| Paragraphes |
| [10] |
κελεύω
τριακοσίας
ἀποδείξαντας,
κατὰ
πεντεκαιδεκαναί̈
|
αν |
εἴκοσι
ποιῆσαι
μέρη,
τῶν
πρώτων |
| [10] |
συμμορίᾳ
σωμάτων
ἑκάστῃ
τὴν
πεντεκαιδεκαναί̈
|
αν, |
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῷ |
| [20] |
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ
νῦν
πορίσαιτ'
|
ἄν, |
εἰ
προέλοισθε
πορίζειν,
πλείων
ἐστὶ |
| [20] |
ἡ
τριττὺς
ἔχῃ,
εἰδῆτε
δ'
|
ἄν |
τι
δέῃ,
πρῶτον
μὲν
τὴν |
| [30] |
καὶ
τὰ
φρέατ'
ἐπιλείπειν
πέφυκεν,
|
ἄν |
τις
ἀπ'
αὐτῶν
ἁθρόα
πολλὰ |
| [40] |
δὲ
καὶ
βασιλέα
καὶ
πάντας,
|
ἂν |
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῶσι,
ταύτῃ
τῇ
αὐτῇ |
| [30] |
γὰρ
τὸ
μισεῖν
αὐτοὺς
οὐδ'
|
ἂν |
ἀληθὲς
οὐδὲν
ἡδέως
ἀγαθὸν
περὶ |
| [20] |
εἰσοίσειν,
πεντακόσια
τάλαντα;
ἀλλ'
οὔτ'
|
ἂν |
ἀνάσχοισθε
οὔτ'
εἰ
καταθεῖτε,
ἄξια |
| [10] |
οἱ
πρέσβεις
περιιόντες.
(Τότε
δ'
|
ἂν |
ἄρ'
ἃ
νῦν
οἰόμεθ'
ἡμεῖς |
| [0] |
φόβος
λελύσεται.
Ἐγὼ
δὲ
τοῦτ'
|
ἂν |
ἄρ'
οἷός
τ'
ὦ,
πειράσομαι |
| [20] |
τὴν
τῶν
σκευῶν
εἴσπραξιν
οὕτως
|
ἂν |
ἄρισθ'
ἡγοῦμαι
καὶ
πορισθῆναι
καὶ |
| [10] |
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοὺς
τοὺς
Ἕλληνας·
|
ἂν |
δ'
ἃ
κελεύουσιν
οὗτοι
μὴ |
| [20] |
συντελῇ,
τριήραρχοι
δ'
ὦσι
δώδεκα,
|
ἂν |
δὲ
διακοσίων,
τριάκοντα
μὲν
ᾖ |
| [20] |
περὶ
χρημάτων·
εἶναι
γὰρ
πόρον,
|
ἂν |
δέῃ,
μέγαν
καὶ
καλὸν
καὶ |
| [10] |
ἕκαστον
ἑκόντα
προθύμως
ὅ
τι
|
ἂν |
δέῃ
ποιήσοντα.
(Ὁρᾶτε
γάρ,
ὦ |
| [30] |
φασιν,
ἄγει
πολύ.
Τοῦτο
δ'
|
ἂν |
διαδῷ
ζητήσει·
καὶ
γὰρ
τὰς |
| [30] |
πόλεμον
δὲ
ποιησαμένων
προτέρων
εἰκότως
|
ἂν |
δοκοίη
διὰ
τὴν
πρὸς
ὑμᾶς |
| [20] |
οὐκ
ἂν
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
οὐδ'
|
ἂν |
δόξειαν
(οὐδ'
ἂν
ὁμολογήσαιεν)
κεκτῆσθαι. |
| [10] |
μὲν
ἱππέας,
ὁπλίτας
δ'
ὅσους
|
ἂν |
ἐθέλῃ
τις,
ναῦς
δὲ
τριακοσίας, |
| [30] |
τινας
τῶν
ἄλλων
βαρβάρων
πολλοὺς
|
ἂν |
ἐθελῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων
μισθοφορεῖν
παρ' |
| [30] |
οὐδ'
ἀδικεῖν
ἡμᾶς
ἐκεῖνον
ἀδίκημ'
|
ἂν |
ἔθηκα.
Ἐπειδὴ
δὲ
τοῦτ'
οὐχ |
| [30] |
Μαραθῶνι
τῶν
προγόνων
αὐτοῦ
μάλιστ'
|
ἂν |
εἰδεῖεν,
ἕως
δ'
ἂν
κρατῶμεν, |
| [30] |
μὲν
γὰρ
ἐχόντων
ὑμῶν
ὕποπτος
|
ἂν |
εἴη
τοιοῦτόν
τι
πράττων,
πόλεμον |
| [30] |
μὴν
οὐδὲ
τῶν
ἄλλων
οὐδέν'
|
ἂν |
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
τὸν
πόλεμον |
| [20] |
τούτοις
χρησμῳδοῖεν,
οὐ
μόνον
οὐκ
|
ἂν |
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
οὐδ'
ἂν
δόξειαν |
| [20] |
ταῦτ'
εἰσπράξαντας
τὰς
τριήρεις,
ἃς
|
ἂν |
ἕκαστοι
λάχωσι,
παρεσκευασμένας
παρέχειν.
(Τὴν |
| [20] |
καὶ
φόβος
οὐκ
ὀλίγος
γένοιτ'
|
ἂν |
ἐκείνῳ
διὰ
τούτων.
(Οἶδε
μέν |
| [30] |
Θηβαίους
τοῦ
μετ'
ἐκείνου
ποτ'
|
ἂν |
ἐλθεῖν
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας,
ὥστε |
| [30] |
δὲ
τὴν
Ἑλλάδα
Ἕλλην'
οὐδέν'
|
ἂν |
ἐλθεῖν
ἡγοῦμαι.
Ποῖ
γὰρ
αὐτὸς |
| [20] |
τοὺς
κεκτημένους
ἔχειν
οὐδαμοῦ
γὰρ
|
ἂν |
ἐν
καλλίονι
σῴζοιτο
τῇ
πόλεἰ, |
| [30] |
ἐπιορκεῖν
ὥσπερ
ἐκείνῳ
καλόν,
πάλαι
|
ἂν |
ἐπ'
αὐτὸν
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
νῦν |
| [30] |
τοὺς
προγόνους
αὐτοῦ.
