Livre, Chap.
[10, 35]	ὅτι τὰς μὲν εἰς ἑαυτοὺς	ὕβρεις	ἀφείκασι χαρισάμενοι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς
[10, 51]	ἀνδρῶν ἐπιφανῶν θανάτους τε καὶ	ὕβρεις	καὶ ἐκβολὰς ζημιωθῆναι. καίτοι τί
[10, 34]	ταῦτ´ ἀπελογοῦντο διδάσκοντες, ὅτι τῆς	ὕβρεως	οἱ δήμαρχοι ἄρξειαν αὐθαδείᾳ χρησάμενοι
[10, 7]	μὲν πρῶτον ἔσκωπτόν τε καὶ	ὕβριζον	εἰς ἡμᾶς, οἷα μεθύοντες ἂν
[10, 38]	γε τὰ μὲν ἄλλα, ὅσα	ὑβρίζοντες	ἡμᾶς μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν,
[10, 5]	ταῦτα ἐξ ἐπιβουλῆς ἢ δι´	ὕβριν,	ἀλλ´ ὑπὸ φιλοτιμίας μειρακιώδους γεγονότα
[10, 7]	καὶ πᾶσαν ἄλλην ὠμότητα καὶ	ὕβριν	ἐνδεικνύμενος ἀποκτείνει. ἐμοῦ δὲ κεκραγότος
[10, 6]	δὲ αὐθάδειαν καὶ βαρβάρων ἀνθρώπων	ὕβριν	ἠγάπησε, καὶ πονηρῶν ἔργων ζῆλον
[10, 7]	ἂν} εἰς ταπεινοὺς καὶ πένητας	{ὑβρίσαιεν}	ὡς δ´ ἠγανακτοῦμεν πρὸς αὐτούς,
[10, 35]	ποινὴν τίνειν ἢ τεθνάναι τοὺς	ὑβρίσαντας	τὰ τῶν δημάρχων σώματα. τοῖς
[10, 31]	ἀγόμενον ἀφελέσθαι, καίτοι δεινὰ δοκοῦντες	ὑβρίσθαι,	ἀδύνατοι ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο δὲ τὴν
[10, 23]	πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ τοιαῦτα	ὑβρισθέντες	ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς οὐκ εὐθὺς
[10, 11]	τίς ἂν τοὺς ταῦτα λέγοντας	ὑγιαίνειν	φήσειεν, ἀλλ´ οὐχὶ συνδιεφθάρθαι καὶ
[10, 60]	ἐγένετο σὺν χρόνῳ πλεῖον τοῦ	ὑγιαίνοντος	ἐν τῇ πόλει τὸ διεφθαρμένον
[10, 43]	ἵπποις ἀνεκρούοντο καὶ τοῖς πρὸς	ὑδρείαν	καταβαίνουσιν αἰφνιδίως ἐπετίθεντο, προὐκαλοῦντό τ´
[10, 53]	τὸ ἐκ τοῦ ποταμοῦ κομισθὲν	ὕδωρ,	τὰ μὲν ἀτοπίᾳ τῆς ὀσμῆς,
[10, 5]	τοῦ δήμου χάριν, φυλάξαι τὸν	υἱὸν	αὐτῷ. ~Ὁ μὲν οὖν δῆμος
[10, 49]	τῶν ἐκ τῆς Σικκίου σπείρας	υἱόν,	ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ φίλον ἀπολυθῆναι
[10, 17]	Κικιννάτον ἀποδεικνύουσιν ὕπατον, οὗ τὸν	υἱὸν	Καίσωνα Κοίντιον εἰς ἀγῶνα θανάτου
[10, 30]	δὲ μόνος ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος,	υἱὸς	Ἀππίου Κλαυδίου, τοῦ παρὰ πάντα
[10, 5]	νέων δυνάμενος Καίσων Κοίντιος ἦν,	υἱὸς	Λευκίου Κοιντίου τοῦ καλουμένου Κικιννάτου,
[10, 46]	ἔπειτα ἦν γάρ τις δρυμὸς	ὕλην	βαθεῖαν ἔχων εἰς τοῦτον ἄγων
[10, 31]	ἀλλ´ ἦν δημόσιός τε καὶ	ὕλης	ἀνάπλεως. τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσάγων
[10, 46]	τοῖς πολεμίοις γενέσθαι. ἐγὼ δ´	ὑμᾶς	ἄξω κατ´ ἄδηλον τοῖς ἐχθροῖς
[10, 9]	ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ	ὑμᾶς	βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἕως τῇ
[10, 29]	δ´ ἐν παντὶ καιρῷ περὶ	ὑμᾶς	γεγονότες ἀξιοῦμεν μετρίας παρ´ ὑμῶν
[10, 45]	τυχὼν τῆς ἐλπίδος εὐγενῶς ἀποθανεῖν.	ὑμᾶς	δ´, ὦ συστρατιῶται, μάρτυρας ἀξιῶ
[10, 28]	ἐπαίρεσθε, ὡς διαφθαρέντων τῶν πατρικίων	ὑμᾶς	ἐάσουσιν οἱ πολέμιοι ταύτην ὑπολογιζόμενοι
[10, 13]	τῶν ποῦ κατοικούντων, ἢ πόθεν	ὑμᾶς	εἰδότων, ἢ πῶς τἀνθάδε συνεδρευόμενα
[10, 22]	περὶ αὐτῶν, ὅτε τὰς πρὸς	ὑμᾶς	ἐποιούμεθα συνθήκας. εἰ μὲν οὖν
[10, 51]	οὐδὲν ἀδικῶν, ἀλλὰ τῆς πρὸς	ὑμᾶς	εὐνοίας ἕνεκα, φορτικὸς ἂν εἴην
[10, 4]	ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε γὰρ βουλῆς δόγμα	ὑμᾶς	οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,
[10, 12]	ἐγὼ νὴ Δία φράσω πρὸς	ὑμᾶς.	παντὸς οἴομαι δεῖν πράγματος, ὦ
[10, 11]	τῶν ἀξιουμένων καὶ τί μέλλουσιν	ὑμᾶς	πείθειν· πότερα μηδεμίαν ποιεῖσθαι ζήτησιν,
[10, 7]	μετὰ πάσης ἀληθείας εἰρημένα πρὸς	ὑμᾶς.	~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ κραυγή τε
[10, 11]	συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν	ὑμᾶς,	ὦ βουλή, ψηφίσασθαι πρᾶγμα, ὅπερ
[10, 29]	Ἡμεῖς οὔτ´ ἐγκαταλείπομεν οὔτε προδίδομεν	ὑμᾶς,	ὦ πατέρες, οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείημεν
[10, 39]	φωνὴν ἀνασχόμενοι τῶν τἀναντία ἀξιούντων.	ὑμεῖς	δ´, ὦ δήμαρχοι, παρακλήσεως μὲν
[10, 28]	θάνατον αἱρησόμεθα περὶ τῆς πατρίδος.	ὑμεῖς	δὲ αὐτοῦ μένοντες οἰκουρεῖτε ἅμα
[10, 4]	τῷ κρατίστῳ νομοθετῇ. Ποίαν δὲ	ὑμεῖς,	ἔφασαν, ὦ δήμαρχοι, νόμων εἰσφορᾶς
[10, 39]	τῶν δημοτικῶν ἠξίουν βοηθεῖν, οὓς	ὑμεῖς	ἱεροὺς καὶ ἀσύλους ἐποιήσατε τῷ
[10, 29]	ἀεὶ πατέρας ἐκαλεῖτε; ὦ σχέτλιοι	ὑμεῖς	καὶ οὐδὲ πολῖται ταύτης ἄξιοι
[10, 13]	πράγματα αὐτὰ βοᾷ. αἴτιοι δ´	ὑμεῖς	οἱ τὰ πρῶτα ἐπιτρέψαντες αὐτοῖς
[10, 28]	ὅσα νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν	ὑμεῖς	ὅτε τὰ ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν
[10, 12]	δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως ἂν	ὑμεῖς	τ´ ἀναγκασθείητε παρὰ γνώμην αὐτοῖς
[10, 11]	ἀξιώσαιμεν· ὕποπτος γὰρ ἡ φιλοτιμία·	ὑμεῖς	τ´ οὐκ ἂν ὀρθῶς ποιοῖτε
[10, 39]	ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς ἀγορᾶς; καὶ	ὑμεῖς	ταῦτα πάσχοντες ἀνέχεσθε καὶ οὐ
[10, 13]	εἴτε ὡς ἐγώ φημι πλάσματα	ὑμέτερα;	αἱ δὲ δὴ συνᾴδουσαι τοῖς
[10, 51]	βουλή, ὅσον μὲν χρόνον τὰ	ὑμέτερα	ἰσχυρὰ ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν ἀριστοκρατίαν
[10, 4]	οὐθὲν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς	ὑμετέρας	γίνεται. τίνος οὖν ὑμῖν ἔτι
[10, 22]	συνθήκας. εἰ μὲν οὖν τῶν	ὑμετέρων	ἰδίων ἀδικεῖσθαί τι ἢ βλάπτεσθαι
[10, 10]	ἄνδρα προσειλήφασιν εἰς ταῦτα τῶν	ὑμετέρων	φυγάδων Καίσωνα Κοίντιον ἡγεμόνα, ὃν
[10, 29]	δήμῳ τῆς ἰσηγορίας, οὐκέτι φιλονεικοῦμεν	ὑμῖν·	αἰτησόμεθα δ´ ἑτέραν παρ´ ὑμῶν
[10, 51]	ἂν εἴην {ἔγωγε} ἐν εἰδόσιν	{ὑμῖν}	ἀκριβῶς λέγων· μνήμην δὲ αὐτῶν
[10, 13]	δ´ ὁ τὰ γράμματα κομίσας	ὑμῖν	ἀνήρ ἐστι; τί οὐ κατάγετε
[10, 15]	καταλυθέντος τοῦδε τοῦ πολέμου συγχωρήσουσιν	ὑμῖν	ἀποδεῖξαι νομοθέτας καὶ τὸν λοιπὸν
[10, 39]	ψήφοις, ἐν αἷς μόναις ἔξεστιν	ὑμῖν	ἀποδείξασθαι τὴν ἐλευθερίαν. ἀλλ´ ἔτι
[10, 10]	εὐλαβείας ἔχοντες, μὴ ταχύτερα δόξωμεν	ὑμῖν	βεβουλεῦσθαι μᾶλλον ἢ φρονιμώτερα. οὐ
[10, 51]	ποιούμενοι τὰ γεγονότα τῶν ἐσομένων.	ὑμῖν	δ´, ὦ βουλή, ὁσάκις ἐνέστη
[10, 28]	τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα,	ὑμῖν	δὲ τοῖς ἐγκαταλιποῦσι καὶ προδοῦσι
[10, 4]	οὖν καὶ πρότερον ἦν τις	ὑμῖν	δύναμις, ἣν οὐκ ἐκ τοῦ
[10, 28]	δῆμον· καὶ τὸ μὲν ἐφ´	ὑμῖν	εἶναι μέρος πάντ´ ἀπολωλέκαμεν, ὅσα
[10, 39]	τῶν νέων αὐθάδεια καὶ ἀναίδεια	ὑμῖν	ἐμποδὼν γένηται τοὺς καδίσκους ἀνατρεπόντων
[10, 12]	ταῖς αἰτίαις ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία	ὑμῖν	ἐροῦντα· ὁ γὰρ βίος ἀπολύει
[10, 4]	τῆς ὑμετέρας γίνεται. τίνος οὖν	ὑμῖν	ἔτι μέτεστι τῶν ἱερῶν καὶ
[10, 6]	ἀνδρὶ σκοπεῖτε, εἰ ἄρα καλῶς	ὑμῖν	ἔχει τοιούτου φείσασθαι πολίτου. ~Ταῦτ´
[10, 11]	οὓς πολλοὺς καὶ μεγάλους σὺν	ὑμῖν	ἠράμεθα, μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ
[10, 29]	χρησόμεθα. εἰ δὲ προσίσταται τοῦθ´	ὑμῖν,	καὶ οὐκ ἀξιοῦτε τοῖς ἑαυτῶν
[10, 29]	ἀλλὰ καὶ ζῆν αἱρούμεθα σὺν	ὑμῖν	καὶ πάσχειν, ὅ τι ἂν
[10, 12]	εἶναι τῆς συνωμοσίας, ἣν ἐφ´	ὑμῖν	καὶ τῷ δήμῳ πράττεσθαι λέγετε,
[10, 22]	ὑφ´ ἡμῶν, τὰ δίκαια ὑφέξομεν	ὑμῖν	κατὰ τὰς ὁμολογίας· εἰ δὲ
