Livre, Chap.
[10, 10]	περιέχωνται τῆς ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν,	ἃ	βεβούλευνται ὑπὸ σκότους καὶ μέλλουσι
[10, 12]	ἠγριωμένον αὐτοῖς ἕτοιμον ἡμῖν εἰς	ἃ	βουλόμεθα ὑπάρξει· ἐάν τε συγχωρῶσι,
[10, 12]	ἀπολύει με πάσης ὑποψίας τοιαύτης.	ἃ	δὲ νομίζω τῇ τε βουλῇ
[10, 7]	οὐ τὸ τοῦ κατηγόρου, λήψομαι.	ἃ	δὲ πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ
[10, 10]	ἄγει, καὶ γράμματα πάρεστιν ἡμῖν,	ἃ	δεδέγμεθα νεωστὶ παρὰ ξένων εὔνοιαν
[10, 52]	ὅσια ποιεῖν ἀποστερῶν τοὺς θεούς,	ἃ	δίδωσιν αὐτοῖς ὁ νόμος· καὶ
[10, 57]	αὐτῷ δόκησιν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον	ἃ	κατ´ ἰδίαν ἐπιτηδεύων διετέλει, κατά
[10, 4]	τοῖς θεοῖς πρὸ τῶν ἀρχαιρεσιῶν,	ἃ	κατὰ νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι, οὔτε
[10, 9]	κατὰ συστροφὰς λαλούντων, τῶν δέ,	ἃ	μάλιστα ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται, ταῦτα
[10, 51]	τε ἀξίωσιν καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν·	~Ἃ	μὲν ὑπὸ τοῦ δήμου πέπονθα,
[10, 57]	τοῦ δήμου. οὐ γὰρ μόνον	ἃ	μετὰ τῶν ἄλλων ἔπραττεν ἀπὸ
[10, 59]	τὴν ἀρχήν, τοῖς θεοῖς προθύσαντες	ἃ	νόμος ἱερὰν δὲ ταύτην ἄγουσι
[10, 1]	ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις ἀποκείμενα,	ἃ	νόμων εἶχε δύναμιν, ὧν οἱ
[10, 9]	ἐγίνοντο, τῶν μὲν ἐκ παρασκευῆς	ἃ	παρηγγέλλετο αὐτοῖς ὑπὸ τῶν δημάρχων
[10, 7]	ἐλάμβανον ὑπ´ αὐτοῦ. ταῦτ´ ἐστὶν	ἃ	πέπονθα, ὦ δημόται, μετὰ πάσης
[10, 38]	ἀμελήσαντας τῶν ψηφισμάτων τῆς βουλῆς,	ἃ	περὶ τῶν γεωμόρων ἐψηφίσατο, ἐπεὶ
[10, 28]	τὰ τῶν ἐχθρῶν γένηται, φρονήσουσιν	ἃ	προσῆκεν αὐτοῖς φρονεῖν. οὐ γὰρ
[10, 12]	εἴ τις ἔροιτό με, παθών,	ἃ	συγχωρῶ καί φημι δίκαια εἶναι,
[10, 37]	οὐθέν. καὶ τούτων δώδεκά ἐστιν,	ἃ	συνέβη μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ
[10, 7]	Μάρκον Οὐολούσκιον καὶ λέγειν ἐκέλευσεν,	ἃ	σύνοιδε τῷ μειρακίῳ. σιωπῆς δὲ
[10, 46]	τε περὶ αὐτὸν ἀθῷοι καὶ	ἀβλαβεῖς	πάντες οὐ μόνον οὐδὲν παθόντες
[10, 5]	μὲν αὐτῷ συμβῆναι δρᾶσαι τῶν	ἀβουλήτων	ἐν ἁψιμαχίαις, πολλὰ δ´ ἴσως
[10, 42]	τοὺς δημάρχους ὑπομένειν τι τῶν	ἀβουλήτων	ὥσπερ τοὺς ἄλλους πολίτας, ἐκεῖνοι
[10, 7]	λαβόντων τὴν ἀρχὴν βουλόμενος αὐτὸν	ἀγαγεῖν	ὑπὸ δίκην ἐκωλύθην διὰ τὸν
[10, 25]	ἄλλους ἐπιφανεῖς ἄνδρας ἁλύσει δεδεμένους	ἀγαγών.	καὶ ὃ μάλιστα πάντων αὐτοῦ
[10, 28]	τὴν ἡγεμονίαν καὶ πάντα τἆλλα	ἀγαθά,	ὅσα νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν
[10, 28]	τοῖς ἑαυτῶν πόνοις κτησάμενοι κατέσχομεν	{ἀγαθά}	οὐ μὴν ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ
[10, 24]	ἐξεγεῖραι τὰς ψυχὰς δυνάμενον ἐλπίσιν	ἀγαθαῖς	ἔπειτα συναγαγὼν ἅπαντας τοὺς ἐν
[10, 28]	χωρήσομεν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὰς	ἀγαθὰς	προβαλλόμενοι τῶν ἔργων ἐλπίδας· καὶ
[10, 5]	φύσει τε περὶ λόγους κεχρημένος	ἀγαθῇ·	ὃς ἐν τῷ τότε χρόνῳ
[10, 37]	συγκατακτησάμενος τῇ πατρίδι πολλὴν καὶ	ἀγαθὴν	γῆν, τοῦτο μὲν ἣν Τυρρηνούς
[10, 27]	ἐστιν ἐλευθερίας τε καὶ δόξης	ἀγαθῆς	λόγος. ~Ὡς δὲ καὶ τοῖς
[10, 3]	πρόνοια τιμῆς τε καὶ δόξης	ἀγαθῆς·	τούτους δὲ συγγράψαντας τοὺς ὑπὲρ
[10, 53]	τῶν τε βουλευτῶν πολλοὶ καὶ	ἀγαθοί.	ἐπεβάλοντο μὲν οὖν ἐν τῇ
[10, 21]	παρακελευσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν	ἀγαθοῖς	ἀνδράσι γίνεσθαι πρῶτος εἰσελαύνει μετὰ
[10, 35]	ὕβρεις ἀφείκασι χαρισάμενοι πολλοῖς καὶ	ἀγαθοῖς	ἀνδράσι δεομένοις, οἷς οὐκ ἦν
[10, 49]	ἀρετὴν καὶ τὰ πολέμια πάνυ	ἀγαθός·	Σπόριος Οὐεργίνιος ἦν ὄνομα αὐτῷ.
[10, 19]	ὁρῶσα οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´ ἀνδρὸς	ἀγαθοῦ	ἄρχεσθαι. ὁ δ´ οὔτε τῶν
[10, 15]	ψυχὰς ὑπὲρ αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς	ἀγαθοῦ	μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν
[10, 25]	προσφερόντων μεγάλας καὶ ἀντὶ παντὸς	ἀγαθοῦ	τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εὖ
[10, 16]	τῇ μάχῃ πολλοὺς Ῥωμαῖοι καὶ	ἀγαθοὺς	ἄνδρας ἀπέβαλον, κράτιστον δέ, ὥσπερ
[10, 13]	ἀλλ´ ἀθρόους ἤδη περιβαλόντες τοὺς	ἀγαθοὺς	ἐλαύνουσιν ἐκ τῆς πόλεως· καὶ
[10, 41]	νόμου κατηγορεῖν. πολλῶν δὲ καὶ	ἀγαθῶν	ἀνδρῶν παριόντων οὐθενὸς ἐξάκουστος ἦν
[10, 36]	δήμῳ τοὺς ὑπὲρ τῶν κοινῶν	ἀγαθῶν	κοινούς, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπ´
[10, 6]	τοιοῦτος ὤν, νῦν ὅτ´ ἔγνωκας	ἀγανακτεῖν	ὑπὲρ ἡμῶν δίκαιος ἂν εἴης·
[10, 31]	ὑπηρέτην κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν ὑπάτων,	ἀγανακτήσας	ὁ Ἰκίλλιος καὶ οἱ συνάρχοντες
[10, 40]	τοὺς λόγους καὶ τοσαύτην ἀπεδείξατο	ἀγανάκτησιν	πρὸς τὸ ἀντίπαλον, ὥσθ´, ὅπερ
[10, 41]	οὔτε ὁ τῶν ἀντιπραττόντων θόρυβος.	ἀγανακτούντων	δὲ τῶν ὑπάτων καὶ μαρτυρομένων,
[10, 36]	τοῖς πολέμοις ἀπεδείξαντο, προφερομένων καὶ	ἀγανακτούντων,	ὅτι πολλὴν ἀφελόμενοι γῆν τοὺς
[10, 20]	περὶ τοὺς νόμους διενεχθῇ ψῆφος.	ἀγανακτούσης	δὲ τῆς βουλῆς καὶ διατριβὴν
[10, 12]	ἔπειτ´ ἐλθόντες ἐπὶ τὸ συνέδριον	ἀγανακτῶμέν	τε καὶ σχετλιάζωμεν καὶ τοῦ
[10, 47]	ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ τὰς ἀρετάς,	ἀγανακτῶν	δὲ καὶ νεμεσῶν τοῖς ἐπιβαλομένοις
[10, 19]	ἐν ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι βουλομένους, ἀλλ´	ἀγαπᾶν	τε καὶ χαίρειν ἅπαντας ἐπὶ
[10, 19]	ὑπατείαν διδομένην τὸ δεύτερον μηδὲ	ἀγαπῆσαι	τηλικαύτην λαμβάνοντα τιμήν. κατεῖχε γὰρ
[10, 49]	χάριν, αὐτὸς δ´ οὐκ ἂν	ἀγαπήσειεν	τυχὼν χάριτος, ἥτις αὐτὸν ἀφελεῖται
[10, 32]	πένητας, ἣν οἱ πατρίκιοι κατεῖχον.	ἀγαπήσειν	γὰρ αὐτοὺς τῆς πόλεως λαχόντας
[10, 58]	λαβόμενοι κακόν τι μέγα ἐργάσωνται.	ἀγαπητῶς	δὲ τοῦ δήμου τὰ δόξαντα
[10, 36]	ἐπὶ ταύταις εὐφροσύνας. ἐφ´ οἷς	ἀγασθείς	με ὁ ὕπατος τοῦ πρώτου
[10, 16]	οἰκιῶν ἀσφάλτου καὶ πίσσης πεπυρωμένης	ἀγγεῖα	σφενδόναις ἐναρμόττοντες ἐπέβαλλον ὑπὲρ τὸν
[10, 41]	δημόταις ἐμποδὼν ἐγίνοντο καὶ τὰ	ἀγγεῖα	τῶν ψήφων τοὺς ἔχοντας ἀφῃροῦντο
[10, 23]	δ´ εἰς Ῥώμην περὶ τούτων	ἀγγελίας	Κόιντος Φάβιος ὁ καταλειφθεὶς ἐπὶ
[10, 20]	μερισαμένων τὴν γῆν. Ἑρνίκων τε	ἄγγελοι	κατὰ τοὺς αὐτοὺς παρῆσαν χρόνους
[10, 10]	τῶν θεοῖς ἐχθρῶν εἰς φῶς	ἄγει,	καὶ γράμματα πάρεστιν ἡμῖν, ἃ
[10, 34]	ὑπηρέταις τε καὶ ἀγορανόμοις ἐπιτάττοντες	ἄγειν	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἄρχοντας, οἷς
[10, 42]	κατασχόντες αὐτοὺς ἐκώλυσαν ἐπὶ τέλος	ἄγειν	τὴν περὶ τοῦ νόμου διάγνωσιν.
[10, 24]	πολεμίοις χρήσασθαι, ἐκέλευσέ τε αὐτοῖς	ἄγειν	τοὺς ἄνδρας δεδεμένους. ὑπομενόντων δὲ
[10, 42]	εἰληφότες, τὸ μὴ τοὺς ὑπάτους	ἄγειν	ὑπὸ τὴν δίκην, ἀλλὰ τοὺς
[10, 42]	καὶ Σεμπρωνίους ἐπὶ τὸν δῆμον	ἄγειν,	ὧν ἔπραξαν ὑφέξοντας δίκας· ἐγκαλεῖν
[10, 9]	τῶν ἐθνῶν καὶ πολλὰς δυνάμεις	ἀγείραντα	μέλλειν ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἐλαύνειν·
[10, 2]	μετάρσια προσπετόμεναι πτηνῶν ὅσαι εἰσὶν	ἀγέλαι	τοῖς στόμασιν ἥρπαζον, τὰ δ´
[10, 28]	περὶ ἑαυτῶν φρονεῖν; οὐχ οὕτως	ἀγεννεῖς	ἔσονται, ἀλλ´ ἀφ´ ὑμῶν τῶν
[10, 7]	Καίσων οὑτοσὶ κωμάζων σὺν ἑτέροις	ἀγερώχοις	μειρακίοις. καὶ οὗτοι τὸ μὲν
[10, 13]	ἀλλ´ οὐκ εἰς τὸ ἐμφανὲς	ἄγετε;	ἀλλ´ οἶμαι τῶν μήτε γενομένων
[10, 53]	τούτου συνέβη καὶ τὴν χώραν	ἀγεώργητον	ἀφεθεῖσαν λιμὸν ἐπὶ τῷ λοιμῷ
[10, 15]	τόπους, ὅσοι μὴ παραχρῆμα ἐσφάγησαν,	ἀγνοοῦντες	οἱ πολλοὶ τὸ δεινὸν ὅ
[10, 12]	πολλῶν παρόντων ἡμῖν ὑπ´ ἀνδρὸς	ἀγνῶτος	ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´ ἐλθόντες ἐπὶ τὸ
[10, 9]	παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι σφίσιν ὑπ´ ἀνδρὸς	ἀγνῶτος	καθημένοις ἐν ἀγορᾷ, ὡς διῆλθον
[10, 31]	ὕπατοι βιάσασθαι μὲν ἢ τὸν	ἀγόμενον	ἀφελέσθαι, καίτοι δεινὰ δοκοῦντες ὑβρίσθαι,
[10, 29]	Ὡς δὲ κατέμαθεν ὁ Οὐεργίνιος	ἀγόμενον	τὸν δῆμον ὑπὸ τῶν λόγων,
[10, 30]	πόλεις διὰ φυλακῆς ἔχοντες ὑπερεῖδον	ἀγομένων	τε καὶ φερομένων ἁπάντων τῶν
[10, 46]	ἀλλὰ τὸν ἕτερον ἥκειν ὕπατον	ἄγοντα	τὴν σὺν αὐτῷ δύναμιν, ἐρρίπτουν
[10, 24]	καὶ μετ´ οὐ πολὺ παρῆσαν	ἄγοντες	τὸν Γράγχον καὶ τοὺς σὺν
[10, 13]	ἀλλ´ εἰς ὑποψίας καὶ διαβολὰς	ἄγοντες	ὡς κοινωνοῦντα τῶν ἀπορρήτων δεδίττονται
[10, 3]	ὑπ´ αὐτῶν νόμους κεῖσθαι ἐν	ἀγορᾷ	ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις
[10, 57]	ἐγχαράξαντες αὐτοὺς ἐφεξῆς ἔθεσαν ἐν	ἀγορᾷ	τὸν ἐπιφανέστατον ἐκλεξάμενοι τόπον. καὶ
[10, 9]	ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος καθημένοις ἐν	ἀγορᾷ,	ὡς διῆλθον αὐτά, παίοντες τὰ
[10, 40]	ἅπασιν ἥκειν ἕωθεν εἰς τὴν	ἀγορὰν	ἅμα τοῖς ἑταίροις τε καὶ
[10, 9]	καὶ παντοδαποὶ λόγοι κατὰ τὴν	ἀγορὰν	ἐγίνοντο, τῶν μὲν ἐκ παρασκευῆς
[10, 15]	μὲν ὕπατοι προελθόντες εἰς τὴν	ἀγορὰν	ἐκάλουν τοὺς πολίτας ἐπὶ τὰ
[10, 48]	τῷ κατὰ πόλιν τήν τε	ἀγορὰν	ἐνέπλησε καὶ τοὺς φέροντας εἰς
[10, 3]	αὐτοῦ κατηγορεῖν, ἀποδείξαντες τὴν τρίτην	ἀγοράν.	ἦσαν δὲ πολλοὶ καὶ οὐχ
[10, 7]	ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι δ´ ἡμῖν τὴν	ἀγορὰν	περιτυγχάνει Καίσων οὑτοσὶ κωμάζων σὺν
[10, 36]	ὀμόσαντες ἀπέδειξαν ἡμέρας, ἐν αἷς	ἀγορὰν	ποιήσονται τοῦ δήμου καὶ τὰς
[10, 35]	τὴν τρίτην ἀπ´ ἐκείνης ἐσομένην	ἀγορὰν	προειπόντες, ἐν ᾗ τὸν δῆμον
[10, 34]	μὲν πρῶτον ὑπηρέταις τε καὶ	ἀγορανόμοις	ἐπιτάττοντες ἄγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον
[10, 48]	τοῦ ἀγῶνος. Λεύκιος δὲ τότ´	ἀγορανομῶν,	δήμαρχος δὲ τῷ παρελθόντι ἔτει
[10, 56]	δὲ τῶν δημάρχων τε καὶ	ἀγορανόμων	καὶ ταμιῶν καὶ εἴ τινες
[10, 1]	εἰς ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς	ἀγορὰς	ἄπειροι ἔτι ἦσαν. τὸ δὲ
[10, 47]	πραχθέντα ἀκοῦσαι. οἱ δὲ μέχρις	ἀγορᾶς	ἐλθόντες ἐδήλωσαν τοῖς δημάρχοις τὰ
[10, 3]	δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου συναχθείσης	ἀγορᾶς	ἐννόμου τοὺς πρεσβυτάτους τε καὶ
[10, 39]	αἰκίαν ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς;	καὶ ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες ἀνέχεσθε
[10, 40]	λαμπρὰν γενέσθαι τὰ πολλὰ τῆς	ἀγορᾶς	κατείχετο ὑπὸ τῶν πατρικίων. ~Μετὰ
[10, 40]	τοὺς δὲ κατὰ πολλὰ τῆς	ἀγορᾶς	μέρη συστρέψαντας ἑαυτοὺς διαστῆναι, ὥστε
[10, 4]	ὥσπερ ἀνδράποδα ἀνεῖργον ἐκ τῆς	ἀγορᾶς.	~Ὁ δὲ πλείστους τε περὶ
[10, 43]	πλῆθος οὐχ ἱκανοὺς εἶναι νομίσαντες	ἀγοράς	τ´ αὐτῶν περιέκοπτον ἐξιόντες καὶ
[10, 41]	ἄλλα καὶ ἄλλα μέρη τῆς	ἀγορᾶς	ὑπὸ θορύβου καὶ ἀταξίας κινούμενον
[10, 31]	βουλὴν δὲ συνάγειν ἢ γνώμην	ἀγορεύειν	οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς, ἀλλ´ ἦν
[10, 16]	κατὰ τὰς ἐπὶ τὸ Καπιτώλιον	ἀγούσας	ὁδοὺς ἕτεροι κωλύσεως ἕνεκεν τῶν
[10, 33]	πολεμουμένῃ μὲν ὁμονοεῖν, εἰρήνην δὲ	ἀγούσῃ	στασιάζειν. τοῦτο συνιδόντες ἅπαντες οἱ
[10, 59]	ἃ νόμος ἱερὰν δὲ ταύτην	ἄγουσι	Ῥωμαῖοι τὴν ἡμέραν καὶ παντὸς
[10, 57]	καὶ τῶν παρὰ σφίσιν αὐτοῖς	ἀγράφων	ἐθισμῶν προὔθηκαν ἐν δέκα δέλτοις
[10, 42]	κακόν, καὶ τοῖς δημόταις ἐπιτρέπειν	ἀγριαινομένοις	εἰς τὰ χρήματα τῶν ἀνδρῶν
[10, 42]	τὰς δίκας, ὅ τε δῆμος	ἀγριαινόμενος	ἐπαύσατο, καὶ τοῖς δημάρχοις ἐδόκει
[10, 24]	τότε ὁ ἀνὴρ τῶν κατ´	ἀγρὸν	ἔργων τι διαπραττόμενος· ἰδὼν δὲ
[10, 46]	εὑρίσκει κατὰ δαίμονα ἄνδρα ἐξ	ἀγροῦ	ποθεν ἀπιόντα, ὃν τοῖς νεωτάτοις
[10, 30]	φερομένων ἁπάντων τῶν κατὰ τοὺς	ἀγρούς,	Αἰκανοὶ δὲ τὴν ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις
[10, 16]	σημείας συνεπιρρέοντος καὶ τοῦ κατ´	ἀγροὺς	διατρίβοντος ὄχλου. γενομένων δὲ διὰ
[10, 2]	τῇ πόλει καὶ κατὰ τοὺς	ἀγροὺς	μέχρι πολλοῦ χρόνου κείμενα ἦν
[10, 60]	ἦν, ἀλλ´ ἀνεχώρουν εἰς τοὺς	ἀγροὺς	τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων σκοποῦντες χρόνον
[10, 26]	ἧκον οἱ φυγόντες ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ἀθρόοι κρατεῖσθαι πάντα ὑπ´ αὐτῶν
[10, 21]	ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰ ἐκ τῶν	ἀγρῶν	αἰφνιδίου γενηθείσης αὐτοῖς τῆς ἐφόδου.
[10, 33]	εἰς τὴν πόλιν ἐκ τῶν	ἀγρῶν,	δόξαντες οἱ δήμαρχοι προσειληφέναι χεῖρα
[10, 53]	ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν	ἀγρῶν·	καὶ οὐχ ἥκιστα ὁ γεωργὸς
[10, 24]	πόλιν καὶ τοὺς ἐκ τῶν	ἀγρῶν,	καὶ τὰς παρὰ τῶν συμμάχων
[10, 48]	παλαίτερον ἔτι συνερρυηκὼς ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ὁ χερνήτης καὶ αὐτουργὸς ὄχλος,
[10, 22]	ἀνθρώπους τε πολλοὺς ἐκ τῶν	ἀγρῶν	συνήρπασε καὶ βοσκήματα, ὅσα κατέλαβε,
[10, 21]	φονεύσας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος	ἀγχοῦ	τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν. οὐ τολμώντων
[10, 46]	καὶ καταστᾶσαι ἐμάχοντο, πλήθει τ´	ἀγχώμαλοι	οὖσαι καὶ ὁπλισμοῖς καὶ προθυμίαν
[10, 2]	ἀλλοεθνῶν παρελθόντων εἰς τὸ τεῖχος	ἀγὼν	ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ καταλήψεται τὴν πόλιν,
[10, 46]	σκότους ὄντος ἤδη, τὴν σπεῖραν	ἄγων	ἐπὶ τὸν κρατηθέντα ὑπὸ σφῶν
[10, 45]	ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους ἄνδρας	ἄγων	κατηφεῖς καὶ δεδακρυμένους ὡς τὴν
[10, 46]	ποιεῖται τῆς ὁδοῦ. κἀκεῖνος αὐτοὺς	ἄγων	περὶ τὸ ὄρος σὺν πολλῷ
[10, 46]	ὕλην βαθεῖαν ἔχων εἰς τοῦτον	ἄγων	τοὺς ἄνδρας ἵσταταί τε καί
[10, 51]	πολλοὺς ἤδη τὸν ὑπὲρ ὑμῶν	ἀγῶνα	αἰρομένους περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ
[10, 44]	καὶ παρασκευαζόμεθα τὰ πρὸς τὸν	ἀγῶνα	ἀμφότεροι, χώρει τὴν πλαγίαν ἐκείνην
[10, 43]	πολλοὶ καὶ τοῦ δήμου τὸν	ἀγῶνα	ἑκόντες ὑπέμειναν· οἱ μὲν ἐπιεικέστατοι
[10, 48]	καὶ νέων οὐκ ἐάσειν τὸν	ἀγῶνα	ἐπιτελεσθῆναι. οἱ δὲ δήμαρχοι πάντα
[10, 30]	τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ οὗ τὸν	ἀγῶνα	ἐποιοῦντο. Ὁράτιος δὲ τρεψάμενος τοὺς
[10, 17]	τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον εἰς	ἀγῶνα	θανάτου καταστήσαντες οἱ δήμαρχοι τὴν
[10, 15]	δίκαιον δὲ ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τηλικοῦτον	ἀγῶνα	μέλλοντα τὸν δῆμον ὑπομένειν ἐπὶ
[10, 9]	τοῖς ὑπάτοις κατὰ τὸν τότε	ἀγῶνα.	οἱ παρειληφότες τὸ δεύτερον τὴν
[10, 28]	τὴν πατρίδα χωρήσομεν ἐπὶ τὸν	ἀγῶνα	τὰς ἀγαθὰς προβαλλόμενοι τῶν ἔργων
[10, 28]	ἄρασθαι τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀγῶνα,	ὑμῖν δὲ τοῖς ἐγκαταλιποῦσι καὶ
[10, 37]	ἤμην, ἅπαντας ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς	ἀγῶνας	αἰδούμενος τὰς ἐπὶ τοῖς προτέροις
[10, 20]	Λευκίου Κορνηλίου καὶ τελούντων πατρίους	ἀγῶνας	Αἰκανῶν ἄνδρες ἐπίλεκτοι πλῆθος ἀμφὶ
[10, 5]	τε στρατείας πάσας καὶ τοὺς	ἀγῶνας	ἅπαντας, ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ
[10, 28]	ἐπισκοπεῖ τοὺς καλοὺς καὶ δικαίους	ἀγῶνας,	καὶ ἡ τὴν πόλιν τήνδε
[10, 54]	χαριστήριοι θεοῖς ἐπετελοῦντο δημοσίᾳ, καὶ	ἀγῶνες	ἐπιφανεῖς λαμπραῖς πάνυ χορηγούμενοι δαπάναις,
[10, 27]	ἴσῳ τοῖς κράτιστα ἐρρωμένοις παρὼν	ἀγωνιεῖσθαι,	οὔτε τῶν ἄλλων τινὰ πρεσβυτέρων,
[10, 27]	τῶν ἐν αὐτῇ καλῶν εὐψύχως	ἀγωνιζομένοις	ἀποθανεῖν. ταύτης μέντοι τῆς καλῆς
[10, 48]	συμφορὰς τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ αὐτῶν	ἀγωνιζομένοις.	μάλιστα δ´ αὐτοὺς εἰς δέος
[10, 8]	λόγου τοὺς ὑπὲρ τῶν μεγίστων	ἀγωνιζομένους.	τότε μὲν οὖν ἐπέσχε τὴν
[10, 15]	ἅμα γυναιξὶν ὡς ἀπὸ τούτων	ἀγωνιούμενοι	πρὸς τοὺς εἰσεληλυθότας· ἅπαντα γὰρ
[10, 30]	τὴν ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις δύναμιν ἀπέστειλαν.	ἀγωνισάμενοι	δὲ λαμπρῶς οὐχ οἷοί τε
[10, 21]	συμβαλόντες εἰς μάχην ἔτι κάκιον	ἀγωνισάμενοι	κατακλείονται τὸ δεύτερον εἰς τὴν
[10, 38]	πλείω στρατευσάμενος ἢ μάχας πλείους	ἀγωνισάμενος	ἢ τραύματα πλείω λαβὼν ἢ
[10, 45]	δὲ τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μάχας	ἀγωνισάμενος	καὶ τὰ τετταράκοντα ἔτη στρατευσάμενος
[10, 36]	τρόπον ὑπὲρ ὅλου τοῦ τάγματος	ἀγωνισάμενος	τόν τ´ ἀετὸν ἀνεκομισάμην καὶ
[10, 37]	ὑπὲρ ὑμῶν, τοσαύτας δὲ μάχας	ἀγωνισάμενος,	τοσούτοις δὲ τετιμημένος ἀριστείοις, ὁ
[10, 47]	ἐδήλωσε καὶ τὸν τρόπον τοῦ	ἀγῶνος	ἐνεφάνισε, καὶ ὅτι παρὰ τὴν
[10, 36]	ἀποδείξας. ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν	ἀγῶνος	ἐνστάντος, ἐν ᾧ τόν τε
[10, 46]	δύναμις ἐτράπετο κατὰ θέαν τοῦ	ἀγῶνος	ἐπεισπεσόντες κατὰ πολλὴν εὐπέτειαν κατὰ
[10, 48]	ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ καθῆκεν ὁ τοῦ	ἀγῶνος	καιρός, ἐκάλουν τὸν δῆμον· ἦν
[10, 48]	δήμῳ, τὸν χρόνον ἀποδείξας τοῦ	ἀγῶνος.	Λεύκιος δὲ τότ´ ἀγορανομῶν, δήμαρχος
[10, 48]	γενομένης ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ	ἀγῶνος	χρόνῳ σπουδῆς τε καὶ παρακλήσεως
[10, 27]	τοῦ καλλίστου ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀγῶνος,	χωρεῖν προθύμως ἐπὶ τὸν πόλεμον
[10, 37]	κατελάβετο. ἀριστεῖα δ´ ἐκ τῶν	ἀγώνων	ἐξενήνεγμαι τεσσαρεσκαίδεκα μὲν στεφάνους πολιτικούς,
[10, 43]	ἐξελθούσης τότε δυνάμεως ἐμπειρίᾳ τε	ἀγώνων	καὶ τῇ παρὰ τὰ δεινὰ
[10, 47]	ἄλλο τι τῶν ἐπὶ καλοῖς	ἀγῶσι	γινομένων. τὸν μέντοι Σίκκιον ὁ
[10, 17]	θεοῖς χαριστηρίους ἀποδιδούς, τοτὲ δ´	ἀγῶσι	καὶ θέαις ἀναλαμβάνων τὸ πλῆθος
[10, 20]	τὸ φρούριον, τοῖς σώμασιν αὐτοῖς	ἄδειαν	αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν ὑποστάντας. ~Ἀποδοὺς
[10, 60]	πεφύκασιν ἀνθρώπων κρατεῖν, κατὰ πολλὴν	ἄδειαν	ἦρχον τῆς πόλεως, βουλὴν μὲν
[10, 24]	καὶ διδόναι τοῖς σώμασι τὴν	ἄδειαν	τά τε ὅπλα ἀποθεμένοις καὶ
[10, 7]	τὴν οἰκίαν ἀπεκόμισαν, τὸν μὲν	ἀδελφόν	μου {Λεύκιον} νεκρόν, ὥσπερ ἔφην,
[10, 7]	ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα, ἀκούσατέ μου.	ἀδελφὸς	ἦν μοι Λεύκιος, ὃν ἐγὼ
[10, 41]	καὶ παρεῖχον ὅποι βούλοιντο χωρεῖν	ἀδεῶς,	τοῦ δ´ ἄλλου δήμου τὸ
[10, 45]	ἐλεύθερα φρονεῖν· οὐ γὰρ εἰς	ἄδηλον,	ἀλλ´ εἰς ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις με
[10, 2]	κατ´ ἀλλήλων, ἐξ ὧν οὐκ	ἄδηλον	ἅπασιν ἦν, ὅτι μεγάλη τις
[10, 46]	ἐγὼ δ´ ὑμᾶς ἄξω κατ´	ἄδηλον	τοῖς ἐχθροῖς ὁδὸν καὶ πολλὰς
[10, 45]	ἐνεγκάμενον δειλίας, ἢ κακῶς καὶ	ἀδήλως	κατακοπέντα ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν,
[10, 9]	θεῶν τις εὔνοια προείδετο τῶν	ἄδικα	πάσχειν μελλόντων, εἰς δεινὰς ἂν
[10, 49]	γενόμενοι τῶν ψήφων κύριοι κατέγνωσαν	ἀδικεῖν	οὕτως, ὥστε πάσαις ταῖς ψήφοις
[10, 22]	μὲν οὖν τῶν ὑμετέρων ἰδίων	ἀδικεῖσθαί	τι ἢ βλάπτεσθαι λέγετε ὑφ´
[10, 48]	ἐκκλησίᾳ Τίτον Ῥωμίλιον ἥκειν ἀπολογησόμενον	ἀδικήματος	δημοσίου δίκην ἐπὶ δικαστῇ τῷ
[10, 5]	πολλοὺς εἰσάγουσιν αὐτὸν ὑπὸ δίκην	ἀδικήματος	δημοσίου, θανάτου τιμησάμενοι τὴν δίκην.
[10, 3]	οὐδὲν ἔλεγον ἀνάξιον δρᾶν οὔτε	ἄδικον	οὔτε ἀσύμφορον εὐνομίαν εἰσάγειν βουλομένους
[10, 4]	τῆς βουλῆς ἐλάβετε, τοῖς δ´	ἀδικουμένοις	ἢ κατισχυομένοις τῶν πενήτων βοηθεῖν
[10, 1]	οὔτε ἐπὶ τιμωρίας ἀναπράξει τῶν	ἀδικούντων	σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς
[10, 51]	ὦ βουλή, καὶ ὅτι οὐδὲν	ἀδικῶν,	ἀλλὰ τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας
[10, 60]	πολλοὺς δ´ ἀφαιρούμενοι τὰς οὐσίας	ἀδίκως.	ἵνα δ´ αὐτοῖς εὐπρεπῶς τὰ
[10, 20]	ὑπὸ νόσων ἢ γήρως φυγεῖν	ἀδύνατοι	ἦσαν, γύναια δὲ καὶ παιδία
[10, 31]	ἀφελέσθαι, καίτοι δεινὰ δοκοῦντες ὑβρίσθαι,	ἀδύνατοι	ἦσαν, ἐπεκαλοῦντο δὲ τὴν ἐκ
[10, 13]	τῶν μήτε γενομένων μήτε ἐσομένων	ἀδύνατον	εὑρεθῆναι πίστιν. ταῦτ´ ἐστίν, ὦ
[10, 31]	καὶ ὡς Ῥωμαῖος εἰπεῖν οὐκ	ἀδύνατος.	εἰσέφερε γάρ τι καὶ οὗτος
[10, 36]	εἰπεῖν τε ὡς στρατιώτης οὐκ	ἀδύνατος.	ἔφη δ´ οὖν παρελθών· Ἐγώ,
[10, 55]	συναγαγεῖν μόνος, ἐπειδὴ ὁ Μενήνιος	ἀδύνατος	ἦν παρεῖναι διὰ τὴν νόσον,
[10, 15]	καὶ ῥώμης σώματος ἐν τῷ	ἀδυνάτῳ,	τὰ τέγη τῶν οἰκιῶν κατεῖχον
[10, 13]	ἦσαν ἐν αὐτοῖς καὶ μεταβολῆς	ἀεὶ	δεόμενοι, τοῦ μὲν ἐξετάζειν τἀληθὲς
[10, 24]	ἱππέων κατὰ τὸ κάμνον μέρος	ἀεὶ	ἐπιβοηθούντων τοῖς πεζοῖς ἡσσηθεὶς ὁ
[10, 29]	ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓς	ἀεὶ	πατέρας ἐκαλεῖτε; ὦ σχέτλιοι ὑμεῖς
[10, 10]	τοῦ δαιμονίου πρόνοια, ὑφ´ ἧς	ἀεὶ	σωζόμεθα κοινῇ, καλῶς ποιοῦσα τὰ
[10, 51]	καὶ φιλονεικία πρὸς τὸν δῆμον,	ἀεί	τι μειονεκτεῖν ἐξεγένετο τὸ μὲν
[10, 43]	διὰ τὴν πρὸς αὐτοὺς εὔνοιαν	ἀεί	τι πρὸς τῶν ἐχθρῶν βλαπτομένῃ·
[10, 36]	τριακοστὸν δ´ ἐξ οὗ στρατιωτικῆς	ἀεί	τινος ἡγεμονίας τυγχάνω, τοτὲ μὲν
[10, 29]	φύλακας τῆς ἐλευθερίας, οἷς ἅπαντες	ἀεὶ	χρησόμεθα. εἰ δὲ προσίσταται τοῦθ´
[10, 2]	τ´ εἰδώλων ἄλλοτ´ ἀλλοῖαι δι´	ἀέρος	φερόμεναι καὶ φωναὶ ταράττουσαι διάνοιαν
[10, 36]	τοῦ τάγματος ἀγωνισάμενος τόν τ´	ἀετὸν	ἀνεκομισάμην καὶ τὸν στρατοπεδάρχην ἔσωσα·
[10, 36]	τάγματος ἀφίστατό μοι καὶ τὸν	ἀετὸν	ἐδίδου, ἐγὼ δ´ οὐκ ἔλαβον,
[10, 36]	ἡμῶν συνέβη πεσεῖν καὶ τὸν	ἀετὸν	ὑπὸ τοῖς πολεμίοις γενέσθαι, τὸν
[10, 59]	μάλιστα ὀττεύονται μήτ´ ἀκοῦσαι μηδὲν	ἀηδὲς	ἐν αὐτῇ μήτ´ ἰδεῖν ἕωθεν
[10, 11]	γε, παρὰ τῶν ἀρξάντων τῆς	ἀθεμίτου	συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων ἀξιοῦμεν
[10, 51]	ἐν Ἰταλίᾳ, τοὺς δ´ εἰς	Ἀθήνας·	οἵτινες αἰτησάμενοι παρὰ τῶν Ἑλλήνων
[10, 26]	ἣν ἐνίκα στάδιον Πολύμναστος Κυρηναῖος,	Ἀθήνησι	δὲ ἄρχων Καλλίας, ἐφ´ οὗ
[10, 61]	ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Φιλίσκου, τὴν δὲ ὑπατικὴν ἐξουσίαν
[10, 1]	ἐνίκα στάδιον Τορύμβας Θεσσαλὸς ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Φρασικλέους· ὕπατοι δὲ ἀπεδείχθησαν ἐν
[10, 53]	Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ Λαρίσης, ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ
[10, 54]	αὐτῷ καιρῷ παρεγένοντο ἀπό τ´	Ἀθηνῶν	καὶ τῶν ἐν Ἰταλοῖς Ἑλληνίδων
[10, 44]	γένοιτ´ ἄν, ἄνδρες ὀκτακόσιοι πολλῶν	ἀθληταὶ	πολέμων, τεταραγμένους σκηνοφύλακας ἀπροσδόκητοι προσπεσόντες
[10, 21]	πολεμίους, ἀκούων περὶ πόλιν Ἀλγιδὸν	ἀθρόας	εἶναι τάς τε Οὐολούσκων καὶ
[10, 26]	οἱ φυγόντες ἐκ τῶν ἀγρῶν	ἀθρόοι	κρατεῖσθαι πάντα ὑπ´ αὐτῶν τὰ
[10, 13]	ἕνα τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν, ἀλλ´	ἀθρόους	ἤδη περιβαλόντες τοὺς ἀγαθοὺς ἐλαύνουσιν
[10, 3]	τοὺς δημότας εἰς αὐτὴν παρεκάλουν	ἀθρόους,	ὡς οὐκέτι ταῖς μακραῖς δημηγορίαις
[10, 54]	τινες ἔφασαν ὑπὸ λύπης καὶ	ἀθυμίας	ἐμπεσούσης τῷ ἀνδρὶ τηκεδόνα δυσαπάλλακτον
[10, 46]	αὐχήματος. οἵ τε περὶ αὐτὸν	ἀθῷοι	καὶ ἀβλαβεῖς πάντες οὐ μόνον
[10, 10]	ἐνθάδε μὴ δοῦναι δίκην, ἀλλ´	ἀθῷον	ἀπελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως, κάθοδόν
[10, 13]	ὡς ἐγώ φημι πλάσματα ὑμέτερα;	αἱ	δὲ δὴ συνᾴδουσαι τοῖς ξενικοῖς
[10, 56]	καὶ Πόπλιος Ὁράτιος, ἅπαντες ὑπατικοί·	αἱ	δὲ τῶν δημάρχων τε καὶ
[10, 31]	τινα τοῖς πραττομένοις, ὅς´ ἂν	αἱ	πλείους γνῶμαι δοκιμάσωσι· καὶ περὶ
[10, 16]	εἰ καὶ τύχοιεν, ὥσπερ εἰκός,	αἱ	πληγαί· τῶν δ´ ἀφ´ ὕψους
[10, 17]	πλῆθος εἰς εὐπαθείας. ὡς δ´	αἱ	σκήψεις αὐτῷ πᾶσαι κατανάλωντο, τελευτῶν
[10, 21]	ἔχοντας Αἰκανούς, ὧν ἐκράτουν, ὅτε	αἱ	σπονδαὶ ἐγίνοντο, Ῥωμαίοις εἶναι ὑπηκόους,
[10, 46]	αἵ τε τῶν Ῥωμαίων καὶ	αἱ	τῶν Αἰκανῶν δυνάμεις ὁμόσε καὶ
[10, 4]	ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, οὔτε	αἱ	φρᾶτραι τὴν ψῆφον ὑπὲρ ὑμῶν
[10, 46]	δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο χρόνῳ, συνῄεσαν	αἵ	τε τῶν Ῥωμαίων καὶ αἱ
[10, 46]	ἐλπίδας ἔχω τρίβων ἐπιλήψεσθαί τινων,	αἳ	κατὰ κορυφῆς ἄξουσιν ἡμᾶς ἐπὶ
[10, 7]	ἐγένετο Ποπλίου Σερουιλίου καὶ Λευκίου	Αἰβουτίου	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ὅτε ἡ
[10, 19]	τῶν καινῶν πολιτευμάτων, τὰ μὲν	αἰδοῖ,	τὰ δὲ φόβῳ, τὸν δὲ
[10, 37]	ἅπαντας ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας	αἰδούμενος	τὰς ἐπὶ τοῖς προτέροις ἔργοις
[10, 22]	διὰ μέσου τῶν πόλεων στάδιοι	Αἰκανοὶ	δὲ λόγῳ μὲν φυλάττοντες τὰ
[10, 30]	ἁπάντων τῶν κατὰ τοὺς ἀγρούς,	Αἰκανοὶ	δὲ τὴν ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις δύναμιν
[10, 53]	οὔσης στρατὸν ἐξάγειν ἐπ´ αὐτοὺς	Αἰκανοὶ	καὶ διεπρεσβεύοντο πρὸς τἆλλα ἔθνη,
[10, 43]	δυνάμει πολλῇ πάρεισιν ἐπ´ αὐτοὺς	Αἰκανοὶ	καὶ τὴν μὲν χώραν αὐτῶν
[10, 22]	βουλὴ μαθεῖν ἀξιοῦσα, τί παθόντες	Αἰκανοὶ	πολεμοῦσι τοῖς Ῥωμαίων συμμάχοις, φιλίας
[10, 26]	Κρουστομερείας τε καὶ Φιδήνης λέγοντες.	Αἰκανοί	τε οἱ νεωστὶ καταπολεμηθέντες ἐν
[10, 43]	παρεμβολαῖς, ἔπειτα καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων	Αἰκανοὶ	τῆς οὐ προεπιχειρήσεως καὶ πλῆθος
[10, 46]	ἐν τῷ πεδίῳ. οἱ δὲ	Αἰκανοὶ	τοῦ χάρακος τὴν ἅλωσιν ἀπό
[10, 24]	ἐξιέναι μερῶν. ὥστε ἠναγκάσθησαν οἱ	Αἰκανοὶ	τροφῆς τε ἀπορούμενοι καὶ συμμάχων
[10, 22]	δὲ μέχρι Τύσκλου πόλεως, ἣν	Αἰκανοὶ	τῷ πρόσθεν ἐνιαυτῷ καταλαβόμενοι καὶ
[10, 22]	πεπόνθατε, ἀρχῆς καὶ τυραννίδος ἕνεκα,	Αἰκανοῖς	δ´ οὐ συγχωρεῖτε παρὰ τουτωνὶ
[10, 24]	ὡς μήτε βοήθεια παραγένοιτο τοῖς	Αἰκανοῖς	ἑτέρα μήτε τροφαί, τὴν δὲ
[10, 24]	ὁ δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις	Αἰκανοῖς	ἔφη σπένδεσθαι καὶ διδόναι τοῖς
[10, 9]	ἔφη δ´ ὁ μέν τις	Αἰκανοὺς	καὶ Οὐολούσκους ὑποδεξαμένους Καίσωνα Κοίντιον
[10, 22]	μὲν Σαβίνους Ναύτιος, ἐπὶ δ´	Αἰκανοὺς	Μηνύκιος. ἀμφότερα γὰρ ταῦτα τὰ
[10, 21]	ἀμφοτέροις καταγαγεῖν ἐψηφίσατο· καὶ πρὸς	Αἰκανοὺς	πρεσβευσαμένους ὑπὲρ εἰρήνης ἐποιήσατο συνθήκας
[10, 20]	τοὺς ἐν τῷ Τυσκλάνων ὄντας	Αἰκανοὺς	τὴν στρατιὰν ἦγε διὰ τάχους.
[10, 21]	πόλεις τε καὶ χώρας ἔχοντας	Αἰκανούς,	ὧν ἐκράτουν, ὅτε αἱ σπονδαὶ
[10, 53]	διῆλθε δ´ οὐ μόνον τὴν	Αἰκανῶν,	ἀλλὰ καὶ τὴν Οὐολούσκων καὶ
[10, 20]	Κορνηλίου καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας	Αἰκανῶν	ἄνδρες ἐπίλεκτοι πλῆθος ἀμφὶ τοὺς
[10, 46]	πλησίον ἐγένοντο τῆς παρεμβολῆς τῶν	Αἰκανῶν,	ἀφύλακτον εὑρόντες ἐκεῖνο τὸ μέρος
[10, 46]	τῶν Ῥωμαίων καὶ αἱ τῶν	Αἰκανῶν	δυνάμεις ὁμόσε καὶ καταστᾶσαι ἐμάχοντο,
[10, 21]	τάς τε Οὐολούσκων καὶ τὰς	Αἰκανῶν	δυνάμεις. ποιησάμενος δὲ δι´ ὅλης
[10, 20]	δηλοῦντες, ὅτι Οὐολούσκων τε καὶ	Αἰκανῶν	δύναμις πολλὴ ἐξελήλυθε καί ἐστιν
[10, 47]	ὅ τε χάραξ ὁ τῶν	Αἰκανῶν	ἐλήφθη καὶ ἡ δύναμις ἡ
[10, 47]	ἐν τῷ χάρακι κατέλαβε τῶν	Αἰκανῶν	καὶ ἵππους καὶ τἆλλα ὑποζύγια
[10, 30]	ἐδόθη, Ὁρατίῳ δὲ ὁ κατ´	Αἰκανῶν,	καὶ κατὰ σπουδὴν ἐξῄεσαν ἀμφότεροι.