Καὶ
ταῦτ'
|
ἂν |
ἐπίῃ
σκοπεῖν
αὐτῷ,
οὐκ
ὀλιγώρως |
| [0] |
λήψεται.
Πῶς
οὖν
ταῦτ'
ἔσται;
|
ἂν |
ἡ
μὲν
δύναμις
τῆς
πόλεως |
| [10] |
καὶ
δεήσεται,
μετὰ
τούτων
ἀσφαλέστατ'
|
ἂν |
ἡγούμενος
σωθῆναι.
Οὐκοῦν
ἐκ
μὲν |
| [10] |
πρὸς
αὐτούς,
ἀμυνούμεθα
δὲ
κἀκεῖνον,
|
ἂν |
ἡμᾶς
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ
νῦν |
| [10] |
τις
ᾗ
τοὺς
Ἕλληνας,
εἰκότως
|
ἂν |
ἴσως
φανεροὶ
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐγιγνόμεθ' |
| [20] |
κεκτημένους
ἔχειν
οὐδαμοῦ
γὰρ
ἂν
|
ἐν |
καλλίονι
σῴζοιτο
τῇ
πόλεἰ,
ἐὰν |
| [30] |
μάλιστ'
ἂν
εἰδεῖεν,
ἕως
δ'
|
ἂν |
κρατῶμεν,
οὐκ
ἔνι
δήπου
χρήμαθ' |
| [20] |
μερῶν
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
|
ἂν |
μὲν
ὑμῖν
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων, |
| [0] |
οὐ
μὴν
διὰ
τοῦτο
παραινέσαιμ'
|
ἂν |
μόνοις
τῶν
ἄλλων
ὑμῖν
πόλεμον |
| [40] |
ἀκουσίου
διαλλακτοῦ,
τοῦτον
δ'
αὑτὸν
|
ἂν |
οἶδε
φανέντ'
αὐτοῖς,
εἰ
πόλεμον |
| [20] |
ἀλλ'
οὐδ'
ἂν
δόξειαν
(οὐδ'
|
ἂν |
ὁμολογήσαιεν)
κεκτῆσθαι.
(Εἰ
μέντοι
τὰ |
| [30] |
πρὸς
ἑαυτοὺς
διηνέχθησαν
διαφόρων,
ὅσ'
|
ἂν |
οὐδὲ
καταρώμενος
εὗρέ
τις
αὐτοῖς, |
| [30] |
νῦν
δὲ
τοῦτο
μὲν
οὐκ
|
ἂν |
ποιήσαιτε
ὑμῶν
ἕνεκ'
αὐτῶν,
εὔχεσθε |
| [0] |
τὸν
ἐκ
τοῦ
πολέμου
ῥᾴδιον
|
ἂν |
συμβῆναι.
Διὰ
τί;
Ὅτι
τοὺς |
| [0] |
λέγειν
δεινοὶ
φανείημεν
ὄντες,
οὐδὲν
|
ἂν |
τὰ
ὑμέτερ'
εὖ
οἶδ'
ὅτι |
| [20] |
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι
τὰς
τριττῦς,
ὅπως
|
ἂν |
τῶν
μὲν
ὅλων
νεωρίων
ἓν |
| [10] |
δὴ
δεῖν
ἀκούσαντας
ὑμᾶς
αὐτήν,
|
ἂν |
ὑμῖν
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι
τοίνυν |
| [30] |
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας,
ὥστε
πολλῶν
|
ἂν |
χρημάτων,
εἰ
ἔχοιεν
δοῦναι,
(πρίασθαι |
| [20] |
μὲν
δή
φημ'
εἶναι
τότε,
|
ἂν |
ὡς
ἀληθῶς
δέῃ,
πρότερον
δ' |
| [20] |
εἶναι
γὰρ
πόρον,
ἂν
δέῃ,
|
μέγαν |
καὶ
καλὸν
καὶ
δίκαιον,
ὃν |
| [10] |
σφῶν
αὐτῶν
τρεῖς
ἀποδοῦναι
τριήρεις.
|
(Ἐπειδὰν |
δὲ
ταῦθ'
οὕτως
ἔχονθ'
ὑπάρχῃ, |
| [20] |
ἀλλήλων
κατὰ
τριάκοντ'
ὦσι
νεώσοικοι,
|
ἐπειδὰν |
δὲ
τοῦτο
ποιήσωσι,
δύο
συμμορίας |
| [10] |
δεῖν·
δι'
ὃ
δ'
εἴσεσθε,
|
ἐπειδὰν |
ὅλον
τὸν
τρόπον
τῆς
συντάξεως |
| [20] |
ἡ
τριττὺς
ἑκάστη
τριήρεις
ἔχῃ)
|
Ἐὰν |
γὰρ
ταῦθ'
οὕτως
εἰς
ὁδὸν |
| [10] |
ποιῆσαι
δισχιλίους,
ὀκτακοσίους
αὐτοῖς
προσνείμαντας·
|
ἐὰν |
γὰρ
τοῦτ'
ἀποδείξητε
τὸ
πλῆθος, |
| [20] |
πολὺ
τοῦ
πορίσαι
νῦν
ἀποσχήσομεν·
|
ἐὰν |
δ'
ἐῶμεν,
ἔσται.
Τίς
οὖν |
| [20] |
ἐν
καλλίονι
σῴζοιτο
τῇ
πόλεἰ,
|
ἐὰν |
δέ
ποθ'
οὗτος
ὁ
καιρὸς |
| [20] |
συντελοῦντα,
ἓξ
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα,
|
ἐὰν |
δὲ
τριακοσίων,
εἴκοσιν
μὲν
ᾖ |
| [20] |
ὅμως
δ'
εἰρήσεται·
πιστεύω
γάρ,
|
ἐάν |
τις
ὀρθῶς
σκοπῇ,
μόνος
τἀληθῆ |
| [20] |
τὰ
δὲ
χρήματα
νῦν
μὲν
|
ἐᾶν |
τοὺς
κεκτημένους
ἔχειν
οὐδαμοῦ
γὰρ |
| [30] |
αὐτὸς
τρέψεται
μετὰ
ταῦτα;
(εἰς
|
Φρυγίαν |
ἐλθὼν
δουλεύσει;
οὐ
γὰρ
ὑπὲρ |
| [20] |
ἂν
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
οὐδ'
ἂν
|
δόξειαν |
(οὐδ'
ἂν
ὁμολογήσαιεν)
κεκτῆσθαι.
