Livre, Chap.
[10, 5]	καὶ στεφάνους παρὰ τῶν στρατηγῶν	ἔλαβε,	πολιτῶν τε ὁπόσων ἐν ταῖς
[10, 26]	δυναστείαν ὃν τρόπον ὁ δῆμος	ἔλαβε.	~Φθειρομένης καὶ διαρπαζομένης τῆς τε
[10, 26]	τὴν ὕπατον ἀρχὴν ἐν Ῥώμῃ	παρέλαβε	Γάιος Ὁράτιος καὶ Κόιντος Μηνύκιος.
[10, 25]	ἑκκαίδεκα ταῖς πάσαις, ἀφ´ ἧς	παρέλαβε	τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν τε σώσας
[10, 22]	ἀγρῶν συνήρπασε καὶ βοσκήματα, ὅσα	κατέλαβε,	καὶ τοὺς καρποὺς τῆς γῆς
[10, 7]	ἐχόντων, ὅτε ἡ μεγάλη νόσος	κατέλαβε	τὴν πόλιν, ἧς ἀπελαύσαμεν καὶ
[10, 47]	ἀνθρώπους ὅσους ἐν τῷ χάρακι	κατέλαβε	τῶν Αἰκανῶν καὶ ἵππους καὶ
[10, 15]	μὲν τοὺς ἔξωθεν πολεμίους τά	γε	δίκαια ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ τὰς
[10, 16]	ἰδίων βαρῶν. οὐ μὴν ἔκαμνόν	γε	οἱ προσβάλλοντες τοῖς ἐρύμασιν, ἀλλὰ
[10, 11]	παρὰ πάντων, εἰ δὲ μή	γε,	παρὰ τῶν ἀρξάντων τῆς ἀθεμίτου
[10, 53]	τὸν πόλεμον. οὐ μὴν ἔφθασάν	γε	προαγαγεῖν τὴν δύναμιν ἐκ τῶν
[10, 52]	παριόντες ὡμολόγουν. οὐ μὴν ὅ	γε	Ῥωμίλιος ὑπέμεινε ταύτην λαβεῖν τὴν
[10, 38]	τῶν τυράννων παραλαβόντες ἡμᾶς· οἵ	γε	τὰ μὲν ἄλλα, ὅσα ὑβρίζοντες
[10, 37]	κοινά, οὐ μὴν ἀλλ´ εἶχέ	γέ	τινα λόγον ἡ πλεονεξία τῶν
[10, 51]	κἂν εἰ μηθὲν ἄλλο τήν	γέ	τοι δόξαν τῆς ἀξιώσεως ἔχουσιν
[10, 54]	συμπολιτευομένοις. οὐ μέντοι καὶ διέμεινέ	γε	χρηστὸς ἀρχῇ κοσμηθεὶς μεγάλῃ, ἀλλ´
[10, 25]	ἀνέστρεψεν εἰς τὴν Ῥώμην καὶ	κατήγαγε	λαμπρότατον ἁπάντων ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν
[10, 30]	βουλῇ κράτος. εἷς δὲ μόνος	ἀντέλεγε	Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς Ἀππίου Κλαυδίου,
[10, 15]	δ´ ἕτερος τῶν ὑπάτων Οὐαλέριος	ἀντέλεγε	πρὸς ταῦτα οὐκ οἰόμενος δεῖν
[10, 20]	Τυσκλάνων ὄντας Αἰκανοὺς τὴν στρατιὰν	ἦγε	διὰ τάχους. τῶν δ´ οἱ
[10, 46]	ἐλπίδας χρηστὰς ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν	ἦγε	διὰ τοῦ δρυμοῦ, καὶ πολὺν
[10, 16]	ἀκουσάντων τε καὶ παρασκευασαμένων, οὓς	ἦγε	Λεύκιος Μαμίλιος, ἀνὴρ δραστήριος, ἔχων
[10, 21]	χρόνον ἐπὶ τὴν Ἐχετράνων πόλιν	ἦγε	τὴν δύναμιν, ἣ τότε ἦν
[10, 24]	πενίαν, τὰ δὲ πολέμια γενναῖον,	ἐξῆγε	συγκεκροτημένην ἔχων δύναμιν, καὶ καταλαβὼν
[10, 21]	αὐτῶν ἐκέλευσεν ἀποτεμεῖν. ταῦτα διαπραξάμενος	ἀπῆγε	καὶ αὐτὸς ἐπ´ οἴκου τὴν
[10, 23]	προσιόντας ἔμαθεν, ἀναστήσας τὴν δύναμιν	ἀπῆγε	προσωτέρω, τῶν πολεμίων ἐκ ποδὸς
[10, 30]	τὰς οἰκήσεις ἐκ θεμελίων ἀνελὼν	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν ἐπ´ οἴκου. ~Τῷ
[10, 11]	ἡγούμενοι τῆς πόλεως ἐχθρούς. οὐδενὸς	μέντοιγε,	ὦ βουλή, τοῖς πράγμασιν ὡς
[10, 44]	καὶ ὁ Σίκκιος ἔφησεν· Ἀλλ´	ἔγωγε	ἅπαντα μὲν ἕτοιμος ὑπηρετεῖν· τὸ
[10, 51]	εὐνοίας ἕνεκα, φορτικὸς ἂν εἴην	{ἔγωγε}	ἐν εἰδόσιν {ὑμῖν} ἀκριβῶς λέγων·
[10, 9]	δημάρχων κατὰ συστροφὰς λαλούντων, τῶν	δέ,	ἃ μάλιστα ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται,
[10, 33]	πόλει πολεμουμένῃ μὲν ὁμονοεῖν, εἰρήνην	δὲ	ἀγούσῃ στασιάζειν. τοῦτο συνιδόντες ἅπαντες
[10, 46]	τοὺς ἐν τῷ πεδίῳ. οἱ	δὲ	Αἰκανοὶ τοῦ χάρακος τὴν ἅλωσιν
[10, 32]	γνῶσι, τῷ δήμῳ παραδιδόναι· τὰ	δὲ	ἄλλα, ὅσα ἦν δημόσια, χωρὶς
[10, 26]	ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν. τούτων	δὲ	ἅμα προσαγγελλομένων ὑπό τε Λατίνων
[10, 7]	τῶν ὑπάτων τὴν πόλιν. ὡς	δὲ	ἀνέστρεψαν ἀπὸ τῆς στρατείας, πολλάκις
[10, 1]	Θεσσαλὸς ἄρχοντος Ἀθήνησι Φρασικλέους· ὕπατοι	δὲ	ἀπεδείχθησαν ἐν Ῥώμῃ Πόπλιος Οὐολούμνιος
[10, 2]	ἧττον τε καὶ μᾶλλον· οὗ	δὲ	ἄπειροί τε καὶ ἀνήκοοι ἔτι
[10, 3]	κατηγόροις τοῦ νόμου προέθεσαν, ἡμέραν	δὲ	ἀποδείξαντες, ἐν ᾗ κυρώσειν αὐτὸν
[10, 14]	τοὺς πατρικίους ἔτι γενήσεσθαι. ἐὰν	δὲ	ἄρα μηθὲν αὐτῷ τούτων κατὰ
[10, 15]	τὰ δόξαντα τῷ δήμῳ. ἦν	δὲ	ἄρα οὐθὲν αὐτῷ πεπρωμένον ἐπιτελέσαι
[10, 12]	εὑρηκότες ταῖς αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι	δὲ	ἄρα τὰς καταγνώσεις δεδιότες ἢ
[10, 57]	ἐπιεικείας τε καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει	δὲ	ἄριστα τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ἡ
[10, 26]	ἐνίκα στάδιον Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι	δὲ	ἄρχων Καλλίας, ἐφ´ οὗ τὴν
[10, 6]	μὲν σῶν ὑπερεῖδεν ἐπιτηδευμάτων, τυραννικὴν	δὲ	αὐθάδειαν καὶ βαρβάρων ἀνθρώπων ὕβριν
[10, 60]	ἐν οὐδεμιᾷ μερίδι τιθέμενοι, πάντων	δὲ	αὐτοὶ νομοθέται τε καὶ δικασταὶ
[10, 21]	τῶν ὁρίων αὐτὸν ὑποδεχομένῃ. παραταξάμενος	δὲ	αὐτοῖς καὶ πολλοὺς μὲν φονεύσας,
[10, 16]	οὓς παντὸς μάλιστα ἐφοβοῦντο. ἐπικουρικὸν	δὲ	αὐτοῖς οὐδὲν ἔφθασε παρὰ τῶν
[10, 14]	προσεχής, κἀκείνης ἐγεγόνει κύριος. ἦν	δὲ	αὐτοῦ γνώμη μετὰ τὸ κρατῆσαι
[10, 28]	αἱρησόμεθα περὶ τῆς πατρίδος. ὑμεῖς	δὲ	αὐτοῦ μένοντες οἰκουρεῖτε ἅμα ταῖς
[10, 3]	τὸν παρασκευασθέντα νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια	δὲ	αὐτοῦ τάδε ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι
[10, 15]	τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου ἀρχῆς. ~Συνέβη	δὲ	αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν ὧν ἤλπισεν
[10, 51]	εἰδόσιν {ὑμῖν} ἀκριβῶς λέγων· μνήμην	δὲ	αὐτῶν ποιοῦμαι τοῦ ἀναγκαίου ἕνεκεν,
[10, 45]	ταχέων καὶ μὴ παραστρατήγει, εἰ	δὲ	ἀφίστασαι καὶ ἀποδιδράσκεις τὸν κίνδυνον,
[10, 37]	τὰ ὅμοια ταλαιπωρησάντων οὐδείς· οἱ	δὲ	βιαιότατοι τῶν ἐν τῇ πόλει
[10, 32]	ταῦτα τοὺς κυρίους κατέχειν· ὅσα	δὲ	βιασάμενοί τινες ἢ κλοπῇ λαβόντες
[10, 30]	τοὺς πλείους τῶν ἐλαττόνων, μίαν	δὲ	βοήθειαν εἶναι τοῖς κοινοῖς, ἣν
[10, 12]	ἧς ἑκάτερον τούτοις ἔσται, πολλὰ	δὲ	βουλεύματα πειράζοντες καὶ στρέφοντες ἄνω
[10, 48]	εἰς ὁμοίαν δίκην προσεκαλέσατο. πολλῆς	δὲ	γενομένης ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ
[10, 7]	ἃ σύνοιδε τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς	δὲ	γενομένης καὶ πολλῆς ἐξ ἁπάντων
[10, 15]	ἐδόκει μεστὰ εἶναι πολέμου. ἡμέρας	δὲ	γενομένης ὡς ἐγνώσθη τὰ κεκρατημένα
[10, 38]	ἀπὸ τοῦ κρημνοῦ διέφθειραν. Γναῖον	δὲ	Γενύκιον δήμαρχον ὄντα ἡμέτερον, ἐπεὶ
[10, 23]	ταῦτα τὸν ὕπατον ἀπέστειλαν. ὁ	δὲ	Γράγχος, ἐπειδὴ τοὺς Ῥωμαίους προσιόντας
[10, 55]	Ῥωμαίων πόλει πρόσφορα νομοθετήσεσθαι. τὰ	δὲ	γραφέντα ὑπὸ τῶν δέκα ἀνδρῶν,
[10, 52]	ταύτῃ προστιθέμενοι τῇ γνώμῃ. μέλλοντος	δὲ	γράφεσθαι τοῦ προβουλεύματος ἀναστὰς ὁ
[10, 38]	δυσὶ δὲ θριάμβοις λαμπροτάτοις, τοσαύτην	δὲ	δεινότητα περί τε τὰς στρατηγικὰς
[10, 13]	ἐγώ φημι πλάσματα ὑμέτερα; αἱ	δὲ	δὴ συνᾴδουσαι τοῖς ξενικοῖς γράμμασι
[10, 34]	τῶν βασιλέων ἔχουσα κράτος, ἡ	δὲ	δημαρχικὴ τῆς βοηθείας ἕνεκα παρεληλυθυῖα
[10, 48]	ἐάσειν τὸν ἀγῶνα ἐπιτελεσθῆναι. οἱ	δὲ	δήμαρχοι πάντα ἐκ πολλοῦ φυλαττόμενοι
[10, 9]	ὕπατοι τὴν βουλὴν ἐκάλουν, οἱ	δὲ	δήμαρχοι παρελθόντες ἐδείκνυσαν τὰ προσαγγελλόμενα.
[10, 15]	πολίτας ἐπὶ τὰ ὅπλα, οἱ	δὲ	δήμαρχοι προσκαλεσάμενοι τὸν δῆμον εἰς
[10, 3]	αἰτίους ἀπέφαινον τῆς ταραχῆς. οἱ	δὲ	δήμαρχοι σφᾶς μὲν αὐτοὺς οὐδὲν
[10, 33]	ἡ τῶν πατρικίων νεότης, τοῖς	δὲ	δημάρχοις ὁ πένης καὶ ἀργὸς
[10, 19]	αἰδοῖ, τὰ δὲ φόβῳ, τὸν	δὲ	δῆμον ὁρῶσα οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´
[10, 47]	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἐξενεγκάμενοι. ὁ	δὲ	δῆμος ἀκούσας τὸν λόγον εἰς
[10, 59]	βασιλικῆς ἐξουσίας ἅπαντες ἐπαγόμενοι. ὁ	δὲ	δῆμος ὡς ἔμαθεν αὐτοὺς οὐκέτι
[10, 29]	μὲν οὐδὲν ἔσται βλάβος, τῷ	δὲ	δήμῳ τιμή τις ὑπάρξει καὶ
[10, 21]	καὶ τὰς Αἰκανῶν δυνάμεις. ποιησάμενος	δὲ	δι´ ὅλης νυκτὸς σύντονον ὁδὸν
[10, 16]	κατ´ ἀγροὺς διατρίβοντος ὄχλου. γενομένων	δὲ	διὰ τάχους πάντων εὐτρεπῶν μερισάμενοι
[10, 12]	εἶναι τοῖς πολλοῖς δόξῃ δόξει	δὲ	διὰ τὸ δέος ἐπιστολὰς μηχανησώμεθα
[10, 14]	εἰς σκάφας ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας	δὲ	διὰ τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε
[10, 13]	ψεῦδος οὐκ εἶχον πρόνοιαν, ἀφορμὴν	δὲ	διχοστασίας ἐζήτουν καὶ θορύβου. ~Ἐν
[10, 5]	τῇ δὲ πατρίδι ἡγεμονίαν, ἑαυτῷ	δὲ	εἴ ποτε ἁμάρτοι τι φιλανθρωπίαν
[10, 32]	ἄλλα συνοίσει τῇ πόλει, μάλιστα	δὲ	εἰς τὸ μὴ στασιάζειν ἔτι
[10, 20]	χωρία πάντα ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι	δὲ	ἐκπολιορκηθέντας ὑπὸ τοῦ Φαβίου καθ´
[10, 50]	τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ἀποκρίνασθαι ἦν	δὲ	ἐν τοῖς διὰ μέσου κατά
[10, 53]	θεῶν ἐπιτηδεύματα οὐκ εὐπρεπῆ. ἐπεὶ	δὲ	ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπιστροφὴν ἐκ
[10, 17]	ὑπατικῆς ἔσται κύριος, ἡ βουλὴ	δὲ	ἔπεμπε τοὺς παραληψομένους τὸν ὕπατον
[10, 9]	πρὸς τοὺς ὑπάτους. ἐν ὅσῳ	δὲ	ἡ βουλὴ συνήγετο χρόνῳ, πολλοὶ
[10, 10]	ζήτησιν ἐποιούμεθα τῆς ἀληθείας. ἐπεὶ	δὲ	ἡ τοῦ δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´
[10, 55]	τοὺς πατρίους φυλάττειν ἐθισμούς. ἐνίκα	δὲ	ἡ τῶν εἰς νέωτα μελλόντων
[10, 10]	ἢ τὸ λοιπὸν ἐναντιωσομένους. ὅταν	δὲ	ἡμᾶς ἐκποδὼν ποιήσωνται; τότ´ ἤδη
[10, 7]	{Λεύκιον} νεκρόν, ὥσπερ ἔφην, ἐμὲ	δὲ	ἡμιθανῆ καὶ ἐλπίδας ἔχοντα τοῦ
[10, 37]	τε παὶ Σαβίνους ἀφείλεσθε, τοῦτο	δὲ	ἣν Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων καὶ
[10, 1]	ἐν τῷ παρελθόντι ἔτει, ἀτελὲς	δὲ	ἠναγκάσθη καταλιπεῖν τοῦ τε πλήθους
[10, 14]	κοινωνοὺς ποιεῖσθαι τῶν ὠφελειῶν. ἡ	δὲ	θαρρεῖν τε αὐτὸν ἐπαγομένη καὶ
[10, 38]	τρισὶ μὲν ὑπατείαις κεκοσμημένον, δυσὶ	δὲ	θριάμβοις λαμπροτάτοις, τοσαύτην δὲ δεινότητα
[10, 17]	καθαρμοὺς τῆς πόλεως ἐπιτελῶν, τοτὲ	δὲ	θυσίας τοῖς θεοῖς χαριστηρίους ἀποδιδούς,
[10, 48]	φθόνον καὶ μῖσος, καὶ βλάβας	δὲ	ἰδίας καὶ συμφορὰς τοῖς προθυμότατα
[10, 41]	βουλόμενον τοῦ νόμου κατηγορεῖν. πολλῶν	δὲ	καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν παριόντων οὐθενὸς
[10, 49]	τὴν τύχην τῶν ἀνθρώπων. ὡς	δὲ	καὶ αὐτοὶ κληθέντες ἐπὶ τὴν
[10, 30]	διπλασιασθείσης αὐτῷ τῆς ἀρχῆς, ἀνοητότερος	δὲ	καὶ βαρύτερος. οὐ γὰρ ἐπὶ
[10, 60]	παράδοξον οὔτ´ ἀνέλπιστον ἦν· τὸ	δὲ	καὶ ἐκ τῶν πατρικίων εὑρεθῆναι
[10, 37]	τρεῖς χρυσοῦς στρεπτοὺς περιαυχενίους, ἑξήκοντα	δὲ	καὶ ἑκατὸν περιβραχιόνια χρύσεα, δόρατα
[10, 49]	ἡμέραις καὶ Οὐετούριος ἑάλω· τίμημα	δὲ	καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν, ἡμιόλιον
[10, 16]	πολιορκεῖν ὁ δαίμων ἐφῆκεν. ἐτάχθησαν	δὲ	καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ἐρύμασιν
[10, 28]	δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε, πολλὰ	δὲ	καὶ μεγάλα καὶ οὐδ´ ὑπὸ
[10, 38]	μὲν οἱ πολέμιοι γεγόνασιν ἐπιφανεστέρα	δὲ	καὶ μείζων ἡ πατρίς; μᾶλλον
[10, 47]	ἐνθυμούμενος δὲ τὰς ἀρετάς, ἀγανακτῶν	δὲ	καὶ νεμεσῶν τοῖς ἐπιβαλομένοις τοιούτων
[10, 60]	καὶ οἰκειοτήτων κοινωνίαις συγκερασθέντα. ὡς	δὲ	καὶ ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων ἐπέστη
[10, 22]	νεωστὶ γενομένης συμμαχίας δίκαια, ἔργῳ	δὲ	καὶ οὗτοι πράττοντες τὰ τῶν
[10, 26]	ἁλισκομένης τῆς πόλεως, ἀπέκτειναν, γυναῖκας	δὲ	καὶ παῖδας αὐτῶν καὶ τὰ
[10, 20]	γήρως φυγεῖν ἀδύνατοι ἦσαν, γύναια	δὲ	καὶ παιδία καὶ θεράποντας αὐτῶν
[10, 31]	εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ἀναβαλλομένων	δὲ	καὶ παρελκόντων τῶν ὑπάτων τὸν
[10, 42]	πλῆθος τῶν πατρικίων ἐᾶσαι, Κλοιλίους	δὲ	καὶ Ποστομίους καὶ Σεμπρωνίους ἐπὶ
[10, 21]	κριοῖς ἐξέκοπτε τὰς πύλας. ἐπιπόνως	δὲ	καὶ ταλαιπώρως τῶν ἔνδον ἀπομαχομένων
[10, 21]	γενηθείσης αὐτοῖς τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς	δὲ	καὶ ταῦτα τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν
[10, 26]	πλεονεκτημάτων αἰτία τῷ δήμῳ. διηγήσομαι	δὲ	καὶ ταύτην τὴν δυναστείαν ὃν
[10, 28]	καὶ δόξης ἀγαθῆς λόγος. ~Ὡς	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι ταῦτ´
[10, 24]	Κοίντιον ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ἔτυχε	δὲ	καὶ τότε ὁ ἀνὴρ τῶν
[10, 8]	εἰς τὴν πόλιν εἰσάγειν. ἦν	δὲ	καὶ τοῦ δήμου τὸ καθαρώτατον
[10, 57]	τοῖς λόχοις τὰς ψήφους. ἐπικυρώσαντος	δὲ	καὶ τοῦ δήμου τοὺς νόμους,
[10, 20]	ὡς πολεμίοις αὐτοῖς χρῆσθαι. εἰξάντων	δὲ	καὶ τῶν δημάρχων καταγράψαντες τοὺς
[10, 9]	οὔτε βουλεύματος οὔτε λόγου. ἐπεὶ	δὲ	καιρὸς ἐπιτήδειος ἔδοξεν αὐτοῖς εἶναι
[10, 35]	μεγάλων κινδύνων αἴτιον ἐσόμενον. ~Ἐπεὶ	δὲ	κἀκεῖθεν ἀπηλάθησαν οἱ δήμαρχοι βοήθειαν
[10, 13]	πιστεύοντες ταῖς φήμαις ἀληθῆ· ὅσοι	δὲ	κακοήθεις ἦσαν ἐν αὐτοῖς καὶ
[10, 40]	τὸ ἐκκλησιαστήριον ἑστῶτας ὑπομένειν, τοὺς	δὲ	κατὰ πολλὰ τῆς ἀγορᾶς μέρη
[10, 49]	ὑπατικὸν μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου	δὲ	καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς ὕστερον ἡμέραις
[10, 54]	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις δεόμενοι, τὰ	δὲ	καταμόνας συντυγχάνοντες· καὶ τέλος ἐξειργάσαντο
[10, 28]	ἀλλὰ τὰς μὲν ἐμπρῆσαι, τὰς	δὲ	κατασφάξαι, Ῥωμαίοις δ´ ἄρα, οἷς
[10, 56]	τὴν γνώμην Ἀππίου διεξῆλθον. ἐπεὶ	δὲ	κατέλαβεν ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός,
[10, 29]	ὁδοὺς ἀσφαλεῖς θεοὶ παρέσχον. Ὡς	δὲ	κατέμαθεν ὁ Οὐεργίνιος ἀγόμενον τὸν
[10, 24]	ἧκεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους. ὡς	δὲ	κατώπτευσε τὴν τῶν χωρίων φύσιν,
[10, 7]	καὶ ὕβριν ἐνδεικνύμενος ἀποκτείνει. ἐμοῦ	δὲ	κεκραγότος καὶ ἀμυνομένου τοσαῦτα ὅσα
[10, 13]	βουλῆς καὶ τῶν ὑπάτων, ὁ	δὲ	Κλαύδιος ἀπελογεῖτο τοὺς αὐτοὺς λόγους
[10, 17]	τῆς εἰσφορᾶς τοῦ νόμου. ὁ	δὲ	Κλαύδιος μέχρι μέν τινος παρεῖλκε
[10, 23]	τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν χάρακα. ὁ	δὲ	Κοίλιος ἐπαρθεὶς τῷ προτερήματι τούτῳ
[10, 18]	περὶ μὲν τούτων ἅλις. ~Ὁ	δὲ	Κοίντιος παραλαβὼν τὴν ὑπατείαν πρῶτον
[10, 9]	τῶν τόπων τοὺς ἐπικαιροτάτους. ὅλης	δὲ	κραδαινομένης ἐπὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν
[10, 18]	στρατείαν κατὰ Οὐολούσκων παραγγείλας. ἐπεὶ	δὲ	κωλύσειν αὐτὸν ἔλεγον οἱ δήμαρχοι
[10, 30]	ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις δύναμιν ἀπέστειλαν. ἀγωνισάμενοι	δὲ	λαμπρῶς οὐχ οἷοί τε ἐγένοντο
[10, 58]	οἷα χρὴ γενέσθαι σκοπεῖν. ~Πολλῶν	δὲ	λεχθέντων ἐνίκησεν ἡ γνώμη τῶν
[10, 22]	μέσου τῶν πόλεων στάδιοι Αἰκανοὶ	δὲ	λόγῳ μὲν φυλάττοντες τὰ τῆς
[10, 51]	καθ´ ἡμᾶς τέλος ἔχει, τὰ	δὲ	λοιπὰ ἔξεστιν ἐπανορθώσασθαι καὶ τοῦ
[10, 22]	ἡγεῖτο Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς	δὲ	λοιπὰς αὐτοὶ παραλαβόντες ἐξῄεσαν διὰ
[10, 24]	Αἰκανοῖς ἑτέρα μήτε τροφαί, τὴν	δὲ	λοιπὴν δύναμιν αὐτὸς ἔχων προῆγεν
[10, 26]	ὀλίγων, οἳ ἔτυχον ἀφυστεροῦντες, οἱ	δὲ	λοιποὶ μεγάλῃ χειρὶ στρατεύσαντες ἐπὶ
[10, 21]	καὶ πολλοὺς μὲν φονεύσας, τοὺς	δὲ	λοιποὺς τρεψάμενος ἀγχοῦ τῆς πόλεως
[10, 7]	τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων· Λευκίου	δὲ	Λοκρητίου καὶ Τίτου Οὐετουρίου παρα–
[10, 31]	κατασκευὰς τὸν καλούμενον Αὐεντῖνον. ἔστι	δὲ	λόφος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων
[10, 24]	βασιλέων ἐκεκόσμητο ἀρχή, προσήνεγκαν. ὁ	δὲ	μαθών, ὅτι δικτάτωρ ἀποδέδεικται τῆς
[10, 58]	τινος ἀρχῆς αὐτοκράτορος δεῖν. τὸ	δὲ	μάλιστα πεῖσαν αὐτοὺς προελέσθαι τὴν
[10, 6]	νῦν ἡμῖν μὴ συναγανακτεῖν. ἵνα	δὲ	μᾶλλον μάθῃς, ἡλίκον ἄρα τῇ
[10, 37]	ἔτη στρατευσάμενος ὑπὲρ ὑμῶν, τοσαύτας	δὲ	μάχας ἀγωνισάμενος, τοσούτοις δὲ τετιμημένος
[10, 36]	δ´ ἔτι ὑπὸ λοχαγῷ. γενομένης	δὲ	μάχης καρτερᾶς καὶ τροπῆς, καὶ
[10, 14]	στάδιον ἀπέχον τοῦ ποταμοῦ. ἦσαν	δὲ	μέσαι τηνικαῦτα νύκτες, καὶ πολλὴ
[10, 25]	Κοιντίῳ τῷ ταμίᾳ προαποσταλεῖσι. τοῖς	δὲ	μετὰ Μηνυκίου τοῦ ὑπάτου κατακλεισθεῖσιν
[10, 33]	ἐπὶ τοὺς ἔξω πολέμους, τὸ	δὲ	μετὰ τοῦτο οὐκ ὀρθῶς. δέον
[10, 33]	κατασκευὰς τῶν οἰκήσεων ἐδαπανήθη. ~Ὁ	δὲ	μετὰ τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν
[10, 22]	ἐπὶ τὸ βασιλικώτερον ἐξήγαγεν. ἐλάσας	δὲ	μέχρι Τύσκλου πόλεως, ἣν Αἰκανοὶ
[10, 47]	καὶ τὰ πραχθέντα ἀκοῦσαι. οἱ	δὲ	μέχρις ἀγορᾶς ἐλθόντες ἐδήλωσαν τοῖς
[10, 11]	μάλιστα μὲν παρὰ πάντων, εἰ	δὲ	μή γε, παρὰ τῶν ἀρξάντων
[10, 40]	ἔπαινον τοῦ ἀνδρὸς διεξῆλθε· τὸ	δὲ	μὴ μεταδιδόναι λόγου τοῖς ἀντιλέξαι
[10, 27]	αἰσχρῶς καὶ ἀνάνδρως ἀπολομένην. ἐὰν	δὲ	μὴ πείθηται ὁ δῆμος, τοὺς
[10, 40]	νόμος, λόγοις μὲν πρῶτον, ἐὰν	δὲ	μὴ πείθωσι τὸν δῆμον, ἔργοις.