[10, 10]	ὑπουργίας. κἀκεῖνος ὑπέσχηται στρατιὰν αὐτοῖς	Αἰκανῶν	καὶ Οὐολούσκων ἄξειν ἐπίκουρον, ὅσης
[10, 37]	Σαβίνους ἀφείλεσθε, τοῦτο δὲ ἣν	Αἰκανῶν	καὶ Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων κρατήσαντες
[10, 24]	συνεχεῖς πρὸς τὸν χάρακα τῶν	Αἰκανῶν	καὶ τῷ Μηνυκίῳ προσέταξεν ἀπὸ
[10, 24]	τὰς ἀποκρίσεις οἱ πρέσβεις τῶν	Αἰκανῶν	προῄεσαν καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[10, 48]	Σίκκιος μὲν γὰρ ὁ τὸν	Αἰκανῶν	στρατὸν αὐτῷ χάρακι ἀράμενος δήμαρχος
[10, 24]	δεδεμένους. ὑπομενόντων δὲ ταῦτα τῶν	Αἰκανῶν	τελευταῖον αὐτοῖς ἐκεῖνο προσέταξεν· ἐπειδὴ
[10, 39]	τυπτόμενοι καὶ λακτιζόμενοι καὶ πᾶσαν	αἰκίαν	ὑπομείναντες ἀπηλάσθησαν ἐκ τῆς ἀγορᾶς;
[10, 7]	δὲ οἱ παραγενόμενοι μετὰ ταῦτα	αἵματι	πεφυρμένους αἴρουσι καὶ εἰς τὴν
[10, 47]	παιανίζοντές τε καὶ σπουδῇ χωροῦντες	αἵματι	πολλῷ πεφυρμένοι, δρόμος ἐγίνετο καὶ
[10, 22]	ἐνιαυτῷ Γάιος Ναύτιος τὸ δεύτερον	αἱρεθεὶς	καὶ Λεύκιος Μηνύκιος παραλαβόντες τὴν
[10, 33]	Ἰκίλλιον τὸ δεύτερον ἄρχειν ἑξῆς	αἱρεθέντες,	οὐχ ἁπλοῦς, ἀλλὰ ποικίλος τις
[10, 55]	Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο, ἄνδρας	αἱρεθῆναι	δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ τῆς
[10, 3]	δὲ αὐτοῦ τάδε ἦν· ἄνδρας	αἱρεθῆναι	δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου συναχθείσης
[10, 55]	τῆς ὑπατείας τοῖς ἀνθ´ αὑτῶν	αἱρεθησομένοις,	ἐὰν καὶ τῇ βουλῇ ταῦτα
[10, 21]	οὐ πολλὰ πραγματευθεὶς κατὰ κράτος	αἱρεῖ	τὴν πόλιν. χρήματα μὲν οὖν
[10, 28]	ἀλλὰ τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον	αἱρησόμεθα	περὶ τῆς πατρίδος. ὑμεῖς δὲ
[10, 51]	ἤδη τὸν ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα	αἰρομένους	περιείδετε ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ δήμου
[10, 29]	ἀπολειφθῆναι στρατείας, ἀλλὰ καὶ ζῆν	αἱρούμεθα	σὺν ὑμῖν καὶ πάσχειν, ὅ
[10, 7]	παραγενόμενοι μετὰ ταῦτα αἵματι πεφυρμένους	αἴρουσι	καὶ εἰς τὴν οἰκίαν ἀπεκόμισαν,
[10, 20]	τε ἀκλείστους καὶ τεῖχος ἀφύλακτον	αἱροῦσι	τὴν πόλιν ἐξ ἐφόδου μνησικακοῦντες
[10, 36]	καὶ ὀμόσαντες ἀπέδειξαν ἡμέρας, ἐν	αἷς	ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ δήμου καὶ
[10, 21]	περὶ καταλύσεως τοῦ πολέμου, ἐν	αἷς	ἐγράφη, πόλεις τε καὶ χώρας
[10, 60]	ταῖς πρότερον ἐξενεχθείσαις προσέθηκαν· ἐν	αἷς	καὶ ὅδε ὁ νόμος ἦν,
[10, 39]	δίκας ταῖς γοῦν ψήφοις, ἐν	αἷς	μόναις ἔξεστιν ὑμῖν ἀποδείξασθαι τὴν
[10, 46]	καὶ τῆς κραυγῆς τῶν σφετέρων	αἰσθόμενοι	καὶ μετ´ οὐ πολὺ κατὰ
[10, 34]	παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´ αὑτοὺς τὰ	αἴσχιστα	πεπονθότας ὑπεριδεῖν μήτε τὸν δῆμον
[10, 45]	καὶ τὸ μηδὲν ἀποδοῦναι δόξαν	αἰσχίστην	ἐνεγκάμενον δειλίας, ἢ κακῶς καὶ
[10, 27]	μετὰ πολλῶν κτηθεῖσαν ἡγεμονίαν πόνων	αἰσχρῶς	καὶ ἀνάνδρως ἀπολομένην. ἐὰν δὲ
[10, 21]	τὸ δεύτερον εἰς τὴν πόλιν,	αἰσχρῶς	καὶ ἀνάνδρως φεύγοντες. ὁ δ´
[10, 29]	μικρὸν ἐπισχὼν ὁ ὕπατος· Οὐκ	αἰσχύνεσθε,	ἔφησεν, ὦ πολῖται, οὐδὲ κατὰ
[10, 36]	ἀνέστειλα καὶ τοῦ μὴ περιπεσεῖν	αἰσχύνῃ	τοὺς λοχαγοὺς αἰωνίῳ, δι´ ἣν
[10, 43]	ὑπέμειναν· οἱ μὲν ἐπιεικέστατοι δι´	αἰσχύνην,	εἰ μηδὲν ἐπικουρήσουσι πόλει συμμάχῳ
[10, 53]	ἀρχὰς μὲν γὰρ ὑπό τε	αἰσχύνης	καὶ εὐπορίας τῶν πρὸς τὰς
[10, 51]	τοὺς δ´ εἰς Ἀθήνας· οἵτινες	αἰτησάμενοι	παρὰ τῶν Ἑλλήνων τοὺς κρατίστους
[10, 24]	τὰ ἐλεύθερα σώματα μόνον ἐξελθεῖν	αἰτησάμενοι,	περὶ ὧν διήλλαξαν τοὺς Τυσκλάνων
[10, 49]	πεπυσμένον ταῦτα ἐλθεῖν καὶ λόγον	αἰτησάμενον	εἰπεῖν, ὅτι τοῖς μὲν δεομένοις
[10, 20]	φρούριον, τοῖς σώμασιν αὐτοῖς ἄδειαν	αἰτησαμένους	καὶ ζυγὸν ὑποστάντας. ~Ἀποδοὺς δὲ
[10, 29]	τῆς ἰσηγορίας, οὐκέτι φιλονεικοῦμεν ὑμῖν·	αἰτησόμεθα	δ´ ἑτέραν παρ´ ὑμῶν χάριν,
[10, 43]	ἐπὶ τὴν τῶν Τυσκλάνων πόλιν,	αἰτία	κωλύσεως ἀποχρῶσα ἐγένετο. τῶν γὰρ
[10, 26]	πολλῶν καὶ μεγάλων ἐγένετο πλεονεκτημάτων	αἰτία	τῷ δήμῳ. διηγήσομαι δὲ καὶ
[10, 12]	νέους ἐλαύνωμεν, ὡς εὑρηκότες ταῖς	αἰτίαις	ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ ἄρα τὰς
[10, 12]	τῶν ἐμῶν τινος ἐνόχου ταῖς	αἰτίαις	ὄντος ἀνεστάναι τἀναντία ὑμῖν ἐροῦντα·
[10, 13]	τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ κρίνειν ἐπ´	αἰτίαις	ψευδέσιν εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα
[10, 9]	ἐνιαυτῷ. διηγήσομαι δὲ τήν τε	αἰτίαν,	ἀφ´ ἧς ὁ πόλεμος εἰσῆλθε,
[10, 42]	τοῦ πλήθους τῶν ὑπὸ τὰς	αἰτίας	ἀχθησομένων ὅσον εἶναι χρή, καὶ
[10, 39]	δήμῳ τὰς περὶ αὐτῶν ψήφους,	αἰτιασάμενοι	παρὰ τοὺς ἱεροὺς νόμους βιάζεσθαι
[10, 38]	τότε γενομένων, τοῦτον τὸν ἄνδρα	αἰτιασάμενοι	τυραννίδι ἐπιχειρεῖν καὶ ψευδέσι καταγωνισάμενοι
[10, 58]	καὶ τῶν συμπαραγγελλόντων τοὺς ἀρίστους	αἰτιασάμενος	οὐχ ἡδέως πρὸς ἑαυτὸν ἔχειν
[10, 12]	τοιοῦτον δή τινα λογισμὸν ἦλθον·	αἰτιασώμεθα	συνίστασθαί τινας ἐκ τῶν ἐπιφανῶν
[10, 13]	τὰ γὰρ πράγματα αὐτὰ βοᾷ.	αἴτιοι	δ´ ὑμεῖς οἱ τὰ πρῶτα
[10, 42]	μὴ τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται σωτηρίας	αἴτιον,	ἀλλὰ τὰς οὐσίας αὐτῶν ἱερὰς
[10, 34]	δημάρχων, ἑκάτερον ὁρῶσα μεγάλων κινδύνων	αἴτιον	ἐσόμενον. ~Ἐπεὶ δὲ κἀκεῖθεν ἀπηλάθησαν
[10, 53]	μὴ ταχέως λωφῆσαι τὴν νόσον	αἴτιον	τὸ περὶ τὰς ἐκβολὰς τῶν
[10, 36]	λοιπὸς ἂν αὐτοῖς βίος ἦν,	αἴτιος	ἐγενόμην φανερῶς, ὡς αὐτοί τε
[10, 3]	τὸν πάτριον τῆς πολιτείας κόσμον	αἰτίους	ἀπέφαινον τῆς ταραχῆς. οἱ δὲ
[10, 3]	δὲ ὑπάτους καὶ τοὺς πατρικίους	αἰτίους	ἔσεσθαι τῆς στάσεως ἔλεγον ἀνομίαν
[10, 21]	ἐπιφανεστάτους τε καὶ τῆς ἀποστάσεως	αἰτίους	ἦσαν δὲ πολλοί ῥάβδοις τε
[10, 41]	κυρωθῆναι τὸν νόμον οὗτοι ὡμολογοῦντο	αἰτιώτατοι	γενέσθαι. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[10, 9]	δεινὰς ἂν ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς.	αἰτούμεθα	δὲ ὑμᾶς βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον,
[10, 12]	καὶ τοῦ ζητεῖν τὰ προσηγγελμένα	αἰτῶμεν	τὴν ἐξουσίαν. ἐάν τε γὰρ
[10, 21]	ἀνασκευασάμενοι τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν	αἰφνιδίου	γενηθείσης αὐτοῖς τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς
[10, 43]	καὶ τοῖς πρὸς ὑδρείαν καταβαίνουσιν	αἰφνιδίως	ἐπετίθεντο, προὐκαλοῦντό τ´ αὐτοὺς πολλάκις
[10, 43]	ὑπὲρ τοῦ νόμου εἰσφερόντων λόγον	αἰφνιδίως	τις ἀπαγγελεῖσα πολεμίων ἔφοδος ἐπὶ
[10, 22]	παραινούσης τῷ Κοιλίῳ τούς τ´	αἰχμαλώτους	αὐτῶν οὓς εἶχεν ἀφιέναι καὶ
[10, 24]	περὶ ὧν διήλλαξαν τοὺς Τυσκλάνων	αἰχμαλώτους.	~Παραλαβὼν δὲ ὁ Κοίντιος τὴν
[10, 36]	μὴ περιπεσεῖν αἰσχύνῃ τοὺς λοχαγοὺς	αἰωνίῳ,	δι´ ἣν θανάτου κακίων ὁ
[10, 28]	καὶ οὐδ´ ὑπὸ τοῦ παντὸς	αἰῶνος	ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆς
[10, 31]	οἰόμενοι μάλιστα τὸ τῆς δημαρχίας	ἀκατάλυτον	ἔσεσθαι κράτος, ἐὰν τὸ στασιάζον
[10, 7]	καὶ οὐ πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν	ἀκίνητόν	τε καὶ ἄφωνον εἶδεν ἐρριμμένον,
[10, 20]	ὡς ἐν εἰρήνῃ πύλας τε	ἀκλείστους	καὶ τεῖχος ἀφύλακτον αἱροῦσι τὴν
[10, 14]	κατὰ σπουδὴν καὶ διὰ τῶν	ἀκλείστων	πυλῶν· εἰσὶ γάρ τινες ἱεραὶ
[10, 25]	σώσας φίλιον καὶ πολεμίων δύναμιν	ἀκμάζουσαν	καθελὼν πόλιν τε αὐτῶν πορθήσας
[10, 26]	αὖθις ἦσαν· καὶ οἱ μὲν	ἀκμαιότατοι	αὐτῶν νυκτὸς ἐλάσαντες ἐπὶ Κορβιῶνα
[10, 23]	σὺν αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον ἦν	ἀκμαιότατόν	τε καὶ κράτιστον ἐπιλέξας μέρος
[10, 22]	τοὺς καρποὺς τῆς γῆς ἐν	ἀκμῇ	ὄντας ἔφθειρεν. ἀφικομένης δὲ πρεσβείας,
[10, 24]	ἔπειτα συναγαγὼν ἅπαντας τοὺς ἐν	ἀκμῇ,	τούς τε κατὰ τὴν πόλιν
[10, 1]	ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς	ἀκόλουθα	ἦν· κομιδῇ δ´ ὀλίγα τινὰ
[10, 17]	τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς παραστήσαντες	ἀκολουθεῖν	εἰς τὴν πόλιν ἠξίουν. κἀκεῖνος
[10, 31]	αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν	ἀκολουθεῖν	καὶ τὴν βουλὴν συγκαλεῖν. ἐπεὶ
[10, 44]	δύναμιν ἀξιόχρεων ἀνδρῶν ἐπιλέκτων τάξον	ἀκολουθεῖν	μοι σὺν τοῖς πρεσβυτέροις. οὐ
[10, 18]	πάντες ὀμωμόκασι τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον,	ἀκολουθήσειν	τοῖς ὑπάτοις ἐφ´ οὓς ἂν
[10, 5]	τοῖς ἐλευθέροις ἀκούειν, οὔτ´ ἔργων	ἀκολούθων	τοῖς λόγοις ἀπεχόμενος. οἱ μὲν
[10, 17]	τινα ὑπεργαζόμενος εἰς σποράν, αὐτὸς	ἀκολουθῶν	τοῖς σχίζουσι τὴν νειὸν βοιδίοις
[10, 45]	ἰδὼν καὶ ἀντὶ τῶν ὅπλων	ἀκόνα	πάλιν τοὺς λόγους, οἷς χρήσῃ
[10, 28]	{ἀγαθά} οὐ μὴν ἡμεῖς γ´	ἀκονιτὶ	μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´ ἀναλαβόντες τὰ
[10, 58]	κεκυρωμένοις, ἵνα ἑκόντες τε καὶ	ἄκοντες	ἐν αὐτοῖς μένοιεν, ἐδόκει {δέ}
[10, 41]	τοῦ θορύβου τε καὶ τῆς	ἀκοσμίας	τῶν ἐκκλησιαζόντων. οἱ μὲν γὰρ
[10, 50]	ταῖς ἀρχαῖς ἐξῇ πάσαις τοὺς	ἀκοσμοῦντας	ἢ παρανομοῦντας εἰς τὴν ἑαυτῶν
[10, 39]	ἄλλο τι περὶ τὴν ψηφοφορίαν	ἀκοσμούντων,	δείξατε αὐτοῖς ἣν ἔχει τὸ
[10, 51]	τι μειονεκτεῖν ἐξεγένετο τὸ μὲν	ἀκούειν	κακῶς, τὸ δ´ εἰς ἀνδρῶν
[10, 5]	φειδόμενος, ὧν βαρὺ τοῖς ἐλευθέροις	ἀκούειν,	οὔτ´ ἔργων ἀκολούθων τοῖς λόγοις
[10, 15]	πειθομένου καὶ μηδὲ φωνὴν ὑπομένοντος	ἀκούειν	τῶν ἄλλο τι παραινούντων ὁ
[10, 41]	ἤδη πέμπτον ἔτος τῶν αὐτῶν	ἀκούοντες	λόγων οὐθὲν ποιοῦσι θαυμαστόν, εἰ
[10, 36]	ὠφελείας, καὶ τοῦ πλήθους ἀσμένως	ἀκούοντος	τοὺς λόγους, ὁ μάλιστα ἐπιρρώσας
[10, 59]	καὶ παντὸς μάλιστα ὀττεύονται μήτ´	ἀκοῦσαι	μηδὲν ἀηδὲς ἐν αὐτῇ μήτ´
[10, 47]	τ´ αὐτοὺς καὶ τὰ πραχθέντα	ἀκοῦσαι.	οἱ δὲ μέχρις ἀγορᾶς ἐλθόντες
[10, 7]	δεινὸν δ´ ἡγησάμενος οὑτοσὶ Καίσων	ἀκοῦσαί	τι, ὧν οὐκ ἐβούλετο, προσδραμὼν
[10, 16]	Τυσκλάνων μόνον ἐν μιᾷ νυκτὶ	ἀκουσάντων	τε καὶ παρασκευασαμένων, οὓς ἦγε
[10, 47]	ἔλαττον ἐξενεγκάμενοι. ὁ δὲ δῆμος	ἀκούσας	τὸν λόγον εἰς οἶκτόν τε
[10, 7]	πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ ἀνήκεστα,	ἀκούσατέ	μου. ἀδελφὸς ἦν μοι Λεύκιος,
[10, 12]	τί τὸ βούλευμα τῶν δημάρχων,	ἀκούσατέ	μου. οὐκ ἐνῆν τούτοις οὐδέν,
[10, 10]	εὔνοιαν ἡμῖν ἐνδεικνυμένων, οὓς ὕστερον	ἀκούσεσθε,	καὶ συντρέχει τε καὶ συνᾴδει
[10, 10]	μεγάλας, οἷα εἰκὸς ἐπὶ δεινοῖς	ἀκούσμασι,	καὶ δι´ εὐλαβείας ἔχοντες, μὴ
[10, 28]	συνελθόντος δ´ ὡς ἐπὶ καινοῖς	ἀκούσμασι	παντὸς τοῦ κατὰ τὴν πόλιν
[10, 6]	καὶ οὐδὲ φόνου πολιτικοῦ καθαρόν,	ἄκουσον	αὐτοῦ φιλότιμον ἔργον καὶ ἀντιπαρεξέτασον
[10, 21]	τάχους ἤλαυνεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,	ἀκούων	περὶ πόλιν Ἀλγιδὸν ἀθρόας εἶναι
[10, 20]	δέ τινες ὑπέμενον φυλάττοντες τὴν	ἄκραν·	ἔστι δὲ σφόδρα ἐχυρὰ καὶ
[10, 37]	μιᾷ, ὅτε Σαβῖνος Ἑρδώνιος τὴν	ἄκραν	καὶ τὸ Καπιτώλιον κατελάβετο. ἀριστεῖα
[10, 14]	φρούριον. ἐκεῖθεν δ´ ἐπὶ τὴν	ἄκραν	ὠσάμενος, ἔστι δὲ τῷ Καπιτωλίῳ
[10, 20]	οὖν φασι τοὺς φρουροὺς τῆς	ἄκρας	ἰδόντας ἐξιοῦσαν ἐκ τῆς Ῥώμης
[10, 10]	τοιάδε· ~Ὅσον μὲν χρόνον οὐθὲν	ἀκριβὲς	ἡμῖν ἐφαίνετο τῶν προσαγγελλομένων δεινῶν,
[10, 11]	χωρὶς γὰρ τοῦ δικαίου καὶ	ἀκριβεστάτας	ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις, ἃς ἂν
[10, 57]	ἀρίστων ἀνδρῶν συνεδρεύοντες καὶ τὴν	ἀκριβεστάτην	ποιούμενοι τῆς νομοθεσίας ἐξέτασιν. ἐπειδὴ
[10, 51]	εἴην {ἔγωγε} ἐν εἰδόσιν {ὑμῖν}	ἀκριβῶς	λέγων· μνήμην δὲ αὐτῶν ποιοῦμαι
[10, 12]	πρώτας ὑποθέσεις τοὺς εὖ φρονοῦντας	ἀκριβῶς	σκοπεῖν· οἷαι γὰρ ἂν αὗται
[10, 35]	τὴν πόλιν ἐκλιπεῖν οὔτε φόνον	ἄκριτον	ἐπιτελεῖν, καὶ ταῦτα ὑπάτων, οἷς
[10, 57]	καὶ συμμάχους καὶ τοὺς ἐνδοιαστῶς	ἀκροωμένους	τῆς πόλεως ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα,
[10, 53]	τὰ μέγιστα ἐκακοῦντο πρὸς τὰς	ἀκτὰς	καὶ τὰς ἠϊόνας. ἐκκυμαινομένων γὰρ
[10, 36]	ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ὑπάτων Γαίου	Ἀκυλλίου	καὶ Τίτου Σικκίου, οἷς ἐψηφίσατο
[10, 45]	ἀληθινός, ἐξητάσθης οἷος ἦσθα, ὡς	ἀλαζὼν	καὶ δόξῃ τὸ ἀνδρεῖον ἐπιτηδεύων,
[10, 46]	κορυφῆς γίνονται τῶν φυλάκων. ἔπειτ´	ἀλαλάξαντες	ἔθεον ἐπ´ αὐτούς· οἱ δ´
[10, 21]	τοὺς πολεμίους, ἀκούων περὶ πόλιν	Ἀλγιδὸν	ἀθρόας εἶναι τάς τε Οὐολούσκων
[10, 45]	δόξῃ τὸ ἀνδρεῖον ἐπιτηδεύων, οὐκ	ἀληθείᾳ.	καὶ ὁ Σίκκιος δυσανασχετῶν ἐπὶ
[10, 7]	πέπονθα, ὦ δημόται, μετὰ πάσης	ἀληθείας	εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος
[10, 11]	γένωνται καταφανεῖς, ἀποσπεύδειν τὴν τῆς	ἀληθείας	ἐξέτασιν; οἷς οὐκ ἂν δικαίως
[10, 10]	ἦν ἐπιμελῆ ζήτησιν ἐποιούμεθα τῆς	ἀληθείας.	ἐπεὶ δὲ ἡ τοῦ δαιμονίου
[10, 12]	ἅπαντα ὅς´ ἂν ἀξιῶσι συμπράττειν.	ἀληθῆ	μὲν οὖν καὶ δικαίαν ὑπόθεσιν
[10, 13]	δ´ εὐηθέστεροι πιστεύοντες ταῖς φήμαις	ἀληθῆ·	ὅσοι δὲ κακοήθεις ἦσαν ἐν
[10, 13]	εὐγενεστάτων ἱππέων ἐπλέκετο. καὶ ὅτι	ἀληθῆ	ταῦτ´ ἐστί, βραχέος μοι πάνυ
[10, 13]	ἐκείνου πρῶτον ἀρξώμεθα ζητεῖν, εἴτε	ἀληθῆ	ταῦτ´ ἐστίν, εἴτε ὡς ἐγώ
[10, 45]	ἔργῳ βασανιζόμενος, ἔνθα κίνδυνος ἦν	ἀληθινός,	ἐξητάσθης οἷος ἦσθα, ὡς ἀλαζὼν
[10, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ
[10, 17]	ὁμοιότητα. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων	ἅλις.	~Ὁ δὲ Κοίντιος παραλαβὼν τὴν
[10, 26]	πλὴν εἴ τινες διέφυγον εὐθὺς	ἁλισκομένης	τῆς πόλεως, ἀπέκτειναν, γυναῖκας δὲ
[10, 28]	γὰρ ἤδη βαρβάροις μέν τισιν	ἁλισκομένοις	ὑπὸ τῶν πολεμίων εἰς νοῦν
[10, 46]	διώκοντές τε καὶ κτείνοντες τοὺς	ἁλισκομένους.	ὁ δὲ πλείστους τ´ αὐτῶν
[10, 16]	αὐτὸν ἀφείλετο καὶ τὴν ψυχήν.	ἁλισκομένων	δὲ τῶν φρουρίων ὁ μὲν
[10, 21]	δ´ ἀρτίως ἀνεστηκότες καὶ πρὸς	ἀλκὴν	ἐπιχειροῦντες τραπέσθαι, οἱ δὲ πλείους
[10, 19]	τοὺς ἐν ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι βουλομένους,	ἀλλ´	ἀγαπᾶν τε καὶ χαίρειν ἅπαντας
[10, 13]	καθ´ ἕνα τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν,	ἀλλ´	ἀθρόους ἤδη περιβαλόντες τοὺς ἀγαθοὺς
[10, 10]	τῶν ἐνθάδε μὴ δοῦναι δίκην,	ἀλλ´	ἀθῷον ἀπελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως,
[10, 28]	ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν,	ἀλλ´	ἀναλαβόντες τὰ ὅπλα μετὰ τῶν
[10, 60]	ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ ἦν,	ἀλλ´	ἀνεχώρουν εἰς τοὺς ἀγροὺς τὸν
[10, 52]	κρείττονα γίνεσθαι τῶν κοινῇ χρησίμων,	ἀλλ´	ἀπ´ ὀρθῆς γνώμης τὰ συμφέροντα
[10, 25]	προθυμίας οὐθὲν τῶν διδομένων ἔλαβεν,	ἀλλ´	ἀπῆλθε πάλιν εἰς τὸ μικρὸν
[10, 51]	δημοτικοῦ ἐπιτρέψας ἐχθροῦ μοι ὄντος,	ἀλλ´	ἀπὸ τοῦ βελτίστου τὰ συμφέροντα
[10, 50]	ζημιοῦσιν, ὁπόσον εἶναι δεῖ, κατέλιπον,	ἀλλ´	αὐτοὶ τὴν ἀξίαν ὥρισαν, μέγιστον
[10, 15]	μετρίῳ βοηθεῖν βούλεται τῇ πατρίδι,	ἀλλ´	αὐτοὺς ἔφη τοὺς πατρικίους ἑαυτῶν
[10, 28]	φρονεῖν; οὐχ οὕτως ἀγεννεῖς ἔσονται,	ἀλλ´	ἀφ´ ὑμῶν τῶν ἐχθίστων ἀρξάμενοι
[10, 18]	τε μηθὲν ἔτι παρακινεῖν αὐτούς,	ἀλλ´	ἐᾶν αὐτὸν ὡς βούλεται τὴν
[10, 44]	ἑλεῖν. καὶ ὁ Σίκκιος ἔφησεν·	Ἀλλ´	ἔγωγε ἅπαντα μὲν ἕτοιμος ὑπηρετεῖν·
[10, 45]	εἶπεν· Οὐ πολλῶν δεῖ λόγων,	ἀλλ´	εἰ μὲν ὑπομένεις πράττειν τὰ
[10, 45]	φρονεῖν· οὐ γὰρ εἰς ἄδηλον,	ἀλλ´	εἰς ἐγνωσμένον ἀποστέλλεις με θάνατον·
[10, 35]	οἷς ἡ μεγίστη ὑπέκειτο ἀρχή,	ἀλλ´	εἰς τοὺς συναγωνιζομένους αὐτοῖς μεταφέρειν
[10, 38]	διατελοῦσιν, ὡς ἅπαντες ἐπίστασθε, σιωπῶ,	ἀλλ´	εἰς τοῦτο προεληλύθασιν ὑπερηφανίας, ὥστ´
[10, 13]	ἀντειπεῖν αὐτοῖς ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν,	ἀλλ´	εἰς ὑποψίας καὶ διαβολὰς ἄγοντες
[10, 37]	σφετερίσασθαι τὰ κοινά, οὐ μὴν	ἀλλ´	εἶχέ γέ τινα λόγον ἡ
[10, 16]	τὸ εὔτολμον καὶ καρτερικὸν ἀποδείξασθαι,	ἀλλ´	ἑκηβόλοις χρῆσθαι μάχαις. ἦσαν δὲ
[10, 27]	πείρας οὔτ´ αὐτὸς ἀπολείψεσθαι ἔφη,	ἀλλ´	ἐν ἴσῳ τοῖς κράτιστα ἐρρωμένοις
[10, 38]	ἐν τοῖς ὅπλοις ἡ λαμπρότης,	ἀλλ´	ἐν τοῖς λόγοις, οὐδὲ κατὰ
[10, 54]	γε χρηστὸς ἀρχῇ κοσμηθεὶς μεγάλῃ,	ἀλλ´	ἐξέπεσε τελευτῶν εἰς φιλαρχίαν ἀπαραχώρητον
[10, 52]	ὑπέμεινε ταύτην λαβεῖν τὴν χάριν,	ἀλλ´	ἐπαινέσας τοὺς δημάρχους τῆς προθυμίας
[10, 11]	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν παθόντας ἡμᾶς,	ἀλλ´	ἐπαμῦναί τε καὶ συναγανακτῆσαι τιμωρίας
[10, 15]	τοιαύτης συμμαχίας, ἥτις οὐχ ἑκούσιος,	ἀλλ´	ἐπὶ μισθῷ καὶ οὐδὲ τούτῳ
[10, 33]	ἔχοντες. ὡς δ´ οὐθὲν ἐπέραινον,	ἀλλ´	ἐπιστρεφεστέρας ἔτι τὰς καταγραφὰς ἑώρων
[10, 3]	οὐκέτι ταῖς μακραῖς δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους,	ἀλλ´	ἐποίσοντας ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ψῆφον
[10, 31]	κωλῦσαι τῶν ἄλλων τινὶ ἔξεστιν,	ἀλλ´	ἑτέρου δημάρχου τοῦτ´ ἐστὶ τὸ
[10, 39]	ἔξεστιν ὑμῖν ἀποδείξασθαι τὴν ἐλευθερίαν.	ἀλλ´	ἔτι καὶ νῦν, ὦ δημόται,
[10, 28]	καὶ μή με δεδίττεσθαι ὑπολάβητε,	ἀλλ´	εὖ ἴστε, ὅτι οἱ καταλειφθέντες
[10, 20]	τινας ἐν τῇ καταλήψει διέφθειραν,	ἀλλ´	ἔφθασαν ἤδη αὐτοὺς ὑπὸ τὴν
[10, 31]	ὃς οὐχ ἅπας τότε ᾠκεῖτο,	ἀλλ´	ἦν δημόσιός τε καὶ ὕλης
[10, 31]	γνώμην ἀγορεύειν οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς,	ἀλλ´	ἦν τῶν ὑπάτων τοῦτο τὸ
[10, 30]	ἐγένοντο τὴν Ῥωμαίων ὑπερβαλέσθαι δύναμιν,	ἀλλ´	ἠναγκάσθησαν εἰς τὰς πόλεις ἀπελθεῖν
[10, 5]	ὑπήκουε καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν,	ἀλλ´	ἠξίου τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς ὑπὲρ
[10, 49]	ὁ Σίκκιος ποιῆσαί μοι δοκεῖ,	ἀλλ´	ἵνα τοῖς τε πατρικίοις ἐλάττων
[10, 17]	ἑτέρου τινὸς χάριν εἰπεῖν προήχθην,	ἀλλ´	ἵνα φανερὸν γένηται πᾶσιν, οἷοι
[10, 39]	τὴν ἐξουσίαν ἀπολωλεκότες. ~Ἐῶ τἆλλα·	ἀλλ´	οἱ νῦν ἄρχοντες ὑμῶν, ὅτι
[10, 8]	ἐπὶ τὴν ἐκ χειρὸς δίκην.	ἀλλ´	οἵ τε ὕπατοι ἐμποδὼν ἐγένοντο
[10, 13]	οὐκ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγετε;	ἀλλ´	οἶμαι τῶν μήτε γενομένων μήτε
[10, 23]	ἐβούλοντο ἐκλέξασθαι τόπον εἰς στρατοπεδείαν,	ἀλλ´	ὃν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ καιρός,
[10, 10]	ὀλιγωρίᾳ γ´ αὐτὰ παραδόντες ἀφήκαμεν,	ἀλλ´	ὅση δύναμις ἡμῖν ἦν ἐπιμελῆ
[10, 38]	καταγωνισάμενοι μαρτυρίαις δι´ οὐδὲν ἕτερον,	ἀλλ´	ὅτι φιλόπολις ἦν καὶ φιλόδημος,
[10, 13]	μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς ὑπισχνεῖσθε,	ἀλλ´	οὐ πάλαι λέγετε; τίς δ´
[10, 28]	διαφύγητε τὴν παρ´ ἀνθρώπων κόλασιν.	ἀλλ´	οὐδὲ ταύτην διαφεύξεσθε· καὶ μή
[10, 11]	ζήτησιν περὶ μηθενὸς πράγματος ἀπορρήτου.	ἀλλ´	οὔθ´ ἡμεῖς ἂν ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν·
[10, 13]	γενόμεναι; τί κρύπτετε τὰς πίστεις,	ἀλλ´	οὐκ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγετε;
[10, 11]	τοὺς ταῦτα λέγοντας ὑγιαίνειν φήσειεν,	ἀλλ´	οὐχὶ συνδιεφθάρθαι καὶ κοινωνεῖν τῆς
[10, 17]	ἅπαντες οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματος,	ἀλλ´	ὕπατον καὶ τὴν περιπόρφυρον ἐσθῆτα
[10, 13]	ὑφέξοντα τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων δίκας.	ἀλλ´	ὑπὲρ μὲν τούτων ἕτερος ἔσται
[10, 11]	πείθειν· πότερα μηδεμίαν ποιεῖσθαι ζήτησιν,	ἀλλ´	ὑπεριδεῖν ἔργον οὕτω μέγα καὶ
[10, 5]	ἐξ ἐπιβουλῆς ἢ δι´ ὕβριν,	ἀλλ´	ὑπὸ φιλοτιμίας μειρακιώδους γεγονότα ἐπιδεικνύμενος,
[10, 29]	τῶν νέων τὰ ὅπλα ἀναλήψονται,	ἀλλ´	ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓς
[10, 49]	θεραπευτικὸν οὔτε ἁρμόττοντα τοῖς καιροῖς,	ἀλλ´	ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ
[10, 44]	οὐ γὰρ κλέψοντες τὸ χωρίον,	ἀλλὰ	βίᾳ καὶ φανερῶς ἐξελοῦντες ἄνιμεν.
[10, 6]	ἐκ τοῦ δικαίου σοι περιγέγονεν.	ἀλλὰ	γὰρ ὅτι ἠγνόεις αὐτὸν οὐκ
[10, 54]	οὐδὲν ἔτι τοῖς δημάρχοις προσεῖχον,	ἀλλὰ	διακλέψαι τὸν λοιπὸν χρόνον τῆς
[10, 46]	ὁρῶντες, οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν ἀπεδείξαντο,	ἀλλὰ	διασπάσαντες τὰς τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς
[10, 30]	οὐδεμίαν ᾤοντο τῷ κοινῷ φέρειν,	ἀλλὰ	διδόναι καὶ μὴ ἀντιπράττειν παρῄνουν,
[10, 16]	γε οἱ προσβάλλοντες τοῖς ἐρύμασιν,	ἀλλὰ	διεκαρτέρουν ἀναγκοφαγοῦντες τὰ δεινὰ οὔτε
[10, 29]	πολίταις ταύτην συγχωρῆσαι τὴν χάριν,	ἀλλὰ	θανάτου τιμᾶσθε τὸ μεταδοῦναι τῷ
[10, 13]	μηνύματα οὐ κατὰ τούτων συνωμοσίας,	ἀλλὰ	καθ´ ὑμῶν δόλου καὶ πονηρᾶς
[10, 23]	ὀργῇ ἐπιτρέψαντες ἐξήγαγον τὴν στρατιάν,	ἀλλὰ	καὶ δευτέραν ὡς αὐτὸν ἀπέστειλαν
[10, 17]	καὶ βασιλικὰς οὐ διώκοντες ἐξουσίας,	ἀλλὰ	καὶ διδομένας ἀναινόμενοι· φανήσονται γὰρ
[10, 46]	μόνον οὐδὲν παθόντες ὧν προσεδόκησαν,	ἀλλὰ	καὶ δόξαν ἐπιφανεστάτην ἐξενεγκάμενοι, πατέρα
[10, 34]	οὐ μόνον εἰς τὴν ἐξουσίαν,	ἀλλὰ	καὶ εἰς τὰ σώματα προπηλακισθέντες.
[10, 53]	τῇ πόλει τὰ δεινὰ ἦν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν· καὶ
[10, 29]	πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς ἀπολειφθῆναι στρατείας,	ἀλλὰ	καὶ ζῆν αἱρούμεθα σὺν ὑμῖν
[10, 49]	ἐπιφανεστάτους τῶν συστρατευσαμένων οὐ δημοτικούς,	ἀλλὰ	καὶ πατρικίους· ἐν οἷς ἦν
[10, 55]	πράσσουσι τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ,	ἀλλὰ	καὶ συνεργήσουσι καὶ πολλὴν εἴσονται
[10, 27]	πολέμια δεινότατος τῶν καθ´ ἑαυτόν,	ἀλλὰ	καὶ τὰ πολιτικὰ δοκῶν εἶναι
[10, 36]	ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν κοινούς,	ἀλλὰ	καὶ τὰς ἀπ´ αὐτῶν ἡδονάς
[10, 53]	δ´ οὐ μόνον τὴν Αἰκανῶν,	ἀλλὰ	καὶ τὴν Οὐολούσκων καὶ τὴν
[10, 30]	ὥστε μένειν ἐπὶ τοῖς καθεστηκόσιν,	ἀλλὰ	καὶ τὸν περὶ τῆς κληρουχίας
[10, 48]	πατρικίοις γινόμενον ἐκ τοῦ κωλύειν,	ἀλλὰ	καὶ φθόνον καὶ μῖσος, καὶ
[10, 5]	ἐφ´ οἷς ἥμαρτεν εἰς ὀλίγους,	ἀλλὰ	καὶ χάριν εἰδέναι περὶ ὧν
[10, 13]	πρὸς δὲ τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι,	ἀλλὰ	κἀκεῖ παρρησίᾳ δικαίᾳ χρήσομαι, διδάσκων
[10, 38]	ἀπὸ τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν,	ἀλλὰ	κατὰ κληρονομίαν παρὰ τῶν τυράννων
[10, 38]	κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὸ δυνάμενον,	ἀλλὰ	κατὰ τῶν φίλων· οὐδ´ ἡγοῦνται
[10, 11]	καθ´ ἡμῶν προσέχοντες τὸν νοῦν,	ἀλλὰ	κοινοὺς ἡγούμενοι τῆς πόλεως ἐχθρούς.
[10, 44]	τοῦ μὴ ἁλώσεσθαι τὸ ἀσφαλές.	ἀλλὰ	μάλιστα μὲν ἀνάθου τὴν γνώμην
[10, 9]	πατρικίους ἔφη τοὺς ταῦτα βεβουλευμένους,	ἀλλὰ	μόνους τοὺς νέους. ἐτόλμων δέ
[10, 20]	τοῖς ἐκ τοῦ συνεδρίου ἐδόκει,	ἀλλὰ	πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ τοὺς ὑπάτους
[10, 17]	πρὸς ἐκείνους τοὺς ἄνδρας ὁμοιότητα.	ἀλλὰ	περὶ μὲν τούτων ἅλις. ~Ὁ
[10, 33]	ἄρχειν ἑξῆς αἱρεθέντες, οὐχ ἁπλοῦς,	ἀλλὰ	ποικίλος τις ἐγένετο καὶ μεγάλων
[10, 57]	κρατίστου χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ δόκησιν,	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον ἃ κατ´ ἰδίαν
[10, 11]	οἷοι μηδὲ καθ´ ἓν εὐγνωμονεῖν,	ἀλλὰ	πρὸς ἅπαντας τοὺς ὑπὲρ τοῦ
[10, 22]	πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων λόγος,	ἀλλὰ	πρὸς ταύτην λαλεῖτε τὴν φηγόν·
[10, 51]	τὴν ἰδίαν ἔχθραν ἢ χάριν,	ἀλλὰ	πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον ἀποδεικνύμενος
[10, 24]	ὅπως ἠγάπησε τηλικαύτης τιμῆς τυχών,	ἀλλὰ	προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται ἄρα καὶ
[10, 2]	γῆν πολὺς οὐ χιόνα καταφέρων,	ἀλλὰ	σαρκῶν θραύσματα ἐλάττω τε καὶ
[10, 25]	οὐκ ἐχρήσατο παντὶ τῷ νόμῳ,	ἀλλὰ	συναγαγὼν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[10, 49]	ἔρχεται, καὶ πάντες τοῦτο ἴσασιν·	ἀλλὰ	συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ
[10, 33]	οὔτε συγγνώμην οὐδενὶ διδόντες οὐδεμίαν,	ἀλλὰ	ταῖς ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις
[10, 17]	μικρὸν ἐοικότες ἐκείνοις οἱ νῦν,	ἀλλὰ	τἀναντία πάντα ἐπιτηδεύοντες, πλὴν πάνυ
[10, 28]	παραχωρῆσαι μήτε παίδων μήτε πόλεων,	ἀλλὰ	τὰς μὲν ἐμπρῆσαι, τὰς δὲ
[10, 42]	τοῦτ´ αὐτοῖς γένηται σωτηρίας αἴτιον,	ἀλλὰ	τὰς οὐσίας αὐτῶν ἱερὰς εἶναι
[10, 11]	οὐχ ἡμᾶς εἶναι κυρίους ἀξιώσουσιν,	ἀλλὰ	τὴν βουλὴν καὶ τοὺς ὑπάτους;
[10, 51]	βουλή, καὶ ὅτι οὐδὲν ἀδικῶν,	ἀλλὰ	τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας ἕνεκα,
[10, 28]	καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας ἀνεστήσατε.	ἀλλὰ	τί τῷ δήμῳ ταῦτ´ ἐπιτιμῶ,
[10, 1]	γραφαῖς ἅπαντα τὰ δίκαια τεταγμένα·	ἀλλὰ	τὸ μὲν ἀρχαῖον οἱ βασιλεῖς
[10, 31]	διέμεινάν γ´ ἐπὶ τῆς ὀργῆς,	ἀλλὰ	τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν ἐκ τοῦ
[10, 50]	τέως γὰρ οὐχ ἅπασιν ἐξῆν,	ἀλλὰ	τοῖς ὑπάτοις μόνοις. τὸ μέντοι
[10, 28]	ἡμῖν εὔνουν καὶ πρόθυμον ἀπολεῖται,	ἀλλὰ	τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον αἱρησόμεθα
[10, 46]	καὶ οὐ τοσούτους εἶναι δόξαντες,	ἀλλὰ	τὸν ἕτερον ἥκειν ὕπατον ἄγοντα
[10, 38]	ἐλευθέραν οὐδὲ διᾶραι τὸ στόμα,	ἀλλὰ	τὸν μὲν εἰπόντα περὶ τῆς
[10, 42]	ὑπάτους ἄγειν ὑπὸ τὴν δίκην,	ἀλλὰ	τοὺς ὑπηρετοῦντας αὐτοῖς ἰδιώτας, ὧν
[10, 38]	μέρος, ὧν ὑμῖν ὑπέδειξα ἐγώ.	ἀλλὰ	τούτων γ´ οἱ πλείους οὐδ´
[10, 38]	ἔτι τὸ κινδύνευμα τοῦτο ὑπέδυ,	ἀλλὰ	τριακοστὸν ἔτος τοῦτο ἀνεχόμεθα ὥσπερ
[10, 50]	ὥστ´ οὐκέτι ἀποκρυπτόμενοι τὰς γνώμας,	ἀλλὰ	φανερῶς τὰ τοῦ δήμου πολιτευόμενοι
[10, 10]	ἡμῖν ἐφαίνετο τῶν προσαγγελλομένων δεινῶν,	ἀλλὰ	φῆμαι μετέωροι, καὶ τὸ βεβαιῶσον
[10, 40]	δήμαρχος Ἰκίλλιος ἀναστὰς τὰ μὲν	ἄλλα	ἔφη πάντα ὀρθῶς εἰπεῖν Σίκκιον
[10, 48]	τὴν ἀρχήν· οἳ τά τ´	ἄλλα	θεραπεύοντες τὸν δῆμον διετέλεσαν καὶ
[10, 41]	ἑπόμενον αὐτοῖς {καὶ τὸ κατ´	ἄλλα	καὶ ἄλλα μέρη τῆς ἀγορᾶς
[10, 49]	παρελθὼν ὁ Σίκκιος τά τε	ἄλλα	κατηγόρει τοῦ ἀνδρός, ὅσα ὑπατεύων
[10, 41]	{καὶ τὸ κατ´ ἄλλα καὶ	ἄλλα	μέρη τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ θορύβου
[10, 20]	τῇ Ῥωμαίων πόλει τά τε	ἄλλα	μετὰ προθυμίας συμπράττοντες διετέλουν, καὶ
[10, 32]	τῷ δήμῳ παραδιδόναι· τὰ δὲ	ἄλλα,	ὅσα ἦν δημόσια, χωρὶς ὠνῆς
[10, 38]	ἡμᾶς· οἵ γε τὰ μὲν	ἄλλα,	ὅσα ὑβρίζοντες ἡμᾶς μικρὰ καὶ
[10, 25]	Ῥώμην ἐκέλευσε φέρειν, τὰ δ´	ἄλλα	πάντα διελέσθαι κατὰ λόχους ἐπέτρεψε
[10, 32]	πολίτευμα εἰς πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα	συνοίσει τῇ πόλει, μάλιστα δὲ
[10, 21]	ἐσθῆτα καὶ τροφὰς καὶ ὅς´	ἄλλα	τοιαῦτα ἐδύναντο ὠφελεῖσθαι ἐπέτρεψεν. ἔπειτα
[10, 1]	ἐνιαυτὸν ὑπατεύουσιν ἀνέκειτο τά τε	ἄλλα	τῶν βασιλέων ἔργα καὶ ἡ
[10, 33]	συναγαγόντες εἰς ἐκκλησίαν τά τ´	ἄλλα	τῶν ὑπάτων κατεβόων, καὶ ὅτι
[10, 56]	ταμιῶν καὶ εἴ τινες ἦσαν	ἄλλαι	πάτριοι Ῥωμαίοις ἀρχαὶ κατελύθησαν. ~Τῷ
[10, 51]	τὸ δημοτικὸν μηδ´ ἄλλας ἐπ´	ἄλλαις	ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς ἄλλως τε καὶ
[10, 60]	κόλακας ἐξουσίας, τοῦ κοινοῦ συμφέροντος	ἀλλαξαμένους	τὰς αὑτῶν ὠφελείας, οὔτε παράδοξον
[10, 15]	κέρδος ἀντὶ τοῦ κοινῇ συμφέροντος	ἀλλαξαμένων,	τῆς τε ἔξωθεν ἐπικουρίας οὐ
[10, 55]	πρότερον οἱ βασιλεῖς, τάς τ´	ἄλλας	ἀρχὰς πάσας καταλελύσθαι, τέως ἂν
[10, 59]	κατὰ τὰς στρατείας καὶ τὰς	ἄλλας	ἐξόδους τὰς ἐκ τῆς πόλεως.
[10, 51]	μηκέτι πρὸς τὸ δημοτικὸν μηδ´	ἄλλας	ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς ἄλλως
[10, 46]	τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς ἄλλοι κατ´	ἄλλας	ὁδούς· ἔνθα ὁ πλεῖστος αὐτῶν
[10, 37]	σκῦλα καὶ στεφάνους καὶ τὰς	ἄλλας	τιμὰς παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον·
[10, 57]	καὶ προσαγορεύσεις φιλανθρώπους καὶ τὰς	ἄλλας	τῶν πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ
[10, 45]	μονομαχιῶν λάφυρα καὶ πᾶσα ἡ	ἄλλη	βαρύτης, ἣν τότ´ ἠνεσχόμεθά σου
[10, 45]	ἐπὶ θανάτῳ πορευομένους· καὶ ἡ	ἄλλη	δὲ πᾶσα στρατιὰ δι´ οἴκτου
[10, 10]	εἰσάγων καὶ σποράδας, ἡ δ´	ἄλλη	δύναμις, ὅταν οἱ τοῦ δήμου
[10, 37]	κίνδυνον ὀκνήσας πώποτε μηδ´ ἀπειπάμενος	ἄλλῃ	ἐν παρατάξεσι καὶ ἐν τειχομαχίαις
[10, 6]	μέν, ὦ Κοίντιε, ἥ τε	ἄλλη	μαρτυρεῖται πᾶσα ἀρετὴ καὶ ἡ
[10, 46]	ἐν δὲ τούτῳ καὶ ἡ	ἄλλη	τῶν Ῥωμαίων φάλαγξ ἅμα τοῖς
[10, 59]	σφίσιν αὐτοῖς ἔθεντο περὶ μηδενὸς	ἀλλήλοις	ἐναντιοῦσθαι, ὅ τι δ´ ἂν
[10, 60]	τῶν ἑταίρων ἀποδεικνύμενα, οἳ διημείβοντο	ἀλλήλοις	καταχαριζόμενοι τὰς δίκας. πολλὰ δὲ
[10, 31]	ἀρχὴν ἱερὰ θύσαντες ὅρκους ἔδοσαν	ἀλλήλοις·	οὕτως οἰόμενοι μάλιστα τὸ τῆς
[10, 46]	χρόνον ἰσόρροποι, τοτὲ μὲν ἐπιβαίνοντες	ἀλλήλοις,	τοτὲ δ´ ὑποχωροῦντες, ἱππεῖς τε
[10, 12]	ἀμηχανία· διελογίζοντό τε καὶ συνελάλουν	ἀλλήλοις,	ὡς χαλεπὸν ἑκάτερον ἦν, καὶ
[10, 3]	τοῖς ἰδιώταις ὅρους τῶν πρὸς	ἀλλήλους	δικαίων. τοῦτον προθέντες τὸν νόμον
[10, 3]	μὲν οὖν καταλύσασθαι τὰ πρὸς	ἀλλήλους	ἐγκλήματα καὶ μιᾷ χρήσασθαι γνώμῃ
[10, 9]	δεινῶν τῆς πόλεως, καὶ πάντων	ἀλλήλους	ἐχόντων δι´ ὑποψίας καὶ φυλακῆς,
[10, 1]	διάγνωσις, καὶ τοῖς ἀμφισβητοῦσι πρὸς	ἀλλήλους	ὑπὲρ ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι τὰ δίκαια
[10, 34]	τάς τε ἀρχὰς διδάσκοντες ὅσον	ἀλλήλων	διαφέρουσιν, ἡ μὲν ὑπατικὴ τὸ
[10, 26]	καὶ κατηγοριῶν, ἃς ἐποιοῦντο κατ´	ἀλλήλων	ἔν τε ταῖς ἐκκλησίαις καὶ
[10, 2]	τε παντοῖαι ταῖς ἀρχαῖς κατ´	ἀλλήλων,	ἐξ ὧν οὐκ ἄδηλον ἅπασιν
[10, 18]	διδόναι τε καὶ λαμβάνειν παρ´	ἀλλήλων.	~Καταστάντος δὲ τοῦ θορύβου δικαστήριά
[10, 35]	τὰ ὅπλα καὶ τὸν κατ´	ἀλλήλων	πόλεμον. νῦν δ´ ἀναβαλόμενοι τὰ
[10, 37]	λαβόντες οὔτε χρημάτων πριάμενοι οὔτε	ἄλλην	δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν αὐτῆς ἀποδεῖξαι
[10, 19]	διὰ πενίαν ἢ δυσγένειαν ἢ	ἄλλην	τινὰ ταπεινότητα ὑπὸ τῶν κρειττόνων
[10, 2]	δημοσίαις εὑρίσκετο γραφαῖς οὔτε κατ´	ἄλλην	φυλαττόμενα μνήμην οὐδεμίαν. ὅσα μὲν
[10, 7]	παίων καὶ λακτίζων καὶ πᾶσαν	ἄλλην	ὠμότητα καὶ ὕβριν ἐνδεικνύμενος ἀποκτείνει.