(Εἰ |
| [0] |
ἐπὶ
μὲν
τῶν
κινδύνων
τὴν
|
ἀνδρείαν |
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
δὲ
τῷ
συμβουλεύειν |
| [40] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
μακρὰ
|
λίαν |
λέγων
ἐνοχλῶ,
τὰ
κεφάλαι'
ὧν |
| [0] |
χρήματα
δώσει
τισὶν
αὐτῶν
καὶ
|
φιλίαν |
προτενεῖται,
οἱ
δὲ
τοὺς
ἰδίους |
| [10] |
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῶν
μερῶν
|
μίαν |
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν
μὲν |
| [30] |
μηδένα
συμφέροντα
λογισμὸν
παραλιπεῖν
διὰ
|
μηδεμίαν |
πρόφασιν.
Ἐγὼ
τοίνυν
οἶμαι
τοσοῦτ' |
| [30] |
τοῖς
θεοῖς
τὴν
αὐτὴν
λαβεῖν
|
παράνοιαν |
ἐκεῖνον
ἥνπερ
ποτὲ
τοὺς
προγόνους |
| [0] |
νοῦν
ἔχοντες
τὴν
κοινὴν
ἁπάντων
|
σωτηρίαν |
παρόψονται.
Εἰς
δὲ
τὴν
ταραχὴν |
| [20] |
ἓν
χρήστων
ἑκάστῃ,
τὴν
δὲ
|
συμμορίαν |
ἑκάστην
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς
μερῶν |
| [10] |
τὴν
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
τὴν
δὲ
|
συμμορίαν |
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
σφῶν
αὐτῶν |
| [10] |
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
δὲ
|
συμμορίαν |
ἑκάστῳ
τῶν
μερῶν
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν |
| [30] |
ἕλῃ
τινὰ
τούτων,
ἀλλ'
ἵν'
|
εὐπορίαν |
τιν'
ἕκαστος
ἑαυτῷ
κτησάμενος
ἀπαλλαγῇ |
| [10] |
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῶν
μερῶν
μίαν
|
ἑξηκονταταλαντίαν |
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν
μὲν
ὑμῖν |
| [30] |
ὅτ'
οὐ
δυνήσεσθε·
ἀλλ'
ἔχεθ'
|
ἡσυχίαν |
θαρροῦντες
καὶ
παρασκευαζόμενοι,
καὶ
βούλεσθ' |
| [30] |
ὑπὲρ
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
ζητεῖν·
|
ἡσυχίαν |
μὲν
γὰρ
ἐχόντων
ὑμῶν
ὕποπτος |
| [20] |
οὕτως
ἠλίθιός
ἐστιν
ὅστις
οὐχὶ
|
κἂν |
δοίη
καὶ
πρῶτος
εἰσενέγκαι·
τίς |
| [10] |
τοῦ
καλεῖν
ἤδη
τὸ
δεῖσθαι
|
κἂν |
μὴ
τύχητ'
ἀφαμαρτεῖν,
ἐκ
δὲ |
| [0] |
σαφὲς
ὡς
βασιλεὺς
αὐτοῖς
ἐπιχειρεῖ,
|
κἂν |
συμμαχῆσαι
καὶ
χάριν
μεγάλην
ἔχειν |
| [40] |
τοὺς
ἐπὶ
τοῦ
βήματος
λόγους.
|
Κἂν |
ταῦτα
ποιῆτε,
καὶ
ὑμῖν
αὐτοῖς |
| [10] |
ἐνίων
ὑμῖν
ἐχόντων,
πῶς
χρὴ
|
προσδοκᾶν |
τιν'
ὑπακούσεσθαι;
ὅτι
νὴ
Δί' |
| [0] |
χαλεπὸν
οὔθ'
ὅταν
βουλεύεσθαι
δέῃ,
|
δόξαν |
ἀνδρείας
λαβεῖν,
οὔθ'
ὅταν
κίνδυνός |
| [0] |
μὲν
τοῦ
δοκεῖν
δύνασθαι
λέγειν
|
δόξαν |
ἐκφέρονται,
τὴν
δ'
ἐκείνων
ἀρετὴν |
| [20] |
νομίσαι
ῥᾴδιόν
τι
τὸ
τὴν
|
ἡμετέραν |
πόλιν
ἐχθρὰν
ποιήσασθαι.
Ἀλλὰ
μὴν |
| [20] |
μέγ'
ἐπέρχεται
φρονεῖν,
καὶ
ταύτην
|
ἀσθενεστέραν |
ἀφορμὴν
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει.
~Ὁ |
| [20] |
τι
τὸ
τὴν
ἡμετέραν
πόλιν
|
ἐχθρὰν |
ποιήσασθαι.
Ἀλλὰ
μὴν
εἴ
γ' |
| [30] |
δοκοίη
διὰ
τὴν
πρὸς
ὑμᾶς
|
ἔχθραν |
τοῖς
ἄλλοις
φίλος
εἶναι
βούλεσθαι. |
| [10] |
βασιλεὺς
αὐτοῖς.
Αὐτοὺς
δ'
οὐ
|
προορᾶν, |
ὦ
πρὸς
τοῦ
Διός,
οἴεσθε |
| [20] |
τὴν
πόλιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
πᾶσαν |
ταύτην.
Ἐν
ταύτῃ
χρήματ'
ἔνεστιν |
| [30] |
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις,
πολλῶν
ἀγαθῶν
|
ἦσαν |
κύριοι,
ἐπειδὴ
δὲ
φίλον
αὐτὸν |
| [30] |
ὑπάρχειν
περὶ
τῶν
πρὸς
ἑαυτοὺς
|
διηνέχθησαν |
διαφόρων,
ὅσ'
ἂν
οὐδὲ
καταρώμενος |
| [0] |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
τὴν
βουλὴν
|
οὖσαν, |
ἀλλ'
ἐκείνων
μὲν
πολλοῖς
ἐνδέχεσθαί |
| [40] |
Ἑλληνίδων
πόλεων
τοσοῦτον
ὅσον
νῦν
|
ὑπεραίρουσαν. |
Καὶ
μὴν
καὶ
τοὺς
Ἕλληνας |
| [10] |
ὥσπερ
νῦν
εἰσιν,
ἑξήκοντα
σώματ'
|
ἔχουσαν |
ἑκάστην.
