Paragraphes
[20]	μέρει ταῦτ' εἰσπράξαντας τὰς τριήρεις,	ἃς	ἂν ἕκαστοι λάχωσι, παρεσκευασμένας παρέχειν.
[20]	πρὸς διακοσίας καὶ χιλίας καμήλους,	ἃς	βασιλεῖ τὰ χρήματ' ἄγειν φασὶν
[30]	οὕτως δυστυχής ἐστιν ὅστις ἑαυτόν,	γονέας,	τάφους, πατρίδα εἵνεκα κέρδους βραχέος
[10]	ὅστις ὁρῶν ὑμῖν χιλίους μὲν	ἱππέας,	ὁπλίτας δ' ὅσους ἂν ἐθέλῃ
[0]	οὔθ' ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ, δόξαν	ἀνδρείας	λαβεῖν, οὔθ' ὅταν κίνδυνός τις
[20]	παρεσχόμεθ' ἡμεῖς, τοὺς προγόνους αὐτοῦ	χιλίας	ἀπολέσαντας ναῦς, ἀκούσεται δὲ τριακοσίας
[20]	τοῦτ' ἔστι πρὸς διακοσίας καὶ	χιλίας	καμήλους, ἃς βασιλεῖ τὰ χρήματ'
[40]	τῆς ἡσυχίας ἧς ἦγέ ποτε,	οὐδεμιᾶς	τῶν Ἑλληνίδων πόλεων τοσοῦτον ὅσον
[30]	ἑαυτῷ κτησάμενος ἀπαλλαγῇ τῆς ὑπαρχούσης	πενίας·	ἐπὶ δὲ τὴν Ἑλλάδα Ἕλλην'
[30]	καὶ βίου καὶ ἐθῶν καὶ	ἐλευθερίας	καὶ πάντων τῶν τοιούτων. Τίς
[10]	τοίνυν τούτων οἶμαι δεῖν ποιῆσαι	συμμορίας	εἴκοσιν, ὥσπερ νῦν εἰσιν, ἑξήκοντα
[20]	ἐπειδὰν δὲ τοῦτο ποιήσωσι, δύο	συμμορίας	καὶ τριάκοντα τριήρεις τούτων ἑκάστῳ
[20]	Καὶ τί τοῦτ' ἔστι πρὸς	διακοσίας	καὶ χιλίας καμήλους, ἃς βασιλεῖ
[10]	πῶς; τὸν ἅπαντ' ἀριθμὸν κελεύω	τριακοσίας	ἀποδείξαντας, κατὰ πεντεκαιδεκαναί̈ αν εἴκοσι
[20]	χιλίας ἀπολέσαντας ναῦς, ἀκούσεται δὲ	τριακοσίας	αὐτοὺς ὑμᾶς νῦν παρεσκευασμένους τριήρεις·
[10]	ἂν ἐθέλῃ τις, ναῦς δὲ	τριακοσίας,	οὐχ ἥξει καὶ δεήσεται, μετὰ
[10]	τάλανθ' ἑκατὸν μέρη, εἶτα πένθ'	ἑξηκονταταλαντίας	εἰς ἑκάστην τῶν μεγάλων τῶν
[30]	προτέρας ἀναλύσονται πρὸς τοὺς Ἕλληνας	ἁμαρτίας.	Εἰ δ' ἄρα παντάπασί τις
[30]	τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ταραχῆς καὶ	ἀπιστίας·	(ἐπεὶ εἴ γ' ὁμοθυμαδὸν ἦν
[40]	μεγάλην γεγενημένην, ἐκ δὲ τῆς	ἡσυχίας	ἧς ἦγέ ποτε, οὐδεμιᾶς τῶν
[20]	ὀλίγου δέω πρὸς ἁπάσας τὰς	ἄλλας	εἰπεῖν πόλεις. Ταῦτα δ' οἱ
[20]	τῶν τόπων, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς	φυλάς·	(τὸν δὲ ταξίαρχον ἕκαστον, ὃν
[10]	αὐτούς, ἀμυνούμεθα δὲ κἀκεῖνον, ἂν	ἡμᾶς	ἀδικεῖν ἐπιχειρῇ. (Καὶ νῦν μὲν
[20]	οὗτοι; ἀλλὰ θῶ βούλεσθε δωδεκάτην	ἡμᾶς	εἰσοίσειν, πεντακόσια τάλαντα; ἀλλ' οὔτ'
[30]	πάντων ἐπιθέσθαι μόνῳ, οὐδ' ἀδικεῖν	ἡμᾶς	ἐκεῖνον ἀδίκημ' ἂν ἔθηκα. Ἐπειδὴ
[30]	βούλεται δ' ἐκεῖνος οὐκ ἀνελὼν	ἡμᾶς	ἐπ' ἄλλοις εἶναι, ἀλλὰ μάλιστα
[30]	κρατῶμεν, οὐκ ἔνι δήπου χρήμαθ'	ἡμᾶς	ἐπιλείπειν. (Καὶ μὴν οὐδ' ὅ
[10]	σκοπῶν. Οἴομαι δὴ δεῖν ἀκούσαντας	ὑμᾶς	αὐτήν, ἂν ὑμῖν ἀρέσκῃ, ψηφίσασθαι.
[10]	(Καὶ νῦν μὲν καλεῖτε πρὸς	ὑμᾶς	αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας· ἂν δ'
[30]	ἐπίῃ σκοπεῖν αὐτῷ, οὐκ ὀλιγώρως	ὑμᾶς	βουλευομένους εὑρήσει. ~Ἐκ μέν γε
[10]	ἑαυτῷ προσήκειν ἡγήσατο, οὐδὲν πώποθ'	ὑμᾶς	ἐξέφυγεν, ὅσα δ' ἐβουλήθητε μέν,
[30]	ἂν δοκοίη διὰ τὴν πρὸς	ὑμᾶς	ἔχθραν τοῖς ἄλλοις φίλος εἶναι
[10]	ἔσθ' ὁ φόβος τῶν πρὸς	ὑμᾶς	καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐνίοις διαφορῶν.
[20]	ναῦς, ἀκούσεται δὲ τριακοσίας αὐτοὺς	ὑμᾶς	νῦν παρεσκευασμένους τριήρεις· ὥστε μὴ
[30]	ἐκείνου, ἔστι μὲν χαλεπὸς πρὸς	ὑμᾶς	ὁ περὶ τούτων λόγος· διὰ
[20]	πολέμου τὰ χρήματα. (Δεῖ τοίνυν	ὑμᾶς	τὰ μὲν ἄλλα παρασκευάσασθαι, τὰ
[10]	μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι τὰς γνώμας	ὑμᾶς	ὡς ἕκαστον ἑκόντα προθύμως ὅ
[10]	καὶ μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι τὰς	γνώμας	ὑμᾶς ὡς ἕκαστον ἑκόντα προθύμως
[20]	τριήρεις, ἃς ἂν ἕκαστοι λάχωσι,	παρεσκευασμένας	παρέχειν. (Τὴν μὲν δαπάνην καὶ
[30]	τὰς προτέρας ἀναλύσονται πρὸς τοὺς	Ἕλληνας	ἁμαρτίας. Εἰ δ' ἄρα παντάπασί
[10]	καλεῖτε πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς τοὺς	Ἕλληνας·	ἂν δ' ἃ κελεύουσιν οὗτοι
[0]	γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς	Ἕλληνας,	εἰ μὲν ἐναργὲς (τι) γένοιτο
[10]	ἕτερος δέ τις ᾗ τοὺς	Ἕλληνας,	εἰκότως ἂν ἴσως φανεροὶ πρὸς
[40]	ὑπεραίρουσαν. Καὶ μὴν καὶ τοὺς	Ἕλληνας	ὁρᾷ δεομένους ἤτοι τινὸς ἑκουσίου
[0]	ἄρασθαι· οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς τοὺς	Ἕλληνας	ὁρῶ κοινοὺς ἀλλήλοις ὄντας φίλους,
[30]	ποτ' ἂν ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺς	Ἕλληνας,	ὥστε πολλῶν ἂν χρημάτων, εἰ
[30]	διαδῷ ζητήσει· καὶ γὰρ τὰς	κρήνας	καὶ τὰ φρέατ' ἐπιλείπειν πέφυκεν,
[0]	λαβεῖν ταύτην τὴν δίκην, ἐᾶσαί	τινας	αὐτῶν ὑπὸ τῷ βαρβάρῳ γενέσθαι.
[30]	μὲν Αἴγυπτον καὶ Ὀρόνταν καί	τινας	τῶν ἄλλων βαρβάρων πολλοὺς ἂν
[0]	ἔχονθ' ἡμῶν εὑρίσκω· τοὺς δ'	ἀγῶνας	οὐδενὸς οὕτω τῶν ἄλλων ὁρῶ
[0]	πορισθεῖσα χρήσιμος ἔσται τῇ πόλει,	πᾶς	ὁ παρὼν φόβος λελύσεται. Ἐγὼ
[10]	κελεύω πέντε μέρη κατὰ δώδεκ'	ἄνδρας,	ἀνταναπληροῦντας πρὸς τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ
[20]	καὶ ταύτην ἀσθενεστέραν ἀφορμὴν τῆς	ὑμετέρας	εὑρήσει. ~Ὁ μέν γε χρυσίον,
[30]	αὐτοῖς καιρὸν δι' οὗ τὰς	προτέρας	ἀναλύσονται πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἁμαρτίας.