[10, 8]	φίλους ἀσπαζόμενος οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´	ἄλλης	εὐφροσύνης οὐδεμιᾶς ἑαυτῷ μεταδιδούς. τοῖς
[10, 58]	ἐπράχθη τὴν δεκαδαρχίαν ὑπὸ Ῥωμαίων,	ἄλλο	δ´ οὐθὲν ὅ τι καὶ
[10, 4]	πενήτων βοηθεῖν ᾐτήσασθε τοὺς δημάρχους,	ἄλλο	δὲ μηδὲν πολυπραγμονεῖν; εἰ δ´
[10, 47]	καὶ τὰ ὅπλα σώζοντες ἥκομεν,	ἄλλο	δὲ οὐδὲν τῶν κεκρατημένων οὔτε
[10, 48]	εἰσιτήρια κατὰ νόμον, πρὶν ὁτιοῦν	ἄλλο	διαπράξασθαι τῶν κοινῶν, προεῖπεν ἐν
[10, 42]	μήτε θάνατον μήτε φυγὴν μήτ´	ἄλλο	ἐπίφθονον μηδέν, ἵνα μὴ τοῦτ´
[10, 21]	σπονδαὶ ἐγίνοντο, Ῥωμαίοις εἶναι ὑπηκόους,	ἄλλο	μὲν ὑποτελοῦντας μηθέν, ἐν δὲ
[10, 15]	πελατῶν ὁπλισαμένους, καὶ εἴ τι	ἄλλο	πλῆθος ἐθελούσιον αὐτοῖς συναρεῖται τοῦ
[10, 42]	δ´ οὖν αὐτοῖς τὸ μὲν	ἄλλο	πλῆθος τῶν πατρικίων ἐᾶσαι, Κλοιλίους
[10, 10]	προεστηκότες ἡμεῖς διαφθαρῶμεν, ἐπὶ τὸ	ἄλλο	πλῆθος τῶν πενήτων χωρήσει, ἐάν
[10, 18]	μήτε ἀπολείψειν τὰ σημεῖα μήτε	ἄλλο	πράξειν μηθὲν ἐναντίον τῷ νόμῳ·
[10, 51]	φιλονεικοῦντας, οἳ κἂν εἰ μηθὲν	ἄλλο	τήν γέ τοι δόξαν τῆς
[10, 15]	μηδὲ φωνὴν ὑπομένοντος ἀκούειν τῶν	ἄλλο	τι παραινούντων ὁ μὲν Κλαύδιος
[10, 39]	ἢ τὰς ψήφους ἁρπαζόντων ἢ	ἄλλο	τι περὶ τὴν ψηφοφορίαν ἀκοσμούντων,
[10, 47]	ἐψηφίσατο αὐτοῖς πομπὴν θριάμβων οὔτε	ἄλλο	τι τῶν ἐπὶ καλοῖς ἀγῶσι
[10, 4]	κατὰ νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι, οὔτε	ἄλλο	τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβῶν
[10, 2]	ἄρξει δὲ τοῦ πρὸς τοὺς	ἀλλοεθνεῖς	πολέμου στάσις ἐμφύλιος, ἣν χρῆν
[10, 9]	οὔπω τὴν Ῥώμην κατέσχεν ἐξ	ἀλλοεθνοῦς	πολέμου, ὃν παρήγαγεν ἐντὸς τείχους
[10, 33]	καὶ πόλεμοί τινες ἐκ τῶν	ἀλλοεθνῶν	ἀνέστησαν, οἳ κακὸν μὲν οὐθὲν
[10, 2]	Σιβυλλείοις εὑρέθη χρησμοῖς, ὅτι πολεμίων	ἀλλοεθνῶν	παρελθόντων εἰς τὸ τεῖχος ἀγὼν
[10, 30]	ἐνιαυτὸν ἀποδείκνυσθαι. τοῦτο οἱ μὲν	ἄλλοι	βλάβην οὐδεμίαν ᾤοντο τῷ κοινῷ
[10, 52]	τὸ δ´ αὐτὸ καὶ οἱ	ἄλλοι	δήμαρχοι παριόντες ὡμολόγουν. οὐ μὴν
[10, 25]	μεῖζον φρονῶν ἐπὶ πενίᾳ ἢ	ἄλλοι	ἐπὶ πλούτῳ. μετ´ οὐ πολὺν
[10, 46]	διασπάσαντες τὰς τάξεις ἔσῳζον ἑαυτοὺς	ἄλλοι	κατ´ ἄλλας ὁδούς· ἔνθα ὁ
[10, 21]	ἀποστέλλοντας ὁσηνδήποτε, ὥσπερ καὶ οἱ	ἄλλοι	σύμμαχοι. καὶ τὸ ἔτος τοῦτο
[10, 57]	ὅσα ἡγεμόνι προσῆκεν· οἱ δ´	ἄλλοι	συστέλλοντες ἐπὶ τὸ δημοτικώτερον τὸ
[10, 2]	ἐγίνοντο, μορφαί τ´ εἰδώλων ἄλλοτ´	ἀλλοῖαι	δι´ ἀέρος φερόμεναι καὶ φωναὶ
[10, 24]	{διαλεγόμενοι} ὁ δὲ τοῖς μὲν	ἄλλοις	Αἰκανοῖς ἔφη σπένδεσθαι καὶ διδόναι
[10, 28]	λόγος. ~Ὡς δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἅπασι ταῦτ´ ἐδόκει, καὶ οὐθεὶς
[10, 38]	φαλάροις καὶ σκύλοις καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἐπινικίοις κόσμοις ὑπερβαλόμενος, δι´ ὃν
[10, 16]	ἐτάχθησαν δὲ καὶ ἐπὶ τοῖς	ἄλλοις	ἐρύμασιν ἡγεμόνες ὅσα τῆς πόλεως
[10, 37]	καὶ εἰ μὲν ἴσα τοῖς	ἄλλοις	ἡμῖν ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´ αὐτὴν ἐκτώμεθα,
[10, 13]	τῆς πόλεως· καὶ πρὸς τοῖς	ἄλλοις	κακοῖς οὐδ´ ἀντειπεῖν αὐτοῖς ἀξιοῦσιν
[10, 52]	παρεσκευάσθησαν ἐκ τοῦ δημοσίου καὶ	ἄλλος	κόσμος εἰς ἐπίδειξιν τῆς ἡγεμονίας
[10, 2]	συνεχεῖς ἐγίνοντο, μορφαί τ´ εἰδώλων	ἄλλοτ´	ἀλλοῖαι δι´ ἀέρος φερόμεναι καὶ
[10, 30]	πολίτευμα τῇ βουλῇ συγχωροῦντες οὐθενὸς	ἄλλου	ἁμαρτήσονται τῶν μετρίων, καὶ κελεύοντος
[10, 43]	τὰ δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ	ἄλλου	ἄμεινον. οἱ δὲ πολλοὶ χάριτι
[10, 41]	βούλοιντο χωρεῖν ἀδεῶς, τοῦ δ´	ἄλλου	δήμου τὸ ἑπόμενον αὐτοῖς {καὶ
[10, 58]	ἀρχῆς ἠξίου κατέχειν ὡς οὐκ	ἄλλου	τινὸς ἄμεινον ἡγησομένου. ὁ δ´
[10, 25]	ἡγεμόνα τοῦ πολέμου καὶ τοὺς	ἄλλους	ἐπιφανεῖς ἄνδρας ἁλύσει δεδεμένους ἀγαγών.
[10, 44]	χάρακος τὸν στρατόν, τοὺς μὲν	ἄλλους	ἔτασσεν ἱππεῖς τε καὶ τοὺς
[10, 47]	λαβὼν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς	ἄλλους	κελεύσας ἀναλαβεῖν, πρῶτον μὲν ἀνθρώπους
[10, 10]	ἀρχὰς προτείνονται καὶ τιμὰς καὶ	ἄλλους	μισθοὺς τῆς ὑπουργίας. κἀκεῖνος ὑπέσχηται
[10, 45]	ἀξιῶ γενέσθαι μοι πρὸς τοὺς	ἄλλους	πολίτας, ἐὰν πύθησθε τὸν ἐμὸν
[10, 42]	τι τῶν ἀβουλήτων ὥσπερ τοὺς	ἄλλους	πολίτας, ἐκεῖνοι κατασχόντες αὐτοὺς ἐκώλυσαν
[10, 14]	ὑπισχνεῖσθαι τοῖς ἀπόροις τούς τε	ἄλλους	πολίτας, οἳ ταπεινὰ πράττοντες διὰ
[10, 27]	τούς τε δημάρχους καὶ τοὺς	ἄλλους	πολίτας τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ
[10, 10]	ἡμᾶς κατασφάττειν καὶ τῶν δημοτῶν	ἄλλους	{τοὺς} ἐναντιωθέντας ποτὲ αὐτοῖς περὶ
[10, 57]	δεήσοι δήμου προστατῶν οὐδὲ τῶν	ἄλλων	ἀρχείων τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης
[10, 56]	ἄρξαι δημοτικῆς· ἐκ δὲ τῶν	ἄλλων	βουλευτῶν Γάιος Ἰούλιος καὶ Τίτος
[10, 52]	παρασκευῆς συγκείμενα διεξιόντες, καὶ τῶν	ἄλλων	βουλευτῶν συχνοί, καὶ ἐγένοντο πλείους
[10, 31]	ἐπεκαλοῦντο δὲ τὴν ἐκ τῶν	ἄλλων	δημάρχων βοήθειαν. οὐθὲν γὰρ τῶν
[10, 57]	γὰρ μόνον ἃ μετὰ τῶν	ἄλλων	ἔπραττεν ἀπὸ τοῦ κρατίστου χρηστότητος
[10, 57]	τε καὶ οἰωνιστῶν καὶ τῶν	ἄλλων	ἱερέων παρόντων καὶ τὰ θεῖα
[10, 56]	ψηφοφορεῖν ἔδει πρώτους εἵλετο τῶν	ἄλλων·	καὶ ἀπεδείχθησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ
[10, 58]	πᾶσαν ἀρετήν· ἐκ δὲ τῶν	ἄλλων	πατρικίων, οὓς ἐκεῖνος ἠσπάζετο, Μάρκος
[10, 42]	τοῖς δ´ ὑπάτοις καὶ τῶν	ἄλλων	πατρικίων τοῖς παραληφθεῖσιν εἰς τὸ
[10, 34]	ὄχλοις, ὥστε μηδὲ κατὰ τῶν	ἄλλων	πατρικίων τοῦ φαυλοτάτου ταύτην ἀποδεδόσθαι
[10, 14]	ἐδέδοκτο καὶ Οὐολούσκους καὶ τῶν	ἄλλων	πλησιοχώρων ὅσοις ἂν ᾖ βουλομένοις
[10, 53]	ἐδέησαν πάντες ἀπολέσθαι, τῶν δ´	ἄλλων	πολιτῶν ἀμφὶ τοὺς ἡμίσεις μάλιστα
[10, 2]	καὶ ἡ βουλὴ καὶ τῶν	ἄλλων	πολιτῶν οἱ πλεῖστον ἐν τῇ
[10, 27]	τοῖς πελάταις καθοπλισαμένους τῶν τ´	ἄλλων	πολιτῶν παραλαβόντας, οἷς ἦν ἑκοῦσι
[10, 43]	τοῖς ἑαυτῶν πελάταις, τῶν δ´	ἄλλων	πολιτῶν τοῖς μὲν βουλομένοις μετέχειν
[10, 23]	σὺν τῷ Φαβίῳ καὶ τῶν	ἄλλων	πολιτῶν τοῖς πρεσβυτάτοις, ὅ τι
[10, 53]	ἀναπιμπλάμενος, καὶ προβάτων καὶ τῶν	ἄλλων	τετραπόδων ἅμα διαιτωμένων, τῆς νόσου.
[10, 51]	τοῖς δεινοῖς μετανοεῖν, μήτε τῶν	ἄλλων	τινά, οὗ τι καὶ μικρὸν
[10, 27]	ἐρρωμένοις παρὼν ἀγωνιεῖσθαι, οὔτε τῶν	ἄλλων	τινὰ πρεσβυτέρων, οἷς ἐστιν ἐλευθερίας
[10, 31]	ἐκείνης ἐπισχεῖν ἢ κωλῦσαι τῶν	ἄλλων	τινὶ ἔξεστιν, ἀλλ´ ἑτέρου δημάρχου
[10, 46]	τε τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν	ἄλλων	φιλοφρονήσεων {ἡδονάς} ἐν δὲ τούτῳ
[10, 47]	πόλεμον ἐπιτηδείων γεμούσας τῶν τε	ἄλλων	χρημάτων, ὧν ἐκ τῆς Τυσκλάνων
[10, 60]	ἐπειδὴ τὸ ἀσφαλὲς οὐκ ἐνῆν	ἄλλως	αὐτοῖς ἔχειν, καὶ ἐγένετο σὺν
[10, 40]	οὔτε δίκαιον ἀπέφαινεν οὔτε πολιτικόν,	ἄλλως	τε καὶ περὶ νόμου τῆς
[10, 51]	ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις ἀναιρεῖσθαι συμφορὰς	ἄλλως	τε καὶ περὶ νόμων φιλονεικοῦντας,
[10, 42]	ὁποσηνοῦν παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην,	ἄλλως	τε καὶ τῆς εἰς χρήματα
[10, 28]	βίος ἔσται καλός, οὔτ´ ἂν	ἄλλως	χωρήσῃ τὰ καθ´ ἡμᾶς ἀσφαλής·
[10, 21]	οἱ δὲ πλείους φεύγοντες ἐσκεδάννυντο.	ἁλόντος	δὲ τοῦ στρατοπέδου κατὰ πολλὴν
[10, 42]	τὴν συμφοράν· ὅπερ καὶ συνέβη.	ἁλόντων	γὰρ τῶν ἀνδρῶν ἐρήμους τὰς
[10, 24]	ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν ἐσθῆτά τε	ἁλουργῆ	καὶ τἆλλα παράσημα, οἷς πρότερον
[10, 56]	τῷ δήμῳ δίκην Σικκίου κατηγορήσαντος	ἁλούς,	ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει ἄρξαι δημοτικῆς·
[10, 49]	ὅτι εἰς ἀργύριον ζημιώσεται ὁ	ἁλοὺς	καὶ εἰς οὐδὲν ἕτερον, καὶ
[10, 25]	καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιφανεῖς ἄνδρας	ἁλύσει	δεδεμένους ἀγαγών. καὶ ὃ μάλιστα
[10, 49]	πάσαις ταῖς ψήφοις τῶν φυλῶν	ἁλῶναι	τὸν ἄνδρα. ἦν δὲ τὸ
[10, 44]	παρέξει τῇ φυλακῇ τοῦ μὴ	ἁλώσεσθαι	τὸ ἀσφαλές. ἀλλὰ μάλιστα μὲν
[10, 20]	ἐκ τῶν διαφυγόντων ἐκ τῆς	ἁλώσεως,	οἱ μὲν ὕπατοι βοηθεῖν ᾤοντο
[10, 46]	δὲ Αἰκανοὶ τοῦ χάρακος τὴν	ἅλωσιν	ἀπό τε τῆς φυγῆς καὶ
[10, 20]	ἔφθασαν ἤδη αὐτοὺς ὑπὸ τὴν	ἅλωσιν	τῆς πόλεως ὠσάμενοι διὰ τῶν
[10, 15]	τὰ τέγη τῶν οἰκιῶν κατεῖχον	ἅμα	γυναιξὶν ὡς ἀπὸ τούτων ἀγωνιούμενοι
[10, 53]	προβάτων καὶ τῶν ἄλλων τετραπόδων	ἅμα	διαιτωμένων, τῆς νόσου. ὅσον μὲν
[10, 25]	αὐτῷ παραγενομένοις στρατιώταις καὶ τοῖς	ἅμα	Κοιντίῳ τῷ ταμίᾳ προαποσταλεῖσι. τοῖς
[10, 22]	ἐντὸς τείχους ἐπολέμουν πρὸς τοὺς	ἅμα	Οὐεργινίῳ δημάρχους τοὺς τέταρτον ἔτος
[10, 20]	τῇ αὐτῶν ἤδη γῇ. τούτων	ἅμα	προσαγγελλομένων οὐδεμίαν ἀναστροφὴν ἔτι ποιεῖσθαι
[10, 26]	ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ	ἅμα	προσαγγελλομένων ὑπό τε Λατίνων καὶ
[10, 44]	πᾶν τὸ ἀσφαλές· ἥ τε	ἅμα	σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´ ἄν,
[10, 28]	ὑμεῖς δὲ αὐτοῦ μένοντες οἰκουρεῖτε	ἅμα	ταῖς γυναιξίν, ὦ καλοὶ καὶ
[10, 24]	κεκοσμημένους ἐκπρεπέσι προσῆγον καὶ πελέκεις	ἅμα	ταῖς ῥάβδοις εἰκοσιτέτταρας παρέστησαν ἐσθῆτά
[10, 16]	πέτρος ὑπερμεγέθης ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος	ἅμα	τήν τε νίκην αὐτὸν ἀφείλετο
[10, 40]	ἥκειν ἕωθεν εἰς τὴν ἀγορὰν	ἅμα	τοῖς ἑταίροις τε καὶ πελάταις,
[10, 27]	πείθηται ὁ δῆμος, τοὺς πατρικίους	ἅμα	τοῖς πελάταις καθοπλισαμένους τῶν τ´
[10, 46]	ἡ ἄλλη τῶν Ῥωμαίων φάλαγξ	ἅμα	τοῖς ὑπάτοις ἀπὸ τῆς διώξεως
[10, 31]	δοκιμάσωσι· καὶ περὶ τούτων εὐθὺς	ἅμα	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν ἱερὰ
[10, 12]	πολλοῦ, μᾶλλον δὲ τοῦ παντὸς	ἁμαρτάνειν	δοκεῖ μοι Οὐεργίνιος, εἴ τινα
[10, 30]	τῇ βουλῇ συγχωροῦντες οὐθενὸς ἄλλου	ἁμαρτήσονται	τῶν μετρίων, καὶ κελεύοντος λέγειν
[10, 5]	ἡγεμονίαν, ἑαυτῷ δὲ εἴ ποτε	ἁμάρτοι	τι φιλανθρωπίαν παρὰ τῶν πολλῶν
[10, 58]	κατέχειν ὡς οὐκ ἄλλου τινὸς	ἄμεινον	ἡγησομένου. ὁ δ´ ἀναίνεσθαι μὲν
[10, 43]	δεινὰ εὐτολμίᾳ μακρῷ τοῦ ἄλλου	ἄμεινον.	οἱ δὲ πολλοὶ χάριτι καὶ
[10, 35]	καὶ δόντες ἑαυτοῖς χρόνον εἰς	ἀμείνω	λογισμὸν αὐτοί τε μετριώτεροι ἐγένοντο
[10, 38]	πρότερον ἐνιαυτῷ κατέστησεν ὑπὸ δίκην	ἀμελήσαντας	τῶν ψηφισμάτων τῆς βουλῆς, ἃ
[10, 12]	ἔκπληξις κατέσχε τὸ συνέδριον καὶ	ἀμηχανία·	διελογίζοντό τε καὶ συνελάλουν ἀλλήλοις,
[10, 46]	πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν, ἣν ἀναβαίνοντας	ἀμήχανον	ἦν μὴ οὐ φανεροὺς τοῖς
[10, 7]	ἀποκτείνει. ἐμοῦ δὲ κεκραγότος καὶ	ἀμυνομένου	τοσαῦτα ὅσα ἐδυνάμην, ἐκεῖνον ἤδη
[10, 33]	ἑώρων γινομένας, ἔργοις κωλύειν ἐπεβάλλοντο.	ἀμυνομένων	δὲ τῶν ὑπάτων καὶ τῷ
[10, 21]	τοῦ ἀντιπάλου. παρακελευσάμενος δὲ τοῖς	ἀμφ´	αὐτὸν ἀγαθοῖς ἀνδράσι γίνεσθαι πρῶτος
[10, 47]	τοῦ κατορθώματος. κοινωσάμενος δὲ τοῖς	ἀμφ´	αὐτὸν ἣν εἶχε διάνοιαν, ἐπειδὴ
[10, 37]	ἔτεσιν, ἐν οἷς διατελῶ στρατευόμενος,	ἀμφὶ	τὰς ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι, τραύματα
[10, 54]	καὶ πᾶς ὁ χειμέριος χρόνος	ἀμφὶ	ταῦτα ἐδαπανήθη. ἀρχομένου δ´ ἔαρος
[10, 16]	καὶ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα ὅλην	ἀμφὶ	ταῦτα ἦσαν, τῇ δ´ ἑξῆς
[10, 20]	ἀγῶνας Αἰκανῶν ἄνδρες ἐπίλεκτοι πλῆθος	ἀμφὶ	τοὺς ἑξακισχιλίους ὁπλισμῷ τ´ εὐζώνῳ
[10, 53]	ἀπολέσθαι, τῶν δ´ ἄλλων πολιτῶν	ἀμφὶ	τοὺς ἡμίσεις μάλιστα διεφθάρησαν, οὔτε
[10, 17]	παρελθὼν εἰς τὴν καλύβην καὶ	ἀμφιεσάμενος	προῆλθεν. οἱ δ´ ἐπὶ τὴν
[10, 51]	ὦ βουλή, ὁσάκις ἐνέστη τις	ἀμφισβήτησις	καὶ φιλονεικία πρὸς τὸν δῆμον,
[10, 1]	τοῦ δικαίου διάγνωσις, καὶ τοῖς	ἀμφισβητοῦσι	πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ ὁτουδήτινος ἐκεῖνοι
[10, 17]	βέβαια ἔσεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´	ἀμφοῖν	ἔννομά τε καὶ κύρια. ταύτῃ
[10, 22]	Ναύτιος, ἐπὶ δ´ Αἰκανοὺς Μηνύκιος.	ἀμφότερα	γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη κατὰ
[10, 50]	ὑπὸ τῶν κρατίστων ἀνδρῶν εἰς	ἀμφότερα	καὶ τὸ συγχωρεῖν καὶ τὸ
[10, 43]	οὖν ἐν ταῖς ἑαυτῶν ἐπέμενον	ἀμφότεροι	παρεμβολαῖς, ἔπειτα καταφρονήσαντες τῶν Ῥωμαίων
[10, 52]	τε ὕπατοι συνελαμβάνοντο τῆς γνώμης	ἀμφότεροι	πολλὰ καὶ ἐκ παρασκευῆς συγκείμενα
[10, 30]	Αἰκανῶν, καὶ κατὰ σπουδὴν ἐξῄεσαν	ἀμφότεροι.	Σαβῖνοι μὲν οὖν τὰς πόλεις
[10, 7]	πόλιν, ἧς ἀπελαύσαμεν καὶ ἡμεῖς	ἀμφότεροι.	τότε μὲν οὖν δίκην οὐχ
[10, 44]	παρασκευαζόμεθα τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα	ἀμφότεροι,	χώρει τὴν πλαγίαν ἐκείνην ὁδὸν
[10, 21]	προσιοῦσί τε ἀπήντησε καὶ θριάμβους	ἀμφοτέροις	καταγαγεῖν ἐψηφίσατο· καὶ πρὸς Αἰκανοὺς
[10, 20]	πανστρατιᾷ βοηθεῖν καὶ τοὺς ὑπάτους	ἀμφοτέρους	ἐξιέναι· ἐὰν δέ τινες ἀπολειφθῶσι
[10, 43]	τοὺς ὑπάτους αὐτοῖς ἐψηφίσατο βοηθεῖν	ἀμφοτέρους,	οἱ δ´ ὕπατοι στρατολογίαν προθέντες
[10, 26]	ἐκπέμπειν ἐψηφίσατο καὶ τοὺς ὑπάτους	ἀμφοτέρους	πορεύεσθαι· οἱ δὲ περὶ τὸν
[10, 55]	οὖν καὶ τότε πολλοὶ ὑπ´	ἀμφοτέρων	λόγοι τῶν τε παραινούντων κατὰ
[10, 48]	χρόνῳ σπουδῆς τε καὶ παρακλήσεως	ἀμφοτέρων	οἱ μὲν ὑπόδικοι πολλὰς ἐλπίδας
[10, 7]	μοι παρ´ αὐτοῦ λαβεῖν τεθνηκότων	ἀμφοτέρων	τῶν ὑπάτων· Λευκίου δὲ Λοκρητίου
[10, 7]	ἐκωλύθην διὰ τὸν πόλεμον, ἐκλελοιπότων	ἀμφοτέρων	τῶν ὑπάτων τὴν πόλιν. ὡς
[10, 44]	ἅμα σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´	ἄν,	ἄνδρες ὀκτακόσιοι πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων,
[10, 36]	πεπραγμένων εἰ βουλοίμην λέγειν, ἐπιλίποι	ἄν	με ὁ τῆς ἡμέρας χρόνος.
[10, 44]	δύναμις ἀξιόμαχός ἐστιν, ὡς εἰκάσειεν	ἄν	τις, ἐπὶ τῷ ἐρυμνῷ τοῦ
[10, 7]	Οὐολούσκιος εἶπεν· Ἐγὼ μάλιστα ἐβουλόμην	ἄν,	ὦ πολῖται, δίκην ἰδίαν, ἣν
[10, 49]	οἶδε χάριν, αὐτὸς δ´ οὐκ	ἂν	ἀγαπήσειεν τυχὼν χάριτος, ἥτις αὐτὸν
[10, 31]	ἐναντιωθῆναί τινα τοῖς πραττομένοις, ὅς´	ἂν	αἱ πλείους γνῶμαι δοκιμάσωσι· καὶ
[10, 28]	ὁ βίος ἔσται καλός, οὔτ´	ἂν	ἄλλως χωρήσῃ τὰ καθ´ ἡμᾶς
[10, 37]	οὐδ´ ἐξελεγχόμενοι μεθίενται αὐτῶν, τίς	ἂν	ἀνάσχοιτο; ~Ἐπεὶ φέρε πρὸς Διός,
[10, 12]	καὶ ὁ δῆμος ἅπαντα ὅς´	ἂν	ἀξιῶσι συμπράττειν. ἀληθῆ μὲν οὖν
[10, 9]	ἄδικα πάσχειν μελλόντων, εἰς δεινὰς	ἂν	ἅπαντες ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ
[10, 55]	ἄρχειν εἰς ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς	ἂν	ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ
[10, 49]	πρὸς τὸ γένος εὐσεβές, οὐδ´	ἂν	ἀπολειφθείη τοῦ πατρός, τοσῷδε μᾶλλον,
[10, 29]	προδίδομεν ὑμᾶς, ὦ πατέρες, οὐδ´	ἂν	ἀπολειφθείημεν ὑμῶν, ὥσπερ οὐδὲ πρότερον
[10, 51]	ἐκβολὰς ζημιωθῆναι. καίτοι τί γένοιτ´	ἂν	ἀτύχημα πόλει μεῖζον ἢ τοὺς
[10, 12]	φρονοῦντας ἀκριβῶς σκοπεῖν· οἷαι γὰρ	ἂν	αὗται τύχωσιν οὖσαι, τοιούτους ἀνάγκη
[10, 51]	χρόνον ὅσον καὶ τἆλλα, ὅπως	ἂν	αὐτῇ φαίνηται συνοίσειν, στασιάζειν δὲ
[10, 36]	ἣν θανάτου κακίων ὁ λοιπὸς	ἂν	αὐτοῖς βίος ἦν, αἴτιος ἐγενόμην
[10, 54]	οἱ δ´ οὐκ ἔχοντες, ὅτῳ	ἂν	αὐτοὺς ἀπαλλάξειαν τρόπῳ προσκαθημένους καὶ
[10, 10]	καὶ Οὐολούσκων ἄξειν ἐπίκουρον, ὅσης	ἂν	δεηθῶσιν· ἥξει τε οὐκ εἰς
[10, 11]	τῆς ἀληθείας ἐξέτασιν; οἷς οὐκ	ἂν	δικαίως προσέχοιτε δήπου τὸν νοῦν.
[10, 11]	διεξιέναι μακροὺς ψηφίσασθε ὅ τι	ἂν	δοκῇ κοινῇ συμφέρειν ἤδη. ~Ταῦτ´
[10, 51]	πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας ἕνεκα, φορτικὸς	ἂν	εἴην {ἔγωγε} ἐν εἰδόσιν {ὑμῖν}
[10, 6]	ἔγνωκας ἀγανακτεῖν ὑπὲρ ἡμῶν δίκαιος	ἂν	εἴης· εἰ δὲ συνῄδεις τε
[10, 7]	ἂν νέοι καὶ αὐθάδεις {ὡς	ἂν}	εἰς ταπεινοὺς καὶ πένητας {ὑβρίσαιεν}
[10, 59]	ἀλλήλοις ἐναντιοῦσθαι, ὅ τι δ´	ἂν	εἷς ἐξ αὐτῶν δικαιώσῃ, τοῦθ´
[10, 40]	ἑταίροις τε καὶ πελάταις, ὅσοις	ἂν	ἕκαστοι πλείστοις δύνωνται. ἔπειτα τοὺς
[10, 14]	τὰς ὑπεροχὰς καὶ μεταβολῆς ἄσμενοι	ἂν	ἐλάβοντο, κοινωνοὺς ποιεῖσθαι τῶν ὠφελειῶν.
[10, 58]	γὰρ ἡ νομοθεσία ἐφαίνετο, ὡς	ἂν	ἐξ ὀλίγου συντεθεῖσα χρόνου, καὶ
[10, 14]	καὶ τῶν ἄλλων πλησιοχώρων ὅσοις	ἂν	ᾖ βουλομένοις ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων
[10, 20]	στρατιὰν οὐκ ἐῶντες καταγράφειν, ἕως	ἂν	ἡ περὶ τοὺς νόμους διενεχθῇ
[10, 35]	ἢ τῆς βουλῆς προήχθησαν, οὐθὲν	ἂν	ἦν τὸ κωλῦσον αὐτὴν ὑφ´
[10, 18]	ἀκολουθήσειν τοῖς ὑπάτοις ἐφ´ οὓς	ἂν	καλῶνται πολέμους, καὶ μήτε ἀπολείψειν
[10, 51]	οὐκέθ´ ὅμοια ἔγνωκα. ἐβουλόμην δ´	ἂν	μάλιστα μήτ´ ἐμαυτῷ συμβῆναι μήτε
[10, 34]	φαυλοτάτου ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἐξουσίαν,	ἂν	μὴ ἡ βουλὴ ψηφίσηται. ἠπείλουν
[10, 7]	ὕβριζον εἰς ἡμᾶς, οἷα μεθύοντες	ἂν	νέοι καὶ αὐθάδεις {ὡς ἂν}
[10, 28]	δὲ προδόντες ἡμᾶς, οἷς οὔτ´	ἂν	νικήσωμεν ἡμεῖς ὁ βίος ἔσται
[10, 55]	ἄλλας ἀρχὰς πάσας καταλελύσθαι, τέως	ἂν	οἱ δέκα τύχωσι τῆς ἀρχῆς.
[10, 32]	ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς δαπάνας, ἃς	ἂν	οἱ διαιτηταὶ γνῶσι, τῷ δήμῳ
[10, 11]	ἀκριβεστάτας ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις, ἃς	ἂν	οἱ κινδυνεύοντες ὑπὲρ αὑτῶν ποιήσωνται.
[10, 11]	ἡ φιλοτιμία· ὑμεῖς τ´ οὐκ	ἂν	ὀρθῶς ποιοῖτε τοῖς τὰ ὅμοια
[10, 29]	ὑμῶν χάριν, ἧς τυχόντες ἴσως	ἂν	οὐδὲ καινῶν ἔτι δεηθείημεν νόμων.
[10, 38]	τούτων γ´ οἱ πλείους οὐδ´	ἂν	πολλοστὴν ἔχοιεν προενέγκασθαι μοῖραν τῶν
[10, 11]	τοῦ δήμου λέγοντας ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως	ἂν	πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, ἐπὶ τῷ
[10, 11]	πράγματος ἀπορρήτου. ἀλλ´ οὔθ´ ἡμεῖς	ἂν	ταῦτ´ ἀξιώσαιμεν· ὕποπτος γὰρ ἡ
[10, 11]	τῷ δήμῳ συνιστάμενον; καὶ τίς	ἂν	τοὺς ταῦτα λέγοντας ὑγιαίνειν φήσειεν,
[10, 3]	χρησμοί, πάντες ὡμολόγουν· ὅπως δ´	ἂν	τοῦτο γένοιτο καὶ ἀπὸ τίνων
[10, 29]	ὑμῖν καὶ πάσχειν, ὅ τι	ἂν	τῷ δαίμονι δοκῇ, μεθ´ ὑμῶν.
[10, 38]	τῶν ἐμῶν· ἔνιοι δὲ οὐδ´	ἂν	τῷ φαυλοτάτῳ τῶν ἐκ τοῦ
[10, 12]	συνιδόντες δὴ τοῦτο ἐσκόπουν, ὅπως	ἂν	ὑμεῖς τ´ ἀναγκασθείητε παρὰ γνώμην
[10, 55]	χρόνον, καὶ τὰς ἀρχάς, ὅσαι	ἂν	ὕστερον ἀποδειχθῶσι, κατὰ τούτους τοὺς
[10, 4]	νέοι αὐτῶν καθ´ ἑταιρίας διεξιόντες	ἀνὰ	τὴν πόλιν καὶ τοὺς μὲν
[10, 46]	τὴν πλαγίαν χωρήσειν ὁδόν, ἣν	ἀναβαίνοντας	ἀμήχανον ἦν μὴ οὐ φανεροὺς
[10, 27]	τῷ παρόντι κατεπείγουσαν εἰς ἑτέρους	ἀναβαλέσθαι	καιροὺς ἐπιτηδειοτέρους, τὸν δ´ ἐν
[10, 13]	πῶς τἀνθάδε συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί	ἀναβάλλεσθε	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν αὐτοὺς
[10, 31]	καὶ εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν.	ἀναβαλλομένων	δὲ καὶ παρελκόντων τῶν ὑπάτων
[10, 35]	κατ´ ἀλλήλων πόλεμον. νῦν δ´	ἀναβαλόμενοι	τὰ πράγματα καὶ δόντες ἑαυτοῖς
[10, 3]	πλήθους τὸν λόγον οὐδὲν ἔτι	ἀναβαλόμενοι	τὸν παρασκευασθέντα νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια
[10, 9]	ἧς καταπλήξονται μὲν τὸν δῆμον,	ἀναβαλοῦσι	δὲ τὸν ὕπατον. πρῶτον μὲν
[10, 14]	θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας αὐτὰς καλοῦσιν·	ἀναβιβάσας	τὴν δύναμιν εἶχε τὸ φρούριον.
[10, 8]	ἡ τοῦ δικαίου πρόνοια, καὶ	ἀναβολὴν	ἔλαβεν ἡ δίκη, οὐ μικρᾶς
[10, 10]	τὰ πράγματα οὐκέτι μέλλησιν οὐδ´	ἀναβολὴν	ἐν χερσὶν ὄντα ἐπιδέχεται, πρὶν
[10, 42]	ὁ δῆμος, οὐθενὶ δεδωκότων ἐξουσίαν	ἀναγκάζειν	τοὺς δημάρχους ὑπομένειν τι τῶν
[10, 51]	ἀναρπασθέντας ὑπὸ τοῦ δήμου τοῖς	ἀναγκαίοις	εἴξαντες, οὐκέθ´ ὅμοια ἔγνωκα. ἐβουλόμην
[10, 12]	πρᾶγμα οὕτως ὂν μέγα καὶ	ἀναγκαῖον,	ἢ ὡς οὐ δεῖ κοινωνεῖν
[10, 51]	μνήμην δὲ αὐτῶν ποιοῦμαι τοῦ	ἀναγκαίου	ἕνεκεν, ἵν´ εἰδῆτε, ὅτι οὐ
[10, 24]	περιλαβών, ἐπεὶ κάμνοντα ἔμαθε τῶν	ἀναγκαίων	τῇ σπάνει, αὐτός τε προσβολὰς
[10, 43]	ἐκεῖνος, οὐδ´ ἔπιπτον ὑπὸ τὰς	ἀνάγκας	τῶν νόμων, τιμῶντες δὲ τὸν
[10, 25]	τὸν Μηνύκιον ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν	ἀναγκάσας	ἀνέστρεψεν εἰς τὴν Ῥώμην καὶ
[10, 2]	τοῦτο γένοιτο μηδὲ κατὰ νόμους	ἀναγκασθεῖεν	πολιτεύεσθαι, πάντα ἐπιμηχανώμενοι διετέλουν οἵ
[10, 12]	ἐσκόπουν, ὅπως ἂν ὑμεῖς τ´	ἀναγκασθείητε	παρὰ γνώμην αὐτοῖς εἶξαι, καὶ
[10, 55]	πλῆθος ἐπὶ τὸ συνέδριον ὠσαμένων,	ἀναγκασθεὶς	ὁ Σήστιος τὴν βουλὴν συναγαγεῖν
[10, 21]	καὶ περιεχαράκου. τότε δὴ πάλιν	ἀναγκασθέντες	ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως πανστρατιᾷ,
[10, 23]	δυνηθέντες τῶν δικαίων τυχεῖν ὅσιον	ἀναγκασθήσονται	πόλεμον ἐκφέρειν· καὶ μετὰ ταῦτα
[10, 12]	μηθὲν ἔτι ἀντιπράττειν ἢ καταλιπεῖν	ἀναγκασθήσονται	τὴν πόλιν. ἐκ δὲ τούτου
[10, 31]	ταύτης τῆς προφάσεως εἰς ἀπόνοιαν	ἀναγκασθῶσιν	οἱ πατρίκιοι τραπέσθαι. ~Μετὰ τοῦτο
[10, 11]	γὰρ τοῦ δικαίου καὶ ἀκριβεστάτας	ἀνάγκη	γίνεσθαι ζητήσεις, ἃς ἂν οἱ
[10, 12]	ἂν αὗται τύχωσιν οὖσαι, τοιούτους	ἀνάγκη	γίνεσθαι καὶ τοὺς περὶ αὐτῶν
[10, 15]	καὶ Ἕρνικας παρακαλεῖν, ἐὰν δ´	ἀνάγκη,	καὶ δούλοις ἐλευθερίαν ὑπισχνεῖσθαι καὶ
[10, 28]	πολιτευομένοις; ἡμῖν μὲν οὖν, οἷς	ἀνάγκη	μηδὲν ταπεινὸν φρονεῖν, δέδοκταί τε
[10, 16]	προσβάλλοντες τοῖς ἐρύμασιν, ἀλλὰ διεκαρτέρουν	ἀναγκοφαγοῦντες	τὰ δεινὰ οὔτε ἡμέρας οὔτε
[10, 56]	προῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ	ἀναγνόντες	ἐν τῷ δήμῳ πολλοὺς ἐπαίνους
[10, 24]	καταλαβὼν τὸν ταμίαν Τίτον Κοίντιον	ἀναδεχόμενον	αὐτοῦ τὴν παρουσίαν, λαβὼν καὶ
[10, 36]	αὐτοί τε ὡμολόγουν χρυσῷ με	ἀναδήσαντες	στεφάνῳ, καὶ ὁ ὕπατος Σίκκιος
[10, 1]	γὰρ αὖθις ὑπὸ τῶν δημάρχων	ἀναδιδασκόμενος,	ὅτι πολιτειῶν κρατίστη τοῖς ἐλευθέροις
[10, 34]	κατὰ τῶν ὑπάτων τινὸς ψῆφον	ἀναδιδόναι	τοῖς ὄχλοις, ὥστε μηδὲ κατὰ
[10, 12]	παρόντων ἡμῖν ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος	ἀναδοθῆναι·	ἔπειτ´ ἐλθόντες ἐπὶ τὸ συνέδριον
[10, 9]	πλασάμενοι γράμματα καὶ ταῦτα παρασκευάσαντες	ἀναδοθῆναι	σφίσιν ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγνῶτος καθημένοις
[10, 53]	τὰ δὲ τῷ πονηρὰς τὰς	ἀναδόσεις	ποιεῖν τῆς τροφῆς. καὶ οὐ
[10, 39]	ἐκεῖνοι χρῶνται καταστήσαντες ὑπὸ δίκην,	ἀνάδοτε	τῷ δήμῳ τὰς περὶ αὐτῶν
[10, 55]	πολλὴν εἴσονται χάριν. ἐὰν δ´	ἀναδύωνται	σκῆψιν προβαλλόμενοι τὴν νέαν ἀρχήν,
[10, 34]	ἐπὶ τοὺς δημότας λόγον ὑφέξοντας·	ἀναδώσειν	γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν ταῖς φυλαῖς
[10, 34]	ἠπείλουν τε, ὅταν ἐκεῖνοι ψῆφον	ἀναδῶσι	τοῖς δημόταις, αὐτοὶ τὰ ὅπλα
[10, 36]	τοῦ δήμου καὶ τὰς ψήφους	ἀναδώσουσι	περὶ τῶν νόμων· ἐπιστάντος δὲ
[10, 44]	τὸ ἀσφαλές. ἀλλὰ μάλιστα μὲν	ἀνάθου	τὴν γνώμην ἡ πεῖρα γὰρ
[10, 39]	ἐκ τῶν νέων αὐθάδεια καὶ	ἀναίδεια	ὑμῖν ἐμποδὼν γένηται τοὺς καδίσκους
[10, 37]	τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ	ἀναιδέστατοι	τὴν καλλίστην κατέχουσιν ἐξ αὐτῆς
[10, 58]	τινὸς ἄμεινον ἡγησομένου. ὁ δ´	ἀναίνεσθαι	μὲν προσεποιεῖτο κατ´ ἀρχὰς καὶ
[10, 17]	διώκοντες ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ διδομένας	ἀναινόμενοι·	φανήσονται γὰρ οὐδὲ κατὰ μικρὸν
[10, 19]	τὸν δὲ δῆμον ὁρῶσα οὐκ	ἀναινόμενον	ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἄρχεσθαι. ὁ
[10, 31]	ἐὰν τὸ στασιάζον ἐξ αὐτῆς	ἀναιρεθῇ.	τοῦτο δὴ φυλάττοντες τὸ συνωμόσιον
[10, 10]	διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν τὰ λοιπὰ	ἀναιρεθῆναι	διὰ κοινοῦ ψηφίσματος τὰς γενομένας
[10, 51]	δημοτικὸν μηδ´ ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις	ἀναιρεῖσθαι	συμφορὰς ἄλλως τε καὶ περὶ
[10, 4]	ὦ δήμαρχοι, νόμων εἰσφορᾶς ἢ	ἀναιρέσεως	ἐξουσίαν ἔχετε; οὐκ ἐπὶ ῥητοῖς
[10, 37]	οὗ τὰ ἡμέτερα βίᾳ κατέσχον,	ἀναισχυντοῦσι	καὶ οὐδ´ ἐξελεγχόμενοι μεθίενται αὐτῶν,
[10, 47]	ὅπλα καὶ τοὺς ἄλλους κελεύσας	ἀναλαβεῖν,	πρῶτον μὲν ἀνθρώπους ὅσους ἐν
[10, 24]	ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν ἱκετηρίας	ἀναλαβόντες	ἐπιπρεσβεύεσθαι πρὸς τὸν Κοίντιον περὶ
[10, 28]	γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ´	ἀναλαβόντες	τὰ ὅπλα μετὰ τῶν βουλομένων
[10, 35]	πόλεως τοὺς δημοτικοὺς τὰ ὅπλα	ἀναλαμβάνοντας	εἰς τὸ ἱερὸν ὄρος, ἔνθα
[10, 17]	τοτὲ δ´ ἀγῶσι καὶ θέαις	ἀναλαμβάνων	τὸ πλῆθος εἰς εὐπαθείας. ὡς
[10, 29]	ὑμῶν τῶν νέων τὰ ὅπλα	ἀναλήψονται,	ἀλλ´ ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων,
[10, 26]	καὶ ἐπὶ τῆς βουλῆς μάτην	ἀναλισκομένων,	ἑτέρα τις εἰσαχθεῖσα ὑπὸ τῶν
[10, 27]	κτηθεῖσαν ἡγεμονίαν πόνων αἰσχρῶς καὶ	ἀνάνδρως	ἀπολομένην. ἐὰν δὲ μὴ πείθηται
[10, 21]	εἰς τὴν πόλιν, αἰσχρῶς καὶ	ἀνάνδρως	φεύγοντες. ὁ δ´ ὕπατος οὐδεμίαν
[10, 3]	σφᾶς μὲν αὐτοὺς οὐδὲν ἔλεγον	ἀνάξιον	δρᾶν οὔτε ἄδικον οὔτε ἀσύμφορον
[10, 18]	ἐπὶ τούτοις ἔφη χαριεῖσθαι τὰς	ἀναπαύλας	τῶν πολέμων, ἐφ´ ᾧ τε
[10, 16]	δεινὰ οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς	ἀναπαυόμενοι	τῶν πόνων. τέλος δ´ οὖν
[10, 15]	πόλεως, οἱ δ´ εἰς τοὺς	ἀναπεπταμένους	αὐτῆς τόπους πολλοὺς σφόδρα ὄντας,
[10, 53]	ἥκιστα ὁ γεωργὸς ἐπόνησεν ὄχλος	ἀναπιμπλάμενος,	καὶ προβάτων καὶ τῶν ἄλλων
[10, 31]	ἦν δημόσιός τε καὶ ὕλης	ἀνάπλεως.	τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσάγων ὁ
[10, 1]	οὐδεμίαν ἐξήγαγον οὔτε ἐπὶ τιμωρίας	ἀναπράξει	τῶν ἀδικούντων σφᾶς τε αὐτοὺς
[10, 22]	ὁμολογίας· εἰ δὲ περὶ Τυσκλάνων	ἀναπραξόμενοι	δίκας ἥκετε, οὐθείς ἐστιν ὑμῖν
[10, 22]	παρὰ τουτωνὶ Τυσκλάνων ἐχθρῶν ὄντων	ἀναπράττεσθαι	δίκας, οὐθενὸς ἡμῖν διωμολογημένου περὶ
[10, 13]	καὶ τοσοῦτον φύλακα τῆς ἀριστοκρατίας	ἀναρπαζόμενον	ὑπ´ αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν οὐκέτι
[10, 51]	ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα αἰρομένους περιείδετε	ἀναρπασθέντας	ὑπὸ τοῦ δήμου τοῖς ἀναγκαίοις
[10, 21]	καὶ βοσκημάτων. οὐ γὰρ ἔφθασαν	ἀνασκευασάμενοι	τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου
[10, 57]	ἐγκλήματα τυγχάνοι γινόμενα, μετὰ πάσης	ἀνασκοποῦντες	ἕκαστα ἐπιεικείας τε καὶ δικαιοσύνης.