Τούτων
δὲ
τῶν
συμμοριῶν |
| [30] |
ἡγοῦμαι
ἐπὶ
μὲν
Αἴγυπτον
καὶ
|
Ὀρόνταν |
καί
τινας
τῶν
ἄλλων
βαρβάρων |
| [0] |
ὅτι
οὐκ
ἔστιν
χαλεπὸν
οὔθ'
|
ὅταν |
βουλεύεσθαι
δέῃ,
δόξαν
ἀνδρείας
λαβεῖν, |
| [0] |
δέῃ,
δόξαν
ἀνδρείας
λαβεῖν,
οὔθ'
|
ὅταν |
κίνδυνός
τις
ἐγγὺς
ᾖ,
δεινὸν |
| [0] |
τῶν
κινδύνων
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν |
| [20] |
ἴσον,
τοὺς
δὲ
δώδεκα
τοὺς
|
ἐν |
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
ταῦτ'
εἰσπράξαντας |
| [20] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν
ταύτην.
|
Ἐν |
ταύτῃ
χρήματ'
ἔνεστιν
ὀλίγου
δέω |
| [0] |
ἔχει,
σκεπτέον
ὅπως
μήθ'
ἡμεῖς
|
ἐν |
τῷ
πολέμῳ
γενησόμεθ'
οὐκ
ἴσοι, |
| [20] |
ἂν
τῶν
μὲν
ὅλων
νεωρίων
|
ἓν |
ἑκάστῃ
μέρος
ᾖ
τῶν
φυλῶν, |
| [20] |
ταῖς
μεγάλαις
ἐπικληρῶσαι
συμμορίαις
μέρος
|
ἓν |
χρήστων
ἑκάστῃ,
τὴν
δὲ
συμμορίαν |
| [10] |
προσήκειν
ἡγήσατο,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμᾶς
|
ἐξέφυγεν, |
ὅσα
δ'
ἐβουλήθητε
μέν,
μετὰ |
| [30] |
τοῦτον
ὁρῶ.
(Τίς
γὰρ
οὐκ
|
οἶδεν |
αὐτῶν
ὅτι,
τέως
μὲν
κοινὸν |
| [30] |
Καὶ
μὴν
οὐδὲ
τῶν
ἄλλων
|
οὐδέν' |
ἂν
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
τὸν |
| [30] |
ἐπὶ
δὲ
τὴν
Ἑλλάδα
Ἕλλην'
|
οὐδέν' |
ἂν
ἐλθεῖν
ἡγοῦμαι.
Ποῖ
γὰρ |
| [0] |
μέλλοντες
λέγειν
δεινοὶ
φανείημεν
ὄντες,
|
οὐδὲν |
ἂν
τὰ
ὑμέτερ'
εὖ
οἶδ' |
| [10] |
παραπλήσια
τούτοις
λογιζόμενος
λόγον
μὲν
|
οὐδέν' |
ἐβουλόμην
θρασὺν
οὐδ'
ἔχοντα
μάταιον |
| [30] |
βραχέος
προέσθαι
βουλήσεται;
ἐγὼ
μὲν
|
οὐδέν' |
ἡγοῦμαι.
Οὐ
μὴν
οὐδ'
ἐκείνῳ |
| [30] |
μισεῖν
αὐτοὺς
οὐδ'
ἂν
ἀληθὲς
|
οὐδὲν |
ἡδέως
ἀγαθὸν
περὶ
αὐτῶν
ἀκούσαιτε· |
| [10] |
καὶ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐνίοις
διαφορῶν.
|
Οὐδὲν |
οὖν
ἀλλ'
ἢ
ῥαψῳδήσουσιν
οἱ |
| [10] |
αὐτὸς
ἕκαστος
ἑαυτῷ
προσήκειν
ἡγήσατο,
|
οὐδὲν |
πώποθ'
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν,
ὅσα
δ' |
| [10] |
ποιήσων,
τὸν
δὲ
πλησίον
πράξοντα,
|
οὐδὲν |
πώποθ'
ὑμῖν
ἐγένετο.
(Ἐχόντων
δ' |
| [0] |
τίς
παρασκευὴ
καὶ
πόση
καὶ
|
πόθεν |
πορισθεῖσα
χρήσιμος
ἔσται
τῇ
πόλει, |
| [30] |
δυστυχεῖς
Θηβαίους
εἶναι,
ἐκεῖνό
γε
|
δήπουθεν |
ἅπαντες
ἐπίστασθε,
ὅτι
Θηβαίων
τἀκείνου |
| [20] |
χρησμῳδοῖεν,
οὐ
μόνον
οὐκ
ἂν
|
εἰσενέγκαιεν, |
ἀλλ'
οὐδ'
ἂν
δόξειαν
(οὐδ' |
| [20] |
οὐδ'
ἂν
δόξειαν
(οὐδ'
ἂν
|
ὁμολογήσαιεν) |
κεκτῆσθαι.
(Εἰ
μέντοι
τὰ
νῦν |
| [30] |
τῶν
προγόνων
αὐτοῦ
μάλιστ'
ἂν
|
εἰδεῖεν, |
ἕως
δ'
ἂν
κρατῶμεν,
οὐκ |
| [20] |
ὥστ'
εἰ
πάντες
οἱ
λέγοντες
|
φοβοῖεν |
ὡς
ἥξει
βασιλεύς,
ὡς
πάρεστιν, |
| [20] |
λεγόντων
ἴσοι
τὸ
πλῆθος
τούτοις
|
χρησμῳδοῖεν, |
οὐ
μόνον
οὐκ
ἂν
εἰσενέγκαιεν, |
| [30] |
ὥστε
πολλῶν
ἂν
χρημάτων,
εἰ
|
ἔχοιεν |
δοῦναι,
(πρίασθαι
γενέσθαι
τιν'
αὐτοῖς |
| [0] |
(Ὁ
μὲν
γὰρ
ἐπισχὼν
ὧν
|
ὥρμηκεν, |
εἰ
ἄρ'
ἐγχειρεῖν
ἔγνωκε
τοῖς |
| [30] |
κρήνας
καὶ
τὰ
φρέατ'
ἐπιλείπειν
|
πέφυκεν, |
ἄν
τις
ἀπ'
αὐτῶν
ἁθρόα |
| [30] |
δοκεῖ.
