Livre, Chap.
[10, 19]	τοὺς διὰ πενίαν ἢ δυσγένειαν	ἢ	ἄλλην τινὰ ταπεινότητα ὑπὸ τῶν
[10, 39]	ἀνατρεπόντων ἢ τὰς ψήφους ἁρπαζόντων	ἢ	ἄλλο τι περὶ τὴν ψηφοφορίαν
[10, 25]	βίον, μεῖζον φρονῶν ἐπὶ πενίᾳ	ἢ	ἄλλοι ἐπὶ πλούτῳ. μετ´ οὐ
[10, 4]	ἔφασαν, ὦ δήμαρχοι, νόμων εἰσφορᾶς	ἢ	ἀναιρέσεως ἐξουσίαν ἔχετε; οὐκ ἐπὶ
[10, 22]	τῶν ὑμετέρων ἰδίων ἀδικεῖσθαί τι	ἢ	βλάπτεσθαι λέγετε ὑφ´ ἡμῶν, τὰ
[10, 20]	χωρὶς ἢ ὅσοι ὑπὸ νόσων	ἢ	γήρως φυγεῖν ἀδύνατοι ἦσαν, γύναια
[10, 31]	δήμαρχοι κύριοι, βουλὴν δὲ συνάγειν	ἢ	γνώμην ἀγορεύειν οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς,
[10, 60]	ἦρχον τῆς πόλεως, βουλὴν μὲν	ἢ	δῆμον ἐν οὐδεμιᾷ μερίδι τιθέμενοι,
[10, 59]	αὐτὴν ἕξειν δυναστείαν, βουλῆς μὲν	ἢ	δήμου ψηφίσμασι σπανίως καὶ εἰς
[10, 5]	καὶ οὐδὲ ταῦτα ἐξ ἐπιβουλῆς	ἢ	δι´ ὕβριν, ἀλλ´ ὑπὸ φιλοτιμίας
[10, 59]	ὄψεως φοβερόν, ὡς κατ´ ἐχθρῶν	ἢ	δούλων γινόμενον, ἥκιστα φαίνηται τοῖς
[10, 19]	δημάρχων δεηθῆναι τοὺς διὰ πενίαν	ἢ	δυσγένειαν ἢ ἄλλην τινὰ ταπεινότητα
[10, 31]	λόφος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς, οὐκ ἐλάττων	ἢ	δώδεκα σταδίων τὴν περίμετρον, ἐμπεριεχόμενος
[10, 45]	ὅτι δυεῖν πρόκειταί σοι θάτερον	ἢ	ζῶντα διεργάσασθαι καὶ τὸ μηδὲν
[10, 45]	ἀποδοῦναι δόξαν αἰσχίστην ἐνεγκάμενον δειλίας,	ἢ	κακῶς καὶ ἀδήλως κατακοπέντα ὑπὸ
[10, 16]	οἱ δὲ πλείους σφάττοντες ἑαυτοὺς	ἢ	κατὰ τῶν κρημνῶν ὠθοῦντες διεφθάρησαν.
[10, 12]	ἐπὶ τῷ μηθὲν ἔτι ἀντιπράττειν	ἢ	καταλιπεῖν ἀναγκασθήσονται τὴν πόλιν. ἐκ
[10, 22]	ἀπάγειν καὶ περὶ ὧν ἠδίκησεν	ἢ	κατέβλαψε Τυσκλάνους δίκην ὑποσχεῖν, πολὺν
[10, 4]	βουλῆς ἐλάβετε, τοῖς δ´ ἀδικουμένοις	ἢ	κατισχυομένοις τῶν πενήτων βοηθεῖν ᾐτήσασθε
[10, 32]	κατέχειν· ὅσα δὲ βιασάμενοί τινες	ἢ	κλοπῇ λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς
[10, 45]	πειράσομαι φανεὶς ψυχὴν οὐ κακὸς	ἢ	κρατῆσαι τοῦ χάρακος, ἢ μὴ
[10, 31]	ὑπὸ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἐπισχεῖν	ἢ	κωλῦσαι τῶν ἄλλων τινὶ ἔξεστιν,
[10, 38]	ἀξιοῖ· πότερον ἔτη πλείω στρατευσάμενος	ἢ	μάχας πλείους ἀγωνισάμενος ἢ τραύματα
[10, 44]	εἰς μίαν ὁδὸν ἅπαντες βιαζόμενοι,	ἢ	μένοντες αὐτόθι τὸν χάρακα ἀποβάλωσιν.
[10, 45]	κακὸς ἢ κρατῆσαι τοῦ χάρακος,	ἢ	μὴ τυχὼν τῆς ἐλπίδος εὐγενῶς
[10, 27]	καλῶν ἔργων καὶ δικαίων θάτερον,	ἢ	νίκην ἐξενέγκασθαι πασῶν ὧν αὐτοί
[10, 51]	ἢ τότε βεβουλεῦσθαί με κακῶς	ἢ	νῦν ἀνατίθεσθαι τὰ δόξαντα οὐκ
[10, 27]	ἐξενέγκασθαι πασῶν ὧν αὐτοί ποτε	ἢ	οἱ πατέρες ἐξηνέγκαντο λαμπροτάτην, ἢ
[10, 20]	τῶν πυλῶν οἱ ἔνδον, χωρὶς	ἢ	ὅσοι ὑπὸ νόσων ἢ γήρως
[10, 28]	οὐδέποτε πονηρὸς ἑκὼν ἐγένετο, μᾶλλον	ἢ	οὐχ ὑμῖν, ὦ Οὐεργίνιε, τοῖς
[10, 50]	ἀρχαῖς ἐξῇ πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας	ἢ	παρανομοῦντας εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐξουσίαν
[10, 18]	στρατὸν ἐκ τῆς πολεμίας, πρὶν	ἢ	πᾶς ὁ τῆς ἀρχῆς μοι
[10, 44]	τοὺς ἐν τῷ χάρακι, ἵν´	ἢ	περὶ τῷ φρουρίῳ δείσαντες οἱ
[10, 27]	ἢ οἱ πατέρες ἐξηνέγκαντο λαμπροτάτην,	ἢ	περὶ τῶν ἐν αὐτῇ καλῶν
[10, 13]	γράμματα ξένων; τῶν ποῦ κατοικούντων,	ἢ	πόθεν ὑμᾶς εἰδότων, ἢ πῶς
[10, 35]	τοῖς νόμοις λαμβάνωσιν, οἳ κελεύουσιν	ἢ	ποινὴν τίνειν ἢ τεθνάναι τοὺς
[10, 30]	ἑξῆς ζητήσειν, ὅ τι λέγοντες	ἢ	πράττοντες τὸ μὲν τοῦ δήμου
[10, 4]	τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβῶν	ἢ	πρὸς ἀνθρώπους ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ
[10, 13]	κατοικούντων, ἢ πόθεν ὑμᾶς εἰδότων,	ἢ	πῶς τἀνθάδε συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί
[10, 38]	ἀγωνισάμενος ἢ τραύματα πλείω λαβὼν	ἢ	στεφάνοις καὶ φαλάροις καὶ σκύλοις
[10, 6]	πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς ὑπερηφανία παραίτησιν	ἢ	συγγνώμην οὐδεμίαν ἐπιδέχεται· ὅστις ὑπὸ
[10, 12]	δὲ ἄρα τὰς καταγνώσεις δεδιότες	ἢ	συμβήσονται πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῷ
[10, 12]	καὶ τῷ δήμῳ πράττεσθαι λέγετε,	ἢ	τὰ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ δεδιότα ἢ
[10, 39]	ἐμποδὼν γένηται τοὺς καδίσκους ἀνατρεπόντων	ἢ	τὰς ψήφους ἁρπαζόντων ἢ ἄλλο
[10, 35]	οἳ κελεύουσιν ἢ ποινὴν τίνειν	ἢ	τεθνάναι τοὺς ὑβρίσαντας τὰ τῶν
[10, 15]	παρασκευὴν τοῦ πολέμου· τρισὶ γὰρ	ἢ	τέτταρσι ταῖς πρώταις ἡμέραις τέλος
[10, 44]	οὖσα τύχῃ, πρὸς πολλῷ πλείονα	ἢ	τὴν σὺν ἐμοὶ δύναμιν ἀντέχειν
[10, 35]	οἱ δήμαρχοι κατὰ τῶν ὑπάτων	ἢ	τῆς βουλῆς προήχθησαν, οὐθὲν ἂν
[10, 11]	δικαίως προσέχοιτε δήπου τὸν νοῦν.	ἢ	τῆς διαγνώσεως τῶν μηνυομένων οὐχ
[10, 10]	ἐναντιωθέντας ποτὲ αὐτοῖς περὶ ἐλευθερίας	ἢ	τὸ λοιπὸν ἐναντιωσομένους. ὅταν δὲ
[10, 60]	οὐδὲν ὡς ἐμοὶ δοκεῖν ἕτερον	ἢ	τὸ μὴ συνελθεῖν εἰς ὁμόνοιαν
[10, 28]	ὅσα παρὰ τῶν προγόνων παραλαβόντες	ἢ	τοῖς ἑαυτῶν πόνοις κτησάμενοι κατέσχομεν
[10, 54]	δημάρχων προθέντες ἀρχαιρέσια πολλῷ τάχιον	ἢ	τοῖς προτέροις ἔθος ἦν ὑπάτους
[10, 31]	οἱ δὲ ὕπατοι βιάσασθαι μὲν	ἢ	τὸν ἀγόμενον ἀφελέσθαι, καίτοι δεινὰ
[10, 51]	μεταβέβλημαι· μηδὲ ὑπολάβητε δυεῖν θάτερον	ἢ	τότε βεβουλεῦσθαί με κακῶς ἢ
[10, 15]	ἐλευθερίαν ὑπισχνεῖσθαι καὶ πάντας μᾶλλον	ἢ	τοὺς ἐπὶ τοιούτων καιρῶν μνησικακοῦντας
[10, 51]	γένοιτ´ ἂν ἀτύχημα πόλει μεῖζον	ἢ	τοὺς κρατίστους τῶν ἀνδρῶν περικόπτεσθαι
[10, 38]	στρατευσάμενος ἢ μάχας πλείους ἀγωνισάμενος	ἢ	τραύματα πλείω λαβὼν ἢ στεφάνοις
[10, 12]	ἢ τὰ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ δεδιότα	ἢ	τῶν ἐμῶν τινος ἐνόχου ταῖς
[10, 20]	τινες ἀπολειφθῶσι τῆς στρατείας Ῥωμαίων	ἢ	τῶν συμμάχων, ὡς πολεμίοις αὐτοῖς
[10, 59]	πόλεως. πόλεμον δ´ ἐξάγοντες ὑπερόριον	ἢ	τῶν ὑπηκόων πράγματα ἐπισκεψόμενοι, τότε
[10, 53]	βοηθεῖν τοῖς καμάτοις, οὔτε οἰκείων	ἢ	φίλων τἀναγκαῖα ὑπηρετούντων. οἱ γὰρ
[10, 10]	ταχύτερα δόξωμεν ὑμῖν βεβουλεῦσθαι μᾶλλον	ἢ	φρονιμώτερα. οὐ μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´
[10, 51]	μὴ πρὸς τὴν ἰδίαν ἔχθραν	ἢ	χάριν, ἀλλὰ πρὸς τὸ κοινῇ
[10, 43]	καὶ τοὺς ἐπὶ προνομὴν ἀποστελλομένους	ἢ	χόρτον ἵπποις ἀνεκρούοντο καὶ τοῖς
[10, 13]	δεόμενοι, τοῦ μὲν ἐξετάζειν τἀληθὲς	ἢ	ψεῦδος οὐκ εἶχον πρόνοιαν, ἀφορμὴν
[10, 12]	εἴ τινα ὑπείληφεν ἡμῶν ἐρεῖν,	ἢ	ὡς ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι δεῖ πρᾶγμα
[10, 12]	οὕτως ὂν μέγα καὶ ἀναγκαῖον,	ἢ	ὡς οὐ δεῖ κοινωνεῖν οὐδὲ
[10, 14]	τῶν ἄλλων πλησιοχώρων ὅσοις ἂν	ᾖ	βουλομένοις ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου
[10, 45]	τῶν μονομαχιῶν λάφυρα καὶ πᾶσα	ἡ	ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά
[10, 45]	τὴν ἐπὶ θανάτῳ πορευομένους· καὶ	ἡ	ἄλλη δὲ πᾶσα στρατιὰ δι´
[10, 46]	{ἡδονάς} ἐν δὲ τούτῳ καὶ	ἡ	ἄλλη τῶν Ῥωμαίων φάλαγξ ἅμα
[10, 45]	ἐμὸν μόρον, ὅτι με ἀπώλεσεν	ἡ	ἀρετὴ καὶ ἡ πολλὴ τῶν
[10, 53]	πόλεων. ἔτι γὰρ αὐτῶν παρασκευαζομένων	ἡ	αὐτὴ νόσος κατέσκηψεν εἰς τὰς
[10, 43]	ἔπραξαν δ´ οὐθέν. συνελθοῦσα γὰρ	ἡ	βουλὴ γνώμην ἀπεδείξατο, τοὺς πατρικίους
[10, 17]	ἀνὴρ ἐξουσίας ὑπατικῆς ἔσται κύριος,	ἡ	βουλὴ δὲ ἔπεμπε τοὺς παραληψομένους
[10, 42]	οὓς περὶ τῶν δημάρχων ἐκύρωσεν	ἡ	βουλὴ καὶ ὁ δῆμος, οὐθενὶ
[10, 2]	διετέλουν οἵ τε ὕπατοι καὶ	ἡ	βουλὴ καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν
[10, 19]	αὐτὸν ἐπὶ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας	ἡ	βουλὴ πολλὰς προσφέρουσα δεήσεις, ἐπεὶ
[10, 8]	καὶ ὁ πατὴρ ἠξίου· καὶ	ἡ	βουλὴ συνελθοῦσα ἐψηφίσατο χρήμασι διεγγυηθὲν
[10, 9]	τοὺς ὑπάτους. ἐν ὅσῳ δὲ	ἡ	βουλὴ συνήγετο χρόνῳ, πολλοὶ καὶ
[10, 34]	δι´ ὅλης ἡμέρας οὐδὲν ἐξήνεγκεν	ἡ	βουλὴ τέλος, ἵνα μήτε τὴν
[10, 47]	ἁπάντων τῶν πολιτῶν. οὐδὲ γὰρ	ἡ	βουλὴ τὸ πρᾶγμα μετρίως ἤνεγκεν,
[10, 21]	ἐπ´ οἴκου τὴν δύναμιν. τούτοις	ἡ	βουλὴ τοῖς ὑπάτοις προσιοῦσί τε
[10, 36]	καὶ Τίτου Σικκίου, οἷς ἐψηφίσατο	ἡ	βουλὴ τὸν κατὰ Οὐολούσκων πόλεμον.