[10, 7]	παρὰ φίλῳ, καὶ μετὰ ταῦτ´	ἀναστάντες	τῆς ἐχομένης νυκτὸς ᾠχόμεθα. διεληλυθόσι
[10, 50]	δήμῳ δίκην ἑαλωκότα· ὁ δ´	ἀναστὰς	ἐπειδὴ προσῆκεν αὐτῷ γνώμην ἐρωτηθέντι
[10, 52]	μέλλοντος δὲ γράφεσθαι τοῦ προβουλεύματος	ἀναστὰς	ὁ δήμαρχος Σίκκιος ὁ τῷ
[10, 40]	ὑπομένειν. ὁ μέντοι δήμαρχος Ἰκίλλιος	ἀναστὰς	τὰ μὲν ἄλλα ἔφη πάντα
[10, 59]	τῶν ἀνδρῶν ἑκάστου δώδεκα ὄντες	ἀναστέλλοντες	ἐκ τῶν στενωπῶν πληγαῖς τὸν
[10, 23]	ἐπειδὴ τοὺς Ῥωμαίους προσιόντας ἔμαθεν,	ἀναστήσας	τὴν δύναμιν ἀπῆγε προσωτέρω, τῶν
[10, 2]	ἀνήκεστος ἐξ ἐκείνης τῆς φιλονεικίας	ἀναστήσεται	τῇ πόλει συμφορά. συνήπτετο δὲ
[10, 18]	τῆς ἐμῆς ὑπατείας, οὐ πρότερον	ἀναστήσω	τὸν στρατὸν ἐκ τῆς πολεμίας,
[10, 21]	ὁ δ´ ὕπατος οὐδεμίαν αὐτοῖς	ἀναστροφὴν	ἔτι δοὺς κλίμακας προσέφερε τοῖς
[10, 20]	γῇ. τούτων ἅμα προσαγγελλομένων οὐδεμίαν	ἀναστροφὴν	ἔτι ποιεῖσθαι τοῖς ἐκ τοῦ
[10, 41]	δῆμος ἀπῄτει τὰς ψήφους, οὐκέτι	ἀνασχετὸν	ἡγησάμενοι τὸ πρᾶγμα οἱ νεώτατοι
[10, 37]	ἐξελεγχόμενοι μεθίενται αὐτῶν, τίς ἂν	ἀνάσχοιτο;	~Ἐπεὶ φέρε πρὸς Διός, εἴ
[10, 39]	τῶν δημάρχων ἐπικυρώσατε μηδὲ φωνὴν	ἀνασχόμενοι	τῶν τἀναντία ἀξιούντων. ὑμεῖς δ´,
[10, 35]	τε καὶ ἐντιμοτάτων τὴν χάριν	ἀνατιθέναι	λέγοντες. καὶ μετὰ ταῦτα συναγαγόντες
[10, 51]	βεβουλεῦσθαί με κακῶς ἢ νῦν	ἀνατίθεσθαι	τὰ δόξαντα οὐκ ὀρθῶς. ἐγὼ
[10, 39]	ὑμῖν ἐμποδὼν γένηται τοὺς καδίσκους	ἀνατρεπόντων	ἢ τὰς ψήφους ἁρπαζόντων ἢ
[10, 21]	ἐνῆν, εἰς τὸ δημόσιον ἐκέλευσεν	ἀναφέρειν,	ἀνδράποδα δὲ τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας
[10, 24]	Ῥωμαίων διὰ τοὺς συνεχεῖς πολέμους	ἀναφερόντων	τὸν πόνον τῶν τε ἱππέων
[10, 44]	εὐκατέργαστοι γένωνται, καθάπερ εἰκὸς ἐν	ἀναχωρήσει	ταχείᾳ, καὶ εἰς μίαν ὁδὸν
[10, 2]	οὐρανῷ σέλα φερόμενα καὶ πυρὸς	ἀνάψεις	ἐφ´ ἑνὸς μένουσαι τόπου γῆς
[10, 38]	τῶν τότε γενομένων, τοῦτον τὸν	ἄνδρα	αἰτιασάμενοι τυραννίδι ἐπιχειρεῖν καὶ ψευδέσι
[10, 31]	ἐκ τοῦ συνεδρίου παραιτουμένοις τὸν	ἄνδρα	ἀφῆκαν, τόν τε φθόνον ὑφορώμενοι
[10, 43]	τῶν νόμων, τιμῶντες δὲ τὸν	ἄνδρα	διὰ πολλὰς καὶ μεγάλας εὐεργεσίας,
[10, 5]	αὐτὸν ἀνθρώπων ἐμίσουν. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	ἔγνωσαν οἱ δήμαρχοι πρῶτον ἐκποδὼν
[10, 46]	διεληλυθὼς τόπον εὑρίσκει κατὰ δαίμονα	ἄνδρα	ἐξ ἀγροῦ ποθεν ἀπιόντα, ὃν
[10, 25]	παντὸς ἀγαθοῦ τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν	ἄνδρα	εὖ ποιεῖν, ἐπαινέσας αὐτοὺς τῆς
[10, 49]	ψήφοις τῶν φυλῶν ἁλῶναι τὸν	ἄνδρα.	ἦν δὲ τὸ τίμημα τῆς
[10, 9]	κοινῆς γνώμης τῶν πατρικίων τὸν	ἄνδρα	κατάγεσθαι ξενικαῖς δυνάμεσιν, ἵνα ἡ
[10, 47]	φρονήσεως καὶ τῆς τόλμης τὸν	ἄνδρα,	λαβὼν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς
[10, 50]	φρονήσειν τε καὶ λέξειν τὸν	ἄνδρα	νεωστὶ τὴν ἐν τῷ δήμῳ
[10, 10]	παρασκευασθείσης καὶ οὐδὲ ταύτης μετρίας,	ἄνδρα	προσειλήφασιν εἰς ταῦτα τῶν ὑμετέρων
[10, 31]	πρῶτοι ἔμελλον θανάτῳ ζημιῶσαι τὸν	ἄνδρα	τὸ κελευσθὲν ὑπὸ τῶν ἀρχόντων
[10, 24]	ἱππάρχην τ´ ἀποδείξας Λεύκιον Ταρκύνιον,	ἄνδρα	τῶν ἠμελημένων μὲν διὰ πενίαν,
[10, 49]	τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα μήτε ψυχῆς	ἄνδρα	ὑπατικὸν μήτε πατρίδος ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου
[10, 4]	κέρδη φροντὶς ἦν, παίοντες ὥσπερ	ἀνδράποδα	ἀνεῖργον ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ
[10, 21]	εἰς τὸ δημόσιον ἐκέλευσεν ἀναφέρειν,	ἀνδράποδα	δὲ τοὺς ταμίας παραλαμβάνοντας καὶ
[10, 25]	λαβεῖν ἐκ τῆς δορικτήτου καὶ	ἀνδράποδα	καὶ χρήματα ἐκ τῶν λαφύρων
[10, 2]	εἰς τὸ τεῖχος ἀγὼν ὑπὲρ	ἀνδραποδισμοῦ	καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει δὲ
[10, 45]	ἅπαντας ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους	ἄνδρας	ἄγων κατηφεῖς καὶ δεδακρυμένους ὡς
[10, 55]	Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο,	ἄνδρας	αἱρεθῆναι δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ
[10, 3]	κεφάλαια δὲ αὐτοῦ τάδε ἦν·	ἄνδρας	αἱρεθῆναι δέκα ὑπὸ τοῦ δήμου
[10, 25]	πολέμου καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιφανεῖς	ἄνδρας	ἁλύσει δεδεμένους ἀγαγών. καὶ ὃ
[10, 16]	μάχῃ πολλοὺς Ῥωμαῖοι καὶ ἀγαθοὺς	ἄνδρας	ἀπέβαλον, κράτιστον δέ, ὥσπερ πρὸς
[10, 24]	ἐκέλευσέ τε αὐτοῖς ἄγειν τοὺς	ἄνδρας	δεδεμένους. ὑπομενόντων δὲ ταῦτα τῶν
[10, 55]	τῆς ἀρχῆς. τούτους δὲ τοὺς	ἄνδρας	ἔκ τε τῶν πατρίων ἐθῶν
[10, 23]	πρεσβείαν καὶ τοὺς Φητιάλεις καλουμένους	ἄνδρας	ἱερεῖς ἔπεμψαν ἐπιμαρτυρόμενοι θεούς τε
[10, 46]	ἔχων εἰς τοῦτον ἄγων τοὺς	ἄνδρας	ἵσταταί τε καί φησιν· Ὑπὸ
[10, 14]	ἣν συνεργὸν λαβὼν ἐξεβίβασε τοὺς	ἄνδρας	κατὰ σπουδὴν καὶ διὰ τῶν
[10, 54]	συντυγχάνοντες· καὶ τέλος ἐξειργάσαντο τοὺς	ἄνδρας	μεγάλας ὑποτείνοντες ἐλπίδας αὐτοῖς, εἰ
[10, 20]	Καπιτωλίου μόνοι συνήραντο τοῦ πολέμου.	ἄνδρας	μὲν οὐ πολλούς τινας ἐν
[10, 45]	ἔλαβεν ὡς οὐκέτι ὀψομένη τοὺς	ἄνδρας.	~Ὁ δὲ Σίκκιος ἑτέραν ἀποστραφείς,
[10, 17]	σώζειν τὴν πρὸς ἐκείνους τοὺς	ἄνδρας	ὁμοιότητα. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων
[10, 13]	φυλάττεσθαι ὑμῖν παραινῶ τούσδε τοὺς	ἄνδρας	ὡς συνταράττοντας τὴν πόλιν καὶ
[10, 21]	δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἀγαθοῖς	ἀνδράσι	γίνεσθαι πρῶτος εἰσελαύνει μετὰ τῶν
[10, 35]	ἀφείκασι χαρισάμενοι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς	ἀνδράσι	δεομένοις, οἷς οὐκ ἦν ὅσιον
[10, 42]	καὶ πολιτικὴ βοήθεια, τοῖς τε	ἀνδράσι	τὰς οὐσίας οἱ πατρίκιοι παρὰ
[10, 45]	ὡς ἀλαζὼν καὶ δόξῃ τὸ	ἀνδρεῖον	ἐπιτηδεύων, οὐκ ἀληθείᾳ. καὶ ὁ
[10, 16]	φλόγας ἐπιφόρῳ. ὅσοι δ´ ἦσαν	ἀνδρειότατοι,	πυκνώσαντες τοὺς λόχους ἐχώρουν ἄνω
[10, 40]	συναγαγόντες ἰδιωτικὸν συνέδριον πατρικίων τῶν	ἀνδρειοτάτων	τε καὶ μάλιστα ἐν τῇ
[10, 59]	οἱ σὺν Ἀππίῳ Κλαυδίῳ δέκα	ἄνδρες	εἰδοῖς μαΐαις, ἦγον δὲ τοὺς
[10, 20]	καὶ τελούντων πατρίους ἀγῶνας Αἰκανῶν	ἄνδρες	ἐπίλεκτοι πλῆθος ἀμφὶ τοὺς ἑξακισχιλίους
[10, 46]	πεζοῖς, καὶ ἔπεσον ἐξ ἑκατέρων	ἄνδρες	ἐπιφανεῖς. ἔπειτα κρίσιν λαμβάνει ὁ
[10, 60]	καταπληξάμενοι τοὺς ὄχλους οἱ δέκα	ἄνδρες	καὶ γνόντες, ὅτι δεῖ φόβῳ
[10, 44]	σοι δύναμις ἀποχρῶσα γένοιτ´ ἄν,	ἄνδρες	ὀκτακόσιοι πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους
[10, 58]	Τίτος Ἀντώνιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος,	ἄνδρες	οὐ πάνυ ἐπιφανεῖς· ἐκ δὲ
[10, 58]	ἐπιψηφίσαντος αὐτοὶ μὲν οἱ δέκα	ἄνδρες	προεῖπον τὸν τῶν ἀρχαιρεσίων καιρόν,
[10, 57]	πενήτων φιλοφρονήσεις. οὗτοι οἱ δέκα	ἄνδρες	συγγράψαντες νόμους ἔκ τε τῶν
[10, 6]	ὅσοι συνεπαθεῖτε ἀρτίως οἰκτιζομένῳ τῷ	ἀνδρὶ	σκοπεῖτε, εἰ ἄρα καλῶς ὑμῖν
[10, 54]	λύπης καὶ ἀθυμίας ἐμπεσούσης τῷ	ἀνδρὶ	τηκεδόνα δυσαπάλλακτον ἐργάσασθαι νόσον. ταύτην
[10, 19]	δῆμον ὁρῶσα οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´	ἀνδρὸς	ἀγαθοῦ ἄρχεσθαι. ὁ δ´ οὔτε
[10, 12]	μηχανησώμεθα πολλῶν παρόντων ἡμῖν ὑπ´	ἀνδρὸς	ἀγνῶτος ἀναδοθῆναι· ἔπειτ´ ἐλθόντες ἐπὶ
[10, 9]	ταῦτα παρασκευάσαντες ἀναδοθῆναι σφίσιν ὑπ´	ἀνδρὸς	ἀγνῶτος καθημένοις ἐν ἀγορᾷ, ὡς
[10, 59]	τὴν ἐκβολὴν τῶν μονάρχων ὑπ´	ἀνδρὸς	δημοτικοῦ Ποπλίου Οὐαλερίου τὴν ἐκείνων
[10, 40]	Σίκκιον καὶ μακρὸν ἔπαινον τοῦ	ἀνδρὸς	διεξῆλθε· τὸ δὲ μὴ μεταδιδόναι
[10, 52]	τὴν δίκην πολὺν ὑπὲρ τοῦ	ἀνδρὸς	διῆλθε λόγον ἐπαινῶν τὴν μεταβολὴν
[10, 19]	τε δὴ τὰ ἔργα τοῦ	ἀνδρὸς	ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ
[10, 46]	ἀπλήστως εἶχον ἀσπασμῶν τε τοῦ	ἀνδρὸς	καὶ τῶν ἄλλων φιλοφρονήσεων {ἡδονάς}
[10, 49]	τά τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ	ἀνδρός,	ὅσα ὑπατεύων βίᾳ εἰς τοὺς
[10, 23]	δὲ τοιαῦτα ὑβρισθέντες ὑπὸ τοῦ	ἀνδρὸς	οὐκ εὐθὺς ὀργῇ ἐπιτρέψαντες ἐξήγαγον
[10, 49]	πατρικίοις ἐλάττων ἡ περὶ τοῦ	ἀνδρὸς	σπουδὴ γένηται, καὶ μηδὲν ἐξαμάρτωσι
[10, 55]	δὲ γραφέντα ὑπὸ τῶν δέκα	ἀνδρῶν,	ἐὰν ἥ τε βουλὴ δοκιμάσῃ
[10, 42]	ἐν ᾧ τὰς κατὰ τῶν	ἀνδρῶν	ἔδει συντελεῖσθαι δίκας. τοῖς δ´
[10, 50]	τε καὶ ὑπὸ τῶν κρατίστων	ἀνδρῶν	εἰς ἀμφότερα καὶ τὸ συγχωρεῖν
[10, 59]	οὓς ἔφερον οἱ προηγούμενοι τῶν	ἀνδρῶν	ἑκάστου δώδεκα ὄντες ἀναστέλλοντες ἐκ
[10, 42]	ἀγριαινομένοις εἰς τὰ χρήματα τῶν	ἀνδρῶν	ἐκχέαι τὴν χολήν, ἵνα τιθασώτεροι
[10, 47]	ὁρῶν μὲν τὰς ἡλικίας τῶν	ἀνδρῶν,	ἐνθυμούμενος δὲ τὰς ἀρετάς, ἀγανακτῶν
[10, 44]	ἐν ἑνὶ καιρῷ, δύναμιν ἀξιόχρεων	ἀνδρῶν	ἐπιλέκτων τάξον ἀκολουθεῖν μοι σὺν
[10, 51]	ἀκούειν κακῶς, τὸ δ´ εἰς	ἀνδρῶν	ἐπιφανῶν θανάτους τε καὶ ὕβρεις
[10, 42]	καὶ συνέβη. ἁλόντων γὰρ τῶν	ἀνδρῶν	ἐρήμους τὰς δίκας, ὅ τε
[10, 47]	καὶ νεμεσῶν τοῖς ἐπιβαλομένοις τοιούτων	ἀνδρῶν	ἐρημῶσαι τὴν πόλιν. ἐγεγόνει δέ,
[10, 55]	δήμου καὶ τὴν προθυμίαν τῶν	ἀνδρῶν	καὶ πάντων κατὰ πλῆθος ἐπὶ
[10, 29]	πρός τε τὰς ἡλικίας τῶν	ἀνδρῶν	καὶ πρὸς τὰς ἀξίας μικρὸν
[10, 43]	δημοσίαν γῆν, σπεῖραν ἐπαγόμενος ὀκτακοσίων	ἀνδρῶν,	οἳ στρατεύεσθαι μὲν οὐκέτι ὥραν
[10, 47]	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ πρεσβυτέρων	ἀνδρῶν	ὀκτακοσίων, οὓς ἀποθανουμένους ἀπέστειλαν οἱ
[10, 10]	ἐπὶ τῷ δήμῳ γεγενημένην ὑπ´	ἀνδρῶν	οὐκ ἀφανῶν, ἐν οἷς ἐνεῖναι
[10, 41]	κατηγορεῖν. πολλῶν δὲ καὶ ἀγαθῶν	ἀνδρῶν	παριόντων οὐθενὸς ἐξάκουστος ἦν ὁ
[10, 51]	μεῖζον ἢ τοὺς κρατίστους τῶν	ἀνδρῶν	περικόπτεσθαι καὶ ταῦτα οὐ σὺν
[10, 57]	ἐν κοινῷ μετὰ τῶν ἀρίστων	ἀνδρῶν	συνεδρεύοντες καὶ τὴν ἀκριβεστάτην ποιούμενοι
[10, 60]	χρόνον ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα	ἀνδρῶν	τὰς δυναστείας, ὅταν τὸν ἐνιαύσιον
[10, 14]	δι´ ὀλίγου χρόνου συγκροτήσας δύναμιν	ἀνδρῶν	τετρακισχιλίων μάλιστα, ὅπλα τε καὶ
[10, 3]	ἔτι ἀναβαλόμενοι τὸν παρασκευασθέντα νόμον	ἀνέγνωσαν·	κεφάλαια δὲ αὐτοῦ τάδε ἦν·
[10, 43]	τοὺς ὑπάτους τἀναντία. ὡς δ´	ἀνεγνώσθη	τὸ δόγμα τῆς βουλῆς ἐν
[10, 37]	τεσσαρεσκαίδεκα μὲν στεφάνους πολιτικούς, οἷς	ἀνέδησάν	με οἱ σωθέντες ἐν ταῖς
[10, 57]	τὰ θεῖα ὡς νόμος ἐξηγησαμένων	ἀνέδωκαν	τοῖς λόχοις τὰς ψήφους. ἐπικυρώσαντος
[10, 32]	ἐν στήλῃ χαλκῇ γεγραμμένος, ἣν	ἀνέθεσαν	ἐν τῷ Αὐεντίνῳ κομίσαντες εἰς
[10, 12]	οὐδὲ παρεῖναι τῇ ζητήσει τοὺς	ἀνειληφότας	τὴν τοῦ δήμου ἀρχήν. οὐθεὶς
[10, 11]	αὐτοὺς δίκαιόν ἐστι ποιεῖσθαι τοὺς	ἀνειληφότας	τὴν τοῦ δήμου φυλακήν; τί
[10, 14]	τοῦ Καπιτωλίου κατά τι θέσφατον	ἀνειμέναι,	Καρμεντίδας αὐτὰς καλοῦσιν· ἀναβιβάσας τὴν
[10, 4]	φροντὶς ἦν, παίοντες ὥσπερ ἀνδράποδα	ἀνεῖργον	ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ~Ὁ δὲ
[10, 2]	ἔθυσαν, οἷς ἡ τούτων ἐπιμέλεια	ἀνέκειτο,	θεοῖς ἐξακεστηρίοις τε καὶ ἀποτροπαίοις,
[10, 1]	μοναρχούμενοι, τοῖς κατ´ ἐνιαυτὸν ὑπατεύουσιν	ἀνέκειτο	τά τε ἄλλα τῶν βασιλέων
[10, 33]	δοκοῦσα ὑπὸ τῶν δημάρχων πάλιν	ἀνεκινεῖτο,	καὶ πόλεμοί τινες ἐκ τῶν
[10, 36]	τάγματος ἀγωνισάμενος τόν τ´ ἀετὸν	ἀνεκομισάμην	καὶ τὸν στρατοπεδάρχην ἔσωσα· ὃς
[10, 43]	προνομὴν ἀποστελλομένους ἢ χόρτον ἵπποις	ἀνεκρούοντο	καὶ τοῖς πρὸς ὑδρείαν καταβαίνουσιν
[10, 23]	προελόμενοι καὶ προελθόντες εἰς μάχην	ἀνεκρούσθησαν	καὶ πολλὰς πληγὰς λαβόντες εἰς
[10, 4]	μὲν ἐπιεικεστέρους τῶν δημοτῶν ὁμιλίαις	ἀνελάμβανον	κεχαρισμέναις, τοὺς δ´ ἀπειθεῖς καὶ
[10, 38]	φανερῶς οὐχ οἷοί τ´ ἦσαν	ἀνελεῖν,	μιᾷ πρότερον ἡμέρᾳ τῆς δίκης
[10, 33]	μικρὰν δὲ ὠφέλειαν τὸ στασιάζον	ἀνελόντες	ἐξ αὐτῆς. ἐγκύκλιον γὰρ δὴ
[10, 60]	αὑτῶν ὠφελείας, οὔτε παράδοξον οὔτ´	ἀνέλπιστον	ἦν· τὸ δὲ καὶ ἐκ
[10, 30]	καὶ τὰς οἰκήσεις ἐκ θεμελίων	ἀνελὼν	ἀπῆγε τὴν δύναμιν ἐπ´ οἴκου.
[10, 16]	πέτρας βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς ὑφῆπτον	ἀνέμῳ	παραδιδόντες τὰς φλόγας ἐπιφόρῳ. ὅσοι
[10, 38]	πολίτευμα μετὰ τὸ ἔτος ἑνδέκατον	ἀνενεοῦτο,	καὶ τοὺς ὑπατεύσαντας ἐν τῷ
[10, 12]	ὑπείληφεν ἡμῶν ἐρεῖν, ἢ ὡς	ἀνεξέταστον	ἀφεῖσθαι δεῖ πρᾶγμα οὕτως ὂν
[10, 58]	Οὐιβολανὸς ὁ τρὶς ὑπατεύσας, ἀνὴρ	ἀνεπίληπτος	εἰς τόδε χρόνου γενόμενος περὶ
[10, 17]	λῃστρικοῦ πολέμου τὴν πολιτικὴν πάλιν	ἀνερρίπιζον	οἱ δήμαρχοι στάσιν ἀξιοῦντες ἀπολαβεῖν
[10, 12]	τινος ἐνόχου ταῖς αἰτίαις ὄντος	ἀνεστάναι	τἀναντία ὑμῖν ἐροῦντα· ὁ γὰρ
[10, 36]	τῇ σπείρᾳ καὶ τοὺς πολεμίους	ἀνέστειλα	καὶ τοῦ μὴ περιπεσεῖν αἰσχύνῃ
[10, 12]	ὑποπτεύσας δ´ αὐτῶν τὴν γνώμην	ἀνέστη	τῶν ὑπάτων ἅτερος, Γάιος Κλαύδιος
[10, 21]	κοιμώμενοι ἐφονεύοντο, οἱ δ´ ἀρτίως	ἀνεστηκότες	καὶ πρὸς ἀλκὴν ἐπιχειροῦντες τραπέσθαι,
[10, 12]	φημι δίκαια εἶναι, τούτοις ἀντιλέξων	ἀνέστην,	καὶ τί βούλεταί μου ὁ
[10, 33]	πόλεμοί τινες ἐκ τῶν ἀλλοεθνῶν	ἀνέστησαν,	οἳ κακὸν μὲν οὐθὲν διαθεῖναι
[10, 28]	τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆς ἔχθρας	ἀνεστήσατε.	ἀλλὰ τί τῷ δήμῳ ταῦτ´
[10, 46]	τὸν κρατηθέντα ὑπὸ σφῶν χάρακα	ἀνέστρεφε	μεγάλης χαρᾶς καὶ πολλοῦ μεστὸς
[10, 46]	τοῖς ὑπάτοις ἀπὸ τῆς διώξεως	ἀνέστρεφεν	ἐπὶ τὸν ἑαυτῆς χάρακα. ~Μέσαι
[10, 7]	ὑπάτων τὴν πόλιν. ὡς δὲ	ἀνέστρεψαν	ἀπὸ τῆς στρατείας, πολλάκις αὐτὸν
[10, 26]	σπουδήν, πρὶν ἅπαντας ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους,	ἀνέστρεψαν.	τούτων δὲ ἅμα προσαγγελλομένων ὑπό
[10, 25]	Μηνύκιον ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀναγκάσας	ἀνέστρεψεν	εἰς τὴν Ῥώμην καὶ κατήγαγε
[10, 49]	ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ	ἄνευ	προνοίας τινὸς ὁ Σίκκιος ποιῆσαί
[10, 39]	ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς ταῦτα πάσχοντες	ἀνέχεσθε	καὶ οὐ ζητεῖτε, ὅπως παρ´
[10, 38]	ὑπέδυ, ἀλλὰ τριακοστὸν ἔτος τοῦτο	ἀνεχόμεθα	ὥσπερ ἐν τυραννίδι τὴν ἐξουσίαν
[10, 60]	τῶν δεκαδάρχων ἀνιαρὰ ἦν, ἀλλ´	ἀνεχώρουν	εἰς τοὺς ἀγροὺς τὸν τῶν
[10, 7]	δὲ πέπονθα, ὡς ὠμὰ καὶ	ἀνήκεστα,	ἀκούσατέ μου. ἀδελφὸς ἦν μοι
[10, 2]	ἦν, ὅτι μεγάλη τις καὶ	ἀνήκεστος	ἐξ ἐκείνης τῆς φιλονεικίας ἀναστήσεται
[10, 4]	τοῦ τε πονηροτάτου ὀλέθρου καὶ	ἀνηκέστου	καὶ οὐδ´ εὐσχήμονος ἀρχὴν ἀπέφαινον
[10, 2]	οὗ δὲ ἄπειροί τε καὶ	ἀνήκοοι	ἔτι ἦσαν καὶ ἐφ´ ᾧ
[10, 58]	καλούμενος Οὐιβολανὸς ὁ τρὶς ὑπατεύσας,	ἀνὴρ	ἀνεπίληπτος εἰς τόδε χρόνου γενόμενος
[10, 22]	δὲ τῆς στρατιᾶς Γράγχος Κοίλιος,	ἀνὴρ	δραστήριος ἀρχῇ κοσμηθεὶς αὐτοκράτορι, ἣν
[10, 16]	παρασκευασαμένων, οὓς ἦγε Λεύκιος Μαμίλιος,	ἀνὴρ	δραστήριος, ἔχων τὴν μεγίστην ἐν
[10, 9]	καὶ ἐντὸς τῆς πόλεως ὁ	ἀνὴρ	εἴη κρυπτόμενος καὶ μέλλοι καταλαμβάνεσθαι
[10, 17]	βαρεῖαν ἡγούμενος, ὅτι μισῶν αὐτοὺς	ἀνὴρ	ἐξουσίας ὑπατικῆς ἔσται κύριος, ἡ
[10, 13]	ὁ τὰ γράμματα κομίσας ὑμῖν	ἀνήρ	ἐστι; τί οὐ κατάγετε αὐτὸν
[10, 36]	δ´ ὀφθῆναί τε θαυμαστὸς ὁ	ἀνὴρ	καὶ ἡλικίας ἐν τῷ κρατίστῳ
[10, 31]	ἀρχείου, δραστήριος δέ τις ἦν	ἀνὴρ	καὶ ὡς Ῥωμαῖος εἰπεῖν οὐκ
[10, 27]	τῷ παρελθόντι γενόμενος ἔτει δικτάτωρ,	ἀνὴρ	οὐ μόνον τὰ πολέμια δεινότατος
[10, 5]	ἐπιφανὲς καὶ βίος οὐθενὸς δεύτερος,	ἀνὴρ	ὀφθῆναί τε κάλλιστος νέων καὶ
[10, 14]	δὲ ταραχῇ τῆς πόλεως οὔσης	ἀνήρ	τις ἐκ τοῦ Σαβίνων ἔθνους
[10, 15]	καὶ ὅστις ἦν ὁ κατέχων	ἀνὴρ	τοὺς τόπους, οἱ μὲν ὕπατοι
[10, 24]	ἔτυχε δὲ καὶ τότε ὁ	ἀνὴρ	τῶν κατ´ ἀγρὸν ἔργων τι
[10, 23]	ταύτης Τίτος Κοίντιος ὁ ταμίας	ἀνὴρ	ὑπατικός. πρὸς δὲ τὸν ἕτερον
[10, 38]	πρότερον ἡμέρᾳ τῆς δίκης ἀφανῶς	ἀνήρπασαν.	τοιγάρτοι πολὺς ἐνέπεσε τοῖς μετὰ
[10, 55]	γὰρ ἀποστήσεσθαι τῆς ὑπατείας τοῖς	ἀνθ´	αὑτῶν αἱρεθησομένοις, ἐὰν καὶ τῇ
[10, 60]	ἐλευθερίαν καὶ δέκα βασιλεῖς ἑλομένοις	ἀνθ´	ἑνός. τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[10, 37]	ἐπιδείξασθαι μέγα καὶ νεανικὸν ἔργον,	ἀνθ´	οὗ τὰ ἡμέτερα βίᾳ κατέσχον,
[10, 52]	ὀρθῆς γνώμης τὰ συμφέροντα ἀποδείξασθαι·	Ἀνθ´	ὧν, ἔφη, ταύτην αὐτῷ ἀποδίδωμι
[10, 6]	ἡ πρὸς τοὺς δημοτικοὺς εὔνοια,	ἀνθ´	ὧν τὸ τιμᾶσθαί σοι πάρεστιν.
[10, 40]	μάλιστα ἐν τῇ πόλει τότ´	ἀνθούντων	ἐδίδασκον αὐτούς, ὡς κωλυτέος εἴη
[10, 10]	οὔτε θεῖον φοβηθέντες χόλον οὔτε	ἀνθρωπίνην	ἐντραπέντες νέμεσιν. ~Ἐν τοσούτῳ δὴ
[10, 2]	πόλει συμφορά. συνήπτετο δὲ τοῖς	ἀνθρωπίνοις	λογισμοῖς καὶ τὰ θεῖα δείματα
[10, 47]	Ῥώμην παρῆν. ὡς δ´ ὤφθησαν	ἄνθρωποι	καθωπλισμένοι παιανίζοντές τε καὶ σπουδῇ
[10, 58]	ἀρχὴν δεδιότες, μὴ ταραχώδεις τινὲς	ἄνθρωποι	τηλικαύτης ἐξουσίας λαβόμενοι κακόν τι
[10, 33]	ἄρξωνται ταράττειν ἀργοὶ καὶ πένητες	ἄνθρωποι,	τοῦτο μὲν ὀρθῶς ἰδόντες, ὅτι
[10, 53]	γῆν, καὶ σφόδρα ἐκάκωσε τοὺς	ἀνθρώπους.	ἐκ δὲ τούτου συνέβη καὶ
[10, 22]	δή ποτ´ αὐτοὶ μὲν ἅπαντας	ἀνθρώπους	ἡγεῖσθε πολεμίους, καὶ ὑφ´ ὧν
[10, 4]	τοὺς θεοὺς εὐσεβῶν ἢ πρὸς	ἀνθρώπους	ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς
[10, 47]	ἄλλους κελεύσας ἀναλαβεῖν, πρῶτον μὲν	ἀνθρώπους	ὅσους ἐν τῷ χάρακι κατέλαβε
[10, 22]	καὶ διαρπάσαντες ὑπὸ Ῥωμαίων ἐξεκρούσθησαν,	ἀνθρώπους	τε πολλοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν
[10, 17]	κεφαλῇ πῖλον. ἰδὼν δὲ πλῆθος	ἀνθρώπων	εἰς τὸ χωρίον εἰσιόντων τό
[10, 5]	δήμου πάντων δὴ μάλιστα αὐτὸν	ἀνθρώπων	ἐμίσουν. τοῦτον τὸν ἄνδρα ἔγνωσαν
[10, 2]	φερόμεναι καὶ φωναὶ ταράττουσαι διάνοιαν	ἀνθρώπων,	καὶ πάντα ὅσα τούτοις ὅμοια
[10, 28]	ἐὰν ἄρα διαφύγητε τὴν παρ´	ἀνθρώπων	κόλασιν. ἀλλ´ οὐδὲ ταύτην διαφεύξεσθε·
[10, 60]	πάσαις κολακεύοντες ἡδοναῖς, ὁπόσαι πεφύκασιν	ἀνθρώπων	κρατεῖν, κατὰ πολλὴν ἄδειαν ἦρχον
[10, 7]	μοι Λεύκιος, ὃν ἐγὼ πάντων	ἀνθρώπων	μᾶλλον ἠγάπησα. οὗτός μοι συνεδείπνει
[10, 21]	στρατιά, τὴν γῆν αὐτῶν ἐδῄου	ἀνθρώπων	μεστὴν οὖσαν καὶ βοσκημάτων. οὐ
[10, 37]	τινα λόγον ἡ πλεονεξία τῶν	ἀνθρώπων·	ὁπότε δ´ οὐθὲν ἔχοντες ἐπιδείξασθαι
[10, 6]	τυραννικὴν δὲ αὐθάδειαν καὶ βαρβάρων	ἀνθρώπων	ὕβριν ἠγάπησε, καὶ πονηρῶν ἔργων
[10, 49]	τι πρὸς τὴν τύχην τῶν	ἀνθρώπων.	ὡς δὲ καὶ αὐτοὶ κληθέντες
[10, 60]	τὰ πραττόμενα ὑπὸ τῶν δεκαδάρχων	ἀνιαρὰ	ἦν, ἀλλ´ ἀνεχώρουν εἰς τοὺς
[10, 46]	αὐτῶν ἐγίνετο φόνος. οὐ γὰρ	ἀνίεσαν	οἱ Ῥωμαῖοι μέχρι νυκτὸς διώκοντές
[10, 44]	ἀλλὰ βίᾳ καὶ φανερῶς ἐξελοῦντες	ἄνιμεν.	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν
[10, 16]	προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν διὰ στενῆς	ἀνιοῦσιν	ὁδοῦ καὶ πληθούσης προβόλων ἄνωθεν
[10, 9]	καὶ κατηφεῖς τὰς ὄψεις ποιήσαντες	ἀνίστανται.	πολλοῦ δὲ συνδραμόντος ὄχλου καὶ
[10, 6]	τὸ θράσος τῶν αὐθαδῶν μειρακίων,	ἀνίσταται	καί φησιν· Σοὶ μέν, ὦ
[10, 21]	πόλιν Φάβιος περὶ δείλην ὀψίαν	ἀνίστησι	τὴν στρατιάν. καὶ ὡς εἶχε
[10, 7]	τοιούτου φείσασθαι πολίτου. ~Ταῦτ´ εἰπὼν	ἀνίστησιν	ἐκ τῶν συναρχόντων Μάρκον Οὐολούσκιον
[10, 13]	πρῶτα ἐπιτρέψαντες αὐτοῖς καὶ τὸ	ἀνόητον	τῆς ἀρχῆς μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ,
[10, 30]	ἔσται διπλασιασθείσης αὐτῷ τῆς ἀρχῆς,	ἀνοητότερος	δὲ καὶ βαρύτερος. οὐ γὰρ
[10, 54]	τῶν ὑπάτων μετ´ ἐκείνων {ἔλεγον}	ἀνοίσειν	τῷ συνεδρίῳ τὴν περὶ τῶν
[10, 3]	αἰτίους ἔσεσθαι τῆς στάσεως ἔλεγον	ἀνομίαν	αὔξοντας καὶ πλεονεξίαν καὶ ζηλοῦντας
[10, 10]	δρᾶν, ὦ βουλή, δεινὰ καὶ	ἀνόσια	ἔργα, οὔτε θεῖον φοβηθέντες χόλον
[10, 11]	ἠράμεθα, μὴ περιιδεῖν ὠμὰ καὶ	ἀνόσια	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν παθόντας ἡμᾶς,
[10, 10]	τὰ κεκρυμμένα βουλεύματα καὶ τὰς	ἀνοσίους	ἐπιχειρήσεις τῶν θεοῖς ἐχθρῶν εἰς
[10, 13]	πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὐδ´	ἀντειπεῖν	αὐτοῖς ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´
[10, 30]	βουλῇ κράτος. εἷς δὲ μόνος	ἀντέλεγε	Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς Ἀππίου Κλαυδίου,
[10, 15]	δ´ ἕτερος τῶν ὑπάτων Οὐαλέριος	ἀντέλεγε	πρὸς ταῦτα οὐκ οἰόμενος δεῖν
[10, 20]	καὶ τὴν πόλιν αὐτοῖς ἀποδιδόναι,	ἀντέπραττον	δὲ οἱ δήμαρχοι στρατιὰν οὐκ
[10, 44]	ἢ τὴν σὺν ἐμοὶ δύναμιν	ἀντέχειν	οἵα τε ἔσται, τό τε
[10, 25]	συγγενῶν δωρεὰς προσφερόντων μεγάλας καὶ	ἀντὶ	παντὸς ἀγαθοῦ τιθεμένων ἐκεῖνον τὸν
[10, 5]	εἰς οἴκτους κατέβαινε καὶ δεήσεις,	ἀντὶ	τῆς ἑαυτοῦ πρὸς ἅπαντας ἐπιεικείας
[10, 25]	χωρίον, καὶ τὸν αὐτουργὸν αὐτοῦ	ἀντὶ	τοῦ βασιλικοῦ μετειλήφει βίον, μεῖζον
[10, 15]	καὶ καταχρέων τὸ ἴδιον κέρδος	ἀντὶ	τοῦ κοινῇ συμφέροντος ἀλλαξαμένων, τῆς
[10, 45]	ὁμιλήσας πολεμίοις μήτ´ ἰδὼν καὶ	ἀντὶ	τῶν ὅπλων ἀκόνα πάλιν τοὺς
[10, 30]	τὴν προισταμένην τοῦ δήμου, καὶ	ἀντὶ	τῶν πέντε δημάρχων δέκα εἰς
[10, 20]	Λατίνων ἔθνους ἀποσταλέντες, οἳ τὴν	Ἀντιατῶν	πόλιν ἤγγελλον ἐκ τοῦ φανεροῦ
[10, 21]	τε κληρούχων καὶ τῶν ἀρχαίων	Ἀντιατῶν	τοὺς ἐπιφανεστάτους τε καὶ τῆς
[10, 23]	ἔφερον, οὔτε μεταστρατοπεδεύσασθαι τῶν πολεμίων	ἀντικαθημένων	καὶ κωλυόντων τὰς ἐξόδους. βιάσασθαί
[10, 35]	δεομένοις, οἷς οὐκ ἦν ὅσιον	ἀντιλέγειν,	ὧν δὲ ὁ δῆμος ἠδικεῖτο
[10, 28]	ὑπομεῖναι καὶ ταύτην τὴν στρατείαν.	ἀντιλεγόντων	δὲ τῶν δημάρχων καὶ τοῦ
[10, 49]	σφίσι ταύτην δοθῆναι τὴν χάριν·	ἀντιλεγόντων	δὲ τῶν ὑπάτων, ἑαυτῷ μὲν
[10, 36]	καὶ μηδὲ φωνὴν ὑπομένειν τῶν	ἀντιλεγόντων	διαπραξάμενος ἦν Λεύκιος Σίκκιος, Δεντάτος
[10, 32]	ὑπ´ αὐτοῦ λόγων ὁ μὲν	ἀντιλέγων	Γάιος Κλαύδιος ἦν μόνος, οἱ
[10, 12]	τὴν ἐξουσίαν. ἐάν τε γὰρ	ἀντιλέγωσιν	ἡμῖν οἱ πατρίκιοι, ταύτην ληψόμεθα
[10, 40]	δὲ μὴ μεταδιδόναι λόγου τοῖς	ἀντιλέξαι	βουλομένοις οὔτε δίκαιον ἀπέφαινεν οὔτε
[10, 40]	μηδὲ λόγον ἔτι βούλεσθαι τῶν	ἀντιλεξόντων	ὑπομένειν. ὁ μέντοι δήμαρχος Ἰκίλλιος
[10, 12]	καί φημι δίκαια εἶναι, τούτοις	ἀντιλέξων	ἀνέστην, καὶ τί βούλεταί μου
[10, 41]	ἀξιοῦσιν ὑπομένειν ἑώλους καὶ κατημαξευμένας	ἀντιλογίας.	ὡς δὲ τὸ πλεῖον τῆς
[10, 43]	ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας αὐτοὺς πόλεως	Ἀντίου	πλησίον ἐν ὑψηλῷ καὶ ἀποτόμῳ
[10, 16]	μεγάλης σφόδρα κινήσεως, καὶ τὸ	ἀντίπαλον	ἅπαν ὡς ὁμοῦ συνεπιθησόμενον σφίσιν
[10, 40]	τοσαύτην ἀπεδείξατο ἀγανάκτησιν πρὸς τὸ	ἀντίπαλον,	ὥσθ´, ὅπερ ἔφην καὶ κατ´
[10, 21]	τε γῇ καὶ καταφρονήσει τοῦ	ἀντιπάλου.	παρακελευσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν
[10, 12]	τούτου πολλὴν ποιήσομεν ἐρημίαν τοῦ	ἀντιπάλου.	~Ταῦτα τὰ βουλεύματα ἦν αὐτῶν,
[10, 33]	πόλεμος ἐλάμβανον· ἡσυχαζόντων δὲ τῶν	ἀντιπάλων	αὐτοὶ κατεσκεύαζον ἐγκλήματα καὶ προφάσεις
[10, 16]	πλήθους, ᾧ παρὰ πολὺ τῶν	ἀντιπάλων	προεῖχον, ὄφελος οὐθὲν διὰ στενῆς
[10, 24]	οὐδὲν ὑπὸ Τυσκλάνων παθόντες κακόν,	ἀντιπαρασχεῖν	ἑαυτῷ πόλιν τῶν σφετέρων, Κορβιῶνα,
[10, 6]	ἄκουσον αὐτοῦ φιλότιμον ἔργον καὶ	ἀντιπαρεξέτασον	αὐτῷ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις
[10, 12]	ἡμᾶς ἐπὶ τῷ μηθὲν ἔτι	ἀντιπράττειν	ἢ καταλιπεῖν ἀναγκασθήσονται τὴν πόλιν.
[10, 30]	φέρειν, ἀλλὰ διδόναι καὶ μὴ	ἀντιπράττειν	παρῄνουν, ἄρχοντος τῆς γνώμης Λευκίου
[10, 41]	συλλαμβανόντων ἔπαινος, οὔτε ὁ τῶν	ἀντιπραττόντων	θόρυβος. ἀγανακτούντων δὲ τῶν ὑπάτων
[10, 57]	τὸ βίαιον ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων	ἀντίταξις·	ἐλέχθη τε ὑπὸ πολλῶν, ὡς
[10, 15]	ἔξωθεν πολεμίους τά γε δίκαια	ἀντιτάττειν,	πρὸς δὲ τὰς πολιτικὰς διατριβὰς
[10, 11]	τοὺς ὑπὲρ τοῦ δήμου λέγοντας	ἀντιτάττεσθαι,	ἡδέως ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν,
[10, 21]	ὑπάτων Κορνήλιος ἐπὶ τοὺς ἐν	Ἀντίῳ	Ῥωμαίους τε καὶ Οὐολούσκους ἐλαύνων
[10, 58]	καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ Τίτος	Ἀντώνιος	καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος, ἄνδρες οὐ
[10, 49]	ἀλλ´ ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ τῷ	ἀνυπευθύνῳ	τῆς ἀρχῆς μέγα φρονοῦντα διπλασίως
[10, 12]	δὲ βουλεύματα πειράζοντες καὶ στρέφοντες	ἄνω	καὶ κάτω τὸ πρᾶγμα τελευτῶντες
[10, 16]	ἀνδρειότατοι, πυκνώσαντες τοὺς λόχους ἐχώρουν	ἄνω	κατὰ τὰς χειροποιήτους ὁδούς. ἦν
[10, 16]	ἀνιοῦσιν ὁδοῦ καὶ πληθούσης προβόλων	ἄνωθεν	ἐπικαταραττομένων, ἔνθα συνεξισωθήσεσθαι ἔμελλε τῷ
[10, 41]	ἐπ´ αὐτοὺς} οὐ παρίεσαν, ὥστ´	ἀνωφελὴς	ἦν ἡ τῶν ἀρχόντων βοήθεια.
[10, 10]	στρατιὰν αὐτοῖς Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων	ἄξειν	ἐπίκουρον, ὅσης ἂν δεηθῶσιν· ἥξει
[10, 5]	μικρὰ καὶ φαῦλα καὶ οὐκ	ἄξια	δημοσίας ὀργῆς εἶναι λέγων καὶ
[10, 60]	ἐγκλημάτων καὶ οὐ τὰ ἐλαχίστου	ἄξια	ἐφ´ ἑαυτῶν οἱ δέκα ἔκρινον,
[10, 50]	δεῖ, κατέλιπον, ἀλλ´ αὐτοὶ τὴν	ἀξίαν	ὥρισαν, μέγιστον ἀποδείξαντες ὅρον ζημίας
[10, 29]	τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸς τὰς	ἀξίας	μικρὸν ἐπισχὼν ὁ ὕπατος· Οὐκ
[10, 38]	πράξεις προεχόμενος ἐμοῦ πλέον ἔχειν	ἀξιοῖ·	πότερον ἔτη πλείω στρατευσάμενος ἢ
[10, 29]	ὑμεῖς καὶ οὐδὲ πολῖται ταύτης	ἄξιοι	λέγεσθαι τῆς γῆς, ἣν ἔκτισαν
[10, 44]	πρὸς ἡμᾶς, φυλακήν τ´ εἰκὸς	ἀξιόμαχον	εἶναι ἐν αὐτῇ· κἂν ὀλίγη
[10, 33]	δόξαντες οἱ δήμαρχοι προσειληφέναι χεῖρα	ἀξιόμαχον	ἐκκλησίας τε συνεχεῖς ἐποιοῦντο καὶ
[10, 44]	γὰρ ἡ φυλάττουσα αὐτὸν δύναμις	ἀξιόμαχός	ἐστιν, ὡς εἰκάσειεν ἄν τις,
[10, 6]	οὐκ ὄντα τῆς σῆς ἀρετῆς	ἄξιον,	ἐγώ σοι τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν.
[10, 53]	πολιτικὸν εἰς ἱστορίας ἀφήγησιν ἐλθεῖν	ἄξιον.	~Εἰς δὲ τοὐπιὸν ἔτος ὕπατοι
[10, 58]	οὐθὲν ὅ τι καὶ λόγου	ἄξιον.	~Ἐν δὲ τῷ κατόπιν ἔτει
[10, 25]	ὃ μάλιστα πάντων αὐτοῦ θαυμάζειν	ἄξιον,	ὅτι τὴν τοσαύτην ἀρχὴν εἰς
[10, 29]	παντὶ καιρῷ περὶ ὑμᾶς γεγονότες	ἀξιοῦμεν	μετρίας παρ´ ὑμῶν τυχεῖν χάριτος,
[10, 11]	ἀθεμίτου συνωμοσίας. πρῶτον δὲ πάντων	ἀξιοῦμεν	ὑμᾶς, ὦ βουλή, ψηφίσασθαι πρᾶγμα,
[10, 11]	αὐτῶν, ἐπὶ τῷ δυσχεραίνουσι τῶν	ἀξιουμένων	καὶ τί μέλλουσιν ὑμᾶς πείθειν·
[10, 3]	καινὰ πολιτεύματα δημάρχους καὶ καταλύειν	ἀξιοῦντας	τὸν πάτριον τῆς πολιτείας κόσμον
[10, 54]	προσῄεσαν οἱ δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις	ἀξιοῦντες	ἀποδεῖξαι κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς
[10, 17]	πάλιν ἀνερρίπιζον οἱ δήμαρχοι στάσιν	ἀξιοῦντες	ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντος ὑπάτου
[10, 8]	οἱ πλείους πονηρὸν ἔθος οὐκ	ἀξιοῦντες	εἰς τὴν πόλιν εἰσάγειν. ἦν
[10, 54]	ἀχθόμενοι τῷ πράγματι καὶ οὐκ	ἀξιοῦντες	ἐπὶ τῆς αὑτῶν ἀρχῆς καταλῦσαι
[10, 26]	ὑπάτων, τὸν ἐντὸς τείχους πρῶτον	ἀξιοῦντες	καταλυθῆναι πόλεμον ἀποδοθείσης τῷ δήμῳ
[10, 45]	κἀγώ τις ἔδοξα εἶναι τῶν	ἀξιούντων	ἐλεύθερα φρονεῖν· οὐ γὰρ εἰς
[10, 36]	καὶ καρπουμένους ἐκ τοῦ βιαιοτάτου,	ἀξιούντων	τε μὴ μόνον τοὺς κινδύνους
[10, 55]	κατὰ νόμους πολιτεύεσθαι, καὶ τῶν	ἀξιούντων	τοὺς πατρίους φυλάττειν ἐθισμούς. ἐνίκα
[10, 39]	μηδὲ φωνὴν ἀνασχόμενοι τῶν τἀναντία	ἀξιούντων.	ὑμεῖς δ´, ὦ δήμαρχοι, παρακλήσεως
[10, 22]	ἀπέστειλεν ἡ Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν	ἀξιοῦσα,	τί παθόντες Αἰκανοὶ πολεμοῦσι τοῖς
[10, 11]	ὀρθῶς ποιοῖτε τοῖς τὰ ὅμοια	ἀξιοῦσι	καθ´ ἡμῶν προσέχοντες τὸν νοῦν,
[10, 15]	τὴν πατρίδα· εἰ δὲ οὐθὲν	ἀξιοῦσι	ποιεῖν τῶν μετρίων, τί κινδυνεύομεν
[10, 15]	μὲν συμφέροντι τῆς πόλεως οὐδὲν	ἀξιοῦσι	πράττειν ἐναντίον, δίκαιον δὲ ὑπολαμβάνουσιν
[10, 38]	προεληλύθασιν ὑπερηφανίας, ὥστ´ οὐδὲ φωνὴν	ἀξιοῦσί	τινα ἡμῶν ἀφιέναι περὶ τῆς
[10, 13]	ἄλλοις κακοῖς οὐδ´ ἀντειπεῖν αὐτοῖς	ἀξιοῦσιν	οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς ὑποψίας
[10, 41]	οὐθὲν ποιοῦσι θαυμαστόν, εἰ μὴ	ἀξιοῦσιν	ὑπομένειν ἑώλους καὶ κατημαξευμένας ἀντιλογίας.