Ἐγὼ
γὰρ
ἡγοῦμαι
ἐπὶ
|
μὲν |
Αἴγυπτον
καὶ
Ὀρόνταν
καί
τινας |
| [20] |
χρήματα.
(Δεῖ
τοίνυν
ὑμᾶς
τὰ
|
μὲν |
ἄλλα
παρασκευάσασθαι,
τὰ
δὲ
χρήματα |
| [30] |
τύχη
καὶ
τὸ
δαιμόνιον
φίλον
|
μὲν |
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
δ'
ἐχθρὸν
ἐμφανίζει, |
| [0] |
τοιούτων
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
τὴν
|
μὲν |
ἀρχὴν
τοῦ
πολέμου
τηρεῖν
ὅπως |
| [0] |
ἀναγκασθῶμεν,
ὑπὲρ
ὧν
προνοούμεθα.
(Ὁ
|
μὲν |
γὰρ
ἐπισχὼν
ὧν
ὥρμηκεν,
εἰ |
| [30] |
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
|
μὲν |
γὰρ
ἐχόντων
ὑμῶν
ὕποπτος
ἂν |
| [10] |
τοῦ
Διός,
οἴεσθε
τοῦτο;
ἐγὼ
|
μὲν |
γὰρ
οἶμαι.
Ἀλλ'
οὔπω
μείζων |
| [20] |
ἂν
ἐκείνῳ
διὰ
τούτων.
(Οἶδε
|
μέν |
γε
διακοσίαις
τριήρεσιν,
ὧν
ἑκατὸν |
| [40] |
ὀλιγώρως
ὑμᾶς
βουλευομένους
εὑρήσει.
~Ἐκ
|
μέν |
γε
τῶν
πρὸς
τοὺς
ἑαυτοῦ |
| [30] |
ἀφορμὴν
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει.
~Ὁ
|
μέν |
γε
χρυσίον,
ὥς
φασιν,
ἄγει |
| [20] |
ὑμῖν
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων,
τὴν
|
μὲν |
δαπάνην
ἑξήκοντα
τάλαντα
συντελῇ,
τριήραρχοι |
| [20] |
ἕκαστοι
λάχωσι,
παρεσκευασμένας
παρέχειν.
(Τὴν
|
μὲν |
δαπάνην
καὶ
τὰ
σκάφη
καὶ |
| [10] |
κινδυνεύουσι
πλείους
ὑπάρχειν
νομίζω.
~Τὸν
|
μὲν |
δὴ
πόλεμον
διὰ
ταῦτα
παραινῶ |
| [20] |
καὶ
τῶν
λοιπῶν
εἰσενεγκεῖν;
χρήματα
|
μὲν |
δή
φημ'
εἶναι
τότε,
ἂν |
| [0] |
οὖν
ταῦτ'
ἔσται;
ἂν
ἡ
|
μὲν |
δύναμις
τῆς
πόλεως
ἐξητασμένη
καὶ |
| [20] |
παρασκευάσασθαι,
τὰ
δὲ
χρήματα
νῦν
|
μὲν |
ἐᾶν
τοὺς
κεκτημένους
ἔχειν
οὐδαμοῦ |
| [10] |
ἀπεβλέψατ'
εἰς
ἀλλήλους
ὡς
αὐτὸς
|
μὲν |
ἕκαστος
οὐ
ποιήσων,
τὸν
δὲ |
| [0] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
Ἕλληνας,
εἰ
|
μὲν |
ἐναργὲς
(τι)
γένοιτο
καὶ
σαφὲς |
| [0] |
φαίνεσθαι
ποιοῦσιν.
Ἐγὼ
δ'
ἐκείνων
|
μὲν |
ἔπαινον
τὸν
χρόνον
ἡγοῦμαι
μέγιστον, |
| [0] |
~Περὶ
τῶν
Συμμοριῶν.
(οἱ
|
μὲν |
ἐπαινοῦντες,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς |
| [20] |
τριηραρχοῦντα,
ἐὰν
δὲ
τριακοσίων,
εἴκοσιν
|
μὲν |
ᾖ
τάλαντα
τὴν
δαπάνην
διαλύοντα, |
| [20] |
δώδεκα,
ἂν
δὲ
διακοσίων,
τριάκοντα
|
μὲν |
ᾖ
τάλαντα
τὴν
δαπάνην
συντελοῦντα, |
| [20] |
καὶ
τριήρεις
(ποῖαι(
καὶ
τριάκοντα
|
μὲν |
ἡ
φυλή,
δέκα
δ'
ἡ |
| [20] |
καλὸν
καὶ
δίκαιον,
ὃν
ἂν
|
μὲν |
ἤδη
ζητῶμεν,
οὐδ'
εἰς
τόθ' |
| [0] |
Καὶ
γὰρ
οὕτως
ἔχει·
εἰ
|
μὲν |
ἡμεῖς
ἅπαντες
οἱ
μέλλοντες
λέγειν |
| [10] |
χρῆναι.
Εἰ
μὲν
οὖν
ἕτερος
|
μὲν |
ἦν
τις
τρόπος
δυνάμεως
ᾗ |
| [10] |
φρονεῖ,
ὅστις
ὁρῶν
ὑμῖν
χιλίους
|
μὲν |
ἱππέας,
ὁπλίτας
δ'
ὅσους
ἂν |
| [10] |
ἡμᾶς
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ
νῦν
|
μὲν |
καλεῖτε
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοὺς
τοὺς |
| [30] |
οὐκ
οἶδεν
αὐτῶν
ὅτι,
τέως
|
μὲν |
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
ὡμονόουν |
| [10] |
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν,
ὅσα
δ'
ἐβουλήθητε
|
μέν, |
μετὰ
ταῦτα
δ'
ἀπεβλέψατ'
εἰς |
| [30] |
καὶ
δεῖ·
(ἀλλ'
ὅτι,
εἰ
|
μὲν |
μὴ
τοῖς
Ἕλλησιν
ὁμοίως
αἰσχρὸν |
| [20] |
πόρου
φανεροῦ
τινὸς
ἤδη
παράδοξον
|
μὲν |
οἶδα
λόγον
ὃν
μέλλω
λέγειν, |
| [20] |
τὰς
τριττῦς,
ὅπως
ἂν
τῶν
|
μὲν |
ὅλων
νεωρίων
ἓν
ἑκάστῃ
μέρος |
| [10] |
καὶ
παραπλήσια
τούτοις
λογιζόμενος
λόγον
|
μὲν |
οὐδέν'
ἐβουλόμην
θρασὺν
οὐδ'
ἔχοντα |
| [30] |
κέρδους
βραχέος
προέσθαι
βουλήσεται;
ἐγὼ
|
μὲν |
οὐδέν'
ἡγοῦμαι.
