Livre, Chap.
[10, 7]	νόμος δίδωσί μοι, παρὰ τούτου	λαβεῖν	δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν πεπονθώς·
[10, 25]	δεομένης γῆν τε ὅσην ἐβούλετο	λαβεῖν	ἐκ τῆς δορικτήτου καὶ ἀνδράποδα
[10, 37]	δώδεκά ἐστιν, ἃ συνέβη μοι	λαβεῖν	ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ὅτε Σαβῖνος
[10, 7]	τ´ ἦν μοι παρ´ αὐτοῦ	λαβεῖν	τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων· Λευκίου
[10, 52]	ὅ γε Ῥωμίλιος ὑπέμεινε ταύτην	λαβεῖν	τὴν χάριν, ἀλλ´ ἐπαινέσας τοὺς
[10, 58]	ταραχώδεις τινὲς ἄνθρωποι τηλικαύτης ἐξουσίας	λαβόμενοι	κακόν τι μέγα ἐργάσωνται. ἀγαπητῶς
[10, 23]	μάχην ἀνεκρούσθησαν καὶ πολλὰς πληγὰς	λαβόντες	εἰς τὸν αὐτὸν κατεκλείσθησαν χάρακα.
[10, 39]	καὶ νῦν, ὦ δημόται, φρόνημα	λαβόντες	ἐλεύθερον {καὶ} τὸν γεωμορικὸν νόμον
[10, 30]	προβούλευμα οἱ περὶ τὸν Οὐεργίνιον	λαβόντες	ἐξήνεγκαν καὶ κυρώσαντες τὸν ἐπ´
[10, 56]	δημόσια ἐπιτροπεύειν. ~Τοῦτο τὸ δόγμα	λαβόντες	οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν
[10, 42]	ἵνα τιθασώτεροι γένωνται τὸ λοιπόν,	λαβόντες	ὁποσηνοῦν παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην,
[10, 37]	κεκάρπωνται οὔτε δωρεὰν παρ´ ὑμῶν	λαβόντες	οὔτε χρημάτων πριάμενοι οὔτε ἄλλην
[10, 24]	Κορβιῶνα, τὰ ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας	λαβόντες	τὰς ἀποκρίσεις οἱ πρέσβεις τῶν
[10, 32]	δὲ βιασάμενοί τινες ἢ κλοπῇ	λαβόντες	ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς δαπάνας, ἃς
[10, 17]	ὠθοῦντες διεφθάρησαν. ~Τοῦτο τὸ τέλος	λαβόντος	τοῦ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν πολιτικὴν
[10, 7]	Λοκρητίου καὶ Τίτου Οὐετουρίου παρα–	λαβόντων	τὴν ἀρχὴν βουλόμενος αὐτὸν ἀγαγεῖν
[10, 15]	τῆς τε ἔξωθεν ἐπικουρίας οὐ	λαβούσης	χρόνον ἱκανὸν εἰς παρασκευὴν τοῦ
[10, 14]	τὴν πόλιν ἡσυχία, ἣν συνεργὸν	λαβὼν	ἐξεβίβασε τοὺς ἄνδρας κατὰ σπουδὴν
[10, 38]	πλείους ἀγωνισάμενος ἢ τραύματα πλείω	λαβὼν	ἢ στεφάνοις καὶ φαλάροις καὶ
[10, 24]	Κοίντιον ἀναδεχόμενον αὐτοῦ τὴν παρουσίαν,	λαβὼν	καὶ τὴν σὺν ἐκείνῳ δύναμιν
[10, 37]	ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν ἐξ αὐτῆς	λαβών,	οὐδ´ ὑμῶν, ὦ δημόται, τῶν
[10, 16]	ὕπατον· ὃς οὐκ ὀλίγα τραύματα	λαβὼν	οὐδ´ ὣς ἀφίστατο τῶν δεινῶν,
[10, 47]	καὶ τῆς τόλμης τὸν ἄνδρα,	λαβὼν	τὰ ὅπλα καὶ τοὺς ἄλλους
[10, 46]	ὁ Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε, παρὰ τὴν	λαγόνα	τοῦ ὄρους ἦγεν. ἔπειτα ἦν
[10, 32]	μίαν ἑτέρων μὲν τὰ κατάγεια	λαγχανόντων,	ἑτέρων δὲ τὰ ὑπερῷα. ὁ
[10, 39]	τῶν δεινῶν; οὐχὶ τυπτόμενοι καὶ	λακτιζόμενοι	καὶ πᾶσαν αἰκίαν ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν
[10, 7]	ἐβούλετο, προσδραμὼν αὐτῷ παίων καὶ	λακτίζων	καὶ πᾶσαν ἄλλην ὠμότητα καὶ
[10, 22]	τούτων λόγος, ἀλλὰ πρὸς ταύτην	λαλεῖτε	τὴν φηγόν· δείξας αὐτοῖς τινα
[10, 9]	ὑπὸ τῶν δημάρχων κατὰ συστροφὰς	λαλούντων,	τῶν δέ, ἃ μάλιστα ἐδεδοίκεσαν
[10, 46]	ἑκατέρων ἄνδρες ἐπιφανεῖς. ἔπειτα κρίσιν	λαμβάνει	ὁ πόλεμος ἐπιτελῆ. ὁ γὰρ
[10, 35]	τῶν νόμων τιμωρίας παρ´ ἐκείνων	λαμβάνειν.	εἰ μὲν οὖν ἐκείνην τὴν
[10, 23]	οὔθ´ ἵπποις χιλὸν εὔπορον ἦν	λαμβάνειν,	ὄρεσι περικλειομένου τοῦ τόπου ψιλοῖς