[10]	ἐπειδὴ τὸ τίμημ' ἐστὶ τῆς	χώρας	ἑξακισχιλίων ταλάντων, ἵν' ὑμῖν καὶ
[30]	τὸν βάρβαρον πόλεμος ἢ περὶ	χώρας	καὶ βίου καὶ ἐθῶν καὶ
[30]	λαμβάνῃ. Ἡμῖν δὲ τὸ τῆς	χώρας	τίμημ' ὑπάρχον ἀφορμὴν (ἑξακισχίλια τάλαντα)
[20]	χρήματ' ἔνεστιν ὀλίγου δέω πρὸς	ἁπάσας	τὰς ἄλλας εἰπεῖν πόλεις. Ταῦτα
[40]	ἐνοχλῶ, τὰ κεφάλαι' ὧν συμβουλεύω	φράσας	ἄπειμι. Παρασκευάζεσθαι μὲν πρὸς τοὺς
[20]	ἔνεστιν ὀλίγου δέω πρὸς ἁπάσας	τὰς	ἄλλας εἰπεῖν πόλεις. Ταῦτα δ'
[10]	Ἀθηναῖοι, καὶ μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι	τὰς	γνώμας ὑμᾶς ὡς ἕκαστον ἑκόντα
[10]	τὸν τρόπον τῆς συντάξεως ἀκούσητε.	(Τὰς	δὲ τριήρεις πῶς; τὸν ἅπαντ'
[30]	ἂν διαδῷ ζητήσει· καὶ γὰρ	τὰς	κρήνας καὶ τὰ φρέατ' ἐπιλείπειν
[20]	τόπον λάχῃ, διελεῖν τρίχα καὶ	τὰς	ναῦς ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς
[30]	τιν' αὐτοῖς καιρὸν δι' οὗ	τὰς	προτέρας ἀναλύσονται πρὸς τοὺς Ἕλληνας
[20]	ἑκάστῳ τῷ μέρει ταῦτ' εἰσπράξαντας	τὰς	τριήρεις, ἃς ἂν ἕκαστοι λάχωσι,
[20]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν σκευῶν ἐπὶ	τὰς	τριήρεις τιμήσαντας ἅπαντ' ἐκ τοῦ
[20]	τὰς ναῦς ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι	τὰς	τριττῦς, ὅπως ἂν τῶν μὲν
[20]	προσνεῖμαι τῶν τόπων, εἶτ' ἐπικληρῶσαι	τὰς	φυλάς· (τὸν δὲ ταξίαρχον ἕκαστον,
[10]	ὁρῶν ὑμῖν χιλίους μὲν ἱππέας,	ὁπλίτας	δ' ὅσους ἂν ἐθέλῃ τις,
[10]	καὶ ποιῆσαι δισχιλίους, ὀκτακοσίους αὐτοῖς	προσνείμαντας·	ἐὰν γὰρ τοῦτ' ἀποδείξητε τὸ
[20]	ἐν ἑκάστῳ τῷ μέρει ταῦτ'	εἰσπράξαντας	τὰς τριήρεις, ἃς ἂν ἕκαστοι
[10]	τὸν ἅπαντ' ἀριθμὸν κελεύω τριακοσίας	ἀποδείξαντας,	κατὰ πεντεκαιδεκαναί̈ αν εἴκοσι ποιῆσαι
[40]	ἀμύνεσθαι δὲ καὶ βασιλέα καὶ	πάντας,	ἂν ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσι, ταύτῃ τῇ
[10]	δεομένους σῴζειν καὶ εὖ εἰδέναι	πάντας	ἥξοντάς ἐστιν. (Ἐγὼ τοίνυν, ὦ
[0]	τί; Ὅτι τοὺς μὲν πολέμους	ἅπαντας	ἀναγκαίως ἡγοῦμαι τριήρων καὶ χρημάτων
[20]	ἡμεῖς, τοὺς προγόνους αὐτοῦ χιλίας	ἀπολέσαντας	ναῦς, ἀκούσεται δὲ τριακοσίας αὐτοὺς
[20]	τῶν σκευῶν ἐπὶ τὰς τριήρεις	τιμήσαντας	ἅπαντ' ἐκ τοῦ διαγράμματος νεῖμαι
[10]	ἔσχον σκοπῶν. Οἴομαι δὴ δεῖν	ἀκούσαντας	ὑμᾶς αὐτήν, ἂν ὑμῖν ἀρέσκῃ,
[30]	δικαίου καὶ τοὺς μετ' αὐτῆς	ὄντας	κρείττους τῶν προδοτῶν καὶ τοῦ
[0]	τοὺς Ἕλληνας ὁρῶ κοινοὺς ἀλλήλοις	ὄντας	φίλους, ἀλλ' ἐνίους μᾶλλον ἐκείνῳ
[10]	τρίτων ἑκατὸν πένθ' ἑκάστῳ μέρει	διδόντας,	εἶτα συγκληρῶσαι συμμορίᾳ σωμάτων ἑκάστῃ
[30]	ὑπὲρ ἧς ὡς μὲν τοὺς	ἐπιόντας	ἐκείνων ἀμυνόμεθα, οἱ Μαραθῶνι τῶν
[10]	σῴζειν καὶ εὖ εἰδέναι πάντας	ἥξοντάς	ἐστιν. (Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες
[0]	φίλους, ἀλλ' ἐνίους μᾶλλον ἐκείνῳ	πιστεύοντας	ἤ τισιν αὑτῶν. Ἐκ δὴ
[40]	ἄπειμι. Παρασκευάζεσθαι μὲν πρὸς τοὺς	ὑπάρχοντας	ἐχθροὺς κελεύω, ἀμύνεσθαι δὲ καὶ
[30]	δεῖ τοὺς περὶ πραγμάτων μεγάλων	σκοποῦντας	μηδένα συμφέροντα λογισμὸν παραλιπεῖν διὰ
[10]	πέντε μέρη κατὰ δώδεκ' ἄνδρας,	ἀνταναπληροῦντας	πρὸς τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ τοὺς
[0]	Ἀθηναῖοι, τοὺς Ἕλληνας, εἰ μὲν	ἐναργὲς	(τι) γένοιτο καὶ σαφὲς ὡς
[30]	ξενικὸν πολὺ συστήσηται χρήματ' ἔχων,	ἀληθὲς	εἶναί μοι δοκεῖ. Ἐγὼ γὰρ
[30]	τὸ μισεῖν αὐτοὺς οὐδ' ἂν	ἀληθὲς	οὐδὲν ἡδέως ἀγαθὸν περὶ αὐτῶν
[0]	μείζω τῶν ὑπ' ἐκείνων πραχθέντων	οὐδένες	ἄλλοι παραδείξασθαι δεδύνηνται· (αὐτὸς δὲ
[30]	φοβοῦνται ἢ θορυβοῦνται πάντες (οἱ	Ἕλληνες	καὶ Ἀθηναῖοι) πολλοῦ γε καὶ
[30]	ἐπιλείπειν. (Καὶ μὴν οὐδ' ὅ	τινες	δεδίασι, μὴ ξενικὸν πολὺ συστήσηται
[20]	δὲ τὴν τριττύν, εἶτα τριήραρχοι	τίνες	καὶ τριήρεις (ποῖαι( καὶ τριάκοντα
[10]	πρῶτον μὲν τῆς παρασκευῆς, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, καὶ μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι
[20]	δὲ καὶ δυνάτ' ἐστίν, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, καὶ πράττειν καλὰ καὶ
[40]	ἀκούειν ἔσται. (Ἵνα δ' ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, μὴ μακρὰ λίαν λέγων
[0]	καθεστηκότος προαπεχθησόμεθ' ἡμεῖς, δέδι' ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, μὴ τούτοις μετ' ἐκείνου
[0]	εἰπεῖν ἔχειν. (Ἐγὼ δ' ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, νομίζω τὸν μὲν πόλεμον
[10]	δέῃ ποιήσοντα. (Ὁρᾶτε γάρ, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, ὅτι, ὅσα μὲν πώποθ'
[20]	φράσω. Ὁρᾶτε τὴν πόλιν, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, πᾶσαν ταύτην. Ἐν ταύτῃ
[10]	ἥξοντάς ἐστιν. (Ἐγὼ τοίνυν, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, ταῦτά τε καὶ παραπλήσια
[0]	τοῦθ' ὑποκεῖσθαι. (Ἡγοῦμαι γάρ, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, τοὺς Ἕλληνας, εἰ μὲν
[0]	Συμμοριῶν. (οἱ μὲν ἐπαινοῦντες, ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, τοὺς προγόνους ὑμῶν λόγον
[20]	καὶ τὰ νῦν ὀφειλόμεν' ὦ	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, τῶν σκευῶν ἐπὶ τὰς
[30]	ἀποροῦσιν ἢ φοβοῦνται ἢ θορυβοῦνται	πάντες	(οἱ Ἕλληνες καὶ Ἀθηναῖοι) πολλοῦ
[20]	τοιοῦτον ἔχουσι νοῦν ὥστ' εἰ	πάντες	οἱ λέγοντες φοβοῖεν ὡς ἥξει
[10]	Ἀθηναῖοι, ὅτι, ὅσα μὲν πώποθ'	ἅπαντες	ἐβουλήθητε καὶ μετὰ ταῦτα τὸ
[30]	Θηβαίους εἶναι, ἐκεῖνό γε δήπουθεν	ἅπαντες	ἐπίστασθε, ὅτι Θηβαίων τἀκείνου φρονούντων,
[0]	οὕτως ἔχει· εἰ μὲν ἡμεῖς	ἅπαντες	οἱ μέλλοντες λέγειν δεινοὶ φανείημεν
[30]	τῶν Ἑλλήνων· οἱ γὰρ ἡμῶν	κρατήσαντες	ἐκείνου γε πάλαι κρείττους ὑπάρχουσιν·
[30]	κύριοι, ἐπειδὴ δὲ φίλον αὐτὸν	νομίσαντες	αὑτοῖς ὑπάρχειν περὶ τῶν πρὸς
[0]	οἱ μέλλοντες λέγειν δεινοὶ φανείημεν	ὄντες,	οὐδὲν ἂν τὰ ὑμέτερ' εὖ
[20]	νοῦν ὥστ' εἰ πάντες οἱ	λέγοντες	φοβοῖεν ὡς ἥξει βασιλεύς, ὡς
[10]	ἀλλ' ἢ ῥαψῳδήσουσιν οἱ πρέσβεις	περιιόντες.	(Τότε δ' ἂν ἄρ' ἃ
[0]	εἰ μὲν ἡμεῖς ἅπαντες οἱ	μέλλοντες	λέγειν δεινοὶ φανείημεν ὄντες, οὐδὲν
[40]	γὰρ ὀργιεῖσθ' αὐτοῖς ὕστερον, νῦν	ἁμαρτόντες.
[10]	σῴζειν, τί τοὺς ὁμολογουμένως ἐχθροὺς	ἔχοντες	ἑτέρους ζητοῦμεν; ἀλλὰ παρασκευασώμεθα μὲν
[0]	βουλόμενοι καὶ τοῦτον τὸν νοῦν	ἔχοντες	τὴν κοινὴν ἁπάντων σωτηρίαν παρόψονται.
