοὺς ἐν ἡλικίᾳ πάντας οἱ
[10, 57]   φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ δέκα ἄνδρες  συγγράψαντες   νόμους ἔκ τε τῶν Ἑλληνικῶν
[10, 60]   περὶ τὸν Ἄππιον τοὺς λοιποὺς  συγγράψαντες   νόμους ἐν δέλτοις δυσὶ καὶ
[10, 13]   δ´ ὑμεῖς οἱ τὰ πρῶτα  ἐπιτρέψαντες   αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνόητον τῆς
[10, 23]   τοῦ ἀνδρὸς οὐκ εὐθὺς ὀργῇ  ἐπιτρέψαντες   ἐξήγαγον τὴν στρατιάν, ἀλλὰ καὶ
[10, 13]   καὶ πονηρᾶς γνώμης, κέχρηνται  κρύψαντες   οὗτοι· τὰ γὰρ πράγματα αὐτὰ
[10, 24]   δεδεμένους· αὐτοὶ δὲ τὰ ὅπλα  θέντες   ἐξέλιπον τὴν παρεμβολὴν διαπορευόμενοι, καθάπερ
[10, 33]   Ἰκίλλιον τὸ δεύτερον ἄρχειν ἑξῆς  αἱρεθέντες,   οὐχ ἁπλοῦς, ἀλλὰ ποικίλος τις
[10, 10]   καὶ ἀνόσια ἔργα, οὔτε θεῖον  φοβηθέντες   χόλον οὔτε ἀνθρωπίνην ἐντραπέντες νέμεσιν.
[10, 49]   ἀνθρώπων. ὡς δὲ καὶ αὐτοὶ  κληθέντες   ἐπὶ τὴν μαρτυρίαν παρῆλθον
[10, 42]   συνέδριον ἔτυχον δ´ οἱ κράτιστοι  παρακληθέντες   ἐδόκει συγχωρεῖν τοῖς δημάρχοις ἐπιτελέσαι
[10, 26]   λέγοντες. Αἰκανοί τε οἱ νεωστὶ  καταπολεμηθέντες   ἐν τοῖς ὅπλοις αὖθις ἦσαν·
[10, 49]   μηδὲν ἐξαμάρτωσι περὶ τὴν ψηφοφορίαν  ἐνθυμηθέντες,   ὅτι εἰς ἀργύριον ζημιώσεται
[10, 23]   τε καὶ δαίμονας, ὅτι μὴ  δυνηθέντες   τῶν δικαίων τυχεῖν ὅσιον ἀναγκασθήσονται
[10, 54]   διάγνωσιν. συγχωρούντων δὲ τῶν δημάρχων  προθέντες   ἀρχαιρέσια πολλῷ τάχιον τοῖς
[10, 43]   ἀμφοτέρους, οἱ δ´ ὕπατοι στρατολογίαν  προθέντες   ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἅπαντας ἐπὶ
[10, 35]   ὃν οἱ πρὸ αὐτῶν δήμαρχοι  προθέντες   οὐκ ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ
[10, 3]   τῶν πρὸς ἀλλήλους δικαίων. τοῦτον  προθέντες   τὸν νόμον ἐξουσίαν ἔδοσαν τοῖς
[10, 21]   καὶ περιεχαράκου. τότε δὴ πάλιν  ἀναγκασθέντες   ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως πανστρατιᾷ,
[10, 34]   ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ σώματα  προπηλακισθέντες.   ἠξίουν τε δυεῖν θάτερον ποιεῖν
[10, 23]   πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ τοιαῦτα  ὑβρισθέντες   ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς οὐκ εὐθὺς
[10, 42]   δίκας, ἵνα μή τι μεῖζον  κωλυθέντες   ἐξεργάσωνται κακόν, καὶ τοῖς δημόταις
[10, 28]   ἀλλ´ εὖ ἴστε, ὅτι οἱ  καταλειφθέντες   ἡμῶν ἐνθάδε φύλακες τῆς πόλεως,
[10, 2]   ἐξακεστηρίοις τε καὶ ἀποτροπαίοις, ἔπειτα  συναχθέντες   εἰς τὸ βουλευτήριον οἱ σύνεδροι
[10, 43]   χάριτι καὶ παρακλήσει τῶν πρεσβυτάτων  ὑπαχθέντες   εἵποντο. ἦν δέ τι μέρος,
[10, 46]   ὑπὸ τοῦ παρ´ ἐλπίδα δεινοῦ  ἐκταραχθέντες   καὶ οὐ τοσούτους εἶναι δόξαντες,
[10, 38]   δ´ αὐτῶν ἰδίαν, ὥσπερ οὐ  συνελευθερωθέντες   ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν,
[10, 37]   πολιτικούς, οἷς ἀνέδησάν με οἱ  σωθέντες   ἐν ταῖς μάχαις ὑπ´ ἐμοῦ,
[10, 20]   παρῆσαν ἀπὸ τοῦ Λατίνων ἔθνους  ἀποσταλέντες,   οἳ τὴν Ἀντιατῶν πόλιν ἤγγελλον
[10, 10]   θεῖον φοβηθέντες χόλον οὔτε ἀνθρωπίνην  ἐντραπέντες   νέμεσιν. ~Ἐν τοσούτῳ δὴ κινδύνῳ
[10, 11]   ἐν οὐ μέλλουσι δεινοῖς. ὥστ´  ἀφέντες   τὸ φιλονεικεῖν καὶ λόγους διεξιέναι
[10, 59]   προηγούμενοι τῶν ἀνδρῶν ἑκάστου δώδεκα  ὄντες   ἀναστέλλοντες ἐκ τῶν στενωπῶν πληγαῖς
[10, 26]   πέμπτον ἔτος ἐπὶ τῆς αὐτῆς  ὄντες   ἐξουσίας ἐκώλυον, ὥσπερ καὶ ἐν
[10, 23]   μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς πληγὰς  λαβόντες   εἰς τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν χάρακα.
[10, 39]   καὶ νῦν, δημόται, φρόνημα  λαβόντες   ἐλεύθερον {καὶ} τὸν γεωμορικὸν νόμον
[10, 30]   προβούλευμα οἱ περὶ τὸν Οὐεργίνιον  λαβόντες   ἐξήνεγκαν καὶ κυρώσαντες τὸν ἐπ´
[10, 56]   δημόσια ἐπιτροπεύειν. ~Τοῦτο τὸ δόγμα  λαβόντες   οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν
[10, 42]   ἵνα τιθασώτεροι γένωνται τὸ λοιπόν,  λαβόντες   ὁποσηνοῦν παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην,
[10, 37]   κεκάρπωνται οὔτε δωρεὰν παρ´ ὑμῶν  λαβόντες   οὔτε χρημάτων πριάμενοι οὔτε ἄλλην
[10, 24]   Κορβιῶνα, τὰ ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας  λαβόντες   τὰς ἀποκρίσεις οἱ πρέσβεις τῶν
[10, 32]   δὲ βιασάμενοί τινες κλοπῇ  λαβόντες   ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς δαπάνας, ἃς
[10, 24]   ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν ἱκετηρίας  ἀναλαβόντες   ἐπιπρεσβεύεσθαι πρὸς τὸν Κοίντιον περὶ
[10, 28]   γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´  ἀναλαβόντες   τὰ ὅπλα μετὰ τῶν βουλομένων
[10, 22]   Οὐιβολανός, τὰς δὲ λοιπὰς αὐτοὶ  παραλαβόντες   ἐξῄεσαν διὰ ταχέων, ἐπὶ μὲν
[10, 28]   ἀπολωλέκαμεν, ὅσα παρὰ τῶν προγόνων  παραλαβόντες   τοῖς ἑαυτῶν πόνοις κτησάμενοι
[10, 38]   κατὰ κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων  παραλαβόντες   ἡμᾶς· οἵ γε τὰ μὲν
[10, 33]   ἅπαντες οἱ τὰς ὑπάτους ἀρχὰς  παραλαβόντες   κατ´ εὐχὰς μὲν εἴ τις
[10, 42]   γενέσθαι. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ  παραλαβόντες   οἱ δήμαρχοι τοὺς ἐπιφανεστάτους τῶν
[10, 57]   κατελύθησαν. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἔτει  παραλαβόντες   οἱ νομοθέται τὰ πράγματα πολιτείας
[10, 2]   παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε δ´ αὐτὸ  παραλαβόντες   οἱ περὶ Αὖλον Οὐεργίνιον δήμαρχοι
[10, 59]   ~Ἐν δὲ τῷ κατόπιν ἔτει  παραλαβόντες   τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν οἱ σὺν
[10, 22]   δεύτερον αἱρεθεὶς καὶ Λεύκιος Μηνύκιος  παραλαβόντες   τὴν ὕπατον ἀρχὴν τέως μὲν
[10, 24]   καὶ μετ´ οὐ πολὺ παρῆσαν  ἄγοντες   τὸν Γράγχον καὶ τοὺς σὺν
[10, 13]   ἀλλ´ εἰς ὑποψίας καὶ διαβολὰς  ἄγοντες   ὡς κοινωνοῦντα τῶν ἀπορρήτων δεδίττονται
[10, 3]   τῆς βουλῆς, οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν·  συναγαγόντες   δὲ τὸ πλῆθος εἰς τὴν
[10, 33]   τοῦ δημαγωγεῖν τὰ πλήθη· καὶ  συναγαγόντες   εἰς ἐκκλησίαν τά τ´ ἄλλα
[10, 47]   τοῖς δημάρχοις τὰ γενόμενα, κἀκεῖνοι  συναγαγόντες   ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς ἅπαντας
[10, 5]   χρόνος, ὃν ἔταξαν τῇ δίκῃ,  συναγαγόντες   ἐκκλησίαν μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´ αὐτοῦ
[10, 40]   τὴν ἐκκλησίαν. οἱ δὲ ὕπατοι  συναγαγόντες   ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων τῶν ἀνδρειοτάτων
[10, 8]   δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ  συναγαγόντες   οἱ δήμαρχοι τὸ πλῆθος, ἐκλιπόντος
[10, 56]   τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός, ἐκκλησίαν  συναγαγόντες   οἱ δήμαρχοι τούς τ´ ἀποδειχθέντας
[10, 57]   ἔχειν, πρῶτον μὲν τὴν βουλὴν  συναγαγόντες   οὐθενὸς ἔτι μεμφομένου τοῖς νόμοις
[10, 35]   ἀνατιθέναι λέγοντες. καὶ μετὰ ταῦτα  συναγαγόντες   τὸν δῆμον ἔλεγον, ὅτι τὰς
[10, 57]   αὐτοῖς χρόνος λειπόμενος ἦν,  συναγαγόντες   τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν ὑπὲρ ἀρχαιρεσίων
[10, 59]   ἐκ τῆς πόλεως. πόλεμον δ´  ἐξάγοντες   ὑπερόριον τῶν ὑπηκόων πράγματα
[10, 26]   μεταξὺ Κρουστομερείας τε καὶ Φιδήνης  λέγοντες.   Αἰκανοί τε οἱ νεωστὶ καταπολεμηθέντες
[10, 54]   τὴν ἀριστοκρατίαν πρόφασιν εὐπρεπῆ προὐβάλοντο  λέγοντες   ἐν χερσὶν εἶναι τὸν τῶν
[10, 30]   πάντας ἑξῆς ζητήσειν, τι  λέγοντες   πράττοντες τὸ μὲν τοῦ
[10, 35]   καὶ ἐντιμοτάτων τὴν χάριν ἀνατιθέναι  λέγοντες.   καὶ μετὰ ταῦτα συναγαγόντες τὸν
[10, 31]   τῶν ὑπάτων, κοινὴν ἁπάντων εἶναι  λέγοντες   τὴν γνώμην, οὐ μὴν διέμεινάν
[10, 15]   χωρεῖν. Εἰ μὲν οὖν, ἔφασαν  λέγοντες,   ὑπισχνοῦνταί τε ὑμῖν οἱ πατρίκιοι
[10, 4]   τραχύτερον ἤδη αὐτῶν προσιόντες καθήπτοντο  λέγοντες,   ὡς οὐκ ἐπιτρέψουσιν αὐτοῖς νόμους
[10, 21]   ἐπιχειροῦντες τραπέσθαι, οἱ δὲ πλείους  φεύγοντες   ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ τοῦ στρατοπέδου
[10, 21]   τὴν πόλιν, αἰσχρῶς καὶ ἀνάνδρως  φεύγοντες.   δ´ ὕπατος οὐδεμίαν αὐτοῖς
[10, 26]   αὐτῶν ἐδῄωσαν, καὶ ἧκον οἱ  φυγόντες   ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀθρόοι κρατεῖσθαι
[10, 35]   δ´ ἀναβαλόμενοι τὰ πράγματα καὶ  δόντες   ἑαυτοῖς χρόνον εἰς ἀμείνω λογισμὸν
[10, 10]   οὐ μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´ αὐτὰ  παραδόντες   ἀφήκαμεν, ἀλλ´ ὅση δύναμις ἡμῖν
[10, 13]   οὐδὲ λόγου τοῖς δημάρχοις ἔτι  μεταδόντες   διέλυσαν τὸν σύλλογον. ἔπειθ´
[10, 33]   πένητες ἄνθρωποι, τοῦτο μὲν ὀρθῶς  ἰδόντες,   ὅτι δεῖ περισπᾶσαι τὸν ὄχλον
[10, 29]   πρεσβυτάτους τῶν πατρικίων κλαίοντας, οὓς  ἰδόντες   πολλοὶ τῶν δημοτικῶν οὐδ´ αὐτοὶ
[10, 33]   οὔτε παραίτησιν οὔτε συγγνώμην οὐδενὶ  διδόντες   οὐδεμίαν, ἀλλὰ ταῖς ἐκ τῶν
[10, 16]   βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς ὑφῆπτον ἀνέμῳ  παραδιδόντες   τὰς φλόγας ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´
[10, 9]   ἡμέρας συνήδρευον ἐν τῷ φανερῷ,  μεταδιδόντες   οὐθενὶ τῶν ἔξωθεν οὔτε βουλεύματος
[10, 33]   εἰρήνην δὲ ἀγούσῃ στασιάζειν. τοῦτο  συνιδόντες   ἅπαντες οἱ τὰς ὑπάτους ἀρχὰς
[10, 12]   τοῦ δήμου μηκέθ´ ὁμοίως συναγωνιζομένου.  συνιδόντες   δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως ἂν
[10, 28]   τῆς πόλεως, ἐγκαταλιπόντες, μᾶλλον δὲ  προδόντες   ἡμᾶς, οἷς οὔτ´ ἂν νικήσωμεν
[10, 46]   θεὸν καὶ πάντα τὰ τιμιώτατα  ὀνομάζοντες   ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν τε τοῦ
[10, 12]   τούτοις ἔσται, πολλὰ δὲ βουλεύματα  πειράζοντες   καὶ στρέφοντες ἄνω καὶ κάτω
[10, 47]   ὡς δ´ ὤφθησαν ἄνθρωποι καθωπλισμένοι  παιανίζοντές   τε καὶ σπουδῇ χωροῦντες αἵματι
[10, 38]   γε τὰ μὲν ἄλλα, ὅσα  ὑβρίζοντες   ἡμᾶς μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν,
[10, 47]   τὰς ψυχὰς καὶ τὰ ὅπλα  σώζοντες   ἥκομεν, ἄλλο δὲ οὐδὲν τῶν
[10, 22]   Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν ἀξιοῦσα, τί  παθόντες   Αἰκανοὶ πολεμοῦσι τοῖς Ῥωμαίων συμμάχοις,
[10, 24]   καὶ διήρπασαν οὐδὲν ὑπὸ Τυσκλάνων  παθόντες   κακόν, ἀντιπαρασχεῖν ἑαυτῷ πόλιν τῶν
[10, 46]   ἀβλαβεῖς πάντες οὐ μόνον οὐδὲν  παθόντες   ὧν προσεδόκησαν, ἀλλὰ καὶ δόξαν
[10, 47]   ἀκοῦσαι. οἱ δὲ μέχρις ἀγορᾶς  ἐλθόντες   ἐδήλωσαν τοῖς δημάρχοις τὰ γενόμενα,
[10, 12]   ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´  ἐλθόντες   ἐπὶ τὸ συνέδριον ἀγανακτῶμέν τε
[10, 36]   τὸν χωρονομικὸν νόμον καὶ πολλοὺς  διελθόντες   λόγους ἐκάλουν, εἴ τις τῷ
[10, 32]   ἱερόν. κυρωθέντος δὲ τοῦ νόμου  συνελθόντες   οἱ δημοτικοὶ τά τε οἰκόπεδα
[10, 23]   ἐξόδους. βιάσασθαί τε προελόμενοι καὶ  προελθόντες   εἰς μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς
[10, 15]   τοὺς τόπους, οἱ μὲν ὕπατοι  προελθόντες   εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκάλουν τοὺς
[10, 9]   βουλὴν ἐκάλουν, οἱ δὲ δήμαρχοι  παρελθόντες   ἐδείκνυσαν τὰ προσαγγελλόμενα. ἦν δὲ
[10, 34]   ὑπὲρ αὐτῶν τούτων συνεδρεύοντες καὶ  παρελθόντες   ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς τὰ αἴσχιστα
[10, 56]   τῷ δήμῳ τὰς ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι  παρελθόντες   ἐξωμόσαντο τὰς ὑπατείας. τούτους
[10, 17]   κῆρυξ τὴν πρώτην τάξιν ἐκάλεσεν,  εἰσελθόντες   εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον οἵ
[10, 9]   ἐν ἀγορᾷ, ὡς διῆλθον αὐτά,  παίοντες   τὰ μέτωπα καὶ κατηφεῖς τὰς
[10, 4]   τὰ ἴδια κέρδη φροντὶς ἦν,  παίοντες   ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον ἐκ τῆς
[10, 32]   καὶ σύντρεις καὶ ἔτι πλείους  συνιόντες   οἰκίαν κατεσκευάζοντο μίαν ἑτέρων μὲν
[10, 43]   νομίσαντες ἀγοράς τ´ αὐτῶν περιέκοπτον  ἐξιόντες   καὶ τοὺς ἐπὶ προνομὴν ἀποστελλομένους
[10, 4]   οἱ νέοι αὐτῶν καθ´ ἑταιρίας  διεξιόντες   ἀνὰ τὴν πόλιν καὶ τοὺς
[10, 3]   νέοι, κατήγοροι τοῦ νόμου, λόγους  διεξιόντες   ἐκ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ παρασκευῆς·
[10, 52]   πολλὰ καὶ ἐκ παρασκευῆς συγκείμενα  διεξιόντες,   καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν συχνοί,
[10, 5]   μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´ αὐτοῦ λόγους,  διεξιόντες   ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν εἰς
[10, 34]   ἀφαιρεθέντα τὴν ἐξ αὐτῶν βοήθειαν,  διεξιόντες   ὅσα ἦσαν πεπονθότες ὑπὸ τῶν
[10, 52]   αὐτὸ καὶ οἱ ἄλλοι δήμαρχοι  παριόντες   ὡμολόγουν. οὐ μὴν γε
[10, 4]   πλεῖστον δυνάμενοι τραχύτερον ἤδη αὐτῶν  προσιόντες   καθήπτοντο λέγοντες, ὡς οὐκ ἐπιτρέψουσιν
[10, 58]   κεκυρωμένοις, ἵνα ἑκόντες τε καὶ  ἄκοντες   ἐν αὐτοῖς μένοιεν, ἐδόκει {δέ}
[10, 55]   αὐτοῖς τὸ καθ´ ἑαυτοὺς ἔσεσθαι.  ἑκόντες   γὰρ ἀποστήσεσθαι τῆς ὑπατείας τοῖς
[10, 58]   ἐπὶ τοῖς ἤδη κεκυρωμένοις, ἵνα  ἑκόντες   τε καὶ ἄκοντες ἐν αὐτοῖς
[10, 43]   καὶ τοῦ δήμου τὸν ἀγῶνα  ἑκόντες   ὑπέμειναν· οἱ μὲν ἐπιεικέστατοι δι´
[10, 34]   τῶν δημοτικῶν· τάς τε ἀρχὰς  διδάσκοντες   ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν, μὲν
[10, 34]   δ´ ὕπατοι πρὸς ταῦτ´ ἀπελογοῦντο  διδάσκοντες,   ὅτι τῆς ὕβρεως οἱ δήμαρχοι
[10, 11]   οἷς κοινῇ θύομεν, καὶ πολέμων  ὑπομιμνήσκοντες,   οὓς πολλοὺς καὶ μεγάλους σὺν
[10, 23]   ἐνέβαλον εἰς τοῦτον οἱ Ῥωμαῖοι  διώκοντες   αὐτόν, ὑποστρέφει τε καὶ στρατοπεδεύεται
[10, 17]   οὐ βαρυνόμενοι καὶ βασιλικὰς οὐ  διώκοντες   ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ διδομένας ἀναινόμενοι·
[10, 46]   ἀνίεσαν οἱ Ῥωμαῖοι μέχρι νυκτὸς  διώκοντές   τε καὶ κτείνοντες τοὺς ἁλισκομένους.
[10, 13]   εὐγενῶν περικόπτουσιν, ἀλλ´ ἀθρόους ἤδη  περιβαλόντες   τοὺς ἀγαθοὺς ἐλαύνουσιν ἐκ τῆς
[10, 21]   πολὺς καὶ ἀσύντακτος ὄχλος, καὶ  συμβαλόντες   εἰς μάχην ἔτι κάκιον ἀγωνισάμενοι
[10, 30]   ἠναγκάσθησαν εἰς τὰς πόλεις ἀπελθεῖν  ἀποβαλόντες   τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ οὗ τὸν
[10, 33]   μικρὰν δὲ ὠφέλειαν τὸ στασιάζον  ἀνελόντες   ἐξ αὐτῆς. ἐγκύκλιον γὰρ δὴ
[10, 16]   οὐ μὴν ἔκαμνόν γε οἱ  προσβάλλοντες   τοῖς ἐρύμασιν, ἀλλὰ διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες
[10, 15]   ὑπὲρ αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ  μέλλοντες   ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν καὶ
[10, 59]   τῶν ἀνδρῶν ἑκάστου δώδεκα ὄντες  ἀναστέλλοντες   ἐκ τῶν στενωπῶν πληγαῖς τὸν
[10, 57]   ἡγεμόνι προσῆκεν· οἱ δ´ ἄλλοι  συστέλλοντες   ἐπὶ τὸ δημοτικώτερον τὸ τῆς
[10, 59]   πανσέληνος· πρῶτα μὲν ὅρκια  τεμόντες   ἀπόρρητα τῷ πλήθει συνθήκας σφίσιν
[10, 32]   κατῳκοδόμουν ὅσον ἕκαστοι τόπον δυνηθεῖεν  ἀπολαμβάνοντες.   εἰσὶ δ´ οἳ σύνδυο καὶ
[10, 54]   ἐκκλησίαις δεόμενοι, τὰ δὲ καταμόνας  συντυγχάνοντες·   καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας
[10, 5]   τῶν νέων καὶ προσαναγκάσοντες σωφρονεῖν.  γνόντες   δὲ ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι λόγους
[10, 33]   ταπεινὴν καὶ ἀσθενῆ. οἷς ὅμοια  γνόντες   οἱ τότε ὕπατοι στρατιὰν ἐξάγειν
[10, 60]   ὄχλους οἱ δέκα ἄνδρες καὶ  γνόντες,   ὅτι δεῖ φόβῳ τὸ λοιπὸν
[10, 56]   προῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ  ἀναγνόντες   ἐν τῷ δήμῳ πολλοὺς ἐπαίνους
[10, 61]   δεύτερον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας  μένοντες.  