[10, 18]	τὰ δίκαια διδόναι τε καὶ	λαμβάνειν	παρ´ ἀλλήλων. ~Καταστάντος δὲ τοῦ
[10, 19]	τὸ δεύτερον μηδὲ ἀγαπῆσαι τηλικαύτην	λαμβάνοντα	τιμήν. κατεῖχε γὰρ αὐτὸν ἐπὶ
[10, 20]	δὲ τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν	λαμβανούσης	τῆς στρατείας ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ
[10, 35]	ἐὰν τὰ συγκεχωρημένα τοῖς νόμοις	λαμβάνωσιν,	οἳ κελεύουσιν ἢ ποινὴν τίνειν
[10, 54]	ἐπετελοῦντο δημοσίᾳ, καὶ ἀγῶνες ἐπιφανεῖς	λαμπραῖς	πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις, ἐν εὐπαθείαις
[10, 40]	κράτιστα εἶναι, καὶ πρὶν ἡμέραν	λαμπρὰν	γενέσθαι τὰ πολλὰ τῆς ἀγορᾶς
[10, 46]	πλείστους τ´ αὐτῶν διαφθείρας καὶ	λαμπρότατα	ἔργα ἀποδειξάμενος Σίκκιος ἦν, ὅς,
[10, 43]	τε ἀποχρῶσα καὶ παρασκευαῖς κεχρημένη	λαμπροτάταις.	οἱ μὲν οὖν πολέμιοι προακούσαντες,
[10, 27]	ποτε ἢ οἱ πατέρες ἐξηνέγκαντο	λαμπροτάτην,	ἢ περὶ τῶν ἐν αὐτῇ
[10, 41]	τρίτοι Κλοίλιοι, γένους τε ἀξιώσει	λαμπρότατοι	καὶ ἑταιρίαις μεγάλα δυνάμενοι πλούτῳ
[10, 38]	ὑπατείαις κεκοσμημένον, δυσὶ δὲ θριάμβοις	λαμπροτάτοις,	τοσαύτην δὲ δεινότητα περί τε
[10, 25]	εἰς τὴν Ῥώμην καὶ κατήγαγε	λαμπρότατον	ἁπάντων ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν ἡμέραις
[10, 5]	νέων καὶ τὰ πολέμια πάντων	λαμπρότατος	φύσει τε περὶ λόγους κεχρημένος
[10, 38]	αὐτῶν ἐν τοῖς ὅπλοις ἡ	λαμπρότης,	ἀλλ´ ἐν τοῖς λόγοις, οὐδὲ
[10, 37]	ἔργα. ἐπεὶ δ´ ὀνόματος ἤδη	λαμπροῦ	τυγχάνων φανερὸς ἤμην, ἅπαντας ὑπέμενον
[10, 30]	Ῥωμαίοις δύναμιν ἀπέστειλαν. ἀγωνισάμενοι δὲ	λαμπρῶς	οὐχ οἷοί τε ἐγένοντο τὴν
[10, 54]	τῇ σπάνει τῆς τροφῆς ὁ	λαὸς	χέρσου τῆς γῆς ἀφειμένης διὰ
[10, 53]	ἐνίκα στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ	Λαρίσης,	ἄρχοντος Ἀθήνησι Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων
[10, 26]	κατὰ σπουδήν, πρὶν ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι	Λατίνους,	ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ ἅμα προσαγγελλομένων
[10, 22]	ἐπὶ γὰρ τοὺς συμμάχους αὐτῶν	Λατίνους	ἐστράτευσαν, ὡς οὐ γενομένων αὐτοῖς
[10, 15]	ἡ δύναμις αὐτοῖς εἶναι δοκῇ,	Λατίνους	τε καὶ Ἕρνικας παρακαλεῖν, ἐὰν
[10, 20]	στρατείας ἕτεροι παρῆσαν ἀπὸ τοῦ	Λατίνων	ἔθνους ἀποσταλέντες, οἳ τὴν Ἀντιατῶν
[10, 20]	Τυσκλάνων, ἥ ἐστι μὲν τοῦ	Λατίνων	ἔθνους, ἀφέστηκε δὲ τῆς Ῥώμης
[10, 26]	στρατεύσαντες ἐπὶ πόλιν Ὀρτῶνα τοῦ	Λατίνων	ἔθνους ἐξ ἐφόδου καταλαμβάνονται, καὶ
[10, 26]	δὲ ἅμα προσαγγελλομένων ὑπό τε	Λατίνων	καὶ τῶν ἐκ τῆς φρουρᾶς
[10, 45]	καὶ τὰ ἐκ τῶν μονομαχιῶν	λάφυρα	καὶ πᾶσα ἡ ἄλλη βαρύτης,
[10, 21]	ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ τὰ λοιπὰ	λάφυρα	πωλεῖν· τοῖς δὲ στρατιώταις ἐσθῆτα
[10, 25]	πόλιν τὰ μὲν ἐπιφανέστατα τῶν	λαφύρων	εἰς Ῥώμην ἐκέλευσε φέρειν, τὰ
[10, 25]	ἀνδράποδα καὶ χρήματα ἐκ τῶν	λαφύρων	ἐπανορθῶσαι τὴν πενίαν πλούτῳ δικαίῳ,
[10, 32]	ἀγαπήσειν γὰρ αὐτοὺς τῆς πόλεως	λαχόντας	μέρος, ἐπειδὴ τῆς χώρας οὐκ
[10, 44]	τόποις, τὸν δὲ Σίκκιον καλέσας	λέγει·	Ἡμεῖς μέν, ὦ Σίκκιε, μαχούμεθα
[10, 11]	καὶ τοὺς προεστηκότας τοῦ δήμου	λέγειν,	ἐάν τινες ἐκ τῶν δημοτικῶν
[10, 7]	τῶν συναρχόντων Μάρκον Οὐολούσκιον καὶ	λέγειν	ἐκέλευσεν, ἃ σύνοιδε τῷ μειρακίῳ.