[30]	ὡς κακῶς ἔχει τὰ Ἑλληνικά,	συγκαλοῦντες	ὅτ' οὐ πείσονται, καὶ πολεμοῦντες
[30]	συγκαλοῦντες ὅτ' οὐ πείσονται, καὶ	πολεμοῦντες	ὅτ' οὐ δυνήσεσθε· ἀλλ' ἔχεθ'
[0]	~Περὶ τῶν Συμμοριῶν. (οἱ μὲν	ἐπαινοῦντες,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς προγόνους
[0]	ἐγκωμιάζουσι ποιεῖν· περὶ γὰρ πραγμάτων	ἐγχειροῦντες	λέγειν ὧν οὐδ' εἷς ἀξίως
[30]	οὐ δυνήσεσθε· ἀλλ' ἔχεθ' ἡσυχίαν	θαρροῦντες	καὶ παρασκευαζόμενοι, καὶ βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι
[30]	τέως μὲν κοινὸν ἐχθρὸν ἐκεῖνον	ὑπειληφότες	ὡμονόουν ἀλλήλοις, πολλῶν ἀγαθῶν ἦσαν
[0]	μὲν ἐναργὲς (τι) γένοιτο καὶ	σαφὲς	ὡς βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ, κἂν
[40]	γεγενημένην, ἐκ δὲ τῆς ἡσυχίας	ἧς	ἦγέ ποτε, οὐδεμιᾶς τῶν Ἑλληνίδων
[30]	(ἑξακισχίλια τάλαντα) ἀκούσεται, ὑπὲρ ἧς	ὡς	μὲν τοὺς ἐπιόντας ἐκείνων ἀμυνόμεθα,
[30]	ἀφορμὴν (ἑξακισχίλια τάλαντα) ἀκούσεται, ὑπὲρ	ἧς	ὡς μὲν τοὺς ἐπιόντας ἐκείνων
[0]	μικρὰ προειπὼν ὑμῖν ὡς ἔχω	γνώμης	περὶ τῶν πρὸς τὸν βασιλέα.
[0]	δ' ἐκείνων ἀρετὴν ἐλάττω τῆς	ὑπειλημμένης	παρὰ τοῖς ἀκούουσιν φαίνεσθαι ποιοῦσιν.
[10]	ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι· (ἐπεὶ δὲ	πάσης	ἐστὶ παρασκευῆς ὁ αὐτὸς τρόπος
[0]	ἡμῶν. (Οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἀπ'	ἴσης	ὁρῶ τοῖς τ' ἄλλοις Ἕλλησι
[30]	ἕκαστος ἑαυτῷ κτησάμενος ἀπαλλαγῇ τῆς	ὑπαρχούσης	πενίας· ἐπὶ δὲ τὴν Ἑλλάδα
[10]	καὶ δεῖ ταὔτ' εἶναι κεφάλαια	τῆς	δυνάμεως, τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι,
[40]	καὶ μεγάλην γεγενημένην, ἐκ δὲ	τῆς	ἡσυχίας ἧς ἦγέ ποτε, οὐδεμιᾶς
[10]	ψηφίσασθαι. Ἔστι τοίνυν πρῶτον μὲν	τῆς	παρασκευῆς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ
[0]	ἔσται; ἂν ἡ μὲν δύναμις	τῆς	πόλεως ἐξητασμένη καὶ παρεσκευασμένη πᾶσιν
[10]	εἴσεσθε, ἐπειδὰν ὅλον τὸν τρόπον	τῆς	συντάξεως ἀκούσητε. (Τὰς δὲ τριήρεις
[30]	ἀδικῶμεν, αὐτῶν ἡμῶν εἵνεκα καὶ	τῆς	τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ταραχῆς καὶ
[20]	φρονεῖν, καὶ ταύτην ἀσθενεστέραν ἀφορμὴν	τῆς	ὑμετέρας εὑρήσει. ~Ὁ μέν γε
[30]	τιν' ἕκαστος ἑαυτῷ κτησάμενος ἀπαλλαγῇ	τῆς	ὑπαρχούσης πενίας· ἐπὶ δὲ τὴν
[0]	τὴν δ' ἐκείνων ἀρετὴν ἐλάττω	τῆς	ὑπειλημμένης παρὰ τοῖς ἀκούουσιν φαίνεσθαι
[10]	κελεύω, ἐπειδὴ τὸ τίμημ' ἐστὶ	τῆς	χώρας ἑξακισχιλίων ταλάντων, ἵν' ὑμῖν
[30]	πολλὰ λαμβάνῃ. Ἡμῖν δὲ τὸ	τῆς	χώρας τίμημ' ὑπάρχον ἀφορμὴν (ἑξακισχίλια
[30]	τοῦ δικαίου καὶ τοὺς μετ'	αὐτῆς	ὄντας κρείττους τῶν προδοτῶν καὶ
[20]	δὲ συμμορίαν ἑκάστην διανεῖμαι τῶν	αὑτῆς	μερῶν ἑκάστῳ τὸ ἴσον, τοὺς
[10]	ἀντιταττόμενοι· (ἐπεὶ δὲ πάσης ἐστὶ	παρασκευῆς	ὁ αὐτὸς τρόπος καὶ δεῖ
[10]	Ἔστι τοίνυν πρῶτον μὲν τῆς	παρασκευῆς,	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ μέγιστον,
[20]	παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν δ' ἣ καὶ	σαφὴς	ἔσται καὶ ῥᾳδία, μετὰ ταῦτα
[30]	καὶ τῆς τῶν ἄλλων Ἑλλήνων	ταραχῆς	καὶ ἀπιστίας· (ἐπεὶ εἴ γ'
[30]	τῶν τοιούτων. Τίς οὖν οὕτως	δυστυχής	ἐστιν ὅστις ἑαυτόν, γονέας, τάφους,
[20]	εἴκοσιν, ἔπειτα ταῖς μεγάλαις ἐπικληρῶσαι	συμμορίαις	μέρος ἓν χρήστων ἑκάστῃ, τὴν
[20]	διὰ τούτων. (Οἶδε μέν γε	διακοσίαις	τριήρεσιν, ὧν ἑκατὸν παρεσχόμεθ' ἡμεῖς,
[20]	κελεύω μέρη εἴκοσιν, ἔπειτα ταῖς	μεγάλαις	ἐπικληρῶσαι συμμορίαις μέρος ἓν χρήστων
[20]	νεῖμαι κελεύω μέρη εἴκοσιν, ἔπειτα	ταῖς	μεγάλαις ἐπικληρῶσαι συμμορίαις μέρος ἓν
[10]	μέν, μετὰ ταῦτα δ' ἀπεβλέψατ'	εἰς	ἀλλήλους ὡς αὐτὸς μὲν ἕκαστος
[0]	τὴν κοινὴν ἁπάντων σωτηρίαν παρόψονται.	Εἰς	δὲ τὴν ταραχὴν ταύτην καὶ
[10]	ἑκατὸν μέρη, εἶτα πένθ' ἑξηκονταταλαντίας	εἰς	ἑκάστην τῶν μεγάλων τῶν εἴκοσι
[20]	ἔχῃ) Ἐὰν γὰρ ταῦθ' οὕτως	εἰς	ὁδὸν καταστῇ, εἴ τι καὶ
[20]	ἂν μὲν ἤδη ζητῶμεν, οὐδ'	εἰς	τόθ' ὑπάρχειν ἡγησόμεθ' ἡμῖν· οὕτω
[20]	μὲν οὐκ ὤν, ὑπάρξων δ'	εἰς	τότε; αἰνίγματι γὰρ ὅμοιον τοῦτό
[30]	γὰρ αὐτὸς τρέψεται μετὰ ταῦτα;	(εἰς	Φρυγίαν ἐλθὼν δουλεύσει; οὐ γὰρ
[0]	πραγμάτων ἐγχειροῦντες λέγειν ὧν οὐδ'	εἷς	ἀξίως ἐφικέσθαι τῷ λόγῳ δύναιτο,
[0]	βέλτιον σχοίη· εἰ δὲ παρελθὼν	εἷς	ὁστισοῦν δύναιτο διδάξαι καὶ πεῖσαι,
[10]	οὖν ἀλλ' ἢ ῥαψῳδήσουσιν οἱ	πρέσβεις	περιιόντες. (Τότε δ' ἂν ἄρ'
[10]	ἃ νῦν οἰόμεθ' ἡμεῖς πράττηται,	οὐδεὶς	δήπου τῶν πάντων Ἑλλήνων τηλικοῦτον
[20]	λόγων φοβερὰ ἔργῳ πραττόμεν' αἴσθοιντο,	οὐδεὶς	οὕτως ἠλίθιός ἐστιν ὅστις οὐχὶ
[20]	πρὸς ἁπάσας τὰς ἄλλας εἰπεῖν	πόλεις.	Ταῦτα δ' οἱ κεκτημένοι τοιοῦτον
[0]	γὰρ οὕτως ἔχει· εἰ μὲν	ἡμεῖς	ἅπαντες οἱ μέλλοντες λέγειν δεινοὶ
[0]	ἔτ' ἀδήλου τούτου καθεστηκότος προαπεχθησόμεθ'	ἡμεῖς,	δέδι' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μὴ
[0]	ταῦτ' ἔχει, σκεπτέον ὅπως μήθ'	ἡμεῖς	ἐν τῷ πολέμῳ γενησόμεθ' οὐκ
[0]	οὐκ ἴσοι, μήτ' ἐκεῖνος, ὃν	ἡμεῖς	ἐπιβουλεύειν ἡγούμεθα τοῖς Ἕλλησι, τὴν
[10]	ἂν ἄρ' ἃ νῦν οἰόμεθ'	ἡμεῖς	πράττηται, οὐδεὶς δήπου τῶν πάντων
[20]	διακοσίαις τριήρεσιν, ὧν ἑκατὸν παρεσχόμεθ'	ἡμεῖς,	τοὺς προγόνους αὐτοῦ χιλίας ἀπολέσαντας
[30]	συμφέροντα δ' ἐχθρὸν ἐμφανίζει, τοῦτον	ἡμεῖς	φοβώμεθα; μηδαμῶς· ἀλλὰ μηδ' ἀδικῶμεν,
[30]	καλόν, πάλαι ἂν ἐπ' αὐτὸν	ὑμεῖς	ἐπορεύεσθε, νῦν δὲ τοῦτο μὲν
[20]	τῷ μέρει ταῦτ' εἰσπράξαντας τὰς	τριήρεις,	ἃς ἂν ἕκαστοι λάχωσι, παρεσκευασμένας
[10]	μέρει σφῶν αὐτῶν τρεῖς ἀποδοῦναι	τριήρεις.	(Ἐπειδὰν δὲ ταῦθ' οὕτως ἔχονθ'
[20]	δέκα δ' ἡ τριττὺς ἑκάστη	τριήρεις	ἔχῃ) Ἐὰν γὰρ ταῦθ' οὕτως
[20]	τριττύν, εἶτα τριήραρχοι τίνες καὶ	τριήρεις	(ποῖαι( καὶ τριάκοντα μὲν ἡ
[10]	τῆς συντάξεως ἀκούσητε. (Τὰς δὲ	τριήρεις	πῶς; τὸν ἅπαντ' ἀριθμὸν κελεύω
[20]	Ἀθηναῖοι, τῶν σκευῶν ἐπὶ τὰς	τριήρεις	τιμήσαντας ἅπαντ' ἐκ τοῦ διαγράμματος
[20]	ποιήσωσι, δύο συμμορίας καὶ τριάκοντα	τριήρεις	τούτων ἑκάστῳ προσνεῖμαι τῶν τόπων,
[20]	τριακοσίας αὐτοὺς ὑμᾶς νῦν παρεσκευασμένους	τριήρεις·	ὥστε μὴ κομιδῇ, μηδ' εἰ
[10]	ἑκάστῳ τῷ μέρει σφῶν αὐτῶν	τρεῖς	ἀποδοῦναι τριήρεις. (Ἐπειδὰν δὲ ταῦθ'
