Livre, Chap.
[10, 22]	χρόνον ἀφειστήκει τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς,	Σαβῖνοι	μὲν ἐκ τοῦ φανεροῦ, καὶ
[10, 30]	καὶ κατὰ σπουδὴν ἐξῄεσαν ἀμφότεροι.	Σαβῖνοι	μὲν οὖν τὰς πόλεις διὰ
[10, 26]	καὶ Κόιντος Μηνύκιος. ἐπὶ τούτων	Σαβῖνοι	πάλιν στρατεύσαντες ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν
[10, 23]	ὑπάτων Ναύτιον ἐπὶ τῆς ἐν	Σαβίνοις	στρατιᾶς ὄντα γράμματα διαπέμψας τά
[10, 37]	λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ὅτε	Σαβῖνος	Ἑρδώνιος τὴν ἄκραν καὶ τὸ
[10, 9]	Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ Γαΐου Κλαυδίου	Σαβίνου	τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραλαβόντων κίνδυνος
[10, 37]	μὲν ἣν Τυρρηνούς τε παὶ	Σαβίνους	ἀφείλεσθε, τοῦτο δὲ ἣν Αἰκανῶν
[10, 25]	Ναύτιος, ἅτερος τῶν ὑπάτων, νικήσας	Σαβίνους	ἐκ παρατάξεως καὶ τῆς χώρας
[10, 22]	ἐξῄεσαν διὰ ταχέων, ἐπὶ μὲν	Σαβίνους	Ναύτιος, ἐπὶ δ´ Αἰκανοὺς Μηνύκιος.
[10, 14]	τούτων κατὰ νοῦν χωρῇ, τηνικαῦτα	Σαβίνους	τε πανστρατιᾷ καλεῖν ἐδέδοκτο καὶ
[10, 53]	καὶ τὴν Οὐολούσκων καὶ τὴν	Σαβίνων	γῆν, καὶ σφόδρα ἐκάκωσε τοὺς
[10, 14]	ἑαυτῷ τυραννίδα κατασκευαζόμενος εἴτε τῷ	Σαβίνων	ἔθνει πράττων ἀρχὴν καὶ κράτος
[10, 14]	οὔσης ἀνήρ τις ἐκ τοῦ	Σαβίνων	ἔθνους πατέρων τε οὐκ ἀφανῶν
[10, 30]	Μηνυκίῳ μὲν οὖν ὁ κατὰ	Σαβίνων	πόλεμος ἐδόθη, Ὁρατίῳ δὲ ὁ
[10, 11]	νέμεσιν. ~Ἐν τοσούτῳ δὴ κινδύνῳ	σαλεύοντες	ἱκέται γινόμεθα ὑμῶν, ὦ πατέρες,
[10, 2]	χρόαν μεταβάλλοντα, οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι	σάρκες,	οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε
[10, 2]	πολὺς οὐ χιόνα καταφέρων, ἀλλὰ	σαρκῶν	θραύσματα ἐλάττω τε καὶ μείζω.
[10, 6]	εἰσαγήοχεν. εἰ μὲν οὖν ἐλάνθανέ	σε	τοιοῦτος ὤν, νῦν ὅτ´ ἔγνωκας
[10, 6]	τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν. ἀπολύων δέ	σε	τοῦ τότε συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι
[10, 4]	ἔτι μέτεστι τῶν ἱερῶν καὶ	σεβασμοῦ	δεομένων, ὧν ἕν τι καὶ
[10, 2]	ὅσα μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ	σέλα	φερόμενα καὶ πυρὸς ἀνάψεις ἐφ´
[10, 59]	ἦγον δὲ τοὺς μῆνας κατὰ	σελήνην,	καὶ συνέπιπτεν εἰς τὰς εἰδοὺς
[10, 38]	ψεύδομαι, δειξάτω τις ὑμῖν τῶν	σεμνῶν	τούτων παρελθών, τίνας ἐπιφανεῖς καὶ
[10, 41]	τριῶν οἰκιῶν ἦσαν, Ποστόμιοι καὶ	Σεμπρώνιοι	καὶ τρίτοι Κλοίλιοι, γένους τε
[10, 42]	Κλοιλίους δὲ καὶ Ποστομίους καὶ	Σεμπρωνίους	ἐπὶ τὸν δῆμον ἄγειν, ὧν
[10, 53]	τῶν τε ὑπάτων ἅτερος ἀποθνήσκει,	Σέξτος	Κοιντίλιος, καὶ ὁ μετὰ τοῦτον
[10, 53]	Ῥώμης συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ	Σέξτου	Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον ἀρχήν,
[10, 58]	ἠσπάζετο, Μάρκος Κορνήλιος καὶ Μάρκος	Σέργιος	καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ Τίτος
[10, 7]	ὀλίγας. ταῦτα δ´ ἐγένετο Ποπλίου	Σερουιλίου	καὶ Λευκίου Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν
[10, 56]	τοὺς νόμους, Σπόριος Ποστόμιος καὶ	Σερούιος	Σολπίκιος καὶ Αὖλος Μάλλιος, εἷς
[10, 52]	νόμους ληψόμενοι, Σπόριος Ποστόμιος καὶ	Σερούιος	Σολπίκιος καὶ Αὖλος Μάλλιος· οἷς
[10, 1]	ἐν Ῥώμῃ Πόπλιος Οὐολούμνιος καὶ	Σερούιος	Σολπίκιος Καμερῖνος. οὗτοι στρατιὰν μὲν
[10, 36]	ἁπάντων κίνδυνον ἀράμενος τά τε	σημεῖα	διέσωσα τῇ σπείρᾳ καὶ τοὺς
[10, 44]	ἐκεῖνος ἦν· ὃς ἐπειδὴ τὰ	σημεῖα	ἐκέλευσεν ἀρθῆναι ἐκ τῆς μάχης
[10, 18]	ἐκέλευσεν ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ	σημεῖα	καταφέρειν· καὶ ἵνα, ἔφη, πᾶσαν
[10, 18]	πολέμους, καὶ μήτε ἀπολείψειν τὰ	σημεῖα	μήτε ἄλλο πράξειν μηθὲν ἐναντίον
[10, 16]	καὶ ἐπὶ τὰς ἱερὰς ἐτάττοντο	σημείας	συνεπιρρέοντος καὶ τοῦ κατ´ ἀγροὺς
[10, 60]	ἅπασιν, ὃ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας	σημεῖον	ἐνομίζετο εἶναι, πολὺ παρειστήκει δέος,
[10, 36]	τῆς σπείρας πεπτωκότος, τῶν δὲ	σημείων	κρατουμένων ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν, μόνος
[10, 2]	οἵαν ἴσχουσι παλαιούμεναι σάρκες, οὔτε	σηπεδόνι	διαλυόμενα, ὦζέ τε ἀπ´ αὐτῶν
[10, 6]	ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ ὄντα τῆς	σῆς	ἀρετῆς ἄξιον, ἐγώ σοι τοῦτ´
[10, 54]	ἀπεδείχθησαν Λεύκιος Μενήνιος καὶ Πόπλιος	Σήστιος·	ἡ δὲ νόσος εἰς τέλος
[10, 56]	τοὐπιὸν ἄρχειν ἔτος, Πόπλιος δὲ	Σήστιος	ὁ τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ὑπατεύων,
[10, 55]	τὸ συνέδριον ὠσαμένων, ἀναγκασθεὶς ὁ	Σήστιος	τὴν βουλὴν συναγαγεῖν μόνος, ἐπειδὴ
[10, 54]	δὲ προσλαβὼν τὴν πρόφασιν ὁ	Σήστιος	ὡς οὐδὲν οἷός τ´ ἦν
[10, 9]	πολιτικὴ στάσις, ὡς οἵ τε	Σιβύλλειοι	χρησμοὶ προὔλεγον καὶ τὰ ἐκ
[10, 2]	ἦσαν συμβαλεῖν· ἐν δὲ τοῖς	Σιβυλλείοις	εὑρέθη χρησμοῖς, ὅτι πολεμίων ἀλλοεθνῶν
[10, 44]	καλέσας λέγει· Ἡμεῖς μέν, ὦ	Σίκκιε,	μαχούμεθα τοῖς πολεμίοις ἐνθάδε, σὺ
[10, 40]	ἄλλα ἔφη πάντα ὀρθῶς εἰπεῖν	Σίκκιον	καὶ μακρὸν ἔπαινον τοῦ ἀνδρὸς
[10, 44]	ἐπιτηδείοις ἑκάστους τόποις, τὸν δὲ	Σίκκιον	καλέσας λέγει· Ἡμεῖς μέν, ὦ
[10, 47]	καλοῖς ἀγῶσι γινομένων. τὸν μέντοι	Σίκκιον	ὁ δῆμος, ἐπειδὴ καθῆκεν ὁ
[10, 46]	φυλάξαντες. οἱ δὲ περὶ τὸν	Σίκκιον	τοὺς καταλαμβανομένους αὐτῶν φονεύοντες καὶ
[10, 36]	τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενος ἦν Λεύκιος	Σίκκιος,	Δεντάτος ἐπικαλούμενος, πολλὰς πάνυ καὶ
[10, 45]	ἐπιτηδεύων, οὐκ ἀληθείᾳ. καὶ ὁ	Σίκκιος	δυσανασχετῶν ἐπὶ τοῖς ὀνείδεσιν· Οἶδα,
[10, 43]	ἐν οἷς ἦν καὶ ὁ	Σίκκιος	ἐκεῖνος ὁ κατηγορήσας ἐν τῷ
[10, 36]	ἀναδήσαντες στεφάνῳ, καὶ ὁ ὕπατος	Σίκκιος	ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς σπείρας ἀποδείξας.
[10, 46]	ὀψομένη τοὺς ἄνδρας. ~Ὁ δὲ	Σίκκιος	ἑτέραν ἀποστραφείς, οὐχ ἣν ὁ
[10, 44]	τῷ τολμηρῷ ἑλεῖν. καὶ ὁ	Σίκκιος	ἔφησεν· Ἀλλ´ ἔγωγε ἅπαντα μὲν
[10, 46]	διαφθείρας καὶ λαμπρότατα ἔργα ἀποδειξάμενος	Σίκκιος	ἦν, ὅς, ἐπειδὴ τέλος ἑώρα
[10, 46]	ὁ πόλεμος ἐπιτελῆ. ὁ γὰρ	Σίκκιος	καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, ἐπειδὴ
[10, 48]	παρὰ τῆς βουλῆς εὑρομένων βοήθειαν.	Σίκκιος	μὲν γὰρ ὁ τὸν Αἰκανῶν
[10, 47]	ἐγεγόνει δέ, ὃ προὔλαβεν ὁ	Σίκκιος,	μῖσος εἰς τοὺς ὑπάτους ἐξ
[10, 47]	ἤδη νύκτες ἦσαν, καὶ ὁ	Σίκκιος	μνησικακῶν τοῖς ὑπάτοις τῆς ἐπὶ
[10, 42]	γνώμης καὶ πείσας αὐτοὺς ἦν	Σίκκιος,	ὁ τοὺς ἐν τῷ δήμῳ
[10, 52]	τοῦ προβουλεύματος ἀναστὰς ὁ δήμαρχος	Σίκκιος	ὁ τῷ Ῥωμιλίῳ προσθεὶς τὴν
[10, 49]	οὐκ ἄνευ προνοίας τινὸς ὁ	Σίκκιος	ποιῆσαί μοι δοκεῖ, ἀλλ´ ἵνα
[10, 49]	Ῥωμιλίου δίκη. καὶ παρελθὼν ὁ	Σίκκιος	τά τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ
[10, 47]	δὲ πολλοῦ συναχθέντος παρελθὼν ὁ	Σίκκιος	τήν τε νίκην αὐτοῖς ἐδήλωσε
[10, 42]	ἐλάττων ἔσεσθαι λόγος, ὥσπερ ὁ	Σίκκιος	ὑπετίθετο· περὶ δὲ τοῦ πλήθους
[10, 37]	ἑκούσιος ὑποστὰς ἐνίκησα. οὗτος μέντοι	Σίκκιος,	ὦ πολῖται, ὁ τοσαῦτα μὲν
[10, 56]	τὴν ἐν τῷ δήμῳ δίκην	Σικκίου	κατηγορήσαντος ἁλούς, ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει
[10, 36]	ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου καὶ Τίτου	Σικκίου,	οἷς ἐψηφίσατο ἡ βουλὴ τὸν
[10, 49]	Ἰκίλλιον, ἑνὸς τῶν ἐκ τῆς	Σικκίου	σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ
[10, 54]	ταῦτα ἐδαπανήθη. ἀρχομένου δ´ ἔαρος	σῖτός	τε πολὺς καὶ ἐκ πολλῶν
[10, 47]	τὰς σκηνὰς ὅπλων τε καὶ	σίτου	καὶ ἐσθῆτος καὶ τῶν εἰς
[10, 9]	τοῖς γράμμασιν ἐνεῖναι γεγραμμένον μαντευομένου	σιωπὴν	προκηρύξαντες εἶπον· ἐν ἐσχάτοις ἐστὶν
[10, 7]	ἐκέλευσεν, ἃ σύνοιδε τῷ μειρακίῳ.	σιωπῆς	δὲ γενομένης καὶ πολλῆς ἐξ
[10, 38]	μείζω διατελοῦσιν, ὡς ἅπαντες ἐπίστασθε,	σιωπῶ,	ἀλλ´ εἰς τοῦτο προεληλύθασιν ὑπερηφανίας,
[10, 14]	δεῖ πολέμῳ πάντα εὐτρεπισάμενος, εἰς	σκάφας	ποταμηγοὺς ἐνεβάλετο. πλεύσας δὲ διὰ
[10, 47]	ὑποζύγια κατέκοψεν· ἔπειτα ὑφῆψε τὰς	σκηνὰς	ὅπλων τε καὶ σίτου καὶ
[10, 44]	ὀκτακόσιοι πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους	σκηνοφύλακας	ἀπροσδόκητοι προσπεσόντες τῷ τολμηρῷ ἑλεῖν.
