| Paragraphes |
| [0] |
οὐδ'
ἀπ'
ἴσης
ὁρῶ
τοῖς
|
τ' |
ἄλλοις
Ἕλλησι
καὶ
ὑμῖν
περὶ |
| [10] |
δυνάμεως
ᾗ
τοὺς
βαρβάρους
οἷόν
|
τ' |
ἦν
ἀμύνασθαι,
ἕτερος
δέ
τις |
| [0] |
δὲ
τοῦτ'
ἂν
ἄρ'
οἷός
|
τ' |
ὦ,
πειράσομαι
ποιῆσαι,
μικρὰ
προειπὼν |
| [30] |
γὰρ
τὰς
κρήνας
καὶ
τὰ
|
φρέατ' |
ἐπιλείπειν
πέφυκεν,
ἄν
τις
ἀπ' |
| [10] |
καὶ
τάχιστα
γενήσεται,
πάνυ
πολλὰ
|
πράγματ' |
ἔσχον
σκοπῶν.
Οἴομαι
δὴ
δεῖν |
| [20] |
χιλίας
καμήλους,
ἃς
βασιλεῖ
τὰ
|
χρήματ' |
ἄγειν
φασὶν
οὗτοι;
ἀλλὰ
θῶ |
| [20] |
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν
ταύτην.
Ἐν
ταύτῃ
|
χρήματ' |
ἔνεστιν
ὀλίγου
δέω
πρὸς
ἁπάσας |
| [30] |
δεδίασι,
μὴ
ξενικὸν
πολὺ
συστήσηται
|
χρήματ' |
ἔχων,
ἀληθὲς
εἶναί
μοι
δοκεῖ. |
| [10] |
ταλάντων,
ἵν'
ὑμῖν
καὶ
τὰ
|
χρήματ' |
ᾖ
συντεταγμένα,
διελεῖν
τοῦτο
καὶ |
| [10] |
εἴκοσιν,
ὥσπερ
νῦν
εἰσιν,
ἑξήκοντα
|
σώματ' |
ἔχουσαν
ἑκάστην.
Τούτων
δὲ
τῶν |
| [20] |
αὐτῶν
λαμβάνειν.
Ταῦτα
δὲ
καὶ
|
δυνάτ' |
ἐστίν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ |
| [10] |
ἥξει
καὶ
δεήσεται,
μετὰ
τούτων
|
ἀσφαλέστατ' |
ἂν
ἡγούμενος
σωθῆναι.
Οὐκοῦν
ἐκ |
| [20] |
τῶν
νεωρίων,
σκεψαμένους
ὅπως
ὡς
|
ἐγγύτατ' |
ἀλλήλων
κατὰ
τριάκοντ'
ὦσι
νεώσοικοι, |
| [10] |
ἐβουλήθητε
μέν,
μετὰ
ταῦτα
δ'
|
ἀπεβλέψατ' |
εἰς
ἀλλήλους
ὡς
αὐτὸς
μὲν |
| [0] |
αὐτῶν
ἐκεῖνον
ἀμυνομένοις·
εἰ
δ'
|
ἔτ' |
ἀδήλου
τούτου
καθεστηκότος
προαπεχθησόμεθ'
ἡμεῖς, |
| [30] |
τάξιν
τοῦ
δικαίου
καὶ
τοὺς
|
μετ' |
αὐτῆς
ὄντας
κρείττους
τῶν
προδοτῶν |
| [0] |
ἔχειν
τοῖς
πρὸ
αὐτῶν
καὶ
|
μετ' |
αὐτῶν
ἐκεῖνον
ἀμυνομένοις·
εἰ
δ' |
| [30] |
τοίνυν
τις
οἴεται
Θηβαίους
ἔσεσθαι
|
μετ' |
ἐκείνου,
ἔστι
μὲν
χαλεπὸς
πρὸς |
| [0] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
τούτοις
|
μετ' |
ἐκείνου
πολεμεῖν
ἀναγκασθῶμεν,
ὑπὲρ
ὧν |
| [30] |
οἶμαι
τοσοῦτ'
ἀπέχειν
Θηβαίους
τοῦ
|
μετ' |
ἐκείνου
ποτ'
ἂν
ἐλθεῖν
ἐπὶ |
| [0] |
τῷ
πολέμῳ
γενησόμεθ'
οὐκ
ἴσοι,
|
μήτ' |
ἐκεῖνος,
ὃν
ἡμεῖς
ἐπιβουλεύειν
ἡγούμεθα |
| [40] |
ἄρχειν
δὲ
μηδενὸς
μήτε
λόγου
|
μήτ' |
ἔργου
ἀδίκου,
τὰ
δ'
ἔργ' |
| [10] |
ἤδη
τὸ
δεῖσθαι
κἂν
μὴ
|
τύχητ' |
ἀφαμαρτεῖν,
ἐκ
δὲ
τοῦ
μετὰ |
| [20] |
ζητεῖν
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ
νῦν
|
πορίσαιτ' |
ἄν,
εἰ
προέλοισθε
πορίζειν,
πλείων |
| [20] |
τρίχα
καὶ
τὰς
ναῦς
ὡσαύτως,
|
εἶτ' |
ἐπικληρῶσαι
τὰς
τριττῦς,
ὅπως
ἂν |
| [20] |
τούτων
ἑκάστῳ
προσνεῖμαι
τῶν
τόπων,
|
εἶτ' |
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς·
(τὸν
δὲ |
| [20] |
ἀπαγγελθῆναι,
καὶ
φόβος
οὐκ
ὀλίγος
|
γένοιτ' |
ἂν
ἐκείνῳ
διὰ
τούτων.
