| Paragraphes |
| [10] |
τοίνυν
πρῶτον
μὲν
τῆς
παρασκευῆς,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μέγιστον,
οὕτω |
| [20] |
Ταῦτα
δὲ
καὶ
δυνάτ'
ἐστίν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
πράττειν
καλὰ |
| [40] |
ἀπαγγελλόντων
ἀκούειν
ἔσται.
(Ἵνα
δ'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
μακρὰ
λίαν |
| [0] |
τούτου
καθεστηκότος
προαπεχθησόμεθ'
ἡμεῖς,
δέδι'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
τούτοις
μετ' |
| [0] |
ἄλλων
εἰπεῖν
ἔχειν.
(Ἐγὼ
δ'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
τὸν
μὲν |
| [10] |
ἂν
δέῃ
ποιήσοντα.
(Ὁρᾶτε
γάρ,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὅτι,
ὅσα
μὲν |
| [20] |
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε
τὴν
πόλιν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν
ταύτην.
Ἐν |
| [10] |
πάντας
ἥξοντάς
ἐστιν.
(Ἐγὼ
τοίνυν,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ταῦτά
τε
καὶ |
| [0] |
καὶ
τοῦθ'
ὑποκεῖσθαι.
(Ἡγοῦμαι
γάρ,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
Ἕλληνας,
εἰ |
| [0] |
τῶν
Συμμοριῶν.
(οἱ
μὲν
ἐπαινοῦντες,
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
προγόνους
ὑμῶν |
| [20] |
τρόπον
καὶ
τὰ
νῦν
ὀφειλόμεν'
|
ὦ |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τῶν
σκευῶν
ἐπὶ |
| [0] |
τοῦτ'
ἂν
ἄρ'
οἷός
τ'
|
ὦ, |
πειράσομαι
ποιῆσαι,
μικρὰ
προειπὼν
ὑμῖν |
| [10] |
αὐτοῖς.
Αὐτοὺς
δ'
οὐ
προορᾶν,
|
ὦ |
πρὸς
τοῦ
Διός,
οἴεσθε
τοῦτο; |
| [30] |
ἔχων,
ἀληθὲς
εἶναί
μοι
δοκεῖ.
|
Ἐγὼ |
γὰρ
ἡγοῦμαι
ἐπὶ
μὲν
Αἴγυπτον |
| [0] |
παρὰ
τοῖς
ἀκούουσιν
φαίνεσθαι
ποιοῦσιν.
|
Ἐγὼ |
δ'
ἐκείνων
μὲν
ἔπαινον
τὸν |
| [0] |
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων
εἰπεῖν
ἔχειν.
|
(Ἐγὼ |
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω |
| [0] |
πᾶς
ὁ
παρὼν
φόβος
λελύσεται.
|
Ἐγὼ |
δὲ
τοῦτ'
ἂν
ἄρ'
οἷός |
| [10] |
πρὸς
τοῦ
Διός,
οἴεσθε
τοῦτο;
|
ἐγὼ |
μὲν
γὰρ
οἶμαι.
Ἀλλ'
οὔπω |
| [30] |
εἵνεκα
κέρδους
βραχέος
προέσθαι
βουλήσεται;
|
ἐγὼ |
μὲν
οὐδέν'
ἡγοῦμαι.
Οὐ
μὴν |
| [0] |
περὶ
τῶν
πρὸς
τὸν
βασιλέα.
|
(Ἐγὼ |
νομίζω
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἁπάντων
τῶν |
| [30] |
τῶν
Ἑλλήνων
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
|
ἐγὼ |
ταύτην
τὴν
τάξιν
τοῦ
δικαίου |
| [30] |
λογισμὸν
παραλιπεῖν
διὰ
μηδεμίαν
πρόφασιν.
|
Ἐγὼ |
τοίνυν
οἶμαι
τοσοῦτ'
ἀπέχειν
Θηβαίους |
| [10] |
εὖ
εἰδέναι
πάντας
ἥξοντάς
ἐστιν.
|
(Ἐγὼ |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ταῦτά |
| [20] |
καὶ
τὰ
γενησόμεν'
εἰρηκὼς
φανεῖσθαι.
|
Ἐγώ |
φημι
χρῆναι
μὴ
λέγειν
νυνὶ |
| [20] |
αἰνίγματι
γὰρ
ὅμοιον
τοῦτό
γε.
|
(Ἐγὼ |
φράσω.