[10, 55]	νόσον, προὔθηκεν ὑπὲρ τῶν νόμων	λέγειν.	ἐλέχθησαν μὲν οὖν καὶ τότε
[10, 36]	τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων εἰ βουλοίμην	λέγειν,	ἐπιλίποι ἄν με ὁ τῆς
[10, 10]	οὔπω καιρὸς οἵτινές εἰσιν ὑμῖν	λέγειν.	μέλλουσι δ´ οὖν, ὡς πυνθανόμεθα,
[10, 41]	καὶ οἱ ὕπατοι παρῆσαν, καὶ	λέγειν	ὁ κῆρυξ ἐκέλευσε τὸν βουλόμενον
[10, 9]	τοὺς νέους. ἐτόλμων δέ τινες	λέγειν,	ὅτι καὶ ἐντὸς τῆς πόλεως
[10, 30]	ἁμαρτήσονται τῶν μετρίων, καὶ κελεύοντος	λέγειν	ὅτου δέονται, ὀλίγα διαλεχθεὶς τοῖς
[10, 47]	ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς ἅπαντας	λέγειν.	ὄχλου δὲ πολλοῦ συναχθέντος παρελθὼν
[10, 15]	τῷ συνεδρίῳ τὰ κράτιστα ἐδόκει	λέγειν,	προελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ
[10, 45]	ἄνιμεν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου	λέγειν	τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ ὕπατος εἶπεν·
[10, 12]	τῷ δήμῳ κακόνους, ὥστε ταῦτα	λέγειν.	τί οὖν, εἴ τις ἔροιτό
[10, 12]	καὶ ταῦτα ἐκ πολλοῦ παρασκευάσαντες	λέγεσθαι	κατὰ τὴν πόλιν, ὅταν ἤδη
[10, 9]	ὕπατον. πρῶτον μὲν κατεσκεύασαν φήμας	λέγεσθαι	κατὰ τὴν πόλιν παντοδαπάς· ἔπειτ´
[10, 29]	καὶ οὐδὲ πολῖται ταύτης ἄξιοι	λέγεσθαι	τῆς γῆς, ἣν ἔκτισαν οἱ
[10, 10]	ἐν οἷς ἐνεῖναι μέν τι	λέγεται	μέρος οὐ πολὺ καὶ τῶν
[10, 12]	ὑμῖν καὶ τῷ δήμῳ πράττεσθαι	λέγετε,	ἢ τὰ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ δεδιότα
[10, 13]	αὐτοὺς ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ´ οὐ πάλαι	λέγετε;	τίς δ´ ὁ τὰ γράμματα
[10, 22]	ἰδίων ἀδικεῖσθαί τι ἢ βλάπτεσθαι	λέγετε	ὑφ´ ἡμῶν, τὰ δίκαια ὑφέξομεν
[10, 11]	ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ τοῦ δήμου	λέγοντας	ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως ἂν πυθοίμην παρ´
[10, 41]	ἐπεκέλευόν τε καὶ ἐπεθάρρυνον τοὺς	λέγοντας,	οἱ δ´ ἐξέβαλλόν τε καὶ
[10, 11]	καὶ τίς ἂν τοὺς ταῦτα	λέγοντας	ὑγιαίνειν φήσειεν, ἀλλ´ οὐχὶ συνδιεφθάρθαι
[10, 26]	μεταξὺ Κρουστομερείας τε καὶ Φιδήνης	λέγοντες.	Αἰκανοί τε οἱ νεωστὶ καταπολεμηθέντες
[10, 54]	τὴν ἀριστοκρατίαν πρόφασιν εὐπρεπῆ προὐβάλοντο	λέγοντες	ἐν χερσὶν εἶναι τὸν τῶν
[10, 30]	πάντας ἑξῆς ζητήσειν, ὅ τι	λέγοντες	ἢ πράττοντες τὸ μὲν τοῦ
[10, 35]	καὶ ἐντιμοτάτων τὴν χάριν ἀνατιθέναι	λέγοντες.	καὶ μετὰ ταῦτα συναγαγόντες τὸν
[10, 31]	τῶν ὑπάτων, κοινὴν ἁπάντων εἶναι	λέγοντες	τὴν γνώμην, οὐ μὴν διέμεινάν
[10, 15]	χωρεῖν. Εἰ μὲν οὖν, ἔφασαν	λέγοντες,	ὑπισχνοῦνταί τε ὑμῖν οἱ πατρίκιοι
[10, 4]	τραχύτερον ἤδη αὐτῶν προσιόντες καθήπτοντο	λέγοντες,	ὡς οὐκ ἐπιτρέψουσιν αὐτοῖς νόμους
[10, 45]	βαρύτης, ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά σου	λέγοντος;	ἐν ἑνὶ γὰρ δὴ τῷδε
[10, 15]	μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα	λεγόντων	αὐτῶν καὶ τοῦ δήμου πειθομένου
[10, 9]	ταῦτα ὡς ἀπηγγελμένα τοῖς δημάρχοις	λεγόντων.	ἔφη δ´ ὁ μέν τις
[10, 43]	εἰς τὴν Ῥώμην ἀφικομένων καὶ	λεγόντων,	ὅτι δυνάμει πολλῇ πάρεισιν ἐπ´
[10, 13]	καὶ οὐκ ἐνθάδε μὲν ταῦτα	λέγω,	πρὸς δὲ τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι,
[10, 5]	οὐκ ἄξια δημοσίας ὀργῆς εἶναι	λέγων	καὶ οὐδὲ ταῦτα ἐξ ἐπιβουλῆς
[10, 51]	{ἔγωγε} ἐν εἰδόσιν {ὑμῖν} ἀκριβῶς	λέγων·	μνήμην δὲ αὐτῶν ποιοῦμαι τοῦ