[10, 44]   μίαν ὁδὸν ἅπαντες βιαζόμενοι,  μένοντες   αὐτόθι τὸν χάρακα ἀποβάλωσιν. οὔτε
[10, 28]   τῆς πατρίδος. ὑμεῖς δὲ αὐτοῦ  μένοντες   οἰκουρεῖτε ἅμα ταῖς γυναιξίν,
[10, 1]   διὰ πολλῶν ἡμερῶν εἰς ἄστυ  καταβαίνοντες   ἐπὶ τὰς ἀγορὰς ἄπειροι ἔτι
[10, 46]   πολὺν χρόνον ἰσόρροποι, τοτὲ μὲν  ἐπιβαίνοντες   ἀλλήλοις, τοτὲ δ´ ὑποχωροῦντες, ἱππεῖς
[10, 3]   ἐγίνετο συχνάς. ἔπειτα οἱ δήμαρχοι  δυσχεραίνοντες   ἐπὶ τῇ διατριβῇ τοῦ χρόνου
[10, 46]   μέχρι νυκτὸς διώκοντές τε καὶ  κτείνοντες   τοὺς ἁλισκομένους. δὲ πλείστους
[10, 54]   τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας μεγάλας  ὑποτείνοντες   ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ τὰ τοῦ
[10, 43]   οἱ δ´ ὕπατοι κατὰ σπουδὴν  ἐλαύνοντες   καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας αὐτοὺς πόλεως Ἀντίου
[10, 57]   καὶ πρὸς τὴν κοινὴν εὐαρέστησιν  ἀπευθύνοντες   τὰ γραφέντα. καὶ μέχρι πολλοῦ
[10, 1]   ὡς διὰ φυλακῆς τὰ οἰκεῖα  ἕξοντες·   τῶν δ´ ἐντὸς τείχους κακῶν
[10, 16]   ὅσα τῆς πόλεως ἐντὸς ἦν  καθέξοντες,   καὶ κατὰ τὰς ἐπὶ τὸ
[10, 53]   μνημονευομένων· ὑφ´ ἧς οἱ μὲν  θεράποντες   ὀλίγου ἐδέησαν πάντες ἀπολέσθαι, τῶν
[10, 9]   γνώμης πράξωμεν τὰ δέοντα. Ταῦτ´  εἰπόντες   ᾤχοντο πρὸς τοὺς ὑπάτους. ἐν
[10, 35]   τρίτην ἀπ´ ἐκείνης ἐσομένην ἀγορὰν  προειπόντες,   ἐν τὸν δῆμον συνάξουσι
[10, 28]   καὶ γενναῖοι προστάται τῆς πόλεως,  ἐγκαταλιπόντες,   μᾶλλον δὲ προδόντες ἡμᾶς, οἷς
[10, 17]   δ´ ἐπὶ τὴν παράληψιν αὐτοῦ  παρόντες   ἠσπάσαντό τε ἅπαντες οὐκ ἐκ
[10, 29]   γῆς δύεσθε, εἰ οἵδε οἱ  γέροντες   ὑπὲρ ὑμῶν τῶν νέων τὰ
[10, 53]   ἐν τοῖς ὑπονόμοις τῶν στενωπῶν  φέροντες   ἐρρίπτουν τῶν ἀπογενομένων, πολλῷ δ´
[10, 50]   τὸ συγχωρεῖν καὶ τὸ κωλύειν  φέροντες   λόγοι, ἐνίκα δ´ τὰ
[10, 54]   Ἰταλοῖς Ἑλληνίδων πόλεων οἱ πρέσβεις  φέροντες   τοὺς νόμους. καὶ μετὰ τοῦτο
[10, 16]   τοῖς ἀποτόμοις τῆς πέτρας βωμοὺς  ἐγείροντες   ὑψηλοὺς ὑφῆπτον ἀνέμῳ παραδιδόντες τὰς
[10, 20]   Ῥώμης οὐκ ἔλαττον σταδίων ἑκατόν.  εὑρόντες   δὲ ὡς ἐν εἰρήνῃ πύλας
[10, 46]   τῆς παρεμβολῆς τῶν Αἰκανῶν, ἀφύλακτον  εὑρόντες   ἐκεῖνο τὸ μέρος τοῦ χάρακος
[10, 26]   φρουρὰν τὴν ἐν αὐτῇ κοιμωμένην  εὑρόντες   κατέσφαξαν πλὴν ὀλίγων, οἳ ἔτυχον
[10, 5]   τοὺς λοιποὺς τῶν νέων καὶ  προσαναγκάσοντες   σωφρονεῖν. γνόντες δὲ ταῦτα καὶ
[10, 18]   χρόνος. ὡς οὖν ἐν ὑπαίθρῳ  χειμάσοντες   παρασκευάσασθε τὰ εἰς ἐκεῖνον τὸν
[10, 10]   φυλάξασθαι καθ´ ἓν γενόμενοι δυνάμεθα·  ἐπιπεσόντες   δὲ ταῖς οἰκίαις τούς τε
[10, 46]   ἐτράπετο κατὰ θέαν τοῦ ἀγῶνος  ἐπεισπεσόντες   κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν κατὰ κορυφῆς
[10, 44]   ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους σκηνοφύλακας ἀπροσδόκητοι  προσπεσόντες   τῷ τολμηρῷ ἑλεῖν. καὶ
[10, 11]   ἱκέται γινόμεθα ὑμῶν, πατέρες,  ἐπισκήπτοντες   θεούς τε καὶ δαίμονας, οἷς
[10, 41]   τοὺς μὴ βουλομένους ταῦτα ἀφιέναι  τύπτοντές   τε καὶ ὠθοῦντες ἐξέβαλλον. κεκραγότων
[10, 22]   στάδιοι Αἰκανοὶ δὲ λόγῳ μὲν  φυλάττοντες   τὰ τῆς νεωστὶ γενομένης συμμαχίας
[10, 20]   πόλιν, ὀλίγοι δέ τινες ὑπέμενον  φυλάττοντες   τὴν ἄκραν· ἔστι δὲ σφόδρα
[10, 31]   ἐξ αὐτῆς ἀναιρεθῇ. τοῦτο δὴ  φυλάττοντες   τὸ συνωμόσιον εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν
[10, 18]   προειπών, ὡς εἰ μὴ παύσονται  ταράττοντες   τὴν πόλιν ἀπάξει Ῥωμαίους ἅπαντας
[10, 14]   τε ἄλλους πολίτας, οἳ ταπεινὰ  πράττοντες   διὰ φθόνου καὶ μίσους εἶχον
[10, 59]   πράγματος δόξαντι ἄρξαι τὰ ὅμοια  πράττοντες   οὐκέτι ταῖς δέσμαις τῶν ῥάβδων
[10, 22]   δίκαια, ἔργῳ δὲ καὶ οὗτοι  πράττοντες   τὰ τῶν πολεμίων. ἐπὶ γὰρ
[10, 30]   ζητήσειν, τι λέγοντες  πράττοντες   τὸ μὲν τοῦ δήμου κράτος
[10, 20]   τά τε ἄλλα μετὰ προθυμίας  συμπράττοντες   διετέλουν, καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ
[10, 34]   πρῶτον ὑπηρέταις τε καὶ ἀγορανόμοις  ἐπιτάττοντες   ἄγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἄρχοντας,
[10, 16]   ζῶντες ἑάλωσαν, οἱ δὲ πλείους  σφάττοντες   ἑαυτοὺς κατὰ τῶν κρημνῶν
[10, 16]   καὶ πίσσης πεπυρωμένης ἀγγεῖα σφενδόναις  ἐναρμόττοντες   ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν λόφον· οἱ
[10, 17]   οἱ νῦν, ἀλλὰ τἀναντία πάντα  ἐπιτηδεύοντες,   πλὴν πάνυ ὀλίγων, δι´ οὓς
[10, 60]   εἶναι ἐδόκει· οἱ δὲ πάσαις  κολακεύοντες   ἡδοναῖς, ὁπόσαι πεφύκασιν ἀνθρώπων κρατεῖν,
[10, 11]   νέμεσιν. ~Ἐν τοσούτῳ δὴ κινδύνῳ  σαλεύοντες   ἱκέται γινόμεθα ὑμῶν, πατέρες,
[10, 46]   τὸν Σίκκιον τοὺς καταλαμβανομένους αὐτῶν  φονεύοντες   καὶ τοῦ χάρακος κρατήσαντες ἐχώρουν
[10, 11]   γίνεσθαι ζητήσεις, ἃς ἂν οἱ  κινδυνεύοντες   ὑπὲρ αὑτῶν ποιήσωνται. εἰ δέ
[10, 48]   ἀρχήν· οἳ τά τ´ ἄλλα  θεραπεύοντες   τὸν δῆμον διετέλεσαν καὶ τὸ
[10, 34]   ἔτυχον γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν τούτων  συνεδρεύοντες   καὶ παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς
[10, 57]   κοινῷ μετὰ τῶν ἀρίστων ἀνδρῶν  συνεδρεύοντες   καὶ τὴν ἀκριβεστάτην ποιούμενοι τῆς
[10, 10]   λόγους εἰς μέσον, ταραχάς τε  ὑποπτεύοντες   ἔσεσθαι μεγάλας, οἷα εἰκὸς ἐπὶ
[10, 13]   τὸν φόβον, οἱ δ´ εὐηθέστεροι  πιστεύοντες   ταῖς φήμαις ἀληθῆ· ὅσοι δὲ
[10, 58]   αὐτοῖς ἐδόκει, ἰδίᾳ δὲ οἱ  πρωτεύοντες   τοῦ συνεδρίου γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι
[10, 7]   καὶ ὕβριζον εἰς ἡμᾶς, οἷα  μεθύοντες   ἂν νέοι καὶ αὐθάδεις {ὡς
[10, 35]   γενομένας αὐτοῖς πρὸς τὸν δῆμον,  καταλύοντες   τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐκ τοῦ
[10, 41]   ἤδη πέμπτον ἔτος τῶν αὐτῶν  ἀκούοντες   λόγων οὐθὲν ποιοῦσι θαυμαστόν, εἰ
[10, 12]   πολλὰ δὲ βουλεύματα πειράζοντες καὶ  στρέφοντες   ἄνω καὶ κάτω τὸ πρᾶγμα
[10, 37]   τῶν ἀνθρώπων· ὁπότε δ´ οὐθὲν  ἔχοντες   ἐπιδείξασθαι μέγα καὶ νεανικὸν ἔργον,
[10, 10]   δεινοῖς ἀκούσμασι, καὶ δι´ εὐλαβείας  ἔχοντες,   μὴ ταχύτερα δόξωμεν ὑμῖν βεβουλεῦσθαι
[10, 54]   ἠξίου τρέπεσθαι. οἱ δ´ οὐκ  ἔχοντες,   τι πράττωσιν, ἕτερον ἐπὶ
[10, 54]   τοὺς νομοθέτας. οἱ δ´ οὐκ  ἔχοντες,   ὅτῳ ἂν αὐτοὺς ἀπαλλάξειαν τρόπῳ
[10, 53]   καλοῦ, οἱ δὲ τἀπιτήδεια οὐκ  ἔχοντες   πολλοὺς μὲν ἐν τοῖς ὑπονόμοις
[10, 30]   οὖν τὰς πόλεις διὰ φυλακῆς  ἔχοντες   ὑπερεῖδον ἀγομένων τε καὶ φερομένων
[10, 33]   μόνοι ἐξουσίαν ἐκ τῶν νόμων  ἔχοντες.   ὡς δ´ οὐθὲν ἐπέραινον, ἀλλ´
[10, 11]   τὰ ὅμοια ἀξιοῦσι καθ´ ἡμῶν  προσέχοντες   τὸν νοῦν, ἀλλὰ κοινοὺς ἡγούμενοι
[10, 39]   ~Ἐῶ τἆλλα· ἀλλ´ οἱ νῦν  ἄρχοντες   ὑμῶν, ὅτι τοῖς κατισχυομένοις τῶν
[10, 31]   ἀγανακτήσας Ἰκίλλιος καὶ οἱ  συνάρχοντες   αὐτοῦ, συνέλαβον τὸν ῥαβδοῦχον καὶ
[10, 39]   τῆς ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς ταῦτα  πάσχοντες   ἀνέχεσθε καὶ οὐ ζητεῖτε, ὅπως
[10, 42]   ὥσπερ τοὺς ἄλλους πολίτας, ἐκεῖνοι  κατασχόντες   αὐτοὺς ἐκώλυσαν ἐπὶ τέλος ἄγειν
[10, 29]   ἑτέραν παρ´ ὑμῶν χάριν, ἧς  τυχόντες   ἴσως ἂν οὐδὲ καινῶν ἔτι
[10, 44]   σὺν τοῖς πρεσβυτέροις. οὐ γὰρ  κλέψοντες   τὸ χωρίον, ἀλλὰ βίᾳ καὶ
[10, 31]   τὸν ῥαβδοῦχον καὶ ἀπῆγον ὡς  ῥίψοντες   κατὰ τῆς πέτρας. οἱ δὲ
[10, 16]   τὰ ὀνόματα καὶ τὸν στρατιωτικὸν  ὀμνύντες   ὅρκον. ἐκείνην μὲν οὖν τὴν
[10, 60]   δικασταὶ γινόμενοι, καὶ πολλοὺς μὲν  ἀποκτιννύντες   τῶν πολιτῶν, πολλοὺς δ´ ἀφαιρούμενοι
[10, 16]   προσβάλλοντες τοῖς ἐρύμασιν, ἀλλὰ διεκαρτέρουν  ἀναγκοφαγοῦντες   τὰ δεινὰ οὔτε ἡμέρας οὔτε
[10, 1]   δὲ πολλοὶ ἐμπορευόμενοί τε καὶ  γεωργοῦντες   διὰ πολλῶν ἡμερῶν εἰς ἄστυ
[10, 16]   ἑαυτοὺς κατὰ τῶν κρημνῶν  ὠθοῦντες   διεφθάρησαν. ~Τοῦτο τὸ τέλος λαβόντος
[10, 41]   ταῦτα ἀφιέναι τύπτοντές τε καὶ  ὠθοῦντες   ἐξέβαλλον. κεκραγότων δὲ τῶν δημάρχων
[10, 54]   προσῄεσαν οἱ δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις  ἀξιοῦντες   ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς
[10, 17]   πάλιν ἀνερρίπιζον οἱ δήμαρχοι στάσιν  ἀξιοῦντες   ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος ὑπάτου
[10, 8]   οἱ πλείους πονηρὸν ἔθος οὐκ  ἀξιοῦντες   εἰς τὴν πόλιν εἰσάγειν. ἦν
[10, 54]   ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ οὐκ  ἀξιοῦντες   ἐπὶ τῆς αὑτῶν ἀρχῆς καταλῦσαι
[10, 26]   ὑπάτων, τὸν ἐντὸς τείχους πρῶτον  ἀξιοῦντες   καταλυθῆναι πόλεμον ἀποδοθείσης τῷ δήμῳ
[10, 39]   αὐτοῦ καὶ οὐχ ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς  ποιοῦντες·   ἐὰν δ´ ἐκ τῶν νέων
[10, 59]   πλεῖστα ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας  ποιοῦντες.   ἐνστάσης δὲ τῆς ἡμέρας, ἐν
[10, 20]   αἱροῦσι τὴν πόλιν ἐξ ἐφόδου  μνησικακοῦντες   τοῖς Τυσκλάνοις, ὅτι τῇ Ῥωμαίων
[10, 31]   τὸν ἀγόμενον ἀφελέσθαι, καίτοι δεινὰ  δοκοῦντες   ὑβρίσθαι, ἀδύνατοι ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο δὲ
[10, 53]   ἔθνη, ὅσα Ῥωμαίοις πολέμια ἦν,  παρακαλοῦντες   ἐπὶ τὸν πόλεμον. οὐ μὴν
[10, 44]   χωρίον, ἀλλὰ βίᾳ καὶ φανερῶς  ἐξελοῦντες   ἄνιμεν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου
[10, 20]   κατὰ τοὺς αὐτοὺς παρῆσαν χρόνους  δηλοῦντες,   ὅτι Οὐολούσκων τε καὶ Αἰκανῶν
[10, 32]   Κλαύδιος ἦν μόνος, οἱ δὲ  συγκαταινοῦντες   πολλοί, καὶ ἔδοξε διδόναι τῷ
[10, 15]   τόπους, ὅσοι μὴ παραχρῆμα ἐσφάγησαν,  ἀγνοοῦντες   οἱ πολλοὶ τὸ δεινὸν
[10, 60]   τοὺς ἀγροὺς τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων  σκοποῦντες   χρόνον ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα
[10, 57]   ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ πάσης  ἀνασκοποῦντες   ἕκαστα ἐπιεικείας τε καὶ δικαιοσύνης.
[10, 26]   κατέσφαξαν πλὴν ὀλίγων, οἳ ἔτυχον  ἀφυστεροῦντες,   οἱ δὲ λοιποὶ μεγάλῃ χειρὶ
[10, 1]   ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι τὰ δίκαια οἱ  διαιροῦντες   ἦσαν. τούτων δὲ τὰ μὲν
[10, 21]   ἀρτίως ἀνεστηκότες καὶ πρὸς ἀλκὴν  ἐπιχειροῦντες   τραπέσθαι, οἱ δὲ πλείους φεύγοντες
[10, 16]   ὑπὲρ τὸν λόφον· οἱ δὲ  συμφοροῦντες   {αὐτῶν} φακέλλους φρυγάνων καὶ παρὰ
[10, 47]   καθωπλισμένοι παιανίζοντές τε καὶ σπουδῇ  χωροῦντες   αἵματι πολλῷ πεφυρμένοι, δρόμος ἐγίνετο
[10, 30]   τοῦτο τὸ πολίτευμα τῇ βουλῇ  συγχωροῦντες   οὐθενὸς ἄλλου ἁμαρτήσονται τῶν μετρίων,
[10, 46]   μὲν ἐπιβαίνοντες ἀλλήλοις, τοτὲ δ´  ὑποχωροῦντες,   ἱππεῖς τε ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ
[10, 60]   δέκα ἔκρινον, ὥστ´ ἠναγκάζοντο οἱ  μειονεκτοῦντες   τῷ δικαίῳ προσνέμειν ἑαυτοὺς ταῖς
[10, 20]   δὲ οἱ δήμαρχοι στρατιὰν οὐκ  ἐῶντες   καταγράφειν, ἕως ἂν περὶ
[10, 16]   φρούρια καταλαβομένων ὀλίγοι μέν τινες  ζῶντες   ἑάλωσαν, οἱ δὲ πλείους σφάττοντες
[10, 43]   ὑπὸ τὰς ἀνάγκας τῶν νόμων,  τιμῶντες   δὲ τὸν ἄνδρα διὰ πολλὰς
[10, 10]   ὑμῖν πρὸς τὸν δῆμον ὁμολογίας.  ὁρῶντες   δέ, ὅτι ξενικῆς αὐτοῖς χειρὸς
[10, 33]   ἐγκλήματα καὶ προφάσεις πολέμων, ἅτε  ὁρῶντες   διὰ μὲν τοὺς πολέμους μεγάλην
[10, 28]   πρὸς τὰ φίλια. πρὸς ταῦτα  ὁρῶντες   ἐκκλησιάζετε καὶ νόμους εἰσφέρετε καινούς.
[10, 46]   νώτου σφίσι τοὺς πολεμίους ἐπιόντας  ὁρῶντες,   οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο, ἀλλὰ
[10, 9]   ἐλπίδι τοῦ κυρώσειν τὸν νόμον,  ὁρῶντες   τῶν τε ὑπάτων τὸν ἕτερον,
[10, 53]   καὶ γῇ παρεδίδοσαν τοὺς νεκρούς,  τελευτῶντες   δὲ οἱ μὲν ἀπ´ ὀλιγωρίας
[10, 12]   ἄνω καὶ κάτω τὸ πρᾶγμα  τελευτῶντες   ἐπὶ τοιοῦτον δή τινα λογισμὸν
[10, 34]   αὐτῶν βοήθειαν, διεξιόντες ὅσα ἦσαν  πεπονθότες   ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ τῆς
[10, 12]   ἐκεῖνοι δὲ ἄρα τὰς καταγνώσεις  δεδιότες   συμβήσονται πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ
[10, 58]   γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι τὴν ἀρχὴν  δεδιότες,   μὴ ταραχώδεις τινὲς ἄνθρωποι τηλικαύτης
[10, 20]   οἱ μὲν πλείους ἀπεληλύθεσαν ἤδη  διηρπακότες   τὴν πόλιν, ὀλίγοι δέ τινες
[10, 38]   ὥσπερ ἐν τυραννίδι τὴν ἐξουσίαν  ἀπολωλεκότες.   ~Ἐῶ τἆλλα· ἀλλ´ οἱ νῦν
[10, 12]   τε καὶ νέους ἐλαύνωμεν, ὡς  εὑρηκότες   ταῖς αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ
[10, 21]   κοιμώμενοι ἐφονεύοντο, οἱ δ´ ἀρτίως  ἀνεστηκότες   καὶ πρὸς ἀλκὴν ἐπιχειροῦντες τραπέσθαι,
[10, 10]   δύναμις, ὅταν οἱ τοῦ δήμου  προεστηκότες   ἡμεῖς διαφθαρῶμεν, ἐπὶ τὸ ἄλλο
[10, 17]   χρόνῳ δι´ ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ  προεστηκότες   τοῦ συνεδρίου συνέθεντο κατὰ σφᾶς
[10, 17]   ἦσαν οἱ τῆς Ῥωμαίων πόλεως  προεστηκότες,   ὡς αὐτουργοὶ καὶ σώφρονες καὶ
[10, 31]   ὑπὸ τῶν ἀρχόντων ποιήσαντα, καὶ  δεδοικότες,   μὴ ἀπὸ ταύτης τῆς προφάσεως
[10, 33]   ἐξάγειν ἔκριναν ἐπὶ τοὺς πολεμίους  δεδοικότες,   μή τι διὰ τὴν εἰρήνην
[10, 17]   φανήσονται γὰρ οὐδὲ κατὰ μικρὸν  ἐοικότες   ἐκείνοις οἱ νῦν, ἀλλὰ τἀναντία
[10, 24]   τε ἀπορούμενοι καὶ συμμάχων βοήθειαν  ἀπεγνωκότες   πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν ἱκετηρίας ἀναλαβόντες
[10, 29]   ἐν παντὶ καιρῷ περὶ ὑμᾶς  γεγονότες   ἀξιοῦμεν μετρίας παρ´ ὑμῶν τυχεῖν
[10, 42]   τοῦτο καὶ παρὰ πάντων ὁμολογούμενον  εἰληφότες,   τὸ μὴ τοὺς ὑπάτους ἄγειν
[10, 55]   μὲν οὐδεμίαν ἔχουσιν ἐξουσίαν οὔπω  παρειληφότες   τὴν ἀρχήν, τοῖς δὲ περὶ
[10, 9]   κατὰ τὸν τότε ἀγῶνα. οἱ  παρειληφότες   τὸ δεύτερον τὴν δημαρχίαν ἐπὶ
[10, 6]   εἰ δὲ συνῄδεις τε καὶ  συνέπραττες   οἷς προεπηλάκιζε τὴν τῶν πενήτων
[10, 3]   ὕπατοι καὶ οἱ τῆς βουλῆς  προεστῶτες   τοὺς εἰσφέροντας καινὰ πολιτεύματα δημάρχους
[10, 10]   τοῦ δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´  ἧς   ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα
[10, 55]   δ´ ἄρχειν εἰς ἐνιαυτὸν ἀφ´  ἧς   ἂν ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας
[10, 7]   μεγάλη νόσος κατέλαβε τὴν πόλιν,  ἧς   ἀπελαύσαμεν καὶ ἡμεῖς ἀμφότεροι. τότε
[10, 57]   μιᾶς διοικούσης ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος,  ἧς   ἀρχηγὸς Ἄππιος εἶναι ἐδόκει. καὶ
[10, 12]   δικαίαν ὑπόθεσιν οὐδεμίαν εὕρισκον, δι´  ἧς   ἑκάτερον τούτοις ἔσται, πολλὰ δὲ
[10, 22]   καὶ μέχρι Φιδήνης πόλεως ἤλασαν,  ἧς   ἐκράτουν Ῥωμαῖοι τετταράκοντα δ´ εἰσὶν
[10, 22]   ἐν τῇ πόλει μοῖραν κατέλιπον,  ἧς   ἡγεῖτο Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς
[10, 9]   ἐπὶ τὰ πράγματα πορεύεσθαι, δι´  ἧς   καταπλήξονται μὲν τὸν δῆμον, ἀναβαλοῦσι
[10, 47]   τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός, δήμαρχον ἀπέδειξεν,  ἧς   κύριος ἦν τιμῆς ἀποδιδούς. καὶ
[10, 9]   δὲ τήν τε αἰτίαν, ἀφ´  ἧς   πόλεμος εἰσῆλθε, καὶ τὰ
[10, 44]   πέτρα καὶ ἀπότομος, ἐφ´  ἧς   χάραξ, ὁδόν τε οὐδεμίαν
[10, 53]   τοῦ προτέρου χρόνου μνημονευομένων· ὑφ´  ἧς   οἱ μὲν θεράποντες ὀλίγου ἐδέησαν
[10, 25]   ἡμέραις ἑκκαίδεκα ταῖς πάσαις, ἀφ´  ἧς   παρέλαβε τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν τε
[10, 29]   ποτε οὐδὲ ταύτης τύχωμεν, ἐξ  ἧς   τῇ βουλῇ μὲν οὐδὲν ἔσται
[10, 29]   δ´ ἑτέραν παρ´ ὑμῶν χάριν,  ἧς   τυχόντες ἴσως ἂν οὐδὲ καινῶν
[10, 54]   τροφῆς λαὸς χέρσου τῆς  γῆς   ἀφειμένης διὰ τὰς νόσους καὶ
[10, 29]   ἔφησεν, πολῖται, οὐδὲ κατὰ  γῆς   δύεσθε, εἰ οἵδε οἱ γέροντες
[10, 22]   κατέλαβε, καὶ τοὺς καρποὺς τῆς  γῆς   ἐν ἀκμῇ ὄντας ἔφθειρεν. ἀφικομένης
[10, 29]   πολῖται ταύτης ἄξιοι λέγεσθαι τῆς  γῆς,   ἣν ἔκτισαν οἱ τοὺς πατέρας
[10, 27]   τε Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων  γῆς,   καὶ τῶν πολεμίων ὡς δι´
[10, 2]   ἀνάψεις ἐφ´ ἑνὸς μένουσαι τόπου  γῆς   τε μυκήματα καὶ τρόμοι συνεχεῖς
[10, 31]   μὴν διέμεινάν γ´ ἐπὶ τῆς  ὀργῆς,   ἀλλὰ τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ
[10, 32]   τε τῆς εἰς τὸν ὑπηρέτην  ὀργῆς   ἀπελογεῖτο τοὺς ἱεροὺς προφερόμενος νόμους,
[10, 5]   φαῦλα καὶ οὐκ ἄξια δημοσίας  ὀργῆς   εἶναι λέγων καὶ οὐδὲ ταῦτα
[10, 15]   ἐπεὶ γὰρ ἑάλω τὰ φρούρια,  κραυγῆς   ἄφνω γενομένης καὶ φυγῆς τῶν
[10, 46]   τε τῆς φυγῆς καὶ τῆς  κραυγῆς   τῶν σφετέρων αἰσθόμενοι καὶ μετ´
[10, 46]   τὴν ἅλωσιν ἀπό τε τῆς  φυγῆς   καὶ τῆς κραυγῆς τῶν σφετέρων
[10, 15]   φρούρια, κραυγῆς ἄφνω γενομένης καὶ  φυγῆς   τῶν περὶ ἐκείνους οἰκούντων τοὺς
[10, 18]   καὶ τῆς ἐπὶ τῷ νόμῳ  σπουδῆς   προειπών, ὡς εἰ μὴ παύσονται
[10, 48]   τῷ μεταξὺ τοῦ ἀγῶνος χρόνῳ  σπουδῆς   τε καὶ παρακλήσεως ἀμφοτέρων οἱ
[10, 53]   γὰρ τῶν σωμάτων βαρεῖα καὶ  δυσώδης   προσπίπτουσα καὶ τοῖς ἔτι ἐρρωμένοις
[10, 27]   ἐστιν ἐλευθερίας τε καὶ δόξης  ἀγαθῆς   λόγος. ~Ὡς δὲ καὶ τοῖς
[10, 3]   πρόνοια τιμῆς τε καὶ δόξης  ἀγαθῆς·   τούτους δὲ συγγράψαντας τοὺς ὑπὲρ
[10, 6]   μὴ συναγανακτεῖν. ἵνα δὲ μᾶλλον  μάθῃς,   ἡλίκον ἄρα τῇ πόλει κακὸν
[10, 16]   δεινῶν, ἕως ἐπικαταραγεὶς αὐτῷ πέτρος  ὑπερμεγέθης   ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος ἅμα τήν
[10, 52]   τῶν κοινῇ χρησίμων, ἀλλ´ ἀπ´  ὀρθῆς   γνώμης τὰ συμφέροντα ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´
[10, 45]   βασανιζόμενος, ἔνθα κίνδυνος ἦν ἀληθινός,  ἐξητάσθης   οἷος ἦσθα, ὡς ἀλαζὼν καὶ
[10, 6]   ἀγανακτεῖν ὑπὲρ ἡμῶν δίκαιος ἂν  εἴης·   εἰ δὲ συνῄδεις τε καὶ
[10, 16]   τὰ πρὸ τῶν τειχῶν διὰ  φυλακῆς   ἔχειν, μή τις ἔξωθεν ἐπέλθῃ
[10, 30]   μὲν οὖν τὰς πόλεις διὰ  φυλακῆς   ἔχοντες ὑπερεῖδον ἀγομένων τε καὶ
[10, 9]   ἀλλήλους ἐχόντων δι´ ὑποψίας καὶ  φυλακῆς,   οἱ μὲν ὕπατοι τὴν βουλὴν
[10, 1]   τοὺς συμμάχους οὔθ´ ὡς διὰ  φυλακῆς   τὰ οἰκεῖα ἕξοντες· τῶν δ´
[10, 20]   ἐχυρὰ καὶ οὐ πολλῆς δεομένη  φυλακῆς.   τινὲς μὲν οὖν φασι τοὺς
[10, 0]   ~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ  ΡΩΜΑΙΚΗΣ   ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ δὲ
[10, 49]   ἦν δὲ τὸ τίμημα τῆς  δίκης   ἀργυρικόν, ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ´
[10, 38]   ἀνελεῖν, μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ τῆς  δίκης   ἀφανῶς ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι πολὺς ἐνέπεσε
[10, 8]   ἐλεύθερον εἶναι τὸ σῶμα μέχρι  δίκης.   τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναγαγόντες
[10, 59]   οὐδὲ διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς  βασιλικῆς   ἀρχῆς ὡς πρότερον, εἰς πολλὴν
[10, 59]   οἱ δέκα τὰ παράσημα τῆς  βασιλικῆς   ἐξουσίας ἅπαντες ἐπαγόμενοι. δὲ
[10, 60]   δὴ θεασαμένοις ἅπασιν, τῆς  βασιλικῆς   ἐξουσίας σημεῖον ἐνομίζετο εἶναι, πολὺ
[10, 47]   ἠξίου τε αὐτοὺς μηδενὶ τῆς  νίκης   ἑτέρῳ τὴν χάριν εἰδέναι καὶ
[10, 10]   δῆμον ὁμολογίας. ὁρῶντες δέ, ὅτι  ξενικῆς   αὐτοῖς χειρὸς εἰς τὰ πράγματα
[10, 60]   ταῖς τύχαις τοὺς πλείους φανῆναι  τυραννικῆς   κόλακας ἐξουσίας, τοῦ κοινοῦ συμφέροντος
[10, 31]   οἱ δήμαρχοι παρασπάσαντές τι τῆς  ὑπατικῆς   δυναστείας. τὸν μὲν γὰρ ἔμπροσθεν
[10, 57]   καὶ τὰ λοιπὰ παράσημα τῆς  ὑπατικῆς   εἶχεν ἐξουσίας, ὃς βουλήν τε
[10, 19]   κατεῖχε γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς  ὑπατικῆς   ἐξουσίας βουλὴ πολλὰς προσφέρουσα
[10, 17]   ὅτι μισῶν αὐτοὺς ἀνὴρ ἐξουσίας  ὑπατικῆς   ἔσται κύριος, βουλὴ δὲ
[10, 56]   ἁλούς, ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει ἄρξαι  δημοτικῆς·   ἐκ δὲ τῶν ἄλλων βουλευτῶν
[10, 36]   πατρίδος, τριακοστὸν δ´ ἐξ οὗ  στρατιωτικῆς   ἀεί τινος ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ
[10, 16]   ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ ἅπαντας κατεῖχε  μεγάλης   σφόδρα κινήσεως, καὶ τὸ ἀντίπαλον
[10, 46]   κρατηθέντα ὑπὸ σφῶν χάρακα ἀνέστρεφε  μεγάλης   χαρᾶς καὶ πολλοῦ μεστὸς ὢν
[10, 27]   ἀγωνιζομένοις ἀποθανεῖν. ταύτης μέντοι τῆς  καλῆς   πείρας οὔτ´ αὐτὸς ἀπολείψεσθαι ἔφη,
[10, 28]   ἄλλως χωρήσῃ τὰ καθ´ ἡμᾶς  ἀσφαλής·   εἰ μὴ ἄρα ἐκείνῃ τῇ
[10, 44]   τὴν γνώμην πεῖρα γὰρ  ἐπισφαλής   εἰ δὲ πάντως ἔγνωσταί σοι
[10, 58]   αὖθις ἀποδεῖξαι τῶν κοινῶν κυρίαν.  ἀτελής   τε γὰρ νομοθεσία ἐφαίνετο,
[10, 41]   ἐπ´ αὐτοὺς} οὐ παρίεσαν, ὥστ´  ἀνωφελὴς   ἦν τῶν ἀρχόντων βοήθεια.