[10, 29]	προσίσταται τοῦθ´ ὑμῖν, καὶ οὐκ	ἀξιοῦτε	τοῖς ἑαυτῶν πολίταις ταύτην συγχωρῆσαι
[10, 44]	μάχας ἐν ἑνὶ καιρῷ, δύναμιν	ἀξιόχρεων	ἀνδρῶν ἐπιλέκτων τάξον ἀκολουθεῖν μοι
[10, 15]	φρούρια· ἐὰν δὲ μηδ´ οὕτως	ἀξιόχρεως	ἡ δύναμις αὐτοῖς εἶναι δοκῇ,
[10, 45]	ὑμᾶς δ´, ὦ συστρατιῶται, μάρτυρας	ἀξιῶ	γενέσθαι μοι πρὸς τοὺς ἄλλους
[10, 14]	ἀρχὴν καὶ κράτος εἴτ´ ὀνόματος	ἀξιωθῆναι	βουλόμενος μεγάλου. κοινωσάμενος δὲ πολλοῖς
[10, 17]	ἕστηκεν ἔτι τὸ τῆς πόλεως	ἀξίωμα	καὶ τὸ σώζειν τὴν πρὸς
[10, 31]	τι καὶ οὗτος πολίτευμα καινὸν	ἀξιῶν	ἀπομερισθῆναι τοῖς δημόταις τόπον εἰς
[10, 49]	παρακαλέσας ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς ὑπάτους,	ἀξιῶν	σφίσι ταύτην δοθῆναι τὴν χάριν·
[10, 41]	ὁ δῆμος ἄρχει λόγον οὐκ	ἀξιῶν	ὑπομένειν, ἀπελογοῦντο οἱ δήμαρχοι πρὸς
[10, 36]	ἐγὼ δ´ οὐκ ἔλαβον, οὐκ	ἀξιῶν	ᾧ τὸν βίον ἐχαρισάμην τούτου
[10, 11]	ἀλλ´ οὔθ´ ἡμεῖς ἂν ταῦτ´	ἀξιώσαιμεν·	ὕποπτος γὰρ ἡ φιλοτιμία· ὑμεῖς
[10, 41]	καὶ τρίτοι Κλοίλιοι, γένους τε	ἀξιώσει	λαμπρότατοι καὶ ἑταιρίαις μεγάλα δυνάμενοι
[10, 51]	τήν γέ τοι δόξαν τῆς	ἀξιώσεως	ἔχουσιν εὐπρεπῆ. ~Τοιαῦτα εἰπόντος τοῦ
[10, 12]	ὁ δῆμος ἅπαντα ὅς´ ἂν	ἀξιῶσι	συμπράττειν. ἀληθῆ μὲν οὖν καὶ
[10, 50]	τοῖς διὰ μέσου κατά τε	ἀξίωσιν	καὶ ἡλικίαν ἔλεξεν· ~Ἃ μὲν
[10, 49]	οὐκ ἀφανὴς οὔτε κατὰ γένους	ἀξίωσιν	οὔτε κατὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν
[10, 11]	μηνυομένων οὐχ ἡμᾶς εἶναι κυρίους	ἀξιώσουσιν,	ἀλλὰ τὴν βουλὴν καὶ τοὺς
[10, 17]	τοὺς παραληψομένους τὸν ὕπατον καὶ	ἄξοντας	ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ἔτυχε δὲ
[10, 46]	ἐπιλήψεσθαί τινων, αἳ κατὰ κορυφῆς	ἄξουσιν	ἡμᾶς ἐπὶ τὸν χάρακα· καὶ
[10, 46]	πολεμίοις γενέσθαι. ἐγὼ δ´ ὑμᾶς	ἄξω	κατ´ ἄδηλον τοῖς ἐχθροῖς ὁδὸν
[10, 36]	ἀγαθῶν κοινούς, ἀλλὰ καὶ τὰς	ἀπ´	αὐτῶν ἡδονάς τε καὶ ὠφελείας,
[10, 2]	οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε	ἀπ´	αὐτῶν οὐδὲν πονηρόν. τοῦτο τὸ
[10, 35]	ταῖς ἑξῆς ἡμέραις τὴν τρίτην	ἀπ´	ἐκείνης ἐσομένην ἀγορὰν προειπόντες, ἐν
[10, 13]	κατάγετε αὐτὸν εἰς μέσον, ἵν´	ἀπ´	ἐκείνου πρῶτον ἀρξώμεθα ζητεῖν, εἴτε
[10, 53]	νεκρούς, τελευτῶντες δὲ οἱ μὲν	ἀπ´	ὀλιγωρίας τοῦ καλοῦ, οἱ δὲ
[10, 52]	γίνεσθαι τῶν κοινῇ χρησίμων, ἀλλ´	ἀπ´	ὀρθῆς γνώμης τὰ συμφέροντα ἀποδείξασθαι·
[10, 10]	ὑμῖν πρώτοις ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον	ἀπαγγεῖλαι	διέγνωμεν αὐτά. ἴστε δὴ συνωμοσίαν
[10, 43]	νόμου εἰσφερόντων λόγον αἰφνιδίως τις	ἀπαγγελεῖσα	πολεμίων ἔφοδος ἐπὶ τὴν τῶν
[10, 22]	εἶχεν ἀφιέναι καὶ τὴν στρατιὰν	ἀπάγειν	καὶ περὶ ὧν ἠδίκησεν ἢ
[10, 33]	πολιτῶν ἐκέλευσαν εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπάγειν	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους, τῆς
[10, 31]	δὴ φυλάττοντες τὸ συνωμόσιον εἶπον	ἀπάγεσθαι	τὸν φύλακα τῆς ἀρχῆς τῶν
[10, 5]	αὐτῷ πάσης καθαρὸς διαβολῆς, μίαν	ἀπαιτῶν	παρὰ τοῦ δήμου χάριν, φυλάξαι
[10, 54]	οὐκ ἔχοντες, ὅτῳ ἂν αὐτοὺς	ἀπαλλάξειαν	τρόπῳ προσκαθημένους καὶ λιπαροῦντας, ἀχθόμενοι
[10, 57]	τοῦ δημοτικοῦ πρόνοια καὶ πρὸς	ἅπαν	τὸ βίαιον ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων
[10, 12]	τὸν δῆμον ἀφορμήν, καὶ οὕτως	ἅπαν	τὸ δημοτικὸν ἠγριωμένον αὐτοῖς ἕτοιμον
[10, 16]	σφόδρα κινήσεως, καὶ τὸ ἀντίπαλον	ἅπαν	ὡς ὁμοῦ συνεπιθησόμενον σφίσιν ἐφοβοῦντο·
[10, 15]	τούτων ἀγωνιούμενοι πρὸς τοὺς εἰσεληλυθότας·	ἅπαντα	γὰρ αὐτοῖς ἐδόκει μεστὰ εἶναι
[10, 55]	δῆμος ἐπιψηφίσῃ, κύρια εἰς τὸν	ἅπαντα	εἶναι χρόνον, καὶ τὰς ἀρχάς,
[10, 30]	τοῦ δήμου πρὸς τὴν βουλὴν	ἅπαντα	εἰσενεγκάμενος ᾐτήσατο διπλασιασθῆναι τὴν ἀρχὴν
[10, 57]	ἀρχείων τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης	ἅπαντα	ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς Ἄππιος
[10, 44]	ὁ Σίκκιος ἔφησεν· Ἀλλ´ ἔγωγε	ἅπαντα	μὲν ἕτοιμος ὑπηρετεῖν· τὸ μέντοι
[10, 12]	αὐτοῖς εἶξαι, καὶ ὁ δῆμος	ἅπαντα	ὅς´ ἂν ἀξιῶσι συμπράττειν. ἀληθῆ
[10, 1]	οὔτ´ ἰσηγορία, οὐδ´ ἐν γραφαῖς	ἅπαντα	τὰ δίκαια τεταγμένα· ἀλλὰ τὸ
[10, 4]	καὶ ὁ νόμος ἦν, ἐξαρνησαμένοις	ἅπαντα	τὰ νόμιμα; Ταῦτά τε δὴ
[10, 42]	τὸ μεῖζόν τε καὶ φοβερώτερον	ἅπαντα	ταῦτα προάγειν παρῄνουν, οἱ δ´
[10, 8]	οὖν τοιαύτῃ περιπεσὼν ἐπιβουλῇ, κατασκευασαμένων	ἅπαντα	τῶν δημάρχων καὶ Οὐολουσκίου ψευδῆ
[10, 47]	πολλῶν πάνυ ὄντων. ὡς δ´	ἅπαντα	ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἠφάνιστο, περὶ
[10, 50]	πᾶσι Ῥωμαίοις γράφειν καὶ εἰς	ἅπαντα	χρόνον φυλαχθησομένους, διάγνωσιν ἀπέδωκαν τῇ
[10, 22]	τί δή ποτ´ αὐτοὶ μὲν	ἅπαντας	ἀνθρώπους ἡγεῖσθε πολεμίους, καὶ ὑφ´
[10, 45]	καὶ δακρύσας τούς τε συνήθεις	ἅπαντας	ἀσπασάμενος ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους ἄνδρας
[10, 9]	δημοτικῶν· ὁ δέ τις οὐχ	ἅπαντας	εἶναι τοὺς πατρικίους ἔφη τοὺς
[10, 18]	ταράττοντες τὴν πόλιν ἀπάξει Ῥωμαίους	ἅπαντας	ἐκ τῆς πόλεως στρατείαν κατὰ
[10, 5]	στρατείας πάσας καὶ τοὺς ἀγῶνας	ἅπαντας,	ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ στεφάνους
[10, 43]	στρατολογίαν προθέντες ἐκάλουν τοὺς πολίτας	ἅπαντας	ἐπὶ τὰ ὅπλα. ἐγένετο μὲν
[10, 19]	ἀλλ´ ἀγαπᾶν τε καὶ χαίρειν	ἅπαντας	ἐπὶ τῇ τότε κατασχούσῃ τὴν
[10, 26]	φέρειν συσκευασάμενοι κατὰ σπουδήν, πρὶν	ἅπαντας	ἐπιβοηθῆσαι Λατίνους, ἀνέστρεψαν. τούτων δὲ
[10, 5]	δεήσεις, ἀντὶ τῆς ἑαυτοῦ πρὸς	ἅπαντας	ἐπιεικείας βίου τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο
[10, 5]	καὶ χάριν εἰδέναι περὶ ὧν	ἅπαντας	εὖ ποιῶν ἐν τοῖς πολέμοις
[10, 54]	καὶ εἰρήνης καὶ τοῦ μίαν	ἅπαντας	ἡγεῖσθαι τὴν πόλιν ἄρξαι τοῖς
[10, 6]	μειρακίου βαρύτης καὶ ἡ πρὸς	ἅπαντας	ἡμᾶς ὑπερηφανία παραίτησιν ἢ συγγνώμην
[10, 16]	τοῖς ἔνδον ἐπίκουρος· ὑποψία γὰρ	ἅπαντας	κατεῖχε μεγάλης σφόδρα κινήσεως, καὶ
[10, 47]	συναγαγόντες ἐκκλησίαν ἐκέλευον αὐτοὺς πρὸς	ἅπαντας	λέγειν. ὄχλου δὲ πολλοῦ συναχθέντος
[10, 18]	ἐξουσίαν αὐτὸς ἔχειν ἔφη κρατουμένους	ἅπαντας	τοῖς ὅρκοις. εἰπὼν δὲ ταῦτα
[10, 24]	δυνάμενον ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἔπειτα συναγαγὼν	ἅπαντας	τοὺς ἐν ἀκμῇ, τούς τε
[10, 11]	καθ´ ἓν εὐγνωμονεῖν, ἀλλὰ πρὸς	ἅπαντας	τοὺς ὑπὲρ τοῦ δήμου λέγοντας
[10, 37]	ἤδη λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸς ἤμην,	ἅπαντας	ὑπέμενον τοὺς λοιποὺς ἀγῶνας αἰδούμενος
[10, 29]	καταστησάμενοι φύλακας τῆς ἐλευθερίας, οἷς	ἅπαντες	ἀεὶ χρησόμεθα. εἰ δὲ προσίσταται
[10, 58]	τελευτῶν δ´ ὡς ἐλιπάρουν αὐτὸν	ἅπαντες	αὐτός τε ὑπέμενε μετιέναι τὴν
[10, 44]	ταχείᾳ, καὶ εἰς μίαν ὁδὸν	ἅπαντες	βιαζόμενοι, ἢ μένοντες αὐτόθι τὸν
[10, 57]	εἰς συγκείμενόν τινα ἡμερῶν ἀριθμόν.	ἅπαντες	δ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι διῄτων
[10, 59]	τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας	ἅπαντες	ἐπαγόμενοι. ὁ δὲ δῆμος ὡς
[10, 53]	ὡς τοῦ θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντος,	ἅπαντες	ἐπί τε θυσίας καὶ καθαρμοὺς
[10, 38]	μικρὰ καὶ μείζω διατελοῦσιν, ὡς	ἅπαντες	ἐπίστασθε, σιωπῶ, ἀλλ´ εἰς τοῦτο
[10, 59]	εἷς ἐξ αὐτῶν δικαιώσῃ, τοῦθ´	ἅπαντες	ἡγεῖσθαι κύριον τήν τ´ ἀρχὴν
[10, 9]	πάσχειν μελλόντων, εἰς δεινὰς ἂν	ἅπαντες	ἤλθομεν συμφοράς. αἰτούμεθα δὲ ὑμᾶς
[10, 51]	συνάρχοντί μου ταῦτα, ἐφ´ οἷς	ἅπαντες	ἡμῖν συμπαθεῖτε. ἐπειδὴ δὲ τὰ
[10, 6]	οὖσι δημοτικοῖς καὶ μετρίοις, ὡς	ἅπαντες	ἴσμεν, τῶν μὲν σῶν ὑπερεῖδεν
[10, 24]	τὰς ἐμὰς ἀσχολίας, καὶ πεινήσομεν	ἅπαντες	κακῶς. μετὰ ταῦτα παραγενόμενος εἰς
[10, 33]	δὲ ἀγούσῃ στασιάζειν. τοῦτο συνιδόντες	ἅπαντες	οἱ τὰς ὑπάτους ἀρχὰς παραλαβόντες
[10, 17]	παράληψιν αὐτοῦ παρόντες ἠσπάσαντό τε	ἅπαντες	οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματος, ἀλλ´
[10, 56]	Τίτος Οὐετούριος καὶ Πόπλιος Ὁράτιος,	ἅπαντες	ὑπατικοί· αἱ δὲ τῶν δημάρχων
[10, 37]	δεδιὼς οὐδὲ ὑπολογιζόμενος· ἐξ ὧν	ἁπάντων	ἀριστεῖα καὶ σκῦλα καὶ στεφάνους
[10, 50]	Τίτου Ῥωμιλίου γνώμη, παρὰ τὴν	ἁπάντων	δόξαν τῶν τε πατρικίων καὶ
[10, 31]	τῆς ἀρχῆς τῶν ὑπάτων, κοινὴν	ἁπάντων	εἶναι λέγοντες τὴν γνώμην, οὐ
[10, 25]	τὴν Ῥώμην καὶ κατήγαγε λαμπρότατον	ἁπάντων	ἡγεμόνων θρίαμβον, ἐν ἡμέραις ἑκκαίδεκα
[10, 36]	ἐχθρῶν, μόνος ἐγὼ τὸν ὑπὲρ	ἁπάντων	κίνδυνον ἀράμενος τά τε σημεῖα
[10, 28]	καὶ πρόθυμον ἀπολεῖται, ἀλλὰ τὸν	ἁπάντων	κράτιστον θάνατον αἱρησόμεθα περὶ τῆς
[10, 3]	τούτους δὲ συγγράψαντας τοὺς ὑπὲρ	ἁπάντων	νόμους τῶν τε κοινῶν καὶ
[10, 7]	δὲ γενομένης καὶ πολλῆς ἐξ	ἁπάντων	προσδοκίας μικρὸν ἐπισχὼν ὁ Οὐολούσκιος
[10, 55]	ἀποδειχθῶσιν ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ	ἁπάντων	τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἣν
[10, 30]	ὑπερεῖδον ἀγομένων τε καὶ φερομένων	ἁπάντων	τῶν κατὰ τοὺς ἀγρούς, Αἰκανοὶ
[10, 47]	μῖσος εἰς τοὺς ὑπάτους ἐξ	ἁπάντων	τῶν πολιτῶν. οὐδὲ γὰρ ἡ
[10, 16]	ἀπέβαλον, κράτιστον δέ, ὥσπερ πρὸς	ἁπάντων	ὡμολόγητο, τὸν ὕπατον· ὃς οὐκ
[10, 18]	μὴ παύσονται ταράττοντες τὴν πόλιν	ἀπάξει	Ῥωμαίους ἅπαντας ἐκ τῆς πόλεως
[10, 19]	τῶν δημάρχων ἐπαινεῖν ἔφη τὸ	ἀπαραχώρητον	τῆς ἐξουσίας οὔτε αὐτὸς εἰς
[10, 54]	ἀλλ´ ἐξέπεσε τελευτῶν εἰς φιλαρχίαν	ἀπαραχώρητον	ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διαφθαρεὶς καὶ
[10, 31]	ἐμπεριεχόμενος τῇ πόλει, ὃς οὐχ	ἅπας	τότε ᾠκεῖτο, ἀλλ´ ἦν δημόσιός
[10, 9]	μῖσος διὰ προγόνων καὶ παρεσκευασμένον	ἁπάσῃ	μηχανῇ κωλύειν τὰ γινόμενα, τῶν
[10, 28]	~Ὡς δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἅπασι	ταῦτ´ ἐδόκει, καὶ οὐθεὶς ἦν
[10, 58]	ἐν αὐτῇ. εὐδοκιμῶν δ´ ἐφ´	ἅπασι	τούτοις καὶ δοκῶν κράτιστος εἶναι
[10, 60]	τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν, τοῦτο θαυμαστὸν	ἅπασιν	εἶναι ἐδόκει· οἱ δὲ πάσαις
[10, 50]	ἐξουσίαν ζημιοῦν. τέως γὰρ οὐχ	ἅπασιν	ἐξῆν, ἀλλὰ τοῖς ὑπάτοις μόνοις.
[10, 40]	τὸν δῆμον, ἔργοις. ἐκέλευόν τε	ἅπασιν	ἥκειν ἕωθεν εἰς τὴν ἀγορὰν
[10, 2]	ἀλλήλων, ἐξ ὧν οὐκ ἄδηλον	ἅπασιν	ἦν, ὅτι μεγάλη τις καὶ
[10, 60]	πολίταις ἐπαχθές. ~Τοῦτο δὴ θεασαμένοις	ἅπασιν,	ὃ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σημεῖον
[10, 16]	πολλοὺς Ῥωμαῖοι καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας	ἀπέβαλον,	κράτιστον δέ, ὥσπερ πρὸς ἁπάντων
[10, 24]	τε ἀπορούμενοι καὶ συμμάχων βοήθειαν	ἀπεγνωκότες	πολιορκούμενοί τε πολλαχόθεν ἱκετηρίας ἀναλαβόντες
[10, 54]	τοῖς προτέροις ἔθος ἦν ὑπάτους	ἀπέδειξαν	Ἄππιον Κλαύδιον καὶ Τίτον Γενύκιον,
[10, 36]	ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´ ὑποσχόμενοι καὶ ὀμόσαντες	ἀπέδειξαν	ἡμέρας, ἐν αἷς ἀγορὰν ποιήσονται
[10, 30]	δημάρχους εἰς τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν	ἀπέδειξαν.	παυσαμένης δὲ τῆς στάσεως καταγράψαντες
[10, 46]	ἐπιόντας ὁρῶντες, οὐκέτι γενναῖον οὐδὲν	ἀπεδείξαντο,	ἀλλὰ διασπάσαντες τὰς τάξεις ἔσῳζον
[10, 36]	πράξεις, ἃς ἐν τοῖς πολέμοις	ἀπεδείξαντο,	προφερομένων καὶ ἀγανακτούντων, ὅτι πολλὴν
[10, 40]	πρὸς τοὺς λόγους καὶ τοσαύτην	ἀπεδείξατο	ἀγανάκτησιν πρὸς τὸ ἀντίπαλον, ὥσθ´,
[10, 43]	συνελθοῦσα γὰρ ἡ βουλὴ γνώμην	ἀπεδείξατο,	τοὺς πατρικίους ἐπὶ τὸν πόλεμον
[10, 8]	τὸν ἐπιόντα πάλιν ἐνιαυτὸν ἄρχοντας	ἀπέδειξεν	αὐτούς. ~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου Ποπλικόλα
[10, 47]	ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων καιρός, δήμαρχον	ἀπέδειξεν,	ἧς κύριος ἦν τιμῆς ἀποδιδούς.
[10, 56]	πρώτους εἵλετο τῶν ἄλλων· καὶ	ἀπεδείχθησαν	ἐν ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ τῆς λοχίτιδος
[10, 1]	ἄρχοντος Ἀθήνησι Φρασικλέους· ὕπατοι δὲ	ἀπεδείχθησαν	ἐν Ῥώμῃ Πόπλιος Οὐολούμνιος καὶ
[10, 54]	δὲ τοὐπιὸν ἔτος ὕπατοι μὲν	ἀπεδείχθησαν	Λεύκιος Μενήνιος καὶ Πόπλιος Σήστιος·
[10, 52]	ταῦτ´ ἐπικυρώσαντος τοῦ δήμου πρέσβεις	ἀπεδείχθησαν	οἱ τοὺς παρὰ τῶν Ἑλλήνων
[10, 60]	πραττόμενα, δικαστήρια ἐφ´ ἑκάστῳ χρήματι	ἀπεδίδοσαν·	ἦσαν δὲ οἵ τε κατήγοροι
[10, 19]	δὲ τοῦ θορύβου δικαστήριά τε	ἀπεδίδου	τοῖς δεομένοις ἐκ πολλῶν παρειλκυσμένα
[10, 42]	δημοσίου τῆς ἴσης λυσάμενοι τιμῆς	ἀπέδοσαν.	καὶ τὰ μὲν κατεπείγοντα δεινὰ
[10, 50]	εἰς ἅπαντα χρόνον φυλαχθησομένους, διάγνωσιν	ἀπέδωκαν	τῇ βουλῇ. ἐλέχθησαν μὲν οὖν
[10, 16]	Κλαυδίῳ μὲν οὖν ὁ κλῆρος	ἀπέδωκε	τὰ πρὸ τῶν τειχῶν διὰ
[10, 36]	ὁ ὕπατος τοῦ πρώτου τάγματος	ἀπέδωκε	τὴν στρατοπεδαρχίαν ἀπολωλεκότος ἐν τῇ
[10, 4]	ὁμιλίαις ἀνελάμβανον κεχαρισμέναις, τοὺς δ´	ἀπειθεῖς	καὶ ταραχώδεις ἀπειλαῖς κατεπλήττοντο κινδύνων,
[10, 33]	ἐπὶ τὸ βίᾳ προσαναγκάζειν τοὺς	ἀπειθοῦντας	ἐτράποντο, οὔτε παραίτησιν οὔτε συγγνώμην
[10, 18]	χρήσεσθαι τῷ νόμῳ κατὰ τῶν	ἀπειθούντων	ἐκέλευσεν ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ
[10, 43]	οὐ συγχωρούντων ποιεῖσθαι κατὰ τῶν	ἀπειθούντων·	ἔπραξαν δ´ οὐθέν. συνελθοῦσα γὰρ
[10, 4]	τοὺς δ´ ἀπειθεῖς καὶ ταραχώδεις	ἀπειλαῖς	κατεπλήττοντο κινδύνων, εἰ μὴ συμφρονήσειαν·
[10, 48]	φυλαττόμενοι καὶ οὔτε δεήσεις οὔτε	ἀπειλὰς	οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὑπολογιζόμενοι, ἐπειδὴ
[10, 37]	μηδένα κίνδυνον ὀκνήσας πώποτε μηδ´	ἀπειπάμενος	ἄλλῃ ἐν παρατάξεσι καὶ ἐν
[10, 1]	ἄστυ καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς ἀγορὰς	ἄπειροι	ἔτι ἦσαν. τὸ δὲ πολίτευμα
[10, 2]	τε καὶ μᾶλλον· οὗ δὲ	ἄπειροί	τε καὶ ἀνήκοοι ἔτι ἦσαν
[10, 7]	αἴρουσι καὶ εἰς τὴν οἰκίαν	ἀπεκόμισαν,	τὸν μὲν ἀδελφόν μου {Λεύκιον}
[10, 26]	διέφυγον εὐθὺς ἁλισκομένης τῆς πόλεως,	ἀπέκτειναν,	γυναῖκας δὲ καὶ παῖδας αὐτῶν
[10, 7]	νόσος κατέλαβε τὴν πόλιν, ἧς	ἀπελαύσαμεν	καὶ ἡμεῖς ἀμφότεροι. τότε μὲν
[10, 20]	τῶν δ´ οἱ μὲν πλείους	ἀπεληλύθεσαν	ἤδη διηρπακότες τὴν πόλιν, ὀλίγοι
[10, 30]	ἀλλ´ ἠναγκάσθησαν εἰς τὰς πόλεις	ἀπελθεῖν	ἀποβαλόντες τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ οὗ
[10, 10]	μὴ δοῦναι δίκην, ἀλλ´ ἀθῷον	ἀπελθεῖν	ἐκ τῆς πόλεως, κάθοδόν τε
[10, 5]	τοῦ μειρακίου τοὺς δημοτικοὺς ὁρῶν	ἀπελογεῖτο	τὰ μὲν πολλὰ ψευδῆ τε
[10, 13]	τῶν ὑπάτων, ὁ δὲ Κλαύδιος	ἀπελογεῖτο	τοὺς αὐτοὺς λόγους διεξιών, οὓς
[10, 32]	τῆς εἰς τὸν ὑπηρέτην ὀργῆς	ἀπελογεῖτο	τοὺς ἱεροὺς προφερόμενος νόμους, καθ´
[10, 34]	οἱ δ´ ὕπατοι πρὸς ταῦτ´	ἀπελογοῦντο	διδάσκοντες, ὅτι τῆς ὕβρεως οἱ
[10, 41]	ἄρχει λόγον οὐκ ἀξιῶν ὑπομένειν,	ἀπελογοῦντο	οἱ δήμαρχοι πρὸς ταῦτα, ὅτι
[10, 32]	τοῦτο παρασκευασάμενος λόγους. ὡς δ´	ἀπελύσατο	ταύτας τὰς κατηγορίας, τὸν ὑπὲρ
[10, 8]	αὐτοῦ τὰ πλεῖστα τῆς οὐσίας	ἀπεμπολήσας	καὶ τὰ ὁμολογηθέντα ὑπὸ τῶν
[10, 4]	τινας τῶν πάνυ ἀπόρων καὶ	ἀπερριμμένων,	οἷς οὐθενὸς τῶν κοινῶν παρὰ
[10, 46]	φησιν· Ὑπὸ μὲν τοῦ ἡγεμόνος	ἀπεστάλμεθα,	ὥσπερ ὁρᾶτε, ἀπολούμενοι. ἐδόκει γὰρ
[10, 30]	δὲ τὴν ἐναντιωσομένην Ῥωμαίοις δύναμιν	ἀπέστειλαν.	ἀγωνισάμενοι δὲ λαμπρῶς οὐχ οἷοί
[10, 23]	καὶ μετὰ ταῦτα τὸν ὕπατον	ἀπέστειλαν.	ὁ δὲ Γράγχος, ἐπειδὴ τοὺς
[10, 47]	πρεσβυτέρων ἀνδρῶν ὀκτακοσίων, οὓς ἀποθανουμένους	ἀπέστειλαν	οἱ ὕπατοι, ὅ τε χάραξ
[10, 23]	ἀλλὰ καὶ δευτέραν ὡς αὐτὸν	ἀπέστειλαν	πρεσβείαν καὶ τοὺς Φητιάλεις καλουμένους
[10, 22]	ἔφθειρεν. ἀφικομένης δὲ πρεσβείας, ἣν	ἀπέστειλεν	ἡ Ῥωμαίων βουλὴ μαθεῖν ἀξιοῦσα,
[10, 53]	τῆς περὶ τὰ θεῖα λειτουργίας	ἀπέστησαν.	ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ τῶν
[10, 35]	δὲ πλησίον ἦν ὁ χρόνος,	ἀπέστησαν	καὶ ταύτης τῆς ἐπιβολῆς τῇ
[10, 3]	κατὰ τῆς βουλῆς, οἱ δήμαρχοι	ἀπέστησαν·	συναγαγόντες δὲ τὸ πλῆθος εἰς
[10, 21]	αὐτῶν ἔκειρεν, ἔπειτα τὴν πόλιν	ἀπετάφρευε	καὶ περιεχαράκου. τότε δὴ πάλιν
[10, 28]	ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν	ἀπετέμεσθε,	πολλὰς δὲ πόλεις ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε,
[10, 57]	καὶ πρὸς τὴν κοινὴν εὐαρέστησιν	ἀπευθύνοντες	τὰ γραφέντα. καὶ μέχρι πολλοῦ
[10, 40]	τοῖς ἀντιλέξαι βουλομένοις οὔτε δίκαιον	ἀπέφαινεν	οὔτε πολιτικόν, ἄλλως τε καὶ
[10, 4]	ἀνηκέστου καὶ οὐδ´ εὐσχήμονος ἀρχὴν	ἀπέφαινον	εἶναι πόλεσί τε καὶ οἴκοις,
[10, 3]	πάτριον τῆς πολιτείας κόσμον αἰτίους	ἀπέφαινον	τῆς ταραχῆς. οἱ δὲ δήμαρχοι
[10, 55]	ἣν Ἄππιος Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς	ἀπεφήνατο,	ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα τοὺς ἐπιφανεστάτους
[10, 27]	πολιτικὰ δοκῶν εἶναι φρονιμώτατος, γνώμην	ἀπεφήνατο	τήνδε· μάλιστα μὲν πείθειν τούς
[10, 5]	οὔτ´ ἔργων ἀκολούθων τοῖς λόγοις	ἀπεχόμενος.	οἱ μὲν οὖν πατρίκιοι τίμιον
[10, 14]	Καπιτώλιόν ἐστιν οὐδ´ ὅλον στάδιον	ἀπέχον	τοῦ ποταμοῦ. ἦσαν δὲ μέσαι
[10, 54]	οἷός τ´ ἦν πράττειν μόνος	ἀπεωθεῖτο	τὰς τῶν δημάρχων δεήσεις καὶ
[10, 20]	τὰ χρήματα διήρπασαν. ὡς δ´	ἀπηγγέλθη	τὸ δεινὸν εἰς τὴν Ῥώμην
[10, 9]	ἐδεδοίκεσαν μὴ γένηται, ταῦτα ὡς	ἀπηγγελμένα	τοῖς δημάρχοις λεγόντων. ἔφη δ´
[10, 21]	αὐτῶν ἐκέλευσεν ἀποτεμεῖν. ταῦτα διαπραξάμενος	ἀπῆγε	καὶ αὐτὸς ἐπ´ οἴκου τὴν
[10, 23]	προσιόντας ἔμαθεν, ἀναστήσας τὴν δύναμιν	ἀπῆγε	προσωτέρω, τῶν πολεμίων ἐκ ποδὸς
[10, 30]	τὰς οἰκήσεις ἐκ θεμελίων ἀνελὼν	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν ἐπ´ οἴκου. ~Τῷ
[10, 25]	τῆς χώρας αὐτῶν πολλὴν καταδραμὼν	ἀπῆγεν	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. ~Μετὰ
[10, 21]	ἐν τῇ προνομῇ διατρίψας ἡμέρας	ἀπῆγεν	ἐπ´ οἴκου τὴν δύναμιν. ὁ
[10, 43]	ἐπ´ αὐτοὺς ἐξάγειν Ῥωμαῖοι στρατιάν,	ἀπῆγον	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. οἱ
[10, 31]	αὐτοῦ, συνέλαβον τὸν ῥαβδοῦχον καὶ	ἀπῆγον	ὡς ῥίψοντες κατὰ τῆς πέτρας.
[10, 19]	ἡμέραν· ἐν ᾗ καταστήσας ὑπάτους	ἀπῄει	πάλιν εἰς τὸ μικρὸν ἐκεῖνο
[10, 17]	τῶν ὑπολειπομένων ὁ μὲν δῆμος	ἀπῄει	συμφορὰν βαρεῖαν ἡγούμενος, ὅτι μισῶν
[10, 47]	πυρὸς ἠφάνιστο, περὶ τὸν ὄρθρον	ἀπῄει	φέρων οὐθὲν ὅτι μὴ τὰ
[10, 35]	αἴτιον ἐσόμενον. ~Ἐπεὶ δὲ κἀκεῖθεν	ἀπηλάθησαν	οἱ δήμαρχοι βοήθειαν οὐδεμίαν εὑρόμενοι,
[10, 31]	ἐπεὶ δὲ τῶν ῥαβδούχων τις	ἀπήλασε	τὸν ὑπηρέτην κελευσθεὶς ὑπὸ τῶν
[10, 39]	λακτιζόμενοι καὶ πᾶσαν αἰκίαν ὑπομείναντες	ἀπηλάσθησαν	ἐκ τῆς ἀγορᾶς; καὶ ὑμεῖς
[10, 25]	οὐθὲν τῶν διδομένων ἔλαβεν, ἀλλ´	ἀπῆλθε	πάλιν εἰς τὸ μικρὸν ἐκεῖνο
[10, 14]	πλησιοχώρων ὅσοις ἂν ᾖ βουλομένοις	ἀπηλλάχθαι	τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου ἀρχῆς. ~Συνέβη
[10, 21]	βουλὴ τοῖς ὑπάτοις προσιοῦσί τε	ἀπήντησε	καὶ θριάμβους ἀμφοτέροις καταγαγεῖν ἐψηφίσατο·
[10, 41]	ταῦτα ἐδαπανήθη, καὶ ὁ δῆμος	ἀπῄτει	τὰς ψήφους, οὐκέτι ἀνασχετὸν ἡγησάμενοι
[10, 35]	ἐδόκει καὶ μάλιστα τοῖς ταραχωδεστάτοις	ἀπιέναι	πάλιν ἐκ τῆς πόλεως τοὺς
[10, 45]	τὸ σῶμα, ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθες,	ἄπιθι	μήτε ὁμιλήσας πολεμίοις μήτ´ ἰδὼν
[10, 46]	δαίμονα ἄνδρα ἐξ ἀγροῦ ποθεν	ἀπιόντα,	ὃν τοῖς νεωτάτοις συλλαβεῖν κελεύσας
[10, 16]	διάφορος καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος	ἄπιστόν	τι χρῆμα περὶ αὑτὸν ποιήσας
[10, 7]	μετὰ δὲ ταῦτα οὗτος μὲν	ἀπιὼν	ᾤχετο χαίρων ὥσπερ ἐπὶ καλῷ
[10, 46]	καὶ πάντα τὰ τιμιώτατα ὀνομάζοντες	ἀπλήστως	εἶχον ἀσπασμῶν τε τοῦ ἀνδρὸς
[10, 33]	δεύτερον ἄρχειν ἑξῆς αἱρεθέντες, οὐχ	ἁπλοῦς,	ἀλλὰ ποικίλος τις ἐγένετο καὶ
[10, 9]	Ῥώμην ἐλαύνειν· ὁ δέ τις	ἀπὸ	κοινῆς γνώμης τῶν πατρικίων τὸν
[10, 53]	ἣν ἐνίκα στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς	ἀπὸ	Λαρίσης, ἄρχοντος Ἀθήνησι Χαιρεφάνους, ἐτῶν
[10, 25]	τὴν πενίαν πλούτῳ δικαίῳ, ὃν	ἀπὸ	πολεμίων κάλλιστον ἐκτήσατο τοῖς ἰδίοις
[10, 54]	δὲ τῷ αὐτῷ καιρῷ παρεγένοντο	ἀπό	τ´ Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐν
[10, 31]	ἀρχόντων ποιήσαντα, καὶ δεδοικότες, μὴ	ἀπὸ	ταύτης τῆς προφάσεως εἰς ἀπόνοιαν
[10, 46]	Αἰκανοὶ τοῦ χάρακος τὴν ἅλωσιν	ἀπό	τε τῆς φυγῆς καὶ τῆς
[10, 28]	καὶ θαυμαστὸν ἔργον ἐξειργάσασθε διασπάσαντες	ἀπὸ	τῆς βουλῆς τὸν δῆμον· καὶ
[10, 46]	Ῥωμαίων φάλαγξ ἅμα τοῖς ὑπάτοις	ἀπὸ	τῆς διώξεως ἀνέστρεφεν ἐπὶ τὸν
[10, 7]	τὴν πόλιν. ὡς δὲ ἀνέστρεψαν	ἀπὸ	τῆς στρατείας, πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ
[10, 23]	καταλειφθεὶς ἐπὶ τῆς πόλεως ἔπαρχος	ἀπὸ	τῆς σὺν αὐτῷ στρατιᾶς ὅσον
[10, 38]	αὐτῶν ἰδίαν, ὥσπερ οὐ συνελευθερωθέντες	ἀπὸ	τῆς τυραννίδος ὑφ´ ἡμῶν, ἀλλὰ
[10, 22]	ἀφαιρεθῶσιν, ἀσμένως δεξάμενοι τὸ συμβὰν	ἀπὸ	τῆς τύχης τὸν στρατιωτικὸν ἐποιοῦντο
[10, 3]	δ´ ἂν τοῦτο γένοιτο καὶ	ἀπὸ	τίνων ἀρξαμένων εἴκειν τοῖς ἑτέροις
[10, 51]	ἐπιτρέψας ἐχθροῦ μοι ὄντος, ἀλλ´	ἀπὸ	τοῦ βελτίστου τὰ συμφέροντα ἐρῶ.
[10, 12]	βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ συμφέρειν,	ἀπὸ	τοῦ κρατίστου καὶ δίχα πάσης
[10, 55]	διαλέξομαι καιρόν. ~Τότε δ´ οὖν	ἀπὸ	τοῦ κρατίστου ταῦτα βουλευσάμενος καὶ
[10, 57]	ἃ μετὰ τῶν ἄλλων ἔπραττεν	ἀπὸ	τοῦ κρατίστου χρηστότητος ἔφερεν αὐτῷ
[10, 38]	φιλόπολις ἦν καὶ φιλόδημος, ὤσαντες	ἀπὸ	τοῦ κρημνοῦ διέφθειραν. Γναῖον δὲ
[10, 20]	λαμβανούσης τῆς στρατείας ἕτεροι παρῆσαν	ἀπὸ	τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀποσταλέντες, οἳ
[10, 53]	Ἀθήνησι Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων	ἀπὸ	τοῦ Ῥώμης συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου
[10, 15]	οἰκιῶν κατεῖχον ἅμα γυναιξὶν ὡς	ἀπὸ	τούτων ἀγωνιούμενοι πρὸς τοὺς εἰσεληλυθότας·
[10, 24]	Αἰκανῶν καὶ τῷ Μηνυκίῳ προσέταξεν	ἀπὸ	τῶν ἑτέρων ἐξιέναι μερῶν. ὥστε
[10, 16]	φρουρίοις πανταχόθεν· οἱ μὲν γὰρ	ἀπὸ	τῶν πλησίον οἰκιῶν ἀσφάλτου καὶ
[10, 22]	αὐτὴν κατασχόντας ἀρχήν. ἐπεὶ δ´	ἀπὸ	τῶν πλησιοχώρων ἐθνῶν πόλεμος ἐπεγένετο
[10, 36]	τοτὲ δ´ ὅλου τάγματος, ἀρξάμενος	ἀπὸ	τῶν ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου καὶ
[10, 30]	ἠναγκάσθησαν εἰς τὰς πόλεις ἀπελθεῖν	ἀποβαλόντες	τὸ πολίχνιον, ὑπὲρ οὗ τὸν
[10, 44]	ἢ μένοντες αὐτόθι τὸν χάρακα	ἀποβάλωσιν.	οὔτε γὰρ ἡ φυλάττουσα αὐτὸν
[10, 53]	τῶν στενωπῶν φέροντες ἐρρίπτουν τῶν	ἀπογενομένων,	πολλῷ δ´ ἔτι πλείους εἰς
[10, 18]	καταφέρειν· καὶ ἵνα, ἔφη, πᾶσαν	ἀπογνῶτε	δημαγωγίαν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ὑπατείας,
[10, 16]	ἐπὶ τοὺς ἀποδειχθέντας ἕκαστοι τόπους,	ἀπογραφόμενοί	τε πρὸς τοὺς ἡγεμόνας τὰ
[10, 24]	ὁ δὲ μαθών, ὅτι δικτάτωρ	ἀποδέδεικται	τῆς πόλεως, οὐχ ὅπως ἠγάπησε
[10, 42]	καὶ τοῖς δημάρχοις ἐδόκει τις	ἀποδεδόσθαι	μετρία καὶ πολιτικὴ βοήθεια, τοῖς
[10, 34]	ἄλλων πατρικίων τοῦ φαυλοτάτου ταύτην	ἀποδεδόσθαι	τὴν ἐξουσίαν, ἂν μὴ ἡ
[10, 34]	δεσμωτήριον ἄρχοντας, οἷς τὸ πάντων	ἀποδέδοται	κράτος, ἔπειτ´ αὐτοὶ τολμήσαντες ὁμόσε
[10, 55]	ἑτέρους ἄρχοντας ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους	ἀποδεικνύειν	ἡμῶν ἤδη κεκυρωμένων ὑπάτων, οὐδὲν
[10, 60]	τὰ δικαστήρια ἐκ τῶν ἑταίρων	ἀποδεικνύμενα,	οἳ διημείβοντο ἀλλήλοις καταχαριζόμενοι τὰς
[10, 58]	ἐστι μιᾶς ἀρχῆς κατὰ πάντων	ἀποδεικνυμένης	εἶναί τι καὶ τοῦ δήμου
[10, 51]	ἀλλὰ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον	ἀποδεικνύμενος	γνώμην· βουλεύονταί τ´ ἄριστα περὶ
[10, 1]	τοῖς τρόποις τῶν ἀρχόντων ἀριστίνδην	ἀποδεικνυμένων	ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀκόλουθα ἦν·
[10, 30]	δέκα δημάρχους καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἀποδεικνύναι,	τῶν δὲ τότε ὄντων ἐν
[10, 17]	τίμημα ἐχόντων Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον	ἀποδεικνύουσιν	ὕπατον, οὗ τὸν υἱὸν Καίσωνα
[10, 5]	ἐπιβουλῆς συγκείμενα κατὰ τοῦ παιδὸς	ἀποδεικνύς·	ὅσα δ´ οὐκ ἐνῆν ἀρνήσασθαι
[10, 30]	δημάρχων δέκα εἰς ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἀποδείκνυσθαι.	τοῦτο οἱ μὲν ἄλλοι βλάβην
[10, 4]	γὰρ βουλῆς δόγμα ὑμᾶς οὐκέτι	ἀποδείκνυσιν	ἐπὶ τὴν ἀρχήν, οὔτε αἱ
[10, 23]	ἐδόκει δικτάτορος δεῖσθαι ὁ καιρός,	ἀποδείκνυσιν	ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ταύτην Λεύκιον
[10, 58]	τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις συνηγωνίζετο φανερῶς.	ἀποδείκνυταί	τε πάλιν ἐν ἀρχαιρεσίαις λοχίτισι
[10, 37]	ἄλλην δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν αὐτῆς	ἀποδεῖξαι	δυνάμενοι. καὶ εἰ μὲν ἴσα
[10, 54]	οἱ δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις ἀξιοῦντες	ἀποδεῖξαι	κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς βουλῆς
[10, 15]	τοῦδε τοῦ πολέμου συγχωρήσουσιν ὑμῖν	ἀποδεῖξαι	νομοθέτας καὶ τὸν λοιπὸν χρόνον
[10, 54]	δέον αὐτοὺς τοὺς ὑπάτους πρῶτον	ἀποδεῖξαι,	ποιῆσαι δὲ τοῦτ´ οὐκ εἰς
[10, 55]	ἀποφαίνονται γνώμην φανεράν· τοῦ δ´	ἀποδεῖξαι	τοὺς νομοθέτας αὐτοὶ μὲν οὐδεμίαν
[10, 58]	γνώμη τῶν παραινούντων δεκαδαρχίαν αὖθις	ἀποδεῖξαι	τῶν κοινῶν κυρίαν. ἀτελής τε
[10, 16]	φρούρια πᾶσαν εὔνοιαν καὶ προθυμίαν	ἀποδειξάμενοι.	ἐγένετο δ´ ἡ προσβολὴ τοῖς
[10, 38]	καὶ περὶ τὰ πολιτικὰ βουλεύματα	ἀποδειξάμενον,	ὅσην οὐδεὶς τῶν τότε γενομένων,
[10, 46]	αὐτῶν διαφθείρας καὶ λαμπρότατα ἔργα	ἀποδειξάμενος	Σίκκιος ἦν, ὅς, ἐπειδὴ τέλος
[10, 3]	τοῦ νόμου προέθεσαν, ἡμέραν δὲ	ἀποδείξαντες,	ἐν ᾗ κυρώσειν αὐτὸν ἔμελλον,
[10, 50]	αὐτοὶ τὴν ἀξίαν ὥρισαν, μέγιστον	ἀποδείξαντες	ὅρον ζημίας δύο βοῦς καὶ
[10, 3]	ἔδοσαν τοῖς βουλομένοις αὐτοῦ κατηγορεῖν,	ἀποδείξαντες	τὴν τρίτην ἀγοράν. ἦσαν δὲ
[10, 36]	Σίκκιος ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆς σπείρας	ἀποδείξας.	ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν ἀγῶνος
[10, 40]	ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν	ἀποδείξας	ἡμέραν τοῖς κατηγόροις τοῦ νόμου
[10, 24]	συμμάχων ἐπικουρίας μεταπεμψάμενος ἱππάρχην τ´	ἀποδείξας	Λεύκιον Ταρκύνιον, ἄνδρα τῶν ἠμελημένων
[10, 48]	δικαστῇ τῷ δήμῳ, τὸν χρόνον	ἀποδείξας	τοῦ ἀγῶνος. Λεύκιος δὲ τότ´
[10, 16]	ἔδει τὸ εὔτολμον καὶ καρτερικὸν	ἀποδείξασθαι,	ἀλλ´ ἑκηβόλοις χρῆσθαι μάχαις. ἦσαν
[10, 52]	ἀπ´ ὀρθῆς γνώμης τὰ συμφέροντα	ἀποδείξασθαι·	Ἀνθ´ ὧν, ἔφη, ταύτην αὐτῷ
[10, 39]	ἐν αἷς μόναις ἔξεστιν ὑμῖν	ἀποδείξασθαι	τὴν ἐλευθερίαν. ἀλλ´ ἔτι καὶ
[10, 17]	ἐν ᾗ τὸν συνάρχοντα ἔμελλεν	ἀποδείξειν.	ἐν δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ
[10, 60]	τὸν ἐνιαύσιον ἐκτελέσωσι χρόνον, καὶ	ἀποδειξόντων	ἑτέρας ἀρχάς. οἱ δὲ περὶ
[10, 53]	Κοιντίλιος, καὶ ὁ μετὰ τοῦτον	ἀποδειχθεὶς	ὕπατος Σπόριος Φούριος, καὶ τῶν
[10, 48]	αὐτῷ χάρακι ἀράμενος δήμαρχος τότ´	ἀποδειχθείς,	ὥσπερ ἔφην, τῇ πρώτῃ τῆς
[10, 17]	τάξιν ἐκάλεσεν, εἰσελθόντες εἰς τὸν	ἀποδειχθέντα	τόπον οἵ τ´ ὀκτωκαίδεκα λόχοι
[10, 16]	δείλην ὀψίαν συνέρρεον ἐπὶ τοὺς	ἀποδειχθέντας	ἕκαστοι τόπους, ἀπογραφόμενοί τε πρὸς
[10, 56]	συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι τούς τ´	ἀποδειχθέντας	ὑπάτους ἥκειν ἠξίουν ἐμπεδώσοντας τῷ
[10, 54]	δὲ τοῦτ´ οὐκ εἰς μακράν,	ἀποδειχθέντων	δὲ τῶν ὑπάτων μετ´ ἐκείνων
[10, 17]	τοῦ τεθνηκότος ὑπάτου τόπον ἕτερον	ἀποδειχθῆναι.	τὰ μὲν γὰρ ὑφ´ ἑαυτοῦ
[10, 55]	τοιάδε ἦν, ὅτι τὸ μὲν	ἀποδειχθῆναι	τοὺς νόμους καὶ παύσασθαι στασιάζοντας
[10, 3]	ἀγορᾷ ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἀποδειχθησομέναις	ἀρχαῖς καὶ τοῖς ἰδιώταις ὅρους
[10, 30]	παραλήψεσθαι τὴν ἀρχὴν τοὺς ὕστερον	ἀποδειχθησομένους,	ὥστε μένειν ἐπὶ τοῖς καθεστηκόσιν,
[10, 55]	τὰς ἀρχάς, ὅσαι ἂν ὕστερον	ἀποδειχθῶσι,	κατὰ τούτους τοὺς νόμους τά
[10, 55]	εἰς ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς ἂν	ἀποδειχθῶσιν	ἡμέρας, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπὲρ ἁπάντων
[10, 20]	τάχος καὶ τὴν πόλιν αὐτοῖς	ἀποδιδόναι,	ἀντέπραττον δὲ οἱ δήμαρχοι στρατιὰν
[10, 47]	ἀπέδειξεν, ἧς κύριος ἦν τιμῆς	ἀποδιδούς.	καὶ τὰ μὲν ἐπιφανέστατα τῶν
[10, 36]	ἐμοὶ τῆς τότε βοηθείας χάριν	ἀποδιδοὺς	τῆς ἡγεμονίας τοῦ τάγματος ἀφίστατό
[10, 17]	δὲ θυσίας τοῖς θεοῖς χαριστηρίους	ἀποδιδούς,	τοτὲ δ´ ἀγῶσι καὶ θέαις
[10, 45]	παραστρατήγει, εἰ δὲ ἀφίστασαι καὶ	ἀποδιδράσκεις	τὸν κίνδυνον, ἑτέροις εἰς τὸ
[10, 52]	Ἀνθ´ ὧν, ἔφη, ταύτην αὐτῷ	ἀποδίδωμι	τιμὴν καὶ χάριν· ἀφίημι τῶν
[10, 26]	τείχους πρῶτον ἀξιοῦντες καταλυθῆναι πόλεμον	ἀποδοθείσης	τῷ δήμῳ τῆς περὶ τοῦ
[10, 45]	ζῶντα διεργάσασθαι καὶ τὸ μηδὲν	ἀποδοῦναι	δόξαν αἰσχίστην ἐνεγκάμενον δειλίας, ἢ
[10, 21]	ἄδειαν αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν ὑποστάντας.	~Ἀποδοὺς	δὲ τοῖς Τυσκλάνοις τὴν πόλιν
[10, 8]	ὁμολογηθέντα ὑπὸ τῶν ἐγγυητῶν χρήματα	ἀποδοὺς	ἑαυτῷ χωρίον ἓν μικρὸν ὑπολειπόμενος
[10, 25]	καὶ περὶ τῶν πεπραγμένων λόγον	ἀποδοὺς	ἐξωμόσατο τὴν ἀρχὴν τῆς τε
[10, 52]	ἐπαινέσας τοὺς δημάρχους τῆς προθυμίας	ἀποδώσειν	ἔφη τὴν καταδίκην. ἱερὰν γὰρ
[10, 45]	ἀδήλως κατακοπέντα ὑπὸ τῶν πολεμίων	ἀποθανεῖν,	ἐπειδὴ κἀγώ τις ἔδοξα εἶναι
[10, 27]	ἐν αὐτῇ καλῶν εὐψύχως ἀγωνιζομένοις	ἀποθανεῖν.	ταύτης μέντοι τῆς καλῆς πείρας
[10, 45]	μὴ τυχὼν τῆς ἐλπίδος εὐγενῶς	ἀποθανεῖν.	ὑμᾶς δ´, ὦ συστρατιῶται, μάρτυρας
[10, 49]	πατρός, τοσῷδε μᾶλλον, ὅσῳ γ´	ἀποθανούμενος	ἔρχεται, καὶ πάντες τοῦτο ἴσασιν·
[10, 47]	αὐτῷ πρεσβυτέρων ἀνδρῶν ὀκτακοσίων, οὓς	ἀποθανουμένους	ἀπέστειλαν οἱ ὕπατοι, ὅ τε
[10, 54]	Γενύκιον, καὶ μετὰ τοῦτο πᾶσαν	ἀποθέμενοι	τὴν περὶ τῶν κοινῶν φροντίδα,
[10, 24]	τὴν ἄδειαν τά τε ὅπλα	ἀποθεμένοις	καὶ καθ´ ἕνα διεξιοῦσιν ὑπὸ
[10, 25]	ταῦτα πράξας καὶ τὸν Μηνύκιον	ἀποθέσθαι	τὴν ἀρχὴν ἀναγκάσας ἀνέστρεψεν εἰς
[10, 19]	τρίτον οἱ δήμαρχοι διεπράξαντο μὴ	ἀποθέσθαι	τὴν ἀρχήν, ὡς ἐναντιωσόμενον αὐτοῖς
[10, 19]	λήψεσθαι πάλιν τὴν ὑπατείαν, πρὶν	ἀποθέσθαι	τὴν προτέραν ἀρχήν, προεῖπεν ἀρχαιρεσίων
[10, 33]	ἐπεδείκνυσαν καὶ τὴν ἀρχὴν ἔλεγον	ἀποθήσεσθαι,	εἰ μή τις αὐτοῖς ἔσται
[10, 60]	τῶν ἀρχαιρεσίων σκοποῦντες χρόνον ὡς	ἀποθησομένων	τῶν δέκα ἀνδρῶν τὰς δυναστείας,
[10, 53]	συμφορᾷ τῶν τε ὑπάτων ἅτερος	ἀποθνήσκει,	Σέξτος Κοιντίλιος, καὶ ὁ μετὰ
[10, 16]	ποιήσας νεκρῶν ὑπὸ πλήθους βελῶν	ἀποθνήσκει,	τῶν δὲ σὺν αὐτῷ τὰ
[10, 8]	τὰ περὶ τοῦ σώματος τῆς	ἀποκαταστάσεως	ὁμολογηθέντα χρήματα. Καίσων μὲν οὖν
[10, 1]	τινὰ ἐν ἱεραῖς ἦν βύβλοις	ἀποκείμενα,	ἃ νόμων εἶχε δύναμιν, ὧν
[10, 45]	ἐλευθερία. Ταῦτα πρὸς τὸν ὕπατον	ἀποκρινάμενος	καὶ δακρύσας τούς τε συνήθεις
[10, 50]	ἐρωτηθέντι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ τάξιν	ἀποκρίνασθαι	ἦν δὲ ἐν τοῖς διὰ
[10, 24]	ὅμοια διαθεῖναι. ταύτας λαβόντες τὰς	ἀποκρίσεις	οἱ πρέσβεις τῶν Αἰκανῶν προῄεσαν
[10, 50]	τὴν ὑπατείαν πρόνοια, ὥστ´ οὐκέτι	ἀποκρυπτόμενοι	τὰς γνώμας, ἀλλὰ φανερῶς τὰ
[10, 13]	λέγω, πρὸς δὲ τὸν δῆμον	ἀποκρύψομαι,	ἀλλὰ κἀκεῖ παρρησίᾳ δικαίᾳ χρήσομαι,
[10, 7]	ἄλλην ὠμότητα καὶ ὕβριν ἐνδεικνύμενος	ἀποκτείνει.	ἐμοῦ δὲ κεκραγότος καὶ ἀμυνομένου
[10, 60]	δικασταὶ γινόμενοι, καὶ πολλοὺς μὲν	ἀποκτιννύντες	τῶν πολιτῶν, πολλοὺς δ´ ἀφαιρούμενοι
[10, 17]	ἀνερρίπιζον οἱ δήμαρχοι στάσιν ἀξιοῦντες	ἀπολαβεῖν	παρὰ τοῦ περιόντος ὑπάτου τὰς
[10, 32]	κατῳκοδόμουν ὅσον ἕκαστοι τόπον δυνηθεῖεν	ἀπολαμβάνοντες.	εἰσὶ δ´ οἳ σύνδυο καὶ
[10, 15]	αὐτῶν προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες	ἀπολαύσεσθαι;	Ταῦτα λεγόντων αὐτῶν καὶ τοῦ
[10, 43]	ἐπὶ τὸν πόλεμον οὐκ ἐδικαίωσαν	ἀπολείπεσθαι.	καὶ ἦν τοῦτο τὸ μέρος
[10, 28]	ἐν ἡμῖν εὔνουν καὶ πρόθυμον	ἀπολεῖται,	ἀλλὰ τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον
[10, 24]	τιμῆς τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας εἶπεν·	Ἀπολεῖται	ἄρα καὶ τούτου τοῦ ἐνιαυτοῦ
[10, 49]	τὸ γένος εὐσεβές, οὐδ´ ἂν	ἀπολειφθείη	τοῦ πατρός, τοσῷδε μᾶλλον, ὅσῳ
[10, 29]	ὑμᾶς, ὦ πατέρες, οὐδ´ ἂν	ἀπολειφθείημεν	ὑμῶν, ὥσπερ οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν
[10, 29]	ὥσπερ οὐδὲ πρότερον ἠξιώσαμεν οὐδεμιᾶς	ἀπολειφθῆναι	στρατείας, ἀλλὰ καὶ ζῆν αἱρούμεθα
[10, 29]	τὰ ὅπλα ἀναλήψονται, ἀλλ´ ὑπομενεῖτε	ἀπολειφθῆναι	τούτων ἡγουμένων, οὓς ἀεὶ πατέρας
[10, 20]	ἀμφοτέρους ἐξιέναι· ἐὰν δέ τινες	ἀπολειφθῶσι	τῆς στρατείας Ῥωμαίων ἢ τῶν
[10, 18]	ἂν καλῶνται πολέμους, καὶ μήτε	ἀπολείψειν	τὰ σημεῖα μήτε ἄλλο πράξειν
[10, 27]	τῆς καλῆς πείρας οὔτ´ αὐτὸς	ἀπολείψεσθαι	ἔφη, ἀλλ´ ἐν ἴσῳ τοῖς
[10, 53]	μὲν θεράποντες ὀλίγου ἐδέησαν πάντες	ἀπολέσθαι,	τῶν δ´ ἄλλων πολιτῶν ἀμφὶ
[10, 49]	οἱ πλείους ἐδύναντο τῶν δημοτικῶν.	ἀπολογηθέντος	δὲ τοῦ Ῥωμιλίου καὶ διελθόντος
[10, 48]	ἐν ἐκκλησίᾳ Τίτον Ῥωμίλιον ἥκειν	ἀπολογησόμενον	ἀδικήματος δημοσίου δίκην ἐπὶ δικαστῇ
[10, 5]	οὐχ ὑπήκουε καλούμενον ἐπὶ τὴν	ἀπολογίαν,	ἀλλ´ ἠξίου τοῖς ἰδιώταις αὐτοῖς
[10, 27]	ἡγεμονίαν πόνων αἰσχρῶς καὶ ἀνάνδρως	ἀπολομένην.	ἐὰν δὲ μὴ πείθηται ὁ
[10, 46]	τοῦ ἡγεμόνος ἀπεστάλμεθα, ὥσπερ ὁρᾶτε,	ἀπολούμενοι.	ἐδόκει γὰρ ἡμᾶς τὴν πλαγίαν
[10, 12]	ὑμῖν ἐροῦντα· ὁ γὰρ βίος	ἀπολύει	με πάσης ὑποψίας τοιαύτης. ἃ
[10, 58]	μὲν προσεποιεῖτο κατ´ ἀρχὰς καὶ	ἀπολύειν	αὐτὸν ἠξίου λειτουργίας καὶ ὀχληρᾶς
[10, 33]	ἐξουσίαν ἐπικαλεσαμένους, τῆς τε στρατολογίας	ἀπολύειν	ἔφασαν αὐτοὶ δὴ μόνοι ἐξουσίαν
[10, 49]	υἱόν, ἡλικιώτην αὐτοῦ καὶ φίλον	ἀπολυθῆναι	τῆς ἐξόδου βουληθείς, ὡς ἐπὶ
[10, 6]	ἐγώ σοι τοῦτ´ ἔχω μαρτυρεῖν.	ἀπολύων	δέ σε τοῦ τότε συναδικεῖν
[10, 28]	ἐφ´ ὑμῖν εἶναι μέρος πάντ´	ἀπολωλέκαμεν,	ὅσα παρὰ τῶν προγόνων παραλαβόντες
[10, 4]	βουλῆς, οὐχὶ καὶ ταύτην νῦν	ἀπολωλέκατε	τῇ μεταβολῇ τῶν ἀρχαιρεσιῶν; οὔτε
[10, 60]	πολὺ παρειστήκει δέος, ὥσπερ ἔφην,	ἀπολωλεκέναι	νομίζουσι τὴν ἐλευθερίαν καὶ δέκα
[10, 38]	ὥσπερ ἐν τυραννίδι τὴν ἐξουσίαν	ἀπολωλεκότες.	~Ἐῶ τἆλλα· ἀλλ´ οἱ νῦν
[10, 36]	πρώτου τάγματος ἀπέδωκε τὴν στρατοπεδαρχίαν	ἀπολωλεκότος	ἐν τῇ μάχῃ τὸν ἡγεμόνα.