(Οἶδε |
| [0] |
καὶ
τόπων
δεῖσθαι,
ταῦτα
δὲ
|
πάντ' |
ἀφθονώτερ'
ἐκεῖνον
ἔχονθ'
ἡμῶν
εὑρίσκω· |
| [10] |
(Τὰς
δὲ
τριήρεις
πῶς;
τὸν
|
ἅπαντ' |
ἀριθμὸν
κελεύω
τριακοσίας
ἀποδείξαντας,
κατὰ |
| [20] |
σκευῶν
ἐπὶ
τὰς
τριήρεις
τιμήσαντας
|
ἅπαντ' |
ἐκ
τοῦ
διαγράμματος
νεῖμαι
κελεύω |
| [40] |
τοῦτον
δ'
αὑτὸν
ἂν
οἶδε
|
φανέντ' |
αὐτοῖς,
εἰ
πόλεμον
κινοίη.
Ὥστε |
| [20] |
αἱρήσεται
μᾶλλον
αὐτὸς
καὶ
τὰ
|
ὄντ' |
ἀπολωλέναι
ἢ
μέρος
τῶν
ὄντων |
| [20] |
ὅπως
ὡς
ἐγγύτατ'
ἀλλήλων
κατὰ
|
τριάκοντ' |
ὦσι
νεώσοικοι,
ἐπειδὰν
δὲ
τοῦτο |
| [10] |
τοῖς
οὖσι
συμμάχοις
βοηθεῖν,
τὰ
|
ὑπάρχοντ' |
ἀγαθὰ
σῴζειν,
τί
τοὺς
ὁμολογουμένως |
| [30] |
ὅτ'
οὐ
πείσονται,
καὶ
πολεμοῦντες
|
ὅτ' |
οὐ
δυνήσεσθε·
ἀλλ'
ἔχεθ'
ἡσυχίαν |
| [30] |
κακῶς
ἔχει
τὰ
Ἑλληνικά,
συγκαλοῦντες
|
ὅτ' |
οὐ
πείσονται,
καὶ
πολεμοῦντες
ὅτ' |
| [30] |
ἀπέχειν
Θηβαίους
τοῦ
μετ'
ἐκείνου
|
ποτ' |
ἂν
ἐλθεῖν
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας, |
| [30] |
οἱ
Μαραθῶνι
τῶν
προγόνων
αὐτοῦ
|
μάλιστ' |
ἂν
εἰδεῖεν,
ἕως
δ'
ἂν |
| [40] |
κινοίη.
Ὥστε
καὶ
γνώριμα
καὶ
|
πίστ' |
αὐτῷ
τῶν
ἀπαγγελλόντων
ἀκούειν
ἔσται. |
| [20] |
οἱ
κεκτημένοι
τοιοῦτον
ἔχουσι
νοῦν
|
ὥστ' |
εἰ
πάντες
οἱ
λέγοντες
φοβοῖεν |
| [30] |
τοῦ
βαρβάρου
ἔσεσθαι
πρὸς
ἅπαντα.
|
Ὥστ' |
οὔτε
φοβεῖσθαί
φημι
δεῖν
πέρα |
| [20] |
πάρεστιν,
ὡς
οὐδ'
οἷόν
τε
|
ταῦτ' |
ἄλλως
ἔχειν,
καὶ
μετὰ
τῶν |
| [30] |
ποτὲ
τοὺς
προγόνους
αὐτοῦ.
Καὶ
|
ταῦτ' |
ἂν
ἐπίῃ
σκοπεῖν
αὐτῷ,
οὐκ |
| [20] |
τοὺς
ἐν
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
|
ταῦτ' |
εἰσπράξαντας
τὰς
τριήρεις,
ἃς
ἂν |
| [0] |
εἶναι
πίστιν
λήψεται.
Πῶς
οὖν
|
ταῦτ' |
ἔσται;
ἂν
ἡ
μὲν
δύναμις |
| [0] |
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε
δ'
οὕτω
|
ταῦτ' |
ἔχει,
σκεπτέον
ὅπως
μήθ'
ἡμεῖς |
| [10] |
ὁ
αὐτὸς
τρόπος
καὶ
δεῖ
|
ταὔτ' |
εἶναι
κεφάλαια
τῆς
δυνάμεως,
τοὺς |
| [20] |
ἡμᾶς
εἰσοίσειν,
πεντακόσια
τάλαντα;
ἀλλ'
|
οὔτ' |
ἂν
ἀνάσχοισθε
οὔτ'
εἰ
καταθεῖτε, |
| [20] |
τάλαντα;
ἀλλ'
οὔτ'
ἂν
ἀνάσχοισθε
|
οὔτ' |
εἰ
καταθεῖτε,
ἄξια
τοῦ
πολέμου |
| [30] |
μηδεμίαν
πρόφασιν.
Ἐγὼ
τοίνυν
οἶμαι
|
τοσοῦτ' |
ἀπέχειν
Θηβαίους
τοῦ
μετ'
ἐκείνου |
| [0] |
παρὼν
φόβος
λελύσεται.
Ἐγὼ
δὲ
|
τοῦτ' |
ἂν
ἄρ'
οἷός
τ'
ὦ, |
| [10] |
ὀκτακοσίους
αὐτοῖς
προσνείμαντας·
ἐὰν
γὰρ
|
τοῦτ' |
ἀποδείξητε
τὸ
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
τῶν |
| [20] |
ἑκατὸν
καὶ
εἴκοσι.
Καὶ
τί
|
τοῦτ' |
ἔστι
πρὸς
διακοσίας
καὶ
χιλίας |
| [30] |
ἀδίκημ'
ἂν
ἔθηκα.
Ἐπειδὴ
δὲ
|
τοῦτ' |
οὐχ
οὕτως
ἔχει,
φυλάττεσθαί
φημι |