Οὐ
μὴν
οὐδ' |
| [30] |
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
νῦν
δὲ
τοῦτο
|
μὲν |
οὐκ
ἂν
ποιήσαιτε
ὑμῶν
ἕνεκ' |
| [20] |
οὖν
ἔσθ'
οὗτος
ὁ
νῦν
|
μὲν |
οὐκ
ὤν,
ὑπάρξων
δ'
εἰς |
| [10] |
φημι
παρεσκευασμένους
ὑπάρχειν
χρῆναι.
Εἰ
|
μὲν |
οὖν
ἕτερος
μὲν
ἦν
τις |
| [30] |
ἐπ'
ἄλλοις
εἶναι,
ἀλλὰ
μάλιστα
|
μὲν |
πάντων,
εἰ
δὲ
μή,
τῶν |
| [30] |
καὶ
παρασκευαζόμενοι,
καὶ
βούλεσθ'
ἀπαγγέλλεσθαι
|
μὲν |
περὶ
ὑμῶν
πρὸς
βασιλέα,
μὴ |
| [0] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
τὸν
|
μὲν |
πόλεμον
τὸν
πρὸς
βασιλέα
χαλεπὸν |
| [0] |
συμβῆναι.
Διὰ
τί;
Ὅτι
τοὺς
|
μὲν |
πολέμους
ἅπαντας
ἀναγκαίως
ἡγοῦμαι
τριήρων |
| [0] |
τὴν
βουλὴν
οὖσαν,
ἀλλ'
ἐκείνων
|
μὲν |
πολλοῖς
ἐνδέχεσθαί
μοι
δοκεῖ
τῶν |
| [10] |
ἔχοντες
ἑτέρους
ζητοῦμεν;
ἀλλὰ
παρασκευασώμεθα
|
μὲν |
πρὸς
αὐτούς,
ἀμυνούμεθα
δὲ
κἀκεῖνον, |
| [40] |
ὧν
συμβουλεύω
φράσας
ἄπειμι.
Παρασκευάζεσθαι
|
μὲν |
πρὸς
τοὺς
ὑπάρχοντας
ἐχθροὺς
κελεύω, |
| [10] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὅτι,
ὅσα
|
μὲν |
πώποθ'
ἅπαντες
ἐβουλήθητε
καὶ
μετὰ |
| [10] |
ἀεὶ
τοὺς
ἀπορωτάτους.
Καὶ
τὰ
|
μὲν |
σώμαθ'
οὕτω
συντετάχθαι
φημὶ
δεῖν· |
| [20] |
δ'
ἄν
τι
δέῃ,
πρῶτον
|
μὲν |
τὴν
φυλήν,
ὅπου
τέτακται,
μετὰ |
| [10] |
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι
τοίνυν
πρῶτον
|
μὲν |
τῆς
παρασκευῆς,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [0] |
ἐφικέσθαι
τῷ
λόγῳ
δύναιτο,
αὐτοὶ
|
μὲν |
τοῦ
δοκεῖν
δύνασθαι
λέγειν
δόξαν |
| [10] |
ἂν
ἡγούμενος
σωθῆναι.
Οὐκοῦν
ἐκ
|
μὲν |
τοῦ
καλεῖν
ἤδη
τὸ
δεῖσθαι |
| [30] |
τάλαντα)
ἀκούσεται,
ὑπὲρ
ἧς
ὡς
|
μὲν |
τοὺς
ἐπιόντας
ἐκείνων
ἀμυνόμεθα,
οἱ |
| [0] |
καὶ
χαλεπὸν
καὶ
προσῆκον,
ἐπὶ
|
μὲν |
τῶν
κινδύνων
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι, |
| [20] |
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν
|
μὲν |
ὑμῖν
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων,
τὴν |
| [30] |
Θηβαίους
ἔσεσθαι
μετ'
ἐκείνου,
ἔστι
|
μὲν |
χαλεπὸς
πρὸς
ὑμᾶς
ὁ
περὶ |
| [0] |
ἅπαντες
οἱ
μέλλοντες
λέγειν
δεινοὶ
|
φανείημεν |
ὄντες,
οὐδὲν
ἂν
τὰ
ὑμέτερ' |
| [20] |
δὲ
τρόπον
καὶ
τὰ
νῦν
|
ὀφειλόμεν' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τῶν
σκευῶν |
| [20] |
ὁδὸν
καταστῇ,
εἴ
τι
καὶ
|
παραλείπομεν |
νῦν
πάντα
γὰρ
ἴσως
εὑρεῖν |
| [20] |
σκοπῇ,
μόνος
τἀληθῆ
καὶ
τὰ
|
γενησόμεν' |
εἰρηκὼς
φανεῖσθαι.
Ἐγώ
φημι
χρῆναι |
| [20] |
οὕτω
πολὺ
τοῦ
πορίσαι
νῦν
|
ἀποσχήσομεν· |
ἐὰν
δ'
ἐῶμεν,
ἔσται.
Τίς |
| [20] |
διὰ
τῶν
λόγων
φοβερὰ
ἔργῳ
|
πραττόμεν' |
αἴσθοιντο,
οὐδεὶς
οὕτως
ἠλίθιός
ἐστιν |
| [10] |
τοὺς
ὁμολογουμένως
ἐχθροὺς
ἔχοντες
ἑτέρους
|
ζητοῦμεν; |
ἀλλὰ
παρασκευασώμεθα
μὲν
πρὸς
αὐτούς, |
| [30] |
φυλάττεσθαί
φημι
δεῖν
μὴ
πρόφασιν
|
δῶμεν |
βασιλεῖ
τοῦ
τὰ
δίκαι'
ὑπὲρ |
| [20] |
πορίσαι
νῦν
ἀποσχήσομεν·
ἐὰν
δ'
|
ἐῶμεν, |
ἔσται.