[10, 17]	εἰς εὐπαθείας. ὡς δ´ αἱ	σκήψεις	αὐτῷ πᾶσαι κατανάλωντο, τελευτῶν ἔφη
[10, 55]	εἴσονται χάριν. ἐὰν δ´ ἀναδύωνται	σκῆψιν	προβαλλόμενοι τὴν νέαν ἀρχήν, ὡς
[10, 16]	οὐδεμία ὄνησις πρὸς ὀρθίους βιαζομένοις	σκοπάς.	οὐ γὰρ συστάδην μαχομένους ἔδει
[10, 57]	ἐν δέκα δέλτοις τῷ βουλομένῳ	σκοπεῖν,	δεχόμενοι πᾶσαν ἐπανόρθωσιν ἰδιωτῶν καὶ
[10, 12]	ὑποθέσεις τοὺς εὖ φρονοῦντας ἀκριβῶς	σκοπεῖν·	οἷαι γὰρ ἂν αὗται τύχωσιν
[10, 54]	ἑτέρους ἤδη δέον ὑπὲρ αὐτῶν	σκοπεῖν,	οὐδὲν ἔτι τοῖς δημάρχοις προσεῖχον,
[10, 57]	ὑπὲρ ἀρχαιρεσίων οἷα χρὴ γενέσθαι	σκοπεῖν.	~Πολλῶν δὲ λεχθέντων ἐνίκησεν ἡ
[10, 51]	τότε ὑπάτους προθεῖναι τῇ βουλῇ	σκοπεῖν,	τίνας ἑλέσθαι δεήσει νομοθέτας καὶ
[10, 6]	συνεπαθεῖτε ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ	σκοπεῖτε,	εἰ ἄρα καλῶς ὑμῖν ἔχει
[10, 58]	ἐβούλοντο. ταῦτα μὲν ἐν κοινῷ	σκοπουμένοις	αὐτοῖς ἐδόκει, ἰδίᾳ δὲ οἱ
[10, 60]	τοὺς ἀγροὺς τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων	σκοποῦντες	χρόνον ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα
[10, 10]	μέλλουσι δ´ οὖν, ὡς πυνθανόμεθα,	σκοταίαν	φυλάξαντες νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν,
[10, 20]	ἐν νυκτὶ ποιησάμενοι τὴν ἔξοδον	σκότους	ἔτι ὄντος ἐπὶ πόλιν ἀφικνοῦνται
[10, 10]	ταῦτ´ ἐστίν, ἃ βεβούλευνται ὑπὸ	σκότους	καὶ μέλλουσι δρᾶν, ὦ βουλή,
[10, 46]	ἑώρα τὰ τῶν πολεμίων ἔχοντα	σκότους	ὄντος ἤδη, τὴν σπεῖραν ἄγων
[10, 37]	ἐξ ὧν ἁπάντων ἀριστεῖα καὶ	σκῦλα	καὶ στεφάνους καὶ τὰς ἄλλας
[10, 38]	ἢ στεφάνοις καὶ φαλάροις καὶ	σκύλοις	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπινικίοις κόσμοις
[10, 44]	μέντοι ἔργον οὐ ῥᾴδιον ὥσπερ	σοι	δοκεῖ. ὑψηλή τε γὰρ ἡ
[10, 44]	τὸ ἀσφαλές· ἥ τε ἅμα	σοι	δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´ ἄν, ἄνδρες
[10, 44]	ἐπισφαλής εἰ δὲ πάντως ἔγνωσταί	σοι	δύο τίθεσθαι μάχας ἐν ἑνὶ
[10, 45]	ὦ Ῥωμίλιε, ὅτι δυεῖν πρόκειταί	σοι	θάτερον ἢ ζῶντα διεργάσασθαι καὶ
[10, 6]	αὐθαδῶν μειρακίων, ἀνίσταται καί φησιν·	Σοὶ	μέν, ὦ Κοίντιε, ἥ τε
[10, 6]	εὔνοια, ἀνθ´ ὧν τὸ τιμᾶσθαί	σοι	πάρεστιν. ἡ δὲ τοῦ μειρακίου
[10, 6]	δόξα οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου	σοι	περιγέγονεν. ἀλλὰ γὰρ ὅτι ἠγνόεις
[10, 6]	τῆς σῆς ἀρετῆς ἄξιον, ἐγώ	σοι	τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν. ἀπολύων δέ
[10, 6]	οὐδεμίαν ἐπιδέχεται· ὅστις ὑπὸ τοῖς	σοῖς	ἤθεσι τραφεὶς οὕτως οὖσι δημοτικοῖς
[10, 56]	νόμους, Σπόριος Ποστόμιος καὶ Σερούιος	Σολπίκιος	καὶ Αὖλος Μάλλιος, εἷς δὲ
[10, 52]	ληψόμενοι, Σπόριος Ποστόμιος καὶ Σερούιος	Σολπίκιος	καὶ Αὖλος Μάλλιος· οἷς τριήρεις
[10, 1]	Ῥώμῃ Πόπλιος Οὐολούμνιος καὶ Σερούιος	Σολπίκιος	Καμερῖνος. οὗτοι στρατιὰν μὲν οὐδεμίαν
[10, 45]	ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά	σου	λέγοντος; ἐν ἑνὶ γὰρ δὴ
[10, 45]	τῶν πατρικίων. ποῦ νῦν ἐκεῖνά	σου	τὰ πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ
[10, 24]	κάμνοντα ἔμαθε τῶν ἀναγκαίων τῇ	σπάνει,	αὐτός τε προσβολὰς ἐποιεῖτο συνεχεῖς
[10, 54]	γὰρ οὐχ ἥκιστα ἐν τῇ	σπάνει	τῆς τροφῆς ὁ λαὸς χέρσου
[10, 59]	βουλῆς μὲν ἢ δήμου ψηφίσμασι	σπανίως	καὶ εἰς αὐτὰ τἀναγκαῖα χρώμενοι,
[10, 49]	ἐφ´ ἑαυτῷ τε καὶ τῇ	σπείρᾳ	γενομένην ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ· καὶ
[10, 36]	τά τε σημεῖα διέσωσα τῇ	σπείρᾳ	καὶ τοὺς πολεμίους ἀνέστειλα καὶ
[10, 46]	ἔχοντα σκότους ὄντος ἤδη, τὴν	σπεῖραν	ἄγων ἐπὶ τὸν κρατηθέντα ὑπὸ
[10, 43]	τῶν σφετερισαμένων τὴν δημοσίαν γῆν,	σπεῖραν	ἐπαγόμενος ὀκτακοσίων ἀνδρῶν, οἳ στρατεύεσθαι
[10, 36]	ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς	σπείρας	ἀποδείξας. ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν
[10, 44]	τε καὶ τοὺς πεζοὺς κατὰ	σπείρας	ἐν τοῖς ἐπιτηδείοις ἑκάστους τόποις,
[10, 36]	τινος ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ μὲν	σπείρας	ἡγούμενος, τοτὲ δ´ ὅλου τάγματος,
[10, 36]	καὶ τοῦ μὲν ἡγεμόνος τῆς	σπείρας	πεπτωκότος, τῶν δὲ σημείων κρατουμένων
[10, 49]	ἑνὸς τῶν ἐκ τῆς Σικκίου	σπείρας	υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ φίλον
[10, 24]	τοῖς μὲν ἄλλοις Αἰκανοῖς ἔφη	σπένδεσθαι	καὶ διδόναι τοῖς σώμασι τὴν
[10, 21]	Αἰκανούς, ὧν ἐκράτουν, ὅτε αἱ	σπονδαὶ	ἐγίνοντο, Ῥωμαίοις εἶναι ὑπηκόους, ἄλλο
[10, 10]	κρύφα κατ´ ὀλίγους εἰσάγων καὶ	σποράδας,	ἡ δ´ ἄλλη δύναμις, ὅταν
[10, 17]	Κοίντιος ἄρουράν τινα ὑπεργαζόμενος εἰς	σποράν,	αὐτὸς ἀκολουθῶν τοῖς σχίζουσι τὴν
[10, 38]	μὲν εἰπόντα περὶ τῆς κληρουχίας	Σπόριον	Κάσσιον, τρισὶ μὲν ὑπατείαις κεκοσμημένον,
[10, 58]	Ποιτέλλιος καὶ Καίσων Δουέλλιος καὶ	Σπόριος	Ὄππιος· προσελήφθησαν γὰρ καὶ οὗτοι
[10, 49]	καὶ τὰ πολέμια πάνυ ἀγαθός·	Σπόριος	Οὐεργίνιος ἦν ὄνομα αὐτῷ. οὗτος
[10, 52]	παρὰ τῶν Ἑλλήνων νόμους ληψόμενοι,	Σπόριος	Ποστόμιος καὶ Σερούιος Σολπίκιος καὶ
[10, 56]	παρὰ τῶν Ἑλλήνων τοὺς νόμους,	Σπόριος	Ποστόμιος καὶ Σερούιος Σολπίκιος καὶ
[10, 48]	μετὰ τούτους τοὺς ὑπάτους ἔτει	Σπόριος	Ταρπήιος καὶ Αὖλος Τερμήνιος παραλαμβάνουσι
[10, 53]	ὁ μετὰ τοῦτον ἀποδειχθεὶς ὕπατος	Σπόριος	Φούριος, καὶ τῶν δημάρχων τέτταρες,
[10, 31]	ἑξῆς ἔτει Μάρκου Οὐαλερίου καὶ	Σπορίου	Οὐεργινίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων στρατιὰ
[10, 15]	εἰσέφερον ὑπὲρ τῆς ἰσονομίας, καὶ	σπουδάσειν,	ὅπως ἐπὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς
[10, 49]	ἐλάττων ἡ περὶ τοῦ ἀνδρὸς	σπουδὴ	γένηται, καὶ μηδὲν ἐξαμάρτωσι περὶ
[10, 47]	μὴ τὰ ὅπλα, καὶ διανύσας	σπουδῇ	τὴν ὁδὸν εἰς Ῥώμην παρῆν.
[10, 47]	ἄνθρωποι καθωπλισμένοι παιανίζοντές τε καὶ	σπουδῇ	χωροῦντες αἵματι πολλῷ πεφυρμένοι, δρόμος
[10, 43]	δυνάμεις. οἱ δ´ ὕπατοι κατὰ	σπουδὴν	ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας αὐτοὺς πόλεως
[10, 30]	ὁ κατ´ Αἰκανῶν, καὶ κατὰ	σπουδὴν	ἐξῄεσαν ἀμφότεροι. Σαβῖνοι μὲν οὖν
[10, 20]	τῶν συμμάχων δυνάμεις μεταπεμψάμενοι κατὰ	σπουδὴν	ἐξῄεσαν ὑπολιπόμενοι φυλακὴν τῇ πόλει
[10, 14]	λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς ἄνδρας κατὰ	σπουδὴν	καὶ διὰ τῶν ἀκλείστων πυλῶν·
[10, 26]	ἦν αὐτοῖς φέρειν συσκευασάμενοι κατὰ	σπουδήν,	πρὶν ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν.
[10, 18]	καὶ τῆς ἐπὶ τῷ νόμῳ	σπουδῆς	προειπών, ὡς εἰ μὴ παύσονται
[10, 48]	τῷ μεταξὺ τοῦ ἀγῶνος χρόνῳ	σπουδῆς	τε καὶ παρακλήσεως ἀμφοτέρων οἱ
[10, 22]	οἱ διὰ μέσου τῶν πόλεων	στάδιοι	Αἰκανοὶ δὲ λόγῳ μὲν φυλάττοντες
[10, 14]	τὸ Καπιτώλιόν ἐστιν οὐδ´ ὅλον	στάδιον	ἀπέχον τοῦ ποταμοῦ. ἦσαν δὲ
[10, 61]	ὀγδοηκοστὴ καὶ τρίτη, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου,
[10, 53]	καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ Λαρίσης, ἄρχοντος
[10, 26]	ὀγδοηκοστὴ καὶ πρώτη, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι δὲ ἄρχων
[10, 1]	μὲν ἦν ὀγδοηκοστή, ἣν ἐνίκα	στάδιον	Τορύμβας Θεσσαλὸς ἄρχοντος Ἀθήνησι Φρασικλέους·
[10, 20]	δὲ τῆς Ῥώμης οὐκ ἔλαττον	σταδίων	ἑκατόν. εὑρόντες δὲ ὡς ἐν
[10, 31]	ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων ἢ δώδεκα	σταδίων	τὴν περίμετρον, ἐμπεριεχόμενος τῇ πόλει,
[10, 33]	τὴν πόλιν, διὰ δὲ τὰς	στάσεις	ταπεινὴν καὶ ἀσθενῆ. οἷς ὅμοια
[10, 3]	τοὺς πατρικίους αἰτίους ἔσεσθαι τῆς	στάσεως	ἔλεγον ἀνομίαν αὔξοντας καὶ πλεονεξίαν
[10, 30]	ἐνιαυτὸν ἀπέδειξαν. παυσαμένης δὲ τῆς	στάσεως	καταγράψαντες τὰς δυνάμεις οἱ ὕπατοι
[10, 51]	ὅπως ἂν αὐτῇ φαίνηται συνοίσειν,	στασιάζειν	δὲ μηκέτι πρὸς τὸ δημοτικὸν
[10, 32]	μάλιστα δὲ εἰς τὸ μὴ	στασιάζειν	ἔτι περὶ τῆς δημοσίας χώρας
[10, 33]	μὲν ὁμονοεῖν, εἰρήνην δὲ ἀγούσῃ	στασιάζειν.	τοῦτο συνιδόντες ἅπαντες οἱ τὰς
[10, 30]	Γαΐου πατέρα πρῶτον ἰδεῖν, ἐὰν	στασιάζῃ	τὸ ἀρχεῖον καὶ μὴ πᾶσι
[10, 33]	οὐ μικρὰν δὲ ὠφέλειαν τὸ	στασιάζον	ἀνελόντες ἐξ αὐτῆς. ἐγκύκλιον γὰρ
[10, 31]	ἀκατάλυτον ἔσεσθαι κράτος, ἐὰν τὸ	στασιάζον	ἐξ αὐτῆς ἀναιρεθῇ. τοῦτο δὴ
[10, 3]	τοῖς ἑτέροις τὸ διάφορον παύσαιτο	στασιάζον,	οὐ μικρὰν αὐτοῖς παρεῖχεν ἀπορίαν.