[10, 2]	Οὐεργίνιον δήμαρχοι τελειῶσαι ἐβούλοντο· ἵνα	δὲ	μὴ τοῦτο γένοιτο μηδὲ κατὰ
[10, 15]	τούτων πολιορκεῖν τὰ φρούρια· ἐὰν	δὲ	μηδ´ οὕτως ἀξιόχρεως ἡ δύναμις
[10, 4]	βοηθεῖν ᾐτήσασθε τοὺς δημάρχους, ἄλλο	δὲ	μηδὲν πολυπραγμονεῖν; εἰ δ´ οὖν
[10, 51]	βελτίστου τὰ συμφέροντα ἐρῶ. θαυμάσῃ	δὲ	μηθείς, εἰ πρότερόν τε πολλάκις
[10, 51]	ἂν αὐτῇ φαίνηται συνοίσειν, στασιάζειν	δὲ	μηκέτι πρὸς τὸ δημοτικὸν μηδ´
[10, 30]	ἐν τῇ βουλῇ κράτος. εἷς	δὲ	μόνος ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς
[10, 49]	τὴν τοῦ ἑταίρου προανακλαιομένῳ, τὸν	δὲ	νεανίαν, ὑπὲρ οὗ τὰς δεήσεις
[10, 12]	με πάσης ὑποψίας τοιαύτης. ἃ	δὲ	νομίζω τῇ τε βουλῇ καὶ
[10, 54]	Μενήνιος καὶ Πόπλιος Σήστιος· ἡ	δὲ	νόσος εἰς τέλος ἐλώφησε. καὶ
[10, 35]	οὐκ ἦν ὅσιον ἀντιλέγειν, ὧν	δὲ	ὁ δῆμος ἠδικεῖτο κωλυταί τε
[10, 30]	κατὰ Σαβίνων πόλεμος ἐδόθη, Ὁρατίῳ	δὲ	ὁ κατ´ Αἰκανῶν, καὶ κατὰ
[10, 25]	διήλλαξαν τοὺς Τυσκλάνων αἰχμαλώτους. ~Παραλαβὼν	δὲ	ὁ Κοίντιος τὴν πόλιν τὰ
[10, 9]	παρελθόντες ἐδείκνυσαν τὰ προσαγγελλόμενα. ἦν	δὲ	ὁ τοὺς λόγους ὑπὲρ αὐτῶν
[10, 47]	ἀνδρῶν ἐρημῶσαι τὴν πόλιν. ἐγεγόνει	δέ,	ὃ προὔλαβεν ὁ Σίκκιος, μῖσος
[10, 20]	τὴν πόλιν αὐτοῖς ἀποδιδόναι, ἀντέπραττον	δὲ	οἱ δήμαρχοι στρατιὰν οὐκ ἐῶντες
[10, 56]	τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ὑπατεύων, τρεῖς	δὲ	οἱ κομίσαντες παρὰ τῶν Ἑλλήνων
[10, 53]	γῇ παρεδίδοσαν τοὺς νεκρούς, τελευτῶντες	δὲ	οἱ μὲν ἀπ´ ὀλιγωρίας τοῦ
[10, 7]	ὥσπερ ἐπὶ καλῷ ἔργῳ· ἡμᾶς	δὲ	οἱ παραγενόμενοι μετὰ ταῦτα αἵματι
[10, 58]	κοινῷ σκοπουμένοις αὐτοῖς ἐδόκει, ἰδίᾳ	δὲ	οἱ πρωτεύοντες τοῦ συνεδρίου γνώμην
[10, 60]	ἐφ´ ἑκάστῳ χρήματι ἀπεδίδοσαν· ἦσαν	δὲ	οἵ τε κατήγοροι ὑπ´ αὐτῶν
[10, 10]	πρὸς τὸν δῆμον ὁμολογίας. ὁρῶντες	δέ,	ὅτι ξενικῆς αὐτοῖς χειρὸς εἰς
[10, 9]	ἐνιαυτὸν ἄρχοντας ἀπέδειξεν αὐτούς. ~Ποπλίου	δὲ	Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ Γαΐου Κλαυδίου
[10, 38]	προενέγκασθαι μοῖραν τῶν ἐμῶν· ἔνιοι	δὲ	οὐδ´ ἂν τῷ φαυλοτάτῳ τῶν
[10, 47]	τὰ ὅπλα σώζοντες ἥκομεν, ἄλλο	δὲ	οὐδὲν τῶν κεκρατημένων οὔτε μεῖζον
[10, 6]	τῷ πατρὶ πρόθυμος ἦν. ὁ	δὲ	Οὐεργίνιος ὁρῶν, ὅτι μὴ δόντος
[10, 15]	συνελευθερῶμεν αὐτοῖς τὴν πατρίδα· εἰ	δὲ	οὐθὲν ἀξιοῦσι ποιεῖν τῶν μετρίων,
[10, 41]	ἐξέβαλλόν τε καὶ κατεβόων. ἐκράτει	δὲ	οὔτε ὁ τῶν συλλαμβανόντων ἔπαινος,
[10, 17]	ᾤχετο εἰς τὴν πόλιν. ταῦτα	δὲ	οὐχ ἑτέρου τινὸς χάριν εἰπεῖν
[10, 48]	καιρός, ἐκάλουν τὸν δῆμον· ἦν	δὲ	παλαίτερον ἔτι συνερρυηκὼς ἐκ τῶν
[10, 43]	αὐτῶν διελέλυτο. ~Μετ´ οὐ πολὺ	δὲ	πάλιν τῶν δημάρχων τὸν ὑπὲρ
[10, 11]	ἀρξάντων τῆς ἀθεμίτου συνωμοσίας. πρῶτον	δὲ	πάντων ἀξιοῦμεν ὑμᾶς, ὦ βουλή,
[10, 44]	ἡ πεῖρα γὰρ ἐπισφαλής εἰ	δὲ	πάντως ἔγνωσταί σοι δύο τίθεσθαι
[10, 44]	εἶναι ἐν αὐτῇ· κἂν ὀλίγη	δὲ	πάνυ καὶ φαύλη τις οὖσα
[10, 48]	ὑπὸ τοῦ δήμου παθόντων, οὐδεμίαν	δὲ	παρὰ τῆς βουλῆς εὑρομένων βοήθειαν.
[10, 5]	πεπονθότας αὐτοὺς παρῆγον μάρτυρας. ὡς	δὲ	παρέδωκαν τὸν λόγον, αὐτὸ μὲν
[10, 36]	συναγορεύειν βούλεται τῶν δημοτικῶν. πολλῶν	δὲ	παριόντων καὶ τὰς ἑαυτῶν πράξεις,
[10, 45]	θανάτῳ πορευομένους· καὶ ἡ ἄλλη	δὲ	πᾶσα στρατιὰ δι´ οἴκτου τὸ
[10, 60]	θαυμαστὸν ἅπασιν εἶναι ἐδόκει· οἱ	δὲ	πάσαις κολακεύοντες ἡδοναῖς, ὁπόσαι πεφύκασιν
[10, 23]	ὅ τι χρὴ ποιεῖν. ἐπεὶ	δὲ	πᾶσιν ἐδόκει δικτάτορος δεῖσθαι ὁ
[10, 8]	φεύγων εἰς Τυρρηνίαν ᾤχετο· ὁ	δὲ	πατὴρ αὐτοῦ τὰ πλεῖστα τῆς
[10, 5]	ὑπάτων τῆς κρίσεως γινομένης· ὁ	δὲ	πατὴρ αὐτοῦ χαλεπῶς φέροντας τὴν
[10, 5]	μὲν ἰδιώταις ἐλευθερίαν κτώμενος, τῇ	δὲ	πατρίδι ἡγεμονίαν, ἑαυτῷ δὲ εἴ
[10, 37]	τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι, τραύματα	δὲ	πέντε καὶ τετταράκοντα εἴληφα καὶ
[10, 7]	τὸ τοῦ κατηγόρου, λήψομαι. ἃ	δὲ	πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα,
[10, 55]	οὔπω παρειληφότες τὴν ἀρχήν, τοῖς	δὲ	περὶ Μενήνιον ὑπάτοις οὐχ ὅπως
[10, 60]	καὶ ἀποδειξόντων ἑτέρας ἀρχάς. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἄππιον τοὺς λοιποὺς
[10, 26]	τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους πορεύεσθαι· οἱ	δὲ	περὶ τὸν Οὐεργίνιον δήμαρχοι πέμπτον
[10, 46]	ὅπλα οἱ πολλοὶ φυλάξαντες. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Σίκκιον τοὺς καταλαμβανομένους
[10, 22]	ὑμῖν κατὰ τὰς ὁμολογίας· εἰ	δὲ	περὶ Τυσκλάνων ἀναπραξόμενοι δίκας ἥκετε,
[10, 35]	ἐξουσίαν ἐκ τοῦ φανεροῦ. τοῖς	δὲ	πλείοσιν ἐδόκει μὴ παραχωρεῖν τῆς
[10, 16]	μέν τινες ζῶντες ἑάλωσαν, οἱ	δὲ	πλείους σφάττοντες ἑαυτοὺς ἢ κατὰ
[10, 21]	πρὸς ἀλκὴν ἐπιχειροῦντες τραπέσθαι, οἱ	δὲ	πλείους φεύγοντες ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ
[10, 59]	εἰς αὐτὰ τἀναγκαῖα χρώμενοι, τὰ	δὲ	πλεῖστα ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας
[10, 10]	συλλεγομένων τὸ συνέδριον πρεσβυτέρων, τὸ	δὲ	πλεῖστον ἐκ τῶν ἔξω τῆς
[10, 46]	καὶ κτείνοντες τοὺς ἁλισκομένους. ὁ	δὲ	πλείστους τ´ αὐτῶν διαφθείρας καὶ
[10, 5]	ἀνεῖργον ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ	δὲ	πλείστους τε περὶ αὑτὸν ἔχων
[10, 17]	ἐπὶ τῇ κεφαλῇ πῖλον. ἰδὼν	δὲ	πλῆθος ἀνθρώπων εἰς τὸ χωρίον
[10, 35]	ἀργυρικήν, διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ἐπεὶ	δὲ	πλησίον ἦν ὁ χρόνος, ἀπέστησαν
[10, 21]	κρατίστῳ μάλιστα τόπῳ κειμένη. στρατοπεδεύσας	δὲ	πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ πολλὰς
[10, 28]	πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε, πολλὰς	δὲ	πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε, πολλὰ δὲ
[10, 24]	ἠμελημένων μὲν διὰ πενίαν, τὰ	δὲ	πολέμια γενναῖον, ἐξῆγε συγκεκροτημένην ἔχων
[10, 43]	χώραν αὐτῶν ἤδη διηρπάκασι, τὴν	δὲ	πόλιν, ἐὰν μή τις γένηται
[10, 37]	ταῖς μάχαις ὑπ´ ἐμοῦ, τρεῖς	δὲ	πολιορκητικοὺς πρῶτος ἐπιβὰς πολεμίων τείχεσι
[10, 1]	ἀγορὰς ἄπειροι ἔτι ἦσαν. τὸ	δὲ	πολίτευμα τοῦτο πρῶτος μὲν ἐπείρασεν
[10, 29]	κατέχειν τὰ δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης	δὲ	πολλῆς συμπαθείας πρός τε τὰς
[10, 1]	τὰς ἐν ἄστει διατριβάς, οἱ	δὲ	πολλοὶ ἐμπορευόμενοί τε καὶ γεωργοῦντες
[10, 3]	ἀποδείξαντες τὴν τρίτην ἀγοράν. ἦσαν	δὲ	πολλοὶ καὶ οὐχ οἱ φαυλότατοι
[10, 21]	καὶ τῆς ἀποστάσεως αἰτίους ἦσαν	δὲ	πολλοί ῥάβδοις τε ᾐκίσατο μέχρι
[10, 43]	μακρῷ τοῦ ἄλλου ἄμεινον. οἱ	δὲ	πολλοὶ χάριτι καὶ παρακλήσει τῶν
[10, 14]	ὀνόματος ἀξιωθῆναι βουλόμενος μεγάλου. κοινωσάμενος	δὲ	πολλοῖς τῶν φίλων ἣν εἶχε
[10, 24]	καὶ γίνεται μάχη καρτερά. χρόνου	δὲ	πολλοῦ διελθόντος καὶ τῶν Ῥωμαίων
[10, 47]	αὐτοὺς πρὸς ἅπαντας λέγειν. ὄχλου	δὲ	πολλοῦ συναχθέντος παρελθὼν ὁ Σίκκιος
[10, 26]	τότε κατέχουσαν στάσιν ἐπράυνεν, ἑτέρων	δὲ	πολλῶν καὶ μεγάλων ἐγένετο πλεονεκτημάτων
[10, 27]	ὅλων ἔσχατον τοῦτο βουλευσόμενοι. ῥηθέντων	δὲ	πολλῶν λόγων πρῶτος ἐρωτηθεὶς γνώμην
[10, 22]	ἐν ἀκμῇ ὄντας ἔφθειρεν. ἀφικομένης	δὲ	πρεσβείας, ἣν ἀπέστειλεν ἡ Ῥωμαίων
[10, 28]	προστάται τῆς πόλεως, ἐγκαταλιπόντες, μᾶλλον	δὲ	προδόντες ἡμᾶς, οἷς οὔτ´ ἂν
[10, 41]	εἴασαν ἐπικυρωθῆναι τὸν νόμον. οἱ	δὲ	προθυμότατα συλλαβέσθαι δόξαντες τοῖς ὑπάτοις
[10, 29]	οἷς ἅπαντες ἀεὶ χρησόμεθα. εἰ	δὲ	προσίσταται τοῦθ´ ὑμῖν, καὶ οὐκ
[10, 54]	τηκεδόνα δυσαπάλλακτον ἐργάσασθαι νόσον. ταύτην	δὲ	προσλαβὼν τὴν πρόφασιν ὁ Σήστιος
[10, 6]	σοι τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν. ἀπολύων	δέ	σε τοῦ τότε συναδικεῖν ἡμᾶς
[10, 36]	ἡγεμόνος τῆς σπείρας πεπτωκότος, τῶν	δὲ	σημείων κρατουμένων ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν,
[10, 56]	εἰς τοὐπιὸν ἄρχειν ἔτος, Πόπλιος	δὲ	Σήστιος ὁ τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον
[10, 44]	τοῖς ἐπιτηδείοις ἑκάστους τόποις, τὸν	δὲ	Σίκκιον καλέσας λέγει· Ἡμεῖς μέν,
[10, 46]	οὐκέτι ὀψομένη τοὺς ἄνδρας. ~Ὁ	δὲ	Σίκκιος ἑτέραν ἀποστραφείς, οὐχ ἣν
[10, 21]	τὰ λοιπὰ λάφυρα πωλεῖν· τοῖς	δὲ	στρατιώταις ἐσθῆτα καὶ τροφὰς καὶ
[10, 3]	εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν· τοὺς	δὲ	συγγραφησομένους ὑπ´ αὐτῶν νόμους κεῖσθαι
[10, 3]	τε καὶ δόξης ἀγαθῆς· τούτους	δὲ	συγγράψαντας τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων νόμους
[10, 32]	Γάιος Κλαύδιος ἦν μόνος, οἱ	δὲ	συγκαταινοῦντες πολλοί, καὶ ἔδοξε διδόναι
[10, 16]	ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν λόφον· οἱ	δὲ	συμφοροῦντες {αὐτῶν} φακέλλους φρυγάνων καὶ
[10, 16]	ὑπὸ πλήθους βελῶν ἀποθνήσκει, τῶν	δὲ	σὺν αὐτῷ τὰ φρούρια καταλαβομένων
[10, 61]	δεκαδαρχίας κατὰ τὸ ἑξῆς, οἱ	δὲ	σὺν αὐτῷ τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν
[10, 31]	ἦσαν οἱ δήμαρχοι κύριοι, βουλὴν	δὲ	συνάγειν ἢ γνώμην ἀγορεύειν οὐκ
[10, 9]	τὰς ὄψεις ποιήσαντες ἀνίστανται. πολλοῦ	δὲ	συνδραμόντος ὄχλου καὶ μέγα τι
[10, 37]	παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον· ἵνα	δὲ	συνελὼν εἴπω, μάχας μὲν ἐν
[10, 6]	ἡμῶν δίκαιος ἂν εἴης· εἰ	δὲ	συνῄδεις τε καὶ συνέπραττες οἷς
[10, 13]	καιρὸς ἐπιτηδειότερος τοῖς λόγοις, νυνὶ	δὲ	συντεμῶ τὸν λόγον καὶ παύσομαι
[10, 20]	ὑπέμενον φυλάττοντες τὴν ἄκραν· ἔστι	δὲ	σφόδρα ἐχυρὰ καὶ οὐ πολλῆς
[10, 36]	ὁ τῆς ἡμέρας χρόνος. αὐτὰ	δὲ	τὰ κεφάλαια δι´ ἐλαχίστων ὡς
[10, 51]	οἷς ἅπαντες ἡμῖν συμπαθεῖτε. ἐπειδὴ	δὲ	τὰ μὲν καθ´ ἡμᾶς τέλος
[10, 1]	δίκαια οἱ διαιροῦντες ἦσαν. τούτων	δὲ	τὰ μὲν πολλὰ τοῖς τρόποις
[10, 24]	τοὺς σὺν αὐτῷ δεδεμένους· αὐτοὶ	δὲ	τὰ ὅπλα θέντες ἐξέλιπον τὴν
[10, 32]	μὲν τὰ κατάγεια λαγχανόντων, ἑτέρων	δὲ	τὰ ὑπερῷα. ὁ μὲν οὖν
[10, 16]	ὁμοῦ συνεπιθησόμενον σφίσιν ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ	δὲ	τὰ φρούρια πολιορκεῖν ὁ δαίμων
[10, 10]	καθ´ ἓν γενόμενοι δυνάμεθα· ἐπιπεσόντες	δὲ	ταῖς οἰκίαις τούς τε δημάρχους
[10, 53]	ἀπ´ ὀλιγωρίας τοῦ καλοῦ, οἱ	δὲ	τἀπιτήδεια οὐκ ἔχοντες πολλοὺς μὲν
[10, 14]	ἐζήτουν καὶ θορύβου. ~Ἐν τοιαύτῃ	δὲ	ταραχῇ τῆς πόλεως οὔσης ἀνήρ
[10, 47]	τὰς ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος	δὲ	τὰς ἀρετάς, ἀγανακτῶν δὲ καὶ
[10, 45]	εἰς τὸ ἔργον χρήσομαι. σὺ	δὲ	τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος
[10, 15]	τά γε δίκαια ἀντιτάττειν, πρὸς	δὲ	τὰς πολιτικὰς διατριβὰς τὰ μέτρια
[10, 33]	εὐδαίμονα γινομένην τὴν πόλιν, διὰ	δὲ	τὰς στάσεις ταπεινὴν καὶ ἀσθενῆ.
[10, 46]	ἐπ´ αὐτὸν ὁδός. ἐν ᾧ	δὲ	ταῦτ´ ἐγίνετο χρόνῳ, συνῄεσαν αἵ
[10, 18]	κρατουμένους ἅπαντας τοῖς ὅρκοις. εἰπὼν	δὲ	ταῦτα καὶ διομοσάμενος χρήσεσθαι τῷ
[10, 5]	νέων καὶ προσαναγκάσοντες σωφρονεῖν. γνόντες	δὲ	ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι λόγους τε
[10, 4]	ὑποσχόμενοι διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ~Μετὰ	δὲ	ταῦτα οἵ τε ὕπατοι καὶ
[10, 7]	ἐρριμμένον, δόξας εἶναι νεκρόν. μετὰ	δὲ	ταῦτα οὗτος μὲν ἀπιὼν ᾤχετο
[10, 24]	ἄγειν τοὺς ἄνδρας δεδεμένους. ὑπομενόντων	δὲ	ταῦτα τῶν Αἰκανῶν τελευταῖον αὐτοῖς
[10, 59]	θεοῖς προθύσαντες ἃ νόμος ἱερὰν	δὲ	ταύτην ἄγουσι Ῥωμαῖοι τὴν ἡμέραν
[10, 42]	τὸ μετριώτερον καὶ φιλανθρωπότερον, ὁ	δὲ	ταύτης ἡγούμενος τῆς γνώμης καὶ
[10, 37]	τοσαύτας δὲ μάχας ἀγωνισάμενος, τοσούτοις	δὲ	τετιμημένος ἀριστείοις, ὁ μηδένα κίνδυνον
[10, 58]	τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων καιρόν, μετῄεσαν	δὲ	τὴν ἀρχὴν οἱ ἐντιμότατοί τε
[10, 31]	δοκοῦντες ὑβρίσθαι, ἀδύνατοι ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο	δὲ	τὴν ἐκ τῶν ἄλλων δημάρχων
[10, 30]	τῶν κατὰ τοὺς ἀγρούς, Αἰκανοὶ	δὲ	τὴν ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις δύναμιν ἀπέστειλαν.
