HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  497 formes différentes pour 1675 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 10]   περιέχωνται τῆς ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν,     βεβούλευνται ὑπὸ σκότους καὶ μέλλουσι
[10, 12]   ἠγριωμένον αὐτοῖς ἕτοιμον ἡμῖν εἰς     βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν τε συγχωρῶσι,
[10, 12]   ἀπολύει με πάσης ὑποψίας τοιαύτης.     δὲ νομίζω τῇ τε βουλῇ
[10, 7]   οὐ τὸ τοῦ κατηγόρου, λήψομαι.     δὲ πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ
[10, 10]   ἄγει, καὶ γράμματα πάρεστιν ἡμῖν,     δεδέγμεθα νεωστὶ παρὰ ξένων εὔνοιαν
[10, 52]   ὅσια ποιεῖν ἀποστερῶν τοὺς θεούς,     δίδωσιν αὐτοῖς νόμος· καὶ
[10, 57]   αὐτῷ δόκησιν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον     κατ´ ἰδίαν ἐπιτηδεύων διετέλει, κατά
[10, 4]   τοῖς θεοῖς πρὸ τῶν ἀρχαιρεσιῶν,     κατὰ νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι, οὔτε
[10, 9]   κατὰ συστροφὰς λαλούντων, τῶν δέ,     μάλιστα ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται, ταῦτα
[10, 51]   τε ἀξίωσιν καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν·  ~Ἃ   μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου πέπονθα,
[10, 57]   τοῦ δήμου. οὐ γὰρ μόνον     μετὰ τῶν ἄλλων ἔπραττεν ἀπὸ
[10, 59]   τὴν ἀρχήν, τοῖς θεοῖς προθύσαντες     νόμος ἱερὰν δὲ ταύτην ἄγουσι
[10, 1]   ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις ἀποκείμενα,     νόμων εἶχε δύναμιν, ὧν οἱ
[10, 9]   ἐγίνοντο, τῶν μὲν ἐκ παρασκευῆς     παρηγγέλλετο αὐτοῖς ὑπὸ τῶν δημάρχων
[10, 7]   ἐλάμβανον ὑπ´ αὐτοῦ. ταῦτ´ ἐστὶν     πέπονθα, δημόται, μετὰ πάσης
[10, 38]   ἀμελήσαντας τῶν ψηφισμάτων τῆς βουλῆς,     περὶ τῶν γεωμόρων ἐψηφίσατο, ἐπεὶ
[10, 28]   τὰ τῶν ἐχθρῶν γένηται, φρονήσουσιν     προσῆκεν αὐτοῖς φρονεῖν. οὐ γὰρ
[10, 12]   εἴ τις ἔροιτό με, παθών,     συγχωρῶ καί φημι δίκαια εἶναι,
[10, 37]   οὐθέν. καὶ τούτων δώδεκά ἐστιν,     συνέβη μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ
[10, 7]   Μάρκον Οὐολούσκιον καὶ λέγειν ἐκέλευσεν,     σύνοιδε τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ
[10, 15]   ἡμέραις τέλος εἰλήφει τὰ πράγματα  μέγα   δέος καὶ πολλὴν ταραχὴν Ῥωμαίοις
[10, 58]   τηλικαύτης ἐξουσίας λαβόμενοι κακόν τι  μέγα   ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς δὲ τοῦ δήμου
[10, 12]   ἀφεῖσθαι δεῖ πρᾶγμα οὕτως ὂν  μέγα   καὶ ἀναγκαῖον, ὡς οὐ
[10, 11]   ζήτησιν, ἀλλ´ ὑπεριδεῖν ἔργον οὕτω  μέγα   καὶ μιαρὸν ἐπὶ τῷ δήμῳ
[10, 37]   ὁπότε δ´ οὐθὲν ἔχοντες ἐπιδείξασθαι  μέγα   καὶ νεανικὸν ἔργον, ἀνθ´ οὗ
[10, 9]   πολλοῦ δὲ συνδραμόντος ὄχλου καὶ  μέγα   τι κακὸν ἐν τοῖς γράμμασιν
[10, 60]   ἐπὶ πλούτῳ καὶ ἐπ´ εὐγενείᾳ  μέγα   φρονεῖν τοὺς ὑπομένοντας συγκαταλύειν τοῖς
[10, 49]   ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆς ἀρχῆς  μέγα   φρονοῦντα διπλασίως {ἔτι} ἐπερρώσθησαν εἰς
[10, 30]   καὶ κελεύοντος λέγειν ὅτου δέονται,  ὀλίγα   διαλεχθεὶς τοῖς συνάρχουσιν Οὐεργίνιος,
[10, 1]   ἀρχὰς ἀκόλουθα ἦν· κομιδῇ δ´  ὀλίγα   τινὰ ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις
[10, 16]   ὡμολόγητο, τὸν ὕπατον· ὃς οὐκ  ὀλίγα   τραύματα λαβὼν οὐδ´ ὣς ἀφίστατο
[10, 46]   τ´ αὐτῶν διαφθείρας καὶ λαμπρότατα  ἔργα   ἀποδειξάμενος Σίκκιος ἦν, ὅς, ἐπειδὴ
[10, 13]   κακοὶ καὶ δόλιοι προστάται πολεμίων  ἔργα   ἐν προσποιήματι φίλων διαπραττόμενοι. Ταῦτ´
[10, 37]   καὶ εἰς ἡγεμονίας προαγαγόντα γενναῖα  ἔργα.   ἐπεὶ δ´ ὀνόματος ἤδη λαμπροῦ
[10, 1]   τά τε ἄλλα τῶν βασιλέων  ἔργα   καὶ τοῦ δικαίου διάγνωσις,
[10, 10]   βουλή, δεινὰ καὶ ἀνόσια  ἔργα,   οὔτε θεῖον φοβηθέντες χόλον οὔτε
[10, 19]   εὐνομίᾳ. ταῦτά τε δὴ τὰ  ἔργα   τοῦ ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τοῦ
[10, 32]   συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ τά τε  οἰκόπεδα   διελάγχανον καὶ κατῳκοδόμουν ὅσον ἕκαστοι
[10, 24]   φύσιν, ἐν οἷς ἦν τὰ  στρατόπεδα,   μέρος μέν τι τῆς στρατιᾶς
[10, 54]   διαφθαρεὶς καὶ ὀλίγου ἐδέησεν ἐπὶ  τυραννίδα   ἐλάσαι. περὶ ὧν κατὰ τὸν
[10, 14]   Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐπεβάλετο εἴθ´ ἑαυτῷ  τυραννίδα   κατασκευαζόμενος εἴτε τῷ Σαβίνων ἔθνει
[10, 60]   ἐκείνων ἐκ τῶν συγκατασκευαζόντων τὴν  τυραννίδα   ὑποπεμπόμενοι, καὶ τὰ δικαστήρια ἐκ
[10, 45]   Σίκκιος δυσανασχετῶν ἐπὶ τοῖς ὀνείδεσιν·  Οἶδα,   φησίν, Ῥωμίλιε, ὅτι δυεῖν
[10, 46]   οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ παρ´  ἐλπίδα   δεινοῦ ἐκταραχθέντες καὶ οὐ τοσούτους
[10, 27]   ὡς δι´ ἐρημίας ἐλαυνόντων κατ´  ἐλπίδα   τοῦ μηδεμίαν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξελεύσεσθαι
[10, 21]   πόλεως ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας κατ´  ἐλπίδα   τοῦ προελεύσεσθαι τοὺς ἔνδον εἰς
[10, 15]   ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι, συνελευθερῶμεν αὐτοῖς τὴν  πατρίδα·   εἰ δὲ οὐθὲν ἀξιοῦσι ποιεῖν
[10, 28]   εὐεργεσίαν, καὶ συγχωρήσουσιν ὑμῖν τὴν  πατρίδα   καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν
[10, 28]   μετὰ τῶν βουλομένων σώζεσθαι τὴν  πατρίδα   χωρήσομεν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὰς
[10, 54]   ἀποθέμενοι τὴν περὶ τῶν κοινῶν  φροντίδα,   ὡς ἑτέρους ἤδη δέον ὑπὲρ
[10, 4]   κέρδη φροντὶς ἦν, παίοντες ὥσπερ  ἀνδράποδα   ἀνεῖργον ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ
[10, 21]   εἰς τὸ δημόσιον ἐκέλευσεν ἀναφέρειν,  ἀνδράποδα   δὲ τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ
[10, 25]   λαβεῖν ἐκ τῆς δορικτήτου καὶ  ἀνδράποδα   καὶ χρήματα ἐκ τῶν λαφύρων
[10, 37]   πέντε πρὸς τοῖς εἴκοσιν, ὧν  ἐννέα   ἦσαν, οὓς μονομαχῆσαί τινα ἡμῶν
[10, 37]   ἑξήκοντα δὲ καὶ ἑκατὸν περιβραχιόνια  χρύσεα,   δόρατα δ´ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα δ´
[10, 28]   τὴν ἡγεμονίαν καὶ πάντα τἆλλα  ἀγαθά,   ὅσα νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν
[10, 28]   τοῖς ἑαυτῶν πόνοις κτησάμενοι κατέσχομεν  {ἀγαθά}   οὐ μὴν ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ
[10, 10]   οὔτε φυλάξασθαι καθ´ ἓν γενόμενοι  δυνάμεθα·   ἐπιπεσόντες δὲ ταῖς οἰκίαις τούς
[10, 11]   πολλοὺς καὶ μεγάλους σὺν ὑμῖν  ἠράμεθα,   μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ ἀνόσια
[10, 10]   καὶ γράμματα πάρεστιν ἡμῖν,  δεδέγμεθα   νεωστὶ παρὰ ξένων εὔνοιαν ἡμῖν
[10, 15]   καὶ τὰς ψυχὰς ὑπὲρ αὐτῶν  προιέμεθα   μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα
[10, 46]   φησιν· Ὑπὸ μὲν τοῦ ἡγεμόνος  ἀπεστάλμεθα,   ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι. ἐδόκει γὰρ
[10, 44]   ἐν ὅσῳ μέλλομεν ἔτι καὶ  παρασκευαζόμεθα   τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα ἀμφότεροι,
[10, 10]   δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´ ἧς ἀεὶ  σωζόμεθα   κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα τὰ κεκρυμμένα
[10, 12]   αὐτοῖς ἕτοιμον ἡμῖν εἰς  βουλόμεθα   ὑπάρξει· ἐάν τε συγχωρῶσι, τοὺς
[10, 10]   λέγειν. μέλλουσι δ´ οὖν, ὡς  πυνθανόμεθα,   σκοταίαν φυλάξαντες νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν
[10, 11]   τοσούτῳ δὴ κινδύνῳ σαλεύοντες ἱκέται  γινόμεθα   ὑμῶν, πατέρες, ἐπισκήπτοντες θεούς
[10, 28]   προλέλοιπεν αὐτήν, κρείττους τῶν ἐχθρῶν  ἐσόμεθα·   εἰ δέ τις ἄρα ἐνέστηκε
[10, 28]   οὐ μὴν ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ  μεθησόμεθα   αὐτῶν, ἀλλ´ ἀναλαβόντες τὰ ὅπλα
[10, 28]   ἀλλὰ τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον  αἱρησόμεθα   περὶ τῆς πατρίδος. ὑμεῖς δὲ
[10, 29]   τῆς ἐλευθερίας, οἷς ἅπαντες ἀεὶ  χρησόμεθα.   εἰ δὲ προσίσταται τοῦθ´ ὑμῖν,
[10, 29]   τῆς ἰσηγορίας, οὐκέτι φιλονεικοῦμεν ὑμῖν·  αἰτησόμεθα   δ´ ἑτέραν παρ´ ὑμῶν χάριν,
[10, 38]   ὑπέδυ, ἀλλὰ τριακοστὸν ἔτος τοῦτο  ἀνεχόμεθα   ὥσπερ ἐν τυραννίδι τὴν ἐξουσίαν
[10, 45]   ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´  ἠνεσχόμεθά   σου λέγοντος; ἐν ἑνὶ γὰρ
[10, 7]   ταῦτ´ ἀναστάντες τῆς ἐχομένης νυκτὸς  ᾠχόμεθα.   διεληλυθόσι δ´ ἡμῖν τὴν ἀγορὰν
[10, 12]   ἀντιλέγωσιν ἡμῖν οἱ πατρίκιοι, ταύτην  ληψόμεθα   τοῦ διαβαλεῖν αὐτοὺς πρὸς τὸν
[10, 22]   αὐτῶν, ὅτε τὰς πρὸς ὑμᾶς  ἐποιούμεθα   συνθήκας. εἰ μὲν οὖν τῶν
[10, 10]   δύναμις ἡμῖν ἦν ἐπιμελῆ ζήτησιν  ἐποιούμεθα   τῆς ἀληθείας. ἐπεὶ δὲ
[10, 29]   ἀπολειφθῆναι στρατείας, ἀλλὰ καὶ ζῆν  αἱρούμεθα   σὺν ὑμῖν καὶ πάσχειν,
[10, 9]   δεινὰς ἂν ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς.  αἰτούμεθα   δὲ ὑμᾶς βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον,
[10, 44]   λέγει· Ἡμεῖς μέν, Σίκκιε,  μαχούμεθα   τοῖς πολεμίοις ἐνθάδε, σὺ δ´
[10, 13]   μέσον, ἵν´ ἀπ´ ἐκείνου πρῶτον  ἀρξώμεθα   ζητεῖν, εἴτε ἀληθῆ ταῦτ´ ἐστίν,
[10, 12]   τοιοῦτον δή τινα λογισμὸν ἦλθον·  αἰτιασώμεθα   συνίστασθαί τινας ἐκ τῶν ἐπιφανῶν
[10, 12]   δὲ διὰ τὸ δέος ἐπιστολὰς  μηχανησώμεθα   πολλῶν παρόντων ἡμῖν ὑπ´ ἀνδρὸς
[10, 37]   ἄλλοις ἡμῖν ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´ αὐτὴν  ἐκτώμεθα,   πλεῖον ἠξίουν ἡμῶν ἔχειν, ἦν
[10, 58]   τε καὶ πρεσβύτατοι τῶν πατρικίων.  ἔνθα   δὴ πολὺς ὑπὸ πάντων ἐπαινούμενος
[10, 44]   ἐκείνην ὁδὸν ἐπὶ τὸ ὄρος,  ἔνθα   τῶν πολεμίων ἐστὶ παρεμβολή,
[10, 35]   ἀναλαμβάνοντας εἰς τὸ ἱερὸν ὄρος,  ἔνθα   καὶ τὸ πρῶτον ἐστρατοπεδεύσαντο, καὶ
[10, 45]   δὴ τῷδε τῷ ἔργῳ βασανιζόμενος,  ἔνθα   κίνδυνος ἦν ἀληθινός, ἐξητάσθης οἷος
[10, 46]   ἑαυτοὺς ἄλλοι κατ´ ἄλλας ὁδούς·  ἔνθα   πλεῖστος αὐτῶν ἐγίνετο φόνος.
[10, 23]   ὃν ἔδωκεν αὐτοῖς καιρός,  ἔνθα   οὔθ´ ἵπποις χιλὸν εὔπορον ἦν
[10, 16]   καὶ πληθούσης προβόλων ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων,  ἔνθα   συνεξισωθήσεσθαι ἔμελλε τῷ πολλῷ τὸ
[10, 14]   Ῥώμης κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον,  ἔνθα   τὸ Καπιτώλιόν ἐστιν οὐδ´ ὅλον
[10, 51]   ~Ἃ μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου  πέπονθα,   βουλή, καὶ ὅτι οὐδὲν
[10, 7]   ὑπ´ αὐτοῦ. ταῦτ´ ἐστὶν  πέπονθα,   δημόται, μετὰ πάσης ἀληθείας
[10, 7]   τοῦ κατηγόρου, λήψομαι. δὲ  πέπονθα,   ὡς ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα, ἀκούσατέ
[10, 6]   τύχην, πονηρὸς ἄρα καὶ αὐτὸς  ἦσθα,   καὶ τῆς καλοκἀγαθίας δόξα
[10, 45]   κίνδυνος ἦν ἀληθινός, ἐξητάσθης οἷος  ἦσθα,   ὡς ἀλαζὼν καὶ δόξῃ τὸ
[10, 21]   ὅσα Τυσκλάνων ἦν, οὐ πολὺν  ἐνταῦθα   διατρίψας χρόνον ἐπὶ τὴν Ἐχετράνων
[10, 1]   ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς  ἀκόλουθα   ἦν· κομιδῇ δ´ ὀλίγα τινὰ
[10, 45]   ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν  τἀκόλουθα   ὑπολαβὼν ὕπατος εἶπεν· Οὐ
[10, 17]   μόνου πραχθέντα οὔτε νόμιμα οὔτε  βέβαια   ἔσεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´ ἀμφοῖν
[10, 39]   τοὺς ἰδιώτας οἷς πρὸς τὰ  βίαια   ὑπηρέταις ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες ὑπὸ
[10, 53]   καμάτοις, οὔτε οἰκείων φίλων  τἀναγκαῖα   ὑπηρετούντων. οἱ γὰρ ἐπικουρεῖν ταῖς
[10, 59]   ψηφίσμασι σπανίως καὶ εἰς αὐτὰ  τἀναγκαῖα   χρώμενοι, τὰ δὲ πλεῖστα ἐπὶ
[10, 15]   τοὺς ἔξωθεν πολεμίους τά γε  δίκαια   ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ τὰς πολιτικὰς
[10, 18]   τελεῖσθαι, καὶ ἐπὶ τῷ τὰ  δίκαια   διδόναι τε καὶ λαμβάνειν παρ´
[10, 12]   παθών, συγχωρῶ καί φημι  δίκαια   εἶναι, τούτοις ἀντιλέξων ἀνέστην, καὶ
[10, 22]   τὰ τῆς νεωστὶ γενομένης συμμαχίας  δίκαια,   ἔργῳ δὲ καὶ οὗτοι πράττοντες
[10, 1]   ἀλλήλους ὑπὲρ ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι τὰ  δίκαια   οἱ διαιροῦντες ἦσαν. τούτων δὲ
[10, 52]   τῶν θεῶν εἶναι, καὶ οὔτε  δίκαια   οὔτε ὅσια ποιεῖν ἀποστερῶν τοὺς
[10, 1]   οὐδ´ ἐν γραφαῖς ἅπαντα τὰ  δίκαια   τεταγμένα· ἀλλὰ τὸ μὲν ἀρχαῖον
[10, 30]   τῶν ὑπάτων παρελθὼν καὶ τὰ  δίκαια   τοῦ δήμου πρὸς τὴν βουλὴν
[10, 22]   βλάπτεσθαι λέγετε ὑφ´ ἡμῶν, τὰ  δίκαια   ὑφέξομεν ὑμῖν κατὰ τὰς ὁμολογίας·
[10, 13]   δῆμον ἀποκρύψομαι, ἀλλὰ κἀκεῖ παρρησίᾳ  δικαίᾳ   χρήσομαι, διδάσκων ὡς οὐδὲν αὐτοῖς
[10, 55]   πολλοὺς καὶ φιλανθρώπους διεξῆλθε λόγους·  κεφάλαια   δ´ αὐτοῦ τῆς δημηγορίας τοιάδε
[10, 3]   ἀναβαλόμενοι τὸν παρασκευασθέντα νόμον ἀνέγνωσαν·  κεφάλαια   δὲ αὐτοῦ τάδε ἦν· ἄνδρας
[10, 36]   ἡμέρας χρόνος. αὐτὰ δὲ τὰ  κεφάλαια   δι´ ἐλαχίστων ὡς ἐμὴ δύναμις
[10, 55]   τοὺς νόμους τά τε ἰδιωτικὰ  συμβόλαια   διαιρεῖν καὶ τὰ δημόσια ἐπιτροπεύειν.
[10, 57]   ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων τὰ ἰδιωτικὰ  συμβόλαια   καὶ τὰ δημόσια, ὁπόσα πρός
[10, 37]   με καὶ εἰς ἡγεμονίας προαγαγόντα  γενναῖα   ἔργα. ἐπεὶ δ´ ὀνόματος ἤδη
[10, 20]   γήρως φυγεῖν ἀδύνατοι ἦσαν,  γύναια   δὲ καὶ παιδία καὶ θεράποντας
[10, 28]   ὑπὸ τοῦ παντὸς αἰῶνος ἀφανισθησόμενα  τρόπαια   καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας ἀνεστήσατε.
[10, 26]   καὶ παῖδας αὐτῶν καὶ τὰ  γηραιὰ   τῶν σωμάτων ἠνδραποδίσαντο, καὶ τῶν
[10, 5]   κατ´ αὐτοῦ λόγους, διεξιόντες ὅσα  βίᾳ   διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν εἰς τοὺς δημότας,
[10, 49]   κατηγόρει τοῦ ἀνδρός, ὅσα ὑπατεύων  βίᾳ   εἰς τοὺς δημάρχους ἔδοξε διαπράξασθαι,
[10, 44]   γὰρ κλέψοντες τὸ χωρίον, ἀλλὰ  βίᾳ   καὶ φανερῶς ἐξελοῦντες ἄνιμεν. ~Ἔτι
[10, 37]   ἔργον, ἀνθ´ οὗ τὰ ἡμέτερα  βίᾳ   κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι καὶ οὐδ´ ἐξελεγχόμενοι
[10, 33]   χρῆσθαι ταῖς στρατολογίαις ἐπὶ τὸ  βίᾳ   προσαναγκάζειν τοὺς ἀπειθοῦντας ἐτράποντο, οὔτε
[10, 47]   Αἰκανῶν καὶ ἵππους καὶ τἆλλα  ὑποζύγια   κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε τὰς σκηνὰς
[10, 59]   κύριον τήν τ´ ἀρχὴν καθέξειν  διὰ   βίου καὶ μηδένα παρήσειν ἕτερον
[10, 33]   καὶ εὐδαίμονα γινομένην τὴν πόλιν,  διὰ   δὲ τὰς στάσεις ταπεινὴν καὶ
[10, 3]   πολλὰς ἡμέρας ἐλέγετο, καὶ προὔβαινε  διὰ   κενῆς χρόνος· ἐν
[10, 10]   παρ´ ὑμῶν τὰ λοιπὰ ἀναιρεθῆναι  διὰ   κοινοῦ ψηφίσματος τὰς γενομένας ὑμῖν
[10, 33]   καὶ προφάσεις πολέμων, ἅτε ὁρῶντες  διὰ   μὲν τοὺς πολέμους μεγάλην καὶ
[10, 50]   ἀποκρίνασθαι ἦν δὲ ἐν τοῖς  διὰ   μέσου κατά τε ἀξίωσιν καὶ
[10, 22]   Ῥωμαῖοι τετταράκοντα δ´ εἰσὶν οἱ  διὰ   μέσου τῶν πόλεων στάδιοι Αἰκανοὶ
[10, 19]   ὥστε μήτε δημάρχων δεηθῆναι τοὺς  διὰ   πενίαν δυσγένειαν ἄλλην
[10, 7]   πεπονθώς· κωλυθεὶς δὲ τούτου τυχεῖν  διὰ   πενίαν καὶ ἀσθένειαν καὶ τὸ
[10, 24]   Ταρκύνιον, ἄνδρα τῶν ἠμελημένων μὲν  διὰ   πενίαν, τὰ δὲ πολέμια γενναῖον,
[10, 43]   νόμων, τιμῶντες δὲ τὸν ἄνδρα  διὰ   πολλὰς καὶ μεγάλας εὐεργεσίας, ἐξιόντος
[10, 1]   πολλοὶ ἐμπορευόμενοί τε καὶ γεωργοῦντες  διὰ   πολλῶν ἡμερῶν εἰς ἄστυ καταβαίνοντες
[10, 9]   πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἔχοντα μῖσος  διὰ   προγόνων καὶ παρεσκευασμένον ἁπάσῃ μηχανῇ
[10, 29]   οἷς καὶ δι´ ὅπλων καὶ  διὰ   πυρὸς ὁδοὺς ἀσφαλεῖς θεοὶ παρέσχον.
[10, 16]   τῶν ἀντιπάλων προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν  διὰ   στενῆς ἀνιοῦσιν ὁδοῦ καὶ πληθούσης
[10, 24]   τούτου τοῦ ἐνιαυτοῦ καρπὸς  διὰ   τὰς ἐμὰς ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν
[10, 1]   πατρίκιοι τὴν γνῶσιν εἶχον μόνοι  διὰ   τὰς ἐν ἄστει διατριβάς, οἱ
[10, 54]   λαὸς χέρσου τῆς γῆς ἀφειμένης  διὰ   τὰς νόσους καὶ τὸν ὄλεθρον
[10, 53]   τῶν ὑπάτων οὐδὲν ἐπράχθη Ῥωμαίοις  διὰ   τὰς νόσους οὔτε πολεμικὸν οὔτε
[10, 22]   δὲ λοιπὰς αὐτοὶ παραλαβόντες ἐξῄεσαν  διὰ   ταχέων, ἐπὶ μὲν Σαβίνους Ναύτιος,
[10, 45]   ὑπομένεις πράττειν τὰ προσταττόμενα, χώρει  διὰ   ταχέων καὶ μὴ παραστρατήγει, εἰ
[10, 23]   διεσάφησε καὶ αὐτὸν ἥκειν ἠξίου  διὰ   ταχέων. κἀκεῖνος ἐπιτρέψας τοῖς πρεσβευταῖς
[10, 16]   ἀγροὺς διατρίβοντος ὄχλου. γενομένων δὲ  διὰ   τάχους πάντων εὐτρεπῶν μερισάμενοι τὰς
[10, 20]   ὄντας Αἰκανοὺς τὴν στρατιὰν ἦγε  διὰ   τάχους. τῶν δ´ οἱ μὲν
[10, 33]   τοὺς πολεμίους δεδοικότες, μή τι  διὰ   τὴν εἰρήνην ἄρξωνται ταράττειν ἀργοὶ
[10, 27]   μηδεμίαν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξελεύσεσθαι δύναμιν  διὰ   τὴν κατέχουσαν ἐν τῇ πόλει
[10, 55]   Μενήνιος ἀδύνατος ἦν παρεῖναι  διὰ   τὴν νόσον, προὔθηκεν ὑπὲρ τῶν
[10, 43]   εἰ μηδὲν ἐπικουρήσουσι πόλει συμμάχῳ  διὰ   τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν ἀεί
[10, 12]   τοῖς πολλοῖς δόξῃ δόξει δὲ  διὰ   τὸ δέος ἐπιστολὰς μηχανησώμεθα πολλῶν
[10, 7]   αὐτὸν ἀγαγεῖν ὑπὸ δίκην ἐκωλύθην  διὰ   τὸν πόλεμον, ἐκλελοιπότων ἀμφοτέρων τῶν
[10, 58]   οὐχ ἡδέως πρὸς ἑαυτὸν ἔχειν  διὰ   τὸν φθόνον τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις
[10, 46]   χρηστὰς ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν ἦγε  διὰ   τοῦ δρυμοῦ, καὶ πολὺν ἤδη
[10, 24]   διαπορευόμενοι, καθάπερ στρατηγὸς ἐκέλευσε,  διὰ   τοῦ Ῥωμαίων χάρακος καθ´ ἕνα
[10, 14]   σκάφας ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας δὲ  διὰ   τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε τῆς
[10, 32]   ἐπειδὴ τῆς χώρας οὐκ ἔξεστι  διὰ   τοὺς ἐσφετερισμένους αὐτὴν πολλοὺς ὄντας
[10, 24]   πολλοῦ διελθόντος καὶ τῶν Ῥωμαίων  διὰ   τοὺς συνεχεῖς πολέμους ἀναφερόντων τὸν
[10, 14]   τοὺς ἄνδρας κατὰ σπουδὴν καὶ  διὰ   τῶν ἀκλείστων πυλῶν· εἰσὶ γάρ
[10, 20]   τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὠσάμενοι  διὰ   τῶν πυλῶν οἱ ἔνδον, χωρὶς
[10, 14]   ἄλλους πολίτας, οἳ ταπεινὰ πράττοντες  διὰ   φθόνου καὶ μίσους εἶχον τὰς
[10, 12]   μου λόγος, ἐγὼ νὴ  Δία   φράσω πρὸς ὑμᾶς. παντὸς οἴομαι
[10, 16]   ἀπέδωκε τὰ πρὸ τῶν τειχῶν  διὰ   φυλακῆς ἔχειν, μή τις ἔξωθεν
[10, 30]   Σαβῖνοι μὲν οὖν τὰς πόλεις  διὰ   φυλακῆς ἔχοντες ὑπερεῖδον ἀγομένων τε
[10, 1]   καὶ τοὺς συμμάχους οὔθ´ ὡς  διὰ   φυλακῆς τὰ οἰκεῖα ἕξοντες· τῶν
[10, 15]   οἱ δ´ εἰς τὰ παρακείμενα  πεδία·   ὅσοι δ´ ἡλικίας ἐν τῷ
[10, 58]   ἐν κοινῷ σκοπουμένοις αὐτοῖς ἐδόκει,  ἰδίᾳ   δὲ οἱ πρωτεύοντες τοῦ συνεδρίου
[10, 51]   κοινῇ καὶ καθ´ ἕνα ἕκαστον  ἰδίᾳ   τὰ παρόντα εὖ τίθεσθαι παρακαλῶ.
[10, 35]   πάντων ἐγκλήματα ποιεῖν, ὑπὲρ ὧν  ἰδίᾳ   τινὲς εἰς τοὺς δημάρχους παρενόμησαν,
[10, 52]   γνώμης καὶ τὸ μὴ τὰ  ἴδια   ἔχθη κρείττονα γίνεσθαι τῶν κοινῇ
[10, 4]   οὐθενὸς τῶν κοινῶν παρὰ τὰ  ἴδια   κέρδη φροντὶς ἦν, παίοντες ὥσπερ
[10, 20]   ἀδύνατοι ἦσαν, γύναια δὲ καὶ  παιδία   καὶ θεράποντας αὐτῶν ἠνδραποδίσαντο καὶ
[10, 29]   δεηθείημεν νόμων. εἰσέρχεται δ´ ἡμᾶς  εὐλάβεια,   μή ποτε οὐδὲ ταύτης τύχωμεν,
[10, 32]   κατεσκευάζοντο μίαν ἑτέρων μὲν τὰ  κατάγεια   λαγχανόντων, ἑτέρων δὲ τὰ ὑπερῷα.
[10, 16]   οἰκιῶν ἀσφάλτου καὶ πίσσης πεπυρωμένης  ἀγγεῖα   σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν
[10, 41]   δημόταις ἐμποδὼν ἐγίνοντο καὶ τὰ  ἀγγεῖα   τῶν ψήφων τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο
[10, 39]   ἐὰν δ´ ἐκ τῶν νέων  αὐθάδεια   καὶ ἀναίδεια ὑμῖν ἐμποδὼν γένηται
[10, 34]   τῆς ὕβρεως οἱ δήμαρχοι ἄρξειαν  αὐθαδείᾳ   χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς ὑπάτων
[10, 53]   ὀλιγωρίας τοῦ καλοῦ, οἱ δὲ  τἀπιτήδεια   οὐκ ἔχοντες πολλοὺς μὲν ἐν
[10, 18]   τὰ εἰς ἐκεῖνον τὸν καιρὸν  ἐπιτήδεια.   τούτοις καταπληξάμενος αὐτοὺς τοῖς λόγοις
[10, 39]   ἐκ τῶν νέων αὐθάδεια καὶ  ἀναίδεια   ὑμῖν ἐμποδὼν γένηται τοὺς καδίσκους
[10, 2]   τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς καὶ τὰ  θεῖα   δείματα προσγενόμενα, ὧν ἔνια οὔτ´
[10, 53]   ἔλεον, καὶ τῆς περὶ τὰ  θεῖα   λειτουργίας ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ τῇ
[10, 57]   ἄλλων ἱερέων παρόντων καὶ τὰ  θεῖα   ὡς νόμος ἐξηγησαμένων ἀνέδωκαν τοῖς
[10, 45]   δόξῃ τὸ ἀνδρεῖον ἐπιτηδεύων, οὐκ  ἀληθείᾳ.   καὶ Σίκκιος δυσανασχετῶν ἐπὶ
[10, 24]   τοῖς μετεώροις ἔταξεν, ὡς μήτε  βοήθεια   παραγένοιτο τοῖς Αἰκανοῖς ἑτέρα μήτε
[10, 33]   αὐτοῖς ἔσται παρὰ τοῦ δήμου  βοήθεια.   ~Συναγανακτοῦντος δ´ αὐτοῖς τοῦ πλήθους
[10, 41]   ἀνωφελὴς ἦν τῶν ἀρχόντων  βοήθεια.   τέλος δ´ οὖν ἐπεκράτησαν οἱ
[10, 42]   τις ἀποδεδόσθαι μετρία καὶ πολιτικὴ  βοήθεια,   τοῖς τε ἀνδράσι τὰς οὐσίας
[10, 51]   ἕνεκεν, ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι οὐ  κολακείᾳ   τοῦ δημοτικοῦ ἐπιτρέψας ἐχθροῦ μοι
[10, 1]   οὔθ´ ὡς διὰ φυλακῆς τὰ  οἰκεῖα   ἕξοντες· τῶν δ´ ἐντὸς τείχους
[10, 21]   περιβεβλημένοις οὔτε χάρακα, ὡς ἐν  οἰκείᾳ   τε γῇ καὶ καταφρονήσει τοῦ
[10, 2]   πρῶτον ἔθυσαν, οἷς τούτων  ἐπιμέλεια   ἀνέκειτο, θεοῖς ἐξακεστηρίοις τε καὶ
[10, 28]   παντὸς αἰῶνος ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ  μνημεῖα   τῆς ἔχθρας ἀνεστήσατε. ἀλλὰ τί
[10, 36]   ἁπάντων κίνδυνον ἀράμενος τά τε  σημεῖα   διέσωσα τῇ σπείρᾳ καὶ τοὺς
[10, 44]   ἐκεῖνος ἦν· ὃς ἐπειδὴ τὰ  σημεῖα   ἐκέλευσεν ἀρθῆναι ἐκ τῆς μάχης
[10, 18]   ἐκέλευσεν ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ  σημεῖα   καταφέρειν· καὶ ἵνα, ἔφη, πᾶσαν
[10, 18]   πολέμους, καὶ μήτε ἀπολείψειν τὰ  σημεῖα   μήτε ἄλλο πράξειν μηθὲν ἐναντίον
[10, 60]   καὶ ἐπὶ πλούτῳ καὶ ἐπ´  εὐγενείᾳ   μέγα φρονεῖν τοὺς ὑπομένοντας συγκαταλύειν
[10, 53]   ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων γὰρ τῶν σωμάτων  βαρεῖα   καὶ δυσώδης προσπίπτουσα καὶ τοῖς
[10, 26]   τῶν δημάρχων ἐπὶ τῇ βουλῇ  πολιτεία   καὶ παρακρουσαμένη τὸ συνέδριον, τὴν
[10, 37]   ἄκραν καὶ τὸ Καπιτώλιον κατελάβετο.  ἀριστεῖα   δ´ ἐκ τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι
[10, 37]   οὐδὲ ὑπολογιζόμενος· ἐξ ὧν ἁπάντων  ἀριστεῖα   καὶ σκῦλα καὶ στεφάνους καὶ
[10, 5]   τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας, ἐξ ὧν  ἀριστεῖα   καὶ στεφάνους παρὰ τῶν στρατηγῶν
[10, 45]   νῦν ἐκεῖνά σου τὰ πολλὰ  ἀριστεῖα,   οἱ στρεπτοὶ καὶ τὰ ψέλλια
[10, 43]   πόλιν, ἐὰν μή τις γένηται  ταχεῖα   ἐπικουρία, φθάσουσιν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν
[10, 44]   γένωνται, καθάπερ εἰκὸς ἐν ἀναχωρήσει  ταχείᾳ,   καὶ εἰς μίαν ὁδὸν ἅπαντες
[10, 46]   τῷ χάρακι λόφον, ὅθεν ἦν  ταχεῖα   καὶ εὐεπίφορος ἐπ´ αὐτὸν ὁδός.