[10, 34]	ἀποδεδόσθαι τὴν ἐξουσίαν, ἂν μὴ	ἡ	βουλὴ ψηφίσηται. ἠπείλουν τε, ὅταν
[10, 58]	σκοπεῖν. ~Πολλῶν δὲ λεχθέντων ἐνίκησεν	ἡ	γνώμη τῶν παραινούντων δεκαδαρχίαν αὖθις
[10, 10]	κατ´ ὀλίγους εἰσάγων καὶ σποράδας,	ἡ	δ´ ἄλλη δύναμις, ὅταν οἱ
[10, 34]	τὸ τῶν βασιλέων ἔχουσα κράτος,	ἡ	δὲ δημαρχικὴ τῆς βοηθείας ἕνεκα
[10, 14]	ἐλάβοντο, κοινωνοὺς ποιεῖσθαι τῶν ὠφελειῶν.	ἡ	δὲ θαρρεῖν τε αὐτὸν ἐπαγομένη
[10, 54]	Λεύκιος Μενήνιος καὶ Πόπλιος Σήστιος·	ἡ	δὲ νόσος εἰς τέλος ἐλώφησε.
[10, 6]	ὧν τὸ τιμᾶσθαί σοι πάρεστιν.	ἡ	δὲ τοῦ μειρακίου βαρύτης καὶ
[10, 8]	δικαίου πρόνοια, καὶ ἀναβολὴν ἔλαβεν	ἡ	δίκη, οὐ μικρᾶς ἐμπεσούσης φιλοτιμίας
[10, 15]	ἐὰν δὲ μηδ´ οὕτως ἀξιόχρεως	ἡ	δύναμις αὐτοῖς εἶναι δοκῇ, Λατίνους
[10, 47]	ὁ τῶν Αἰκανῶν ἐλήφθη καὶ	ἡ	δύναμις ἡ παραταξαμένη τοῖς ὑπάτοις
[10, 1]	πολιτειῶν κρατίστη τοῖς ἐλευθέροις ἐστὶν	ἡ	ἰσηγορία, καὶ κατὰ νόμους ἠξίου
[10, 49]	στενωπούς. ~Πρώτη μὲν οὖν εἰσῆλθεν	ἡ	κατὰ Ῥωμιλίου δίκη. καὶ παρελθὼν
[10, 38]	ἐστιν αὐτῶν ἐν τοῖς ὅπλοις	ἡ	λαμπρότης, ἀλλ´ ἐν τοῖς λόγοις,
[10, 7]	Αἰβουτίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ὅτε	ἡ	μεγάλη νόσος κατέλαβε τὴν πόλιν,
[10, 35]	ἐπιτελεῖν, καὶ ταῦτα ὑπάτων, οἷς	ἡ	μεγίστη ὑπέκειτο ἀρχή, ἀλλ´ εἰς
[10, 11]	ὁ γὰρ κίνδυνος ὀξύς, καὶ	ἡ	μέλλησις τῆς ἀσφαλείας ἄωρος ἐν
[10, 26]	τῶν ἐκ τῆς φρουρᾶς διασωθέντων	ἡ	μὲν βουλὴ στρατιὰν ἐκπέμπειν ἐψηφίσατο
[10, 43]	φθάσουσιν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἀράμενοι,	ἡ	μὲν βουλὴ τοὺς ὑπάτους αὐτοῖς
[10, 34]	ἀρχὰς διδάσκοντες ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν,	ἡ	μὲν ὑπατικὴ τὸ τῶν βασιλέων
[10, 58]	κοινῶν κυρίαν. ἀτελής τε γὰρ	ἡ	νομοθεσία ἐφαίνετο, ὡς ἂν ἐξ
[10, 59]	καὶ συνέπιπτεν εἰς τὰς εἰδοὺς	ἡ	πανσέληνος· πρῶτα μὲν ὅρκια τεμόντες
[10, 47]	Αἰκανῶν ἐλήφθη καὶ ἡ δύναμις	ἡ	παραταξαμένη τοῖς ὑπάτοις ἠναγκάσθη φυγεῖν·
[10, 38]	γεγόνασιν ἐπιφανεστέρα δὲ καὶ μείζων	ἡ	πατρίς; μᾶλλον δὲ τὸ δέκατον
[10, 44]	μάλιστα μὲν ἀνάθου τὴν γνώμην	ἡ	πεῖρα γὰρ ἐπισφαλής εἰ δὲ
[10, 24]	ὑποδείσας ἥ τε γὰρ δύναμις	ἡ	περὶ αὐτὸν ἦν οὐκ ὀλίγη,
[10, 49]	ἵνα τοῖς τε πατρικίοις ἐλάττων	ἡ	περὶ τοῦ ἀνδρὸς σπουδὴ γένηται,
[10, 20]	οὐκ ἐῶντες καταγράφειν, ἕως ἂν	ἡ	περὶ τοὺς νόμους διενεχθῇ ψῆφος.
[10, 44]	σοι δοκεῖ. ὑψηλή τε γὰρ	ἡ	πέτρα καὶ ἀπότομος, ἐφ´ ἧς
[10, 37]	ἀλλ´ εἶχέ γέ τινα λόγον	ἡ	πλεονεξία τῶν ἀνθρώπων· ὁπότε δ´
[10, 54]	ἐν εὐπαθείαις τε καὶ θαλίαις	ἡ	πόλις ἦν ὥσπερ εἰκός· καὶ
[10, 14]	ὡς οὐθενὸς ἀτυχήσοντα τῶν προσδοκωμένων,	ἡ	πολιτικὴ στάσις ἦν, δι´ ἣν
[10, 9]	πολέμου, ὃν παρήγαγεν ἐντὸς τείχους	ἡ	πολιτικὴ στάσις, ὡς οἵ τε
[10, 45]	με ἀπώλεσεν ἡ ἀρετὴ καὶ	ἡ	πολλὴ τῶν λόγων ἐλευθερία. Ταῦτα
[10, 6]	δὲ τοῦ μειρακίου βαρύτης καὶ	ἡ	πρὸς ἅπαντας ἡμᾶς ὑπερηφανία παραίτησιν
[10, 51]	παρακαλῶ. κράτιστα γὰρ οἰκεῖται πόλις	ἡ	πρὸς τὰ πράγματα μεθαρμοττομένη, καὶ
[10, 49]	οὐδὲν ἕτερον, καὶ τοῖς δημοτικοῖς	ἡ	πρὸς τὴν τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα
[10, 6]	ἄλλη μαρτυρεῖται πᾶσα ἀρετὴ καὶ	ἡ	πρὸς τοὺς δημοτικοὺς εὔνοια, ἀνθ´
[10, 16]	καὶ προθυμίαν ἀποδειξάμενοι. ἐγένετο δ´	ἡ	προσβολὴ τοῖς φρουρίοις πανταχόθεν· οἱ
[10, 22]	ἀφικομένης δὲ πρεσβείας, ἣν ἀπέστειλεν	ἡ	Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν ἀξιοῦσα, τί
[10, 57]	δὲ ἄριστα τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον	ἡ	Ῥωμαίων πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας
[10, 50]	κωλύειν φέροντες λόγοι, ἐνίκα δ´	ἡ	τὰ δημοτικώτερα πρὸ τῶν ὀλιγαρχικῶν
[10, 28]	καλοὺς καὶ δικαίους ἀγῶνας, καὶ	ἡ	τὴν πόλιν τήνδε αὔξουσα ἐκ
[10, 6]	ἄρα καὶ αὐτὸς ἦσθα, καὶ	ἡ	τῆς καλοκἀγαθίας δόξα οὐκ ἐκ
[10, 10]	ἐποιούμεθα τῆς ἀληθείας. ἐπεὶ δὲ	ἡ	τοῦ δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´ ἧς
[10, 57]	ἐπιτροπευθῆναι. μάλιστα δ´ αὐτῶν ἐπῃνεῖτο	ἡ	τοῦ δημοτικοῦ πρόνοια καὶ πρὸς
[10, 1]	ἄλλα τῶν βασιλέων ἔργα καὶ	ἡ	τοῦ δικαίου διάγνωσις, καὶ τοῖς
[10, 8]	ἐπέσχε τὴν τῶν θρασυτέρων ὁρμὴν	ἡ	τοῦ δικαίου πρόνοια, καὶ ἀναβολὴν
[10, 53]	προσπίπτουσα καὶ τοῖς ἔτι ἐρρωμένοις	ἡ	τοῦ πνεύματος ἀποφορὰ ταχείας ἔφερε
[10, 44]	δ´ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις	ἡ	τοῦ πολεμεῖν ἐξουσία Ῥωμιλίῳ προσήκουσα,
[10, 12]	αὐτῶν λόγους. φέρε δή, τίς	ἡ	τοῦδε τοῦ πράγματος ὑπόθεσίς ἐστι
[10, 2]	ἱερὰ μὲν πρῶτον ἔθυσαν, οἷς	ἡ	τούτων ἐπιμέλεια ἀνέκειτο, θεοῖς ἐξακεστηρίοις
[10, 41]	οὐ παρίεσαν, ὥστ´ ἀνωφελὴς ἦν	ἡ	τῶν ἀρχόντων βοήθεια. τέλος δ´
[10, 24]	καὶ τἆλλα παράσημα, οἷς πρότερον	ἡ	τῶν βασιλέων ἐκεκόσμητο ἀρχή, προσήνεγκαν.
[10, 58]	αὐτοὺς προελέσθαι τὴν δεκαδαρχίαν ἦν	ἡ	τῶν δημάρχων κατάλυσις, ὃ παντὸς
[10, 55]	πατρίους φυλάττειν ἐθισμούς. ἐνίκα δὲ	ἡ	τῶν εἰς νέωτα μελλόντων ὑπατεύειν
[10, 8]	ἐλπίδος. οὐ γὰρ ὅπως ἐπαύσατο	ἡ	τῶν νέων φιλοτιμία σωφρονισθεῖσα τῇ
[10, 33]	συνηγωνίζετο δὲ τοῖς μὲν ὑπάτοις	ἡ	τῶν πατρικίων νεότης, τοῖς δὲ
[10, 44]	ὁδὸν ἐπὶ τὸ ὄρος, ἔνθα	ἡ	τῶν πολεμίων ἐστὶ παρεμβολή, καὶ
[10, 48]	δ´ αὐτοὺς εἰς δέος ἤγαγεν	ἡ	τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν
[10, 11]	ἂν ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν· ὕποπτος γὰρ	ἡ	φιλοτιμία· ὑμεῖς τ´ οὐκ ἂν
[10, 9]	ἄνδρα κατάγεσθαι ξενικαῖς δυνάμεσιν, ἵνα	ἡ	φυλακὴ καταλυθείῃ νῦν τε καὶ
[10, 44]	τὸν χάρακα ἀποβάλωσιν. οὔτε γὰρ	ἡ	φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις ἀξιόμαχός ἐστιν,
[10, 46]	τοὺς μαχομένους ἐστραμμένα μέρη πᾶσα	ἡ	φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις ἐτράπετο κατὰ
[10, 20]	ὄντος ἐπὶ πόλιν ἀφικνοῦνται Τυσκλάνων,	ἥ	ἐστι μὲν τοῦ Λατίνων ἔθνους,
[10, 6]	φησιν· Σοὶ μέν, ὦ Κοίντιε,	ἥ	τε ἄλλη μαρτυρεῖται πᾶσα ἀρετὴ
[10, 44]	δοκοῦσα εἶναι πᾶν τὸ ἀσφαλές·	ἥ	τε ἅμα σοι δύναμις ἀποχρῶσα
[10, 55]	ὑπὸ τῶν δέκα ἀνδρῶν, ἐὰν	ἥ	τε βουλὴ δοκιμάσῃ καὶ ὁ
[10, 24]	καὶ ὁ Κοίλιος οὐθὲν ὑποδείσας	ἥ	τε γὰρ δύναμις ἡ περὶ
[10, 33]	ἐγένετο καὶ μεγάλων μεστὸς πραγμάτων.	ἥ	τε γὰρ πολιτικὴ στάσις ἤδη
[10, 47]	βουλὴ τὸ πρᾶγμα μετρίως ἤνεγκεν,	ἣ	οὔτ´ ἐψηφίσατο αὐτοῖς πομπὴν θριάμβων
[10, 21]	Ἐχετράνων πόλιν ἦγε τὴν δύναμιν,	ἣ	τότε ἦν τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους
[10, 44]	ἐπ´ αὐτοὺς ἔξω τῆς μιᾶς,	ᾗ	καταβήσονται οἱ πολέμιοι πρὸς ἡμᾶς,
[10, 19]	ἀρχήν, προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν· ἐν	ᾗ	καταστήσας ὑπάτους ἀπῄει πάλιν εἰς
[10, 13]	ὑμῶν δόλου καὶ πονηρᾶς γνώμης,	ᾗ	κέχρηνται κρύψαντες οὗτοι· τὰ γὰρ
[10, 3]	προέθεσαν, ἡμέραν δὲ ἀποδείξαντες, ἐν	ᾗ	κυρώσειν αὐτὸν ἔμελλον, παρεῖναι τοὺς
[10, 59]	ἐνστάσης δὲ τῆς ἡμέρας, ἐν	ᾗ	παραλαβεῖν αὐτοὺς ἔδει τὴν ἀρχήν,
[10, 35]	ἐκείνης ἐσομένην ἀγορὰν προειπόντες, ἐν	ᾗ	τὸν δῆμον συνάξουσι καὶ ζημίαν
[10, 17]	προφάσει προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν, ἐν	ᾗ	τὸν συνάρχοντα ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν
[10, 34]	βοηθείας ἕνεκα παρεληλυθυῖα τῶν κατισχυομένων,	ᾗ	τοσούτου δεῖν ἐξεῖναι κατὰ τῶν
[10, 26]	διέθεσαν. τοὺς μὲν γὰρ ἐν	ἥβῃ	πάντας, πλὴν εἴ τινες διέφυγον
[10, 48]	μάλιστα δ´ αὐτοὺς εἰς δέος	ἤγαγεν	ἡ τῶν ὑπατευσάντων τὸν παρελθόντα
[10, 7]	καὶ πένητας {ὑβρίσαιεν} ὡς δ´	ἠγανακτοῦμεν	πρὸς αὐτούς, ἐλεύθερον ῥῆμα εἰς
[10, 7]	ὃν ἐγὼ πάντων ἀνθρώπων μᾶλλον	ἠγάπησα.	οὗτός μοι συνεδείπνει παρὰ φίλῳ,
[10, 6]	αὐθάδειαν καὶ βαρβάρων ἀνθρώπων ὕβριν	ἠγάπησε,	καὶ πονηρῶν ἔργων ζῆλον εἰς
[10, 24]	ἀποδέδεικται τῆς πόλεως, οὐχ ὅπως	ἠγάπησε	τηλικαύτης τιμῆς τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας
[10, 20]	ἀποσταλέντες, οἳ τὴν Ἀντιατῶν πόλιν	ἤγγελλον	ἐκ τοῦ φανεροῦ ἀφεστηκέναι, μιᾷ
[10, 20]	Τυσκλάνων ὄντας Αἰκανοὺς τὴν στρατιὰν	ἦγε	διὰ τάχους. τῶν δ´ οἱ
[10, 46]	ἐλπίδας χρηστὰς ἔχετε. Ταῦτ´ εἰπὼν	ἦγε	διὰ τοῦ δρυμοῦ, καὶ πολὺν
[10, 16]	ἀκουσάντων τε καὶ παρασκευασαμένων, οὓς	ἦγε	Λεύκιος Μαμίλιος, ἀνὴρ δραστήριος, ἔχων
[10, 21]	χρόνον ἐπὶ τὴν Ἐχετράνων πόλιν	ἦγε	τὴν δύναμιν, ἣ τότε ἦν
[10, 59]	ἐξ αὐτῶν δικαιώσῃ, τοῦθ´ ἅπαντες	ἡγεῖσθαι	κύριον τήν τ´ ἀρχὴν καθέξειν
[10, 54]	εἰρήνης καὶ τοῦ μίαν ἅπαντας	ἡγεῖσθαι	τὴν πόλιν ἄρξαι τοῖς συμπολιτευομένοις.
