| Paragraphes |
|---|
| [10] |
(ἐπεὶ
δὲ
πάσης
ἐστὶ
παρασκευῆς
|
ὁ |
αὐτὸς
τρόπος
καὶ
δεῖ
ταὔτ' |
| [20] |
πόλεἰ,
ἐὰν
δέ
ποθ'
οὗτος
|
ὁ |
καιρὸς
ἔλθῃ,
τόθ'
ἑκόντων
εἰσφερόντων |
| [0] |
πολεμεῖν
ἀναγκασθῶμεν,
ὑπὲρ
ὧν
προνοούμεθα.
|
(Ὁ |
μὲν
γὰρ
ἐπισχὼν
ὧν
ὥρμηκεν, |
| [30] |
ἀσθενεστέραν
ἀφορμὴν
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει.
|
~Ὁ |
μέν
γε
χρυσίον,
ὥς
φασιν, |
| [20] |
ἔσται.
Τίς
οὖν
ἔσθ'
οὗτος
|
ὁ |
νῦν
μὲν
οὐκ
ὤν,
ὑπάρξων |
| [0] |
χρήσιμος
ἔσται
τῇ
πόλει,
πᾶς
|
ὁ |
παρὼν
φόβος
λελύσεται.
Ἐγὼ
δὲ |
| [30] |
ἔστι
μὲν
χαλεπὸς
πρὸς
ὑμᾶς
|
ὁ |
περὶ
τούτων
λόγος·
διὰ
γὰρ |
| [30] |
γὰρ
ὑπὲρ
ἄλλου
τινός
ἐστιν
|
ὁ |
πρὸς
τὸν
βάρβαρον
πόλεμος
ἢ |
| [10] |
οἶμαι.
Ἀλλ'
οὔπω
μείζων
ἔσθ'
|
ὁ |
φόβος
τῶν
πρὸς
ὑμᾶς
καὶ |
| [10] |
ὑμᾶς
ὡς
ἕκαστον
ἑκόντα
προθύμως
|
ὅ |
τι
ἂν
δέῃ
ποιήσοντα.
(Ὁρᾶτε |
| [30] |
ἡμᾶς
ἐπιλείπειν.
(Καὶ
μὴν
οὐδ'
|
ὅ |
τινες
δεδίασι,
μὴ
ξενικὸν
πολὺ |
| [10] |
οὕτω
συντετάχθαι
φημὶ
δεῖν·
δι'
|
ὃ |
δ'
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν
ὅλον
τὸν |
| [20] |
ἀληθῶς
δέῃ,
πρότερον
δ'
οὔ.
|
Διὸ |
μηδὲ
ζητεῖν
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ |
| [30] |
οἴεται
φύσει
δυστυχεῖς
Θηβαίους
εἶναι,
|
ἐκεῖνό |
γε
δήπουθεν
ἅπαντες
ἐπίστασθε,
ὅτι |
| [0] |
ᾖ,
δεινὸν
εἰπεῖν
φανῆναι,
ἀλλ'
|
ἐκεῖνο |
καὶ
χαλεπὸν
καὶ
προσῆκον,
ἐπὶ |
| [0] |
καὶ
σφόδρ'
ἑτοίμως
πολεμεῖν
κελεύουσιν
|
ἐκεῖνο |
λέγω,
ὅτι
οὐκ
ἔστιν
χαλεπὸν |
| [0] |
τὴν
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν
|
ὑπὸ |
τῷ
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε
δ' |
| [0] |
καὶ
χάριν
μεγάλην
ἔχειν
τοῖς
|
πρὸ |
αὐτῶν
καὶ
μετ'
αὐτῶν
ἐκεῖνον |
| [30] |
εἶθ'
ὃν
ἡ
τύχη
καὶ
|
τὸ |
δαιμόνιον
φίλον
μὲν
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα |
| [10] |
ἐκ
μὲν
τοῦ
καλεῖν
ἤδη
|
τὸ |
δεῖσθαι
κἂν
μὴ
τύχητ'
ἀφαμαρτεῖν, |
| [20] |
τάλαντα.
Ἀλλὰ
πεντηκοστήν
τις
ἐρεῖ,
|
τὸ |
διπλοῦν;
οὐκοῦν
ἑκατὸν
καὶ
εἴκοσι. |
| [20] |
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς
μερῶν
ἑκάστῳ
|
τὸ |
ἴσον,
τοὺς
δὲ
δώδεκα
τοὺς |
| [30] |
περὶ
τούτων
λόγος·
διὰ
γὰρ
|
τὸ |
μισεῖν
αὐτοὺς
οὐδ'
ἂν
ἀληθὲς |
| [10] |
προσνείμαντας·
ἐὰν
γὰρ
τοῦτ'
ἀποδείξητε
|
τὸ |
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
τῶν
ἐπικλήρων
καὶ |
| [20] |
καὶ
μετὰ
τῶν
λεγόντων
ἴσοι
|
τὸ |
πλῆθος
τούτοις
χρησμῳδοῖεν,
οὐ
μόνον |
| [20] |
ἴσως
εὑρεῖν
οὐ
ῥᾴδιον̓
αὐτὸ
|
τὸ |
πρᾶγμ'
ἑαυτῷ
εὑρήσει,
καὶ
μία |
| [10] |
ἅπαντες
ἐβουλήθητε
καὶ
μετὰ
ταῦτα
|
τὸ |
πράττειν
αὐτὸς
ἕκαστος
ἑαυτῷ
προσήκειν |
| [20] |
πάνυ
μαίνοιτο,
νομίσαι
ῥᾴδιόν
τι
|
τὸ |
τὴν
ἡμετέραν
πόλιν
ἐχθρὰν
ποιήσασθαι. |
| [30] |
ἁθρόα
πολλὰ
λαμβάνῃ.