[10, 9]	προκηρύξαντες εἶπον· ἐν ἐσχάτοις ἐστὶν	ὑμῖν	κινδύνοις, ὦ πολῖται, τὸ δημοτικόν·
[10, 10]	οὓς οὔπω καιρὸς οἵτινές εἰσιν	ὑμῖν	λέγειν. μέλλουσι δ´ οὖν, ὡς
[10, 15]	οὖν, ἔφασαν λέγοντες, ὑπισχνοῦνταί τε	ὑμῖν	οἱ πατρίκιοι καὶ πίστεις βούλονται
[10, 29]	ὥσπερ τῶν κοινῶν κινδύνων ἰσομοιροῦμεν	ὑμῖν,	οὕτως καὶ τῶν δικαίων τὸ
[10, 51]	κοινῷ. κεφάλαιον δ´ ἐστὶν ὧν	ὑμῖν	παραινῶ, πρέσβεις ἑλέσθαι τοὺς μὲν
[10, 13]	παύσομαι τὰ πλείω διατεινόμενος· φυλάττεσθαι	ὑμῖν	παραινῶ τούσδε τοὺς ἄνδρας ὡς
[10, 22]	ἀναπραξόμενοι δίκας ἥκετε, οὐθείς ἐστιν	ὑμῖν	πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων λόγος,
[10, 10]	διὰ κοινοῦ ψηφίσματος τὰς γενομένας	ὑμῖν	πρὸς τὸν δῆμον ὁμολογίας. ὁρῶντες
[10, 10]	πρὶν εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν,	ὑμῖν	πρώτοις ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον ἀπαγγεῖλαι
[10, 28]	ὑπολογιζόμενοι τὴν εὐεργεσίαν, καὶ συγχωρήσουσιν	ὑμῖν	τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[10, 38]	τούτων ἐγὼ ψεύδομαι, δειξάτω τις	ὑμῖν	τῶν σεμνῶν τούτων παρελθών, τίνας
[10, 38]	τὸ δέκατον ἐπιδειξάτω μέρος, ὧν	ὑμῖν	ὑπέδειξα ἐγώ. ἀλλὰ τούτων γ´
[10, 51]	ταῦτα οὐ σὺν δίκῃ; ὧν	ὑμῖν	φείδεσθαι παραινῶ καὶ μήτε τοὺς
[10, 28]	ἑκὼν ἐγένετο, μᾶλλον ἢ οὐχ	ὑμῖν,	ὦ Οὐεργίνιε, τοῖς τὰ καλὰ
[10, 51]	καὶ πολλοὺς ἤδη τὸν ὑπὲρ	ὑμῶν	ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ
[10, 13]	οὐδ´ ἀντειπεῖν αὐτοῖς ἀξιοῦσιν οὐθένα	ὑμῶν,	ἀλλ´ εἰς ὑποψίας καὶ διαβολὰς
[10, 13]	κατὰ τούτων συνωμοσίας, ἀλλὰ καθ´	ὑμῶν	δόλου καὶ πονηρᾶς γνώμης, ᾗ
[10, 11]	αὑτῶν ποιήσωνται. εἰ δέ τινες	ὑμῶν	εἰσιν οἷοι μηδὲ καθ´ ἓν
[10, 4]	αἱ φρᾶτραι τὴν ψῆφον ὑπὲρ	ὑμῶν	ἐπιφέρουσιν, οὔτε ἱερὰ προθύεται τοῖς
[10, 51]	μεγάλων μισθῶν ἔμαθον, ὅτι ἔλαττον	ὑμῶν	ἐστι τοῦ βουλομένου τὸ δυνάμενον,
[10, 13]	αὐτῶν ὑφαίνετο ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις	ὑμῶν,	καὶ τοῦτο τὸ δίκτυον κατὰ
[10, 37]	ἔτη κεκάρπωνται οὔτε δωρεὰν παρ´	ὑμῶν	λαβόντες οὔτε χρημάτων πριάμενοι οὔτε
[10, 6]	ἐν τοῖς πολέμοις ἀριστείας· καὶ	ὑμῶν	ὅσοι συνεπαθεῖτε ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ
[10, 39]	τἆλλα· ἀλλ´ οἱ νῦν ἄρχοντες	ὑμῶν,	ὅτι τοῖς κατισχυομένοις τῶν δημοτικῶν
[10, 29]	ἂν τῷ δαίμονι δοκῇ, μεθ´	ὑμῶν.	πρόθυμοι δ´ ἐν παντὶ καιρῷ
[10, 10]	πολλὴν ἀσφάλειαν ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´	ὑμῶν	τὰ λοιπὰ ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ
[10, 12]	πράττειν ἐπιβαλλόμενοι διεκωλύθησαν, ἐπιτελέσασθαι νῦν	ὑμῶν	τε ἐναντιουμένων αὐτοῖς ὡς πρότερον
[10, 39]	ἱεροὺς νόμους βιάζεσθαι καὶ καταλύειν	ὑμῶν	τὴν ἀρχήν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ
[10, 37]	τοσαῦτα μὲν ἔτη στρατευσάμενος ὑπὲρ	ὑμῶν,	τοσαύτας δὲ μάχας ἀγωνισάμενος, τοσούτοις
[10, 29]	ὑμᾶς γεγονότες ἀξιοῦμεν μετρίας παρ´	ὑμῶν	τυχεῖν χάριτος, ὥσπερ τῶν κοινῶν
[10, 28]	οὕτως ἀγεννεῖς ἔσονται, ἀλλ´ ἀφ´	ὑμῶν	τῶν ἐχθίστων ἀρξάμενοι τότε χωρήσουσι
[10, 29]	εἰ οἵδε οἱ γέροντες ὑπὲρ	ὑμῶν	τῶν νέων τὰ ὅπλα ἀναλήψονται,
[10, 29]	ὑμῖν· αἰτησόμεθα δ´ ἑτέραν παρ´	ὑμῶν	χάριν, ἧς τυχόντες ἴσως ἂν
[10, 37]	μοῖραν ἐξ αὐτῆς λαβών, οὐδ´	ὑμῶν,	ὦ δημόται, τῶν τὰ ὅμοια
[10, 11]	δὴ κινδύνῳ σαλεύοντες ἱκέται γινόμεθα	ὑμῶν,	ὦ πατέρες, ἐπισκήπτοντες θεούς τε
[10, 22]	βουλῆς λόγους διεξῆλθον· Θαυμάζω, φησίν,	ὑμῶν,	ὦ Ῥωμαῖοι, τί δή ποτ´
[10, 29]	ὦ πατέρες, οὐδ´ ἂν ἀπολειφθείημεν	ὑμῶν,	ὥσπερ οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς
[10, 17]	οὔτε βέβαια ἔσεσθαι, τὰ δ´	ὑπ´	ἀμφοῖν ἔννομά τε καὶ κύρια.
[10, 55]	μὲν οὖν καὶ τότε πολλοὶ	ὑπ´	ἀμφοτέρων λόγοι τῶν τε παραινούντων
[10, 19]	δὲ δῆμον ὁρῶσα οὐκ ἀναινόμενον	ὑπ´	ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἄρχεσθαι. ὁ δ´
[10, 12]	ἐπιστολὰς μηχανησώμεθα πολλῶν παρόντων ἡμῖν	ὑπ´	ἀνδρὸς ἀγνῶτος ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´ ἐλθόντες
[10, 9]	καὶ ταῦτα παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι σφίσιν	ὑπ´	ἀνδρὸς ἀγνῶτος καθημένοις ἐν ἀγορᾷ,
[10, 59]	μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν μονάρχων	ὑπ´	ἀνδρὸς δημοτικοῦ Ποπλίου Οὐαλερίου τὴν
[10, 10]	συνωμοσίαν ἐπὶ τῷ δήμῳ γεγενημένην	ὑπ´	ἀνδρῶν οὐκ ἀφανῶν, ἐν οἷς
[10, 21]	δι´ ὅλης νυκτὸς σύντονον ὁδὸν	ὑπ´	αὐτὸν τὸν ὄρθρον ἐπιφαίνεται τοῖς
[10, 32]	ὄντας καὶ δυνατούς. τοιούτων ῥηθέντων	ὑπ´	αὐτοῦ λόγων ὁ μὲν ἀντιλέγων
[10, 7]	τῶν πολιτῶν ἴσασι πληγὰς ἐλάμβανον	ὑπ´	αὐτοῦ. ταῦτ´ ἐστὶν ἃ πέπονθα,
[10, 60]	ἦσαν δὲ οἵ τε κατήγοροι	ὑπ´	αὐτῶν ἐκείνων ἐκ τῶν συγκατασκευαζόντων
[10, 3]	δῆμον ἐξενεγκεῖν· τοὺς δὲ συγγραφησομένους	ὑπ´	αὐτῶν νόμους κεῖσθαι ἐν ἀγορᾷ
[10, 13]	τοσοῦτον φύλακα τῆς ἀριστοκρατίας ἀναρπαζόμενον	ὑπ´	αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν
[10, 26]	τῶν ἀγρῶν ἀθρόοι κρατεῖσθαι πάντα	ὑπ´	αὐτῶν τὰ μεταξὺ Κρουστομερείας τε
[10, 13]	συνεδρεύοντας αὐτούς, οὗτος ὁ δόλος	ὑπ´	αὐτῶν ὑφαίνετο ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις
[10, 1]	τὰς δίκας, καὶ τὸ δικαιωθὲν	ὑπ´	ἐκείνων τοῦτο νόμος ἦν. ὡς
[10, 37]	οἱ σωθέντες ἐν ταῖς μάχαις	ὑπ´	ἐμοῦ, τρεῖς δὲ πολιορκητικοὺς πρῶτος
[10, 54]	συνωνηθείς, ὁ δέ τις καὶ	ὑπ´	ἰδιωτῶν ἐμπόρων κομιζόμενος. ἔκαμνε γὰρ
[10, 18]	διέλθῃ χρόνος. ὡς οὖν ἐν	ὑπαίθρῳ	χειμάσοντες παρασκευάσασθε τὰ εἰς ἐκεῖνον
[10, 24]	ἐσθῆτά τ´ ἐλάμβανεν εὐπρεπεστέραν καὶ	ὑπαντήσων	αὐτοῖς ἐπορεύετο. ὡς δ´ ἐγγὺς
[10, 12]	ἕτοιμον ἡμῖν εἰς ἃ βουλόμεθα	ὑπάρξει·	ἐάν τε συγχωρῶσι, τοὺς γενναιοτάτους
[10, 29]	τῷ δὲ δήμῳ τιμή τις	ὑπάρξει	καὶ φιλανθρωπία. ~Εἰπόντος δὲ τοῦ
[10, 38]	κληρουχίας Σπόριον Κάσσιον, τρισὶ μὲν	ὑπατείαις	κεκοσμημένον, δυσὶ δὲ θριάμβοις λαμπροτάτοις,
[10, 19]	χρόνον τὸ μὴ δέξασθαι τὴν	ὑπατείαν	διδομένην τὸ δεύτερον μηδὲ ἀγαπῆσαι
[10, 7]	Σερουιλίου καὶ Λευκίου Αἰβουτίου τὴν	ὑπατείαν	ἐχόντων, ὅτε ἡ μεγάλη νόσος
[10, 31]	Οὐαλερίου καὶ Σπορίου Οὐεργινίου τὴν	ὑπατείαν	ἐχόντων στρατιὰ μὲν ὑπερόριος οὐδεμία
[10, 19]	τοῦ μὴ λήψεσθαι πάλιν τὴν	ὑπατείαν,	πρὶν ἀποθέσθαι τὴν προτέραν ἀρχήν,
[10, 50]	ὑπὸ τοῦ δήμου μετὰ τὴν	ὑπατείαν	πρόνοια, ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι τὰς
[10, 18]	~Ὁ δὲ Κοίντιος παραλαβὼν τὴν	ὑπατείαν	πρῶτον μὲν ἔπαυσε τοὺς δημάρχους
[10, 20]	δὲ Φαβίου Οὐιβολανοῦ παρειληφότος τὴν	ὑπατείαν	τὸ τρίτον καὶ Λευκίου Κορνηλίου
[10, 54]	διακλέψαι τὸν λοιπὸν χρόνον τῆς	ὑπατείας	διενοοῦντο. ἔτυχε δὲ τὸν ἕτερον
[10, 18]	ἀπογνῶτε δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς ἐμῆς	ὑπατείας,	οὐ πρότερον ἀναστήσω τὸν στρατὸν
[10, 55]	ἔσεσθαι. ἑκόντες γὰρ ἀποστήσεσθαι τῆς	ὑπατείας	τοῖς ἀνθ´ αὑτῶν αἱρεθησομένοις, ἐὰν
[10, 56]	ὑποσχέσεις, κἀκεῖνοι παρελθόντες ἐξωμόσαντο τὰς	ὑπατείας.	τούτους ὁ δῆμος ἐπαινῶν τε
