Livre, Chap.
[10, 12]	ἢ καταλιπεῖν ἀναγκασθήσονται τὴν πόλιν.	ἐκ	δὲ τούτου πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν
[10, 23]	τοῦ αὐλῶνος ἔξω φέρουσαν ὁδόν.	ἐκ	δὲ τούτου συνεβεβήκει τοῖς Ῥωμαίοις
[10, 53]	καὶ σφόδρα ἐκάκωσε τοὺς ἀνθρώπους.	ἐκ	δὲ τούτου συνέβη καὶ τὴν
[10, 56]	ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει ἄρξαι δημοτικῆς·	ἐκ	δὲ τῶν ἄλλων βουλευτῶν Γάιος
[10, 58]	χρόνου γενόμενος περὶ πᾶσαν ἀρετήν·	ἐκ	δὲ τῶν ἄλλων πατρικίων, οὓς
[10, 58]	Ῥαβολήιος, ἄνδρες οὐ πάνυ ἐπιφανεῖς·	ἐκ	δὲ τῶν δημοτικῶν Κόιντος Ποιτέλλιος
[10, 25]	δεδωκέναι δωρεὰν τὰ σώματα αὐτῶν	ἐκ	θανάτου ῥυσάμενος. ταῦτα πράξας καὶ
[10, 30]	τείχη κατασπάσας καὶ τὰς οἰκήσεις	ἐκ	θεμελίων ἀνελὼν ἀπῆγε τὴν δύναμιν
[10, 20]	τὴν στρατιάν εὐσύνοπτα γάρ ἐστιν	ἐκ	μετεώρου τὰ μεταξὺ χωρία πάντα
[10, 9]	τὴν ἀγορὰν ἐγίνοντο, τῶν μὲν	ἐκ	παρασκευῆς ἃ παρηγγέλλετο αὐτοῖς ὑπὸ
[10, 52]	τῆς γνώμης ἀμφότεροι πολλὰ καὶ	ἐκ	παρασκευῆς συγκείμενα διεξιόντες, καὶ τῶν
[10, 25]	ἅτερος τῶν ὑπάτων, νικήσας Σαβίνους	ἐκ	παρατάξεως καὶ τῆς χώρας αὐτῶν
[10, 37]	καὶ κατασχών, ὀκτὼ δὲ τοὺς	ἐκ	παρατάξεως, οἷς ὑπὸ τῶν αὐτοκρατόρων
[10, 57]	τὴν ἐξουσίαν καθίστατο, καὶ τοῦτ´	ἐκ	περιτροπῆς ἐγίνετο παραλλὰξ ἐπ´ ἐνιαυτὸν
[10, 23]	δύναμιν ἀπῆγε προσωτέρω, τῶν πολεμίων	ἐκ	ποδὸς ἑπομένων, βουλόμενος αὐτοὺς εἰς
[10, 3]	κατήγοροι τοῦ νόμου, λόγους διεξιόντες	ἐκ	πολλῆς ἐπιμελείας καὶ παρασκευῆς· καὶ
[10, 12]	αὐτῷ τὸ ἀσφαλές. καὶ ταῦτα	ἐκ	πολλοῦ παρασκευάσαντες λέγεσθαι κατὰ τὴν
[10, 28]	ἡ τὴν πόλιν τήνδε αὔξουσα	ἐκ	πολλοῦ τύχη μήπω προλέλοιπεν αὐτήν,
[10, 48]	ἐπιτελεσθῆναι. οἱ δὲ δήμαρχοι πάντα	ἐκ	πολλοῦ φυλαττόμενοι καὶ οὔτε δεήσεις
[10, 54]	ἔαρος σῖτός τε πολὺς καὶ	ἐκ	πολλῶν ἤχθη χωρίων, ὁ μὲν
[10, 19]	δικαστήριά τε ἀπεδίδου τοῖς δεομένοις	ἐκ	πολλῶν παρειλκυσμένα χρόνων, καὶ τὰ