[10, 35]	τὸ κωλῦσον αὐτὴν ὑφ´ αὑτῆς	ἀπολωλέναι	τὴν πόλιν· οὕτως ἕτοιμοι πάντες
[10, 21]	δὲ καὶ ταλαιπώρως τῶν ἔνδον	ἀπομαχομένων	οὐ πολλὰ πραγματευθεὶς κατὰ κράτος
[10, 31]	καὶ οὗτος πολίτευμα καινὸν ἀξιῶν	ἀπομερισθῆναι	τοῖς δημόταις τόπον εἰς οἰκιῶν
[10, 34]	σώματα, παραγενομένους εἰς τὴν ἐκκλησίαν	ἀπομόσαι,	εἰ δ´ οὐχ ὑπομένουσι τὸν
[10, 31]	ἀπὸ ταύτης τῆς προφάσεως εἰς	ἀπόνοιαν	ἀναγκασθῶσιν οἱ πατρίκιοι τραπέσθαι. ~Μετὰ
[10, 9]	νέων τοὺς πλεῖστον δυναμένους εἰς	ἀπόνοιαν	φανερὰν προεληλυθότας, οὓς οὐκ ἐνῆν
[10, 3]	στασιάζον, οὐ μικρὰν αὐτοῖς παρεῖχεν	ἀπορίαν.	οἱ μὲν γὰρ ὕπατοι καὶ
[10, 53]	ὥστε πολλὰς οἰκίας ἐξερημωθῆναι δι´	ἀπορίαν	τῶν ἐπιμελησομένων. ἦν τε οὐκ
[10, 14]	καὶ χρεῶν ἄφεσιν ὑπισχνεῖσθαι τοῖς	ἀπόροις	τούς τε ἄλλους πολίτας, οἳ
[10, 24]	ἠναγκάσθησαν οἱ Αἰκανοὶ τροφῆς τε	ἀπορούμενοι	καὶ συμμάχων βοήθειαν ἀπεγνωκότες πολιορκούμενοί
[10, 59]	πανσέληνος· πρῶτα μὲν ὅρκια τεμόντες	ἀπόρρητα	τῷ πλήθει συνθήκας σφίσιν αὐτοῖς
[10, 11]	γενέσθαι ζήτησιν περὶ μηθενὸς πράγματος	ἀπορρήτου.	ἀλλ´ οὔθ´ ἡμεῖς ἂν ταῦτ´
[10, 17]	δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ δι´	ἀπορρήτων	βουλευμάτων οἱ προεστηκότες τοῦ συνεδρίου
[10, 13]	διαβολὰς ἄγοντες ὡς κοινωνοῦντα τῶν	ἀπορρήτων	δεδίττονται καὶ μισόδημον εὐθὺς εἶναί
[10, 4]	ἤδη δέ τινας τῶν πάνυ	ἀπόρων	καὶ ἀπερριμμένων, οἷς οὐθενὸς τῶν
[10, 60]	τὸ μὲν οὖν ἐκ τῶν	ἀπόρων	καὶ τῶν ταπεινῶν ταῖς τύχαις
[10, 16]	τοὺς πολεμίους δούλων τε καὶ	ἀπόρων,	οὓς παντὸς μάλιστα ἐφοβοῦντο. ἐπικουρικὸν
[10, 11]	δεδιότας, ἵνα μὴ γένωνται καταφανεῖς,	ἀποσπεύδειν	τὴν τῆς ἀληθείας ἐξέτασιν; οἷς
[10, 20]	παρῆσαν ἀπὸ τοῦ Λατίνων ἔθνους	ἀποσταλέντες,	οἳ τὴν Ἀντιατῶν πόλιν ἤγγελλον
[10, 21]	τοὺς ἐπιφανεστάτους τε καὶ τῆς	ἀποστάσεως	αἰτίους ἦσαν δὲ πολλοί ῥάβδοις
[10, 24]	τοῖς σὺν ἐκείνῳ βουλεύσασι τὴν	ἀπόστασιν	ὡς πολεμίοις χρήσασθαι, ἐκέλευσέ τε
[10, 45]	εἰς ἄδηλον, ἀλλ´ εἰς ἐγνωσμένον	ἀποστέλλεις	με θάνατον· πλὴν ὑπομενῶ καὶ
[10, 43]	ἐξιόντες καὶ τοὺς ἐπὶ προνομὴν	ἀποστελλομένους	ἢ χόρτον ἵπποις ἀνεκρούοντο καὶ
[10, 21]	ἐν δὲ τοῖς πολέμοις συμμαχίαν	ἀποστέλλοντας	ὁσηνδήποτε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι
[10, 8]	δήμου τὸ καθαρώτατον οὐ βουλόμενον	ἀποστερεῖν	λόγου τοὺς ὑπὲρ τῶν μεγίστων
[10, 49]	ψυχῆς ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε πατρίδος	ἀποστεροῦσιν.	Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντος οὐ πολλαῖς
[10, 52]	οὔτε δίκαια οὔτε ὅσια ποιεῖν	ἀποστερῶν	τοὺς θεούς, ἃ δίδωσιν αὐτοῖς
[10, 55]	καθ´ ἑαυτοὺς ἔσεσθαι. ἑκόντες γὰρ	ἀποστήσεσθαι	τῆς ὑπατείας τοῖς ἀνθ´ αὑτῶν
[10, 16]	ὁδοὺς ἕτεροι κωλύσεως ἕνεκεν τῶν	ἀποστησομένων	πρὸς τοὺς πολεμίους δούλων τε
[10, 47]	ὑπάτοις τῆς ἐπὶ τὸν θάνατον	ἀποστολῆς	εἰς νοῦν βάλλεται τὴν δόξαν
[10, 46]	ἄνδρας. ~Ὁ δὲ Σίκκιος ἑτέραν	ἀποστραφείς,	οὐχ ἣν ὁ Ῥωμίλιος ὑπελάμβανε,
[10, 21]	καὶ τοὺς αὐχένας αὐτῶν ἐκέλευσεν	ἀποτεμεῖν.	ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγε καὶ αὐτὸς
[10, 19]	καὶ πολλὴν κατηγορίαν τῶν οὐκ	ἀποτιθεμένων	τὰς ἀρχὰς διαθέμενος ὅρκους τε
[10, 16]	φακέλλους φρυγάνων καὶ παρὰ τοῖς	ἀποτόμοις	τῆς πέτρας βωμοὺς ἐγείροντες ὑψηλοὺς
[10, 44]	τε γὰρ ἡ πέτρα καὶ	ἀπότομος,	ἐφ´ ἧς ὁ χάραξ, ὁδόν
[10, 43]	Ἀντίου πλησίον ἐν ὑψηλῷ καὶ	ἀποτόμῳ	χωρίῳ καὶ τίθενται τὴν παρεμβολὴν
[10, 2]	παραιτουμένους θυσίαις τε καὶ εὐχαῖς	ἀποτρέψαι	τὰ δεινά· καὶ κρείττους ἔσεσθαι
[10, 2]	ἀνέκειτο, θεοῖς ἐξακεστηρίοις τε καὶ	ἀποτροπαίοις,	ἔπειτα συναχθέντες εἰς τὸ βουλευτήριον
[10, 55]	συνάρχοντι παντὸς μάλιστα δοκεῖ, καὶ	ἀποφαίνονται	γνώμην φανεράν· τοῦ δ´ ἀποδεῖξαι
[10, 53]	ἔτι ἐρρωμένοις ἡ τοῦ πνεύματος	ἀποφορὰ	ταχείας ἔφερε τοῖς σώμασι τὰς
[10, 52]	κόσμος εἰς ἐπίδειξιν τῆς ἡγεμονίας	ἀποχρῶν.	καὶ τὸ ἔτος ἐτελεύτα. ~Ἐπὶ
[10, 57]	τῆς νομοθεσίας ἐξέτασιν. ἐπειδὴ δ´	ἀποχρώντως	ἐφαίνετο αὐτοῖς τὰ γραφέντα ἔχειν,
[10, 44]	ἥ τε ἅμα σοι δύναμις	ἀποχρῶσα	γένοιτ´ ἄν, ἄνδρες ὀκτακόσιοι πολλῶν
[10, 43]	τῶν Τυσκλάνων πόλιν, αἰτία κωλύσεως	ἀποχρῶσα	ἐγένετο. τῶν γὰρ Τυσκλάνων κατὰ
[10, 43]	χρόνου δύναμις ἐξῆλθε πλήθει τε	ἀποχρῶσα	καὶ παρασκευαῖς κεχρημένη λαμπροτάταις. οἱ
[10, 54]	δυναστείας. εἰσῆλθε γάρ τις τὸν	Ἄππιον	ἐπιθυμία ξένην ἀρχὴν περιβαλέσθαι καὶ
[10, 54]	προτέροις ἔθος ἦν ὑπάτους ἀπέδειξαν	Ἄππιον	Κλαύδιον καὶ Τίτον Γενύκιον, καὶ
[10, 30]	βοήθειαν εἶναι τοῖς κοινοῖς, ἣν	Ἄππιον	Κλαύδιον τὸν Γαΐου πατέρα πρῶτον
[10, 54]	ἕτερον ἐπὶ τοὺς περὶ τὸν	Ἄππιον	οὔπω τὴν ἐξουσίαν παρειληφότας ἠναγκάζοντο
[10, 60]	ἀρχάς. οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἄππιον	τοὺς λοιποὺς συγγράψαντες νόμους ἐν
[10, 57]	ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς ἀρχηγὸς	Ἄππιος	εἶναι ἐδόκει. καὶ τὸν ὑπὲρ
[10, 14]	οὐκ ἀφανῶν καὶ χρήμασι δυνατός,	Ἄππιος	Ἑρδώνιος ὄνομα, καταλῦσαι τὴν Ῥωμαίων
[10, 58]	ὁ τῆς τότε δεκαδαρχίας ἡγεμὼν	Ἄππιος,	καὶ πᾶς ὁ δημοτικὸς ὄχλος
[10, 55]	νέωτα μελλόντων ὑπατεύειν γνώμη, ἣν	Ἄππιος	Κλαύδιος πρῶτος ἐρωτηθεὶς ἀπεφήνατο, ἄνδρας
[10, 56]	ἀρχαιρεσίαις ὑπὸ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας	Ἄππιος	μὲν Κλαύδιος καὶ Τίτος Γενύκιος,
[10, 61]	ὑπατικὴν ἐξουσίαν ἐν Ῥώμῃ κατεῖχεν	Ἄππιος	μὲν Κλαύδιος τρίτον ἔτος ἡγούμενος
[10, 56]	καὶ τοῦ προθέντος τὴν γνώμην	Ἀππίου	διεξῆλθον. ἐπεὶ δὲ κατέλαβεν ὁ
[10, 30]	μόνος ἀντέλεγε Γάιος Κλαύδιος, υἱὸς	Ἀππίου	Κλαυδίου, τοῦ παρὰ πάντα τὸν
[10, 58]	γὰρ καὶ οὗτοι πρὸς τοῦ	Ἀππίου	κολακείας ἕνεκα τῶν δημοτικῶν, διδάσκοντος
[10, 59]	τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν οἱ σὺν	Ἀππίῳ	Κλαυδίῳ δέκα ἄνδρες εἰδοῖς μαΐαις,
[10, 4]	αὐτοῖς νόμους εἰσηγεῖσθαι καὶ τούτους	ἀπροβουλεύτους.	συνθήκας γὰρ εἶναι κοινὰς πόλεων
[10, 44]	πολλῶν ἀθληταὶ πολέμων, τεταραγμένους σκηνοφύλακας	ἀπροσδόκητοι	προσπεσόντες τῷ τολμηρῷ ἑλεῖν. καὶ
[10, 53]	ἐπικουρεῖν ταῖς ἑτέρων βουλόμενοι συμφοραῖς	ἁπτόμενοί	τε καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι
[10, 45]	τὸν ἐμὸν μόρον, ὅτι με	ἀπώλεσεν	ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ πολλὴ
[10, 28]	οὐ μεμπτὴ παρὰ θεῶν, ἐὰν	ἄρα	διαφύγητε τὴν παρ´ ἀνθρώπων κόλασιν.
[10, 28]	καθ´ ἡμᾶς ἀσφαλής· εἰ μὴ	ἄρα	ἐκείνῃ τῇ ψυχρᾷ ἐλπίδι ἐπαίρεσθε,
[10, 28]	ἐχθρῶν ἐσόμεθα· εἰ δέ τις	ἄρα	ἐνέστηκε δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ
[10, 28]	ἔργων ἐλπίδας· καὶ εἴ τις	ἄρα	θεὸς ἐπισκοπεῖ τοὺς καλοὺς καὶ
[10, 6]	τῶν πενήτων πολιτῶν τύχην, πονηρὸς	ἄρα	καὶ αὐτὸς ἦσθα, καὶ ἡ
[10, 24]	τυχών, ἀλλὰ προσαγανακτήσας εἶπεν· Ἀπολεῖται	ἄρα	καὶ τούτου τοῦ ἐνιαυτοῦ ὁ
[10, 6]	οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ σκοπεῖτε, εἰ	ἄρα	καλῶς ὑμῖν ἔχει τοιούτου φείσασθαι
[10, 14]	πατρικίους ἔτι γενήσεσθαι. ἐὰν δὲ	ἄρα	μηθὲν αὐτῷ τούτων κατὰ νοῦν
[10, 17]	καὶ δακρύσας τοσοῦτον εἶπεν· Ἄσπορον	ἄρα	μοι τὸ χωρίον ἔσται τοῦτον
[10, 28]	τὰς δὲ κατασφάξαι, Ῥωμαίοις δ´	ἄρα,	οἷς ἑτέρων ἄρχειν πάτριόν ἐστιν,
[10, 15]	δόξαντα τῷ δήμῳ. ἦν δὲ	ἄρα	οὐθὲν αὐτῷ πεπρωμένον ἐπιτελέσαι τῶν
[10, 31]	ἐστὶ τὸ κράτος. τοῖς δ´	ἄρα	πᾶσιν ἦν ταῦτα κατ´ ἀρχὰς
[10, 10]	τῶν πενήτων χωρήσει, ἐάν τινες	ἄρα	περιέχωνται τῆς ἐλευθερίας. ταῦτ´ ἐστίν,
[10, 12]	ταῖς αἰτίαις ἐνόχους. ἐκεῖνοι δὲ	ἄρα	τὰς καταγνώσεις δεδιότες ἢ συμβήσονται
[10, 6]	ἵνα δὲ μᾶλλον μάθῃς, ἡλίκον	ἄρα	τῇ πόλει κακὸν ἐπιτρέφων ἐλάνθανες,
[10, 43]	ἐπικουρία, φθάσουσιν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν	ἀράμενοι,	ἡ μὲν βουλὴ τοὺς ὑπάτους
[10, 48]	τὸν Αἰκανῶν στρατὸν αὐτῷ χάρακι	ἀράμενος	δήμαρχος τότ´ ἀποδειχθείς, ὥσπερ ἔφην,
[10, 36]	ἐγὼ τὸν ὑπὲρ ἁπάντων κίνδυνον	ἀράμενος	τά τε σημεῖα διέσωσα τῇ
[10, 32]	τὰς νομίμους εὐχάς τε καὶ	ἀρὰς	ἐν τῇ λοχίτιδι ἐκκλησίᾳ συναχθείσῃ
[10, 27]	οὔπω τῇ πόλει πλησιάζοντα πόλεμον	ἄρασθαι	πάσῃ προθυμίᾳ, καὶ μὴ περιιδεῖν
[10, 28]	καὶ οὐθὲν ἔσται τὸ κωλύσον	ἄρασθαι	τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα,
[10, 33]	διὰ τὴν εἰρήνην ἄρξωνται ταράττειν	ἀργοὶ	καὶ πένητες ἄνθρωποι, τοῦτο μὲν
[10, 33]	δὲ δημάρχοις ὁ πένης καὶ	ἀργὸς	ὄχλος. ἐκείνην μὲν οὖν τὴν
[10, 35]	καὶ ζημίαν ἐπιβαλοῦσι τοῖς ὑπάτοις	ἀργυρικήν,	διέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν. ἐπεὶ δὲ
[10, 49]	δὲ τὸ τίμημα τῆς δίκης	ἀργυρικόν,	ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ
[10, 49]	τίμημα δὲ καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο	ἀργυρικόν,	ἡμιόλιον θατέρου. ~Ταῦτα δὴ λογιζομένοις
[10, 49]	τὴν ψηφοφορίαν ἐνθυμηθέντες, ὅτι εἰς	ἀργύριον	ζημιώσεται ὁ ἁλοὺς καὶ εἰς
[10, 21]	οὖν αὐτῶν, ὅσα χρυσὸς καὶ	ἄργυρος	καὶ χαλκὸς ἐνῆν, εἰς τὸ
[10, 47]	τῶν ἀνδρῶν, ἐνθυμούμενος δὲ τὰς	ἀρετάς,	ἀγανακτῶν δὲ καὶ νεμεσῶν τοῖς
[10, 45]	μόρον, ὅτι με ἀπώλεσεν ἡ	ἀρετὴ	καὶ ἡ πολλὴ τῶν λόγων
[10, 6]	ἥ τε ἄλλη μαρτυρεῖται πᾶσα	ἀρετὴ	καὶ ἡ πρὸς τοὺς δημοτικοὺς
[10, 58]	τόδε χρόνου γενόμενος περὶ πᾶσαν	ἀρετήν·	ἐκ δὲ τῶν ἄλλων πατρικίων,
[10, 49]	ἀξίωσιν οὔτε κατὰ τὴν ἰδίαν	ἀρετὴν	καὶ τὰ πολέμια πάνυ ἀγαθός·
[10, 47]	καὶ ὅτι παρὰ τὴν ἰδίαν	ἀρετὴν	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ πρεσβυτέρων
[10, 6]	αὐτὸν οὐκ ὄντα τῆς σῆς	ἀρετῆς	ἄξιον, ἐγώ σοι τοῦτ´ ἔχω
[10, 44]	ὃς ἐπειδὴ τὰ σημεῖα ἐκέλευσεν	ἀρθῆναι	ἐκ τῆς μάχης καὶ προῆγεν
[10, 57]	παραλαμβάνοντος εἰς συγκείμενόν τινα ἡμερῶν	ἀριθμόν.	ἅπαντες δ´ ἐξ ἑωθινοῦ καθεζόμενοι
[10, 28]	καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖς ὅτε τὰ	ἄριστα	ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε,
[10, 51]	συμφέρον ἀποδεικνύμενος γνώμην· βουλεύονταί τ´	ἄριστα	περὶ τῶν μελλόντων οἱ παραδείγματα
[10, 57]	τε καὶ δικαιοσύνης. ἐδόκει δὲ	ἄριστα	τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ἡ Ῥωμαίων
[10, 37]	ἄκραν καὶ τὸ Καπιτώλιον κατελάβετο.	ἀριστεῖα	δ´ ἐκ τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι
[10, 37]	οὐδὲ ὑπολογιζόμενος· ἐξ ὧν ἁπάντων	ἀριστεῖα	καὶ σκῦλα καὶ στεφάνους καὶ
[10, 5]	τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας, ἐξ ὧν	ἀριστεῖα	καὶ στεφάνους παρὰ τῶν στρατηγῶν
[10, 45]	νῦν ἐκεῖνά σου τὰ πολλὰ	ἀριστεῖα,	οἱ στρεπτοὶ καὶ τὰ ψέλλια
[10, 6]	αὐτῷ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις	ἀριστείας·	καὶ ὑμῶν ὅσοι συνεπαθεῖτε ἀρτίως
[10, 37]	μάχας ἀγωνισάμενος, τοσούτοις δὲ τετιμημένος	ἀριστείοις,	ὁ μηδένα κίνδυνον ὀκνήσας πώποτε
[10, 1]	πολλὰ τοῖς τρόποις τῶν ἀρχόντων	ἀριστίνδην	ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀκόλουθα
[10, 13]	ὑπ´ αὐτῶν ὑφαίνετο ἐπὶ τοῖς	ἀρίστοις	ὑμῶν, καὶ τοῦτο τὸ δίκτυον
[10, 51]	ὑμέτερα ἰσχυρὰ ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν	ἀριστοκρατίαν	αὔξων περιεφρόνουν τὸ δημοτικόν, ἐπεὶ
[10, 54]	τῆς αὑτῶν ἀρχῆς καταλῦσαι τὴν	ἀριστοκρατίαν	πρόφασιν εὐπρεπῆ προὐβάλοντο λέγοντες ἐν
[10, 13]	εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα τῆς	ἀριστοκρατίας	ἀναρπαζόμενον ὑπ´ αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν
[10, 19]	ἀφικνουμένοις ἑαυτὸν παρεῖχε καὶ παρεσκεύασεν	ἀριστοκρατικὴν	οὕτως φανῆναι τὴν πολιτείαν, ὥστε
[10, 51]	τὰ πράγματα μεθαρμοττομένη, καὶ συμβούλων	ἄριστος	ὁ μὴ πρὸς τὴν ἰδίαν
[10, 58]	ἀρχήν, καὶ τῶν συμπαραγγελλόντων τοὺς	ἀρίστους	αἰτιασάμενος οὐχ ἡδέως πρὸς ἑαυτὸν
[10, 57]	διετέλεσαν ἐν κοινῷ μετὰ τῶν	ἀρίστων	ἀνδρῶν συνεδρεύοντες καὶ τὴν ἀκριβεστάτην
[10, 53]	μάλιστα διεφθάρησαν, οὔτε τῶν ἰατρῶν	ἀρκούντων	ἔτι βοηθεῖν τοῖς καμάτοις, οὔτε
[10, 49]	διελθόντος λόγον οὔτε θεραπευτικὸν οὔτε	ἁρμόττοντα	τοῖς καιροῖς, ἀλλ´ ὑψηλόν, καὶ
[10, 51]	νόμους καὶ μάλιστα τοῖς ἡμετέροις	ἁρμόττοντας	βίοις οἴσουσι δεῦρο. ἀφικομένων δ´
[10, 5]	ἀποδεικνύς· ὅσα δ´ οὐκ ἐνῆν	ἀρνήσασθαι	μικρὰ καὶ φαῦλα καὶ οὐκ
[10, 34]	ποιεῖν τοὺς ὑπάτους· εἰ μὲν	ἀρνοῦνται	μηδὲν ὧν οἱ νόμοι κεκωλύκασιν
[10, 56]	κατηγορήσαντος ἁλούς, ἐπειδὴ γνώμης ἐδόκει	ἄρξαι	δημοτικῆς· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων
[10, 59]	ἐκεῖνον ὕπατοι καλοῦ πράγματος δόξαντι	ἄρξαι	τὰ ὅμοια πράττοντες οὐκέτι ταῖς
[10, 54]	μίαν ἅπαντας ἡγεῖσθαι τὴν πόλιν	ἄρξαι	τοῖς συμπολιτευομένοις. οὐ μέντοι καὶ
[10, 28]	ἀλλ´ ἀφ´ ὑμῶν τῶν ἐχθίστων	ἀρξάμενοι	τότε χωρήσουσι πρὸς τὰ φίλια.
[10, 36]	ἡγούμενος, τοτὲ δ´ ὅλου τάγματος,	ἀρξάμενος	ἀπὸ τῶν ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου
[10, 3]	τοῦτο γένοιτο καὶ ἀπὸ τίνων	ἀρξαμένων	εἴκειν τοῖς ἑτέροις τὸ διάφορον
[10, 61]	σὺν αὐτῷ τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν	ἄρξαντες	δεύτερον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας
[10, 11]	δὲ μή γε, παρὰ τῶν	ἀρξάντων	τῆς ἀθεμίτου συνωμοσίας. πρῶτον δὲ
[10, 2]	ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ καταλήψεται τὴν πόλιν,	ἄρξει	δὲ τοῦ πρὸς τοὺς ἀλλοεθνεῖς
[10, 34]	ὅτι τῆς ὕβρεως οἱ δήμαρχοι	ἄρξειαν	αὐθαδείᾳ χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς
[10, 13]	μέσον, ἵν´ ἀπ´ ἐκείνου πρῶτον	ἀρξώμεθα	ζητεῖν, εἴτε ἀληθῆ ταῦτ´ ἐστίν,
[10, 33]	μή τι διὰ τὴν εἰρήνην	ἄρξωνται	ταράττειν ἀργοὶ καὶ πένητες ἄνθρωποι,
[10, 17]	τὸ χωρίον εἰσιόντων τό τε	ἄροτρον	ἐπέσχε καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,
[10, 17]	ἔτυχε δὲ τηνικαῦτα ὁ Κοίντιος	ἄρουράν	τινα ὑπεργαζόμενος εἰς σποράν, αὐτὸς
[10, 39]	καδίσκους ἀνατρεπόντων ἢ τὰς ψήφους	ἁρπαζόντων	ἢ ἄλλο τι περὶ τὴν
[10, 15]	δεινὸν ὅ τι ποτ´ ἦν	ἁρπάσαντες	τὰ ὅπλα συνέτρεχον, οἱ μὲν
[10, 54]	δὲ τὸν ἕτερον αὐτῶν Μενήνιον	ἀρρωστία	τις καταλαβοῦσα χρόνιος. ἤδη δέ
[10, 32]	Αὐεντίνῳ κομίσαντες εἰς τὸ τῆς	Ἀρτέμιδος	ἱερόν. κυρωθέντος δὲ τοῦ νόμου
[10, 21]	ἔτι κοιμώμενοι ἐφονεύοντο, οἱ δ´	ἀρτίως	ἀνεστηκότες καὶ πρὸς ἀλκὴν ἐπιχειροῦντες
[10, 6]	ἀριστείας· καὶ ὑμῶν ὅσοι συνεπαθεῖτε	ἀρτίως	οἰκτιζομένῳ τῷ ἀνδρὶ σκοπεῖτε, εἰ
[10, 56]	τινες ἦσαν ἄλλαι πάτριοι Ῥωμαίοις	ἀρχαὶ	κατελύθησαν. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἔτει
[10, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ	ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ	ΛΟΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. ~Μετὰ δὲ τούτους
[10, 1]	δίκαια τεταγμένα· ἀλλὰ τὸ μὲν	ἀρχαῖον	οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἔταττον τοῖς
[10, 54]	συγχωρούντων δὲ τῶν δημάρχων προθέντες	ἀρχαιρέσια	πολλῷ τάχιον ἢ τοῖς προτέροις
[10, 58]	φανερῶς. ἀποδείκνυταί τε πάλιν ἐν	ἀρχαιρεσίαις	λοχίτισι νομοθέτης τὸ δεύτερον· σὺν
[10, 56]	τῶν ἄλλων· καὶ ἀπεδείχθησαν ἐν	ἀρχαιρεσίαις	ὑπὸ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας Ἄππιος
[10, 4]	προθύεται τοῖς θεοῖς πρὸ τῶν	ἀρχαιρεσιῶν,	ἃ κατὰ νόμους ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι,
[10, 17]	ἀρχήν. καὶ ἐπειδὴ ὁ τῶν	ἀρχαιρεσίων	ἐνέστη χρόνος, καὶ ὁ κῆρυξ
[10, 60]	ὡς δὲ καὶ ὁ τῶν	ἀρχαιρεσίων	ἐπέστη χρόνος, πολλὰ χαίρειν φράσαντες
[10, 19]	ἀποθέσθαι τὴν προτέραν ἀρχήν, προεῖπεν	ἀρχαιρεσίων	ἡμέραν· ἐν ᾗ καταστήσας ὑπάτους
[10, 17]	διακρουσάμενος αὐτοὺς τῇ προφάσει προεῖπεν	ἀρχαιρεσίων	ἡμέραν, ἐν ᾗ τὸν συνάρχοντα
[10, 54]	ἐν χερσὶν εἶναι τὸν τῶν	ἀρχαιρεσίων	καιρόν, καὶ δέον αὐτοὺς τοὺς
[10, 58]	δέκα ἄνδρες προεῖπον τὸν τῶν	ἀρχαιρεσίων	καιρόν, μετῄεσαν δὲ τὴν ἀρχὴν
[10, 47]	δῆμος, ἐπειδὴ καθῆκεν ὁ τῶν	ἀρχαιρεσίων	καιρός, δήμαρχον ἀπέδειξεν, ἧς κύριος
[10, 56]	ἐπεὶ δὲ κατέλαβεν ὁ τῶν	ἀρχαιρεσίων	καιρός, ἐκκλησίαν συναγαγόντες οἱ δήμαρχοι
[10, 57]	συναγαγόντες τοὺς βουλευτὰς προὔθεσαν ὑπὲρ	ἀρχαιρεσίων	οἷα χρὴ γενέσθαι σκοπεῖν. ~Πολλῶν
[10, 4]	νῦν ἀπολωλέκατε τῇ μεταβολῇ τῶν	ἀρχαιρεσιῶν;	οὔτε γὰρ βουλῆς δόγμα ὑμᾶς
[10, 60]	εἰς τοὺς ἀγροὺς τὸν τῶν	ἀρχαιρεσίων	σκοποῦντες χρόνον ὡς ἀποθησομένων τῶν
[10, 50]	ἐκκλησίας νόμον ἐκύρωσαν, ἵνα ταῖς	ἀρχαῖς	ἐξῇ πάσαις τοὺς ἀκοσμοῦντας ἢ
[10, 3]	ταῖς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδειχθησομέναις	ἀρχαῖς	καὶ τοῖς ἰδιώταις ὅρους τῶν
[10, 2]	ἐγίνοντο πεῖραί τε παντοῖαι ταῖς	ἀρχαῖς	κατ´ ἀλλήλων, ἐξ ὧν οὐκ
[10, 21]	τῶν τε κληρούχων καὶ τῶν	ἀρχαίων	Ἀντιατῶν τοὺς ἐπιφανεστάτους τε καὶ
[10, 20]	χρησαμένων γνώμῃ Οὐολούσκων τε τῶν	ἀρχαίων	οἰκητόρων τῆς πόλεως καὶ Ῥωμαίων
[10, 1]	ἀρχόντων ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς	ἀρχὰς	ἀκόλουθα ἦν· κομιδῇ δ´ ὀλίγα
[10, 31]	ἄρα πᾶσιν ἦν ταῦτα κατ´	ἀρχὰς	δεδογμένα μήτ´ εἰσηγήσασθαί τινα καινὸν
[10, 19]	κατηγορίαν τῶν οὐκ ἀποτιθεμένων τὰς	ἀρχὰς	διαθέμενος ὅρκους τε διομοσάμενος ἰσχυροὺς
[10, 34]	ἰταμωτάτοις τῶν δημοτικῶν· τάς τε	ἀρχὰς	διδάσκοντες ὅσον ἀλλήλων διαφέρουσιν, ἡ
[10, 58]	δ´ ἀναίνεσθαι μὲν προσεποιεῖτο κατ´	ἀρχὰς	καὶ ἀπολύειν αὐτὸν ἠξίου λειτουργίας
[10, 12]	δεῖν πράγματος, ὦ βουλή, τὰς	ἀρχὰς	καὶ τὰς πρώτας ὑποθέσεις τοὺς
[10, 13]	τὴν πόλιν καὶ μεγάλων ἐκφέροντας	ἀρχὰς	κακῶν καὶ οὐκ ἐνθάδε μὲν
[10, 16]	οἱ ὕπατοι κλήρῳ διείλοντο τὰς	ἀρχάς.	Κλαυδίῳ μὲν οὖν ὁ κλῆρος
[10, 53]	ἐκβολὰς τῶν νεκρῶν γινόμενον. κατ´	ἀρχὰς	μὲν γὰρ ὑπό τε αἰσχύνης
[10, 40]	ὥσθ´, ὅπερ ἔφην καὶ κατ´	ἀρχάς,	μηδὲ λόγον ἔτι βούλεσθαι τῶν
[10, 60]	ἐκτελέσωσι χρόνον, καὶ ἀποδειξόντων ἑτέρας	ἀρχάς.	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[10, 55]	ἅπαντα εἶναι χρόνον, καὶ τὰς	ἀρχάς,	ὅσαι ἂν ὕστερον ἀποδειχθῶσι, κατὰ
[10, 33]	συνιδόντες ἅπαντες οἱ τὰς ὑπάτους	ἀρχὰς	παραλαβόντες κατ´ εὐχὰς μὲν εἴ
[10, 55]	οἱ βασιλεῖς, τάς τ´ ἄλλας	ἀρχὰς	πάσας καταλελύσθαι, τέως ἂν οἱ
[10, 10]	κάθοδόν τε πράξειν ὑπέσχηνται καὶ	ἀρχὰς	προτείνονται καὶ τιμὰς καὶ ἄλλους
[10, 41]	ὅτι τῆς βίας ὁ δῆμος	ἄρχει	λόγον οὐκ ἀξιῶν ὑπομένειν, ἀπελογοῦντο
[10, 55]	ἐκ τῆς βουλῆς. τούτους δ´	ἄρχειν	εἰς ἐνιαυτὸν ἀφ´ ἧς ἂν
[10, 33]	περὶ Λεύκιον Ἰκίλλιον τὸ δεύτερον	ἄρχειν	ἑξῆς αἱρεθέντες, οὐχ ἁπλοῦς, ἀλλὰ
[10, 60]	δεῖ φόβῳ τὸ λοιπὸν αὐτῶν	ἄρχειν,	ἑταιρίαν ἕκαστοι συνῆγον ἐπιλεγόμενοι τοὺς
[10, 56]	Γενύκιος, οὓς ἔδει εἰς τοὐπιὸν	ἄρχειν	ἔτος, Πόπλιος δὲ Σήστιος ὁ
[10, 28]	Ῥωμαίοις δ´ ἄρα, οἷς ἑτέρων	ἄρχειν	πάτριόν ἐστιν, οὐ παραστήσεται ταῦτα
[10, 44]	διδοὺς καὶ εἰς τάξιν καθιστὰς	ἄρχειν	τε καὶ παύεσθαι μάχης τὸν
[10, 39]	δείξατε αὐτοῖς ἣν ἔχει τὸ	ἀρχεῖον	ἰσχύν. καὶ ἐπειδὴ οὐ τοὺς
[10, 30]	πρῶτον ἰδεῖν, ἐὰν στασιάζῃ τὸ	ἀρχεῖον	καὶ μὴ πᾶσι τὸ αὐτὸ
[10, 31]	εἰσηγησαμένου, ὃς ἡγεῖτο μὲν τοῦ	ἀρχείου,	δραστήριος δέ τις ἦν ἀνὴρ
[10, 57]	δήμου προστατῶν οὐδὲ τῶν ἄλλων	ἀρχείων	τῇ πόλει μιᾶς διοικούσης ἅπαντα
[10, 19]	οὐκ ἀναινόμενον ὑπ´ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ	ἄρχεσθαι.	ὁ δ´ οὔτε τῶν δημάρχων
[10, 35]	ὑπάτων, οἷς ἡ μεγίστη ὑπέκειτο	ἀρχή,	ἀλλ´ εἰς τοὺς συναγωνιζομένους αὐτοῖς
[10, 22]	στρατιᾶς Γράγχος Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος	ἀρχῇ	κοσμηθεὶς αὐτοκράτορι, ἣν ἐπὶ τὸ
[10, 54]	μέντοι καὶ διέμεινέ γε χρηστὸς	ἀρχῇ	κοσμηθεὶς μεγάλῃ, ἀλλ´ ἐξέπεσε τελευτῶν
[10, 30]	τῶν δὲ τότε ὄντων ἐν	ἀρχῇ	μηθένα. τοῦτο τὸ προβούλευμα οἱ
[10, 24]	πρότερον ἡ τῶν βασιλέων ἐκεκόσμητο	ἀρχή,	προσήνεγκαν. ὁ δὲ μαθών, ὅτι
[10, 50]	~Ταῦτα δὴ λογιζομένοις τοῖς ἐν	ἀρχῇ	ὑπάτοις πολὺ παρέστη δέος καὶ
[10, 57]	διοικούσης ἅπαντα ἡγεμονίας σώφρονος, ἧς	ἀρχηγὸς	Ἄππιος εἶναι ἐδόκει. καὶ τὸν
[10, 31]	ὡς αὐτοὺς ἐκέλευσεν ἐπὶ τὴν	ἀρχὴν	ἀκολουθεῖν καὶ τὴν βουλὴν συγκαλεῖν.