[10, 22]	ποτ´ αὐτοὶ μὲν ἅπαντας ἀνθρώπους	ἡγεῖσθε	πολεμίους, καὶ ὑφ´ ὧν οὐδὲν
[10, 23]	ἐπὶ συμμαχίαν ἔπεμψε τῷ ὑπάτῳ.	ἡγεῖτο	δὲ τῆς δυνάμεως ταύτης Τίτος
[10, 22]	πρὸς ἐκείνους ὁμολογιῶν περὶ φιλίας.	ἡγεῖτο	δὲ τῆς στρατιᾶς Γράγχος Κοίλιος,
[10, 22]	τῇ πόλει μοῖραν κατέλιπον, ἧς	ἡγεῖτο	Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς δὲ
[10, 31]	Ἰκιλλίου τὴν πεῖραν εἰσηγησαμένου, ὃς	ἡγεῖτο	μὲν τοῦ ἀρχείου, δραστήριος δέ
[10, 10]	τῶν ὑμετέρων φυγάδων Καίσωνα Κοίντιον	ἡγεμόνα,	ὃν ἐπὶ φόνοις πολιτῶν καὶ
[10, 46]	ὃν τοῖς νεωτάτοις συλλαβεῖν κελεύσας	ἡγεμόνα	ποιεῖται τῆς ὁδοῦ. κἀκεῖνος αὐτοὺς
[10, 36]	ἀπολωλεκότος ἐν τῇ μάχῃ τὸν	ἡγεμόνα.	~Ταῦτ´ ἐστίν, ὦ δημόται, τὰ
[10, 36]	καὶ ὁ ὕπατος Σίκκιος ἐμαρτύρησεν	ἡγεμόνα	τῆς σπείρας ἀποδείξας. ἑτέρου τε
[10, 25]	φρουρὰν αὐτῆς ὑπολιπὼν τόν τε	ἡγεμόνα	τοῦ πολέμου καὶ τοὺς ἄλλους
[10, 16]	τόπους, ἀπογραφόμενοί τε πρὸς τοὺς	ἡγεμόνας	τὰ ὀνόματα καὶ τὸν στρατιωτικὸν
[10, 27]	ὅσοι φυλάττουσι τὴν Ῥωμαίων πόλιν,	ἡγεμόνας	τῆς ἐξόδου ποιησαμένους. συμβήσεσθαι γὰρ
[10, 16]	καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ἐρύμασιν	ἡγεμόνες	ὅσα τῆς πόλεως ἐντὸς ἦν
[10, 57]	ἐπεκύρου καὶ τἆλλα ἔπραττεν, ὅσα	ἡγεμόνι	προσῆκεν· οἱ δ´ ἄλλοι συστέλλοντες
[10, 24]	ὑπὸ ζυγόν, Γράγχῳ δὲ τῷ	ἡγεμόνι	τῶν πολεμίων καὶ τοῖς σὺν
[10, 5]	ἐλευθερίαν κτώμενος, τῇ δὲ πατρίδι	ἡγεμονίαν,	ἑαυτῷ δὲ εἴ ποτε ἁμάρτοι
[10, 14]	Ἑρδώνιος ὄνομα, καταλῦσαι τὴν Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν	ἐπεβάλετο εἴθ´ ἑαυτῷ τυραννίδα κατασκευαζόμενος
[10, 28]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν	ἡγεμονίαν	καὶ πάντα τἆλλα ἀγαθά, ὅσα
[10, 57]	παραλλὰξ ἐπ´ ἐνιαυτὸν ἑκάστου τὴν	ἡγεμονίαν	παραλαμβάνοντος εἰς συγκείμενόν τινα ἡμερῶν
[10, 27]	περιιδεῖν τὴν μετὰ πολλῶν κτηθεῖσαν	ἡγεμονίαν	πόνων αἰσχρῶς καὶ ἀνάνδρως ἀπολομένην.
[10, 52]	ἄλλος κόσμος εἰς ἐπίδειξιν τῆς	ἡγεμονίας	ἀποχρῶν. καὶ τὸ ἔτος ἐτελεύτα.
[10, 59]	ἐκεῖνο καὶ μέτριον σχῆμα τῆς	ἡγεμονίας	οὐδὲ διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς
[10, 37]	τὰ φανερώσαντά με καὶ εἰς	ἡγεμονίας	προαγαγόντα γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ δ´
[10, 57]	τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης ἅπαντα	ἡγεμονίας	σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς Ἄππιος εἶναι
[10, 36]	τότε βοηθείας χάριν ἀποδιδοὺς τῆς	ἡγεμονίας	τοῦ τάγματος ἀφίστατό μοι καὶ
[10, 36]	ἐξ οὗ στρατιωτικῆς ἀεί τινος	ἡγεμονίας	τυγχάνω, τοτὲ μὲν σπείρας ἡγούμενος,
[10, 46]	καί φησιν· Ὑπὸ μὲν τοῦ	ἡγεμόνος	ἀπεστάλμεθα, ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι. ἐδόκει
[10, 36]	καὶ τροπῆς, καὶ τοῦ μὲν	ἡγεμόνος	τῆς σπείρας πεπτωκότος, τῶν δὲ
[10, 25]	Ῥώμην καὶ κατήγαγε λαμπρότατον ἁπάντων	ἡγεμόνων	θρίαμβον, ἐν ἡμέραις ἑκκαίδεκα ταῖς
[10, 58]	ἦν ὁ τῆς τότε δεκαδαρχίας	ἡγεμὼν	Ἄππιος, καὶ πᾶς ὁ δημοτικὸς
[10, 46]	παρὰ τὴν λαγόνα τοῦ ὄρους	ἦγεν.	ἔπειτα ἦν γάρ τις δρυμὸς
[10, 41]	ἀπῄτει τὰς ψήφους, οὐκέτι ἀνασχετὸν	ἡγησάμενοι	τὸ πρᾶγμα οἱ νεώτατοι τῶν
[10, 7]	εἰς τοῦτον εἶπε. δεινὸν δ´	ἡγησάμενος	οὑτοσὶ Καίσων ἀκοῦσαί τι, ὧν
[10, 58]	τε καὶ τῶν κατ´ ἐνιαυτὸν	ἡγησαμένων	τῆς πόλεως παραλαμβάνει πάλιν τὴν
[10, 58]	ὡς οὐκ ἄλλου τινὸς ἄμεινον	ἡγησομένου.	ὁ δ´ ἀναίνεσθαι μὲν προσεποιεῖτο
[10, 6]	σοι περιγέγονεν. ἀλλὰ γὰρ ὅτι	ἠγνόεις	αὐτὸν οὐκ ὄντα τῆς σῆς
[10, 59]	Κλαυδίῳ δέκα ἄνδρες εἰδοῖς μαΐαις,	ἦγον	δὲ τοὺς μῆνας κατὰ σελήνην,
[10, 11]	προσέχοντες τὸν νοῦν, ἀλλὰ κοινοὺς	ἡγούμενοι	τῆς πόλεως ἐχθρούς. οὐδενὸς μέντοιγε,
[10, 17]	μὲν δῆμος ἀπῄει συμφορὰν βαρεῖαν	ἡγούμενος,	ὅτι μισῶν αὐτοὺς ἀνὴρ ἐξουσίας
[10, 42]	καὶ φιλανθρωπότερον, ὁ δὲ ταύτης	ἡγούμενος	τῆς γνώμης καὶ πείσας αὐτοὺς
[10, 61]	Ἄππιος μὲν Κλαύδιος τρίτον ἔτος	ἡγούμενος	τῆς δεκαδαρχίας κατὰ τὸ ἑξῆς,
[10, 36]	ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ μὲν σπείρας	ἡγούμενος,	τοτὲ δ´ ὅλου τάγματος, ἀρξάμενος
[10, 29]	ἀναλήψονται, ἀλλ´ ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων	ἡγουμένων,	οὓς ἀεὶ πατέρας ἐκαλεῖτε; ὦ
[10, 51]	μὲν χρόνον τὰ ὑμέτερα ἰσχυρὰ	ἡγούμην,	ὥσπερ ἐχρῆν ἀριστοκρατίαν αὔξων περιεφρόνουν
[10, 10]	τότ´ ἤδη κατὰ πολλὴν ἀσφάλειαν	ἡγοῦνται	διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν τὰ λοιπὰ
[10, 38]	ἀλλὰ κατὰ τῶν φίλων· οὐδ´	ἡγοῦνται	κοινὴν οἰκεῖν πόλιν, σφῶν δ´
[10, 12]	καὶ οὕτως ἅπαν τὸ δημοτικὸν	ἠγριωμένον	αὐτοῖς ἕτοιμον ἡμῖν εἰς ἃ
[10, 6]	αὐτῷ. ~Ὁ μὲν οὖν δῆμος	ἥδετο	πάνυ τοῖς λόγοις καὶ χαρίζεσθαι
[10, 11]	ὑπὲρ τοῦ δήμου λέγοντας ἀντιτάττεσθαι,	ἡδέως	ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, ἐπὶ
[10, 58]	συμπαραγγελλόντων τοὺς ἀρίστους αἰτιασάμενος οὐχ	ἡδέως	πρὸς ἑαυτὸν ἔχειν διὰ τὸν
[10, 20]	τῇ καταλήψει διέφθειραν, ἀλλ´ ἔφθασαν	ἤδη	αὐτοὺς ὑπὸ τὴν ἅλωσιν τῆς
[10, 4]	πατρικίων οἱ πλεῖστον δυνάμενοι τραχύτερον	ἤδη	αὐτῶν προσιόντες καθήπτοντο λέγοντες, ὡς
[10, 28]	προσῆκεν αὐτοῖς φρονεῖν. οὐ γὰρ	ἤδη	βαρβάροις μέν τισιν ἁλισκομένοις ὑπὸ
[10, 20]	καί ἐστιν ἐν τῇ αὐτῶν	ἤδη	γῇ. τούτων ἅμα προσαγγελλομένων οὐδεμίαν
[10, 4]	κατεπλήττοντο κινδύνων, εἰ μὴ συμφρονήσειαν·	ἤδη	δέ τινας τῶν πάνυ ἀπόρων
[10, 54]	Μενήνιον ἀρρωστία τις καταλαβοῦσα χρόνιος.	ἤδη	δέ τινες ἔφασαν ὑπὸ λύπης
[10, 54]	τῶν κοινῶν φροντίδα, ὡς ἑτέρους	ἤδη	δέον ὑπὲρ αὐτῶν σκοπεῖν, οὐδὲν
[10, 46]	διὰ τοῦ δρυμοῦ, καὶ πολὺν	ἤδη	διεληλυθὼς τόπον εὑρίσκει κατὰ δαίμονα
[10, 43]	καὶ τὴν μὲν χώραν αὐτῶν	ἤδη	διηρπάκασι, τὴν δὲ πόλιν, ἐὰν
[10, 20]	δ´ οἱ μὲν πλείους ἀπεληλύθεσαν	ἤδη	διηρπακότες τὴν πόλιν, ὀλίγοι δέ
[10, 10]	δὲ ἡμᾶς ἐκποδὼν ποιήσωνται; τότ´	ἤδη	κατὰ πολλὴν ἀσφάλειαν ἡγοῦνται διαπράξασθαι
[10, 58]	συντεθεῖσα χρόνου, καὶ ἐπὶ τοῖς	ἤδη	κεκυρωμένοις, ἵνα ἑκόντες τε καὶ
[10, 55]	ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους ἀποδεικνύειν ἡμῶν	ἤδη	κεκυρωμένων ὑπάτων, οὐδὲν ἐμποδὼν αὐτοῖς
[10, 37]	γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ δ´ ὀνόματος	ἤδη	λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸς ἤμην, ἅπαντας
[10, 33]	ἥ τε γὰρ πολιτικὴ στάσις	ἤδη	μεμαράνθαι δοκοῦσα ὑπὸ τῶν δημάρχων
[10, 7]	ἀμυνομένου τοσαῦτα ὅσα ἐδυνάμην, ἐκεῖνον	ἤδη	νεκρὸν κείμενον ἀφεὶς ἐμὲ πάλιν
[10, 47]	τὸν ἑαυτῆς χάρακα. ~Μέσαι τ´	ἤδη	νύκτες ἦσαν, καὶ ὁ Σίκκιος
[10, 41]	οἱ δήμαρχοι πρὸς ταῦτα, ὅτι	ἤδη	πέμπτον ἔτος τῶν αὐτῶν ἀκούοντες
[10, 13]	τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν, ἀλλ´ ἀθρόους	ἤδη	περιβαλόντες τοὺς ἀγαθοὺς ἐλαύνουσιν ἐκ
[10, 12]	λέγεσθαι κατὰ τὴν πόλιν, ὅταν	ἤδη	πιστὰ εἶναι τοῖς πολλοῖς δόξῃ
[10, 11]	τι ἂν δοκῇ κοινῇ συμφέρειν	ἤδη.	~Ταῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ πολλή τις
[10, 33]	τοῦτο καὶ ἐν ἔθει ἦν	ἤδη	τῇ πόλει πολεμουμένῃ μὲν ὁμονοεῖν,
[10, 22]	Οὐεργινίῳ δημάρχους τοὺς τέταρτον ἔτος	ἤδη	τὴν αὐτὴν κατασχόντας ἀρχήν. ἐπεὶ
[10, 46]	τῶν πολεμίων ἔχοντα σκότους ὄντος	ἤδη,	τὴν σπεῖραν ἄγων ἐπὶ τὸν
[10, 51]	βουλομένου τὸ δυνάμενον, καὶ πολλοὺς	ἤδη	τὸν ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους
[10, 52]	ἔφη τὴν καταδίκην. ἱερὰν γὰρ	ἤδη	τῶν θεῶν εἶναι, καὶ οὔτε
[10, 35]	ἀντιλέγειν, ὧν δὲ ὁ δῆμος	ἠδικεῖτο	κωλυταί τε καὶ τιμωροὶ ἔσεσθαι.