[10, 39]	καὶ πᾶσαν αἰκίαν ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς ταῦτα
[10, 4]	ἦν, παίοντες ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ δὲ πλείστους
[10, 20]	τὴν Ῥώμην ἐκ τῶν διαφυγόντων	ἐκ	τῆς ἁλώσεως, οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 55]	ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους	ἐκ	τῆς βουλῆς. τούτους δ´ ἄρχειν
[10, 25]	γῆν τε ὅσην ἐβούλετο λαβεῖν	ἐκ	τῆς δορικτήτου καὶ ἀνδράποδα καὶ
[10, 44]	ἐπειδὴ τὰ σημεῖα ἐκέλευσεν ἀρθῆναι	ἐκ	τῆς μάχης καὶ προῆγεν ἐκ
[10, 18]	οὐ πρότερον ἀναστήσω τὸν στρατὸν	ἐκ	τῆς πολεμίας, πρὶν ἢ πᾶς
[10, 23]	καὶ δυσβάτοις, οὔθ´ ἑαυτοῖς τροφὰς	ἐκ	τῆς πολεμίας συγκομίζειν, ἐπειδὴ κατανάλωντο
[10, 10]	δοῦναι δίκην, ἀλλ´ ἀθῷον ἀπελθεῖν	ἐκ	τῆς πόλεως, κάθοδόν τε πράξειν
[10, 2]	ἐμφύλιος, ἣν χρῆν ἀρχομένην ἐξελαύνοντας	ἐκ	τῆς πόλεως καὶ θεοὺς παραιτουμένους
[10, 13]	ἤδη περιβαλόντες τοὺς ἀγαθοὺς ἐλαύνουσιν	ἐκ	τῆς πόλεως· καὶ πρὸς τοῖς
[10, 21]	κατεστρατοπέδευσεν. οὐ τολμώντων δὲ τῶν	ἐκ	τῆς πόλεως οὐκέτι χωρεῖν εἰς
[10, 21]	τότε δὴ πάλιν ἀναγκασθέντες ἐξῆλθον	ἐκ	τῆς πόλεως πανστρατιᾷ, πολὺς καὶ
[10, 59]	καὶ τὰς ἄλλας ἐξόδους τὰς	ἐκ	τῆς πόλεως. πόλεμον δ´ ἐξάγοντες
[10, 18]	τὴν πόλιν ἀπάξει Ῥωμαίους ἅπαντας	ἐκ	τῆς πόλεως στρατείαν κατὰ Οὐολούσκων
[10, 35]	μάλιστα τοῖς ταραχωδεστάτοις ἀπιέναι πάλιν	ἐκ	τῆς πόλεως τοὺς δημοτικοὺς τὰ
[10, 20]	φρουροὺς τῆς ἄκρας ἰδόντας ἐξιοῦσαν	ἐκ	τῆς Ῥώμης τὴν στρατιάν εὐσύνοπτα
[10, 49]	ἔφη Μάρκον Ἰκίλλιον, ἑνὸς τῶν	ἐκ	τῆς Σικκίου σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην
[10, 47]	τῶν τε ἄλλων χρημάτων, ὧν	ἐκ	τῆς Τυσκλάνων λείας ἐπήγοντο πολλῶν
[10, 26]	ὑπό τε Λατίνων καὶ τῶν	ἐκ	τῆς φρουρᾶς διασωθέντων ἡ μὲν
[10, 23]	τε καὶ στρατοπεδεύεται κατὰ τὴν	ἐκ	τοῦ αὐλῶνος ἔξω φέρουσαν ὁδόν.