[10, 9]	προεθέσπισε τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. διηγήσομαι	δὲ	τήν τε αἰτίαν, ἀφ´ ἧς
[10, 18]	μηθὲν ἐναντίον τῷ νόμῳ· παραλαβὼν	δὲ	τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν αὐτὸς ἔχειν
[10, 17]	ἄξοντας ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ἔτυχε	δὲ	τηνικαῦτα ὁ Κοίντιος ἄρουράν τινα
[10, 20]	τοὺς νόμους διενεχθῇ ψῆφος. ἀγανακτούσης	δὲ	τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν λαμβανούσης
[10, 30]	τοῦ δήμου κράτος αὐξήσουσι, τὰς	δὲ	τῆς βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι. καὶ
[10, 23]	συμμαχίαν ἔπεμψε τῷ ὑπάτῳ. ἡγεῖτο	δὲ	τῆς δυνάμεως ταύτης Τίτος Κοίντιος
[10, 16]	τῆς τοῦ θανάτου μοίρας. ~Λυθείσης	δὲ	τῆς ἐκκλησίας περὶ δείλην ὀψίαν
[10, 59]	τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας ποιοῦντες. ἐνστάσης	δὲ	τῆς ἡμέρας, ἐν ᾗ παραλαβεῖν
[10, 53]	καὶ τὸ ἔτος ἐτελεύτα. ~Ἐπὶ	δὲ	τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος,
[10, 24]	πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, ~ὁ	δὲ	τῆς πόλεως ἔπαρχος Φάβιος ἔπεμπε
[10, 20]	μὲν τοῦ Λατίνων ἔθνους, ἀφέστηκε	δὲ	τῆς Ῥώμης οὐκ ἔλαττον σταδίων
[10, 30]	τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν. παυσαμένης	δὲ	τῆς στάσεως καταγράψαντες τὰς δυνάμεις
[10, 22]	ἐκείνους ὁμολογιῶν περὶ φιλίας. ἡγεῖτο	δὲ	τῆς στρατιᾶς Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ
[10, 43]	τῶν πρεσβυτάτων ὑπαχθέντες εἵποντο. ἦν	δέ	τι μέρος, ὃ τῶν ὠφελειῶν
[10, 31]	ὑπερόριος οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων, πολιτικὰ	δέ	τινα προσκρούσματα τοῖς δημάρχοις πρὸς
[10, 4]	κινδύνων, εἰ μὴ συμφρονήσειαν· ἤδη	δέ	τινας τῶν πάνυ ἀπόρων καὶ
[10, 20]	τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξιέναι· ἐὰν	δέ	τινες ἀπολειφθῶσι τῆς στρατείας Ῥωμαίων
[10, 54]	ἀρρωστία τις καταλαβοῦσα χρόνιος. ἤδη	δέ	τινες ἔφασαν ὑπὸ λύπης καὶ
[10, 9]	ἀλλὰ μόνους τοὺς νέους. ἐτόλμων	δέ	τινες λέγειν, ὅτι καὶ ἐντὸς
[10, 11]	κινδυνεύοντες ὑπὲρ αὑτῶν ποιήσωνται. εἰ	δέ	τινες ὑμῶν εἰσιν οἷοι μηδὲ
[10, 20]	ἤδη διηρπακότες τὴν πόλιν, ὀλίγοι	δέ	τινες ὑπέμενον φυλάττοντες τὴν ἄκραν·
[10, 58]	ἄκοντες ἐν αὐτοῖς μένοιεν, ἐδόκει	{δέ}	τινος ἀρχῆς αὐτοκράτορος δεῖν. τὸ
[10, 9]	ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἐλαύνειν· ὁ	δέ	τις ἀπὸ κοινῆς γνώμης τῶν
[10, 28]	κρείττους τῶν ἐχθρῶν ἐσόμεθα· εἰ	δέ	τις ἄρα ἐνέστηκε δαίμων καὶ
[10, 31]	ἡγεῖτο μὲν τοῦ ἀρχείου, δραστήριος	δέ	τις ἦν ἀνὴρ καὶ ὡς
[10, 54]	μὲν πλείων δημοσίᾳ συνωνηθείς, ὁ	δέ	τις καὶ ὑπ´ ἰδιωτῶν ἐμπόρων
[10, 9]	λοιπὸν χρόνον τῶν δημοτικῶν· ὁ	δέ	τις οὐχ ἅπαντας εἶναι τοὺς
[10, 38]	καὶ μείζων ἡ πατρίς; μᾶλλον	δὲ	τὸ δέκατον ἐπιδειξάτω μέρος, ὧν
[10, 41]	ἑώλους καὶ κατημαξευμένας ἀντιλογίας. ὡς	δὲ	τὸ πλεῖον τῆς ἡμέρας εἰς
[10, 3]	βουλῆς, οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν· συναγαγόντες	δὲ	τὸ πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[10, 49]	φυλῶν ἁλῶναι τὸν ἄνδρα. ἦν	δὲ	τὸ τίμημα τῆς δίκης ἀργυρικόν,
[10, 23]	αὐτοῖς τινα πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι	δὲ	τοιαῦτα ὑβρισθέντες ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς
[10, 32]	τοῦ λόφου νόμον εἰσέφερεν. ἦν	δὲ	τοιόσδε· Ὅσα μὲν ἰδιῶταί τινες
[10, 21]	καὶ καταφρονήσει τοῦ ἀντιπάλου. παρακελευσάμενος	δὲ	τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἀγαθοῖς ἀνδράσι
[10, 47]	δόξαν ἀφελέσθαι τοῦ κατορθώματος. κοινωσάμενος	δὲ	τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἣν εἶχε
[10, 2]	ἀναστήσεται τῇ πόλει συμφορά. συνήπτετο	δὲ	τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς καὶ τὰ
[10, 28]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα, ὑμῖν	δὲ	τοῖς ἐγκαταλιποῦσι καὶ προδοῦσι τὸ
[10, 51]	αὔξων περιεφρόνουν τὸ δημοτικόν, ἐπεὶ	δὲ	τοῖς ἐμαυτοῦ σωφρονισθεὶς κακοῖς μετὰ
[10, 24]	Κοίντιον περὶ φιλίας {διαλεγόμενοι} ὁ	δὲ	τοῖς μὲν ἄλλοις Αἰκανοῖς ἔφη
[10, 33]	ἐγίνοντο καὶ χειρῶν ἐπιβολαί. συνηγωνίζετο	δὲ	τοῖς μὲν ὑπάτοις ἡ τῶν
[10, 15]	τὰ μέτρια καὶ εὐγνώμονα. ἐπειδὴ	δὲ	τοῖς πλείοσι τῶν ἐν τῷ
[10, 21]	ἄλλο μὲν ὑποτελοῦντας μηθέν, ἐν	δὲ	τοῖς πολέμοις συμμαχίαν ἀποστέλλοντας ὁσηνδήποτε,
[10, 2]	οἷοί τ´ ἦσαν συμβαλεῖν· ἐν	δὲ	τοῖς Σιβυλλείοις εὑρέθη χρησμοῖς, ὅτι
[10, 21]	αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν ὑποστάντας. ~Ἀποδοὺς	δὲ	τοῖς Τυσκλάνοις τὴν πόλιν Φάβιος
[10, 43]	τὰς ἀνάγκας τῶν νόμων, τιμῶντες	δὲ	τὸν ἄνδρα διὰ πολλὰς καὶ
[10, 13]	ἐνθάδε μὲν ταῦτα λέγω, πρὸς	δὲ	τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι, ἀλλὰ κἀκεῖ
[10, 19]	ὁμοίαν ἐκείνοις ἥξειν διαβολήν. συναγαγὼν	δὲ	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ
[10, 54]	χρόνον τῆς ὑπατείας διενοοῦντο. ἔτυχε	δὲ	τὸν ἕτερον αὐτῶν Μενήνιον ἀρρωστία
[10, 23]	ὁ ταμίας ἀνὴρ ὑπατικός. πρὸς	δὲ	τὸν ἕτερον τῶν ὑπάτων Ναύτιον
[10, 32]	πολλὴν τῶν δημάρχων ἐποιήσαντο· παραλαβὼν	δὲ	τὸν λόγον ὁ Ἰκίλλιος περί
[10, 24]	ἀγρὸν ἔργων τι διαπραττόμενος· ἰδὼν	δὲ	τὸν προσιόντα ὄχλον καὶ ὑποπτεύσας
[10, 60]	βασιλεῖς ἑλομένοις ἀνθ´ ἑνός. τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον καταπληξάμενοι τοὺς ὄχλους
[10, 9]	καταπλήξονται μὲν τὸν δῆμον, ἀναβαλοῦσι	δὲ	τὸν ὕπατον. πρῶτον μὲν κατεσκεύασαν
[10, 48]	χρόνον ἀποδείξας τοῦ ἀγῶνος. Λεύκιος	δὲ	τότ´ ἀγορανομῶν, δήμαρχος δὲ τῷ
[10, 31]	ὑπάτων τοῦτο τὸ γέρας. οἱ	δὲ	τότε δήμαρχοι πρῶτοι συγκαλεῖν ἐπεβάλοντο
[10, 30]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι, τῶν	δὲ	τότε ὄντων ἐν ἀρχῇ μηθένα.
[10, 55]	τῇ βουλῇ ταῦτα δοκῇ. ἐπαινοῦντος	δὲ	τοῦ δήμου καὶ τὴν προθυμίαν
[10, 58]	κακόν τι μέγα ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς	δὲ	τοῦ δήμου τὰ δόξαντα τῇ
[10, 9]	ἐνῆν τῷ βιαίῳ καταγωνίσασθαι, μάλιστα	δὲ	τοῦ δήμου τὸ πλεῖον ὑποκατακλινόμενον
[10, 19]	καὶ λαμβάνειν παρ´ ἀλλήλων. ~Καταστάντος	δὲ	τοῦ θορύβου δικαστήριά τε ἀπεδίδου
[10, 6]	τὸ τιμᾶσθαί σοι πάρεστιν. ἡ	δὲ	τοῦ μειρακίου βαρύτης καὶ ἡ
[10, 32]	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερόν. κυρωθέντος	δὲ	τοῦ νόμου συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ
[10, 12]	πάσης εὐλαβείας ἐρῶ. πολλοῦ, μᾶλλον	δὲ	τοῦ παντὸς ἁμαρτάνειν δοκεῖ μοι
[10, 3]	εἰσοίσειν ὑπὲρ ὧν ἠξίουν. ἐπαινέσαντος	δὲ	τοῦ πλήθους τὸν λόγον οὐδὲν
[10, 42]	ὥσπερ ὁ Σίκκιος ὑπετίθετο· περὶ	δὲ	τοῦ πλήθους τῶν ὑπὸ τὰς
[10, 52]	νόμος· καὶ ἐποίησεν οὕτως. γραφέντος	δὲ	τοῦ προβουλεύματος, καὶ μετὰ ταῦτ´
[10, 2]	ἀνδραποδισμοῦ καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει	δὲ	τοῦ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πολέμου
[10, 49]	πλείους ἐδύναντο τῶν δημοτικῶν. ἀπολογηθέντος	δὲ	τοῦ Ῥωμιλίου καὶ διελθόντος λόγον
[10, 21]	δὲ πλείους φεύγοντες ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος	δὲ	τοῦ στρατοπέδου κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν
[10, 30]	τις ὑπάρξει καὶ φιλανθρωπία. ~Εἰπόντος	δὲ	τοῦ ὑπάτου, ὅτι τοῦτο τὸ
[10, 26]	καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι λόγους. ἑλκομένου	δὲ	τοῦ χρόνου καὶ οὔτε τῶν
[10, 36]	ἀναδώσουσι περὶ τῶν νόμων· ἐπιστάντος	δὲ	τοῦ χρόνου πρῶτον εἰσέφερον τὸν
[10, 54]	ἱστορίας ἀφήγησιν ἐλθεῖν ἄξιον. ~Εἰς	δὲ	τοὐπιὸν ἔτος ὕπατοι μὲν ἀπεδείχθησαν
[10, 55]	δέκα τύχωσι τῆς ἀρχῆς. τούτους	δὲ	τοὺς ἄνδρας ἔκ τε τῶν
[10, 37]	πολεμίων τείχεσι καὶ κατασχών, ὀκτὼ	δὲ	τοὺς ἐκ παρατάξεως, οἷς ὑπὸ
[10, 59]	δέκα ἄνδρες εἰδοῖς μαΐαις, ἦγον	δὲ	τοὺς μῆνας κατὰ σελήνην, καὶ
[10, 21]	τὸ δημόσιον ἐκέλευσεν ἀναφέρειν, ἀνδράποδα	δὲ	τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ τὰ
[10, 54]	τοὺς ὑπάτους πρῶτον ἀποδεῖξαι, ποιῆσαι	δὲ	τοῦτ´ οὐκ εἰς μακράν, ἀποδειχθέντων
[10, 37]	ὑπὸ τῶν αὐτοκρατόρων ἐτιμήθην· πρὸς	δὲ	τούτοις ὀγδοήκοντα μὲν καὶ τρεῖς
[10, 61]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς. ~Μετὰ	δὲ	τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ὀλυμπιὰς μὲν
[10, 12]	καταλιπεῖν ἀναγκασθήσονται τὴν πόλιν. ἐκ	δὲ	τούτου πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ
[10, 23]	αὐλῶνος ἔξω φέρουσαν ὁδόν. ἐκ	δὲ	τούτου συνεβεβήκει τοῖς Ῥωμαίοις οὐχ
[10, 53]	σφόδρα ἐκάκωσε τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ	δὲ	τούτου συνέβη καὶ τὴν χώραν
[10, 7]	καὶ πέρα δεινῶν πεπονθώς· κωλυθεὶς	δὲ	τούτου τυχεῖν διὰ πενίαν καὶ
[10, 1]	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ	δὲ	τούτους ὀλυμπιὰς μὲν ἦν ὀγδοηκοστή,
[10, 26]	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. ~Μετὰ	δὲ	τούτους ὀλυμπιὰς μὲν ἦν ὀγδοηκοστὴ
[10, 46]	τῶν ἄλλων φιλοφρονήσεων {ἡδονάς} ἐν	δὲ	τούτῳ καὶ ἡ ἄλλη τῶν
[10, 30]	οὗ τὸν ἀγῶνα ἐποιοῦντο. Ὁράτιος	δὲ	τρεψάμενος τοὺς πολεμίους καὶ πολλὰ
[10, 54]	τὸν ὄλεθρον τῶν γεωργῶν. ἐν	δὲ	τῷ αὐτῷ καιρῷ παρεγένοντο ἀπό
[10, 24]	ἕνα διεξιοῦσιν ὑπὸ ζυγόν, Γράγχῳ	δὲ	τῷ ἡγεμόνι τῶν πολεμίων καὶ
[10, 14]	ἐπὶ τὴν ἄκραν ὠσάμενος, ἔστι	δὲ	τῷ Καπιτωλίῳ προσεχής, κἀκείνης ἐγεγόνει
[10, 59]	τι καὶ λόγου ἄξιον. ~Ἐν	δὲ	τῷ κατόπιν ἔτει παραλαβόντες τὴν
[10, 48]	τότε πραχθέντων τοιάδ´ ἦν. ~Ἐν	δὲ	τῷ μετὰ τούτους τοὺς ὑπάτους
[10, 17]	τὸν συνάρχοντα ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν	δὲ	τῷ μεταξὺ χρόνῳ δι´ ἀπορρήτων
[10, 48]	Λεύκιος δὲ τότ´ ἀγορανομῶν, δήμαρχος	δὲ	τῷ παρελθόντι ἔτει γεγονώς, τὸν
[10, 53]	μὲν ἀτοπίᾳ τῆς ὀσμῆς, τὰ	δὲ	τῷ πονηρὰς τὰς ἀναδόσεις ποιεῖν
[10, 56]	γνώμης ἐδόκει ἄρξαι δημοτικῆς· ἐκ	δὲ	τῶν ἄλλων βουλευτῶν Γάιος Ἰούλιος
[10, 58]	γενόμενος περὶ πᾶσαν ἀρετήν· ἐκ	δὲ	τῶν ἄλλων πατρικίων, οὓς ἐκεῖνος
[10, 33]	ἔξωθεν ἐπανασταίη πόλεμος ἐλάμβανον· ἡσυχαζόντων	δὲ	τῶν ἀντιπάλων αὐτοὶ κατεσκεύαζον ἐγκλήματα
[10, 41]	τε καὶ ὠθοῦντες ἐξέβαλλον. κεκραγότων	δὲ	τῶν δημάρχων καὶ εἰς μέσους
[10, 28]	καὶ ταύτην τὴν στρατείαν. ἀντιλεγόντων	δὲ	τῶν δημάρχων καὶ τοῦ δήμου
[10, 54]	περὶ τῶν νομοθετῶν διάγνωσιν. συγχωρούντων	δὲ	τῶν δημάρχων προθέντες ἀρχαιρέσια πολλῷ
[10, 56]	Πόπλιος Ὁράτιος, ἅπαντες ὑπατικοί· αἱ	δὲ	τῶν δημάρχων τε καὶ ἀγορανόμων
[10, 58]	ἄνδρες οὐ πάνυ ἐπιφανεῖς· ἐκ	δὲ	τῶν δημοτικῶν Κόιντος Ποιτέλλιος καὶ
[10, 60]	ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι τὰς δίκας. πολλὰ	δὲ	τῶν ἐγκλημάτων καὶ οὐ τὰ
[10, 21]	τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν. οὐ τολμώντων	δὲ	τῶν ἐκ τῆς πόλεως οὐκέτι
[10, 16]	ἀλλ´ ἑκηβόλοις χρῆσθαι μάχαις. ἦσαν	δὲ	τῶν μὲν κάτωθεν ἐπὶ τὰ
[10, 31]	καὶ τὴν βουλὴν συγκαλεῖν. ἐπεὶ	δὲ	τῶν ῥαβδούχων τις ἀπήλασε τὸν
[10, 56]	Σολπίκιος καὶ Αὖλος Μάλλιος, εἷς	δὲ	τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν
[10, 49]	ταύτην δοθῆναι τὴν χάριν· ἀντιλεγόντων	δὲ	τῶν ὑπάτων, ἑαυτῷ μὲν ἐπελθεῖν
[10, 41]	ὁ τῶν ἀντιπραττόντων θόρυβος. ἀγανακτούντων	δὲ	τῶν ὑπάτων καὶ μαρτυρομένων, ὅτι
[10, 33]	γινομένας, ἔργοις κωλύειν ἐπεβάλλοντο. ἀμυνομένων	δὲ	τῶν ὑπάτων καὶ τῷ κράτει
[10, 54]	τοῦτ´ οὐκ εἰς μακράν, ἀποδειχθέντων	δὲ	τῶν ὑπάτων μετ´ ἐκείνων {ἔλεγον}
[10, 16]	ἀφείλετο καὶ τὴν ψυχήν. ἁλισκομένων	δὲ	τῶν φρουρίων ὁ μὲν Ἑρδώνιος
[10, 9]	ἂν ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα	δὲ	ὑμᾶς βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἕως
[10, 4]	κάκιστον τῷ κρατίστῳ νομοθετῇ. Ποίαν	δὲ	ὑμεῖς, ἔφασαν, ὦ δήμαρχοι, νόμων
[10, 61]	Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου, τὴν	δὲ	ὑπατικὴν ἐξουσίαν ἐν Ῥώμῃ κατεῖχεν
[10, 31]	ῥίψοντες κατὰ τῆς πέτρας. οἱ	δὲ	ὕπατοι βιάσασθαι μὲν ἢ τὸν
[10, 40]	νόμου διέλυσε τὴν ἐκκλησίαν. οἱ	δὲ	ὕπατοι συναγαγόντες ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων
[10, 3]	εἰσάγειν βουλομένους καὶ ἰσηγορίαν· τοὺς	δὲ	ὑπάτους καὶ τοὺς πατρικίους αἰτίους
[10, 15]	οὐδὲν ἀξιοῦσι πράττειν ἐναντίον, δίκαιον	δὲ	ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τηλικοῦτον ἀγῶνα μέλλοντα
[10, 20]	ἔζη βίον ὡς πρότερον. ~Κοίντου	δὲ	Φαβίου Οὐιβολανοῦ παρειληφότος τὴν ὑπατείαν
[10, 19]	πολιτευμάτων, τὰ μὲν αἰδοῖ, τὰ	δὲ	φόβῳ, τὸν δὲ δῆμον ὁρῶσα
[10, 8]	σωφρονισθεῖσα τῇ Καίσωνος συμφορᾷ, πολὺ	δὲ	χαλεπωτέρα καὶ πλείων ἐγένετο ἔργοις
[10, 35]	τὰ τῶν δημάρχων σώματα. τοῖς	δὲ	χαριεστέροις οὐδέτερον τούτων ἐφαίνετο καλῶς
[10, 36]	μὲν οὐδεμίαν εἰλήφασι μοῖραν, τοὺς	δὲ	χρήμασι καὶ φίλοις δυνατοὺς ἐσφετερισμένους
[10, 25]	ἐπὶ πλούτῳ. μετ´ οὐ πολὺν	δὲ	χρόνον καὶ Ναύτιος, ἅτερος τῶν
[10, 20]	οὐκ ἔλαττον σταδίων ἑκατόν. εὑρόντες	δὲ	ὡς ἐν εἰρήνῃ πύλας τε
[10, 16]	καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας ἀπέβαλον, κράτιστον	δέ,	ὥσπερ πρὸς ἁπάντων ὡμολόγητο, τὸν
[10, 33]	τὴν πόλιν ἠδυνήθησαν, οὐ μικρὰν	δὲ	ὠφέλειαν τὸ στασιάζον ἀνελόντες ἐξ
[10, 13]	πόθεν ὑμᾶς εἰδότων, ἢ πῶς	τἀνθάδε	συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί ἀναβάλλεσθε καὶ
[10, 13]	ἐκφέροντας ἀρχὰς κακῶν καὶ οὐκ	ἐνθάδε	μὲν ταῦτα λέγω, πρὸς δὲ
[10, 10]	πόλεως ἐξελεγχθέντα διεπράξαντό τινες τῶν	ἐνθάδε	μὴ δοῦναι δίκην, ἀλλ´ ἀθῷον
[10, 13]	ἐπὶ τὸν δῆμον ὑφέξοντα τῶν	ἐνθάδε	ῥηθέντων δίκας. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[10, 44]	ὦ Σίκκιε, μαχούμεθα τοῖς πολεμίοις	ἐνθάδε,	σὺ δ´ ἐν ὅσῳ μέλλομεν
[10, 13]	ξενικοῖς γράμμασι μηνύσεις παρὰ τῶν	ἐνθάδε	τίνες τ´ εἰσὶ καὶ ὑπὸ
[10, 28]	ἴστε, ὅτι οἱ καταλειφθέντες ἡμῶν	ἐνθάδε	φύλακες τῆς πόλεως, ἐὰν κρείττω
[10, 55]	κεφάλαια δ´ αὐτοῦ τῆς δημηγορίας	τοιάδε	ἦν, ὅτι τὸ μὲν ἀποδειχθῆναι
[10, 9]	ποιούμενος Αὖλος Οὐεργίνιος καὶ ἔλεξε	τοιάδε·	~Ὅσον μὲν χρόνον οὐθὲν ἀκριβὲς
[10, 12]	ἅτερος, Γάιος Κλαύδιος καὶ ἔλεξε	τοιάδε·	Οὐ δέδοικα, Οὐεργίνιε, μή με
[10, 3]	νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια δὲ αὐτοῦ	τάδε	ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ
[10, 19]	τὴν ὑπατείαν διδομένην τὸ δεύτερον	μηδὲ	ἀγαπῆσαι τηλικαύτην λαμβάνοντα τιμήν. κατεῖχε
[10, 11]	δέ τινες ὑμῶν εἰσιν οἷοι	μηδὲ	καθ´ ἓν εὐγνωμονεῖν, ἀλλὰ πρὸς
[10, 2]	ἵνα δὲ μὴ τοῦτο γένοιτο	μηδὲ	κατὰ νόμους ἀναγκασθεῖεν πολιτεύεσθαι, πάντα
[10, 34]	ψῆφον ἀναδιδόναι τοῖς ὄχλοις, ὥστε	μηδὲ	κατὰ τῶν ἄλλων πατρικίων τοῦ
[10, 35]	ἐδόκει μὴ παραχωρεῖν τῆς πόλεως	μηδὲ	κοινὰ πάντων ἐγκλήματα ποιεῖν, ὑπὲρ
[10, 40]	ὅπερ ἔφην καὶ κατ´ ἀρχάς,	μηδὲ	λόγον ἔτι βούλεσθαι τῶν ἀντιλεξόντων
[10, 51]	προαιρέσεως γενόμενος νῦν ἐξαίφνης μεταβέβλημαι·	μηδὲ	ὑπολάβητε δυεῖν θάτερον ἢ τότε
[10, 39]	νόμον εἰσφερόντων τῶν δημάρχων ἐπικυρώσατε	μηδὲ	φωνὴν ἀνασχόμενοι τῶν τἀναντία ἀξιούντων.