[10, 22]	στρατιὰν ἀπάγειν καὶ περὶ ὧν	ἠδίκησεν	ἢ κατέβλαψε Τυσκλάνους δίκην ὑποσχεῖν,
[10, 60]	ἐδόκει· οἱ δὲ πάσαις κολακεύοντες	ἡδοναῖς,	ὁπόσαι πεφύκασιν ἀνθρώπων κρατεῖν, κατὰ
[10, 46]	ἀνδρὸς καὶ τῶν ἄλλων φιλοφρονήσεων	{ἡδονάς}	ἐν δὲ τούτῳ καὶ ἡ
[10, 36]	ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπ´ αὐτῶν	ἡδονάς	τε καὶ ὠφελείας, καὶ τοῦ
[10, 33]	μὲν οὐθὲν διαθεῖναι τὴν πόλιν	ἠδυνήθησαν,	οὐ μικρὰν δὲ ὠφέλειαν τὸ
[10, 6]	ἐπιδέχεται· ὅστις ὑπὸ τοῖς σοῖς	ἤθεσι	τραφεὶς οὕτως οὖσι δημοτικοῖς καὶ
[10, 53]	πρὸς τὰς ἀκτὰς καὶ τὰς	ἠϊόνας.	ἐκκυμαινομένων γὰρ τῶν σωμάτων βαρεῖα
[10, 48]	προεῖπεν ἐν ἐκκλησίᾳ Τίτον Ῥωμίλιον	ἥκειν	ἀπολογησόμενον ἀδικήματος δημοσίου δίκην ἐπὶ
[10, 13]	εὐθὺς εἶναί φασι, καὶ προλέγουσιν	ἥκειν	ἐπὶ τὸν δῆμον ὑφέξοντα τῶν
[10, 34]	δ´ οὐχ ὑπομένουσι τὸν ὅρκον,	ἥκειν	ἐπὶ τοὺς δημότας λόγον ὑφέξοντας·
[10, 24]	ὄχλον καὶ ὑποπτεύσας ἐπ´ αὐτὸν	ἥκειν	ἐσθῆτά τ´ ἐλάμβανεν εὐπρεπεστέραν καὶ
[10, 40]	δῆμον, ἔργοις. ἐκέλευόν τε ἅπασιν	ἥκειν	ἕωθεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἅμα
[10, 23]	τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ αὐτὸν	ἥκειν	ἠξίου διὰ ταχέων. κἀκεῖνος ἐπιτρέψας
[10, 56]	δήμαρχοι τούς τ´ ἀποδειχθέντας ὑπάτους	ἥκειν	ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ δήμῳ τὰς
[10, 46]	εἶναι δόξαντες, ἀλλὰ τὸν ἕτερον	ἥκειν	ὕπατον ἄγοντα τὴν σὺν αὐτῷ
[10, 24]	καὶ τὴν σὺν ἐκείνῳ δύναμιν	ἧκεν	ἐπὶ τοὺς πολεμίους. ὡς δὲ
[10, 22]	δὲ περὶ Τυσκλάνων ἀναπραξόμενοι δίκας	ἥκετε,	οὐθείς ἐστιν ὑμῖν πρὸς ἐμὲ
[10, 21]	ἦσαν δὲ πολλοί ῥάβδοις τε	ᾐκίσατο	μέχρι πολλοῦ καὶ τοὺς αὐχένας
[10, 54]	ἐμπόρων κομιζόμενος. ἔκαμνε γὰρ οὐχ	ἥκιστα	ἐν τῇ σπάνει τῆς τροφῆς
[10, 53]	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν· καὶ οὐχ	ἥκιστα	ὁ γεωργὸς ἐπόνησεν ὄχλος ἀναπιμπλάμενος,
[10, 59]	κατ´ ἐχθρῶν ἢ δούλων γινόμενον,	ἥκιστα	φαίνηται τοῖς πολίταις ἐπαχθές. ~Τοῦτο
[10, 17]	καὶ τίνος δεόμενοι πρὸς αὐτὸν	ἥκοιεν·	ἔπειτα προσδραμόντος τινὸς καὶ κελεύσαντος
[10, 47]	ψυχὰς καὶ τὰ ὅπλα σώζοντες	ἥκομεν,	ἄλλο δὲ οὐδὲν τῶν κεκρατημένων
[10, 26]	τῆς χώρας αὐτῶν ἐδῄωσαν, καὶ	ἧκον	οἱ φυγόντες ἐκ τῶν ἀγρῶν
[10, 22]	φανεροῦ, καὶ μέχρι Φιδήνης πόλεως	ἤλασαν,	ἧς ἐκράτουν Ῥωμαῖοι τετταράκοντα δ´
[10, 21]	στρατιάν. καὶ ὡς εἶχε τάχους	ἤλαυνεν	ἐπὶ τοὺς πολεμίους, ἀκούων περὶ
[10, 59]	ἀρχῆς ὡς πρότερον, εἰς πολλὴν	ἦλθε	δυσθυμίαν καὶ κατήφειαν. ἐφόβουν θ´
[10, 28]	ὑπὸ τῶν πολεμίων εἰς νοῦν	ἦλθε	μήτε γυναικῶν αὐτοῖς παραχωρῆσαι μήτε
[10, 45]	ὅλον τὸ σῶμα, ἐπειδὴ ἑκὼν	ἦλθες,	ἄπιθι μήτε ὁμιλήσας πολεμίοις μήτ´
[10, 9]	μελλόντων, εἰς δεινὰς ἂν ἅπαντες	ἤλθομεν	συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ ὑμᾶς βραχὺν
[10, 12]	ἐπὶ τοιοῦτον δή τινα λογισμὸν	ἦλθον·	αἰτιασώμεθα συνίστασθαί τινας ἐκ τῶν
[10, 12]	τοῦ δήμου ἀρχήν. οὐθεὶς οὔτε	ἠλίθιός	ἐστιν οὕτως οὔτε τῷ δήμῳ
[10, 20]	τῶν δημάρχων καταγράψαντες τοὺς ἐν	ἡλικίᾳ	πάντας οἱ ὕπατοι καὶ τὰς
[10, 50]	μέσου κατά τε ἀξίωσιν καὶ	ἡλικίαν	ἔλεξεν· ~Ἃ μὲν ὑπὸ τοῦ
[10, 36]	τε θαυμαστὸς ὁ ἀνὴρ καὶ	ἡλικίας	ἐν τῷ κρατίστῳ δυεῖν δέοντα
[10, 5]	δ´ ἴσως καὶ παθεῖν, οὔτε	ἡλικίας	ἐν τῷ κρατίστῳ ὄντι οὔτε
[10, 15]	τὰ παρακείμενα πεδία· ὅσοι δ´	ἡλικίας	ἐν τῷ παρηκμακότι ἦσαν καὶ
[10, 47]	δάκρυα προὔπεσεν ὁρῶν μὲν τὰς	ἡλικίας	τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ τὰς
[10, 29]	πολλῆς συμπαθείας πρός τε τὰς	ἡλικίας	τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς τὰς
[10, 49]	ἐκ τῆς Σικκίου σπείρας υἱόν,	ἡλικιώτην	αὐτοῦ καὶ φίλον ἀπολυθῆναι τῆς
[10, 6]	συναγανακτεῖν. ἵνα δὲ μᾶλλον μάθῃς,	ἡλίκον	ἄρα τῇ πόλει κακὸν ἐπιτρέφων
[10, 15]	δὲ αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν ὧν	ἤλπισεν	οὔτε δούλων αὐτομολησάντων πρὸς αὐτὸν
[10, 5]	ὀργὴν μὴ ἔχειν ἐφ´ οἷς	ἥμαρτεν	εἰς ὀλίγους, ἀλλὰ καὶ χάριν
[10, 11]	ἀνόσια ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν παθόντας	ἡμᾶς,	ἀλλ´ ἐπαμῦναί τε καὶ συναγανακτῆσαι
[10, 28]	ἂν ἄλλως χωρήσῃ τὰ καθ´	ἡμᾶς	ἀσφαλής· εἰ μὴ ἄρα ἐκείνῃ
[10, 7]	χαίρων ὥσπερ ἐπὶ καλῷ ἔργῳ·	ἡμᾶς	δὲ οἱ παραγενόμενοι μετὰ ταῦτα
[10, 11]	τῆς διαγνώσεως τῶν μηνυομένων οὐχ	ἡμᾶς	εἶναι κυρίους ἀξιώσουσιν, ἀλλὰ τὴν
[10, 10]	τὸ λοιπὸν ἐναντιωσομένους. ὅταν δὲ	ἡμᾶς	ἐκποδὼν ποιήσωνται; τότ´ ἤδη κατὰ
[10, 4]	οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου βιασάμενοι	ἡμᾶς	ἐλάβετε, ὑποκατακλινομένης ἑκάστῳ πλεονεκτήματι τῆς
[10, 46]	τινων, αἳ κατὰ κορυφῆς ἄξουσιν	ἡμᾶς	ἐπὶ τὸν χάρακα· καὶ ἐλπίδας
[10, 12]	καταγνώσεις δεδιότες ἢ συμβήσονται πρὸς	ἡμᾶς	ἐπὶ τῷ μηθὲν ἔτι ἀντιπράττειν
[10, 29]	ἔτι δεηθείημεν νόμων. εἰσέρχεται δ´	ἡμᾶς	εὐλάβεια, μή ποτε οὐδὲ ταύτης
[10, 10]	ταῖς οἰκίαις τούς τε δημάρχους	ἡμᾶς	κατασφάττειν καὶ τῶν δημοτῶν ἄλλους
[10, 44]	τῷ φρουρίῳ δείσαντες οἱ πρὸς	ἡμᾶς	μαχόμενοι καὶ βοηθεῖν προθυμούμενοι νῶτά
[10, 6]	δέ σε τοῦ τότε συναδικεῖν	ἡμᾶς	μέμφομαι τοῦ νῦν ἡμῖν μὴ
[10, 38]	τὰ μὲν ἄλλα, ὅσα ὑβρίζοντες	ἡμᾶς	μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς
[10, 38]	κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων παραλαβόντες	ἡμᾶς·	οἵ γε τὰ μὲν ἄλλα,
[10, 7]	ἔσκωπτόν τε καὶ ὕβριζον εἰς	ἡμᾶς,	οἷα μεθύοντες ἂν νέοι καὶ
[10, 28]	πόλεως, ἐγκαταλιπόντες, μᾶλλον δὲ προδόντες	ἡμᾶς,	οἷς οὔτ´ ἂν νικήσωμεν ἡμεῖς
[10, 51]	ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν καθ´	ἡμᾶς	τέλος ἔχει, τὰ δὲ λοιπὰ
[10, 46]	ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι. ἐδόκει γὰρ	ἡμᾶς	τὴν πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν, ἣν
[10, 6]	βαρύτης καὶ ἡ πρὸς ἅπαντας	ἡμᾶς	ὑπερηφανία παραίτησιν ἢ συγγνώμην οὐδεμίαν
[10, 44]	ᾗ καταβήσονται οἱ πολέμιοι πρὸς	ἡμᾶς,	φυλακήν τ´ εἰκὸς ἀξιόμαχον εἶναι
[10, 52]	τὸ λοιπὸν διαλλάττομαι· νικᾷ γὰρ	ἡμᾶς	χρηστὸς ὤν. τὸ δ´ αὐτὸ
[10, 7]	τὴν πόλιν, ἧς ἀπελαύσαμεν καὶ	ἡμεῖς	ἀμφότεροι. τότε μὲν οὖν δίκην
[10, 11]	μηθενὸς πράγματος ἀπορρήτου. ἀλλ´ οὔθ´	ἡμεῖς	ἂν ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν· ὕποπτος γὰρ
[10, 28]	κτησάμενοι κατέσχομεν {ἀγαθά} οὐ μὴν	ἡμεῖς	γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´
[10, 10]	ὅταν οἱ τοῦ δήμου προεστηκότες	ἡμεῖς	διαφθαρῶμεν, ἐπὶ τὸ ἄλλο πλῆθος
[10, 44]	τὸν δὲ Σίκκιον καλέσας λέγει·	Ἡμεῖς	μέν, ὦ Σίκκιε, μαχούμεθα τοῖς
[10, 28]	ἡμᾶς, οἷς οὔτ´ ἂν νικήσωμεν	ἡμεῖς	ὁ βίος ἔσται καλός, οὔτ´
[10, 29]	ὑπομείνῃ τοῦ πολέμου, παρελθὼν εἶπεν·	Ἡμεῖς	οὔτ´ ἐγκαταλείπομεν οὔτε προδίδομεν ὑμᾶς,
[10, 24]	ἀποδείξας Λεύκιον Ταρκύνιον, ἄνδρα τῶν	ἠμελημένων	μὲν διὰ πενίαν, τὰ δὲ
[10, 16]	ἐξαδυνατούντων τρίτῃ τὰ φρούρια ἐξεπολιόρκησαν	ἡμέρᾳ.	ἐν ταύτῃ τῇ μάχῃ πολλοὺς
[10, 48]	ἔφην, τῇ πρώτῃ τῆς ἀρχῆς	ἡμέρᾳ	θύσας εἰσιτήρια κατὰ νόμον, πρὶν
[10, 16]	ταῦτα ἦσαν, τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	λοχαγοί τε προσενέμοντο ὑπὸ τῶν
[10, 37]	ἃ συνέβη μοι λαβεῖν ἐν	ἡμέρᾳ	μιᾷ, ὅτε Σαβῖνος Ἑρδώνιος τὴν
[10, 42]	αἰτιώτατοι γενέσθαι. ~Τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	παραλαβόντες οἱ δήμαρχοι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[10, 8]	μέχρι δίκης. τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι τὸ πλῆθος,
[10, 38]	τ´ ἦσαν ἀνελεῖν, μιᾷ πρότερον	ἡμέρᾳ	τῆς δίκης ἀφανῶς ἀνήρπασαν. τοιγάρτοι
[10, 25]	λαμπρότατον ἁπάντων ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν	ἡμέραις	ἑκκαίδεκα ταῖς πάσαις, ἀφ´ ἧς
[10, 44]	ἦν δ´ ἐν ἐκείναις ταῖς	ἡμέραις	ἡ τοῦ πολεμεῖν ἐξουσία Ῥωμιλίῳ