[10, 47]	χρημάτων, ὧν ἐκ τῆς Τυσκλάνων	λείας	ἐπήγοντο πολλῶν πάνυ ὄντων. ὡς
[10, 57]	τῆς ἀρχῆς αὐτοῖς χρόνος ὁ	λειπόμενος	ἦν, συναγαγόντες τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν
[10, 53]	καὶ τῆς περὶ τὰ θεῖα	λειτουργίας	ἀπέστησαν. ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ
[10, 58]	ἀρχὰς καὶ ἀπολύειν αὐτὸν ἠξίου	λειτουργίας	καὶ ὀχληρᾶς καὶ ἐπιφθόνου. τελευτῶν
[10, 50]	τοῖς δημοτικοῖς φρονήσειν τε καὶ	λέξειν	τὸν ἄνδρα νεωστὶ τὴν ἐν
[10, 33]	δήμαρχοι δ´ ἦσαν οἱ περὶ	Λεύκιον	Ἰκίλλιον τὸ δεύτερον ἄρχειν ἑξῆς
[10, 17]	τῶν τὸ μέγιστον τίμημα ἐχόντων	Λεύκιον	Κοίντιον Κικιννάτον ἀποδεικνύουσιν ὕπατον, οὗ
[10, 23]	ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ταύτην	Λεύκιον	Κοίντιον Κικιννάτον. καὶ αὐτὸς μὲν
[10, 7]	ἀπεκόμισαν, τὸν μὲν ἀδελφόν μου	{Λεύκιον}	νεκρόν, ὥσπερ ἔφην, ἐμὲ δὲ
[10, 24]	ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος ἱππάρχην τ´ ἀποδείξας	Λεύκιον	Ταρκύνιον, ἄνδρα τῶν ἠμελημένων μὲν
[10, 48]	τὸν χρόνον ἀποδείξας τοῦ ἀγῶνος.	Λεύκιος	δὲ τότ´ ἀγορανομῶν, δήμαρχος δὲ
[10, 27]	πολλῶν λόγων πρῶτος ἐρωτηθεὶς γνώμην	Λεύκιος	Κοίντιος, ὁ τῷ παρελθόντι γενόμενος
[10, 16]	τε καὶ παρασκευασαμένων, οὓς ἦγε	Λεύκιος	Μαμίλιος, ἀνὴρ δραστήριος, ἔχων τὴν
[10, 54]	τοὐπιὸν ἔτος ὕπατοι μὲν ἀπεδείχθησαν	Λεύκιος	Μενήνιος καὶ Πόπλιος Σήστιος· ἡ
[10, 58]	Κορνήλιος καὶ Μάρκος Σέργιος καὶ	Λεύκιος	Μηνύκιος καὶ Τίτος Ἀντώνιος καὶ
[10, 22]	Ναύτιος τὸ δεύτερον αἱρεθεὶς καὶ	Λεύκιος	Μηνύκιος παραλαβόντες τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[10, 7]	ἀκούσατέ μου. ἀδελφὸς ἦν μοι	Λεύκιος,	ὃν ἐγὼ πάντων ἀνθρώπων μᾶλλον
[10, 36]	ὑπομένειν τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενος ἦν	Λεύκιος	Σίκκιος, Δεντάτος ἐπικαλούμενος, πολλὰς πάνυ
[10, 7]	δ´ ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου καὶ	Λευκίου	Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ὅτε
[10, 7]	λαβεῖν τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων·	Λευκίου	δὲ Λοκρητίου καὶ Τίτου Οὐετουρίου
[10, 5]	δυνάμενος Καίσων Κοίντιος ἦν, υἱὸς	Λευκίου	Κοιντίου τοῦ καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ
[10, 30]	ἀντιπράττειν παρῄνουν, ἄρχοντος τῆς γνώμης	Λευκίου	Κοιντίου, τοῦ τότε μέγιστον ἔχοντος
[10, 20]	τὴν ὑπατείαν τὸ τρίτον καὶ	Λευκίου	Κορνηλίου καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας
[10, 58]	χρὴ γενέσθαι σκοπεῖν. ~Πολλῶν δὲ	λεχθέντων	ἐνίκησεν ἡ γνώμη τῶν παραινούντων
[10, 17]	~Τοῦτο τὸ τέλος λαβόντος τοῦ	λῃστρικοῦ	πολέμου τὴν πολιτικὴν πάλιν ἀνερρίπιζον
[10, 19]	διομοσάμενος ἰσχυροὺς περὶ τοῦ μὴ	λήψεσθαι	πάλιν τὴν ὑπατείαν, πρὶν ἀποθέσθαι
[10, 39]	οὐ ζητεῖτε, ὅπως παρ´ αὐτῶν	λήψεσθε	δίκας ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν
[10, 7]	ἐπειδὴ οὐ τὸ τοῦ κατηγόρου,	λήψομαι.	ἃ δὲ πέπονθα, ὡς ὠμὰ
[10, 12]	ἀντιλέγωσιν ἡμῖν οἱ πατρίκιοι, ταύτην	ληψόμεθα	τοῦ διαβαλεῖν αὐτοὺς πρὸς τὸν
[10, 52]	τοὺς παρὰ τῶν Ἑλλήνων νόμους	ληψόμενοι,	Σπόριος Ποστόμιος καὶ Σερούιος Σολπίκιος
[10, 53]	καὶ τὴν χώραν ἀγεώργητον ἀφεθεῖσαν	λιμὸν	ἐπὶ τῷ λοιμῷ συνάψαι. ἐπὶ
[10, 23]	περιεχαράκου καὶ πολλὰς ἐλπίδας εἶχε	λιμῷ	πιεσθέντας παραδώσειν αὐτῷ τὰ ὅπλα.