[10, 36]	μάλιστα ἐπιρρώσας τὸν δῆμον καὶ	μηδὲ	φωνὴν ὑπομένειν τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενος
[10, 15]	καὶ τοῦ δήμου πειθομένου καὶ	μηδὲ	φωνὴν ὑπομένοντος ἀκούειν τῶν ἄλλο
[10, 18]	αὐτοὺς τοῖς λόγοις ἐπειδὴ κοσμιωτέρους	εἶδε	γεγονότας καὶ δεομένους ἀφεθῆναι τῆς
[10, 49]	ὅτι τοῖς μὲν δεομένοις πολλὴν	οἶδε	χάριν, αὐτὸς δ´ οὐκ ἂν
[10, 29]	οὐδὲ κατὰ γῆς δύεσθε, εἰ	οἵδε	οἱ γέροντες ὑπὲρ ὑμῶν τῶν
[10, 7]	Οὐολούσκιον καὶ λέγειν ἐκέλευσεν, ἃ	σύνοιδε	τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ γενομένης
[10, 10]	συνᾴδει τοῖς ἔξωθεν ἐπιστελλομένοις τὰ	ἐνθένδε	μηνυόμενα, καὶ τὰ πράγματα οὐκέτι
[10, 28]	ἀγῶνας, καὶ ἡ τὴν πόλιν	τήνδε	αὔξουσα ἐκ πολλοῦ τύχη μήπω
[10, 27]	δοκῶν εἶναι φρονιμώτατος, γνώμην ἀπεφήνατο	τήνδε·	μάλιστα μὲν πείθειν τούς τε
[10, 57]	νομοθέται τὰ πράγματα πολιτείας κόσμον	τοιόνδε	τινὰ καθίστανται· εἷς μὲν αὐτῶν
[10, 60]	ἐξενεχθείσαις προσέθηκαν· ἐν αἷς καὶ	ὅδε	ὁ νόμος ἦν, μὴ ἐξεῖναι
[10, 10]	οὐ πολὺ καὶ τῶν εἰς	τόδε	συλλεγομένων τὸ συνέδριον πρεσβυτέρων, τὸ
[10, 58]	τρὶς ὑπατεύσας, ἀνὴρ ἀνεπίληπτος εἰς	τόδε	χρόνου γενόμενος περὶ πᾶσαν ἀρετήν·
[10, 32]	λόφου νόμον εἰσέφερεν. ἦν δὲ	τοιόσδε·	Ὅσα μὲν ἰδιῶταί τινες εἶχον
[10, 13]	πλείω διατεινόμενος· φυλάττεσθαι ὑμῖν παραινῶ	τούσδε	τοὺς ἄνδρας ὡς συνταράττοντας τὴν
[10, 47]	ὑπάτους ἐξ ἁπάντων τῶν πολιτῶν.	οὐδὲ	γὰρ ἡ βουλὴ τὸ πρᾶγμα
[10, 60]	πόλει τὸ διεφθαρμένον καὶ νοσοῦν.	οὐδὲ	γὰρ ἠξίουν ἔτι μένειν ἐντὸς
[10, 59]	καὶ μέτριον σχῆμα τῆς ἡγεμονίας	οὐδὲ	διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς
[10, 38]	ἀφιέναι περὶ τῆς πατρίδος ἐλευθέραν	οὐδὲ	διᾶραι τὸ στόμα, ἀλλὰ τὸν
[10, 13]	αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν	οὐδὲ	καθ´ ἕνα τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν,
[10, 29]	χάριν, ἧς τυχόντες ἴσως ἂν	οὐδὲ	καινῶν ἔτι δεηθείημεν νόμων. εἰσέρχεται
[10, 29]	Οὐκ αἰσχύνεσθε, ἔφησεν, ὦ πολῖται,	οὐδὲ	κατὰ γῆς δύεσθε, εἰ οἵδε
[10, 17]	καὶ διδομένας ἀναινόμενοι· φανήσονται γὰρ	οὐδὲ	κατὰ μικρὸν ἐοικότες ἐκείνοις οἱ
[10, 38]	λαμπρότης, ἀλλ´ ἐν τοῖς λόγοις,	οὐδὲ	κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὸ δυνάμενον,
[10, 13]	ἐκ τῶν παρόντων ἐγένετο, καὶ	οὐδὲ	λόγου τοῖς δημάρχοις ἔτι μεταδόντες
[10, 12]	ἢ ὡς οὐ δεῖ κοινωνεῖν	οὐδὲ	παρεῖναι τῇ ζητήσει τοὺς ἀνειληφότας
[10, 29]	ἐκαλεῖτε; ὦ σχέτλιοι ὑμεῖς καὶ	οὐδὲ	πολῖται ταύτης ἄξιοι λέγεσθαι τῆς
[10, 37]	ἦν μὲν οὐδ´ οὕτω δίκαιον	οὐδὲ	πολιτικὸν ὀλίγους σφετερίσασθαι τὰ κοινά,
[10, 29]	οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείημεν ὑμῶν, ὥσπερ	οὐδὲ	πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι στρατείας,
[10, 46]	ἐρρίπτουν ἔξω τοῦ χάρακος ἑαυτούς,	οὐδὲ	τὰ ὅπλα οἱ πολλοὶ φυλάξαντες.
[10, 5]	δημοσίας ὀργῆς εἶναι λέγων καὶ	οὐδὲ	ταῦτα ἐξ ἐπιβουλῆς ἢ δι´
[10, 28]	τὴν παρ´ ἀνθρώπων κόλασιν. ἀλλ´	οὐδὲ	ταύτην διαφεύξεσθε· καὶ μή με
[10, 10]	πράγματα δεῖ κρύφα παρασκευασθείσης καὶ	οὐδὲ	ταύτης μετρίας, ἄνδρα προσειλήφασιν εἰς
[10, 29]	δ´ ἡμᾶς εὐλάβεια, μή ποτε	οὐδὲ	ταύτης τύχωμεν, ἐξ ἧς τῇ
[10, 37]	Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων κρατήσαντες ἔχετε,	οὐδὲ	τὴν ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν ἐξ
[10, 15]	ἑκούσιος, ἀλλ´ ἐπὶ μισθῷ καὶ	οὐδὲ	τούτῳ μετρίῳ βοηθεῖν βούλεται τῇ
[10, 57]	οὐδὲν ἔτι δεήσοι δήμου προστατῶν	οὐδὲ	τῶν ἄλλων ἀρχείων τῇ πόλει
[10, 37]	ταλαιπωρῶν καὶ οὐδένα κίνδυνον δεδιὼς	οὐδὲ	ὑπολογιζόμενος· ἐξ ὧν ἁπάντων ἀριστεῖα
[10, 6]	ὡς ὠμὸν καὶ τυραννικὸν καὶ	οὐδὲ	φόνου πολιτικοῦ καθαρόν, ἄκουσον αὐτοῦ
[10, 38]	εἰς τοῦτο προεληλύθασιν ὑπερηφανίας, ὥστ´	οὐδὲ	φωνὴν ἀξιοῦσί τινα ἡμῶν ἀφιέναι
[10, 30]	μετριώτερος μὲν ὁ δῆμος οὐδὲν	οὐδὲ	χρηστότερος ἔσται διπλασιασθείσης αὐτῷ τῆς
[10, 15]	τὰς ἐπὶ θεῶν, ὅτι καταλυθέντος	τοῦδε	τοῦ πολέμου συγχωρήσουσιν ὑμῖν ἀποδεῖξαι
[10, 12]	λόγους. φέρε δή, τίς ἡ	τοῦδε	τοῦ πράγματος ὑπόθεσίς ἐστι καὶ
[10, 49]	οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείη τοῦ πατρός,	τοσῷδε	μᾶλλον, ὅσῳ γ´ ἀποθανούμενος ἔρχεται,
[10, 45]	λέγοντος; ἐν ἑνὶ γὰρ δὴ	τῷδε	τῷ ἔργῳ βασανιζόμενος, ἔνθα κίνδυνος
[10, 47]	καὶ οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ	ἐθαύμαζε	τῆς τε φρονήσεως καὶ τῆς
[10, 6]	συνῄδεις τε καὶ συνέπραττες οἷς	προεπηλάκιζε	τὴν τῶν πενήτων πολιτῶν τύχην,
[10, 14]	ἐπιχειρήσεως ἀφηγησάμενος, ἐπειδὴ κἀκείνοις ἐδόκει	συνήθροιζε	τοὺς πελάτας καὶ τῶν θεραπόντων
[10, 2]	παλαιούμεναι σάρκες, οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα,	ὦζέ	τε ἀπ´ αὐτῶν οὐδὲν πονηρόν.
[10, 24]	πύργοις πυκνοῖς περιλαβών, ἐπεὶ κάμνοντα	ἔμαθε	τῶν ἀναγκαίων τῇ σπάνει, αὐτός
[10, 59]	ἀρχῆς ὡς πρότερον, εἰς πολλὴν	ἦλθε	δυσθυμίαν καὶ κατήφειαν. ἐφόβουν θ´
[10, 28]	ὑπὸ τῶν πολεμίων εἰς νοῦν	ἦλθε	μήτε γυναικῶν αὐτοῖς παραχωρῆσαι μήτε
[10, 53]	νόσος κατέσκηψεν εἰς τὰς πόλεις.	διῆλθε	δ´ οὐ μόνον τὴν Αἰκανῶν,
[10, 52]	δίκην πολὺν ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς	διῆλθε	λόγον ἐπαινῶν τὴν μεταβολὴν τῆς
[10, 43]	καὶ δι´ ὀλίγου χρόνου δύναμις	ἐξῆλθε	πλήθει τε ἀποχρῶσα καὶ παρασκευαῖς
[10, 31]	ἐχόντων στρατιὰ μὲν ὑπερόριος οὐδεμία	ἐξῆλθε	Ῥωμαίων, πολιτικὰ δέ τινα προσκρούσματα
[10, 55]	δήμαρχοι, παρελθὼν πολλοὺς καὶ φιλανθρώπους	διεξῆλθε	λόγους· κεφάλαια δ´ αὐτοῦ τῆς
[10, 40]	καὶ μακρὸν ἔπαινον τοῦ ἀνδρὸς	διεξῆλθε·	τὸ δὲ μὴ μεταδιδόναι λόγου
[10, 25]	οὐθὲν τῶν διδομένων ἔλαβεν, ἀλλ´	ἀπῆλθε	πάλιν εἰς τὸ μικρὸν ἐκεῖνο
[10, 54]	πράγματα ἕλοιντο, τιμῆς καὶ δυναστείας.	εἰσῆλθε	γάρ τις τὸν Ἄππιον ἐπιθυμία
[10, 9]	αἰτίαν, ἀφ´ ἧς ὁ πόλεμος	εἰσῆλθε,	καὶ τὰ πραχθέντα τοῖς ὑπάτοις
[10, 29]	συγχωρῆσαι τὴν χάριν, ἀλλὰ θανάτου	τιμᾶσθε	τὸ μεταδοῦναι τῷ δήμῳ τῆς
[10, 13]	τὰ δεινὰ πεισόμενοι, παρὰ τίνων	ἐδέξασθε	τὰ γράμματα ξένων; τῶν ποῦ
[10, 28]	ὦ Οὐεργίνιε, καὶ θαυμαστὸν ἔργον	ἐξειργάσασθε	διασπάσαντες ἀπὸ τῆς βουλῆς τὸν
[10, 18]	ὡς οὖν ἐν ὑπαίθρῳ χειμάσοντες	παρασκευάσασθε	τὰ εἰς ἐκεῖνον τὸν καιρὸν
[10, 4]	ἢ κατισχυομένοις τῶν πενήτων βοηθεῖν	ᾐτήσασθε	τοὺς δημάρχους, ἄλλο δὲ μηδὲν
[10, 11]	φιλονεικεῖν καὶ λόγους διεξιέναι μακροὺς	ψηφίσασθε	ὅ τι ἂν δοκῇ κοινῇ
[10, 38]	καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς ἅπαντες	ἐπίστασθε,	σιωπῶ, ἀλλ´ εἰς τοῦτο προεληλύθασιν
[10, 37]	ἣν Τυρρηνούς τε παὶ Σαβίνους	ἀφείλεσθε,	τοῦτο δὲ ἣν Αἰκανῶν καὶ
[10, 13]	πῶς τἀνθάδε συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί	ἀναβάλλεσθε	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς
[10, 28]	ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν	ἀπετέμεσθε,	πολλὰς δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε,
[10, 39]	γὰρ ἤρξατε αὐτοῦ καὶ οὐχ	ὑποκατακλίνεσθε,	καλῶς ποιοῦντες· ἐὰν δ´ ἐκ
[10, 29]	μικρὸν ἐπισχὼν ὁ ὕπατος· Οὐκ	αἰσχύνεσθε,	ἔφησεν, ὦ πολῖται, οὐδὲ κατὰ
[10, 28]	ἀνθρώπων κόλασιν. ἀλλ´ οὐδὲ ταύτην	διαφεύξεσθε·	καὶ μή με δεδίττεσθαι ὑπολάβητε,
[10, 28]	ἄρα ἐκείνῃ τῇ ψυχρᾷ ἐλπίδι	ἐπαίρεσθε,	ὡς διαφθαρέντων τῶν πατρικίων ὑμᾶς
[10, 10]	εὔνοιαν ἡμῖν ἐνδεικνυμένων, οὓς ὕστερον	ἀκούσεσθε,	καὶ συντρέχει τε καὶ συνᾴδει
[10, 29]	ὦ πολῖται, οὐδὲ κατὰ γῆς	δύεσθε,	εἰ οἵδε οἱ γέροντες ὑπὲρ
[10, 39]	ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες	ἀνέχεσθε	καὶ οὐ ζητεῖτε, ὅπως παρ´
[10, 39]	οὐ ζητεῖτε, ὅπως παρ´ αὐτῶν	λήψεσθε	δίκας ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν
[10, 45]	πρὸς τοὺς ἄλλους πολίτας, ἐὰν	πύθησθε	τὸν ἐμὸν μόρον, ὅτι με
[10, 22]	ποτ´ αὐτοὶ μὲν ἅπαντας ἀνθρώπους	ἡγεῖσθε	πολεμίους, καὶ ὑφ´ ὧν οὐδὲν
[10, 39]	εἰς τοῦτο τὸ ἔργον οὐ	δεῖσθε·	καὶ γὰρ ἤρξατε αὐτοῦ καὶ
[10, 13]	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς	ὑπισχνεῖσθε,	ἀλλ´ οὐ πάλαι λέγετε; τίς
[10, 20]	τε καὶ Αἰκανῶν δύναμις πολλὴ	ἐξελήλυθε	καί ἐστιν ἐν τῇ αὐτῶν
[10, 7]	νεκρὸν κείμενον ἀφεὶς ἐμὲ πάλιν	ἔπαιε	καὶ οὐ πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν
[10, 34]	μήτε τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν	μειώσειε	μήτε τὴν τῶν δημάρχων, ἑκάτερον
[10, 44]	καλέσας λέγει· Ἡμεῖς μέν, ὦ	Σίκκιε,	μαχούμεθα τοῖς πολεμίοις ἐνθάδε, σὺ
[10, 45]	τοῖς ὀνείδεσιν· Οἶδα, φησίν, ὦ	Ῥωμίλιε,	ὅτι δυεῖν πρόκειταί σοι θάτερον
[10, 28]	ὕπατος εἶπε· Καλὸν γ´, ὦ	Οὐεργίνιε,	καὶ θαυμαστὸν ἔργον ἐξειργάσασθε διασπάσαντες
[10, 12]	καὶ ἔλεξε τοιάδε· Οὐ δέδοικα,	Οὐεργίνιε,	μή με ὑπολάβωσιν οὗτοι κοινωνὸν
[10, 13]	λόγου. φέρε γὰρ εἴπατε μοι,	Οὐεργίνιε,	οἱ τὰ δεινὰ πεισόμενοι, παρὰ
[10, 28]	μᾶλλον ἢ οὐχ ὑμῖν, ὦ	Οὐεργίνιε,	τοῖς τὰ καλὰ ταῦτα πολιτευομένοις;
[10, 6]	καί φησιν· Σοὶ μέν, ὦ	Κοίντιε,	ἥ τε ἄλλη μαρτυρεῖται πᾶσα
[10, 28]	ἐσόμεθα· εἰ δέ τις ἄρα	ἐνέστηκε	δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ σωτηρίᾳ
[10, 20]	ἐστι μὲν τοῦ Λατίνων ἔθνους,	ἀφέστηκε	δὲ τῆς Ῥώμης οὐκ ἔλαττον
[10, 17]	δὲ Κλαύδιος μέχρι μέν τινος	παρεῖλκε	τὸν χρόνον τοτὲ μὲν καθαρμοὺς
[10, 32]	ὠνῆς τὸν δῆμον παραλαβόντα διελέσθαι.	ἐδίδασκέ	τε, ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα
[10, 16]	Κλαυδίῳ μὲν οὖν ὁ κλῆρος	ἀπέδωκε	τὰ πρὸ τῶν τειχῶν διὰ
[10, 36]	ὁ ὕπατος τοῦ πρώτου τάγματος	ἀπέδωκε	τὴν στρατοπεδαρχίαν ἀπολωλεκότος ἐν τῇ
[10, 40]	νόμου τῆς ζητήσεως γινομένης, ὃς	ἔμελλε	κρείττονα ποιήσειν τὴν δίκην τῆς
[10, 42]	ὑπηρετοῦντας αὐτοῖς ἰδιώτας, ὧν κολαζομένων	ἔμελλε	τοῖς πολλοῖς τῶν πολιτῶν ἐλάττων
[10, 16]	προβόλων ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων, ἔνθα συνεξισωθήσεσθαι	ἔμελλε	τῷ πολλῷ τὸ ὀλίγον· οὔτε
[10, 36]	ὡς αὐτοί τε ὡμολόγουν χρυσῷ	με	ἀναδήσαντες στεφάνῳ, καὶ ὁ ὕπατος
[10, 45]	πύθησθε τὸν ἐμὸν μόρον, ὅτι	με	ἀπώλεσεν ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ
[10, 28]	οὐδὲ ταύτην διαφεύξεσθε· καὶ μή	με	δεδίττεσθαι ὑπολάβητε, ἀλλ´ εὖ ἴστε,
[10, 45]	ἄδηλον, ἀλλ´ εἰς ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις	με	θάνατον· πλὴν ὑπομενῶ καὶ τοῦτο
[10, 37]	ἐστίν, ὦ δημόται, τὰ φανερώσαντά	με	καὶ εἰς ἡγεμονίας προαγαγόντα γενναῖα
[10, 51]	δυεῖν θάτερον ἢ τότε βεβουλεῦσθαί	με	κακῶς ἢ νῦν ἀνατίθεσθαι τὰ
[10, 36]	εἰ βουλοίμην λέγειν, ἐπιλίποι ἄν	με	ὁ τῆς ἡμέρας χρόνος. αὐτὰ
[10, 36]	ταύταις εὐφροσύνας. ἐφ´ οἷς ἀγασθείς	με	ὁ ὕπατος τοῦ πρώτου τάγματος
[10, 37]	μὲν στεφάνους πολιτικούς, οἷς ἀνέδησάν	με	οἱ σωθέντες ἐν ταῖς μάχαις
[10, 12]	τί οὖν, εἴ τις ἔροιτό	με,	παθών, ἃ συγχωρῶ καί φημι
[10, 12]	ἐροῦντα· ὁ γὰρ βίος ἀπολύει	με	πάσης ὑποψίας τοιαύτης. ἃ δὲ
[10, 12]	τοιάδε· Οὐ δέδοικα, Οὐεργίνιε, μή	με	ὑπολάβωσιν οὗτοι κοινωνὸν εἶναι τῆς
[10, 7]	μου {Λεύκιον} νεκρόν, ὥσπερ ἔφην,	ἐμὲ	δὲ ἡμιθανῆ καὶ ἐλπίδας ἔχοντα
[10, 7]	ἐκεῖνον ἤδη νεκρὸν κείμενον ἀφεὶς	ἐμὲ	πάλιν ἔπαιε καὶ οὐ πρότερον
[10, 22]	ἥκετε, οὐθείς ἐστιν ὑμῖν πρὸς	ἐμὲ	περὶ τούτων λόγος, ἀλλὰ πρὸς
[10, 26]	εἰσέφερον, ὅ τε δῆμος αὐτοῖς	συνελάμβανε	πολλοὺς κατὰ τῆς βουλῆς καὶ
[10, 46]	ἀποστραφείς, οὐχ ἣν ὁ Ῥωμίλιος	ὑπελάμβανε,	παρὰ τὴν λαγόνα τοῦ ὄρους
[10, 14]	οὔτε φιλίαν οὔτε κοινωνίαν οὐδεμίαν	ὑπελάμβανε	τῷ δήμῳ πρὸς τοὺς πατρικίους
[10, 6]	ἡμῶν εἰσαγήοχεν. εἰ μὲν οὖν	ἐλάνθανέ	σε τοιοῦτος ὤν, νῦν ὅτ´
[10, 58]	ἐλιπάρουν αὐτὸν ἅπαντες αὐτός τε	ὑπέμενε	μετιέναι τὴν ἀρχήν, καὶ τῶν
[10, 5]	ἐπέβη. τελευτῶν δ´ εἰς οἴκτους	κατέβαινε	καὶ δεήσεις, ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ
[10, 3]	ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐλέγετο, καὶ	προὔβαινε	διὰ κενῆς ὁ χρόνος· ἐν
[10, 54]	τοῖς συμπολιτευομένοις. οὐ μέντοι καὶ	διέμεινέ	γε χρηστὸς ἀρχῇ κοσμηθεὶς μεγάλῃ,
[10, 52]	οὐ μὴν ὅ γε Ῥωμίλιος	ὑπέμεινε	ταύτην λαβεῖν τὴν χάριν, ἀλλ´
[10, 19]	ἐγκλημάτων αὐτὸς ἴσως καὶ δικαίως	διέκρινε	δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπὶ τοῦ
[10, 54]	καὶ ὑπ´ ἰδιωτῶν ἐμπόρων κομιζόμενος.	ἔκαμνε	γὰρ οὐχ ἥκιστα ἐν τῇ
[10, 24]	εἰς τὴν πόλιν πρῶτον μὲν	ἐθάρρυνε	τοὺς πολίτας λόγον ἐν τῷ
[10, 9]	αὐτῶν ποιούμενος Αὖλος Οὐεργίνιος καὶ	ἔλεξε	τοιάδε· ~Ὅσον μὲν χρόνον οὐθὲν
[10, 12]	ὑπάτων ἅτερος, Γάιος Κλαύδιος καὶ	ἔλεξε	τοιάδε· Οὐ δέδοικα, Οὐεργίνιε, μή
[10, 42]	περὶ τῆς κληρουχίας διελθὼν λόγους.	ἔδοξε	δ´ οὖν αὐτοῖς τὸ μὲν
[10, 49]	ὑπατεύων βίᾳ εἰς τοὺς δημάρχους	ἔδοξε	διαπράξασθαι, καὶ τελευτῶν τὴν ἐπιβουλὴν
[10, 32]	οἱ δὲ συγκαταινοῦντες πολλοί, καὶ	ἔδοξε	διδόναι τῷ δήμῳ τὸν τόπον.