[10, 8]   φίλους ἀσπαζόμενος οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´  ἄλλης   εὐφροσύνης οὐδεμιᾶς ἑαυτῷ μεταδιδούς. τοῖς
[10, 48]   Οὐετούριον εἰς ὁμοίαν δίκην προσεκαλέσατο.  πολλῆς   δὲ γενομένης ἐν τῷ μεταξὺ
[10, 20]   δὲ σφόδρα ἐχυρὰ καὶ οὐ  πολλῆς   δεομένη φυλακῆς. τινὲς μὲν οὖν
[10, 7]   μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ γενομένης καὶ  πολλῆς   ἐξ ἁπάντων προσδοκίας μικρὸν ἐπισχὼν
[10, 3]   τοῦ νόμου, λόγους διεξιόντες ἐκ  πολλῆς   ἐπιμελείας καὶ παρασκευῆς· καὶ τοῦτ´
[10, 23]   δ´ εἰς τὴν πόλιν ἔτι  πολλῆς   νυκτὸς οὔσης ἐβουλεύετο σὺν τῷ
[10, 29]   τὰ δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης δὲ  πολλῆς   συμπαθείας πρός τε τὰς ἡλικίας
[10, 9]   καταλαμβάνεσθαι τῶν τόπων τοὺς ἐπικαιροτάτους.  ὅλης   δὲ κραδαινομένης ἐπὶ τῇ προσδοκίᾳ
[10, 19]   ἴσως καὶ δικαίως διέκρινε δι´  ὅλης   ἡμέρας ἐπὶ τοῦ βήματος καθεζόμενος,
[10, 34]   τοιούτων δὴ ῥηθέντων λόγων δι´  ὅλης   ἡμέρας οὐδὲν ἐξήνεγκεν βουλὴ
[10, 9]   ἔπειτ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι δι´  ὅλης   ἡμέρας συνήδρευον ἐν τῷ φανερῷ,
[10, 21]   Αἰκανῶν δυνάμεις. ποιησάμενος δὲ δι´  ὅλης   νυκτὸς σύντονον ὁδὸν ὑπ´ αὐτὸν
[10, 57]   εἶναι ἐδόκει. καὶ τὸν ὑπὲρ  ὅλης   τῆς δεκαδαρχίας ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο
[10, 5]   ὃς ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ πάσης καθαρὸς  διαβολῆς,   μίαν ἀπαιτῶν παρὰ τοῦ δήμου
[10, 13]   κακοήθεις ἦσαν ἐν αὐτοῖς καὶ  μεταβολῆς   ἀεὶ δεόμενοι, τοῦ μὲν ἐξετάζειν
[10, 14]   μίσους εἶχον τὰς ὑπεροχὰς καὶ  μεταβολῆς   ἄσμενοι ἂν ἐλάβοντο, κοινωνοὺς ποιεῖσθαι
[10, 35]   χρόνος, ἀπέστησαν καὶ ταύτης τῆς  ἐπιβολῆς   τῇ δεήσει τῶν πρεσβυτάτων τε
[10, 46]   αὐτῷ, ἐπειδὴ πλησίον ἐγένοντο τῆς  παρεμβολῆς   τῶν Αἰκανῶν, ἀφύλακτον εὑρόντες ἐκεῖνο
[10, 47]   ὑπάτοις τῆς ἐπὶ τὸν θάνατον  ἀποστολῆς   εἰς νοῦν βάλλεται τὴν δόξαν
[10, 31]   ἀλλ´ ἦν δημόσιός τε καὶ  ὕλης   ἀνάπλεως. τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσάγων
[10, 38]   δίκην ἀμελήσαντας τῶν ψηφισμάτων τῆς  βουλῆς,   περὶ τῶν γεωμόρων ἐψηφίσατο,
[10, 25]   ἐξωμόσατο τὴν ἀρχὴν τῆς τε  βουλῆς   δεομένης γῆν τε ὅσην ἐβούλετο
[10, 4]   μεταβολῇ τῶν ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε γὰρ  βουλῆς   δόγμα ὑμᾶς οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ
[10, 4]   ταύτην τὴν ἀρχὴν παρὰ τῆς  βουλῆς   ἐλάβετε, τοῖς δ´ ἀδικουμένοις
[10, 43]   δ´ ἀνεγνώσθη τὸ δόγμα τῆς  βουλῆς   ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, πολλοὶ καὶ
[10, 30]   δὴ ταῦτα καὶ γίνεται δόγμα  βουλῆς·   ἐξεῖναι τῷ δήμῳ δέκα δημάρχους
[10, 30]   Κοίντιος διδάσκων, ὅτι πρὸς τῆς  βουλῆς   ἐστι τὸ πολλοὺς εἶναι τοῦ
[10, 48]   παθόντων, οὐδεμίαν δὲ παρὰ τῆς  βουλῆς   εὑρομένων βοήθειαν. Σίκκιος μὲν γὰρ
[10, 30]   συνάρχουσιν Οὐεργίνιος, ἐπὶ τῆς  βουλῆς   ἔφησεν ἐρεῖν. καὶ μετὰ ταῦτα
[10, 10]   πλεῖστον ἐκ τῶν ἔξω τῆς  βουλῆς   ἱππέων, οὓς οὔπω καιρὸς οἵτινές
[10, 20]   διενεχθῇ ψῆφος. ἀγανακτούσης δὲ τῆς  βουλῆς   καὶ διατριβὴν λαμβανούσης τῆς στρατείας
[10, 26]   αὐτοῖς συνελάμβανε πολλοὺς κατὰ τῆς  βουλῆς   καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι λόγους. ἑλκομένου
[10, 56]   τῷ δήμῳ πολλοὺς ἐπαίνους τῆς  βουλῆς   καὶ τοῦ προθέντος τὴν γνώμην
[10, 13]   ἐκκλησίαν συναγαγὼν κατηγόρει τῆς τε  βουλῆς   καὶ τῶν ὑπάτων, δὲ
[10, 22]   κἀκεῖνοι τοὺς ἐπισταλέντας ὑπὸ τῆς  βουλῆς   λόγους διεξῆλθον· Θαυμάζω, φησίν, ὑμῶν,
[10, 26]   ταῖς ἐκκλησίαις καὶ ἐπὶ τῆς  βουλῆς   μάτην ἀναλισκομένων, ἑτέρα τις εἰσαχθεῖσα
[10, 59]   καὶ τὴν αὐτὴν ἕξειν δυναστείαν,  βουλῆς   μὲν δήμου ψηφίσμασι σπανίως
[10, 3]   κατηγοριῶν, ἃς ἐποιοῦντο κατὰ τῆς  βουλῆς,   οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν· συναγαγόντες δὲ
[10, 13]   διεξιών, οὓς εἶπεν ἐπὶ τῆς  βουλῆς.   οἱ μὲν οὖν ἐπιεικέστεροι τῶν
[10, 32]   τοῦτο τὸ ἔργον συναχθείσης τῆς  βουλῆς   οἱ μὲν ὕπατοι κατηγορίαν πολλὴν
[10, 4]   ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς  βουλῆς,   οὐχὶ καὶ ταύτην νῦν ἀπολωλέκατε
[10, 3]   γὰρ ὕπατοι καὶ οἱ τῆς  βουλῆς   προεστῶτες τοὺς εἰσφέροντας καινὰ πολιτεύματα
[10, 35]   κατὰ τῶν ὑπάτων τῆς  βουλῆς   προήχθησαν, οὐθὲν ἂν ἦν τὸ
[10, 30]   κράτος αὐξήσουσι, τὰς δὲ τῆς  βουλῆς   τιμὰς καταλύσουσι. καὶ σφόδρα ἐκίνησε
[10, 28]   ἔργον ἐξειργάσασθε διασπάσαντες ἀπὸ τῆς  βουλῆς   τὸν δῆμον· καὶ τὸ μὲν
[10, 54]   ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς  βουλῆς   τοὺς νομοθέτας. οἱ δ´ οὐκ
[10, 55]   δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ τῆς  βουλῆς.   τούτους δ´ ἄρχειν εἰς ἐνιαυτὸν
[10, 60]   τοῖς νεωστὶ γραφεῖσι νόμοις, οὔτε  βουλῆς   ψήφισμα ποιήσαντες οὔτε δήμου διέμειναν
[10, 5]   λέγων καὶ οὐδὲ ταῦτα ἐξ  ἐπιβουλῆς   δι´ ὕβριν, ἀλλ´ ὑπὸ
[10, 5]   πολλὰ ψευδῆ τε καὶ ἐξ  ἐπιβουλῆς   συγκείμενα κατὰ τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς·
[10, 18]   πᾶσαν ἀπογνῶτε δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς  ἐμῆς   ὑπατείας, οὐ πρότερον ἀναστήσω τὸν
[10, 42]   τοῦ δημοσίου τῆς ἴσης λυσάμενοι  τιμῆς   ἀπέδοσαν. καὶ τὰ μὲν κατεπείγοντα
[10, 47]   δήμαρχον ἀπέδειξεν, ἧς κύριος ἦν  τιμῆς   ἀποδιδούς. καὶ τὰ μὲν ἐπιφανέστατα
[10, 54]   τὰ τοῦ δήμου πράγματα ἕλοιντο,  τιμῆς   καὶ δυναστείας. εἰσῆλθε γάρ τις
[10, 3]   φρονιμωτάτους, οἷς ἐστι πλείστη πρόνοια  τιμῆς   τε καὶ δόξης ἀγαθῆς· τούτους
[10, 24]   πόλεως, οὐχ ὅπως ἠγάπησε τηλικαύτης  τιμῆς   τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται
[10, 47]   τῆς τε φρονήσεως καὶ τῆς  τόλμης   τὸν ἄνδρα, λαβὼν τὰ ὅπλα
[10, 53]   ὕδωρ, τὰ μὲν ἀτοπίᾳ τῆς  ὀσμῆς,   τὰ δὲ τῷ πονηρὰς τὰς
[10, 52]   οἵ τε ὕπατοι συνελαμβάνοντο τῆς  γνώμης   ἀμφότεροι πολλὰ καὶ ἐκ παρασκευῆς
[10, 56]   δίκην Σικκίου κατηγορήσαντος ἁλούς, ἐπειδὴ  γνώμης   ἐδόκει ἄρξαι δημοτικῆς· ἐκ δὲ
[10, 13]   καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ πονηρᾶς  γνώμης,   κέχρηνται κρύψαντες οὗτοι· τὰ
[10, 42]   δὲ ταύτης ἡγούμενος τῆς  γνώμης   καὶ πείσας αὐτοὺς ἦν Σίκκιος,
[10, 52]   λόγον ἐπαινῶν τὴν μεταβολὴν τῆς  γνώμης   καὶ τὸ μὴ τὰ ἴδια
[10, 30]   μὴ ἀντιπράττειν παρῄνουν, ἄρχοντος τῆς  γνώμης   Λευκίου Κοιντίου, τοῦ τότε μέγιστον
[10, 9]   τὰ προσαγγελθέντα καὶ μετὰ κοινῆς  γνώμης   πράξωμεν τὰ δέοντα. Ταῦτ´ εἰπόντες
[10, 52]   κοινῇ χρησίμων, ἀλλ´ ἀπ´ ὀρθῆς  γνώμης   τὰ συμφέροντα ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´ ὧν,
[10, 9]   δέ τις ἀπὸ κοινῆς  γνώμης   τῶν πατρικίων τὸν ἄνδρα κατάγεσθαι
[10, 14]   τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε τῆς  Ῥώμης   κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον, ἔνθα
[10, 20]   Λατίνων ἔθνους, ἀφέστηκε δὲ τῆς  Ῥώμης   οὐκ ἔλαττον σταδίων ἑκατόν. εὑρόντες
[10, 53]   ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ τοῦ  Ῥώμης   συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ Σέξτου
[10, 15]   ἐν τῷ παρηκμακότι ἦσαν καὶ  ῥώμης   σώματος ἐν τῷ ἀδυνάτῳ, τὰ
[10, 20]   ἄκρας ἰδόντας ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς  Ῥώμης   τὴν στρατιάν εὐσύνοπτα γάρ ἐστιν
[10, 49]   ἐν οἷς ἦν νεανίας οὐκ  ἀφανὴς   οὔτε κατὰ γένους ἀξίωσιν οὔτε
[10, 3]   ἡμέρας ἐλέγετο, καὶ προὔβαινε διὰ  κενῆς   χρόνος· ἐν τῶν
[10, 30]   εἰς τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν.  παυσαμένης   δὲ τῆς στάσεως καταγράψαντες τὰς
[10, 54]   λαὸς χέρσου τῆς γῆς  ἀφειμένης   διὰ τὰς νόσους καὶ τὸν
[10, 25]   τὴν ἀρχὴν τῆς τε βουλῆς  δεομένης   γῆν τε ὅσην ἐβούλετο λαβεῖν
[10, 27]   δῆμος ἔλαβε. ~Φθειρομένης καὶ  διαρπαζομένης   τῆς τε Ῥωμαίων καὶ τῶν
[10, 23]   πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ τὰ ὅπλα.  ἀφικομένης   δ´ εἰς Ῥώμην περὶ τούτων
[10, 22]   γῆς ἐν ἀκμῇ ὄντας ἔφθειρεν.  ἀφικομένης   δὲ πρεσβείας, ἣν ἀπέστειλεν
[10, 26]   πλὴν εἴ τινες διέφυγον εὐθὺς  ἁλισκομένης   τῆς πόλεως, ἀπέκτειναν, γυναῖκας δὲ
[10, 36]   ἐταττόμην δ´ ἔτι ὑπὸ λοχαγῷ.  γενομένης   δὲ μάχης καρτερᾶς καὶ τροπῆς,
[10, 29]   αὐτοὶ κατέχειν τὰ δάκρυα ἐδύναντο.  γενομένης   δὲ πολλῆς συμπαθείας πρός τε
[10, 48]   ὁμοίαν δίκην προσεκαλέσατο. πολλῆς δὲ  γενομένης   ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ ἀγῶνος
[10, 7]   σύνοιδε τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ  γενομένης   καὶ πολλῆς ἐξ ἁπάντων προσδοκίας
[10, 15]   ἑάλω τὰ φρούρια, κραυγῆς ἄφνω  γενομένης   καὶ φυγῆς τῶν περὶ ἐκείνους
[10, 22]   μὲν φυλάττοντες τὰ τῆς νεωστὶ  γενομένης   συμμαχίας δίκαια, ἔργῳ δὲ καὶ
[10, 15]   μεστὰ εἶναι πολέμου. ἡμέρας δὲ  γενομένης   ὡς ἐγνώσθη τὰ κεκρατημένα τῆς
[10, 9]   τόπων τοὺς ἐπικαιροτάτους. ὅλης δὲ  κραδαινομένης   ἐπὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν δεινῶν
[10, 5]   ἐπὶ τῶν ὑπάτων τῆς κρίσεως  γινομένης·   δὲ πατὴρ αὐτοῦ χαλεπῶς
[10, 40]   καὶ περὶ νόμου τῆς ζητήσεως  γινομένης,   ὃς ἔμελλε κρείττονα ποιήσειν τὴν
[10, 43]   στρατείας ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πατρίδος  γινομένης   ὅσια εἶναι τὰ πρὸς θεούς,
[10, 4]   τοῦ δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς ἐλάβετε,  ὑποκατακλινομένης   ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς βουλῆς, οὐχὶ
[10, 27]   ὃν τρόπον δῆμος ἔλαβε.  ~Φθειρομένης   καὶ διαρπαζομένης τῆς τε Ῥωμαίων
[10, 7]   καὶ μετὰ ταῦτ´ ἀναστάντες τῆς  ἐχομένης   νυκτὸς ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι δ´ ἡμῖν
[10, 22]   Ῥωμαίων συμμάχοις, φιλίας τ´ αὐτοῖς  ὀμωμοσμένης   νεωστὶ καὶ οὐδενὸς ἐν τῷ
[10, 58]   ἐστι μιᾶς ἀρχῆς κατὰ πάντων  ἀποδεικνυμένης   εἶναί τι καὶ τοῦ δήμου
[10, 16]   πλησίον οἰκιῶν ἀσφάλτου καὶ πίσσης  πεπυρωμένης   ἀγγεῖα σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ
[10, 33]   νεότης, τοῖς δὲ δημάρχοις  πένης   καὶ ἀργὸς ὄχλος. ἐκείνην μὲν
[10, 16]   ἀντιπάλων προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν διὰ  στενῆς   ἀνιοῦσιν ὁδοῦ καὶ πληθούσης προβόλων
[10, 26]   τὰ μεταξὺ Κρουστομερείας τε καὶ  Φιδήνης   λέγοντες. Αἰκανοί τε οἱ νεωστὶ
[10, 22]   ἐκ τοῦ φανεροῦ, καὶ μέχρι  Φιδήνης   πόλεως ἤλασαν, ἧς ἐκράτουν Ῥωμαῖοι
[10, 21]   καὶ πρὸς Αἰκανοὺς πρεσβευσαμένους ὑπὲρ  εἰρήνης   ἐποιήσατο συνθήκας περὶ καταλύσεως τοῦ
[10, 54]   τῇ πατρίδι ὁμονοίας τε καὶ  εἰρήνης   καὶ τοῦ μίαν ἅπαντας ἡγεῖσθαι
[10, 19]   ὑπὸ τῶν κρειττόνων κατισχυομένους, μήτε  καινῆς   νομοθεσίας πόθον ἔχειν ἔτι τοὺς
[10, 14]   ἔστι δὲ τῷ Καπιτωλίῳ προσεχής,  κἀκείνης   ἐγεγόνει κύριος. ἦν δὲ αὐτοῦ
[10, 31]   τῶν πραττομένων ὑπὸ τῆς ἀρχῆς  ἐκείνης   ἐπισχεῖν κωλῦσαι τῶν ἄλλων
[10, 35]   ἑξῆς ἡμέραις τὴν τρίτην ἀπ´  ἐκείνης   ἐσομένην ἀγορὰν προειπόντες, ἐν
[10, 2]   μεγάλη τις καὶ ἀνήκεστος ἐξ  ἐκείνης   τῆς φιλονεικίας ἀναστήσεται τῇ πόλει
[10, 9]   δηλώσωμεν τὰ προσαγγελθέντα καὶ μετὰ  κοινῆς   γνώμης πράξωμεν τὰ δέοντα. Ταῦτ´
[10, 9]   ἐλαύνειν· δέ τις ἀπὸ  κοινῆς   γνώμης τῶν πατρικίων τὸν ἄνδρα
[10, 16]   οὔτε τῆς παρὰ τὰ δεινὰ  ὑπομονῆς,   ἣν πολλοῖς καταστήσαντες πολέμοις εἶχον,
[10, 57]   ἀνασκοποῦντες ἕκαστα ἐπιεικείας τε καὶ  δικαιοσύνης.   ἐδόκει δὲ ἄριστα τὸν ἐνιαυτὸν
[10, 8]   ἀσπαζόμενος οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´ ἄλλης  εὐφροσύνης   οὐδεμιᾶς ἑαυτῷ μεταδιδούς. τοῖς μέντοι
[10, 53]   ἀρχὰς μὲν γὰρ ὑπό τε  αἰσχύνης   καὶ εὐπορίας τῶν πρὸς τὰς
[10, 51]   τῆς ἑτέρας προαιρέσεως γενόμενος νῦν  ἐξαίφνης   μεταβέβλημαι· μηδὲ ὑπολάβητε δυεῖν θάτερον
[10, 32]   ἄλλα, ὅσα ἦν δημόσια, χωρὶς  ὠνῆς   τὸν δῆμον παραλαβόντα διελέσθαι. ἐδίδασκέ
[10, 33]   Λεύκιον Ἰκίλλιον τὸ δεύτερον ἄρχειν  ἑξῆς   αἱρεθέντες, οὐχ ἁπλοῦς, ἀλλὰ ποικίλος
[10, 22]   ἔτος τοῦτο ἐτελεύτα. ~Τῷ δ´  ἑξῆς   ἐνιαυτῷ Γάιος Ναύτιος τὸ δεύτερον
[10, 31]   δύναμιν ἐπ´ οἴκου. ~Τῷ δ´  ἑξῆς   ἔτει Μάρκου Οὐαλερίου καὶ Σπορίου
[10, 57]   Ῥωμαίοις ἀρχαὶ κατελύθησαν. ~Τῷ δ´  ἑξῆς   ἔτει παραλαβόντες οἱ νομοθέται τὰ
[10, 30]   ὑπὲρ τῆς ἰσοτιμίας, καὶ πάντας  ἑξῆς   ζητήσειν, τι λέγοντες
[10, 16]   ἀμφὶ ταῦτα ἦσαν, τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ λοχαγοί τε προσενέμοντο ὑπὸ
[10, 42]   ὡμολογοῦντο αἰτιώτατοι γενέσθαι. ~Τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ παραλαβόντες οἱ δήμαρχοι τοὺς
[10, 8]   σῶμα μέχρι δίκης. τῇ δ´  ἑξῆς   ἡμέρᾳ συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι τὸ
[10, 33]   δημάρχων οἱ ὕπατοι, ταῖς δ´  ἑξῆς   ἡμέραις πλείονος ὄχλου συρρέοντος εἰς
[10, 35]   πολλῶν ὀργὰς ἐπράυναν. ἔπειτα ταῖς  ἑξῆς   ἡμέραις τὴν τρίτην ἀπ´ ἐκείνης
[10, 61]   ἡγούμενος τῆς δεκαδαρχίας κατὰ τὸ  ἑξῆς,   οἱ δὲ σὺν αὐτῷ τὸν
[10, 57]   νόμους, στήλαις χαλκαῖς ἐγχαράξαντες αὐτοὺς  ἐφεξῆς   ἔθεσαν ἐν ἀγορᾷ τὸν ἐπιφανέστατον
[10, 27]   οἷς ἐστιν ἐλευθερίας τε καὶ  δόξης   ἀγαθῆς λόγος. ~Ὡς δὲ καὶ
[10, 3]   πλείστη πρόνοια τιμῆς τε καὶ  δόξης   ἀγαθῆς· τούτους δὲ συγγράψαντας τοὺς
[10, 36]   γενομένης δὲ μάχης καρτερᾶς καὶ  τροπῆς,   καὶ τοῦ μὲν ἡγεμόνος τῆς
[10, 57]   ἐξουσίαν καθίστατο, καὶ τοῦτ´ ἐκ  περιτροπῆς   ἐγίνετο παραλλὰξ ἐπ´ ἐνιαυτὸν ἑκάστου
[10, 54]   ἤδη δέ τινες ἔφασαν ὑπὸ  λύπης   καὶ ἀθυμίας ἐμπεσούσης τῷ ἀνδρὶ
[10, 8]   καὶ ταλαίπωρον ἔζη βίον ὑπὸ  λύπης   τε καὶ πενίας, οὔτε πόλιν