[10, 36]	ὁρῶσι τὰ κοινὰ καὶ καρπουμένους	ἐκ	τοῦ βιαιοτάτου, ἀξιούντων τε μὴ
[10, 53]	δὲ ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπιστροφὴν	ἐκ	τοῦ δαιμονίου γινομένην οὐδ´ ἔλεον,
[10, 9]	Σιβύλλειοι χρησμοὶ προὔλεγον καὶ τὰ	ἐκ	τοῦ δαιμονίου φανέντα προεθέσπισε τῷ
[10, 52]	Μάλλιος· οἷς τριήρεις τε παρεσκευάσθησαν	ἐκ	τοῦ δημοσίου καὶ ἄλλος κόσμος
[10, 42]	οἱ πατρίκιοι παρὰ τῶν ὠνησαμένων	ἐκ	τοῦ δημοσίου τῆς ἴσης λυσάμενοι
[10, 5]	τὸ ἀσφαλὲς ὑπισχνούμενοι· οἱ δ´	ἐκ	τοῦ δήμου πάντων δὴ μάλιστα
[10, 38]	οὐδ´ ἂν τῷ φαυλοτάτῳ τῶν	ἐκ	τοῦ δήμου φανεῖεν τὰ ἴσα
[10, 4]	τις ὑμῖν δύναμις, ἣν οὐκ	ἐκ	τοῦ δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς ἐλάβετε,
[10, 32]	Ὅσα μὲν ἰδιῶταί τινες εἶχον	ἐκ	τοῦ δικαίου κτησάμενοι, ταῦτα τοὺς
[10, 6]	ἡ τῆς καλοκἀγαθίας δόξα οὐκ	ἐκ	τοῦ δικαίου σοι περιγέγονεν. ἀλλὰ
[10, 48]	οὐδὲν ἑώρων τοῖς πατρικίοις γινόμενον	ἐκ	τοῦ κωλύειν, ἀλλὰ καὶ φθόνον
[10, 17]	παρόντες ἠσπάσαντό τε ἅπαντες οὐκ	ἐκ	τοῦ ὀνόματος, ἀλλ´ ὕπατον καὶ
[10, 53]	τε οὐκέτι χρηστὸν ἦν τὸ	ἐκ	τοῦ ποταμοῦ κομισθὲν ὕδωρ, τὰ
[10, 53]	τὴν Ῥώμην κατέσκηψε μεγίστη τῶν	ἐκ	τοῦ προτέρου χρόνου μνημονευομένων· ὑφ´
[10, 14]	τῆς πόλεως οὔσης ἀνήρ τις	ἐκ	τοῦ Σαβίνων ἔθνους πατέρων τε
[10, 20]	οὐδεμίαν ἀναστροφὴν ἔτι ποιεῖσθαι τοῖς	ἐκ	τοῦ συνεδρίου ἐδόκει, ἀλλὰ πανστρατιᾷ
[10, 31]	ὀργῆς, ἀλλὰ τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν	ἐκ	τοῦ συνεδρίου παραιτουμένοις τὸν ἄνδρα
[10, 3]	καὶ οὐχ οἱ φαυλότατοι τῶν	ἐκ	τοῦ συνεδρίου, πρεσβύτεροι καὶ νέοι,
[10, 20]	οἳ τὴν Ἀντιατῶν πόλιν ἤγγελλον	ἐκ	τοῦ φανεροῦ ἀφεστηκέναι, μιᾷ χρησαμένων
[10, 22]	τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς, Σαβῖνοι μὲν	ἐκ	τοῦ φανεροῦ, καὶ μέχρι Φιδήνης
[10, 35]	δῆμον, καταλύοντες τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν	ἐκ	τοῦ φανεροῦ. τοῖς δὲ πλείοσιν
[10, 44]	ἐκ τῆς μάχης καὶ προῆγεν	ἐκ	τοῦ χάρακος τὸν στρατόν, τοὺς
[10, 11]	τοῦ δήμου φυλακήν; τί οὖν	ἐκ	τούτου συμβήσεται; μηδεμίαν πώποτε γενέσθαι
[10, 41]	προθυμότατα συλλαβέσθαι δόξαντες τοῖς ὑπάτοις	ἐκ	τριῶν οἰκιῶν ἦσαν, Ποστόμιοι καὶ