Τίς
οὖν
ἔσθ'
οὗτος |
| [0] |
μὴ
τούτοις
μετ'
ἐκείνου
πολεμεῖν
|
ἀναγκασθῶμεν, |
ὑπὲρ
ὧν
προνοούμεθα.
(Ὁ
μὲν |
| [30] |
ἡμεῖς
φοβώμεθα;
μηδαμῶς·
ἀλλὰ
μηδ'
|
ἀδικῶμεν, |
αὐτῶν
ἡμῶν
εἵνεκα
καὶ
τῆς |
| [30] |
ἂν
εἰδεῖεν,
ἕως
δ'
ἂν
|
κρατῶμεν, |
οὐκ
ἔνι
δήπου
χρήμαθ'
ἡμᾶς |
| [20] |
δίκαιον,
ὃν
ἂν
μὲν
ἤδη
|
ζητῶμεν, |
οὐδ'
εἰς
τόθ'
ὑπάρχειν
ἡγησόμεθ' |
| [10] |
ᾗ
τοὺς
βαρβάρους
οἷόν
τ'
|
ἦν |
ἀμύνασθαι,
ἕτερος
δέ
τις
ᾗ |
| [30] |
ἀπιστίας·
(ἐπεὶ
εἴ
γ'
ὁμοθυμαδὸν
|
ἦν |
μετὰ
πάντων
ἐπιθέσθαι
μόνῳ,
οὐδ' |
| [10] |
Εἰ
μὲν
οὖν
ἕτερος
μὲν
|
ἦν |
τις
τρόπος
δυνάμεως
ᾗ
τοὺς |
| [30] |
μὴ
τοῖς
Ἕλλησιν
ὁμοίως
αἰσχρὸν
|
ἦν |
τὸ
ψεύδεσθαι
καὶ
ἐπιορκεῖν
ὥσπερ |
| [0] |
καλόν
ἐστιν
λαβεῖν
ταύτην
τὴν
|
δίκην, |
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν
ὑπὸ
τῷ |
| [40] |
σύνοιδε
τὴν
πόλιν
εὐδαίμονα
καὶ
|
μεγάλην |
γεγενημένην,
ἐκ
δὲ
τῆς
ἡσυχίας |
| [0] |
ἐπιχειρεῖ,
κἂν
συμμαχῆσαι
καὶ
χάριν
|
μεγάλην |
ἔχειν
τοῖς
πρὸ
αὐτῶν
καὶ |
| [30] |
πενίας·
ἐπὶ
δὲ
τὴν
Ἑλλάδα
|
Ἕλλην' |
οὐδέν'
ἂν
ἐλθεῖν
ἡγοῦμαι.
Ποῖ |
| [0] |
τῶν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
τὴν
|
βουλὴν |
οὖσαν,
ἀλλ'
ἐκείνων
μὲν
πολλοῖς |
| [20] |
τι
δέῃ,
πρῶτον
μὲν
τὴν
|
φυλήν, |
ὅπου
τέτακται,
μετὰ
ταῦτα
δὲ |
| [30] |
ἀγαθὸν
περὶ
αὐτῶν
ἀκούσαιτε·
οὐ
|
μὴν |
ἀλλὰ
δεῖ
τοὺς
περὶ
πραγμάτων |
| [0] |
τῶν
Ἑλλήνων
εἶναι
βασιλέα,
οὐ
|
μὴν |
διὰ
τοῦτο
παραινέσαιμ'
ἂν
μόνοις |
| [20] |
ἡμετέραν
πόλιν
ἐχθρὰν
ποιήσασθαι.
Ἀλλὰ
|
μὴν |
εἴ
γ'
ἐπὶ
χρήμασιν
αὐτῷ |
| [40] |
τοσοῦτον
ὅσον
νῦν
ὑπεραίρουσαν.
Καὶ
|
μὴν |
καὶ
τοὺς
Ἕλληνας
ὁρᾷ
δεομένους |
| [30] |
ἐγὼ
μὲν
οὐδέν'
ἡγοῦμαι.
Οὐ
|
μὴν |
οὐδ'
ἐκείνῳ
συμφέρει
ξένοις
κρατῆσαι |
| [30] |
δήπου
χρήμαθ'
ἡμᾶς
ἐπιλείπειν.
(Καὶ
|
μὴν |
οὐδ'
ὅ
τινες
δεδίασι,
μὴ |
| [30] |
προτέρους
ἐκφέρειν
τὸν
πόλεμον.
Καὶ
|
μὴν |
οὐδὲ
τῶν
ἄλλων
οὐδέν'
ἂν |
| [0] |
μοι
δοκοῦσι
προαιρεῖσθαι
κεχαρισμένον,
οὐ
|
μὴν |
συμφέροντά
γ'
ἐκείνοις
οὓς
ἐγκωμιάζουσι |
| [10] |
τούτοις
λογιζόμενος
λόγον
μὲν
οὐδέν'
|
ἐβουλόμην |
θρασὺν
οὐδ'
ἔχοντα
μάταιον
μῆκος |
| [30] |
τὸ
τῆς
χώρας
τίμημ'
ὑπάρχον
|
ἀφορμὴν |
(ἑξακισχίλια
τάλαντα)
ἀκούσεται,
ὑπὲρ
ἧς |
| [20] |
ἐπέρχεται
φρονεῖν,
καὶ
ταύτην
ἀσθενεστέραν
|
ἀφορμὴν |
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει.
~Ὁ
μέν |
| [20] |
εἴκοσιν
μὲν
ᾖ
τάλαντα
τὴν
|
δαπάνην |
διαλύοντα,
τέτταρα
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα. |
| [20] |
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων,
τὴν
μὲν
|
δαπάνην |
ἑξήκοντα
τάλαντα
συντελῇ,
τριήραρχοι
δ' |
| [20] |
λάχωσι,
παρεσκευασμένας
παρέχειν.