[10, 25]	καὶ τὸν Μηνύκιον ἀποθέσθαι τὴν	ἀρχὴν	ἀναγκάσας ἀνέστρεψεν εἰς τὴν Ῥώμην
[10, 4]	καὶ ἀνηκέστου καὶ οὐδ´ εὐσχήμονος	ἀρχὴν	ἀπέφαινον εἶναι πόλεσί τε καὶ
[10, 22]	καὶ δέος ἦν, μὴ τὴν	ἀρχὴν	ἀφαιρεθῶσιν, ἀσμένως δεξάμενοι τὸ συμβὰν
[10, 7]	Τίτου Οὐετουρίου παρα– λαβόντων τὴν	ἀρχὴν	βουλόμενος αὐτὸν ἀγαγεῖν ὑπὸ δίκην
[10, 58]	συνεδρίου γνώμην ἐποιοῦντο μεταπορεύεσθαι τὴν	ἀρχὴν	δεδιότες, μὴ ταραχώδεις τινὲς ἄνθρωποι
[10, 25]	θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι τὴν τοσαύτην	ἀρχὴν	εἰς ἑξάμηνον εἰληφὼς οὐκ ἐχρήσατο
[10, 58]	τῆς πόλεως παραλαμβάνει πάλιν τὴν	ἀρχὴν	εἰς τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτόν. ταῦτα
[10, 33]	τῶν πληγῶν ἐπεδείκνυσαν καὶ τὴν	ἀρχὴν	ἔλεγον ἀποθήσεσθαι, εἰ μή τις
[10, 26]	Καλλίας, ἐφ´ οὗ τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	ἐν Ῥώμῃ παρέλαβε Γάιος Ὁράτιος
[10, 22]	ἔτος ἤδη τὴν αὐτὴν κατασχόντας	ἀρχήν.	ἐπεὶ δ´ ἀπὸ τῶν πλησιοχώρων
[10, 24]	παραληψομένους τὸν Κοίντιον ἐπὶ τὴν	ἀρχήν.	ἔτυχε δὲ καὶ τότε ὁ
[10, 17]	ὕπατον καὶ ἄξοντας ἐπὶ τὴν	ἀρχήν.	ἔτυχε δὲ τηνικαῦτα ὁ Κοίντιος
[10, 31]	εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχὴν	ἱερὰ θύσαντες ὅρκους ἔδοσαν ἀλλήλοις·
[10, 59]	ἅπαντες ἡγεῖσθαι κύριον τήν τ´	ἀρχὴν	καθέξειν διὰ βίου καὶ μηδένα
[10, 17]	σφᾶς αὐτούς, ὅτῳ παραδώσουσι τὴν	ἀρχήν.	καὶ ἐπειδὴ ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων
[10, 14]	εἴτε τῷ Σαβίνων ἔθνει πράττων	ἀρχὴν	καὶ κράτος εἴτ´ ὀνόματος ἀξιωθῆναι
[10, 16]	μεγίστην ἐν τῇ πόλει τότε	ἀρχήν·	καὶ συνεκινδύνευον οὗτοι τῷ Οὐαλερίῳ
[10, 58]	αὐτός τε ὑπέμενε μετιέναι τὴν	ἀρχήν,	καὶ τῶν συμπαραγγελλόντων τοὺς ἀρίστους
[10, 51]	δεήσει νομοθέτας καὶ ἥντινα ἕξοντας	ἀρχὴν	καὶ χρόνον ὅσον καὶ τἆλλα,
[10, 7]	στρατείας, πολλάκις αὐτὸν ἐπὶ τὴν	ἀρχὴν	καλῶν, ὁσάκις προσέλθοιμι καὶ ταῦτα
[10, 30]	ὅτ´ αὐτὸς εἶχε τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	κωλύσας δοθῆναι τοῖς δημάρχοις τὴν
[10, 53]	Σέξτου Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον	ἀρχήν,	λοιμικὴ νόσος εἰς τὴν Ῥώμην
[10, 34]	ἵνα μήτε τὴν τῶν ὑπάτων	ἀρχὴν	μειώσειε μήτε τὴν τῶν δημάρχων,
[10, 58]	ἀρχαιρεσίων καιρόν, μετῄεσαν δὲ τὴν	ἀρχὴν	οἱ ἐντιμότατοί τε καὶ πρεσβύτατοι
[10, 48]	καὶ Αὖλος Τερμήνιος παραλαμβάνουσι τὴν	ἀρχήν·	οἳ τά τ´ ἄλλα θεραπεύοντες
[10, 12]	τοὺς ἀνειληφότας τὴν τοῦ δήμου	ἀρχήν.	οὐθεὶς οὔτε ἠλίθιός ἐστιν οὕτως
[10, 4]	ὑμᾶς οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν	ἀρχήν,	οὔτε αἱ φρᾶτραι τὴν ψῆφον
[10, 4]	ῥητοῖς μὲν δικαίοις ταύτην τὴν	ἀρχὴν	παρὰ τῆς βουλῆς ἐλάβετε, τοῖς
[10, 33]	τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	παρειλήφεσαν Τίτος Ῥωμίλιος καὶ Γάιος
[10, 54]	τις τὸν Ἄππιον ἐπιθυμία ξένην	ἀρχὴν	περιβαλέσθαι καὶ νόμους καταστήσασθαι τῇ
[10, 19]	ὑπατείαν, πρὶν ἀποθέσθαι τὴν προτέραν	ἀρχήν,	προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν· ἐν ᾗ
[10, 25]	πάσαις, ἀφ´ ἧς παρέλαβε τὴν	ἀρχήν,	στρατόπεδόν τε σώσας φίλιον καὶ
[10, 23]	ὁ καιρός, ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν	ἀρχὴν	ταύτην Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον. καὶ
[10, 18]	ἐᾶν αὐτὸν ὡς βούλεται τὴν	ἀρχὴν	τελεῖσθαι, καὶ ἐπὶ τῷ τὰ
[10, 22]	Λεύκιος Μηνύκιος παραλαβόντες τὴν ὕπατον	ἀρχὴν	τέως μὲν ὑπὲρ τῶν πολιτικῶν
[10, 30]	ἅπαντα εἰσενεγκάμενος ᾐτήσατο διπλασιασθῆναι τὴν	ἀρχὴν	τὴν προισταμένην τοῦ δήμου, καὶ
[10, 25]	πεπραγμένων λόγον ἀποδοὺς ἐξωμόσατο τὴν	ἀρχὴν	τῆς τε βουλῆς δεομένης γῆν
[10, 39]	βιάζεσθαι καὶ καταλύειν ὑμῶν τὴν	ἀρχήν.	~Τοιαῦτ´ εἰπόντος αὐτοῦ τὸ μὲν
[10, 55]	ἔχουσιν ἐξουσίαν οὔπω παρειληφότες τὴν	ἀρχήν,	τοῖς δὲ περὶ Μενήνιον ὑπάτοις
[10, 59]	ᾗ παραλαβεῖν αὐτοὺς ἔδει τὴν	ἀρχήν,	τοῖς θεοῖς προθύσαντες ἃ νόμος
[10, 30]	ἐπὶ ῥητοῖς τισι παραλήψεσθαι τὴν	ἀρχὴν	τοὺς ὕστερον ἀποδειχθησομένους, ὥστε μένειν
[10, 19]	δήμαρχοι διεπράξαντο μὴ ἀποθέσθαι τὴν	ἀρχήν,	ὡς ἐναντιωσόμενον αὐτοῖς καὶ παύσοντα
[10, 55]	ἀναδύωνται σκῆψιν προβαλλόμενοι τὴν νέαν	ἀρχήν,	ὡς οὐκ ἐξὸν αὐτοῖς ἑτέρους
[10, 30]	χρηστότερος ἔσται διπλασιασθείσης αὐτῷ τῆς	ἀρχῆς,	ἀνοητότερος δὲ καὶ βαρύτερος. οὐ
[10, 1]	δυνάμεις κατασχόντων, ἕως ὁ τῆς	ἀρχῆς	αὐτοῖς παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε δ´
[10, 57]	καὶ ἐπειδὴ βραχὺς ὁ τῆς	ἀρχῆς	αὐτοῖς χρόνος ὁ λειπόμενος ἦν,
[10, 58]	αὐτοῖς μένοιεν, ἐδόκει {δέ} τινος	ἀρχῆς	αὐτοκράτορος δεῖν. τὸ δὲ μάλιστα
[10, 31]	γὰρ τῶν πραττομένων ὑπὸ τῆς	ἀρχῆς	ἐκείνης ἐπισχεῖν ἢ κωλῦσαι τῶν
[10, 15]	σπουδάσειν, ὅπως ἐπὶ τῆς ἑαυτοῦ	ἀρχῆς	ἐπὶ τέλος ἀχθῇ τὰ δόξαντα
[10, 33]	ὑπάτων καὶ τῷ κράτει τῆς	ἀρχῆς	ἐρεθισμοί τέ τινες ἐγίνοντο καὶ
[10, 48]	ὥσπερ ἔφην, τῇ πρώτῃ τῆς	ἀρχῆς	ἡμέρᾳ θύσας εἰσιτήρια κατὰ νόμον,
[10, 58]	δημοτικὸς ὄχλος ἐκεῖνον ἐπὶ τῆς	ἀρχῆς	ἠξίου κατέχειν ὡς οὐκ ἄλλου
[10, 22]	ὑφ´ ὧν οὐδὲν κακὸν πεπόνθατε,	ἀρχῆς	καὶ τυραννίδος ἕνεκα, Αἰκανοῖς δ´
[10, 58]	διδάσκοντος ὅτι δίκαιόν ἐστι μιᾶς	ἀρχῆς	κατὰ πάντων ἀποδεικνυμένης εἶναί τι
[10, 54]	οὐκ ἀξιοῦντες ἐπὶ τῆς αὑτῶν	ἀρχῆς	καταλῦσαι τὴν ἀριστοκρατίαν πρόφασιν εὐπρεπῆ
[10, 49]	καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆς	ἀρχῆς	μέγα φρονοῦντα διπλασίως {ἔτι} ἐπερρώσθησαν
[10, 13]	αὐτοῖς καὶ τὸ ἀνόητον τῆς	ἀρχῆς	μεγάλῃ καθοπλίσαντες ἐξουσίᾳ, ὅτε Κοίντιον
[10, 60]	δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς αὐτῆς	ἀρχῆς.	~Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν
[10, 18]	πρὶν ἢ πᾶς ὁ τῆς	ἀρχῆς	μοι διέλθῃ χρόνος. ὡς οὖν
[10, 8]	εἰς ταῦτα τοῦ χρόνου τῆς	ἀρχῆς.	ὁ μέντοι δῆμος εἰς τὸν
[10, 17]	πελέκεις καὶ τἆλλα παράσημα τῆς	ἀρχῆς	παραστήσαντες ἀκολουθεῖν εἰς τὴν πόλιν
[10, 22]	αὐτὸν χρόνον ἀφειστήκει τῆς Ῥωμαίων	ἀρχῆς,	Σαβῖνοι μὲν ἐκ τοῦ φανεροῦ,
[10, 14]	βουλομένοις ἀπηλλάχθαι τῆς Ῥωμαίων ἐπιφθόνου	ἀρχῆς.	~Συνέβη δὲ αὐτῷ πάντων διαμαρτεῖν
[10, 4]	ἀνθρώπους ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ τῆς	ἀρχῆς	τῆς ὑμετέρας γίνεται. τίνος οὖν
[10, 55]	ἂν οἱ δέκα τύχωσι τῆς	ἀρχῆς.	τούτους δὲ τοὺς ἄνδρας ἔκ
[10, 31]	εἶπον ἀπάγεσθαι τὸν φύλακα τῆς	ἀρχῆς	τῶν ὑπάτων, κοινὴν ἁπάντων εἶναι
[10, 19]	ἐπεὶ τὸν ὡρισμένον ἐτέλεσε τῆς	ἀρχῆς	χρόνον τὸ μὴ δέξασθαι τὴν
[10, 59]	διαμειβομένους τὰ παράσημα τῆς βασιλικῆς	ἀρχῆς	ὡς πρότερον, εἰς πολλὴν ἦλθε
[10, 2]	πολέμου στάσις ἐμφύλιος, ἣν χρῆν	ἀρχομένην	ἐξελαύνοντας ἐκ τῆς πόλεως καὶ
[10, 54]	χειμέριος χρόνος ἀμφὶ ταῦτα ἐδαπανήθη.	ἀρχομένου	δ´ ἔαρος σῖτός τε πολὺς
[10, 8]	εἰς τὸν ἐπιόντα πάλιν ἐνιαυτὸν	ἄρχοντας	ἀπέδειξεν αὐτούς. ~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου
[10, 54]	δεήσεις καὶ πρὸς τοὺς νέους	ἄρχοντας	ἠξίου τρέπεσθαι. οἱ δ´ οὐκ
[10, 34]	ἐπιτάττοντες ἄγειν εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἄρχοντας,	οἷς τὸ πάντων ἀποδέδοται κράτος,
[10, 51]	παραινῶ καὶ μήτε τοὺς νῦν	ἄρχοντας	προβαλόντας εἰς κίνδυνον πρόδηλον, ἔπειτα
[10, 55]	ὡς οὐκ ἐξὸν αὐτοῖς ἑτέρους	ἄρχοντας	ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους ἀποδεικνύειν ἡμῶν
[10, 39]	~Ἐῶ τἆλλα· ἀλλ´ οἱ νῦν	ἄρχοντες	ὑμῶν, ὅτι τοῖς κατισχυομένοις τῶν
[10, 32]	προφερόμενος νόμους, καθ´ οὓς οὔτε	ἄρχοντι	οὔτ´ ἰδιώτῃ συνεχωρεῖτο πράττειν οὐδὲν
[10, 61]	ἣν ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος,	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Φιλίσκου, τὴν δὲ ὑπατικὴν
[10, 1]	ἣν ἐνίκα στάδιον Τορύμβας Θεσσαλὸς	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Φρασικλέους· ὕπατοι δὲ ἀπεδείχθησαν
[10, 53]	στάδιον Λύκος Θεσσαλὸς ἀπὸ Λαρίσης,	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Χαιρεφάνους, ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων
[10, 30]	διδόναι καὶ μὴ ἀντιπράττειν παρῄνουν,	ἄρχοντος	τῆς γνώμης Λευκίου Κοιντίου, τοῦ
[10, 1]	μὲν πολλὰ τοῖς τρόποις τῶν	ἀρχόντων	ἀριστίνδην ἀποδεικνυμένων ἐπὶ τὰς ἀρχὰς
[10, 41]	ὥστ´ ἀνωφελὴς ἦν ἡ τῶν	ἀρχόντων	βοήθεια. τέλος δ´ οὖν ἐπεκράτησαν
[10, 31]	ἄνδρα τὸ κελευσθὲν ὑπὸ τῶν	ἀρχόντων	ποιήσαντα, καὶ δεδοικότες, μὴ ἀπὸ
[10, 26]	στάδιον Πολύμναστος Κυρηναῖος, Ἀθήνησι δὲ	ἄρχων	Καλλίας, ἐφ´ οὗ τὴν ὕπατον
[10, 32]	λαβόντες ᾠκοδομήσαντο, κομισαμένους τὰς δαπάνας,	ἃς	ἂν οἱ διαιτηταὶ γνῶσι, τῷ
[10, 11]	καὶ ἀκριβεστάτας ἀνάγκη γίνεσθαι ζητήσεις,	ἃς	ἂν οἱ κινδυνεύοντες ὑπὲρ αὑτῶν
[10, 36]	ἐχαρισάμην τούτου παρελέσθαι τὰς τιμὰς	ἃς	εἶχε καὶ τὰς ἐπὶ ταύταις
[10, 36]	παριόντων καὶ τὰς ἑαυτῶν πράξεις,	ἃς	ἐν τοῖς πολέμοις ἀπεδείξαντο, προφερομένων
[10, 17]	τοῦ περιόντος ὑπάτου τὰς ὑποσχέσεις,	ἃς	ἐποιήσατο πρὸς αὐτοὺς ὁ τεθνηκὼς
[10, 26]	λόγων τε πολλῶν καὶ κατηγοριῶν,	ἃς	ἐποιοῦντο κατ´ ἀλλήλων ἔν τε
[10, 3]	λόγων μὲν ἐκείνων καὶ κατηγοριῶν,	ἃς	ἐποιοῦντο κατὰ τῆς βουλῆς, οἱ
[10, 23]	τῆς πολεμίας συγκομίζειν, ἐπειδὴ κατανάλωντο	ἃς	οἴκοθεν ἔφερον, οὔτε μεταστρατοπεδεύσασθαι τῶν
[10, 7]	τούτου τυχεῖν διὰ πενίαν καὶ	ἀσθένειαν	καὶ τὸ τῶν πολλῶν εἷς
[10, 16]	μετέωρα βαλλομένων βραδεῖαί τε καὶ	ἀσθενεῖς,	εἰ καὶ τύχοιεν, ὥσπερ εἰκός,
[10, 38]	ἐπινικίοις κόσμοις ὑπερβαλόμενος, δι´ ὃν	ἀσθενέστεροι	μὲν οἱ πολέμιοι γεγόνασιν ἐπιφανεστέρα
[10, 57]	ἅπαν τὸ βίαιον ὑπὲρ τῶν	ἀσθενεστέρων	ἀντίταξις· ἐλέχθη τε ὑπὸ πολλῶν,
[10, 33]	δὲ τὰς στάσεις ταπεινὴν καὶ	ἀσθενῆ.	οἷς ὅμοια γνόντες οἱ τότε
[10, 14]	εἶχον τὰς ὑπεροχὰς καὶ μεταβολῆς	ἄσμενοι	ἂν ἐλάβοντο, κοινωνοὺς ποιεῖσθαι τῶν
[10, 36]	καὶ ὠφελείας, καὶ τοῦ πλήθους	ἀσμένως	ἀκούοντος τοὺς λόγους, ὁ μάλιστα
[10, 22]	ἦν, μὴ τὴν ἀρχὴν ἀφαιρεθῶσιν,	ἀσμένως	δεξάμενοι τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς
[10, 8]	οὔτε πόλιν ὁρῶν οὔτε φίλους	ἀσπαζόμενος	οὔθ´ ἑορτάζων οὔτ´ ἄλλης εὐφροσύνης
[10, 17]	οὐχ ἕξειν, πόθεν διατραφῶμεν. ἔπειτ´	ἀσπασάμενος	τὴν γυναῖκα καὶ τῶν ἔνδον
[10, 45]	δακρύσας τούς τε συνήθεις ἅπαντας	ἀσπασάμενος	ᾤχετο τοὺς ὀκτακοσίους ἄνδρας ἄγων
[10, 57]	ἰδίαν ἐπιτηδεύων διετέλει, κατά τ´	ἀσπασμοὺς	καὶ προσαγορεύσεις φιλανθρώπους καὶ τὰς
[10, 46]	τὰ τιμιώτατα ὀνομάζοντες ἀπλήστως εἶχον	ἀσπασμῶν	τε τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν
[10, 17]	ἐπισχὼν καὶ δακρύσας τοσοῦτον εἶπεν·	Ἄσπορον	ἄρα μοι τὸ χωρίον ἔσται
[10, 49]	τὸ τίμημα τῆς δίκης ἀργυρικόν,	ἀσσάρια	μυρία. καὶ τοῦτ´ οὐκ ἄνευ
[10, 1]	εἶχον μόνοι διὰ τὰς ἐν	ἄστει	διατριβάς, οἱ δὲ πολλοὶ ἐμπορευόμενοί
[10, 1]	γεωργοῦντες διὰ πολλῶν ἡμερῶν εἰς	ἄστυ	καταβαίνοντες ἐπὶ τὰς ἀγορὰς ἄπειροι
[10, 39]	βοηθεῖν, οὓς ὑμεῖς ἱεροὺς καὶ	ἀσύλους	ἐποιήσατε τῷ νόμῳ, τί οὐ
[10, 3]	ἀνάξιον δρᾶν οὔτε ἄδικον οὔτε	ἀσύμφορον	εὐνομίαν εἰσάγειν βουλομένους καὶ ἰσηγορίαν·
[10, 21]	τῆς πόλεως πανστρατιᾷ, πολὺς καὶ	ἀσύντακτος	ὄχλος, καὶ συμβαλόντες εἰς μάχην
[10, 10]	ποιήσωνται; τότ´ ἤδη κατὰ πολλὴν	ἀσφάλειαν	ἡγοῦνται διαπράξασθαι παρ´ ὑμῶν τὰ
[10, 11]	ὀξύς, καὶ ἡ μέλλησις τῆς	ἀσφαλείας	ἄωρος ἐν οὐ μέλλουσι δεινοῖς.
[10, 2]	παρόντων καὶ τῶν δημάρχων ὑπὲρ	ἀσφαλείας	τε καὶ σωτηρίας τῆς πόλεως
[10, 29]	ὅπλων καὶ διὰ πυρὸς ὁδοὺς	ἀσφαλεῖς	θεοὶ παρέσχον. Ὡς δὲ κατέμαθεν
[10, 44]	φυλακῇ τοῦ μὴ ἁλώσεσθαι τὸ	ἀσφαλές.	ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἀνάθου τὴν
[10, 44]	τόπου δοκοῦσα εἶναι πᾶν τὸ	ἀσφαλές·	ἥ τε ἅμα σοι δύναμις
[10, 12]	διεγνωκέναι τοὺς παρέχοντας αὐτῷ τὸ	ἀσφαλές.	καὶ ταῦτα ἐκ πολλοῦ παρασκευάσαντες
[10, 60]	ἑαυτοὺς ταῖς ἑταιρίαις, ἐπειδὴ τὸ	ἀσφαλὲς	οὐκ ἐνῆν ἄλλως αὐτοῖς ἔχειν,
[10, 5]	δεινὰ ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ	ἀσφαλὲς	ὑπισχνούμενοι· οἱ δ´ ἐκ τοῦ
[10, 28]	ἄλλως χωρήσῃ τὰ καθ´ ἡμᾶς	ἀσφαλής·	εἰ μὴ ἄρα ἐκείνῃ τῇ
[10, 16]	γὰρ ἀπὸ τῶν πλησίον οἰκιῶν	ἀσφάλτου	καὶ πίσσης πεπυρωμένης ἀγγεῖα σφενδόναις
[10, 22]	τοῖς πρεσβευταῖς ἐρχόμενος, ὡς ἐν	ἀσχολίαις	δή τισι γεγονώς. ἐπεὶ δ´
[10, 24]	ὁ καρπὸς διὰ τὰς ἐμὰς	ἀσχολίας,	καὶ πεινήσομεν ἅπαντες κακῶς. μετὰ
[10, 41]	τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ θορύβου καὶ	ἀταξίας	κινούμενον ἐπ´ αὐτοὺς} οὐ παρίεσαν,
[10, 33]	κατεσκεύαζον ἐγκλήματα καὶ προφάσεις πολέμων,	ἅτε	ὁρῶντες διὰ μὲν τοὺς πολέμους
[10, 1]	δημαρχῶν ἐν τῷ παρελθόντι ἔτει,	ἀτελὲς	δὲ ἠναγκάσθη καταλιπεῖν τοῦ τε
[10, 58]	αὖθις ἀποδεῖξαι τῶν κοινῶν κυρίαν.	ἀτελής	τε γὰρ ἡ νομοθεσία ἐφαίνετο,
[10, 53]	τῇ συμφορᾷ τῶν τε ὑπάτων	ἅτερος	ἀποθνήσκει, Σέξτος Κοιντίλιος, καὶ ὁ
[10, 12]	τὴν γνώμην ἀνέστη τῶν ὑπάτων	ἅτερος,	Γάιος Κλαύδιος καὶ ἔλεξε τοιάδε·
[10, 28]	κατὰ τὴν πόλιν ὄχλου παρελθὼν	ἅτερος	τῶν ὑπάτων Γάιος Ὁράτιος ἐπειρᾶτο
[10, 25]	πολὺν δὲ χρόνον καὶ Ναύτιος,	ἅτερος	τῶν ὑπάτων, νικήσας Σαβίνους ἐκ
[10, 15]	αὐτὸν οὔτε φυγάδων κατελθόντων οὔτε	ἀτίμων	καὶ καταχρέων τὸ ἴδιον κέρδος
[10, 53]	ποταμοῦ κομισθὲν ὕδωρ, τὰ μὲν	ἀτοπίᾳ	τῆς ὀσμῆς, τὰ δὲ τῷ
[10, 32]	ἐδίδασκεν, ὡς οὐθὲν εἴη πεποιηκὼς	ἄτοπον,	πολλοὺς καὶ παντοδαποὺς εἰς τοῦτο
[10, 51]	ζημιωθῆναι. καίτοι τί γένοιτ´ ἂν	ἀτύχημα	πόλει μεῖζον ἢ τοὺς κρατίστους
[10, 14]	καὶ πλανῶσα ἐλπίς, ὡς οὐθενὸς	ἀτυχήσοντα	τῶν προσδοκωμένων, ἡ πολιτικὴ στάσις
[10, 31]	εἰς οἰκιῶν κατασκευὰς τὸν καλούμενον	Αὐεντῖνον.	ἔστι δὲ λόφος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς,
[10, 32]	γεγραμμένος, ἣν ἀνέθεσαν ἐν τῷ	Αὐεντίνῳ	κομίσαντες εἰς τὸ τῆς Ἀρτέμιδος
[10, 39]	ἐὰν δ´ ἐκ τῶν νέων	αὐθάδεια	καὶ ἀναίδεια ὑμῖν ἐμποδὼν γένηται
[10, 34]	τῆς ὕβρεως οἱ δήμαρχοι ἄρξειαν	αὐθαδείᾳ	χρησάμενοι καὶ τολμήσαντες εἰς ὑπάτων
[10, 6]	σῶν ὑπερεῖδεν ἐπιτηδευμάτων, τυραννικὴν δὲ	αὐθάδειαν	καὶ βαρβάρων ἀνθρώπων ὕβριν ἠγάπησε,
[10, 5]	πατὴρ αὐτοῦ χαλεπῶς φέροντας τὴν	αὐθάδειαν	τοῦ μειρακίου τοὺς δημοτικοὺς ὁρῶν
[10, 7]	οἷα μεθύοντες ἂν νέοι καὶ	αὐθάδεις	{ὡς ἂν} εἰς ταπεινοὺς καὶ
[10, 6]	ἀφόρητον ἔσται τὸ θράσος τῶν	αὐθαδῶν	μειρακίων, ἀνίσταται καί φησιν· Σοὶ
[10, 58]	ἡ γνώμη τῶν παραινούντων δεκαδαρχίαν	αὖθις	ἀποδεῖξαι τῶν κοινῶν κυρίαν. ἀτελής
[10, 33]	χρώμενοι. ταῦτα ποιούντων αὐτῶν ἀφορμὴν	αὖθις	εἰλήφεσαν οἱ δήμαρχοι τοῦ δημαγωγεῖν
[10, 57]	διήλλαττον ὀφθῆναι τῶν πολλῶν· εἶτ´	αὖθις	ἕτερος αὐτῶν ἐπὶ τὴν ἐξουσίαν
[10, 26]	νεωστὶ καταπολεμηθέντες ἐν τοῖς ὅπλοις	αὖθις	ἦσαν· καὶ οἱ μὲν ἀκμαιότατοι
[10, 35]	δήμαρχοι βοήθειαν οὐδεμίαν εὑρόμενοι, ἐσκόπουν	αὖθις	ὅ τι χρὴ ποιεῖν εἰς
[10, 30]	καὶ τὸν περὶ τῆς κληρουχίας	αὖθις	προθήσειν λόγον καὶ τὸν ὑπὲρ
[10, 35]	καὶ τιμωροὶ ἔσεσθαι. προθήσειν γὰρ	αὖθις	τόν τε περὶ τῆς κληρουχίας
[10, 1]	βουλῇ συστὰς ἐξεργάσηται. ἐταράττετο γὰρ	αὖθις	ὑπὸ τῶν δημάρχων ἀναδιδασκόμενος, ὅτι
[10, 2]	δ´ αὐτὸ παραλαβόντες οἱ περὶ	Αὖλον	Οὐεργίνιον δήμαρχοι τελειῶσαι ἐβούλοντο· ἵνα
[10, 49]	θάνατον ἐξιόντα μετὰ τοῦ πατρός,	Αὖλον	Οὐεργίνιον τὸν ἑαυτοῦ θεῖον, πρεσβευτὴν
[10, 56]	Ποστόμιος καὶ Σερούιος Σολπίκιος καὶ	Αὖλος	Μάλλιος, εἷς δὲ τῶν ὑπατευσάντων
[10, 52]	Ποστόμιος καὶ Σερούιος Σολπίκιος καὶ	Αὖλος	Μάλλιος· οἷς τριήρεις τε παρεσκευάσθησαν
[10, 9]	τοὺς λόγους ὑπὲρ αὐτῶν ποιούμενος	Αὖλος	Οὐεργίνιος καὶ ἔλεξε τοιάδε· ~Ὅσον
[10, 48]	ὑπάτους ἔτει Σπόριος Ταρπήιος καὶ	Αὖλος	Τερμήνιος παραλαμβάνουσι τὴν ἀρχήν· οἳ
[10, 23]	ὅπερ καὶ συνέβη. φυλάξας γὰρ	αὐλῶνα	περικλειόμενον ὄρεσιν, ὡς ἐνέβαλον εἰς
[10, 23]	στρατοπεδεύεται κατὰ τὴν ἐκ τοῦ	αὐλῶνος	ἔξω φέρουσαν ὁδόν. ἐκ δὲ
[10, 30]	τὸ μὲν τοῦ δήμου κράτος	αὐξήσουσι,	τὰς δὲ τῆς βουλῆς τιμὰς
[10, 3]	ἔσεσθαι τῆς στάσεως ἔλεγον ἀνομίαν	αὔξοντας	καὶ πλεονεξίαν καὶ ζηλοῦντας τὰ
[10, 28]	καὶ ἡ τὴν πόλιν τήνδε	αὔξουσα	ἐκ πολλοῦ τύχη μήπω προλέλοιπεν
[10, 51]	ἰσχυρὰ ἡγούμην, ὥσπερ ἐχρῆν ἀριστοκρατίαν	αὔξων	περιεφρόνουν τὸ δημοτικόν, ἐπεὶ δὲ
[10, 13]	κρύψαντες οὗτοι· τὰ γὰρ πράγματα	αὐτὰ	βοᾷ. αἴτιοι δ´ ὑμεῖς οἱ
[10, 36]	με ὁ τῆς ἡμέρας χρόνος.	αὐτὰ	δὲ τὰ κεφάλαια δι´ ἐλαχίστων
[10, 10]	ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον ἀπαγγεῖλαι διέγνωμεν	αὐτά.	ἴστε δὴ συνωμοσίαν ἐπὶ τῷ
[10, 9]	καθημένοις ἐν ἀγορᾷ, ὡς διῆλθον	αὐτά,	παίοντες τὰ μέτωπα καὶ κατηφεῖς
[10, 10]	φρονιμώτερα. οὐ μὴν ὀλιγωρίᾳ γ´	αὐτὰ	παραδόντες ἀφήκαμεν, ἀλλ´ ὅση δύναμις
[10, 59]	δήμου ψηφίσμασι σπανίως καὶ εἰς	αὐτὰ	τἀναγκαῖα χρώμενοι, τὰ δὲ πλεῖστα
[10, 12]	ἀκριβῶς σκοπεῖν· οἷαι γὰρ ἂν	αὗται	τύχωσιν οὖσαι, τοιούτους ἀνάγκη γίνεσθαι
[10, 53]	καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι τὰς	αὐτὰς	ἐκείνοις νόσους μετελάμβανον, ὥστε πολλὰς
[10, 14]	κατά τι θέσφατον ἀνειμέναι, Καρμεντίδας	αὐτὰς	καλοῦσιν· ἀναβιβάσας τὴν δύναμιν εἶχε
[10, 10]	φῆμαι μετέωροι, καὶ τὸ βεβαιῶσον	αὐτὰς	οὐθὲν ἦν, ὠκνοῦμεν, ὦ βουλή,
[10, 58]	καὶ τοῦ δήμου μέρος ἐν	αὐτῇ.	εὐδοκιμῶν δ´ ἐφ´ ἅπασι τούτοις
[10, 27]	λαμπροτάτην, ἢ περὶ τῶν ἐν	αὐτῇ	καλῶν εὐψύχως ἀγωνιζομένοις ἀποθανεῖν. ταύτης
[10, 44]	τ´ εἰκὸς ἀξιόμαχον εἶναι ἐν	αὐτῇ·	κἂν ὀλίγη δὲ πάνυ καὶ
[10, 26]	τήν τε φρουρὰν τὴν ἐν	αὐτῇ	κοιμωμένην εὑρόντες κατέσφαξαν πλὴν ὀλίγων,
[10, 59]	μήτ´ ἀκοῦσαι μηδὲν ἀηδὲς ἐν	αὐτῇ	μήτ´ ἰδεῖν ἕωθεν εὐθὺς ἐξῄεσαν
[10, 53]	ἔτι γὰρ αὐτῶν παρασκευαζομένων ἡ	αὐτὴ	νόσος κατέσκηψεν εἰς τὰς πόλεις.
[10, 2]	ἐπὶ τὴν γῆν ἐνεχθέντα ἐν	αὐτῇ	τε τῇ πόλει καὶ κατὰ
[10, 51]	ὅσον καὶ τἆλλα, ὅπως ἂν	αὐτῇ	φαίνηται συνοίσειν, στασιάζειν δὲ μηκέτι
[10, 37]	τοῖς ἄλλοις ἡμῖν ταλαιπωρήσαντες, ὅτ´	αὐτὴν	ἐκτώμεθα, πλεῖον ἠξίουν ἡμῶν ἔχειν,
[10, 59]	τε πάντες ἔσεσθαι καὶ τὴν	αὐτὴν	ἕξειν δυναστείαν, βουλῆς μὲν ἢ
[10, 46]	ὁπλισμοῖς καὶ προθυμίαν παρεχόμεναι τὴν	αὐτήν·	καὶ διέμειναν ἐπὶ πολὺν χρόνον
[10, 22]	τοὺς τέταρτον ἔτος ἤδη τὴν	αὐτὴν	κατασχόντας ἀρχήν. ἐπεὶ δ´ ἀπὸ
[10, 28]	ἐκ πολλοῦ τύχη μήπω προλέλοιπεν	αὐτήν,	κρείττους τῶν ἐχθρῶν ἐσόμεθα· εἰ
[10, 3]	ἔμελλον, παρεῖναι τοὺς δημότας εἰς	αὐτὴν	παρεκάλουν ἀθρόους, ὡς οὐκέτι ταῖς
[10, 9]	οὐκέτι περὶ τοῦ νόμου τὴν	αὐτὴν	παρεχόμενον, ἰταμωτέραν ὁδὸν ἔγνωσαν ἐπὶ
[10, 32]	οὐκ ἔξεστι διὰ τοὺς ἐσφετερισμένους	αὐτὴν	πολλοὺς ὄντας καὶ δυνατούς. τοιούτων
[10, 48]	ἐνέπλησε καὶ τοὺς φέροντας εἰς	αὐτὴν	στενωπούς. ~Πρώτη μὲν οὖν εἰσῆλθεν
[10, 35]	οὐθὲν ἂν ἦν τὸ κωλῦσον	αὐτὴν	ὑφ´ αὑτῆς ἀπολωλέναι τὴν πόλιν·
[10, 31]	κράτος, ἐὰν τὸ στασιάζον ἐξ	αὐτῆς	ἀναιρεθῇ. τοῦτο δὴ φυλάττοντες τὸ
[10, 37]	οὔτε ἄλλην δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν	αὐτῆς	ἀποδεῖξαι δυνάμενοι. καὶ εἰ μὲν
[10, 60]	οὔτε δήμου διέμειναν ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	ἀρχῆς. ~Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν
[10, 33]	ὠφέλειαν τὸ στασιάζον ἀνελόντες ἐξ	αὐτῆς.	ἐγκύκλιον γὰρ δὴ τοῦτο καὶ
[10, 49]	ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ τῆς	αὐτῆς	ἐκείνῳ κοινωνὸς ἔσται τύχης. ταῦτα
[10, 61]	ἐνιαυτὸν ἄρξαντες δεύτερον ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	ἐξουσίας μένοντες.
[10, 37]	ἀναιδέστατοι τὴν καλλίστην κατέχουσιν ἐξ	αὐτῆς	καὶ πολλὰ ἔτη κεκάρπωνται οὔτε
[10, 37]	τὴν ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν ἐξ	αὐτῆς	λαβών, οὐδ´ ὑμῶν, ὦ δημόται,
[10, 26]	δήμαρχοι πέμπτον ἔτος ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	ὄντες ἐξουσίας ἐκώλυον, ὥσπερ καὶ
[10, 15]	οἱ δ´ εἰς τοὺς ἀναπεπταμένους	αὐτῆς	τόπους πολλοὺς σφόδρα ὄντας, οἱ
[10, 25]	τε αὐτῶν πορθήσας καὶ φρουρὰν	αὐτῆς	ὑπολιπὼν τόν τε ἡγεμόνα τοῦ
[10, 35]	ἦν τὸ κωλῦσον αὐτὴν ὑφ´	αὑτῆς	ἀπολωλέναι τὴν πόλιν· οὕτως ἕτοιμοι
[10, 8]	τοῦ σώματος, εἴτ´ ἐν δεσμοῖς	αὐτὸ	δεῖ φυλάττεσθαι τέως, εἴτ´ ἐγγυητὰς
[10, 30]	ἀρχεῖον καὶ μὴ πᾶσι τὸ	αὐτὸ	δοκῇ. ἐδόκει τε δὴ ταῦτα
[10, 31]	βαλόμενον, ἐὰν μὴ πᾶσι τὸ	αὐτὸ	δοκῇ, μήτε ἐναντιωθῆναί τινα τοῖς
[10, 52]	ἡμᾶς χρηστὸς ὤν. τὸ δ´	αὐτὸ	καὶ οἱ ἄλλοι δήμαρχοι παριόντες
[10, 5]	ὡς δὲ παρέδωκαν τὸν λόγον,	αὐτὸ	μὲν τὸ μειράκιον οὐχ ὑπήκουε
[10, 2]	αὐτοῖς παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε δ´	αὐτὸ	παραλαβόντες οἱ περὶ Αὖλον Οὐεργίνιον
[10, 44]	τε ἔσται, τό τε χωρίον	αὐτὸ	παρέξει τῇ φυλακῇ τοῦ μὴ
[10, 40]	δύνωνται. ἔπειτα τοὺς μὲν περὶ	αὐτὸ	τὸ βῆμα καὶ τὸ ἐκκλησιαστήριον
[10, 11]	οὖν τὸ κωλύον ἔσται τὸ	αὐτὸ	τοῦτο καὶ τοὺς προεστηκότας τοῦ
[10, 38]	δήμαρχον ὄντα ἡμέτερον, ἐπεὶ τὸ	αὐτὸ	τοῦτο πολίτευμα μετὰ τὸ ἔτος
[10, 8]	ταπεινή τις ἦν καλύβη, γεωργῶν	αὐτόθι	μετὰ δούλων ὀλίγων ἐπίπονον καὶ
[10, 44]	ὁδὸν ἅπαντες βιαζόμενοι, ἢ μένοντες	αὐτόθι	τὸν χάρακα ἀποβάλωσιν. οὔτε γὰρ
[10, 24]	καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ δεδεμένους·	αὐτοὶ	δὲ τὰ ὅπλα θέντες ἐξέλιπον
[10, 33]	τῆς τε στρατολογίας ἀπολύειν ἔφασαν	αὐτοὶ	δὴ μόνοι ἐξουσίαν ἐκ τῶν
[10, 33]	ἐλάμβανον· ἡσυχαζόντων δὲ τῶν ἀντιπάλων	αὐτοὶ	κατεσκεύαζον ἐγκλήματα καὶ προφάσεις πολέμων,
[10, 29]	ἰδόντες πολλοὶ τῶν δημοτικῶν οὐδ´	αὐτοὶ	κατέχειν τὰ δάκρυα ἐδύναντο. γενομένης
[10, 49]	τῶν ἀνθρώπων. ὡς δὲ καὶ	αὐτοὶ	κληθέντες ἐπὶ τὴν μαρτυρίαν παρῆλθον
[10, 22]	ὦ Ῥωμαῖοι, τί δή ποτ´	αὐτοὶ	μὲν ἅπαντας ἀνθρώπους ἡγεῖσθε πολεμίους,
[10, 58]	καὶ μετὰ πλείστης προθυμίας ἐπιψηφίσαντος	αὐτοὶ	μὲν οἱ δέκα ἄνδρες προεῖπον
[10, 36]	πολλὴν ἀφελόμενοι γῆν τοὺς πολεμίους	αὐτοὶ	μὲν οὐδεμίαν εἰλήφασι μοῖραν, τοὺς
[10, 55]	τοῦ δ´ ἀποδεῖξαι τοὺς νομοθέτας	αὐτοὶ	μὲν οὐδεμίαν ἔχουσιν ἐξουσίαν οὔπω
[10, 60]	οὐδεμιᾷ μερίδι τιθέμενοι, πάντων δὲ	αὐτοὶ	νομοθέται τε καὶ δικασταὶ γινόμενοι,
[10, 22]	Φάβιος Οὐιβολανός, τὰς δὲ λοιπὰς	αὐτοὶ	παραλαβόντες ἐξῄεσαν διὰ ταχέων, ἐπὶ
[10, 5]	μένειν παρὰ τὰ δεινὰ ἠξίουν	αὐτοὶ	παρασχεῖν τὸ ἀσφαλὲς ὑπισχνούμενοι· οἱ
[10, 27]	ἢ νίκην ἐξενέγκασθαι πασῶν ὧν	αὐτοί	ποτε ἢ οἱ πατέρες ἐξηνέγκαντο
[10, 34]	ἐκεῖνοι ψῆφον ἀναδῶσι τοῖς δημόταις,	αὐτοὶ	τὰ ὅπλα περιθήσειν τοῖς πατρικίοις.
[10, 35]	ἑαυτοῖς χρόνον εἰς ἀμείνω λογισμὸν	αὐτοί	τε μετριώτεροι ἐγένοντο καὶ τὰς
[10, 36]	ἦν, αἴτιος ἐγενόμην φανερῶς, ὡς	αὐτοί	τε ὡμολόγουν χρυσῷ με ἀναδήσαντες
[10, 50]	ὁπόσον εἶναι δεῖ, κατέλιπον, ἀλλ´	αὐτοὶ	τὴν ἀξίαν ὥρισαν, μέγιστον ἀποδείξαντες
[10, 34]	τὸ πάντων ἀποδέδοται κράτος, ἔπειτ´	αὐτοὶ	τολμήσαντες ὁμόσε χωρεῖν σὺν τοῖς
[10, 24]	ὡς πολεμίοις χρήσασθαι, ἐκέλευσέ τε	αὐτοῖς	ἄγειν τοὺς ἄνδρας δεδεμένους. ὑπομενόντων
[10, 57]	νόμων καὶ τῶν παρὰ σφίσιν	αὐτοῖς	ἀγράφων ἐθισμῶν προὔθηκαν ἐν δέκα
[10, 20]	παραδοῦναι τὸ φρούριον, τοῖς σώμασιν	αὐτοῖς	ἄδειαν αἰτησαμένους καὶ ζυγὸν ὑποστάντας.
[10, 10]	τῆς ὑπουργίας. κἀκεῖνος ὑπέσχηται στρατιὰν	αὐτοῖς	Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων ἄξειν ἐπίκουρον,
[10, 31]	ἢ γνώμην ἀγορεύειν οὐκ ἐξῆν	αὐτοῖς,	ἀλλ´ ἦν τῶν ὑπάτων τοῦτο
[10, 21]	φεύγοντες. ὁ δ´ ὕπατος οὐδεμίαν	αὐτοῖς	ἀναστροφὴν ἔτι δοὺς κλίμακας προσέφερε
[10, 13]	τοῖς ἄλλοις κακοῖς οὐδ´ ἀντειπεῖν	αὐτοῖς	ἀξιοῦσιν οὐθένα ὑμῶν, ἀλλ´ εἰς
[10, 20]	κατὰ τάχος καὶ τὴν πόλιν	αὐτοῖς	ἀποδιδόναι, ἀντέπραττον δὲ οἱ δήμαρχοι
[10, 36]	θανάτου κακίων ὁ λοιπὸς ἂν	αὐτοῖς	βίος ἦν, αἴτιος ἐγενόμην φανερῶς,
[10, 42]	ἐπίφθονον μηδέν, ἵνα μὴ τοῦτ´	αὐτοῖς	γένηται σωτηρίας αἴτιον, ἀλλὰ τὰς
[10, 27]	τῆς ἐξόδου ποιησαμένους. συμβήσεσθαι γὰρ	αὐτοῖς	δυεῖν καλῶν ἔργων καὶ δικαίων
[10, 47]	ὁ Σίκκιος τήν τε νίκην	αὐτοῖς	ἐδήλωσε καὶ τὸν τρόπον τοῦ
[10, 58]	ταῦτα μὲν ἐν κοινῷ σκοπουμένοις	αὐτοῖς	ἐδόκει, ἰδίᾳ δὲ οἱ πρωτεύοντες
[10, 15]	πρὸς τοὺς εἰσεληλυθότας· ἅπαντα γὰρ	αὐτοῖς	ἐδόκει μεστὰ εἶναι πολέμου. ἡμέρας
[10, 59]	ἀπόρρητα τῷ πλήθει συνθήκας σφίσιν	αὐτοῖς	ἔθεντο περὶ μηδενὸς ἀλλήλοις ἐναντιοῦσθαι,
[10, 54]	τοὺς ἄνδρας μεγάλας ὑποτείνοντες ἐλπίδας	αὐτοῖς,	εἰ τὰ τοῦ δήμου πράγματα
[10, 15]	μηδ´ οὕτως ἀξιόχρεως ἡ δύναμις	αὐτοῖς	εἶναι δοκῇ, Λατίνους τε καὶ
[10, 9]	ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπιτήδειος ἔδοξεν	αὐτοῖς	εἶναι πράττειν τὰ βεβουλευμένα, πλασάμενοι
[10, 12]	ὑμεῖς τ´ ἀναγκασθείητε παρὰ γνώμην	αὐτοῖς	εἶξαι, καὶ ὁ δῆμος ἅπαντα
[10, 24]	δὲ ταῦτα τῶν Αἰκανῶν τελευταῖον	αὐτοῖς	ἐκεῖνο προσέταξεν· ἐπειδὴ Τύσκλον πόλιν
[10, 34]	λόγον. ὡς δ´ οὐ προσεῖχον	αὐτοῖς	ἐκεῖνοι τὸν νοῦν, ἐπὶ τὴν
[10, 8]	τὸν νόμον· ὥστ´ οὐθὲν ἔτι	αὐτοῖς	ἐξεγένετο διαπράξασθαι δαπανηθέντος εἰς ταῦτα
[10, 13]	δικαίᾳ χρήσομαι, διδάσκων ὡς οὐδὲν	αὐτοῖς	ἐπικρέμαται δεινόν, ὅτι μὴ κακοὶ
[10, 60]	θρασυτάτους τῶν νέων καὶ σφίσιν	αὐτοῖς	ἐπιτηδειοτάτους. τὸ μὲν οὖν ἐκ
[10, 24]	τ´ ἐλάμβανεν εὐπρεπεστέραν καὶ ὑπαντήσων	αὐτοῖς	ἐπορεύετο. ὡς δ´ ἐγγὺς ἦν,
[10, 33]	ἔλεγον ἀποθήσεσθαι, εἰ μή τις	αὐτοῖς	ἔσται παρὰ τοῦ δήμου βοήθεια.
[10, 55]	νέαν ἀρχήν, ὡς οὐκ ἐξὸν	αὐτοῖς	ἑτέρους ἄρχοντας ὑπατικὴν ἐξουσίαν παραληψομένους
[10, 12]	οὕτως ἅπαν τὸ δημοτικὸν ἠγριωμένον	αὐτοῖς	ἕτοιμον ἡμῖν εἰς ἃ βουλόμεθα
[10, 60]	τὰς οὐσίας ἀδίκως. ἵνα δ´	αὐτοῖς	εὐπρεπῶς τὰ γινόμενα ἔχῃ παράνομα
[10, 60]	τὸ ἀσφαλὲς οὐκ ἐνῆν ἄλλως	αὐτοῖς	ἔχειν, καὶ ἐγένετο σὺν χρόνῳ
[10, 43]	ἡ μὲν βουλὴ τοὺς ὑπάτους	αὐτοῖς	ἐψηφίσατο βοηθεῖν ἀμφοτέρους, οἱ δ´
[10, 39]	περὶ τὴν ψηφοφορίαν ἀκοσμούντων, δείξατε	αὐτοῖς	ἣν ἔχει τὸ ἀρχεῖον ἰσχύν.
[10, 42]	τὴν δίκην, ἀλλὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας	αὐτοῖς	ἰδιώτας, ὧν κολαζομένων ἔμελλε τοῖς
[10, 13]	ὅσοι δὲ κακοήθεις ἦσαν ἐν	αὐτοῖς	καὶ μεταβολῆς ἀεὶ δεόμενοι, τοῦ
[10, 19]	ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν, ὡς ἐναντιωσόμενον	αὐτοῖς	καὶ παύσοντα τῶν καινῶν πολιτευμάτων,
[10, 21]	ὁρίων αὐτὸν ὑποδεχομένῃ. παραταξάμενος δὲ	αὐτοῖς	καὶ πολλοὺς μὲν φονεύσας, τοὺς
[10, 13]	ὑμεῖς οἱ τὰ πρῶτα ἐπιτρέψαντες	αὐτοῖς	καὶ τὸ ἀνόητον τῆς ἀρχῆς
[10, 41]	δ´ ἄλλου δήμου τὸ ἑπόμενον	αὐτοῖς	{καὶ τὸ κατ´ ἄλλα καὶ
[10, 58]	ἑκόντες τε καὶ ἄκοντες ἐν	αὐτοῖς	μένοιεν, ἐδόκει {δέ} τινος ἀρχῆς
[10, 35]	ἀρχή, ἀλλ´ εἰς τοὺς συναγωνιζομένους	αὐτοῖς	μεταφέρειν τὴν ὀργήν, καὶ τὰς
[10, 4]	καθήπτοντο λέγοντες, ὡς οὐκ ἐπιτρέψουσιν	αὐτοῖς	νόμους εἰσηγεῖσθαι καὶ τούτους ἀπροβουλεύτους.
[10, 23]	εἰς στρατοπεδείαν, ἀλλ´ ὃν ἔδωκεν	αὐτοῖς	ὁ καιρός, ἔνθα οὔθ´ ἵπποις
[10, 52]	ἀποστερῶν τοὺς θεούς, ἃ δίδωσιν	αὐτοῖς	ὁ νόμος· καὶ ἐποίησεν οὕτως.
[10, 22]	τοῖς Ῥωμαίων συμμάχοις, φιλίας τ´	αὐτοῖς	ὀμωμοσμένης νεωστὶ καὶ οὐδενὸς ἐν
[10, 42]	ἔπραξαν ὑφέξοντας δίκας· ἐγκαλεῖν δ´	αὐτοῖς,	ὅτι τῶν ἱερῶν νόμων, οὓς
[10, 16]	παντὸς μάλιστα ἐφοβοῦντο. ἐπικουρικὸν δὲ	αὐτοῖς	οὐδὲν ἔφθασε παρὰ τῶν συμμάχων
[10, 16]	τὰς χειροποιήτους ὁδούς. ἦν δ´	αὐτοῖς	οὔτε τοῦ πλήθους, ᾧ παρὰ
[10, 28]	εἰς νοῦν ἦλθε μήτε γυναικῶν	αὐτοῖς	παραχωρῆσαι μήτε παίδων μήτε πόλεων,
[10, 3]	διάφορον παύσαιτο στασιάζον, οὐ μικρὰν	αὐτοῖς	παρεῖχεν ἀπορίαν. οἱ μὲν γὰρ
[10, 1]	κατασχόντων, ἕως ὁ τῆς ἀρχῆς	αὐτοῖς	παρέλθῃ χρόνος. ~Τότε δ´ αὐτὸ
[10, 15]	ἑαυτῶν σώμασι καὶ τῶν συνόντων	αὐτοῖς	πελατῶν ὁπλισαμένους, καὶ εἴ τι
[10, 10]	δημοτῶν ἄλλους {τοὺς} ἐναντιωθέντας ποτὲ	αὐτοῖς	περὶ ἐλευθερίας ἢ τὸ λοιπὸν
[10, 47]	μετρίως ἤνεγκεν, ἣ οὔτ´ ἐψηφίσατο	αὐτοῖς	πομπὴν θριάμβων οὔτε ἄλλο τι
[10, 48]	κινδύνευμα ἐν ἐλαφρῷ ἐποιοῦντο, ὑπισχνουμένων	αὐτοῖς	πρεσβυτέρων τε καὶ νέων οὐκ
[10, 22]	Λατίνους ἐστράτευσαν, ὡς οὐ γενομένων	αὐτοῖς	πρὸς ἐκείνους ὁμολογιῶν περὶ φιλίας.