[10, 26]	ἐδῄωσαν, καὶ ἧκον οἱ φυγόντες	ἐκ	τῶν ἀγρῶν ἀθρόοι κρατεῖσθαι πάντα
[10, 21]	οὐ γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰ	ἐκ	τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου γενηθείσης αὐτοῖς
[10, 33]	ὄχλου συρρέοντος εἰς τὴν πόλιν	ἐκ	τῶν ἀγρῶν, δόξαντες οἱ δήμαρχοι
[10, 24]	κατὰ τὴν πόλιν καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν ἀγρῶν, καὶ τὰς παρὰ
[10, 48]	ἦν δὲ παλαίτερον ἔτι συνερρυηκὼς	ἐκ	τῶν ἀγρῶν ὁ χερνήτης καὶ
[10, 22]	Ῥωμαίων ἐξεκρούσθησαν, ἀνθρώπους τε πολλοὺς	ἐκ	τῶν ἀγρῶν συνήρπασε καὶ βοσκήματα,
[10, 37]	τὸ Καπιτώλιον κατελάβετο. ἀριστεῖα δ´	ἐκ	τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι τεσσαρεσκαίδεκα μὲν
[10, 33]	πάλιν ἀνεκινεῖτο, καὶ πόλεμοί τινες	ἐκ	τῶν ἀλλοεθνῶν ἀνέστησαν, οἳ κακὸν
[10, 31]	ἀδύνατοι ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο δὲ τὴν	ἐκ	τῶν ἄλλων δημάρχων βοήθειαν. οὐθὲν
[10, 60]	αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τὸ μὲν οὖν	ἐκ	τῶν ἀπόρων καὶ τῶν ταπεινῶν
[10, 11]	τοῦ δήμου λέγειν, ἐάν τινες	ἐκ	τῶν δημοτικῶν ἐπὶ τοῖς ὑπάτοις
[10, 20]	τὸ δεινὸν εἰς τὴν Ῥώμην	ἐκ	τῶν διαφυγόντων ἐκ τῆς ἁλώσεως,
[10, 55]	τε τῶν πατρίων ἐθῶν καὶ	ἐκ	τῶν Ἑλληνικῶν νόμων, οὓς ἐκόμισαν
[10, 10]	συνέδριον πρεσβυτέρων, τὸ δὲ πλεῖστον	ἐκ	τῶν ἔξω τῆς βουλῆς ἱππέων,
[10, 12]	λογισμὸν ἦλθον· αἰτιασώμεθα συνίστασθαί τινας	ἐκ	τῶν ἐπιφανῶν ἐπὶ καταλύσει τοῦ
[10, 60]	τυραννίδα ὑποπεμπόμενοι, καὶ τὰ δικαστήρια	ἐκ	τῶν ἑταίρων ἀποδεικνύμενα, οἳ διημείβοντο
[10, 18]	νόμῳ κατὰ τῶν ἀπειθούντων ἐκέλευσεν	ἐκ	τῶν ἱερῶν τὰ σημεῖα καταφέρειν·
[10, 25]	δορικτήτου καὶ ἀνδράποδα καὶ χρήματα	ἐκ	τῶν λαφύρων ἐπανορθῶσαι τὴν πενίαν
[10, 45]	τῶν ὑπάτων στέφανοι καὶ τὰ	ἐκ	τῶν μονομαχιῶν λάφυρα καὶ πᾶσα
[10, 39]	ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς ποιοῦντες· ἐὰν δ´	ἐκ	τῶν νέων αὐθάδεια καὶ ἀναίδεια
[10, 33]	ἔφασαν αὐτοὶ δὴ μόνοι ἐξουσίαν	ἐκ	τῶν νόμων ἔχοντες. ὡς δ´
[10, 33]	οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν, ἀλλὰ ταῖς	ἐκ	τῶν νόμων τιμωρίαις εἴς τε
[10, 43]	καταγραφῇ τῶν δημάρχων καὶ τὰς	ἐκ	τῶν νόμων τιμωρίας οὐ συγχωρούντων