[10, 37]   καὶ τετταράκοντα εἴληφα καὶ πάντα  ἐμπρόσθια,   κατὰ νώτου δ´ οὐθέν. καὶ
[10, 51]   ὁσάκις ἐνέστη τις ἀμφισβήτησις καὶ  φιλονεικία   πρὸς τὸν δῆμον, ἀεί τι
[10, 20]   τῶν δημάρχων καταγράψαντες τοὺς ἐν  ἡλικίᾳ   πάντας οἱ ὕπατοι καὶ τὰς
[10, 9]   ὅλης δὲ κραδαινομένης ἐπὶ τῇ  προσδοκίᾳ   τῶν δεινῶν τῆς πόλεως, καὶ
[10, 59]   εἰδοὺς πανσέληνος· πρῶτα μὲν  ὅρκια   τεμόντες ἀπόρρητα τῷ πλήθει συνθήκας
[10, 20]   συμπράττοντες διετέλουν, καὶ ἐν τῇ  πολιορκίᾳ   τοῦ Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο τοῦ
[10, 51]   τὰς Ἑλληνίδας πόλεις τὰς ἐν  Ἰταλίᾳ,   τοὺς δ´ εἰς Ἀθήνας· οἵτινες
[10, 28]   ἀρξάμενοι τότε χωρήσουσι πρὸς τὰ  φίλια.   πρὸς ταῦτα ὁρῶντες ἐκκλησιάζετε καὶ
[10, 45]   ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ καὶ τὰ  ψέλλια   καὶ τὰ δόρατα καὶ τὰ
[10, 16]   μὴ παρὰ Τυσκλάνων μόνον ἐν  μιᾷ   νυκτὶ ἀκουσάντων τε καὶ παρασκευασαμένων,
[10, 37]   συνέβη μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ  μιᾷ,   ὅτε Σαβῖνος Ἑρδώνιος τὴν ἄκραν
[10, 38]   οὐχ οἷοί τ´ ἦσαν ἀνελεῖν,  μιᾷ   πρότερον ἡμέρᾳ τῆς δίκης ἀφανῶς
[10, 20]   ἤγγελλον ἐκ τοῦ φανεροῦ ἀφεστηκέναι,  μιᾷ   χρησαμένων γνώμῃ Οὐολούσκων τε τῶν
[10, 3]   τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα καὶ  μιᾷ   χρήσασθαι γνώμῃ περὶ τῶν κοινῶν,
[10, 25]   καὶ τοῖς ἅμα Κοιντίῳ τῷ  ταμίᾳ   προαποσταλεῖσι. τοῖς δὲ μετὰ Μηνυκίου
[10, 21]   τοὺς ἔνδον εἰς μάχην, ὡς  οὐδεμία   ἐξῄει στρατιά, τὴν γῆν αὐτῶν
[10, 31]   ὑπατείαν ἐχόντων στρατιὰ μὲν ὑπερόριος  οὐδεμία   ἐξῆλθε Ῥωμαίων, πολιτικὰ δέ τινα
[10, 60]   βουλὴν μὲν δῆμον ἐν  οὐδεμιᾷ   μερίδι τιθέμενοι, πάντων δὲ αὐτοὶ
[10, 16]   ἣν πολλοῖς καταστήσαντες πολέμοις εἶχον,  οὐδεμία   ὄνησις πρὸς ὀρθίους βιαζομένοις σκοπάς.
[10, 24]   μὲν διὰ πενίαν, τὰ δὲ  πολέμια   γενναῖον, ἐξῆγε συγκεκροτημένην ἔχων δύναμιν,
[10, 1]   τῶν ὑπάτων ἐπίτηδες ἐν τῇ  πολεμίᾳ   γῇ τὰς δυνάμεις κατασχόντων, ἕως
[10, 27]   δικτάτωρ, ἀνὴρ οὐ μόνον τὰ  πολέμια   δεινότατος τῶν καθ´ ἑαυτόν, ἀλλὰ
[10, 24]   οὐ κακὸς εἶναι κατὰ τὰ  πολέμια   δέχεται αὐτὸν ἐπιόντα, καὶ γίνεται
[10, 53]   πρὸς τἆλλα ἔθνη, ὅσα Ῥωμαίοις  πολέμια   ἦν, παρακαλοῦντες ἐπὶ τὸν πόλεμον.
[10, 5]   τε κάλλιστος νέων καὶ τὰ  πολέμια   πάντων λαμπρότατος φύσει τε περὶ
[10, 49]   τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τὰ  πολέμια   πάνυ ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος ἦν
[10, 8]   ὅπως ἐπαύσατο τῶν νέων  φιλοτιμία   σωφρονισθεῖσα τῇ Καίσωνος συμφορᾷ, πολὺ
[10, 11]   ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν· ὕποπτος γὰρ  φιλοτιμία·   ὑμεῖς τ´ οὐκ ἂν ὀρθῶς
[10, 43]   καὶ τῇ παρὰ τὰ δεινὰ  εὐτολμίᾳ   μακρῷ τοῦ ἄλλου ἄμεινον. οἱ
[10, 1]   οὔπω γὰρ τότε ἦν οὔτ´  ἰσονομία   παρὰ Ῥωμαίοις οὔτ´ ἰσηγορία, οὐδ´
[10, 19]   τῇ τότε κατασχούσῃ τὴν πόλιν  εὐνομίᾳ.   ταῦτά τε δὴ τὰ ἔργα
[10, 54]   εἰσῆλθε γάρ τις τὸν Ἄππιον  ἐπιθυμία   ξένην ἀρχὴν περιβαλέσθαι καὶ νόμους
[10, 27]   πόλει πλησιάζοντα πόλεμον ἄρασθαι πάσῃ  προθυμίᾳ,   καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν μετὰ
[10, 47]   πεφυρμένοι, δρόμος ἐγίνετο καὶ πολλὴ  προθυμία   τῶν βουλομένων ἰδεῖν τ´ αὐτοὺς
[10, 6]   καὶ πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς  ὑπερηφανία   παραίτησιν συγγνώμην οὐδεμίαν ἐπιδέχεται·
[10, 12]   ἔκπληξις κατέσχε τὸ συνέδριον καὶ  ἀμηχανία·   διελογίζοντό τε καὶ συνελάλουν ἀλλήλοις,
[10, 2]   τὰ θεῖα δείματα προσγενόμενα, ὧν  ἔνια   οὔτ´ ἐν δημοσίαις εὑρίσκετο γραφαῖς
[10, 25]   μετειλήφει βίον, μεῖζον φρονῶν ἐπὶ  πενίᾳ   ἄλλοι ἐπὶ πλούτῳ. μετ´
[10, 37]   περιαυχενίους, ἑξήκοντα δὲ καὶ ἑκατὸν  περιβραχιόνια   χρύσεα, δόρατα δ´ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα
[10, 5]   μικρὰ καὶ φαῦλα καὶ οὐκ  ἄξια   δημοσίας ὀργῆς εἶναι λέγων καὶ
[10, 60]   ἐγκλημάτων καὶ οὐ τὰ ἐλαχίστου  ἄξια   ἐφ´ ἑαυτῶν οἱ δέκα ἔκρινον,
[10, 37]   εἶχέ γέ τινα λόγον  πλεονεξία   τῶν ἀνθρώπων· ὁπότε δ´ οὐθὲν
[10, 44]   τὴν σὺν ἐμοὶ δύναμιν ἀντέχειν  οἵα   τε ἔσται, τό τε χωρίον
[10, 10]   ταραχάς τε ὑποπτεύοντες ἔσεσθαι μεγάλας,  οἷα   εἰκὸς ἐπὶ δεινοῖς ἀκούσμασι, καὶ
[10, 7]   τε καὶ ὕβριζον εἰς ἡμᾶς,  οἷα   μεθύοντες ἂν νέοι καὶ αὐθάδεις
[10, 57]   τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν ὑπὲρ ἀρχαιρεσίων  οἷα   χρὴ γενέσθαι σκοπεῖν. ~Πολλῶν δὲ
[10, 11]   ἂν ὀρθῶς ποιοῖτε τοῖς τὰ  ὅμοια   ἀξιοῦσι καθ´ ἡμῶν προσέχοντες τὸν
[10, 33]   στάσεις ταπεινὴν καὶ ἀσθενῆ. οἷς  ὅμοια   γνόντες οἱ τότε ὕπατοι στρατιὰν
[10, 24]   πόλιν τῶν σφετέρων, Κορβιῶνα, τὰ  ὅμοια   διαθεῖναι. ταύτας λαβόντες τὰς ἀποκρίσεις
[10, 51]   δήμου τοῖς ἀναγκαίοις εἴξαντες, οὐκέθ´  ὅμοια   ἔγνωκα. ἐβουλόμην δ´ ἂν μάλιστα
[10, 29]   καινούς. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις  ὅμοια   εἰπὼν παρεστήσατο τοὺς πρεσβυτάτους τῶν
[10, 3]   ἔθη. ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις  ὅμοια   παρ´ ἑκατέρων ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας
[10, 59]   καλοῦ πράγματος δόξαντι ἄρξαι τὰ  ὅμοια   πράττοντες οὐκέτι ταῖς δέσμαις τῶν
[10, 2]   ἀνθρώπων, καὶ πάντα ὅσα τούτοις  ὅμοια   συνέπιπτεν, εὑρίσκετο καὶ πάλαι ποτὲ
[10, 37]   ὑμῶν, δημόται, τῶν τὰ  ὅμοια   ταλαιπωρησάντων οὐδείς· οἱ δὲ βιαιότατοι
[10, 8]   θρασυτέρων ὁρμὴν τοῦ δικαίου  πρόνοια,   καὶ ἀναβολὴν ἔλαβεν δίκη,
[10, 57]   αὐτῶν ἐπῃνεῖτο τοῦ δημοτικοῦ  πρόνοια   καὶ πρὸς ἅπαν τὸ βίαιον
[10, 3]   καὶ φρονιμωτάτους, οἷς ἐστι πλείστη  πρόνοια   τιμῆς τε καὶ δόξης ἀγαθῆς·
[10, 10]   ἐπεὶ δὲ τοῦ δαιμονίου  πρόνοια,   ὑφ´ ἧς ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ,
[10, 50]   τοῦ δήμου μετὰ τὴν ὑπατείαν  πρόνοια,   ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι τὰς γνώμας,
[10, 6]   καὶ πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  εὔνοια,   ἀνθ´ ὧν τὸ τιμᾶσθαί σοι
[10, 9]   καὶ εἰ μὴ θεῶν τις  εὔνοια   προείδετο τῶν ἄδικα πάσχειν μελλόντων,
[10, 53]   ποταμοῦ κομισθὲν ὕδωρ, τὰ μὲν  ἀτοπίᾳ   τῆς ὀσμῆς, τὰ δὲ τῷ
[10, 29]   δήμῳ τιμή τις ὑπάρξει καὶ  φιλανθρωπία.   ~Εἰπόντος δὲ τοῦ ὑπάτου, ὅτι
[10, 49]   τὸ τίμημα τῆς δίκης ἀργυρικόν,  ἀσσάρια   μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ ἄνευ
[10, 45]   καὶ πολλὴ τῶν λόγων  ἐλευθερία.   Ταῦτα πρὸς τὸν ὕπατον ἀποκρινάμενος
[10, 48]   πρώτῃ τῆς ἀρχῆς ἡμέρᾳ θύσας  εἰσιτήρια   κατὰ νόμον, πρὶν ὁτιοῦν ἄλλο
[10, 60]   τὴν τυραννίδα ὑποπεμπόμενοι, καὶ τὰ  δικαστήρια   ἐκ τῶν ἑταίρων ἀποδεικνύμενα, οἳ
[10, 60]   δὴ σὺν τῷ δικαίῳ πραττόμενα,  δικαστήρια   ἐφ´ ἑκάστῳ χρήματι ἀπεδίδοσαν· ἦσαν
[10, 19]   ἀλλήλων. ~Καταστάντος δὲ τοῦ θορύβου  δικαστήριά   τε ἀπεδίδου τοῖς δεομένοις ἐκ
[10, 43]   βουλομένοις μετέχειν τῆς στρατείας ἐπὶ  σωτηρίᾳ   τῆς πατρίδος γινομένης ὅσια εἶναι
[10, 28]   ἐνέστηκε δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ  σωτηρίᾳ   τῆς πόλεως, οὔτοι τό γ´
[10, 43]   μέρος τῆς ἐξελθούσης τότε δυνάμεως  ἐμπειρίᾳ   τε ἀγώνων καὶ τῇ παρὰ
[10, 1]   κρατίστη τοῖς ἐλευθέροις ἐστὶν  ἰσηγορία,   καὶ κατὰ νόμους ἠξίου διοικεῖσθαι
[10, 1]   οὔτ´ ἰσονομία παρὰ Ῥωμαίοις οὔτ´  ἰσηγορία,   οὐδ´ ἐν γραφαῖς ἅπαντα τὰ
[10, 19]   πόθον ἔχειν ἔτι τοὺς ἐν  ἰσηγορίᾳ   πολιτεύεσθαι βουλομένους, ἀλλ´ ἀγαπᾶν τε
[10, 15]   καὶ τὸν λοιπὸν χρόνον ἐν  ἰσηγορίᾳ   πολιτεύεσθαι, συνελευθερῶμεν αὐτοῖς τὴν πατρίδα·
[10, 15]   δὲ τὰς πολιτικὰς διατριβὰς τὰ  μέτρια   καὶ εὐγνώμονα. ἐπειδὴ δὲ τοῖς
[10, 42]   τοῖς δημάρχοις ἐδόκει τις ἀποδεδόσθαι  μετρία   καὶ πολιτικὴ βοήθεια, τοῖς τε
[10, 55]   δοκιμάσῃ καὶ δῆμος ἐπιψηφίσῃ,  κύρια   εἰς τὸν ἅπαντα εἶναι χρόνον,
[10, 17]   ὑπ´ ἀμφοῖν ἔννομά τε καὶ  κύρια.   ταύτῃ διακρουσάμενος αὐτοὺς τῇ προφάσει
[10, 49]   τίμημα τῆς δίκης ἀργυρικόν, ἀσσάρια  μυρία.   καὶ τοῦτ´ οὐκ ἄνευ προνοίας
[10, 43]   ἐὰν μή τις γένηται ταχεῖα  ἐπικουρία,   φθάσουσιν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἀράμενοι,
[10, 15]   πολέμου, μετὰ τούτων πολιορκεῖν τὰ  φρούρια·   ἐὰν δὲ μηδ´ οὕτως ἀξιόχρεως
[10, 16]   τῶν σωμάτων ἐξαδυνατούντων τρίτῃ τὰ  φρούρια   ἐξεπολιόρκησαν ἡμέρᾳ. ἐν ταύτῃ τῇ
[10, 15]   ἐγνώσθη τὰ κεκρατημένα τῆς πόλεως  φρούρια   καὶ ὅστις ἦν κατέχων
[10, 16]   τῶν δὲ σὺν αὐτῷ τὰ  φρούρια   καταλαβομένων ὀλίγοι μέν τινες ζῶντες
[10, 15]   παρασχόντα. ἐπεὶ γὰρ ἑάλω τὰ  φρούρια,   κραυγῆς ἄφνω γενομένης καὶ φυγῆς
[10, 16]   Οὐαλερίῳ μόνοι καὶ συνεξεῖλον τὰ  φρούρια   πᾶσαν εὔνοιαν καὶ προθυμίαν ἀποδειξάμενοι.
[10, 16]   σφίσιν ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ δὲ τὰ  φρούρια   πολιορκεῖν δαίμων ἐφῆκεν. ἐτάχθησαν
[10, 10]   μᾶλλον φρονιμώτερα. οὐ μὴν  ὀλιγωρίᾳ   γ´ αὐτὰ παραδόντες ἀφήκαμεν, ἀλλ´
[10, 23]   βουλόμενος αὐτοὺς εἰς τοιαῦτα προαγαγέσθαι  χωρία,   ἐν οἷς πλεονεκτήσειν ἔμελλεν· ὅπερ
[10, 20]   ἐστιν ἐκ μετεώρου τὰ μεταξὺ  χωρία   πάντα ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ
[10, 15]   οἱ μὲν ἐπὶ τὰ μετέωρα  χωρία   τῆς πόλεως, οἱ δ´ εἰς
[10, 23]   τὴν Ῥώμην ἐλαύνει συντόνῳ χρησάμενος  ἱππασίᾳ·   εἰσελθὼν δ´ εἰς τὴν πόλιν
[10, 58]   κυρίαν. ἀτελής τε γὰρ  νομοθεσία   ἐφαίνετο, ὡς ἂν ἐξ ὀλίγου
[10, 54]   συγχωρούντων δὲ τῶν δημάρχων προθέντες  ἀρχαιρέσια   πολλῷ τάχιον τοῖς προτέροις
[10, 43]   δόγμα τῆς βουλῆς ἐν τῇ  ἐκκλησίᾳ,   πολλοὶ καὶ τοῦ δήμου τὸν
[10, 32]   καὶ ἀρὰς ἐν τῇ λοχίτιδι  ἐκκλησίᾳ   συναχθείσῃ ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[10, 48]   διαπράξασθαι τῶν κοινῶν, προεῖπεν ἐν  ἐκκλησίᾳ   Τίτον Ῥωμίλιον ἥκειν ἀπολογησόμενον ἀδικήματος
[10, 13]   τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι, ἀλλὰ κἀκεῖ  παρρησίᾳ   δικαίᾳ χρήσομαι, διδάσκων ὡς οὐδὲν
[10, 43]   ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πατρίδος γινομένης  ὅσια   εἶναι τὰ πρὸς θεούς, τοῖς
[10, 52]   εἶναι, καὶ οὔτε δίκαια οὔτε  ὅσια   ποιεῖν ἀποστερῶν τοὺς θεούς,
[10, 55]   ἰδιωτικὰ συμβόλαια διαιρεῖν καὶ τὰ  δημόσια   ἐπιτροπεύειν. ~Τοῦτο τὸ δόγμα λαβόντες
[10, 54]   θυσίαι τε χαριστήριοι θεοῖς ἐπετελοῦντο  δημοσίᾳ,   καὶ ἀγῶνες ἐπιφανεῖς λαμπραῖς πάνυ
[10, 57]   τὰ ἰδιωτικὰ συμβόλαια καὶ τὰ  δημόσια,   ὁπόσα πρός τε ὑπηκόους καὶ
[10, 1]   τά τε ἰδιωτικὰ καὶ τὰ  δημόσια.   οὔπω γὰρ τότε ἦν οὔτ´
[10, 54]   ἤχθη χωρίων, μὲν πλείων  δημοσίᾳ   συνωνηθείς, δέ τις καὶ
[10, 32]   τὰ δὲ ἄλλα, ὅσα ἦν  δημόσια,   χωρὶς ὠνῆς τὸν δῆμον παραλαβόντα
[10, 30]   τῶν ἱππέων τῶν ἐπὶ τῇ  συνωμοσίᾳ   διαβαλλομένων ἐξέτασιν, καὶ μακρὸν διεξελθὼν
[10, 10]   δρᾶν, βουλή, δεινὰ καὶ  ἀνόσια   ἔργα, οὔτε θεῖον φοβηθέντες χόλον
[10, 11]   ἠράμεθα, μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ  ἀνόσια   ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν παθόντας ἡμᾶς,
[10, 2]   μείζω. τούτων τὰ μὲν πολλὰ  μετάρσια   προσπετόμεναι πτηνῶν ὅσαι εἰσὶν ἀγέλαι
[10, 13]   ἀνόητον τῆς ἀρχῆς μεγάλῃ καθοπλίσαντες  ἐξουσίᾳ,   ὅτε Κοίντιον Καίσωνα τῷ παρελθόντι
[10, 44]   ταῖς ἡμέραις τοῦ πολεμεῖν  ἐξουσία   Ῥωμιλίῳ προσήκουσα, καὶ τὸ
[10, 45]   καὶ ἄλλη δὲ πᾶσα  στρατιὰ   δι´ οἴκτου τὸ πρᾶγμα ἔλαβεν
[10, 31]   Σπορίου Οὐεργινίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων  στρατιὰ   μὲν ὑπερόριος οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων,
[10, 21]   τε καὶ Οὐολούσκους ἐλαύνων ἐπιτυγχάνει  στρατιᾷ   πρὸ τῶν ὁρίων αὐτὸν ὑποδεχομένῃ.
[10, 21]   εἰς μάχην, ὡς οὐδεμία ἐξῄει  στρατιά,   τὴν γῆν αὐτῶν ἐδῄου ἀνθρώπων
[10, 16]   ἔχειν, μή τις ἔξωθεν ἐπέλθῃ  στρατιὰ   τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ
[10, 20]   ἐκ τοῦ συνεδρίου ἐδόκει, ἀλλὰ  πανστρατιᾷ   βοηθεῖν καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους
[10, 14]   νοῦν χωρῇ, τηνικαῦτα Σαβίνους τε  πανστρατιᾷ   καλεῖν ἐδέδοκτο καὶ Οὐολούσκους καὶ
[10, 21]   ἀναγκασθέντες ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως  πανστρατιᾷ,   πολὺς καὶ ἀσύντακτος ὄχλος, καὶ
[10, 43]   ἐπὶ τὴν τῶν Τυσκλάνων πόλιν,  αἰτία   κωλύσεως ἀποχρῶσα ἐγένετο. τῶν γὰρ
[10, 26]   πολλῶν καὶ μεγάλων ἐγένετο πλεονεκτημάτων  αἰτία   τῷ δήμῳ. διηγήσομαι δὲ καὶ
[10, 39]   ἐπικυρώσατε μηδὲ φωνὴν ἀνασχόμενοι τῶν  τἀναντία   ἀξιούντων. ὑμεῖς δ´, δήμαρχοι,
[10, 28]   ἐδόκει, καὶ οὐθεὶς ἦν  τἀναντία   ἐρῶν, οἱ μὲν ὕπατοι τὸν
[10, 17]   ἐοικότες ἐκείνοις οἱ νῦν, ἀλλὰ  τἀναντία   πάντα ἐπιτηδεύοντες, πλὴν πάνυ ὀλίγων,
[10, 12]   ἐνόχου ταῖς αἰτίαις ὄντος ἀνεστάναι  τἀναντία   ὑμῖν ἐροῦντα· γὰρ βίος
[10, 43]   τοῖς δ´ ἐγκαταλείπουσι τοὺς ὑπάτους  τἀναντία.   ὡς δ´ ἀνεγνώσθη τὸ δόγμα
[10, 50]   μὲν γὰρ ὑπελάμβανον πάντα τὰ  ἐναντία   τοῖς δημοτικοῖς φρονήσειν τε καὶ
[10, 54]   δὲ τὸν ἕτερον αὐτῶν Μενήνιον  ἀρρωστία   τις καταλαβοῦσα χρόνιος. ἤδη δέ
[10, 34]   δὲ δημαρχικὴ τῆς βοηθείας ἕνεκα  παρεληλυθυῖα   τῶν κατισχυομένων, τοσούτου δεῖν
[10, 14]   πολλὴ καθ´ ὅλην τὴν πόλιν  ἡσυχία,   ἣν συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς
[10, 16]   ἐπέλθῃ στρατιὰ τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος·  ὑποψία   γὰρ ἅπαντας κατεῖχε μεγάλης σφόδρα
[10, 13]   αἰτίαις ψευδέσιν εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον  φύλακα   τῆς ἀριστοκρατίας ἀναρπαζόμενον ὑπ´ αὐτῶν
[10, 31]   τὸ συνωμόσιον εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν  φύλακα   τῆς ἀρχῆς τῶν ὑπάτων, κοινὴν
[10, 46]   ἐπὶ τὸν κρατηθέντα ὑπὸ σφῶν  χάρακα   ἀνέστρεφε μεγάλης χαρᾶς καὶ πολλοῦ
[10, 44]   βιαζόμενοι, μένοντες αὐτόθι τὸν  χάρακα   ἀποβάλωσιν. οὔτε γὰρ φυλάττουσα
[10, 46]   κορυφῆς ἄξουσιν ἡμᾶς ἐπὶ τὸν  χάρακα·   καὶ ἐλπίδας χρηστὰς ἔχετε. Ταῦτ´
[10, 24]   κατακλείεται πάλιν εἰς τὸν ἑαυτοῦ  χάρακα.   καὶ μετὰ τοῦθ´ Κοίντιος
[10, 46]   διώξεως ἀνέστρεφεν ἐπὶ τὸν ἑαυτῆς  χάρακα.   ~Μέσαι τ´ ἤδη νύκτες ἦσαν,
[10, 23]   λαβόντες εἰς τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν  χάρακα.   δὲ Κοίλιος ἐπαρθεὶς τῷ
[10, 24]   προσβολὰς ἐποιεῖτο συνεχεῖς πρὸς τὸν  χάρακα   τῶν Αἰκανῶν καὶ τῷ Μηνυκίῳ
[10, 23]   κἀκεῖνος ἐπιτρέψας τοῖς πρεσβευταῖς τὸν  χάρακα   φυλάττειν αὐτὸς σὺν ὀλίγοις ἱππεῦσιν
[10, 21]   καὶ οὔτε τάφρον περιβεβλημένοις οὔτε  χάρακα,   ὡς ἐν οἰκείᾳ τε γῇ
[10, 59]   ἐξουσίαν οἱ σὺν Ἀππίῳ Κλαυδίῳ  δέκα   ἄνδρες εἰδοῖς μαΐαις, ἦγον δὲ
[10, 60]   τρόπον καταπληξάμενοι τοὺς ὄχλους οἱ  δέκα   ἄνδρες καὶ γνόντες, ὅτι δεῖ
[10, 58]   προθυμίας ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν οἱ  δέκα   ἄνδρες προεῖπον τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων
[10, 57]   τῶν πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ  δέκα   ἄνδρες συγγράψαντες νόμους ἔκ τε
[10, 55]   τὰ δὲ γραφέντα ὑπὸ τῶν  δέκα   ἀνδρῶν, ἐὰν τε βουλὴ
[10, 60]   σκοποῦντες χρόνον ὡς ἀποθησομένων τῶν  δέκα   ἀνδρῶν τὰς δυναστείας, ὅταν τὸν
[10, 60]   ἀπολωλεκέναι νομίζουσι τὴν ἐλευθερίαν καὶ  δέκα   βασιλεῖς ἑλομένοις ἀνθ´ ἑνός. τοῦτον
[10, 57]   αὐτοῖς ἀγράφων ἐθισμῶν προὔθηκαν ἐν  δέκα   δέλτοις τῷ βουλομένῳ σκοπεῖν, δεχόμενοι
[10, 30]   τὸν ἐπ´ αὐτῷ γραφέντα νόμον  δέκα   δημάρχους εἰς τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν
[10, 30]   δόγμα βουλῆς· ἐξεῖναι τῷ δήμῳ  δέκα   δημάρχους καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι,
[10, 30]   καὶ ἀντὶ τῶν πέντε δημάρχων  δέκα   εἰς ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδείκνυσθαι. τοῦτο
[10, 60]   ἐλαχίστου ἄξια ἐφ´ ἑαυτῶν οἱ  δέκα   ἔκρινον, ὥστ´ ἠναγκάζοντο οἱ μειονεκτοῦντες
[10, 8]   αὐτοῦ ψῆφον καὶ τοὺς ἐγγυητὰς  δέκα   ὄντας ἐπράξαντο τὰ περὶ τοῦ
[10, 59]   ἰδεῖν ἕωθεν εὐθὺς ἐξῄεσαν οἱ  δέκα   τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας
[10, 55]   πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο, ἄνδρας αἱρεθῆναι  δέκα   τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ τῆς βουλῆς.
[10, 55]   πάσας καταλελύσθαι, τέως ἂν οἱ  δέκα   τύχωσι τῆς ἀρχῆς. τούτους δὲ
[10, 3]   αὐτοῦ τάδε ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι  δέκα   ὑπὸ τοῦ δήμου συναχθείσης ἀγορᾶς
[10, 25]   ἁπάντων ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν ἡμέραις  ἑκκαίδεκα   ταῖς πάσαις, ἀφ´ ἧς παρέλαβε
[10, 37]   δ´ ἐκ τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι  τεσσαρεσκαίδεκα   μὲν στεφάνους πολιτικούς, οἷς ἀνέδησάν
[10, 17]   τὸν ἀποδειχθέντα τόπον οἵ τ´  ὀκτωκαίδεκα   λόχοι τῶν ἱππέων καὶ οἱ
[10, 37]   ἑκατὸν περιβραχιόνια χρύσεα, δόρατα δ´  ὀκτωκαίδεκα,   φάλαρα δ´ ἐπίσημα πέντε πρὸς
[10, 37]   νώτου δ´ οὐθέν. καὶ τούτων  δώδεκά   ἐστιν, συνέβη μοι λαβεῖν
[10, 59]   οἱ προηγούμενοι τῶν ἀνδρῶν ἑκάστου  δώδεκα   ὄντες ἀναστέλλοντες ἐκ τῶν στενωπῶν
[10, 31]   ὑψηλὸς ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων  δώδεκα   σταδίων τὴν περίμετρον, ἐμπεριεχόμενος τῇ
[10, 22]   κακὸν πεπόνθατε, ἀρχῆς καὶ τυραννίδος  ἕνεκα,   Αἰκανοῖς δ´ οὐ συγχωρεῖτε παρὰ
[10, 34]   δὲ δημαρχικὴ τῆς βοηθείας  ἕνεκα   παρεληλυθυῖα τῶν κατισχυομένων, τοσούτου
[10, 58]   οὗτοι πρὸς τοῦ Ἀππίου κολακείας  ἕνεκα   τῶν δημοτικῶν, διδάσκοντος ὅτι δίκαιόν
[10, 43]   τι μέρος, τῶν ὠφελειῶν  ἕνεκα   τῶν ἐν ταῖς στρατείαις γινομένων
[10, 51]   ἀλλὰ τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας  ἕνεκα,   φορτικὸς ἂν εἴην {ἔγωγε} ἐν
[10, 17]   πόθεν διατραφῶμεν. ἔπειτ´ ἀσπασάμενος τὴν  γυναῖκα   καὶ τῶν ἔνδον ἐπιμελεῖσθαι παραγγείλας
[10, 9]   θεῶν τις εὔνοια προείδετο τῶν  ἄδικα   πάσχειν μελλόντων, εἰς δεινὰς ἂν
[10, 52]   καὶ εἰς τὸ λοιπὸν διαλλάττομαι·  νικᾷ   γὰρ ἡμᾶς χρηστὸς ὤν. τὸ
[10, 50]   καὶ τὸ κωλύειν φέροντες λόγοι,  ἐνίκα   δ´ τὰ δημοτικώτερα πρὸ
[10, 55]   ἀξιούντων τοὺς πατρίους φυλάττειν ἐθισμούς.  ἐνίκα   δὲ τῶν εἰς νέωτα
[10, 61]   ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ τρίτη, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι
[10, 53]   ὀγδοηκοστῆς καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ Λαρίσης,
[10, 26]   ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ πρώτη, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι δὲ
[10, 1]   ὀλυμπιὰς μὲν ἦν ὀγδοηκοστή, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Τορύμβας Θεσσαλὸς ἄρχοντος Ἀθήνησι
[10, 7]   πολλῶν εἷς εἶναι, νῦν γ´  ἡνίκα   ἔξεστί μοι τὸ τοῦ μάρτυρος
[10, 10]   φυλάξαντες νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν,  ἡνίκα   οὔτε προιδεῖν τι τῶν γινομένων
[10, 51]   εἰ πρότερόν τε πολλάκις καὶ  ἡνίκα   ὕπατος ἦν τῆς ἑτέρας προαιρέσεως
[10, 12]   Κλαύδιος καὶ ἔλεξε τοιάδε· Οὐ  δέδοικα,   Οὐεργίνιε, μή με ὑπολάβωσιν οὗτοι
[10, 38]   στρατηγικὰς πράξεις καὶ περὶ τὰ  πολιτικὰ   βουλεύματα ἀποδειξάμενον, ὅσην οὐδεὶς τῶν
[10, 31]   μὲν ὑπερόριος οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων,  πολιτικὰ   δέ τινα προσκρούσματα τοῖς δημάρχοις
[10, 27]   καθ´ ἑαυτόν, ἀλλὰ καὶ τὰ  πολιτικὰ   δοκῶν εἶναι φρονιμώτατος, γνώμην ἀπεφήνατο
[10, 1]   νόμους ἠξίου διοικεῖσθαι τά τε  ἰδιωτικὰ   καὶ τὰ δημόσια. οὔπω γὰρ
[10, 55]   τούτους τοὺς νόμους τά τε  ἰδιωτικὰ   συμβόλαια διαιρεῖν καὶ τὰ δημόσια
[10, 57]   ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων τὰ  ἰδιωτικὰ   συμβόλαια καὶ τὰ δημόσια, ὁπόσα
[10, 51]   τοῖς ἀναγκαίοις εἴξαντες, οὐκέθ´ ὅμοια  ἔγνωκα.   ἐβουλόμην δ´ ἂν μάλιστα μήτ´
[10, 41]   τε ἀξιώσει λαμπρότατοι καὶ ἑταιρίαις  μεγάλα   δυνάμενοι πλούτῳ τε καὶ δόξῃ
[10, 28]   ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε, πολλὰ δὲ καὶ  μεγάλα   καὶ οὐδ´ ὑπὸ τοῦ παντὸς
[10, 28]   ὑμῖν, Οὐεργίνιε, τοῖς τὰ  καλὰ   ταῦτα πολιτευομένοις; ἡμῖν μὲν οὖν,
[10, 2]   ὅσα μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ  σέλα   φερόμενα καὶ πυρὸς ἀνάψεις ἐφ´
[10, 36]   τῇ σπείρᾳ καὶ τοὺς πολεμίους  ἀνέστειλα   καὶ τοῦ μὴ περιπεσεῖν αἰσχύνῃ
[10, 44]   οὐ γὰρ κλέψοντες τὸ χωρίον,  ἀλλὰ   βίᾳ καὶ φανερῶς ἐξελοῦντες ἄνιμεν.