[10, 35]	συνθήκας ἔλυσαν ἐκεῖνοι τὰς γενομένας	αὐτοῖς	πρὸς τὸν δῆμον, καταλύοντες τὴν
[10, 15]	εἴ τι ἄλλο πλῆθος ἐθελούσιον	αὐτοῖς	συναρεῖται τοῦ πολέμου, μετὰ τούτων
[10, 26]	ἰσηγορίας εἰσέφερον, ὅ τε δῆμος	αὐτοῖς	συνελάμβανε πολλοὺς κατὰ τῆς βουλῆς
[10, 57]	ἐξέτασιν. ἐπειδὴ δ´ ἀποχρώντως ἐφαίνετο	αὐτοῖς	τὰ γραφέντα ἔχειν, πρῶτον μὲν
[10, 15]	χρόνον ἐν ἰσηγορίᾳ πολιτεύεσθαι, συνελευθερῶμεν	αὐτοῖς	τὴν πατρίδα· εἰ δὲ οὐθὲν
[10, 21]	ἐκ τῶν ἀγρῶν αἰφνιδίου γενηθείσης	αὐτοῖς	τῆς ἐφόδου. ἐφεὶς δὲ καὶ
[10, 22]	ταύτην λαλεῖτε τὴν φηγόν· δείξας	αὐτοῖς	τινα πλησίον πεφυκυῖαν. ~Ῥωμαῖοι δὲ
[10, 55]	ἤδη κεκυρωμένων ὑπάτων, οὐδὲν ἐμποδὼν	αὐτοῖς	τὸ καθ´ ἑαυτοὺς ἔσεσθαι. ἑκόντες
[10, 42]	διελθὼν λόγους. ἔδοξε δ´ οὖν	αὐτοῖς	τὸ μὲν ἄλλο πλῆθος τῶν
[10, 28]	δημάρχων καὶ τοῦ δήμου προσέχοντος	αὐτοῖς	τὸν νοῦν παρελθὼν πάλιν ὁ
[10, 34]	τοῦ δήμου βοήθεια. ~Συναγανακτοῦντος δ´	αὐτοῖς	τοῦ πλήθους ἐκάλουν τοὺς ὑπάτους
[10, 5]	ἀπολογίαν, ἀλλ´ ἠξίου τοῖς ἰδιώταις	αὐτοῖς	ὑπὲρ ὧν ᾐτιῶντο πα– θεῖν
[10, 9]	μὲν ἐκ παρασκευῆς ἃ παρηγγέλλετο	αὐτοῖς	ὑπὸ τῶν δημάρχων κατὰ συστροφὰς
[10, 26]	τῶν χρημάτων ὅσα δύναμις ἦν	αὐτοῖς	φέρειν συσκευασάμενοι κατὰ σπουδήν, πρὶν
[10, 28]	ἐχθρῶν γένηται, φρονήσουσιν ἃ προσῆκεν	αὐτοῖς	φρονεῖν. οὐ γὰρ ἤδη βαρβάροις
[10, 10]	ὁμολογίας. ὁρῶντες δέ, ὅτι ξενικῆς	αὐτοῖς	χειρὸς εἰς τὰ πράγματα δεῖ
[10, 20]	ἢ τῶν συμμάχων, ὡς πολεμίοις	αὐτοῖς	χρῆσθαι. εἰξάντων δὲ καὶ τῶν
[10, 57]	ἐπειδὴ βραχὺς ὁ τῆς ἀρχῆς	αὐτοῖς	χρόνος ὁ λειπόμενος ἦν, συναγαγόντες
[10, 12]	ἐπιτελέσασθαι νῦν ὑμῶν τε ἐναντιουμένων	αὐτοῖς	ὡς πρότερον καὶ τοῦ δήμου
[10, 9]	τοῦ δήμου καταδικασθέντα ᾑρῆσθαι στρατηγὸν	αὐτοκράτορα	τῶν ἐθνῶν καὶ πολλὰς δυνάμεις
[10, 22]	Κοίλιος, ἀνὴρ δραστήριος ἀρχῇ κοσμηθεὶς	αὐτοκράτορι,	ἣν ἐπὶ τὸ βασιλικώτερον ἐξήγαγεν.
[10, 58]	μένοιεν, ἐδόκει {δέ} τινος ἀρχῆς	αὐτοκράτορος	δεῖν. τὸ δὲ μάλιστα πεῖσαν
[10, 37]	ἐκ παρατάξεως, οἷς ὑπὸ τῶν	αὐτοκρατόρων	ἐτιμήθην· πρὸς δὲ τούτοις ὀγδοήκοντα
[10, 15]	διαμαρτεῖν ὧν ἤλπισεν οὔτε δούλων	αὐτομολησάντων	πρὸς αὐτὸν οὔτε φυγάδων κατελθόντων
[10, 7]	παρα– λαβόντων τὴν ἀρχὴν βουλόμενος	αὐτὸν	ἀγαγεῖν ὑπὸ δίκην ἐκωλύθην διὰ
[10, 21]	ἀντιπάλου. παρακελευσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´	αὐτὸν	ἀγαθοῖς ἀνδράσι γίνεσθαι πρῶτος εἰσελαύνει
[10, 46]	ὢν αὐχήματος. οἵ τε περὶ	αὐτὸν	ἀθῷοι καὶ ἀβλαβεῖς πάντες οὐ
[10, 5]	τοῦ δήμου πάντων δὴ μάλιστα	αὐτὸν	ἀνθρώπων ἐμίσουν. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[10, 58]	ἐπιφθόνου. τελευτῶν δ´ ὡς ἐλιπάρουν	αὐτὸν	ἅπαντες αὐτός τε ὑπέμενε μετιέναι
[10, 23]	στρατιάν, ἀλλὰ καὶ δευτέραν ὡς	αὐτὸν	ἀπέστειλαν πρεσβείαν καὶ τοὺς Φητιάλεις
[10, 16]	περιτειχίσματος ἅμα τήν τε νίκην	αὐτὸν	ἀφείλετο καὶ τὴν ψυχήν. ἁλισκομένων
[10, 49]	ἂν ἀγαπήσειεν τυχὼν χάριτος, ἥτις	αὐτὸν	ἀφελεῖται τὸ πρὸς τὸ γένος
[10, 44]	ἀποβάλωσιν. οὔτε γὰρ ἡ φυλάττουσα	αὐτὸν	δύναμις ἀξιόμαχός ἐστιν, ὡς εἰκάσειεν
[10, 46]	ἐστραμμένα μέρη πᾶσα ἡ φυλάττουσα	αὐτὸν	δύναμις ἐτράπετο κατὰ θέαν τοῦ
[10, 13]	ἀνήρ ἐστι; τί οὐ κατάγετε	αὐτὸν	εἰς μέσον, ἵν´ ἀπ´ ἐκείνου
[10, 18]	Οὐολούσκων παραγγείλας. ἐπεὶ δὲ κωλύσειν	αὐτὸν	ἔλεγον οἱ δήμαρχοι στρατοῦ ποιεῖσθαι
[10, 3]	δὲ ἀποδείξαντες, ἐν ᾗ κυρώσειν	αὐτὸν	ἔμελλον, παρεῖναι τοὺς δημότας εἰς
[10, 14]	ὠφελειῶν. ἡ δὲ θαρρεῖν τε	αὐτὸν	ἐπαγομένη καὶ πλανῶσα ἐλπίς, ὡς
[10, 7]	ἀνέστρεψαν ἀπὸ τῆς στρατείας, πολλάκις	αὐτὸν	ἐπὶ τὴν ἀρχὴν καλῶν, ὁσάκις
[10, 55]	τὸν συνάρχοντα πείσας, ἐπειδὴ πολλάκις	αὐτὸν	ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐκάλεσαν οἱ
[10, 19]	τηλικαύτην λαμβάνοντα τιμήν. κατεῖχε γὰρ	αὐτὸν	ἐπὶ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας ἡ
[10, 5]	οἱ μὲν οὖν πατρίκιοι τίμιον	αὐτὸν	ἐπὶ τούτοις εἶχον καὶ μένειν
[10, 24]	εἶναι κατὰ τὰ πολέμια δέχεται	αὐτὸν	ἐπιόντα, καὶ γίνεται μάχη καρτερά.
[10, 24]	προσιόντα ὄχλον καὶ ὑποπτεύσας ἐπ´	αὐτὸν	ἥκειν ἐσθῆτά τ´ ἐλάμβανεν εὐπρεπεστέραν
[10, 23]	συμβάντα τῷ Μηνυκίῳ διεσάφησε καὶ	αὐτὸν	ἥκειν ἠξίου διὰ ταχέων. κἀκεῖνος
[10, 17]	εἶεν καὶ τίνος δεόμενοι πρὸς	αὐτὸν	ἥκοιεν· ἔπειτα προσδραμόντος τινὸς καὶ
[10, 24]	τε γὰρ δύναμις ἡ περὶ	αὐτὸν	ἦν οὐκ ὀλίγη, καὶ αὐτὸς
[10, 47]	κατορθώματος. κοινωσάμενος δὲ τοῖς ἀμφ´	αὐτὸν	ἣν εἶχε διάνοιαν, ἐπειδὴ πᾶσιν
[10, 58]	προσεποιεῖτο κατ´ ἀρχὰς καὶ ἀπολύειν	αὐτὸν	ἠξίου λειτουργίας καὶ ὀχληρᾶς καὶ
[10, 23]	πολλὰς πληγὰς λαβόντες εἰς τὸν	αὐτὸν	κατεκλείσθησαν χάρακα. ὁ δὲ Κοίλιος
[10, 46]	ἦν ταχεῖα καὶ εὐεπίφορος ἐπ´	αὐτὸν	ὁδός. ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´
[10, 6]	περιγέγονεν. ἀλλὰ γὰρ ὅτι ἠγνόεις	αὐτὸν	οὐκ ὄντα τῆς σῆς ἀρετῆς
[10, 15]	ἤλπισεν οὔτε δούλων αὐτομολησάντων πρὸς	αὐτὸν	οὔτε φυγάδων κατελθόντων οὔτε ἀτίμων
[10, 21]	ὅλης νυκτὸς σύντονον ὁδὸν ὑπ´	αὐτὸν	τὸν ὄρθρον ἐπιφαίνεται τοῖς πολεμίοις
[10, 36]	ὑπὸ τοῖς πολεμίοις γενέσθαι, τὸν	αὐτὸν	τρόπον ὑπὲρ ὅλου τοῦ τάγματος
[10, 5]	τε καὶ μάρτυρας πολλοὺς εἰσάγουσιν	αὐτὸν	ὑπὸ δίκην ἀδικήματος δημοσίου, θανάτου
[10, 21]	ἐπιτυγχάνει στρατιᾷ πρὸ τῶν ὁρίων	αὐτὸν	ὑποδεχομένῃ. παραταξάμενος δὲ αὐτοῖς καὶ
[10, 23]	εἰς τοῦτον οἱ Ῥωμαῖοι διώκοντες	αὐτόν,	ὑποστρέφει τε καὶ στρατοπεδεύεται κατὰ
[10, 24]	μετὰ τοῦθ´ ὁ Κοίντιος περιταφρεύσας	αὐτὸν	ὑψηλῷ χάρακι καὶ πύργοις πυκνοῖς
[10, 22]	ταῦτα τὰ ἔθνη κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον ἀφειστήκει τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς,
[10, 18]	ἔτι παρακινεῖν αὐτούς, ἀλλ´ ἐᾶν	αὐτὸν	ὡς βούλεται τὴν ἀρχὴν τελεῖσθαι,
[10, 5]	~Ὁ δὲ πλείστους τε περὶ	αὑτὸν	ἔχων ἑταίρους καὶ μέγιστον τῶν
[10, 16]	γενναῖος ἄπιστόν τι χρῆμα περὶ	αὑτὸν	ποιήσας νεκρῶν ὑπὸ πλήθους βελῶν
[10, 17]	ἄρουράν τινα ὑπεργαζόμενος εἰς σποράν,	αὐτὸς	ἀκολουθῶν τοῖς σχίζουσι τὴν νειὸν
[10, 27]	μέντοι τῆς καλῆς πείρας οὔτ´	αὐτὸς	ἀπολείψεσθαι ἔφη, ἀλλ´ ἐν ἴσῳ
[10, 49]	μὲν δεομένοις πολλὴν οἶδε χάριν,	αὐτὸς	δ´ οὐκ ἂν ἀγαπήσειεν τυχὼν
[10, 24]	αὐτὸν ἦν οὐκ ὀλίγη, καὶ	αὐτὸς	ἐδόκει ψυχὴν οὐ κακὸς εἶναι
[10, 19]	τὸ ἀπαραχώρητον τῆς ἐξουσίας οὔτε	αὐτὸς	εἰς ὁμοίαν ἐκείνοις ἥξειν διαβολήν.
[10, 30]	πολιτεύματα τοῦ πατρός, καὶ ὅτ´	αὐτὸς	εἶχε τὴν ὕπατον ἀρχὴν κωλύσας
[10, 21]	ἀποτεμεῖν. ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγε καὶ	αὐτὸς	ἐπ´ οἴκου τὴν δύναμιν. τούτοις
[10, 18]	παραλαβὼν δὲ τὴν ὑπατικὴν ἐξουσίαν	αὐτὸς	ἔχειν ἔφη κρατουμένους ἅπαντας τοῖς
[10, 24]	τροφαί, τὴν δὲ λοιπὴν δύναμιν	αὐτὸς	ἔχων προῆγεν ἐκτεταγμένην ὡς εἰς
[10, 6]	πολιτῶν τύχην, πονηρὸς ἄρα καὶ	αὐτὸς	ἦσθα, καὶ ἡ τῆς καλοκἀγαθίας
[10, 19]	καὶ τὰ πλεῖστα τῶν ἐγκλημάτων	αὐτὸς	ἴσως καὶ δικαίως διέκρινε δι´
[10, 10]	ἥξει τε οὐκ εἰς μακρὰν	αὐτὸς	μὲν ἐπαγόμενος τοὺς εὐτολμοτάτους κρύφα
[10, 23]	ταύτην Λεύκιον Κοίντιον Κικιννάτον. καὶ	αὐτὸς	μὲν ταῦτα διαπραξάμενος ᾤχετο πάλιν
[10, 23]	τοῖς πρεσβευταῖς τὸν χάρακα φυλάττειν	αὐτὸς	σὺν ὀλίγοις ἱππεῦσιν εἰς τὴν
[10, 24]	ἔμαθε τῶν ἀναγκαίων τῇ σπάνει,	αὐτός	τε προσβολὰς ἐποιεῖτο συνεχεῖς πρὸς
[10, 58]	δ´ ὡς ἐλιπάρουν αὐτὸν ἅπαντες	αὐτός	τε ὑπέμενε μετιέναι τὴν ἀρχήν,
[10, 25]	ἐκεῖνο χωρίον, καὶ τὸν αὐτουργὸν	αὐτοῦ	ἀντὶ τοῦ βασιλικοῦ μετειλήφει βίον,
[10, 45]	φανερῶς ἐξελοῦντες ἄνιμεν. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	βουλομένου λέγειν τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ
[10, 14]	κἀκείνης ἐγεγόνει κύριος. ἦν δὲ	αὐτοῦ	γνώμη μετὰ τὸ κρατῆσαι τῶν
[10, 25]	ἀγαγών. καὶ ὃ μάλιστα πάντων	αὐτοῦ	θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι τὴν τοσαύτην
[10, 39]	οὐ δεῖσθε· καὶ γὰρ ἤρξατε	αὐτοῦ	καὶ οὐχ ὑποκατακλίνεσθε, καλῶς ποιοῦντες·
[10, 49]	τῆς Σικκίου σπείρας υἱόν, ἡλικιώτην	αὐτοῦ	καὶ φίλον ἀπολυθῆναι τῆς ἐξόδου
[10, 3]	νόμον ἐξουσίαν ἔδοσαν τοῖς βουλομένοις	αὐτοῦ	κατηγορεῖν, ἀποδείξαντες τὴν τρίτην ἀγοράν.
[10, 8]	εἰρημένα πρὸς ὑμᾶς. ~Ταῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	κραυγή τε ἐκ τῶν παρόντων
[10, 7]	οἷόν τ´ ἦν μοι παρ´	αὐτοῦ	λαβεῖν τεθνηκότων ἀμφοτέρων τῶν ὑπάτων·
[10, 5]	συναγαγόντες ἐκκλησίαν μακροὺς ἐποιήσαντο κατ´	αὐτοῦ	λόγους, διεξιόντες ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένος
[10, 32]	καὶ δυνατούς. τοιούτων ῥηθέντων ὑπ´	αὐτοῦ	λόγων ὁ μὲν ἀντιλέγων Γάιος
[10, 28]	περὶ τῆς πατρίδος. ὑμεῖς δὲ	αὐτοῦ	μένοντες οἰκουρεῖτε ἅμα ταῖς γυναιξίν,
[10, 49]	{ἔτι} ἐπερρώσθησαν εἰς τὴν κατ´	αὐτοῦ	ὀργὴν οἱ πολῖται. καὶ γενόμενοι
[10, 17]	οἱ δ´ ἐπὶ τὴν παράληψιν	αὐτοῦ	παρόντες ἠσπάσαντό τε ἅπαντες οὐκ
[10, 12]	κοινῇ συμφέρειν ἤδη. ~Ταῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	πολλή τις ἔκπληξις κατέσχε τὸ
[10, 31]	ὁ Ἰκίλλιος καὶ οἱ συνάρχοντες	αὐτοῦ,	συνέλαβον τὸν ῥαβδοῦχον καὶ ἀπῆγον
[10, 8]	Τυρρηνίαν ᾤχετο· ὁ δὲ πατὴρ	αὐτοῦ	τὰ πλεῖστα τῆς οὐσίας ἀπεμπολήσας
[10, 3]	παρασκευασθέντα νόμον ἀνέγνωσαν· κεφάλαια δὲ	αὐτοῦ	τάδε ἦν· ἄνδρας αἱρεθῆναι δέκα
[10, 7]	πολιτῶν ἴσασι πληγὰς ἐλάμβανον ὑπ´	αὐτοῦ.	ταῦτ´ ἐστὶν ἃ πέπονθα, ὦ
[10, 24]	τὸν ταμίαν Τίτον Κοίντιον ἀναδεχόμενον	αὐτοῦ	τὴν παρουσίαν, λαβὼν καὶ τὴν
[10, 3]	δημηγορίαις ἐνοχληθησομένους, ἀλλ´ ἐποίσοντας ὑπὲρ	αὐτοῦ	τὴν ψῆφον κατὰ φυλάς. οἱ
[10, 55]	φιλανθρώπους διεξῆλθε λόγους· κεφάλαια δ´	αὐτοῦ	τῆς δημηγορίας τοιάδε ἦν, ὅτι
[10, 40]	ὑμῶν τὴν ἀρχήν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	αὐτοῦ	τὸ μὲν πλῆθος οὕτως οἰκείως
[10, 6]	οὐδὲ φόνου πολιτικοῦ καθαρόν, ἄκουσον	αὐτοῦ	φιλότιμον ἔργον καὶ ἀντιπαρεξέτασον αὐτῷ
[10, 5]	κρίσεως γινομένης· ὁ δὲ πατὴρ	αὐτοῦ	χαλεπῶς φέροντας τὴν αὐθάδειαν τοῦ
[10, 8]	τὴν δίκην, ἐκύρωσαν τὴν κατ´	αὐτοῦ	ψῆφον καὶ τοὺς ἐγγυητὰς δέκα
[10, 17]	τῆς Ῥωμαίων πόλεως προεστηκότες, ὡς	αὐτουργοὶ	καὶ σώφρονες καὶ πενίαν δικαίαν
[10, 25]	μικρὸν ἐκεῖνο χωρίον, καὶ τὸν	αὐτουργὸν	αὐτοῦ ἀντὶ τοῦ βασιλικοῦ μετειλήφει
[10, 19]	μικρὸν ἐκεῖνο καλύβιον καὶ τὸν	αὐτουργὸν	ἔζη βίον ὡς πρότερον. ~Κοίντου
[10, 48]	τῶν ἀγρῶν ὁ χερνήτης καὶ	αὐτουργὸς	ὄχλος, καὶ προσνεμηθεὶς τῷ κατὰ
[10, 46]	ἡγεμόνα ποιεῖται τῆς ὁδοῦ. κἀκεῖνος	αὐτοὺς	ἄγων περὶ τὸ ὄρος σὺν
[10, 53]	πόλεως οὔσης στρατὸν ἐξάγειν ἐπ´	αὐτοὺς	Αἰκανοὶ καὶ διεπρεσβεύοντο πρὸς τἆλλα
[10, 43]	ὅτι δυνάμει πολλῇ πάρεισιν ἐπ´	αὐτοὺς	Αἰκανοὶ καὶ τὴν μὲν χώραν
[10, 18]	ᾧ τε μηθὲν ἔτι παρακινεῖν	αὐτούς,	ἀλλ´ ἐᾶν αὐτὸν ὡς βούλεται
[10, 17]	συμφορὰν βαρεῖαν ἡγούμενος, ὅτι μισῶν	αὐτοὺς	ἀνὴρ ἐξουσίας ὑπατικῆς ἔσται κύριος,
[10, 54]	δ´ οὐκ ἔχοντες, ὅτῳ ἂν	αὐτοὺς	ἀπαλλάξειαν τρόπῳ προσκαθημένους καὶ λιπαροῦντας,
[10, 11]	τὴν περὶ τῶν δημοτῶν ἐξέτασιν	αὐτοὺς	δίκαιόν ἐστι ποιεῖσθαι τοὺς ἀνειληφότας
[10, 59]	τῆς ἡμέρας, ἐν ᾗ παραλαβεῖν	αὐτοὺς	ἔδει τὴν ἀρχήν, τοῖς θεοῖς
[10, 48]	ὑπὲρ αὐτῶν ἀγωνιζομένοις. μάλιστα δ´	αὐτοὺς	εἰς δέος ἤγαγεν ἡ τῶν
[10, 23]	πολεμίων ἐκ ποδὸς ἑπομένων, βουλόμενος	αὐτοὺς	εἰς τοιαῦτα προαγαγέσθαι χωρία, ἐν
[10, 31]	χρόνον πέμψας τὸν ὑπηρέτην ὡς	αὐτοὺς	ἐκέλευσεν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἀκολουθεῖν
[10, 42]	τοὺς ἄλλους πολίτας, ἐκεῖνοι κατασχόντες	αὐτοὺς	ἐκώλυσαν ἐπὶ τέλος ἄγειν τὴν
[10, 7]	{ὑβρίσαιεν} ὡς δ´ ἠγανακτοῦμεν πρὸς	αὐτούς,	ἐλεύθερον ῥῆμα εἰς τοῦτον εἶπε.
[10, 43]	πολέμιοι προακούσαντες, ὅτι μέλλουσιν ἐπ´	αὐτοὺς	ἐξάγειν Ῥωμαῖοι στρατιάν, ἀπῆγον ἐπ´
[10, 27]	κατ´ ἐλπίδα τοῦ μηδεμίαν ἐπ´	αὐτοὺς	ἐξελεύσεσθαι δύναμιν διὰ τὴν κατέχουσαν
[10, 44]	τε οὐδεμίαν ὁρῶ φέρουσαν ἐπ´	αὐτοὺς	ἔξω τῆς μιᾶς, ᾗ καταβήσονται
[10, 20]	καὶ Ῥωμαίων τῶν ἀφικομένων ὡς	αὐτοὺς	ἐποίκων καὶ μερισαμένων τὴν γῆν.
[10, 43]	πόλει συμμάχῳ διὰ τὴν πρὸς	αὐτοὺς	εὔνοιαν ἀεί τι πρὸς τῶν
[10, 57]	τοὺς νόμους, στήλαις χαλκαῖς ἐγχαράξαντες	αὐτοὺς	ἐφεξῆς ἔθεσαν ἐν ἀγορᾷ τὸν
[10, 15]	βοηθεῖν βούλεται τῇ πατρίδι, ἀλλ´	αὐτοὺς	ἔφη τοὺς πατρικίους ἑαυτῶν σώμασι
[10, 42]	ἡγούμενος τῆς γνώμης καὶ πείσας	αὐτοὺς	ἦν Σίκκιος, ὁ τοὺς ἐν
[10, 23]	τῷ προτερήματι τούτῳ περιετάφρευέ τε	αὐτοὺς	καὶ περιεχαράκου καὶ πολλὰς ἐλπίδας
[10, 47]	προθυμία τῶν βουλομένων ἰδεῖν τ´	αὐτοὺς	καὶ τὰ πραχθέντα ἀκοῦσαι. οἱ
[10, 1]	ἀναπράξει τῶν ἀδικούντων σφᾶς τε	αὐτοὺς	καὶ τοὺς συμμάχους οὔθ´ ὡς
[10, 13]	ὁ δὲ Κλαύδιος ἀπελογεῖτο τοὺς	αὐτοὺς	λόγους διεξιών, οὓς εἶπεν ἐπὶ
[10, 47]	ὑπάτοις ἠναγκάσθη φυγεῖν· ἠξίου τε	αὐτοὺς	μηδενὶ τῆς νίκης ἑτέρῳ τὴν
[10, 30]	πολλοὺς ὁ λόγος. ἔπειτα μετήγαγεν	αὐτοὺς	ὁ Κοίντιος διδάσκων, ὅτι πρὸς
[10, 17]	τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐποιήσατο πρὸς	αὐτοὺς	ὁ τεθνηκὼς ἐν τῇ μάχῃ
[10, 46]	φυλάκων. ἔπειτ´ ἀλαλάξαντες ἔθεον ἐπ´	αὐτούς·	οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ παρ´
[10, 17]	τοῦ συνεδρίου συνέθεντο κατὰ σφᾶς	αὐτούς,	ὅτῳ παραδώσουσι τὴν ἀρχήν. καὶ
[10, 41]	θορύβου καὶ ἀταξίας κινούμενον ἐπ´	αὐτοὺς}	οὐ παρίεσαν, ὥστ´ ἀνωφελὴς ἦν
[10, 3]	οἱ δὲ δήμαρχοι σφᾶς μὲν	αὐτοὺς	οὐδὲν ἔλεγον ἀνάξιον δρᾶν οὔτε
[10, 59]	ὁ δὲ δῆμος ὡς ἔμαθεν	αὐτοὺς	οὐκέτι φυλάττοντας τὸ δημοτικὸν ἐκεῖνο
[10, 13]	μεταξὺ χρόνον ὃν ἑωρᾶτε συνεδρεύοντας	αὐτούς,	οὗτος ὁ δόλος ὑπ´ αὐτῶν
[10, 5]	τοὺς δημότας, ὧν τοὺς πεπονθότας	αὐτοὺς	παρῆγον μάρτυρας. ὡς δὲ παρέδωκαν
[10, 20]	Ἑρνίκων τε ἄγγελοι κατὰ τοὺς	αὐτοὺς	παρῆσαν χρόνους δηλοῦντες, ὅτι Οὐολούσκων
[10, 43]	κατὰ σπουδὴν ἐλαύνοντες καταλαμβάνουσιν ἐστρατοπεδευκότας	αὐτοὺς	πόλεως Ἀντίου πλησίον ἐν ὑψηλῷ
[10, 43]	καταβαίνουσιν αἰφνιδίως ἐπετίθεντο, προὐκαλοῦντό τ´	αὐτοὺς	πολλάκις εἰς μάχην. ~Ταῦθ´ ὁρῶσι
[10, 8]	ἐπιόντα πάλιν ἐνιαυτὸν ἄρχοντας ἀπέδειξεν	αὐτούς.	~Ποπλίου δὲ Οὐαλερίου Ποπλικόλα καὶ
[10, 58]	δεῖν. τὸ δὲ μάλιστα πεῖσαν	αὐτοὺς	προελέσθαι τὴν δεκαδαρχίαν ἦν ἡ
[10, 47]	γενόμενα, κἀκεῖνοι συναγαγόντες ἐκκλησίαν ἐκέλευον	αὐτοὺς	πρὸς ἅπαντας λέγειν. ὄχλου δὲ
[10, 12]	πατρίκιοι, ταύτην ληψόμεθα τοῦ διαβαλεῖν	αὐτοὺς	πρὸς τὸν δῆμον ἀφορμήν, καὶ
[10, 34]	τῶν ὑπάτων καὶ τῆς περὶ	αὐτοὺς	συνωμοσίας οὐ μόνον εἰς τὴν
[10, 17]	τε καὶ κύρια. ταύτῃ διακρουσάμενος	αὐτοὺς	τῇ προφάσει προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν,
[10, 32]	οἱ πατρίκιοι κατεῖχον. ἀγαπήσειν γὰρ	αὐτοὺς	τῆς πόλεως λαχόντας μέρος, ἐπειδὴ
[10, 25]	τὸν ἄνδρα εὖ ποιεῖν, ἐπαινέσας	αὐτοὺς	τῆς προθυμίας οὐθὲν τῶν διδομένων
[10, 18]	τὸν καιρὸν ἐπιτήδεια. τούτοις καταπληξάμενος	αὐτοὺς	τοῖς λόγοις ἐπειδὴ κοσμιωτέρους εἶδε
[10, 54]	τῶν ἀρχαιρεσίων καιρόν, καὶ δέον	αὐτοὺς	τοὺς ὑπάτους πρῶτον ἀποδεῖξαι, ποιῆσαι
[10, 13]	ἀναβάλλεσθε καὶ μετὰ ταῦτ´ ἐρεῖν	αὐτοὺς	ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ´ οὐ πάλαι λέγετε;
[10, 20]	καταλήψει διέφθειραν, ἀλλ´ ἔφθασαν ἤδη	αὐτοὺς	ὑπὸ τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως
[10, 41]	τῶν δημάρχων καὶ εἰς μέσους	αὐτοὺς	ὠθουμένων ἐκείνοις μὲν ὑπεχώρουν καὶ
[10, 33]	τοῦτο οὐκ ὀρθῶς. δέον γὰρ	αὐτοὺς	ὡς ἐν νοσούσῃ πόλει μετρίαις
[10, 40]	τῇ πόλει τότ´ ἀνθούντων ἐδίδασκον	αὐτούς,	ὡς κωλυτέος εἴη σφίσιν ὁ
[10, 34]	συνεδρεύοντες καὶ παρελθόντες ἐδέοντο μήθ´	αὑτοὺς	τὰ αἴσχιστα πεπονθότας ὑπεριδεῖν μήτε
[10, 52]	ἀποδείξασθαι· Ἀνθ´ ὧν, ἔφη, ταύτην	αὐτῷ	ἀποδίδωμι τιμὴν καὶ χάριν· ἀφίημι
[10, 50]	ὁ δ´ ἀναστὰς ἐπειδὴ προσῆκεν	αὐτῷ	γνώμην ἐρωτηθέντι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ
[10, 30]	ἐξήνεγκαν καὶ κυρώσαντες τὸν ἐπ´	αὐτῷ	γραφέντα νόμον δέκα δημάρχους εἰς
[10, 31]	βουλῇ προσῄει δεόμενος τὸν ἐπ´	αὐτῷ	γραφέντα νόμον προβουλεῦσαί τε καὶ
[10, 24]	τὸν Γράγχον καὶ τοὺς σὺν	αὐτῷ	δεδεμένους· αὐτοὶ δὲ τὰ ὅπλα
[10, 57]	ἀπὸ τοῦ κρατίστου χρηστότητος ἔφερεν	αὐτῷ	δόκησιν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἃ
[10, 46]	ἥκειν ὕπατον ἄγοντα τὴν σὺν	αὐτῷ	δύναμιν, ἐρρίπτουν ἔξω τοῦ χάρακος
[10, 46]	γὰρ Σίκκιος καὶ οἱ σὺν	αὐτῷ,	ἐπειδὴ πλησίον ἐγένοντο τῆς παρεμβολῆς
[10, 54]	τῶν γεωργῶν. ἐν δὲ τῷ	αὐτῷ	καιρῷ παρεγένοντο ἀπό τ´ Ἀθηνῶν
[10, 58]	νομοθέτης τὸ δεύτερον· σὺν δ´	αὐτῷ	Κόιντος μὲν Φάβιος ὁ καλούμενος
[10, 5]	δήμου χάριν, φυλάξαι τὸν υἱὸν	αὐτῷ.	~Ὁ μὲν οὖν δῆμος ἥδετο
[10, 49]	ἀγαθός· Σπόριος Οὐεργίνιος ἦν ὄνομα	αὐτῷ.	οὗτος ἔφη Μάρκον Ἰκίλλιον, ἑνὸς
[10, 7]	τι, ὧν οὐκ ἐβούλετο, προσδραμὼν	αὐτῷ	παίων καὶ λακτίζων καὶ πᾶσαν
[10, 15]	Ῥωμαίων ἐπιφθόνου ἀρχῆς. ~Συνέβη δὲ	αὐτῷ	πάντων διαμαρτεῖν ὧν ἤλπισεν οὔτε
[10, 25]	λόχους ἐπέτρεψε τοῖς τε σὺν	αὐτῷ	παραγενομένοις στρατιώταις καὶ τοῖς ἅμα
[10, 5]	τιμησάμενοι τὴν δίκην. παραγγείλαντες δ´	αὐτῷ	παρεῖναι πρὸς τὸν δῆμον, ἐπειδὴ
[10, 17]	εὐπαθείας. ὡς δ´ αἱ σκήψεις	αὐτῷ	πᾶσαι κατανάλωντο, τελευτῶν ἔφη δεῖν
[10, 5]	ἐπιεικείας βίου τε, ὃς ἐμαρτυρεῖτο	αὐτῷ	πάσης καθαρὸς διαβολῆς, μίαν ἀπαιτῶν
[10, 15]	δήμῳ. ἦν δὲ ἄρα οὐθὲν	αὐτῷ	πεπρωμένον ἐπιτελέσαι τῶν ὁμολογηθέντων πλησίον
[10, 16]	ἀφίστατο τῶν δεινῶν, ἕως ἐπικαταραγεὶς	αὐτῷ	πέτρος ὑπερμεγέθης ἐπιβαίνοντι τοῦ περιτειχίσματος
[10, 47]	ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τῶν σὺν	αὐτῷ	πρεσβυτέρων ἀνδρῶν ὀκτακοσίων, οὓς ἀποθανουμένους
[10, 22]	γεγονώς. ἐπεὶ δ´ οὖν ἔδοξεν	αὐτῷ	προσάγειν τοὺς πρέσβεις, κἀκεῖνοι τοὺς
[10, 23]	πόλεως ἔπαρχος ἀπὸ τῆς σὺν	αὐτῷ	στρατιᾶς ὅσον ἦν ἀκμαιότατόν τε
[10, 5]	ἐπιδεικνύμενος, δι´ ἣν πολλὰ μὲν	αὐτῷ	συμβῆναι δρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων ἐν
[10, 23]	ἐλπίδας εἶχε λιμῷ πιεσθέντας παραδώσειν	αὐτῷ	τὰ ὅπλα. ἀφικομένης δ´ εἰς
[10, 16]	βελῶν ἀποθνήσκει, τῶν δὲ σὺν	αὐτῷ	τὰ φρούρια καταλαβομένων ὀλίγοι μέν
[10, 6]	αὐτοῦ φιλότιμον ἔργον καὶ ἀντιπαρεξέτασον	αὐτῷ	τὰς ἐν τοῖς πολέμοις ἀριστείας·
[10, 55]	τοὺς πολίτας ὑπὲρ τῶν ἴσων	αὐτῷ	τε καὶ τῷ συνάρχοντι παντὸς
[10, 30]	οὐδὲν οὐδὲ χρηστότερος ἔσται διπλασιασθείσης	αὐτῷ	τῆς ἀρχῆς, ἀνοητότερος δὲ καὶ
[10, 12]	καὶ σφάττειν διεγνωκέναι τοὺς παρέχοντας	αὐτῷ	τὸ ἀσφαλές. καὶ ταῦτα ἐκ
[10, 61]	τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ σὺν	αὐτῷ	τὸν παρελθόντα ἐνιαυτὸν ἄρξαντες δεύτερον
[10, 14]	γενήσεσθαι. ἐὰν δὲ ἄρα μηθὲν	αὐτῷ	τούτων κατὰ νοῦν χωρῇ, τηνικαῦτα
[10, 24]	δ´ ἐγγὺς ἦν, ἵππους τ´	αὐτῷ	φαλάροις κεκοσμημένους ἐκπρεπέσι προσῆγον καὶ
[10, 48]	γὰρ ὁ τὸν Αἰκανῶν στρατὸν	αὐτῷ	χάρακι ἀράμενος δήμαρχος τότ´ ἀποδειχθείς,
[10, 48]	καὶ συμφορὰς τοῖς προθυμότατα ὑπὲρ	αὐτῶν	ἀγωνιζομένοις. μάλιστα δ´ αὐτοὺς εἰς
[10, 41]	ὅτι ἤδη πέμπτον ἔτος τῶν	αὐτῶν	ἀκούοντες λόγων οὐθὲν ποιοῦσι θαυμαστόν,
[10, 28]	μὴν ἡμεῖς γ´ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα	αὐτῶν,	ἀλλ´ ἀναλαβόντες τὰ ὅπλα μετὰ
[10, 60]	ὅτι δεῖ φόβῳ τὸ λοιπὸν	αὐτῶν	ἄρχειν, ἑταιρίαν ἕκαστοι συνῆγον ἐπιλεγόμενοι
[10, 33]	αὐτῶν πικρῶς χρώμενοι. ταῦτα ποιούντων	αὐτῶν	ἀφορμὴν αὖθις εἰλήφεσαν οἱ δήμαρχοι
[10, 34]	τὸν δῆμον ἀφαιρεθέντα τὴν ἐξ	αὐτῶν	βοήθειαν, διεξιόντες ὅσα ἦσαν πεπονθότες
[10, 35]	τῆς ἰσονομίας, ὃν οἱ πρὸ	αὐτῶν	δήμαρχοι προθέντες οὐκ ἐπεψήφισαν. ~Ταῦθ´
[10, 46]	ἁλισκομένους. ὁ δὲ πλείστους τ´	αὐτῶν	διαφθείρας καὶ λαμπρότατα ἔργα ἀποδειξάμενος
[10, 26]	ταῦτα δι´ ὀργὴν τοὺς συμμάχους	αὐτῶν	διέθεσαν. τοὺς μὲν γὰρ ἐν
[10, 42]	τὸν τρόπον χρησαμένων τοῖς πράγμασιν	αὐτῶν	διελέλυτο. ~Μετ´ οὐ πολὺ δὲ
[10, 59]	τι δ´ ἂν εἷς ἐξ	αὐτῶν	δικαιώσῃ, τοῦθ´ ἅπαντες ἡγεῖσθαι κύριον
[10, 46]	ἄλλας ὁδούς· ἔνθα ὁ πλεῖστος	αὐτῶν	ἐγίνετο φόνος. οὐ γὰρ ἀνίεσαν
[10, 21]	οὐδεμία ἐξῄει στρατιά, τὴν γῆν	αὐτῶν	ἐδῄου ἀνθρώπων μεστὴν οὖσαν καὶ
[10, 26]	ἐπὶ Ῥωμαίους πολλὴν τῆς χώρας	αὐτῶν	ἐδῄωσαν, καὶ ἧκον οἱ φυγόντες
[10, 40]	δημοτικὸν διεσπασμένον καὶ κωλύεσθαι πρὸς	αὐτῶν	εἰς ἓν συνελθεῖν. ἐδόκει ταῦτα
[10, 25]	ἔφη δεδωκέναι δωρεὰν τὰ σώματα	αὐτῶν	ἐκ θανάτου ῥυσάμενος. ταῦτα πράξας
[10, 60]	δὲ οἵ τε κατήγοροι ὑπ´	αὐτῶν	ἐκείνων ἐκ τῶν συγκατασκευαζόντων τὴν
[10, 21]	μάχην πρῶτον μὲν τὴν γῆν	αὐτῶν	ἔκειρεν, ἔπειτα τὴν πόλιν ἀπετάφρευε
[10, 21]	μέχρι πολλοῦ καὶ τοὺς αὐχένας	αὐτῶν	ἐκέλευσεν ἀποτεμεῖν. ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγε
[10, 57]	μεμφομένου τοῖς νόμοις προβούλευμα περὶ	αὐτῶν	ἐκύρωσαν. ἔπειτα τὸν δῆμον καλέσαντες
[10, 38]	ἴσα κακοπαθήσαντες. οὐ γάρ ἐστιν	αὐτῶν	ἐν τοῖς ὅπλοις ἡ λαμπρότης,
[10, 57]	τῆς δεκαδαρχίας ἐπιτροπευθῆναι. μάλιστα δ´	αὐτῶν	ἐπῃνεῖτο ἡ τοῦ δημοτικοῦ πρόνοια
[10, 57]	τῶν πολλῶν· εἶτ´ αὖθις ἕτερος	αὐτῶν	ἐπὶ τὴν ἐξουσίαν καθίστατο, καὶ
[10, 11]	ἀντιτάττεσθαι, ἡδέως ἂν πυθοίμην παρ´	αὐτῶν,	ἐπὶ τῷ δυσχεραίνουσι τῶν ἀξιουμένων
[10, 53]	εὐπρεπῆ. ἐπεὶ δὲ ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν	αὐτῶν	ἐπιστροφὴν ἐκ τοῦ δαιμονίου γινομένην
[10, 1]	τὸ μὲν ἀρχαῖον οἱ βασιλεῖς	αὐτῶν	ἔταττον τοῖς δεομένοις τὰς δίκας,
[10, 20]	ἐξελήλυθε καί ἐστιν ἐν τῇ	αὐτῶν	ἤδη γῇ. τούτων ἅμα προσαγγελλομένων
[10, 43]	Αἰκανοὶ καὶ τὴν μὲν χώραν	αὐτῶν	ἤδη διηρπάκασι, τὴν δὲ πόλιν,
[10, 36]	κοινούς, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπ´	αὐτῶν	ἡδονάς τε καὶ ὠφελείας, καὶ
[10, 20]	δὲ καὶ παιδία καὶ θεράποντας	αὐτῶν	ἠνδραποδίσαντο καὶ τὰ χρήματα διήρπασαν.
[10, 38]	κοινὴν οἰκεῖν πόλιν, σφῶν δ´	αὐτῶν	ἰδίαν, ὥσπερ οὐ συνελευθερωθέντες ἀπὸ
[10, 42]	σωτηρίας αἴτιον, ἀλλὰ τὰς οὐσίας	αὐτῶν	ἱερὰς εἶναι Δήμητρος, τὸ μετριώτατον
[10, 4]	οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ νέοι	αὐτῶν	καθ´ ἑταιρίας διεξιόντες ἀνὰ τὴν
[10, 12]	τε συγχωρῶσι, τοὺς γενναιοτάτους ἐξ	αὐτῶν	καὶ πλεῖστα ἡμῖν ἐναντιωθέντας πρεσβυτέρους
[10, 26]	ἀπέκτειναν, γυναῖκας δὲ καὶ παῖδας	αὐτῶν	καὶ τὰ γηραιὰ τῶν σωμάτων
[10, 15]	ἀγαθοῦ μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι; Ταῦτα λεγόντων	αὐτῶν	καὶ τοῦ δήμου πειθομένου καὶ
[10, 30]	πολεμίους καὶ πολλὰ τῆς χώρας	αὐτῶν	κακώσας τοῦ τε Κορβιῶνος τὰ
[10, 22]	πολεμίων. ἐπὶ γὰρ τοὺς συμμάχους	αὐτῶν	Λατίνους ἐστράτευσαν, ὡς οὐ γενομένων
[10, 39]	καὶ οὐ ζητεῖτε, ὅπως παρ´	αὐτῶν	λήψεσθε δίκας ταῖς γοῦν ψήφοις,
[10, 10]	ὦ βουλή, φέρειν τοὺς περὶ	αὐτῶν	λόγους εἰς μέσον, ταραχάς τε
[10, 12]	ἀνάγκη γίνεσθαι καὶ τοὺς περὶ	αὐτῶν	λόγους. φέρε δή, τίς ἡ
[10, 49]	ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ· καὶ παρείχετο	αὐτῶν	μάρτυρας τοὺς ἐπιφανεστάτους τῶν συστρατευσαμένων
[10, 54]	διενοοῦντο. ἔτυχε δὲ τὸν ἕτερον	αὐτῶν	Μενήνιον ἀρρωστία τις καταλαβοῦσα χρόνιος.
[10, 3]	ἐξενεγκεῖν· τοὺς δὲ συγγραφησομένους ὑπ´	αὐτῶν	νόμους κεῖσθαι ἐν ἀγορᾷ ταῖς
[10, 26]	ἦσαν· καὶ οἱ μὲν ἀκμαιότατοι	αὐτῶν	νυκτὸς ἐλάσαντες ἐπὶ Κορβιῶνα πόλιν,
[10, 21]	τὴν πόλιν. χρήματα μὲν οὖν	αὐτῶν,	ὅσα χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ
[10, 22]	δίκας, οὐθενὸς ἡμῖν διωμολογημένου περὶ	αὐτῶν,	ὅτε τὰς πρὸς ὑμᾶς ἐποιούμεθα
[10, 2]	σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε ἀπ´	αὐτῶν	οὐδὲν πονηρόν. τοῦτο τὸ τέρας
[10, 22]	τῷ Κοιλίῳ τούς τ´ αἰχμαλώτους	αὐτῶν	οὓς εἶχεν ἀφιέναι καὶ τὴν
[10, 53]	ἐκ τῶν πόλεων. ἔτι γὰρ	αὐτῶν	παρασκευαζομένων ἡ αὐτὴ νόσος κατέσκηψεν
[10, 13]	φύλακα τῆς ἀριστοκρατίας ἀναρπαζόμενον ὑπ´	αὐτῶν	περιείδετε. τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν οὐδὲ
[10, 43]	ἱκανοὺς εἶναι νομίσαντες ἀγοράς τ´	αὐτῶν	περιέκοπτον ἐξιόντες καὶ τοὺς ἐπὶ
[10, 33]	τὰ σώματα καὶ τὰς οὐσίας	αὐτῶν	πικρῶς χρώμενοι. ταῦτα ποιούντων αὐτῶν
[10, 51]	{ὑμῖν} ἀκριβῶς λέγων· μνήμην δὲ	αὐτῶν	ποιοῦμαι τοῦ ἀναγκαίου ἕνεκεν, ἵν´
[10, 9]	δὲ ὁ τοὺς λόγους ὑπὲρ	αὐτῶν	ποιούμενος Αὖλος Οὐεργίνιος καὶ ἔλεξε
[10, 25]	ἐκ παρατάξεως καὶ τῆς χώρας	αὐτῶν	πολλὴν καταδραμὼν ἀπῆγεν ἐπ´ οἴκου
[10, 25]	δύναμιν ἀκμάζουσαν καθελὼν πόλιν τε	αὐτῶν	πορθήσας καὶ φρουρὰν αὐτῆς ὑπολιπὼν
[10, 15]	κινδυνεύομεν καὶ τὰς ψυχὰς ὑπὲρ	αὐτῶν	προιέμεθα μηθενὸς ἀγαθοῦ μέλλοντες ἀπολαύσεσθαι;
[10, 4]	οἱ πλεῖστον δυνάμενοι τραχύτερον ἤδη	αὐτῶν	προσιόντες καθήπτοντο λέγοντες, ὡς οὐκ
[10, 54]	ὡς ἑτέρους ἤδη δέον ὑπὲρ	αὐτῶν	σκοπεῖν, οὐδὲν ἔτι τοῖς δημάρχοις
[10, 26]	ἀγρῶν ἀθρόοι κρατεῖσθαι πάντα ὑπ´	αὐτῶν	τὰ μεταξὺ Κρουστομερείας τε καὶ
[10, 34]	λόγον ὑφέξοντας· ἀναδώσειν γὰρ ὑπὲρ	αὐτῶν	ταῖς φυλαῖς τὴν ψῆφον. οἱ
[10, 57]	τοιόνδε τινὰ καθίστανται· εἷς μὲν	αὐτῶν	τάς τε ῥάβδους καὶ τὰ
[10, 12]	τὸ μὴ συγχωρεῖν. ὑποπτεύσας δ´	αὐτῶν	τὴν γνώμην ἀνέστη τῶν ὑπάτων
[10, 37]	ἀναισχυντοῦσι καὶ οὐδ´ ἐξελεγχόμενοι μεθίενται	αὐτῶν,	τίς ἂν ἀνάσχοιτο; ~Ἐ&#