Ὁρᾶτε
τὴν
πόλιν,
ὦ |
| [0] |
σφόδρ'
ἑτοίμως
πολεμεῖν
κελεύουσιν
ἐκεῖνο
|
λέγω, |
ὅτι
οὐκ
ἔστιν
χαλεπὸν
οὔθ' |
| [20] |
ἔσται
καὶ
ῥᾳδία,
μετὰ
ταῦτα
|
λέγω. |
Φημὶ
τοὺς
στρατηγοὺς
δεῖν
διανεῖμαι |
| [0] |
οὐδ'
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι
τῷ
|
λόγῳ |
δύναιτο,
αὐτοὶ
μὲν
τοῦ
δοκεῖν |
| [20] |
νῦν
διὰ
τῶν
λόγων
φοβερὰ
|
ἔργῳ |
πραττόμεν'
αἴσθοιντο,
οὐδεὶς
οὕτως
ἠλίθιός |
| [30] |
ἄγει
πολύ.
Τοῦτο
δ'
ἂν
|
διαδῷ |
ζητήσει·
καὶ
γὰρ
τὰς
κρήνας |
| [20] |
Ἐν
ταύτῃ
χρήματ'
ἔνεστιν
ὀλίγου
|
δέω |
πρὸς
ἁπάσας
τὰς
ἄλλας
εἰπεῖν |
| [0] |
ἡγοῦμαι
μέγιστον,
οὗ
πολλοῦ
γεγενημένου
|
μείζω |
τῶν
ὑπ'
ἐκείνων
πραχθέντων
οὐδένες |
| [0] |
τῶν
πρὸς
τὸν
βασιλέα.
(Ἐγὼ
|
νομίζω |
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἁπάντων
τῶν
Ἑλλήνων |
| [0] |
αὑτῶν.
Ἐκ
δὴ
τῶν
τοιούτων
|
νομίζω |
συμφέρειν
ὑμῖν
τὴν
μὲν
ἀρχὴν |
| [0] |
μεθ'
ἡμῶν
κινδυνεύουσι
πλείους
ὑπάρχειν
|
νομίζω. |
~Τὸν
μὲν
δὴ
πόλεμον
διὰ |
| [0] |
(Ἐγὼ
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
νομίζω |
τὸν
μὲν
πόλεμον
τὸν
πρὸς |
| [20] |
χρήματ'
ἄγειν
φασὶν
οὗτοι;
ἀλλὰ
|
θῶ |
βούλεσθε
δωδεκάτην
ἡμᾶς
εἰσοίσειν,
πεντακόσια |
| [0] |
πάντ'
ἀφθονώτερ'
ἐκεῖνον
ἔχονθ'
ἡμῶν
|
εὑρίσκω· |
τοὺς
δ'
ἀγῶνας
οὐδενὸς
οὕτω |
| [20] |
παράδοξον
μὲν
οἶδα
λόγον
ὃν
|
μέλλω |
λέγειν,
ὅμως
δ'
εἰρήσεται·
πιστεύω |
| [40] |
Ἀθηναῖοι,
μὴ
μακρὰ
λίαν
λέγων
|
ἐνοχλῶ, |
τὰ
κεφάλαι'
ὧν
συμβουλεύω
φράσας |
| [0] |
ὅπως
μήθ'
ἡμεῖς
ἐν
τῷ
|
πολέμῳ |
γενησόμεθ'
οὐκ
ἴσοι,
μήτ'
ἐκεῖνος, |
| [0] |
ταραχὴν
ταύτην
καὶ
τὴν
ἀγνωμοσύνην
|
παραινῶ |
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν
πόλιν
ἡμῶν. |
| [10] |
μὲν
δὴ
πόλεμον
διὰ
ταῦτα
|
παραινῶ |
μηδ'
ἐξ
ἑνὸς
τρόπου
προτέρους |
| [20] |
δ'
οὔ.
Διὸ
μηδὲ
ζητεῖν
|
παραινῶ· |
ὅσα
γὰρ
νῦν
πορίσαιτ'
ἄν, |
| [20] |
φόβος
οὐκ
ὀλίγος
γένοιτ'
ἂν
|
ἐκείνῳ |
διὰ
τούτων.
(Οἶδε
μέν
γε |
| [30] |
τὸ
ψεύδεσθαι
καὶ
ἐπιορκεῖν
ὥσπερ
|
ἐκείνῳ |
καλόν,
πάλαι
ἂν
ἐπ'
αὐτὸν |
| [30] |
ἐθελῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων
μισθοφορεῖν
παρ'
|
ἐκείνῳ, |
οὐχ
ἵν'
ἐκεῖνος
ἕλῃ
τινὰ |
| [0] |
ὄντας
φίλους,
ἀλλ'
ἐνίους
μᾶλλον
|
ἐκείνῳ |
πιστεύοντας
ἤ
τισιν
αὑτῶν.