[10, 55]	ἀποδειχθῆναι τοὺς νόμους καὶ παύσασθαι	στασιάζοντας	τοὺς πολίτας ὑπὲρ τῶν ἴσων
[10, 17]	πολιτικὴν πάλιν ἀνερρίπιζον οἱ δήμαρχοι	στάσιν	ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος
[10, 26]	συνέδριον, τὴν μὲν τότε κατέχουσαν	στάσιν	ἐπράυνεν, ἑτέρων δὲ πολλῶν καὶ
[10, 27]	τὴν κατέχουσαν ἐν τῇ πόλει	στάσιν,	οἱ μὲν ὕπατοι τὴν βουλὴν
[10, 2]	τοῦ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς πολέμου	στάσις	ἐμφύλιος, ἣν χρῆν ἀρχομένην ἐξελαύνοντας
[10, 43]	μὲν οὖν τις καὶ τότε	στάσις	ἐναντιουμένων τῇ καταγραφῇ τῶν δημάρχων
[10, 33]	πραγμάτων. ἥ τε γὰρ πολιτικὴ	στάσις	ἤδη μεμαράνθαι δοκοῦσα ὑπὸ τῶν
[10, 14]	ἀτυχήσοντα τῶν προσδοκωμένων, ἡ πολιτικὴ	στάσις	ἦν, δι´ ἣν οὔτε φιλίαν
[10, 9]	παρήγαγεν ἐντὸς τείχους ἡ πολιτικὴ	στάσις,	ὡς οἵ τε Σιβύλλειοι χρησμοὶ
[10, 16]	ἀντιπάλων προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν διὰ	στενῆς	ἀνιοῦσιν ὁδοῦ καὶ πληθούσης προβόλων
[10, 48]	καὶ τοὺς φέροντας εἰς αὐτὴν	στενωπούς.	~Πρώτη μὲν οὖν εἰσῆλθεν ἡ
[10, 59]	δώδεκα ὄντες ἀναστέλλοντες ἐκ τῶν	στενωπῶν	πληγαῖς τὸν ὄχλον, ὃ καὶ
[10, 53]	μὲν ἐν τοῖς ὑπονόμοις τῶν	στενωπῶν	φέροντες ἐρρίπτουν τῶν ἀπογενομένων, πολλῷ
[10, 45]	φάλαρα καὶ οἱ τῶν ὑπάτων	στέφανοι	καὶ τὰ ἐκ τῶν μονομαχιῶν
[10, 38]	ἢ τραύματα πλείω λαβὼν ἢ	στεφάνοις	καὶ φαλάροις καὶ σκύλοις καὶ
[10, 37]	ἁπάντων ἀριστεῖα καὶ σκῦλα καὶ	στεφάνους	καὶ τὰς ἄλλας τιμὰς παρὰ
[10, 5]	ἅπαντας, ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ	στεφάνους	παρὰ τῶν στρατηγῶν ἔλαβε, πολιτῶν
[10, 37]	τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι τεσσαρεσκαίδεκα μὲν	στεφάνους	πολιτικούς, οἷς ἀνέδησάν με οἱ
[10, 36]	τε ὡμολόγουν χρυσῷ με ἀναδήσαντες	στεφάνῳ,	καὶ ὁ ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν
[10, 57]	καὶ τοῦ δήμου τοὺς νόμους,	στήλαις	χαλκαῖς ἐγχαράξαντες αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν
[10, 32]	νόμος ἐκυρώθη, ὅς ἐστιν ἐν	στήλῃ	χαλκῇ γεγραμμένος, ἣν ἀνέθεσαν ἐν
[10, 38]	πατρίδος ἐλευθέραν οὐδὲ διᾶραι τὸ	στόμα,	ἀλλὰ τὸν μὲν εἰπόντα περὶ
[10, 2]	πτηνῶν ὅσαι εἰσὶν ἀγέλαι τοῖς	στόμασιν	ἥρπαζον, τὰ δ´ ἐπὶ τὴν
[10, 43]	ὠφελειῶν ἕνεκα τῶν ἐν ταῖς	στρατείαις	γινομένων πάντα κίνδυνον ἕτοιμον ἦν
[10, 28]	ἑκόντας ὑπομεῖναι καὶ ταύτην τὴν	στρατείαν.	ἀντιλεγόντων δὲ τῶν δημάρχων καὶ
[10, 18]	Ῥωμαίους ἅπαντας ἐκ τῆς πόλεως	στρατείαν	κατὰ Οὐολούσκων παραγγείλας. ἐπεὶ δὲ
[10, 29]	οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι	στρατείας,	ἀλλὰ καὶ ζῆν αἱρούμεθα σὺν
[10, 43]	τοῖς μὲν βουλομένοις μετέχειν τῆς	στρατείας	ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς πατρίδος γινομένης
[10, 18]	γεγονότας καὶ δεομένους ἀφεθῆναι τῆς	στρατείας,	ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι τὰς
[10, 20]	βουλῆς καὶ διατριβὴν λαμβανούσης τῆς	στρατείας	ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ τοῦ Λατίνων
[10, 59]	πελέκεις, ὅτι μὴ κατὰ τὰς	στρατείας	καὶ τὰς ἄλλας ἐξόδους τὰς
[10, 5]	βοήθειαν. καὶ διεξῄει τάς τε	στρατείας	πάσας καὶ τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας,
[10, 7]	ὡς δὲ ἀνέστρεψαν ἀπὸ τῆς	στρατείας,	πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
[10, 20]	ἐὰν δέ τινες ἀπολειφθῶσι τῆς	στρατείας	Ῥωμαίων ἢ τῶν συμμάχων, ὡς
[10, 43]	σπεῖραν ἐπαγόμενος ὀκτακοσίων ἀνδρῶν, οἳ	στρατεύεσθαι	μὲν οὐκέτι ὥραν εἶχον, ὥσπερ
[10, 36]	ἐστί μοι τοῦτο, ἐξ οὗ	στρατεύομαι	περὶ τῆς πατρίδος, τριακοστὸν δ´
[10, 37]	τετταράκοντα ἔτεσιν, ἐν οἷς διατελῶ	στρατευόμενος,	ἀμφὶ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι,
[10, 37]	διετέλεσα πάντα τὸν μεταξὺ χρόνον	στρατευόμενος	καὶ ταλαιπωρῶν καὶ οὐδένα κίνδυνον
[10, 38]	ἔχειν ἀξιοῖ· πότερον ἔτη πλείω	στρατευσάμενος	ἢ μάχας πλείους ἀγωνισάμενος ἢ
[10, 45]	ἀγωνισάμενος καὶ τὰ τετταράκοντα ἔτη	στρατευσάμενος	καὶ κατατετρωμένος ὅλον τὸ σῶμα,
[10, 37]	πολῖται, ὁ τοσαῦτα μὲν ἔτη	στρατευσάμενος	ὑπὲρ ὑμῶν, τοσαύτας δὲ μάχας
[10, 26]	οἱ δὲ λοιποὶ μεγάλῃ χειρὶ	στρατεύσαντες	ἐπὶ πόλιν Ὀρτῶνα τοῦ Λατίνων
[10, 26]	Μηνύκιος. ἐπὶ τούτων Σαβῖνοι πάλιν	στρατεύσαντες	ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν τῆς χώρας
[10, 38]	δὲ δεινότητα περί τε τὰς	στρατηγικὰς	πράξεις καὶ περὶ τὰ πολιτικὰ
[10, 9]	ὑπὸ τοῦ δήμου καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι	στρατηγὸν	αὐτοκράτορα τῶν ἐθνῶν καὶ πολλὰς
[10, 24]	τὴν παρεμβολὴν διαπορευόμενοι, καθάπερ ὁ	στρατηγὸς	ἐκέλευσε, διὰ τοῦ Ῥωμαίων χάρακος
[10, 49]	τῇ σπείρᾳ γενομένην ὑπὸ τοῦ	στρατηγοῦ·	καὶ παρείχετο αὐτῶν μάρτυρας τοὺς
[10, 5]	ἀριστεῖα καὶ στεφάνους παρὰ τῶν	στρατηγῶν	ἔλαβε, πολιτῶν τε ὁπόσων ἐν
[10, 45]	καὶ ἡ ἄλλη δὲ πᾶσα	στρατιὰ	δι´ οἴκτου τὸ πρᾶγμα ἔλαβεν
[10, 31]	Σπορίου Οὐεργινίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων	στρατιὰ	μὲν ὑπερόριος οὐδεμία ἐξῆλθε Ῥωμαίων,
[10, 21]	τε καὶ Οὐολούσκους ἐλαύνων ἐπιτυγχάνει	στρατιᾷ	πρὸ τῶν ὁρίων αὐτὸν ὑποδεχομένῃ.
[10, 21]	εἰς μάχην, ὡς οὐδεμία ἐξῄει	στρατιά,	τὴν γῆν αὐτῶν ἐδῄου ἀνθρώπων
[10, 16]	ἔχειν, μή τις ἔξωθεν ἐπέλθῃ	στρατιὰ	τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ
[10, 23]	εὐθὺς ὀργῇ ἐπιτρέψαντες ἐξήγαγον τὴν	στρατιάν,	ἀλλὰ καὶ δευτέραν ὡς αὐτὸν
[10, 22]	οὓς εἶχεν ἀφιέναι καὶ τὴν	στρατιὰν	ἀπάγειν καὶ περὶ ὧν ἠδίκησεν
[10, 43]	μέλλουσιν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξάγειν Ῥωμαῖοι	στρατιάν,	ἀπῆγον ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.
[10, 10]	μισθοὺς τῆς ὑπουργίας. κἀκεῖνος ὑπέσχηται	στρατιὰν	αὐτοῖς Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων ἄξειν
[10, 26]	φρουρᾶς διασωθέντων ἡ μὲν βουλὴ	στρατιὰν	ἐκπέμπειν ἐψηφίσατο καὶ τοὺς ὑπάτους
[10, 33]	ὅμοια γνόντες οἱ τότε ὕπατοι	στρατιὰν	ἐξάγειν ἔκριναν ἐπὶ τοὺς πολεμίους
[10, 20]	ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς Ῥώμης τὴν	στρατιάν	εὐσύνοπτα γάρ ἐστιν ἐκ μετεώρου
[10, 20]	τῷ Τυσκλάνων ὄντας Αἰκανοὺς τὴν	στρατιὰν	ἦγε διὰ τάχους. τῶν δ´
[10, 21]	περὶ δείλην ὀψίαν ἀνίστησι τὴν	στρατιάν.	καὶ ὡς εἶχε τάχους ἤλαυνεν
[10, 1]	καὶ Σερούιος Σολπίκιος Καμερῖνος. οὗτοι	στρατιὰν	μὲν οὐδεμίαν ἐξήγαγον οὔτε ἐπὶ
[10, 20]	ἀποδιδόναι, ἀντέπραττον δὲ οἱ δήμαρχοι	στρατιὰν	οὐκ ἐῶντες καταγράφειν, ἕως ἂν
[10, 26]	καταγραφὴν καὶ τὴν ἔξοδον τῆς	στρατιᾶς	γενέσθαι, λόγων τε πολλῶν καὶ
[10, 22]	περὶ φιλίας. ἡγεῖτο δὲ τῆς	στρατιᾶς	Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος ἀρχῇ
[10, 24]	στρατόπεδα, μέρος μέν τι τῆς	στρατιᾶς	ἐπὶ τοῖς μετεώροις ἔταξεν, ὡς
[10, 23]	Ναύτιον ἐπὶ τῆς ἐν Σαβίνοις	στρατιᾶς	ὄντα γράμματα διαπέμψας τά τε
[10, 23]	ἔπαρχος ἀπὸ τῆς σὺν αὐτῷ	στρατιᾶς	ὅσον ἦν ἀκμαιότατόν τε καὶ
[10, 20]	πόλει τρίτην μοῖραν τῆς ἐπιχωρίου	στρατιᾶς.	Φάβιος μὲν οὖν ἐπὶ τοὺς
[10, 21]	ἐφεὶς δὲ καὶ ταῦτα τοῖς	στρατιώταις	διαρπάζειν ὁ Φάβιος καὶ πολλὰς
[10, 21]	λοιπὰ λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ	στρατιώταις	ἐσθῆτα καὶ τροφὰς καὶ ὅς´
[10, 25]	τοῖς τε σὺν αὐτῷ παραγενομένοις	στρατιώταις	καὶ τοῖς ἅμα Κοιντίῳ τῷ
[10, 21]	κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς	στρατιώταις	τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ
[10, 36]	δέοντα ἱκανὸς εἰπεῖν τε ὡς	στρατιώτης	οὐκ ἀδύνατος. ἔφη δ´ οὖν
[10, 36]	πατρίδος, τριακοστὸν δ´ ἐξ οὗ	στρατιωτικῆς	ἀεί τινος ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ
[10, 22]	συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης τὸν	στρατιωτικὸν	ἐποιοῦντο κατάλογον καὶ μερισάμενοι τριχῇ
[10, 16]	ἡγεμόνας τὰ ὀνόματα καὶ τὸν	στρατιωτικὸν	ὀμνύντες ὅρκον. ἐκείνην μὲν οὖν
[10, 18]	εἶπεν, ὅτι πάντες ὀμωμόκασι τὸν	στρατιωτικὸν	ὅρκον, ἀκολουθήσειν τοῖς ὑπάτοις ἐφ´
[10, 33]	νοσούσῃ πόλει μετρίαις χρῆσθαι ταῖς	στρατολογίαις	ἐπὶ τὸ βίᾳ προσαναγκάζειν τοὺς
[10, 26]	πρότερον ἐποίουν ἔτεσιν, ἐνιστάμενοι ταῖς	στρατολογίαις	τῶν ὑπάτων, τὸν ἐντὸς τείχους
[10, 43]	βοηθεῖν ἀμφοτέρους, οἱ δ´ ὕπατοι	στρατολογίαν	προθέντες ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἅπαντας
[10, 33]	δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους, τῆς τε	στρατολογίας	ἀπολύειν ἔφασαν αὐτοὶ δὴ μόνοι
[10, 48]	μὲν γὰρ ὁ τὸν Αἰκανῶν	στρατὸν	αὐτῷ χάρακι ἀράμενος δήμαρχος τότ´
[10, 18]	ὑπατείας, οὐ πρότερον ἀναστήσω τὸν	στρατὸν	ἐκ τῆς πολεμίας, πρὶν ἢ
[10, 53]	τῇ νόσῳ τῆς πόλεως οὔσης	στρατὸν	ἐξάγειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοὶ καὶ
[10, 44]	προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος τὸν	στρατόν,	τοὺς μὲν ἄλλους ἔτασσεν ἱππεῖς
[10, 24]	φύσιν, ἐν οἷς ἦν τὰ	στρατόπεδα,	μέρος μέν τι τῆς στρατιᾶς
[10, 36]	τ´ ἀετὸν ἀνεκομισάμην καὶ τὸν	στρατοπεδάρχην	ἔσωσα· ὃς ἐμοὶ τῆς τότε
[10, 36]	ἐνστάντος, ἐν ᾧ τόν τε	στρατοπεδάρχην	τοῦ τάγματος ἡμῶν συνέβη πεσεῖν
[10, 36]	τοῦ πρώτου τάγματος ἀπέδωκε τὴν	στρατοπεδαρχίαν	ἀπολωλεκότος ἐν τῇ μάχῃ τὸν
[10, 23]	ὃν ἐβούλοντο ἐκλέξασθαι τόπον εἰς	στρατοπεδείαν,	ἀλλ´ ὃν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ
[10, 23]	διώκοντες αὐτόν, ὑποστρέφει τε καὶ	στρατοπεδεύεται	κατὰ τὴν ἐκ τοῦ αὐλῶνος
[10, 21]	τῷ κρατίστῳ μάλιστα τόπῳ κειμένη.	στρατοπεδεύσας	δὲ πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ
[10, 23]	διαπραξάμενος ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον,	~ὁ δὲ τῆς πόλεως ἔπαρχος
[10, 25]	ἀφ´ ἧς παρέλαβε τὴν ἀρχήν,	στρατόπεδόν	τε σώσας φίλιον καὶ πολεμίων
[10, 21]	φεύγοντες ἐσκεδάννυντο. ἁλόντος δὲ τοῦ	στρατοπέδου	κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν ἐπιτρέψας τοῖς
[10, 1]	τοῦ τε πλήθους ὄντος ἐπὶ	στρατοπέδων	καὶ τῶν ὑπάτων ἐπίτηδες ἐν
[10, 18]	κωλύσειν αὐτὸν ἔλεγον οἱ δήμαρχοι	στρατοῦ	ποιεῖσθαι καταγραφήν, συναγαγὼν τὸ πλῆθος
[10, 45]	σου τὰ πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ	στρεπτοὶ	καὶ τὰ ψέλλια καὶ τὰ
[10, 37]	ὀγδοήκοντα μὲν καὶ τρεῖς χρυσοῦς	στρεπτοὺς	περιαυχενίους, ἑξήκοντα δὲ καὶ ἑκατὸν
[10, 12]	πολλὰ δὲ βουλεύματα πειράζοντες καὶ	στρέφοντες	ἄνω καὶ κάτω τὸ πρᾶγμα
[10, 44]	Σίκκιε, μαχούμεθα τοῖς πολεμίοις ἐνθάδε,	σὺ	δ´ ἐν ὅσῳ μέλλομεν ἔτι
[10, 45]	ἑτέροις εἰς τὸ ἔργον χρήσομαι.	σὺ	δὲ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας
[10, 25]	οὐκ ἠξίωσε, φίλων τε καὶ	συγγενῶν	δωρεὰς προσφερόντων μεγάλας καὶ ἀντὶ
[10, 6]	ἅπαντας ἡμᾶς ὑπερηφανία παραίτησιν ἢ	συγγνώμην	οὐδεμίαν ἐπιδέχεται· ὅστις ὑπὸ τοῖς
[10, 33]	ἀπειθοῦντας ἐτράποντο, οὔτε παραίτησιν οὔτε	συγγνώμην	οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν, ἀλλὰ ταῖς
[10, 3]	τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν· τοὺς δὲ	συγγραφησομένους	ὑπ´ αὐτῶν νόμους κεῖσθαι ἐν
[10, 3]	καὶ δόξης ἀγαθῆς· τούτους δὲ	συγγράψαντας	τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων νόμους τῶν
[10, 57]	φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ δέκα ἄνδρες	συγγράψαντες	νόμους ἔκ τε τῶν Ἑλληνικῶν
[10, 60]	περὶ τὸν Ἄππιον τοὺς λοιποὺς	συγγράψαντες	νόμους ἐν δέλτοις δυσὶ καὶ
[10, 31]	οἱ δὲ τότε δήμαρχοι πρῶτοι	συγκαλεῖν	ἐπεβάλοντο τὴν βουλὴν Ἰκιλλίου τὴν
[10, 31]	ἀρχὴν ἀκολουθεῖν καὶ τὴν βουλὴν	συγκαλεῖν.	ἐπεὶ δὲ τῶν ῥαβδούχων τις
[10, 32]	ἐναντίον δημάρχῳ, καὶ περὶ τοῦ	συγκαλεῖν	τὴν βουλὴν ἐδίδασκεν, ὡς οὐθὲν
[10, 32]	Κλαύδιος ἦν μόνος, οἱ δὲ	συγκαταινοῦντες	πολλοί, καὶ ἔδοξε διδόναι τῷ
[10, 37]	κατατετρωμένος ὅλον τὸ σῶμα, ὁ	συγκατακτησάμενος	τῇ πατρίδι πολλὴν καὶ ἀγαθὴν
[10, 60]	εὐγενείᾳ μέγα φρονεῖν τοὺς ὑπομένοντας	συγκαταλύειν	τοῖς δεκαδάρχοις τὴν τῆς πατρίδος
[10, 60]	ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων ἐκ τῶν	συγκατασκευαζόντων	τὴν τυραννίδα ὑποπεμπόμενοι, καὶ τὰ
[10, 52]	ἀμφότεροι πολλὰ καὶ ἐκ παρασκευῆς	συγκείμενα	διεξιόντες, καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν
[10, 5]	ψευδῆ τε καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς	συγκείμενα	κατὰ τοῦ παιδὸς ἀποδεικνύς· ὅσα
[10, 57]	ἑκάστου τὴν ἡγεμονίαν παραλαμβάνοντος εἰς	συγκείμενόν	τινα ἡμερῶν ἀριθμόν. ἅπαντες δ´
[10, 24]	τὰ δὲ πολέμια γενναῖον, ἐξῆγε	συγκεκροτημένην	ἔχων δύναμιν, καὶ καταλαβὼν τὸν
[10, 60]	γάμων ἐπαλλαγαῖς καὶ οἰκειοτήτων κοινωνίαις	συγκερασθέντα.	ὡς δὲ καὶ ὁ τῶν
[10, 35]	τοὺς δημάρχους παρενόμησαν, ἐὰν τὰ	συγκεχωρημένα	τοῖς νόμοις λαμβάνωσιν, οἳ κελεύουσιν
[10, 23]	ἑαυτοῖς τροφὰς ἐκ τῆς πολεμίας	συγκομίζειν,	ἐπειδὴ κατανάλωντο ἃς οἴκοθεν ἔφερον,
[10, 14]	εὐτολμοτάτους· καὶ δι´ ὀλίγου χρόνου	συγκροτήσας	δύναμιν ἀνδρῶν τετρακισχιλίων μάλιστα, ὅπλα
[10, 50]	ἀνδρῶν εἰς ἀμφότερα καὶ τὸ	συγχωρεῖν	καὶ τὸ κωλύειν φέροντες λόγοι,
[10, 42]	δ´ οἱ κράτιστοι παρακληθέντες ἐδόκει	συγχωρεῖν	τοῖς δημάρχοις ἐπιτελέσαι τὰς δίκας,
[10, 12]	χαλεπὸν ἑκάτερον ἦν, καὶ τὸ	συγχωρεῖν	τοῖς δημάρχοις ζητήσεις ἐφ´ ἑαυτῶν
[10, 12]	μεγάλου πράγματος, καὶ τὸ μὴ	συγχωρεῖν.	ὑποπτεύσας δ´ αὐτῶν τὴν γνώμην
[10, 22]	τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´ οὐ	συγχωρεῖτε	παρὰ τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν ὄντων
[10, 26]	τὸν νόμον, οὔτε τῶν δημάρχων	συγχωρῆσαι	βουλομένων τὴν καταγραφὴν καὶ τὴν
[10, 29]	ἀξιοῦτε τοῖς ἑαυτῶν πολίταις ταύτην	συγχωρῆσαι	τὴν χάριν, ἀλλὰ θανάτου τιμᾶσθε
[10, 15]	καταστῇ τὰ πράγματα τῆς πόλεως,	συγχωρήσειν	τοῖς δημάρχοις προθεῖναι τῷ πλήθει
[10, 15]	ὅτι καταλυθέντος τοῦδε τοῦ πολέμου	συγχωρήσουσιν	ὑμῖν ἀποδεῖξαι νομοθέτας καὶ τὸν
[10, 28]	ταύτην ὑπολογιζόμενοι τὴν εὐεργεσίαν, καὶ	συγχωρήσουσιν	ὑμῖν τὴν πατρίδα καὶ τὴν
[10, 30]	τοῦτο τὸ πολίτευμα τῇ βουλῇ	συγχωροῦντες	οὐθενὸς ἄλλου ἁμαρτήσονται τῶν μετρίων,
[10, 54]	τὴν περὶ τῶν νομοθετῶν διάγνωσιν.	συγχωρούντων	δὲ τῶν δημάρχων προθέντες ἀρχαιρέσια
[10, 43]	ἐκ τῶν νόμων τιμωρίας οὐ	συγχωρούντων	ποιεῖσθαι κατὰ τῶν ἀπειθούντων· ἔπραξαν
[10, 12]	τις ἔροιτό με, παθών, ἃ	συγχωρῶ	καί φημι δίκαια εἶναι, τούτοις
[10, 12]	ἃ βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν τε	συγχωρῶσι,	τοὺς γενναιοτάτους ἐξ αὐτῶν καὶ
[10, 46]	ποθεν ἀπιόντα, ὃν τοῖς νεωτάτοις	συλλαβεῖν	κελεύσας ἡγεμόνα ποιεῖται τῆς ὁδοῦ.
[10, 41]	τὸν νόμον. οἱ δὲ προθυμότατα	συλλαβέσθαι	δόξαντες τοῖς ὑπάτοις ἐκ τριῶν
[10, 41]	ἐκράτει δὲ οὔτε ὁ τῶν	συλλαμβανόντων	ἔπαινος, οὔτε ὁ τῶν ἀντιπραττόντων
[10, 10]	πολὺ καὶ τῶν εἰς τόδε	συλλεγομένων	τὸ συνέδριον πρεσβυτέρων, τὸ δὲ
[10, 13]	δημάρχοις ἔτι μεταδόντες διέλυσαν τὸν	σύλλογον.	ἔπειθ´ ὁ μὲν Οὐεργίνιος ἐκκλησίαν
[10, 2]	μάντεις οὐχ οἷοί τ´ ἦσαν	συμβαλεῖν·	ἐν δὲ τοῖς Σιβυλλείοις εὑρέθη
[10, 21]	πολὺς καὶ ἀσύντακτος ὄχλος, καὶ	συμβαλόντες	εἰς μάχην ἔτι κάκιον ἀγωνισάμενοι
[10, 22]	ἀρχὴν ἀφαιρεθῶσιν, ἀσμένως δεξάμενοι τὸ	συμβὰν	ἀπὸ τῆς τύχης τὸν στρατιωτικὸν
[10, 23]	ὄντα γράμματα διαπέμψας τά τε	συμβάντα	τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ αὐτὸν
[10, 5]	δι´ ἣν πολλὰ μὲν αὐτῷ	συμβῆναι	δρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων ἐν ἁψιμαχίαις,
[10, 51]	δ´ ἂν μάλιστα μήτ´ ἐμαυτῷ	συμβῆναι	μήτε τῷ συνάρχοντί μου ταῦτα,
[10, 27]	πόλιν, ἡγεμόνας τῆς ἐξόδου ποιησαμένους.	συμβήσεσθαι	γὰρ αὐτοῖς δυεῖν καλῶν ἔργων
[10, 11]	φυλακήν; τί οὖν ἐκ τούτου	συμβήσεται;	μηδεμίαν πώποτε γενέσθαι ζήτησιν περὶ
[10, 12]	ἄρα τὰς καταγνώσεις δεδιότες ἢ	συμβήσονται	πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῷ μηθὲν
[10, 55]	τοὺς νόμους τά τε ἰδιωτικὰ	συμβόλαια	διαιρεῖν καὶ τὰ δημόσια ἐπιτροπεύειν.
[10, 57]	ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων τὰ ἰδιωτικὰ	συμβόλαια	καὶ τὰ δημόσια, ὁπόσα πρός
[10, 51]	πρὸς τὰ πράγματα μεθαρμοττομένη, καὶ	συμβούλων	ἄριστος ὁ μὴ πρὸς τὴν
[10, 21]	μηθέν, ἐν δὲ τοῖς πολέμοις	συμμαχίαν	ἀποστέλλοντας ὁσηνδήποτε, ὥσπερ καὶ οἱ
[10, 23]	καὶ κράτιστον ἐπιλέξας μέρος ἐπὶ	συμμαχίαν	ἔπεμψε τῷ ὑπάτῳ. ἡγεῖτο δὲ
[10, 22]	φυλάττοντες τὰ τῆς νεωστὶ γενομένης	συμμαχίας	δίκαια, ἔργῳ δὲ καὶ οὗτοι
[10, 15]	Κλαύδιος οὐθὲν ἠξίου δεῖσθαι τοιαύτης	συμμαχίας,	ἥτις οὐχ ἑκούσιος, ἀλλ´ ἐπὶ
[10, 21]	ὁσηνδήποτε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι	σύμμαχοι.	καὶ τὸ ἔτος τοῦτο ἐτελεύτα.