[10, 7]   ἐκέλευσεν, σύνοιδε τῷ μειρακίῳ.  σιωπῆς   δὲ γενομένης καὶ πολλῆς ἐξ
[10, 6]   ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ ὄντα τῆς  σῆς   ἀρετῆς ἄξιον, ἐγώ σοι τοῦτ´
[10, 7]   πέπονθα, δημόται, μετὰ  πάσης   ἀληθείας εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´
[10, 57]   πόλεως ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ  πάσης   ἀνασκοποῦντες ἕκαστα ἐπιεικείας τε καὶ
[10, 12]   ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ δίχα  πάσης   εὐλαβείας ἐρῶ. πολλοῦ, μᾶλλον δὲ
[10, 5]   βίου τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ  πάσης   καθαρὸς διαβολῆς, μίαν ἀπαιτῶν παρὰ
[10, 12]   γὰρ βίος ἀπολύει με  πάσης   ὑποψίας τοιαύτης. δὲ νομίζω
[10, 59]   ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας ποιοῦντες.  ἐνστάσης   δὲ τῆς ἡμέρας, ἐν
[10, 42]   ὠνησαμένων ἐκ τοῦ δημοσίου τῆς  ἴσης   λυσάμενοι τιμῆς ἀπέδοσαν. καὶ τὰ
[10, 17]   ἠνάγκασαν ἐκλιπεῖν· καὶ οὐδεμιᾶς ἔτι  κληθείσης   ἐπὶ τὴν ψηφοφορίαν τάξεως τρισὶ
[10, 21]   τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου  γενηθείσης   αὐτοῖς τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς δὲ
[10, 26]   τείχους πρῶτον ἀξιοῦντες καταλυθῆναι πόλεμον  ἀποδοθείσης   τῷ δήμῳ τῆς περὶ τοῦ
[10, 30]   δῆμος οὐδὲν οὐδὲ χρηστότερος ἔσται  διπλασιασθείσης   αὐτῷ τῆς ἀρχῆς, ἀνοητότερος δὲ
[10, 10]   εἰς τὰ πράγματα δεῖ κρύφα  παρασκευασθείσης   καὶ οὐδὲ ταύτης μετρίας, ἄνδρα
[10, 16]   οὔσης τῆς τοῦ θανάτου μοίρας.  ~Λυθείσης   δὲ τῆς ἐκκλησίας περὶ δείλην
[10, 3]   αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου  συναχθείσης   ἀγορᾶς ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους τε
[10, 32]   τραπέσθαι. ~Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον  συναχθείσης   τῆς βουλῆς οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 53]   ἐνίκα στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ  Λαρίσης,   ἄρχοντος Ἀθήνησι Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων
[10, 10]   Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων ἄξειν ἐπίκουρον,  ὅσης   ἂν δεηθῶσιν· ἥξει τε οὐκ
[10, 16]   τῶν πλησίον οἰκιῶν ἀσφάλτου καὶ  πίσσης   πεπυρωμένης ἀγγεῖα σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον
[10, 14]   τοιαύτῃ δὲ ταραχῇ τῆς πόλεως  οὔσης   ἀνήρ τις ἐκ τοῦ Σαβίνων
[10, 23]   τὴν πόλιν ἔτι πολλῆς νυκτὸς  οὔσης   ἐβουλεύετο σὺν τῷ Φαβίῳ καὶ
[10, 53]   ἐν τῇ νόσῳ τῆς πόλεως  οὔσης   στρατὸν ἐξάγειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοὶ
[10, 15]   πεπρωμένον ἐπιτελέσαι τῶν ὁμολογηθέντων πλησίον  οὔσης   τῆς τοῦ θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης
[10, 15]   τῆς τε ἔξωθεν ἐπικουρίας οὐ  λαβούσης   χρόνον ἱκανὸν εἰς παρασκευὴν τοῦ
[10, 16]   διὰ στενῆς ἀνιοῦσιν ὁδοῦ καὶ  πληθούσης   προβόλων ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων, ἔνθα συνεξισωθήσεσθαι
[10, 43]   ἦν τοῦτο τὸ μέρος τῆς  ἐξελθούσης   τότε δυνάμεως ἐμπειρίᾳ τε ἀγώνων
[10, 57]   ἄλλων ἀρχείων τῇ πόλει μιᾶς  διοικούσης   ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς
[10, 20]   δὲ τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν  λαμβανούσης   τῆς στρατείας ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ
[10, 22]   γενομένου προσκρούσματος τοῖς ἔθνεσι, καὶ  παραινούσης   τῷ Κοιλίῳ τούς τ´ αἰχμαλώτους
[10, 54]   ἔφασαν ὑπὸ λύπης καὶ ἀθυμίας  ἐμπεσούσης   τῷ ἀνδρὶ τηκεδόνα δυσαπάλλακτον ἐργάσασθαι
[10, 8]   ἔλαβεν δίκη, οὐ μικρᾶς  ἐμπεσούσης   φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως ὑπὲρ τοῦ
[10, 20]   περὶ τοὺς νόμους διενεχθῇ ψῆφος.  ἀγανακτούσης   δὲ τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν
[10, 42]   τῆς εἰς χρήματα ζημίας εὐδιόρθωτον  ἐχούσης   τοῖς πεπονθόσι τὴν συμφοράν· ὅπερ
[10, 39]   πᾶσαν αἰκίαν ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες
[10, 40]   ἡμέραν λαμπρὰν γενέσθαι τὰ πολλὰ  τῆς   ἀγορᾶς κατείχετο ὑπὸ τῶν πατρικίων.
[10, 40]   ὑπομένειν, τοὺς δὲ κατὰ πολλὰ  τῆς   ἀγορᾶς μέρη συστρέψαντας ἑαυτοὺς διαστῆναι,
[10, 4]   παίοντες ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον ἐκ  τῆς   ἀγορᾶς. ~Ὁ δὲ πλείστους τε
[10, 41]   κατ´ ἄλλα καὶ ἄλλα μέρη  τῆς   ἀγορᾶς ὑπὸ θορύβου καὶ ἀταξίας
[10, 11]   μή γε, παρὰ τῶν ἀρξάντων  τῆς   ἀθεμίτου συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων
[10, 41]   ὑπὸ τοῦ θορύβου τε καὶ  τῆς   ἀκοσμίας τῶν ἐκκλησιαζόντων. οἱ μὲν
[10, 20]   μὲν οὖν φασι τοὺς φρουροὺς  τῆς   ἄκρας ἰδόντας ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς
[10, 11]   μὴ γένωνται καταφανεῖς, ἀποσπεύδειν τὴν  τῆς   ἀληθείας ἐξέτασιν; οἷς οὐκ ἂν
[10, 10]   ἡμῖν ἦν ἐπιμελῆ ζήτησιν ἐποιούμεθα  τῆς   ἀληθείας. ἐπεὶ δὲ τοῦ
[10, 20]   Ῥώμην ἐκ τῶν διαφυγόντων ἐκ  τῆς   ἁλώσεως, οἱ μὲν ὕπατοι βοηθεῖν
[10, 51]   ἄλλο τήν γέ τοι δόξαν  τῆς   ἀξιώσεως ἔχουσιν εὐπρεπῆ. ~Τοιαῦτα εἰπόντος
[10, 8]   ἐπράξαντο τὰ περὶ τοῦ σώματος  τῆς   ἀποκαταστάσεως ὁμολογηθέντα χρήματα. Καίσων μὲν
[10, 21]   Ἀντιατῶν τοὺς ἐπιφανεστάτους τε καὶ  τῆς   ἀποστάσεως αἰτίους ἦσαν δὲ πολλοί
[10, 13]   ψευδέσιν εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα  τῆς   ἀριστοκρατίας ἀναρπαζόμενον ὑπ´ αὐτῶν περιείδετε.
[10, 32]   τῷ Αὐεντίνῳ κομίσαντες εἰς τὸ  τῆς   Ἀρτέμιδος ἱερόν. κυρωθέντος δὲ τοῦ
[10, 30]   οὐδὲ χρηστότερος ἔσται διπλασιασθείσης αὐτῷ  τῆς   ἀρχῆς, ἀνοητότερος δὲ καὶ βαρύτερος.
[10, 1]   τὰς δυνάμεις κατασχόντων, ἕως  τῆς   ἀρχῆς αὐτοῖς παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε
[10, 57]   τόπον. καὶ ἐπειδὴ βραχὺς  τῆς   ἀρχῆς αὐτοῖς χρόνος λειπόμενος
[10, 31]   οὐθὲν γὰρ τῶν πραττομένων ὑπὸ  τῆς   ἀρχῆς ἐκείνης ἐπισχεῖν κωλῦσαι
[10, 33]   τῶν ὑπάτων καὶ τῷ κράτει  τῆς   ἀρχῆς ἐρεθισμοί τέ τινες ἐγίνοντο
[10, 48]   ἀποδειχθείς, ὥσπερ ἔφην, τῇ πρώτῃ  τῆς   ἀρχῆς ἡμέρᾳ θύσας εἰσιτήρια κατὰ
[10, 58]   δημοτικὸς ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ  τῆς   ἀρχῆς ἠξίου κατέχειν ὡς οὐκ
[10, 49]   ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ  τῆς   ἀρχῆς μέγα φρονοῦντα διπλασίως {ἔτι}
[10, 13]   ἐπιτρέψαντες αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνόητον  τῆς   ἀρχῆς μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ, ὅτε
[10, 18]   πολεμίας, πρὶν πᾶς  τῆς   ἀρχῆς μοι διέλθῃ χρόνος. ὡς
[10, 8]   δαπανηθέντος εἰς ταῦτα τοῦ χρόνου  τῆς   ἀρχῆς. μέντοι δῆμος εἰς
[10, 17]   τε πελέκεις καὶ τἆλλα παράσημα  τῆς   ἀρχῆς παραστήσαντες ἀκολουθεῖν εἰς τὴν
[10, 4]   πρὸς ἀνθρώπους ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ  τῆς   ἀρχῆς τῆς ὑμετέρας γίνεται. τίνος
[10, 55]   τέως ἂν οἱ δέκα τύχωσι  τῆς   ἀρχῆς. τούτους δὲ τοὺς ἄνδρας
[10, 31]   συνωμόσιον εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν φύλακα  τῆς   ἀρχῆς τῶν ὑπάτων, κοινὴν ἁπάντων
[10, 19]   καὶ ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον ἐτέλεσε  τῆς   ἀρχῆς χρόνον τὸ μὴ δέξασθαι
[10, 11]   κίνδυνος ὀξύς, καὶ μέλλησις  τῆς   ἀσφαλείας ἄωρος ἐν οὐ μέλλουσι
[10, 60]   ποιήσαντες οὔτε δήμου διέμειναν ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς ἀρχῆς. ~Μετὰ δὲ τοῦτον
[10, 49]   συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ  τῆς   αὐτῆς ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται τύχης.
[10, 61]   παρελθόντα ἐνιαυτὸν ἄρξαντες δεύτερον ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς ἐξουσίας μένοντες.
[10, 26]   Οὐεργίνιον δήμαρχοι πέμπτον ἔτος ἐπὶ  τῆς   αὐτῆς ὄντες ἐξουσίας ἐκώλυον, ὥσπερ
[10, 54]   πράγματι καὶ οὐκ ἀξιοῦντες ἐπὶ  τῆς   αὑτῶν ἀρχῆς καταλῦσαι τὴν ἀριστοκρατίαν
[10, 8]   φυλάττεσθαι τέως, εἴτ´ ἐγγυητὰς δοῦναι  τῆς   ἀφίξεως, ὥσπερ καὶ πατὴρ
[10, 59]   ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους τὰ παράσημα  τῆς   βασιλικῆς ἀρχῆς ὡς πρότερον, εἰς
[10, 59]   ἐξῄεσαν οἱ δέκα τὰ παράσημα  τῆς   βασιλικῆς ἐξουσίας ἅπαντες ἐπαγόμενοι.
[10, 60]   ~Τοῦτο δὴ θεασαμένοις ἅπασιν,  τῆς   βασιλικῆς ἐξουσίας σημεῖον ἐνομίζετο εἶναι,
[10, 41]   τῶν ὑπάτων καὶ μαρτυρομένων, ὅτι  τῆς   βίας δῆμος ἄρχει λόγον
[10, 40]   ἔμελλε κρείττονα ποιήσειν τὴν δίκην  τῆς   βίας. ταύτῃ γὰρ ἀφορμῇ χρήσεσθαι
[10, 34]   ἔχουσα κράτος, δὲ δημαρχικὴ  τῆς   βοηθείας ἕνεκα παρεληλυθυῖα τῶν κατισχυομένων,
[10, 38]   ὑπὸ δίκην ἀμελήσαντας τῶν ψηφισμάτων  τῆς   βουλῆς, περὶ τῶν γεωμόρων
[10, 4]   δικαίοις ταύτην τὴν ἀρχὴν παρὰ  τῆς   βουλῆς ἐλάβετε, τοῖς δ´ ἀδικουμένοις
[10, 43]   ὡς δ´ ἀνεγνώσθη τὸ δόγμα  τῆς   βουλῆς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, πολλοὶ
[10, 30]   Κοίντιος διδάσκων, ὅτι πρὸς  τῆς   βουλῆς ἐστι τὸ πολλοὺς εἶναι
[10, 48]   δήμου παθόντων, οὐδεμίαν δὲ παρὰ  τῆς   βουλῆς εὑρομένων βοήθειαν. Σίκκιος μὲν
[10, 30]   τοῖς συνάρχουσιν Οὐεργίνιος, ἐπὶ  τῆς   βουλῆς ἔφησεν ἐρεῖν. καὶ μετὰ
[10, 10]   δὲ πλεῖστον ἐκ τῶν ἔξω  τῆς   βουλῆς ἱππέων, οὓς οὔπω καιρὸς
[10, 20]   νόμους διενεχθῇ ψῆφος. ἀγανακτούσης δὲ  τῆς   βουλῆς καὶ διατριβὴν λαμβανούσης τῆς
[10, 26]   δῆμος αὐτοῖς συνελάμβανε πολλοὺς κατὰ  τῆς   βουλῆς καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι λόγους.
[10, 56]   ἐν τῷ δήμῳ πολλοὺς ἐπαίνους  τῆς   βουλῆς καὶ τοῦ προθέντος τὴν
[10, 22]   πρέσβεις, κἀκεῖνοι τοὺς ἐπισταλέντας ὑπὸ  τῆς   βουλῆς λόγους διεξῆλθον· Θαυμάζω, φησίν,
[10, 26]   τε ταῖς ἐκκλησίαις καὶ ἐπὶ  τῆς   βουλῆς μάτην ἀναλισκομένων, ἑτέρα τις
[10, 3]   καὶ κατηγοριῶν, ἃς ἐποιοῦντο κατὰ  τῆς   βουλῆς, οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν· συναγαγόντες
[10, 13]   λόγους διεξιών, οὓς εἶπεν ἐπὶ  τῆς   βουλῆς. οἱ μὲν οὖν ἐπιεικέστεροι
[10, 32]   ~Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον συναχθείσης  τῆς   βουλῆς οἱ μὲν ὕπατοι κατηγορίαν
[10, 4]   ἡμᾶς ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ πλεονεκτήματι  τῆς   βουλῆς, οὐχὶ καὶ ταύτην νῦν
[10, 3]   μὲν γὰρ ὕπατοι καὶ οἱ  τῆς   βουλῆς προεστῶτες τοὺς εἰσφέροντας καινὰ
[10, 35]   δήμαρχοι κατὰ τῶν ὑπάτων  τῆς   βουλῆς προήχθησαν, οὐθὲν ἂν ἦν
[10, 30]   δήμου κράτος αὐξήσουσι, τὰς δὲ  τῆς   βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι. καὶ σφόδρα
[10, 28]   θαυμαστὸν ἔργον ἐξειργάσασθε διασπάσαντες ἀπὸ  τῆς   βουλῆς τὸν δῆμον· καὶ τὸ
[10, 54]   ἀξιοῦντες ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ ψήφισμα  τῆς   βουλῆς τοὺς νομοθέτας. οἱ δ´
[10, 55]   αἱρεθῆναι δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ  τῆς   βουλῆς. τούτους δ´ ἄρχειν εἰς
[10, 54]   τῆς τροφῆς λαὸς χέρσου  τῆς   γῆς ἀφειμένης διὰ τὰς νόσους
[10, 22]   ὅσα κατέλαβε, καὶ τοὺς καρποὺς  τῆς   γῆς ἐν ἀκμῇ ὄντας ἔφθειρεν.
[10, 29]   οὐδὲ πολῖται ταύτης ἄξιοι λέγεσθαι  τῆς   γῆς, ἣν ἔκτισαν οἱ τοὺς
[10, 52]   Ῥωμιλίου οἵ τε ὕπατοι συνελαμβάνοντο  τῆς   γνώμης ἀμφότεροι πολλὰ καὶ ἐκ
[10, 42]   φιλανθρωπότερον, δὲ ταύτης ἡγούμενος  τῆς   γνώμης καὶ πείσας αὐτοὺς ἦν
[10, 52]   διῆλθε λόγον ἐπαινῶν τὴν μεταβολὴν  τῆς   γνώμης καὶ τὸ μὴ τὰ
[10, 30]   καὶ μὴ ἀντιπράττειν παρῄνουν, ἄρχοντος  τῆς   γνώμης Λευκίου Κοιντίου, τοῦ τότε
[10, 57]   ἐδόκει. καὶ τὸν ὑπὲρ ὅλης  τῆς   δεκαδαρχίας ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο παρὰ
[10, 57]   ἐκεῖνον Ῥωμαίων πόλις ὑπὸ  τῆς   δεκαδαρχίας ἐπιτροπευθῆναι. μάλιστα δ´ αὐτῶν
[10, 61]   μὲν Κλαύδιος τρίτον ἔτος ἡγούμενος  τῆς   δεκαδαρχίας κατὰ τὸ ἑξῆς, οἱ
[10, 31]   ἀλλήλοις· οὕτως οἰόμενοι μάλιστα τὸ  τῆς   δημαρχίας ἀκατάλυτον ἔσεσθαι κράτος, ἐὰν
[10, 55]   διεξῆλθε λόγους· κεφάλαια δ´ αὐτοῦ  τῆς   δημηγορίας τοιάδε ἦν, ὅτι τὸ
[10, 15]   καὶ λόγον εὐπρεπῆ διεξελθὼν τελευτῶν  τῆς   δημηγορίας ὤμοσεν, ἐὰν δῆμος
[10, 32]   τὸ μὴ στασιάζειν ἔτι περὶ  τῆς   δημοσίας χώρας τοὺς πένητας, ἣν
[10, 11]   προσέχοιτε δήπου τὸν νοῦν.  τῆς   διαγνώσεως τῶν μηνυομένων οὐχ ἡμᾶς
[10, 49]   ἄνδρα. ἦν δὲ τὸ τίμημα  τῆς   δίκης ἀργυρικόν, ἀσσάρια μυρία. καὶ
[10, 38]   ἦσαν ἀνελεῖν, μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ  τῆς   δίκης ἀφανῶς ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι πολὺς
[10, 46]   φάλαγξ ἅμα τοῖς ὑπάτοις ἀπὸ  τῆς   διώξεως ἀνέστρεφεν ἐπὶ τὸν ἑαυτῆς
[10, 25]   τε ὅσην ἐβούλετο λαβεῖν ἐκ  τῆς   δορικτήτου καὶ ἀνδράποδα καὶ χρήματα
[10, 23]   ἔπεμψε τῷ ὑπάτῳ. ἡγεῖτο δὲ  τῆς   δυνάμεως ταύτης Τίτος Κοίντιος
[10, 15]   ἰσονομίας, καὶ σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ  τῆς   ἑαυτοῦ ἀρχῆς ἐπὶ τέλος ἀχθῇ
[10, 5]   οἴκτους κατέβαινε καὶ δεήσεις, ἀντὶ  τῆς   ἑαυτοῦ πρὸς ἅπαντας ἐπιεικείας βίου
[10, 59]   χρώμενοι, τὰ δὲ πλεῖστα ἐπὶ  τῆς   ἑαυτῶν ἐξουσίας ποιοῦντες. ἐνστάσης δὲ
[10, 32]   λόγον Ἰκίλλιος περί τε  τῆς   εἰς τὸν ὑπηρέτην ὀργῆς ἀπελογεῖτο
[10, 42]   ἐχθρῶν δίκην, ἄλλως τε καὶ  τῆς   εἰς χρήματα ζημίας εὐδιόρθωτον ἐχούσης
[10, 17]   ἐν τῇ μάχῃ Οὐαλέριος ὑπὲρ  τῆς   εἰσφορᾶς τοῦ νόμου. δὲ
[10, 43]   χωρίῳ καὶ τίθενται τὴν παρεμβολὴν  τῆς   ἐκείνων οὐ πρόσω. τέως μὲν
[10, 16]   τοῦ θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης δὲ  τῆς   ἐκκλησίας περὶ δείλην ὀψίαν συνέρρεον
[10, 29]   ἴσον ἔχειν, νόμους καταστησάμενοι φύλακας  τῆς   ἐλευθερίας, οἷς ἅπαντες ἀεὶ χρησόμεθα.