[10, 35]	μεταφέρειν τὴν ὀργήν, καὶ τὰς	ἐκ	τῶν νόμων τιμωρίας παρ´ ἐκείνων
[10, 8]	~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ κραυγή τε	ἐκ	τῶν παρόντων ἐγένετο καὶ ὁρμὴ
[10, 13]	κραυγή τε καὶ πολὺς ἔπαινος	ἐκ	τῶν παρόντων ἐγένετο, καὶ οὐδὲ
[10, 60]	ἀνέλπιστον ἦν· τὸ δὲ καὶ	ἐκ	τῶν πατρικίων εὑρεθῆναι συχνοὺς ἔχοντάς
[10, 33]	καὶ τοὺς ὑπηρέτας κακῶς διακειμένους	ἐκ	τῶν πληγῶν ἐπεδείκνυσαν καὶ τὴν
[10, 53]	ἔφθασάν γε προαγαγεῖν τὴν δύναμιν	ἐκ	τῶν πόλεων. ἔτι γὰρ αὐτῶν
[10, 59]	ἀνδρῶν ἑκάστου δώδεκα ὄντες ἀναστέλλοντες	ἐκ	τῶν στενωπῶν πληγαῖς τὸν ὄχλον,
[10, 60]	τε κατήγοροι ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων	ἐκ	τῶν συγκατασκευαζόντων τὴν τυραννίδα ὑποπεμπόμενοι,
[10, 7]	φείσασθαι πολίτου. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἀνίστησιν	ἐκ	τῶν συναρχόντων Μάρκον Οὐολούσκιον καὶ
[10, 8]	καὶ ὁρμὴ πολλῶν ἐπὶ τὴν	ἐκ	χειρὸς δίκην. ἀλλ´ οἵ τε
[10, 57]	οἱ δέκα ἄνδρες συγγράψαντες νόμους	ἔκ	τε τῶν Ἑλληνικῶν νόμων καὶ
[10, 55]	ἀρχῆς. τούτους δὲ τοὺς ἄνδρας	ἔκ	τε τῶν πατρίων ἐθῶν καὶ
[10, 2]	ἀρχαῖς κατ´ ἀλλήλων, ἐξ ὧν	οὐκ	ἄδηλον ἅπασιν ἦν, ὅτι μεγάλη
[10, 31]	ἀνὴρ καὶ ὡς Ῥωμαῖος εἰπεῖν	οὐκ	ἀδύνατος. εἰσέφερε γάρ τι καὶ
[10, 36]	ἱκανὸς εἰπεῖν τε ὡς στρατιώτης	οὐκ	ἀδύνατος. ἔφη δ´ οὖν παρελθών·
[10, 29]	ἀξίας μικρὸν ἐπισχὼν ὁ ὕπατος·	Οὐκ	αἰσχύνεσθε, ἔφησεν, ὦ πολῖται, οὐδὲ
[10, 45]	καὶ δόξῃ τὸ ἀνδρεῖον ἐπιτηδεύων,	οὐκ	ἀληθείᾳ. καὶ ὁ Σίκκιος δυσανασχετῶν
[10, 58]	τῆς ἀρχῆς ἠξίου κατέχειν ὡς	οὐκ	ἄλλου τινὸς ἄμεινον ἡγησομένου. ὁ
[10, 49]	πολλὴν οἶδε χάριν, αὐτὸς δ´	οὐκ	ἂν ἀγαπήσειεν τυχὼν χάριτος, ἥτις
[10, 11]	τὴν τῆς ἀληθείας ἐξέτασιν; οἷς	οὐκ	ἂν δικαίως προσέχοιτε δήπου τὸν
[10, 11]	γὰρ ἡ φιλοτιμία· ὑμεῖς τ´	οὐκ	ἂν ὀρθῶς ποιοῖτε τοῖς τὰ
[10, 19]	φόβῳ, τὸν δὲ δῆμον ὁρῶσα	οὐκ	ἀναινόμενον ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἄρχεσθαι.
[10, 49]	ἀργυρικόν, ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ´	οὐκ	ἄνευ προνοίας τινὸς ὁ Σίκκιος
[10, 5]	ἀρνήσασθαι μικρὰ καὶ φαῦλα καὶ	οὐκ	ἄξια δημοσίας ὀργῆς εἶναι λέγων
[10, 8]	δημάρχων οἱ πλείους πονηρὸν ἔθος	οὐκ	ἀξιοῦντες εἰς τὴν πόλιν εἰσάγειν.