[10, 22]	παθόντες Αἰκανοὶ πολεμοῦσι τοῖς Ῥωμαίων	συμμάχοις,	φιλίας τ´ αὐτοῖς ὀμωμοσμένης νεωστὶ
[10, 24]	προσέταξεν· ἐπειδὴ Τύσκλον πόλιν Ῥωμαίων	σύμμαχον	ἐξηνδραποδίσαντο καὶ διήρπασαν οὐδὲν ὑπὸ
[10, 26]	ἐργάσασθαι, ταῦτα δι´ ὀργὴν τοὺς	συμμάχους	αὐτῶν διέθεσαν. τοὺς μὲν γὰρ
[10, 22]	τῶν πολεμίων. ἐπὶ γὰρ τοὺς	συμμάχους	αὐτῶν Λατίνους ἐστράτευσαν, ὡς οὐ
[10, 57]	ὁπόσα πρός τε ὑπηκόους καὶ	συμμάχους	καὶ τοὺς ἐνδοιαστῶς ἀκροωμένους τῆς
[10, 1]	σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς	συμμάχους	οὔθ´ ὡς διὰ φυλακῆς τὰ
[10, 43]	αἰσχύνην, εἰ μηδὲν ἐπικουρήσουσι πόλει	συμμάχῳ	διὰ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν
[10, 16]	αὐτοῖς οὐδὲν ἔφθασε παρὰ τῶν	συμμάχων	ἀφικόμενον, ὅτι μὴ παρὰ Τυσκλάνων
[10, 24]	Αἰκανοὶ τροφῆς τε ἀπορούμενοι καὶ	συμμάχων	βοήθειαν ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν
[10, 27]	τῆς τε Ῥωμαίων καὶ τῶν	συμμάχων	γῆς, καὶ τῶν πολεμίων ὡς
[10, 20]	ὕπατοι καὶ τὰς παρὰ τῶν	συμμάχων	δυνάμεις μεταπεμψάμενοι κατὰ σπουδὴν ἐξῄεσαν
[10, 22]	οἰκείας καὶ τὰς παρὰ τῶν	συμμάχων	δυνάμεις μίαν μὲν ἐν τῇ
[10, 24]	ἀγρῶν, καὶ τὰς παρὰ τῶν	συμμάχων	ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος ἱππάρχην τ´ ἀποδείξας
[10, 20]	τῆς στρατείας Ῥωμαίων ἢ τῶν	συμμάχων,	ὡς πολεμίοις αὐτοῖς χρῆσθαι. εἰξάντων
[10, 29]	δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης δὲ πολλῆς	συμπαθείας	πρός τε τὰς ἡλικίας τῶν
[10, 51]	ταῦτα, ἐφ´ οἷς ἅπαντες ἡμῖν	συμπαθεῖτε.	ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν καθ´
[10, 58]	μετιέναι τὴν ἀρχήν, καὶ τῶν	συμπαραγγελλόντων	τοὺς ἀρίστους αἰτιασάμενος οὐχ ἡδέως
[10, 54]	ἡγεῖσθαι τὴν πόλιν ἄρξαι τοῖς	συμπολιτευομένοις.	οὐ μέντοι καὶ διέμεινέ γε
[10, 12]	δῆμος ἅπαντα ὅς´ ἂν ἀξιῶσι	συμπράττειν.	ἀληθῆ μὲν οὖν καὶ δικαίαν
[10, 20]	τά τε ἄλλα μετὰ προθυμίας	συμπράττοντες	διετέλουν, καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ
[10, 12]	τε βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ	συμφέρειν,	ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ δίχα
[10, 11]	ὅ τι ἂν δοκῇ κοινῇ	συμφέρειν	ἤδη. ~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ πολλή
[10, 51]	χάριν, ἀλλὰ πρὸς τὸ κοινῇ	συμφέρον	ἀποδεικνύμενος γνώμην· βουλεύονταί τ´ ἄριστα
[10, 52]	ἀλλ´ ἀπ´ ὀρθῆς γνώμης τὰ	συμφέροντα	ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´ ὧν, ἔφη, ταύτην
[10, 51]	ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ βελτίστου τὰ	συμφέροντα	ἐρῶ. θαυμάσῃ δὲ μηθείς, εἰ
[10, 40]	ταράττειν πάλιν καὶ διιστάναι τὰ	συμφέροντα	τῆς πόλεως. ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[10, 15]	ἐκκλησίαν ἔλεγον, ὅτι τῷ μὲν	συμφέροντι	τῆς πόλεως οὐδὲν ἀξιοῦσι πράττειν
[10, 60]	τυραννικῆς κόλακας ἐξουσίας, τοῦ κοινοῦ	συμφέροντος	ἀλλαξαμένους τὰς αὑτῶν ὠφελείας, οὔτε
[10, 15]	ἴδιον κέρδος ἀντὶ τοῦ κοινῇ	συμφέροντος	ἀλλαξαμένων, τῆς τε ἔξωθεν ἐπικουρίας
[10, 48]	τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν	συμφορὰ	νεωστὶ γενομένη δεινὰ μὲν ὑπὸ
[10, 8]	νέων φιλοτιμία σωφρονισθεῖσα τῇ Καίσωνος	συμφορᾷ,	πολὺ δὲ χαλεπωτέρα καὶ πλείων
[10, 2]	τῆς φιλονεικίας ἀναστήσεται τῇ πόλει	συμφορά.	συνήπτετο δὲ τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς
[10, 53]	λειτουργίας ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ τῇ	συμφορᾷ	τῶν τε ὑπάτων ἅτερος ἀποθνήσκει,
[10, 53]	γὰρ ἐπικουρεῖν ταῖς ἑτέρων βουλόμενοι	συμφοραῖς	ἁπτόμενοί τε καματηρῶν σωμάτων καὶ
[10, 17]	ὑπολειπομένων ὁ μὲν δῆμος ἀπῄει	συμφορὰν	βαρεῖαν ἡγούμενος, ὅτι μισῶν αὐτοὺς
[10, 42]	εὐδιόρθωτον ἐχούσης τοῖς πεπονθόσι τὴν	συμφοράν·	ὅπερ καὶ συνέβη. ἁλόντων γὰρ
[10, 49]	ἑαυτῷ μὲν ἐπελθεῖν δάκρυα τὴν	συμφορὰν	τὴν τοῦ ἑταίρου προανακλαιομένῳ, τὸν
[10, 9]	εἰς δεινὰς ἂν ἅπαντες ἤλθομεν	συμφοράς.	αἰτούμεθα δὲ ὑμᾶς βραχὺν ἐπισχεῖν
[10, 51]	μηδ´ ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι	συμφορὰς	ἄλλως τε καὶ περὶ νόμων
[10, 48]	καὶ βλάβας δὲ ἰδίας καὶ	συμφορὰς	τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζομένοις.
[10, 16]	ὑπὲρ τὸν λόφον· οἱ δὲ	συμφοροῦντες	{αὐτῶν} φακέλλους φρυγάνων καὶ παρὰ
[10, 4]	ἀπειλαῖς κατεπλήττοντο κινδύνων, εἰ μὴ	συμφρονήσειαν·	ἤδη δέ τινας τῶν πάνυ
[10, 59]	παραλαβόντες τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν οἱ	σὺν	Ἀππίῳ Κλαυδίῳ δέκα ἄνδρες εἰδοῖς
[10, 24]	ἄγοντες τὸν Γράγχον καὶ τοὺς	σὺν	αὐτῷ δεδεμένους· αὐτοὶ δὲ τὰ
[10, 46]	ἕτερον ἥκειν ὕπατον ἄγοντα τὴν	σὺν	αὐτῷ δύναμιν, ἐρρίπτουν ἔξω τοῦ
[10, 46]	ὁ γὰρ Σίκκιος καὶ οἱ	σὺν	αὐτῷ, ἐπειδὴ πλησίον ἐγένοντο τῆς
[10, 25]	κατὰ λόχους ἐπέτρεψε τοῖς τε	σὺν	αὐτῷ παραγενομένοις στρατιώταις καὶ τοῖς
[10, 47]	τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τῶν	σὺν	αὐτῷ πρεσβυτέρων ἀνδρῶν ὀκτακοσίων, οὓς
[10, 23]	τῆς πόλεως ἔπαρχος ἀπὸ τῆς	σὺν	αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον ἦν ἀκμαιότατόν
[10, 16]	πλήθους βελῶν ἀποθνήσκει, τῶν δὲ	σὺν	αὐτῷ τὰ φρούρια καταλαβομένων ὀλίγοι
[10, 61]	κατὰ τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ	σὺν	αὐτῷ τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν ἄρξαντες
[10, 58]	ἀρχαιρεσίαις λοχίτισι νομοθέτης τὸ δεύτερον·	σὺν	δ´ αὐτῷ Κόιντος μὲν Φάβιος
[10, 51]	ἀνδρῶν περικόπτεσθαι καὶ ταῦτα οὐ	σὺν	δίκῃ; ὧν ὑμῖν φείδεσθαι παραινῶ
[10, 24]	ἡγεμόνι τῶν πολεμίων καὶ τοῖς	σὺν	ἐκείνῳ βουλεύσασι τὴν ἀπόστασιν ὡς
[10, 24]	τὴν παρουσίαν, λαβὼν καὶ τὴν	σὺν	ἐκείνῳ δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς
[10, 44]	πρὸς πολλῷ πλείονα ἢ τὴν	σὺν	ἐμοὶ δύναμιν ἀντέχειν οἵα τε
[10, 7]	ἀγορὰν περιτυγχάνει Καίσων οὑτοσὶ κωμάζων	σὺν	ἑτέροις ἀγερώχοις μειρακίοις. καὶ οὗτοι
[10, 23]	πρεσβευταῖς τὸν χάρακα φυλάττειν αὐτὸς	σὺν	ὀλίγοις ἱππεῦσιν εἰς τὴν Ῥώμην
[10, 37]	ἱππεῦσι καὶ μετὰ πάντων καὶ	σὺν	ὀλίγοις καὶ μόνος, καὶ κατατετρωμένος
[10, 46]	αὐτοὺς ἄγων περὶ τὸ ὄρος	σὺν	πολλῷ χρόνῳ καθίστησιν ἐπὶ τὸν
[10, 43]	πατρικίους ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐξιέναι	σὺν	τοῖς ἑαυτῶν πελάταις, τῶν δ´
[10, 34]	ἔπειτ´ αὐτοὶ τολμήσαντες ὁμόσε χωρεῖν	σὺν	τοῖς ἰταμωτάτοις τῶν δημοτικῶν· τάς
[10, 44]	ἀνδρῶν ἐπιλέκτων τάξον ἀκολουθεῖν μοι	σὺν	τοῖς πρεσβυτέροις. οὐ γὰρ κλέψοντες
[10, 60]	καὶ δεινὰ ὄντα ὡς δὴ	σὺν	τῷ δικαίῳ πραττόμενα, δικαστήρια ἐφ´
[10, 23]	ἔτι πολλῆς νυκτὸς οὔσης ἐβουλεύετο	σὺν	τῷ Φαβίῳ καὶ τῶν ἄλλων
[10, 11]	ὑπομιμνήσκοντες, οὓς πολλοὺς καὶ μεγάλους	σὺν	ὑμῖν ἠράμεθα, μὴ περιιδεῖν ὠμὰ
[10, 29]	στρατείας, ἀλλὰ καὶ ζῆν αἱρούμεθα	σὺν	ὑμῖν καὶ πάσχειν, ὅ τι
[10, 60]	ἄλλως αὐτοῖς ἔχειν, καὶ ἐγένετο	σὺν	χρόνῳ πλεῖον τοῦ ὑγιαίνοντος ἐν
[10, 8]	ψευδῆ μαρτυρήσαντος, ὡς ἐγένετο φανερὸν	σὺν	χρόνῳ, φεύγων εἰς Τυρρηνίαν ᾤχετο·
[10, 55]	ἀναγκασθεὶς ὁ Σήστιος τὴν βουλὴν	συναγαγεῖν	μόνος, ἐπειδὴ ὁ Μενήνιος ἀδύνατος
[10, 3]	τῆς βουλῆς, οἱ δήμαρχοι ἀπέστησαν·	συναγαγόντες	δὲ τὸ πλῆθος εἰς τὴν
[10, 33]	τοῦ δημαγωγεῖν τὰ πλήθη· καὶ	συναγαγόντες	εἰς ἐκκλησίαν τά τ´ ἄλλα
[10, 47]	τοῖς δημάρχοις τὰ γενόμενα, κἀκεῖνοι	συναγαγόντες	ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς ἅπαντας
[10, 5]	χρόνος, ὃν ἔταξαν τῇ δίκῃ,	συναγαγόντες	ἐκκλησίαν μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´ αὐτοῦ
[10, 40]	τὴν ἐκκλησίαν. οἱ δὲ ὕπατοι	συναγαγόντες	ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων τῶν ἀνδρειοτάτων