[10, 10]   χωρήσει, ἐάν τινες ἄρα περιέχωνται  τῆς   ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν, βεβούλευνται
[10, 45]   τοῦ χάρακος, μὴ τυχὼν  τῆς   ἐλπίδος εὐγενῶς ἀποθανεῖν. ὑμᾶς δ´,
[10, 8]   δημάρχοις πολὺ τὸ παράλογον ἐγένετο  τῆς   ἐλπίδος. οὐ γὰρ ὅπως ἐπαύσατο
[10, 18]   ἔφη, πᾶσαν ἀπογνῶτε δημαγωγίαν ἐπὶ  τῆς   ἐμῆς ὑπατείας, οὐ πρότερον ἀναστήσω
[10, 23]   ἕτερον τῶν ὑπάτων Ναύτιον ἐπὶ  τῆς   ἐν Σαβίνοις στρατιᾶς ὄντα γράμματα
[10, 43]   καὶ ἦν τοῦτο τὸ μέρος  τῆς   ἐξελθούσης τότε δυνάμεως ἐμπειρίᾳ τε
[10, 49]   ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ φίλον ἀπολυθῆναι  τῆς   ἐξόδου βουληθείς, ὡς ἐπὶ θάνατον
[10, 27]   φυλάττουσι τὴν Ῥωμαίων πόλιν, ἡγεμόνας  τῆς   ἐξόδου ποιησαμένους. συμβήσεσθαι γὰρ αὐτοῖς
[10, 57]   συστέλλοντες ἐπὶ τὸ δημοτικώτερον τὸ  τῆς   ἐξουσίας ἐπίφθονον ὀλίγῳ τινὶ διήλλαττον
[10, 19]   δημάρχων ἐπαινεῖν ἔφη τὸ ἀπαραχώρητον  τῆς   ἐξουσίας οὔτε αὐτὸς εἰς ὁμοίαν
[10, 39]   οὐ τοὺς ὑπάτους ἔξεστι παῦσαι  τῆς   ἐξουσίας, τοὺς ἰδιώτας οἷς πρὸς
[10, 47]   Σίκκιος μνησικακῶν τοῖς ὑπάτοις  τῆς   ἐπὶ τὸν θάνατον ἀποστολῆς εἰς
[10, 18]   δημάρχους τῶν καινῶν πολιτευμάτων καὶ  τῆς   ἐπὶ τῷ νόμῳ σπουδῆς προειπών,
[10, 35]   χρόνος, ἀπέστησαν καὶ ταύτης  τῆς   ἐπιβολῆς τῇ δεήσει τῶν πρεσβυτάτων
[10, 14]   εἶχε διάνοιαν καὶ τὸν τρόπον  τῆς   ἐπιχειρήσεως ἀφηγησάμενος, ἐπειδὴ κἀκείνοις ἐδόκει
[10, 20]   φυλακὴν τῇ πόλει τρίτην μοῖραν  τῆς   ἐπιχωρίου στρατιᾶς. Φάβιος μὲν οὖν
[10, 51]   πολλάκις καὶ ἡνίκα ὕπατος ἦν  τῆς   ἑτέρας προαιρέσεως γενόμενος νῦν ἐξαίφνης
[10, 21]   τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου γενηθείσης αὐτοῖς  τῆς   ἐφόδου. ἐφεὶς δὲ καὶ ταῦτα
[10, 28]   αἰῶνος ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ μνημεῖα  τῆς   ἔχθρας ἀνεστήσατε. ἀλλὰ τί τῷ
[10, 7]   φίλῳ, καὶ μετὰ ταῦτ´ ἀναστάντες  τῆς   ἐχομένης νυκτὸς ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι δ´
[10, 40]   ἄλλως τε καὶ περὶ νόμου  τῆς   ζητήσεως γινομένης, ὃς ἔμελλε κρείττονα
[10, 52]   καὶ ἄλλος κόσμος εἰς ἐπίδειξιν  τῆς   ἡγεμονίας ἀποχρῶν. καὶ τὸ ἔτος
[10, 59]   δημοτικὸν ἐκεῖνο καὶ μέτριον σχῆμα  τῆς   ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους τὰ παράσημα
[10, 36]   τῆς τότε βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς  τῆς   ἡγεμονίας τοῦ τάγματος ἀφίστατό μοι
[10, 41]   ἀντιλογίας. ὡς δὲ τὸ πλεῖον  τῆς   ἡμέρας εἰς ταῦτα ἐδαπανήθη, καὶ
[10, 59]   ἑαυτῶν ἐξουσίας ποιοῦντες. ἐνστάσης δὲ  τῆς   ἡμέρας, ἐν παραλαβεῖν αὐτοὺς
[10, 36]   λέγειν, ἐπιλίποι ἄν με  τῆς   ἡμέρας χρόνος. αὐτὰ δὲ τὰ
[10, 26]   τοῦ νόμου διαγνώσεως, ὃν ὑπὲρ  τῆς   ἰσηγορίας εἰσέφερον, τε δῆμος
[10, 29]   τιμᾶσθε τὸ μεταδοῦναι τῷ δήμῳ  τῆς   ἰσηγορίας, οὐκέτι φιλονεικοῦμεν ὑμῖν· αἰτησόμεθα
[10, 42]   τῶν ὠνησαμένων ἐκ τοῦ δημοσίου  τῆς   ἴσης λυσάμενοι τιμῆς ἀπέδοσαν. καὶ
[10, 15]   νόμου διάγνωσιν, ὃν εἰσέφερον ὑπὲρ  τῆς   ἰσονομίας, καὶ σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ
[10, 35]   τριάκοντα παρειλκυσμένον καὶ τὸν περὶ  τῆς   ἰσονομίας, ὃν οἱ πρὸ αὐτῶν
[10, 30]   προθήσειν λόγον καὶ τὸν ὑπὲρ  τῆς   ἰσοτιμίας, καὶ πάντας ἑξῆς ζητήσειν,
[10, 27]   εὐψύχως ἀγωνιζομένοις ἀποθανεῖν. ταύτης μέντοι  τῆς   καλῆς πείρας οὔτ´ αὐτὸς ἀπολείψεσθαι
[10, 6]   καὶ αὐτὸς ἦσθα, καὶ  τῆς   καλοκἀγαθίας δόξα οὐκ ἐκ τοῦ
[10, 30]   καθεστηκόσιν, ἀλλὰ καὶ τὸν περὶ  τῆς   κληρουχίας αὖθις προθήσειν λόγον καὶ
[10, 42]   τοὺς ἐν τῷ δήμῳ περὶ  τῆς   κληρουχίας διελθὼν λόγους. ἔδοξε δ´
[10, 35]   γὰρ αὖθις τόν τε περὶ  τῆς   κληρουχίας νόμον ἔτη τριάκοντα παρειλκυσμένον
[10, 38]   ἀλλὰ τὸν μὲν εἰπόντα περὶ  τῆς   κληρουχίας Σπόριον Κάσσιον, τρισὶ μὲν
[10, 46]   ἀπό τε τῆς φυγῆς καὶ  τῆς   κραυγῆς τῶν σφετέρων αἰσθόμενοι καὶ
[10, 5]   ὑπέχειν δίκας, ἐπὶ τῶν ὑπάτων  τῆς   κρίσεως γινομένης· δὲ πατὴρ
[10, 56]   καὶ ἀπεδείχθησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ  τῆς   λοχίτιδος ἐκκλησίας Ἄππιος μὲν Κλαύδιος
[10, 50]   διετέλουν. πρῶτον μὲν οὖν ἐπὶ  τῆς   λοχίτιδος ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα
[10, 44]   τὰ σημεῖα ἐκέλευσεν ἀρθῆναι ἐκ  τῆς   μάχης καὶ προῆγεν ἐκ τοῦ
[10, 44]   ὁρῶ φέρουσαν ἐπ´ αὐτοὺς ἔξω  τῆς   μιᾶς, καταβήσονται οἱ πολέμιοι
[10, 22]   δὲ λόγῳ μὲν φυλάττοντες τὰ  τῆς   νεωστὶ γενομένης συμμαχίας δίκαια, ἔργῳ
[10, 47]   φυγεῖν· ἠξίου τε αὐτοὺς μηδενὶ  τῆς   νίκης ἑτέρῳ τὴν χάριν εἰδέναι
[10, 57]   συνεδρεύοντες καὶ τὴν ἀκριβεστάτην ποιούμενοι  τῆς   νομοθεσίας ἐξέτασιν. ἐπειδὴ δ´ ἀποχρώντως
[10, 53]   τῶν ἄλλων τετραπόδων ἅμα διαιτωμένων,  τῆς   νόσου. ὅσον μὲν οὖν χρόνον
[10, 53]   τὸ ἔτος ἐτελεύτα. ~Ἐπὶ δὲ  τῆς   ὀγδοηκοστῆς καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἣν
[10, 46]   νεωτάτοις συλλαβεῖν κελεύσας ἡγεμόνα ποιεῖται  τῆς   ὁδοῦ. κἀκεῖνος αὐτοὺς ἄγων περὶ
[10, 31]   οὐ μὴν διέμεινάν γ´ ἐπὶ  τῆς   ὀργῆς, ἀλλὰ τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν
[10, 53]   κομισθὲν ὕδωρ, τὰ μὲν ἀτοπίᾳ  τῆς   ὀσμῆς, τὰ δὲ τῷ πονηρὰς
[10, 43]   ἔπειτα καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων Αἰκανοὶ  τῆς   οὐ προεπιχειρήσεως καὶ πλῆθος οὐχ
[10, 8]   δὲ πατὴρ αὐτοῦ τὰ πλεῖστα  τῆς   οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ τὰ ὁμολογηθέντα
[10, 59]   ταῖς ῥάβδοις προσελάμβανον, ἵνα τὸ  τῆς   ὄψεως φοβερόν, ὡς κατ´ ἐχθρῶν
[10, 16]   τῷ πολλῷ τὸ ὀλίγον· οὔτε  τῆς   παρὰ τὰ δεινὰ ὑπομονῆς, ἣν
[10, 46]   σὺν αὐτῷ, ἐπειδὴ πλησίον ἐγένοντο  τῆς   παρεμβολῆς τῶν Αἰκανῶν, ἀφύλακτον εὑρόντες
[10, 28]   τὸ κωλύσον ἄρασθαι τὸν ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος ἀγῶνα, ὑμῖν δὲ τοῖς
[10, 27]   ἑκοῦσι συνάρασθαι τοῦ καλλίστου ὑπὲρ  τῆς   πατρίδος ἀγῶνος, χωρεῖν προθύμως ἐπὶ
[10, 43]   μετέχειν τῆς στρατείας ἐπὶ σωτηρίᾳ  τῆς   πατρίδος γινομένης ὅσια εἶναι τὰ
[10, 38]   ἀξιοῦσί τινα ἡμῶν ἀφιέναι περὶ  τῆς   πατρίδος ἐλευθέραν οὐδὲ διᾶραι τὸ
[10, 60]   ὑπομένοντας συγκαταλύειν τοῖς δεκαδάρχοις τὴν  τῆς   πατρίδος ἐλευθερίαν, τοῦτο θαυμαστὸν ἅπασιν
[10, 36]   τοῦτο, ἐξ οὗ στρατεύομαι περὶ  τῆς   πατρίδος, τριακοστὸν δ´ ἐξ οὗ
[10, 28]   ἁπάντων κράτιστον θάνατον αἱρησόμεθα περὶ  τῆς   πατρίδος. ὑμεῖς δὲ αὐτοῦ μένοντες
[10, 34]   πεπονθότες ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ  τῆς   περὶ αὐτοὺς συνωμοσίας οὐ μόνον
[10, 53]   δαιμονίου γινομένην οὐδ´ ἔλεον, καὶ  τῆς   περὶ τὰ θεῖα λειτουργίας ἀπέστησαν.
[10, 26]   καταλυθῆναι πόλεμον ἀποδοθείσης τῷ δήμῳ  τῆς   περὶ τοῦ νόμου διαγνώσεως, ὃν
[10, 16]   φρυγάνων καὶ παρὰ τοῖς ἀποτόμοις  τῆς   πέτρας βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς ὑφῆπτον
[10, 31]   καὶ ἀπῆγον ὡς ῥίψοντες κατὰ  τῆς   πέτρας. οἱ δὲ ὕπατοι βιάσασθαι
[10, 18]   πρότερον ἀναστήσω τὸν στρατὸν ἐκ  τῆς   πολεμίας, πρὶν πᾶς
[10, 23]   δυσβάτοις, οὔθ´ ἑαυτοῖς τροφὰς ἐκ  τῆς   πολεμίας συγκομίζειν, ἐπειδὴ κατανάλωντο ἃς
[10, 17]   δι´ οὓς ἕστηκεν ἔτι τὸ  τῆς   πόλεως ἀξίωμα καὶ τὸ σώζειν
[10, 26]   εἴ τινες διέφυγον εὐθὺς ἁλισκομένης  τῆς   πόλεως, ἀπέκτειναν, γυναῖκας δὲ καὶ
[10, 60]   κρατεῖν, κατὰ πολλὴν ἄδειαν ἦρχον  τῆς   πόλεως, βουλὴν μὲν δῆμον
[10, 28]   οἱ καταλειφθέντες ἡμῶν ἐνθάδε φύλακες  τῆς   πόλεως, ἐὰν κρείττω τὰ τῶν
[10, 28]   καλοὶ καὶ γενναῖοι προστάται  τῆς   πόλεως, ἐγκαταλιπόντες, μᾶλλον δὲ προδόντες
[10, 57]   συμμάχους καὶ τοὺς ἐνδοιαστῶς ἀκροωμένους  τῆς   πόλεως ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ
[10, 16]   τοῖς ἄλλοις ἐρύμασιν ἡγεμόνες ὅσα  τῆς   πόλεως ἐντὸς ἦν καθέξοντες, καὶ
[10, 10]   ἐπὶ φόνοις πολιτῶν καὶ διαστάσει  τῆς   πόλεως ἐξελεγχθέντα διεπράξαντό τινες τῶν
[10, 23]   Κόιντος Φάβιος καταλειφθεὶς ἐπὶ  τῆς   πόλεως ἔπαρχος ἀπὸ τῆς σὺν
[10, 24]   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, ~ὁ δὲ  τῆς   πόλεως ἔπαρχος Φάβιος ἔπεμπε τοὺς
[10, 21]   τόπῳ κειμένη. στρατοπεδεύσας δὲ πλησίον  τῆς   πόλεως ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας κατ´
[10, 17]   τὸν χρόνον τοτὲ μὲν καθαρμοὺς  τῆς   πόλεως ἐπιτελῶν, τοτὲ δὲ θυσίας
[10, 2]   ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ σωτηρίας  τῆς   πόλεως ἐσκόπουν. ~Τὸ μὲν οὖν
[10, 11]   τὸν νοῦν, ἀλλὰ κοινοὺς ἡγούμενοι  τῆς   πόλεως ἐχθρούς. οὐδενὸς μέντοιγε,
[10, 10]   δίκην, ἀλλ´ ἀθῷον ἀπελθεῖν ἐκ  τῆς   πόλεως, κάθοδόν τε πράξειν ὑπέσχηνται
[10, 2]   ἣν χρῆν ἀρχομένην ἐξελαύνοντας ἐκ  τῆς   πόλεως καὶ θεοὺς παραιτουμένους θυσίαις
[10, 9]   ἐπὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν δεινῶν  τῆς   πόλεως, καὶ πάντων ἀλλήλους ἐχόντων
[10, 13]   περιβαλόντες τοὺς ἀγαθοὺς ἐλαύνουσιν ἐκ  τῆς   πόλεως· καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις
[10, 20]   Οὐολούσκων τε τῶν ἀρχαίων οἰκητόρων  τῆς   πόλεως καὶ Ῥωμαίων τῶν ἀφικομένων
[10, 21]   τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος ἀγχοῦ  τῆς   πόλεως κατεστρατοπέδευσεν. οὐ τολμώντων δὲ
[10, 32]   πατρίκιοι κατεῖχον. ἀγαπήσειν γὰρ αὐτοὺς  τῆς   πόλεως λαχόντας μέρος, ἐπειδὴ τῆς
[10, 35]   δὲ πλείοσιν ἐδόκει μὴ παραχωρεῖν  τῆς   πόλεως μηδὲ κοινὰ πάντων ἐγκλήματα
[10, 9]   τινες λέγειν, ὅτι καὶ ἐντὸς  τῆς   πόλεως ἀνὴρ εἴη κρυπτόμενος
[10, 15]   μὲν ἐπὶ τὰ μετέωρα χωρία  τῆς   πόλεως, οἱ δ´ εἰς τοὺς
[10, 15]   ἔλεγον, ὅτι τῷ μὲν συμφέροντι  τῆς   πόλεως οὐδὲν ἀξιοῦσι πράττειν ἐναντίον,
[10, 21]   οὐ τολμώντων δὲ τῶν ἐκ  τῆς   πόλεως οὐκέτι χωρεῖν εἰς μάχην
[10, 14]   θορύβου. ~Ἐν τοιαύτῃ δὲ ταραχῇ  τῆς   πόλεως οὔσης ἀνήρ τις ἐκ
[10, 53]   μὲν οὖν ἐν τῇ νόσῳ  τῆς   πόλεως οὔσης στρατὸν ἐξάγειν ἐπ´
[10, 28]   δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ σωτηρίᾳ  τῆς   πόλεως, οὔτοι τό γ´ ἐν
[10, 24]   δὲ μαθών, ὅτι δικτάτωρ ἀποδέδεικται  τῆς   πόλεως, οὐχ ὅπως ἠγάπησε τηλικαύτης
[10, 21]   δὴ πάλιν ἀναγκασθέντες ἐξῆλθον ἐκ  τῆς   πόλεως πανστρατιᾷ, πολὺς καὶ ἀσύντακτος
[10, 58]   καὶ τῶν κατ´ ἐνιαυτὸν ἡγησαμένων  τῆς   πόλεως παραλαμβάνει πάλιν τὴν ἀρχὴν
[10, 59]   τὰς ἄλλας ἐξόδους τὰς ἐκ  τῆς   πόλεως. πόλεμον δ´ ἐξάγοντες ὑπερόριον
[10, 18]   πόλιν ἀπάξει Ῥωμαίους ἅπαντας ἐκ  τῆς   πόλεως στρατείαν κατὰ Οὐολούσκων παραγγείλας.
[10, 15]   πολέμου καὶ καταστῇ τὰ πράγματα  τῆς   πόλεως, συγχωρήσειν τοῖς δημάρχοις προθεῖναι
[10, 40]   πάλιν καὶ διιστάναι τὰ συμφέροντα  τῆς   πόλεως. ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὴν
[10, 35]   τοῖς ταραχωδεστάτοις ἀπιέναι πάλιν ἐκ  τῆς   πόλεως τοὺς δημοτικοὺς τὰ ὅπλα
[10, 15]   γενομένης ὡς ἐγνώσθη τὰ κεκρατημένα  τῆς   πόλεως φρούρια καὶ ὅστις ἦν
[10, 20]   ἤδη αὐτοὺς ὑπὸ τὴν ἅλωσιν  τῆς   πόλεως ὠσάμενοι διὰ τῶν πυλῶν
[10, 3]   καὶ καταλύειν ἀξιοῦντας τὸν πάτριον  τῆς   πολιτείας κόσμον αἰτίους ἀπέφαινον τῆς
[10, 52]   χάριν, ἀλλ´ ἐπαινέσας τοὺς δημάρχους  τῆς   προθυμίας ἀποδώσειν ἔφη τὴν καταδίκην.
[10, 25]   ἄνδρα εὖ ποιεῖν, ἐπαινέσας αὐτοὺς  τῆς   προθυμίας οὐθὲν τῶν διδομένων ἔλαβεν,
[10, 51]   καὶ ὅτι οὐδὲν ἀδικῶν, ἀλλὰ  τῆς   πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας ἕνεκα, φορτικὸς
[10, 31]   καὶ δεδοικότες, μὴ ἀπὸ ταύτης  τῆς   προφάσεως εἰς ἀπόνοιαν ἀναγκασθῶσιν οἱ
[10, 22]   κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀφειστήκει  τῆς   Ῥωμαίων ἀρχῆς, Σαβῖνοι μὲν ἐκ
[10, 14]   ὅσοις ἂν βουλομένοις ἀπηλλάχθαι  τῆς   Ῥωμαίων ἐπιφθόνου ἀρχῆς. ~Συνέβη δὲ
[10, 17]   πᾶσιν, οἷοι τότε ἦσαν οἱ  τῆς   Ῥωμαίων πόλεως προεστηκότες, ὡς αὐτουργοὶ
[10, 14]   διὰ τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε  τῆς   Ῥώμης κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον,
[10, 20]   τοῦ Λατίνων ἔθνους, ἀφέστηκε δὲ  τῆς   Ῥώμης οὐκ ἔλαττον σταδίων ἑκατόν.
[10, 20]   τῆς ἄκρας ἰδόντας ἐξιοῦσαν ἐκ  τῆς   Ῥώμης τὴν στρατιάν εὐσύνοπτα γάρ
[10, 6]   ὅτι ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ ὄντα  τῆς   σῆς ἀρετῆς ἄξιον, ἐγώ σοι
[10, 49]   Μάρκον Ἰκίλλιον, ἑνὸς τῶν ἐκ  τῆς   Σικκίου σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ
[10, 36]   ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα  τῆς   σπείρας ἀποδείξας. ἑτέρου τε πάλιν
[10, 36]   τροπῆς, καὶ τοῦ μὲν ἡγεμόνος  τῆς   σπείρας πεπτωκότος, τῶν δὲ σημείων
[10, 3]   καὶ τοὺς πατρικίους αἰτίους ἔσεσθαι  τῆς   στάσεως ἔλεγον ἀνομίαν αὔξοντας καὶ
[10, 30]   ἐπιόντα ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν. παυσαμένης δὲ  τῆς   στάσεως καταγράψαντες τὰς δυνάμεις οἱ
[10, 43]   πολιτῶν τοῖς μὲν βουλομένοις μετέχειν  τῆς   στρατείας ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πατρίδος
[10, 18]   εἶδε γεγονότας καὶ δεομένους ἀφεθῆναι  τῆς   στρατείας, ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι
[10, 20]   τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν λαμβανούσης  τῆς   στρατείας ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ τοῦ
[10, 7]   πόλιν. ὡς δὲ ἀνέστρεψαν ἀπὸ  τῆς   στρατείας, πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ τὴν
[10, 20]   ἐξιέναι· ἐὰν δέ τινες ἀπολειφθῶσι  τῆς   στρατείας Ῥωμαίων τῶν συμμάχων,
[10, 26]   τὴν καταγραφὴν καὶ τὴν ἔξοδον  τῆς   στρατιᾶς γενέσθαι, λόγων τε πολλῶν
[10, 22]   ὁμολογιῶν περὶ φιλίας. ἡγεῖτο δὲ  τῆς   στρατιᾶς Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος
[10, 24]   τὰ στρατόπεδα, μέρος μέν τι  τῆς   στρατιᾶς ἐπὶ τοῖς μετεώροις ἔταξεν,
[10, 23]   ἐπὶ τῆς πόλεως ἔπαρχος ἀπὸ  τῆς   σὺν αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον ἦν
[10, 11]   ἀλλ´ οὐχὶ συνδιεφθάρθαι καὶ κοινωνεῖν  τῆς   συνωμοσίας, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν δεδιότας,
[10, 12]   με ὑπολάβωσιν οὗτοι κοινωνὸν εἶναι  τῆς   συνωμοσίας, ἣν ἐφ´ ὑμῖν καὶ
[10, 3]   τῆς πολιτείας κόσμον αἰτίους ἀπέφαινον  τῆς   ταραχῆς. οἱ δὲ δήμαρχοι σφᾶς
[10, 25]   λόγον ἀποδοὺς ἐξωμόσατο τὴν ἀρχὴν  τῆς   τε βουλῆς δεομένης γῆν τε
[10, 13]   μὲν Οὐεργίνιος ἐκκλησίαν συναγαγὼν κατηγόρει  τῆς   τε βουλῆς καὶ τῶν ὑπάτων,
[10, 15]   ἀντὶ τοῦ κοινῇ συμφέροντος ἀλλαξαμένων,  τῆς   τε ἔξωθεν ἐπικουρίας οὐ λαβούσης
[10, 27]   δῆμος ἔλαβε. ~Φθειρομένης καὶ διαρπαζομένης  τῆς   τε Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων
[10, 33]   ἀπάγειν τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους,  τῆς   τε στρατολογίας ἀπολύειν ἔφασαν αὐτοὶ
[10, 47]   οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ ἐθαύμαζε  τῆς   τε φρονήσεως καὶ τῆς τόλμης
[10, 47]   ἐθαύμαζε τῆς τε φρονήσεως καὶ  τῆς   τόλμης τὸν ἄνδρα, λαβὼν τὰ
[10, 36]   τὸν στρατοπεδάρχην ἔσωσα· ὃς ἐμοὶ  τῆς   τότε βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς τῆς
[10, 58]   ὑπὸ πάντων ἐπαινούμενος ἦν  τῆς   τότε δεκαδαρχίας ἡγεμὼν Ἄππιος, καὶ
[10, 15]   ἐπιτελέσαι τῶν ὁμολογηθέντων πλησίον οὔσης  τῆς   τοῦ θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης δὲ
[10, 53]   τῷ πονηρὰς τὰς ἀναδόσεις ποιεῖν  τῆς   τροφῆς. καὶ οὐ μόνον ἐν
[10, 54]   οὐχ ἥκιστα ἐν τῇ σπάνει  τῆς   τροφῆς λαὸς χέρσου τῆς
[10, 38]   ἰδίαν, ὥσπερ οὐ συνελευθερωθέντες ἀπὸ  τῆς   τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ
[10, 47]   τε ἄλλων χρημάτων, ὧν ἐκ  τῆς   Τυσκλάνων λείας ἐπήγοντο πολλῶν πάνυ
[10, 22]   ἀσμένως δεξάμενοι τὸ συμβὰν ἀπὸ  τῆς   τύχης τὸν στρατιωτικὸν ἐποιοῦντο κατάλογον
[10, 34]   πρὸς ταῦτ´ ἀπελογοῦντο διδάσκοντες, ὅτι  τῆς   ὕβρεως οἱ δήμαρχοι ἄρξειαν αὐθαδείᾳ
[10, 4]   ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς  τῆς   ὑμετέρας γίνεται. τίνος οὖν ὑμῖν
[10, 54]   ἀλλὰ διακλέψαι τὸν λοιπὸν χρόνον  τῆς   ὑπατείας διενοοῦντο. ἔτυχε δὲ τὸν
[10, 55]   ἑαυτοὺς ἔσεσθαι. ἑκόντες γὰρ ἀποστήσεσθαι  τῆς   ὑπατείας τοῖς ἀνθ´ αὑτῶν αἱρεθησομένοις,
[10, 31]   ἔσχον οἱ δήμαρχοι παρασπάσαντές τι  τῆς   ὑπατικῆς δυναστείας. τὸν μὲν γὰρ
[10, 57]   ῥάβδους καὶ τὰ λοιπὰ παράσημα  τῆς   ὑπατικῆς εἶχεν ἐξουσίας, ὃς βουλήν
[10, 19]   τιμήν. κατεῖχε γὰρ αὐτὸν ἐπὶ  τῆς   ὑπατικῆς ἐξουσίας βουλὴ πολλὰς
[10, 10]   καὶ τιμὰς καὶ ἄλλους μισθοὺς  τῆς   ὑπουργίας. κἀκεῖνος ὑπέσχηται στρατιὰν αὐτοῖς
[10, 2]   τις καὶ ἀνήκεστος ἐξ ἐκείνης  τῆς   φιλονεικίας ἀναστήσεται τῇ πόλει συμφορά.