[10, 55]	ἡ τῶν εἰς νέωτα μελλόντων	ὑπατεύειν	γνώμη, ἣν Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος
[10, 1]	ἐπαύσαντο μοναρχούμενοι, τοῖς κατ´ ἐνιαυτὸν	ὑπατεύουσιν	ἀνέκειτο τά τε ἄλλα τῶν
[10, 38]	ἔτος ἑνδέκατον ἀνενεοῦτο, καὶ τοὺς	ὑπατεύσαντας	ἐν τῷ πρότερον ἐνιαυτῷ κατέστησεν
[10, 48]	εἰς δέος ἤγαγεν ἡ τῶν	ὑπατευσάντων	τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν συμφορὰ νεωστὶ
[10, 56]	Αὖλος Μάλλιος, εἷς δὲ τῶν	ὑπατευσάντων	τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν Τίτος Ῥωμίλιος,
[10, 58]	ὁ καλούμενος Οὐιβολανὸς ὁ τρὶς	ὑπατεύσας,	ἀνὴρ ἀνεπίληπτος εἰς τόδε χρόνου
[10, 49]	ἄλλα κατηγόρει τοῦ ἀνδρός, ὅσα	ὑπατεύων	βίᾳ εἰς τοὺς δημάρχους ἔδοξε
[10, 56]	Σήστιος ὁ τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον	ὑπατεύων,	τρεῖς δὲ οἱ κομίσαντες παρὰ
[10, 34]	ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν, ἡ μὲν	ὑπατικὴ	τὸ τῶν βασιλέων ἔχουσα κράτος,
[10, 18]	τῷ νόμῳ· παραλαβὼν δὲ τὴν	ὑπατικὴν	ἐξουσίαν αὐτὸς ἔχειν ἔφη κρατουμένους
[10, 61]	ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου, τὴν δὲ	ὑπατικὴν	ἐξουσίαν ἐν Ῥώμῃ κατεῖχεν Ἄππιος
[10, 59]	τῷ κατόπιν ἔτει παραλαβόντες τὴν	ὑπατικὴν	ἐξουσίαν οἱ σὺν Ἀππίῳ Κλαυδίῳ
[10, 9]	καὶ Γαΐου Κλαυδίου Σαβίνου τὴν	ὑπατικὴν	ἐξουσίαν παραλαβόντων κίνδυνος ὅσος οὔπω
[10, 55]	οὐκ ἐξὸν αὐτοῖς ἑτέρους ἄρχοντας	ὑπατικὴν	ἐξουσίαν παραληψομένους ἀποδεικνύειν ἡμῶν ἤδη
[10, 31]	οἱ δήμαρχοι παρασπάσαντές τι τῆς	ὑπατικῆς	δυναστείας. τὸν μὲν γὰρ ἔμπροσθεν
[10, 57]	καὶ τὰ λοιπὰ παράσημα τῆς	ὑπατικῆς	εἶχεν ἐξουσίας, ὃς βουλήν τε
[10, 19]	κατεῖχε γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς	ὑπατικῆς	ἐξουσίας ἡ βουλὴ πολλὰς προσφέρουσα
[10, 17]	ὅτι μισῶν αὐτοὺς ἀνὴρ ἐξουσίας	ὑπατικῆς	ἔσται κύριος, ἡ βουλὴ δὲ
[10, 56]	Οὐετούριος καὶ Πόπλιος Ὁράτιος, ἅπαντες	ὑπατικοί·	αἱ δὲ τῶν δημάρχων τε
[10, 49]	ὁρμὴ προθυμοτέρα μήτε ψυχῆς ἄνδρα	ὑπατικὸν	μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου δὲ
[10, 23]	Τίτος Κοίντιος ὁ ταμίας ἀνὴρ	ὑπατικός.	πρὸς δὲ τὸν ἕτερον τῶν
[10, 31]	κατὰ τῆς πέτρας. οἱ δὲ	ὕπατοι	βιάσασθαι μὲν ἢ τὸν ἀγόμενον
[10, 20]	ἐκ τῆς ἁλώσεως, οἱ μὲν	ὕπατοι	βοηθεῖν ᾤοντο δεῖν τοῖς φυγάσι
[10, 1]	Τορύμβας Θεσσαλὸς ἄρχοντος Ἀθήνησι Φρασικλέους·	ὕπατοι	δὲ ἀπεδείχθησαν ἐν Ῥώμῃ Πόπλιος
[10, 30]	στάσεως καταγράψαντες τὰς δυνάμεις οἱ	ὕπατοι	διεκληρώσαντο τὰς ἐξόδους· Μηνυκίῳ μὲν
[10, 8]	χειρὸς δίκην. ἀλλ´ οἵ τε	ὕπατοι	ἐμποδὼν ἐγένοντο καὶ τῶν δημάρχων
[10, 55]	πόλιν ἣν εἶχον οἵ τε	ὕπατοι	καὶ ἔτι πρότερον οἱ βασιλεῖς,
[10, 2]	πάντα ἐπιμηχανώμενοι διετέλουν οἵ τε	ὕπατοι	καὶ ἡ βουλὴ καὶ τῶν
[10, 3]	παρεῖχεν ἀπορίαν. οἱ μὲν γὰρ	ὕπατοι	καὶ οἱ τῆς βουλῆς προεστῶτες
[10, 20]	τοὺς ἐν ἡλικίᾳ πάντας οἱ	ὕπατοι	καὶ τὰς παρὰ τῶν συμμάχων
[10, 4]	~Μετὰ δὲ ταῦτα οἵ τε	ὕπατοι	καὶ τῶν πατρικίων οἱ πλεῖστον
[10, 59]	ᾧ πάντες οἱ μετ´ ἐκεῖνον	ὕπατοι	καλοῦ πράγματος δόξαντι ἄρξαι τὰ
[10, 43]	οἴκου τὰς δυνάμεις. οἱ δ´	ὕπατοι	κατὰ σπουδὴν ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας
[10, 32]	συναχθείσης τῆς βουλῆς οἱ μὲν	ὕπατοι	κατηγορίαν πολλὴν τῶν δημάρχων ἐποιήσαντο·
[10, 16]	εὐτρεπῶν μερισάμενοι τὰς δυνάμεις οἱ	ὕπατοι	κλήρῳ διείλοντο τὰς ἀρχάς. Κλαυδίῳ
[10, 54]	ἄξιον. ~Εἰς δὲ τοὐπιὸν ἔτος	ὕπατοι	μὲν ἀπεδείχθησαν Λεύκιος Μενήνιος καὶ
[10, 47]	ὀκτακοσίων, οὓς ἀποθανουμένους ἀπέστειλαν οἱ	ὕπατοι,	ὅ τε χάραξ ὁ τῶν
[10, 41]	οἵ τε δήμαρχοι καὶ οἱ	ὕπατοι	παρῆσαν, καὶ λέγειν ὁ κῆρυξ
[10, 15]	ἀνὴρ τοὺς τόπους, οἱ μὲν	ὕπατοι	προελθόντες εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκάλουν
[10, 34]	φυλαῖς τὴν ψῆφον. οἱ δ´	ὕπατοι	πρὸς ταῦτ´ ἀπελογοῦντο διδάσκοντες, ὅτι
[10, 33]	οἷς ὅμοια γνόντες οἱ τότε	ὕπατοι	στρατιὰν ἐξάγειν ἔκριναν ἐπὶ τοὺς
[10, 43]	ἐψηφίσατο βοηθεῖν ἀμφοτέρους, οἱ δ´	ὕπατοι	στρατολογίαν προθέντες ἐκάλουν τοὺς πολίτας
[10, 40]	διέλυσε τὴν ἐκκλησίαν. οἱ δὲ	ὕπατοι	συναγαγόντες ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων τῶν
[10, 52]	εἰπόντος τοῦ Ῥωμιλίου οἵ τε	ὕπατοι	συνελαμβάνοντο τῆς γνώμης ἀμφότεροι πολλὰ
[10, 33]	κρείττους ἐγένοντο τῶν δημάρχων οἱ	ὕπατοι,	ταῖς δ´ ἑξῆς ἡμέραις πλείονος
[10, 9]	ὑποψίας καὶ φυλακῆς, οἱ μὲν	ὕπατοι	τὴν βουλὴν ἐκάλουν, οἱ δὲ
[10, 27]	τῇ πόλει στάσιν, οἱ μὲν	ὕπατοι	τὴν βουλὴν συνήγαγον, ὡς περὶ
[10, 28]	ὁ τἀναντία ἐρῶν, οἱ μὲν	ὕπατοι	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλουν.
[10, 54]	τοῦτο προσῄεσαν οἱ δήμαρχοι τοῖς	ὑπάτοις	ἀξιοῦντες ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ ψήφισμα
[10, 46]	τῶν Ῥωμαίων φάλαγξ ἅμα τοῖς	ὑπάτοις	ἀπὸ τῆς διώξεως ἀνέστρεφεν ἐπὶ
[10, 35]	συνάξουσι καὶ ζημίαν ἐπιβαλοῦσι τοῖς	ὑπάτοις	ἀργυρικήν, διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ἐπεὶ
[10, 44]	εἰς μάχην. ~Ταῦθ´ ὁρῶσι τοῖς	ὑπάτοις	ἐδόκει μηκέτι διατρίβειν τὸν πόλεμον.
[10, 41]	δὲ προθυμότατα συλλαβέσθαι δόξαντες τοῖς	ὑπάτοις	ἐκ τριῶν οἰκιῶν ἦσαν, Ποστόμιοι
[10, 18]	τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, ἀκολουθήσειν τοῖς	ὑπάτοις	ἐφ´ οὓς ἂν καλῶνται πολέμους,
[10, 33]	ἐπιβολαί. συνηγωνίζετο δὲ τοῖς μὲν	ὑπάτοις	ἡ τῶν πατρικίων νεότης, τοῖς
[10, 47]	ἡ δύναμις ἡ παραταξαμένη τοῖς	ὑπάτοις	ἠναγκάσθη φυγεῖν· ἠξίου τε αὐτοὺς
[10, 31]	εἰσάγων ὁ δήμαρχος τοῖς τότε	ὑπάτοις	καὶ τῇ βουλῇ προσῄει δεόμενος
[10, 11]	ἐκ τῶν δημοτικῶν ἐπὶ τοῖς	ὑπάτοις	καὶ τῇ βουλῇ συστάντες πράττωσι
[10, 42]	ἔδει συντελεῖσθαι δίκας. τοῖς δ´	ὑπάτοις	καὶ τῶν ἄλλων πατρικίων τοῖς
[10, 9]	εἰσῆλθε, καὶ τὰ πραχθέντα τοῖς	ὑπάτοις	κατὰ τὸν τότε ἀγῶνα. οἱ
[10, 50]	οὐχ ἅπασιν ἐξῆν, ἀλλὰ τοῖς	ὑπάτοις	μόνοις. τὸ μέντοι τίμημα οὐκ
[10, 55]	ἀρχήν, τοῖς δὲ περὶ Μενήνιον	ὑπάτοις	οὐχ ὅπως ἐναντιώσονται πράσσουσι τὰ
[10, 50]	δὴ λογιζομένοις τοῖς ἐν ἀρχῇ	ὑπάτοις	πολὺ παρέστη δέος καὶ τοῦ
[10, 21]	δύναμιν. τούτοις ἡ βουλὴ τοῖς	ὑπάτοις	προσιοῦσί τε ἀπήντησε καὶ θριάμβους
[10, 47]	καὶ ὁ Σίκκιος μνησικακῶν τοῖς	ὑπάτοις	τῆς ἐπὶ τὸν θάνατον ἀποστολῆς
[10, 46]	δόξαντες, ἀλλὰ τὸν ἕτερον ἥκειν	ὕπατον	ἄγοντα τὴν σὺν αὐτῷ δύναμιν,
[10, 23]	ἐκφέρειν· καὶ μετὰ ταῦτα τὸν	ὕπατον	ἀπέστειλαν. ὁ δὲ Γράγχος, ἐπειδὴ
[10, 45]	λόγων ἐλευθερία. Ταῦτα πρὸς τὸν	ὕπατον	ἀποκρινάμενος καὶ δακρύσας τούς τε
[10, 26]	ἄρχων Καλλίας, ἐφ´ οὗ τὴν	ὕπατον	ἀρχὴν ἐν Ῥώμῃ παρέλαβε Γάιος
[10, 30]	καὶ ὅτ´ αὐτὸς εἶχε τὴν	ὕπατον	ἀρχὴν κωλύσας δοθῆναι τοῖς δημάρχοις
[10, 53]	καὶ Σέξτου Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν	ὕπατον	ἀρχήν, λοιμικὴ νόσος εἰς τὴν
[10, 33]	μετὰ τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν	ὕπατον	ἀρχὴν παρειλήφεσαν Τίτος Ῥωμίλιος καὶ
[10, 22]	καὶ Λεύκιος Μηνύκιος παραλαβόντες τὴν	ὕπατον	ἀρχὴν τέως μὲν ὑπὲρ τῶν
[10, 17]	δὲ ἔπεμπε τοὺς παραληψομένους τὸν	ὕπατον	καὶ ἄξοντας ἐπὶ τὴν ἀρχήν.