[10, 6]   ἐκ τοῦ δικαίου σοι περιγέγονεν.  ἀλλὰ   γὰρ ὅτι ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ
[10, 54]   οὐδὲν ἔτι τοῖς δημάρχοις προσεῖχον,  ἀλλὰ   διακλέψαι τὸν λοιπὸν χρόνον τῆς
[10, 46]   ὁρῶντες, οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο,  ἀλλὰ   διασπάσαντες τὰς τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς
[10, 30]   οὐδεμίαν ᾤοντο τῷ κοινῷ φέρειν,  ἀλλὰ   διδόναι καὶ μὴ ἀντιπράττειν παρῄνουν,
[10, 16]   γε οἱ προσβάλλοντες τοῖς ἐρύμασιν,  ἀλλὰ   διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ οὔτε
[10, 29]   πολίταις ταύτην συγχωρῆσαι τὴν χάριν,  ἀλλὰ   θανάτου τιμᾶσθε τὸ μεταδοῦναι τῷ
[10, 13]   μηνύματα οὐ κατὰ τούτων συνωμοσίας,  ἀλλὰ   καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ πονηρᾶς
[10, 23]   ὀργῇ ἐπιτρέψαντες ἐξήγαγον τὴν στρατιάν,  ἀλλὰ   καὶ δευτέραν ὡς αὐτὸν ἀπέστειλαν
[10, 17]   καὶ βασιλικὰς οὐ διώκοντες ἐξουσίας,  ἀλλὰ   καὶ διδομένας ἀναινόμενοι· φανήσονται γὰρ
[10, 46]   μόνον οὐδὲν παθόντες ὧν προσεδόκησαν,  ἀλλὰ   καὶ δόξαν ἐπιφανεστάτην ἐξενεγκάμενοι, πατέρα
[10, 34]   οὐ μόνον εἰς τὴν ἐξουσίαν,  ἀλλὰ   καὶ εἰς τὰ σώματα προπηλακισθέντες.
[10, 53]   τῇ πόλει τὰ δεινὰ ἦν,  ἀλλὰ   καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν· καὶ
[10, 29]   πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι στρατείας,  ἀλλὰ   καὶ ζῆν αἱρούμεθα σὺν ὑμῖν
[10, 49]   ἐπιφανεστάτους τῶν συστρατευσαμένων οὐ δημοτικούς,  ἀλλὰ   καὶ πατρικίους· ἐν οἷς ἦν
[10, 55]   πράσσουσι τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ,  ἀλλὰ   καὶ συνεργήσουσι καὶ πολλὴν εἴσονται
[10, 27]   πολέμια δεινότατος τῶν καθ´ ἑαυτόν,  ἀλλὰ   καὶ τὰ πολιτικὰ δοκῶν εἶναι
[10, 36]   ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν κοινούς,  ἀλλὰ   καὶ τὰς ἀπ´ αὐτῶν ἡδονάς
[10, 53]   δ´ οὐ μόνον τὴν Αἰκανῶν,  ἀλλὰ   καὶ τὴν Οὐολούσκων καὶ τὴν
[10, 30]   ὥστε μένειν ἐπὶ τοῖς καθεστηκόσιν,  ἀλλὰ   καὶ τὸν περὶ τῆς κληρουχίας
[10, 48]   πατρικίοις γινόμενον ἐκ τοῦ κωλύειν,  ἀλλὰ   καὶ φθόνον καὶ μῖσος, καὶ
[10, 5]   ἐφ´ οἷς ἥμαρτεν εἰς ὀλίγους,  ἀλλὰ   καὶ χάριν εἰδέναι περὶ ὧν
[10, 13]   πρὸς δὲ τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι,  ἀλλὰ   κἀκεῖ παρρησίᾳ δικαίᾳ χρήσομαι, διδάσκων
[10, 38]   ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν,  ἀλλὰ   κατὰ κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων
[10, 38]   κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὸ δυνάμενον,  ἀλλὰ   κατὰ τῶν φίλων· οὐδ´ ἡγοῦνται
[10, 11]   καθ´ ἡμῶν προσέχοντες τὸν νοῦν,  ἀλλὰ   κοινοὺς ἡγούμενοι τῆς πόλεως ἐχθρούς.
[10, 44]   τοῦ μὴ ἁλώσεσθαι τὸ ἀσφαλές.  ἀλλὰ   μάλιστα μὲν ἀνάθου τὴν γνώμην
[10, 9]   πατρικίους ἔφη τοὺς ταῦτα βεβουλευμένους,  ἀλλὰ   μόνους τοὺς νέους. ἐτόλμων δέ
[10, 20]   τοῖς ἐκ τοῦ συνεδρίου ἐδόκει,  ἀλλὰ   πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ τοὺς ὑπάτους
[10, 17]   πρὸς ἐκείνους τοὺς ἄνδρας ὁμοιότητα.  ἀλλὰ   περὶ μὲν τούτων ἅλις. ~Ὁ
[10, 33]   ἄρχειν ἑξῆς αἱρεθέντες, οὐχ ἁπλοῦς,  ἀλλὰ   ποικίλος τις ἐγένετο καὶ μεγάλων
[10, 57]   κρατίστου χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ δόκησιν,  ἀλλὰ   πολὺ μᾶλλον κατ´ ἰδίαν
[10, 11]   οἷοι μηδὲ καθ´ ἓν εὐγνωμονεῖν,  ἀλλὰ   πρὸς ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ τοῦ
[10, 22]   πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων λόγος,  ἀλλὰ   πρὸς ταύτην λαλεῖτε τὴν φηγόν·
[10, 51]   τὴν ἰδίαν ἔχθραν χάριν,  ἀλλὰ   πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον ἀποδεικνύμενος
[10, 24]   ὅπως ἠγάπησε τηλικαύτης τιμῆς τυχών,  ἀλλὰ   προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται ἄρα καὶ
[10, 2]   γῆν πολὺς οὐ χιόνα καταφέρων,  ἀλλὰ   σαρκῶν θραύσματα ἐλάττω τε καὶ
[10, 25]   οὐκ ἐχρήσατο παντὶ τῷ νόμῳ,  ἀλλὰ   συναγαγὼν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[10, 49]   ἔρχεται, καὶ πάντες τοῦτο ἴσασιν·  ἀλλὰ   συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ
[10, 33]   οὔτε συγγνώμην οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν,  ἀλλὰ   ταῖς ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις
[10, 17]   μικρὸν ἐοικότες ἐκείνοις οἱ νῦν,  ἀλλὰ   τἀναντία πάντα ἐπιτηδεύοντες, πλὴν πάνυ
[10, 28]   παραχωρῆσαι μήτε παίδων μήτε πόλεων,  ἀλλὰ   τὰς μὲν ἐμπρῆσαι, τὰς δὲ
[10, 42]   τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται σωτηρίας αἴτιον,  ἀλλὰ   τὰς οὐσίας αὐτῶν ἱερὰς εἶναι
[10, 11]   οὐχ ἡμᾶς εἶναι κυρίους ἀξιώσουσιν,  ἀλλὰ   τὴν βουλὴν καὶ τοὺς ὑπάτους;
[10, 51]   βουλή, καὶ ὅτι οὐδὲν ἀδικῶν,  ἀλλὰ   τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας ἕνεκα,
[10, 28]   καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας ἀνεστήσατε.  ἀλλὰ   τί τῷ δήμῳ ταῦτ´ ἐπιτιμῶ,
[10, 1]   γραφαῖς ἅπαντα τὰ δίκαια τεταγμένα·  ἀλλὰ   τὸ μὲν ἀρχαῖον οἱ βασιλεῖς
[10, 31]   διέμεινάν γ´ ἐπὶ τῆς ὀργῆς,  ἀλλὰ   τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ τοῦ
[10, 50]   τέως γὰρ οὐχ ἅπασιν ἐξῆν,  ἀλλὰ   τοῖς ὑπάτοις μόνοις. τὸ μέντοι
[10, 28]   ἡμῖν εὔνουν καὶ πρόθυμον ἀπολεῖται,  ἀλλὰ   τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον αἱρησόμεθα
[10, 46]   καὶ οὐ τοσούτους εἶναι δόξαντες,  ἀλλὰ   τὸν ἕτερον ἥκειν ὕπατον ἄγοντα
[10, 38]   ἐλευθέραν οὐδὲ διᾶραι τὸ στόμα,  ἀλλὰ   τὸν μὲν εἰπόντα περὶ τῆς
[10, 42]   ὑπάτους ἄγειν ὑπὸ τὴν δίκην,  ἀλλὰ   τοὺς ὑπηρετοῦντας αὐτοῖς ἰδιώτας, ὧν
[10, 38]   μέρος, ὧν ὑμῖν ὑπέδειξα ἐγώ.  ἀλλὰ   τούτων γ´ οἱ πλείους οὐδ´
[10, 38]   ἔτι τὸ κινδύνευμα τοῦτο ὑπέδυ,  ἀλλὰ   τριακοστὸν ἔτος τοῦτο ἀνεχόμεθα ὥσπερ
[10, 50]   ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι τὰς γνώμας,  ἀλλὰ   φανερῶς τὰ τοῦ δήμου πολιτευόμενοι
[10, 10]   ἡμῖν ἐφαίνετο τῶν προσαγγελλομένων δεινῶν,  ἀλλὰ   φῆμαι μετέωροι, καὶ τὸ βεβαιῶσον
[10, 40]   δήμαρχος Ἰκίλλιος ἀναστὰς τὰ μὲν  ἄλλα   ἔφη πάντα ὀρθῶς εἰπεῖν Σίκκιον
[10, 48]   τὴν ἀρχήν· οἳ τά τ´  ἄλλα   θεραπεύοντες τὸν δῆμον διετέλεσαν καὶ
[10, 41]   ἑπόμενον αὐτοῖς {καὶ τὸ κατ´  ἄλλα   καὶ ἄλλα μέρη τῆς ἀγορᾶς
[10, 49]   παρελθὼν Σίκκιος τά τε  ἄλλα   κατηγόρει τοῦ ἀνδρός, ὅσα ὑπατεύων
[10, 41]   {καὶ τὸ κατ´ ἄλλα καὶ  ἄλλα   μέρη τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ θορύβου
[10, 20]   τῇ Ῥωμαίων πόλει τά τε  ἄλλα   μετὰ προθυμίας συμπράττοντες διετέλουν, καὶ
[10, 32]   τῷ δήμῳ παραδιδόναι· τὰ δὲ  ἄλλα,   ὅσα ἦν δημόσια, χωρὶς ὠνῆς
[10, 38]   ἡμᾶς· οἵ γε τὰ μὲν  ἄλλα,   ὅσα ὑβρίζοντες ἡμᾶς μικρὰ καὶ
[10, 25]   Ῥώμην ἐκέλευσε φέρειν, τὰ δ´  ἄλλα   πάντα διελέσθαι κατὰ λόχους ἐπέτρεψε
[10, 32]   πολίτευμα εἰς πολλὰ μὲν καὶ  ἄλλα   συνοίσει τῇ πόλει, μάλιστα δὲ
[10, 21]   ἐσθῆτα καὶ τροφὰς καὶ ὅς´  ἄλλα   τοιαῦτα ἐδύναντο ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν. ἔπειτα
[10, 1]   ἐνιαυτὸν ὑπατεύουσιν ἀνέκειτο τά τε  ἄλλα   τῶν βασιλέων ἔργα καὶ
[10, 33]   συναγαγόντες εἰς ἐκκλησίαν τά τ´  ἄλλα   τῶν ὑπάτων κατεβόων, καὶ ὅτι
[10, 28]   καὶ τὴν ἡγεμονίαν καὶ πάντα  τἆλλα   ἀγαθά, ὅσα νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι,
[10, 39]   τυραννίδι τὴν ἐξουσίαν ἀπολωλεκότες. ~Ἐῶ  τἆλλα·   ἀλλ´ οἱ νῦν ἄρχοντες ὑμῶν,
[10, 53]   αὐτοὺς Αἰκανοὶ καὶ διεπρεσβεύοντο πρὸς  τἆλλα   ἔθνη, ὅσα Ῥωμαίοις πολέμια ἦν,
[10, 57]   συνεκάλει καὶ δόγματα ἐπεκύρου καὶ  τἆλλα   ἔπραττεν, ὅσα ἡγεμόνι προσῆκεν· οἱ
[10, 51]   ἀρχὴν καὶ χρόνον ὅσον καὶ  τἆλλα,   ὅπως ἂν αὐτῇ φαίνηται συνοίσειν,
[10, 14]   ὅπλα τε καὶ τροφὰς καὶ  τἆλλα   ὅσων δεῖ πολέμῳ πάντα εὐτρεπισάμενος,
[10, 24]   παρέστησαν ἐσθῆτά τε ἁλουργῆ καὶ  τἆλλα   παράσημα, οἷς πρότερον τῶν
[10, 17]   περιέθεσαν τούς τε πελέκεις καὶ  τἆλλα   παράσημα τῆς ἀρχῆς παραστήσαντες ἀκολουθεῖν
[10, 47]   τῶν Αἰκανῶν καὶ ἵππους καὶ  τἆλλα   ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε τὰς
[10, 45]   ποῦ νῦν ἐκεῖνά σου τὰ  πολλὰ   ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ καὶ τὰ
[10, 5]   δρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων ἐν ἁψιμαχίαις,  πολλὰ   δ´ ἴσως καὶ παθεῖν, οὔτε
[10, 12]   δι´ ἧς ἑκάτερον τούτοις ἔσται,  πολλὰ   δὲ βουλεύματα πειράζοντες καὶ στρέφοντες
[10, 28]   πολλὰς δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε,  πολλὰ   δὲ καὶ μεγάλα καὶ οὐδ´
[10, 60]   διημείβοντο ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι τὰς δίκας.  πολλὰ   δὲ τῶν ἐγκλημάτων καὶ οὐ
[10, 53]   θυσίας καὶ καθαρμοὺς ἐτράποντο· καὶ  πολλὰ   ἐνεωτερίσθη Ῥωμαίοις οὐκ ὄντα ἐν
[10, 37]   καλλίστην κατέχουσιν ἐξ αὐτῆς καὶ  πολλὰ   ἔτη κεκάρπωνται οὔτε δωρεὰν παρ´
[10, 52]   ὕπατοι συνελαμβάνοντο τῆς γνώμης ἀμφότεροι  πολλὰ   καὶ ἐκ παρασκευῆς συγκείμενα διεξιόντες,
[10, 5]   μειρακιώδους γεγονότα ἐπιδεικνύμενος, δι´ ἣν  πολλὰ   μὲν αὐτῷ συμβῆναι δρᾶσαι τῶν
[10, 32]   ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰς  πολλὰ   μὲν καὶ ἄλλα συνοίσει τῇ
[10, 2]   καὶ μείζω. τούτων τὰ μὲν  πολλὰ   μετάρσια προσπετόμεναι πτηνῶν ὅσαι εἰσὶν
[10, 21]   ταλαιπώρως τῶν ἔνδον ἀπομαχομένων οὐ  πολλὰ   πραγματευθεὶς κατὰ κράτος αἱρεῖ τὴν
[10, 40]   πρὶν ἡμέραν λαμπρὰν γενέσθαι τὰ  πολλὰ   τῆς ἀγορᾶς κατείχετο ὑπὸ τῶν
[10, 40]   ἑστῶτας ὑπομένειν, τοὺς δὲ κατὰ  πολλὰ   τῆς ἀγορᾶς μέρη συστρέψαντας ἑαυτοὺς
[10, 30]   δὲ τρεψάμενος τοὺς πολεμίους καὶ  πολλὰ   τῆς χώρας αὐτῶν κακώσας τοῦ
[10, 1]   ἦσαν. τούτων δὲ τὰ μὲν  πολλὰ   τοῖς τρόποις τῶν ἀρχόντων ἀριστίνδην
[10, 29]   νόμους εἰσφέρετε καινούς. ~Ταῦτα καὶ  πολλὰ   τούτοις ὅμοια εἰπὼν παρεστήσατο τοὺς
[10, 3]   τῶν τυράννων ἔθη. ταῦτα καὶ  πολλὰ   τούτοις ὅμοια παρ´ ἑκατέρων ἐπὶ
[10, 60]   τῶν ἀρχαιρεσίων ἐπέστη χρόνος,  πολλὰ   χαίρειν φράσαντες τοῖς τε πατρίοις
[10, 5]   δημοτικοὺς ὁρῶν ἀπελογεῖτο τὰ μὲν  πολλὰ   ψευδῆ τε καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς
[10, 9]   ἀπέδειξεν αὐτούς. ~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου  Ποπλικόλα   καὶ Γαΐου Κλαυδίου Σαβίνου τὴν
[10, 35]   τῆς πόλεως τοὺς δημοτικοὺς τὰ  ὅπλα   ἀναλαμβάνοντας εἰς τὸ ἱερὸν ὄρος,
[10, 29]   ὑπὲρ ὑμῶν τῶν νέων τὰ  ὅπλα   ἀναλήψονται, ἀλλ´ ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων
[10, 24]   σώμασι τὴν ἄδειαν τά τε  ὅπλα   ἀποθεμένοις καὶ καθ´ ἕνα διεξιοῦσιν
[10, 23]   λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ τὰ  ὅπλα.   ἀφικομένης δ´ εἰς Ῥώμην περὶ
[10, 43]   τοὺς πολίτας ἅπαντας ἐπὶ τὰ  ὅπλα.   ἐγένετο μὲν οὖν τις καὶ
[10, 24]   αὐτῷ δεδεμένους· αὐτοὶ δὲ τὰ  ὅπλα   θέντες ἐξέλιπον τὴν παρεμβολὴν διαπορευόμενοι,
[10, 47]   φέρων οὐθὲν ὅτι μὴ τὰ  ὅπλα,   καὶ διανύσας σπουδῇ τὴν ὁδὸν
[10, 35]   ἕτοιμοι πάντες ἦσαν ἐπὶ τὰ  ὅπλα   καὶ τὸν κατ´ ἀλλήλων πόλεμον.
[10, 47]   τόλμης τὸν ἄνδρα, λαβὼν τὰ  ὅπλα   καὶ τοὺς ἄλλους κελεύσας ἀναλαβεῖν,
[10, 28]   μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´ ἀναλαβόντες τὰ  ὅπλα   μετὰ τῶν βουλομένων σώζεσθαι τὴν
[10, 15]   ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἐπὶ τὰ  ὅπλα,   οἱ δὲ δήμαρχοι προσκαλεσάμενοι τὸν
[10, 46]   τοῦ χάρακος ἑαυτούς, οὐδὲ τὰ  ὅπλα   οἱ πολλοὶ φυλάξαντες. οἱ δὲ
[10, 34]   ἀναδῶσι τοῖς δημόταις, αὐτοὶ τὰ  ὅπλα   περιθήσειν τοῖς πατρικίοις. τοιούτων δὴ
[10, 15]   τι ποτ´ ἦν ἁρπάσαντες τὰ  ὅπλα   συνέτρεχον, οἱ μὲν ἐπὶ τὰ
[10, 47]   ὅτι τὰς ψυχὰς καὶ τὰ  ὅπλα   σώζοντες ἥκομεν, ἄλλο δὲ οὐδὲν
[10, 14]   συγκροτήσας δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων μάλιστα,  ὅπλα   τε καὶ τροφὰς καὶ τἆλλα
[10, 5]   οὐκ ἐνῆν ἀρνήσασθαι μικρὰ καὶ  φαῦλα   καὶ οὐκ ἄξια δημοσίας ὀργῆς
[10, 37]   ἐξ ὧν ἁπάντων ἀριστεῖα καὶ  σκῦλα   καὶ στεφάνους καὶ τὰς ἄλλας
[10, 15]   τὰ τέγη τῶν οἰκιῶν κατεῖχον  ἅμα   γυναιξὶν ὡς ἀπὸ τούτων ἀγωνιούμενοι
[10, 53]   προβάτων καὶ τῶν ἄλλων τετραπόδων  ἅμα   διαιτωμένων, τῆς νόσου. ὅσον μὲν
[10, 25]   αὐτῷ παραγενομένοις στρατιώταις καὶ τοῖς  ἅμα   Κοιντίῳ τῷ ταμίᾳ προαποσταλεῖσι. τοῖς
[10, 22]   ἐντὸς τείχους ἐπολέμουν πρὸς τοὺς  ἅμα   Οὐεργινίῳ δημάρχους τοὺς τέταρτον ἔτος
[10, 20]   τῇ αὐτῶν ἤδη γῇ. τούτων  ἅμα   προσαγγελλομένων οὐδεμίαν ἀναστροφὴν ἔτι ποιεῖσθαι
[10, 26]   ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ  ἅμα   προσαγγελλομένων ὑπό τε Λατίνων καὶ
[10, 44]   πᾶν τὸ ἀσφαλές· τε  ἅμα   σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´ ἄν,
[10, 28]   ὑμεῖς δὲ αὐτοῦ μένοντες οἰκουρεῖτε  ἅμα   ταῖς γυναιξίν, καλοὶ καὶ
[10, 24]   κεκοσμημένους ἐκπρεπέσι προσῆγον καὶ πελέκεις  ἅμα   ταῖς ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν ἐσθῆτά
[10, 16]   πέτρος ὑπερμεγέθης ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος  ἅμα   τήν τε νίκην αὐτὸν ἀφείλετο
[10, 40]   ἥκειν ἕωθεν εἰς τὴν ἀγορὰν  ἅμα   τοῖς ἑταίροις τε καὶ πελάταις,
[10, 27]   πείθηται δῆμος, τοὺς πατρικίους  ἅμα   τοῖς πελάταις καθοπλισαμένους τῶν τ´
[10, 46]   ἄλλη τῶν Ῥωμαίων φάλαγξ  ἅμα   τοῖς ὑπάτοις ἀπὸ τῆς διώξεως
[10, 31]   δοκιμάσωσι· καὶ περὶ τούτων εὐθὺς  ἅμα   τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν ἱερὰ
[10, 45]   πᾶσα στρατιὰ δι´ οἴκτου τὸ  πρᾶγμα   ἔλαβεν ὡς οὐκέτι ὀψομένη τοὺς
[10, 47]   οὐδὲ γὰρ βουλὴ τὸ  πρᾶγμα   μετρίως ἤνεγκεν, οὔτ´ ἐψηφίσατο
[10, 41]   ψήφους, οὐκέτι ἀνασχετὸν ἡγησάμενοι τὸ  πρᾶγμα   οἱ νεώτατοι τῶν πατρικίων διίστασθαι
[10, 11]   ἀξιοῦμεν ὑμᾶς, βουλή, ψηφίσασθαι  πρᾶγμα,   ὅπερ ἐστὶ δικαιότατον, τὴν ὑπὲρ
[10, 12]   ὡς ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι δεῖ  πρᾶγμα   οὕτως ὂν μέγα καὶ ἀναγκαῖον,
[10, 12]   στρέφοντες ἄνω καὶ κάτω τὸ  πρᾶγμα   τελευτῶντες ἐπὶ τοιοῦτον δή τινα
[10, 30]   τε δὴ ταῦτα καὶ γίνεται  δόγμα   βουλῆς· ἐξεῖναι τῷ δήμῳ δέκα
[10, 56]   τὰ δημόσια ἐπιτροπεύειν. ~Τοῦτο τὸ  δόγμα   λαβόντες οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς
[10, 48]   καὶ τὸ περὶ τῶν δημάρχων  δόγμα   προεβούλευσαν, ἐπειδὴ πλέον μὲν οὐδὲν
[10, 43]   τἀναντία. ὡς δ´ ἀνεγνώσθη τὸ  δόγμα   τῆς βουλῆς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,
[10, 4]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε γὰρ βουλῆς  δόγμα   ὑμᾶς οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν
[10, 40]   τοὺς μὲν περὶ αὐτὸ τὸ  βῆμα   καὶ τὸ ἐκκλησιαστήριον ἑστῶτας ὑπομένειν,
[10, 44]   Ῥωμιλίῳ προσήκουσα, καὶ τὸ  σύνθημα   διδοὺς καὶ εἰς τάξιν καθιστὰς
[10, 42]   τὴν περὶ τοῦ νόμου διάγνωσιν.  τίμημα   δ´ ἐφάνη ταῖς δίκαις ὁρίσαι
[10, 49]   ὕστερον ἡμέραις καὶ Οὐετούριος ἑάλω·  τίμημα   δὲ καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν,
[10, 17]   πεζῶν ὀγδοήκοντα τῶν τὸ μέγιστον  τίμημα   ἐχόντων Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον ἀποδεικνύουσιν
[10, 50]   τοῖς ὑπάτοις μόνοις. τὸ μέντοι  τίμημα   οὐκ ἐπὶ τοῖς ζημιοῦσιν, ὁπόσον
[10, 49]   τὸν ἄνδρα. ἦν δὲ τὸ  τίμημα   τῆς δίκης ἀργυρικόν, ἀσσάρια μυρία.
[10, 39]   ἔτι καὶ νῦν, δημόται,  φρόνημα   λαβόντες ἐλεύθερον {καὶ} τὸν γεωμορικὸν
[10, 7]   δ´ ἠγανακτοῦμεν πρὸς αὐτούς, ἐλεύθερον  ῥῆμα   εἰς τοῦτον εἶπε. δεινὸν δ´
[10, 16]   κατὰ χεῖρα γενναῖος ἄπιστόν τι  χρῆμα   περὶ αὑτὸν ποιήσας νεκρῶν ὑπὸ
[10, 15]   οἰκούντων τοὺς τόπους, ὅσοι μὴ  παραχρῆμα   ἐσφάγησαν, ἀγνοοῦντες οἱ πολλοὶ τὸ
[10, 24]   ἐσθῆτά τε ἁλουργῆ καὶ τἆλλα  παράσημα,   οἷς πρότερον τῶν βασιλέων
[10, 17]   τούς τε πελέκεις καὶ τἆλλα  παράσημα   τῆς ἀρχῆς παραστήσαντες ἀκολουθεῖν εἰς
[10, 59]   τῆς ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους τὰ  παράσημα   τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς ὡς πρότερον,
[10, 59]   εὐθὺς ἐξῄεσαν οἱ δέκα τὰ  παράσημα   τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας ἅπαντες ἐπαγόμενοι.
[10, 57]   τε ῥάβδους καὶ τὰ λοιπὰ  παράσημα   τῆς ὑπατικῆς εἶχεν ἐξουσίας, ὃς
[10, 37]   δόρατα δ´ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα δ´  ἐπίσημα   πέντε πρὸς τοῖς εἴκοσιν, ὧν
[10, 7]   ἔξεστί μοι τὸ τοῦ μάρτυρος  σχῆμα,   ἐπειδὴ οὐ τὸ τοῦ κατηγόρου,
[10, 59]   τὸ δημοτικὸν ἐκεῖνο καὶ μέτριον  σχῆμα   τῆς ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους τὰ
[10, 51]   ζημιωθῆναι. καίτοι τί γένοιτ´ ἂν  ἀτύχημα   πόλει μεῖζον τοὺς κρατίστους
[10, 30]   τῶν δημοτικῶν, εἴ τινα μὴ  νόμιμα   ἦν, ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος τὰ πολιτεύματα
[10, 17]   ὑφ´ ἑαυτοῦ μόνου πραχθέντα οὔτε  νόμιμα   οὔτε βέβαια ἔσεσθαι, τὰ δ´
[10, 4]   νόμος ἦν, ἐξαρνησαμένοις ἅπαντα τὰ  νόμιμα;   Ταῦτά τε δὴ τοῖς δημάρχοις
[10, 60]   αὐτοῖς εὐπρεπῶς τὰ γινόμενα ἔχῃ  παράνομα   καὶ δεινὰ ὄντα ὡς δὴ
[10, 17]   ἔσεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´ ἀμφοῖν  ἔννομά   τε καὶ κύρια. ταύτῃ διακρουσάμενος
[10, 49]   πάνυ ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος ἦν  ὄνομα   αὐτῷ. οὗτος ἔφη Μάρκον Ἰκίλλιον,
[10, 14]   καὶ χρήμασι δυνατός, Ἄππιος Ἑρδώνιος  ὄνομα,   καταλῦσαι τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐπεβάλετο
[10, 38]   πατρίδος ἐλευθέραν οὐδὲ διᾶραι τὸ  στόμα,   ἀλλὰ τὸν μὲν εἰπόντα περὶ
[10, 60]   νεωστὶ γραφεῖσι νόμοις, οὔτε βουλῆς  ψήφισμα   ποιήσαντες οὔτε δήμου διέμειναν ἐπὶ
[10, 54]   ὑπάτοις ἀξιοῦντες ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ  ψήφισμα   τῆς βουλῆς τοὺς νομοθέτας. οἱ
[10, 12]   ὑπόθεσίς ἐστι καὶ τί τὸ  βούλευμα   τῶν δημάρχων, ἀκούσατέ μου. οὐκ
[10, 30]   ἐν ἀρχῇ μηθένα. τοῦτο τὸ  προβούλευμα   οἱ περὶ τὸν Οὐεργίνιον λαβόντες
[10, 57]   οὐθενὸς ἔτι μεμφομένου τοῖς νόμοις  προβούλευμα   περὶ αὐτῶν ἐκύρωσαν. ἔπειτα τὸν
[10, 48]   ἐπὶ τῇ βουλῇ καὶ τὸ  κινδύνευμα   ἐν ἐλαφρῷ ἐποιοῦντο, ὑπισχνουμένων αὐτοῖς
[10, 38]   φόβος, καὶ οὐδεὶς ἔτι τὸ  κινδύνευμα   τοῦτο ὑπέδυ, ἀλλὰ τριακοστὸν ἔτος
[10, 15]   τισι καὶ διωρισμένοις ἐπὶ τὸ  κινδύνευμα   χωρεῖν. Εἰ μὲν οὖν, ἔφασαν
[10, 32]   ἐδίδασκέ τε, ὅτι τοῦτο τὸ  πολίτευμα   εἰς πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα
[10, 31]   καὶ ὕλης ἀνάπλεως. τοῦτο τὸ  πολίτευμα   εἰσάγων δήμαρχος τοῖς τότε
[10, 31]   εἰσέφερε γάρ τι καὶ οὗτος  πολίτευμα   καινὸν ἀξιῶν ἀπομερισθῆναι τοῖς δημόταις
[10, 38]   ἡμέτερον, ἐπεὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο  πολίτευμα   μετὰ τὸ ἔτος ἑνδέκατον ἀνενεοῦτο,
[10, 31]   δεδογμένα μήτ´ εἰσηγήσασθαί τινα καινὸν  πολίτευμα   μηθὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ βαλόμενον, ἐὰν
[10, 30]   τοῦ ὑπάτου, ὅτι τοῦτο τὸ  πολίτευμα   τῇ βουλῇ συγχωροῦντες οὐθενὸς ἄλλου
[10, 1]   ἄπειροι ἔτι ἦσαν. τὸ δὲ  πολίτευμα   τοῦτο πρῶτος μὲν ἐπείρασεν εἰσαγαγεῖν
[10, 7]   λήψομαι. δὲ πέπονθα, ὡς  ὠμὰ   καὶ ἀνήκεστα, ἀκούσατέ μου. ἀδελφὸς
[10, 11]   σὺν ὑμῖν ἠράμεθα, μὴ περιιδεῖν  ὠμὰ   καὶ ἀνόσια ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[10, 17]   ἕστηκεν ἔτι τὸ τῆς πόλεως  ἀξίωμα   καὶ τὸ σώζειν τὴν πρὸς
[10, 45]   στρατευσάμενος καὶ κατατετρωμένος ὅλον τὸ  σῶμα,   ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθες, ἄπιθι μήτε
[10, 8]   χρήμασι διεγγυηθὲν ἐλεύθερον εἶναι τὸ  σῶμα   μέχρι δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς
[10, 37]   μόνος, καὶ κατατετρωμένος ὅλον τὸ  σῶμα,   συγκατακτησάμενος τῇ πατρίδι πολλὴν
[10, 4]   νέοι αὐτῶν καθ´ ἑταιρίας διεξιόντες  ἀνὰ   τὴν πόλιν καὶ τοὺς μὲν
[10, 24]   τε ὅπλα ἀποθεμένοις καὶ καθ´  ἕνα   διεξιοῦσιν ὑπὸ ζυγόν, Γράγχῳ δὲ
[10, 51]   προϊδέσθαι, καὶ κοινῇ καὶ καθ´  ἕνα   ἕκαστον ἰδίᾳ τὰ παρόντα εὖ
[10, 13]   τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν οὐδὲ καθ´  ἕνα   τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν, ἀλλ´ ἀθρόους
[10, 24]   διὰ τοῦ Ῥωμαίων χάρακος καθ´  ἕνα   ὑπὸ ζυγόν, καὶ τὴν Κορβιῶνα
[10, 37]   τοσούτοις δὲ τετιμημένος ἀριστείοις,  μηδένα   κίνδυνον ὀκνήσας πώποτε μηδ´ ἀπειπάμενος
[10, 59]   ἀρχὴν καθέξειν διὰ βίου καὶ  μηδένα   παρήσειν ἕτερον ἐπὶ τὰ πράγματα
[10, 3]   διατριβῇ τοῦ χρόνου λόγον μὲν  οὐδένα   ἔτι τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου
[10, 37]   χρόνον στρατευόμενος καὶ ταλαιπωρῶν καὶ  οὐδένα   κίνδυνον δεδιὼς οὐδὲ ὑπολογιζόμενος· ἐξ
[10, 48]   δεήσεις οὔτε ἀπειλὰς οὔτε κίνδυνον  οὐδένα   ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ καθῆκεν τοῦ
[10, 30]   δὲ τότε ὄντων ἐν ἀρχῇ  μηθένα.   τοῦτο τὸ προβούλευμα οἱ περὶ
[10, 13]   κακοῖς οὐδ´ ἀντειπεῖν αὐτοῖς ἀξιοῦσιν  οὐθένα   ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς ὑποψίας καὶ
[10, 1]   ἐν γραφαῖς ἅπαντα τὰ δίκαια  τεταγμένα·   ἀλλὰ τὸ μὲν ἀρχαῖον οἱ
[10, 31]   πᾶσιν ἦν ταῦτα κατ´ ἀρχὰς  δεδογμένα   μήτ´ εἰσηγήσασθαί τινα καινὸν πολίτευμα
[10, 7]   δημόται, μετὰ πάσης ἀληθείας  εἰρημένα   πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ
[10, 35]   τοὺς δημάρχους παρενόμησαν, ἐὰν τὰ  συγκεχωρημένα   τοῖς νόμοις λαμβάνωσιν, οἳ κελεύουσιν
[10, 15]   δὲ γενομένης ὡς ἐγνώσθη τὰ  κεκρατημένα   τῆς πόλεως φρούρια καὶ ὅστις
[10, 2]   τοὺς ἀγροὺς μέχρι πολλοῦ χρόνου  κείμενα   ἦν οὔτε χρόαν μεταβάλλοντα, οἵαν
[10, 15]   ὄντας, οἱ δ´ εἰς τὰ  παρακείμενα   πεδία· ὅσοι δ´ ἡλικίας ἐν
[10, 52]   ἀμφότεροι πολλὰ καὶ ἐκ παρασκευῆς  συγκείμενα   διεξιόντες, καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν
[10, 5]   ψευδῆ τε καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς  συγκείμενα   κατὰ τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς· ὅσα
[10, 1]   τινὰ ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις  ἀποκείμενα,   νόμων εἶχε δύναμιν, ὧν
[10, 9]   ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται, ταῦτα ὡς  ἀπηγγελμένα   τοῖς δημάρχοις λεγόντων. ἔφη δ´
[10, 12]   σχετλιάζωμεν καὶ τοῦ ζητεῖν τὰ  προσηγγελμένα   αἰτῶμεν τὴν ἐξουσίαν. ἐάν τε
[10, 46]   θάτερα τὰ πρὸς τοὺς μαχομένους  ἐστραμμένα   μέρη πᾶσα φυλάττουσα αὐτὸν
[10, 10]   σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα τὰ  κεκρυμμένα   βουλεύματα καὶ τὰς ἀνοσίους ἐπιχειρήσεις
[10, 9]   δὲ δήμαρχοι παρελθόντες ἐδείκνυσαν τὰ  προσαγγελλόμενα.   ἦν δὲ τοὺς λόγους
[10, 47]   ἐλθόντες ἐδήλωσαν τοῖς δημάρχοις τὰ  γενόμενα,   κἀκεῖνοι συναγαγόντες ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς
[10, 2]   λογισμοῖς καὶ τὰ θεῖα δείματα  προσγενόμενα,   ὧν ἔνια οὔτ´ ἐν δημοσίαις
[10, 60]   ἵνα δ´ αὐτοῖς εὐπρεπῶς τὰ  γινόμενα   ἔχῃ παράνομα καὶ δεινὰ ὄντα
[10, 57]   ἀκροωμένους τῆς πόλεως ἐγκλήματα τυγχάνοι  γινόμενα,   μετὰ πάσης ἀνασκοποῦντες ἕκαστα ἐπιεικείας
[10, 9]   παρεσκευασμένον ἁπάσῃ μηχανῇ κωλύειν τὰ  γινόμενα,   τῶν τε νέων τοὺς πλεῖστον
[10, 2]   μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ σέλα  φερόμενα   καὶ πυρὸς ἀνάψεις ἐφ´ ἑνὸς
[10, 28]   οὐδ´ ὑπὸ τοῦ παντὸς αἰῶνος  ἀφανισθησόμενα   τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας
[10, 2]   εὑρίσκετο γραφαῖς οὔτε κατ´ ἄλλην  φυλαττόμενα   μνήμην οὐδεμίαν. ὅσα μὲν γὰρ
[10, 60]   ὡς δὴ σὺν τῷ δικαίῳ  πραττόμενα,   δικαστήρια ἐφ´ ἑκάστῳ χρήματι ἀπεδίδοσαν·
[10, 60]   μένειν ἐντὸς τείχους, οἷς τὰ  πραττόμενα   ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ ἦν,
[10, 45]   εἰ μὲν ὑπομένεις πράττειν τὰ  προσταττόμενα,   χώρει διὰ ταχέων καὶ μὴ
[10, 13]   ὑμᾶς εἰδότων, πῶς τἀνθάδε  συνεδρευόμενα   ἐπισταμένων; τί ἀναβάλλεσθε καὶ μετὰ
[10, 2]   ἴσχουσι παλαιούμεναι σάρκες, οὔτε σηπεδόνι  διαλυόμενα,   ὦζέ τε ἀπ´ αὐτῶν οὐδὲν
[10, 10]   τοῖς ἔξωθεν ἐπιστελλομένοις τὰ ἐνθένδε  μηνυόμενα,   καὶ τὰ πράγματα οὐκέτι μέλλησιν
[10, 19]   ἀπεδίδου τοῖς δεομένοις ἐκ πολλῶν  παρειλκυσμένα   χρόνων, καὶ τὰ πλεῖστα τῶν
[10, 9]   ἔδοξεν αὐτοῖς εἶναι πράττειν τὰ  βεβουλευμένα,   πλασάμενοι γράμματα καὶ ταῦτα παρασκευάσαντες
[10, 60]   τὰ δικαστήρια ἐκ τῶν ἑταίρων  ἀποδεικνύμενα,   οἳ διημείβοντο ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι τὰς
[10, 60]   δ´ ἀφαιρούμενοι τὰς οὐσίας ἀδίκως.  ἵνα   δ´ αὐτοῖς εὐπρεπῶς τὰ γινόμενα
[10, 6]   τοῦ νῦν ἡμῖν μὴ συναγανακτεῖν.  ἵνα   δὲ μᾶλλον μάθῃς, ἡλίκον ἄρα
[10, 2]   Αὖλον Οὐεργίνιον δήμαρχοι τελειῶσαι ἐβούλοντο·  ἵνα   δὲ μὴ τοῦτο γένοιτο μηδὲ
[10, 37]   τιμὰς παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον·  ἵνα   δὲ συνελὼν εἴπω, μάχας μὲν
[10, 58]   καὶ ἐπὶ τοῖς ἤδη κεκυρωμένοις,  ἵνα   ἑκόντες τε καὶ ἄκοντες ἐν
[10, 18]   ἱερῶν τὰ σημεῖα καταφέρειν· καὶ  ἵνα,   ἔφη, πᾶσαν ἀπογνῶτε δημαγωγίαν ἐπὶ
[10, 9]   τὸν ἄνδρα κατάγεσθαι ξενικαῖς δυνάμεσιν,  ἵνα   φυλακὴ καταλυθείῃ νῦν τε
[10, 11]   συνωμοσίας, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν δεδιότας,  ἵνα   μὴ γένωνται καταφανεῖς, ἀποσπεύδειν τὴν
[10, 42]   τοῖς δημάρχοις ἐπιτελέσαι τὰς δίκας,  ἵνα   μή τι μεῖζον κωλυθέντες ἐξεργάσωνται
[10, 42]   φυγὴν μήτ´ ἄλλο ἐπίφθονον μηδέν,  ἵνα   μὴ τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται σωτηρίας
[10, 34]   οὐδὲν ἐξήνεγκεν βουλὴ τέλος,  ἵνα   μήτε τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν
[10, 50]   τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν,  ἵνα   ταῖς ἀρχαῖς ἐξῇ πάσαις τοὺς
[10, 42]   τῶν ἀνδρῶν ἐκχέαι τὴν χολήν,  ἵνα   τιθασώτεροι γένωνται τὸ λοιπόν, λαβόντες
[10, 59]   τοὺς πελέκεις ταῖς ῥάβδοις προσελάμβανον,  ἵνα   τὸ τῆς ὄψεως φοβερόν, ὡς
[10, 49]   Σίκκιος ποιῆσαί μοι δοκεῖ, ἀλλ´  ἵνα   τοῖς τε πατρικίοις ἐλάττων
[10, 17]   τινὸς χάριν εἰπεῖν προήχθην, ἀλλ´  ἵνα   φανερὸν γένηται πᾶσιν, οἷοι τότε
[10, 3]   τῆς βουλῆς προεστῶτες τοὺς εἰσφέροντας  καινὰ   πολιτεύματα δημάρχους καὶ καταλύειν ἀξιοῦντας
[10, 31]   τὸν ἀγόμενον ἀφελέσθαι, καίτοι  δεινὰ   δοκοῦντες ὑβρίσθαι, ἀδύνατοι ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο
[10, 43]   ἀγώνων καὶ τῇ παρὰ τὰ  δεινὰ   εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ ἄλλου ἄμεινον.