[10, 8]	δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ	συναγαγόντες	οἱ δήμαρχοι τὸ πλῆθος, ἐκλιπόντος
[10, 56]	ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός, ἐκκλησίαν	συναγαγόντες	οἱ δήμαρχοι τούς τ´ ἀποδειχθέντας
[10, 57]	ἔχειν, πρῶτον μὲν τὴν βουλὴν	συναγαγόντες	οὐθενὸς ἔτι μεμφομένου τοῖς νόμοις
[10, 35]	ἀνατιθέναι λέγοντες. καὶ μετὰ ταῦτα	συναγαγόντες	τὸν δῆμον ἔλεγον, ὅτι τὰς
[10, 57]	αὐτοῖς χρόνος ὁ λειπόμενος ἦν,	συναγαγόντες	τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν ὑπὲρ ἀρχαιρεσίων
[10, 30]	ἔφησεν ἐρεῖν. καὶ μετὰ ταῦτα	συναγαγόντων	τὸ συνέδριον τῶν ὑπάτων παρελθὼν
[10, 24]	ψυχὰς δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἔπειτα	συναγαγὼν	ἅπαντας τοὺς ἐν ἀκμῇ, τούς
[10, 19]	εἰς ὁμοίαν ἐκείνοις ἥξειν διαβολήν.	συναγαγὼν	δὲ τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[10, 13]	ἔπειθ´ ὁ μὲν Οὐεργίνιος ἐκκλησίαν	συναγαγὼν	κατηγόρει τῆς τε βουλῆς καὶ
[10, 18]	οἱ δήμαρχοι στρατοῦ ποιεῖσθαι καταγραφήν,	συναγαγὼν	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν εἶπεν,
[10, 25]	ἐχρήσατο παντὶ τῷ νόμῳ, ἀλλὰ	συναγαγὼν	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ
[10, 6]	μέμφομαι τοῦ νῦν ἡμῖν μὴ	συναγανακτεῖν.	ἵνα δὲ μᾶλλον μάθῃς, ἡλίκον
[10, 11]	ἡμᾶς, ἀλλ´ ἐπαμῦναί τε καὶ	συναγανακτῆσαι	τιμωρίας ἡμῖν συνεισπράξαντας παρὰ τῶν
[10, 34]	ἔσται παρὰ τοῦ δήμου βοήθεια.	~Συναγανακτοῦντος	δ´ αὐτοῖς τοῦ πλήθους ἐκάλουν
[10, 31]	οἱ δήμαρχοι κύριοι, βουλὴν δὲ	συνάγειν	ἢ γνώμην ἀγορεύειν οὐκ ἐξῆν
[10, 36]	ἐκάλουν, εἴ τις τῷ νόμῳ	συναγορεύειν	βούλεται τῶν δημοτικῶν. πολλῶν δὲ
[10, 12]	καὶ τοῦ δήμου μηκέθ´ ὁμοίως	συναγωνιζομένου.	συνιδόντες δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως
[10, 35]	ὑπέκειτο ἀρχή, ἀλλ´ εἰς τοὺς	συναγωνιζομένους	αὐτοῖς μεταφέρειν τὴν ὀργήν, καὶ
[10, 10]	ἀκούσεσθε, καὶ συντρέχει τε καὶ	συνᾴδει	τοῖς ἔξωθεν ἐπιστελλομένοις τὰ ἐνθένδε
[10, 6]	ἀπολύων δέ σε τοῦ τότε	συναδικεῖν	ἡμᾶς μέμφομαι τοῦ νῦν ἡμῖν
[10, 13]	πλάσματα ὑμέτερα; αἱ δὲ δὴ	συνᾴδουσαι	τοῖς ξενικοῖς γράμμασι μηνύσεις παρὰ
[10, 21]	πολεμίων παρεμβολήν, καὶ οἱ πεζοὶ	συναλαλάξαντες	εἵποντο· τῶν δ´ οἱ μὲν
[10, 35]	προειπόντες, ἐν ᾗ τὸν δῆμον	συνάξουσι	καὶ ζημίαν ἐπιβαλοῦσι τοῖς ὑπάτοις
[10, 27]	πολιτῶν παραλαβόντας, οἷς ἦν ἑκοῦσι	συνάρασθαι	τοῦ καλλίστου ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[10, 15]	τι ἄλλο πλῆθος ἐθελούσιον αὐτοῖς	συναρεῖται	τοῦ πολέμου, μετὰ τούτων πολιορκεῖν
[10, 15]	δημηγορίας ὤμοσεν, ἐὰν ὁ δῆμος	συνάρηται	μετὰ προθυμίας τοῦ πολέμου καὶ
[10, 17]	ἀρχαιρεσίων ἡμέραν, ἐν ᾗ τὸν	συνάρχοντα	ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν δὲ τῷ
[10, 55]	κρατίστου ταῦτα βουλευσάμενος καὶ τὸν	συνάρχοντα	πείσας, ἐπειδὴ πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ
[10, 31]	ἀγανακτήσας ὁ Ἰκίλλιος καὶ οἱ	συνάρχοντες	αὐτοῦ, συνέλαβον τὸν ῥαβδοῦχον καὶ
[10, 51]	μήτ´ ἐμαυτῷ συμβῆναι μήτε τῷ	συνάρχοντί	μου ταῦτα, ἐφ´ οἷς ἅπαντες
[10, 55]	ἴσων αὐτῷ τε καὶ τῷ	συνάρχοντι	παντὸς μάλιστα δοκεῖ, καὶ ἀποφαίνονται
[10, 7]	~Ταῦτ´ εἰπὼν ἀνίστησιν ἐκ τῶν	συναρχόντων	Μάρκον Οὐολούσκιον καὶ λέγειν ἐκέλευσεν,
[10, 30]	ὅτου δέονται, ὀλίγα διαλεχθεὶς τοῖς	συνάρχουσιν	ὁ Οὐεργίνιος, ἐπὶ τῆς βουλῆς
[10, 32]	ἀρὰς ἐν τῇ λοχίτιδι ἐκκλησίᾳ	συναχθείσῃ	ὑπὸ τῶν ὑπάτων ὁ νόμος
[10, 3]	αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου	συναχθείσης	ἀγορᾶς ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους τε
[10, 32]	τραπέσθαι. ~Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον	συναχθείσης	τῆς βουλῆς οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 2]	ἐξακεστηρίοις τε καὶ ἀποτροπαίοις, ἔπειτα	συναχθέντες	εἰς τὸ βουλευτήριον οἱ σύνεδροι
[10, 47]	ἅπαντας λέγειν. ὄχλου δὲ πολλοῦ	συναχθέντος	παρελθὼν ὁ Σίκκιος τήν τε
[10, 60]	πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπιγαμίας	συνάψαι·	δι´ οὐδὲν ὡς ἐμοὶ δοκεῖν
[10, 53]	ἀφεθεῖσαν λιμὸν ἐπὶ τῷ λοιμῷ	συνάψαι.	ἐπὶ μὲν δὴ τούτων τῶν
[10, 53]	ἁπτόμενοί τε καματηρῶν σωμάτων καὶ	συνδιαιτώμενοι	τὰς αὐτὰς ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον,
[10, 11]	λέγοντας ὑγιαίνειν φήσειεν, ἀλλ´ οὐχὶ	συνδιεφθάρθαι	καὶ κοινωνεῖν τῆς συνωμοσίας, ἔπειτα
[10, 9]	ὄψεις ποιήσαντες ἀνίστανται. πολλοῦ δὲ	συνδραμόντος	ὄχλου καὶ μέγα τι κακὸν
[10, 32]	δυνηθεῖεν ἀπολαμβάνοντες. εἰσὶ δ´ οἳ	σύνδυο	καὶ σύντρεις καὶ ἔτι πλείους
[10, 23]	φέρουσαν ὁδόν. ἐκ δὲ τούτου	συνεβεβήκει	τοῖς Ῥωμαίοις οὐχ ὃν ἐβούλοντο
[10, 42]	πεπονθόσι τὴν συμφοράν· ὅπερ καὶ	συνέβη.	ἁλόντων γὰρ τῶν ἀνδρῶν ἐρήμους
[10, 15]	ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου ἀρχῆς.	~Συνέβη	δὲ αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν ὧν
[10, 53]	τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ δὲ τούτου	συνέβη	καὶ τὴν χώραν ἀγεώργητον ἀφεθεῖσαν
[10, 37]	καὶ τούτων δώδεκά ἐστιν, ἃ	συνέβη	μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ,
[10, 36]	τε στρατοπεδάρχην τοῦ τάγματος ἡμῶν	συνέβη	πεσεῖν καὶ τὸν ἀετὸν ὑπὸ
[10, 23]	οἷς πλεονεκτήσειν ἔμελλεν· ὅπερ καὶ	συνέβη.	φυλάξας γὰρ αὐλῶνα περικλειόμενον ὄρεσιν,
[10, 15]	τελέως τοῖς πατρικίοις, εἶξαί τε	συνεβούλευε	τῷ καιρῷ καὶ πρὸς μὲν
[10, 7]	ἀνθρώπων μᾶλλον ἠγάπησα. οὗτός μοι	συνεδείπνει	παρὰ φίλῳ, καὶ μετὰ ταῦτ´
[10, 13]	ὑμᾶς εἰδότων, ἢ πῶς τἀνθάδε	συνεδρευόμενα	ἐπισταμένων; τί ἀναβάλλεσθε καὶ μετὰ
[10, 13]	τὸν μεταξὺ χρόνον ὃν ἑωρᾶτε	συνεδρεύοντας	αὐτούς, οὗτος ὁ δόλος ὑπ´
[10, 34]	ἔτυχον γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν τούτων	συνεδρεύοντες	καὶ παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς
[10, 57]	κοινῷ μετὰ τῶν ἀρίστων ἀνδρῶν	συνεδρεύοντες	καὶ τὴν ἀκριβεστάτην ποιούμενοι τῆς
[10, 12]	ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´ ἐλθόντες ἐπὶ τὸ	συνέδριον	ἀγανακτῶμέν τε καὶ σχετλιάζωμεν καὶ
[10, 42]	πατρικίων τοῖς παραληφθεῖσιν εἰς τὸ	συνέδριον	ἔτυχον δ´ οἱ κράτιστοι παρακληθέντες
[10, 12]	πολλή τις ἔκπληξις κατέσχε τὸ	συνέδριον	καὶ ἀμηχανία· διελογίζοντό τε καὶ
[10, 40]	οἱ δὲ ὕπατοι συναγαγόντες ἰδιωτικὸν	συνέδριον	πατρικίων τῶν ἀνδρειοτάτων τε καὶ
[10, 10]	τῶν εἰς τόδε συλλεγομένων τὸ	συνέδριον	πρεσβυτέρων, τὸ δὲ πλεῖστον ἐκ
[10, 26]	βουλῇ πολιτεία καὶ παρακρουσαμένη τὸ	συνέδριον,	τὴν μὲν τότε κατέχουσαν στάσιν
[10, 30]	καὶ μετὰ ταῦτα συναγαγόντων τὸ	συνέδριον	τῶν ὑπάτων παρελθὼν καὶ τὰ
[10, 55]	πάντων κατὰ πλῆθος ἐπὶ τὸ	συνέδριον	ὠσαμένων, ἀναγκασθεὶς ὁ Σήστιος τὴν
[10, 58]	ἰδίᾳ δὲ οἱ πρωτεύοντες τοῦ	συνεδρίου	γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι τὴν ἀρχὴν
[10, 20]	ἔτι ποιεῖσθαι τοῖς ἐκ τοῦ	συνεδρίου	ἐδόκει, ἀλλὰ πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ
[10, 11]	βουλῇ συστάντες πράττωσι τὴν τοῦ	συνεδρίου	κατάλυσιν, ὅτι τὴν περὶ τῶν
[10, 31]	τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ τοῦ	συνεδρίου	παραιτουμένοις τὸν ἄνδρα ἀφῆκαν, τόν
[10, 3]	οἱ φαυλότατοι τῶν ἐκ τοῦ	συνεδρίου,	πρεσβύτεροι καὶ νέοι, κατήγοροι τοῦ
[10, 17]	ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ προεστηκότες τοῦ	συνεδρίου	συνέθεντο κατὰ σφᾶς αὐτούς, ὅτῳ
[10, 15]	τοῖς πλείοσι τῶν ἐν τῷ	συνεδρίῳ	τὰ κράτιστα ἐδόκει λέγειν, προελθὼν
[10, 54]	μετ´ ἐκείνων {ἔλεγον} ἀνοίσειν τῷ	συνεδρίῳ	τὴν περὶ τῶν νομοθετῶν διάγνωσιν.