[10, 7]	αὐτούς, ἐλεύθερον ῥῆμα εἰς τοῦτον	εἶπε.	δεινὸν δ´ ἡγησάμενος οὑτοσὶ Καίσων
[10, 28]	νοῦν παρελθὼν πάλιν ὁ ὕπατος	εἶπε·	Καλὸν γ´, ὦ Οὐεργίνιε, καὶ
[10, 24]	δὲ τῆς πόλεως ἔπαρχος Φάβιος	ἔπεμπε	τοὺς παραληψομένους τὸν Κοίντιον ἐπὶ
[10, 17]	ἔσται κύριος, ἡ βουλὴ δὲ	ἔπεμπε	τοὺς παραληψομένους τὸν ὕπατον καὶ
[10, 13]	βραχέος μοι πάνυ δεῖ λόγου.	φέρε	γὰρ εἴπατε μοι, Οὐεργίνιε, οἱ
[10, 12]	καὶ τοὺς περὶ αὐτῶν λόγους.	φέρε	δή, τίς ἡ τοῦδε τοῦ
[10, 38]	αὐτῶν, τίς ἂν ἀνάσχοιτο; ~Ἐπεὶ	φέρε	πρὸς Διός, εἴ τι τούτων
[10, 53]	ἡ τοῦ πνεύματος ἀποφορὰ ταχείας	ἔφερε	τοῖς σώμασι τὰς τροπάς, πίνεσθαί
[10, 31]	ὡς Ῥωμαῖος εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος.	εἰσέφερε	γάρ τι καὶ οὗτος πολίτευμα
[10, 21]	αὐτοῖς ἀναστροφὴν ἔτι δοὺς κλίμακας	προσέφερε	τοῖς τείχεσι καὶ κριοῖς ἐξέκοπτε
[10, 6]	εἰσαγήοχεν. εἰ μὲν οὖν ἐλάνθανέ	σε	τοιοῦτος ὤν, νῦν ὅτ´ ἔγνωκας
[10, 6]	τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν. ἀπολύων δέ	σε	τοῦ τότε συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι
[10, 14]	πόλιν ἡσυχία, ἣν συνεργὸν λαβὼν	ἐξεβίβασε	τοὺς ἄνδρας κατὰ σπουδὴν καὶ
[10, 16]	ἐφοβοῦντο. ἐπικουρικὸν δὲ αὐτοῖς οὐδὲν	ἔφθασε	παρὰ τῶν συμμάχων ἀφικόμενον, ὅτι
[10, 31]	ἐπεὶ δὲ τῶν ῥαβδούχων τις	ἀπήλασε	τὸν ὑπηρέτην κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν
[10, 22]	τε πολλοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν	συνήρπασε	καὶ βοσκήματα, ὅσα κατέλαβε, καὶ
[10, 19]	δήμου, καὶ ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον	ἐτέλεσε	τῆς ἀρχῆς χρόνον τὸ μὴ
[10, 5]	εὖ ποιῶν ἐν τοῖς πολέμοις	διετέλεσε,	τοῖς μὲν ἰδιώταις ἐλευθερίαν κτώμενος,
[10, 38]	δίκης ἀφανῶς ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι πολὺς	ἐνέπεσε	τοῖς μετὰ ταῦτα φόβος, καὶ
[10, 54]	χρηστὸς ἀρχῇ κοσμηθεὶς μεγάλῃ, ἀλλ´	ἐξέπεσε	τελευτῶν εἰς φιλαρχίαν ἀπαραχώρητον ὑπὸ
[10, 48]	κατὰ πόλιν τήν τε ἀγορὰν	ἐνέπλησε	καὶ τοὺς φέροντας εἰς αὐτὴν
[10, 30]	βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι. καὶ σφόδρα	ἐκίνησε	τοὺς πολλοὺς ὁ λόγος. ἔπειτα
[10, 6]	αὐθάδειαν καὶ βαρβάρων ἀνθρώπων ὕβριν	ἠγάπησε,	καὶ πονηρῶν ἔργων ζῆλον εἰς
[10, 24]	ἀποδέδεικται τῆς πόλεως, οὐχ ὅπως	ἠγάπησε	τηλικαύτης τιμῆς τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας
[10, 21]	βουλὴ τοῖς ὑπάτοις προσιοῦσί τε	ἀπήντησε	καὶ θριάμβους ἀμφοτέροις καταγαγεῖν ἐψηφίσατο·
[10, 23]	τά τε συμβάντα τῷ Μηνυκίῳ	διεσάφησε	καὶ αὐτὸν ἥκειν ἠξίου διὰ
[10, 54]	ἡ δὲ νόσος εἰς τέλος	ἐλώφησε.	καὶ μετὰ τοῦτο θυσίαι τε
[10, 47]	καὶ τὸν τρόπον τοῦ ἀγῶνος	ἐνεφάνισε,	καὶ ὅτι παρὰ τὴν ἰδίαν
[10, 9]	τὰ ἐκ τοῦ δαιμονίου φανέντα	προεθέσπισε	τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. διηγήσομαι δὲ
[10, 5]	τε ὁπόσων ἐν ταῖς μάχαις	ὑπερήσπισε	καὶ τείχεσι πολεμίων ὁσάκις πρῶτος
[10, 46]	καὶ αἱ τῶν Αἰκανῶν δυνάμεις	ὁμόσε	καὶ καταστᾶσαι ἐμάχοντο, πλήθει τ´
[10, 34]	ἀποδέδοται κράτος, ἔπειτ´ αὐτοὶ τολμήσαντες	ὁμόσε	χωρεῖν σὺν τοῖς ἰταμωτάτοις τῶν
[10, 18]	παραλαβὼν τὴν ὑπατείαν πρῶτον μὲν	ἔπαυσε	τοὺς δημάρχους τῶν καινῶν πολιτευμάτων
[10, 24]	παρεμβολὴν διαπορευόμενοι, καθάπερ ὁ στρατηγὸς	ἐκέλευσε,	διὰ τοῦ Ῥωμαίων χάρακος καθ´
[10, 24]	τὴν ἀπόστασιν ὡς πολεμίοις χρήσασθαι,	ἐκέλευσέ	τε αὐτοῖς ἄγειν τοὺς ἄνδρας
[10, 41]	παρῆσαν, καὶ λέγειν ὁ κῆρυξ	ἐκέλευσε	τὸν βουλόμενον τοῦ νόμου κατηγορεῖν.
[10, 25]	ἐπιφανέστατα τῶν λαφύρων εἰς Ῥώμην	ἐκέλευσε	φέρειν, τὰ δ´ ἄλλα πάντα
[10, 24]	ἐπὶ τοὺς πολεμίους. ὡς δὲ	κατώπτευσε	τὴν τῶν χωρίων φύσιν, ἐν
[10, 40]	ἡμέραν τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου	διέλυσε	τὴν ἐκκλησίαν. οἱ δὲ ὕπατοι
[10, 25]	ἐκτήσατο τοῖς ἰδίοις πόνοις, οὐκ	ἠξίωσε,	φίλων τε καὶ συγγενῶν δωρεὰς
[10, 53]	τὴν Σαβίνων γῆν, καὶ σφόδρα	ἐκάκωσε	τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ δὲ τούτου
[10, 47]	Σίκκιος τήν τε νίκην αὐτοῖς	ἐδήλωσε	καὶ τὸν τρόπον τοῦ ἀγῶνος
[10, 20]	καὶ μερισαμένων τὴν γῆν. Ἑρνίκων	τε	ἄγγελοι κατὰ τοὺς αὐτοὺς παρῆσαν
[10, 48]	προσνεμηθεὶς τῷ κατὰ πόλιν τήν	τε	ἀγορὰν ἐνέπλησε καὶ τοὺς φέροντας
[10, 43]	τῆς ἐξελθούσης τότε δυνάμεως ἐμπειρίᾳ	τε	ἀγώνων καὶ τῇ παρὰ τὰ
[10, 53]	κατ´ ἀρχὰς μὲν γὰρ ὑπό	τε	αἰσχύνης καὶ εὐπορίας τῶν πρὸς
[10, 9]	παρελθόντι ἐνιαυτῷ. διηγήσομαι δὲ τήν	τε	αἰτίαν, ἀφ´ ἧς ὁ πόλεμος
[10, 20]	δὲ ὡς ἐν εἰρήνῃ πύλας	τε	ἀκλείστους καὶ τεῖχος ἀφύλακτον αἱροῦσι
[10, 49]	καὶ παρελθὼν ὁ Σίκκιος τά	τε	ἄλλα κατηγόρει τοῦ ἀνδρός, ὅσα
[10, 20]	ὅτι τῇ Ῥωμαίων πόλει τά	τε	ἄλλα μετὰ προθυμίας συμπράττοντες διετέλουν,
[10, 1]	κατ´ ἐνιαυτὸν ὑπατεύουσιν ἀνέκειτο τά	τε	ἄλλα τῶν βασιλέων ἔργα καὶ
[10, 6]	Σοὶ μέν, ὦ Κοίντιε, ἥ	τε	ἄλλη μαρτυρεῖται πᾶσα ἀρετὴ καὶ
[10, 14]	ἄφεσιν ὑπισχνεῖσθαι τοῖς ἀπόροις τούς	τε	ἄλλους πολίτας, οἳ ταπεινὰ πράττοντες
[10, 47]	τὸν πόλεμον ἐπιτηδείων γεμούσας τῶν	τε	ἄλλων χρημάτων, ὧν ἐκ τῆς
[10, 24]	ταῖς ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν ἐσθῆτά	τε	ἁλουργῆ καὶ τἆλλα παράσημα, οἷς
[10, 44]	εἶναι πᾶν τὸ ἀσφαλές· ἥ	τε	ἅμα σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´
[10, 42]	μετρία καὶ πολιτικὴ βοήθεια, τοῖς	τε	ἀνδράσι τὰς οὐσίας οἱ πατρίκιοι
[10, 41]	Σεμπρώνιοι καὶ τρίτοι Κλοίλιοι, γένους	τε	ἀξιώσει λαμπρότατοι καὶ ἑταιρίαις μεγάλα
[10, 50]	ἐν τοῖς διὰ μέσου κατά	τε	ἀξίωσιν καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν· ~Ἃ
[10, 2]	σάρκες, οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ	τε	ἀπ´ αὐτῶν οὐδὲν πονηρόν. τοῦτο
[10, 17]	τὴν παράληψιν αὐτοῦ παρόντες ἠσπάσαντό	τε	ἅπαντες οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματος,
[10, 40]	πείθωσι τὸν δῆμον, ἔργοις. ἐκέλευόν	τε	ἅπασιν ἥκειν ἕωθεν εἰς τὴν
[10, 19]	~Καταστάντος δὲ τοῦ θορύβου δικαστήριά	τε	ἀπεδίδου τοῖς δεομένοις ἐκ πολλῶν
[10, 21]	ἡ βουλὴ τοῖς ὑπάτοις προσιοῦσί	τε	ἀπήντησε καὶ θριάμβους ἀμφοτέροις καταγαγεῖν
[10, 24]	ὥστε ἠναγκάσθησαν οἱ Αἰκανοὶ τροφῆς	τε	ἀπορούμενοι καὶ συμμάχων βοήθειαν ἀπεγνωκότες
[10, 43]	ὀλίγου χρόνου δύναμις ἐξῆλθε πλήθει	τε	ἀποχρῶσα καὶ παρασκευαῖς κεχρημένη λαμπροτάταις.
[10, 17]	εἰς τὸ χωρίον εἰσιόντων τό	τε	ἄροτρον ἐπέσχε καὶ πολὺν ἠπόρει
[10, 34]	τοῖς ἰταμωτάτοις τῶν δημοτικῶν· τάς	τε	ἀρχὰς διδάσκοντες ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν,
[10, 24]	ἀπόστασιν ὡς πολεμίοις χρήσασθαι, ἐκέλευσέ	τε	αὐτοῖς ἄγειν τοὺς ἄνδρας δεδεμένους.
[10, 14]	τῶν ὠφελειῶν. ἡ δὲ θαρρεῖν	τε	αὐτὸν ἐπαγομένη καὶ πλανῶσα ἐλπίς,
[10, 23]	ἐπαρθεὶς τῷ προτερήματι τούτῳ περιετάφρευέ	τε	αὐτοὺς καὶ περιεχαράκου καὶ πολλὰς
[10, 1]	τιμωρίας ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων σφᾶς	τε	αὐτοὺς καὶ τοὺς συμμάχους οὔθ´
[10, 47]	τοῖς ὑπάτοις ἠναγκάσθη φυγεῖν· ἠξίου	τε	αὐτοὺς μηδενὶ τῆς νίκης ἑτέρῳ
[10, 25]	πολεμίων δύναμιν ἀκμάζουσαν καθελὼν πόλιν	τε	αὐτῶν πορθήσας καὶ φρουρὰν αὐτῆς
[10, 53]	καὶ τῶν δημάρχων τέτταρες, τῶν	τε	βουλευτῶν πολλοὶ καὶ ἀγαθοί. ἐπεβάλοντο
[10, 55]	τῶν δέκα ἀνδρῶν, ἐὰν ἥ	τε	βουλὴ δοκιμάσῃ καὶ ὁ δῆμος
[10, 12]	τοιαύτης. ἃ δὲ νομίζω τῇ	τε	βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ συμφέρειν,
[10, 25]	ἀποδοὺς ἐξωμόσατο τὴν ἀρχὴν τῆς	τε	βουλῆς δεομένης γῆν τε ὅσην
[10, 13]	Οὐεργίνιος ἐκκλησίαν συναγαγὼν κατηγόρει τῆς	τε	βουλῆς καὶ τῶν ὑπάτων, ὁ
[10, 41]	οἱ νεώτατοι τῶν πατρικίων διίστασθαι	τε	βουλομένοις κατὰ φυλὰς τοῖς δημόταις
[10, 12]	προσηγγελμένα αἰτῶμεν τὴν ἐξουσίαν. ἐάν	τε	γὰρ ἀντιλέγωσιν ἡμῖν οἱ πατρίκιοι,
[10, 24]	ὁ Κοίλιος οὐθὲν ὑποδείσας ἥ	τε	γὰρ δύναμις ἡ περὶ αὐτὸν
[10, 58]	ἀποδεῖξαι τῶν κοινῶν κυρίαν. ἀτελής	τε	γὰρ ἡ νομοθεσία ἐφαίνετο, ὡς
[10, 44]	ῥᾴδιον ὥσπερ σοι δοκεῖ. ὑψηλή	τε	γὰρ ἡ πέτρα καὶ ἀπότομος,
[10, 33]	καὶ μεγάλων μεστὸς πραγμάτων. ἥ	τε	γὰρ πολιτικὴ στάσις ἤδη μεμαράνθαι
[10, 21]	οὔτε χάρακα, ὡς ἐν οἰκείᾳ	τε	γῇ καὶ καταφρονήσει τοῦ ἀντιπάλου.
[10, 44]	μαχόμενοι καὶ βοηθεῖν προθυμούμενοι νῶτά	τε	δείξωσι καὶ εὐκατέργαστοι γένωνται, καθάπερ
[10, 19]	κατασχούσῃ τὴν πόλιν εὐνομίᾳ. ταῦτά	τε	δὴ τὰ ἔργα τοῦ ἀνδρὸς
[10, 30]	πᾶσι τὸ αὐτὸ δοκῇ. ἐδόκει	τε	δὴ ταῦτα καὶ γίνεται δόγμα
[10, 4]	ἐξαρνησαμένοις ἅπαντα τὰ νόμιμα; Ταῦτά	τε	δὴ τοῖς δημάρχοις ἔλεγον οἱ
[10, 41]	τῶν πατρικίων. ~Μετὰ ταῦτα οἵ	τε	δήμαρχοι καὶ οἱ ὕπατοι παρῆσαν,
[10, 10]	ἐπιπεσόντες δὲ ταῖς οἰκίαις τούς	τε	δημάρχους ἡμᾶς κατασφάττειν καὶ τῶν
[10, 27]	τήνδε· μάλιστα μὲν πείθειν τούς	τε	δημάρχους καὶ τοὺς ἄλλους πολίτας
[10, 42]	ἀνδρῶν ἐρήμους τὰς δίκας, ὅ	τε	δῆμος ἀγριαινόμενος ἐπαύσατο, καὶ τοῖς
[10, 26]	ὑπὲρ τῆς ἰσηγορίας εἰσέφερον, ὅ	τε	δῆμος αὐτοῖς συνελάμβανε πολλοὺς κατὰ
[10, 19]	ἀποτιθεμένων τὰς ἀρχὰς διαθέμενος ὅρκους	τε	διομοσάμενος ἰσχυροὺς περὶ τοῦ μὴ
[10, 34]	εἰς τὰ σώματα προπηλακισθέντες. ἠξίουν	τε	δυεῖν θάτερον ποιεῖν τοὺς ὑπάτους·
[10, 30]	ἀγωνισάμενοι δὲ λαμπρῶς οὐχ οἷοί	τε	ἐγένοντο τὴν Ῥωμαίων ὑπερβαλέσθαι δύναμιν,
[10, 17]	καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον, οἵτινές	τε	εἶεν καὶ τίνος δεόμενοι πρὸς
[10, 8]	ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ κραυγή	τε	ἐκ τῶν παρόντων ἐγένετο καὶ
[10, 12]	ἐπιβαλλόμενοι διεκωλύθησαν, ἐπιτελέσασθαι νῦν ὑμῶν	τε	ἐναντιουμένων αὐτοῖς ὡς πρότερον καὶ
[10, 15]	τοῦ κοινῇ συμφέροντος ἀλλαξαμένων, τῆς	τε	ἔξωθεν ἐπικουρίας οὐ λαβούσης χρόνον
[10, 44]	σὺν ἐμοὶ δύναμιν ἀντέχειν οἵα	τε	ἔσται, τό τε χωρίον αὐτὸ
[10, 25]	καὶ φρουρὰν αὐτῆς ὑπολιπὼν τόν	τε	ἡγεμόνα τοῦ πολέμου καὶ τοὺς
[10, 21]	αἰτίους ἦσαν δὲ πολλοί ῥάβδοις	τε	ᾐκίσατο μέχρι πολλοῦ καὶ τοὺς
[10, 26]	καὶ ὅσα Ῥωμαίους οὐχ οἷοί	τε	ἦσαν ἐργάσασθαι, ταῦτα δι´ ὀργὴν
[10, 36]	πράξεις διεξελθών. ἦν δ´ ὀφθῆναί	τε	θαυμαστὸς ὁ ἀνὴρ καὶ ἡλικίας
[10, 53]	θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντος, ἅπαντες ἐπί	τε	θυσίας καὶ καθαρμοὺς ἐτράποντο· καὶ
[10, 1]	κατὰ νόμους ἠξίου διοικεῖσθαι τά	τε	ἰδιωτικὰ καὶ τὰ δημόσια. οὔπω
[10, 55]	κατὰ τούτους τοὺς νόμους τά	τε	ἰδιωτικὰ συμβόλαια διαιρεῖν καὶ τὰ
[10, 46]	ἀλλήλοις, τοτὲ δ´ ὑποχωροῦντες, ἱππεῖς	τε	ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς, καὶ
[10, 24]	πολέμους ἀναφερόντων τὸν πόνον τῶν	τε	ἱππέων κατὰ τὸ κάμνον μέρος
[10, 34]	παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον ὑπηρέταις	τε	καὶ ἀγορανόμοις ἐπιτάττοντες ἄγειν εἰς
[10, 56]	ὑπατικοί· αἱ δὲ τῶν δημάρχων	τε	καὶ ἀγορανόμων καὶ ταμιῶν καὶ
[10, 20]	παρῆσαν χρόνους δηλοῦντες, ὅτι Οὐολούσκων	τε	καὶ Αἰκανῶν δύναμις πολλὴ ἐξελήλυθε
[10, 58]	τοῖς ἤδη κεκυρωμένοις, ἵνα ἑκόντες	τε	καὶ ἄκοντες ἐν αὐτοῖς μένοιεν,
[10, 2]	καὶ μᾶλλον· οὗ δὲ ἄπειροί	τε	καὶ ἀνήκοοι ἔτι ἦσαν καὶ
[10, 16]	ἀποστησομένων πρὸς τοὺς πολεμίους δούλων	τε	καὶ ἀπόρων, οὓς παντὸς μάλιστα
[10, 2]	τούτων ἐπιμέλεια ἀνέκειτο, θεοῖς ἐξακεστηρίοις	τε	καὶ ἀποτροπαίοις, ἔπειτα συναχθέντες εἰς
[10, 32]	καὶ ποιησαμένων τὰς νομίμους εὐχάς	τε	καὶ ἀρὰς ἐν τῇ λοχίτιδι
[10, 16]	ἐπὶ τὰ μετέωρα βαλλομένων βραδεῖαί	τε	καὶ ἀσθενεῖς, εἰ καὶ τύχοιεν,
[10, 7]	οὐ πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν ἀκίνητόν	τε	καὶ ἄφωνον εἶδεν ἐρριμμένον, δόξας
[10, 1]	διατριβάς, οἱ δὲ πολλοὶ ἐμπορευόμενοί	τε	καὶ γεωργοῦντες διὰ πολλῶν ἡμερῶν
[10, 53]	πρὸς τὰς ταφὰς ἐπιτηδείων ἔκαιόν	τε	καὶ γῇ παρεδίδοσαν τοὺς νεκρούς,
[10, 11]	ὑμῶν, ὦ πατέρες, ἐπισκήπτοντες θεούς	τε	καὶ δαίμονας, οἷς κοινῇ θύομεν,
[10, 23]	ἄνδρας ἱερεῖς ἔπεμψαν ἐπιμαρτυρόμενοι θεούς	τε	καὶ δαίμονας, ὅτι μὴ δυνηθέντες
[10, 47]	ἀκούσας τὸν λόγον εἰς οἶκτόν	τε	καὶ δάκρυα προὔπεσεν ὁρῶν μὲν
[10, 57]	μετὰ πάσης ἀνασκοποῦντες ἕκαστα ἐπιεικείας	τε	καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει δὲ ἄριστα
[10, 60]	τιθέμενοι, πάντων δὲ αὐτοὶ νομοθέται	τε	καὶ δικασταὶ γινόμενοι, καὶ πολλοὺς
[10, 41]	καὶ ἑταιρίαις μεγάλα δυνάμενοι πλούτῳ	τε	καὶ δόξῃ καὶ τοῖς κατὰ
[10, 27]	τινὰ πρεσβυτέρων, οἷς ἐστιν ἐλευθερίας	τε	καὶ δόξης ἀγαθῆς λόγος. ~Ὡς
[10, 3]	οἷς ἐστι πλείστη πρόνοια τιμῆς	τε	καὶ δόξης ἀγαθῆς· τούτους δὲ
[10, 54]	νόμους καταστήσασθαι τῇ πατρίδι ὁμονοίας	τε	καὶ εἰρήνης καὶ τοῦ μίαν
[10, 31]	ἐπ´ αὐτῷ γραφέντα νόμον προβουλεῦσαί	τε	καὶ εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν.