[10, 54]	αὐτοὺς ἀπαλλάξειαν τρόπῳ προσκαθημένους καὶ	λιπαροῦντας,	ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ οὐκ
[10, 50]	ἀργυρικόν, ἡμιόλιον θατέρου. ~Ταῦτα δὴ	λογιζομένοις	τοῖς ἐν ἀρχῇ ὑπάτοις πολὺ
[10, 2]	συμφορά. συνήπτετο δὲ τοῖς ἀνθρωπίνοις	λογισμοῖς	καὶ τὰ θεῖα δείματα προσγενόμενα,
[10, 35]	δόντες ἑαυτοῖς χρόνον εἰς ἀμείνω	λογισμὸν	αὐτοί τε μετριώτεροι ἐγένοντο καὶ
[10, 12]	τελευτῶντες ἐπὶ τοιοῦτον δή τινα	λογισμὸν	ἦλθον· αἰτιασώμεθα συνίστασθαί τινας ἐκ
[10, 50]	συγχωρεῖν καὶ τὸ κωλύειν φέροντες	λόγοι,	ἐνίκα δ´ ἡ τὰ δημοτικώτερα
[10, 9]	συνήγετο χρόνῳ, πολλοὶ καὶ παντοδαποὶ	λόγοι	κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐγίνοντο, τῶν
[10, 55]	καὶ τότε πολλοὶ ὑπ´ ἀμφοτέρων	λόγοι	τῶν τε παραινούντων κατὰ νόμους
[10, 5]	ἀκούειν, οὔτ´ ἔργων ἀκολούθων τοῖς	λόγοις	ἀπεχόμενος. οἱ μὲν οὖν πατρίκιοι
[10, 18]	ἐπιτήδεια. τούτοις καταπληξάμενος αὐτοὺς τοῖς	λόγοις	ἐπειδὴ κοσμιωτέρους εἶδε γεγονότας καὶ
[10, 6]	οὖν δῆμος ἥδετο πάνυ τοῖς	λόγοις	καὶ χαρίζεσθαι τὸ μειράκιον τῷ
[10, 8]	πλείων ἐγένετο ἔργοις τε καὶ	λόγοις	καταγωνιζομένη τὸν νόμον· ὥστ´ οὐθὲν
[10, 40]	κωλυτέος εἴη σφίσιν ὁ νόμος,	λόγοις	μὲν πρῶτον, ἐὰν δὲ μὴ
[10, 13]	ἕτερος ἔσται καιρὸς ἐπιτηδειότερος τοῖς	λόγοις,	νυνὶ δὲ συντεμῶ τὸν λόγον
[10, 38]	ἡ λαμπρότης, ἀλλ´ ἐν τοῖς	λόγοις,	οὐδὲ κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὸ
[10, 49]	ἐποιεῖτο, πεπυσμένον ταῦτα ἐλθεῖν καὶ	λόγον	αἰτησάμενον εἰπεῖν, ὅτι τοῖς μὲν
[10, 43]	τὸν ὑπὲρ τοῦ νόμου εἰσφερόντων	λόγον	αἰφνιδίως τις ἀπαγγελεῖσα πολεμίων ἔφοδος
[10, 25]	ἐκκλησίαν καὶ περὶ τῶν πεπραγμένων	λόγον	ἀποδοὺς ἐξωμόσατο τὴν ἀρχὴν τῆς
[10, 5]	μάρτυρας. ὡς δὲ παρέδωκαν τὸν	λόγον,	αὐτὸ μὲν τὸ μειράκιον οὐχ
[10, 30]	διαβαλλομένων ἐξέτασιν, καὶ μακρὸν διεξελθὼν	λόγον	ἐδίδασκεν, ὅτι μετριώτερος μὲν ὁ
[10, 47]	ὁ δὲ δῆμος ἀκούσας τὸν	λόγον	εἰς οἶκτόν τε καὶ δάκρυα
[10, 24]	πρῶτον μὲν ἐθάρρυνε τοὺς πολίτας	λόγον	ἐν τῷ πλήθει διεξελθὼν ἐξεγεῖραι
[10, 52]	πολὺν ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς διῆλθε	λόγον	ἐπαινῶν τὴν μεταβολὴν τῆς γνώμης
[10, 40]	ἔφην καὶ κατ´ ἀρχάς, μηδὲ	λόγον	ἔτι βούλεσθαι τῶν ἀντιλεξόντων ὑπομένειν.