[10, 26]   τε Λατίνων καὶ τῶν ἐκ  τῆς   φρουρᾶς διασωθέντων μὲν βουλὴ
[10, 46]   χάρακος τὴν ἅλωσιν ἀπό τε  τῆς   φυγῆς καὶ τῆς κραυγῆς τῶν
[10, 26]   πάλιν στρατεύσαντες ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν  τῆς   χώρας αὐτῶν ἐδῄωσαν, καὶ ἧκον
[10, 30]   τρεψάμενος τοὺς πολεμίους καὶ πολλὰ  τῆς   χώρας αὐτῶν κακώσας τοῦ τε
[10, 25]   νικήσας Σαβίνους ἐκ παρατάξεως καὶ  τῆς   χώρας αὐτῶν πολλὴν καταδραμὼν ἀπῆγεν
[10, 32]   τῆς πόλεως λαχόντας μέρος, ἐπειδὴ  τῆς   χώρας οὐκ ἔξεστι διὰ τοὺς
[10, 58]   τε πάλιν ἐν ἀρχαιρεσίαις λοχίτισι  νομοθέτης   τὸ δεύτερον· σὺν δ´ αὐτῷ
[10, 6]   αὐτὸν οὐκ ὄντα τῆς σῆς  ἀρετῆς   ἄξιον, ἐγώ σοι τοῦτ´ ἔχω
[10, 36]   Οὐολούσκων πόλεμον. ἤμην γὰρ τότε  ἑπτακαιεικοσέτης,   ἐταττόμην δ´ ἔτι ὑπὸ λοχαγῷ.
[10, 48]   συνερρυηκὼς ἐκ τῶν ἀγρῶν  χερνήτης   καὶ αὐτουργὸς ὄχλος, καὶ προσνεμηθεὶς
[10, 33]   μὲν ὑπάτοις τῶν πατρικίων  νεότης,   τοῖς δὲ δημάρχοις πένης
[10, 38]   αὐτῶν ἐν τοῖς ὅπλοις  λαμπρότης,   ἀλλ´ ἐν τοῖς λόγοις, οὐδὲ
[10, 58]   τῇ βουλῇ δεξαμένου καὶ μετὰ  πλείστης   προθυμίας ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν οἱ
[10, 53]   ἔτος ἐτελεύτα. ~Ἐπὶ δὲ τῆς  ὀγδοηκοστῆς   καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα
[10, 31]   κράτος, ἐὰν τὸ στασιάζον ἐξ  αὐτῆς   ἀναιρεθῇ. τοῦτο δὴ φυλάττοντες τὸ
[10, 37]   οὔτε ἄλλην δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν  αὐτῆς   ἀποδεῖξαι δυνάμενοι. καὶ εἰ μὲν
[10, 60]   οὔτε δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   ἀρχῆς. ~Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν
[10, 33]   ὠφέλειαν τὸ στασιάζον ἀνελόντες ἐξ  αὐτῆς.   ἐγκύκλιον γὰρ δὴ τοῦτο καὶ
[10, 49]   ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ τῆς  αὐτῆς   ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται τύχης. ταῦτα
[10, 61]   ἐνιαυτὸν ἄρξαντες δεύτερον ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   ἐξουσίας μένοντες.
[10, 37]   ἀναιδέστατοι τὴν καλλίστην κατέχουσιν ἐξ  αὐτῆς   καὶ πολλὰ ἔτη κεκάρπωνται οὔτε
[10, 37]   τὴν ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν ἐξ  αὐτῆς   λαβών, οὐδ´ ὑμῶν, δημόται,
[10, 26]   δήμαρχοι πέμπτον ἔτος ἐπὶ τῆς  αὐτῆς   ὄντες ἐξουσίας ἐκώλυον, ὥσπερ καὶ
[10, 15]   οἱ δ´ εἰς τοὺς ἀναπεπταμένους  αὐτῆς   τόπους πολλοὺς σφόδρα ὄντας, οἱ
[10, 25]   τε αὐτῶν πορθήσας καὶ φρουρὰν  αὐτῆς   ὑπολιπὼν τόν τε ἡγεμόνα τοῦ
[10, 35]   ἦν τὸ κωλῦσον αὐτὴν ὑφ´  αὑτῆς   ἀπολωλέναι τὴν πόλιν· οὕτως ἕτοιμοι
[10, 46]   τῆς διώξεως ἀνέστρεφεν ἐπὶ τὸν  ἑαυτῆς   χάρακα. ~Μέσαι τ´ ἤδη νύκτες
[10, 12]   βίος ἀπολύει με πάσης ὑποψίας  τοιαύτης.   δὲ νομίζω τῇ τε
[10, 15]   μὲν Κλαύδιος οὐθὲν ἠξίου δεῖσθαι  τοιαύτης   συμμαχίας, ἥτις οὐχ ἑκούσιος, ἀλλ´
[10, 58]   δεδιότες, μὴ ταραχώδεις τινὲς ἄνθρωποι  τηλικαύτης   ἐξουσίας λαβόμενοι κακόν τι μέγα
[10, 24]   τῆς πόλεως, οὐχ ὅπως ἠγάπησε  τηλικαύτης   τιμῆς τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας εἶπεν·
[10, 29]   σχέτλιοι ὑμεῖς καὶ οὐδὲ πολῖται  ταύτης   ἄξιοι λέγεσθαι τῆς γῆς, ἣν
[10, 42]   μετριώτερον καὶ φιλανθρωπότερον, δὲ  ταύτης   ἡγούμενος τῆς γνώμης καὶ πείσας
[10, 27]   αὐτῇ καλῶν εὐψύχως ἀγωνιζομένοις ἀποθανεῖν.  ταύτης   μέντοι τῆς καλῆς πείρας οὔτ´
[10, 10]   δεῖ κρύφα παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ  ταύτης   μετρίας, ἄνδρα προσειλήφασιν εἰς ταῦτα
[10, 35]   ἦν χρόνος, ἀπέστησαν καὶ  ταύτης   τῆς ἐπιβολῆς τῇ δεήσει τῶν
[10, 31]   ποιήσαντα, καὶ δεδοικότες, μὴ ἀπὸ  ταύτης   τῆς προφάσεως εἰς ἀπόνοιαν ἀναγκασθῶσιν
[10, 23]   ὑπάτῳ. ἡγεῖτο δὲ τῆς δυνάμεως  ταύτης   Τίτος Κοίντιος ταμίας ἀνὴρ
[10, 29]   ἡμᾶς εὐλάβεια, μή ποτε οὐδὲ  ταύτης   τύχωμεν, ἐξ ἧς τῇ βουλῇ
[10, 45]   λάφυρα καὶ πᾶσα ἄλλη  βαρύτης,   ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά σου λέγοντος;
[10, 6]   πάρεστιν. δὲ τοῦ μειρακίου  βαρύτης   καὶ πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς
[10, 36]   δέοντα ἱκανὸς εἰπεῖν τε ὡς  στρατιώτης   οὐκ ἀδύνατος. ἔφη δ´ οὖν
[10, 9]   ἀγορὰν ἐγίνοντο, τῶν μὲν ἐκ  παρασκευῆς   παρηγγέλλετο αὐτοῖς ὑπὸ τῶν
[10, 3]   διεξιόντες ἐκ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ  παρασκευῆς·   καὶ τοῦτ´ ἐφ´ ἡμέρας ἐγίνετο
[10, 52]   γνώμης ἀμφότεροι πολλὰ καὶ ἐκ  παρασκευῆς   συγκείμενα διεξιόντες, καὶ τῶν ἄλλων
[10, 53]   πονηρὰς τὰς ἀναδόσεις ποιεῖν τῆς  τροφῆς.   καὶ οὐ μόνον ἐν τῇ
[10, 54]   ἥκιστα ἐν τῇ σπάνει τῆς  τροφῆς   λαὸς χέρσου τῆς γῆς
[10, 24]   μερῶν. ὥστε ἠναγκάσθησαν οἱ Αἰκανοὶ  τροφῆς   τε ἀπορούμενοι καὶ συμμάχων βοήθειαν
[10, 46]   τρίβων ἐπιλήψεσθαί τινων, αἳ κατὰ  κορυφῆς   ἄξουσιν ἡμᾶς ἐπὶ τὸν χάρακα·
[10, 46]   ἐπεισπεσόντες κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν κατὰ  κορυφῆς   γίνονται τῶν φυλάκων. ἔπειτ´ ἀλαλάξαντες
[10, 44]   σημεῖα ἐκέλευσεν ἀρθῆναι ἐκ τῆς  μάχης   καὶ προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος
[10, 36]   ἔτι ὑπὸ λοχαγῷ. γενομένης δὲ  μάχης   καρτερᾶς καὶ τροπῆς, καὶ τοῦ
[10, 44]   καθιστὰς ἄρχειν τε καὶ παύεσθαι  μάχης   τὸν καιρὸν ταμιεύων ἐκεῖνος ἦν·
[10, 3]   πολιτείας κόσμον αἰτίους ἀπέφαινον τῆς  ταραχῆς.   οἱ δὲ δήμαρχοι σφᾶς μὲν
[10, 14]   ὠσάμενος, ἔστι δὲ τῷ Καπιτωλίῳ  προσεχής,   κἀκείνης ἐγεγόνει κύριος. ἦν δὲ
[10, 30]   χρηστότερος ἔσται διπλασιασθείσης αὐτῷ τῆς  ἀρχῆς,   ἀνοητότερος δὲ καὶ βαρύτερος. οὐ
[10, 1]   δυνάμεις κατασχόντων, ἕως τῆς  ἀρχῆς   αὐτοῖς παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε δ´
[10, 57]   καὶ ἐπειδὴ βραχὺς τῆς  ἀρχῆς   αὐτοῖς χρόνος λειπόμενος ἦν,
[10, 58]   αὐτοῖς μένοιεν, ἐδόκει {δέ} τινος  ἀρχῆς   αὐτοκράτορος δεῖν. τὸ δὲ μάλιστα
[10, 31]   γὰρ τῶν πραττομένων ὑπὸ τῆς  ἀρχῆς   ἐκείνης ἐπισχεῖν κωλῦσαι τῶν
[10, 15]   σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ τῆς ἑαυτοῦ  ἀρχῆς   ἐπὶ τέλος ἀχθῇ τὰ δόξαντα
[10, 33]   ὑπάτων καὶ τῷ κράτει τῆς  ἀρχῆς   ἐρεθισμοί τέ τινες ἐγίνοντο καὶ
[10, 48]   ὥσπερ ἔφην, τῇ πρώτῃ τῆς  ἀρχῆς   ἡμέρᾳ θύσας εἰσιτήρια κατὰ νόμον,
[10, 58]   δημοτικὸς ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ τῆς  ἀρχῆς   ἠξίου κατέχειν ὡς οὐκ ἄλλου
[10, 22]   ὑφ´ ὧν οὐδὲν κακὸν πεπόνθατε,  ἀρχῆς   καὶ τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´
[10, 58]   διδάσκοντος ὅτι δίκαιόν ἐστι μιᾶς  ἀρχῆς   κατὰ πάντων ἀποδεικνυμένης εἶναί τι
[10, 54]   οὐκ ἀξιοῦντες ἐπὶ τῆς αὑτῶν  ἀρχῆς   καταλῦσαι τὴν ἀριστοκρατίαν πρόφασιν εὐπρεπῆ
[10, 49]   καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆς  ἀρχῆς   μέγα φρονοῦντα διπλασίως {ἔτι} ἐπερρώσθησαν
[10, 13]   αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνόητον τῆς  ἀρχῆς   μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ, ὅτε Κοίντιον
[10, 60]   δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς αὐτῆς  ἀρχῆς.   ~Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν
[10, 18]   πρὶν πᾶς τῆς  ἀρχῆς   μοι διέλθῃ χρόνος. ὡς οὖν
[10, 8]   εἰς ταῦτα τοῦ χρόνου τῆς  ἀρχῆς.   μέντοι δῆμος εἰς τὸν
[10, 17]   πελέκεις καὶ τἆλλα παράσημα τῆς  ἀρχῆς   παραστήσαντες ἀκολουθεῖν εἰς τὴν πόλιν
[10, 22]   αὐτὸν χρόνον ἀφειστήκει τῆς Ῥωμαίων  ἀρχῆς,   Σαβῖνοι μὲν ἐκ τοῦ φανεροῦ,
[10, 14]   βουλομένοις ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου  ἀρχῆς.   ~Συνέβη δὲ αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν
[10, 4]   ἀνθρώπους ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ τῆς  ἀρχῆς   τῆς ὑμετέρας γίνεται. τίνος οὖν
[10, 55]   ἂν οἱ δέκα τύχωσι τῆς  ἀρχῆς.   τούτους δὲ τοὺς ἄνδρας ἔκ
[10, 31]   εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν φύλακα τῆς  ἀρχῆς   τῶν ὑπάτων, κοινὴν ἁπάντων εἶναι
[10, 19]   ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον ἐτέλεσε τῆς  ἀρχῆς   χρόνον τὸ μὴ δέξασθαι τὴν
[10, 59]   διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς  ἀρχῆς   ὡς πρότερον, εἰς πολλὴν ἦλθε
[10, 49]   τῆς αὐτῆς ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται  τύχης.   ταῦτα τοῦ μειρακίου μαρτυρήσαντος οὐδεὶς
[10, 22]   δεξάμενοι τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς  τύχης   τὸν στρατιωτικὸν ἐποιοῦντο κατάλογον καὶ
[10, 49]   τὴν τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα μήτε  ψυχῆς   ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν.
[10, 36]   καὶ ὀμόσαντες ἀπέδειξαν ἡμέρας, ἐν  αἷς   ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ δήμου καὶ
[10, 21]   περὶ καταλύσεως τοῦ πολέμου, ἐν  αἷς   ἐγράφη, πόλεις τε καὶ χώρας
[10, 60]   ταῖς πρότερον ἐξενεχθείσαις προσέθηκαν· ἐν  αἷς   καὶ ὅδε νόμος ἦν,
[10, 39]   δίκας ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν  αἷς   μόναις ἔξεστιν ὑμῖν ἀποδείξασθαι τὴν
[10, 60]   εἰς ὁμόνοιαν τὰ ἔθνη γάμων  ἐπαλλαγαῖς   καὶ οἰκειοτήτων κοινωνίαις συγκερασθέντα. ὡς
[10, 59]   ὄντες ἀναστέλλοντες ἐκ τῶν στενωπῶν  πληγαῖς   τὸν ὄχλον, καὶ ἐπὶ
[10, 17]   ἀποδιδούς, τοτὲ δ´ ἀγῶσι καὶ  θέαις   ἀναλαμβάνων τὸ πλῆθος εἰς εὐπαθείας.
[10, 24]   ἐξεγεῖραι τὰς ψυχὰς δυνάμενον ἐλπίσιν  ἀγαθαῖς   ἔπειτα συναγαγὼν ἅπαντας τοὺς ἐν
[10, 59]   Ἀππίῳ Κλαυδίῳ δέκα ἄνδρες εἰδοῖς  μαΐαις,   ἦγον δὲ τοὺς μῆνας κατὰ
[10, 33]   νοσούσῃ πόλει μετρίαις χρῆσθαι ταῖς  στρατολογίαις   ἐπὶ τὸ βίᾳ προσαναγκάζειν τοὺς
[10, 26]   πρότερον ἐποίουν ἔτεσιν, ἐνιστάμενοι ταῖς  στρατολογίαις   τῶν ὑπάτων, τὸν ἐντὸς τείχους
[10, 54]   λαμπραῖς πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις, ἐν  εὐπαθείαις   τε καὶ θαλίαις πόλις
[10, 9]   δήμου τὸ πλεῖον ὑποκατακλινόμενον ταῖς  θεραπείαις   τῶν πατρικίων καὶ προθυμίαν οὐκέτι
[10, 38]   κληρουχίας Σπόριον Κάσσιον, τρισὶ μὲν  ὑπατείαις   κεκοσμημένον, δυσὶ δὲ θριάμβοις λαμπροτάτοις,
[10, 43]   ὠφελειῶν ἕνεκα τῶν ἐν ταῖς  στρατείαις   γινομένων πάντα κίνδυνον ἕτοιμον ἦν
[10, 10]   γενόμενοι δυνάμεθα· ἐπιπεσόντες δὲ ταῖς  οἰκίαις   τούς τε δημάρχους ἡμᾶς κατασφάττειν
[10, 54]   δαπάναις, ἐν εὐπαθείαις τε καὶ  θαλίαις   πόλις ἦν ὥσπερ εἰκός·
[10, 4]   τοὺς μὲν ἐπιεικεστέρους τῶν δημοτῶν  ὁμιλίαις   ἀνελάμβανον κεχαρισμέναις, τοὺς δ´ ἀπειθεῖς
[10, 22]   τοῖς πρεσβευταῖς ἐρχόμενος, ὡς ἐν  ἀσχολίαις   δή τισι γεγονώς. ἐπεὶ δ´
[10, 60]   ἔθνη γάμων ἐπαλλαγαῖς καὶ οἰκειοτήτων  κοινωνίαις   συγκερασθέντα. ὡς δὲ καὶ
[10, 60]   τῷ δικαίῳ προσνέμειν ἑαυτοὺς ταῖς  ἑταιρίαις,   ἐπειδὴ τὸ ἀσφαλὲς οὐκ ἐνῆν
[10, 41]   γένους τε ἀξιώσει λαμπρότατοι καὶ  ἑταιρίαις   μεγάλα δυνάμενοι πλούτῳ τε καὶ
[10, 3]   ἀθρόους, ὡς οὐκέτι ταῖς μακραῖς  δημηγορίαις   ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας ὑπὲρ αὐτοῦ
[10, 33]   αὐτοὺς ὡς ἐν νοσούσῃ πόλει  μετρίαις   χρῆσθαι ταῖς στρατολογίαις ἐπὶ τὸ
[10, 38]   τυραννίδι ἐπιχειρεῖν καὶ ψευδέσι καταγωνισάμενοι  μαρτυρίαις   δι´ οὐδὲν ἕτερον, ἀλλ´ ὅτι
[10, 33]   ἀλλὰ ταῖς ἐκ τῶν νόμων  τιμωρίαις   εἴς τε τὰ σώματα καὶ
[10, 58]   φανερῶς. ἀποδείκνυταί τε πάλιν ἐν  ἀρχαιρεσίαις   λοχίτισι νομοθέτης τὸ δεύτερον· σὺν
[10, 56]   τῶν ἄλλων· καὶ ἀπεδείχθησαν ἐν  ἀρχαιρεσίαις   ὑπὸ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας Ἄππιος
[10, 54]   καταφεύγειν, τὰ μὲν ἐν ταῖς  ἐκκλησίαις   δεόμενοι, τὰ δὲ καταμόνας συντυγχάνοντες·
[10, 26]   κατ´ ἀλλήλων ἔν τε ταῖς  ἐκκλησίαις   καὶ ἐπὶ τῆς βουλῆς μάτην
[10, 2]   προσγενόμενα, ὧν ἔνια οὔτ´ ἐν  δημοσίαις   εὑρίσκετο γραφαῖς οὔτε κατ´ ἄλλην
[10, 2]   τῆς πόλεως καὶ θεοὺς παραιτουμένους  θυσίαις   τε καὶ εὐχαῖς ἀποτρέψαι τὰ
[10, 12]   νέους ἐλαύνωμεν, ὡς εὑρηκότες ταῖς  αἰτίαις   ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ ἄρα τὰς
[10, 12]   τῶν ἐμῶν τινος ἐνόχου ταῖς  αἰτίαις   ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία ὑμῖν ἐροῦντα·
[10, 13]   τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ κρίνειν ἐπ´  αἰτίαις   ψευδέσιν εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα
[10, 5]   συμβῆναι δρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων ἐν  ἁψιμαχίαις,   πολλὰ δ´ ἴσως καὶ παθεῖν,
[10, 37]   ἄλλῃ ἐν παρατάξεσι καὶ ἐν  τειχομαχίαις   καὶ ἐν πεζοῖς καὶ ἐν
[10, 42]   διάγνωσιν. τίμημα δ´ ἐφάνη ταῖς  δίκαις   ὁρίσαι μήτε θάνατον μήτε φυγὴν
[10, 9]   τῶν πατρικίων τὸν ἄνδρα κατάγεσθαι  ξενικαῖς   δυνάμεσιν, ἵνα φυλακὴ καταλυθείῃ
[10, 57]   τοῦ δήμου τοὺς νόμους, στήλαις  χαλκαῖς   ἐγχαράξαντες αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν ἐν
[10, 57]   καὶ τοῦ δήμου τοὺς νόμους,  στήλαις   χαλκαῖς ἐγχαράξαντες αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν
[10, 4]   τοὺς δ´ ἀπειθεῖς καὶ ταραχώδεις  ἀπειλαῖς   κατεπλήττοντο κινδύνων, εἰ μὴ συμφρονήσειαν·
[10, 51]   τὸ δημοτικὸν μηδ´ ἄλλας ἐπ´  ἄλλαις   ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς ἄλλως τε καὶ
[10, 49]   ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντος οὐ  πολλαῖς   ὕστερον ἡμέραις καὶ Οὐετούριος ἑάλω·
[10, 43]   ἐν ταῖς ἑαυτῶν ἐπέμενον ἀμφότεροι  παρεμβολαῖς,   ἔπειτα καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων Αἰκανοὶ
[10, 34]   ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν ταῖς  φυλαῖς   τὴν ψῆφον. οἱ δ´ ὕπατοι
[10, 13]   οἱ δ´ εὐηθέστεροι πιστεύοντες ταῖς  φήμαις   ἀληθῆ· ὅσοι δὲ κακοήθεις ἦσαν
[10, 59]   ἐφόβουν θ´ οἱ προσηρτημένοι ταῖς  δέσμαις   τῶν ῥάβδων πελέκεις, οὓς ἔφερον
[10, 59]   τὰ ὅμοια πράττοντες οὐκέτι ταῖς  δέσμαις   τῶν ῥάβδων προσήρτων τοὺς πελέκεις,
[10, 54]   ἀγῶνες ἐπιφανεῖς λαμπραῖς πάνυ χορηγούμενοι  δαπάναις,   ἐν εὐπαθείαις τε καὶ θαλίαις
[10, 3]   ἀγορᾷ ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν  ἀποδειχθησομέναις   ἀρχαῖς καὶ τοῖς ἰδιώταις ὅρους
[10, 4]   ἐπιεικεστέρους τῶν δημοτῶν ὁμιλίαις ἀνελάμβανον  κεχαρισμέναις,   τοὺς δ´ ἀπειθεῖς καὶ ταραχώδεις
[10, 44]   τὸν πόλεμον. ἦν δ´ ἐν  ἐκείναις   ταῖς ἡμέραις τοῦ πολεμεῖν
[10, 60]   ἐδόκει· οἱ δὲ πάσαις κολακεύοντες  ἡδοναῖς,   ὁπόσαι πεφύκασιν ἀνθρώπων κρατεῖν, κατὰ
[10, 16]   ἀσφάλτου καὶ πίσσης πεπυρωμένης ἀγγεῖα  σφενδόναις   ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν λόφον·
[10, 39]   ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν αἷς  μόναις   ἔξεστιν ὑμῖν ἀποδείξασθαι τὴν ἐλευθερίαν.