[10, 26]	οὔτε τῶν ὑπάτων ὑπομενόντων προβουλεῦσαί	τε	καὶ εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν
[10, 9]	ἵνα ἡ φυλακὴ καταλυθείῃ νῦν	τε	καὶ εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον
[10, 35]	ἐπιβολῆς τῇ δεήσει τῶν πρεσβυτάτων	τε	καὶ ἐντιμοτάτων τὴν χάριν ἀνατιθέναι
[10, 5]	ἀπελογεῖτο τὰ μὲν πολλὰ ψευδῆ	τε	καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς συγκείμενα κατὰ
[10, 41]	ἐκκλησιαζόντων. οἱ μὲν γὰρ ἐπεκέλευόν	τε	καὶ ἐπεθάρρυνον τοὺς λέγοντας, οἱ
[10, 15]	δύναμις αὐτοῖς εἶναι δοκῇ, Λατίνους	τε	καὶ Ἕρνικας παρακαλεῖν, ἐὰν δ´
[10, 2]	πόλεως καὶ θεοὺς παραιτουμένους θυσίαις	τε	καὶ εὐχαῖς ἀποτρέψαι τὰ δεινά·
[10, 54]	πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις, ἐν εὐπαθείαις	τε	καὶ θαλίαις ἡ πόλις ἦν
[10, 56]	ὑπατείας. τούτους ὁ δῆμος ἐπαινῶν	τε	καὶ θαυμάζων διετέλει, καὶ ἐπειδὴ
[10, 41]	τοὺς λέγοντας, οἱ δ´ ἐξέβαλλόν	τε	καὶ κατεβόων. ἐκράτει δὲ οὔτε
[10, 23]	αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον ἦν ἀκμαιότατόν	τε	καὶ κράτιστον ἐπιλέξας μέρος ἐπὶ
[10, 46]	οἱ Ῥωμαῖοι μέχρι νυκτὸς διώκοντές	τε	καὶ κτείνοντες τοὺς ἁλισκομένους. ὁ
[10, 17]	τὰ δ´ ὑπ´ ἀμφοῖν ἔννομά	τε	καὶ κύρια. ταύτῃ διακρουσάμενος αὐτοὺς
[10, 18]	ἐπὶ τῷ τὰ δίκαια διδόναι	τε	καὶ λαμβάνειν παρ´ ἀλλήλων. ~Καταστάντος
[10, 50]	τὰ ἐναντία τοῖς δημοτικοῖς φρονήσειν	τε	καὶ λέξειν τὸν ἄνδρα νεωστὶ
[10, 8]	χαλεπωτέρα καὶ πλείων ἐγένετο ἔργοις	τε	καὶ λόγοις καταγωνιζομένη τὸν νόμον·
[10, 40]	ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων τῶν ἀνδρειοτάτων	τε	καὶ μάλιστα ἐν τῇ πόλει
[10, 2]	καὶ πάλαι ποτὲ γεγονότα ἧττον	τε	καὶ μᾶλλον· οὗ δὲ ἄπειροί
[10, 5]	δὲ ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι λόγους	τε	καὶ μάρτυρας πολλοὺς εἰσάγουσιν αὐτὸν
[10, 2]	καταφέρων, ἀλλὰ σαρκῶν θραύσματα ἐλάττω	τε	καὶ μείζω. τούτων τὰ μὲν
[10, 12]	καὶ πλεῖστα ἡμῖν ἐναντιωθέντας πρεσβυτέρους	τε	καὶ νέους ἐλαύνωμεν, ὡς εὑρηκότες
[10, 48]	ἐλαφρῷ ἐποιοῦντο, ὑπισχνουμένων αὐτοῖς πρεσβυτέρων	τε	καὶ νέων οὐκ ἐάσειν τὸν
[10, 4]	εὐσχήμονος ἀρχὴν ἀπέφαινον εἶναι πόλεσί	τε	καὶ οἴκοις, ὅταν τὸ κάκιστον
[10, 57]	εἰς τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ἱερομνημόνων	τε	καὶ οἰωνιστῶν καὶ τῶν ἄλλων
[10, 28]	ἀνάγκη μηδὲν ταπεινὸν φρονεῖν, δέδοκταί	τε	καὶ οὐθὲν ἔσται τὸ κωλύσον
[10, 21]	ἐπὶ τοὺς ἐν Ἀντίῳ Ῥωμαίους	τε	καὶ Οὐολούσκους ἐλαύνων ἐπιτυγχάνει στρατιᾷ
[10, 48]	μεταξὺ τοῦ ἀγῶνος χρόνῳ σπουδῆς	τε	καὶ παρακλήσεως ἀμφοτέρων οἱ μὲν
[10, 16]	μόνον ἐν μιᾷ νυκτὶ ἀκουσάντων	τε	καὶ παρασκευασαμένων, οὓς ἦγε Λεύκιος
[10, 44]	καὶ εἰς τάξιν καθιστὰς ἄρχειν	τε	καὶ παύεσθαι μάχης τὸν καιρὸν
[10, 40]	τὴν ἀγορὰν ἅμα τοῖς ἑταίροις	τε	καὶ πελάταις, ὅσοις ἂν ἕκαστοι
[10, 8]	ταλαίπωρον ἔζη βίον ὑπὸ λύπης	τε	καὶ πενίας, οὔτε πόλιν ὁρῶν
[10, 40]	δίκαιον ἀπέφαινεν οὔτε πολιτικόν, ἄλλως	τε	καὶ περὶ νόμου τῆς ζητήσεως
[10, 51]	ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς ἄλλως	τε	καὶ περὶ νόμων φιλονεικοῦντας, οἳ
[10, 13]	Ταῦτ´ εἰπόντος τοῦ ὑπάτου κραυγή	τε	καὶ πολὺς ἔπαινος ἐκ τῶν
[10, 19]	ἐπὶ τοῦ βήματος καθεζόμενος, εὐπρόσοδόν	τε	καὶ πρᾷον καὶ φιλάνθρωπον τοῖς
[10, 58]	δὲ τὴν ἀρχὴν οἱ ἐντιμότατοί	τε	καὶ πρεσβύτατοι τῶν πατρικίων. ἔνθα
[10, 47]	ἔπειτα ὑφῆψε τὰς σκηνὰς ὅπλων	τε	καὶ σίτου καὶ ἐσθῆτος καὶ
[10, 47]	δ´ ὤφθησαν ἄνθρωποι καθωπλισμένοι παιανίζοντές	τε	καὶ σπουδῇ χωροῦντες αἵματι πολλῷ
[10, 23]	οἱ Ῥωμαῖοι διώκοντες αὐτόν, ὑποστρέφει	τε	καὶ στρατοπεδεύεται κατὰ τὴν ἐκ
[10, 25]	ἰδίοις πόνοις, οὐκ ἠξίωσε, φίλων	τε	καὶ συγγενῶν δωρεὰς προσφερόντων μεγάλας
[10, 11]	ἐχθρῶν παθόντας ἡμᾶς, ἀλλ´ ἐπαμῦναί	τε	καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας ἡμῖν συνεισπράξαντας
[10, 10]	οὓς ὕστερον ἀκούσεσθε, καὶ συντρέχει	τε	καὶ συνᾴδει τοῖς ἔξωθεν ἐπιστελλομένοις
[10, 12]	τὸ συνέδριον καὶ ἀμηχανία· διελογίζοντό	τε	καὶ συνελάλουν ἀλλήλοις, ὡς χαλεπὸν
[10, 6]	ἂν εἴης· εἰ δὲ συνῄδεις	τε	καὶ συνέπραττες οἷς προεπηλάκιζε τὴν
[10, 12]	ἐλθόντες ἐπὶ τὸ συνέδριον ἀγανακτῶμέν	τε	καὶ σχετλιάζωμεν καὶ τοῦ ζητεῖν
[10, 2]	καὶ τῶν δημάρχων ὑπὲρ ἀσφαλείας	τε	καὶ σωτηρίας τῆς πόλεως ἐσκόπουν.
[10, 49]	ἐπιβουλὴν διεξῄει τὴν ἐφ´ ἑαυτῷ	τε	καὶ τῇ σπείρᾳ γενομένην ὑπὸ
[10, 41]	ὁ λόγος ὑπὸ τοῦ θορύβου	τε	καὶ τῆς ἀκοσμίας τῶν ἐκκλησιαζόντων.
[10, 21]	τῶν ἀρχαίων Ἀντιατῶν τοὺς ἐπιφανεστάτους	τε	καὶ τῆς ἀποστάσεως αἰτίους ἦσαν
[10, 42]	παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην, ἄλλως	τε	καὶ τῆς εἰς χρήματα ζημίας
[10, 35]	δὲ ὁ δῆμος ἠδικεῖτο κωλυταί	τε	καὶ τιμωροὶ ἔσεσθαι. προθήσειν γὰρ
[10, 44]	τοὺς μὲν ἄλλους ἔτασσεν ἱππεῖς	τε	καὶ τοὺς πεζοὺς κατὰ σπείρας
[10, 14]	δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων μάλιστα, ὅπλα	τε	καὶ τροφὰς καὶ τἆλλα ὅσων
[10, 55]	πολίτας ὑπὲρ τῶν ἴσων αὐτῷ	τε	καὶ τῷ συνάρχοντι παντὸς μάλιστα
[10, 58]	καὶ δοκῶν κράτιστος εἶναι βασιλέων	τε	καὶ τῶν κατ´ ἐνιαυτὸν ἡγησαμένων
[10, 51]	δ´ εἰς ἀνδρῶν ἐπιφανῶν θανάτους	τε	καὶ ὕβρεις καὶ ἐκβολὰς ζημιωθῆναι.
[10, 7]	οὗτοι τὸ μὲν πρῶτον ἔσκωπτόν	τε	καὶ ὕβριζον εἰς ἡμᾶς, οἷα
[10, 31]	τότε ᾠκεῖτο, ἀλλ´ ἦν δημόσιός	τε	καὶ ὕλης ἀνάπλεως. τοῦτο τὸ
[10, 50]	βουλῇ. ἐλέχθησαν μὲν οὖν πολλοί	τε	καὶ ὑπὸ τῶν κρατίστων ἀνδρῶν
[10, 30]	διὰ φυλακῆς ἔχοντες ὑπερεῖδον ἀγομένων	τε	καὶ φερομένων ἁπάντων τῶν κατὰ
[10, 46]	τοῦτον ἄγων τοὺς ἄνδρας ἵσταταί	τε	καί φησιν· Ὑπὸ μὲν τοῦ
[10, 26]	ὑπ´ αὐτῶν τὰ μεταξὺ Κρουστομερείας	τε	καὶ Φιδήνης λέγοντες. Αἰκανοί τε
[10, 42]	τὰς φύσεις ἐπὶ τὸ μεῖζόν	τε	καὶ φοβερώτερον ἅπαντα ταῦτα προάγειν
[10, 3]	συναχθείσης ἀγορᾶς ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους	τε	καὶ φρονιμωτάτους, οἷς ἐστι πλείστη
[10, 19]	ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι βουλομένους, ἀλλ´ ἀγαπᾶν	τε	καὶ χαίρειν ἅπαντας ἐπὶ τῇ
[10, 21]	πολέμου, ἐν αἷς ἐγράφη, πόλεις	τε	καὶ χώρας ἔχοντας Αἰκανούς, ὧν
[10, 41]	μὴ βουλομένους ταῦτα ἀφιέναι τύπτοντές	τε	καὶ ὠθοῦντες ἐξέβαλλον. κεκραγότων δὲ
[10, 36]	καὶ τὰς ἀπ´ αὐτῶν ἡδονάς	τε	καὶ ὠφελείας, καὶ τοῦ πλήθους
[10, 5]	βίος οὐθενὸς δεύτερος, ἀνὴρ ὀφθῆναί	τε	κάλλιστος νέων καὶ τὰ πολέμια
[10, 53]	ταῖς ἑτέρων βουλόμενοι συμφοραῖς ἁπτόμενοί	τε	καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι τὰς
[10, 21]	ἦν τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους ἐπιφανεστάτη	τε	κἀν τῷ κρατίστῳ μάλιστα τόπῳ
[10, 24]	ἅπαντας τοὺς ἐν ἀκμῇ, τούς	τε	κατὰ τὴν πόλιν καὶ τοὺς
[10, 60]	χρήματι ἀπεδίδοσαν· ἦσαν δὲ οἵ	τε	κατήγοροι ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων ἐκ
[10, 21]	ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν. ἔπειτα διακρίνας τῶν	τε	κληρούχων καὶ τῶν ἀρχαίων Ἀντιατῶν
[10, 3]	τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων νόμους τῶν	τε	κοινῶν καὶ τῶν ἰδίων εἰς
[10, 30]	τῆς χώρας αὐτῶν κακώσας τοῦ	τε	Κορβιῶνος τὰ τείχη κατασπάσας καὶ
[10, 26]	τούτων δὲ ἅμα προσαγγελλομένων ὑπό	τε	Λατίνων καὶ τῶν ἐκ τῆς
[10, 35]	χρόνον εἰς ἀμείνω λογισμὸν αὐτοί	τε	μετριώτεροι ἐγένοντο καὶ τὰς τῶν
[10, 36]	καρπουμένους ἐκ τοῦ βιαιοτάτου, ἀξιούντων	τε	μὴ μόνον τοὺς κινδύνους εἶναι
[10, 18]	ἀναπαύλας τῶν πολέμων, ἐφ´ ᾧ	τε	μηθὲν ἔτι παρακινεῖν αὐτούς, ἀλλ´
[10, 2]	ἐφ´ ἑνὸς μένουσαι τόπου γῆς	τε	μυκήματα καὶ τρόμοι συνεχεῖς ἐγίνοντο,
[10, 9]	μηχανῇ κωλύειν τὰ γινόμενα, τῶν	τε	νέων τοὺς πλεῖστον δυναμένους εἰς
[10, 47]	συναχθέντος παρελθὼν ὁ Σίκκιος τήν	τε	νίκην αὐτοῖς ἐδήλωσε καὶ τὸν
[10, 16]	ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος ἅμα τήν	τε	νίκην αὐτὸν ἀφείλετο καὶ τὴν
[10, 26]	τε καὶ Φιδήνης λέγοντες. Αἰκανοί	τε	οἱ νεωστὶ καταπολεμηθέντες ἐν τοῖς
[10, 22]	κατάλογον καὶ μερισάμενοι τριχῇ τάς	τε	οἰκείας καὶ τὰς παρὰ τῶν
[10, 32]	νόμου συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ τά	τε	οἰκόπεδα διελάγχανον καὶ κατῳκοδόμουν ὅσον
[10, 24]	τοῖς σώμασι τὴν ἄδειαν τά	τε	ὅπλα ἀποθεμένοις καὶ καθ´ ἕνα
[10, 5]	παρὰ τῶν στρατηγῶν ἔλαβε, πολιτῶν	τε	ὁπόσων ἐν ταῖς μάχαις ὑπερήσπισε
[10, 5]	ἑαυτοῦ πρὸς ἅπαντας ἐπιεικείας βίου	τε,	ὃς ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ πάσης καθαρὸς
[10, 25]	τῆς τε βουλῆς δεομένης γῆν	τε	ὅσην ἐβούλετο λαβεῖν ἐκ τῆς
[10, 34]	μὴ ἡ βουλὴ ψηφίσηται. ἠπείλουν	τε,	ὅταν ἐκεῖνοι ψῆφον ἀναδῶσι τοῖς
[10, 32]	τὸν δῆμον παραλαβόντα διελέσθαι. ἐδίδασκέ	τε,	ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰς
[10, 44]	ἐφ´ ἧς ὁ χάραξ, ὁδόν	τε	οὐδεμίαν ὁρῶ φέρουσαν ἐπ´ αὐτοὺς
[10, 14]	ἐκ τοῦ Σαβίνων ἔθνους πατέρων	τε	οὐκ ἀφανῶν καὶ χρήμασι δυνατός,
[10, 10]	ἐπίκουρον, ὅσης ἂν δεηθῶσιν· ἥξει	τε	οὐκ εἰς μακρὰν αὐτὸς μὲν
[10, 53]	δι´ ἀπορίαν τῶν ἐπιμελησομένων. ἦν	τε	οὐκ ἐλάχιστον τῶν κακῶν τῇ
[10, 53]	τοῖς σώμασι τὰς τροπάς, πίνεσθαί	τε	οὐκέτι χρηστὸν ἦν τὸ ἐκ
[10, 21]	πόλιν Ἀλγιδὸν ἀθρόας εἶναι τάς	τε	Οὐολούσκων καὶ τὰς Αἰκανῶν δυνάμεις.
[10, 37]	γῆν, τοῦτο μὲν ἣν Τυρρηνούς	τε	παὶ Σαβίνους ἀφείλεσθε, τοῦτο δὲ
[10, 58]	ἑαυτοῦ φίλοις συνηγωνίζετο φανερῶς. ἀποδείκνυταί	τε	πάλιν ἐν ἀρχαιρεσίαις λοχίτισι νομοθέτης
[10, 36]	ἡγεμόνα τῆς σπείρας ἀποδείξας. ἑτέρου	τε	πάλιν ἡμῖν ἀγῶνος ἐνστάντος, ἐν
[10, 14]	κατὰ νοῦν χωρῇ, τηνικαῦτα Σαβίνους	τε	πανστρατιᾷ καλεῖν ἐδέδοκτο καὶ Οὐολούσκους
[10, 59]	ἕτερον ἐπὶ τὰ πράγματα ἰσότιμοί	τε	πάντες ἔσεσθαι καὶ τὴν αὐτὴν
[10, 2]	καὶ ἐκκλησίαι συνεχεῖς ἐγίνοντο πεῖραί	τε	παντοῖαι ταῖς ἀρχαῖς κατ´ ἀλλήλων,
[10, 55]	πολλοὶ ὑπ´ ἀμφοτέρων λόγοι τῶν	τε	παραινούντων κατὰ νόμους πολιτεύεσθαι, καὶ
[10, 52]	καὶ Αὖλος Μάλλιος· οἷς τριήρεις	τε	παρεσκευάσθησαν ἐκ τοῦ δημοσίου καὶ
[10, 32]	τὸν τόπον. μετὰ τοῦτο ἱεροφαντῶν	τε	παρόντων καὶ οἰωνοσκόπων καὶ ἱεροποιῶν
[10, 49]	ἐπὶ τὴν μαρτυρίαν παρῆλθον ὅ	τε	πατὴρ Ἰκίλλιος καὶ τὸ μειράκιον
[10, 49]	μοι δοκεῖ, ἀλλ´ ἵνα τοῖς	τε	πατρικίοις ἐλάττων ἡ περὶ τοῦ
[10, 50]	παρὰ τὴν ἁπάντων δόξαν τῶν	τε	πατρικίων καὶ τῶν δημοτικῶν γενομένη.
[10, 60]	χρόνος, πολλὰ χαίρειν φράσαντες τοῖς	τε	πατρίοις ἐθισμοῖς καὶ τοῖς νεωστὶ
[10, 17]	τὴν περιπόρφυρον ἐσθῆτα περιέθεσαν τούς	τε	πελέκεις καὶ τἆλλα παράσημα τῆς
[10, 46]	πολλοῦ μεστὸς ὢν αὐχήματος. οἵ	τε	περὶ αὐτὸν ἀθῷοι καὶ ἀβλαβεῖς
[10, 5]	τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ δὲ πλείστους	τε	περὶ αὑτὸν ἔχων ἑταίρους καὶ
[10, 5]	τὰ πολέμια πάντων λαμπρότατος φύσει	τε	περὶ λόγους κεχρημένος ἀγαθῇ· ὃς
[10, 35]	ἔσεσθαι. προθήσειν γὰρ αὖθις τόν	τε	περὶ τῆς κληρουχίας νόμον ἔτη
[10, 1]	ἀτελὲς δὲ ἠναγκάσθη καταλιπεῖν τοῦ	τε	πλήθους ὄντος ἐπὶ στρατοπέδων καὶ
[10, 2]	ἐν τῇ πόλει δυνάμενοι· βουλαί	τε	πολλαὶ καὶ ἐκκλησίαι συνεχεῖς ἐγίνοντο
[10, 51]	θαυμάσῃ δὲ μηθείς, εἰ πρότερόν	τε	πολλάκις καὶ ἡνίκα ὕπατος ἦν
[10, 24]	καὶ συμμάχων βοήθειαν ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί	τε	πολλαχόθεν ἱκετηρίας ἀναλαβόντες ἐπιπρεσβεύεσθαι πρὸς
[10, 22]	διαρπάσαντες ὑπὸ Ῥωμαίων ἐξεκρούσθησαν, ἀνθρώπους	τε	πολλοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν συνήρπασε
[10, 26]	ἔξοδον τῆς στρατιᾶς γενέσθαι, λόγων	τε	πολλῶν καὶ κατηγοριῶν, ἃς ἐποιοῦντο
[10, 54]	ἐδαπανήθη. ἀρχομένου δ´ ἔαρος σῖτός	τε	πολὺς καὶ ἐκ πολλῶν ἤχθη
[10, 4]	ἐν ταῖς πόλεσιν οἰκούντων. τοῦ	τε	πονηροτάτου ὀλέθρου καὶ ἀνηκέστου καὶ
[10, 10]	ἀπελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως, κάθοδόν	τε	πράξειν ὑπέσχηνται καὶ ἀρχὰς προτείνονται
[10, 23]	καὶ κωλυόντων τὰς ἐξόδους. βιάσασθαί	τε	προελόμενοι καὶ προελθόντες εἰς μάχην
[10, 16]	τοὺς ἀποδειχθέντας ἕκαστοι τόπους, ἀπογραφόμενοί	τε	πρὸς τοὺς ἡγεμόνας τὰ ὀνόματα
[10, 24]	τῶν ἀναγκαίων τῇ σπάνει, αὐτός	τε	προσβολὰς ἐποιεῖτο συνεχεῖς πρὸς τὸν
[10, 16]	τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ λοχαγοί	τε	προσενέμοντο ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ
[10, 57]	καθίστανται· εἷς μὲν αὐτῶν τάς	τε	ῥάβδους καὶ τὰ λοιπὰ παράσημα
[10, 27]	ἔλαβε. ~Φθειρομένης καὶ διαρπαζομένης τῆς	τε	Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων γῆς,
[10, 36]	ὑπὲρ ἁπάντων κίνδυνον ἀράμενος τά	τε	σημεῖα διέσωσα τῇ σπείρᾳ καὶ
[10, 9]	ἡ πολιτικὴ στάσις, ὡς οἵ	τε	Σιβύλλειοι χρησμοὶ προὔλεγον καὶ τὰ
[10, 5]	καὶ βοήθειαν. καὶ διεξῄει τάς	τε	στρατείας πάσας καὶ τοὺς ἀγῶνας
[10, 33]	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους, τῆς	τε	στρατολογίας ἀπολύειν ἔφασαν αὐτοὶ δὴ
[10, 36]	ἀγῶνος ἐνστάντος, ἐν ᾧ τόν	τε	στρατοπεδάρχην τοῦ τάγματος ἡμῶν συνέβη
[10, 12]	εἰς ἃ βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν	τε	συγχωρῶσι, τοὺς γενναιοτάτους ἐξ αὐτῶν
[10, 23]	στρατιᾶς ὄντα γράμματα διαπέμψας τά	τε	συμβάντα τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ
[10, 25]	διελέσθαι κατὰ λόχους ἐπέτρεψε τοῖς	τε	σὺν αὐτῷ παραγενομένοις στρατιώταις καὶ
[10, 15]	ἐκπολεμῶσαι τελέως τοῖς πατρικίοις, εἶξαί	τε	συνεβούλευε τῷ καιρῷ καὶ πρὸς
[10, 57]	ὑπατικῆς εἶχεν ἐξουσίας, ὃς βουλήν	τε	συνεκάλει καὶ δόγματα ἐπεκύρου καὶ
[10, 33]	δήμαρχοι προσειληφέναι χεῖρα ἀξιόμαχον ἐκκλησίας	τε	συνεχεῖς ἐποιοῦντο καὶ τοὺς ὑπηρέτας
[10, 45]	ὕπατον ἀποκρινάμενος καὶ δακρύσας τούς	τε	συνήθεις ἅπαντας ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς
[10, 25]	ἧς παρέλαβε τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν	τε	σώσας φίλιον καὶ πολεμίων δύναμιν
[10, 33]	ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις εἴς	τε	τὰ σώματα καὶ τὰς οὐσίας
[10, 26]	ἃς ἐποιοῦντο κατ´ ἀλλήλων ἔν	τε	ταῖς ἐκκλησίαις καὶ ἐπὶ τῆς
[10, 29]	γενομένης δὲ πολλῆς συμπαθείας πρός	τε	τὰς ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν καὶ
[10, 38]	λαμπροτάτοις, τοσαύτην δὲ δεινότητα περί	τε	τὰς στρατηγικὰς πράξεις καὶ περὶ
[10, 2]	τὴν γῆν ἐνεχθέντα ἐν αὐτῇ	τε	τῇ πόλει καὶ κατὰ τοὺς
[10, 32]	τὸν λόγον ὁ Ἰκίλλιος περί	τε	τῆς εἰς τὸν ὑπηρέτην ὀργῆς
[10, 46]	τοῦ χάρακος τὴν ἅλωσιν ἀπό	τε	τῆς φυγῆς καὶ τῆς κραυγῆς
[10, 33]	τῷ κράτει τῆς ἀρχῆς ἐρεθισμοί	τέ	τινες ἐγίνοντο καὶ χειρῶν ἐπιβολαί.