[10, 17]	οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματος, ἀλλ´	ὕπατον	καὶ τὴν περιπόρφυρον ἐσθῆτα περιέθεσαν
[10, 16]	ὥσπερ πρὸς ἁπάντων ὡμολόγητο, τὸν	ὕπατον·	ὃς οὐκ ὀλίγα τραύματα λαβὼν
[10, 17]	ἐχόντων Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον ἀποδεικνύουσιν	ὕπατον,	οὗ τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον
[10, 9]	τὸν δῆμον, ἀναβαλοῦσι δὲ τὸν	ὕπατον.	πρῶτον μὲν κατεσκεύασαν φήμας λέγεσθαι
[10, 28]	τὸν νοῦν παρελθὼν πάλιν ὁ	ὕπατος	εἶπε· Καλὸν γ´, ὦ Οὐεργίνιε,
[10, 45]	βουλομένου λέγειν τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ	ὕπατος	εἶπεν· Οὐ πολλῶν δεῖ λόγων,
[10, 51]	πρότερόν τε πολλάκις καὶ ἡνίκα	ὕπατος	ἦν τῆς ἑτέρας προαιρέσεως γενόμενος
[10, 21]	καὶ ἀνάνδρως φεύγοντες. ὁ δ´	ὕπατος	οὐδεμίαν αὐτοῖς ἀναστροφὴν ἔτι δοὺς
[10, 29]	τὰς ἀξίας μικρὸν ἐπισχὼν ὁ	ὕπατος·	Οὐκ αἰσχύνεσθε, ἔφησεν, ὦ πολῖται,
[10, 36]	με ἀναδήσαντες στεφάνῳ, καὶ ὁ	ὕπατος	Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς σπείρας
[10, 53]	καὶ ὁ μετὰ τοῦτον ἀποδειχθεὶς	ὕπατος	Σπόριος Φούριος, καὶ τῶν δημάρχων
[10, 36]	ἐφ´ οἷς ἀγασθείς με ὁ	ὕπατος	τοῦ πρώτου τάγματος ἀπέδωκε τὴν
[10, 25]	τοῖς δὲ μετὰ Μηνυκίου τοῦ	ὑπάτου	κατακλεισθεῖσιν ἐν τῷ χάρακι μεγάλην
[10, 13]	φίλων διαπραττόμενοι. Ταῦτ´ εἰπόντος τοῦ	ὑπάτου	κραυγή τε καὶ πολὺς ἔπαινος
[10, 30]	καὶ φιλανθρωπία. ~Εἰπόντος δὲ τοῦ	ὑπάτου,	ὅτι τοῦτο τὸ πολίτευμα τῇ
[10, 17]	ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος	ὑπάτου	τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐποιήσατο πρὸς
[10, 17]	δεῖν εἰς τὸν τοῦ τεθνηκότος	ὑπάτου	τόπον ἕτερον ἀποδειχθῆναι. τὰ μὲν
[10, 42]	ὁμολογούμενον εἰληφότες, τὸ μὴ τοὺς	ὑπάτους	ἄγειν ὑπὸ τὴν δίκην, ἀλλὰ
[10, 20]	ἀλλὰ πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ τοὺς	ὑπάτους	ἀμφοτέρους ἐξιέναι· ἐὰν δέ τινες
[10, 26]	στρατιὰν ἐκπέμπειν ἐψηφίσατο καὶ τοὺς	ὑπάτους	ἀμφοτέρους πορεύεσθαι· οἱ δὲ περὶ
[10, 49]	συστρατευόμενον, παρακαλέσας ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς	ὑπάτους,	ἀξιῶν σφίσι ταύτην δοθῆναι τὴν
[10, 54]	ἢ τοῖς προτέροις ἔθος ἦν	ὑπάτους	ἀπέδειξαν Ἄππιον Κλαύδιον καὶ Τίτον
[10, 19]	ἀρχαιρεσίων ἡμέραν· ἐν ᾗ καταστήσας	ὑπάτους	ἀπῄει πάλιν εἰς τὸ μικρὸν
[10, 33]	τοῦτο συνιδόντες ἅπαντες οἱ τὰς	ὑπάτους	ἀρχὰς παραλαβόντες κατ´ εὐχὰς μὲν
[10, 43]	ἀράμενοι, ἡ μὲν βουλὴ τοὺς	ὑπάτους	αὐτοῖς ἐψηφίσατο βοηθεῖν ἀμφοτέρους, οἱ
[10, 34]	τε δυεῖν θάτερον ποιεῖν τοὺς	ὑπάτους·	εἰ μὲν ἀρνοῦνται μηδὲν ὧν
[10, 9]	Ταῦτ´ εἰπόντες ᾤχοντο πρὸς τοὺς	ὑπάτους.	ἐν ὅσῳ δὲ ἡ βουλὴ
[10, 47]	ὁ Σίκκιος, μῖσος εἰς τοὺς	ὑπάτους	ἐξ ἁπάντων τῶν πολιτῶν. οὐδὲ
[10, 39]	ἰσχύν. καὶ ἐπειδὴ οὐ τοὺς	ὑπάτους	ἔξεστι παῦσαι τῆς ἐξουσίας, τοὺς
[10, 34]	αὐτοῖς τοῦ πλήθους ἐκάλουν τοὺς	ὑπάτους	ἐπὶ τὸν δῆμον ὡς τῶν
[10, 48]	δὲ τῷ μετὰ τούτους τοὺς	ὑπάτους	ἔτει Σπόριος Ταρπήιος καὶ Αὖλος
[10, 56]	οἱ δήμαρχοι τούς τ´ ἀποδειχθέντας	ὑπάτους	ἥκειν ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ δήμῳ
[10, 3]	βουλομένους καὶ ἰσηγορίαν· τοὺς δὲ	ὑπάτους	καὶ τοὺς πατρικίους αἰτίους ἔσεσθαι
[10, 51]	ἀφικομένων δ´ αὐτῶν τοὺς τότε	ὑπάτους	προθεῖναι τῇ βουλῇ σκοπεῖν, τίνας
[10, 54]	καιρόν, καὶ δέον αὐτοὺς τοὺς	ὑπάτους	πρῶτον ἀποδεῖξαι, ποιῆσαι δὲ τοῦτ´
[10, 31]	προσκρούσματα τοῖς δημάρχοις πρὸς τοὺς	ὑπάτους	συνέστη πάλιν, ἐξ ὧν ἔσχον
[10, 43]	θεούς, τοῖς δ´ ἐγκαταλείπουσι τοὺς	ὑπάτους	τἀναντία. ὡς δ´ ἀνεγνώσθη τὸ
[10, 11]	ἀλλὰ τὴν βουλὴν καὶ τοὺς	ὑπάτους;	τί οὖν τὸ κωλύον ἔσται
[10, 23]	μέρος ἐπὶ συμμαχίαν ἔπεμψε τῷ	ὑπάτῳ.	ἡγεῖτο δὲ τῆς δυνάμεως ταύτης
[10, 31]	τὸν ὑπηρέτην κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν	ὑπάτων,	ἀγανακτήσας ὁ Ἰκίλλιος καὶ οἱ
[10, 34]	τέλος, ἵνα μήτε τὴν τῶν	ὑπάτων	ἀρχὴν μειώσειε μήτε τὴν τῶν
[10, 53]	ταύτῃ τῇ συμφορᾷ τῶν τε	ὑπάτων	ἅτερος ἀποθνήσκει, Σέξτος Κοιντίλιος, καὶ
[10, 12]	αὐτῶν τὴν γνώμην ἀνέστη τῶν	ὑπάτων	ἅτερος, Γάιος Κλαύδιος καὶ ἔλεξε
[10, 48]	γεγονώς, τὸν ἕτερον τῶν περυσινῶν	ὑπάτων	Γάιον Οὐετούριον εἰς ὁμοίαν δίκην
[10, 28]	πόλιν ὄχλου παρελθὼν ἅτερος τῶν	ὑπάτων	Γάιος Ὁράτιος ἐπειρᾶτο πείθειν τοὺς
[10, 36]	ὅλου τάγματος, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν	ὑπάτων	Γαίου Ἀκυλλίου καὶ Τίτου Σικκίου,
[10, 49]	τὴν χάριν· ἀντιλεγόντων δὲ τῶν	ὑπάτων,	ἑαυτῷ μὲν ἐπελθεῖν δάκρυα τὴν
[10, 37]	τὰς ἄλλας τιμὰς παρὰ τῶν	ὑπάτων	ἔλαβον· ἵνα δὲ συνελὼν εἴπω,
[10, 1]	ὄντος ἐπὶ στρατοπέδων καὶ τῶν	ὑπάτων	ἐπίτηδες ἐν τῇ πολεμίᾳ γῇ
[10, 35]	τι οἱ δήμαρχοι κατὰ τῶν	ὑπάτων	ἢ τῆς βουλῆς προήχθησαν, οὐθὲν
[10, 16]	λοχαγοί τε προσενέμοντο ὑπὸ τῶν	ὑπάτων	καὶ ἐπὶ τὰς ἱερὰς ἐτάττοντο
[10, 41]	ἀντιπραττόντων θόρυβος. ἀγανακτούντων δὲ τῶν	ὑπάτων	καὶ μαρτυρομένων, ὅτι τῆς βίας
[10, 34]	ὅσα ἦσαν πεπονθότες ὑπὸ τῶν	ὑπάτων	καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς συνωμοσίας
[10, 33]	κωλύειν ἐπεβάλλοντο. ἀμυνομένων δὲ τῶν	ὑπάτων	καὶ τῷ κράτει τῆς ἀρχῆς
[10, 33]	ἐκκλησίαν τά τ´ ἄλλα τῶν	ὑπάτων	κατεβόων, καὶ ὅτι πολλοὺς τῶν
[10, 31]	τὸν φύλακα τῆς ἀρχῆς τῶν	ὑπάτων,	κοινὴν ἁπάντων εἶναι λέγοντες τὴν
[10, 21]	δύναμιν. ὁ δ´ ἕτερος τῶν	ὑπάτων	Κορνήλιος ἐπὶ τοὺς ἐν Ἀντίῳ
[10, 7]	αὐτοῦ λαβεῖν τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν	ὑπάτων·	Λευκίου δὲ Λοκρητίου καὶ Τίτου
[10, 54]	εἰς μακράν, ἀποδειχθέντων δὲ τῶν	ὑπάτων	μετ´ ἐκείνων {ἔλεγον} ἀνοίσειν τῷ
[10, 23]	πρὸς δὲ τὸν ἕτερον τῶν	ὑπάτων	Ναύτιον ἐπὶ τῆς ἐν Σαβίνοις
[10, 25]	χρόνον καὶ Ναύτιος, ἅτερος τῶν	ὑπάτων,	νικήσας Σαβίνους ἐκ παρατάξεως καὶ
[10, 13]	τῆς τε βουλῆς καὶ τῶν	ὑπάτων,	ὁ δὲ Κλαύδιος ἀπελογεῖτο τοὺς
[10, 32]	λοχίτιδι ἐκκλησίᾳ συναχθείσῃ ὑπὸ τῶν	ὑπάτων	ὁ νόμος ἐκυρώθη, ὅς ἐστιν
[10, 35]	φόνον ἄκριτον ἐπιτελεῖν, καὶ ταῦτα	ὑπάτων,	οἷς ἡ μεγίστη ὑπέκειτο ἀρχή,
[10, 15]	παρακαλεῖν. ὁ δ´ ἕτερος τῶν	ὑπάτων	Οὐαλέριος ἀντέλεγε πρὸς ταῦτα οὐκ
[10, 55]	παραληψομένους ἀποδεικνύειν ἡμῶν ἤδη κεκυρωμένων	ὑπάτων,	οὐδὲν ἐμποδὼν αὐτοῖς τὸ καθ´
[10, 53]	ἐπὶ μὲν δὴ τούτων τῶν	ὑπάτων	οὐδὲν ἐπράχθη Ῥωμαίοις διὰ τὰς
[10, 30]	ταῦτα συναγαγόντων τὸ συνέδριον τῶν	ὑπάτων	παρελθὼν καὶ τὰ δίκαια τοῦ
[10, 45]	τὰ φάλαρα καὶ οἱ τῶν	ὑπάτων	στέφανοι καὶ τὰ ἐκ τῶν
[10, 34]	αὐθαδείᾳ χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς	ὑπάτων	σώματα παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον
[10, 7]	τὸν πόλεμον, ἐκλελοιπότων ἀμφοτέρων τῶν	ὑπάτων	τὴν πόλιν. ὡς δὲ ἀνέστρεψαν
[10, 5]	νόμον ὑπέχειν δίκας, ἐπὶ τῶν	ὑπάτων	τῆς κρίσεως γινομένης· ὁ δὲ
[10, 34]	τοσούτου δεῖν ἐξεῖναι κατὰ τῶν	ὑπάτων	τινὸς ψῆφον ἀναδιδόναι τοῖς ὄχλοις,
[10, 26]	ἔτεσιν, ἐνιστάμενοι ταῖς στρατολογίαις τῶν	ὑπάτων,	τὸν ἐντὸς τείχους πρῶτον ἀξιοῦντες