[10, 54]	λιπαροῦντας, ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ	οὐκ	ἀξιοῦντες ἐπὶ τῆς αὑτῶν ἀρχῆς
[10, 29]	δὲ προσίσταται τοῦθ´ ὑμῖν, καὶ	οὐκ	ἀξιοῦτε τοῖς ἑαυτῶν πολίταις ταύτην
[10, 41]	βίας ὁ δῆμος ἄρχει λόγον	οὐκ	ἀξιῶν ὑπομένειν, ἀπελογοῦντο οἱ δήμαρχοι
[10, 36]	ἐδίδου, ἐγὼ δ´ οὐκ ἔλαβον,	οὐκ	ἀξιῶν ᾧ τὸν βίον ἐχαρισάμην
[10, 19]	ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν κατηγορίαν τῶν	οὐκ	ἀποτιθεμένων τὰς ἀρχὰς διαθέμενος ὅρκους
[10, 49]	πατρικίους· ἐν οἷς ἦν νεανίας	οὐκ	ἀφανὴς οὔτε κατὰ γένους ἀξίωσιν
[10, 10]	τῷ δήμῳ γεγενημένην ὑπ´ ἀνδρῶν	οὐκ	ἀφανῶν, ἐν οἷς ἐνεῖναι μέν
[10, 14]	τοῦ Σαβίνων ἔθνους πατέρων τε	οὐκ	ἀφανῶν καὶ χρήμασι δυνατός, Ἄππιος
[10, 48]	αὐτοῖς πρεσβυτέρων τε καὶ νέων	οὐκ	ἐάσειν τὸν ἀγῶνα ἐπιτελεσθῆναι. οἱ
[10, 7]	οὑτοσὶ Καίσων ἀκοῦσαί τι, ὧν	οὐκ	ἐβούλετο, προσδραμὼν αὐτῷ παίων καὶ
[10, 43]	εὐεργεσίας, ἐξιόντος ἐπὶ τὸν πόλεμον	οὐκ	ἐδικαίωσαν ἀπολείπεσθαι. καὶ ἦν τοῦτο
[10, 47]	ἐφαίνετο, καὶ οὐδεὶς ἦν ὃς	οὐκ	ἐθαύμαζε τῆς τε φρονήσεως καὶ
[10, 41]	οὖν ἐπεκράτησαν οἱ πατρίκιοι καὶ	οὐκ	εἴασαν ἐπικυρωθῆναι τὸν νόμον. οἱ
[10, 54]	πρῶτον ἀποδεῖξαι, ποιῆσαι δὲ τοῦτ´	οὐκ	εἰς μακράν, ἀποδειχθέντων δὲ τῶν
[10, 10]	ὅσης ἂν δεηθῶσιν· ἥξει τε	οὐκ	εἰς μακρὰν αὐτὸς μὲν ἐπαγόμενος
[10, 13]	τί κρύπτετε τὰς πίστεις, ἀλλ´	οὐκ	εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγετε; ἀλλ´
[10, 13]	μὲν ἐξετάζειν τἀληθὲς ἢ ψεῦδος	οὐκ	εἶχον πρόνοιαν, ἀφορμὴν δὲ διχοστασίας
[10, 4]	ἦν τις ὑμῖν δύναμις, ἣν	οὐκ	ἐκ τοῦ δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς
[10, 6]	καὶ ἡ τῆς καλοκἀγαθίας δόξα	οὐκ	ἐκ τοῦ δικαίου σοι περιγέγονεν.
[10, 17]	αὐτοῦ παρόντες ἠσπάσαντό τε ἅπαντες	οὐκ	ἐκ τοῦ ὀνόματος, ἀλλ´ ὕπατον
[10, 36]	τὸν ἀετὸν ἐδίδου, ἐγὼ δ´	οὐκ	ἔλαβον, οὐκ ἀξιῶν ᾧ τὸν
[10, 20]	ἔθνους, ἀφέστηκε δὲ τῆς Ῥώμης	οὐκ	ἔλαττον σταδίων ἑκατόν. εὑρόντες δὲ
[10, 31]	ἔστι δὲ λόφος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς,	οὐκ	ἐλάττων ἢ δώδεκα σταδίων τὴν
[10, 53]	ἀπορίαν τῶν ἐπιμελησομένων. ἦν τε	οὐκ	ἐλάχιστον τῶν κακῶν τῇ πόλει
[10, 60]	ταῖς ἑταιρίαις, ἐπειδὴ τὸ ἀσφαλὲς	οὐκ	ἐνῆν ἄλλως αὐτοῖς ἔχειν, καὶ
[10, 5]	τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς· ὅσα δ´	οὐκ	ἐνῆν ἀρνήσασθαι μικρὰ καὶ φαῦλα
[10, 12]	βούλευμα τῶν δημάρχων, ἀκούσατέ μου.	οὐκ	ἐνῆν τούτοις οὐδέν, ὧν ἐν