Ἡμῖν
δὲ
|
τὸ |
τῆς
χώρας
τίμημ'
ὑπάρχον
ἀφορμὴν |
| [10] |
οὕτως
ἔχονθ'
ὑπάρχῃ,
κελεύω,
ἐπειδὴ
|
τὸ |
τίμημ'
ἐστὶ
τῆς
χώρας
ἑξακισχιλίων |
| [20] |
φυλῶν,
τοῦ
δὲ
μέρους
ἑκάστου
|
τὸ |
τρίτον
μέρος
ἡ
τριττὺς
ἔχῃ, |
| [30] |
τοῖς
Ἕλλησιν
ὁμοίως
αἰσχρὸν
ἦν
|
τὸ |
ψεύδεσθαι
καὶ
ἐπιορκεῖν
ὥσπερ
ἐκείνῳ |
| [10] |
πράττειν
αὐτὸς
ἕκαστος
ἑαυτῷ
προσήκειν
|
ἡγήσατο, |
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν,
ὅσα |
| [10] |
πλησίον
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμῖν
|
ἐγένετο. |
(Ἐχόντων
δ'
ὑμῶν
οὕτω
καὶ |
| [0] |
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι
τῷ
λόγῳ
|
δύναιτο, |
αὐτοὶ
μὲν
τοῦ
δοκεῖν
δύνασθαι |
| [0] |
εἰ
δὲ
παρελθὼν
εἷς
ὁστισοῦν
|
δύναιτο |
διδάξαι
καὶ
πεῖσαι,
τίς
παρασκευὴ |
| [20] |
οὐδαμοῦ
γὰρ
ἂν
ἐν
καλλίονι
|
σῴζοιτο |
τῇ
πόλεἰ,
ἐὰν
δέ
ποθ' |
| [0] |
Ἕλληνας,
εἰ
μὲν
ἐναργὲς
(τι)
|
γένοιτο |
καὶ
σαφὲς
ὡς
βασιλεὺς
αὐτοῖς |
| [20] |
μὴ
κομιδῇ,
μηδ'
εἰ
πάνυ
|
μαίνοιτο, |
νομίσαι
ῥᾴδιόν
τι
τὸ
τὴν |
| [20] |
τῶν
λόγων
φοβερὰ
ἔργῳ
πραττόμεν'
|
αἴσθοιντο, |
οὐδεὶς
οὕτως
ἠλίθιός
ἐστιν
ὅστις |
| [20] |
γὰρ
ἴσως
εὑρεῖν
οὐ
ῥᾴδιον̓
|
αὐτὸ |
τὸ
πρᾶγμ'
ἑαυτῷ
εὑρήσει,
καὶ |
| [20] |
εἰς
τότε;
αἰνίγματι
γὰρ
ὅμοιον
|
τοῦτό |
γε.
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε
τὴν |
| [30] |
χρυσίον,
ὥς
φασιν,
ἄγει
πολύ.
|
Τοῦτο |
δ'
ἂν
διαδῷ
ζητήσει·
καὶ |
| [10] |
ὦ
πρὸς
τοῦ
Διός,
οἴεσθε
|
τοῦτο; |
ἐγὼ
μὲν
γὰρ
οἶμαι.
Ἀλλ' |
| [10] |
τὰ
χρήματ'
ᾖ
συντεταγμένα,
διελεῖν
|
τοῦτο |
καὶ
ποιῆσαι
καθ'
ἑξήκοντα
τάλανθ' |
| [30] |
αὐτὸν
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
νῦν
δὲ
|
τοῦτο |
μὲν
οὐκ
ἂν
ποιήσαιτε
ὑμῶν |
| [0] |
εἶναι
βασιλέα,
οὐ
μὴν
διὰ
|
τοῦτο |
παραινέσαιμ'
ἂν
μόνοις
τῶν
ἄλλων |
| [20] |
τριάκοντ'
ὦσι
νεώσοικοι,
ἐπειδὰν
δὲ
|
τοῦτο |
ποιήσωσι,
δύο
συμμορίας
καὶ
τριάκοντα |
| [20] |
νεώσοικοι,
ἐπειδὰν
δὲ
τοῦτο
ποιήσωσι,
|
δύο |
συμμορίας
καὶ
τριάκοντα
τριήρεις
τούτων |