[10, 9]	τὸν νόμον, ὁρῶντες τῶν τε	ὑπάτων	τὸν ἕτερον, Γάιον Κλαύδιον, ἔμφυτον
[10, 31]	ἀναβαλλομένων δὲ καὶ παρελκόντων τῶν	ὑπάτων	τὸν χρόνον πέμψας τὸν ὑπηρέτην
[10, 31]	ἐξῆν αὐτοῖς, ἀλλ´ ἦν τῶν	ὑπάτων	τοῦτο τὸ γέρας. οἱ δὲ
[10, 26]	τοῦ χρόνου καὶ οὔτε τῶν	ὑπάτων	ὑπομενόντων προβουλεῦσαί τε καὶ εἰς
[10, 43]	χάριτι καὶ παρακλήσει τῶν πρεσβυτάτων	ὑπαχθέντες	εἵποντο. ἦν δέ τι μέρος,
[10, 38]	δέκατον ἐπιδειξάτω μέρος, ὧν ὑμῖν	ὑπέδειξα	ἐγώ. ἀλλὰ τούτων γ´ οἱ
[10, 38]	οὐδεὶς ἔτι τὸ κινδύνευμα τοῦτο	ὑπέδυ,	ἀλλὰ τριακοστὸν ἔτος τοῦτο ἀνεχόμεθα
[10, 12]	δοκεῖ μοι Οὐεργίνιος, εἴ τινα	ὑπείληφεν	ἡμῶν ἐρεῖν, ἢ ὡς ἀνεξέταστον
[10, 35]	ταῦτα ὑπάτων, οἷς ἡ μεγίστη	ὑπέκειτο	ἀρχή, ἀλλ´ εἰς τοὺς συναγωνιζομένους
[10, 46]	ἀποστραφείς, οὐχ ἣν ὁ Ῥωμίλιος	ὑπελάμβανε,	παρὰ τὴν λαγόνα τοῦ ὄρους
[10, 14]	οὔτε φιλίαν οὔτε κοινωνίαν οὐδεμίαν	ὑπελάμβανε	τῷ δήμῳ πρὸς τοὺς πατρικίους
[10, 50]	δημοτικῶν γενομένη. οἱ μὲν γὰρ	ὑπελάμβανον	πάντα τὰ ἐναντία τοῖς δημοτικοῖς
[10, 43]	τοῦ δήμου τὸν ἀγῶνα ἑκόντες	ὑπέμειναν·	οἱ μὲν ἐπιεικέστατοι δι´ αἰσχύνην,
[10, 52]	οὐ μὴν ὅ γε Ῥωμίλιος	ὑπέμεινε	ταύτην λαβεῖν τὴν χάριν, ἀλλ´
[10, 58]	ἐλιπάρουν αὐτὸν ἅπαντες αὐτός τε	ὑπέμενε	μετιέναι τὴν ἀρχήν, καὶ τῶν
[10, 37]	λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸς ἤμην, ἅπαντας	ὑπέμενον	τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας αἰδούμενος τὰς
[10, 20]	τὴν πόλιν, ὀλίγοι δέ τινες	ὑπέμενον	φυλάττοντες τὴν ἄκραν· ἔστι δὲ
[10, 2]	παρελθόντων εἰς τὸ τεῖχος ἀγὼν	ὑπὲρ	ἀνδραποδισμοῦ καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει
[10, 36]	τῶν ἐχθρῶν, μόνος ἐγὼ τὸν	ὑπὲρ	ἁπάντων κίνδυνον ἀράμενος τά τε
[10, 3]	ἀγαθῆς· τούτους δὲ συγγράψαντας τοὺς	ὑπὲρ	ἁπάντων νόμους τῶν τε κοινῶν
[10, 55]	ἂν ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας	ὑπὲρ	ἁπάντων τῶν κατὰ τὴν πόλιν
[10, 57]	ἦν, συναγαγόντες τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν	ὑπὲρ	ἀρχαιρεσίων οἷα χρὴ γενέσθαι σκοπεῖν.
[10, 2]	σύνεδροι παρόντων καὶ τῶν δημάρχων	ὑπὲρ	ἀσφαλείας τε καὶ σωτηρίας τῆς
[10, 3]	μακραῖς δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας	ὑπὲρ	αὐτοῦ τὴν ψῆφον κατὰ φυλάς.
[10, 48]	ἰδίας καὶ συμφορὰς τοῖς προθυμότατα	ὑπὲρ	αὐτῶν ἀγωνιζομένοις. μάλιστα δ´ αὐτοὺς
[10, 9]	ἦν δὲ ὁ τοὺς λόγους	ὑπὲρ	αὐτῶν ποιούμενος Αὖλος Οὐεργίνιος καὶ
[10, 15]	τί κινδυνεύομεν καὶ τὰς ψυχὰς	ὑπὲρ	αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες
[10, 54]	φροντίδα, ὡς ἑτέρους ἤδη δέον	ὑπὲρ	αὐτῶν σκοπεῖν, οὐδὲν ἔτι τοῖς
[10, 34]	δημότας λόγον ὑφέξοντας· ἀναδώσειν γὰρ	ὑπὲρ	αὐτῶν ταῖς φυλαῖς τὴν ψῆφον.
[10, 34]	τὴν βουλὴν παρῆσαν ἔτυχον γὰρ	ὑπὲρ	αὐτῶν τούτων συνεδρεύοντες καὶ παρελθόντες
[10, 11]	καὶ κοινωνεῖν τῆς συνωμοσίας, ἔπειτα	ὑπὲρ	αὑτῶν δεδιότας, ἵνα μὴ γένωνται
[10, 11]	ζητήσεις, ἃς ἂν οἱ κινδυνεύοντες	ὑπὲρ	αὑτῶν ποιήσωνται. εἰ δέ τινες
[10, 21]	ἐψηφίσατο· καὶ πρὸς Αἰκανοὺς πρεσβευσαμένους	ὑπὲρ	εἰρήνης ἐποιήσατο συνθήκας περὶ καταλύσεως
[10, 12]	δήμῳ πράττεσθαι λέγετε, ἢ τὰ	ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ δεδιότα ἢ τῶν ἐμῶν
[10, 6]	ὤν, νῦν ὅτ´ ἔγνωκας ἀγανακτεῖν	ὑπὲρ	ἡμῶν δίκαιος ἂν εἴης· εἰ
[10, 13]	τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων δίκας. ἀλλ´	ὑπὲρ	μὲν τούτων ἕτερος ἔσται καιρὸς
[10, 57]	Ἄππιος εἶναι ἐδόκει. καὶ τὸν	ὑπὲρ	ὅλης τῆς δεκαδαρχίας ἔπαινον ἐκεῖνος
[10, 36]	πολεμίοις γενέσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον	ὑπὲρ	ὅλου τοῦ τάγματος ἀγωνισάμενος τόν
[10, 1]	καὶ τοῖς ἀμφισβητοῦσι πρὸς ἀλλήλους	ὑπὲρ	ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι τὰ δίκαια οἱ
[10, 49]	ἑταίρου προανακλαιομένῳ, τὸν δὲ νεανίαν,	ὑπὲρ	οὗ τὰς δεήσεις ἐποιεῖτο, πεπυσμένον
[10, 30]	πόλεις ἀπελθεῖν ἀποβαλόντες τὸ πολίχνιον,	ὑπὲρ	οὗ τὸν ἀγῶνα ἐποιοῦντο. Ὁράτιος
[10, 17]	τεθνηκὼς ἐν τῇ μάχῃ Οὐαλέριος	ὑπὲρ	τῆς εἰσφορᾶς τοῦ νόμου. ὁ
[10, 26]	περὶ τοῦ νόμου διαγνώσεως, ὃν	ὑπὲρ	τῆς ἰσηγορίας εἰσέφερον, ὅ τε
[10, 15]	τοῦ νόμου διάγνωσιν, ὃν εἰσέφερον	ὑπὲρ	τῆς ἰσονομίας, καὶ σπουδάσειν, ὅπως
[10, 30]	αὖθις προθήσειν λόγον καὶ τὸν	ὑπὲρ	τῆς ἰσοτιμίας, καὶ πάντας ἑξῆς
[10, 28]	ἔσται τὸ κωλύσον ἄρασθαι τὸν	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ἀγῶνα, ὑμῖν δὲ
[10, 27]	ἦν ἑκοῦσι συνάρασθαι τοῦ καλλίστου	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ἀγῶνος, χωρεῖν προθύμως
[10, 16]	πεπυρωμένης ἀγγεῖα σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον	ὑπὲρ	τὸν λόφον· οἱ δὲ συμφοροῦντες
[10, 52]	Ῥωμιλίῳ προσθεὶς τὴν δίκην πολὺν	ὑπὲρ	τοῦ ἀνδρὸς διῆλθε λόγον ἐπαινῶν
[10, 11]	εὐγνωμονεῖν, ἀλλὰ πρὸς ἅπαντας τοὺς	ὑπὲρ	τοῦ δήμου λέγοντας ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως
[10, 32]	ἀπελύσατο ταύτας τὰς κατηγορίας, τὸν	ὑπὲρ	τοῦ λόφου νόμον εἰσέφερεν. ἦν
[10, 27]	τοὺς ἄλλους πολίτας τὴν μὲν	ὑπὲρ	τοῦ νόμου διάγνωσιν οὐθὲν ἐν
[10, 43]	δὲ πάλιν τῶν δημάρχων τὸν	ὑπὲρ	τοῦ νόμου εἰσφερόντων λόγον αἰφνιδίως
[10, 8]	μικρᾶς ἐμπεσούσης φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως	ὑπὲρ	τοῦ σώματος, εἴτ´ ἐν δεσμοῖς
[10, 57]	καὶ πρὸς ἅπαν τὸ βίαιον	ὑπὲρ	τῶν ἀσθενεστέρων ἀντίταξις· ἐλέχθη τε
[10, 55]	καὶ παύσασθαι στασιάζοντας τοὺς πολίτας	ὑπὲρ	τῶν ἴσων αὐτῷ τε καὶ
[10, 36]	κινδύνους εἶναι τῷ δήμῳ τοὺς	ὑπὲρ	τῶν κοινῶν ἀγαθῶν κοινούς, ἀλλὰ
[10, 8]	οὐ βουλόμενον ἀποστερεῖν λόγου τοὺς	ὑπὲρ	τῶν μεγίστων ἀγωνιζομένους. τότε μὲν
[10, 11]	πρᾶγμα, ὅπερ ἐστὶ δικαιότατον, τὴν	ὑπὲρ	τῶν μηνυομένων ζήτησιν ὑφ´ ἡμῶν
[10, 55]	παρεῖναι διὰ τὴν νόσον, προὔθηκεν	ὑπὲρ	τῶν νόμων λέγειν. ἐλέχθησαν μὲν
[10, 22]	τὴν ὕπατον ἀρχὴν τέως μὲν	ὑπὲρ	τῶν πολιτικῶν δικαίων πόλεμον ἐντὸς
[10, 51]	δυνάμενον, καὶ πολλοὺς ἤδη τὸν	ὑπὲρ	ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας
[10, 4]	οὔτε αἱ φρᾶτραι τὴν ψῆφον	ὑπὲρ	ὑμῶν ἐπιφέρουσιν, οὔτε ἱερὰ προθύεται
[10, 37]	ὁ τοσαῦτα μὲν ἔτη στρατευσάμενος	ὑπὲρ	ὑμῶν, τοσαύτας δὲ μάχας ἀγωνισάμενος,
[10, 29]	δύεσθε, εἰ οἵδε οἱ γέροντες	ὑπὲρ	ὑμῶν τῶν νέων τὰ ὅπλα
[10, 3]	ὑπέσχοντο τῷ δήμῳ νόμον εἰσοίσειν	ὑπὲρ	ὧν ἠξίουν. ἐπαινέσαντος δὲ τοῦ
[10, 5]	ἀλλ´ ἠξίου τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς	ὑπὲρ	ὧν ᾐτιῶντο πα– θεῖν κατὰ
[10, 35]	μηδὲ κοινὰ πάντων ἐγκλήματα ποιεῖν,	ὑπὲρ	ὧν ἰδίᾳ τινὲς εἰς τοὺς
[10, 30]	οἷοί τε ἐγένοντο τὴν Ῥωμαίων	ὑπερβαλέσθαι	δύναμιν, ἀλλ´ ἠναγκάσθησαν εἰς τὰς
[10, 38]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπινικίοις κόσμοις	ὑπερβαλόμενος,	δι´ ὃν ἀσθενέστεροι μὲν οἱ
[10, 17]	τηνικαῦτα ὁ Κοίντιος ἄρουράν τινα	ὑπεργαζόμενος	εἰς σποράν, αὐτὸς ἀκολουθῶν τοῖς
[10, 6]	ἅπαντες ἴσμεν, τῶν μὲν σῶν	ὑπερεῖδεν	ἐπιτηδευμάτων, τυραννικὴν δὲ αὐθάδειαν καὶ