[10, 49]	δὲ καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς ὕστερον	ἡμέραις	καὶ Οὐετούριος ἑάλω· τίμημα δὲ
[10, 33]	οἱ ὕπατοι, ταῖς δ´ ἑξῆς	ἡμέραις	πλείονος ὄχλου συρρέοντος εἰς τὴν
[10, 15]	γὰρ ἢ τέτταρσι ταῖς πρώταις	ἡμέραις	τέλος εἰλήφει τὰ πράγματα μέγα
[10, 35]	ὀργὰς ἐπράυναν. ἔπειτα ταῖς ἑξῆς	ἡμέραις	τὴν τρίτην ἀπ´ ἐκείνης ἐσομένην
[10, 3]	τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου προέθεσαν,	ἡμέραν	δὲ ἀποδείξαντες, ἐν ᾗ κυρώσειν
[10, 19]	τὴν προτέραν ἀρχήν, προεῖπεν ἀρχαιρεσίων	ἡμέραν·	ἐν ᾗ καταστήσας ὑπάτους ἀπῄει
[10, 17]	αὐτοὺς τῇ προφάσει προεῖπεν ἀρχαιρεσίων	ἡμέραν,	ἐν ᾗ τὸν συνάρχοντα ἔμελλεν
[10, 35]	εἰ μὲν οὖν ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	θυμῷ φερόμενοι δρᾶσαί τι οἱ
[10, 59]	δὲ ταύτην ἄγουσι Ῥωμαῖοι τὴν	ἡμέραν	καὶ παντὸς μάλιστα ὀττεύονται μήτ´
[10, 16]	ὅρκον. ἐκείνην μὲν οὖν τὴν	ἡμέραν	καὶ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα ὅλην
[10, 40]	ταῦτα κράτιστα εἶναι, καὶ πρὶν	ἡμέραν	λαμπρὰν γενέσθαι τὰ πολλὰ τῆς
[10, 33]	ὄχλος. ἐκείνην μὲν οὖν τὴν	ἡμέραν	παρὰ πολὺ κρείττους ἐγένοντο τῶν
[10, 40]	εἰπὼν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ἀποδείξας	ἡμέραν	τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου διέλυσε
[10, 21]	πολλὰς ἐν τῇ προνομῇ διατρίψας	ἡμέρας	ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου τὴν δύναμιν.
[10, 15]	αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ εἶναι πολέμου.	ἡμέρας	δὲ γενομένης ὡς ἐγνώσθη τὰ
[10, 3]	καὶ παρασκευῆς· καὶ τοῦτ´ ἐφ´	ἡμέρας	ἐγίνετο συχνάς. ἔπειτα οἱ δήμαρχοι
[10, 41]	ὡς δὲ τὸ πλεῖον τῆς	ἡμέρας	εἰς ταῦτα ἐδαπανήθη, καὶ ὁ
[10, 3]	ὅμοια παρ´ ἑκατέρων ἐπὶ πολλὰς	ἡμέρας	ἐλέγετο, καὶ προὔβαινε διὰ κενῆς
[10, 36]	~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ ὀμόσαντες ἀπέδειξαν	ἡμέρας,	ἐν αἷς ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ
[10, 59]	ἐξουσίας ποιοῦντες. ἐνστάσης δὲ τῆς	ἡμέρας,	ἐν ᾗ παραλαβεῖν αὐτοὺς ἔδει
[10, 55]	ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς ἂν ἀποδειχθῶσιν	ἡμέρας,	ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ ἁπάντων τῶν
[10, 19]	καὶ δικαίως διέκρινε δι´ ὅλης	ἡμέρας	ἐπὶ τοῦ βήματος καθεζόμενος, εὐπρόσοδόν
[10, 21]	πλησίον τῆς πόλεως ἐπὶ πολλὰς	ἡμέρας	κατ´ ἐλπίδα τοῦ προελεύσεσθαι τοὺς
[10, 34]	δὴ ῥηθέντων λόγων δι´ ὅλης	ἡμέρας	οὐδὲν ἐξήνεγκεν ἡ βουλὴ τέλος,
[10, 16]	διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ οὔτε	ἡμέρας	οὔτε νυκτὸς ἀναπαυόμενοι τῶν πόνων.
[10, 9]	ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι δι´ ὅλης	ἡμέρας	συνήδρευον ἐν τῷ φανερῷ, μεταδιδόντες
[10, 36]	ἐπιλίποι ἄν με ὁ τῆς	ἡμέρας	χρόνος. αὐτὰ δὲ τὰ κεφάλαια
[10, 43]	ταχεῖα ἐπικουρία, φθάσουσιν ἐντὸς ὀλίγων	ἡμερῶν	ἀράμενοι, ἡ μὲν βουλὴ τοὺς
[10, 57]	ἡγεμονίαν παραλαμβάνοντος εἰς συγκείμενόν τινα	ἡμερῶν	ἀριθμόν. ἅπαντες δ´ ἐξ ἑωθινοῦ
[10, 1]	τε καὶ γεωργοῦντες διὰ πολλῶν	ἡμερῶν	εἰς ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς
[10, 37]	νεανικὸν ἔργον, ἀνθ´ οὗ τὰ	ἡμέτερα	βίᾳ κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι καὶ οὐδ´
[10, 51]	κρατίστους νόμους καὶ μάλιστα τοῖς	ἡμετέροις	ἁρμόττοντας βίοις οἴσουσι δεῦρο. ἀφικομένων
[10, 38]	Γναῖον δὲ Γενύκιον δήμαρχον ὄντα	ἡμέτερον,	ἐπεὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο πολίτευμα
[10, 37]	ὀνόματος ἤδη λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸς	ἤμην,	ἅπαντας ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας
[10, 36]	βουλὴ τὸν κατὰ Οὐολούσκων πόλεμον.	ἤμην	γὰρ τότε ἑπτακαιεικοσέτης, ἐταττόμην δ´
[10, 7]	νεκρόν, ὥσπερ ἔφην, ἐμὲ δὲ	ἡμιθανῆ	καὶ ἐλπίδας ἔχοντα τοῦ ζῆν
[10, 10]	φῶς ἄγει, καὶ γράμματα πάρεστιν	ἡμῖν,	ἃ δεδέγμεθα νεωστὶ παρὰ ξένων
[10, 36]	σπείρας ἀποδείξας. ἑτέρου τε πάλιν	ἡμῖν	ἀγῶνος ἐνστάντος, ἐν ᾧ τόν
[10, 22]	ἐχθρῶν ὄντων ἀναπράττεσθαι δίκας, οὐθενὸς	ἡμῖν	διωμολογημένου περὶ αὐτῶν, ὅτε τὰς
[10, 12]	τὸ δημοτικὸν ἠγριωμένον αὐτοῖς ἕτοιμον	ἡμῖν	εἰς ἃ βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν
[10, 12]	γενναιοτάτους ἐξ αὐτῶν καὶ πλεῖστα	ἡμῖν	ἐναντιωθέντας πρεσβυτέρους τε καὶ νέους
[10, 10]	δεδέγμεθα νεωστὶ παρὰ ξένων εὔνοιαν	ἡμῖν	ἐνδεικνυμένων, οὓς ὕστερον ἀκούσεσθε, καὶ
[10, 10]	πυνθανόμεθα, σκοταίαν φυλάξαντες νύκτα κοιμωμένοις	ἡμῖν	ἐπιχειρεῖν, ἡνίκα οὔτε προιδεῖν τι
[10, 28]	πόλεως, οὔτοι τό γ´ ἐν	ἡμῖν	εὔνουν καὶ πρόθυμον ἀπολεῖται, ἀλλὰ
[10, 10]	~Ὅσον μὲν χρόνον οὐθὲν ἀκριβὲς	ἡμῖν	ἐφαίνετο τῶν προσαγγελλομένων δεινῶν, ἀλλὰ
[10, 10]	παραδόντες ἀφήκαμεν, ἀλλ´ ὅση δύναμις	ἡμῖν	ἦν ἐπιμελῆ ζήτησιν ἐποιούμεθα τῆς
[10, 28]	τοῖς τὰ καλὰ ταῦτα πολιτευομένοις;	ἡμῖν	μὲν οὖν, οἷς ἀνάγκη μηδὲν
[10, 6]	συναδικεῖν ἡμᾶς μέμφομαι τοῦ νῦν	ἡμῖν	μὴ συναγανακτεῖν. ἵνα δὲ μᾶλλον
[10, 12]	ἐξουσίαν. ἐάν τε γὰρ ἀντιλέγωσιν	ἡμῖν	οἱ πατρίκιοι, ταύτην ληψόμεθα τοῦ
[10, 51]	μου ταῦτα, ἐφ´ οἷς ἅπαντες	ἡμῖν	συμπαθεῖτε. ἐπειδὴ δὲ τὰ μὲν
[10, 11]	ἐπαμῦναί τε καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας	ἡμῖν	συνεισπράξαντας παρὰ τῶν ταῦτα βουλευσαμένων
[10, 37]	εἰ μὲν ἴσα τοῖς ἄλλοις	ἡμῖν	ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´ αὐτὴν ἐκτώμεθα, πλεῖον
[10, 7]	ἐχομένης νυκτὸς ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι δ´	ἡμῖν	τὴν ἀγορὰν περιτυγχάνει Καίσων οὑτοσὶ
[10, 12]	δέος ἐπιστολὰς μηχανησώμεθα πολλῶν παρόντων	ἡμῖν	ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´
[10, 49]	δὲ καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν,	ἡμιόλιον	θατέρου. ~Ταῦτα δὴ λογιζομένοις τοῖς
[10, 53]	δ´ ἄλλων πολιτῶν ἀμφὶ τοὺς	ἡμίσεις	μάλιστα διεφθάρησαν, οὔτε τῶν ἰατρῶν
[10, 38]	συνελευθερωθέντες ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´	ἡμῶν,	ἀλλὰ κατὰ κληρονομίαν παρὰ τῶν
[10, 38]	ὥστ´ οὐδὲ φωνὴν ἀξιοῦσί τινα	ἡμῶν	ἀφιέναι περὶ τῆς πατρίδος ἐλευθέραν
[10, 6]	νῦν ὅτ´ ἔγνωκας ἀγανακτεῖν ὑπὲρ	ἡμῶν	δίκαιος ἂν εἴης· εἰ δὲ
[10, 6]	ἔργων ζῆλον εἰς τὴν πόλιν	ἡμῶν	εἰσαγήοχεν. εἰ μὲν οὖν ἐλάνθανέ
[10, 28]	εὖ ἴστε, ὅτι οἱ καταλειφθέντες	ἡμῶν	ἐνθάδε φύλακες τῆς πόλεως, ἐὰν
[10, 12]	μοι Οὐεργίνιος, εἴ τινα ὑπείληφεν	ἡμῶν	ἐρεῖν, ἢ ὡς ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι
[10, 37]	ὅτ´ αὐτὴν ἐκτώμεθα, πλεῖον ἠξίουν	ἡμῶν	ἔχειν, ἦν μὲν οὐδ´ οὕτω
[10, 55]	ἄρχοντας ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους ἀποδεικνύειν	ἡμῶν	ἤδη κεκυρωμένων ὑπάτων, οὐδὲν ἐμποδὼν
[10, 37]	ἐννέα ἦσαν, οὓς μονομαχῆσαί τινα	ἡμῶν	προκαλεσαμένους ἑκούσιος ὑποστὰς ἐνίκησα. οὗτος
[10, 11]	τοῖς τὰ ὅμοια ἀξιοῦσι καθ´	ἡμῶν	προσέχοντες τὸν νοῦν, ἀλλὰ κοινοὺς
[10, 36]	τόν τε στρατοπεδάρχην τοῦ τάγματος	ἡμῶν	συνέβη πεσεῖν καὶ τὸν ἀετὸν
[10, 22]	τι ἢ βλάπτεσθαι λέγετε ὑφ´	ἡμῶν,	τὰ δίκαια ὑφέξομεν ὑμῖν κατὰ
[10, 11]	ὑπὲρ τῶν μηνυομένων ζήτησιν ὑφ´	ἡμῶν	τῶν δημάρχων γίνεσθαι. χωρὶς γὰρ
[10, 36]	ὁ λοιπὸς ἂν αὐτοῖς βίος	ἦν,	αἴτιος ἐγενόμην φανερῶς, ὡς αὐτοί
[10, 23]	τῆς σὺν αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον	ἦν	ἀκμαιότατόν τε καὶ κράτιστον ἐπιλέξας
[10, 45]	τῷ ἔργῳ βασανιζόμενος, ἔνθα κίνδυνος	ἦν	ἀληθινός, ἐξητάσθης οἷος ἦσθα, ὡς
[10, 60]	πραττόμενα ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ	ἦν,	ἀλλ´ ἀνεχώρουν εἰς τοὺς ἀγροὺς
[10, 53]	ἐν τῇ πόλει τὰ δεινὰ	ἦν,	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν·
[10, 3]	ἀνέγνωσαν· κεφάλαια δὲ αὐτοῦ τάδε	ἦν·	ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ
[10, 31]	τοῦ ἀρχείου, δραστήριος δέ τις	ἦν	ἀνὴρ καὶ ὡς Ῥωμαῖος εἰπεῖν
[10, 15]	τὸ δεινὸν ὅ τι ποτ´	ἦν	ἁρπάσαντες τὰ ὅπλα συνέτρεχον, οἱ
[10, 26]	καὶ τῶν χρημάτων ὅσα δύναμις	ἦν	αὐτοῖς φέρειν συσκευασάμενοι κατὰ σπουδήν,
[10, 13]	τοῦ ἀντιπάλου. ~Ταῦτα τὰ βουλεύματα	ἦν	αὐτῶν, ὦ βουλή, καὶ τὸν
[10, 1]	δ´ ὀλίγα τινὰ ἐν ἱεραῖς	ἦν	βύβλοις ἀποκείμενα, ἃ νόμων εἶχε
[10, 16]	τῶν φρουρίων ὁ μὲν Ἑρδώνιος	ἦν	γὰρ καὶ ῥώμῃ σώματος διάφορος
[10, 46]	λαγόνα τοῦ ὄρους ἦγεν. ἔπειτα	ἦν	γάρ τις δρυμὸς ὕλην βαθεῖαν
[10, 16]	ἄνω κατὰ τὰς χειροποιήτους ὁδούς.	ἦν	δ´ αὐτοῖς οὔτε τοῦ πλήθους,
[10, 44]	ἐδόκει μηκέτι διατρίβειν τὸν πόλεμον.	ἦν	δ´ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις
[10, 36]	καὶ μεγάλας ἑαυτοῦ πράξεις διεξελθών.	ἦν	δ´ ὀφθῆναί τε θαυμαστὸς ὁ
[10, 15]	ἀχθῇ τὰ δόξαντα τῷ δήμῳ.	ἦν	δὲ ἄρα οὐθὲν αὐτῷ πεπρωμένον
[10, 14]	Καπιτωλίῳ προσεχής, κἀκείνης ἐγεγόνει κύριος.	ἦν	δὲ αὐτοῦ γνώμη μετὰ τὸ
[10, 50]	κατὰ τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ἀποκρίνασθαι	ἦν	δὲ ἐν τοῖς διὰ μέσου
[10, 8]	ἀξιοῦντες εἰς τὴν πόλιν εἰσάγειν.	ἦν	δὲ καὶ τοῦ δήμου τὸ
[10, 9]	δήμαρχοι παρελθόντες ἐδείκνυσαν τὰ προσαγγελλόμενα.	ἦν	δὲ ὁ τοὺς λόγους ὑπὲρ
[10, 48]	ἀγῶνος καιρός, ἐκάλουν τὸν δῆμον·	ἦν	δὲ παλαίτερον ἔτι συνερρυηκὼς ἐκ
[10, 43]	παρακλήσει τῶν πρεσβυτάτων ὑπαχθέντες εἵποντο.	ἦν	δέ τι μέρος, ὃ τῶν
[10, 49]	τῶν φυλῶν ἁλῶναι τὸν ἄνδρα.	ἦν	δὲ τὸ τίμημα τῆς δίκης
[10, 32]	ὑπὲρ τοῦ λόφου νόμον εἰσέφερεν.	ἦν	δὲ τοιόσδε· Ὅσα μὲν ἰδιῶταί
[10, 32]	παραδιδόναι· τὰ δὲ ἄλλα, ὅσα	ἦν	δημόσια, χωρὶς ὠνῆς τὸν δῆμον
[10, 31]	οὐχ ἅπας τότε ᾠκεῖτο, ἀλλ´	ἦν	δημόσιός τε καὶ ὕλης ἀνάπλεως.
[10, 14]	τῶν προσδοκωμένων, ἡ πολιτικὴ στάσις	ἦν,	δι´ ἣν οὔτε φιλίαν οὔτε
[10, 27]	τ´ ἄλλων πολιτῶν παραλαβόντας, οἷς	ἦν	ἑκοῦσι συνάρασθαι τοῦ καλλίστου ὑπὲρ
[10, 47]	ἐπιφανέστατα τῶν τότε πραχθέντων τοιάδ´	ἦν.	~Ἐν δὲ τῷ μετὰ τούτους
[10, 30]	δημοτικῶν, εἴ τινα μὴ νόμιμα	ἦν,	ἐναντιωθέντος, διαδεδεγμένος τὰ πολιτεύματα τοῦ
[10, 4]	ἕν τι καὶ ὁ νόμος	ἦν,	ἐξαρνησαμένοις ἅπαντα τὰ νόμιμα; Ταῦτά
[10, 10]	ἀφήκαμεν, ἀλλ´ ὅση δύναμις ἡμῖν	ἦν	ἐπιμελῆ ζήτησιν ἐποιούμεθα τῆς ἀληθείας.
[10, 5]	καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ γένος τ´	ἦν	ἐπιφανὲς καὶ βίος οὐθενὸς δεύτερος,
[10, 41]	αὐτοὺς} οὐ παρίεσαν, ὥστ´ ἀνωφελὴς	ἦν	ἡ τῶν ἀρχόντων βοήθεια. τέλος
[10, 58]	πεῖσαν αὐτοὺς προελέσθαι τὴν δεκαδαρχίαν	ἦν	ἡ τῶν δημάρχων κατάλυσις, ὃ
[10, 33]	δὴ τοῦτο καὶ ἐν ἔθει	ἦν	ἤδη τῇ πόλει πολεμουμένῃ μὲν
[10, 24]	αὐτοῖς ἐπορεύετο. ὡς δ´ ἐγγὺς	ἦν,	ἵππους τ´ αὐτῷ φαλάροις κεκοσμημένους
[10, 16]	ἡγεμόνες ὅσα τῆς πόλεως ἐντὸς	ἦν	καθέξοντες, καὶ κατὰ τὰς ἐπὶ
[10, 43]	τῶν ἐχθρῶν βλαπτομένῃ· ἐν οἷς	ἦν	καὶ ὁ Σίκκιος ἐκεῖνος ὁ
[10, 12]	συνελάλουν ἀλλήλοις, ὡς χαλεπὸν ἑκάτερον	ἦν,	καὶ τὸ συγχωρεῖν τοῖς δημάρχοις
[10, 38]	οὐδὲν ἕτερον, ἀλλ´ ὅτι φιλόπολις	ἦν	καὶ φιλόδημος, ὤσαντες ἀπὸ τοῦ
[10, 8]	ποταμοῦ, ἐν ᾧ ταπεινή τις	ἦν	καλύβη, γεωργῶν αὐτόθι μετὰ δούλων
[10, 1]	ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀκόλουθα	ἦν·	κομιδῇ δ´ ὀλίγα τινὰ ἐν
[10, 23]	ἔνθα οὔθ´ ἵπποις χιλὸν εὔπορον	ἦν	λαμβάνειν, ὄρεσι περικλειομένου τοῦ τόπου
[10, 36]	φωνὴν ὑπομένειν τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενος	ἦν	Λεύκιος Σίκκιος, Δεντάτος ἐπικαλούμενος, πολλὰς
[10, 37]	ἐκτώμεθα, πλεῖον ἠξίουν ἡμῶν ἔχειν,	ἦν	μὲν οὐδ´ οὕτω δίκαιον οὐδὲ
[10, 60]	αἷς καὶ ὅδε ὁ νόμος	ἦν,	μὴ ἐξεῖναι τοῖς πατρικίοις πρὸς
[10, 46]	χωρήσειν ὁδόν, ἣν ἀναβαίνοντας ἀμήχανον	ἦν	μὴ οὐ φανεροὺς τοῖς πολεμίοις
[10, 22]	ἐπεγένετο τῇ πόλει, καὶ δέος	ἦν,	μὴ τὴν ἀρχὴν ἀφαιρεθῶσιν, ἀσμένως
[10, 7]	καὶ ἀνήκεστα, ἀκούσατέ μου. ἀδελφὸς	ἦν	μοι Λεύκιος, ὃν ἐγὼ πάντων
[10, 7]	οὖν δίκην οὐχ οἷόν τ´	ἦν	μοι παρ´ αὐτοῦ λαβεῖν τεθνηκότων
[10, 32]	ὁ μὲν ἀντιλέγων Γάιος Κλαύδιος	ἦν	μόνος, οἱ δὲ συγκαταινοῦντες πολλοί,
[10, 49]	ἀλλὰ καὶ πατρικίους· ἐν οἷς	ἦν	νεανίας οὐκ ἀφανὴς οὔτε κατὰ
[10, 2]	ἐφ´ ᾧ μάλιστα ἐταράχθησαν, τοιόνδ´	ἦν·	νιφετὸς ἐξ οὐρανοῦ κατέσκηψεν εἰς
[10, 6]	τὸ μειράκιον τῷ πατρὶ πρόθυμος	ἦν.	ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὁρῶν, ὅτι
[10, 15]	τῆς πόλεως φρούρια καὶ ὅστις	ἦν	ὁ κατέχων ἀνὴρ τοὺς τόπους,
[10, 41]	ἀγαθῶν ἀνδρῶν παριόντων οὐθενὸς ἐξάκουστος	ἦν	ὁ λόγος ὑπὸ τοῦ θορύβου
[10, 28]	ἅπασι ταῦτ´ ἐδόκει, καὶ οὐθεὶς	ἦν	ὁ τἀναντία ἐρῶν, οἱ μὲν
[10, 58]	δὴ πολὺς ὑπὸ πάντων ἐπαινούμενος	ἦν	ὁ τῆς τότε δεκαδαρχίας ἡγεμὼν
[10, 35]	τὴν ἐκκλησίαν. ἐπεὶ δὲ πλησίον	ἦν	ὁ χρόνος, ἀπέστησαν καὶ ταύτης
[10, 1]	~Μετὰ δὲ τούτους ὀλυμπιὰς μὲν	ἦν	ὀγδοηκοστή, ἣν ἐνίκα στάδιον Τορύμβας
[10, 26]	~Μετὰ δὲ τούτους ὀλυμπιὰς μὲν	ἦν	ὀγδοηκοστὴ καὶ πρώτη, ἣν ἐνίκα
[10, 61]	τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ὀλυμπιὰς μὲν	ἦν	ὀγδοηκοστὴ καὶ τρίτη, ἣν ἐνίκα
[10, 49]	πολέμια πάνυ ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος	ἦν	ὄνομα αὐτῷ. οὗτος ἔφη Μάρκον
[10, 46]	καὶ λαμπρότατα ἔργα ἀποδειξάμενος Σίκκιος	ἦν,	ὅς, ἐπειδὴ τέλος ἑώρα τὰ
[10, 44]	μάχης τὸν καιρὸν ταμιεύων ἐκεῖνος	ἦν·	ὃς ἐπειδὴ τὰ σημεῖα ἐκέλευσεν
[10, 47]	πᾶσιν ὀρθῶς ἐφαίνετο, καὶ οὐδεὶς	ἦν	ὃς οὐκ ἐθαύμαζε τῆς τε
[10, 49]	ταῦτα τοῦ μειρακίου μαρτυρήσαντος οὐδεὶς	ἦν	ὃς οὐκ ἔπασχέ τι πρὸς
[10, 35]	ἀγαθοῖς ἀνδράσι δεομένοις, οἷς οὐκ	ἦν	ὅσιον ἀντιλέγειν, ὧν δὲ ὁ
[10, 2]	ἐξ ὧν οὐκ ἄδηλον ἅπασιν	ἦν,	ὅτι μεγάλη τις καὶ ἀνήκεστος
[10, 55]	δ´ αὐτοῦ τῆς δημηγορίας τοιάδε	ἦν,	ὅτι τὸ μὲν ἀποδειχθῆναι τοὺς
[10, 21]	τὰ σώματα πλὴν ὅσα Τυσκλάνων	ἦν,	οὐ πολὺν ἐνταῦθα διατρίψας χρόνον
[10, 24]	γὰρ δύναμις ἡ περὶ αὐτὸν	ἦν	οὐκ ὀλίγη, καὶ αὐτὸς ἐδόκει
[10, 1]	τὰ δημόσια. οὔπω γὰρ τότε	ἦν	οὔτ´ ἰσονομία παρὰ Ῥωμαίοις οὔτ´
[10, 2]	ἀγροὺς μέχρι πολλοῦ χρόνου κείμενα	ἦν	οὔτε χρόαν μεταβάλλοντα, οἵαν ἴσχουσι
[10, 4]	παρὰ τὰ ἴδια κέρδη φροντὶς	ἦν,	παίοντες ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον ἐκ
[10, 53]	τἆλλα ἔθνη, ὅσα Ῥωμαίοις πολέμια	ἦν,	παρακαλοῦντες ἐπὶ τὸν πόλεμον. οὐ
[10, 55]	μόνος, ἐπειδὴ ὁ Μενήνιος ἀδύνατος	ἦν	παρεῖναι διὰ τὴν νόσον, προὔθηκεν
[10, 54]	Σήστιος ὡς οὐδὲν οἷός τ´	ἦν	πράττειν μόνος ἀπεωθεῖτο τὰς τῶν
[10, 42]	τῆς γνώμης καὶ πείσας αὐτοὺς	ἦν	Σίκκιος, ὁ τοὺς ἐν τῷ
[10, 57]	ἀρχῆς αὐτοῖς χρόνος ὁ λειπόμενος	ἦν,	συναγαγόντες τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν ὑπὲρ
[10, 24]	τῶν χωρίων φύσιν, ἐν οἷς	ἦν	τὰ στρατόπεδα, μέρος μέν τι
[10, 31]	κράτος. τοῖς δ´ ἄρα πᾶσιν	ἦν	ταῦτα κατ´ ἀρχὰς δεδογμένα μήτ´
[10, 46]	παρακείμενον τῷ χάρακι λόφον, ὅθεν	ἦν	ταχεῖα καὶ εὐεπίφορος ἐπ´ αὐτὸν
[10, 53]	ἐξερημωθῆναι δι´ ἀπορίαν τῶν ἐπιμελησομένων.	ἦν	τε οὐκ ἐλάχιστον τῶν κακῶν
[10, 51]	τε πολλάκις καὶ ἡνίκα ὕπατος	ἦν	τῆς ἑτέρας προαιρέσεως γενόμενος νῦν
[10, 47]	καιρός, δήμαρχον ἀπέδειξεν, ἧς κύριος	ἦν	τιμῆς ἀποδιδούς. καὶ τὰ μὲν
[10, 4]	εἰ δ´ οὖν καὶ πρότερον	ἦν	τις ὑμῖν δύναμις, ἣν οὐκ
[10, 60]	ὠφελείας, οὔτε παράδοξον οὔτ´ ἀνέλπιστον	ἦν·	τὸ δὲ καὶ ἐκ τῶν
[10, 53]	τροπάς, πίνεσθαί τε οὐκέτι χρηστὸν	ἦν	τὸ ἐκ τοῦ ποταμοῦ κομισθὲν
[10, 35]	τῆς βουλῆς προήχθησαν, οὐθὲν ἂν	ἦν	τὸ κωλῦσον αὐτὴν ὑφ´ αὑτῆς
[10, 21]	ἦγε τὴν δύναμιν, ἣ τότε	ἦν	τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους ἐπιφανεστάτη τε
[10, 43]	πόλεμον οὐκ ἐδικαίωσαν ἀπολείπεσθαι. καὶ	ἦν	τοῦτο τὸ μέρος τῆς ἐξελθούσης
[10, 31]	ἀγορεύειν οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς, ἀλλ´	ἦν	τῶν ὑπάτων τοῦτο τὸ γέρας.