[30]	παντάπασί τις οὕτως οἴεται φύσει	δυστυχεῖς	Θηβαίους εἶναι, ἐκεῖνό γε δήπουθεν
[0]	ταῦτ' ἔσται; ἂν ἡ μὲν	δύναμις	τῆς πόλεως ἐξητασμένη καὶ παρεσκευασμένη
[20]	πρᾶγμ' ἑαυτῷ εὑρήσει, καὶ μία	σύνταξις	καὶ πασῶν τῶν νεῶν καὶ
[30]	αὐτῶν, εὔχεσθε δὲ πᾶσι τοῖς	θεοῖς	τὴν αὐτὴν λαβεῖν παράνοιαν ἐκεῖνον
[10]	πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς ἀλλήλους	ἐνίοις	διαφορῶν. Οὐδὲν οὖν ἀλλ' ἢ
[0]	αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας ὁρῶ κοινοὺς	ἀλλήλοις	ὄντας φίλους, ἀλλ' ἐνίους μᾶλλον
[30]	κοινὸν ἐχθρὸν ἐκεῖνον ὑπειληφότες ὡμονόουν	ἀλλήλοις,	πολλῶν ἀγαθῶν ἦσαν κύριοι, ἐπειδὴ
[30]	ἐκεῖνος οὐκ ἀνελὼν ἡμᾶς ἐπ'	ἄλλοις	εἶναι, ἀλλὰ μάλιστα μὲν πάντων,
[0]	ἀπ' ἴσης ὁρῶ τοῖς τ'	ἄλλοις	Ἕλλησι καὶ ὑμῖν περὶ τῶν
[30]	τὴν πρὸς ὑμᾶς ἔχθραν τοῖς	ἄλλοις	φίλος εἶναι βούλεσθαι. (Μὴ οὖν
[0]	βουλὴν οὖσαν, ἀλλ' ἐκείνων μὲν	πολλοῖς	ἐνδέχεσθαί μοι δοκεῖ τῶν ἰδίᾳ
[0]	αὐτῶν καὶ μετ' αὐτῶν ἐκεῖνον	ἀμυνομένοις·	εἰ δ' ἔτ' ἀδήλου τούτου
[0]	ταύτῃ φρονεῖν αἱρουμένη. (Τοῖς δὲ	θρασυνομένοις	καὶ σφόδρ' ἑτοίμως πολεμεῖν κελεύουσιν
[0]	Ἑλλήνων ἀμελῆσαι, ὑμῖν δ' οὐδ'	ἀδικουμένοις	παρὰ τῶν ἀδικούντων καλόν ἐστιν
[0]	δοκεῖ τῶν ἰδίᾳ τι συμφερόντων	διοικουμένοις	τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἀμελῆσαι, ὑμῖν
[30]	Οὐ μὴν οὐδ' ἐκείνῳ συμφέρει	ξένοις	κρατῆσαι τῶν Ἑλλήνων· οἱ γὰρ
[0]	κεχαρισμένον, οὐ μὴν συμφέροντά γ'	ἐκείνοις	οὓς ἐγκωμιάζουσι ποιεῖν· περὶ γὰρ
[0]	μὴν διὰ τοῦτο παραινέσαιμ' ἂν	μόνοις	τῶν ἄλλων ὑμῖν πόλεμον πρὸς
[0]	ἀρετὴν ἐλάττω τῆς ὑπειλημμένης παρὰ	τοῖς	ἀκούουσιν φαίνεσθαι ποιοῦσιν. Ἐγὼ δ'
[30]	διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς ἔχθραν	τοῖς	ἄλλοις φίλος εἶναι βούλεσθαι. (Μὴ
[0]	δίκαι' ἐπὶ ταύτῃ φρονεῖν αἱρουμένη.	(Τοῖς	δὲ θρασυνομένοις καὶ σφόδρ' ἑτοίμως
[0]	ἐκεῖνος, ὃν ἡμεῖς ἐπιβουλεύειν ἡγούμεθα	τοῖς	Ἕλλησι, τὴν τοῦ φίλος αὐτοῖς
[0]	ὥρμηκεν, εἰ ἄρ' ἐγχειρεῖν ἔγνωκε	τοῖς	Ἕλλησι, χρήματα δώσει τισὶν αὐτῶν
[30]	(ἀλλ' ὅτι, εἰ μὲν μὴ	τοῖς	Ἕλλησιν ὁμοίως αἰσχρὸν ἦν τὸ
[30]	ἕνεκ' αὐτῶν, εὔχεσθε δὲ πᾶσι	τοῖς	θεοῖς τὴν αὐτὴν λαβεῖν παράνοιαν
[0]	ἀγαθῶν, τούτους δ' ἡμῖν καὶ	τοῖς	μεθ' ἡμῶν κινδυνεύουσι πλείους ὑπάρχειν
[10]	δυνάμεως, τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι,	τοῖς	οὖσι συμμάχοις βοηθεῖν, τὰ ὑπάρχοντ'
[0]	συμμαχῆσαι καὶ χάριν μεγάλην ἔχειν	τοῖς	πρὸ αὐτῶν καὶ μετ' αὐτῶν
[0]	γὰρ οὐδ' ἀπ' ἴσης ὁρῶ	τοῖς	τ' ἄλλοις Ἕλλησι καὶ ὑμῖν
[40]	ποιῆτε, καὶ ὑμῖν αὐτοῖς καὶ	τοῖς	τἀναντία πείθουσι συμφέροντα πράξετε· οὐ
[10]	παρ' ἡμῶν ὡς ἐπιβουλεύει βασιλεὺς	αὐτοῖς.	Αὐτοὺς δ' οὐ προορᾶν, ὦ
[0]	τοῖς Ἕλλησι, τὴν τοῦ φίλος	αὐτοῖς	δοκεῖν εἶναι πίστιν λήψεται. Πῶς
[40]	δ' αὑτὸν ἂν οἶδε φανέντ'	αὐτοῖς,	εἰ πόλεμον κινοίη. Ὥστε καὶ
[0]	γένοιτο καὶ σαφὲς ὡς βασιλεὺς	αὐτοῖς	ἐπιχειρεῖ, κἂν συμμαχῆσαι καὶ χάριν
[40]	Κἂν ταῦτα ποιῆτε, καὶ ὑμῖν	αὐτοῖς	καὶ τοῖς τἀναντία πείθουσι συμφέροντα
[30]	ἔχοιεν δοῦναι, (πρίασθαι γενέσθαι τιν'	αὐτοῖς	καιρὸν δι' οὗ τὰς προτέρας
[10]	χρῆναι καὶ ποιῆσαι δισχιλίους, ὀκτακοσίους	αὐτοῖς	προσνείμαντας· ἐὰν γὰρ τοῦτ' ἀποδείξητε
[30]	ἂν οὐδὲ καταρώμενος εὗρέ τις	αὐτοῖς,	τοσαῦτα πεπόνθασι κακά; εἶθ' ὃν
[40]	συμφέροντα πράξετε· οὐ γὰρ ὀργιεῖσθ'	αὐτοῖς	ὕστερον, νῦν ἁμαρτόντες.
[30]	ἐπειδὴ δὲ φίλον αὐτὸν νομίσαντες	αὑτοῖς	ὑπάρχειν περὶ τῶν πρὸς ἑαυτοὺς
[10]	Ἀθηναῖοι, ταῦτά τε καὶ παραπλήσια	τούτοις	λογιζόμενος λόγον μὲν οὐδέν' ἐβουλόμην
[0]	δέδι' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μὴ	τούτοις	μετ' ἐκείνου πολεμεῖν ἀναγκασθῶμεν, ὑπὲρ
[20]	τῶν λεγόντων ἴσοι τὸ πλῆθος	τούτοις	χρησμῳδοῖεν, οὐ μόνον οὐκ ἂν
[10]	ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι, τοῖς οὖσι	συμμάχοις	βοηθεῖν, τὰ ὑπάρχοντ' ἀγαθὰ σῴζειν,
[10]	καὶ τῶν κοινωνικῶν καὶ εἴ	τις	ἀδύνατος ἀφαιρεθέντων, ἔσεσθαι χίλια καὶ
[30]	τὰ φρέατ' ἐπιλείπειν πέφυκεν, ἄν	τις	ἀπ' αὐτῶν ἁθρόα πολλὰ λαμβάνῃ.
[30]	ὅσ' ἂν οὐδὲ καταρώμενος εὗρέ	τις	αὐτοῖς, τοσαῦτα πεπόνθασι κακά; εἶθ'
[20]	κἂν δοίη καὶ πρῶτος εἰσενέγκαι·	τίς	γὰρ αἱρήσεται μᾶλλον αὐτὸς καὶ
[30]	φοβηθέντα τὸν πόλεμον τοῦτον ὁρῶ.	(Τίς	γὰρ οὐκ οἶδεν αὐτῶν ὅτι,
[0]	ἀνδρείας λαβεῖν, οὔθ' ὅταν κίνδυνός	τις	ἐγγὺς ᾖ, δεινὸν εἰπεῖν φανῆναι,
[20]	τοῦ μηδενός. (Φέρε γάρ, ἑκατοστήν	τις	εἰσφέρειν ἐρεῖ νῦν; οὐκοῦν ἑξήκοντα
[20]	οὐκοῦν ἑξήκοντα τάλαντα. Ἀλλὰ πεντηκοστήν	τις	ἐρεῖ, τὸ διπλοῦν; οὐκοῦν ἑκατὸν
[10]	τ' ἦν ἀμύνασθαι, ἕτερος δέ	τις	ᾗ τοὺς Ἕλληνας, εἰκότως ἂν
[10]	ὁπλίτας δ' ὅσους ἂν ἐθέλῃ	τις,	ναῦς δὲ τριακοσίας, οὐχ ἥξει
[30]	ἑαυτῷ νῦν ἄρχειν. (Εἰ τοίνυν	τις	οἴεται Θηβαίους ἔσεσθαι μετ' ἐκείνου,
[20]	δ' εἰρήσεται· πιστεύω γάρ, ἐάν	τις	ὀρθῶς σκοπῇ, μόνος τἀληθῆ καὶ
[20]	ἀποσχήσομεν· ἐὰν δ' ἐῶμεν, ἔσται.	Τίς	οὖν ἔσθ' οὗτος ὁ νῦν
[30]	ἐλευθερίας καὶ πάντων τῶν τοιούτων.	Τίς	οὖν οὕτως δυστυχής ἐστιν ὅστις
[30]	ἁμαρτίας. Εἰ δ' ἄρα παντάπασί	τις	οὕτως οἴεται φύσει δυστυχεῖς Θηβαίους
[0]	ὁστισοῦν δύναιτο διδάξαι καὶ πεῖσαι,	τίς	παρασκευὴ καὶ πόση καὶ πόθεν
[10]	μὲν οὖν ἕτερος μὲν ἦν	τις	τρόπος δυνάμεως ᾗ τοὺς βαρβάρους
[30]	Τίς οὖν οὕτως δυστυχής ἐστιν	ὅστις	ἑαυτόν, γονέας, τάφους, πατρίδα εἵνεκα
[10]	Ἑλλήνων τηλικοῦτον ἐφ' αὑτῷ φρονεῖ,	ὅστις	ὁρῶν ὑμῖν χιλίους μὲν ἱππέας,
[20]	αἴσθοιντο, οὐδεὶς οὕτως ἠλίθιός ἐστιν	ὅστις	οὐχὶ κἂν δοίη καὶ πρῶτος
[30]	τῶν πρὸς ἑαυτοὺς διηνέχθησαν διαφόρων,	ὅσ'	ἂν οὐδὲ καταρώμενος εὗρέ τις
[0]	τῇ πόλει, πᾶς ὁ παρὼν	φόβος	λελύσεται. Ἐγὼ δὲ τοῦτ' ἂν
[20]	περὶ ὑμῶν ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι, καὶ	φόβος	οὐκ ὀλίγος γένοιτ' ἂν ἐκείνῳ
[10]	Ἀλλ' οὔπω μείζων ἔσθ' ὁ	φόβος	τῶν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς
[20]	ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι, καὶ φόβος οὐκ	ὀλίγος	γένοιτ' ἂν ἐκείνῳ διὰ τούτων.