[10, 46]	τιμιώτατα ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν	τε	τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων
[10, 5]	φρονήσεως ἐν τῷ καθαρωτάτῳ. ἠξίου	τε	τοὺς δημοτικοὺς μὴ μόνον ὀργὴν
[10, 20]	ἀφεστηκέναι, μιᾷ χρησαμένων γνώμῃ Οὐολούσκων	τε	τῶν ἀρχαίων οἰκητόρων τῆς πόλεως
[10, 57]	δέκα ἄνδρες συγγράψαντες νόμους ἔκ	τε	τῶν Ἑλληνικῶν νόμων καὶ τῶν
[10, 55]	τούτους δὲ τοὺς ἄνδρας ἔκ	τε	τῶν πατρίων ἐθῶν καὶ ἐκ
[10, 46]	ταῦτ´ ἐγίνετο χρόνῳ, συνῄεσαν αἵ	τε	τῶν Ῥωμαίων καὶ αἱ τῶν
[10, 15]	μὲν οὖν, ἔφασαν λέγοντες, ὑπισχνοῦνταί	τε	ὑμῖν οἱ πατρίκιοι καὶ πίστεις
[10, 8]	ἐκ χειρὸς δίκην. ἀλλ´ οἵ	τε	ὕπατοι ἐμποδὼν ἐγένοντο καὶ τῶν
[10, 55]	τὴν πόλιν ἣν εἶχον οἵ	τε	ὕπατοι καὶ ἔτι πρότερον οἱ
[10, 2]	πολιτεύεσθαι, πάντα ἐπιμηχανώμενοι διετέλουν οἵ	τε	ὕπατοι καὶ ἡ βουλὴ καὶ
[10, 4]	ἐκκλησίαν. ~Μετὰ δὲ ταῦτα οἵ	τε	ὕπατοι καὶ τῶν πατρικίων οἱ
[10, 52]	~Τοιαῦτα εἰπόντος τοῦ Ῥωμιλίου οἵ	τε	ὕπατοι συνελαμβάνοντο τῆς γνώμης ἀμφότεροι
[10, 53]	ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ τῶν	τε	ὑπάτων ἅτερος ἀποθνήσκει, Σέξτος Κοιντίλιος,
[10, 9]	κυρώσειν τὸν νόμον, ὁρῶντες τῶν	τε	ὑπάτων τὸν ἕτερον, Γάιον Κλαύδιον,
[10, 58]	ὡς ἐλιπάρουν αὐτὸν ἅπαντες αὐτός	τε	ὑπέμενε μετιέναι τὴν ἀρχήν, καὶ
[10, 57]	καὶ τὰ δημόσια, ὁπόσα πρός	τε	ὑπηκόους καὶ συμμάχους καὶ τοὺς
[10, 57]	ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων ἀντίταξις· ἐλέχθη	τε	ὑπὸ πολλῶν, ὡς οὐδὲν ἔτι
[10, 10]	αὐτῶν λόγους εἰς μέσον, ταραχάς	τε	ὑποπτεύοντες ἔσεσθαι μεγάλας, οἷα εἰκὸς
[10, 31]	παραιτουμένοις τὸν ἄνδρα ἀφῆκαν, τόν	τε	φθόνον ὑφορώμενοι τοῦ πράγματος, ὅτι
[10, 47]	ἦν ὃς οὐκ ἐθαύμαζε τῆς	τε	φρονήσεως καὶ τῆς τόλμης τὸν
[10, 26]	παρελθόντι ἐνιαυτῷ Ῥωμαίοις παρέδοσαν, τήν	τε	φρουρὰν τὴν ἐν αὐτῇ κοιμωμένην
[10, 14]	κρατῆσαι τῶν ἐπικαιροτάτων τόπων τούς	τε	φυγάδας εἰσδέχεσθαι καὶ τοὺς δούλους
[10, 47]	ἀποθανουμένους ἀπέστειλαν οἱ ὕπατοι, ὅ	τε	χάραξ ὁ τῶν Αἰκανῶν ἐλήφθη
[10, 54]	ἐλώφησε. καὶ μετὰ τοῦτο θυσίαι	τε	χαριστήριοι θεοῖς ἐπετελοῦντο δημοσίᾳ, καὶ
[10, 44]	ἀντέχειν οἵα τε ἔσται, τό	τε	χωρίον αὐτὸ παρέξει τῇ φυλακῇ
[10, 36]	αἴτιος ἐγενόμην φανερῶς, ὡς αὐτοί	τε	ὡμολόγουν χρυσῷ με ἀναδήσαντες στεφάνῳ,
[10, 36]	φρονῆσαι τὰ δέοντα ἱκανὸς εἰπεῖν	τε	ὡς στρατιώτης οὐκ ἀδύνατος. ἔφη
[10, 33]	κατεσκεύαζον ἐγκλήματα καὶ προφάσεις πολέμων,	ἅτε	ὁρῶντες διὰ μὲν τοὺς πολέμους
[10, 22]	καὶ ὑφ´ ὧν οὐδὲν κακὸν	πεπόνθατε,	ἀρχῆς καὶ τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς
[10, 4]	βουλῆς, οὐχὶ καὶ ταύτην νῦν	ἀπολωλέκατε	τῇ μεταβολῇ τῶν ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε
[10, 39]	τι περὶ τὴν ψηφοφορίαν ἀκοσμούντων,	δείξατε	αὐτοῖς ἣν ἔχει τὸ ἀρχεῖον
[10, 39]	ἔργον οὐ δεῖσθε· καὶ γὰρ	ἤρξατε	αὐτοῦ καὶ οὐχ ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς
[10, 13]	πάνυ δεῖ λόγου. φέρε γὰρ	εἴπατε	μοι, Οὐεργίνιε, οἱ τὰ δεινὰ
[10, 46]	μὲν τοῦ ἡγεμόνος ἀπεστάλμεθα, ὥσπερ	ὁρᾶτε,	ἀπολούμενοι. ἐδόκει γὰρ ἡμᾶς τὴν
[10, 13]	καὶ τὸν μεταξὺ χρόνον ὃν	ἑωρᾶτε	συνεδρεύοντας αὐτούς, οὗτος ὁ δόλος
[10, 13]	ἐνιαυτῷ κρίνειν ἐπ´ αἰτίαις ψευδέσιν	εἰάσατε,	καὶ τοσοῦτον φύλακα τῆς ἀριστοκρατίας
[10, 39]	οὓς ὑμεῖς ἱεροὺς καὶ ἀσύλους	ἐποιήσατε	τῷ νόμῳ, τί οὐ πεπόνθασι
[10, 28]	τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας	ἀνεστήσατε.	ἀλλὰ τί τῷ δήμῳ ταῦτ´
[10, 7]	πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα,	ἀκούσατέ	μου. ἀδελφὸς ἦν μοι Λεύκιος,
[10, 12]	τί τὸ βούλευμα τῶν δημάρχων,	ἀκούσατέ	μου. οὐκ ἐνῆν τούτοις οὐδέν,
[10, 39]	γεωμορικὸν νόμον εἰσφερόντων τῶν δημάρχων	ἐπικυρώσατε	μηδὲ φωνὴν ἀνασχόμενοι τῶν τἀναντία
[10, 28]	ἀπετέμεσθε, πολλὰς δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι	κατεσκάψατε,	πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα καὶ
[10, 4]	τὴν ἀρχὴν παρὰ τῆς βουλῆς	ἐλάβετε,	τοῖς δ´ ἀδικουμένοις ἢ κατισχυομένοις
[10, 4]	ἐκ τοῦ δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς	ἐλάβετε,	ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς βουλῆς,
[10, 13]	ἀλλ´ οὐκ εἰς τὸ ἐμφανὲς	ἄγετε;	ἀλλ´ οἶμαι τῶν μήτε γενομένων
[10, 13]	ὑμῖν ἀνήρ ἐστι; τί οὐ	κατάγετε	αὐτὸν εἰς μέσον, ἵν´ ἀπ´
[10, 12]	ὑμῖν καὶ τῷ δήμῳ πράττεσθαι	λέγετε,	ἢ τὰ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ δεδιότα
[10, 13]	αὐτοὺς ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ´ οὐ πάλαι	λέγετε;	τίς δ´ ὁ τὰ γράμματα
[10, 22]	ἰδίων ἀδικεῖσθαί τι ἢ βλάπτεσθαι	λέγετε	ὑφ´ ἡμῶν, τὰ δίκαια ὑφέξομεν
[10, 51]	τὸν ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους	περιείδετε	ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ δήμου τοῖς
[10, 13]	τῆς ἀριστοκρατίας ἀναρπαζόμενον ὑπ´ αὐτῶν	περιείδετε.	τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν οὐδὲ καθ´
[10, 28]	τὰ φίλια. πρὸς ταῦτα ὁρῶντες	ἐκκλησιάζετε	καὶ νόμους εἰσφέρετε καινούς. ~Ταῦτα
[10, 22]	δὲ περὶ Τυσκλάνων ἀναπραξόμενοι δίκας	ἥκετε,	οὐθείς ἐστιν ὑμῖν πρὸς ἐμὲ
[10, 28]	ταῦτα ὁρῶντες ἐκκλησιάζετε καὶ νόμους	εἰσφέρετε	καινούς. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις
[10, 13]	καὶ ὑπὸ τίνων γενόμεναι; τί	κρύπτετε	τὰς πίστεις, ἀλλ´ οὐκ εἰς
[10, 28]	πάντα τἆλλα ἀγαθά, ὅσα νῦν	ἔχετε,	καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς ὅτε τὰ
[10, 37]	καὶ Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων κρατήσαντες	ἔχετε,	οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν
[10, 4]	νόμων εἰσφορᾶς ἢ ἀναιρέσεως ἐξουσίαν	ἔχετε;	οὐκ ἐπὶ ῥητοῖς μὲν δικαίοις
[10, 46]	τὸν χάρακα· καὶ ἐλπίδας χρηστὰς	ἔχετε.	Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε διὰ τοῦ
[10, 28]	διαφεύξεσθε· καὶ μή με δεδίττεσθαι	ὑπολάβητε,	ἀλλ´ εὖ ἴστε, ὅτι οἱ
[10, 51]	γενόμενος νῦν ἐξαίφνης μεταβέβλημαι· μηδὲ	ὑπολάβητε	δυεῖν θάτερον ἢ τότε βεβουλεῦσθαί
[10, 28]	μεμπτὴ παρὰ θεῶν, ἐὰν ἄρα	διαφύγητε	τὴν παρ´ ἀνθρώπων κόλασιν. ἀλλ´
[10, 51]	ποιοῦμαι τοῦ ἀναγκαίου ἕνεκεν, ἵν´	εἰδῆτε,	ὅτι οὐ κολακείᾳ τοῦ δημοτικοῦ
[10, 12]	ἐσκόπουν, ὅπως ἂν ὑμεῖς τ´	ἀναγκασθείητε	παρὰ γνώμην αὐτοῖς εἶξαι, καὶ
[10, 18]	καὶ μήτε ἀπολείψειν τὰ σημεῖα	μήτε	ἄλλο πράξειν μηθὲν ἐναντίον τῷ
[10, 18]	οὓς ἂν καλῶνται πολέμους, καὶ	μήτε	ἀπολείψειν τὰ σημεῖα μήτε ἄλλο
[10, 24]	ἐπὶ τοῖς μετεώροις ἔταξεν, ὡς	μήτε	βοήθεια παραγένοιτο τοῖς Αἰκανοῖς ἑτέρα
[10, 13]	ἐμφανὲς ἄγετε; ἀλλ´ οἶμαι τῶν	μήτε	γενομένων μήτε ἐσομένων ἀδύνατον εὑρεθῆναι
[10, 28]	τῶν πολεμίων εἰς νοῦν ἦλθε	μήτε	γυναικῶν αὐτοῖς παραχωρῆσαι μήτε παίδων
[10, 19]	οὕτως φανῆναι τὴν πολιτείαν, ὥστε	μήτε	δημάρχων δεηθῆναι τοὺς διὰ πενίαν
[10, 31]	μὴ πᾶσι τὸ αὐτὸ δοκῇ,	μήτε	ἐναντιωθῆναί τινα τοῖς πραττομένοις, ὅς´
[10, 13]	ἀλλ´ οἶμαι τῶν μήτε γενομένων	μήτε	ἐσομένων ἀδύνατον εὑρεθῆναι πίστιν. ταῦτ´
[10, 42]	δ´ ἐφάνη ταῖς δίκαις ὁρίσαι	μήτε	θάνατον μήτε φυγὴν μήτ´ ἄλλο
[10, 19]	ταπεινότητα ὑπὸ τῶν κρειττόνων κατισχυομένους,	μήτε	καινῆς νομοθεσίας πόθον ἔχειν ἔτι
[10, 45]	σῶμα, ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθες, ἄπιθι	μήτε	ὁμιλήσας πολεμίοις μήτ´ ἰδὼν καὶ
[10, 28]	ἦλθε μήτε γυναικῶν αὐτοῖς παραχωρῆσαι	μήτε	παίδων μήτε πόλεων, ἀλλὰ τὰς
[10, 49]	προθυμοτέρα μήτε ψυχῆς ἄνδρα ὑπατικὸν	μήτε	πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντος
[10, 28]	γυναικῶν αὐτοῖς παραχωρῆσαι μήτε παίδων	μήτε	πόλεων, ἀλλὰ τὰς μὲν ἐμπρῆσαι,
[10, 34]	τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν μειώσειε	μήτε	τὴν τῶν δημάρχων, ἑκάτερον ὁρῶσα
[10, 34]	ἐξήνεγκεν ἡ βουλὴ τέλος, ἵνα	μήτε	τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν μειώσειε
[10, 34]	αὑτοὺς τὰ αἴσχιστα πεπονθότας ὑπεριδεῖν	μήτε	τὸν δῆμον ἀφαιρεθέντα τὴν ἐξ
[10, 51]	ὧν ὑμῖν φείδεσθαι παραινῶ καὶ	μήτε	τοὺς νῦν ἄρχοντας προβαλόντας εἰς
[10, 24]	βοήθεια παραγένοιτο τοῖς Αἰκανοῖς ἑτέρα	μήτε	τροφαί, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν
[10, 51]	ἂν μάλιστα μήτ´ ἐμαυτῷ συμβῆναι	μήτε	τῷ συνάρχοντί μου ταῦτα, ἐφ´
[10, 51]	ἐγκαταλιπόντας ἐν τοῖς δεινοῖς μετανοεῖν,	μήτε	τῶν ἄλλων τινά, οὗ τι
[10, 42]	ταῖς δίκαις ὁρίσαι μήτε θάνατον	μήτε	φυγὴν μήτ´ ἄλλο ἐπίφθονον μηδέν,
[10, 49]	πρὸς τὴν τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα	μήτε	ψυχῆς ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε πατρίδος
[10, 13]	ἀπ´ ἐκείνου πρῶτον ἀρξώμεθα ζητεῖν,	εἴτε	ἀληθῆ ταῦτ´ ἐστίν, εἴτε ὡς
[10, 14]	ἐπεβάλετο εἴθ´ ἑαυτῷ τυραννίδα κατασκευαζόμενος	εἴτε	τῷ Σαβίνων ἔθνει πράττων ἀρχὴν
[10, 13]	ζητεῖν, εἴτε ἀληθῆ ταῦτ´ ἐστίν,	εἴτε	ὡς ἐγώ φημι πλάσματα ὑμέτερα;
[10, 6]	πολέμοις ἀριστείας· καὶ ὑμῶν ὅσοι	συνεπαθεῖτε	ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ σκοπεῖτε,
[10, 51]	ταῦτα, ἐφ´ οἷς ἅπαντες ἡμῖν	συμπαθεῖτε.	ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν καθ´
[10, 29]	τούτων ἡγουμένων, οὓς ἀεὶ πατέρας	ἐκαλεῖτε;	ὦ σχέτλιοι ὑμεῖς καὶ οὐδὲ
[10, 22]	τούτων λόγος, ἀλλὰ πρὸς ταύτην	λαλεῖτε	τὴν φηγόν· δείξας αὐτοῖς τινα
[10, 29]	νέων τὰ ὅπλα ἀναλήψονται, ἀλλ´	ὑπομενεῖτε	ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓς ἀεὶ
[10, 28]	ὧν ὑμεῖς ὅτε τὰ ἄριστα	ἐφρονεῖτε	πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε, πολλὰς
[10, 49]	πάντες τοῦτο ἴσασιν· ἀλλὰ συνεξιὼν	ἐπαμυνεῖτε,	ὅσα δύναται, καὶ τῆς αὐτῆς
[10, 6]	συνεπαθεῖτε ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ	σκοπεῖτε,	εἰ ἄρα καλῶς ὑμῖν ἔχει
[10, 28]	πατρίδος. ὑμεῖς δὲ αὐτοῦ μένοντες	οἰκουρεῖτε	ἅμα ταῖς γυναιξίν, ὦ καλοὶ
[10, 22]	τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´ οὐ	συγχωρεῖτε	παρὰ τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν ὄντων
[10, 39]	ταῦτα πάσχοντες ἀνέχεσθε καὶ οὐ	ζητεῖτε,	ὅπως παρ´ αὐτῶν λήψεσθε δίκας
[10, 11]	ὑμεῖς τ´ οὐκ ἂν ὀρθῶς	ποιοῖτε	τοῖς τὰ ὅμοια ἀξιοῦσι καθ´
[10, 11]	ἐξέτασιν; οἷς οὐκ ἂν δικαίως	προσέχοιτε	δήπου τὸν νοῦν. ἢ τῆς
[10, 30]	τοῦ δήμου, καὶ ἀντὶ τῶν	πέντε	δημάρχων δέκα εἰς ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[10, 37]	ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι, τραύματα δὲ	πέντε	καὶ τετταράκοντα εἴληφα καὶ πάντα
[10, 37]	δ´ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα δ´ ἐπίσημα	πέντε	πρὸς τοῖς εἴκοσιν, ὧν ἐννέα
[10, 21]	χώρας ἔχοντας Αἰκανούς, ὧν ἐκράτουν,	ὅτε	αἱ σπονδαὶ ἐγίνοντο, Ῥωμαίοις εἶναι
[10, 7]	Λευκίου Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων,	ὅτε	ἡ μεγάλη νόσος κατέλαβε τὴν
[10, 13]	τῆς ἀρχῆς μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ,	ὅτε	Κοίντιον Καίσωνα τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ
[10, 37]	μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ,	ὅτε	Σαβῖνος Ἑρδώνιος τὴν ἄκραν καὶ
[10, 28]	νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς	ὅτε	τὰ ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν
[10, 22]	οὐθενὸς ἡμῖν διωμολογημένου περὶ αὐτῶν,	ὅτε	τὰς πρὸς ὑμᾶς ἐποιούμεθα συνθήκας.
[10, 39]	ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες ὑπὸ δίκην,	ἀνάδοτε	τῷ δήμῳ τὰς περὶ αὐτῶν
[10, 5]	πατρίδι ἡγεμονίαν, ἑαυτῷ δὲ εἴ	ποτε	ἁμάρτοι τι φιλανθρωπίαν παρὰ τῶν
[10, 10]	τῶν δημοτῶν ἄλλους {τοὺς} ἐναντιωθέντας	ποτὲ	αὐτοῖς περὶ ἐλευθερίας ἢ τὸ
[10, 2]	ὅμοια συνέπιπτεν, εὑρίσκετο καὶ πάλαι	ποτὲ	γεγονότα ἧττον τε καὶ μᾶλλον·
[10, 27]	νίκην ἐξενέγκασθαι πασῶν ὧν αὐτοί	ποτε	ἢ οἱ πατέρες ἐξηνέγκαντο λαμπροτάτην,
[10, 29]	εἰσέρχεται δ´ ἡμᾶς εὐλάβεια, μή	ποτε	οὐδὲ ταύτης τύχωμεν, ἐξ ἧς
[10, 28]	τῷ δήμῳ ταῦτ´ ἐπιτιμῶ, ὃς	οὐδέποτε	πονηρὸς ἑκὼν ἐγένετο, μᾶλλον ἢ
[10, 21]	δὲ τοῖς πολέμοις συμμαχίαν ἀποστέλλοντας	ὁσηνδήποτε,	ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι.