[10, 30]	τὰς πόλεις διὰ φυλακῆς ἔχοντες	ὑπερεῖδον	ἀγομένων τε καὶ φερομένων ἁπάντων
[10, 5]	τε ὁπόσων ἐν ταῖς μάχαις	ὑπερήσπισε	καὶ τείχεσι πολεμίων ὁσάκις πρῶτος
[10, 6]	καὶ ἡ πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς	ὑπερηφανία	παραίτησιν ἢ συγγνώμην οὐδεμίαν ἐπιδέχεται·
[10, 38]	σιωπῶ, ἀλλ´ εἰς τοῦτο προεληλύθασιν	ὑπερηφανίας,	ὥστ´ οὐδὲ φωνὴν ἀξιοῦσί τινα
[10, 11]	πότερα μηδεμίαν ποιεῖσθαι ζήτησιν, ἀλλ´	ὑπεριδεῖν	ἔργον οὕτω μέγα καὶ μιαρὸν
[10, 34]	μήθ´ αὑτοὺς τὰ αἴσχιστα πεπονθότας	ὑπεριδεῖν	μήτε τὸν δῆμον ἀφαιρεθέντα τὴν
[10, 16]	δεινῶν, ἕως ἐπικαταραγεὶς αὐτῷ πέτρος	ὑπερμεγέθης	ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος ἅμα τήν
[10, 59]	τῆς πόλεως. πόλεμον δ´ ἐξάγοντες	ὑπερόριον	ἢ τῶν ὑπηκόων πράγματα ἐπισκεψόμενοι,
[10, 31]	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων στρατιὰ μὲν	ὑπερόριος	οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων, πολιτικὰ δέ
[10, 14]	φθόνου καὶ μίσους εἶχον τὰς	ὑπεροχὰς	καὶ μεταβολῆς ἄσμενοι ἂν ἐλάβοντο,
[10, 32]	κατάγεια λαγχανόντων, ἑτέρων δὲ τὰ	ὑπερῷα.	ὁ μὲν οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος
[10, 10]	τῆς πόλεως, κάθοδόν τε πράξειν	ὑπέσχηνται	καὶ ἀρχὰς προτείνονται καὶ τιμὰς
[10, 10]	ἄλλους μισθοὺς τῆς ὑπουργίας. κἀκεῖνος	ὑπέσχηται	στρατιὰν αὐτοῖς Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων
[10, 3]	τὸ πλῆθος εἰς τὴν ἐκκλησίαν	ὑπέσχοντο	τῷ δήμῳ νόμον εἰσοίσειν ὑπὲρ
[10, 3]	γνώμῃ περὶ τῶν κοινῶν, ὡς	ὑπετίθεντο	οἱ χρησμοί, πάντες ὡμολόγουν· ὅπως
[10, 42]	ἔσεσθαι λόγος, ὥσπερ ὁ Σίκκιος	ὑπετίθετο·	περὶ δὲ τοῦ πλήθους τῶν
[10, 5]	πα– θεῖν κατὰ τὸν νόμον	ὑπέχειν	δίκας, ἐπὶ τῶν ὑπάτων τῆς
[10, 41]	μέσους αὐτοὺς ὠθουμένων ἐκείνοις μὲν	ὑπεχώρουν	καὶ παρεῖχον ὅποι βούλοιντο χωρεῖν
[10, 21]	αἱ σπονδαὶ ἐγίνοντο, Ῥωμαίοις εἶναι	ὑπηκόους,	ἄλλο μὲν ὑποτελοῦντας μηθέν, ἐν
[10, 57]	τὰ δημόσια, ὁπόσα πρός τε	ὑπηκόους	καὶ συμμάχους καὶ τοὺς ἐνδοιαστῶς
[10, 5]	αὐτὸ μὲν τὸ μειράκιον οὐχ	ὑπήκουε	καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ´
[10, 59]	δ´ ἐξάγοντες ὑπερόριον ἢ τῶν	ὑπηκόων	πράγματα ἐπισκεψόμενοι, τότε καὶ τοὺς
[10, 53]	χρόνον τοῖς πολλοῖς ἐλπίδος τι	ὑπῆν	ὡς τοῦ θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντος,
[10, 39]	ἰδιώτας οἷς πρὸς τὰ βίαια	ὑπηρέταις	ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες ὑπὸ δίκην,
[10, 34]	σώματα παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον	ὑπηρέταις	τε καὶ ἀγορανόμοις ἐπιτάττοντες ἄγειν
[10, 33]	τε συνεχεῖς ἐποιοῦντο καὶ τοὺς	ὑπηρέτας	κακῶς διακειμένους ἐκ τῶν πληγῶν
[10, 44]	Ἀλλ´ ἔγωγε ἅπαντα μὲν ἕτοιμος	ὑπηρετεῖν·	τὸ μέντοι ἔργον οὐ ῥᾴδιον
[10, 31]	τῶν ῥαβδούχων τις ἀπήλασε τὸν	ὑπηρέτην	κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν ὑπάτων, ἀγανακτήσας
[10, 32]	περί τε τῆς εἰς τὸν	ὑπηρέτην	ὀργῆς ἀπελογεῖτο τοὺς ἱεροὺς προφερόμενος
[10, 31]	ὑπάτων τὸν χρόνον πέμψας τὸν	ὑπηρέτην	ὡς αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἐπὶ τὴν
[10, 42]	ὑπὸ τὴν δίκην, ἀλλὰ τοὺς	ὑπηρετοῦντας	αὐτοῖς ἰδιώτας, ὧν κολαζομένων ἔμελλε
[10, 53]	οὔτε οἰκείων ἢ φίλων τἀναγκαῖα	ὑπηρετούντων.	οἱ γὰρ ἐπικουρεῖν ταῖς ἑτέρων
[10, 41]	τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο καὶ τῶν	ὑπηρετούντων	τοὺς μὴ βουλομένους ταῦτα ἀφιέναι
[10, 15]	δ´ ἀνάγκη, καὶ δούλοις ἐλευθερίαν	ὑπισχνεῖσθαι	καὶ πάντας μᾶλλον ἢ τοὺς
[10, 14]	ἐλευθερίαν καλεῖν καὶ χρεῶν ἄφεσιν	ὑπισχνεῖσθαι	τοῖς ἀπόροις τούς τε ἄλλους
[10, 13]	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς	ὑπισχνεῖσθε,	ἀλλ´ οὐ πάλαι λέγετε; τίς
[10, 5]	ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ ἀσφαλὲς	ὑπισχνούμενοι·	οἱ δ´ ἐκ τοῦ δήμου
[10, 48]	τὸ κινδύνευμα ἐν ἐλαφρῷ ἐποιοῦντο,	ὑπισχνουμένων	αὐτοῖς πρεσβυτέρων τε καὶ νέων
[10, 15]	Εἰ μὲν οὖν, ἔφασαν λέγοντες,	ὑπισχνοῦνταί	τε ὑμῖν οἱ πατρίκιοι καὶ
[10, 5]	καὶ μάρτυρας πολλοὺς εἰσάγουσιν αὐτὸν	ὑπὸ	δίκην ἀδικήματος δημοσίου, θανάτου τιμησάμενοι
[10, 38]	ἐν τῷ πρότερον ἐνιαυτῷ κατέστησεν	ὑπὸ	δίκην ἀμελήσαντας τῶν ψηφισμάτων τῆς
[10, 39]	βίαια ὑπηρέταις ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες	ὑπὸ	δίκην, ἀνάδοτε τῷ δήμῳ τὰς
[10, 7]	τὴν ἀρχὴν βουλόμενος αὐτὸν ἀγαγεῖν	ὑπὸ	δίκην ἐκωλύθην διὰ τὸν πόλεμον,
[10, 24]	ἀποθεμένοις καὶ καθ´ ἕνα διεξιοῦσιν	ὑπὸ	ζυγόν, Γράγχῳ δὲ τῷ ἡγεμόνι
[10, 24]	τοῦ Ῥωμαίων χάρακος καθ´ ἕνα	ὑπὸ	ζυγόν, καὶ τὴν Κορβιῶνα κατὰ
[10, 41]	καὶ ἄλλα μέρη τῆς ἀγορᾶς	ὑπὸ	θορύβου καὶ ἀταξίας κινούμενον ἐπ´
[10, 36]	τότε ἑπτακαιεικοσέτης, ἐταττόμην δ´ ἔτι	ὑπὸ	λοχαγῷ. γενομένης δὲ μάχης καρτερᾶς
[10, 54]	χρόνιος. ἤδη δέ τινες ἔφασαν	ὑπὸ	λύπης καὶ ἀθυμίας ἐμπεσούσης τῷ
[10, 8]	ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον ἔζη βίον	ὑπὸ	λύπης τε καὶ πενίας, οὔτε
[10, 54]	ἐξέπεσε τελευτῶν εἰς φιλαρχίαν ἀπαραχώρητον	ὑπὸ	μεγέθους ἐξουσίας διαφθαρεὶς καὶ ὀλίγου
[10, 46]	ἄνδρας ἵσταταί τε καί φησιν·	Ὑπὸ	μὲν τοῦ ἡγεμόνος ἀπεστάλμεθα, ὥσπερ
[10, 20]	οἱ ἔνδον, χωρὶς ἢ ὅσοι	ὑπὸ	νόσων ἢ γήρως φυγεῖν ἀδύνατοι
[10, 58]	τῶν πατρικίων. ἔνθα δὴ πολὺς	ὑπὸ	πάντων ἐπαινούμενος ἦν ὁ τῆς
[10, 16]	χρῆμα περὶ αὑτὸν ποιήσας νεκρῶν	ὑπὸ	πλήθους βελῶν ἀποθνήσκει, τῶν δὲ
[10, 57]	τῶν ἀσθενεστέρων ἀντίταξις· ἐλέχθη τε	ὑπὸ	πολλῶν, ὡς οὐδὲν ἔτι δεήσοι
[10, 58]	κατ´ ἐκείνην ἐπράχθη τὴν δεκαδαρχίαν	ὑπὸ	Ῥωμαίων, ἄλλο δ´ οὐθὲν ὅ
[10, 22]	πρόσθεν ἐνιαυτῷ καταλαβόμενοι καὶ διαρπάσαντες	ὑπὸ	Ῥωμαίων ἐξεκρούσθησαν, ἀνθρώπους τε πολλοὺς
[10, 50]	ὁ νόμος ἄχρι πολλοῦ διέμεινεν	ὑπὸ	Ῥωμαίων φυλαττόμενος. ἔπειτα περὶ τῶν
[10, 10]	ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν, ἃ βεβούλευνται	ὑπὸ	σκότους καὶ μέλλουσι δρᾶν, ὦ
[10, 46]	σπεῖραν ἄγων ἐπὶ τὸν κρατηθέντα	ὑπὸ	σφῶν χάρακα ἀνέστρεφε μεγάλης χαρᾶς
[10, 42]	περὶ δὲ τοῦ πλήθους τῶν	ὑπὸ	τὰς αἰτίας ἀχθησομένων ὅσον εἶναι
[10, 43]	ὥσπερ οὐδ´ ἐκεῖνος, οὐδ´ ἔπιπτον	ὑπὸ	τὰς ἀνάγκας τῶν νόμων, τιμῶντες
[10, 53]	γινόμενον. κατ´ ἀρχὰς μὲν γὰρ	ὑπό	τε αἰσχύνης καὶ εὐπορίας τῶν
[10, 26]	ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ ἅμα προσαγγελλομένων	ὑπό	τε Λατίνων καὶ τῶν ἐκ
[10, 20]	διέφθειραν, ἀλλ´ ἔφθασαν ἤδη αὐτοὺς	ὑπὸ	τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως ὠσάμενοι
[10, 42]	τὸ μὴ τοὺς ὑπάτους ἄγειν	ὑπὸ	τὴν δίκην, ἀλλὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας
[10, 31]	βοήθειαν. οὐθὲν γὰρ τῶν πραττομένων	ὑπὸ	τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἐπισχεῖν ἢ
[10, 22]	τοὺς πρέσβεις, κἀκεῖνοι τοὺς ἐπισταλέντας	ὑπὸ	τῆς βουλῆς λόγους διεξῆλθον· Θαυμάζω,
[10, 57]	ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ἡ Ῥωμαίων πόλις	ὑπὸ	τῆς δεκαδαρχίας ἐπιτροπευθῆναι. μάλιστα δ´