[10, 5]	τότε νέων δυνάμενος Καίσων Κοίντιος	ἦν,	υἱὸς Λευκίου Κοιντίου τοῦ καλουμένου
[10, 54]	τάχιον ἢ τοῖς προτέροις ἔθος	ἦν	ὑπάτους ἀπέδειξαν Ἄππιον Κλαύδιον καὶ
[10, 43]	στρατείαις γινομένων πάντα κίνδυνον ἕτοιμον	ἦν	ὑπομένειν. καὶ δι´ ὀλίγου χρόνου
[10, 10]	καὶ τὸ βεβαιῶσον αὐτὰς οὐθὲν	ἦν,	ὠκνοῦμεν, ὦ βουλή, φέρειν τοὺς
[10, 1]	δικαιωθὲν ὑπ´ ἐκείνων τοῦτο νόμος	ἦν.	ὡς δ´ ἐπαύσαντο μοναρχούμενοι, τοῖς
[10, 54]	τε καὶ θαλίαις ἡ πόλις	ἦν	ὥσπερ εἰκός· καὶ πᾶς ὁ
[10, 22]	ἐλάσας δὲ μέχρι Τύσκλου πόλεως,	ἣν	Αἰκανοὶ τῷ πρόσθεν ἐνιαυτῷ καταλαβόμενοι
[10, 37]	παὶ Σαβίνους ἀφείλεσθε, τοῦτο δὲ	ἣν	Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων
[10, 46]	ἡμᾶς τὴν πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν,	ἣν	ἀναβαίνοντας ἀμήχανον ἦν μὴ οὐ
[10, 32]	ἐστιν ἐν στήλῃ χαλκῇ γεγραμμένος,	ἣν	ἀνέθεσαν ἐν τῷ Αὐεντίνῳ κομίσαντες
[10, 22]	ὄντας ἔφθειρεν. ἀφικομένης δὲ πρεσβείας,	ἣν	ἀπέστειλεν ἡ Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν
[10, 30]	δὲ βοήθειαν εἶναι τοῖς κοινοῖς,	ἣν	Ἄππιον Κλαύδιον τὸν Γαΐου πατέρα
[10, 55]	εἰς νέωτα μελλόντων ὑπατεύειν γνώμη,	ἣν	Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο,
[10, 47]	κοινωσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν	ἣν	εἶχε διάνοιαν, ἐπειδὴ πᾶσιν ὀρθῶς
[10, 14]	κοινωσάμενος δὲ πολλοῖς τῶν φίλων	ἣν	εἶχε διάνοιαν καὶ τὸν τρόπον
[10, 55]	ἁπάντων τῶν κατὰ τὴν πόλιν	ἣν	εἶχον οἵ τε ὕπατοι καὶ
[10, 29]	ταύτης ἄξιοι λέγεσθαι τῆς γῆς,	ἣν	ἔκτισαν οἱ τοὺς πατέρας ἐπὶ
[10, 61]	μὲν ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ τρίτη,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος
[10, 53]	τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ δευτέρας ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ
[10, 26]	μὲν ἦν ὀγδοηκοστὴ καὶ πρώτη,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι
[10, 1]	τούτους ὀλυμπιὰς μὲν ἦν ὀγδοηκοστή,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Τορύμβας Θεσσαλὸς ἄρχοντος
[10, 22]	ἀνὴρ δραστήριος ἀρχῇ κοσμηθεὶς αὐτοκράτορι,	ἣν	ἐπὶ τὸ βασιλικώτερον ἐξήγαγεν. ἐλάσας
[10, 12]	οὗτοι κοινωνὸν εἶναι τῆς συνωμοσίας,	ἣν	ἐφ´ ὑμῖν καὶ τῷ δήμῳ
[10, 39]	τὴν ψηφοφορίαν ἀκοσμούντων, δείξατε αὐτοῖς	ἣν	ἔχει τὸ ἀρχεῖον ἰσχύν. καὶ
[10, 36]	αἰσχύνῃ τοὺς λοχαγοὺς αἰωνίῳ, δι´	ἣν	θανάτου κακίων ὁ λοιπὸς ἂν
[10, 7]	ἄν, ὦ πολῖται, δίκην ἰδίαν,	ἣν	ὁ νόμος δίδωσί μοι, παρὰ
[10, 46]	δὲ Σίκκιος ἑτέραν ἀποστραφείς, οὐχ	ἣν	ὁ Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε, παρὰ τὴν
[10, 32]	τῆς δημοσίας χώρας τοὺς πένητας,	ἣν	οἱ πατρίκιοι κατεῖχον. ἀγαπήσειν γὰρ
[10, 4]	πρότερον ἦν τις ὑμῖν δύναμις,	ἣν	οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου βιασάμενοι
[10, 14]	ἡ πολιτικὴ στάσις ἦν, δι´	ἣν	οὔτε φιλίαν οὔτε κοινωνίαν οὐδεμίαν
[10, 5]	φιλοτιμίας μειρακιώδους γεγονότα ἐπιδεικνύμενος, δι´	ἣν	πολλὰ μὲν αὐτῷ συμβῆναι δρᾶσαι
[10, 16]	τῆς παρὰ τὰ δεινὰ ὑπομονῆς,	ἣν	πολλοῖς καταστήσαντες πολέμοις εἶχον, οὐδεμία
[10, 14]	καθ´ ὅλην τὴν πόλιν ἡσυχία,	ἣν	συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς ἄνδρας
[10, 45]	καὶ πᾶσα ἡ ἄλλη βαρύτης,	ἣν	τότ´ ἠνεσχόμεθά σου λέγοντος; ἐν
[10, 37]	καὶ ἀγαθὴν γῆν, τοῦτο μὲν	ἣν	Τυρρηνούς τε παὶ Σαβίνους ἀφείλεσθε,
[10, 26]	νυκτὸς ἐλάσαντες ἐπὶ Κορβιῶνα πόλιν,	ἣν	τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ Ῥωμαίοις παρέδοσαν,
[10, 2]	τοὺς ἀλλοεθνεῖς πολέμου στάσις ἐμφύλιος,	ἣν	χρῆν ἀρχομένην ἐξελαύνοντας ἐκ τῆς
[10, 54]	Ἄππιον οὔπω τὴν ἐξουσίαν παρειληφότας	ἠναγκάζοντο	καταφεύγειν, τὰ μὲν ἐν ταῖς
[10, 60]	ἑαυτῶν οἱ δέκα ἔκρινον, ὥστ´	ἠναγκάζοντο	οἱ μειονεκτοῦντες τῷ δικαίῳ προσνέμειν
[10, 17]	καταστήσαντες οἱ δήμαρχοι τὴν πόλιν	ἠνάγκασαν	ἐκλιπεῖν· καὶ οὐδεμιᾶς ἔτι κληθείσης
[10, 1]	τῷ παρελθόντι ἔτει, ἀτελὲς δὲ	ἠναγκάσθη	καταλιπεῖν τοῦ τε πλήθους ὄντος
[10, 47]	δύναμις ἡ παραταξαμένη τοῖς ὑπάτοις	ἠναγκάσθη	φυγεῖν· ἠξίου τε αὐτοὺς μηδενὶ
[10, 30]	τὴν Ῥωμαίων ὑπερβαλέσθαι δύναμιν, ἀλλ´	ἠναγκάσθησαν	εἰς τὰς πόλεις ἀπελθεῖν ἀποβαλόντες
[10, 24]	τῶν ἑτέρων ἐξιέναι μερῶν. ὥστε	ἠναγκάσθησαν	οἱ Αἰκανοὶ τροφῆς τε ἀπορούμενοι
[10, 20]	καὶ παιδία καὶ θεράποντας αὐτῶν	ἠνδραποδίσαντο	καὶ τὰ χρήματα διήρπασαν. ὡς
[10, 26]	καὶ τὰ γηραιὰ τῶν σωμάτων	ἠνδραποδίσαντο,	καὶ τῶν χρημάτων ὅσα δύναμις
[10, 47]	ἡ βουλὴ τὸ πρᾶγμα μετρίως	ἤνεγκεν,	ἣ οὔτ´ ἐψηφίσατο αὐτοῖς πομπὴν
[10, 45]	ἡ ἄλλη βαρύτης, ἣν τότ´	ἠνεσχόμεθά	σου λέγοντος; ἐν ἑνὶ γὰρ
[10, 7]	πολλῶν εἷς εἶναι, νῦν γ´	ἡνίκα	ἔξεστί μοι τὸ τοῦ μάρτυρος
[10, 10]	φυλάξαντες νύκτα κοιμωμένοις ἡμῖν ἐπιχειρεῖν,	ἡνίκα	οὔτε προιδεῖν τι τῶν γινομένων
[10, 51]	εἰ πρότερόν τε πολλάκις καὶ	ἡνίκα	ὕπατος ἦν τῆς ἑτέρας προαιρέσεως
[10, 51]	τίνας ἑλέσθαι δεήσει νομοθέτας καὶ	ἥντινα	ἕξοντας ἀρχὴν καὶ χρόνον ὅσον
[10, 28]	ἐγκαταλιποῦσι καὶ προδοῦσι τὸ κοινὸν	ἥξει	δίκη τιμωρὸς οὐ μεμπτὴ παρὰ
[10, 10]	ἄξειν ἐπίκουρον, ὅσης ἂν δεηθῶσιν·	ἥξει	τε οὐκ εἰς μακρὰν αὐτὸς
[10, 19]	οὔτε αὐτὸς εἰς ὁμοίαν ἐκείνοις	ἥξειν	διαβολήν. συναγαγὼν δὲ τὸν δῆμον
[10, 15]	παραινούντων ὁ μὲν Κλαύδιος οὐθὲν	ἠξίου	δεῖσθαι τοιαύτης συμμαχίας, ἥτις οὐχ
[10, 23]	Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ αὐτὸν ἥκειν	ἠξίου	διὰ ταχέων. κἀκεῖνος ἐπιτρέψας τοῖς
[10, 1]	ἡ ἰσηγορία, καὶ κατὰ νόμους	ἠξίου	διοικεῖσθαι τά τε ἰδιωτικὰ καὶ
[10, 8]	ἀφίξεως, ὥσπερ καὶ ὁ πατὴρ	ἠξίου·	καὶ ἡ βουλὴ συνελθοῦσα ἐψηφίσατο
[10, 58]	ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς	ἠξίου	κατέχειν ὡς οὐκ ἄλλου τινὸς
[10, 58]	κατ´ ἀρχὰς καὶ ἀπολύειν αὐτὸν	ἠξίου	λειτουργίας καὶ ὀχληρᾶς καὶ ἐπιφθόνου.