[10, 15]	προελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ	λόγον	εὐπρεπῆ διεξελθὼν τελευτῶν τῆς δημηγορίας
[10, 37]	μὴν ἀλλ´ εἶχέ γέ τινα	λόγον	ἡ πλεονεξία τῶν ἀνθρώπων· ὁπότε
[10, 13]	λόγοις, νυνὶ δὲ συντεμῶ τὸν	λόγον	καὶ παύσομαι τὰ πλείω διατεινόμενος·
[10, 30]	περὶ τῆς κληρουχίας αὖθις προθήσειν	λόγον	καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς ἰσοτιμίας,
[10, 3]	ἐπὶ τῇ διατριβῇ τοῦ χρόνου	λόγον	μὲν οὐδένα ἔτι τοῖς κατηγόροις
[10, 32]	δημάρχων ἐποιήσαντο· παραλαβὼν δὲ τὸν	λόγον	ὁ Ἰκίλλιος περί τε τῆς
[10, 47]	τελευτῶν ἔτι προσέθηκεν ἐκεῖνον τὸν	λόγον,	ὅτι τὰς ψυχὰς καὶ τὰ
[10, 3]	ἐπαινέσαντος δὲ τοῦ πλήθους τὸν	λόγον	οὐδὲν ἔτι ἀναβαλόμενοι τὸν παρασκευασθέντα
[10, 41]	τῆς βίας ὁ δῆμος ἄρχει	λόγον	οὐκ ἀξιῶν ὑπομένειν, ἀπελογοῦντο οἱ
[10, 49]	δὲ τοῦ Ῥωμιλίου καὶ διελθόντος	λόγον	οὔτε θεραπευτικὸν οὔτε ἁρμόττοντα τοῖς
[10, 34]	ὅρκον, ἥκειν ἐπὶ τοὺς δημότας	λόγον	ὑφέξοντας· ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν
[10, 34]	δῆμον ὡς τῶν πεπραγμένων ὑφέξοντας	λόγον.	ὡς δ´ οὐ προσεῖχον αὐτοῖς
[10, 22]	ὑμῖν πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων	λόγος,	ἀλλὰ πρὸς ταύτην λαλεῖτε τὴν
[10, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ	ΛΟΓΟΣ	ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ δὲ τούτους ὀλυμπιὰς
[10, 12]	καὶ τί βούλεταί μου ὁ	λόγος,	ἐγὼ νὴ Δία φράσω πρὸς
[10, 30]	σφόδρα ἐκίνησε τοὺς πολλοὺς ὁ	λόγος.	ἔπειτα μετήγαγεν αὐτοὺς ὁ Κοίντιος
[10, 41]	παριόντων οὐθενὸς ἐξάκουστος ἦν ὁ	λόγος	ὑπὸ τοῦ θορύβου τε καὶ
[10, 27]	ἐλευθερίας τε καὶ δόξης ἀγαθῆς	λόγος.	~Ὡς δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[10, 42]	πολλοῖς τῶν πολιτῶν ἐλάττων ἔσεσθαι	λόγος,	ὥσπερ ὁ Σίκκιος ὑπετίθετο· περὶ
[10, 58]	δ´ οὐθὲν ὅ τι καὶ	λόγου	ἄξιον. ~Ἐν δὲ τῷ κατόπιν
[10, 9]	τῶν ἔξωθεν οὔτε βουλεύματος οὔτε	λόγου.	ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπιτήδειος ἔδοξεν
[10, 40]	διεξῆλθε· τὸ δὲ μὴ μεταδιδόναι	λόγου	τοῖς ἀντιλέξαι βουλομένοις οὔτε δίκαιον
[10, 13]	τῶν παρόντων ἐγένετο, καὶ οὐδὲ	λόγου	τοῖς δημάρχοις ἔτι μεταδόντες διέλυσαν
[10, 8]	τὸ καθαρώτατον οὐ βουλόμενον ἀποστερεῖν	λόγου	τοὺς ὑπὲρ τῶν μεγίστων ἀγωνιζομένους.
[10, 13]	ἐστί, βραχέος μοι πάνυ δεῖ	λόγου.	φέρε γὰρ εἴπατε μοι, Οὐεργίνιε,
[10, 22]	τοὺς ἐπισταλέντας ὑπὸ τῆς βουλῆς	λόγους	διεξῆλθον· Θαυμάζω, φησίν, ὑμῶν, ὦ
[10, 11]	ὥστ´ ἀφέντες τὸ φιλονεικεῖν καὶ	λόγους	διεξιέναι μακροὺς ψηφίσασθε ὅ τι
[10, 3]	καὶ νέοι, κατήγοροι τοῦ νόμου,	λόγους	διεξιόντες ἐκ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ
[10, 5]	ἐκκλησίαν μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´ αὐτοῦ	λόγους,	διεξιόντες ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένος ἐτύγχανεν
[10, 13]	δὲ Κλαύδιος ἀπελογεῖτο τοὺς αὐτοὺς	λόγους	διεξιών, οὓς εἶπεν ἐπὶ τῆς
[10, 42]	δήμῳ περὶ τῆς κληρουχίας διελθὼν	λόγους.	ἔδοξε δ´ οὖν αὐτοῖς τὸ
[10, 10]	βουλή, φέρειν τοὺς περὶ αὐτῶν	λόγους	εἰς μέσον, ταραχάς τε ὑποπτεύοντες
[10, 36]	χωρονομικὸν νόμον καὶ πολλοὺς διελθόντες	λόγους	ἐκάλουν, εἴ τις τῷ νόμῳ
[10, 26]	τῆς βουλῆς καὶ ἐπιφθόνους διεξιοῦσι	λόγους.	ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου καὶ
[10, 40]	οὕτως οἰκείως διετέθη πρὸς τοὺς	λόγους	καὶ τοσαύτην ἀπεδείξατο ἀγανάκτησιν πρὸς
[10, 55]	παρελθὼν πολλοὺς καὶ φιλανθρώπους διεξῆλθε	λόγους·	κεφάλαια δ´ αὐτοῦ τῆς δημηγορίας