[10, 53]   μόνον ἐν τῇ πόλει τὰ  δεινὰ   ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν
[10, 5]   εἶχον καὶ μένειν παρὰ τὰ  δεινὰ   ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ ἀσφαλὲς
[10, 10]   καὶ μέλλουσι δρᾶν, βουλή,  δεινὰ   καὶ ἀνόσια ἔργα, οὔτε θεῖον
[10, 2]   τε καὶ εὐχαῖς ἀποτρέψαι τὰ  δεινά·   καὶ κρείττους ἔσεσθαι τῶν ἐχθρῶν.
[10, 7]   δίδωσί μοι, παρὰ τούτου λαβεῖν  δεινὰ   καὶ πέρα δεινῶν πεπονθώς· κωλυθεὶς
[10, 48]   παρελθόντα ἐνιαυτὸν συμφορὰ νεωστὶ γενομένη  δεινὰ   μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου παθόντων,
[10, 60]   τὰ γινόμενα ἔχῃ παράνομα καὶ  δεινὰ   ὄντα ὡς δὴ σὺν τῷ
[10, 16]   ἐρύμασιν, ἀλλὰ διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ  δεινὰ   οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀναπαυόμενοι
[10, 13]   εἴπατε μοι, Οὐεργίνιε, οἱ τὰ  δεινὰ   πεισόμενοι, παρὰ τίνων ἐδέξασθε τὰ
[10, 42]   ἀπέδοσαν. καὶ τὰ μὲν κατεπείγοντα  δεινὰ   τοῦτον τὸν τρόπον χρησαμένων τοῖς
[10, 16]   ὀλίγον· οὔτε τῆς παρὰ τὰ  δεινὰ   ὑπομονῆς, ἣν πολλοῖς καταστήσαντες πολέμοις
[10, 45]   φθόνου τῶν πατρικίων. ποῦ νῦν  ἐκεῖνά   σου τὰ πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ
[10, 14]   τούς τε ἄλλους πολίτας, οἳ  ταπεινὰ   πράττοντες διὰ φθόνου καὶ μίσους
[10, 36]   φίλοις δυνατοὺς ἐσφετερισμένους ὁρῶσι τὰ  κοινὰ   καὶ καρπουμένους ἐκ τοῦ βιαιοτάτου,
[10, 37]   οὐδὲ πολιτικὸν ὀλίγους σφετερίσασθαι τὰ  κοινά,   οὐ μὴν ἀλλ´ εἶχέ γέ
[10, 35]   μὴ παραχωρεῖν τῆς πόλεως μηδὲ  κοινὰ   πάντων ἐγκλήματα ποιεῖν, ὑπὲρ ὧν
[10, 1]   ἀκόλουθα ἦν· κομιδῇ δ´ ὀλίγα  τινὰ   ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις ἀποκείμενα,
[10, 57]   τὴν ἡγεμονίαν παραλαμβάνοντος εἰς συγκείμενόν  τινα   ἡμερῶν ἀριθμόν. ἅπαντες δ´ ἐξ
[10, 38]   ὑπερηφανίας, ὥστ´ οὐδὲ φωνὴν ἀξιοῦσί  τινα   ἡμῶν ἀφιέναι περὶ τῆς πατρίδος
[10, 37]   ὧν ἐννέα ἦσαν, οὓς μονομαχῆσαί  τινα   ἡμῶν προκαλεσαμένους ἑκούσιος ὑποστὰς ἐνίκησα.
[10, 57]   τὰ πράγματα πολιτείας κόσμον τοιόνδε  τινὰ   καθίστανται· εἷς μὲν αὐτῶν τάς
[10, 31]   κατ´ ἀρχὰς δεδογμένα μήτ´ εἰσηγήσασθαί  τινα   καινὸν πολίτευμα μηθὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ
[10, 12]   πρᾶγμα τελευτῶντες ἐπὶ τοιοῦτον δή  τινα   λογισμὸν ἦλθον· αἰτιασώμεθα συνίστασθαί τινας
[10, 37]   οὐ μὴν ἀλλ´ εἶχέ γέ  τινα   λόγον πλεονεξία τῶν ἀνθρώπων·
[10, 30]   τοῖς εἰσηγήμασι τῶν δημοτικῶν, εἴ  τινα   μὴ νόμιμα ἦν, ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος
[10, 51]   δεινοῖς μετανοεῖν, μήτε τῶν ἄλλων  τινά,   οὗ τι καὶ μικρὸν ὄφελος
[10, 22]   λαλεῖτε τὴν φηγόν· δείξας αὐτοῖς  τινα   πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ τοιαῦτα
[10, 27]   παρὼν ἀγωνιεῖσθαι, οὔτε τῶν ἄλλων  τινὰ   πρεσβυτέρων, οἷς ἐστιν ἐλευθερίας τε
[10, 31]   οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων, πολιτικὰ δέ  τινα   προσκρούσματα τοῖς δημάρχοις πρὸς τοὺς
[10, 19]   πενίαν δυσγένειαν ἄλλην  τινὰ   ταπεινότητα ὑπὸ τῶν κρειττόνων κατισχυομένους,
[10, 31]   τὸ αὐτὸ δοκῇ, μήτε ἐναντιωθῆναί  τινα   τοῖς πραττομένοις, ὅς´ ἂν αἱ
[10, 12]   ἁμαρτάνειν δοκεῖ μοι Οὐεργίνιος, εἴ  τινα   ὑπείληφεν ἡμῶν ἐρεῖν, ὡς
[10, 17]   δὲ τηνικαῦτα Κοίντιος ἄρουράν  τινα   ὑπεργαζόμενος εἰς σποράν, αὐτὸς ἀκολουθῶν
[10, 51]   τίνας ἑλέσθαι δεήσει νομοθέτας καὶ  ἥντινα   ἕξοντας ἀρχὴν καὶ χρόνον ὅσον
[10, 46]   Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε, παρὰ τὴν  λαγόνα   τοῦ ὄρους ἦγεν. ἔπειτα ἦν
[10, 54]   καὶ ἀθυμίας ἐμπεσούσης τῷ ἀνδρὶ  τηκεδόνα   δυσαπάλλακτον ἐργάσασθαι νόσον. ταύτην δὲ
[10, 44]   τις οὖσα τύχῃ, πρὸς πολλῷ  πλείονα   τὴν σὺν ἐμοὶ δύναμιν
[10, 2]   κατέσκηψεν εἰς γῆν πολὺς οὐ  χιόνα   καταφέρων, ἀλλὰ σαρκῶν θραύσματα ἐλάττω
[10, 45]   ἰδὼν καὶ ἀντὶ τῶν ὅπλων  ἀκόνα   πάλιν τοὺς λόγους, οἷς χρήσῃ
[10, 10]   τῶν ὑμετέρων φυγάδων Καίσωνα Κοίντιον  ἡγεμόνα,   ὃν ἐπὶ φόνοις πολιτῶν καὶ
[10, 46]   ὃν τοῖς νεωτάτοις συλλαβεῖν κελεύσας  ἡγεμόνα   ποιεῖται τῆς ὁδοῦ. κἀκεῖνος αὐτοὺς
[10, 36]   ἀπολωλεκότος ἐν τῇ μάχῃ τὸν  ἡγεμόνα.   ~Ταῦτ´ ἐστίν, δημόται, τὰ
[10, 36]   καὶ ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν  ἡγεμόνα   τῆς σπείρας ἀποδείξας. ἑτέρου τε
[10, 25]   φρουρὰν αὐτῆς ὑπολιπὼν τόν τε  ἡγεμόνα   τοῦ πολέμου καὶ τοὺς ἄλλους
[10, 46]   ἤδη διεληλυθὼς τόπον εὑρίσκει κατὰ  δαίμονα   ἄνδρα ἐξ ἀγροῦ ποθεν ἀπιόντα,
[10, 33]   μὲν τοὺς πολέμους μεγάλην καὶ  εὐδαίμονα   γινομένην τὴν πόλιν, διὰ δὲ
[10, 15]   πολιτικὰς διατριβὰς τὰ μέτρια καὶ  εὐγνώμονα.   ἐπειδὴ δὲ τοῖς πλείοσι τῶν
[10, 52]   τὸ μὴ τὰ ἴδια ἔχθη  κρείττονα   γίνεσθαι τῶν κοινῇ χρησίμων, ἀλλ´
[10, 40]   τῆς ζητήσεως γινομένης, ὃς ἔμελλε  κρείττονα   ποιήσειν τὴν δίκην τῆς βίας.
[10, 51]   πολλοὺς ἤδη τὸν ὑπὲρ ὑμῶν  ἀγῶνα   αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ
[10, 44]   καὶ παρασκευαζόμεθα τὰ πρὸς τὸν  ἀγῶνα   ἀμφότεροι, χώρει τὴν πλαγίαν ἐκείνην
[10, 43]   πολλοὶ καὶ τοῦ δήμου τὸν  ἀγῶνα   ἑκόντες ὑπέμειναν· οἱ μὲν ἐπιεικέστατοι
[10, 48]   καὶ νέων οὐκ ἐάσειν τὸν  ἀγῶνα   ἐπιτελεσθῆναι. οἱ δὲ δήμαρχοι πάντα
[10, 30]   τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ οὗ τὸν  ἀγῶνα   ἐποιοῦντο. Ὁράτιος δὲ τρεψάμενος τοὺς
[10, 17]   τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον εἰς  ἀγῶνα   θανάτου καταστήσαντες οἱ δήμαρχοι τὴν
[10, 15]   δίκαιον δὲ ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τηλικοῦτον  ἀγῶνα   μέλλοντα τὸν δῆμον ὑπομένειν ἐπὶ
[10, 9]   τοῖς ὑπάτοις κατὰ τὸν τότε  ἀγῶνα.   οἱ παρειληφότες τὸ δεύτερον τὴν
[10, 28]   τὴν πατρίδα χωρήσομεν ἐπὶ τὸν  ἀγῶνα   τὰς ἀγαθὰς προβαλλόμενοι τῶν ἔργων
[10, 28]   ἄρασθαι τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος  ἀγῶνα,   ὑμῖν δὲ τοῖς ἐγκαταλιποῦσι καὶ
[10, 24]   ἕνα ὑπὸ ζυγόν, καὶ τὴν  Κορβιῶνα   κατὰ τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ
[10, 26]   ἀκμαιότατοι αὐτῶν νυκτὸς ἐλάσαντες ἐπὶ  Κορβιῶνα   πόλιν, ἣν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ
[10, 24]   ἀντιπαρασχεῖν ἑαυτῷ πόλιν τῶν σφετέρων,  Κορβιῶνα,   τὰ ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας λαβόντες
[10, 23]   ὅπερ καὶ συνέβη. φυλάξας γὰρ  αὐλῶνα   περικλειόμενον ὄρεσιν, ὡς ἐνέβαλον εἰς
[10, 17]   ἀποδεικνύουσιν ὕπατον, οὗ τὸν υἱὸν  Καίσωνα   Κοίντιον εἰς ἀγῶνα θανάτου καταστήσαντες
[10, 10]   εἰς ταῦτα τῶν ὑμετέρων φυγάδων  Καίσωνα   Κοίντιον ἡγεμόνα, ὃν ἐπὶ φόνοις
[10, 9]   τις Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους ὑποδεξαμένους  Καίσωνα   Κοίντιον τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου
[10, 13]   μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ, ὅτε Κοίντιον  Καίσωνα   τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ κρίνειν ἐπ´
[10, 26]   μεγάλῃ χειρὶ στρατεύσαντες ἐπὶ πόλιν  Ὀρτῶνα   τοῦ Λατίνων ἔθνους ἐξ ἐφόδου
[10, 38]   δέκατον ἐπιδειξάτω μέρος, ὧν ὑμῖν  ὑπέδειξα   ἐγώ. ἀλλὰ τούτων γ´ οἱ
[10, 6]   ἦσθα, καὶ τῆς καλοκἀγαθίας  δόξα   οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου σοι
[10, 45]   πολεμίων ἀποθανεῖν, ἐπειδὴ κἀγώ τις  ἔδοξα   εἶναι τῶν ἀξιούντων ἐλεύθερα φρονεῖν·
[10, 13]   οὗτοι· τὰ γὰρ πράγματα αὐτὰ  βοᾷ.   αἴτιοι δ´ ὑμεῖς οἱ τὰ
[10, 5]   ἰδιώταις αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν ᾐτιῶντο  πα–   θεῖν κατὰ τὸν νόμον ὑπέχειν
[10, 10]   ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν τὰ  λοιπὰ   ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ ψηφίσματος τὰς
[10, 51]   ἡμᾶς τέλος ἔχει, τὰ δὲ  λοιπὰ   ἔξεστιν ἐπανορθώσασθαι καὶ τοῦ μὴ
[10, 21]   τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ τὰ  λοιπὰ   λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ στρατιώταις
[10, 57]   τάς τε ῥάβδους καὶ τὰ  λοιπὰ   παράσημα τῆς ὑπατικῆς εἶχεν ἐξουσίας,
[10, 9]   ὡς διῆλθον αὐτά, παίοντες τὰ  μέτωπα   καὶ κατηφεῖς τὰς ὄψεις ποιήσαντες
[10, 28]   οὐ μεμπτὴ παρὰ θεῶν, ἐὰν  ἄρα   διαφύγητε τὴν παρ´ ἀνθρώπων κόλασιν.
[10, 28]   καθ´ ἡμᾶς ἀσφαλής· εἰ μὴ  ἄρα   ἐκείνῃ τῇ ψυχρᾷ ἐλπίδι ἐπαίρεσθε,
[10, 28]   ἐχθρῶν ἐσόμεθα· εἰ δέ τις  ἄρα   ἐνέστηκε δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ
[10, 28]   ἔργων ἐλπίδας· καὶ εἴ τις  ἄρα   θεὸς ἐπισκοπεῖ τοὺς καλοὺς καὶ
[10, 6]   τῶν πενήτων πολιτῶν τύχην, πονηρὸς  ἄρα   καὶ αὐτὸς ἦσθα, καὶ
[10, 24]   τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται  ἄρα   καὶ τούτου τοῦ ἐνιαυτοῦ
[10, 6]   οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ σκοπεῖτε, εἰ  ἄρα   καλῶς ὑμῖν ἔχει τοιούτου φείσασθαι
[10, 14]   πατρικίους ἔτι γενήσεσθαι. ἐὰν δὲ  ἄρα   μηθὲν αὐτῷ τούτων κατὰ νοῦν
[10, 17]   καὶ δακρύσας τοσοῦτον εἶπεν· Ἄσπορον  ἄρα   μοι τὸ χωρίον ἔσται τοῦτον
[10, 28]   τὰς δὲ κατασφάξαι, Ῥωμαίοις δ´  ἄρα,   οἷς ἑτέρων ἄρχειν πάτριόν ἐστιν,
[10, 15]   δόξαντα τῷ δήμῳ. ἦν δὲ  ἄρα   οὐθὲν αὐτῷ πεπρωμένον ἐπιτελέσαι τῶν
[10, 31]   ἐστὶ τὸ κράτος. τοῖς δ´  ἄρα   πᾶσιν ἦν ταῦτα κατ´ ἀρχὰς
[10, 10]   τῶν πενήτων χωρήσει, ἐάν τινες  ἄρα   περιέχωνται τῆς ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν,
[10, 12]   ταῖς αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ  ἄρα   τὰς καταγνώσεις δεδιότες συμβήσονται
[10, 6]   ἵνα δὲ μᾶλλον μάθῃς, ἡλίκον  ἄρα   τῇ πόλει κακὸν ἐπιτρέφων ἐλάνθανες,
[10, 60]   τὰ πραττόμενα ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων  ἀνιαρὰ   ἦν, ἀλλ´ ἀνεχώρουν εἰς τοὺς
[10, 37]   περιβραχιόνια χρύσεα, δόρατα δ´ ὀκτωκαίδεκα,  φάλαρα   δ´ ἐπίσημα πέντε πρὸς τοῖς
[10, 45]   καὶ τὰ δόρατα καὶ τὰ  φάλαρα   καὶ οἱ τῶν ὑπάτων στέφανοι
[10, 12]   ὅπως ἂν ὑμεῖς τ´ ἀναγκασθείητε  παρὰ   γνώμην αὐτοῖς εἶξαι, καὶ
[10, 28]   ἥξει δίκη τιμωρὸς οὐ μεμπτὴ  παρὰ   θεῶν, ἐὰν ἄρα διαφύγητε τὴν
[10, 7]   δὲ Λοκρητίου καὶ Τίτου Οὐετουρίου  παρα–   λαβόντων τὴν ἀρχὴν βουλόμενος αὐτὸν
[10, 10]   πάρεστιν ἡμῖν, δεδέγμεθα νεωστὶ  παρὰ   ξένων εὔνοιαν ἡμῖν ἐνδεικνυμένων, οὓς
[10, 30]   Κλαύδιος, υἱὸς Ἀππίου Κλαυδίου, τοῦ  παρὰ   πάντα τὸν χρόνον τοῖς εἰσηγήμασι
[10, 11]   βουλευσαμένων τὰς προσηκούσας, μάλιστα μὲν  παρὰ   πάντων, εἰ δὲ μή γε,
[10, 42]   πράγμασι, κοινὸν μὲν τοῦτο καὶ  παρὰ   πάντων ὁμολογούμενον εἰληφότες, τὸ μὴ
[10, 33]   ἐκείνην μὲν οὖν τὴν ἡμέραν  παρὰ   πολὺ κρείττους ἐγένοντο τῶν δημάρχων
[10, 16]   αὐτοῖς οὔτε τοῦ πλήθους,  παρὰ   πολὺ τῶν ἀντιπάλων προεῖχον, ὄφελος
[10, 1]   γὰρ τότε ἦν οὔτ´ ἰσονομία  παρὰ   Ῥωμαίοις οὔτ´ ἰσηγορία, οὐδ´ ἐν
[10, 57]   τῶν Ἑλληνικῶν νόμων καὶ τῶν  παρὰ   σφίσιν αὐτοῖς ἀγράφων ἐθισμῶν προὔθηκαν
[10, 43]   ἐμπειρίᾳ τε ἀγώνων καὶ τῇ  παρὰ   τὰ δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ
[10, 5]   ἐπὶ τούτοις εἶχον καὶ μένειν  παρὰ   τὰ δεινὰ ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν
[10, 16]   πολλῷ τὸ ὀλίγον· οὔτε τῆς  παρὰ   τὰ δεινὰ ὑπομονῆς, ἣν πολλοῖς
[10, 4]   ἀπερριμμένων, οἷς οὐθενὸς τῶν κοινῶν  παρὰ   τὰ ἴδια κέρδη φροντὶς ἦν,
[10, 50]   ὀλιγαρχικῶν εἰσάγουσα Τίτου Ῥωμιλίου γνώμη,  παρὰ   τὴν ἁπάντων δόξαν τῶν τε
[10, 29]   ὑπὸ τῶν λόγων, δεδοικώς, μὴ  παρὰ   τὴν ἑαυτοῦ γνώμην κοινωνεῖν ὑπομείνῃ
[10, 47]   τοῦ ἀγῶνος ἐνεφάνισε, καὶ ὅτι  παρὰ   τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τῶν
[10, 46]   οὐχ ἣν Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε,  παρὰ   τὴν λαγόνα τοῦ ὄρους ἦγεν.
[10, 4]   μὲν δικαίοις ταύτην τὴν ἀρχὴν  παρὰ   τῆς βουλῆς ἐλάβετε, τοῖς δ´
[10, 48]   τοῦ δήμου παθόντων, οὐδεμίαν δὲ  παρὰ   τῆς βουλῆς εὑρομένων βοήθειαν. Σίκκιος
[10, 13]   Οὐεργίνιε, οἱ τὰ δεινὰ πεισόμενοι,  παρὰ   τίνων ἐδέξασθε τὰ γράμματα ξένων;
[10, 16]   συμφοροῦντες {αὐτῶν} φακέλλους φρυγάνων καὶ  παρὰ   τοῖς ἀποτόμοις τῆς πέτρας βωμοὺς
[10, 33]   εἰ μή τις αὐτοῖς ἔσται  παρὰ   τοῦ δήμου βοήθεια. ~Συναγανακτοῦντος δ´
[10, 57]   τῆς δεκαδαρχίας ἔπαινον ἐκεῖνος ἐφέρετο  παρὰ   τοῦ δήμου. οὐ γὰρ μόνον
[10, 5]   πάσης καθαρὸς διαβολῆς, μίαν ἀπαιτῶν  παρὰ   τοῦ δήμου χάριν, φυλάξαι τὸν
[10, 17]   οἱ δήμαρχοι στάσιν ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν  παρὰ   τοῦ περιόντος ὑπάτου τὰς ὑποσχέσεις,
[10, 39]   τὰς περὶ αὐτῶν ψήφους, αἰτιασάμενοι  παρὰ   τοὺς ἱεροὺς νόμους βιάζεσθαι καὶ
[10, 7]   ἣν νόμος δίδωσί μοι,  παρὰ   τούτου λαβεῖν δεινὰ καὶ πέρα
[10, 22]   ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´ οὐ συγχωρεῖτε  παρὰ   τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν ὄντων ἀναπράττεσθαι
[10, 16]   τῶν συμμάχων ἀφικόμενον, ὅτι μὴ  παρὰ   Τυσκλάνων μόνον ἐν μιᾷ νυκτὶ
[10, 11]   πάντων, εἰ δὲ μή γε,  παρὰ   τῶν ἀρξάντων τῆς ἀθεμίτου συνωμοσίας.
[10, 52]   δήμου πρέσβεις ἀπεδείχθησαν οἱ τοὺς  παρὰ   τῶν Ἑλλήνων νόμους ληψόμενοι, Σπόριος
[10, 51]   δ´ εἰς Ἀθήνας· οἵτινες αἰτησάμενοι  παρὰ   τῶν Ἑλλήνων τοὺς κρατίστους νόμους
[10, 56]   ὑπατεύων, τρεῖς δὲ οἱ κομίσαντες  παρὰ   τῶν Ἑλλήνων τοὺς νόμους, Σπόριος
[10, 13]   συνᾴδουσαι τοῖς ξενικοῖς γράμμασι μηνύσεις  παρὰ   τῶν ἐνθάδε τίνες τ´ εἰσὶ
[10, 42]   γένωνται τὸ λοιπόν, λαβόντες ὁποσηνοῦν  παρὰ   τῶν ἐχθρῶν δίκην, ἄλλως τε
[10, 5]   εἴ ποτε ἁμάρτοι τι φιλανθρωπίαν  παρὰ   τῶν πολλῶν καὶ βοήθειαν. καὶ
[10, 28]   εἶναι μέρος πάντ´ ἀπολωλέκαμεν, ὅσα  παρὰ   τῶν προγόνων παραλαβόντες τοῖς
[10, 5]   ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ στεφάνους  παρὰ   τῶν στρατηγῶν ἔλαβε, πολιτῶν τε
[10, 16]   ἐπικουρικὸν δὲ αὐτοῖς οὐδὲν ἔφθασε  παρὰ   τῶν συμμάχων ἀφικόμενον, ὅτι μὴ
[10, 20]   πάντας οἱ ὕπατοι καὶ τὰς  παρὰ   τῶν συμμάχων δυνάμεις μεταπεμψάμενοι κατὰ
[10, 22]   τάς τε οἰκείας καὶ τὰς  παρὰ   τῶν συμμάχων δυνάμεις μίαν μὲν
[10, 24]   ἐκ τῶν ἀγρῶν, καὶ τὰς  παρὰ   τῶν συμμάχων ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος ἱππάρχην
[10, 11]   καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας ἡμῖν συνεισπράξαντας  παρὰ   τῶν ταῦτα βουλευσαμένων τὰς προσηκούσας,
[10, 38]   ὑφ´ ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ κληρονομίαν  παρὰ   τῶν τυράννων παραλαβόντες ἡμᾶς· οἵ
[10, 37]   στεφάνους καὶ τὰς ἄλλας τιμὰς  παρὰ   τῶν ὑπάτων ἔλαβον· ἵνα δὲ
[10, 42]   ἀνδράσι τὰς οὐσίας οἱ πατρίκιοι  παρὰ   τῶν ὠνησαμένων ἐκ τοῦ δημοσίου
[10, 7]   μᾶλλον ἠγάπησα. οὗτός μοι συνεδείπνει  παρὰ   φίλῳ, καὶ μετὰ ταῦτ´ ἀναστάντες
[10, 38]   τῶν τότε γενομένων, τοῦτον τὸν  ἄνδρα   αἰτιασάμενοι τυραννίδι ἐπιχειρεῖν καὶ ψευδέσι
[10, 31]   ἐκ τοῦ συνεδρίου παραιτουμένοις τὸν  ἄνδρα   ἀφῆκαν, τόν τε φθόνον ὑφορώμενοι
[10, 43]   τῶν νόμων, τιμῶντες δὲ τὸν  ἄνδρα   διὰ πολλὰς καὶ μεγάλας εὐεργεσίας,
[10, 5]   αὐτὸν ἀνθρώπων ἐμίσουν. τοῦτον τὸν  ἄνδρα   ἔγνωσαν οἱ δήμαρχοι πρῶτον ἐκποδὼν
[10, 46]   διεληλυθὼς τόπον εὑρίσκει κατὰ δαίμονα  ἄνδρα   ἐξ ἀγροῦ ποθεν ἀπιόντα, ὃν
[10, 25]   παντὸς ἀγαθοῦ τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν  ἄνδρα   εὖ ποιεῖν, ἐπαινέσας αὐτοὺς τῆς
[10, 49]   ψήφοις τῶν φυλῶν ἁλῶναι τὸν  ἄνδρα.   ἦν δὲ τὸ τίμημα τῆς
[10, 9]   κοινῆς γνώμης τῶν πατρικίων τὸν  ἄνδρα   κατάγεσθαι ξενικαῖς δυνάμεσιν, ἵνα
[10, 47]   φρονήσεως καὶ τῆς τόλμης τὸν  ἄνδρα,   λαβὼν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς
[10, 50]   φρονήσειν τε καὶ λέξειν τὸν  ἄνδρα   νεωστὶ τὴν ἐν τῷ δήμῳ
[10, 10]   παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ ταύτης μετρίας,  ἄνδρα   προσειλήφασιν εἰς ταῦτα τῶν ὑμετέρων
[10, 31]   πρῶτοι ἔμελλον θανάτῳ ζημιῶσαι τὸν  ἄνδρα   τὸ κελευσθὲν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων
[10, 24]   ἱππάρχην τ´ ἀποδείξας Λεύκιον Ταρκύνιον,  ἄνδρα   τῶν ἠμελημένων μὲν διὰ πενίαν,
[10, 49]   τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα μήτε ψυχῆς  ἄνδρα   ὑπατικὸν μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου
[10, 53]   καὶ τὴν Σαβίνων γῆν, καὶ  σφόδρα   ἐκάκωσε τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ δὲ
[10, 30]   τῆς βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι. καὶ  σφόδρα   ἐκίνησε τοὺς πολλοὺς λόγος.