[10, 56]	ἄλλων· καὶ ἀπεδείχθησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις	ὑπὸ	τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας Ἄππιος μὲν
[10, 13]	ἐνθάδε τίνες τ´ εἰσὶ καὶ	ὑπὸ	τίνων γενόμεναι; τί κρύπτετε τὰς
[10, 36]	συνέβη πεσεῖν καὶ τὸν ἀετὸν	ὑπὸ	τοῖς πολεμίοις γενέσθαι, τὸν αὐτὸν
[10, 6]	ἢ συγγνώμην οὐδεμίαν ἐπιδέχεται· ὅστις	ὑπὸ	τοῖς σοῖς ἤθεσι τραφεὶς οὕτως
[10, 23]	πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ τοιαῦτα ὑβρισθέντες	ὑπὸ	τοῦ ἀνδρὸς οὐκ εὐθὺς ὀργῇ
[10, 19]	τὰ ἔργα τοῦ ἀνδρὸς ἐπῃνεῖτο	ὑπὸ	τοῦ δήμου, καὶ ἐπεὶ τὸν
[10, 9]	Οὐολούσκους ὑποδεξαμένους Καίσωνα Κοίντιον τὸν	ὑπὸ	τοῦ δήμου καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι στρατηγὸν
[10, 50]	καὶ τοῦ μὴ ταὐτὰ παθεῖν	ὑπὸ	τοῦ δήμου μετὰ τὴν ὑπατείαν
[10, 48]	συμφορὰ νεωστὶ γενομένη δεινὰ μὲν	ὑπὸ	τοῦ δήμου παθόντων, οὐδεμίαν δὲ
[10, 51]	καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν· ~Ἃ μὲν	ὑπὸ	τοῦ δήμου πέπονθα, ὦ βουλή,
[10, 3]	τάδε ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα	ὑπὸ	τοῦ δήμου συναχθείσης ἀγορᾶς ἐννόμου
[10, 51]	ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας	ὑπὸ	τοῦ δήμου τοῖς ἀναγκαίοις εἴξαντες,
[10, 41]	οὐθενὸς ἐξάκουστος ἦν ὁ λόγος	ὑπὸ	τοῦ θορύβου τε καὶ τῆς
[10, 28]	δὲ καὶ μεγάλα καὶ οὐδ´	ὑπὸ	τοῦ παντὸς αἰῶνος ἀφανισθησόμενα τρόπαια
[10, 46]	ἔθεον ἐπ´ αὐτούς· οἱ δ´	ὑπὸ	τοῦ παρ´ ἐλπίδα δεινοῦ ἐκταραχθέντες
[10, 47]	πάνυ ὄντων. ὡς δ´ ἅπαντα	ὑπὸ	τοῦ πυρὸς ἠφάνιστο, περὶ τὸν
[10, 49]	τε καὶ τῇ σπείρᾳ γενομένην	ὑπὸ	τοῦ στρατηγοῦ· καὶ παρείχετο αὐτῶν
[10, 20]	ἑκόντας ἐξελθεῖν, ἕτεροι δὲ ἐκπολιορκηθέντας	ὑπὸ	τοῦ Φαβίου καθ´ ὁμολογίαν παραδοῦναι
[10, 24]	σύμμαχον ἐξηνδραποδίσαντο καὶ διήρπασαν οὐδὲν	ὑπὸ	Τυσκλάνων παθόντες κακόν, ἀντιπαρασχεῖν ἑαυτῷ
[10, 31]	ζημιῶσαι τὸν ἄνδρα τὸ κελευσθὲν	ὑπὸ	τῶν ἀρχόντων ποιήσαντα, καὶ δεδοικότες,
[10, 37]	δὲ τοὺς ἐκ παρατάξεως, οἷς	ὑπὸ	τῶν αὐτοκρατόρων ἐτιμήθην· πρὸς δὲ
[10, 55]	πρόσφορα νομοθετήσεσθαι. τὰ δὲ γραφέντα	ὑπὸ	τῶν δέκα ἀνδρῶν, ἐὰν ἥ
[10, 60]	ἐντὸς τείχους, οἷς τὰ πραττόμενα	ὑπὸ	τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ ἦν, ἀλλ´
[10, 1]	συστὰς ἐξεργάσηται. ἐταράττετο γὰρ αὖθις	ὑπὸ	τῶν δημάρχων ἀναδιδασκόμενος, ὅτι πολιτειῶν
[10, 26]	μάτην ἀναλισκομένων, ἑτέρα τις εἰσαχθεῖσα	ὑπὸ	τῶν δημάρχων ἐπὶ τῇ βουλῇ
[10, 9]	ἐκ παρασκευῆς ἃ παρηγγέλλετο αὐτοῖς	ὑπὸ	τῶν δημάρχων κατὰ συστροφὰς λαλούντων,
[10, 33]	πολιτικὴ στάσις ἤδη μεμαράνθαι δοκοῦσα	ὑπὸ	τῶν δημάρχων πάλιν ἀνεκινεῖτο, καὶ
[10, 8]	οὐσίας ἀπεμπολήσας καὶ τὰ ὁμολογηθέντα	ὑπὸ	τῶν ἐγγυητῶν χρήματα ἀποδοὺς ἑαυτῷ
[10, 36]	πεπτωκότος, τῶν δὲ σημείων κρατουμένων	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν, μόνος ἐγὼ τὸν
[10, 11]	μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ ἀνόσια	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν παθόντας ἡμᾶς, ἀλλ´
[10, 50]	μὲν οὖν πολλοί τε καὶ	ὑπὸ	τῶν κρατίστων ἀνδρῶν εἰς ἀμφότερα
[10, 19]	δυσγένειαν ἢ ἄλλην τινὰ ταπεινότητα	ὑπὸ	τῶν κρειττόνων κατισχυομένους, μήτε καινῆς
[10, 29]	ὁ Οὐεργίνιος ἀγόμενον τὸν δῆμον	ὑπὸ	τῶν λόγων, δεδοικώς, μὴ παρὰ
[10, 40]	τὰ πολλὰ τῆς ἀγορᾶς κατείχετο	ὑπὸ	τῶν πατρικίων. ~Μετὰ ταῦτα οἵ
[10, 45]	ἢ κακῶς καὶ ἀδήλως κατακοπέντα	ὑπὸ	τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν, ἐπειδὴ κἀγώ
[10, 28]	ἤδη βαρβάροις μέν τισιν ἁλισκομένοις	ὑπὸ	τῶν πολεμίων εἰς νοῦν ἦλθε
[10, 31]	τις ἀπήλασε τὸν ὑπηρέτην κελευσθεὶς	ὑπὸ	τῶν ὑπάτων, ἀγανακτήσας ὁ Ἰκίλλιος
[10, 16]	ἑξῆς ἡμέρᾳ λοχαγοί τε προσενέμοντο	ὑπὸ	τῶν ὑπάτων καὶ ἐπὶ τὰς
[10, 34]	βοήθειαν, διεξιόντες ὅσα ἦσαν πεπονθότες	ὑπὸ	τῶν ὑπάτων καὶ τῆς περὶ
[10, 32]	ἐν τῇ λοχίτιδι ἐκκλησίᾳ συναχθείσῃ	ὑπὸ	τῶν ὑπάτων ὁ νόμος ἐκυρώθη,
[10, 5]	ἐπιβουλῆς ἢ δι´ ὕβριν, ἀλλ´	ὑπὸ	φιλοτιμίας μειρακιώδους γεγονότα ἐπιδεικνύμενος, δι´
[10, 24]	μάχην. καὶ ὁ Κοίλιος οὐθὲν	ὑποδείσας	ἥ τε γὰρ δύναμις ἡ
[10, 9]	μέν τις Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους	ὑποδεξαμένους	Καίσωνα Κοίντιον τὸν ὑπὸ τοῦ
[10, 21]	στρατιᾷ πρὸ τῶν ὁρίων αὐτὸν	ὑποδεχομένῃ.	παραταξάμενος δὲ αὐτοῖς καὶ πολλοὺς
[10, 48]	καὶ παρακλήσεως ἀμφοτέρων οἱ μὲν	ὑπόδικοι	πολλὰς ἐλπίδας εἶχον ἐπὶ τῇ
[10, 47]	Αἰκανῶν καὶ ἵππους καὶ τἆλλα	ὑποζύγια	κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε τὰς σκηνὰς
[10, 12]	τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς πρώτας	ὑποθέσεις	τοὺς εὖ φρονοῦντας ἀκριβῶς σκοπεῖν·
[10, 12]	ἀληθῆ μὲν οὖν καὶ δικαίαν	ὑπόθεσιν	οὐδεμίαν εὕρισκον, δι´ ἧς ἑκάτερον
[10, 12]	τίς ἡ τοῦδε τοῦ πράγματος	ὑπόθεσίς	ἐστι καὶ τί τὸ βούλευμα
[10, 39]	γὰρ ἤρξατε αὐτοῦ καὶ οὐχ	ὑποκατακλίνεσθε,	καλῶς ποιοῦντες· ἐὰν δ´ ἐκ
[10, 4]	τοῦ δικαίου βιασάμενοι ἡμᾶς ἐλάβετε,	ὑποκατακλινομένης	ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς βουλῆς, οὐχὶ
[10, 9]	δὲ τοῦ δήμου τὸ πλεῖον	ὑποκατακλινόμενον	ταῖς θεραπείαις τῶν πατρικίων καὶ
[10, 28]	διαφεύξεσθε· καὶ μή με δεδίττεσθαι	ὑπολάβητε,	ἀλλ´ εὖ ἴστε, ὅτι οἱ
[10, 51]	γενόμενος νῦν ἐξαίφνης μεταβέβλημαι· μηδὲ	ὑπολάβητε	δυεῖν θάτερον ἢ τότε βεβουλεῦσθαί
[10, 45]	δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν τἀκόλουθα	ὑπολαβὼν	ὁ ὕπατος εἶπεν· Οὐ πολλῶν
[10, 12]	Οὐ δέδοικα, Οὐεργίνιε, μή με	ὑπολάβωσιν	οὗτοι κοινωνὸν εἶναι τῆς συνωμοσίας,
[10, 15]	ἀξιοῦσι πράττειν ἐναντίον, δίκαιον δὲ	ὑπολαμβάνουσιν	εἶναι τηλικοῦτον ἀγῶνα μέλλοντα τὸν
[10, 8]	ἀποδοὺς ἑαυτῷ χωρίον ἓν μικρὸν	ὑπολειπόμενος	πέραν τοῦ Τεβέριος ποταμοῦ, ἐν
[10, 17]	διενέγκαντες τὴν ψῆφον λόχοι τῶν	ὑπολειπομένων	ὁ μὲν δῆμος ἀπῄει συμφορὰν
[10, 20]	δυνάμεις μεταπεμψάμενοι κατὰ σπουδὴν ἐξῄεσαν	ὑπολιπόμενοι	φυλακὴν τῇ πόλει τρίτην μοῖραν
[10, 16]	τῶν πόνων. τέλος δ´ οὖν	ὑπολιπόντων	τοὺς πολιορκουμένους τῶν βελῶν καὶ
[10, 25]	αὐτῶν πορθήσας καὶ φρουρὰν αὐτῆς	ὑπολιπὼν	τόν τε ἡγεμόνα τοῦ πολέμου
[10, 48]	οὔτε ἀπειλὰς οὔτε κίνδυνον οὐδένα	ὑπολογιζόμενοι,	ἐπειδὴ καθῆκεν ὁ τοῦ ἀγῶνος
[10, 28]	ὑμᾶς ἐάσουσιν οἱ πολέμιοι ταύτην	ὑπολογιζόμενοι	τὴν εὐεργεσίαν, καὶ συγχωρήσουσιν ὑμῖν
[10, 37]	καὶ οὐδένα κίνδυνον δεδιὼς οὐδὲ	ὑπολογιζόμενος·	ἐξ ὧν ἁπάντων ἀριστεῖα καὶ
[10, 28]	ἐπειρᾶτο πείθειν τοὺς δημοτικοὺς ἑκόντας	ὑπομεῖναι	καὶ ταύτην τὴν στρατείαν. ἀντιλεγόντων
[10, 39]	καὶ λακτιζόμενοι καὶ πᾶσαν αἰκίαν	ὑπομείναντες	ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς ἀγορᾶς; καὶ
[10, 29]	παρὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην κοινωνεῖν	ὑπομείνῃ	τοῦ πολέμου, παρελθὼν εἶπεν· Ἡμεῖς
[10, 41]	δῆμος ἄρχει λόγον οὐκ ἀξιῶν	ὑπομένειν,	ἀπελογοῦντο οἱ δήμαρχοι πρὸς ταῦτα,
[10, 15]	τηλικοῦτον ἀγῶνα μέλλοντα τὸν δῆμον	ὑπομένειν	ἐπὶ ῥητοῖς τισι καὶ διωρισμένοις