[30]	πρὸς ὑμᾶς ὁ περὶ τούτων	λόγος·	διὰ γὰρ τὸ μισεῖν αὐτοὺς
[30]	γονέας, τάφους, πατρίδα εἵνεκα κέρδους	βραχέος	προέσθαι βουλήσεται; ἐγὼ μὲν οὐδέν'
[10]	ἐὰν γὰρ τοῦτ' ἀποδείξητε τὸ	πλῆθος,	ἡγοῦμαι, τῶν ἐπικλήρων καὶ τῶν
[20]	μετὰ τῶν λεγόντων ἴσοι τὸ	πλῆθος	τούτοις χρησμῳδοῖεν, οὐ μόνον οὐκ
[10]	οὐ προορᾶν, ὦ πρὸς τοῦ	Διός,	οἴεσθε τοῦτο; ἐγὼ μὲν γὰρ
[20]	ἔργῳ πραττόμεν' αἴσθοιντο, οὐδεὶς οὕτως	ἠλίθιός	ἐστιν ὅστις οὐχὶ κἂν δοίη
[0]	Ἐγὼ δὲ τοῦτ' ἂν ἄρ'	οἷός	τ' ὦ, πειράσομαι ποιῆσαι, μικρὰ
[10]	ἐβουλόμην θρασὺν οὐδ' ἔχοντα μάταιον	μῆκος	εὑρεῖν· τὴν μέντοι παρασκευήν, ὅπως
[0]	ἡγούμεθα τοῖς Ἕλλησι, τὴν τοῦ	φίλος	αὐτοῖς δοκεῖν εἶναι πίστιν λήψεται.
[30]	πρὸς ὑμᾶς ἔχθραν τοῖς ἄλλοις	φίλος	εἶναι βούλεσθαι. (Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ'
[30]	ἐστιν ὁ πρὸς τὸν βάρβαρον	πόλεμος	ἢ περὶ χώρας καὶ βίου
[0]	καὶ πόση καὶ πόθεν πορισθεῖσα	χρήσιμος	ἔσται τῇ πόλει, πᾶς ὁ
[10]	διὰ ταῦτα παραινῶ μηδ' ἐξ	ἑνὸς	τρόπου προτέρους ἀνελέσθαι, ἐπὶ δὲ
[40]	δυνάμει φημὶ δεῖν, ἄρχειν δὲ	μηδενὸς	μήτε λόγου μήτ' ἔργου ἀδίκου,
[20]	πορίζειν, πλείων ἐστὶ γέλως τοῦ	μηδενός.	(Φέρε γάρ, ἑκατοστήν τις εἰσφέρειν
[0]	ἡμῶν εὑρίσκω· τοὺς δ' ἀγῶνας	οὐδενὸς	οὕτω τῶν ἄλλων ὁρῶ δεομένους
[30]	ἵν' εὐπορίαν τιν' ἕκαστος ἑαυτῷ	κτησάμενος	ἀπαλλαγῇ τῆς ὑπαρχούσης πενίας· ἐπὶ
[10]	ταῦτά τε καὶ παραπλήσια τούτοις	λογιζόμενος	λόγον μὲν οὐδέν' ἐβουλόμην θρασὺν
[10]	δεήσεται, μετὰ τούτων ἀσφαλέστατ' ἂν	ἡγούμενος	σωθῆναι. Οὐκοῦν ἐκ μὲν τοῦ
[30]	διηνέχθησαν διαφόρων, ὅσ' ἂν οὐδὲ	καταρώμενος	εὗρέ τις αὐτοῖς, τοσαῦτα πεπόνθασι
[30]	μισθοφορεῖν παρ' ἐκείνῳ, οὐχ ἵν'	ἐκεῖνος	ἕλῃ τινὰ τούτων, ἀλλ' ἵν'
[0]	πολέμῳ γενησόμεθ' οὐκ ἴσοι, μήτ'	ἐκεῖνος,	ὃν ἡμεῖς ἐπιβουλεύειν ἡγούμεθα τοῖς
[30]	πάλαι κρείττους ὑπάρχουσιν· βούλεται δ'	ἐκεῖνος	οὐκ ἀνελὼν ἡμᾶς ἐπ' ἄλλοις
[40]	τοὺς Ἕλληνας ὁρᾷ δεομένους ἤτοι	τινὸς	ἑκουσίου ἢ ἀκουσίου διαλλακτοῦ, τοῦτον
[30]	δουλεύσει; οὐ γὰρ ὑπὲρ ἄλλου	τινός	ἐστιν ὁ πρὸς τὸν βάρβαρον
[20]	δὲ χρημάτων καὶ πόρου φανεροῦ	τινὸς	ἤδη παράδοξον μὲν οἶδα λόγον
[20]	γάρ, ἐάν τις ὀρθῶς σκοπῇ,	μόνος	τἀληθῆ καὶ τὰ γενησόμεν' εἰρηκὼς
[0]	δόξαν ἀνδρείας λαβεῖν, οὔθ' ὅταν	κίνδυνός	τις ἐγγὺς ᾖ, δεινὸν εἰπεῖν
[30]	ἔσεσθαι μετ' ἐκείνου, ἔστι μὲν	χαλεπὸς	πρὸς ὑμᾶς ὁ περὶ τούτων
[10]	οὖν ἕτερος μὲν ἦν τις	τρόπος	δυνάμεως ᾗ τοὺς βαρβάρους οἷόν
[10]	πάσης ἐστὶ παρασκευῆς ὁ αὐτὸς	τρόπος	καὶ δεῖ ταὔτ' εἶναι κεφάλαια
[20]	ἔπειτα ταῖς μεγάλαις ἐπικληρῶσαι συμμορίαις	μέρος	ἓν χρήστων ἑκάστῃ, τὴν δὲ
[20]	μὲν ὅλων νεωρίων ἓν ἑκάστῃ	μέρος	ᾖ τῶν φυλῶν, τοῦ δὲ
[20]	δὲ μέρους ἑκάστου τὸ τρίτον	μέρος	ἡ τριττὺς ἔχῃ, εἰδῆτε δ'
[20]	καὶ τὰ ὄντ' ἀπολωλέναι ἢ	μέρος	τῶν ὄντων ὑπὲρ αὑτοῦ καὶ
[10]	βαρβάρους οἷόν τ' ἦν ἀμύνασθαι,	ἕτερος	δέ τις ᾗ τοὺς Ἕλληνας,
[10]	ὑπάρχειν χρῆναι. Εἰ μὲν οὖν	ἕτερος	μὲν ἦν τις τρόπος δυνάμεως
[20]	ἐὰν δέ ποθ' οὗτος ὁ	καιρὸς	ἔλθῃ, τόθ' ἑκόντων εἰσφερόντων αὐτῶν
[10]	φόβος τῶν πρὸς ὑμᾶς καὶ	πρὸς	ἀλλήλους ἐνίοις διαφορῶν. Οὐδὲν οὖν
[30]	προδοτῶν καὶ τοῦ βαρβάρου ἔσεσθαι	πρὸς	ἅπαντα. Ὥστ' οὔτε φοβεῖσθαί φημι
[20]	ταύτῃ χρήματ' ἔνεστιν ὀλίγου δέω	πρὸς	ἁπάσας τὰς ἄλλας εἰπεῖν πόλεις.
[0]	μόνοις τῶν ἄλλων ὑμῖν πόλεμον	πρὸς	αὐτὸν ἄρασθαι· οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς
[10]	ἑτέρους ζητοῦμεν; ἀλλὰ παρασκευασώμεθα μὲν	πρὸς	αὐτούς, ἀμυνούμεθα δὲ κἀκεῖνον, ἂν
[30]	βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι μὲν περὶ ὑμῶν	πρὸς	βασιλέα, μὴ μὰ Δί' ὡς
[0]	νομίζω τὸν μὲν πόλεμον τὸν	πρὸς	βασιλέα χαλεπὸν τῇ πόλει, τὸν
[20]	εἴκοσι. Καὶ τί τοῦτ' ἔστι	πρὸς	διακοσίας καὶ χιλίας καμήλους, ἃς
[30]	νομίσαντες αὑτοῖς ὑπάρχειν περὶ τῶν	πρὸς	ἑαυτοὺς διηνέχθησαν διαφόρων, ὅσ' ἂν
[10]	Ἕλληνας, εἰκότως ἂν ἴσως φανεροὶ	πρὸς	ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι· (ἐπεὶ δὲ
[30]	ὑπὲρ ἄλλου τινός ἐστιν ὁ	πρὸς	τὸν βάρβαρον πόλεμος ἢ περὶ
[0]	ὡς ἔχω γνώμης περὶ τῶν	πρὸς	τὸν βασιλέα. (Ἐγὼ νομίζω κοινὸν
[0]	Ἕλλησι καὶ ὑμῖν περὶ τῶν	πρὸς	τὸν βασιλέα τὴν βουλὴν οὖσαν,
[10]	μέρη κατὰ δώδεκ' ἄνδρας, ἀνταναπληροῦντας	πρὸς	τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ τοὺς ἀπορωτάτους.