[10, 2]	συναχθέντες εἰς τὸ βουλευτήριον οἱ	σύνεδροι	παρόντων καὶ τῶν δημάρχων ὑπὲρ
[10, 17]	βουλευμάτων οἱ προεστηκότες τοῦ συνεδρίου	συνέθεντο	κατὰ σφᾶς αὐτούς, ὅτῳ παραδώσουσι
[10, 11]	τε καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας ἡμῖν	συνεισπράξαντας	παρὰ τῶν ταῦτα βουλευσαμένων τὰς
[10, 57]	εἶχεν ἐξουσίας, ὃς βουλήν τε	συνεκάλει	καὶ δόγματα ἐπεκύρου καὶ τἆλλα
[10, 28]	ὕπατοι τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν	συνεκάλουν.	συνελθόντος δ´ ὡς ἐπὶ καινοῖς
[10, 16]	τῇ πόλει τότε ἀρχήν· καὶ	συνεκινδύνευον	οὗτοι τῷ Οὐαλερίῳ μόνοι καὶ
[10, 31]	Ἰκίλλιος καὶ οἱ συνάρχοντες αὐτοῦ,	συνέλαβον	τὸν ῥαβδοῦχον καὶ ἀπῆγον ὡς
[10, 12]	καὶ ἀμηχανία· διελογίζοντό τε καὶ	συνελάλουν	ἀλλήλοις, ὡς χαλεπὸν ἑκάτερον ἦν,
[10, 26]	εἰσέφερον, ὅ τε δῆμος αὐτοῖς	συνελάμβανε	πολλοὺς κατὰ τῆς βουλῆς καὶ
[10, 52]	τοῦ Ῥωμιλίου οἵ τε ὕπατοι	συνελαμβάνοντο	τῆς γνώμης ἀμφότεροι πολλὰ καὶ
[10, 38]	δ´ αὐτῶν ἰδίαν, ὥσπερ οὐ	συνελευθερωθέντες	ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν,
[10, 15]	λοιπὸν χρόνον ἐν ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι,	συνελευθερῶμεν	αὐτοῖς τὴν πατρίδα· εἰ δὲ
[10, 40]	κωλύεσθαι πρὸς αὐτῶν εἰς ἓν	συνελθεῖν.	ἐδόκει ταῦτα κράτιστα εἶναι, καὶ
[10, 60]	δοκεῖν ἕτερον ἢ τὸ μὴ	συνελθεῖν	εἰς ὁμόνοιαν τὰ ἔθνη γάμων
[10, 32]	ἱερόν. κυρωθέντος δὲ τοῦ νόμου	συνελθόντες	οἱ δημοτικοὶ τά τε οἰκόπεδα
[10, 28]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλουν.	συνελθόντος	δ´ ὡς ἐπὶ καινοῖς ἀκούσμασι
[10, 43]	τῶν ἀπειθούντων· ἔπραξαν δ´ οὐθέν.	συνελθοῦσα	γὰρ ἡ βουλὴ γνώμην ἀπεδείξατο,
[10, 8]	πατὴρ ἠξίου· καὶ ἡ βουλὴ	συνελθοῦσα	ἐψηφίσατο χρήμασι διεγγυηθὲν ἐλεύθερον εἶναι
[10, 37]	τῶν ὑπάτων ἔλαβον· ἵνα δὲ	συνελὼν	εἴπω, μάχας μὲν ἐν τοῖς
[10, 16]	οὗτοι τῷ Οὐαλερίῳ μόνοι καὶ	συνεξεῖλον	τὰ φρούρια πᾶσαν εὔνοιαν καὶ
[10, 16]	πληθούσης προβόλων ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων, ἔνθα	συνεξισωθήσεσθαι	ἔμελλε τῷ πολλῷ τὸ ὀλίγον·
[10, 49]	καὶ πάντες τοῦτο ἴσασιν· ἀλλὰ	συνεξιὼν	ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ τῆς
[10, 6]	πολέμοις ἀριστείας· καὶ ὑμῶν ὅσοι	συνεπαθεῖτε	ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ σκοπεῖτε,
[10, 16]	τὸ ἀντίπαλον ἅπαν ὡς ὁμοῦ	συνεπιθησόμενον	σφίσιν ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ δὲ τὰ
[10, 59]	τοὺς μῆνας κατὰ σελήνην, καὶ	συνέπιπτεν	εἰς τὰς εἰδοὺς ἡ πανσέληνος·
[10, 2]	καὶ πάντα ὅσα τούτοις ὅμοια	συνέπιπτεν,	εὑρίσκετο καὶ πάλαι ποτὲ γεγονότα
[10, 16]	ἐπὶ τὰς ἱερὰς ἐτάττοντο σημείας	συνεπιρρέοντος	καὶ τοῦ κατ´ ἀγροὺς διατρίβοντος
[10, 6]	εἰ δὲ συνῄδεις τε καὶ	συνέπραττες	οἷς προεπηλάκιζε τὴν τῶν πενήτων
[10, 55]	δόξαντα τῇ βουλῇ, ἀλλὰ καὶ	συνεργήσουσι	καὶ πολλὴν εἴσονται χάριν. ἐὰν
[10, 14]	ὅλην τὴν πόλιν ἡσυχία, ἣν	συνεργὸν	λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς ἄνδρας κατὰ
[10, 16]	κάτω ῥιπτουμένων ὀξεῖαι καὶ καρτεραὶ	συνεργούντων	τοῖς βλήμασι καὶ τῶν ἰδίων
[10, 16]	τῆς ἐκκλησίας περὶ δείλην ὀψίαν	συνέρρεον	ἐπὶ τοὺς ἀποδειχθέντας ἕκαστοι τόπους,
[10, 48]	δῆμον· ἦν δὲ παλαίτερον ἔτι	συνερρυηκὼς	ἐκ τῶν ἀγρῶν ὁ χερνήτης
[10, 20]	τοὺς ἑξακισχιλίους ὁπλισμῷ τ´ εὐζώνῳ	συνεσταλμένοι	καὶ ἐν νυκτὶ ποιησάμενοι τὴν
[10, 31]	τοῖς δημάρχοις πρὸς τοὺς ὑπάτους	συνέστη	πάλιν, ἐξ ὧν ἔσχον οἱ
[10, 15]	ποτ´ ἦν ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα	συνέτρεχον,	οἱ μὲν ἐπὶ τὰ μετέωρα
[10, 2]	γῆς τε μυκήματα καὶ τρόμοι	συνεχεῖς	ἐγίνοντο, μορφαί τ´ εἰδώλων ἄλλοτ´
[10, 2]	βουλαί τε πολλαὶ καὶ ἐκκλησίαι	συνεχεῖς	ἐγίνοντο πεῖραί τε παντοῖαι ταῖς
[10, 33]	προσειληφέναι χεῖρα ἀξιόμαχον ἐκκλησίας τε	συνεχεῖς	ἐποιοῦντο καὶ τοὺς ὑπηρέτας κακῶς
[10, 24]	καὶ τῶν Ῥωμαίων διὰ τοὺς	συνεχεῖς	πολέμους ἀναφερόντων τὸν πόνον τῶν
[10, 24]	σπάνει, αὐτός τε προσβολὰς ἐποιεῖτο	συνεχεῖς	πρὸς τὸν χάρακα τῶν Αἰκανῶν
[10, 32]	οὓς οὔτε ἄρχοντι οὔτ´ ἰδιώτῃ	συνεχωρεῖτο	πράττειν οὐδὲν ἐναντίον δημάρχῳ, καὶ
[10, 27]	οἱ μὲν ὕπατοι τὴν βουλὴν	συνήγαγον,	ὡς περὶ τῶν ὅλων ἔσχατον
[10, 9]	ἐν ὅσῳ δὲ ἡ βουλὴ	συνήγετο	χρόνῳ, πολλοὶ καὶ παντοδαποὶ λόγοι
[10, 60]	λοιπὸν αὐτῶν ἄρχειν, ἑταιρίαν ἕκαστοι	συνῆγον	ἐπιλεγόμενοι τοὺς θρασυτάτους τῶν νέων
[10, 33]	τινες ἐγίνοντο καὶ χειρῶν ἐπιβολαί.	συνηγωνίζετο	δὲ τοῖς μὲν ὑπάτοις ἡ
[10, 58]	τὸν φθόνον τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις	συνηγωνίζετο	φανερῶς. ἀποδείκνυταί τε πάλιν ἐν
[10, 6]	δίκαιος ἂν εἴης· εἰ δὲ	συνῄδεις	τε καὶ συνέπραττες οἷς προεπηλάκιζε
[10, 9]	ἑωθινοῦ καθεζόμενοι δι´ ὅλης ἡμέρας	συνήδρευον	ἐν τῷ φανερῷ, μεταδιδόντες οὐθενὶ
[10, 46]	ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο χρόνῳ,	συνῄεσαν	αἵ τε τῶν Ῥωμαίων καὶ
[10, 45]	ἀποκρινάμενος καὶ δακρύσας τούς τε	συνήθεις	ἅπαντας ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους
[10, 14]	ἐπιχειρήσεως ἀφηγησάμενος, ἐπειδὴ κἀκείνοις ἐδόκει	συνήθροιζε	τοὺς πελάτας καὶ τῶν θεραπόντων
[10, 2]	φιλονεικίας ἀναστήσεται τῇ πόλει συμφορά.	συνήπτετο	δὲ τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς καὶ
[10, 20]	τῇ πολιορκίᾳ τοῦ Καπιτωλίου μόνοι	συνήραντο	τοῦ πολέμου. ἄνδρας μὲν οὐ
[10, 22]	τε πολλοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν	συνήρπασε	καὶ βοσκήματα, ὅσα κατέλαβε, καὶ
[10, 4]	νόμους εἰσηγεῖσθαι καὶ τούτους ἀπροβουλεύτους.	συνθήκας	γὰρ εἶναι κοινὰς πόλεων τοὺς
[10, 22]	ὅτε τὰς πρὸς ὑμᾶς ἐποιούμεθα	συνθήκας.	εἰ μὲν οὖν τῶν ὑμετέρων
[10, 35]	πρὸς τοὺς πατρικίους, ἐπειδὴ τὰς	συνθήκας	ἔλυσαν ἐκεῖνοι τὰς γενομένας αὐτοῖς
[10, 21]	Αἰκανοὺς πρεσβευσαμένους ὑπὲρ εἰρήνης ἐποιήσατο	συνθήκας	περὶ καταλύσεως τοῦ πολέμου, ἐν
[10, 59]	ὅρκια τεμόντες ἀπόρρητα τῷ πλήθει	συνθήκας	σφίσιν αὐτοῖς ἔθεντο περὶ μηδενὸς
[10, 44]	Ῥωμιλίῳ προσήκουσα, καὶ ὁ τὸ	σύνθημα	διδοὺς καὶ εἰς τάξιν καθιστὰς
[10, 33]	εἰρήνην δὲ ἀγούσῃ στασιάζειν. τοῦτο	συνιδόντες	ἅπαντες οἱ τὰς ὑπάτους ἀρχὰς
[10, 12]	τοῦ δήμου μηκέθ´ ὁμοίως συναγωνιζομένου.	συνιδόντες	δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως ἂν
[10, 32]	καὶ σύντρεις καὶ ἔτι πλείους	συνιόντες	οἰκίαν κατεσκευάζοντο μίαν ἑτέρων μὲν
[10, 11]	καὶ μιαρὸν ἐπὶ τῷ δήμῳ	συνιστάμενον;	καὶ τίς ἂν τοὺς ταῦτα
[10, 12]	δή τινα λογισμὸν ἦλθον· αἰτιασώμεθα	συνίστασθαί	τινας ἐκ τῶν ἐπιφανῶν ἐπὶ
[10, 7]	Οὐολούσκιον καὶ λέγειν ἐκέλευσεν, ἃ	σύνοιδε	τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ γενομένης
[10, 53]	τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ τοῦ Ῥώμης	συνοικισμοῦ,	Ποπλίου Ὁρατίου καὶ Σέξτου Κοιντιλίου
[10, 32]	εἰς πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα	συνοίσει	τῇ πόλει, μάλιστα δὲ εἰς
[10, 51]	τἆλλα, ὅπως ἂν αὐτῇ φαίνηται	συνοίσειν,	στασιάζειν δὲ μηκέτι πρὸς τὸ
[10, 15]	πατρικίους ἑαυτῶν σώμασι καὶ τῶν	συνόντων	αὐτοῖς πελατῶν ὁπλισαμένους, καὶ εἴ
[10, 13]	παραινῶ τούσδε τοὺς ἄνδρας ὡς	συνταράττοντας	τὴν πόλιν καὶ μεγάλων ἐκφέροντας
[10, 58]	ἐφαίνετο, ὡς ἂν ἐξ ὀλίγου	συντεθεῖσα	χρόνου, καὶ ἐπὶ τοῖς ἤδη
[10, 42]	τὰς κατὰ τῶν ἀνδρῶν ἔδει	συντελεῖσθαι	δίκας. τοῖς δ´ ὑπάτοις καὶ
[10, 13]	ἐπιτηδειότερος τοῖς λόγοις, νυνὶ δὲ	συντεμῶ	τὸν λόγον καὶ παύσομαι τὰ
[10, 21]	ποιησάμενος δὲ δι´ ὅλης νυκτὸς	σύντονον	ὁδὸν ὑπ´ αὐτὸν τὸν ὄρθρον
[10, 23]	ἱππεῦσιν εἰς τὴν Ῥώμην ἐλαύνει	συντόνῳ	χρησάμενος ἱππασίᾳ· εἰσελθὼν δ´ εἰς
[10, 32]	εἰσὶ δ´ οἳ σύνδυο καὶ	σύντρεις	καὶ ἔτι πλείους συνιόντες οἰκίαν
[10, 10]	ἐνδεικνυμένων, οὓς ὕστερον ἀκούσεσθε, καὶ	συντρέχει	τε καὶ συνᾴδει τοῖς ἔξωθεν
[10, 54]	ἐκκλησίαις δεόμενοι, τὰ δὲ καταμόνας	συντυγχάνοντες·	καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς ἄνδρας
[10, 30]	τῶν ἱππέων τῶν ἐπὶ τῇ	συνωμοσίᾳ	διαβαλλομένων ἐξέτασιν, καὶ μακρὸν διεξελθὼν
[10, 10]	ἀπαγγεῖλαι διέγνωμεν αὐτά. ἴστε δὴ	συνωμοσίαν	ἐπὶ τῷ δήμῳ γεγενημένην ὑπ´
[10, 13]	βουλή, μηνύματα οὐ κατὰ τούτων	συνωμοσίας,	ἀλλὰ καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ
[10, 11]	οὐχὶ συνδιεφθάρθαι καὶ κοινωνεῖν τῆς	συνωμοσίας,	ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν δεδιότας, ἵνα
[10, 12]	ὑπολάβωσιν οὗτοι κοινωνὸν εἶναι τῆς	συνωμοσίας,	ἣν ἐφ´ ὑμῖν καὶ τῷ
[10, 34]	ὑπάτων καὶ τῆς περὶ αὐτοὺς	συνωμοσίας	οὐ μόνον εἰς τὴν ἐξουσίαν,
[10, 11]	παρὰ τῶν ἀρξάντων τῆς ἀθεμίτου	συνωμοσίας.	πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν ὑμᾶς,
[10, 31]	ἀναιρεθῇ. τοῦτο δὴ φυλάττοντες τὸ	συνωμόσιον	εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν φύλακα τῆς
[10, 54]	χωρίων, ὁ μὲν πλείων δημοσίᾳ	συνωνηθείς,	ὁ δέ τις καὶ ὑπ´
[10, 33]	δ´ ἑξῆς ἡμέραις πλείονος ὄχλου	συρρέοντος	εἰς τὴν πόλιν ἐκ τῶν
[10, 26]	ὅσα δύναμις ἦν αὐτοῖς φέρειν	συσκευασάμενοι	κατὰ σπουδήν, πρὶν ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι
[10, 16]	ὀρθίους βιαζομένοις σκοπάς. οὐ γὰρ	συστάδην	μαχομένους ἔδει τὸ εὔτολμον καὶ
[10, 11]	τοῖς ὑπάτοις καὶ τῇ βουλῇ	συστάντες	πράττωσι τὴν τοῦ συνεδρίου κατάλυσιν,
[10, 1]	ὁ δῆμος ἐπὶ τῇ βουλῇ	συστὰς	ἐξεργάσηται. ἐταράττετο γὰρ αὖθις ὑπὸ
[10, 57]	ἡγεμόνι προσῆκεν· οἱ δ´ ἄλλοι	συστέλλοντες	ἐπὶ τὸ δημοτικώτερον τὸ τῆς
[10, 49]	τὸν ἑαυτοῦ θεῖον, πρεσβευτὴν τότε	συστρατευόμενον,	παρακαλέσας ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς ὑπάτους,
[10, 49]	αὐτῶν μάρτυρας τοὺς ἐπιφανεστάτους τῶν	συστρατευσαμένων	οὐ δημοτικούς, ἀλλὰ καὶ πατρικίους·
[10, 45]	εὐγενῶς ἀποθανεῖν. ὑμᾶς δ´, ὦ	συστρατιῶται,	μάρτυρας ἀξιῶ γενέσθαι μοι πρὸς
[10, 40]	κατὰ πολλὰ τῆς ἀγορᾶς μέρη	συστρέψαντας	ἑαυτοὺς διαστῆναι, ὥστε διειλῆφθαι τὸ
[10, 9]	αὐτοῖς ὑπὸ τῶν δημάρχων κατὰ	συστροφὰς	λαλούντων, τῶν δέ, ἃ μάλιστα
[10, 3]	καὶ τοῦτ´ ἐφ´ ἡμέρας ἐγίνετο	συχνάς.	ἔπειτα οἱ δήμαρχοι δυσχεραίνοντες ἐπὶ
[10, 52]	διεξιόντες, καὶ τῶν ἄλλων βουλευτῶν	συχνοί,	καὶ ἐγένοντο πλείους οἱ ταύτῃ
[10, 60]	καὶ ἐκ τῶν πατρικίων εὑρεθῆναι	συχνοὺς	ἔχοντάς τι καὶ ἐπὶ πλούτῳ
[10, 17]	προεστηκότες τοῦ συνεδρίου συνέθεντο κατὰ	σφᾶς	αὐτούς, ὅτῳ παραδώσουσι τὴν ἀρχήν.