Ἐκ |
| [30] |
οὐδέν'
ἡγοῦμαι.
Οὐ
μὴν
οὐδ'
|
ἐκείνῳ |
συμφέρει
ξένοις
κρατῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων· |
| [30] |
ὁμοθυμαδὸν
ἦν
μετὰ
πάντων
ἐπιθέσθαι
|
μόνῳ, |
οὐδ'
ἀδικεῖν
ἡμᾶς
ἐκεῖνον
ἀδίκημ' |
| [10] |
ἐγὼ
μὲν
γὰρ
οἶμαι.
Ἀλλ'
|
οὔπω |
μείζων
ἔσθ'
ὁ
φόβος
τῶν |
| [0] |
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν
ὑπὸ
τῷ
|
βαρβάρῳ |
γενέσθαι.
(Ὅτε
δ'
οὕτω
ταῦτ' |
| [0] |
ἀγῶνας
οὐδενὸς
οὕτω
τῶν
ἄλλων
|
ὁρῶ |
δεομένους
ὡς
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν,
τούτους |
| [0] |
οὐδὲ
γὰρ
αὐτοὺς
τοὺς
Ἕλληνας
|
ὁρῶ |
κοινοὺς
ἀλλήλοις
ὄντας
φίλους,
ἀλλ' |
| [30] |
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
τὸν
πόλεμον
τοῦτον
|
ὁρῶ. |
(Τίς
γὰρ
οὐκ
οἶδεν
αὐτῶν |
| [0] |
(Οὐδὲ
γὰρ
οὐδ'
ἀπ'
ἴσης
|
ὁρῶ |
τοῖς
τ'
ἄλλοις
Ἕλλησι
καὶ |
| [20] |
γὰρ
ὅμοιον
τοῦτό
γε.
(Ἐγὼ
|
φράσω. |
Ὁρᾶτε
τὴν
πόλιν,
ὦ
ἄνδρες |
| [0] |
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν
ὑπὸ
|
τῷ |
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε
δ'
οὕτω |
| [0] |
ὧν
οὐδ'
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι
|
τῷ |
λόγῳ
δύναιτο,
αὐτοὶ
μὲν
τοῦ |
| [10] |
αν,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
|
τῷ |
μέρει
σφῶν
αὐτῶν
τρεῖς
ἀποδοῦναι |
| [20] |
δὲ
δώδεκα
τοὺς
ἐν
ἑκάστῳ
|
τῷ |
μέρει
ταῦτ'
εἰσπράξαντας
τὰς
τριήρεις, |
| [0] |
σκεπτέον
ὅπως
μήθ'
ἡμεῖς
ἐν
|
τῷ |
πολέμῳ
γενησόμεθ'
οὐκ
ἴσοι,
μήτ' |
| [0] |
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
δὲ
|
τῷ |
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων
εἰπεῖν |
| [10] |
καὶ
τῶν
τρίτων
ἑκατὸν
πένθ'
|
ἑκάστῳ |
μέρει
διδόντας,
εἶτα
συγκληρῶσαι
συμμορίᾳ |
| [20] |
συμμορίας
καὶ
τριάκοντα
τριήρεις
τούτων
|
ἑκάστῳ |
προσνεῖμαι
τῶν
τόπων,
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι |
| [20] |
ἑκάστην
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς
μερῶν
|
ἑκάστῳ |
τὸ
ἴσον,
τοὺς
δὲ
δώδεκα |
| [10] |
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
|
ἑκάστῳ |
τῷ
μέρει
σφῶν
αὐτῶν
τρεῖς |
| [20] |
τοὺς
δὲ
δώδεκα
τοὺς
ἐν
|
ἑκάστῳ |
τῷ
μέρει
ταῦτ'
εἰσπράξαντας
τὰς |
| [10] |
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
|
ἑκάστῳ |
τῶν
μερῶν
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι, |
| [0] |
ἐκφέρονται,
τὴν
δ'
ἐκείνων
ἀρετὴν
|
ἐλάττω |
τῆς
ὑπειλημμένης
παρὰ
τοῖς
ἀκούουσιν |
| [20] |
μὴν
εἴ
γ'
ἐπὶ
χρήμασιν
|
αὐτῷ |
μέγ'
ἐπέρχεται
φρονεῖν,
καὶ
ταύτην |
| [30] |
Καὶ
ταῦτ'
ἂν
ἐπίῃ
σκοπεῖν
|
αὐτῷ, |
οὐκ
ὀλιγώρως
ὑμᾶς
βουλευομένους
εὑρήσει. |
| [40] |
Ὥστε
καὶ
γνώριμα
καὶ
πίστ'
|
αὐτῷ |
τῶν
ἀπαγγελλόντων
ἀκούειν
ἔσται.