[10, 20]   φυλάττοντες τὴν ἄκραν· ἔστι δὲ  σφόδρα   ἐχυρὰ καὶ οὐ πολλῆς δεομένη
[10, 16]   ὑποψία γὰρ ἅπαντας κατεῖχε μεγάλης  σφόδρα   κινήσεως, καὶ τὸ ἀντίπαλον ἅπαν
[10, 15]   τοὺς ἀναπεπταμένους αὐτῆς τόπους πολλοὺς  σφόδρα   ὄντας, οἱ δ´ εἰς τὰ
[10, 24]   κατὰ τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ  ἐλεύθερα   σώματα μόνον ἐξελθεῖν αἰτησάμενοι, περὶ
[10, 45]   τις ἔδοξα εἶναι τῶν ἀξιούντων  ἐλεύθερα   φρονεῖν· οὐ γὰρ εἰς ἄδηλον,
[10, 31]   ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν  ἱερὰ   θύσαντες ὅρκους ἔδοσαν ἀλλήλοις· οὕτως
[10, 2]   ἐξηνέχθη ταῦτ´ εἰς τὸ πλῆθος,  ἱερὰ   μὲν πρῶτον ἔθυσαν, οἷς
[10, 4]   ψῆφον ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιφέρουσιν, οὔτε  ἱερὰ   προθύεται τοῖς θεοῖς πρὸ τῶν
[10, 16]   ἐξαδυνατούντων τρίτῃ τὰ φρούρια ἐξεπολιόρκησαν  ἡμέρᾳ.   ἐν ταύτῃ τῇ μάχῃ πολλοὺς
[10, 48]   ἔφην, τῇ πρώτῃ τῆς ἀρχῆς  ἡμέρᾳ   θύσας εἰσιτήρια κατὰ νόμον, πρὶν
[10, 16]   ταῦτα ἦσαν, τῇ δ´ ἑξῆς  ἡμέρᾳ   λοχαγοί τε προσενέμοντο ὑπὸ τῶν
[10, 37]   συνέβη μοι λαβεῖν ἐν  ἡμέρᾳ   μιᾷ, ὅτε Σαβῖνος Ἑρδώνιος τὴν
[10, 42]   αἰτιώτατοι γενέσθαι. ~Τῇ δ´ ἑξῆς  ἡμέρᾳ   παραλαβόντες οἱ δήμαρχοι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[10, 8]   μέχρι δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς  ἡμέρᾳ   συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι τὸ πλῆθος,
[10, 38]   τ´ ἦσαν ἀνελεῖν, μιᾷ πρότερον  ἡμέρᾳ   τῆς δίκης ἀφανῶς ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι
[10, 7]   παρὰ τούτου λαβεῖν δεινὰ καὶ  πέρα   δεινῶν πεπονθώς· κωλυθεὶς δὲ τούτου
[10, 46]   μέρος τοῦ χάρακος ἐπὶ γὰρ  θάτερα   τὰ πρὸς τοὺς μαχομένους ἐστραμμένα
[10, 46]   ἀλλὰ καὶ δόξαν ἐπιφανεστάτην ἐξενεγκάμενοι,  πατέρα   καὶ σωτῆρα καὶ θεὸν καὶ
[10, 30]   ἣν Ἄππιον Κλαύδιον τὸν Γαΐου  πατέρα   πρῶτον ἰδεῖν, ἐὰν στασιάζῃ τὸ
[10, 24]   μήτε βοήθεια παραγένοιτο τοῖς Αἰκανοῖς  ἑτέρα   μήτε τροφαί, τὴν δὲ λοιπὴν
[10, 26]   ἐπὶ τῆς βουλῆς μάτην ἀναλισκομένων,  ἑτέρα   τις εἰσαχθεῖσα ὑπὸ τῶν δημάρχων
[10, 37]   νεανικὸν ἔργον, ἀνθ´ οὗ τὰ  ἡμέτερα   βίᾳ κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι καὶ οὐδ´
[10, 13]   εἴτε ὡς ἐγώ φημι πλάσματα  ὑμέτερα;   αἱ δὲ δὴ συνᾴδουσαι τοῖς
[10, 51]   βουλή, ὅσον μὲν χρόνον τὰ  ὑμέτερα   ἰσχυρὰ ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν ἀριστοκρατίαν
[10, 49]   πρὸς τὴν τιμωρίαν ὁρμὴ  προθυμοτέρα   μήτε ψυχῆς ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε
[10, 11]   καὶ τί μέλλουσιν ὑμᾶς πείθειν·  πότερα   μηδεμίαν ποιεῖσθαι ζήτησιν, ἀλλ´ ὑπεριδεῖν
[10, 22]   Ναύτιος, ἐπὶ δ´ Αἰκανοὺς Μηνύκιος.  ἀμφότερα   γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη κατὰ
[10, 50]   ὑπὸ τῶν κρατίστων ἀνδρῶν εἰς  ἀμφότερα   καὶ τὸ συγχωρεῖν καὶ τὸ
[10, 24]   αὐτὸν ἐπιόντα, καὶ γίνεται μάχη  καρτερά.   χρόνου δὲ πολλοῦ διελθόντος καὶ
[10, 38]   ἀσθενέστεροι μὲν οἱ πολέμιοι γεγόνασιν  ἐπιφανεστέρα   δὲ καὶ μείζων πατρίς;
[10, 10]   καὶ δι´ εὐλαβείας ἔχοντες, μὴ  ταχύτερα   δόξωμεν ὑμῖν βεβουλεῦσθαι μᾶλλον
[10, 50]   λόγοι, ἐνίκα δ´ τὰ  δημοτικώτερα   πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν εἰσάγουσα Τίτου
[10, 10]   δόξωμεν ὑμῖν βεβουλεῦσθαι μᾶλλον  φρονιμώτερα.   οὐ μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´ αὐτὰ
[10, 8]   τῇ Καίσωνος συμφορᾷ, πολὺ δὲ  χαλεπωτέρα   καὶ πλείων ἐγένετο ἔργοις τε
[10, 46]   δόξαν ἐπιφανεστάτην ἐξενεγκάμενοι, πατέρα καὶ  σωτῆρα   καὶ θεὸν καὶ πάντα τὰ
[10, 44]   μὲν ἀνάθου τὴν γνώμην  πεῖρα   γὰρ ἐπισφαλής εἰ δὲ πάντως
[10, 49]   ἐφ´ ἑαυτῷ τε καὶ τῇ  σπείρᾳ   γενομένην ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ· καὶ
[10, 36]   τά τε σημεῖα διέσωσα τῇ  σπείρᾳ   καὶ τοὺς πολεμίους ἀνέστειλα καὶ
[10, 33]   ἀγρῶν, δόξαντες οἱ δήμαρχοι προσειληφέναι  χεῖρα   ἀξιόμαχον ἐκκλησίας τε συνεχεῖς ἐποιοῦντο
[10, 16]   ῥώμῃ σώματος διάφορος καὶ κατὰ  χεῖρα   γενναῖος ἄπιστόν τι χρῆμα περὶ
[10, 38]   μὲν ἄλλα, ὅσα ὑβρίζοντες ἡμᾶς  μικρὰ   καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς ἅπαντες
[10, 5]   ὅσα δ´ οὐκ ἐνῆν ἀρνήσασθαι  μικρὰ   καὶ φαῦλα καὶ οὐκ ἄξια
[10, 3]   ὑπ´ αὐτῶν νόμους κεῖσθαι ἐν  ἀγορᾷ   ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις
[10, 57]   ἐγχαράξαντες αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν ἐν  ἀγορᾷ   τὸν ἐπιφανέστατον ἐκλεξάμενοι τόπον. καὶ
[10, 9]   ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος καθημένοις ἐν  ἀγορᾷ,   ὡς διῆλθον αὐτά, παίοντες τὰ
[10, 9]   τοῦ δήμου καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι στρατηγὸν  αὐτοκράτορα   τῶν ἐθνῶν καὶ πολλὰς δυνάμεις
[10, 48]   τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν  συμφορὰ   νεωστὶ γενομένη δεινὰ μὲν ὑπὸ
[10, 8]   νέων φιλοτιμία σωφρονισθεῖσα τῇ Καίσωνος  συμφορᾷ,   πολὺ δὲ χαλεπωτέρα καὶ πλείων
[10, 2]   τῆς φιλονεικίας ἀναστήσεται τῇ πόλει  συμφορά.   συνήπτετο δὲ τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς
[10, 53]   λειτουργίας ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ τῇ  συμφορᾷ   τῶν τε ὑπάτων ἅτερος ἀποθνήσκει,
[10, 53]   ἔτι ἐρρωμένοις τοῦ πνεύματος  ἀποφορὰ   ταχείας ἔφερε τοῖς σώμασι τὰς
[10, 55]   κράτιστα καὶ τῇ Ῥωμαίων πόλει  πρόσφορα   νομοθετήσεσθαι. τὰ δὲ γραφέντα ὑπὸ
[10, 44]   δοκεῖ. ὑψηλή τε γὰρ  πέτρα   καὶ ἀπότομος, ἐφ´ ἧς
[10, 45]   καὶ τὰ ἐκ τῶν μονομαχιῶν  λάφυρα   καὶ πᾶσα ἄλλη βαρύτης,
[10, 21]   ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ τὰ λοιπὰ  λάφυρα   πωλεῖν· τοῖς δὲ στρατιώταις ἐσθῆτα
[10, 20]   τὴν ἄκραν· ἔστι δὲ σφόδρα  ἐχυρὰ   καὶ οὐ πολλῆς δεομένη φυλακῆς.
[10, 51]   ὅσον μὲν χρόνον τὰ ὑμέτερα  ἰσχυρὰ   ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν ἀριστοκρατίαν αὔξων
[10, 28]   εἰ μὴ ἄρα ἐκείνῃ τῇ  ψυχρᾷ   ἐλπίδι ἐπαίρεσθε, ὡς διαφθαρέντων τῶν
[10, 46]   Σίκκιος ἦν, ὅς, ἐπειδὴ τέλος  ἑώρα   τὰ τῶν πολεμίων ἔχοντα σκότους
[10, 16]   τῶν μὲν κάτωθεν ἐπὶ τὰ  μετέωρα   βαλλομένων βραδεῖαί τε καὶ ἀσθενεῖς,
[10, 15]   συνέτρεχον, οἱ μὲν ἐπὶ τὰ  μετέωρα   χωρία τῆς πόλεως, οἱ δ´
[10, 6]   Κοίντιε, τε ἄλλη μαρτυρεῖται  πᾶσα   ἀρετὴ καὶ πρὸς τοὺς
[10, 45]   ἐκ τῶν μονομαχιῶν λάφυρα καὶ  πᾶσα   ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´
[10, 46]   πρὸς τοὺς μαχομένους ἐστραμμένα μέρη  πᾶσα   φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις ἐτράπετο
[10, 45]   πορευομένους· καὶ ἄλλη δὲ  πᾶσα   στρατιὰ δι´ οἴκτου τὸ πρᾶγμα
[10, 37]   τιμὰς καὶ χάριτας ἀφανίσαι. καὶ  διετέλεσα   πάντα τὸν μεταξὺ χρόνον στρατευόμενος
[10, 37]   τινα ἡμῶν προκαλεσαμένους ἑκούσιος ὑποστὰς  ἐνίκησα.   οὗτος μέντοι Σίκκιος, πολῖται,
[10, 7]   ὃν ἐγὼ πάντων ἀνθρώπων μᾶλλον  ἠγάπησα.   οὗτός μοι συνεδείπνει παρὰ φίλῳ,
[10, 38]   ἐκ τοῦ δήμου φανεῖεν τὰ  ἴσα   κακοπαθήσαντες. οὐ γάρ ἐστιν αὐτῶν
[10, 37]   ἀποδεῖξαι δυνάμενοι. καὶ εἰ μὲν  ἴσα   τοῖς ἄλλοις ἡμῖν ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´
[10, 58]   ἐφαίνετο, ὡς ἂν ἐξ ὀλίγου  συντεθεῖσα   χρόνου, καὶ ἐπὶ τοῖς ἤδη
[10, 8]   ἐπαύσατο τῶν νέων φιλοτιμία  σωφρονισθεῖσα   τῇ Καίσωνος συμφορᾷ, πολὺ δὲ
[10, 26]   βουλῆς μάτην ἀναλισκομένων, ἑτέρα τις  εἰσαχθεῖσα   ὑπὸ τῶν δημάρχων ἐπὶ τῇ
[10, 43]   νόμου εἰσφερόντων λόγον αἰφνιδίως τις  ἀπαγγελεῖσα   πολεμίων ἔφοδος ἐπὶ τὴν τῶν
[10, 5]   ἐποιήσαντο κατ´ αὐτοῦ λόγους, διεξιόντες  ὅσα   βίᾳ διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν εἰς τοὺς
[10, 5]   συγκείμενα κατὰ τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς·  ὅσα   δ´ οὐκ ἐνῆν ἀρνήσασθαι μικρὰ
[10, 32]   κτησάμενοι, ταῦτα τοὺς κυρίους κατέχειν·  ὅσα   δὲ βιασάμενοί τινες κλοπῇ
[10, 26]   σωμάτων ἠνδραποδίσαντο, καὶ τῶν χρημάτων  ὅσα   δύναμις ἦν αὐτοῖς φέρειν συσκευασάμενοι
[10, 49]   τοῦτο ἴσασιν· ἀλλὰ συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε,  ὅσα   δύναται, καὶ τῆς αὐτῆς ἐκείνῳ
[10, 7]   δὲ κεκραγότος καὶ ἀμυνομένου τοσαῦτα  ὅσα   ἐδυνάμην, ἐκεῖνον ἤδη νεκρὸν κείμενον
[10, 57]   δόγματα ἐπεκύρου καὶ τἆλλα ἔπραττεν,  ὅσα   ἡγεμόνι προσῆκεν· οἱ δ´ ἄλλοι
[10, 32]   δήμῳ παραδιδόναι· τὰ δὲ ἄλλα,  ὅσα   ἦν δημόσια, χωρὶς ὠνῆς τὸν
[10, 34]   τὴν ἐξ αὐτῶν βοήθειαν, διεξιόντες  ὅσα   ἦσαν πεπονθότες ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[10, 22]   τῶν ἀγρῶν συνήρπασε καὶ βοσκήματα,  ὅσα   κατέλαβε, καὶ τοὺς καρποὺς τῆς
[10, 2]   κατ´ ἄλλην φυλαττόμενα μνήμην οὐδεμίαν.  ὅσα   μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ σέλα
[10, 32]   νόμον εἰσέφερεν. ἦν δὲ τοιόσδε·  Ὅσα   μὲν ἰδιῶταί τινες εἶχον ἐκ
[10, 28]   ἡγεμονίαν καὶ πάντα τἆλλα ἀγαθά,  ὅσα   νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς
[10, 28]   ὑμῖν εἶναι μέρος πάντ´ ἀπολωλέκαμεν,  ὅσα   παρὰ τῶν προγόνων παραλαβόντες
[10, 53]   καὶ διεπρεσβεύοντο πρὸς τἆλλα ἔθνη,  ὅσα   Ῥωμαίοις πολέμια ἦν, παρακαλοῦντες ἐπὶ
[10, 26]   ἔθνους ἐξ ἐφόδου καταλαμβάνονται, καὶ  ὅσα   Ῥωμαίους οὐχ οἷοί τε ἦσαν
[10, 16]   ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ἐρύμασιν ἡγεμόνες  ὅσα   τῆς πόλεως ἐντὸς ἦν καθέξοντες,
[10, 2]   ταράττουσαι διάνοιαν ἀνθρώπων, καὶ πάντα  ὅσα   τούτοις ὅμοια συνέπιπτεν, εὑρίσκετο καὶ
[10, 21]   ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ σώματα πλὴν  ὅσα   Τυσκλάνων ἦν, οὐ πολὺν ἐνταῦθα
[10, 38]   οἵ γε τὰ μὲν ἄλλα,  ὅσα   ὑβρίζοντες ἡμᾶς μικρὰ καὶ μείζω
[10, 49]   τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ ἀνδρός,  ὅσα   ὑπατεύων βίᾳ εἰς τοὺς δημάρχους
[10, 21]   πόλιν. χρήματα μὲν οὖν αὐτῶν,  ὅσα   χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ χαλκὸς
[10, 57]   ἰδιωτικὰ συμβόλαια καὶ τὰ δημόσια,  ὁπόσα   πρός τε ὑπηκόους καὶ συμμάχους
[10, 44]   δὲ πάνυ καὶ φαύλη τις  οὖσα   τύχῃ, πρὸς πολλῷ πλείονα
[10, 54]   ἕτερον αὐτῶν Μενήνιον ἀρρωστία τις  καταλαβοῦσα   χρόνιος. ἤδη δέ τινες ἔφασαν
[10, 50]   τὰ δημοτικώτερα πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν  εἰσάγουσα   Τίτου Ῥωμιλίου γνώμη, παρὰ τὴν
[10, 43]   τῶν ἀπειθούντων· ἔπραξαν δ´ οὐθέν.  συνελθοῦσα   γὰρ βουλὴ γνώμην ἀπεδείξατο,
[10, 8]   πατὴρ ἠξίου· καὶ βουλὴ  συνελθοῦσα   ἐψηφίσατο χρήμασι διεγγυηθὲν ἐλεύθερον εἶναι
[10, 22]   ἀπέστειλεν Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν  ἀξιοῦσα,   τί παθόντες Αἰκανοὶ πολεμοῦσι τοῖς
[10, 10]   ἧς ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς  ποιοῦσα   τὰ κεκρυμμένα βουλεύματα καὶ τὰς
[10, 44]   τοῦ πολεμεῖν ἐξουσία Ῥωμιλίῳ  προσήκουσα,   καὶ τὸ σύνθημα διδοὺς
[10, 44]   ἐπὶ τῷ ἐρυμνῷ τοῦ τόπου  δοκοῦσα   εἶναι πᾶν τὸ ἀσφαλές·
[10, 33]   γὰρ πολιτικὴ στάσις ἤδη μεμαράνθαι  δοκοῦσα   ὑπὸ τῶν δημάρχων πάλιν ἀνεκινεῖτο,
[10, 28]   καὶ τὴν πόλιν τήνδε  αὔξουσα   ἐκ πολλοῦ τύχη μήπω προλέλοιπεν
[10, 19]   ὑπατικῆς ἐξουσίας βουλὴ πολλὰς  προσφέρουσα   δεήσεις, ἐπεὶ τὸ τρίτον οἱ
[10, 53]   τῶν σωμάτων βαρεῖα καὶ δυσώδης  προσπίπτουσα   καὶ τοῖς ἔτι ἐρρωμένοις
[10, 44]   χάρακα ἀποβάλωσιν. οὔτε γὰρ  φυλάττουσα   αὐτὸν δύναμις ἀξιόμαχός ἐστιν, ὡς
[10, 46]   μαχομένους ἐστραμμένα μέρη πᾶσα  φυλάττουσα   αὐτὸν δύναμις ἐτράπετο κατὰ θέαν
[10, 34]   μὲν ὑπατικὴ τὸ τῶν βασιλέων  ἔχουσα   κράτος, δὲ δημαρχικὴ τῆς
[10, 14]   θαρρεῖν τε αὐτὸν ἐπαγομένη καὶ  πλανῶσα   ἐλπίς, ὡς οὐθενὸς ἀτυχήσοντα τῶν
[10, 34]   μήτε τὴν τῶν δημάρχων, ἑκάτερον  ὁρῶσα   μεγάλων κινδύνων αἴτιον ἐσόμενον. ~Ἐπεὶ
[10, 19]   δὲ φόβῳ, τὸν δὲ δῆμον  ὁρῶσα   οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ
[10, 44]   τε ἅμα σοι δύναμις  ἀποχρῶσα   γένοιτ´ ἄν, ἄνδρες ὀκτακόσιοι πολλῶν
[10, 43]   τῶν Τυσκλάνων πόλιν, αἰτία κωλύσεως  ἀποχρῶσα   ἐγένετο. τῶν γὰρ Τυσκλάνων κατὰ
[10, 43]   χρόνου δύναμις ἐξῆλθε πλήθει τε  ἀποχρῶσα   καὶ παρασκευαῖς κεχρημένη λαμπροτάταις. οἱ
[10, 36]   ἀετὸν ἀνεκομισάμην καὶ τὸν στρατοπεδάρχην  ἔσωσα·   ὃς ἐμοὶ τῆς τότε βοηθείας
[10, 36]   κίνδυνον ἀράμενος τά τε σημεῖα  διέσωσα   τῇ σπείρᾳ καὶ τοὺς πολεμίους
[10, 41]   τοῖς δημόταις ἐμποδὼν ἐγίνοντο καὶ  τὰ   ἀγγεῖα τῶν ψήφων τοὺς ἔχοντας
[10, 34]   καὶ παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς  τὰ   αἴσχιστα πεπονθότας ὑπεριδεῖν μήτε τὸν
[10, 28]   ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς ὅτε  τὰ   ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν
[10, 9]   ἐπιτήδειος ἔδοξεν αὐτοῖς εἶναι πράττειν  τὰ   βεβουλευμένα, πλασάμενοι γράμματα καὶ ταῦτα
[10, 39]   ἐξουσίας, τοὺς ἰδιώτας οἷς πρὸς  τὰ   βίαια ὑπηρέταις ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες
[10, 13]   ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ ἀντιπάλου. ~Ταῦτα  τὰ   βουλεύματα ἦν αὐτῶν, βουλή,
[10, 13]   γνώμης, κέχρηνται κρύψαντες οὗτοι·  τὰ   γὰρ πράγματα αὐτὰ βοᾷ. αἴτιοι
[10, 15]   πρὸς μὲν τοὺς ἔξωθεν πολεμίους  τά   γε δίκαια ἀντιτάττειν, πρὸς δὲ
[10, 51]   τῶν μελλόντων οἱ παραδείγματα ποιούμενοι  τὰ   γεγονότα τῶν ἐσομένων. ὑμῖν δ´,
[10, 47]   ἀγορᾶς ἐλθόντες ἐδήλωσαν τοῖς δημάρχοις  τὰ   γενόμενα, κἀκεῖνοι συναγαγόντες ἐκκλησίαν ἐκέλευον
[10, 26]   δὲ καὶ παῖδας αὐτῶν καὶ  τὰ   γηραιὰ τῶν σωμάτων ἠνδραποδίσαντο, καὶ
[10, 60]   ἀδίκως. ἵνα δ´ αὐτοῖς εὐπρεπῶς  τὰ   γινόμενα ἔχῃ παράνομα καὶ δεινὰ
[10, 9]   καὶ παρεσκευασμένον ἁπάσῃ μηχανῇ κωλύειν  τὰ   γινόμενα, τῶν τε νέων τοὺς
[10, 13]   πάλαι λέγετε; τίς δ´  τὰ   γράμματα κομίσας ὑμῖν ἀνήρ ἐστι;
[10, 13]   δεινὰ πεισόμενοι, παρὰ τίνων ἐδέξασθε  τὰ   γράμματα ξένων; τῶν ποῦ κατοικούντων,
[10, 57]   ἐπειδὴ δ´ ἀποχρώντως ἐφαίνετο αὐτοῖς  τὰ   γραφέντα ἔχειν, πρῶτον μὲν τὴν
[10, 57]   πρὸς τὴν κοινὴν εὐαρέστησιν ἀπευθύνοντες  τὰ   γραφέντα. καὶ μέχρι πολλοῦ διετέλεσαν
[10, 25]   λαφύρων εἰς Ῥώμην ἐκέλευσε φέρειν,  τὰ   δ´ ἄλλα πάντα διελέσθαι κατὰ
[10, 2]   εἰσὶν ἀγέλαι τοῖς στόμασιν ἥρπαζον,  τὰ   δ´ ἐπὶ τὴν γῆν ἐνεχθέντα
[10, 17]   οὔτε νόμιμα οὔτε βέβαια ἔσεσθαι,  τὰ   δ´ ὑπ´ ἀμφοῖν ἔννομά τε
[10, 29]   τῶν δημοτικῶν οὐδ´ αὐτοὶ κατέχειν  τὰ   δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης δὲ πολλῆς
[10, 49]   καθ´ ἑαυτοὺς ἔλεξαν, οὐκέτι κατέχειν  τὰ   δάκρυα οἱ πλείους ἐδύναντο τῶν
[10, 32]   διαιτηταὶ γνῶσι, τῷ δήμῳ παραδιδόναι·  τὰ   δὲ ἄλλα, ὅσα ἦν δημόσια,
[10, 55]   τῇ Ῥωμαίων πόλει πρόσφορα νομοθετήσεσθαι.  τὰ   δὲ γραφέντα ὑπὸ τῶν δέκα
[10, 54]   μὲν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις δεόμενοι,  τὰ   δὲ καταμόνας συντυγχάνοντες· καὶ τέλος
[10, 51]   μὲν καθ´ ἡμᾶς τέλος ἔχει,  τὰ   δὲ λοιπὰ ἔξεστιν ἐπανορθώσασθαι καὶ
[10, 59]   καὶ εἰς αὐτὰ τἀναγκαῖα χρώμενοι,  τὰ   δὲ πλεῖστα ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν
[10, 24]   τῶν ἠμελημένων μὲν διὰ πενίαν,  τὰ   δὲ πολέμια γενναῖον, ἐξῆγε συγκεκροτημένην
[10, 53]   τὰ μὲν ἀτοπίᾳ τῆς ὀσμῆς,  τὰ   δὲ τῷ πονηρὰς τὰς ἀναδόσεις
[10, 19]   καινῶν πολιτευμάτων, τὰ μὲν αἰδοῖ,  τὰ   δὲ φόβῳ, τὸν δὲ δῆμον
[10, 43]   τε ἀγώνων καὶ τῇ παρὰ  τὰ   δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ ἄλλου
[10, 53]   οὐ μόνον ἐν τῇ πόλει  τὰ   δεινὰ ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[10, 5]   τούτοις εἶχον καὶ μένειν παρὰ  τὰ   δεινὰ ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ
[10, 2]   θυσίαις τε καὶ εὐχαῖς ἀποτρέψαι  τὰ   δεινά· καὶ κρείττους ἔσεσθαι τῶν
[10, 16]   τοῖς ἐρύμασιν, ἀλλὰ διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες  τὰ   δεινὰ οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς
[10, 13]   γὰρ εἴπατε μοι, Οὐεργίνιε, οἱ  τὰ   δεινὰ πεισόμενοι, παρὰ τίνων ἐδέξασθε
[10, 16]   τὸ ὀλίγον· οὔτε τῆς παρὰ  τὰ   δεινὰ ὑπομονῆς, ἣν πολλοῖς καταστήσαντες
[10, 36]   ἑξήκοντα γεγονὼς ἔτη καὶ φρονῆσαι  τὰ   δέοντα ἱκανὸς εἰπεῖν τε ὡς
[10, 9]   καὶ μετὰ κοινῆς γνώμης πράξωμεν  τὰ   δέοντα. Ταῦτ´ εἰπόντες ᾤχοντο πρὸς
[10, 55]   τε ἰδιωτικὰ συμβόλαια διαιρεῖν καὶ  τὰ   δημόσια ἐπιτροπεύειν. ~Τοῦτο τὸ δόγμα
[10, 57]   διῄτων τὰ ἰδιωτικὰ συμβόλαια καὶ  τὰ   δημόσια, ὁπόσα πρός τε ὑπηκόους
[10, 1]   διοικεῖσθαι τά τε ἰδιωτικὰ καὶ  τὰ   δημόσια. οὔπω γὰρ τότε ἦν
[10, 50]   φέροντες λόγοι, ἐνίκα δ´  τὰ   δημοτικώτερα πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν εἰσάγουσα
[10, 1]   πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι  τὰ   δίκαια οἱ διαιροῦντες ἦσαν. τούτων
[10, 1]   ἰσηγορία, οὐδ´ ἐν γραφαῖς ἅπαντα  τὰ   δίκαια τεταγμένα· ἀλλὰ τὸ μὲν
[10, 30]   συνέδριον τῶν ὑπάτων παρελθὼν καὶ  τὰ   δίκαια τοῦ δήμου πρὸς τὴν
[10, 22]   βλάπτεσθαι λέγετε ὑφ´ ἡμῶν,  τὰ   δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν κατὰ τὰς
[10, 60]   συγκατασκευαζόντων τὴν τυραννίδα ὑποπεμπόμενοι, καὶ  τὰ   δικαστήρια ἐκ τῶν ἑταίρων ἀποδεικνύμενα,
[10, 51]   με κακῶς νῦν ἀνατίθεσθαι  τὰ   δόξαντα οὐκ ὀρθῶς. ἐγὼ γάρ,
[10, 55]   ὑπάτοις οὐχ ὅπως ἐναντιώσονται πράσσουσι  τὰ   δόξαντα τῇ βουλῇ, ἀλλὰ καὶ
[10, 58]   ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς δὲ τοῦ δήμου  τὰ   δόξαντα τῇ βουλῇ δεξαμένου καὶ
[10, 15]   ἑαυτοῦ ἀρχῆς ἐπὶ τέλος ἀχθῇ  τὰ   δόξαντα τῷ δήμῳ. ἦν δὲ
[10, 45]   στρεπτοὶ καὶ τὰ ψέλλια καὶ  τὰ   δόρατα καὶ τὰ φάλαρα καὶ
[10, 60]   τὸ μὴ συνελθεῖν εἰς ὁμόνοιαν  τὰ   ἔθνη γάμων ἐπαλλαγαῖς καὶ οἰκειοτήτων
[10, 22]   Αἰκανοὺς Μηνύκιος. ἀμφότερα γὰρ ταῦτα  τὰ   ἔθνη κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
[10, 18]   οὖν ἐν ὑπαίθρῳ χειμάσοντες παρασκευάσασθε  τὰ   εἰς ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐπιτήδεια.