[10, 3]	τῆς ταραχῆς. οἱ δὲ δήμαρχοι	σφᾶς	μὲν αὐτοὺς οὐδὲν ἔλεγον ἀνάξιον
[10, 1]	ἐπὶ τιμωρίας ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων	σφᾶς	τε αὐτοὺς καὶ τοὺς συμμάχους
[10, 12]	ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου, καὶ	σφάττειν	διεγνωκέναι τοὺς παρέχοντας αὐτῷ τὸ
[10, 16]	ζῶντες ἑάλωσαν, οἱ δὲ πλείους	σφάττοντες	ἑαυτοὺς ἢ κατὰ τῶν κρημνῶν
[10, 16]	ἀσφάλτου καὶ πίσσης πεπυρωμένης ἀγγεῖα	σφενδόναις	ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν λόφον·
[10, 43]	κατηγορήσας ἐν τῷ δήμῳ τῶν	σφετερισαμένων	τὴν δημοσίαν γῆν, σπεῖραν ἐπαγόμενος
[10, 37]	οὕτω δίκαιον οὐδὲ πολιτικὸν ὀλίγους	σφετερίσασθαι	τὰ κοινά, οὐ μὴν ἀλλ´
[10, 46]	φυγῆς καὶ τῆς κραυγῆς τῶν	σφετέρων	αἰσθόμενοι καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[10, 24]	κακόν, ἀντιπαρασχεῖν ἑαυτῷ πόλιν τῶν	σφετέρων,	Κορβιῶνα, τὰ ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας
[10, 15]	τοὺς ἐπὶ τοιούτων καιρῶν μνησικακοῦντας	σφίσι	παρακαλεῖν. ὁ δ´ ἕτερος τῶν
[10, 49]	ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς ὑπάτους, ἀξιῶν	σφίσι	ταύτην δοθῆναι τὴν χάριν· ἀντιλεγόντων
[10, 46]	μετ´ οὐ πολὺ κατὰ νώτου	σφίσι	τοὺς πολεμίους ἐπιόντας ὁρῶντες, οὐκέτι
[10, 57]	Ἑλληνικῶν νόμων καὶ τῶν παρὰ	σφίσιν	αὐτοῖς ἀγράφων ἐθισμῶν προὔθηκαν ἐν
[10, 59]	τεμόντες ἀπόρρητα τῷ πλήθει συνθήκας	σφίσιν	αὐτοῖς ἔθεντο περὶ μηδενὸς ἀλλήλοις
[10, 60]	τοὺς θρασυτάτους τῶν νέων καὶ	σφίσιν	αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τὸ μὲν οὖν
[10, 53]	τι ὑπῆν ὡς τοῦ θεοῦ	σφίσιν	ἐπικουρήσοντος, ἅπαντες ἐπί τε θυσίας
[10, 16]	ἀντίπαλον ἅπαν ὡς ὁμοῦ συνεπιθησόμενον	σφίσιν	ἐφοβοῦντο· Οὐαλερίῳ δὲ τὰ φρούρια
[10, 40]	ἐδίδασκον αὐτούς, ὡς κωλυτέος εἴη	σφίσιν	ὁ νόμος, λόγοις μὲν πρῶτον,
[10, 9]	γράμματα καὶ ταῦτα παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι	σφίσιν	ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος καθημένοις ἐν
[10, 53]	καὶ τὴν Σαβίνων γῆν, καὶ	σφόδρα	ἐκάκωσε τοὺς ἀνθρώπους. ἐκ δὲ
[10, 30]	τῆς βουλῆς τιμὰς καταλύσουσι. καὶ	σφόδρα	ἐκίνησε τοὺς πολλοὺς ὁ λόγος.
[10, 20]	φυλάττοντες τὴν ἄκραν· ἔστι δὲ	σφόδρα	ἐχυρὰ καὶ οὐ πολλῆς δεομένη
[10, 16]	ὑποψία γὰρ ἅπαντας κατεῖχε μεγάλης	σφόδρα	κινήσεως, καὶ τὸ ἀντίπαλον ἅπαν
[10, 15]	τοὺς ἀναπεπταμένους αὐτῆς τόπους πολλοὺς	σφόδρα	ὄντας, οἱ δ´ εἰς τὰ
[10, 38]	οὐδ´ ἡγοῦνται κοινὴν οἰκεῖν πόλιν,	σφῶν	δ´ αὐτῶν ἰδίαν, ὥσπερ οὐ
[10, 46]	ἄγων ἐπὶ τὸν κρατηθέντα ὑπὸ	σφῶν	χάρακα ἀνέστρεφε μεγάλης χαρᾶς καὶ
[10, 12]	τὸ συνέδριον ἀγανακτῶμέν τε καὶ	σχετλιάζωμεν	καὶ τοῦ ζητεῖν τὰ προσηγγελμένα
[10, 29]	οὓς ἀεὶ πατέρας ἐκαλεῖτε; ὦ	σχέτλιοι	ὑμεῖς καὶ οὐδὲ πολῖται ταύτης
[10, 7]	ἔξεστί μοι τὸ τοῦ μάρτυρος	σχῆμα,	ἐπειδὴ οὐ τὸ τοῦ κατηγόρου,
[10, 59]	τὸ δημοτικὸν ἐκεῖνο καὶ μέτριον	σχῆμα	τῆς ἡγεμονίας οὐδὲ διαμειβομένους τὰ
[10, 17]	εἰς σποράν, αὐτὸς ἀκολουθῶν τοῖς	σχίζουσι	τὴν νειὸν βοιδίοις ἀχίτων, περιζωμάτιον
[10, 17]	τῆς πόλεως ἀξίωμα καὶ τὸ	σώζειν	τὴν πρὸς ἐκείνους τοὺς ἄνδρας
[10, 28]	τὰ ὅπλα μετὰ τῶν βουλομένων	σώζεσθαι	τὴν πατρίδα χωρήσομεν ἐπὶ τὸν
[10, 10]	δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´ ἧς ἀεὶ	σωζόμεθα	κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα τὰ κεκρυμμένα
[10, 47]	τὰς ψυχὰς καὶ τὰ ὅπλα	σώζοντες	ἥκομεν, ἄλλο δὲ οὐδὲν τῶν
[10, 37]	πολιτικούς, οἷς ἀνέδησάν με οἱ	σωθέντες	ἐν ταῖς μάχαις ὑπ´ ἐμοῦ,
[10, 45]	στρατευσάμενος καὶ κατατετρωμένος ὅλον τὸ	σῶμα,	ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθες, ἄπιθι μήτε
[10, 8]	χρήμασι διεγγυηθὲν ἐλεύθερον εἶναι τὸ	σῶμα	μέχρι δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς
[10, 37]	μόνος, καὶ κατατετρωμένος ὅλον τὸ	σῶμα,	ὁ συγκατακτησάμενος τῇ πατρίδι πολλὴν
[10, 15]	αὐτοὺς ἔφη τοὺς πατρικίους ἑαυτῶν	σώμασι	καὶ τῶν συνόντων αὐτοῖς πελατῶν
[10, 53]	πνεύματος ἀποφορὰ ταχείας ἔφερε τοῖς	σώμασι	τὰς τροπάς, πίνεσθαί τε οὐκέτι
[10, 24]	ἔφη σπένδεσθαι καὶ διδόναι τοῖς	σώμασι	τὴν ἄδειαν τά τε ὅπλα
[10, 20]	ὁμολογίαν παραδοῦναι τὸ φρούριον, τοῖς	σώμασιν	αὐτοῖς ἄδειαν αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν
[10, 25]	μεγάλην ἔφη δεδωκέναι δωρεὰν τὰ	σώματα	αὐτῶν ἐκ θανάτου ῥυσάμενος. ταῦτα
[10, 33]	νόμων τιμωρίαις εἴς τε τὰ	σώματα	καὶ τὰς οὐσίας αὐτῶν πικρῶς
[10, 24]	τὰς ὁμολογίας παρέδοσαν, τὰ ἐλεύθερα	σώματα	μόνον ἐξελθεῖν αἰτησάμενοι, περὶ ὧν
[10, 34]	εἰς τὰ τῶν δημάρχων πλημμελῆσαι	σώματα,	παραγενομένους εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀπομόσαι,
[10, 34]	χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς ὑπάτων	σώματα	παρανομεῖν, τὸ μὲν πρῶτον ὑπηρέταις
[10, 21]	τὰ χρήματα ὠφελεῖσθαι καὶ τὰ	σώματα	πλὴν ὅσα Τυσκλάνων ἦν, οὐ
[10, 34]	ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ	σώματα	προπηλακισθέντες. ἠξίουν τε δυεῖν θάτερον
[10, 35]	τοὺς ὑβρίσαντας τὰ τῶν δημάρχων	σώματα.	τοῖς δὲ χαριεστέροις οὐδέτερον τούτων
[10, 16]	Ἑρδώνιος ἦν γὰρ καὶ ῥώμῃ	σώματος	διάφορος καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος
[10, 8]	φιλοτιμίας καὶ ζητήσεως ὑπὲρ τοῦ	σώματος,	εἴτ´ ἐν δεσμοῖς αὐτὸ δεῖ
[10, 15]	τῷ παρηκμακότι ἦσαν καὶ ῥώμης	σώματος	ἐν τῷ ἀδυνάτῳ, τὰ τέγη
[10, 8]	ὄντας ἐπράξαντο τὰ περὶ τοῦ	σώματος	τῆς ἀποκαταστάσεως ὁμολογηθέντα χρήματα. Καίσων
[10, 53]	τὰς ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων γὰρ τῶν	σωμάτων	βαρεῖα καὶ δυσώδης προσπίπτουσα καὶ
[10, 16]	πολιορκουμένους τῶν βελῶν καὶ τῶν	σωμάτων	ἐξαδυνατούντων τρίτῃ τὰ φρούρια ἐξεπολιόρκησαν
[10, 26]	αὐτῶν καὶ τὰ γηραιὰ τῶν	σωμάτων	ἠνδραποδίσαντο, καὶ τῶν χρημάτων ὅσα
[10, 53]	βουλόμενοι συμφοραῖς ἁπτόμενοί τε καματηρῶν	σωμάτων	καὶ συνδιαιτώμενοι τὰς αὐτὰς ἐκείνοις
[10, 6]	ὡς ἅπαντες ἴσμεν, τῶν μὲν	σῶν	ὑπερεῖδεν ἐπιτηδευμάτων, τυραννικὴν δὲ αὐθάδειαν
[10, 25]	παρέλαβε τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν τε	σώσας	φίλιον καὶ πολεμίων δύναμιν ἀκμάζουσαν
[10, 46]	δόξαν ἐπιφανεστάτην ἐξενεγκάμενοι, πατέρα καὶ	σωτῆρα	καὶ θεὸν καὶ πάντα τὰ
[10, 43]	βουλομένοις μετέχειν τῆς στρατείας ἐπὶ	σωτηρίᾳ	τῆς πατρίδος γινομένης ὅσια εἶναι
[10, 28]	ἐνέστηκε δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ	σωτηρίᾳ	τῆς πόλεως, οὔτοι τό γ´
[10, 42]	ἵνα μὴ τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται	σωτηρίας	αἴτιον, ἀλλὰ τὰς οὐσίας αὐτῶν
[10, 2]	δημάρχων ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ	σωτηρίας	τῆς πόλεως ἐσκόπουν. ~Τὸ μὲν
[10, 5]	λοιποὺς τῶν νέων καὶ προσαναγκάσοντες	σωφρονεῖν.	γνόντες δὲ ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι
[10, 17]	πόλεως προεστηκότες, ὡς αὐτουργοὶ καὶ	σώφρονες	καὶ πενίαν δικαίαν οὐ βαρυνόμενοι
[10, 51]	δημοτικόν, ἐπεὶ δὲ τοῖς ἐμαυτοῦ	σωφρονισθεὶς	κακοῖς μετὰ μεγάλων μισθῶν ἔμαθον,
[10, 8]	ἐπαύσατο ἡ τῶν νέων φιλοτιμία	σωφρονισθεῖσα	τῇ Καίσωνος συμφορᾷ, πολὺ δὲ
[10, 57]	πόλει μιᾶς διοικούσης ἅπαντα ἡγεμονίας	σώφρονος,	ἧς ἀρχηγὸς Ἄππιος εἶναι ἐδόκει.