[10, 1]   κομιδῇ δ´ ὀλίγα τινὰ ἐν  ἱεραῖς   ἦν βύβλοις ἀποκείμενα, νόμων
[10, 25]   λαμπρότατον ἁπάντων ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν  ἡμέραις   ἑκκαίδεκα ταῖς πάσαις, ἀφ´ ἧς
[10, 44]   ἦν δ´ ἐν ἐκείναις ταῖς  ἡμέραις   τοῦ πολεμεῖν ἐξουσία Ῥωμιλίῳ
[10, 49]   δὲ καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς ὕστερον  ἡμέραις   καὶ Οὐετούριος ἑάλω· τίμημα δὲ
[10, 33]   οἱ ὕπατοι, ταῖς δ´ ἑξῆς  ἡμέραις   πλείονος ὄχλου συρρέοντος εἰς τὴν
[10, 15]   γὰρ τέτταρσι ταῖς πρώταις  ἡμέραις   τέλος εἰλήφει τὰ πράγματα μέγα
[10, 35]   ὀργὰς ἐπράυναν. ἔπειτα ταῖς ἑξῆς  ἡμέραις   τὴν τρίτην ἀπ´ ἐκείνης ἐσομένην
[10, 3]   παρεκάλουν ἀθρόους, ὡς οὐκέτι ταῖς  μακραῖς   δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας ὑπὲρ
[10, 53]   γὰρ ἐπικουρεῖν ταῖς ἑτέρων βουλόμενοι  συμφοραῖς   ἁπτόμενοί τε καματηρῶν σωμάτων καὶ
[10, 54]   ἐπετελοῦντο δημοσίᾳ, καὶ ἀγῶνες ἐπιφανεῖς  λαμπραῖς   πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις, ἐν εὐπαθείαις
[10, 25]   θρίαμβον, ἐν ἡμέραις ἑκκαίδεκα ταῖς  πάσαις,   ἀφ´ ἧς παρέλαβε τὴν ἀρχήν,
[10, 60]   ἅπασιν εἶναι ἐδόκει· οἱ δὲ  πάσαις   κολακεύοντες ἡδοναῖς, ὁπόσαι πεφύκασιν ἀνθρώπων
[10, 49]   κύριοι κατέγνωσαν ἀδικεῖν οὕτως, ὥστε  πάσαις   ταῖς ψήφοις τῶν φυλῶν ἁλῶναι
[10, 50]   ἐκύρωσαν, ἵνα ταῖς ἀρχαῖς ἐξῇ  πάσαις   τοὺς ἀκοσμοῦντας παρανομοῦντας εἰς
[10, 60]   δυσὶ καὶ ταύτας ταῖς πρότερον  ἐξενεχθείσαις   προσέθηκαν· ἐν αἷς καὶ ὅδε
[10, 12]   καὶ νέους ἐλαύνωμεν, ὡς εὑρηκότες  ταῖς   αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ ἄρα
[10, 12]   τῶν ἐμῶν τινος ἐνόχου  ταῖς   αἰτίαις ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία ὑμῖν
[10, 50]   λοχίτιδος ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα  ταῖς   ἀρχαῖς ἐξῇ πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας
[10, 2]   συνεχεῖς ἐγίνοντο πεῖραί τε παντοῖαι  ταῖς   ἀρχαῖς κατ´ ἀλλήλων, ἐξ ὧν
[10, 39]   ὅπως παρ´ αὐτῶν λήψεσθε δίκας  ταῖς   γοῦν ψήφοις, ἐν αἷς μόναις
[10, 28]   δὲ αὐτοῦ μένοντες οἰκουρεῖτε ἅμα  ταῖς   γυναιξίν, καλοὶ καὶ γενναῖοι
[10, 33]   ἐγένοντο τῶν δημάρχων οἱ ὕπατοι,  ταῖς   δ´ ἑξῆς ἡμέραις πλείονος ὄχλου
[10, 59]   κατήφειαν. ἐφόβουν θ´ οἱ προσηρτημένοι  ταῖς   δέσμαις τῶν ῥάβδων πελέκεις, οὓς
[10, 59]   ἄρξαι τὰ ὅμοια πράττοντες οὐκέτι  ταῖς   δέσμαις τῶν ῥάβδων προσήρτων τοὺς
[10, 42]   νόμου διάγνωσιν. τίμημα δ´ ἐφάνη  ταῖς   δίκαις ὁρίσαι μήτε θάνατον μήτε
[10, 43]   πρόσω. τέως μὲν οὖν ἐν  ταῖς   ἑαυτῶν ἐπέμενον ἀμφότεροι παρεμβολαῖς, ἔπειτα
[10, 33]   συγγνώμην οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν, ἀλλὰ  ταῖς   ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις εἴς
[10, 54]   ἠναγκάζοντο καταφεύγειν, τὰ μὲν ἐν  ταῖς   ἐκκλησίαις δεόμενοι, τὰ δὲ καταμόνας
[10, 26]   ἐποιοῦντο κατ´ ἀλλήλων ἔν τε  ταῖς   ἐκκλησίαις καὶ ἐπὶ τῆς βουλῆς
[10, 35]   τῶν πολλῶν ὀργὰς ἐπράυναν. ἔπειτα  ταῖς   ἑξῆς ἡμέραις τὴν τρίτην ἀπ´
[10, 60]   μειονεκτοῦντες τῷ δικαίῳ προσνέμειν ἑαυτοὺς  ταῖς   ἑταιρίαις, ἐπειδὴ τὸ ἀσφαλὲς οὐκ
[10, 53]   τἀναγκαῖα ὑπηρετούντων. οἱ γὰρ ἐπικουρεῖν  ταῖς   ἑτέρων βουλόμενοι συμφοραῖς ἁπτόμενοί τε
[10, 44]   πόλεμον. ἦν δ´ ἐν ἐκείναις  ταῖς   ἡμέραις τοῦ πολεμεῖν ἐξουσία
[10, 9]   τοῦ δήμου τὸ πλεῖον ὑποκατακλινόμενον  ταῖς   θεραπείαις τῶν πατρικίων καὶ προθυμίαν
[10, 3]   αὐτῶν νόμους κεῖσθαι ἐν ἀγορᾷ  ταῖς   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις ἀρχαῖς
[10, 3]   αὐτὴν παρεκάλουν ἀθρόους, ὡς οὐκέτι  ταῖς   μακραῖς δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας
[10, 37]   ἀνέδησάν με οἱ σωθέντες ἐν  ταῖς   μάχαις ὑπ´ ἐμοῦ, τρεῖς δὲ
[10, 5]   ἔλαβε, πολιτῶν τε ὁπόσων ἐν  ταῖς   μάχαις ὑπερήσπισε καὶ τείχεσι πολεμίων
[10, 10]   ἓν γενόμενοι δυνάμεθα· ἐπιπεσόντες δὲ  ταῖς   οἰκίαις τούς τε δημάρχους ἡμᾶς
[10, 25]   ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν ἡμέραις ἑκκαίδεκα  ταῖς   πάσαις, ἀφ´ ἧς παρέλαβε τὴν
[10, 4]   νόμους, οὐχὶ μέρους τῶν ἐν  ταῖς   πόλεσιν οἰκούντων. τοῦ τε πονηροτάτου
[10, 60]   ἐν δέλτοις δυσὶ καὶ ταύτας  ταῖς   πρότερον ἐξενεχθείσαις προσέθηκαν· ἐν αἷς
[10, 15]   πολέμου· τρισὶ γὰρ τέτταρσι  ταῖς   πρώταις ἡμέραις τέλος εἰλήφει τὰ
[10, 24]   ἐκπρεπέσι προσῆγον καὶ πελέκεις ἅμα  ταῖς   ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν ἐσθῆτά τε
[10, 59]   ἐπισκεψόμενοι, τότε καὶ τοὺς πελέκεις  ταῖς   ῥάβδοις προσελάμβανον, ἵνα τὸ τῆς
[10, 43]   τῶν ὠφελειῶν ἕνεκα τῶν ἐν  ταῖς   στρατείαις γινομένων πάντα κίνδυνον ἕτοιμον
[10, 33]   ἐν νοσούσῃ πόλει μετρίαις χρῆσθαι  ταῖς   στρατολογίαις ἐπὶ τὸ βίᾳ προσαναγκάζειν
[10, 26]   τοῖς πρότερον ἐποίουν ἔτεσιν, ἐνιστάμενοι  ταῖς   στρατολογίαις τῶν ὑπάτων, τὸν ἐντὸς
[10, 60]   τῶν ἀπόρων καὶ τῶν ταπεινῶν  ταῖς   τύχαις τοὺς πλείους φανῆναι τυραννικῆς
[10, 13]   φόβον, οἱ δ´ εὐηθέστεροι πιστεύοντες  ταῖς   φήμαις ἀληθῆ· ὅσοι δὲ κακοήθεις
[10, 34]   ὑφέξοντας· ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν  ταῖς   φυλαῖς τὴν ψῆφον. οἱ δ´
[10, 49]   κατέγνωσαν ἀδικεῖν οὕτως, ὥστε πάσαις  ταῖς   ψήφοις τῶν φυλῶν ἁλῶναι τὸν
[10, 27]   δῆμος, τοὺς πατρικίους ἅμα τοῖς  πελάταις   καθοπλισαμένους τῶν τ´ ἄλλων πολιτῶν
[10, 40]   ἅμα τοῖς ἑταίροις τε καὶ  πελάταις,   ὅσοις ἂν ἕκαστοι πλείστοις δύνωνται.
[10, 43]   πόλεμον ἐξιέναι σὺν τοῖς ἑαυτῶν  πελάταις,   τῶν δ´ ἄλλων πολιτῶν τοῖς
[10, 43]   τε ἀποχρῶσα καὶ παρασκευαῖς κεχρημένη  λαμπροτάταις.   οἱ μὲν οὖν πολέμιοι προακούσαντες,
[10, 39]   ἰδιώτας οἷς πρὸς τὰ βίαια  ὑπηρέταις   ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες ὑπὸ δίκην,
[10, 34]   σώματα παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον  ὑπηρέταις   τε καὶ ἀγορανόμοις ἐπιτάττοντες ἄγειν
[10, 59]   δούλων γινόμενον, ἥκιστα φαίνηται τοῖς  πολίταις   ἐπαχθές. ~Τοῦτο δὴ θεασαμένοις ἅπασιν,
[10, 29]   καὶ οὐκ ἀξιοῦτε τοῖς ἑαυτῶν  πολίταις   ταύτην συγχωρῆσαι τὴν χάριν, ἀλλὰ
[10, 34]   ὅταν ἐκεῖνοι ψῆφον ἀναδῶσι τοῖς  δημόταις,   αὐτοὶ τὰ ὅπλα περιθήσειν τοῖς
[10, 41]   τε βουλομένοις κατὰ φυλὰς τοῖς  δημόταις   ἐμποδὼν ἐγίνοντο καὶ τὰ ἀγγεῖα
[10, 42]   κωλυθέντες ἐξεργάσωνται κακόν, καὶ τοῖς  δημόταις   ἐπιτρέπειν ἀγριαινομένοις εἰς τὰ χρήματα
[10, 31]   πολίτευμα καινὸν ἀξιῶν ἀπομερισθῆναι τοῖς  δημόταις   τόπον εἰς οἰκιῶν κατασκευὰς τὸν
[10, 36]   ἃς εἶχε καὶ τὰς ἐπὶ  ταύταις   εὐφροσύνας. ἐφ´ οἷς ἀγασθείς με
[10, 22]   Γράγχος οὐδ´ εἰς λόγους τοῖς  πρεσβευταῖς   ἐρχόμενος, ὡς ἐν ἀσχολίαις δή
[10, 23]   διὰ ταχέων. κἀκεῖνος ἐπιτρέψας τοῖς  πρεσβευταῖς   τὸν χάρακα φυλάττειν αὐτὸς σὺν
[10, 5]   τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ´ ἠξίου τοῖς  ἰδιώταις   αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν ᾐτιῶντο πα–
[10, 5]   τοῖς πολέμοις διετέλεσε, τοῖς μὲν  ἰδιώταις   ἐλευθερίαν κτώμενος, τῇ δὲ πατρίδι
[10, 3]   ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις ἀρχαῖς καὶ τοῖς  ἰδιώταις   ὅρους τῶν πρὸς ἀλλήλους δικαίων.
[10, 21]   ἐφεὶς δὲ καὶ ταῦτα τοῖς  στρατιώταις   διαρπάζειν Φάβιος καὶ πολλὰς
[10, 21]   λοιπὰ λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ  στρατιώταις   ἐσθῆτα καὶ τροφὰς καὶ ὅς´
[10, 25]   τοῖς τε σὺν αὐτῷ παραγενομένοις  στρατιώταις   καὶ τοῖς ἅμα Κοιντίῳ τῷ
[10, 21]   κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς  στρατιώταις   τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ
[10, 15]   τρισὶ γὰρ τέτταρσι ταῖς  πρώταις   ἡμέραις τέλος εἰλήφει τὰ πράγματα
[10, 43]   ἐξῆλθε πλήθει τε ἀποχρῶσα καὶ  παρασκευαῖς   κεχρημένη λαμπροτάταις. οἱ μὲν οὖν
[10, 1]   Ῥωμαίοις οὔτ´ ἰσηγορία, οὐδ´ ἐν  γραφαῖς   ἅπαντα τὰ δίκαια τεταγμένα· ἀλλὰ
[10, 2]   ἔνια οὔτ´ ἐν δημοσίαις εὑρίσκετο  γραφαῖς   οὔτε κατ´ ἄλλην φυλαττόμενα μνήμην
[10, 16]   καρτερικὸν ἀποδείξασθαι, ἀλλ´ ἑκηβόλοις χρῆσθαι  μάχαις.   ἦσαν δὲ τῶν μὲν κάτωθεν
[10, 37]   με οἱ σωθέντες ἐν ταῖς  μάχαις   ὑπ´ ἐμοῦ, τρεῖς δὲ πολιορκητικοὺς
[10, 5]   πολιτῶν τε ὁπόσων ἐν ταῖς  μάχαις   ὑπερήσπισε καὶ τείχεσι πολεμίων ὁσάκις
[10, 50]   ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα ταῖς  ἀρχαῖς   ἐξῇ πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας
[10, 3]   ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις  ἀρχαῖς   καὶ τοῖς ἰδιώταις ὅρους τῶν
[10, 2]   ἐγίνοντο πεῖραί τε παντοῖαι ταῖς  ἀρχαῖς   κατ´ ἀλλήλων, ἐξ ὧν οὐκ
[10, 2]   θεοὺς παραιτουμένους θυσίαις τε καὶ  εὐχαῖς   ἀποτρέψαι τὰ δεινά· καὶ κρείττους
[10, 60]   ἀπόρων καὶ τῶν ταπεινῶν ταῖς  τύχαις   τοὺς πλείους φανῆναι τυραννικῆς κόλακας
[10, 12]   δημοτικὸν ἠγριωμένον αὐτοῖς ἕτοιμον ἡμῖν  εἰς   βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν τε
[10, 17]   οὗ τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον  εἰς   ἀγῶνα θανάτου καταστήσαντες οἱ δήμαρχοι
[10, 45]   ἀξιούντων ἐλεύθερα φρονεῖν· οὐ γὰρ  εἰς   ἄδηλον, ἀλλ´ εἰς ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις
[10, 51]   τὰς ἐν Ἰταλίᾳ, τοὺς δ´  εἰς   Ἀθήνας· οἵτινες αἰτησάμενοι παρὰ τῶν
[10, 35]   πράγματα καὶ δόντες ἑαυτοῖς χρόνον  εἰς   ἀμείνω λογισμὸν αὐτοί τε μετριώτεροι
[10, 50]   καὶ ὑπὸ τῶν κρατίστων ἀνδρῶν  εἰς   ἀμφότερα καὶ τὸ συγχωρεῖν καὶ
[10, 51]   μὲν ἀκούειν κακῶς, τὸ δ´  εἰς   ἀνδρῶν ἐπιφανῶν θανάτους τε καὶ
[10, 50]   ἐπὶ πᾶσι Ῥωμαίοις γράφειν καὶ  εἰς   ἅπαντα χρόνον φυλαχθησομένους, διάγνωσιν ἀπέδωκαν
[10, 31]   μὴ ἀπὸ ταύτης τῆς προφάσεως  εἰς   ἀπόνοιαν ἀναγκασθῶσιν οἱ πατρίκιοι τραπέσθαι.
[10, 9]   τε νέων τοὺς πλεῖστον δυναμένους  εἰς   ἀπόνοιαν φανερὰν προεληλυθότας, οὓς οὐκ
[10, 49]   περὶ τὴν ψηφοφορίαν ἐνθυμηθέντες, ὅτι  εἰς   ἀργύριον ζημιώσεται ἁλοὺς καὶ
[10, 1]   καὶ γεωργοῦντες διὰ πολλῶν ἡμερῶν  εἰς   ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς ἀγορὰς
[10, 59]   δήμου ψηφίσμασι σπανίως καὶ  εἰς   αὐτὰ τἀναγκαῖα χρώμενοι, τὰ δὲ
[10, 3]   αὐτὸν ἔμελλον, παρεῖναι τοὺς δημότας  εἰς   αὐτὴν παρεκάλουν ἀθρόους, ὡς οὐκέτι
[10, 48]   ἀγορὰν ἐνέπλησε καὶ τοὺς φέροντας  εἰς   αὐτὴν στενωπούς. ~Πρώτη μὲν οὖν
[10, 2]   ἦν· νιφετὸς ἐξ οὐρανοῦ κατέσκηψεν  εἰς   γῆν πολὺς οὐ χιόνα καταφέρων,
[10, 54]   εἰς ἱστορίας ἀφήγησιν ἐλθεῖν ἄξιον.  ~Εἰς   δὲ τοὐπιὸν ἔτος ὕπατοι μὲν
[10, 9]   προείδετο τῶν ἄδικα πάσχειν μελλόντων,  εἰς   δεινὰς ἂν ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς.
[10, 48]   αὐτῶν ἀγωνιζομένοις. μάλιστα δ´ αὐτοὺς  εἰς   δέος ἤγαγεν τῶν ὑπατευσάντων
[10, 35]   δῆμον ἔλεγον, ὅτι τὰς μὲν  εἰς   ἑαυτοὺς ὕβρεις ἀφείκασι χαρισάμενοι πολλοῖς
[10, 45]   οὐ γὰρ εἰς ἄδηλον, ἀλλ´  εἰς   ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις με θάνατον· πλὴν
[10, 30]   ἀντὶ τῶν πέντε δημάρχων δέκα  εἰς   ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδείκνυσθαι. τοῦτο οἱ
[10, 18]   ἐν ὑπαίθρῳ χειμάσοντες παρασκευάσασθε τὰ  εἰς   ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐπιτήδεια. τούτοις
[10, 18]   ποιεῖσθαι καταγραφήν, συναγαγὼν τὸ πλῆθος  εἰς   ἐκκλησίαν εἶπεν, ὅτι πάντες ὀμωμόκασι
[10, 15]   δὲ δήμαρχοι προσκαλεσάμενοι τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν ἔλεγον, ὅτι τῷ μὲν
[10, 25]   νόμῳ, ἀλλὰ συναγαγὼν τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν καὶ περὶ τῶν πεπραγμένων
[10, 19]   διαβολήν. συναγαγὼν δὲ τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν κατηγορίαν τῶν
[10, 28]   οἱ μὲν ὕπατοι τὸν δῆμον  εἰς   ἐκκλησίαν συνεκάλουν. συνελθόντος δ´ ὡς
[10, 33]   δημαγωγεῖν τὰ πλήθη· καὶ συναγαγόντες  εἰς   ἐκκλησίαν τά τ´ ἄλλα τῶν
[10, 14]   φυγάδας εἰσδέχεσθαι καὶ τοὺς δούλους  εἰς   ἐλευθερίαν καλεῖν καὶ χρεῶν ἄφεσιν
[10, 40]   διεσπασμένον καὶ κωλύεσθαι πρὸς αὐτῶν  εἰς   ἓν συνελθεῖν. ἐδόκει ταῦτα κράτιστα
[10, 55]   τῆς βουλῆς. τούτους δ´ ἄρχειν  εἰς   ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς ἂν ἀποδειχθῶσιν
[10, 25]   ἄξιον, ὅτι τὴν τοσαύτην ἀρχὴν  εἰς   ἑξάμηνον εἰληφὼς οὐκ ἐχρήσατο παντὶ
[10, 52]   τοῦ δημοσίου καὶ ἄλλος κόσμος  εἰς   ἐπίδειξιν τῆς ἡγεμονίας ἀποχρῶν. καὶ
[10, 27]   οὐθὲν ἐν τῷ παρόντι κατεπείγουσαν  εἰς   ἑτέρους ἀναβαλέσθαι καιροὺς ἐπιτηδειοτέρους, τὸν
[10, 17]   καὶ θέαις ἀναλαμβάνων τὸ πλῆθος  εἰς   εὐπαθείας. ὡς δ´ αἱ σκήψεις
[10, 37]   δημόται, τὰ φανερώσαντά με καὶ  εἰς   ἡγεμονίας προαγαγόντα γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ
[10, 7]   πρῶτον ἔσκωπτόν τε καὶ ὕβριζον  εἰς   ἡμᾶς, οἷα μεθύοντες ἂν νέοι
[10, 53]   νόσους οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν  εἰς   ἱστορίας ἀφήγησιν ἐλθεῖν ἄξιον. ~Εἰς
[10, 51]   μήτε τοὺς νῦν ἄρχοντας προβαλόντας  εἰς   κίνδυνον πρόδηλον, ἔπειτα ἐγκαταλιπόντας ἐν
[10, 22]   χρόνον διέτριψεν Γράγχος οὐδ´  εἰς   λόγους τοῖς πρεσβευταῖς ἐρχόμενος, ὡς
[10, 54]   ἀποδεῖξαι, ποιῆσαι δὲ τοῦτ´ οὐκ  εἰς   μακράν, ἀποδειχθέντων δὲ τῶν ὑπάτων
[10, 10]   ἂν δεηθῶσιν· ἥξει τε οὐκ  εἰς   μακρὰν αὐτὸς μὲν ἐπαγόμενος τοὺς
[10, 23]   βιάσασθαί τε προελόμενοι καὶ προελθόντες  εἰς   μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς πληγὰς
[10, 21]   καὶ ἀσύντακτος ὄχλος, καὶ συμβαλόντες  εἰς   μάχην ἔτι κάκιον ἀγωνισάμενοι κατακλείονται
[10, 24]   αὐτὸς ἔχων προῆγεν ἐκτεταγμένην ὡς  εἰς   μάχην. καὶ Κοίλιος οὐθὲν
[10, 21]   ἐκ τῆς πόλεως οὐκέτι χωρεῖν  εἰς   μάχην πρῶτον μὲν τὴν γῆν
[10, 43]   ἐπετίθεντο, προὐκαλοῦντό τ´ αὐτοὺς πολλάκις  εἰς   μάχην. ~Ταῦθ´ ὁρῶσι τοῖς ὑπάτοις
[10, 21]   ἐλπίδα τοῦ προελεύσεσθαι τοὺς ἔνδον  εἰς   μάχην, ὡς οὐδεμία ἐξῄει στρατιά,
[10, 13]   ἐστι; τί οὐ κατάγετε αὐτὸν  εἰς   μέσον, ἵν´ ἀπ´ ἐκείνου πρῶτον
[10, 10]   φέρειν τοὺς περὶ αὐτῶν λόγους  εἰς   μέσον, ταραχάς τε ὑποπτεύοντες ἔσεσθαι
[10, 41]   κεκραγότων δὲ τῶν δημάρχων καὶ  εἰς   μέσους αὐτοὺς ὠθουμένων ἐκείνοις μὲν
[10, 44]   εἰκὸς ἐν ἀναχωρήσει ταχείᾳ, καὶ  εἰς   μίαν ὁδὸν ἅπαντες βιαζόμενοι,
[10, 55]   ἐθισμούς. ἐνίκα δὲ τῶν  εἰς   νέωτα μελλόντων ὑπατεύειν γνώμη, ἣν
[10, 47]   τῆς ἐπὶ τὸν θάνατον ἀποστολῆς  εἰς   νοῦν βάλλεται τὴν δόξαν ἀφελέσθαι
[10, 28]   τισιν ἁλισκομένοις ὑπὸ τῶν πολεμίων  εἰς   νοῦν ἦλθε μήτε γυναικῶν αὐτοῖς
[10, 31]   ἀξιῶν ἀπομερισθῆναι τοῖς δημόταις τόπον  εἰς   οἰκιῶν κατασκευὰς τὸν καλούμενον Αὐεντῖνον.
[10, 47]   δὲ δῆμος ἀκούσας τὸν λόγον  εἰς   οἶκτόν τε καὶ δάκρυα προὔπεσεν
[10, 5]   ὁσάκις πρῶτος ἐπέβη. τελευτῶν δ´  εἰς   οἴκτους κατέβαινε καὶ δεήσεις, ἀντὶ
[10, 5]   μὴ ἔχειν ἐφ´ οἷς ἥμαρτεν  εἰς   ὀλίγους, ἀλλὰ καὶ χάριν εἰδέναι
[10, 48]   τῶν περυσινῶν ὑπάτων Γάιον Οὐετούριον  εἰς   ὁμοίαν δίκην προσεκαλέσατο. πολλῆς δὲ
[10, 19]   ἀπαραχώρητον τῆς ἐξουσίας οὔτε αὐτὸς  εἰς   ὁμοίαν ἐκείνοις ἥξειν διαβολήν. συναγαγὼν
[10, 60]   ἕτερον τὸ μὴ συνελθεῖν  εἰς   ὁμόνοιαν τὰ ἔθνη γάμων ἐπαλλαγαῖς
[10, 49]   ἀργύριον ζημιώσεται ἁλοὺς καὶ  εἰς   οὐδὲν ἕτερον, καὶ τοῖς δημοτικοῖς
[10, 15]   ἐπικουρίας οὐ λαβούσης χρόνον ἱκανὸν  εἰς   παρασκευὴν τοῦ πολέμου· τρισὶ γὰρ
[10, 32]   τε, ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα  εἰς   πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα συνοίσει
[10, 59]   τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς ὡς πρότερον,  εἰς   πολλὴν ἦλθε δυσθυμίαν καὶ κατήφειαν.