[10, 41]	ποιοῦσι θαυμαστόν, εἰ μὴ ἀξιοῦσιν	ὑπομένειν	ἑώλους καὶ κατημαξευμένας ἀντιλογίας. ὡς
[10, 43]	γινομένων πάντα κίνδυνον ἕτοιμον ἦν	ὑπομένειν.	καὶ δι´ ὀλίγου χρόνου δύναμις
[10, 40]	λόγον ἔτι βούλεσθαι τῶν ἀντιλεξόντων	ὑπομένειν.	ὁ μέντοι δήμαρχος Ἰκίλλιος ἀναστὰς
[10, 42]	δεδωκότων ἐξουσίαν ἀναγκάζειν τοὺς δημάρχους	ὑπομένειν	τι τῶν ἀβουλήτων ὥσπερ τοὺς
[10, 40]	βῆμα καὶ τὸ ἐκκλησιαστήριον ἑστῶτας	ὑπομένειν,	τοὺς δὲ κατὰ πολλὰ τῆς
[10, 36]	τὸν δῆμον καὶ μηδὲ φωνὴν	ὑπομένειν	τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενος ἦν Λεύκιος
[10, 45]	δεῖ λόγων, ἀλλ´ εἰ μὲν	ὑπομένεις	πράττειν τὰ προσταττόμενα, χώρει διὰ
[10, 29]	νέων τὰ ὅπλα ἀναλήψονται, ἀλλ´	ὑπομενεῖτε	ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓς ἀεὶ
[10, 60]	ἐπ´ εὐγενείᾳ μέγα φρονεῖν τοὺς	ὑπομένοντας	συγκαταλύειν τοῖς δεκαδάρχοις τὴν τῆς
[10, 15]	δήμου πειθομένου καὶ μηδὲ φωνὴν	ὑπομένοντος	ἀκούειν τῶν ἄλλο τι παραινούντων
[10, 24]	αὐτοῖς ἄγειν τοὺς ἄνδρας δεδεμένους.	ὑπομενόντων	δὲ ταῦτα τῶν Αἰκανῶν τελευταῖον
[10, 26]	χρόνου καὶ οὔτε τῶν ὑπάτων	ὑπομενόντων	προβουλεῦσαί τε καὶ εἰς τὸν
[10, 34]	ἐκκλησίαν ἀπομόσαι, εἰ δ´ οὐχ	ὑπομένουσι	τὸν ὅρκον, ἥκειν ἐπὶ τοὺς
[10, 45]	ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις με θάνατον· πλὴν	ὑπομενῶ	καὶ τοῦτο τὸ ἔργον καὶ
[10, 11]	οἷς κοινῇ θύομεν, καὶ πολέμων	ὑπομιμνήσκοντες,	οὓς πολλοὺς καὶ μεγάλους σὺν
[10, 16]	οὔτε τῆς παρὰ τὰ δεινὰ	ὑπομονῆς,	ἣν πολλοῖς καταστήσαντες πολέμοις εἶχον,
[10, 53]	ἔχοντες πολλοὺς μὲν ἐν τοῖς	ὑπονόμοις	τῶν στενωπῶν φέροντες ἐρρίπτουν τῶν
[10, 60]	ἐκ τῶν συγκατασκευαζόντων τὴν τυραννίδα	ὑποπεμπόμενοι,	καὶ τὰ δικαστήρια ἐκ τῶν
[10, 10]	λόγους εἰς μέσον, ταραχάς τε	ὑποπτεύοντες	ἔσεσθαι μεγάλας, οἷα εἰκὸς ἐπὶ
[10, 12]	πράγματος, καὶ τὸ μὴ συγχωρεῖν.	ὑποπτεύσας	δ´ αὐτῶν τὴν γνώμην ἀνέστη
[10, 24]	δὲ τὸν προσιόντα ὄχλον καὶ	ὑποπτεύσας	ἐπ´ αὐτὸν ἥκειν ἐσθῆτά τ´
[10, 11]	οὔθ´ ἡμεῖς ἂν ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν·	ὕποπτος	γὰρ ἡ φιλοτιμία· ὑμεῖς τ´
[10, 20]	αὐτοῖς ἄδειαν αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν	ὑποστάντας.	~Ἀποδοὺς δὲ τοῖς Τυσκλάνοις τὴν
[10, 37]	μονομαχῆσαί τινα ἡμῶν προκαλεσαμένους ἑκούσιος	ὑποστὰς	ἐνίκησα. οὗτος μέντοι Σίκκιος, ὦ
[10, 23]	τοῦτον οἱ Ῥωμαῖοι διώκοντες αὐτόν,	ὑποστρέφει	τε καὶ στρατοπεδεύεται κατὰ τὴν
[10, 22]	ἠδίκησεν ἢ κατέβλαψε Τυσκλάνους δίκην	ὑποσχεῖν,	πολὺν μὲν χρόνον διέτριψεν ὁ
[10, 17]	παρὰ τοῦ περιόντος ὑπάτου τὰς	ὑποσχέσεις,	ἃς ἐποιήσατο πρὸς αὐτοὺς ὁ
[10, 56]	ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ δήμῳ τὰς	ὑποσχέσεις,	κἀκεῖνοι παρελθόντες ἐξωμόσαντο τὰς ὑπατείας.
[10, 3]	φυλάς. οἱ μὲν δὴ ταῦτα	ὑποσχόμενοι	διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ~Μετὰ δὲ
[10, 36]	δήμαρχοι προθέντες οὐκ ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´	ὑποσχόμενοι	καὶ ὀμόσαντες ἀπέδειξαν ἡμέρας, ἐν
[10, 54]	τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας μεγάλας	ὑποτείνοντες	ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ τὰ τοῦ
[10, 21]	Ῥωμαίοις εἶναι ὑπηκόους, ἄλλο μὲν	ὑποτελοῦντας	μηθέν, ἐν δὲ τοῖς πολέμοις
[10, 10]	τιμὰς καὶ ἄλλους μισθοὺς τῆς	ὑπουργίας.	κἀκεῖνος ὑπέσχηται στρατιὰν αὐτοῖς Αἰκανῶν
[10, 46]	μὲν ἐπιβαίνοντες ἀλλήλοις, τοτὲ δ´	ὑποχωροῦντες,	ἱππεῖς τε ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ
[10, 16]	ἐπέλθῃ στρατιὰ τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος·	ὑποψία	γὰρ ἅπαντας κατεῖχε μεγάλης σφόδρα
[10, 13]	ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς	ὑποψίας	καὶ διαβολὰς ἄγοντες ὡς κοινωνοῦντα
[10, 9]	καὶ πάντων ἀλλήλους ἐχόντων δι´	ὑποψίας	καὶ φυλακῆς, οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 12]	γὰρ βίος ἀπολύει με πάσης	ὑποψίας	τοιαύτης. ἃ δὲ νομίζω τῇ
[10, 13]	οὖν ἐπιεικέστεροι τῶν δημοτικῶν κενὸν	ὑπώπτευον	εἶναι τὸν φόβον, οἱ δ´
[10, 10]	ξένων εὔνοιαν ἡμῖν ἐνδεικνυμένων, οὓς	ὕστερον	ἀκούσεσθε, καὶ συντρέχει τε καὶ
[10, 30]	τισι παραλήψεσθαι τὴν ἀρχὴν τοὺς	ὕστερον	ἀποδειχθησομένους, ὥστε μένειν ἐπὶ τοῖς
[10, 55]	καὶ τὰς ἀρχάς, ὅσαι ἂν	ὕστερον	ἀποδειχθῶσι, κατὰ τούτους τοὺς νόμους
[10, 49]	Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς	ὕστερον	ἡμέραις καὶ Οὐετούριος ἑάλω· τίμημα
[10, 35]	ἂν ἦν τὸ κωλῦσον αὐτὴν	ὑφ´	αὑτῆς ἀπολωλέναι τὴν πόλιν· οὕτως
[10, 17]	ἕτερον ἀποδειχθῆναι. τὰ μὲν γὰρ	ὑφ´	ἑαυτοῦ μόνου πραχθέντα οὔτε νόμιμα
[10, 38]	οὐ συνελευθερωθέντες ἀπὸ τῆς τυραννίδος	ὑφ´	ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ κληρονομίαν παρὰ
[10, 22]	ἀδικεῖσθαί τι ἢ βλάπτεσθαι λέγετε	ὑφ´	ἡμῶν, τὰ δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν
[10, 11]	τὴν ὑπὲρ τῶν μηνυομένων ζήτησιν	ὑφ´	ἡμῶν τῶν δημάρχων γίνεσθαι. χωρὶς
[10, 10]	δὲ ἡ τοῦ δαιμονίου πρόνοια,	ὑφ´	ἧς ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς
[10, 53]	ἐκ τοῦ προτέρου χρόνου μνημονευομένων·	ὑφ´	ἧς οἱ μὲν θεράποντες ὀλίγου
[10, 22]	ἅπαντας ἀνθρώπους ἡγεῖσθε πολεμίους, καὶ	ὑφ´	ὧν οὐδὲν κακὸν πεπόνθατε, ἀρχῆς
[10, 13]	οὗτος ὁ δόλος ὑπ´ αὐτῶν	ὑφαίνετο	ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις ὑμῶν, καὶ
[10, 22]	λέγετε ὑφ´ ἡμῶν, τὰ δίκαια	ὑφέξομεν	ὑμῖν κατὰ τὰς ὁμολογίας· εἰ
[10, 13]	προλέγουσιν ἥκειν ἐπὶ τὸν δῆμον	ὑφέξοντα	τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων δίκας. ἀλλ´
[10, 34]	ἥκειν ἐπὶ τοὺς δημότας λόγον	ὑφέξοντας·	ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν ταῖς
[10, 42]	τὸν δῆμον ἄγειν, ὧν ἔπραξαν	ὑφέξοντας	δίκας· ἐγκαλεῖν δ´ αὐτοῖς, ὅτι
[10, 34]	τὸν δῆμον ὡς τῶν πεπραγμένων	ὑφέξοντας	λόγον. ὡς δ´ οὐ προσεῖχον
[10, 16]	τῆς πέτρας βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς	ὑφῆπτον	ἀνέμῳ παραδιδόντες τὰς φλόγας ἐπιφόρῳ.
[10, 47]	καὶ τἆλλα ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα	ὑφῆψε	τὰς σκηνὰς ὅπλων τε καὶ
[10, 31]	ἄνδρα ἀφῆκαν, τόν τε φθόνον	ὑφορώμενοι	τοῦ πράγματος, ὅτι πρῶτοι ἔμελλον
[10, 44]	οὐ ῥᾴδιον ὥσπερ σοι δοκεῖ.	ὑψηλή	τε γὰρ ἡ πέτρα καὶ
[10, 49]	οὔτε ἁρμόττοντα τοῖς καιροῖς, ἀλλ´	ὑψηλόν,	καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆς
[10, 31]	καλούμενον Αὐεντῖνον. ἔστι δὲ λόφος	ὑψηλὸς	ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων ἢ δώδεκα
[10, 16]	ἀποτόμοις τῆς πέτρας βωμοὺς ἐγείροντες	ὑψηλοὺς	ὑφῆπτον ἀνέμῳ παραδιδόντες τὰς φλόγας
[10, 43]	αὐτοὺς πόλεως Ἀντίου πλησίον ἐν	ὑψηλῷ	καὶ ἀποτόμῳ χωρίῳ καὶ τίθενται
[10, 24]	τοῦθ´ ὁ Κοίντιος περιταφρεύσας αὐτὸν	ὑψηλῷ	χάρακι καὶ πύργοις πυκνοῖς περιλαβών,
[10, 16]	αἱ πληγαί· τῶν δ´ ἀφ´	ὕψους	κάτω ῥιπτουμένων ὀξεῖαι καὶ καρτεραὶ