[10, 5]	πάντων λαμπρότατος φύσει τε περὶ	λόγους	κεχρημένος ἀγαθῇ· ὃς ἐν τῷ
[10, 36]	τοῦ πλήθους ἀσμένως ἀκούοντος τοὺς	λόγους,	ὁ μάλιστα ἐπιρρώσας τὸν δῆμον
[10, 45]	τῶν ὅπλων ἀκόνα πάλιν τοὺς	λόγους,	οἷς χρήσῃ κατὰ τοῦ φθόνου
[10, 5]	γνόντες δὲ ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι	λόγους	τε καὶ μάρτυρας πολλοὺς εἰσάγουσιν
[10, 22]	διέτριψεν ὁ Γράγχος οὐδ´ εἰς	λόγους	τοῖς πρεσβευταῖς ἐρχόμενος, ὡς ἐν
[10, 9]	προσαγγελλόμενα. ἦν δὲ ὁ τοὺς	λόγους	ὑπὲρ αὐτῶν ποιούμενος Αὖλος Οὐεργίνιος
[10, 12]	γίνεσθαι καὶ τοὺς περὶ αὐτῶν	λόγους.	φέρε δή, τίς ἡ τοῦδε
[10, 32]	καὶ παντοδαποὺς εἰς τοῦτο παρασκευασάμενος	λόγους.	ὡς δ´ ἀπελύσατο ταύτας τὰς
[10, 22]	τῶν πόλεων στάδιοι Αἰκανοὶ δὲ	λόγῳ	μὲν φυλάττοντες τὰ τῆς νεωστὶ
[10, 45]	ὕπατος εἶπεν· Οὐ πολλῶν δεῖ	λόγων,	ἀλλ´ εἰ μὲν ὑπομένεις πράττειν
[10, 29]	ἀγόμενον τὸν δῆμον ὑπὸ τῶν	λόγων,	δεδοικώς, μὴ παρὰ τὴν ἑαυτοῦ
[10, 34]	τοῖς πατρικίοις. τοιούτων δὴ ῥηθέντων	λόγων	δι´ ὅλης ἡμέρας οὐδὲν ἐξήνεγκεν
[10, 45]	ἀρετὴ καὶ ἡ πολλὴ τῶν	λόγων	ἐλευθερία. Ταῦτα πρὸς τὸν ὕπατον
[10, 3]	δ´ οὐδὲν ἐγίνετο τῶν προὔργου,	λόγων	μὲν ἐκείνων καὶ κατηγοριῶν, ἃς
[10, 32]	δυνατούς. τοιούτων ῥηθέντων ὑπ´ αὐτοῦ	λόγων	ὁ μὲν ἀντιλέγων Γάιος Κλαύδιος
[10, 41]	πέμπτον ἔτος τῶν αὐτῶν ἀκούοντες	λόγων	οὐθὲν ποιοῦσι θαυμαστόν, εἰ μὴ
[10, 27]	τοῦτο βουλευσόμενοι. ῥηθέντων δὲ πολλῶν	λόγων	πρῶτος ἐρωτηθεὶς γνώμην Λεύκιος Κοίντιος,
[10, 26]	τὴν ἔξοδον τῆς στρατιᾶς γενέσθαι,	λόγων	τε πολλῶν καὶ κατηγοριῶν, ἃς
[10, 5]	ἔρρει κατὰ τῶν δημοτικῶν οὔτε	λόγων	φειδόμενος, ὧν βαρὺ τοῖς ἐλευθέροις
[10, 53]	Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον ἀρχήν,	λοιμικὴ	νόσος εἰς τὴν Ῥώμην κατέσκηψε
[10, 53]	ἀγεώργητον ἀφεθεῖσαν λιμὸν ἐπὶ τῷ	λοιμῷ	συνάψαι. ἐπὶ μὲν δὴ τούτων
[10, 10]	ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν τὰ	λοιπὰ	ἀναιρεθῆναι διὰ κοινοῦ ψηφίσματος τὰς
[10, 51]	ἡμᾶς τέλος ἔχει, τὰ δὲ	λοιπὰ	ἔξεστιν ἐπανορθώσασθαι καὶ τοῦ μὴ
[10, 21]	τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ τὰ	λοιπὰ	λάφυρα πωλεῖν· τοῖς δὲ στρατιώταις
[10, 57]	τάς τε ῥάβδους καὶ τὰ	λοιπὰ	παράσημα τῆς ὑπατικῆς εἶχεν ἐξουσίας,
[10, 22]	Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς δὲ	λοιπὰς	αὐτοὶ παραλαβόντες ἐξῄεσαν διὰ ταχέων,
[10, 24]	ἑτέρα μήτε τροφαί, τὴν δὲ	λοιπὴν	δύναμιν αὐτὸς ἔχων προῆγεν ἐκτεταγμένην
[10, 26]	οἳ ἔτυχον ἀφυστεροῦντες, οἱ δὲ	λοιποὶ	μεγάλῃ χειρὶ στρατεύσαντες ἐπὶ πόλιν
[10, 60]	γνόντες, ὅτι δεῖ φόβῳ τὸ	λοιπὸν	αὐτῶν ἄρχειν, ἑταιρίαν ἕκαστοι συνῆγον
[10, 52]	τῇ δίκῃ καὶ εἰς τὸ	λοιπὸν	διαλλάττομαι· νικᾷ γὰρ ἡμᾶς χρηστὸς
[10, 10]	αὐτοῖς περὶ ἐλευθερίας ἢ τὸ	λοιπὸν	ἐναντιωσομένους. ὅταν δὲ ἡμᾶς ἐκποδὼν
[10, 42]	χολήν, ἵνα τιθασώτεροι γένωνται τὸ	λοιπόν,	λαβόντες ὁποσηνοῦν παρὰ τῶν ἐχθρῶν
[10, 15]	ὑμῖν ἀποδεῖξαι νομοθέτας καὶ τὸν	λοιπὸν	χρόνον ἐν ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι, συνελευθερῶμεν
[10, 54]	δημάρχοις προσεῖχον, ἀλλὰ διακλέψαι τὸν	λοιπὸν	χρόνον τῆς ὑπατείας διενοοῦντο. ἔτυχε
[10, 9]	νῦν τε καὶ εἰς τὸν	λοιπὸν	χρόνον τῶν δημοτικῶν· ὁ δέ
[10, 36]	δι´ ἣν θανάτου κακίων ὁ	λοιπὸς	ἂν αὐτοῖς βίος ἦν, αἴτιος
[10, 37]	φανερὸς ἤμην, ἅπαντας ὑπέμενον τοὺς	λοιποὺς	ἀγῶνας αἰδούμενος τὰς ἐπὶ τοῖς
[10, 60]	δὲ περὶ τὸν Ἄππιον τοὺς	λοιποὺς	συγγράψαντες νόμους ἐν δέλτοις δυσὶ
[10, 21]	πολλοὺς μὲν φονεύσας, τοὺς δὲ	λοιποὺς	τρεψάμενος ἀγχοῦ τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν.