[10, 37]	λόγον ἡ πλεονεξία τῶν ἀνθρώπων·	ὁπότε	δ´ οὐθὲν ἔχοντες ἐπιδείξασθαι μέγα
[10, 11]	οὖν ἐκ τούτου συμβήσεται; μηδεμίαν	πώποτε	γενέσθαι ζήτησιν περὶ μηθενὸς πράγματος
[10, 37]	ἀριστείοις, ὁ μηδένα κίνδυνον ὀκνήσας	πώποτε	μηδ´ ἀπειπάμενος ἄλλῃ ἐν παρατάξεσι
[10, 9]	πραχθέντα τοῖς ὑπάτοις κατὰ τὸν	τότε	ἀγῶνα. οἱ παρειληφότες τὸ δεύτερον
[10, 16]	τὴν μεγίστην ἐν τῇ πόλει	τότε	ἀρχήν· καὶ συνεκινδύνευον οὗτοι τῷ
[10, 51]	μηδὲ ὑπολάβητε δυεῖν θάτερον ἢ	τότε	βεβουλεῦσθαί με κακῶς ἢ νῦν
[10, 36]	στρατοπεδάρχην ἔσωσα· ὃς ἐμοὶ τῆς	τότε	βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς τῆς ἡγεμονίας
[10, 38]	βουλεύματα ἀποδειξάμενον, ὅσην οὐδεὶς τῶν	τότε	γενομένων, τοῦτον τὸν ἄνδρα αἰτιασάμενοι
[10, 17]	θυσίας τοῖς θεοῖς χαριστηρίους ἀποδιδούς,	τοτὲ	δ´ ἀγῶσι καὶ θέαις ἀναλαμβάνων
[10, 2]	τῆς ἀρχῆς αὐτοῖς παρέλθῃ χρόνος.	~Τότε	δ´ αὐτὸ παραλαβόντες οἱ περὶ
[10, 36]	τυγχάνω, τοτὲ μὲν σπείρας ἡγούμενος,	τοτὲ	δ´ ὅλου τάγματος, ἀρξάμενος ἀπὸ
[10, 55]	κατὰ τὸν οἰκεῖον διαλέξομαι καιρόν.	~Τότε	δ´ οὖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου
[10, 46]	ἰσόρροποι, τοτὲ μὲν ἐπιβαίνοντες ἀλλήλοις,	τοτὲ	δ´ ὑποχωροῦντες, ἱππεῖς τε ἱππεῦσι
[10, 17]	μὲν καθαρμοὺς τῆς πόλεως ἐπιτελῶν,	τοτὲ	δὲ θυσίας τοῖς θεοῖς χαριστηρίους
[10, 58]	πάντων ἐπαινούμενος ἦν ὁ τῆς	τότε	δεκαδαρχίας ἡγεμὼν Ἄππιος, καὶ πᾶς
[10, 21]	τὴν πόλιν ἀπετάφρευε καὶ περιεχαράκου.	τότε	δὴ πάλιν ἀναγκασθέντες ἐξῆλθον ἐκ
[10, 31]	τοῦτο τὸ γέρας. οἱ δὲ	τότε	δήμαρχοι πρῶτοι συγκαλεῖν ἐπεβάλοντο τὴν
[10, 43]	τοῦτο τὸ μέρος τῆς ἐξελθούσης	τότε	δυνάμεως ἐμπειρίᾳ τε ἀγώνων καὶ
[10, 36]	κατὰ Οὐολούσκων πόλεμον. ἤμην γὰρ	τότε	ἑπτακαιεικοσέτης, ἐταττόμην δ´ ἔτι ὑπὸ
[10, 1]	καὶ τὰ δημόσια. οὔπω γὰρ	τότε	ἦν οὔτ´ ἰσονομία παρὰ Ῥωμαίοις
[10, 21]	πόλιν ἦγε τὴν δύναμιν, ἣ	τότε	ἦν τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους ἐπιφανεστάτη
[10, 17]	ἵνα φανερὸν γένηται πᾶσιν, οἷοι	τότε	ἦσαν οἱ τῆς Ῥωμαίων πόλεως
[10, 59]	ἢ τῶν ὑπηκόων πράγματα ἐπισκεψόμενοι,	τότε	καὶ τοὺς πελέκεις ταῖς ῥάβδοις
[10, 19]	καὶ χαίρειν ἅπαντας ἐπὶ τῇ	τότε	κατασχούσῃ τὴν πόλιν εὐνομίᾳ. ταῦτά
[10, 26]	παρακρουσαμένη τὸ συνέδριον, τὴν μὲν	τότε	κατέχουσαν στάσιν ἐπράυνεν, ἑτέρων δὲ
[10, 30]	τῆς γνώμης Λευκίου Κοιντίου, τοῦ	τότε	μέγιστον ἔχοντος ἐν τῇ βουλῇ
[10, 46]	διέμειναν ἐπὶ πολὺν χρόνον ἰσόρροποι,	τοτὲ	μὲν ἐπιβαίνοντες ἀλλήλοις, τοτὲ δ´
[10, 17]	μέν τινος παρεῖλκε τὸν χρόνον	τοτὲ	μὲν καθαρμοὺς τῆς πόλεως ἐπιτελῶν,
[10, 7]	ἧς ἀπελαύσαμεν καὶ ἡμεῖς ἀμφότεροι.	τότε	μὲν οὖν δίκην οὐχ οἷόν
[10, 8]	τοὺς ὑπὲρ τῶν μεγίστων ἀγωνιζομένους.	τότε	μὲν οὖν ἐπέσχε τὴν τῶν
[10, 36]	στρατιωτικῆς ἀεί τινος ἡγεμονίας τυγχάνω,	τοτὲ	μὲν σπείρας ἡγούμενος, τοτὲ δ´
[10, 5]	ἔχων ἑταίρους καὶ μέγιστον τῶν	τότε	νέων δυνάμενος Καίσων Κοίντιος ἦν,
[10, 24]	τὴν ἀρχήν. ἔτυχε δὲ καὶ	τότε	ὁ ἀνὴρ τῶν κατ´ ἀγρὸν
[10, 30]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι, τῶν δὲ	τότε	ὄντων ἐν ἀρχῇ μηθένα. τοῦτο
[10, 55]	λέγειν. ἐλέχθησαν μὲν οὖν καὶ	τότε	πολλοὶ ὑπ´ ἀμφοτέρων λόγοι τῶν
[10, 47]	καὶ τὰ μὲν ἐπιφανέστατα τῶν	τότε	πραχθέντων τοιάδ´ ἦν. ~Ἐν δὲ
[10, 43]	ἐγένετο μὲν οὖν τις καὶ	τότε	στάσις ἐναντιουμένων τῇ καταγραφῇ τῶν
[10, 6]	μαρτυρεῖν. ἀπολύων δέ σε τοῦ	τότε	συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι τοῦ νῦν
[10, 49]	Οὐεργίνιον τὸν ἑαυτοῦ θεῖον, πρεσβευτὴν	τότε	συστρατευόμενον, παρακαλέσας ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς
[10, 33]	ἀσθενῆ. οἷς ὅμοια γνόντες οἱ	τότε	ὕπατοι στρατιὰν ἐξάγειν ἔκριναν ἐπὶ
[10, 31]	πολίτευμα εἰσάγων ὁ δήμαρχος τοῖς	τότε	ὑπάτοις καὶ τῇ βουλῇ προσῄει
[10, 51]	δεῦρο. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν τοὺς	τότε	ὑπάτους προθεῖναι τῇ βουλῇ σκοπεῖν,
[10, 5]	κεχρημένος ἀγαθῇ· ὃς ἐν τῷ	τότε	χρόνῳ πολὺς ἔρρει κατὰ τῶν
[10, 28]	ἀφ´ ὑμῶν τῶν ἐχθίστων ἀρξάμενοι	τότε	χωρήσουσι πρὸς τὰ φίλια. πρὸς
[10, 31]	τῇ πόλει, ὃς οὐχ ἅπας	τότε	ᾠκεῖτο, ἀλλ´ ἦν δημόσιός τε
[10, 21]	προσέφερε τοῖς τείχεσι καὶ κριοῖς	ἐξέκοπτε	τὰς πύλας. ἐπιπόνως δὲ καὶ
[10, 10]	ἐστὶ δίκαιον ἀπαγγεῖλαι διέγνωμεν αὐτά.	ἴστε	δὴ συνωμοσίαν ἐπὶ τῷ δήμῳ
[10, 28]	με δεδίττεσθαι ὑπολάβητε, ἀλλ´ εὖ	ἴστε,	ὅτι οἱ καταλειφθέντες ἡμῶν ἐνθάδε
[10, 40]	ἀγορᾶς μέρη συστρέψαντας ἑαυτοὺς διαστῆναι,	ὥστε	διειλῆφθαι τὸ δημοτικὸν διεσπασμένον καὶ
[10, 24]	ἀπὸ τῶν ἑτέρων ἐξιέναι μερῶν.	ὥστε	ἠναγκάσθησαν οἱ Αἰκανοὶ τροφῆς τε
[10, 30]	τὴν ἀρχὴν τοὺς ὕστερον ἀποδειχθησομένους,	ὥστε	μένειν ἐπὶ τοῖς καθεστηκόσιν, ἀλλὰ
[10, 34]	τινὸς ψῆφον ἀναδιδόναι τοῖς ὄχλοις,	ὥστε	μηδὲ κατὰ τῶν ἄλλων πατρικίων
[10, 19]	ἀριστοκρατικὴν οὕτως φανῆναι τὴν πολιτείαν,	ὥστε	μήτε δημάρχων δεηθῆναι τοὺς διὰ
[10, 49]	ψήφων κύριοι κατέγνωσαν ἀδικεῖν οὕτως,	ὥστε	πάσαις ταῖς ψήφοις τῶν φυλῶν
[10, 53]	τὰς αὐτὰς ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον,	ὥστε	πολλὰς οἰκίας ἐξερημωθῆναι δι´ ἀπορίαν
[10, 12]	οὕτως οὔτε τῷ δήμῳ κακόνους,	ὥστε	ταῦτα λέγειν. τί οὖν, εἴ
[10, 3]	αὐτοὺς οὐδὲν ἔλεγον ἀνάξιον δρᾶν	οὔτε	ἄδικον οὔτε ἀσύμφορον εὐνομίαν εἰσάγειν
[10, 4]	οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,	οὔτε	αἱ φρᾶτραι τὴν ψῆφον ὑπὲρ
[10, 37]	ὑμῶν λαβόντες οὔτε χρημάτων πριάμενοι	οὔτε	ἄλλην δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν αὐτῆς
[10, 47]	οὔτ´ ἐψηφίσατο αὐτοῖς πομπὴν θριάμβων	οὔτε	ἄλλο τι τῶν ἐπὶ καλοῖς
[10, 4]	ἃ κατὰ νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι,	οὔτε	ἄλλο τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς
[10, 10]	ἔργα, οὔτε θεῖον φοβηθέντες χόλον	οὔτε	ἀνθρωπίνην ἐντραπέντες νέμεσιν. ~Ἐν τοσούτῳ
[10, 48]	πολλοῦ φυλαττόμενοι καὶ οὔτε δεήσεις	οὔτε	ἀπειλὰς οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὑπολογιζόμενοι,
[10, 49]	καὶ διελθόντος λόγον οὔτε θεραπευτικὸν	οὔτε	ἁρμόττοντα τοῖς καιροῖς, ἀλλ´ ὑψηλόν,
[10, 32]	ἱεροὺς προφερόμενος νόμους, καθ´ οὓς	οὔτε	ἄρχοντι οὔτ´ ἰδιώτῃ συνεχωρεῖτο πράττειν
[10, 3]	ἔλεγον ἀνάξιον δρᾶν οὔτε ἄδικον	οὔτε	ἀσύμφορον εὐνομίαν εἰσάγειν βουλομένους καὶ
[10, 15]	πρὸς αὐτὸν οὔτε φυγάδων κατελθόντων	οὔτε	ἀτίμων καὶ καταχρέων τὸ ἴδιον
[10, 19]	ἔφη τὸ ἀπαραχώρητον τῆς ἐξουσίας	οὔτε	αὐτὸς εἰς ὁμοίαν ἐκείνοις ἥξειν
[10, 17]	ἑαυτοῦ μόνου πραχθέντα οὔτε νόμιμα	οὔτε	βέβαια ἔσεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´
[10, 9]	φανερῷ, μεταδιδόντες οὐθενὶ τῶν ἔξωθεν	οὔτε	βουλεύματος οὔτε λόγου. ἐπεὶ δὲ
[10, 60]	καὶ τοῖς νεωστὶ γραφεῖσι νόμοις,	οὔτε	βουλῆς ψήφισμα ποιήσαντες οὔτε δήμου
[10, 4]	ἀπολωλέκατε τῇ μεταβολῇ τῶν ἀρχαιρεσιῶν;	οὔτε	γὰρ βουλῆς δόγμα ὑμᾶς οὐκέτι
[10, 44]	μένοντες αὐτόθι τὸν χάρακα ἀποβάλωσιν.	οὔτε	γὰρ ἡ φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις
[10, 48]	πάντα ἐκ πολλοῦ φυλαττόμενοι καὶ	οὔτε	δεήσεις οὔτε ἀπειλὰς οὔτε κίνδυνον
[10, 3]	ᾧ τῶν κατὰ τὴν πόλιν	οὔτε	δημοσίων οὔτε ἰδίων οὐδὲν ἐτελεῖτο.
[10, 60]	νόμοις, οὔτε βουλῆς ψήφισμα ποιήσαντες	οὔτε	δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[10, 52]	ἤδη τῶν θεῶν εἶναι, καὶ	οὔτε	δίκαια οὔτε ὅσια ποιεῖν ἀποστερῶν
[10, 40]	μεταδιδόναι λόγου τοῖς ἀντιλέξαι βουλομένοις	οὔτε	δίκαιον ἀπέφαινεν οὔτε πολιτικόν, ἄλλως
[10, 15]	αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν ὧν ἤλπισεν	οὔτε	δούλων αὐτομολησάντων πρὸς αὐτὸν οὔτε
[10, 37]	αὐτῆς καὶ πολλὰ ἔτη κεκάρπωνται	οὔτε	δωρεὰν παρ´ ὑμῶν λαβόντες οὔτε
[10, 1]	οὗτοι στρατιὰν μὲν οὐδεμίαν ἐξήγαγον	οὔτε	ἐπὶ τιμωρίας ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων
[10, 12]	τὴν τοῦ δήμου ἀρχήν. οὐθεὶς	οὔτε	ἠλίθιός ἐστιν οὕτως οὔτε τῷ
[10, 5]	πολλὰ δ´ ἴσως καὶ παθεῖν,	οὔτε	ἡλικίας ἐν τῷ κρατίστῳ ὄντι
[10, 16]	ἀλλὰ διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ	οὔτε	ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀναπαυόμενοι τῶν
[10, 10]	βουλή, δεινὰ καὶ ἀνόσια ἔργα,	οὔτε	θεῖον φοβηθέντες χόλον οὔτε ἀνθρωπίνην
[10, 49]	τοῦ Ῥωμιλίου καὶ διελθόντος λόγον	οὔτε	θεραπευτικὸν οὔτε ἁρμόττοντα τοῖς καιροῖς,
[10, 3]	κατὰ τὴν πόλιν οὔτε δημοσίων	οὔτε	ἰδίων οὐδὲν ἐτελεῖτο. ὡς δ´
[10, 4]	τὴν ψῆφον ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιφέρουσιν,	οὔτε	ἱερὰ προθύεται τοῖς θεοῖς πρὸ
[10, 2]	οὔτ´ ἐν δημοσίαις εὑρίσκετο γραφαῖς	οὔτε	κατ´ ἄλλην φυλαττόμενα μνήμην οὐδεμίαν.
[10, 49]	οἷς ἦν νεανίας οὐκ ἀφανὴς	οὔτε	κατὰ γένους ἀξίωσιν οὔτε κατὰ
[10, 49]	ἀφανὴς οὔτε κατὰ γένους ἀξίωσιν	οὔτε	κατὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ
[10, 48]	καὶ οὔτε δεήσεις οὔτε ἀπειλὰς	οὔτε	κίνδυνον οὐδένα ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ καθῆκεν
[10, 14]	ἦν, δι´ ἣν οὔτε φιλίαν	οὔτε	κοινωνίαν οὐδεμίαν ὑπελάμβανε τῷ δήμῳ
[10, 9]	οὐθενὶ τῶν ἔξωθεν οὔτε βουλεύματος	οὔτε	λόγου. ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπιτήδειος
[10, 5]	πολὺς ἔρρει κατὰ τῶν δημοτικῶν	οὔτε	λόγων φειδόμενος, ὧν βαρὺ τοῖς
[10, 47]	ἄλλο δὲ οὐδὲν τῶν κεκρατημένων	οὔτε	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἐξενεγκάμενοι. ὁ
[10, 23]	ἐπειδὴ κατανάλωντο ἃς οἴκοθεν ἔφερον,	οὔτε	μεταστρατοπεδεύσασθαι τῶν πολεμίων ἀντικαθημένων καὶ
[10, 17]	γὰρ ὑφ´ ἑαυτοῦ μόνου πραχθέντα	οὔτε	νόμιμα οὔτε βέβαια ἔσεσθαι, τὰ
[10, 16]	ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ οὔτε ἡμέρας	οὔτε	νυκτὸς ἀναπαυόμενοι τῶν πόνων. τέλος
[10, 41]	οὔτε ὁ τῶν συλλαμβανόντων ἔπαινος,	οὔτε	ὁ τῶν ἀντιπραττόντων θόρυβος. ἀγανακτούντων
[10, 41]	τε καὶ κατεβόων. ἐκράτει δὲ	οὔτε	ὁ τῶν συλλαμβανόντων ἔπαινος, οὔτε
[10, 53]	ἀρκούντων ἔτι βοηθεῖν τοῖς καμάτοις,	οὔτε	οἰκείων ἢ φίλων τἀναγκαῖα ὑπηρετούντων.
[10, 52]	θεῶν εἶναι, καὶ οὔτε δίκαια	οὔτε	ὅσια ποιεῖν ἀποστερῶν τοὺς θεούς,
[10, 60]	συμφέροντος ἀλλαξαμένους τὰς αὑτῶν ὠφελείας,	οὔτε	παράδοξον οὔτ´ ἀνέλπιστον ἦν· τὸ
[10, 33]	βίᾳ προσαναγκάζειν τοὺς ἀπειθοῦντας ἐτράποντο,	οὔτε	παραίτησιν οὔτε συγγνώμην οὐδενὶ διδόντες
[10, 53]	ἐπράχθη Ῥωμαίοις διὰ τὰς νόσους	οὔτε	πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν εἰς ἱστορίας
[10, 8]	ὑπὸ λύπης τε καὶ πενίας,	οὔτε	πόλιν ὁρῶν οὔτε φίλους ἀσπαζόμενος
[10, 40]	ἀντιλέξαι βουλομένοις οὔτε δίκαιον ἀπέφαινεν	οὔτε	πολιτικόν, ἄλλως τε καὶ περὶ
[10, 53]	διὰ τὰς νόσους οὔτε πολεμικὸν	οὔτε	πολιτικὸν εἰς ἱστορίας ἀφήγησιν ἐλθεῖν
[10, 29]	παρελθὼν εἶπεν· Ἡμεῖς οὔτ´ ἐγκαταλείπομεν	οὔτε	προδίδομεν ὑμᾶς, ὦ πατέρες, οὐδ´
[10, 10]	νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν, ἡνίκα	οὔτε	προιδεῖν τι τῶν γινομένων οὔτε
[10, 2]	μεταβάλλοντα, οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι σάρκες,	οὔτε	σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε ἀπ´
[10, 33]	τοὺς ἀπειθοῦντας ἐτράποντο, οὔτε παραίτησιν	οὔτε	συγγνώμην οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν, ἀλλὰ
[10, 21]	πολεμίοις ἐστρατοπεδευκόσιν ἐν πεδίῳ καὶ	οὔτε	τάφρον περιβεβλημένοις οὔτε χάρακα, ὡς
[10, 35]	οὐδέτερον τούτων ἐφαίνετο καλῶς ἔχειν,	οὔτε	τὴν πόλιν ἐκλιπεῖν οὔτε φόνον
[10, 16]	ἔμελλε τῷ πολλῷ τὸ ὀλίγον·	οὔτε	τῆς παρὰ τὰ δεινὰ ὑπομονῆς,
[10, 16]	χειροποιήτους ὁδούς. ἦν δ´ αὐτοῖς	οὔτε	τοῦ πλήθους, ᾧ παρὰ πολὺ
[10, 12]	οὐθεὶς οὔτε ἠλίθιός ἐστιν οὕτως	οὔτε	τῷ δήμῳ κακόνους, ὥστε ταῦτα
[10, 27]	τοῖς κράτιστα ἐρρωμένοις παρὼν ἀγωνιεῖσθαι,	οὔτε	τῶν ἄλλων τινὰ πρεσβυτέρων, οἷς
[10, 19]	ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἄρχεσθαι. ὁ δ´	οὔτε	τῶν δημάρχων ἐπαινεῖν ἔφη τὸ
[10, 26]	τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν τὸν νόμον,	οὔτε	τῶν δημάρχων συγχωρῆσαι βουλομένων τὴν
[10, 53]	ἀμφὶ τοὺς ἡμίσεις μάλιστα διεφθάρησαν,	οὔτε	τῶν ἰατρῶν ἀρκούντων ἔτι βοηθεῖν
[10, 26]	ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου καὶ	οὔτε	τῶν ὑπάτων ὑπομενόντων προβουλεῦσαί τε
[10, 14]	πολιτικὴ στάσις ἦν, δι´ ἣν	οὔτε	φιλίαν οὔτε κοινωνίαν οὐδεμίαν ὑπελάμβανε
[10, 8]	καὶ πενίας, οὔτε πόλιν ὁρῶν	οὔτε	φίλους ἀσπαζόμενος οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´
[10, 35]	ἔχειν, οὔτε τὴν πόλιν ἐκλιπεῖν	οὔτε	φόνον ἄκριτον ἐπιτελεῖν, καὶ ταῦτα
[10, 5]	ἡλικίας ἐν τῷ κρατίστῳ ὄντι	οὔτε	φρονήσεως ἐν τῷ καθαρωτάτῳ. ἠξίου
[10, 15]	οὔτε δούλων αὐτομολησάντων πρὸς αὐτὸν	οὔτε	φυγάδων κατελθόντων οὔτε ἀτίμων καὶ
[10, 10]	οὔτε προιδεῖν τι τῶν γινομένων	οὔτε	φυλάξασθαι καθ´ ἓν γενόμενοι δυνάμεθα·
[10, 21]	πεδίῳ καὶ οὔτε τάφρον περιβεβλημένοις	οὔτε	χάρακα, ὡς ἐν οἰκείᾳ τε
[10, 37]	οὔτε δωρεὰν παρ´ ὑμῶν λαβόντες	οὔτε	χρημάτων πριάμενοι οὔτε ἄλλην δικαίαν
[10, 2]	μέχρι πολλοῦ χρόνου κείμενα ἦν	οὔτε	χρόαν μεταβάλλοντα, οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι
[10, 29]	προσίσταται τοῦθ´ ὑμῖν, καὶ οὐκ	ἀξιοῦτε	τοῖς ἑαυτῶν πολίταις ταύτην συγχωρῆσαι
[10, 18]	καταφέρειν· καὶ ἵνα, ἔφη, πᾶσαν	ἀπογνῶτε	δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ὑπατείας,
[10, 15]	τελέως τοῖς πατρικίοις, εἶξαί τε	συνεβούλευε	τῷ καιρῷ καὶ πρὸς μὲν
[10, 23]	Κοίλιος ἐπαρθεὶς τῷ προτερήματι τούτῳ	περιετάφρευέ	τε αὐτοὺς καὶ περιεχαράκου καὶ
[10, 21]	αὐτῶν ἔκειρεν, ἔπειτα τὴν πόλιν	ἀπετάφρευε	καὶ περιεχαράκου. τότε δὴ πάλιν
[10, 5]	αὐτὸ μὲν τὸ μειράκιον οὐχ	ὑπήκουε	καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ´
[10, 46]	τὸν κρατηθέντα ὑπὸ σφῶν χάρακα	ἀνέστρεφε	μεγάλης χαρᾶς καὶ πολλοῦ μεστὸς
[10, 37]	τὰ κοινά, οὐ μὴν ἀλλ´	εἶχέ	γέ τινα λόγον ἡ πλεονεξία
[10, 47]	δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἣν	εἶχε	διάνοιαν, ἐπειδὴ πᾶσιν ὀρθῶς ἐφαίνετο,
[10, 14]	δὲ πολλοῖς τῶν φίλων ἣν	εἶχε	διάνοιαν καὶ τὸν τρόπον τῆς
[10, 1]	ἦν βύβλοις ἀποκείμενα, ἃ νόμων	εἶχε	δύναμιν, ὧν οἱ πατρίκιοι τὴν
[10, 36]	τούτου παρελέσθαι τὰς τιμὰς ἃς	εἶχε	καὶ τὰς ἐπὶ ταύταις εὐφροσύνας.
[10, 23]	καὶ περιεχαράκου καὶ πολλὰς ἐλπίδας	εἶχε	λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ τὰ
[10, 21]	ἀνίστησι τὴν στρατιάν. καὶ ὡς	εἶχε	τάχους ἤλαυνεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,
[10, 30]	τοῦ πατρός, καὶ ὅτ´ αὐτὸς	εἶχε	τὴν ὕπατον ἀρχὴν κωλύσας δοθῆναι
[10, 14]	αὐτὰς καλοῦσιν· ἀναβιβάσας τὴν δύναμιν	εἶχε	τὸ φρούριον. ἐκεῖθεν δ´ ἐπὶ
[10, 19]	ἐπὶ τὴν δικαιοδοσίαν ἀφικνουμένοις ἑαυτὸν	παρεῖχε	καὶ παρεσκεύασεν ἀριστοκρατικὴν οὕτως φανῆναι
[10, 19]	μηδὲ ἀγαπῆσαι τηλικαύτην λαμβάνοντα τιμήν.	κατεῖχε	γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς ὑπατικῆς
[10, 16]	ἔνδον ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ ἅπαντας	κατεῖχε	μεγάλης σφόδρα κινήσεως, καὶ τὸ
[10, 49]	μαρτυρήσαντος οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ	ἔπασχέ	τι πρὸς τὴν τύχην τῶν
[10, 17]	χωρίον εἰσιόντων τό τε ἄροτρον	ἐπέσχε	καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον, οἵτινές
[10, 8]	μεγίστων ἀγωνιζομένους. τότε μὲν οὖν	ἐπέσχε	τὴν τῶν θρασυτέρων ὁρμὴν ἡ
[10, 14]	δὲ διὰ τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ	προσέσχε	τῆς Ῥώμης κατὰ τοῦτο τὸ
[10, 12]	εἰπόντος αὐτοῦ πολλή τις ἔκπληξις	κατέσχε	τὸ συνέδριον καὶ ἀμηχανία· διελογίζοντό
[10, 24]	τὸν Κοίντιον ἐπὶ τὴν ἀρχήν.	ἔτυχε	δὲ καὶ τότε ὁ ἀνὴρ
[10, 17]	καὶ ἄξοντας ἐπὶ τὴν ἀρχήν.	ἔτυχε	δὲ τηνικαῦτα ὁ Κοίντιος ἄρουράν
[10, 54]	λοιπὸν χρόνον τῆς ὑπατείας διενοοῦντο.	ἔτυχε	δὲ τὸν ἕτερον αὐτῶν Μενήνιον
[10, 22]	καὶ περὶ ὧν ἠδίκησεν ἢ	κατέβλαψε	Τυσκλάνους δίκην ὑποσχεῖν, πολὺν μὲν
[10, 25]	ἄλλα πάντα διελέσθαι κατὰ λόχους	ἐπέτρεψε	τοῖς τε σὺν αὐτῷ παραγενομένοις
[10, 53]	λοιμικὴ νόσος εἰς τὴν Ῥώμην	κατέσκηψε	μεγίστη τῶν ἐκ τοῦ προτέρου
[10, 47]	καὶ τἆλλα ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα	ὑφῆψε	τὰς σκηνὰς ὅπλων τε καὶ
[10, 23]	κράτιστον ἐπιλέξας μέρος ἐπὶ συμμαχίαν	ἔπεμψε	τῷ ὑπάτῳ. ἡγεῖτο δὲ τῆς