[10]	Αὐτοὺς δ' οὐ προορᾶν, ὦ	πρὸς	τοῦ Διός, οἴεσθε τοῦτο; ἐγὼ
[40]	εὑρήσει. ~Ἐκ μέν γε τῶν	πρὸς	τοὺς ἑαυτοῦ προγόνους πολέμων σύνοιδε
[30]	δι' οὗ τὰς προτέρας ἀναλύσονται	πρὸς	τοὺς Ἕλληνας ἁμαρτίας. Εἰ δ'
[40]	συμβουλεύω φράσας ἄπειμι. Παρασκευάζεσθαι μὲν	πρὸς	τοὺς ὑπάρχοντας ἐχθροὺς κελεύω, ἀμύνεσθαι
[10]	ἐπιχειρῇ. (Καὶ νῦν μὲν καλεῖτε	πρὸς	ὑμᾶς αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας· ἂν
[30]	εἰκότως ἂν δοκοίη διὰ τὴν	πρὸς	ὑμᾶς ἔχθραν τοῖς ἄλλοις φίλος
[10]	μείζων ἔσθ' ὁ φόβος τῶν	πρὸς	ὑμᾶς καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐνίοις
[30]	μετ' ἐκείνου, ἔστι μὲν χαλεπὸς	πρὸς	ὑμᾶς ὁ περὶ τούτων λόγος·
[40]	σκοπεῖν, μὴ τοὺς ἐπὶ τοῦ	βήματος	λόγους. Κἂν ταῦτα ποιῆτε, καὶ
[20]	τριήρεις τιμήσαντας ἅπαντ' ἐκ τοῦ	διαγράμματος	νεῖμαι κελεύω μέρη εἴκοσιν, ἔπειτα
[10]	τῶν κοινωνικῶν καὶ εἴ τις	ἀδύνατος	ἀφαιρεθέντων, ἔσεσθαι χίλια καὶ διακόσια
[0]	εἰ δ' ἔτ' ἀδήλου τούτου	καθεστηκότος	προαπεχθησόμεθ' ἡμεῖς, δέδι' ὦ ἄνδρες
[30]	ἡσυχίαν μὲν γὰρ ἐχόντων ὑμῶν	ὕποπτος	ἂν εἴη τοιοῦτόν τι πράττων,
[30]	τούτων, ἀλλ' ἵν' εὐπορίαν τιν'	ἕκαστος	ἑαυτῷ κτησάμενος ἀπαλλαγῇ τῆς ὑπαρχούσης
[10]	μετὰ ταῦτα τὸ πράττειν αὐτὸς	ἕκαστος	ἑαυτῷ προσήκειν ἡγήσατο, οὐδὲν πώποθ'
[10]	εἰς ἀλλήλους ὡς αὐτὸς μὲν	ἕκαστος	οὐ ποιήσων, τὸν δὲ πλησίον
[0]	πραχθέντων οὐδένες ἄλλοι παραδείξασθαι δεδύνηνται·	(αὐτὸς	δὲ πειράσομαι τὸν τρόπον εἰπεῖν
[10]	καὶ μετὰ ταῦτα τὸ πράττειν	αὐτὸς	ἕκαστος ἑαυτῷ προσήκειν ἡγήσατο, οὐδὲν
[20]	εἰσενέγκαι· τίς γὰρ αἱρήσεται μᾶλλον	αὐτὸς	καὶ τὰ ὄντ' ἀπολωλέναι ἢ
[10]	δ' ἀπεβλέψατ' εἰς ἀλλήλους ὡς	αὐτὸς	μὲν ἕκαστος οὐ ποιήσων, τὸν
[30]	ἂν ἐλθεῖν ἡγοῦμαι. Ποῖ γὰρ	αὐτὸς	τρέψεται μετὰ ταῦτα; (εἰς Φρυγίαν
[10]	δὲ πάσης ἐστὶ παρασκευῆς ὁ	αὐτὸς	τρόπος καὶ δεῖ ταὔτ' εἶναι
[20]	τῇ πόλεἰ, ἐὰν δέ ποθ'	οὗτος	ὁ καιρὸς ἔλθῃ, τόθ' ἑκόντων
[20]	ἐῶμεν, ἔσται. Τίς οὖν ἔσθ'	οὗτος	ὁ νῦν μὲν οὐκ ὤν,
[20]	ὅστις οὐχὶ κἂν δοίη καὶ	πρῶτος	εἰσενέγκαι· τίς γὰρ αἱρήσεται μᾶλλον
[20]	τοὺς προγόνους αὐτοῦ χιλίας ἀπολέσαντας	ναῦς,	ἀκούσεται δὲ τριακοσίας αὐτοὺς ὑμᾶς
[10]	δ' ὅσους ἂν ἐθέλῃ τις,	ναῦς	δὲ τριακοσίας, οὐχ ἥξει καὶ
[20]	λάχῃ, διελεῖν τρίχα καὶ τὰς	ναῦς	ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς τριττῦς,
[0]	λαβεῖν, οὔθ' ὅταν κίνδυνός τις	ἐγγὺς	ᾖ, δεινὸν εἰπεῖν φανῆναι, ἀλλ'
[10]	ἀκούσονται παρ' ἡμῶν ὡς ἐπιβουλεύει	βασιλεὺς	αὐτοῖς. Αὐτοὺς δ' οὐ προορᾶν,
[0]	(τι) γένοιτο καὶ σαφὲς ὡς	βασιλεὺς	αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ, κἂν συμμαχῆσαι καὶ
[20]	οἱ λέγοντες φοβοῖεν ὡς ἥξει	βασιλεύς,	ὡς πάρεστιν, ὡς οὐδ' οἷόν
[0]	οὐ μὴν συμφέροντά γ' ἐκείνοις	οὓς	ἐγκωμιάζουσι ποιεῖν· περὶ γὰρ πραγμάτων
[20]	μετὰ ταῦτα λέγω. Φημὶ τοὺς	στρατηγοὺς	δεῖν διανεῖμαι τόπους δέκα τῶν
[40]	μὴ τοὺς ἐπὶ τοῦ βήματος	λόγους.	Κἂν ταῦτα ποιῆτε, καὶ ὑμῖν
[30]	ἑαυτόν, γονέας, τάφους, πατρίδα εἵνεκα	κέρδους	βραχέος προέσθαι βουλήσεται; ἐγὼ μὲν
[30]	τις οὕτως οἴεται φύσει δυστυχεῖς	Θηβαίους	εἶναι, ἐκεῖνό γε δήπουθεν ἅπαντες
[30]	ἄρχειν. (Εἰ τοίνυν τις οἴεται	Θηβαίους	ἔσεσθαι μετ' ἐκείνου, ἔστι μὲν
[30]	Ἐγὼ τοίνυν οἶμαι τοσοῦτ' ἀπέχειν	Θηβαίους	τοῦ μετ' ἐκείνου ποτ' ἂν
[0]	φιλίαν προτενεῖται, οἱ δὲ τοὺς	ἰδίους	πολέμους ἐπανορθῶσαι βουλόμενοι καὶ τοῦτον
[0]	καὶ τοῖς μεθ' ἡμῶν κινδυνεύουσι	πλείους	ὑπάρχειν νομίζω. ~Τὸν μὲν δὴ
[10]	καὶ παρωξυμμένων, τοὺς διακοσίους καὶ	χιλίους	ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι καὶ ποιῆσαι
[10]	αὑτῷ φρονεῖ, ὅστις ὁρῶν ὑμῖν	χιλίους	μὲν ἱππέας, ὁπλίτας δ' ὅσους
[10]	ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι καὶ ποιῆσαι	δισχιλίους,	ὀκτακοσίους αὐτοῖς προσνείμαντας· ἐὰν γὰρ
[0]	κοινοὺς ἀλλήλοις ὄντας φίλους, ἀλλ'	ἐνίους	μᾶλλον ἐκείνῳ πιστεύοντας ἤ τισιν
[10]	ὑμῶν οὕτω καὶ παρωξυμμένων, τοὺς	διακοσίους	καὶ χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι
[10]	φημι χρῆναι καὶ ποιῆσαι δισχιλίους,	ὀκτακοσίους	αὐτοῖς προσνείμαντας· ἐὰν γὰρ τοῦτ'
[10]	τῶν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς	ἀλλήλους	ἐνίοις διαφορῶν. Οὐδὲν οὖν ἀλλ'
[10]	μετὰ ταῦτα δ' ἀπεβλέψατ' εἰς	ἀλλήλους	ὡς αὐτὸς μὲν ἕκαστος οὐ
[20]	ἔστι πρὸς διακοσίας καὶ χιλίας	καμήλους,	ἃς βασιλεῖ τὰ χρήματ' ἄγειν
[0]	Ἕλληνας ὁρῶ κοινοὺς ἀλλήλοις ὄντας	φίλους,	ἀλλ' ἐνίους μᾶλλον ἐκείνῳ πιστεύοντας
[30]	καί τινας τῶν ἄλλων βαρβάρων	πολλοὺς	ἂν ἐθελῆσαι τῶν Ἑλλήνων μισθοφορεῖν
[0]	Διὰ τί; Ὅτι τοὺς μὲν	πολέμους	ἅπαντας ἀναγκαίως ἡγοῦμαι τριήρων καὶ
[0]	προτενεῖται, οἱ δὲ τοὺς ἰδίους	πολέμους	ἐπανορθῶσαι βουλόμενοι καὶ τοῦτον τὸν
[20]	διανεῖμαι τόπους δέκα τῶν νεωρίων,	σκεψαμένους	ὅπως ὡς ἐγγύτατ' ἀλλήλων κατὰ
[20]	χρήματα νῦν μὲν ἐᾶν τοὺς	κεκτημένους	ἔχειν οὐδαμοῦ γὰρ ἂν ἐν
[40]	μὴν καὶ τοὺς Ἕλληνας ὁρᾷ	δεομένους	ἤτοι τινὸς ἑκουσίου ἢ ἀκουσίου
[10]	παρεσκευάσθαι τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν ἐπισχεῖν	δεομένους	σῴζειν καὶ εὖ εἰδέναι πάντας
[0]	οὐδενὸς οὕτω τῶν ἄλλων ὁρῶ	δεομένους	ὡς ἀνδρῶν ἀγαθῶν, τούτους δ'
[30]	σκοπεῖν αὐτῷ, οὐκ ὀλιγώρως ὑμᾶς	βουλευομένους	εὑρήσει. ~Ἐκ μέν γε τῶν
[20]	δὲ τριακοσίας αὐτοὺς ὑμᾶς νῦν	παρεσκευασμένους	τριήρεις· ὥστε μὴ κομιδῇ, μηδ'
[10]	δὲ τὸν ἀγῶνα ὀρθῶς φημι	παρεσκευασμένους	ὑπάρχειν χρῆναι. Εἰ μὲν οὖν
[0]	γὰρ αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας ὁρῶ	κοινοὺς	ἀλλήλοις ὄντας φίλους, ἀλλ' ἐνίους