[10, 9]   τε Σιβύλλειοι χρησμοὶ προὔλεγον καὶ  τὰ   ἐκ τοῦ δαιμονίου φανέντα προεθέσπισε
[10, 21]   βοσκημάτων. οὐ γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι  τὰ   ἐκ τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου γενηθείσης
[10, 45]   οἱ τῶν ὑπάτων στέφανοι καὶ  τὰ   ἐκ τῶν μονομαχιῶν λάφυρα καὶ
[10, 60]   δὲ τῶν ἐγκλημάτων καὶ οὐ  τὰ   ἐλαχίστου ἄξια ἐφ´ ἑαυτῶν οἱ
[10, 24]   Κορβιῶνα κατὰ τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν,  τὰ   ἐλεύθερα σώματα μόνον ἐξελθεῖν αἰτησάμενοι,
[10, 50]   οἱ μὲν γὰρ ὑπελάμβανον πάντα  τὰ   ἐναντία τοῖς δημοτικοῖς φρονήσειν τε
[10, 10]   καὶ συνᾴδει τοῖς ἔξωθεν ἐπιστελλομένοις  τὰ   ἐνθένδε μηνυόμενα, καὶ τὰ πράγματα
[10, 19]   πόλιν εὐνομίᾳ. ταῦτά τε δὴ  τὰ   ἔργα τοῦ ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο ὑπὸ
[10, 37]   καὶ νεανικὸν ἔργον, ἀνθ´ οὗ  τὰ   ἡμέτερα βίᾳ κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι καὶ
[10, 2]   δὲ τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς καὶ  τὰ   θεῖα δείματα προσγενόμενα, ὧν ἔνια
[10, 53]   οὐδ´ ἔλεον, καὶ τῆς περὶ  τὰ   θεῖα λειτουργίας ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ
[10, 57]   τῶν ἄλλων ἱερέων παρόντων καὶ  τὰ   θεῖα ὡς νόμος ἐξηγησαμένων ἀνέδωκαν
[10, 52]   τῆς γνώμης καὶ τὸ μὴ  τὰ   ἴδια ἔχθη κρείττονα γίνεσθαι τῶν
[10, 4]   οἷς οὐθενὸς τῶν κοινῶν παρὰ  τὰ   ἴδια κέρδη φροντὶς ἦν, παίοντες
[10, 57]   δ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων  τὰ   ἰδιωτικὰ συμβόλαια καὶ τὰ δημόσια,
[10, 38]   τῶν ἐκ τοῦ δήμου φανεῖεν  τὰ   ἴσα κακοπαθήσαντες. οὐ γάρ ἐστιν
[10, 28]   καλός, οὔτ´ ἂν ἄλλως χωρήσῃ  τὰ   καθ´ ἡμᾶς ἀσφαλής· εἰ μὴ
[10, 28]   οὐχ ὑμῖν, Οὐεργίνιε, τοῖς  τὰ   καλὰ ταῦτα πολιτευομένοις; ἡμῖν μὲν
[10, 32]   οἰκίαν κατεσκευάζοντο μίαν ἑτέρων μὲν  τὰ   κατάγεια λαγχανόντων, ἑτέρων δὲ τὰ
[10, 15]   ἡμέρας δὲ γενομένης ὡς ἐγνώσθη  τὰ   κεκρατημένα τῆς πόλεως φρούρια καὶ
[10, 10]   ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα  τὰ   κεκρυμμένα βουλεύματα καὶ τὰς ἀνοσίους
[10, 36]   τῆς ἡμέρας χρόνος. αὐτὰ δὲ  τὰ   κεφάλαια δι´ ἐλαχίστων ὡς ἐμὴ
[10, 36]   καὶ φίλοις δυνατοὺς ἐσφετερισμένους ὁρῶσι  τὰ   κοινὰ καὶ καρπουμένους ἐκ τοῦ
[10, 37]   δίκαιον οὐδὲ πολιτικὸν ὀλίγους σφετερίσασθαι  τὰ   κοινά, οὐ μὴν ἀλλ´ εἶχέ
[10, 15]   πλείοσι τῶν ἐν τῷ συνεδρίῳ  τὰ   κράτιστα ἐδόκει λέγειν, προελθὼν εἰς
[10, 55]   οὓς ἐκόμισαν οἱ πρέσβεις, ἐκλεξαμένους  τὰ   κράτιστα καὶ τῇ Ῥωμαίων πόλει
[10, 10]   ἀσφάλειαν ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν  τὰ   λοιπὰ ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ ψηφίσματος
[10, 21]   δὲ τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ  τὰ   λοιπὰ λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ
[10, 57]   αὐτῶν τάς τε ῥάβδους καὶ  τὰ   λοιπὰ παράσημα τῆς ὑπατικῆς εἶχεν
[10, 53]   τὸν ποταμὸν ἐνέβαλλον· ἀφ´ ὧν  τὰ   μέγιστα ἐκακοῦντο πρὸς τὰς ἀκτὰς
[10, 19]   καὶ παύσοντα τῶν καινῶν πολιτευμάτων,  τὰ   μὲν αἰδοῖ, τὰ δὲ φόβῳ,
[10, 40]   μέντοι δήμαρχος Ἰκίλλιος ἀναστὰς  τὰ   μὲν ἄλλα ἔφη πάντα ὀρθῶς
[10, 38]   τυράννων παραλαβόντες ἡμᾶς· οἵ γε  τὰ   μὲν ἄλλα, ὅσα ὑβρίζοντες ἡμᾶς
[10, 53]   ἐκ τοῦ ποταμοῦ κομισθὲν ὕδωρ,  τὰ   μὲν ἀτοπίᾳ τῆς ὀσμῆς, τὰ
[10, 17]   τεθνηκότος ὑπάτου τόπον ἕτερον ἀποδειχθῆναι.  τὰ   μὲν γὰρ ὑφ´ ἑαυτοῦ μόνου
[10, 54]   τὴν ἐξουσίαν παρειληφότας ἠναγκάζοντο καταφεύγειν,  τὰ   μὲν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις δεόμενοι,
[10, 25]   δὲ Κοίντιος τὴν πόλιν  τὰ   μὲν ἐπιφανέστατα τῶν λαφύρων εἰς
[10, 47]   κύριος ἦν τιμῆς ἀποδιδούς. καὶ  τὰ   μὲν ἐπιφανέστατα τῶν τότε πραχθέντων
[10, 51]   ἅπαντες ἡμῖν συμπαθεῖτε. ἐπειδὴ δὲ  τὰ   μὲν καθ´ ἡμᾶς τέλος ἔχει,
[10, 42]   ἴσης λυσάμενοι τιμῆς ἀπέδοσαν. καὶ  τὰ   μὲν κατεπείγοντα δεινὰ τοῦτον τὸν
[10, 2]   ἐλάττω τε καὶ μείζω. τούτων  τὰ   μὲν πολλὰ μετάρσια προσπετόμεναι πτηνῶν
[10, 1]   οἱ διαιροῦντες ἦσαν. τούτων δὲ  τὰ   μὲν πολλὰ τοῖς τρόποις τῶν
[10, 5]   μειρακίου τοὺς δημοτικοὺς ὁρῶν ἀπελογεῖτο  τὰ   μὲν πολλὰ ψευδῆ τε καὶ
[10, 26]   ἀθρόοι κρατεῖσθαι πάντα ὑπ´ αὐτῶν  τὰ   μεταξὺ Κρουστομερείας τε καὶ Φιδήνης
[10, 20]   εὐσύνοπτα γάρ ἐστιν ἐκ μετεώρου  τὰ   μεταξὺ χωρία πάντα ἑκόντας ἐξελθεῖν,
[10, 16]   δὲ τῶν μὲν κάτωθεν ἐπὶ  τὰ   μετέωρα βαλλομένων βραδεῖαί τε καὶ
[10, 15]   ὅπλα συνέτρεχον, οἱ μὲν ἐπὶ  τὰ   μετέωρα χωρία τῆς πόλεως, οἱ
[10, 15]   πρὸς δὲ τὰς πολιτικὰς διατριβὰς  τὰ   μέτρια καὶ εὐγνώμονα. ἐπειδὴ δὲ
[10, 9]   ἀγορᾷ, ὡς διῆλθον αὐτά, παίοντες  τὰ   μέτωπα καὶ κατηφεῖς τὰς ὄψεις
[10, 4]   νόμος ἦν, ἐξαρνησαμένοις ἅπαντα  τὰ   νόμιμα; Ταῦτά τε δὴ τοῖς
[10, 1]   συμμάχους οὔθ´ ὡς διὰ φυλακῆς  τὰ   οἰκεῖα ἕξοντες· τῶν δ´ ἐντὸς
[10, 11]   οὐκ ἂν ὀρθῶς ποιοῖτε τοῖς  τὰ   ὅμοια ἀξιοῦσι καθ´ ἡμῶν προσέχοντες
[10, 24]   ἑαυτῷ πόλιν τῶν σφετέρων, Κορβιῶνα,  τὰ   ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας λαβόντες τὰς
[10, 59]   ὕπατοι καλοῦ πράγματος δόξαντι ἄρξαι  τὰ   ὅμοια πράττοντες οὐκέτι ταῖς δέσμαις
[10, 37]   οὐδ´ ὑμῶν, δημόται, τῶν  τὰ   ὅμοια ταλαιπωρησάντων οὐδείς· οἱ δὲ
[10, 8]   πλεῖστα τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ  τὰ   ὁμολογηθέντα ὑπὸ τῶν ἐγγυητῶν χρήματα
[10, 16]   ἀπογραφόμενοί τε πρὸς τοὺς ἡγεμόνας  τὰ   ὀνόματα καὶ τὸν στρατιωτικὸν ὀμνύντες
[10, 35]   ἐκ τῆς πόλεως τοὺς δημοτικοὺς  τὰ   ὅπλα ἀναλαμβάνοντας εἰς τὸ ἱερὸν
[10, 29]   γέροντες ὑπὲρ ὑμῶν τῶν νέων  τὰ   ὅπλα ἀναλήψονται, ἀλλ´ ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι
[10, 23]   εἶχε λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ  τὰ   ὅπλα. ἀφικομένης δ´ εἰς Ῥώμην
[10, 43]   ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἅπαντας ἐπὶ  τὰ   ὅπλα. ἐγένετο μὲν οὖν τις
[10, 24]   σὺν αὐτῷ δεδεμένους· αὐτοὶ δὲ  τὰ   ὅπλα θέντες ἐξέλιπον τὴν παρεμβολὴν
[10, 47]   ἀπῄει φέρων οὐθὲν ὅτι μὴ  τὰ   ὅπλα, καὶ διανύσας σπουδῇ τὴν
[10, 35]   οὕτως ἕτοιμοι πάντες ἦσαν ἐπὶ  τὰ   ὅπλα καὶ τὸν κατ´ ἀλλήλων
[10, 47]   τῆς τόλμης τὸν ἄνδρα, λαβὼν  τὰ   ὅπλα καὶ τοὺς ἄλλους κελεύσας
[10, 28]   ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´ ἀναλαβόντες  τὰ   ὅπλα μετὰ τῶν βουλομένων σώζεσθαι
[10, 15]   ἀγορὰν ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἐπὶ  τὰ   ὅπλα, οἱ δὲ δήμαρχοι προσκαλεσάμενοι
[10, 46]   ἔξω τοῦ χάρακος ἑαυτούς, οὐδὲ  τὰ   ὅπλα οἱ πολλοὶ φυλάξαντες. οἱ
[10, 34]   ψῆφον ἀναδῶσι τοῖς δημόταις, αὐτοὶ  τὰ   ὅπλα περιθήσειν τοῖς πατρικίοις. τοιούτων
[10, 15]   τι ποτ´ ἦν ἁρπάσαντες  τὰ   ὅπλα συνέτρεχον, οἱ μὲν ἐπὶ
[10, 47]   λόγον, ὅτι τὰς ψυχὰς καὶ  τὰ   ὅπλα σώζοντες ἥκομεν, ἄλλο δὲ
[10, 15]   σφόδρα ὄντας, οἱ δ´ εἰς  τὰ   παρακείμενα πεδία· ὅσοι δ´ ἡλικίας
[10, 59]   σχῆμα τῆς ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους  τὰ   παράσημα τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς ὡς
[10, 59]   ἕωθεν εὐθὺς ἐξῄεσαν οἱ δέκα  τὰ   παράσημα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας ἅπαντες
[10, 51]   καὶ καθ´ ἕνα ἕκαστον ἰδίᾳ  τὰ   παρόντα εὖ τίθεσθαι παρακαλῶ. κράτιστα
[10, 8]   τοὺς ἐγγυητὰς δέκα ὄντας ἐπράξαντο  τὰ   περὶ τοῦ σώματος τῆς ἀποκαταστάσεως
[10, 8]   ᾤχετο· δὲ πατὴρ αὐτοῦ  τὰ   πλεῖστα τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ
[10, 19]   ἐκ πολλῶν παρειλκυσμένα χρόνων, καὶ  τὰ   πλεῖστα τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸς ἴσως
[10, 13]   συντεμῶ τὸν λόγον καὶ παύσομαι  τὰ   πλείω διατεινόμενος· φυλάττεσθαι ὑμῖν παραινῶ
[10, 33]   εἰλήφεσαν οἱ δήμαρχοι τοῦ δημαγωγεῖν  τὰ   πλήθη· καὶ συναγαγόντες εἰς ἐκκλησίαν
[10, 27]   ἔτει δικτάτωρ, ἀνὴρ οὐ μόνον  τὰ   πολέμια δεινότατος τῶν καθ´ ἑαυτόν,
[10, 24]   ψυχὴν οὐ κακὸς εἶναι κατὰ  τὰ   πολέμια δέχεται αὐτὸν ἐπιόντα, καὶ
[10, 5]   ὀφθῆναί τε κάλλιστος νέων καὶ  τὰ   πολέμια πάντων λαμπρότατος φύσει τε
[10, 49]   κατὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ  τὰ   πολέμια πάνυ ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος
[10, 30]   μὴ νόμιμα ἦν, ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος  τὰ   πολιτεύματα τοῦ πατρός, καὶ ὅτ´
[10, 38]   τὰς στρατηγικὰς πράξεις καὶ περὶ  τὰ   πολιτικὰ βουλεύματα ἀποδειξάμενον, ὅσην οὐδεὶς
[10, 27]   τῶν καθ´ ἑαυτόν, ἀλλὰ καὶ  τὰ   πολιτικὰ δοκῶν εἶναι φρονιμώτατος, γνώμην
[10, 45]   πατρικίων. ποῦ νῦν ἐκεῖνά σου  τὰ   πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ καὶ
[10, 40]   καὶ πρὶν ἡμέραν λαμπρὰν γενέσθαι  τὰ   πολλὰ τῆς ἀγορᾶς κατείχετο ὑπὸ
[10, 10]   ὅτι ξενικῆς αὐτοῖς χειρὸς εἰς  τὰ   πράγματα δεῖ κρύφα παρασκευασθείσης καὶ
[10, 59]   καὶ μηδένα παρήσειν ἕτερον ἐπὶ  τὰ   πράγματα ἰσότιμοί τε πάντες ἔσεσθαι
[10, 35]   ἀλλήλων πόλεμον. νῦν δ´ ἀναβαλόμενοι  τὰ   πράγματα καὶ δόντες ἑαυτοῖς χρόνον
[10, 15]   ταῖς πρώταις ἡμέραις τέλος εἰλήφει  τὰ   πράγματα μέγα δέος καὶ πολλὴν
[10, 51]   γὰρ οἰκεῖται πόλις πρὸς  τὰ   πράγματα μεθαρμοττομένη, καὶ συμβούλων ἄριστος
[10, 10]   ἐπιστελλομένοις τὰ ἐνθένδε μηνυόμενα, καὶ  τὰ   πράγματα οὐκέτι μέλλησιν οὐδ´ ἀναβολὴν
[10, 57]   ἑξῆς ἔτει παραλαβόντες οἱ νομοθέται  τὰ   πράγματα πολιτείας κόσμον τοιόνδε τινὰ
[10, 9]   παρεχόμενον, ἰταμωτέραν ὁδὸν ἔγνωσαν ἐπὶ  τὰ   πράγματα πορεύεσθαι, δι´ ἧς καταπλήξονται
[10, 15]   προθυμίας τοῦ πολέμου καὶ καταστῇ  τὰ   πράγματα τῆς πόλεως, συγχωρήσειν τοῖς
[10, 60]   ἔτι μένειν ἐντὸς τείχους, οἷς  τὰ   πραττόμενα ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ
[10, 47]   βουλομένων ἰδεῖν τ´ αὐτοὺς καὶ  τὰ   πραχθέντα ἀκοῦσαι. οἱ δὲ μέχρις
[10, 9]   ἧς πόλεμος εἰσῆλθε, καὶ  τὰ   πραχθέντα τοῖς ὑπάτοις κατὰ τὸν
[10, 16]   μὲν οὖν κλῆρος ἀπέδωκε  τὰ   πρὸ τῶν τειχῶν διὰ φυλακῆς
[10, 3]   ἐσκόπουν. ~Τὸ μὲν οὖν καταλύσασθαι  τὰ   πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα καὶ μιᾷ
[10, 43]   τῆς πατρίδος γινομένης ὅσια εἶναι  τὰ   πρὸς θεούς, τοῖς δ´ ἐγκαταλείπουσι
[10, 44]   ὅσῳ μέλλομεν ἔτι καὶ παρασκευαζόμεθα  τὰ   πρὸς τὸν ἀγῶνα ἀμφότεροι, χώρει
[10, 46]   τοῦ χάρακος ἐπὶ γὰρ θάτερα  τὰ   πρὸς τοὺς μαχομένους ἐστραμμένα μέρη
[10, 9]   χρόνον, ἕως τῇ βουλῇ δηλώσωμεν  τὰ   προσαγγελθέντα καὶ μετὰ κοινῆς γνώμης
[10, 9]   οἱ δὲ δήμαρχοι παρελθόντες ἐδείκνυσαν  τὰ   προσαγγελλόμενα. ἦν δὲ τοὺς
[10, 12]   καὶ σχετλιάζωμεν καὶ τοῦ ζητεῖν  τὰ   προσηγγελμένα αἰτῶμεν τὴν ἐξουσίαν. ἐάν
[10, 45]   ἀλλ´ εἰ μὲν ὑπομένεις πράττειν  τὰ   προσταττόμενα, χώρει διὰ ταχέων καὶ
[10, 13]   βοᾷ. αἴτιοι δ´ ὑμεῖς οἱ  τὰ   πρῶτα ἐπιτρέψαντες αὐτοῖς καὶ τὸ
[10, 44]   ταμιεύων ἐκεῖνος ἦν· ὃς ἐπειδὴ  τὰ   σημεῖα ἐκέλευσεν ἀρθῆναι ἐκ τῆς
[10, 18]   ἀπειθούντων ἐκέλευσεν ἐκ τῶν ἱερῶν  τὰ   σημεῖα καταφέρειν· καὶ ἵνα, ἔφη,
[10, 18]   καλῶνται πολέμους, καὶ μήτε ἀπολείψειν  τὰ   σημεῖα μήτε ἄλλο πράξειν μηθὲν
[10, 24]   χωρίων φύσιν, ἐν οἷς ἦν  τὰ   στρατόπεδα, μέρος μέν τι τῆς
[10, 35]   εἰς τοὺς δημάρχους παρενόμησαν, ἐὰν  τὰ   συγκεχωρημένα τοῖς νόμοις λαμβάνωσιν, οἳ
[10, 52]   χρησίμων, ἀλλ´ ἀπ´ ὀρθῆς γνώμης  τὰ   συμφέροντα ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´ ὧν, ἔφη,
[10, 51]   ὄντος, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ βελτίστου  τὰ   συμφέροντα ἐρῶ. θαυμάσῃ δὲ μηθείς,
[10, 40]   τοῦ ταράττειν πάλιν καὶ διιστάναι  τὰ   συμφέροντα τῆς πόλεως. ταῦτ´ εἰπὼν
[10, 25]   χάρακι μεγάλην ἔφη δεδωκέναι δωρεὰν  τὰ   σώματα αὐτῶν ἐκ θανάτου ῥυσάμενος.
[10, 33]   τῶν νόμων τιμωρίαις εἴς τε  τὰ   σώματα καὶ τὰς οὐσίας αὐτῶν
[10, 21]   στρατιώταις τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ  τὰ   σώματα πλὴν ὅσα Τυσκλάνων ἦν,
[10, 34]   τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς  τὰ   σώματα προπηλακισθέντες. ἠξίουν τε δυεῖν
[10, 48]   Τερμήνιος παραλαμβάνουσι τὴν ἀρχήν· οἳ  τά   τ´ ἄλλα θεραπεύοντες τὸν δῆμον
[10, 33]   πλήθη· καὶ συναγαγόντες εἰς ἐκκλησίαν  τά   τ´ ἄλλα τῶν ὑπάτων κατεβόων,
[10, 49]   δίκη. καὶ παρελθὼν Σίκκιος  τά   τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ ἀνδρός,
[10, 20]   Τυσκλάνοις, ὅτι τῇ Ῥωμαίων πόλει  τά   τε ἄλλα μετὰ προθυμίας συμπράττοντες
[10, 1]   τοῖς κατ´ ἐνιαυτὸν ὑπατεύουσιν ἀνέκειτο  τά   τε ἄλλα τῶν βασιλέων ἔργα
[10, 1]   καὶ κατὰ νόμους ἠξίου διοικεῖσθαι  τά   τε ἰδιωτικὰ καὶ τὰ δημόσια.
[10, 55]   ἀποδειχθῶσι, κατὰ τούτους τοὺς νόμους  τά   τε ἰδιωτικὰ συμβόλαια διαιρεῖν καὶ
[10, 32]   τοῦ νόμου συνελθόντες οἱ δημοτικοὶ  τά   τε οἰκόπεδα διελάγχανον καὶ κατῳκοδόμουν
[10, 24]   διδόναι τοῖς σώμασι τὴν ἄδειαν  τά   τε ὅπλα ἀποθεμένοις καὶ καθ´
[10, 36]   τὸν ὑπὲρ ἁπάντων κίνδυνον ἀράμενος  τά   τε σημεῖα διέσωσα τῇ σπείρᾳ
[10, 23]   Σαβίνοις στρατιᾶς ὄντα γράμματα διαπέμψας  τά   τε συμβάντα τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε
[10, 15]   ῥώμης σώματος ἐν τῷ ἀδυνάτῳ,  τὰ   τέγη τῶν οἰκιῶν κατεῖχον ἅμα
[10, 30]   αὐτῶν κακώσας τοῦ τε Κορβιῶνος  τὰ   τείχη κατασπάσας καὶ τὰς οἰκήσεις
[10, 45]   ἑκατὸν εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ  τὰ   τετταράκοντα ἔτη στρατευσάμενος καὶ κατατετρωμένος
[10, 22]   Αἰκανοὶ δὲ λόγῳ μὲν φυλάττοντες  τὰ   τῆς νεωστὶ γενομένης συμμαχίας δίκαια,
[10, 46]   σωτῆρα καὶ θεὸν καὶ πάντα  τὰ   τιμιώτατα ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν
[10, 50]   ἀποκρυπτόμενοι τὰς γνώμας, ἀλλὰ φανερῶς  τὰ   τοῦ δήμου πολιτευόμενοι διετέλουν. πρῶτον
[10, 54]   μεγάλας ὑποτείνοντες ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ  τὰ   τοῦ δήμου πράγματα ἕλοιντο, τιμῆς
[10, 34]   ὧν οἱ νόμοι κεκωλύκασιν εἰς  τὰ   τῶν δημάρχων πλημμελῆσαι σώματα, παραγενομένους
[10, 35]   τίνειν τεθνάναι τοὺς ὑβρίσαντας  τὰ   τῶν δημάρχων σώματα. τοῖς δὲ
[10, 28]   φύλακες τῆς πόλεως, ἐὰν κρείττω  τὰ   τῶν ἐχθρῶν γένηται, φρονήσουσιν
[10, 22]   ἔργῳ δὲ καὶ οὗτοι πράττοντες  τὰ   τῶν πολεμίων. ἐπὶ γὰρ τοὺς
[10, 46]   ἦν, ὅς, ἐπειδὴ τέλος ἑώρα  τὰ   τῶν πολεμίων ἔχοντα σκότους ὄντος
[10, 3]   αὔξοντας καὶ πλεονεξίαν καὶ ζηλοῦντας  τὰ   τῶν τυράννων ἔθη. ταῦτα καὶ
[10, 51]   βουλή, ὅσον μὲν χρόνον  τὰ   ὑμέτερα ἰσχυρὰ ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν
[10, 12]   τῷ δήμῳ πράττεσθαι λέγετε,  τὰ   ὑπὲρ ἐμαυτοῦ δεδιότα τῶν
[10, 32]   τὰ κατάγεια λαγχανόντων, ἑτέρων δὲ  τὰ   ὑπερῷα. μὲν οὖν ἐνιαυτὸς
[10, 45]   ψέλλια καὶ τὰ δόρατα καὶ  τὰ   φάλαρα καὶ οἱ τῶν ὑπάτων
[10, 37]   ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ ἐστίν, δημόται,  τὰ   φανερώσαντά με καὶ εἰς ἡγεμονίας
[10, 28]   ἐχθίστων ἀρξάμενοι τότε χωρήσουσι πρὸς  τὰ   φίλια. πρὸς ταῦτα ὁρῶντες ἐκκλησιάζετε
[10, 15]   τοῦ πολέμου, μετὰ τούτων πολιορκεῖν  τὰ   φρούρια· ἐὰν δὲ μηδ´ οὕτως
[10, 16]   καὶ τῶν σωμάτων ἐξαδυνατούντων τρίτῃ  τὰ   φρούρια ἐξεπολιόρκησαν ἡμέρᾳ. ἐν ταύτῃ
[10, 16]   ἀποθνήσκει, τῶν δὲ σὺν αὐτῷ  τὰ   φρούρια καταλαβομένων ὀλίγοι μέν τινες
[10, 15]   Ῥωμαίοις παρασχόντα. ἐπεὶ γὰρ ἑάλω  τὰ   φρούρια, κραυγῆς ἄφνω γενομένης καὶ
[10, 16]   τῷ Οὐαλερίῳ μόνοι καὶ συνεξεῖλον  τὰ   φρούρια πᾶσαν εὔνοιαν καὶ προθυμίαν
[10, 16]   συνεπιθησόμενον σφίσιν ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ δὲ  τὰ   φρούρια πολιορκεῖν δαίμων ἐφῆκεν.
[10, 20]   καὶ θεράποντας αὐτῶν ἠνδραποδίσαντο καὶ  τὰ   χρήματα διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλθη
[10, 42]   τοῖς δημόταις ἐπιτρέπειν ἀγριαινομένοις εἰς  τὰ   χρήματα τῶν ἀνδρῶν ἐκχέαι τὴν
[10, 21]   πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς στρατιώταις  τὰ   χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ σώματα
[10, 45]   πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ καὶ  τὰ   ψέλλια καὶ τὰ δόρατα καὶ
[10, 50]   ζημίας δύο βοῦς καὶ τριάκοντα  πρόβατα.   καὶ οὗτος νόμος ἄχρι
[10, 49]   ἦν νεανίας οὐκ ἀφανὴς οὔτε  κατὰ   γένους ἀξίωσιν οὔτε κατὰ τὴν
[10, 29]   αἰσχύνεσθε, ἔφησεν, πολῖται, οὐδὲ  κατὰ   γῆς δύεσθε, εἰ οἵδε οἱ
[10, 46]   πολὺν ἤδη διεληλυθὼς τόπον εὑρίσκει  κατὰ   δαίμονα ἄνδρα ἐξ ἀγροῦ ποθεν
[10, 46]   φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις ἐτράπετο  κατὰ   θέαν τοῦ ἀγῶνος ἐπεισπεσόντες κατὰ
[10, 38]   τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν, ἀλλὰ  κατὰ   κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων παραλαβόντες
[10, 46]   ἔχω τρίβων ἐπιλήψεσθαί τινων, αἳ  κατὰ   κορυφῆς ἄξουσιν ἡμᾶς ἐπὶ τὸν
[10, 46]   ἀγῶνος ἐπεισπεσόντες κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν  κατὰ   κορυφῆς γίνονται τῶν φυλάκων. ἔπειτ´
[10, 21]   ἔνδον ἀπομαχομένων οὐ πολλὰ πραγματευθεὶς  κατὰ   κράτος αἱρεῖ τὴν πόλιν. χρήματα
[10, 25]   τὰ δ´ ἄλλα πάντα διελέσθαι  κατὰ   λόχους ἐπέτρεψε τοῖς τε σὺν
[10, 17]   διδομένας ἀναινόμενοι· φανήσονται γὰρ οὐδὲ  κατὰ   μικρὸν ἐοικότες ἐκείνοις οἱ νῦν,
[10, 48]   τῆς ἀρχῆς ἡμέρᾳ θύσας εἰσιτήρια  κατὰ   νόμον, πρὶν ὁτιοῦν ἄλλο διαπράξασθαι
[10, 2]   δὲ μὴ τοῦτο γένοιτο μηδὲ  κατὰ   νόμους ἀναγκασθεῖεν πολιτεύεσθαι, πάντα ἐπιμηχανώμενοι
[10, 4]   θεοῖς πρὸ τῶν ἀρχαιρεσιῶν,  κατὰ   νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι, οὔτε ἄλλο
[10, 1]   ἐλευθέροις ἐστὶν ἰσηγορία, καὶ  κατὰ   νόμους ἠξίου διοικεῖσθαι τά τε
[10, 55]   ἀμφοτέρων λόγοι τῶν τε παραινούντων  κατὰ   νόμους πολιτεύεσθαι, καὶ τῶν ἀξιούντων
[10, 14]   δὲ ἄρα μηθὲν αὐτῷ τούτων  κατὰ   νοῦν χωρῇ, τηνικαῦτα Σαβίνους τε
[10, 37]   τετταράκοντα εἴληφα καὶ πάντα ἐμπρόσθια,  κατὰ   νώτου δ´ οὐθέν. καὶ τούτων
[10, 46]   αἰσθόμενοι καὶ μετ´ οὐ πολὺ  κατὰ   νώτου σφίσι τοὺς πολεμίους ἐπιόντας
[10, 18]   ἅπαντας ἐκ τῆς πόλεως στρατείαν  κατὰ   Οὐολούσκων παραγγείλας. ἐπεὶ δὲ κωλύσειν
[10, 36]   οἷς ἐψηφίσατο βουλὴ τὸν  κατὰ   Οὐολούσκων πόλεμον. ἤμην γὰρ τότε
[10, 58]   ὅτι δίκαιόν ἐστι μιᾶς ἀρχῆς  κατὰ   πάντων ἀποδεικνυμένης εἶναί τι καὶ
[10, 43]   ἀποχρῶσα ἐγένετο. τῶν γὰρ Τυσκλάνων  κατὰ   πλῆθος εἰς τὴν Ῥώμην ἀφικομένων
[10, 55]   προθυμίαν τῶν ἀνδρῶν καὶ πάντων  κατὰ   πλῆθος ἐπὶ τὸ συνέδριον ὠσαμένων,
[10, 41]   τε καὶ δόξῃ καὶ τοῖς  κατὰ   πόλεμον ἔργοις ἐπιφανεῖς· καὶ τοῦ
[10, 48]   αὐτουργὸς ὄχλος, καὶ προσνεμηθεὶς τῷ  κατὰ   πόλιν τήν τε ἀγορὰν ἐνέπλησε
[10, 40]   ἐκκλησιαστήριον ἑστῶτας ὑπομένειν, τοὺς δὲ  κατὰ   πολλὰ τῆς ἀγορᾶς μέρη συστρέψαντας
[10, 60]   ἡδοναῖς, ὁπόσαι πεφύκασιν ἀνθρώπων κρατεῖν,  κατὰ   πολλὴν ἄδειαν ἦρχον τῆς πόλεως,
[10, 10]   ἡμᾶς ἐκποδὼν ποιήσωνται; τότ´ ἤδη  κατὰ   πολλὴν ἀσφάλειαν ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´
[10, 21]   ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ τοῦ στρατοπέδου  κατὰ   πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς στρατιώταις
[10, 46]   κατὰ θέαν τοῦ ἀγῶνος ἐπεισπεσόντες  κατὰ   πολλὴν εὐπέτειαν κατὰ κορυφῆς γίνονται
[10, 49]   ~Πρώτη μὲν οὖν εἰσῆλθεν  κατὰ   Ῥωμιλίου δίκη. καὶ παρελθὼν
[10, 30]   ἐξόδους· Μηνυκίῳ μὲν οὖν  κατὰ   Σαβίνων πόλεμος ἐδόθη, Ὁρατίῳ δὲ
[10, 59]   μαΐαις, ἦγον δὲ τοὺς μῆνας  κατὰ   σελήνην, καὶ συνέπιπτεν εἰς τὰς
[10, 44]   ἱππεῖς τε καὶ τοὺς πεζοὺς  κατὰ   σπείρας ἐν τοῖς ἐπιτηδείοις ἑκάστους
[10, 43]   τὰς δυνάμεις. οἱ δ´ ὕπατοι  κατὰ   σπουδὴν ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας αὐτοὺς
[10, 30]   δὲ κατ´ Αἰκανῶν, καὶ  κατὰ   σπουδὴν ἐξῄεσαν ἀμφότεροι. Σαβῖνοι μὲν
[10, 20]   παρὰ τῶν συμμάχων δυνάμεις μεταπεμψάμενοι  κατὰ   σπουδὴν ἐξῄεσαν ὑπολιπόμενοι φυλακὴν τῇ
[10, 14]   συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς ἄνδρας  κατὰ   σπουδὴν καὶ διὰ τῶν ἀκλείστων
[10, 26]   δύναμις ἦν αὐτοῖς φέρειν συσκευασάμενοι  κατὰ   σπουδήν, πρὶν ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους,
[10, 9]   παρηγγέλλετο αὐτοῖς ὑπὸ τῶν δημάρχων  κατὰ   συστροφὰς λαλούντων, τῶν δέ,
[10, 17]   οἱ προεστηκότες τοῦ συνεδρίου συνέθεντο  κατὰ   σφᾶς αὐτούς, ὅτῳ παραδώσουσι τὴν
[10, 57]   κατ´ ἰδίαν ἐπιτηδεύων διετέλει,  κατά   τ´ ἀσπασμοὺς καὶ προσαγορεύσεις φιλανθρώπους
[10, 24]   ἐδόκει ψυχὴν οὐ κακὸς εἶναι  κατὰ   τὰ πολέμια δέχεται αὐτὸν ἐπιόντα,
[10, 16]   πόλεως ἐντὸς ἦν καθέξοντες, καὶ  κατὰ   τὰς ἐπὶ τὸ Καπιτώλιον ἀγούσας
[10, 22]   ἡμῶν, τὰ δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν  κατὰ   τὰς ὁμολογίας· εἰ δὲ περὶ
[10, 24]   ὑπὸ ζυγόν, καὶ τὴν Κορβιῶνα  κατὰ   τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ ἐλεύθερα
[10, 59]   προσήρτων τοὺς πελέκεις, ὅτι μὴ  κατὰ   τὰς στρατείας καὶ τὰς ἄλλας
[10, 16]   πυκνώσαντες τοὺς λόχους ἐχώρουν ἄνω  κατὰ   τὰς χειροποιήτους ὁδούς. ἦν δ´
[10, 20]   βοηθεῖν ᾤοντο δεῖν τοῖς φυγάσι  κατὰ   τάχος καὶ τὴν πόλιν αὐτοῖς
[10, 50]   δὲ ἐν τοῖς διὰ μέσου  κατά   τε ἀξίωσιν καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν·
[10, 9]   χρόνῳ, πολλοὶ καὶ παντοδαποὶ λόγοι  κατὰ   τὴν ἀγορὰν ἐγίνοντο, τῶν μὲν
[10, 50]   ἐπειδὴ προσῆκεν αὐτῷ γνώμην ἐρωτηθέντι  κατὰ   τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ἀποκρίνασθαι ἦν
[10, 23]   αὐτόν, ὑποστρέφει τε καὶ στρατοπεδεύεται  κατὰ   τὴν ἐκ τοῦ αὐλῶνος ἔξω
[10, 49]   οὔτε κατὰ γένους ἀξίωσιν οὔτε  κατὰ   τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τὰ
[10, 55]   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ ἁπάντων τῶν  κατὰ   τὴν πόλιν ἣν εἶχον οἵ
[10, 24]   τοὺς ἐν ἀκμῇ, τούς τε  κατὰ   τὴν πόλιν καὶ τοὺς ἐκ
[10, 12]   ταῦτα ἐκ πολλοῦ παρασκευάσαντες λέγεσθαι  κατὰ   τὴν πόλιν, ὅταν ἤδη πιστὰ
[10, 3]   χρόνος· ἐν τῶν  κατὰ   τὴν πόλιν οὔτε δημοσίων οὔτε
[10, 28]   ἐπὶ καινοῖς ἀκούσμασι παντὸς τοῦ  κατὰ   τὴν πόλιν ὄχλου παρελθὼν ἅτερος
[10, 9]   πρῶτον μὲν κατεσκεύασαν φήμας λέγεσθαι  κατὰ   τὴν πόλιν παντοδαπάς· ἔπειτ´ ἐξ
[10, 26]   τε δῆμος αὐτοῖς συνελάμβανε πολλοὺς  κατὰ   τῆς βουλῆς καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι
[10, 3]   ἐκείνων καὶ κατηγοριῶν, ἃς ἐποιοῦντο  κατὰ   τῆς βουλῆς, οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν·
[10, 31]   ῥαβδοῦχον καὶ ἀπῆγον ὡς ῥίψοντες  κατὰ   τῆς πέτρας. οἱ δὲ ὕπατοι
[10, 14]   τινες ἱεραὶ πύλαι τοῦ Καπιτωλίου  κατά   τι θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας αὐτὰς
[10, 61]   τρίτον ἔτος ἡγούμενος τῆς δεκαδαρχίας  κατὰ   τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ σὺν
[10, 24]   τὸν πόνον τῶν τε ἱππέων  κατὰ   τὸ κάμνον μέρος ἀεὶ ἐπιβοηθούντων
[10, 54]   δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις ἀξιοῦντες ἀποδεῖξαι  κατὰ   τὸ ψήφισμα τῆς βουλῆς τοὺς
[10, 22]   ἀμφότερα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη  κατὰ   τὸν αὐτὸν χρόνον ἀφειστήκει τῆς
[10, 5]   ὑπὲρ ὧν ᾐτιῶντο πα– θεῖν  κατὰ   τὸν νόμον ὑπέχειν δίκας, ἐπὶ
[10, 54]   ἐπὶ τυραννίδα ἐλάσαι. περὶ ὧν  κατὰ   τὸν οἰκεῖον διαλέξομαι καιρόν. ~Τότε
[10, 9]   καὶ τὰ πραχθέντα τοῖς ὑπάτοις  κατὰ   τὸν τότε ἀγῶνα. οἱ παρειληφότες
[10, 5]   τε καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς συγκείμενα  κατὰ   τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς· ὅσα δ´
[10, 45]   πάλιν τοὺς λόγους, οἷς χρήσῃ  κατὰ   τοῦ φθόνου τῶν πατρικίων. ποῦ
[10, 30]   τε καὶ φερομένων ἁπάντων τῶν  κατὰ   τοὺς ἀγρούς, Αἰκανοὶ δὲ τὴν
[10, 2]   αὐτῇ τε τῇ πόλει καὶ  κατὰ   τοὺς ἀγροὺς μέχρι πολλοῦ χρόνου
[10, 20]   τὴν γῆν. Ἑρνίκων τε ἄγγελοι  κατὰ   τοὺς αὐτοὺς παρῆσαν χρόνους δηλοῦντες,
[10, 14]   Τεβέριος ποταμοῦ προσέσχε τῆς Ῥώμης  κατὰ   τοῦτο τὸ χωρίον, ἔνθα τὸ
[10, 55]   ἀρχάς, ὅσαι ἂν ὕστερον ἀποδειχθῶσι,  κατὰ   τούτους τοὺς νόμους τά τε
[10, 13]   ἐστίν, βουλή, μηνύματα οὐ  κατὰ   τούτων συνωμοσίας, ἀλλὰ καθ´ ὑμῶν
[10, 34]   ἀναδιδόναι τοῖς ὄχλοις, ὥστε μηδὲ  κατὰ   τῶν ἄλλων πατρικίων τοῦ φαυλοτάτου
[10, 42]   χρόνος, ἐν τὰς  κατὰ   τῶν ἀνδρῶν ἔδει συντελεῖσθαι δίκας.
[10, 18]   καὶ διομοσάμενος χρήσεσθαι τῷ νόμῳ  κατὰ   τῶν ἀπειθούντων ἐκέλευσεν ἐκ τῶν
[10, 43]   νόμων τιμωρίας οὐ συγχωρούντων ποιεῖσθαι  κατὰ   τῶν ἀπειθούντων· ἔπραξαν δ´ οὐθέν.