[10, 47]	παραταξαμένη τοῖς ὑπάτοις ἠναγκάσθη φυγεῖν·	ἠξίου	τε αὐτοὺς μηδενὶ τῆς νίκης
[10, 5]	οὔτε φρονήσεως ἐν τῷ καθαρωτάτῳ.	ἠξίου	τε τοὺς δημοτικοὺς μὴ μόνον
[10, 5]	καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ´	ἠξίου	τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν
[10, 54]	καὶ πρὸς τοὺς νέους ἄρχοντας	ἠξίου	τρέπεσθαι. οἱ δ´ οὐκ ἔχοντες,
[10, 5]	καὶ μένειν παρὰ τὰ δεινὰ	ἠξίουν	αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ ἀσφαλὲς ὑπισχνούμενοι·
[10, 39]	ὅτι τοῖς κατισχυομένοις τῶν δημοτικῶν	ἠξίουν	βοηθεῖν, οὓς ὑμεῖς ἱεροὺς καὶ
[10, 56]	τούς τ´ ἀποδειχθέντας ὑπάτους ἥκειν	ἠξίουν	ἐμπεδώσοντας τῷ δήμῳ τὰς ὑποσχέσεις,
[10, 3]	δήμῳ νόμον εἰσοίσειν ὑπὲρ ὧν	ἠξίουν.	ἐπαινέσαντος δὲ τοῦ πλήθους τὸν
[10, 60]	διεφθαρμένον καὶ νοσοῦν. οὐδὲ γὰρ	ἠξίουν	ἔτι μένειν ἐντὸς τείχους, οἷς
[10, 37]	ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´ αὐτὴν ἐκτώμεθα, πλεῖον	ἠξίουν	ἡμῶν ἔχειν, ἦν μὲν οὐδ´
[10, 17]	παραστήσαντες ἀκολουθεῖν εἰς τὴν πόλιν	ἠξίουν.	κἀκεῖνος μικρὸν ἐπισχὼν καὶ δακρύσας
[10, 34]	καὶ εἰς τὰ σώματα προπηλακισθέντες.	ἠξίουν	τε δυεῖν θάτερον ποιεῖν τοὺς
[10, 29]	ἀπολειφθείημεν ὑμῶν, ὥσπερ οὐδὲ πρότερον	ἠξιώσαμεν	οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι στρατείας, ἀλλὰ καὶ
[10, 25]	ἐκτήσατο τοῖς ἰδίοις πόνοις, οὐκ	ἠξίωσε,	φίλων τε καὶ συγγενῶν δωρεὰς
[10, 34]	ἂν μὴ ἡ βουλὴ ψηφίσηται.	ἠπείλουν	τε, ὅταν ἐκεῖνοι ψῆφον ἀναδῶσι
[10, 17]	τε ἄροτρον ἐπέσχε καὶ πολὺν	ἠπόρει	χρόνον, οἵτινές τε εἶεν καὶ
[10, 11]	πολλοὺς καὶ μεγάλους σὺν ὑμῖν	ἠράμεθα,	μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ ἀνόσια
[10, 15]	πρὸς ταῦτα οὐκ οἰόμενος δεῖν	ἠρεθισμένον	τὸ δημοτικὸν ἐκπολεμῶσαι τελέως τοῖς
[10, 9]	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου καταδικασθέντα	ᾑρῆσθαι	στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν ἐθνῶν καὶ
[10, 39]	ἔργον οὐ δεῖσθε· καὶ γὰρ	ἤρξατε	αὐτοῦ καὶ οὐχ ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς
[10, 2]	ὅσαι εἰσὶν ἀγέλαι τοῖς στόμασιν	ἥρπαζον,	τὰ δ´ ἐπὶ τὴν γῆν
[10, 60]	ἀνθρώπων κρατεῖν, κατὰ πολλὴν ἄδειαν	ἦρχον	τῆς πόλεως, βουλὴν μὲν ἢ
[10, 10]	ἡ τοῦ δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´	ἧς	ἀεὶ σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα
[10, 55]	δ´ ἄρχειν εἰς ἐνιαυτὸν ἀφ´	ἧς	ἂν ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας
[10, 7]	μεγάλη νόσος κατέλαβε τὴν πόλιν,	ἧς	ἀπελαύσαμεν καὶ ἡμεῖς ἀμφότεροι. τότε
[10, 57]	μιᾶς διοικούσης ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος,	ἧς	ἀρχηγὸς Ἄππιος εἶναι ἐδόκει. καὶ
[10, 12]	δικαίαν ὑπόθεσιν οὐδεμίαν εὕρισκον, δι´	ἧς	ἑκάτερον τούτοις ἔσται, πολλὰ δὲ
[10, 22]	καὶ μέχρι Φιδήνης πόλεως ἤλασαν,	ἧς	ἐκράτουν Ῥωμαῖοι τετταράκοντα δ´ εἰσὶν
[10, 22]	ἐν τῇ πόλει μοῖραν κατέλιπον,	ἧς	ἡγεῖτο Κόιντος Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς
[10, 9]	ἐπὶ τὰ πράγματα πορεύεσθαι, δι´	ἧς	καταπλήξονται μὲν τὸν δῆμον, ἀναβαλοῦσι
[10, 47]	τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός, δήμαρχον ἀπέδειξεν,	ἧς	κύριος ἦν τιμῆς ἀποδιδούς. καὶ
[10, 9]	δὲ τήν τε αἰτίαν, ἀφ´	ἧς	ὁ πόλεμος εἰσῆλθε, καὶ τὰ
[10, 44]	ἡ πέτρα καὶ ἀπότομος, ἐφ´	ἧς	ὁ χάραξ, ὁδόν τε οὐδεμίαν
[10, 53]	τοῦ προτέρου χρόνου μνημονευομένων· ὑφ´	ἧς	οἱ μὲν θεράποντες ὀλίγου ἐδέησαν
[10, 25]	ἡμέραις ἑκκαίδεκα ταῖς πάσαις, ἀφ´	ἧς	παρέλαβε τὴν ἀρχήν, στρατόπεδόν τε
[10, 29]	ποτε οὐδὲ ταύτης τύχωμεν, ἐξ	ἧς	τῇ βουλῇ μὲν οὐδὲν ἔσται
[10, 29]	δ´ ἑτέραν παρ´ ὑμῶν χάριν,	ἧς	τυχόντες ἴσως ἂν οὐδὲ καινῶν
[10, 56]	καὶ ταμιῶν καὶ εἴ τινες	ἦσαν	ἄλλαι πάτριοι Ῥωμαίοις ἀρχαὶ κατελύθησαν.
[10, 16]	τὰς φλόγας ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´	ἦσαν	ἀνδρειότατοι, πυκνώσαντες τοὺς λόχους ἐχώρουν
[10, 38]	ἐπεὶ φανερῶς οὐχ οἷοί τ´	ἦσαν	ἀνελεῖν, μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ τῆς
[10, 20]	νόσων ἢ γήρως φυγεῖν ἀδύνατοι	ἦσαν,	γύναια δὲ καὶ παιδία καὶ
[10, 14]	ὅλον στάδιον ἀπέχον τοῦ ποταμοῦ.	ἦσαν	δὲ μέσαι τηνικαῦτα νύκτες, καὶ
[10, 60]	δικαστήρια ἐφ´ ἑκάστῳ χρήματι ἀπεδίδοσαν·	ἦσαν	δὲ οἵ τε κατήγοροι ὑπ´
[10, 3]	κατηγορεῖν, ἀποδείξαντες τὴν τρίτην ἀγοράν.	ἦσαν	δὲ πολλοὶ καὶ οὐχ οἱ
[10, 21]	τε καὶ τῆς ἀποστάσεως αἰτίους	ἦσαν	δὲ πολλοί ῥάβδοις τε ᾐκίσατο
[10, 16]	ἀποδείξασθαι, ἀλλ´ ἑκηβόλοις χρῆσθαι μάχαις.	ἦσαν	δὲ τῶν μὲν κάτωθεν ἐπὶ
[10, 13]	φήμαις ἀληθῆ· ὅσοι δὲ κακοήθεις	ἦσαν	ἐν αὐτοῖς καὶ μεταβολῆς ἀεὶ
[10, 31]	καίτοι δεινὰ δοκοῦντες ὑβρίσθαι, ἀδύνατοι	ἦσαν,	ἐπεκαλοῦντο δὲ τὴν ἐκ τῶν
[10, 35]	τὴν πόλιν· οὕτως ἕτοιμοι πάντες	ἦσαν	ἐπὶ τὰ ὅπλα καὶ τὸν
[10, 26]	ὅσα Ῥωμαίους οὐχ οἷοί τε	ἦσαν	ἐργάσασθαι, ταῦτα δι´ ὀργὴν τοὺς
[10, 2]	ἄπειροί τε καὶ ἀνήκοοι ἔτι	ἦσαν	καὶ ἐφ´ ᾧ μάλιστα ἐταράχθησαν,
[10, 47]	χάρακα. ~Μέσαι τ´ ἤδη νύκτες	ἦσαν,	καὶ ὁ Σίκκιος μνησικακῶν τοῖς
[10, 26]	καταπολεμηθέντες ἐν τοῖς ὅπλοις αὖθις	ἦσαν·	καὶ οἱ μὲν ἀκμαιότατοι αὐτῶν
[10, 15]	δ´ ἡλικίας ἐν τῷ παρηκμακότι	ἦσαν	καὶ ῥώμης σώματος ἐν τῷ
[10, 17]	τὴν ψηφοφορίαν τάξεως τρισὶ γὰρ	ἦσαν	λόχοις πλείους οἱ διενέγκαντες τὴν
[10, 31]	γὰρ ἔμπροσθεν χρόνον ἐκκλησίας μόνον	ἦσαν	οἱ δήμαρχοι κύριοι, βουλὴν δὲ
[10, 33]	καὶ Γάιος Οὐετούριος, δήμαρχοι δ´	ἦσαν	οἱ περὶ Λεύκιον Ἰκίλλιον τὸ
[10, 17]	φανερὸν γένηται πᾶσιν, οἷοι τότε	ἦσαν	οἱ τῆς Ῥωμαίων πόλεως προεστηκότες,
[10, 37]	πρὸς τοῖς εἴκοσιν, ὧν ἐννέα	ἦσαν,	οὓς μονομαχῆσαί τινα ἡμῶν προκαλεσαμένους
[10, 34]	ἐξ αὐτῶν βοήθειαν, διεξιόντες ὅσα	ἦσαν	πεπονθότες ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ
[10, 41]	τοῖς ὑπάτοις ἐκ τριῶν οἰκιῶν	ἦσαν,	Ποστόμιοι καὶ Σεμπρώνιοι καὶ τρίτοι
[10, 2]	ἐπιχώριοι μάντεις οὐχ οἷοί τ´	ἦσαν	συμβαλεῖν· ἐν δὲ τοῖς Σιβυλλείοις
[10, 16]	ἐπιοῦσαν νύκτα ὅλην ἀμφὶ ταῦτα	ἦσαν,	τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ λοχαγοί
[10, 1]	ἐπὶ τὰς ἀγορὰς ἄπειροι ἔτι	ἦσαν.	τὸ δὲ πολίτευμα τοῦτο πρῶτος
[10, 1]	ἐκεῖνοι τὰ δίκαια οἱ διαιροῦντες	ἦσαν.	τούτων δὲ τὰ μὲν πολλὰ
[10, 6]	τύχην, πονηρὸς ἄρα καὶ αὐτὸς	ἦσθα,	καὶ ἡ τῆς καλοκἀγαθίας δόξα
[10, 45]	κίνδυνος ἦν ἀληθινός, ἐξητάσθης οἷος	ἦσθα,	ὡς ἀλαζὼν καὶ δόξῃ τὸ
[10, 58]	τῶν ἄλλων πατρικίων, οὓς ἐκεῖνος	ἠσπάζετο,	Μάρκος Κορνήλιος καὶ Μάρκος Σέργιος
[10, 17]	ἐπὶ τὴν παράληψιν αὐτοῦ παρόντες	ἠσπάσαντό	τε ἅπαντες οὐκ ἐκ τοῦ
[10, 24]	μέρος ἀεὶ ἐπιβοηθούντων τοῖς πεζοῖς	ἡσσηθεὶς	ὁ Γράγχος κατακλείεται πάλιν εἰς
[10, 33]	τις ἔξωθεν ἐπανασταίη πόλεμος ἐλάμβανον·	ἡσυχαζόντων	δὲ τῶν ἀντιπάλων αὐτοὶ κατεσκεύαζον
[10, 14]	πολλὴ καθ´ ὅλην τὴν πόλιν	ἡσυχία,	ἣν συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς
[10, 4]	ἢ κατισχυομένοις τῶν πενήτων βοηθεῖν	ᾐτήσασθε	τοὺς δημάρχους, ἄλλο δὲ μηδὲν
[10, 30]	πρὸς τὴν βουλὴν ἅπαντα εἰσενεγκάμενος	ᾐτήσατο	διπλασιασθῆναι τὴν ἀρχὴν τὴν προισταμένην
[10, 49]	οὐκ ἂν ἀγαπήσειεν τυχὼν χάριτος,	ἥτις	αὐτὸν ἀφελεῖται τὸ πρὸς τὸ
[10, 15]	οὐθὲν ἠξίου δεῖσθαι τοιαύτης συμμαχίας,	ἥτις	οὐχ ἑκούσιος, ἀλλ´ ἐπὶ μισθῷ
[10, 5]	τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς ὑπὲρ ὧν	ᾐτιῶντο	πα– θεῖν κατὰ τὸν νόμον
[10, 30]	πολλοὺς εἶναι τοῦ δήμου προστάτας.	ἧττον	γὰρ ὁμονοήσειν τοὺς πλείους τῶν
[10, 2]	εὑρίσκετο καὶ πάλαι ποτὲ γεγονότα	ἧττον	τε καὶ μᾶλλον· οὗ δὲ
[10, 47]	δ´ ἅπαντα ὑπὸ τοῦ πυρὸς	ἠφάνιστο,	περὶ τὸν ὄρθρον ἀπῄει φέρων
[10, 54]	τε πολὺς καὶ ἐκ πολλῶν	ἤχθη	χωρίων, ὁ μὲν πλείων δημοσίᾳ