[10, 5]	ἐκποδὼν ποιήσασθαι, ὡς καταπληξόμενοι τοὺς	λοιποὺς	τῶν νέων καὶ προσαναγκάσοντες σωφρονεῖν.
[10, 7]	ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων· Λευκίου δὲ	Λοκρητίου	καὶ Τίτου Οὐετουρίου παρα– λαβόντων
[10, 46]	ἐπὶ τὸν παρακείμενον τῷ χάρακι	λόφον,	ὅθεν ἦν ταχεῖα καὶ εὐεπίφορος
[10, 16]	σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν	λόφον·	οἱ δὲ συμφοροῦντες {αὐτῶν} φακέλλους
[10, 31]	τὸν καλούμενον Αὐεντῖνον. ἔστι δὲ	λόφος	ὑψηλὸς ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων ἢ
[10, 32]	τὰς κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ τοῦ	λόφου	νόμον εἰσέφερεν. ἦν δὲ τοιόσδε·
[10, 16]	ἦσαν, τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ	λοχαγοί	τε προσενέμοντο ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[10, 36]	τοῦ μὴ περιπεσεῖν αἰσχύνῃ τοὺς	λοχαγοὺς	αἰωνίῳ, δι´ ἣν θανάτου κακίων
[10, 36]	ἑπτακαιεικοσέτης, ἐταττόμην δ´ ἔτι ὑπὸ	λοχαγῷ.	γενομένης δὲ μάχης καρτερᾶς καὶ
[10, 32]	τε καὶ ἀρὰς ἐν τῇ	λοχίτιδι	ἐκκλησίᾳ συναχθείσῃ ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[10, 56]	ἀπεδείχθησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ τῆς	λοχίτιδος	ἐκκλησίας Ἄππιος μὲν Κλαύδιος καὶ
[10, 50]	πρῶτον μὲν οὖν ἐπὶ τῆς	λοχίτιδος	ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα ταῖς
[10, 57]	τὸν δῆμον καλέσαντες εἰς τὴν	λοχῖτιν	ἐκκλησίαν ἱερομνημόνων τε καὶ οἰωνιστῶν
[10, 58]	ἀποδείκνυταί τε πάλιν ἐν ἀρχαιρεσίαις	λοχίτισι	νομοθέτης τὸ δεύτερον· σὺν δ´
[10, 17]	ἀποδειχθέντα τόπον οἵ τ´ ὀκτωκαίδεκα	λόχοι	τῶν ἱππέων καὶ οἱ τῶν
[10, 17]	πλείους οἱ διενέγκαντες τὴν ψῆφον	λόχοι	τῶν ὑπολειπομένων ὁ μὲν δῆμος
[10, 17]	ψηφοφορίαν τάξεως τρισὶ γὰρ ἦσαν	λόχοις	πλείους οἱ διενέγκαντες τὴν ψῆφον
[10, 57]	ὡς νόμος ἐξηγησαμένων ἀνέδωκαν τοῖς	λόχοις	τὰς ψήφους. ἐπικυρώσαντος δὲ καὶ
[10, 25]	δ´ ἄλλα πάντα διελέσθαι κατὰ	λόχους	ἐπέτρεψε τοῖς τε σὺν αὐτῷ
[10, 16]	δ´ ἦσαν ἀνδρειότατοι, πυκνώσαντες τοὺς	λόχους	ἐχώρουν ἄνω κατὰ τὰς χειροποιήτους
[10, 16]	οὔσης τῆς τοῦ θανάτου μοίρας.	~Λυθείσης	δὲ τῆς ἐκκλησίας περὶ δείλην
[10, 53]	δευτέρας ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον	Λύκος	Θεσσαλὸς ἀπὸ Λαρίσης, ἄρχοντος Ἀθήνησι
[10, 54]	ἤδη δέ τινες ἔφασαν ὑπὸ	λύπης	καὶ ἀθυμίας ἐμπεσούσης τῷ ἀνδρὶ
[10, 8]	καὶ ταλαίπωρον ἔζη βίον ὑπὸ	λύπης	τε καὶ πενίας, οὔτε πόλιν
[10, 42]	ἐκ τοῦ δημοσίου τῆς ἴσης	λυσάμενοι	τιμῆς ἀπέδοσαν. καὶ τὰ μὲν
[10, 53]	πόλει καὶ τοῦ μὴ ταχέως	λωφῆσαι	τὴν νόσον αἴτιον τὸ περὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 1/02/2007