[30]	παράνοιαν ἐκεῖνον ἥνπερ ποτὲ τοὺς	προγόνους	αὐτοῦ. Καὶ ταῦτ' ἂν ἐπίῃ
[20]	ὧν ἑκατὸν παρεσχόμεθ' ἡμεῖς, τοὺς	προγόνους	αὐτοῦ χιλίας ἀπολέσαντας ναῦς, ἀκούσεται
[40]	γε τῶν πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ	προγόνους	πολέμων σύνοιδε τὴν πόλιν εὐδαίμονα
[0]	ἐπαινοῦντες, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς	προγόνους	ὑμῶν λόγον εἰπεῖν μοι δοκοῦσι
[20]	Φημὶ τοὺς στρατηγοὺς δεῖν διανεῖμαι	τόπους	δέκα τῶν νεωρίων, σκεψαμένους ὅπως
[10]	τις τρόπος δυνάμεως ᾗ τοὺς	βαρβάρους	οἷόν τ' ἦν ἀμύνασθαι, ἕτερος
[20]	ᾖ τῶν φυλῶν, τοῦ δὲ	μέρους	ἑκάστου τὸ τρίτον μέρος ἡ
[20]	καὶ πασῶν τῶν νεῶν καὶ	μέρους	ἔσται. (Ὑπὲρ δὲ χρημάτων καὶ
[10]	τί τοὺς ὁμολογουμένως ἐχθροὺς ἔχοντες	ἑτέρους	ζητοῦμεν; ἀλλὰ παρασκευασώμεθα μὲν πρὸς
[10]	παραινῶ μηδ' ἐξ ἑνὸς τρόπου	προτέρους	ἀνελέσθαι, ἐπὶ δὲ τὸν ἀγῶνα
[30]	πέρα τοῦ μετρίου, οὔθ' ὑπαχθῆναι	προτέρους	ἐκφέρειν τὸν πόλεμον. Καὶ μὴν
[10]	εἶναι κεφάλαια τῆς δυνάμεως, τοὺς	ἐχθροὺς	ἀμύνασθαι δύνασθαι, τοῖς οὖσι συμμάχοις
[10]	ἀγαθὰ σῴζειν, τί τοὺς ὁμολογουμένως	ἐχθροὺς	ἔχοντες ἑτέρους ζητοῦμεν; ἀλλὰ παρασκευασώμεθα
[40]	Παρασκευάζεσθαι μὲν πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας	ἐχθροὺς	κελεύω, ἀμύνεσθαι δὲ καὶ βασιλέα
[30]	τἀκείνου φρονούντων, ἀνάγκη τοὺς τούτων	ἐχθροὺς	τὰ τῶν Ἑλλήνων φρονεῖν. (Ἡγοῦμαι
[10]	χιλίους μὲν ἱππέας, ὁπλίτας δ'	ὅσους	ἂν ἐθέλῃ τις, ναῦς δὲ
[10]	ἀνταναπληροῦντας πρὸς τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ	τοὺς	ἀπορωτάτους. Καὶ τὰ μὲν σώμαθ'
[10]	ἦν τις τρόπος δυνάμεως ᾗ	τοὺς	βαρβάρους οἷόν τ' ἦν ἀμύνασθαι,
[0]	ἀφθονώτερ' ἐκεῖνον ἔχονθ' ἡμῶν εὑρίσκω·	τοὺς	δ' ἀγῶνας οὐδενὸς οὕτω τῶν
[20]	αὑτῆς μερῶν ἑκάστῳ τὸ ἴσον,	τοὺς	δὲ δώδεκα τοὺς ἐν ἑκάστῳ
[10]	δ' ὑμῶν οὕτω καὶ παρωξυμμένων,	τοὺς	διακοσίους καὶ χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι
[40]	~Ἐκ μέν γε τῶν πρὸς	τοὺς	ἑαυτοῦ προγόνους πολέμων σύνοιδε τὴν
[30]	οὗ τὰς προτέρας ἀναλύσονται πρὸς	τοὺς	Ἕλληνας ἁμαρτίας. Εἰ δ' ἄρα
[10]	μὲν καλεῖτε πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς	τοὺς	Ἕλληνας· ἂν δ' ἃ κελεύουσιν
[0]	(Ἡγοῦμαι γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τοὺς	Ἕλληνας, εἰ μὲν ἐναργὲς (τι)
[10]	ἀμύνασθαι, ἕτερος δέ τις ᾗ	τοὺς	Ἕλληνας, εἰκότως ἂν ἴσως φανεροὶ
[40]	νῦν ὑπεραίρουσαν. Καὶ μὴν καὶ	τοὺς	Ἕλληνας ὁρᾷ δεομένους ἤτοι τινὸς
[0]	αὐτὸν ἄρασθαι· οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς	τοὺς	Ἕλληνας ὁρῶ κοινοὺς ἀλλήλοις ὄντας
[30]	ἐκείνου ποτ' ἂν ἐλθεῖν ἐπὶ	τοὺς	Ἕλληνας, ὥστε πολλῶν ἂν χρημάτων,
[20]	τὸ ἴσον, τοὺς δὲ δώδεκα	τοὺς	ἐν ἑκάστῳ τῷ μέρει ταῦτ'
[40]	τῶν προγόνων ἔσται σκοπεῖν, μὴ	τοὺς	ἐπὶ τοῦ βήματος λόγους. Κἂν
[30]	ἀκούσεται, ὑπὲρ ἧς ὡς μὲν	τοὺς	ἐπιόντας ἐκείνων ἀμυνόμεθα, οἱ Μαραθῶνι
[10]	ταὔτ' εἶναι κεφάλαια τῆς δυνάμεως,	τοὺς	ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι, τοῖς οὖσι
[0]	καὶ φιλίαν προτενεῖται, οἱ δὲ	τοὺς	ἰδίους πολέμους ἐπανορθῶσαι βουλόμενοι καὶ
[20]	δὲ χρήματα νῦν μὲν ἐᾶν	τοὺς	κεκτημένους ἔχειν οὐδαμοῦ γὰρ ἂν
[0]	ἂν συμβῆναι. Διὰ τί; Ὅτι	τοὺς	μὲν πολέμους ἅπαντας ἀναγκαίως ἡγοῦμαι
[30]	τὴν τάξιν τοῦ δικαίου καὶ	τοὺς	μετ' αὐτῆς ὄντας κρείττους τῶν
[10]	τὰ ὑπάρχοντ' ἀγαθὰ σῴζειν, τί	τοὺς	ὁμολογουμένως ἐχθροὺς ἔχοντες ἑτέρους ζητοῦμεν;
[30]	ἀκούσαιτε· οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ	τοὺς	περὶ πραγμάτων μεγάλων σκοποῦντας μηδένα
[30]	λαβεῖν παράνοιαν ἐκεῖνον ἥνπερ ποτὲ	τοὺς	προγόνους αὐτοῦ. Καὶ ταῦτ' ἂν
[20]	τριήρεσιν, ὧν ἑκατὸν παρεσχόμεθ' ἡμεῖς,	τοὺς	προγόνους αὐτοῦ χιλίας ἀπολέσαντας ναῦς,
[0]	μὲν ἐπαινοῦντες, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τοὺς	προγόνους ὑμῶν λόγον εἰπεῖν μοι
[20]	ῥᾳδία, μετὰ ταῦτα λέγω. Φημὶ	τοὺς	στρατηγοὺς δεῖν διανεῖμαι τόπους δέκα
[30]	ὅτι Θηβαίων τἀκείνου φρονούντων, ἀνάγκη	τοὺς	τούτων ἐχθροὺς τὰ τῶν Ἑλλήνων
[20]	δαπάνην καὶ τὰ σκάφη καὶ	τοὺς	τριηράρχους καὶ τὴν τῶν σκευῶν
[40]	φράσας ἄπειμι. Παρασκευάζεσθαι μὲν πρὸς	τοὺς	ὑπάρχοντας ἐχθροὺς κελεύω, ἀμύνεσθαι δὲ
[10]	πρὸς τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ τοὺς	ἀπορωτάτους.	Καὶ τὰ μὲν σώμαθ' οὕτω
[30]	καὶ τοὺς μετ' αὐτῆς ὄντας	κρείττους	τῶν προδοτῶν καὶ τοῦ βαρβάρου
[30]	ἡμῶν κρατήσαντες ἐκείνου γε πάλαι	κρείττους	ὑπάρχουσιν· βούλεται δ' ἐκεῖνος οὐκ
[10]	ζητοῦμεν; ἀλλὰ παρασκευασώμεθα μὲν πρὸς	αὐτούς,	ἀμυνούμεθα δὲ κἀκεῖνον, ἂν ἡμᾶς
[10]	ἡμῶν ὡς ἐπιβουλεύει βασιλεὺς αὐτοῖς.	Αὐτοὺς	δ' οὐ προορᾶν, ὦ πρὸς
[30]	λόγος· διὰ γὰρ τὸ μισεῖν	αὐτοὺς	οὐδ' ἂν ἀληθὲς οὐδὲν ἡδέως
[10]	νῦν μὲν καλεῖτε πρὸς ὑμᾶς	αὐτοὺς	τοὺς Ἕλληνας· ἂν δ' ἃ
[0]	πρὸς αὐτὸν ἄρασθαι· οὐδὲ γὰρ	αὐτοὺς	τοὺς Ἕλληνας ὁρῶ κοινοὺς ἀλλήλοις
[20]	ἀπολέσαντας ναῦς, ἀκούσεται δὲ τριακοσίας	αὐτοὺς	ὑμᾶς νῦν παρεσκευασμένους τριήρεις· ὥστε
[30]	αὑτοῖς ὑπάρχειν περὶ τῶν πρὸς	ἑαυτοὺς	διηνέχθησαν διαφόρων, ὅσ' ἂν οὐδὲ
[0]	ὁρῶ δεομένους ὡς ἀνδρῶν ἀγαθῶν,	τούτους	δ' ἡμῖν καὶ τοῖς μεθ'
[30]	δυστυχής ἐστιν ὅστις ἑαυτόν, γονέας,	τάφους,	πατρίδα εἵνεκα κέρδους βραχέος προέσθαι
[20]	καὶ τὰ σκάφη καὶ τοὺς	τριηράρχους	καὶ τὴν τῶν σκευῶν εἴσπραξιν
[20]	ἡ φυλή, δέκα δ' ἡ	τριττὺς	ἑκάστη τριήρεις ἔχῃ) Ἐὰν γὰρ
[20]	ἑκάστου τὸ τρίτον μέρος ἡ	τριττὺς	ἔχῃ, εἰδῆτε δ' ἄν τι
[20]	ναῦς ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς	τριττῦς,	ὅπως ἂν τῶν μὲν ὅλων
[20]	δή φημ' εἶναι τότε, ἂν	ὡς	ἀληθῶς δέῃ, πρότερον δ' οὔ.