(Ἵνα |
| [10] |
τῶν
πάντων
Ἑλλήνων
τηλικοῦτον
ἐφ'
|
αὑτῷ |
φρονεῖ,
ὅστις
ὁρῶν
ὑμῖν
χιλίους |
| [20] |
οὐ
ῥᾴδιον̓
αὐτὸ
τὸ
πρᾶγμ'
|
ἑαυτῷ |
εὑρήσει,
καὶ
μία
σύνταξις
καὶ |
| [30] |
ἀλλ'
ἵν'
εὐπορίαν
τιν'
ἕκαστος
|
ἑαυτῷ |
κτησάμενος
ἀπαλλαγῇ
τῆς
ὑπαρχούσης
πενίας· |
| [30] |
μή,
τῶν
γ'
ὑπαρχόντων
δούλων
|
ἑαυτῷ |
νῦν
ἄρχειν.
(Εἰ
τοίνυν
τις |
| [10] |
ταῦτα
τὸ
πράττειν
αὐτὸς
ἕκαστος
|
ἑαυτῷ |
προσήκειν
ἡγήσατο,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμᾶς |
| [10] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
μέγιστον,
|
οὕτω |
διακεῖσθαι
τὰς
γνώμας
ὑμᾶς
ὡς |
| [10] |
ὑμῖν
ἐγένετο.
(Ἐχόντων
δ'
ὑμῶν
|
οὕτω |
καὶ
παρωξυμμένων,
τοὺς
διακοσίους
καὶ |
| [20] |
εἰς
τόθ'
ὑπάρχειν
ἡγησόμεθ'
ἡμῖν·
|
οὕτω |
πολὺ
τοῦ
πορίσαι
νῦν
ἀποσχήσομεν· |
| [10] |
ἀπορωτάτους.
Καὶ
τὰ
μὲν
σώμαθ'
|
οὕτω |
συντετάχθαι
φημὶ
δεῖν·
δι'
ὃ |
| [0] |
τῷ
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε
δ'
|
οὕτω |
ταῦτ'
ἔχει,
σκεπτέον
ὅπως
μήθ' |
| [0] |
εὑρίσκω·
τοὺς
δ'
ἀγῶνας
οὐδενὸς
|
οὕτω |
τῶν
ἄλλων
ὁρῶ
δεομένους
ὡς |
| [40] |
μὲν
πρὸς
τοὺς
ὑπάρχοντας
ἐχθροὺς
|
κελεύω, |
ἀμύνεσθαι
δὲ
καὶ
βασιλέα
καὶ |
| [10] |
δὲ
ταῦθ'
οὕτως
ἔχονθ'
ὑπάρχῃ,
|
κελεύω, |
ἐπειδὴ
τὸ
τίμημ'
ἐστὶ
τῆς |
| [20] |
ἅπαντ'
ἐκ
τοῦ
διαγράμματος
νεῖμαι
|
κελεύω |
μέρη
εἴκοσιν,
ἔπειτα
ταῖς
μεγάλαις |
| [10] |
δὲ
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην
διελεῖν
|
κελεύω |
πέντε
μέρη
κατὰ
δώδεκ'
ἄνδρας, |
| [10] |
τριήρεις
πῶς;
τὸν
ἅπαντ'
ἀριθμὸν
|
κελεύω |
τριακοσίας
ἀποδείξαντας,
κατὰ
πεντεκαιδεκαναί̈
αν |
| [40] |
λέγων
ἐνοχλῶ,
τὰ
κεφάλαι'
ὧν
|
συμβουλεύω |
φράσας
ἄπειμι.
Παρασκευάζεσθαι
μὲν
πρὸς |
| [20] |
μέλλω
λέγειν,
ὅμως
δ'
εἰρήσεται·
|
πιστεύω |
γάρ,
ἐάν
τις
ὀρθῶς
σκοπῇ, |
| [0] |
ποιῆσαι,
μικρὰ
προειπὼν
ὑμῖν
ὡς
|
ἔχω |
γνώμης
περὶ
τῶν
πρὸς
τὸν |