[10, 5]   τῷ τότε χρόνῳ πολὺς ἔρρει  κατὰ   τῶν δημοτικῶν οὔτε λόγων φειδόμενος,
[10, 13]   ὑμῶν, καὶ τοῦτο τὸ δίκτυον  κατὰ   τῶν εὐγενεστάτων ἱππέων ἐπλέκετο. καὶ
[10, 38]   ἀλλ´ ἐν τοῖς λόγοις, οὐδὲ  κατὰ   τῶν ἐχθρῶν τὸ δυνάμενον, ἀλλὰ
[10, 30]   κωλύσας δοθῆναι τοῖς δημάρχοις τὴν  κατὰ   τῶν ἱππέων τῶν ἐπὶ τῇ
[10, 16]   δὲ πλείους σφάττοντες ἑαυτοὺς  κατὰ   τῶν κρημνῶν ὠθοῦντες διεφθάρησαν. ~Τοῦτο
[10, 35]   φερόμενοι δρᾶσαί τι οἱ δήμαρχοι  κατὰ   τῶν ὑπάτων τῆς βουλῆς
[10, 34]   κατισχυομένων, τοσούτου δεῖν ἐξεῖναι  κατὰ   τῶν ὑπάτων τινὸς ψῆφον ἀναδιδόναι
[10, 38]   τῶν ἐχθρῶν τὸ δυνάμενον, ἀλλὰ  κατὰ   τῶν φίλων· οὐδ´ ἡγοῦνται κοινὴν
[10, 3]   ἐποίσοντας ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ψῆφον  κατὰ   φυλάς. οἱ μὲν δὴ ταῦτα
[10, 41]   τῶν πατρικίων διίστασθαι τε βουλομένοις  κατὰ   φυλὰς τοῖς δημόταις ἐμποδὼν ἐγίνοντο
[10, 16]   καὶ ῥώμῃ σώματος διάφορος καὶ  κατὰ   χεῖρα γενναῖος ἄπιστόν τι χρῆμα
[10, 13]   κέχρηνται κρύψαντες οὗτοι· τὰ γὰρ  πράγματα   αὐτὰ βοᾷ. αἴτιοι δ´ ὑμεῖς
[10, 10]   ξενικῆς αὐτοῖς χειρὸς εἰς τὰ  πράγματα   δεῖ κρύφα παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ
[10, 54]   αὐτοῖς, εἰ τὰ τοῦ δήμου  πράγματα   ἕλοιντο, τιμῆς καὶ δυναστείας. εἰσῆλθε
[10, 59]   ἐξάγοντες ὑπερόριον τῶν ὑπηκόων  πράγματα   ἐπισκεψόμενοι, τότε καὶ τοὺς πελέκεις
[10, 59]   μηδένα παρήσειν ἕτερον ἐπὶ τὰ  πράγματα   ἰσότιμοί τε πάντες ἔσεσθαι καὶ
[10, 35]   πόλεμον. νῦν δ´ ἀναβαλόμενοι τὰ  πράγματα   καὶ δόντες ἑαυτοῖς χρόνον εἰς
[10, 15]   πρώταις ἡμέραις τέλος εἰλήφει τὰ  πράγματα   μέγα δέος καὶ πολλὴν ταραχὴν
[10, 51]   οἰκεῖται πόλις πρὸς τὰ  πράγματα   μεθαρμοττομένη, καὶ συμβούλων ἄριστος
[10, 10]   τὰ ἐνθένδε μηνυόμενα, καὶ τὰ  πράγματα   οὐκέτι μέλλησιν οὐδ´ ἀναβολὴν ἐν
[10, 57]   ἔτει παραλαβόντες οἱ νομοθέται τὰ  πράγματα   πολιτείας κόσμον τοιόνδε τινὰ καθίστανται·
[10, 9]   ἰταμωτέραν ὁδὸν ἔγνωσαν ἐπὶ τὰ  πράγματα   πορεύεσθαι, δι´ ἧς καταπλήξονται μὲν
[10, 15]   τοῦ πολέμου καὶ καταστῇ τὰ  πράγματα   τῆς πόλεως, συγχωρήσειν τοῖς δημάρχοις
[10, 51]   ἄριστα περὶ τῶν μελλόντων οἱ  παραδείγματα   ποιούμενοι τὰ γεγονότα τῶν ἐσομένων.
[10, 57]   ὃς βουλήν τε συνεκάλει καὶ  δόγματα   ἐπεκύρου καὶ τἆλλα ἔπραττεν, ὅσα
[10, 22]   ἐκ τῶν ἀγρῶν συνήρπασε καὶ  βοσκήματα,   ὅσα κατέλαβε, καὶ τοὺς καρποὺς
[10, 2]   ἑνὸς μένουσαι τόπου γῆς τε  μυκήματα   καὶ τρόμοι συνεχεῖς ἐγίνοντο, μορφαί
[10, 3]   οὖν καταλύσασθαι τὰ πρὸς ἀλλήλους  ἐγκλήματα   καὶ μιᾷ χρήσασθαι γνώμῃ περὶ
[10, 33]   δὲ τῶν ἀντιπάλων αὐτοὶ κατεσκεύαζον  ἐγκλήματα   καὶ προφάσεις πολέμων, ἅτε ὁρῶντες
[10, 35]   τῆς πόλεως μηδὲ κοινὰ πάντων  ἐγκλήματα   ποιεῖν, ὑπὲρ ὧν ἰδίᾳ τινὲς
[10, 57]   τοὺς ἐνδοιαστῶς ἀκροωμένους τῆς πόλεως  ἐγκλήματα   τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ πάσης ἀνασκοποῦντες
[10, 8]   τὰ ὁμολογηθέντα ὑπὸ τῶν ἐγγυητῶν  χρήματα   ἀποδοὺς ἑαυτῷ χωρίον ἓν μικρὸν
[10, 20]   θεράποντας αὐτῶν ἠνδραποδίσαντο καὶ τὰ  χρήματα   διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλθη τὸ
[10, 25]   τῆς δορικτήτου καὶ ἀνδράποδα καὶ  χρήματα   ἐκ τῶν λαφύρων ἐπανορθῶσαι τὴν
[10, 42]   ἄλλως τε καὶ τῆς εἰς  χρήματα   ζημίας εὐδιόρθωτον ἐχούσης τοῖς πεπονθόσι
[10, 8]   τοῦ σώματος τῆς ἀποκαταστάσεως ὁμολογηθέντα  χρήματα.   Καίσων μὲν οὖν τοιαύτῃ περιπεσὼν
[10, 21]   κατὰ κράτος αἱρεῖ τὴν πόλιν.  χρήματα   μὲν οὖν αὐτῶν, ὅσα χρυσὸς
[10, 42]   δημόταις ἐπιτρέπειν ἀγριαινομένοις εἰς τὰ  χρήματα   τῶν ἀνδρῶν ἐκχέαι τὴν χολήν,
[10, 21]   εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς στρατιώταις τὰ  χρήματα   ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ σώματα πλὴν
[10, 2]   ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς καὶ τὰ θεῖα  δείματα   προσγενόμενα, ὧν ἔνια οὔτ´ ἐν
[10, 23]   τῆς ἐν Σαβίνοις στρατιᾶς ὄντα  γράμματα   διαπέμψας τά τε συμβάντα τῷ
[10, 9]   εἶναι πράττειν τὰ βεβουλευμένα, πλασάμενοι  γράμματα   καὶ ταῦτα παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι σφίσιν
[10, 13]   λέγετε; τίς δ´ τὰ  γράμματα   κομίσας ὑμῖν ἀνήρ ἐστι; τί
[10, 13]   πεισόμενοι, παρὰ τίνων ἐδέξασθε τὰ  γράμματα   ξένων; τῶν ποῦ κατοικούντων,
[10, 10]   ἐχθρῶν εἰς φῶς ἄγει, καὶ  γράμματα   πάρεστιν ἡμῖν, δεδέγμεθα νεωστὶ
[10, 16]   τε πρὸς τοὺς ἡγεμόνας τὰ  ὀνόματα   καὶ τὸν στρατιωτικὸν ὀμνύντες ὅρκον.
[10, 13]   ἐστίν, εἴτε ὡς ἐγώ φημι  πλάσματα   ὑμέτερα; αἱ δὲ δὴ συνᾴδουσαι
[10, 2]   οὐ χιόνα καταφέρων, ἀλλὰ σαρκῶν  θραύσματα   ἐλάττω τε καὶ μείζω. τούτων
[10, 31]   ἐξῆλθε Ῥωμαίων, πολιτικὰ δέ τινα  προσκρούσματα   τοῖς δημάρχοις πρὸς τοὺς ὑπάτους
[10, 37]   ἀμφὶ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι,  τραύματα   δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα εἴληφα
[10, 16]   τὸν ὕπατον· ὃς οὐκ ὀλίγα  τραύματα   λαβὼν οὐδ´ ὣς ἀφίστατο τῶν
[10, 38]   μάχας πλείους ἀγωνισάμενος  τραύματα   πλείω λαβὼν στεφάνοις καὶ
[10, 53]   περὶ τὰς τιμὰς τῶν θεῶν  ἐπιτηδεύματα   οὐκ εὐπρεπῆ. ἐπεὶ δὲ ἐπέγνωσαν
[10, 38]   πράξεις καὶ περὶ τὰ πολιτικὰ  βουλεύματα   ἀποδειξάμενον, ὅσην οὐδεὶς τῶν τότε
[10, 13]   ἐρημίαν τοῦ ἀντιπάλου. ~Ταῦτα τὰ  βουλεύματα   ἦν αὐτῶν, βουλή, καὶ
[10, 10]   κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα τὰ κεκρυμμένα  βουλεύματα   καὶ τὰς ἀνοσίους ἐπιχειρήσεις τῶν
[10, 12]   ἑκάτερον τούτοις ἔσται, πολλὰ δὲ  βουλεύματα   πειράζοντες καὶ στρέφοντες ἄνω καὶ
[10, 3]   βουλῆς προεστῶτες τοὺς εἰσφέροντας καινὰ  πολιτεύματα   δημάρχους καὶ καταλύειν ἀξιοῦντας τὸν
[10, 30]   νόμιμα ἦν, ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος τὰ  πολιτεύματα   τοῦ πατρός, καὶ ὅτ´ αὐτὸς
[10, 13]   πίστιν. ταῦτ´ ἐστίν, βουλή,  μηνύματα   οὐ κατὰ τούτων συνωμοσίας, ἀλλὰ
[10, 25]   μεγάλην ἔφη δεδωκέναι δωρεὰν τὰ  σώματα   αὐτῶν ἐκ θανάτου ῥυσάμενος. ταῦτα
[10, 33]   νόμων τιμωρίαις εἴς τε τὰ  σώματα   καὶ τὰς οὐσίας αὐτῶν πικρῶς
[10, 24]   τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ ἐλεύθερα  σώματα   μόνον ἐξελθεῖν αἰτησάμενοι, περὶ ὧν
[10, 34]   εἰς τὰ τῶν δημάρχων πλημμελῆσαι  σώματα,   παραγενομένους εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀπομόσαι,
[10, 34]   χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς ὑπάτων  σώματα   παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον ὑπηρέταις
[10, 21]   τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ  σώματα   πλὴν ὅσα Τυσκλάνων ἦν, οὐ
[10, 34]   ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ  σώματα   προπηλακισθέντες. ἠξίουν τε δυεῖν θάτερον
[10, 35]   τοὺς ὑβρίσαντας τὰ τῶν δημάρχων  σώματα.   τοῖς δὲ χαριεστέροις οὐδέτερον τούτων
[10, 37]   δὲ καὶ ἑκατὸν περιβραχιόνια χρύσεα,  δόρατα   δ´ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα δ´ ἐπίσημα
[10, 45]   καὶ τὰ ψέλλια καὶ τὰ  δόρατα   καὶ τὰ φάλαρα καὶ οἱ
[10, 41]   ἐπικυρωθῆναι τὸν νόμον. οἱ δὲ  προθυμότατα   συλλαβέσθαι δόξαντες τοῖς ὑπάτοις ἐκ
[10, 48]   δὲ ἰδίας καὶ συμφορὰς τοῖς  προθυμότατα   ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζομένοις. μάλιστα δ´
[10, 46]   πλείστους τ´ αὐτῶν διαφθείρας καὶ  λαμπρότατα   ἔργα ἀποδειξάμενος Σίκκιος ἦν, ὅς,
[10, 25]   Κοίντιος τὴν πόλιν τὰ μὲν  ἐπιφανέστατα   τῶν λαφύρων εἰς Ῥώμην ἐκέλευσε
[10, 47]   τιμῆς ἀποδιδούς. καὶ τὰ μὲν  ἐπιφανέστατα   τῶν τότε πραχθέντων τοιάδ´ ἦν.
[10, 46]   καὶ θεὸν καὶ πάντα τὰ  τιμιώτατα   ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν τε
[10, 4]   ταῦτα ὑποσχόμενοι διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν.  ~Μετὰ   δὲ ταῦτα οἵ τε ὕπατοι
[10, 7]   εἶδεν ἐρριμμένον, δόξας εἶναι νεκρόν.  μετὰ   δὲ ταῦτα οὗτος μὲν ἀπιὼν
[10, 61]   διέμειναν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς.  ~Μετὰ   δὲ τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ὀλυμπιὰς
[10, 1]   ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ.  ~Μετὰ   δὲ τούτους ὀλυμπιὰς μὲν ἦν
[10, 26]   ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.  ~Μετὰ   δὲ τούτους ὀλυμπιὰς μὲν ἦν
[10, 8]   τις ἦν καλύβη, γεωργῶν αὐτόθι  μετὰ   δούλων ὀλίγων ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον
[10, 9]   βουλῇ δηλώσωμεν τὰ προσαγγελθέντα καὶ  μετὰ   κοινῆς γνώμης πράξωμεν τὰ δέοντα.
[10, 51]   δὲ τοῖς ἐμαυτοῦ σωφρονισθεὶς κακοῖς  μετὰ   μεγάλων μισθῶν ἔμαθον, ὅτι ἔλαττον
[10, 25]   τῷ ταμίᾳ προαποσταλεῖσι. τοῖς δὲ  μετὰ   Μηνυκίου τοῦ ὑπάτου κατακλεισθεῖσιν ἐν
[10, 37]   πεζοῖς καὶ ἐν ἱππεῦσι καὶ  μετὰ   πάντων καὶ σὺν ὀλίγοις καὶ
[10, 7]   ἐστὶν πέπονθα, δημόται,  μετὰ   πάσης ἀληθείας εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς.
[10, 57]   τῆς πόλεως ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα,  μετὰ   πάσης ἀνασκοποῦντες ἕκαστα ἐπιεικείας τε
[10, 58]   δόξαντα τῇ βουλῇ δεξαμένου καὶ  μετὰ   πλείστης προθυμίας ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν
[10, 27]   προθυμίᾳ, καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν  μετὰ   πολλῶν κτηθεῖσαν ἡγεμονίαν πόνων αἰσχρῶς
[10, 20]   Ῥωμαίων πόλει τά τε ἄλλα  μετὰ   προθυμίας συμπράττοντες διετέλουν, καὶ ἐν
[10, 15]   ὤμοσεν, ἐὰν δῆμος συνάρηται  μετὰ   προθυμίας τοῦ πολέμου καὶ καταστῇ
[10, 7]   μοι συνεδείπνει παρὰ φίλῳ, καὶ  μετὰ   ταῦτ´ ἀναστάντες τῆς ἐχομένης νυκτὸς
[10, 52]   γραφέντος δὲ τοῦ προβουλεύματος, καὶ  μετὰ   ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος τοῦ δήμου πρέσβεις
[10, 13]   συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί ἀναβάλλεσθε καὶ  μετὰ   ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ´
[10, 7]   ἔργῳ· ἡμᾶς δὲ οἱ παραγενόμενοι  μετὰ   ταῦτα αἵματι πεφυρμένους αἴρουσι καὶ
[10, 41]   ἀγορᾶς κατείχετο ὑπὸ τῶν πατρικίων.  ~Μετὰ   ταῦτα οἵ τε δήμαρχοι καὶ
[10, 24]   ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν ἅπαντες κακῶς.  μετὰ   ταῦτα παραγενόμενος εἰς τὴν πόλιν
[10, 35]   τὴν χάριν ἀνατιθέναι λέγοντες. καὶ  μετὰ   ταῦτα συναγαγόντες τὸν δῆμον ἔλεγον,
[10, 30]   τῆς βουλῆς ἔφησεν ἐρεῖν. καὶ  μετὰ   ταῦτα συναγαγόντων τὸ συνέδριον τῶν
[10, 23]   ὅσιον ἀναγκασθήσονται πόλεμον ἐκφέρειν· καὶ  μετὰ   ταῦτα τὸν ὕπατον ἀπέστειλαν.
[10, 38]   ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι πολὺς ἐνέπεσε τοῖς  μετὰ   ταῦτα φόβος, καὶ οὐδεὶς ἔτι
[10, 59]   γὰρ εὐθὺς τὸ ἔθος τοῦτο  μετὰ   τὴν ἐκβολὴν τῶν μονάρχων ὑπ´
[10, 50]   ταὐτὰ παθεῖν ὑπὸ τοῦ δήμου  μετὰ   τὴν ὑπατείαν πρόνοια, ὥστ´ οὐκέτι
[10, 38]   ἐπεὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο πολίτευμα  μετὰ   τὸ ἔτος ἑνδέκατον ἀνενεοῦτο, καὶ
[10, 14]   κύριος. ἦν δὲ αὐτοῦ γνώμη  μετὰ   τὸ κρατῆσαι τῶν ἐπικαιροτάτων τόπων
[10, 49]   βουληθείς, ὡς ἐπὶ θάνατον ἐξιόντα  μετὰ   τοῦ πατρός, Αὖλον Οὐεργίνιον τὸν
[10, 24]   εἰς τὸν ἑαυτοῦ χάρακα. καὶ  μετὰ   τοῦθ´ Κοίντιος περιταφρεύσας αὐτὸν
[10, 54]   νόσος εἰς τέλος ἐλώφησε. καὶ  μετὰ   τοῦτο θυσίαι τε χαριστήριοι θεοῖς
[10, 32]   διδόναι τῷ δήμῳ τὸν τόπον.  μετὰ   τοῦτο ἱεροφαντῶν τε παρόντων καὶ
[10, 33]   τοὺς ἔξω πολέμους, τὸ δὲ  μετὰ   τοῦτο οὐκ ὀρθῶς. δέον γὰρ
[10, 54]   Κλαύδιον καὶ Τίτον Γενύκιον, καὶ  μετὰ   τοῦτο πᾶσαν ἀποθέμενοι τὴν περὶ
[10, 54]   πρέσβεις φέροντες τοὺς νόμους. καὶ  μετὰ   τοῦτο προσῄεσαν οἱ δήμαρχοι τοῖς
[10, 32]   ἀπόνοιαν ἀναγκασθῶσιν οἱ πατρίκιοι τραπέσθαι.  ~Μετὰ   τοῦτο τὸ ἔργον συναχθείσης τῆς
[10, 53]   ἀποθνήσκει, Σέξτος Κοιντίλιος, καὶ  μετὰ   τοῦτον ἀποδειχθεὶς ὕπατος Σπόριος Φούριος,
[10, 33]   τῶν οἰκήσεων ἐδαπανήθη. ~Ὁ δὲ  μετὰ   τοῦτον, ἐν τὴν ὕπατον
[10, 48]   τοιάδ´ ἦν. ~Ἐν δὲ τῷ  μετὰ   τούτους τοὺς ὑπάτους ἔτει Σπόριος
[10, 15]   ἐθελούσιον αὐτοῖς συναρεῖται τοῦ πολέμου,  μετὰ   τούτων πολιορκεῖν τὰ φρούρια· ἐὰν
[10, 57]   δήμου. οὐ γὰρ μόνον  μετὰ   τῶν ἄλλων ἔπραττεν ἀπὸ τοῦ
[10, 57]   μέχρι πολλοῦ διετέλεσαν ἐν κοινῷ  μετὰ   τῶν ἀρίστων ἀνδρῶν συνεδρεύοντες καὶ
[10, 28]   αὐτῶν, ἀλλ´ ἀναλαβόντες τὰ ὅπλα  μετὰ   τῶν βουλομένων σώζεσθαι τὴν πατρίδα
[10, 21]   ἀγαθοῖς ἀνδράσι γίνεσθαι πρῶτος εἰσελαύνει  μετὰ   τῶν ἱππέων εἰς τὴν τῶν
[10, 21]   λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ στρατιώταις  ἐσθῆτα   καὶ τροφὰς καὶ ὅς´ ἄλλα
[10, 17]   ἀλλ´ ὕπατον καὶ τὴν περιπόρφυρον  ἐσθῆτα   περιέθεσαν τούς τε πελέκεις καὶ
[10, 24]   καὶ ὑποπτεύσας ἐπ´ αὐτὸν ἥκειν  ἐσθῆτά   τ´ ἐλάμβανεν εὐπρεπεστέραν καὶ ὑπαντήσων
[10, 24]   ἅμα ταῖς ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν  ἐσθῆτά   τε ἁλουργῆ καὶ τἆλλα παράσημα,
[10, 59]   πανσέληνος· πρῶτα μὲν ὅρκια τεμόντες  ἀπόρρητα   τῷ πλήθει συνθήκας σφίσιν αὐτοῖς
[10, 17]   τὴν πρὸς ἐκείνους τοὺς ἄνδρας  ὁμοιότητα.   ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἅλις.
[10, 7]   καὶ λακτίζων καὶ πᾶσαν ἄλλην  ὠμότητα   καὶ ὕβριν ἐνδεικνύμενος ἀποκτείνει. ἐμοῦ
[10, 38]   δὲ θριάμβοις λαμπροτάτοις, τοσαύτην δὲ  δεινότητα   περί τε τὰς στρατηγικὰς πράξεις
[10, 19]   δυσγένειαν ἄλλην τινὰ  ταπεινότητα   ὑπὸ τῶν κρειττόνων κατισχυομένους, μήτε
[10, 21]   ἄλλα τοιαῦτα ἐδύναντο ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν.  ἔπειτα   διακρίνας τῶν τε κληρούχων καὶ
[10, 51]   ἄρχοντας προβαλόντας εἰς κίνδυνον πρόδηλον,  ἔπειτα   ἐγκαταλιπόντας ἐν τοῖς δεινοῖς μετανοεῖν,
[10, 46]   τὴν λαγόνα τοῦ ὄρους ἦγεν.  ἔπειτα   ἦν γάρ τις δρυμὸς ὕλην
[10, 43]   ταῖς ἑαυτῶν ἐπέμενον ἀμφότεροι παρεμβολαῖς,  ἔπειτα   καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων Αἰκανοὶ τῆς
[10, 46]   ἔπεσον ἐξ ἑκατέρων ἄνδρες ἐπιφανεῖς.  ἔπειτα   κρίσιν λαμβάνει πόλεμος ἐπιτελῆ.
[10, 30]   ἐκίνησε τοὺς πολλοὺς λόγος.  ἔπειτα   μετήγαγεν αὐτοὺς Κοίντιος διδάσκων,
[10, 3]   τοῦτ´ ἐφ´ ἡμέρας ἐγίνετο συχνάς.  ἔπειτα   οἱ δήμαρχοι δυσχεραίνοντες ἐπὶ τῇ
[10, 50]   πολλοῦ διέμεινεν ὑπὸ Ῥωμαίων φυλαττόμενος.  ἔπειτα   περὶ τῶν νόμων, οὓς ἐσπούδαζον
[10, 17]   τίνος δεόμενοι πρὸς αὐτὸν ἥκοιεν·  ἔπειτα   προσδραμόντος τινὸς καὶ κελεύσαντος κοσμιώτερον
[10, 24]   τὰς ψυχὰς δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς  ἔπειτα   συναγαγὼν ἅπαντας τοὺς ἐν ἀκμῇ,
[10, 2]   θεοῖς ἐξακεστηρίοις τε καὶ ἀποτροπαίοις,  ἔπειτα   συναχθέντες εἰς τὸ βουλευτήριον οἱ
[10, 35]   τὰς τῶν πολλῶν ὀργὰς ἐπράυναν.  ἔπειτα   ταῖς ἑξῆς ἡμέραις τὴν τρίτην
[10, 21]   μὲν τὴν γῆν αὐτῶν ἔκειρεν,  ἔπειτα   τὴν πόλιν ἀπετάφρευε καὶ περιεχαράκου.
[10, 57]   νόμοις προβούλευμα περὶ αὐτῶν ἐκύρωσαν.  ἔπειτα   τὸν δῆμον καλέσαντες εἰς τὴν
[10, 40]   ὅσοις ἂν ἕκαστοι πλείστοις δύνωνται.  ἔπειτα   τοὺς μὲν περὶ αὐτὸ τὸ
[10, 11]   συνδιεφθάρθαι καὶ κοινωνεῖν τῆς συνωμοσίας,  ἔπειτα   ὑπὲρ αὑτῶν δεδιότας, ἵνα μὴ
[10, 47]   ἵππους καὶ τἆλλα ὑποζύγια κατέκοψεν·  ἔπειτα   ὑφῆψε τὰς σκηνὰς ὅπλων τε
[10, 10]   οὖν, ὡς πυνθανόμεθα, σκοταίαν φυλάξαντες  νύκτα   κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν, ἡνίκα οὔτε
[10, 16]   τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν  νύκτα   ὅλην ἀμφὶ ταῦτα ἦσαν, τῇ
[10, 23]   ὄντα γράμματα διαπέμψας τά τε  συμβάντα   τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ αὐτὸν
[10, 51]   κακῶς νῦν ἀνατίθεσθαι τὰ  δόξαντα   οὐκ ὀρθῶς. ἐγὼ γάρ,
[10, 55]   οὐχ ὅπως ἐναντιώσονται πράσσουσι τὰ  δόξαντα   τῇ βουλῇ, ἀλλὰ καὶ συνεργήσουσι
[10, 58]   ἀγαπητῶς δὲ τοῦ δήμου τὰ  δόξαντα   τῇ βουλῇ δεξαμένου καὶ μετὰ
[10, 15]   ἀρχῆς ἐπὶ τέλος ἀχθῇ τὰ  δόξαντα   τῷ δήμῳ. ἦν δὲ ἄρα
[10, 25]   ἐκέλευσε φέρειν, τὰ δ´ ἄλλα  πάντα   διελέσθαι κατὰ λόχους ἐπέτρεψε τοῖς
[10, 48]   ἀγῶνα ἐπιτελεσθῆναι. οἱ δὲ δήμαρχοι  πάντα   ἐκ πολλοῦ φυλαττόμενοι καὶ οὔτε
[10, 20]   ἐκ μετεώρου τὰ μεταξὺ χωρία  πάντα   ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ ἐκπολιορκηθέντας
[10, 37]   πέντε καὶ τετταράκοντα εἴληφα καὶ  πάντα   ἐμπρόσθια, κατὰ νώτου δ´ οὐθέν.
[10, 2]   μηδὲ κατὰ νόμους ἀναγκασθεῖεν πολιτεύεσθαι,  πάντα   ἐπιμηχανώμενοι διετέλουν οἵ τε ὕπατοι
[10, 17]   ἐκείνοις οἱ νῦν, ἀλλὰ τἀναντία  πάντα   ἐπιτηδεύοντες, πλὴν πάνυ ὀλίγων, δι´
[10, 14]   καὶ τἆλλα ὅσων δεῖ πολέμῳ  πάντα   εὐτρεπισάμενος, εἰς σκάφας ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο.
[10, 43]   τῶν ἐν ταῖς στρατείαις γινομένων  πάντα   κίνδυνον ἕτοιμον ἦν ὑπομένειν. καὶ
[10, 40]   ἀναστὰς τὰ μὲν ἄλλα ἔφη  πάντα   ὀρθῶς εἰπεῖν Σίκκιον καὶ μακρὸν
[10, 2]   φωναὶ ταράττουσαι διάνοιαν ἀνθρώπων, καὶ  πάντα   ὅσα τούτοις ὅμοια συνέπιπτεν, εὑρίσκετο
[10, 50]   γενομένη. οἱ μὲν γὰρ ὑπελάμβανον  πάντα   τὰ ἐναντία τοῖς δημοτικοῖς φρονήσειν
[10, 46]   καὶ σωτῆρα καὶ θεὸν καὶ  πάντα   τὰ τιμιώτατα ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον
[10, 28]   ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἡγεμονίαν καὶ  πάντα   τἆλλα ἀγαθά, ὅσα νῦν ἔχετε,
[10, 37]   καὶ χάριτας ἀφανίσαι. καὶ διετέλεσα  πάντα   τὸν μεταξὺ χρόνον στρατευόμενος καὶ
[10, 30]   υἱὸς Ἀππίου Κλαυδίου, τοῦ παρὰ  πάντα   τὸν χρόνον τοῖς εἰσηγήμασι τῶν
[10, 26]   ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀθρόοι κρατεῖσθαι  πάντα   ὑπ´ αὐτῶν τὰ μεταξὺ Κρουστομερείας
[10, 15]   τούτων ἀγωνιούμενοι πρὸς τοὺς εἰσεληλυθότας·  ἅπαντα   γὰρ αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ εἶναι
[10, 55]   δῆμος ἐπιψηφίσῃ, κύρια εἰς τὸν  ἅπαντα   εἶναι χρόνον, καὶ τὰς ἀρχάς,
[10, 30]   τοῦ δήμου πρὸς τὴν βουλὴν  ἅπαντα   εἰσενεγκάμενος ᾐτήσατο διπλασιασθῆναι τὴν ἀρχὴν
[10, 57]   ἀρχείων τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης  ἅπαντα   ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς Ἄππιος
[10, 44]   Σίκκιος ἔφησεν· Ἀλλ´ ἔγωγε  ἅπαντα   μὲν ἕτοιμος ὑπηρετεῖν· τὸ μέντοι
[10, 12]   αὐτοῖς εἶξαι, καὶ δῆμος  ἅπαντα   ὅς´ ἂν ἀξιῶσι συμπράττειν. ἀληθῆ
[10, 1]   οὔτ´ ἰσηγορία, οὐδ´ ἐν γραφαῖς  ἅπαντα   τὰ δίκαια τεταγμένα· ἀλλὰ τὸ
[10, 4]   καὶ νόμος ἦν, ἐξαρνησαμένοις  ἅπαντα   τὰ νόμιμα; Ταῦτά τε δὴ
[10, 42]   τὸ μεῖζόν τε καὶ φοβερώτερον  ἅπαντα   ταῦτα προάγειν παρῄνουν, οἱ δ´
[10, 8]   οὖν τοιαύτῃ περιπεσὼν ἐπιβουλῇ, κατασκευασαμένων  ἅπαντα   τῶν δημάρχων καὶ Οὐολουσκίου ψευδῆ
[10, 47]   πολλῶν πάνυ ὄντων. ὡς δ´  ἅπαντα   ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἠφάνιστο, περὶ
[10, 50]   πᾶσι Ῥωμαίοις γράφειν καὶ εἰς  ἅπαντα   χρόνον φυλαχθησομένους, διάγνωσιν ἀπέδωκαν τῇ
[10, 9]   τῶν ἐθνῶν καὶ πολλὰς δυνάμεις  ἀγείραντα   μέλλειν ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἐλαύνειν·
[10, 31]   τὸ κελευσθὲν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων  ποιήσαντα,   καὶ δεδοικότες, μὴ ἀπὸ ταύτης
[10, 37]   ~Ταῦτ´ ἐστίν, δημόται, τὰ  φανερώσαντά   με καὶ εἰς ἡγεμονίας προαγαγόντα
[10, 34]   πεπονθότας ὑπεριδεῖν μήτε τὸν δῆμον  ἀφαιρεθέντα   τὴν ἐξ αὐτῶν βοήθειαν, διεξιόντες
[10, 8]   τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ τὰ  ὁμολογηθέντα   ὑπὸ τῶν ἐγγυητῶν χρήματα ἀποδοὺς
[10, 8]   περὶ τοῦ σώματος τῆς ἀποκαταστάσεως  ὁμολογηθέντα   χρήματα. Καίσων μὲν οὖν τοιαύτῃ
[10, 46]   τὴν σπεῖραν ἄγων ἐπὶ τὸν  κρατηθέντα   ὑπὸ σφῶν χάρακα ἀνέστρεφε μεγάλης
[10, 9]   ἕως τῇ βουλῇ δηλώσωμεν τὰ  προσαγγελθέντα   καὶ μετὰ κοινῆς γνώμης πράξωμεν
[10, 9]   Κοίντιον τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου  καταδικασθέντα   ᾑρῆσθαι στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν ἐθνῶν
[10, 60]   γάμων ἐπαλλαγαῖς καὶ οἰκειοτήτων κοινωνίαις  συγκερασθέντα.   ὡς δὲ καὶ τῶν
[10, 3]   λόγον οὐδὲν ἔτι ἀναβαλόμενοι τὸν  παρασκευασθέντα   νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια δὲ αὐτοῦ
[10, 47]   ἰδεῖν τ´ αὐτοὺς καὶ τὰ  πραχθέντα   ἀκοῦσαι. οἱ δὲ μέχρις ἀγορᾶς
[10, 17]   μὲν γὰρ ὑφ´ ἑαυτοῦ μόνου  πραχθέντα   οὔτε νόμιμα οὔτε βέβαια ἔσεσθαι,
[10, 9]   πόλεμος εἰσῆλθε, καὶ τὰ  πραχθέντα   τοῖς ὑπάτοις κατὰ τὸν τότε
[10, 10]   πολιτῶν καὶ διαστάσει τῆς πόλεως  ἐξελεγχθέντα   διεπράξαντό τινες τῶν ἐνθάδε μὴ
[10, 2]   τὰ δ´ ἐπὶ τὴν γῆν  ἐνεχθέντα   ἐν αὐτῇ τε τῇ πόλει
[10, 17]   τάξιν ἐκάλεσεν, εἰσελθόντες εἰς τὸν  ἀποδειχθέντα   τόπον οἵ τ´ ὀκτωκαίδεκα λόχοι
[10, 9]   καὶ τὰ ἐκ τοῦ δαιμονίου  φανέντα   προεθέσπισε τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. διηγήσομαι
[10, 45]   δειλίας, κακῶς καὶ ἀδήλως  κατακοπέντα   ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν, ἐπειδὴ
[10, 57]   δ´ ἀποχρώντως ἐφαίνετο αὐτοῖς τὰ  γραφέντα   ἔχειν, πρῶτον μὲν τὴν βουλὴν
[10, 57]   τὴν κοινὴν εὐαρέστησιν ἀπευθύνοντες τὰ  γραφέντα.   καὶ μέχρι πολλοῦ διετέλεσαν ἐν
[10, 30]   καὶ κυρώσαντες τὸν ἐπ´ αὐτῷ  γραφέντα   νόμον δέκα δημάρχους εἰς τὸν
[10, 31]   προσῄει δεόμενος τὸν ἐπ´ αὐτῷ  γραφέντα   νόμον προβουλεῦσαί τε καὶ εἰς
[10, 55]   πόλει πρόσφορα νομοθετήσεσθαι. τὰ δὲ  γραφέντα   ὑπὸ τῶν δέκα ἀνδρῶν, ἐὰν
[10, 23]   ἐπὶ τῆς ἐν Σαβίνοις στρατιᾶς  ὄντα   γράμματα διαπέμψας τά τε συμβάντα
[10, 53]   καὶ πολλὰ ἐνεωτερίσθη Ῥωμαίοις οὐκ  ὄντα   ἐν ἔθει περὶ τὰς τιμὰς
[10, 10]   μέλλησιν οὐδ´ ἀναβολὴν ἐν χερσὶν  ὄντα   ἐπιδέχεται, πρὶν εἰς τὸν δῆμον
[10, 38]   διέφθειραν. Γναῖον δὲ Γενύκιον δήμαρχον  ὄντα   ἡμέτερον, ἐπεὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο
[10, 27]   ἐπιτηδειοτέρους, τὸν δ´ ἐν χερσὶν  ὄντα   καὶ ὅσον οὔπω τῇ πόλει
[10, 6]   γὰρ ὅτι ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ  ὄντα   τῆς σῆς ἀρετῆς ἄξιον, ἐγώ
[10, 60]   γινόμενα ἔχῃ παράνομα καὶ δεινὰ  ὄντα   ὡς δὴ σὺν τῷ δικαίῳ
[10, 32]   δημόσια, χωρὶς ὠνῆς τὸν δῆμον  παραλαβόντα   διελέσθαι. ἐδίδασκέ τε, ὅτι τοῦτο
[10, 46]   ἀλλὰ τὸν ἕτερον ἥκειν ὕπατον  ἄγοντα   τὴν σὺν αὐτῷ δύναμιν, ἐρρίπτουν
[10, 37]   φανερώσαντά με καὶ εἰς ἡγεμονίας  προαγαγόντα   γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ δ´ ὀνόματος
[10, 42]   τιμῆς ἀπέδοσαν. καὶ τὰ μὲν  κατεπείγοντα   δεινὰ τοῦτον τὸν τρόπον χρησαμένων
[10, 36]   ἡλικίας ἐν τῷ κρατίστῳ δυεῖν  δέοντα   ἑξήκοντα γεγονὼς ἔτη καὶ φρονῆσαι
[10, 36]   γεγονὼς ἔτη καὶ φρονῆσαι τὰ  δέοντα   ἱκανὸς εἰπεῖν τε ὡς στρατιώτης
[10, 9]   μετὰ κοινῆς γνώμης πράξωμεν τὰ  δέοντα.   Ταῦτ´ εἰπόντες ᾤχοντο πρὸς τοὺς
[10, 27]   καὶ ὅσον οὔπω τῇ πόλει  πλησιάζοντα   πόλεμον ἄρασθαι πάσῃ προθυμίᾳ, καὶ
[10, 61]   οἱ δὲ σὺν αὐτῷ τὸν  παρελθόντα   ἐνιαυτὸν ἄρξαντες δεύτερον ἐπὶ τῆς
[10, 48]   ἤγαγεν τῶν ὑπατευσάντων τὸν  παρελθόντα   ἐνιαυτὸν συμφορὰ νεωστὶ γενομένη δεινὰ
[10, 56]   εἷς δὲ τῶν ὑπατευσάντων τὸν  παρελθόντα   ἐνιαυτὸν Τίτος Ῥωμίλιος, τὴν
[10, 49]   ἐξόδου βουληθείς, ὡς ἐπὶ θάνατον  ἐξιόντα   μετὰ τοῦ πατρός, Αὖλον Οὐεργίνιον
[10, 46]   δαίμονα ἄνδρα ἐξ ἀγροῦ ποθεν  ἀπιόντα,   ὃν τοῖς νεωτάτοις συλλαβεῖν κελεύσας
[10, 30]   νόμον δέκα δημάρχους εἰς τὸν  ἐπιόντα   ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν. παυσαμένης δὲ τῆς
[10, 58]   πάλιν τὴν ἀρχὴν εἰς τὸν  ἐπιόντα   ἐνιαυτόν. ταῦτα κατ´ ἐκείνην ἐπράχθη
[10, 24]   κατὰ τὰ πολέμια δέχεται αὐτὸν  ἐπιόντα,   καὶ γίνεται μάχη καρτερά. χρόνου
[10, 8]   μέντοι δῆμος εἰς τὸν  ἐπιόντα   πάλιν ἐνιαυτὸν ἄρχοντας ἀπέδειξεν αὐτούς.