[10, 25]   τὰ μὲν ἐπιφανέστατα τῶν λαφύρων  εἰς   Ῥώμην ἐκέλευσε φέρειν, τὰ δ´
[10, 47]   καὶ διανύσας σπουδῇ τὴν ὁδὸν  εἰς   Ῥώμην παρῆν. ὡς δ´ ὤφθησαν
[10, 23]   αὐτῷ τὰ ὅπλα. ἀφικομένης δ´  εἰς   Ῥώμην περὶ τούτων ἀγγελίας Κόιντος
[10, 14]   ὅσων δεῖ πολέμῳ πάντα εὐτρεπισάμενος,  εἰς   σκάφας ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας δὲ
[10, 17]   Κοίντιος ἄρουράν τινα ὑπεργαζόμενος  εἰς   σποράν, αὐτὸς ἀκολουθῶν τοῖς σχίζουσι
[10, 23]   οὐχ ὃν ἐβούλοντο ἐκλέξασθαι τόπον  εἰς   στρατοπεδείαν, ἀλλ´ ὃν ἔδωκεν αὐτοῖς
[10, 57]   ἐνιαυτὸν ἑκάστου τὴν ἡγεμονίαν παραλαμβάνοντος  εἰς   συγκείμενόν τινα ἡμερῶν ἀριθμόν. ἅπαντες
[10, 15]   πολλοὺς σφόδρα ὄντας, οἱ δ´  εἰς   τὰ παρακείμενα πεδία· ὅσοι δ´
[10, 10]   δέ, ὅτι ξενικῆς αὐτοῖς χειρὸς  εἰς   τὰ πράγματα δεῖ κρύφα παρασκευασθείσης
[10, 34]   εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ  εἰς   τὰ σώματα προπηλακισθέντες. ἠξίουν τε
[10, 34]   μηδὲν ὧν οἱ νόμοι κεκωλύκασιν  εἰς   τὰ τῶν δημάρχων πλημμελῆσαι σώματα,
[10, 42]   καὶ τοῖς δημόταις ἐπιτρέπειν ἀγριαινομένοις  εἰς   τὰ χρήματα τῶν ἀνδρῶν ἐκχέαι
[10, 44]   τὸ σύνθημα διδοὺς καὶ  εἰς   τάξιν καθιστὰς ἄρχειν τε καὶ
[10, 7]   νέοι καὶ αὐθάδεις {ὡς ἂν}  εἰς   ταπεινοὺς καὶ πένητας {ὑβρίσαιεν} ὡς
[10, 59]   μῆνας κατὰ σελήνην, καὶ συνέπιπτεν  εἰς   τὰς εἰδοὺς πανσέληνος· πρῶτα
[10, 51]   παραινῶ, πρέσβεις ἑλέσθαι τοὺς μὲν  εἰς   τὰς Ἑλληνίδας πόλεις τὰς ἐν
[10, 32]   μὲν οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος  εἰς   τὰς κατασκευὰς τῶν οἰκήσεων ἐδαπανήθη.
[10, 30]   Ῥωμαίων ὑπερβαλέσθαι δύναμιν, ἀλλ´ ἠναγκάσθησαν  εἰς   τὰς πόλεις ἀπελθεῖν ἀποβαλόντες τὸ
[10, 53]   παρασκευαζομένων αὐτὴ νόσος κατέσκηψεν  εἰς   τὰς πόλεις. διῆλθε δ´ οὐ
[10, 41]   δὲ τὸ πλεῖον τῆς ἡμέρας  εἰς   ταῦτα ἐδαπανήθη, καὶ δῆμος
[10, 8]   ἔτι αὐτοῖς ἐξεγένετο διαπράξασθαι δαπανηθέντος  εἰς   ταῦτα τοῦ χρόνου τῆς ἀρχῆς.
[10, 10]   οὐδὲ ταύτης μετρίας, ἄνδρα προσειλήφασιν  εἰς   ταῦτα τῶν ὑμετέρων φυγάδων Καίσωνα
[10, 54]   Πόπλιος Σήστιος· δὲ νόσος  εἰς   τέλος ἐλώφησε. καὶ μετὰ τοῦτο
[10, 40]   ἐκέλευόν τε ἅπασιν ἥκειν ἕωθεν  εἰς   τὴν ἀγορὰν ἅμα τοῖς ἑταίροις
[10, 15]   τόπους, οἱ μὲν ὕπατοι προελθόντες  εἰς   τὴν ἀγορὰν ἐκάλουν τοὺς πολίτας
[10, 50]   πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας παρανομοῦντας  εἰς   τὴν ἑαυτῶν ἐξουσίαν ζημιοῦν. τέως
[10, 34]   τῶν δημάρχων πλημμελῆσαι σώματα, παραγενομένους  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν ἀπομόσαι, εἰ δ´
[10, 56]   δόγμα λαβόντες οἱ δήμαρχοι προῆλθον  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἀναγνόντες ἐν
[10, 15]   τὰ κράτιστα ἐδόκει λέγειν, προελθὼν  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν καὶ λόγον εὐπρεπῆ
[10, 3]   ἀπέστησαν· συναγαγόντες δὲ τὸ πλῆθος  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν ὑπέσχοντο τῷ δήμῳ
[10, 34]   περὶ αὐτοὺς συνωμοσίας οὐ μόνον  εἰς   τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς
[10, 17]   κελεύσαντος κοσμιώτερον ἑαυτὸν ποιῆσαι παρελθὼν  εἰς   τὴν καλύβην καὶ ἀμφιεσάμενος προῆλθεν.
[10, 49]   μέγα φρονοῦντα διπλασίως {ἔτι} ἐπερρώσθησαν  εἰς   τὴν κατ´ αὐτοῦ ὀργὴν οἱ
[10, 57]   ἐκύρωσαν. ἔπειτα τὸν δῆμον καλέσαντες  εἰς   τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ἱερομνημόνων τε
[10, 7]   ταῦτα αἵματι πεφυρμένους αἴρουσι καὶ  εἰς   τὴν οἰκίαν ἀπεκόμισαν, τὸν μὲν
[10, 21]   κάκιον ἀγωνισάμενοι κατακλείονται τὸ δεύτερον  εἰς   τὴν πόλιν, αἰσχρῶς καὶ ἀνάνδρως
[10, 8]   πλείους πονηρὸν ἔθος οὐκ ἀξιοῦντες  εἰς   τὴν πόλιν εἰσάγειν. ἦν δὲ
[10, 33]   ἑξῆς ἡμέραις πλείονος ὄχλου συρρέοντος  εἰς   τὴν πόλιν ἐκ τῶν ἀγρῶν,
[10, 23]   συντόνῳ χρησάμενος ἱππασίᾳ· εἰσελθὼν δ´  εἰς   τὴν πόλιν ἔτι πολλῆς νυκτὸς
[10, 6]   ἠγάπησε, καὶ πονηρῶν ἔργων ζῆλον  εἰς   τὴν πόλιν ἡμῶν εἰσαγήοχεν. εἰ
[10, 17]   παράσημα τῆς ἀρχῆς παραστήσαντες ἀκολουθεῖν  εἰς   τὴν πόλιν ἠξίουν. κἀκεῖνος μικρὸν
[10, 24]   ἅπαντες κακῶς. μετὰ ταῦτα παραγενόμενος  εἰς   τὴν πόλιν πρῶτον μὲν ἐθάρρυνε
[10, 17]   τῶν ἔνδον ἐπιμελεῖσθαι παραγγείλας ᾤχετο  εἰς   τὴν πόλιν. ταῦτα δὲ οὐχ
[10, 43]   τῶν γὰρ Τυσκλάνων κατὰ πλῆθος  εἰς   τὴν Ῥώμην ἀφικομένων καὶ λεγόντων,
[10, 20]   ὡς δ´ ἀπηγγέλθη τὸ δεινὸν  εἰς   τὴν Ῥώμην ἐκ τῶν διαφυγόντων
[10, 23]   φυλάττειν αὐτὸς σὺν ὀλίγοις ἱππεῦσιν  εἰς   τὴν Ῥώμην ἐλαύνει συντόνῳ χρησάμενος
[10, 25]   ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀναγκάσας ἀνέστρεψεν  εἰς   τὴν Ῥώμην καὶ κατήγαγε λαμπρότατον
[10, 53]   τὴν ὕπατον ἀρχήν, λοιμικὴ νόσος  εἰς   τὴν Ῥώμην κατέσκηψε μεγίστη τῶν
[10, 21]   πρῶτος εἰσελαύνει μετὰ τῶν ἱππέων  εἰς   τὴν τῶν πολεμίων παρεμβολήν, καὶ
[10, 2]   τε καὶ ἀποτροπαίοις, ἔπειτα συναχθέντες  εἰς   τὸ βουλευτήριον οἱ σύνεδροι παρόντων
[10, 33]   ὅτι πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἐκέλευσαν  εἰς   τὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν τὴν δημαρχικὴν
[10, 34]   τε καὶ ἀγορανόμοις ἐπιτάττοντες ἄγειν  εἰς   τὸ δεσμωτήριον ἄρχοντας, οἷς τὸ
[10, 21]   καὶ ἄργυρος καὶ χαλκὸς ἐνῆν,  εἰς   τὸ δημόσιον ἐκέλευσεν ἀναφέρειν, ἀνδράποδα
[10, 13]   κρύπτετε τὰς πίστεις, ἀλλ´ οὐκ  εἰς   τὸ ἐμφανὲς ἄγετε; ἀλλ´ οἶμαι
[10, 45]   καὶ ἀποδιδράσκεις τὸν κίνδυνον, ἑτέροις  εἰς   τὸ ἔργον χρήσομαι. σὺ δὲ
[10, 35]   τοὺς δημοτικοὺς τὰ ὅπλα ἀναλαμβάνοντας  εἰς   τὸ ἱερὸν ὄρος, ἔνθα καὶ
[10, 52]   ἐκτισμάτων ἐπὶ τῇ δίκῃ καὶ  εἰς   τὸ λοιπὸν διαλλάττομαι· νικᾷ γὰρ
[10, 32]   συνοίσει τῇ πόλει, μάλιστα δὲ  εἰς   τὸ μὴ στασιάζειν ἔτι περὶ
[10, 19]   καταστήσας ὑπάτους ἀπῄει πάλιν  εἰς   τὸ μικρὸν ἐκεῖνο καλύβιον καὶ
[10, 25]   διδομένων ἔλαβεν, ἀλλ´ ἀπῆλθε πάλιν  εἰς   τὸ μικρὸν ἐκεῖνο χωρίον, καὶ
[10, 2]   ἐχθρῶν. ὡς δ´ ἐξηνέχθη ταῦτ´  εἰς   τὸ πλῆθος, ἱερὰ μὲν πρῶτον
[10, 42]   τῶν ἄλλων πατρικίων τοῖς παραληφθεῖσιν  εἰς   τὸ συνέδριον ἔτυχον δ´ οἱ
[10, 2]   χρησμοῖς, ὅτι πολεμίων ἀλλοεθνῶν παρελθόντων  εἰς   τὸ τεῖχος ἀγὼν ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ
[10, 32]   ἀνέθεσαν ἐν τῷ Αὐεντίνῳ κομίσαντες  εἰς   τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερόν. κυρωθέντος
[10, 17]   πῖλον. ἰδὼν δὲ πλῆθος ἀνθρώπων  εἰς   τὸ χωρίον εἰσιόντων τό τε
[10, 10]   μέρος οὐ πολὺ καὶ τῶν  εἰς   τόδε συλλεγομένων τὸ συνέδριον πρεσβυτέρων,
[10, 58]   τρὶς ὑπατεύσας, ἀνὴρ ἀνεπίληπτος  εἰς   τόδε χρόνου γενόμενος περὶ πᾶσαν
[10, 23]   ἐκ ποδὸς ἑπομένων, βουλόμενος αὐτοὺς  εἰς   τοιαῦτα προαγαγέσθαι χωρία, ἐν οἷς
[10, 55]   καὶ δῆμος ἐπιψηφίσῃ, κύρια  εἰς   τὸν ἅπαντα εἶναι χρόνον, καὶ
[10, 17]   τὴν πρώτην τάξιν ἐκάλεσεν, εἰσελθόντες  εἰς   τὸν ἀποδειχθέντα τόπον οἵ τ´
[10, 23]   ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς πληγὰς λαβόντες  εἰς   τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν χάρακα.
[10, 35]   αὖθις τι χρὴ ποιεῖν  εἰς   τὸν δῆμον ἀφικόμενοι. ἐνίοις μὲν
[10, 31]   γραφέντα νόμον προβουλεῦσαί τε καὶ  εἰς   τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ἀναβαλλομένων δὲ
[10, 26]   ὑπάτων ὑπομενόντων προβουλεῦσαί τε καὶ  εἰς   τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν τὸν νόμον,
[10, 3]   τε κοινῶν καὶ τῶν ἰδίων  εἰς   τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν· τοὺς δὲ
[10, 10]   ἐν χερσὶν ὄντα ἐπιδέχεται, πρὶν  εἰς   τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν, ὑμῖν πρώτοις
[10, 24]   ἡσσηθεὶς Γράγχος κατακλείεται πάλιν  εἰς   τὸν ἑαυτοῦ χάρακα. καὶ μετὰ
[10, 30]   αὐτῷ γραφέντα νόμον δέκα δημάρχους  εἰς   τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν. παυσαμένης
[10, 58]   πόλεως παραλαμβάνει πάλιν τὴν ἀρχὴν  εἰς   τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτόν. ταῦτα κατ´
[10, 8]   τῆς ἀρχῆς. μέντοι δῆμος  εἰς   τὸν ἐπιόντα πάλιν ἐνιαυτὸν ἄρχοντας
[10, 9]   φυλακὴ καταλυθείῃ νῦν τε καὶ  εἰς   τὸν λοιπὸν χρόνον τῶν δημοτικῶν·
[10, 47]   σίτου καὶ ἐσθῆτος καὶ τῶν  εἰς   τὸν πόλεμον ἐπιτηδείων γεμούσας τῶν
[10, 53]   ἀπογενομένων, πολλῷ δ´ ἔτι πλείους  εἰς   τὸν ποταμὸν ἐνέβαλλον· ἀφ´ ὧν
[10, 17]   πᾶσαι κατανάλωντο, τελευτῶν ἔφη δεῖν  εἰς   τὸν τοῦ τεθνηκότος ὑπάτου τόπον
[10, 32]   Ἰκίλλιος περί τε τῆς  εἰς   τὸν ὑπηρέτην ὀργῆς ἀπελογεῖτο τοὺς
[10, 56]   καὶ Τίτος Γενύκιος, οὓς ἔδει  εἰς   τοὐπιὸν ἄρχειν ἔτος, Πόπλιος δὲ
[10, 60]   δεκαδάρχων ἀνιαρὰ ἦν, ἀλλ´ ἀνεχώρουν  εἰς   τοὺς ἀγροὺς τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων
[10, 15]   χωρία τῆς πόλεως, οἱ δ´  εἰς   τοὺς ἀναπεπταμένους αὐτῆς τόπους πολλοὺς
[10, 49]   τοῦ ἀνδρός, ὅσα ὑπατεύων βίᾳ  εἰς   τοὺς δημάρχους ἔδοξε διαπράξασθαι, καὶ
[10, 35]   ποιεῖν, ὑπὲρ ὧν ἰδίᾳ τινὲς  εἰς   τοὺς δημάρχους παρενόμησαν, ἐὰν τὰ
[10, 5]   διεξιόντες ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν  εἰς   τοὺς δημότας, ὧν τοὺς πεπονθότας
[10, 35]   μεγίστη ὑπέκειτο ἀρχή, ἀλλ´  εἰς   τοὺς συναγωνιζομένους αὐτοῖς μεταφέρειν τὴν
[10, 47]   προὔλαβεν Σίκκιος, μῖσος  εἰς   τοὺς ὑπάτους ἐξ ἁπάντων τῶν
[10, 32]   πεποιηκὼς ἄτοπον, πολλοὺς καὶ παντοδαποὺς  εἰς   τοῦτο παρασκευασάμενος λόγους. ὡς δ´
[10, 38]   ὡς ἅπαντες ἐπίστασθε, σιωπῶ, ἀλλ´  εἰς   τοῦτο προεληλύθασιν ὑπερηφανίας, ὥστ´ οὐδὲ
[10, 39]   δ´, δήμαρχοι, παρακλήσεως μὲν  εἰς   τοῦτο τὸ ἔργον οὐ δεῖσθε·
[10, 46]   τις δρυμὸς ὕλην βαθεῖαν ἔχων  εἰς   τοῦτον ἄγων τοὺς ἄνδρας ἵσταταί
[10, 7]   ἠγανακτοῦμεν πρὸς αὐτούς, ἐλεύθερον ῥῆμα  εἰς   τοῦτον εἶπε. δεινὸν δ´ ἡγησάμενος
[10, 23]   αὐλῶνα περικλειόμενον ὄρεσιν, ὡς ἐνέβαλον  εἰς   τοῦτον οἱ Ῥωμαῖοι διώκοντες αὐτόν,
[10, 8]   ἐγένετο φανερὸν σὺν χρόνῳ, φεύγων  εἰς   Τυρρηνίαν ᾤχετο· δὲ πατὴρ
[10, 34]   ἄρξειαν αὐθαδείᾳ χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες  εἰς   ὑπάτων σώματα παρανομεῖν, τὸ μὲν
[10, 13]   αὐτοῖς ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´  εἰς   ὑποψίας καὶ διαβολὰς ἄγοντες ὡς
[10, 54]   κοσμηθεὶς μεγάλῃ, ἀλλ´ ἐξέπεσε τελευτῶν  εἰς   φιλαρχίαν ἀπαραχώρητον ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας
[10, 10]   ἀνοσίους ἐπιχειρήσεις τῶν θεοῖς ἐχθρῶν  εἰς   φῶς ἄγει, καὶ γράμματα πάρεστιν
[10, 42]   δίκην, ἄλλως τε καὶ τῆς  εἰς   χρήματα ζημίας εὐδιόρθωτον ἐχούσης τοῖς
[10, 33]   ταῖς ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις  εἴς   τε τὰ σώματα καὶ τὰς
[10, 30]   ἔχοντος ἐν τῇ βουλῇ κράτος.  εἷς   δὲ μόνος ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος,
[10, 56]   Σερούιος Σολπίκιος καὶ Αὖλος Μάλλιος,  εἷς   δὲ τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα
[10, 7]   ἀσθένειαν καὶ τὸ τῶν πολλῶν  εἷς   εἶναι, νῦν γ´ ἡνίκα ἔξεστί
[10, 59]   ἐναντιοῦσθαι, τι δ´ ἂν  εἷς   ἐξ αὐτῶν δικαιώσῃ, τοῦθ´ ἅπαντες
[10, 57]   πολιτείας κόσμον τοιόνδε τινὰ καθίστανται·  εἷς   μὲν αὐτῶν τάς τε ῥάβδους
[10, 46]   τε περὶ αὐτὸν ἀθῷοι καὶ  ἀβλαβεῖς   πάντες οὐ μόνον οὐδὲν παθόντες
[10, 52]   μετὰ ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος τοῦ δήμου  πρέσβεις   ἀπεδείχθησαν οἱ τοὺς παρὰ τῶν
[10, 55]   Ἑλληνικῶν νόμων, οὓς ἐκόμισαν οἱ  πρέσβεις,   ἐκλεξαμένους τὰ κράτιστα καὶ τῇ
[10, 51]   δ´ ἐστὶν ὧν ὑμῖν παραινῶ,  πρέσβεις   ἑλέσθαι τοὺς μὲν εἰς τὰς
[10, 22]   οὖν ἔδοξεν αὐτῷ προσάγειν τοὺς  πρέσβεις,   κἀκεῖνοι τοὺς ἐπισταλέντας ὑπὸ τῆς
[10, 24]   ταύτας λαβόντες τὰς ἀποκρίσεις οἱ  πρέσβεις   τῶν Αἰκανῶν προῄεσαν καὶ μετ´
[10, 54]   ἐν Ἰταλοῖς Ἑλληνίδων πόλεων οἱ  πρέσβεις   φέροντες τοὺς νόμους. καὶ μετὰ
[10, 16]   ὣς ἀφίστατο τῶν δεινῶν, ἕως  ἐπικαταραγεὶς   αὐτῷ πέτρος ὑπερμεγέθης ἐπιβαίνοντι τοῦ
[10, 7]   οἷα μεθύοντες ἂν νέοι καὶ  αὐθάδεις   {ὡς ἂν} εἰς ταπεινοὺς καὶ
[10, 6]   δίκαιος ἂν εἴης· εἰ δὲ  συνῄδεις   τε καὶ συνέπραττες οἷς προεπηλάκιζε
[10, 38]   τοῖς μετὰ ταῦτα φόβος, καὶ  οὐδεὶς   ἔτι τὸ κινδύνευμα τοῦτο ὑπέδυ,
[10, 47]   ἐπειδὴ πᾶσιν ὀρθῶς ἐφαίνετο, καὶ  οὐδεὶς   ἦν ὃς οὐκ ἐθαύμαζε τῆς
[10, 49]   τύχης. ταῦτα τοῦ μειρακίου μαρτυρήσαντος  οὐδεὶς   ἦν ὃς οὐκ ἔπασχέ τι
[10, 37]   δημόται, τῶν τὰ ὅμοια ταλαιπωρησάντων  οὐδείς·   οἱ δὲ βιαιότατοι τῶν ἐν
[10, 38]   τὰ πολιτικὰ βουλεύματα ἀποδειξάμενον, ὅσην  οὐδεὶς   τῶν τότε γενομένων, τοῦτον τὸν
[10, 4]   κεχαρισμέναις, τοὺς δ´ ἀπειθεῖς καὶ  ταραχώδεις   ἀπειλαῖς κατεπλήττοντο κινδύνων, εἰ μὴ
[10, 58]   μεταπορεύεσθαι τὴν ἀρχὴν δεδιότες, μὴ  ταραχώδεις   τινὲς ἄνθρωποι τηλικαύτης ἐξουσίας λαβόμενοι
[10, 22]   ἐνιαυτῷ Γάιος Ναύτιος τὸ δεύτερον  αἱρεθεὶς   καὶ Λεύκιος Μηνύκιος παραλαβόντες τὴν
[10, 49]   καὶ φίλον ἀπολυθῆναι τῆς ἐξόδου  βουληθείς,   ὡς ἐπὶ θάνατον ἐξιόντα μετὰ
[10, 51]   τὰ συμφέροντα ἐρῶ. θαυμάσῃ δὲ  μηθείς,   εἰ πρότερόν τε πολλάκις καὶ
[10, 48]   χερνήτης καὶ αὐτουργὸς ὄχλος, καὶ  προσνεμηθεὶς   τῷ κατὰ πόλιν τήν τε
[10, 22]   Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος ἀρχῇ  κοσμηθεὶς   αὐτοκράτορι, ἣν ἐπὶ τὸ βασιλικώτερον
[10, 54]   καὶ διέμεινέ γε χρηστὸς ἀρχῇ  κοσμηθεὶς   μεγάλῃ, ἀλλ´ ἐξέπεσε τελευτῶν εἰς
[10, 45]   ἀποκρινάμενος καὶ δακρύσας τούς τε  συνήθεις   ἅπαντας ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους
[10, 54]   χωρίων, μὲν πλείων δημοσίᾳ  συνωνηθείς,   δέ τις καὶ ὑπ´
[10, 13]   ταῖς φήμαις ἀληθῆ· ὅσοι δὲ  κακοήθεις   ἦσαν ἐν αὐτοῖς καὶ μεταβολῆς
[10, 24]   μέρος ἀεὶ ἐπιβοηθούντων τοῖς πεζοῖς  ἡσσηθεὶς   Γράγχος κατακλείεται πάλιν εἰς
[10, 55]   γνώμη, ἣν Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος  ἐρωτηθεὶς   ἀπεφήνατο, ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα τοὺς
[10, 27]   ῥηθέντων δὲ πολλῶν λόγων πρῶτος  ἐρωτηθεὶς   γνώμην Λεύκιος Κοίντιος, τῷ
[10, 4]   ὁμιλίαις ἀνελάμβανον κεχαρισμέναις, τοὺς δ´  ἀπειθεῖς   καὶ ταραχώδεις ἀπειλαῖς κατεπλήττοντο κινδύνων,
[10, 23]   κατεκλείσθησαν χάρακα. δὲ Κοίλιος  ἐπαρθεὶς   τῷ προτερήματι τούτῳ περιετάφρευέ τε
[10, 36]   ἐπὶ ταύταις εὐφροσύνας. ἐφ´ οἷς  ἀγασθείς   με ὕπατος τοῦ πρώτου
[10, 55]   πλῆθος ἐπὶ τὸ συνέδριον ὠσαμένων,  ἀναγκασθεὶς   Σήστιος τὴν βουλὴν συναγαγεῖν
[10, 51]   δημοτικόν, ἐπεὶ