[0]	οὕτω τῶν ἄλλων ὁρῶ δεομένους	ὡς	ἀνδρῶν ἀγαθῶν, τούτους δ' ἡμῖν
[30]	πρὸς βασιλέα, μὴ μὰ Δί'	ὡς	ἀποροῦσιν ἢ φοβοῦνται ἢ θορυβοῦνται
[10]	εὑρεῖν· τὴν μέντοι παρασκευήν, ὅπως	ὡς	ἄριστα καὶ τάχιστα γενήσεται, πάνυ
[10]	ταῦτα δ' ἀπεβλέψατ' εἰς ἀλλήλους	ὡς	αὐτὸς μὲν ἕκαστος οὐ ποιήσων,
[0]	ἐναργὲς (τι) γένοιτο καὶ σαφὲς	ὡς	βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ, κἂν συμμαχῆσαι
[20]	δέκα τῶν νεωρίων, σκεψαμένους ὅπως	ὡς	ἐγγύτατ' ἀλλήλων κατὰ τριάκοντ' ὦσι
[10]	οὕτω διακεῖσθαι τὰς γνώμας ὑμᾶς	ὡς	ἕκαστον ἑκόντα προθύμως ὅ τι
[10]	νὴ Δί' ἀκούσονται παρ' ἡμῶν	ὡς	ἐπιβουλεύει βασιλεὺς αὐτοῖς. Αὐτοὺς δ'
[0]	πειράσομαι ποιῆσαι, μικρὰ προειπὼν ὑμῖν	ὡς	ἔχω γνώμης περὶ τῶν πρὸς
[20]	εἰ πάντες οἱ λέγοντες φοβοῖεν	ὡς	ἥξει βασιλεύς, ὡς πάρεστιν, ὡς
[30]	εἶναι βούλεσθαι. (Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ'	ὡς	κακῶς ἔχει τὰ Ἑλληνικά, συγκαλοῦντες
[20]	ὡς ἥξει βασιλεύς, ὡς πάρεστιν,	ὡς	οὐδ' οἷόν τε ταῦτ' ἄλλως
[20]	λέγοντες φοβοῖεν ὡς ἥξει βασιλεύς,	ὡς	πάρεστιν, ὡς οὐδ' οἷόν τε
[30]	εὑρήσει. ~Ὁ μέν γε χρυσίον,	ὥς	φασιν, ἄγει πολύ. Τοῦτο δ'
[30]	προγόνων αὐτοῦ μάλιστ' ἂν εἰδεῖεν,	ἕως	δ' ἂν κρατῶμεν, οὐκ ἔνι
[30]	αὐτοὺς οὐδ' ἂν ἀληθὲς οὐδὲν	ἡδέως	ἀγαθὸν περὶ αὐτῶν ἀκούσαιτε· οὐ
[10]	κελεύουσιν οὗτοι μὴ ποιῆτε, οὐχ	ἡδέως	ἐνίων ὑμῖν ἐχόντων, πῶς χρὴ
[0]	ἂν ἡ μὲν δύναμις τῆς	πόλεως	ἐξητασμένη καὶ παρεσκευασμένη πᾶσιν ᾖ
[10]	ἕτερος μὲν ἦν τις τρόπος	δυνάμεως	ᾗ τοὺς βαρβάρους οἷόν τ'
[10]	δεῖ ταὔτ' εἶναι κεφάλαια τῆς	δυνάμεως,	τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι, τοῖς
[10]	ἐπειδὰν ὅλον τὸν τρόπον τῆς	συντάξεως	ἀκούσητε. (Τὰς δὲ τριήρεις πῶς;
[30]	γὰρ οὐκ οἶδεν αὐτῶν ὅτι,	τέως	μὲν κοινὸν ἐχθρὸν ἐκεῖνον ὑπειληφότες
[20]	φημ' εἶναι τότε, ἂν ὡς	ἀληθῶς	δέῃ, πρότερον δ' οὔ. Διὸ
[20]	εἰρήσεται· πιστεύω γάρ, ἐάν τις	ὀρθῶς	σκοπῇ, μόνος τἀληθῆ καὶ τὰ
[10]	ἀνελέσθαι, ἐπὶ δὲ τὸν ἀγῶνα	ὀρθῶς	φημι παρεσκευασμένους ὑπάρχειν χρῆναι. Εἰ
[0]	Ὅτι τοὺς μὲν πολέμους ἅπαντας	ἀναγκαίως	ἡγοῦμαι τριήρων καὶ χρημάτων καὶ
[0]	ἐγχειροῦντες λέγειν ὧν οὐδ' εἷς	ἀξίως	ἐφικέσθαι τῷ λόγῳ δύναιτο, αὐτοὶ
[30]	εἰ μὲν μὴ τοῖς Ἕλλησιν	ὁμοίως	αἰσχρὸν ἦν τὸ ψεύδεσθαι καὶ
[30]	βούλεσθαι. (Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ' ὡς	κακῶς	ἔχει τὰ Ἑλληνικά, συγκαλοῦντες ὅτ'
[20]	μόνος τἀληθῆ καὶ τὰ γενησόμεν'	εἰρηκὼς	φανεῖσθαι. Ἐγώ φημι χρῆναι μὴ
[20]	εἰ προέλοισθε πορίζειν, πλείων ἐστὶ	γέλως	τοῦ μηδενός. (Φέρε γάρ, ἑκατοστήν
[20]	ὡς οὐδ' οἷόν τε ταῦτ'	ἄλλως	ἔχειν, καὶ μετὰ τῶν λεγόντων
[30]	ἐχθρὸν ἐμφανίζει, τοῦτον ἡμεῖς φοβώμεθα;	μηδαμῶς·	ἀλλὰ μηδ' ἀδικῶμεν, αὐτῶν ἡμῶν
[0]	(Τοῖς δὲ θρασυνομένοις καὶ σφόδρ'	ἑτοίμως	πολεμεῖν κελεύουσιν ἐκεῖνο λέγω, ὅτι
[20]	οἶδα λόγον ὃν μέλλω λέγειν,	ὅμως	δ' εἰρήσεται· πιστεύω γάρ, ἐάν
[10]	γνώμας ὑμᾶς ὡς ἕκαστον ἑκόντα	προθύμως	ὅ τι ἂν δέῃ ποιήσοντα.
[10]	ὑπάρχοντ' ἀγαθὰ σῴζειν, τί τοὺς	ὁμολογουμένως	ἐχθροὺς ἔχοντες ἑτέρους ζητοῦμεν; ἀλλὰ
[0]	αὐτοῖς δοκεῖν εἶναι πίστιν λήψεται.	Πῶς	οὖν ταῦτ' ἔσται; ἂν ἡ
[10]	συντάξεως ἀκούσητε. (Τὰς δὲ τριήρεις	πῶς;	τὸν ἅπαντ' ἀριθμὸν κελεύω τριακοσίας
[10]	οὐχ ἡδέως ἐνίων ὑμῖν ἐχόντων,	πῶς	χρὴ προσδοκᾶν τιν' ὑπακούσεσθαι; ὅτι
[20]	τῶν μερῶν μίαν ἑξηκονταταλαντίαν ἀποδοῦναι,	~ὅπως,	ἂν μὲν ὑμῖν ἑκατὸν δέῃ
[20]	ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς τριττῦς,	ὅπως	ἂν τῶν μὲν ὅλων νεωρίων
[40]	ἀδίκου, τὰ δ' ἔργ' ἡμῶν	ὅπως	ἄξια τῶν προγόνων ἔσται σκοπεῖν,
[0]	μὲν ἀρχὴν τοῦ πολέμου τηρεῖν	ὅπως	ἴση καὶ δικαία γενήσεται, παρασκευάζεσθαι
[0]	δ' οὕτω ταῦτ' ἔχει, σκεπτέον	ὅπως	μήθ' ἡμεῖς ἐν τῷ πολέμῳ
[10]	μῆκος εὑρεῖν· τὴν μέντοι παρασκευήν,	ὅπως	ὡς ἄριστα καὶ τάχιστα γενήσεται,
[20]	τόπους δέκα τῶν νεωρίων, σκεψαμένους	ὅπως	ὡς ἐγγύτατ' ἀλλήλων κατὰ τριάκοντ'
[30]	ἂν ἐπίῃ σκοπεῖν αὐτῷ, οὐκ	ὀλιγώρως	ὑμᾶς βουλευομένους εὑρήσει. ~Ἐκ μέν
[20]	καὶ παραλείπομεν νῦν πάντα γὰρ	ἴσως	εὑρεῖν οὐ ῥᾴδιον̓ αὐτὸ τὸ
[10]	ᾗ τοὺς Ἕλληνας, εἰκότως ἂν	ἴσως	φανεροὶ πρὸς ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι·
[30]	πράττων, πόλεμον δὲ ποιησαμένων προτέρων	εἰκότως	ἂν δοκοίη διὰ τὴν πρὸς
[10]	δέ τις ᾗ τοὺς Ἕλληνας,	εἰκότως	ἂν ἴσως φανεροὶ πρὸς ἐκεῖνον
[30]	οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδέν' ἂν	εἰκότως	Ἑλλήνων φοβηθέντα τὸν πόλεμον τοῦτον
[20]	διελεῖν τρίχα καὶ τὰς ναῦς	ὡσαύτως,	εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς τριττῦς, ὅπως
[20]	καὶ τὴν τῶν σκευῶν εἴσπραξιν	οὕτως	ἂν ἄρισθ' ἡγοῦμαι καὶ πορισθῆναι
[30]	πάντων τῶν τοιούτων. Τίς οὖν	οὕτως	δυστυχής ἐστιν ὅστις ἑαυτόν, γονέας,
[20]	τριήρεις ἔχῃ) Ἐὰν γὰρ ταῦθ'	οὕτως	εἰς ὁδὸν καταστῇ, εἴ τι
[0]	μάλιστα δύνασθαι παρασκευάσασθαι. Καὶ γὰρ	οὕτως	ἔχει· εἰ μὲν ἡμεῖς ἅπαντες
[30]	ἔθηκα. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτ' οὐχ	οὕτως	ἔχει, φυλάττεσθαί φημι δεῖν μὴ
[10]	ἀποδοῦναι τριήρεις. (Ἐπειδὰν δὲ ταῦθ'	οὕτως	ἔχονθ' ὑπάρχῃ, κελεύω, ἐπειδὴ τὸ
[20]	φοβερὰ ἔργῳ πραττόμεν' αἴσθοιντο, οὐδεὶς	οὕτως	ἠλίθιός ἐστιν ὅστις οὐχὶ κἂν
[30]	Εἰ δ' ἄρα παντάπασί τις	οὕτως	οἴεται φύσει δυστυχεῖς Θηβαίους εἶναι,