[10, 24]   τι διαπραττόμενος· ἰδὼν δὲ τὸν  προσιόντα   ὄχλον καὶ ὑποπτεύσας ἐπ´ αὐτὸν
[10, 35]   περὶ τῆς κληρουχίας νόμον ἔτη  τριάκοντα   παρειλκυσμένον καὶ τὸν περὶ τῆς
[10, 50]   ὅρον ζημίας δύο βοῦς καὶ  τριάκοντα   πρόβατα. καὶ οὗτος νόμος
[10, 22]   πόλεως ἤλασαν, ἧς ἐκράτουν Ῥωμαῖοι  τετταράκοντα   δ´ εἰσὶν οἱ διὰ μέσου
[10, 37]   μεμάχημαι, τραύματα δὲ πέντε καὶ  τετταράκοντα   εἴληφα καὶ πάντα ἐμπρόσθια, κατὰ
[10, 37]   εἴπω, μάχας μὲν ἐν τοῖς  τετταράκοντα   ἔτεσιν, ἐν οἷς διατελῶ στρατευόμενος,
[10, 45]   εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ τὰ  τετταράκοντα   ἔτη στρατευσάμενος καὶ κατατετρωμένος ὅλον
[10, 36]   ἐν τῷ κρατίστῳ δυεῖν δέοντα  ἑξήκοντα   γεγονὼς ἔτη καὶ φρονῆσαι τὰ
[10, 37]   καὶ τρεῖς χρυσοῦς στρεπτοὺς περιαυχενίους,  ἑξήκοντα   δὲ καὶ ἑκατὸν περιβραχιόνια χρύσεα,
[10, 37]   αὐτοκρατόρων ἐτιμήθην· πρὸς δὲ τούτοις  ὀγδοήκοντα   μὲν καὶ τρεῖς χρυσοῦς στρεπτοὺς
[10, 17]   ἱππέων καὶ οἱ τῶν πεζῶν  ὀγδοήκοντα   τῶν τὸ μέγιστον τίμημα ἐχόντων
[10, 2]   χρόνου κείμενα ἦν οὔτε χρόαν  μεταβάλλοντα,   οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι σάρκες, οὔτε
[10, 15]   δὲ ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τηλικοῦτον ἀγῶνα  μέλλοντα   τὸν δῆμον ὑπομένειν ἐπὶ ῥητοῖς
[10, 19]   τὸ δεύτερον μηδὲ ἀγαπῆσαι τηλικαύτην  λαμβάνοντα   τιμήν. κατεῖχε γὰρ αὐτὸν ἐπὶ
[10, 24]   καὶ πύργοις πυκνοῖς περιλαβών, ἐπεὶ  κάμνοντα   ἔμαθε τῶν ἀναγκαίων τῇ σπάνει,
[10, 13]   προλέγουσιν ἥκειν ἐπὶ τὸν δῆμον  ὑφέξοντα   τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων δίκας. ἀλλ´
[10, 38]   τὸ στόμα, ἀλλὰ τὸν μὲν  εἰπόντα   περὶ τῆς κληρουχίας Σπόριον Κάσσιον,
[10, 51]   καθ´ ἕνα ἕκαστον ἰδίᾳ τὰ  παρόντα   εὖ τίθεσθαι παρακαλῶ. κράτιστα γὰρ
[10, 52]   ἀλλ´ ἀπ´ ὀρθῆς γνώμης τὰ  συμφέροντα   ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´ ὧν, ἔφη, ταύτην
[10, 51]   ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ βελτίστου τὰ  συμφέροντα   ἐρῶ. θαυμάσῃ δὲ μηθείς, εἰ
[10, 40]   ταράττειν πάλιν καὶ διιστάναι τὰ  συμφέροντα   τῆς πόλεως. ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[10, 14]   καὶ πλανῶσα ἐλπίς, ὡς οὐθενὸς  ἀτυχήσοντα   τῶν προσδοκωμένων, πολιτικὴ στάσις
[10, 19]   ἀρχήν, ὡς ἐναντιωσόμενον αὐτοῖς καὶ  παύσοντα   τῶν καινῶν πολιτευμάτων, τὰ μὲν
[10, 49]   διελθόντος λόγον οὔτε θεραπευτικὸν οὔτε  ἁρμόττοντα   τοῖς καιροῖς, ἀλλ´ ὑψηλόν, καὶ
[10, 9]   ἔμφυτον τὸ πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  ἔχοντα   μῖσος διὰ προγόνων καὶ παρεσκευασμένον
[10, 46]   τέλος ἑώρα τὰ τῶν πολεμίων  ἔχοντα   σκότους ὄντος ἤδη, τὴν σπεῖραν
[10, 7]   ἐμὲ δὲ ἡμιθανῆ καὶ ἐλπίδας  ἔχοντα   τοῦ ζῆν ὀλίγας. ταῦτα δ´
[10, 17]   ἀρχαιρεσίων ἡμέραν, ἐν τὸν  συνάρχοντα   ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν δὲ τῷ
[10, 55]   κρατίστου ταῦτα βουλευσάμενος καὶ τὸν  συνάρχοντα   πείσας, ἐπειδὴ πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ
[10, 15]   δέος καὶ πολλὴν ταραχὴν Ῥωμαίοις  παρασχόντα.   ἐπεὶ γὰρ ἑάλω τὰ φρούρια,
[10, 49]   τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆς ἀρχῆς μέγα  φρονοῦντα   διπλασίως {ἔτι} ἐπερρώσθησαν εἰς τὴν
[10, 13]   ὑποψίας καὶ διαβολὰς ἄγοντες ὡς  κοινωνοῦντα   τῶν ἀπορρήτων δεδίττονται καὶ μισόδημον
[10, 12]   αἰτίαις ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία ὑμῖν  ἐροῦντα·   γὰρ βίος ἀπολύει με
[10, 45]   δυεῖν πρόκειταί σοι θάτερον  ζῶντα   διεργάσασθαι καὶ τὸ μηδὲν ἀποδοῦναι
[10, 12]   λέγετε, τὰ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ  δεδιότα   τῶν ἐμῶν τινος ἐνόχου
[10, 50]   τὴν ἐν τῷ δήμῳ δίκην  ἑαλωκότα·   δ´ ἀναστὰς ἐπειδὴ προσῆκεν
[10, 5]   ὕβριν, ἀλλ´ ὑπὸ φιλοτιμίας μειρακιώδους  γεγονότα   ἐπιδεικνύμενος, δι´ ἣν πολλὰ μὲν
[10, 2]   συνέπιπτεν, εὑρίσκετο καὶ πάλαι ποτὲ  γεγονότα   ἧττον τε καὶ μᾶλλον· οὗ
[10, 51]   μελλόντων οἱ παραδείγματα ποιούμενοι τὰ  γεγονότα   τῶν ἐσομένων. ὑμῖν δ´,
[10, 20]   ἐκ τῆς Ῥώμης τὴν στρατιάν  εὐσύνοπτα   γάρ ἐστιν ἐκ μετεώρου τὰ
[10, 57]   τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ πάσης ἀνασκοποῦντες  ἕκαστα   ἐπιεικείας τε καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει
[10, 7]   δὲ πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ  ἀνήκεστα,   ἀκούσατέ μου. ἀδελφὸς ἦν μοι
[10, 15]   εἰσεληλυθότας· ἅπαντα γὰρ αὐτοῖς ἐδόκει  μεστὰ   εἶναι πολέμου. ἡμέρας δὲ γενομένης
[10, 53]   ποταμὸν ἐνέβαλλον· ἀφ´ ὧν τὰ  μέγιστα   ἐκακοῦντο πρὸς τὰς ἀκτὰς καὶ
[10, 59]   αὐτὰ τἀναγκαῖα χρώμενοι, τὰ δὲ  πλεῖστα   ἐπὶ τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας ποιοῦντες.
[10, 12]   τοὺς γενναιοτάτους ἐξ αὐτῶν καὶ  πλεῖστα   ἡμῖν ἐναντιωθέντας πρεσβυτέρους τε καὶ
[10, 8]   δὲ πατὴρ αὐτοῦ τὰ  πλεῖστα   τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ τὰ
[10, 19]   πολλῶν παρειλκυσμένα χρόνων, καὶ τὰ  πλεῖστα   τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸς ἴσως καὶ
[10, 54]   ἐμπόρων κομιζόμενος. ἔκαμνε γὰρ οὐχ  ἥκιστα   ἐν τῇ σπάνει τῆς τροφῆς
[10, 53]   ἐπὶ τῶν ἀγρῶν· καὶ οὐχ  ἥκιστα   γεωργὸς ἐπόνησεν ὄχλος ἀναπιμπλάμενος,
[10, 59]   κατ´ ἐχθρῶν δούλων γινόμενον,  ἥκιστα   φαίνηται τοῖς πολίταις ἐπαχθές. ~Τοῦτο
[10, 5]   ἐκ τοῦ δήμου πάντων δὴ  μάλιστα   αὐτὸν ἀνθρώπων ἐμίσουν. τοῦτον τὸν
[10, 48]   τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζομένοις.  μάλιστα   δ´ αὐτοὺς εἰς δέος ἤγαγεν
[10, 57]   πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ἐπιτροπευθῆναι.  μάλιστα   δ´ αὐτῶν ἐπῃνεῖτο τοῦ
[10, 32]   καὶ ἄλλα συνοίσει τῇ πόλει,  μάλιστα   δὲ εἰς τὸ μὴ στασιάζειν
[10, 9]   οὐκ ἐνῆν τῷ βιαίῳ καταγωνίσασθαι,  μάλιστα   δὲ τοῦ δήμου τὸ πλεῖον
[10, 53]   ἄλλων πολιτῶν ἀμφὶ τοὺς ἡμίσεις  μάλιστα   διεφθάρησαν, οὔτε τῶν ἰατρῶν ἀρκούντων
[10, 55]   τε καὶ τῷ συνάρχοντι παντὸς  μάλιστα   δοκεῖ, καὶ ἀποφαίνονται γνώμην φανεράν·
[10, 7]   ἐπισχὼν Οὐολούσκιος εἶπεν· Ἐγὼ  μάλιστα   ἐβουλόμην ἄν, πολῖται, δίκην
[10, 58]   τῶν δημάρχων κατάλυσις, παντὸς  μάλιστα   ἐβούλοντο. ταῦτα μὲν ἐν κοινῷ
[10, 9]   συστροφὰς λαλούντων, τῶν δέ,  μάλιστα   ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται, ταῦτα ὡς
[10, 40]   πατρικίων τῶν ἀνδρειοτάτων τε καὶ  μάλιστα   ἐν τῇ πόλει τότ´ ἀνθούντων
[10, 36]   ἀσμένως ἀκούοντος τοὺς λόγους,  μάλιστα   ἐπιρρώσας τὸν δῆμον καὶ μηδὲ
[10, 2]   ἔτι ἦσαν καὶ ἐφ´  μάλιστα   ἐταράχθησαν, τοιόνδ´ ἦν· νιφετὸς ἐξ
[10, 16]   τε καὶ ἀπόρων, οὓς παντὸς  μάλιστα   ἐφοβοῦντο. ἐπικουρικὸν δὲ αὐτοῖς οὐδὲν
[10, 44]   μὴ ἁλώσεσθαι τὸ ἀσφαλές. ἀλλὰ  μάλιστα   μὲν ἀνάθου τὴν γνώμην
[10, 11]   τῶν ταῦτα βουλευσαμένων τὰς προσηκούσας,  μάλιστα   μὲν παρὰ πάντων, εἰ δὲ
[10, 27]   εἶναι φρονιμώτατος, γνώμην ἀπεφήνατο τήνδε·  μάλιστα   μὲν πείθειν τούς τε δημάρχους
[10, 51]   ὅμοια ἔγνωκα. ἐβουλόμην δ´ ἂν  μάλιστα   μήτ´ ἐμαυτῷ συμβῆναι μήτε τῷ
[10, 14]   χρόνου συγκροτήσας δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων  μάλιστα,   ὅπλα τε καὶ τροφὰς καὶ
[10, 59]   Ῥωμαῖοι τὴν ἡμέραν καὶ παντὸς  μάλιστα   ὀττεύονται μήτ´ ἀκοῦσαι μηδὲν ἀηδὲς
[10, 25]   ἁλύσει δεδεμένους ἀγαγών. καὶ  μάλιστα   πάντων αὐτοῦ θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι
[10, 58]   ἀρχῆς αὐτοκράτορος δεῖν. τὸ δὲ  μάλιστα   πεῖσαν αὐτοὺς προελέσθαι τὴν δεκαδαρχίαν
[10, 42]   θήσονται τῇ δίκῃ, καὶ  μάλιστα   περὶ τοῦ τιμήματος πηλίκον ἔσται
[10, 31]   ὅρκους ἔδοσαν ἀλλήλοις· οὕτως οἰόμενοι  μάλιστα   τὸ τῆς δημαρχίας ἀκατάλυτον ἔσεσθαι
[10, 51]   Ἑλλήνων τοὺς κρατίστους νόμους καὶ  μάλιστα   τοῖς ἡμετέροις ἁρμόττοντας βίοις οἴσουσι
[10, 35]   ἐνίοις μὲν οὖν ἐδόκει καὶ  μάλιστα   τοῖς ταραχωδεστάτοις ἀπιέναι πάλιν ἐκ
[10, 21]   ἐπιφανεστάτη τε κἀν τῷ κρατίστῳ  μάλιστα   τόπῳ κειμένη. στρατοπεδεύσας δὲ πλησίον
[10, 12]   κατὰ τὴν πόλιν, ὅταν ἤδη  πιστὰ   εἶναι τοῖς πολλοῖς δόξῃ δόξει
[10, 28]   καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς ὅτε τὰ  ἄριστα   ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε,
[10, 51]   συμφέρον ἀποδεικνύμενος γνώμην· βουλεύονταί τ´  ἄριστα   περὶ τῶν μελλόντων οἱ παραδείγματα
[10, 57]   τε καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει δὲ  ἄριστα   τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον Ῥωμαίων
[10, 51]   τὰ παρόντα εὖ τίθεσθαι παρακαλῶ.  κράτιστα   γὰρ οἰκεῖται πόλις πρὸς
[10, 15]   τῶν ἐν τῷ συνεδρίῳ τὰ  κράτιστα   ἐδόκει λέγειν, προελθὼν εἰς τὴν
[10, 40]   εἰς ἓν συνελθεῖν. ἐδόκει ταῦτα  κράτιστα   εἶναι, καὶ πρὶν ἡμέραν λαμπρὰν
[10, 27]   ἔφη, ἀλλ´ ἐν ἴσῳ τοῖς  κράτιστα   ἐρρωμένοις παρὼν ἀγωνιεῖσθαι, οὔτε τῶν
[10, 55]   ἐκόμισαν οἱ πρέσβεις, ἐκλεξαμένους τὰ  κράτιστα   καὶ τῇ Ῥωμαίων πόλει πρόσφορα
[10, 34]   παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς τὰ  αἴσχιστα   πεπονθότας ὑπεριδεῖν μήτε τὸν δῆμον
[10, 13]   κρύψαντες οὗτοι· τὰ γὰρ πράγματα  αὐτὰ   βοᾷ. αἴτιοι δ´ ὑμεῖς οἱ
[10, 36]   με τῆς ἡμέρας χρόνος.  αὐτὰ   δὲ τὰ κεφάλαια δι´ ἐλαχίστων
[10, 10]   ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον ἀπαγγεῖλαι διέγνωμεν  αὐτά.   ἴστε δὴ συνωμοσίαν ἐπὶ τῷ
[10, 9]   καθημένοις ἐν ἀγορᾷ, ὡς διῆλθον  αὐτά,   παίοντες τὰ μέτωπα καὶ κατηφεῖς
[10, 10]   φρονιμώτερα. οὐ μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´  αὐτὰ   παραδόντες ἀφήκαμεν, ἀλλ´ ὅση δύναμις
[10, 59]   δήμου ψηφίσμασι σπανίως καὶ εἰς  αὐτὰ   τἀναγκαῖα χρώμενοι, τὰ δὲ πλεῖστα
[10, 21]   καὶ τροφὰς καὶ ὅς´ ἄλλα  τοιαῦτα   ἐδύναντο ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν. ἔπειτα διακρίνας
[10, 52]   δόξαν τῆς ἀξιώσεως ἔχουσιν εὐπρεπῆ.  ~Τοιαῦτα   εἰπόντος τοῦ Ῥωμιλίου οἵ τε
[10, 23]   ποδὸς ἑπομένων, βουλόμενος αὐτοὺς εἰς  τοιαῦτα   προαγαγέσθαι χωρία, ἐν οἷς πλεονεκτήσειν
[10, 23]   τινα πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ  τοιαῦτα   ὑβρισθέντες ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς οὐκ
[10, 14]   τοῦ ποταμοῦ. ἦσαν δὲ μέσαι  τηνικαῦτα   νύκτες, καὶ πολλὴ καθ´ ὅλην
[10, 17]   ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ἔτυχε δὲ  τηνικαῦτα   Κοίντιος ἄρουράν τινα ὑπεργαζόμενος
[10, 14]   αὐτῷ τούτων κατὰ νοῦν χωρῇ,  τηνικαῦτα   Σαβίνους τε πανστρατιᾷ καλεῖν ἐδέδοκτο
[10, 37]   μέντοι Σίκκιος, πολῖται,  τοσαῦτα   μὲν ἔτη στρατευσάμενος ὑπὲρ ὑμῶν,
[10, 7]   ἐμοῦ δὲ κεκραγότος καὶ ἀμυνομένου  τοσαῦτα   ὅσα ἐδυνάμην, ἐκεῖνον ἤδη νεκρὸν
[10, 7]   ἡμᾶς δὲ οἱ παραγενόμενοι μετὰ  ταῦτα   αἵματι πεφυρμένους αἴρουσι καὶ εἰς
[10, 41]   τῶν ὑπηρετούντων τοὺς μὴ βουλομένους  ταῦτα   ἀφιέναι τύπτοντές τε καὶ ὠθοῦντες
[10, 9]   εἶναι τοὺς πατρικίους ἔφη τοὺς  ταῦτα   βεβουλευμένους, ἀλλὰ μόνους τοὺς νέους.
[10, 55]   δ´ οὖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου  ταῦτα   βουλευσάμενος καὶ τὸν συνάρχοντα πείσας,
[10, 11]   τιμωρίας ἡμῖν συνεισπράξαντας παρὰ τῶν  ταῦτα   βουλευσαμένων τὰς προσηκούσας, μάλιστα μὲν
[10, 7]   ἐλπίδας ἔχοντα τοῦ ζῆν ὀλίγας.  ταῦτα   δ´ ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου καὶ
[10, 17]   παραγγείλας ᾤχετο εἰς τὴν πόλιν.  ταῦτα   δὲ οὐχ ἑτέρου τινὸς χάριν
[10, 50]   ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν, ἡμιόλιον θατέρου.  ~Ταῦτα   δὴ λογιζομένοις τοῖς ἐν ἀρχῇ
[10, 7]   ἀρχὴν καλῶν, ὁσάκις προσέλθοιμι καὶ  ταῦτα   δὴ πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἴσασι
[10, 26]   οὐχ οἷοί τε ἦσαν ἐργάσασθαι,  ταῦτα   δι´ ὀργὴν τοὺς συμμάχους αὐτῶν
[10, 21]   τοὺς αὐχένας αὐτῶν ἐκέλευσεν ἀποτεμεῖν.  ταῦτα   διαπραξάμενος ἀπῆγε καὶ αὐτὸς ἐπ´
[10, 23]   Κοίντιον Κικιννάτον. καὶ αὐτὸς μὲν  ταῦτα   διαπραξάμενος ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ
[10, 55]   αἱρεθησομένοις, ἐὰν καὶ τῇ βουλῇ  ταῦτα   δοκῇ. ἐπαινοῦντος δὲ τοῦ δήμου
[10, 54]   πᾶς χειμέριος χρόνος ἀμφὶ  ταῦτα   ἐδαπανήθη. ἀρχομένου δ´ ἔαρος σῖτός
[10, 41]   τὸ πλεῖον τῆς ἡμέρας εἰς  ταῦτα   ἐδαπανήθη, καὶ δῆμος ἀπῄτει
[10, 12]   παρέχοντας αὐτῷ τὸ ἀσφαλές. καὶ  ταῦτα   ἐκ πολλοῦ παρασκευάσαντες λέγεσθαι κατὰ
[10, 49]   οὗ τὰς δεήσεις ἐποιεῖτο, πεπυσμένον  ταῦτα   ἐλθεῖν καὶ λόγον αἰτησάμενον εἰπεῖν,
[10, 5]   ὀργῆς εἶναι λέγων καὶ οὐδὲ  ταῦτα   ἐξ ἐπιβουλῆς δι´ ὕβριν,
[10, 51]   συμβῆναι μήτε τῷ συνάρχοντί μου  ταῦτα,   ἐφ´ οἷς ἅπαντες ἡμῖν συμπαθεῖτε.
[10, 16]   τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα ὅλην ἀμφὶ  ταῦτα   ἦσαν, τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[10, 30]   αὐτὸ δοκῇ. ἐδόκει τε δὴ  ταῦτα   καὶ γίνεται δόγμα βουλῆς· ἐξεῖναι
[10, 18]   ἅπαντας τοῖς ὅρκοις. εἰπὼν δὲ  ταῦτα   καὶ διομοσάμενος χρήσεσθαι τῷ νόμῳ
[10, 5]   καὶ προσαναγκάσοντες σωφρονεῖν. γνόντες δὲ  ταῦτα   καὶ παρασκευασάμενοι λόγους τε καὶ
[10, 42]   ἐκλεξαμένοις τοῦ νόμου μέρος. ἐγίνετο  ταῦτα,   καὶ παρῆν χρόνος, ἐν
[10, 29]   ἐκκλησιάζετε καὶ νόμους εἰσφέρετε καινούς.  ~Ταῦτα   καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια εἰπὼν
[10, 3]   ζηλοῦντας τὰ τῶν τυράννων ἔθη.  ταῦτα   καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια παρ´
[10, 31]   τοῖς δ´ ἄρα πᾶσιν ἦν  ταῦτα   κατ´ ἀρχὰς δεδογμένα μήτ´ εἰσηγήσασθαί
[10, 58]   ἀρχὴν εἰς τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτόν.  ταῦτα   κατ´ ἐκείνην ἐπράχθη τὴν δεκαδαρχίαν
[10, 40]   αὐτῶν εἰς ἓν συνελθεῖν. ἐδόκει  ταῦτα   κράτιστα εἶναι, καὶ πρὶν ἡμέραν
[10, 12]   οὔτε τῷ δήμῳ κακόνους, ὥστε  ταῦτα   λέγειν. τί οὖν, εἴ τις
[10, 11]   συνιστάμενον; καὶ τίς ἂν τοὺς  ταῦτα   λέγοντας ὑγιαίνειν φήσειεν, ἀλλ´ οὐχὶ
[10, 15]   προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι;  Ταῦτα   λεγόντων αὐτῶν καὶ τοῦ δήμου
[10, 13]   κακῶν καὶ οὐκ ἐνθάδε μὲν  ταῦτα   λέγω, πρὸς δὲ τὸν δῆμον
[10, 58]   κατάλυσις, παντὸς μάλιστα ἐβούλοντο.  ταῦτα   μὲν ἐν κοινῷ σκοπουμένοις αὐτοῖς
[10, 41]   κατείχετο ὑπὸ τῶν πατρικίων. ~Μετὰ  ταῦτα   οἵ τε δήμαρχοι καὶ οἱ
[10, 4]   διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ~Μετὰ δὲ  ταῦτα   οἵ τε ὕπατοι καὶ τῶν
[10, 28]   χωρήσουσι πρὸς τὰ φίλια. πρὸς  ταῦτα   ὁρῶντες ἐκκλησιάζετε καὶ νόμους εἰσφέρετε
[10, 41]   ὑπομένειν, ἀπελογοῦντο οἱ δήμαρχοι πρὸς  ταῦτα,   ὅτι ἤδη πέμπτον ἔτος τῶν
[10, 51]   κρατίστους τῶν ἀνδρῶν περικόπτεσθαι καὶ  ταῦτα   οὐ σὺν δίκῃ; ὧν ὑμῖν
[10, 15]   τῶν ὑπάτων Οὐαλέριος ἀντέλεγε πρὸς  ταῦτα   οὐκ οἰόμενος δεῖν ἠρεθισμένον τὸ
[10, 7]   δόξας εἶναι νεκρόν. μετὰ δὲ  ταῦτα   οὗτος μὲν ἀπιὼν ᾤχετο χαίρων
[10, 24]   καὶ πεινήσομεν ἅπαντες κακῶς. μετὰ  ταῦτα   παραγενόμενος εἰς τὴν πόλιν πρῶτον
[10, 9]   τὰ βεβουλευμένα, πλασάμενοι γράμματα καὶ  ταῦτα   παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι σφίσιν ὑπ´ ἀνδρὸς
[10, 39]   ἐκ τῆς ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς  ταῦτα   πάσχοντες ἀνέχεσθε καὶ οὐ ζητεῖτε,
[10, 28]   ἄρχειν πάτριόν ἐστιν, οὐ παραστήσεται  ταῦτα   περὶ ἑαυτῶν φρονεῖν; οὐχ οὕτως
[10, 33]   τὰς οὐσίας αὐτῶν πικρῶς χρώμενοι.  ταῦτα   ποιούντων αὐτῶν ἀφορμὴν αὖθις εἰλήφεσαν
[10, 28]   Οὐεργίνιε, τοῖς τὰ καλὰ  ταῦτα   πολιτευομένοις; ἡμῖν μὲν οὖν, οἷς
[10, 25]   σώματα αὐτῶν ἐκ θανάτου ῥυσάμενος.  ταῦτα   πράξας καὶ τὸν Μηνύκιον ἀποθέσθαι
[10, 42]   μεῖζόν τε καὶ φοβερώτερον ἅπαντα  ταῦτα   προάγειν παρῄνουν, οἱ δ´ ἐπιεικέστεροι
[10, 45]   πολλὴ τῶν λόγων ἐλευθερία.  Ταῦτα   πρὸς τὸν ὕπατον ἀποκρινάμενος καὶ
[10, 35]   χάριν ἀνατιθέναι λέγοντες. καὶ μετὰ  ταῦτα   συναγαγόντες τὸν δῆμον ἔλεγον, ὅτι
[10, 30]   βουλῆς ἔφησεν ἐρεῖν. καὶ μετὰ  ταῦτα   συναγαγόντων τὸ συνέδριον τῶν ὑπάτων
[10, 13]   πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ ἀντιπάλου.  ~Ταῦτα   τὰ βουλεύματα ἦν αὐτῶν,
[10, 22]   δ´ Αἰκανοὺς Μηνύκιος. ἀμφότερα γὰρ  ταῦτα   τὰ ἔθνη κατὰ τὸν αὐτὸν
[10, 19]   τότε κατασχούσῃ τὴν πόλιν εὐνομίᾳ.  ταῦτά   τε δὴ τὰ ἔργα τοῦ
[10, 4]   ἦν, ἐξαρνησαμένοις ἅπαντα τὰ νόμιμα;  Ταῦτά   τε δὴ τοῖς δημάρχοις ἔλεγον
[10, 21]   τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς δὲ καὶ  ταῦτα   τοῖς στρατιώταις διαρπάζειν Φάβιος
[10, 23]   ἀναγκασθήσονται πόλεμον ἐκφέρειν· καὶ μετὰ  ταῦτα   τὸν ὕπατον ἀπέστειλαν. δὲ
[10, 49]   αὐτῆς ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται τύχης.  ταῦτα   τοῦ μειρακίου μαρτυρήσαντος οὐδεὶς ἦν
[10, 8]   αὐτοῖς ἐξεγένετο διαπράξασθαι δαπανηθέντος εἰς  ταῦτα   τοῦ χρόνου τῆς ἀρχῆς.
[10, 32]   εἶχον ἐκ τοῦ δικαίου κτησάμενοι,  ταῦτα   τοὺς κυρίους κατέχειν· ὅσα δὲ
[10, 24]   τοὺς ἄνδρας δεδεμένους. ὑπομενόντων δὲ  ταῦτα   τῶν Αἰκανῶν τελευταῖον αὐτοῖς ἐκεῖνο
[10, 10]   ταύτης μετρίας, ἄνδρα προσειλήφασιν εἰς  ταῦτα   τῶν ὑμετέρων φυγάδων Καίσωνα Κοίντιον
[10, 35]   οὔτε φόνον ἄκριτον ἐπιτελεῖν, καὶ  ταῦτα   ὑπάτων, οἷς μεγίστη ὑπέκειτο
[10, 3]   κατὰ φυλάς. οἱ μὲν δὴ  ταῦτα   ὑποσχόμενοι διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ~Μετὰ
[10, 38]   τοιγάρτοι πολὺς ἐνέπεσε τοῖς μετὰ  ταῦτα   φόβος, καὶ οὐδεὶς ἔτι τὸ
[10, 9]   μάλιστα ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται,  ταῦτα   ὡς ἀπηγγελμένα τοῖς δημάρχοις λεγόντων.
[10, 51]   ἐπανορθώσασθαι καὶ τοῦ μὴ παθεῖν  ταὐτὰ   ἑτέρους προϊδέσθαι, καὶ κοινῇ καὶ
[10, 50]   παρέστη δέος καὶ τοῦ μὴ  ταὐτὰ   παθεῖν ὑπὸ τοῦ δήμου μετὰ
[10, 52]   ἡγεμονίας ἀποχρῶν. καὶ τὸ ἔτος  ἐτελεύτα.   ~Ἐπὶ δὲ τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ
[10, 21]   σύμμαχοι. καὶ τὸ ἔτος τοῦτο  ἐτελεύτα.   ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ Γάιος
[10, 55]   ἐνίκα δὲ τῶν εἰς  νέωτα   μελλόντων ὑπατεύειν γνώμη, ἣν Ἄππιος
[10, 44]   ἡμᾶς μαχόμενοι καὶ βοηθεῖν προθυμούμενοι  νῶτά   τε δείξωσι καὶ εὐκατέργαστοι γένωνται,
[10, 13]   αἴτιοι δ´ ὑμεῖς οἱ τὰ  πρῶτα   ἐπιτρέψαντες αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνόητον
[10, 59]   εἰς τὰς εἰδοὺς πανσέληνος·  πρῶτα   μὲν ὅρκια τεμόντες ἀπόρρητα τῷ
[10, 29]   δημοτικῶν οὐδ´ αὐτοὶ κατέχειν τὰ  δάκρυα   ἐδύναντο. γενομένης δὲ πολλῆς συμπαθείας
[10, 49]   ἑαυτοὺς ἔλεξαν, οὐκέτι κατέχειν τὰ  δάκρυα   οἱ πλείους ἐδύναντο τῶν δημοτικῶν.
[10, 47]   λόγον εἰς οἶκτόν τε καὶ  δάκρυα   προὔπεσεν ὁρῶν μὲν τὰς ἡλικίας
[10, 49]   τῶν ὑπάτων, ἑαυτῷ μὲν ἐπελθεῖν  δάκρυα   τὴν συμφορὰν τὴν τοῦ ἑταίρου
[10, 37]   τραύματα δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα  εἴληφα   καὶ πάντα ἐμπρόσθια, κατὰ νώτου
[10, 10]   αὐτὸς μὲν ἐπαγόμενος τοὺς εὐτολμοτάτους  κρύφα   κατ´ ὀλίγους εἰσάγων καὶ σποράδας,
[10, 10]   χειρὸς εἰς τὰ πράγματα δεῖ  κρύφα   παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ ταύτης μετρίας,
[10, 12]   συμφέρειν, ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ  δίχα   πάσης εὐλαβείας ἐρῶ. πολλοῦ, μᾶλλον
[10, 32]   κατάγεια λαγχανόντων, ἑτέρων δὲ τὰ  ὑπερῷα.   μὲν οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος
[10, 18]   ἀρχὴν τελεῖσθαι, καὶ ἐπὶ τῷ  τὰ   δίκαια διδόναι τε καὶ λαμβάνειν




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/02/2007