[10, 9]	εἰς ἀπόνοιαν φανερὰν προεληλυθότας, οὓς	οὐκ	ἐνῆν τῷ βιαίῳ καταγωνίσασθαι, μάλιστα
[10, 13]	μεγάλων ἐκφέροντας ἀρχὰς κακῶν καὶ	οὐκ	ἐνθάδε μὲν ταῦτα λέγω, πρὸς
[10, 32]	λαχόντας μέρος, ἐπειδὴ τῆς χώρας	οὐκ	ἔξεστι διὰ τοὺς ἐσφετερισμένους αὐτὴν
[10, 31]	δὲ συνάγειν ἢ γνώμην ἀγορεύειν	οὐκ	ἐξῆν αὐτοῖς, ἀλλ´ ἦν τῶν
[10, 55]	προβαλλόμενοι τὴν νέαν ἀρχήν, ὡς	οὐκ	ἐξὸν αὐτοῖς ἑτέρους ἄρχοντας ὑπατικὴν
[10, 49]	μειρακίου μαρτυρήσαντος οὐδεὶς ἦν ὃς	οὐκ	ἔπασχέ τι πρὸς τὴν τύχην
[10, 35]	οἱ πρὸ αὐτῶν δήμαρχοι προθέντες	οὐκ	ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ ὀμόσαντες
[10, 4]	εἰσφορᾶς ἢ ἀναιρέσεως ἐξουσίαν ἔχετε;	οὐκ	ἐπὶ ῥητοῖς μὲν δικαίοις ταύτην
[10, 50]	ὑπάτοις μόνοις. τὸ μέντοι τίμημα	οὐκ	ἐπὶ τοῖς ζημιοῦσιν, ὁπόσον εἶναι
[10, 4]	αὐτῶν προσιόντες καθήπτοντο λέγοντες, ὡς	οὐκ	ἐπιτρέψουσιν αὐτοῖς νόμους εἰσηγεῖσθαι καὶ
[10, 23]	τοιαῦτα ὑβρισθέντες ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς	οὐκ	εὐθὺς ὀργῇ ἐπιτρέψαντες ἐξήγαγον τὴν
[10, 53]	τὰς τιμὰς τῶν θεῶν ἐπιτηδεύματα	οὐκ	εὐπρεπῆ. ἐπεὶ δὲ ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν
[10, 54]	ἄρχοντας ἠξίου τρέπεσθαι. οἱ δ´	οὐκ	ἔχοντες, ὅ τι πράττωσιν, ἕτερον
[10, 54]	βουλῆς τοὺς νομοθέτας. οἱ δ´	οὐκ	ἔχοντες, ὅτῳ ἂν αὐτοὺς ἀπαλλάξειαν
[10, 53]	τοῦ καλοῦ, οἱ δὲ τἀπιτήδεια	οὐκ	ἔχοντες πολλοὺς μὲν ἐν τοῖς
[10, 25]	τοσαύτην ἀρχὴν εἰς ἑξάμηνον εἰληφὼς	οὐκ	ἐχρήσατο παντὶ τῷ νόμῳ, ἀλλὰ
[10, 20]	ἀντέπραττον δὲ οἱ δήμαρχοι στρατιὰν	οὐκ	ἐῶντες καταγράφειν, ἕως ἂν ἡ
[10, 35]	καὶ ἀγαθοῖς ἀνδράσι δεομένοις, οἷς	οὐκ	ἦν ὅσιον ἀντιλέγειν, ὧν δὲ
[10, 25]	κάλλιστον ἐκτήσατο τοῖς ἰδίοις πόνοις,	οὐκ	ἠξίωσε, φίλων τε καὶ συγγενῶν
[10, 15]	ὑπάτων Οὐαλέριος ἀντέλεγε πρὸς ταῦτα	οὐκ	οἰόμενος δεῖν ἠρεθισμένον τὸ δημοτικὸν
[10, 16]	ἁπάντων ὡμολόγητο, τὸν ὕπατον· ὃς	οὐκ	ὀλίγα τραύματα λαβὼν οὐδ´ ὣς
[10, 24]	δύναμις ἡ περὶ αὐτὸν ἦν	οὐκ	ὀλίγη, καὶ αὐτὸς ἐδόκει ψυχὴν
[10, 53]	ἐτράποντο· καὶ πολλὰ ἐνεωτερίσθη Ῥωμαίοις	οὐκ	ὄντα ἐν ἔθει περὶ τὰς
[10, 6]	ἀλλὰ γὰρ ὅτι ἠγνόεις αὐτὸν	οὐκ	ὄντα τῆς σῆς ἀρετῆς ἄξιον,
[10, 33]	πολέμους, τὸ δὲ μετὰ τοῦτο	οὐκ	ὀρθῶς. δέον γὰρ αὐτοὺς ὡς
[10, 51]	ἢ νῦν ἀνατίθεσθαι τὰ δόξαντα	οὐκ	ὀρθῶς. ἐγὼ γάρ, ὦ βουλή,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 1/02/2007