(Τὴν
μὲν
|
δαπάνην |
καὶ
τὰ
σκάφη
καὶ
τοὺς |
| [20] |
τριάκοντα
μὲν
ᾖ
τάλαντα
τὴν
|
δαπάνην |
συντελοῦντα,
ἓξ
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα, |
| [40] |
τὴν
πόλιν
εὐδαίμονα
καὶ
μεγάλην
|
γεγενημένην, |
ἐκ
δὲ
τῆς
ἡσυχίας
ἧς |
| [0] |
τοῦτον
τὸν
νοῦν
ἔχοντες
τὴν
|
κοινὴν |
ἁπάντων
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς
δὲ |
| [0] |
τὴν
ταραχὴν
ταύτην
καὶ
τὴν
|
ἀγνωμοσύνην |
παραινῶ
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν
πόλιν |
| [0] |
δὲ
τὴν
ταραχὴν
ταύτην
καὶ
|
τὴν |
ἀγνωμοσύνην
παραινῶ
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν |
| [0] |
προσῆκον,
ἐπὶ
μὲν
τῶν
κινδύνων
|
τὴν |
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
δὲ
τῷ |
| [30] |
εὔχεσθε
δὲ
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς
|
τὴν |
αὐτὴν
λαβεῖν
παράνοιαν
ἐκεῖνον
ἥνπερ |
| [0] |
περὶ
τῶν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
|
τὴν |
βουλὴν
οὖσαν,
ἀλλ'
ἐκείνων
μὲν |
| [0] |
δοκεῖν
δύνασθαι
λέγειν
δόξαν
ἐκφέρονται,
|
τὴν |
δ'
ἐκείνων
ἀρετὴν
ἐλάττω
τῆς |
| [20] |
τριακοσίων,
εἴκοσιν
μὲν
ᾖ
τάλαντα
|
τὴν |
δαπάνην
διαλύοντα,
τέτταρα
δὲ
σώματα |
| [20] |
διακοσίων,
τριάκοντα
μὲν
ᾖ
τάλαντα
|
τὴν |
δαπάνην
συντελοῦντα,
ἓξ
δὲ
σώματα |
| [20] |
συμμορίαις
μέρος
ἓν
χρήστων
ἑκάστῃ,
|
τὴν |
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστην
διανεῖμαι
τῶν |
| [10] |
σωμάτων
ἑκάστῃ
τὴν
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
|
τὴν |
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει |
| [10] |
μεγάλων
τῶν
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
|
τὴν |
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῶν
μερῶν |
| [0] |
ἀδικούντων
καλόν
ἐστιν
λαβεῖν
ταύτην
|
τὴν |
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν
ὑπὸ |
| [30] |
τῆς
ὑπαρχούσης
πενίας·
ἐπὶ
δὲ
|
τὴν |
Ἑλλάδα
Ἕλλην'
οὐδέν'
ἂν
ἐλθεῖν |
| [20] |
μαίνοιτο,
νομίσαι
ῥᾴδιόν
τι
τὸ
|
τὴν |
ἡμετέραν
πόλιν
ἐχθρὰν
ποιήσασθαι.
Ἀλλὰ |
| [0] |
καὶ
τοῦτον
τὸν
νοῦν
ἔχοντες
|
τὴν |
κοινὴν
ἁπάντων
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς |
| [0] |
τῶν
τοιούτων
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
|
τὴν |
μὲν
ἀρχὴν
τοῦ
πολέμου
τηρεῖν |
| [20] |
μὲν
ὑμῖν
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων,
|
τὴν |
μὲν
δαπάνην
ἑξήκοντα
τάλαντα
συντελῇ, |
| [20] |
ἂν
ἕκαστοι
λάχωσι,
παρεσκευασμένας
παρέχειν.
|
(Τὴν |
μὲν
δαπάνην
καὶ
τὰ
σκάφη |
| [10] |
οὐδ'
ἔχοντα
μάταιον
μῆκος
εὑρεῖν·
|
τὴν |
μέντοι
παρασκευήν,
ὅπως
ὡς
ἄριστα |
| [10] |
εἶτα
συγκληρῶσαι
συμμορίᾳ
σωμάτων
ἑκάστῃ
|
τὴν |
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
τὴν
δὲ
συμμορίαν |
| [40] |
τοὺς
ἑαυτοῦ
προγόνους
πολέμων
σύνοιδε
|
τὴν |
πόλιν
εὐδαίμονα
καὶ
μεγάλην
γεγενημένην, |
| [0] |
τὴν
ἀγνωμοσύνην
παραινῶ
μὴ
προκαθεῖναι
|
τὴν |
πόλιν
ἡμῶν.
(Οὐδὲ
γὰρ
οὐδ' |
| [20] |
τοῦτό
γε.
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε
|
τὴν |
πόλιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν |
| [30] |
προτέρων
εἰκότως
ἂν
δοκοίη
διὰ
|
τὴν |
πρὸς
ὑμᾶς
ἔχθραν
τοῖς
ἄλλοις |
| [20] |
καὶ
τοὺς
τριηράρχους
καὶ
τὴν
|
τῶν |
σκευῶν
εἴσπραξιν
οὕτως
ἂν
ἄρισθ' |
| [30] |
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ
ταύτην
|
τὴν |
τάξιν
τοῦ
δικαίου
καὶ
τοὺς |
| [0] |
ἁπάντων
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς
δὲ
|
τὴν |
ταραχὴν
ταύτην
καὶ
τὴν
ἀγνωμοσύνην |
| [0] |
ἡμεῖς
ἐπιβουλεύειν
ἡγούμεθα
τοῖς
Ἕλλησι,
|
τὴν |
τοῦ
φίλος
αὐτοῖς
δοκεῖν
εἶναι |
| [20] |
ὅπου
τέτακται,
μετὰ
ταῦτα
δὲ
|
τὴν |
τριττύν,
εἶτα
τριήραρχοι
τίνες
καὶ |
| [20] |
σκάφη
καὶ
τοὺς
τριηράρχους
καὶ
|
τὴν |
τῶν
σκευῶν
εἴσπραξιν
οὕτως
ἂν |
| [20] |
ἄν
τι
δέῃ,
πρῶτον
μὲν
|
τὴν |
φυλήν,
ὅπου
τέτακται,
μετὰ
ταῦτα |
| [20] |
φασὶν
οὗτοι;
ἀλλὰ
θῶ
βούλεσθε
|
δωδεκάτην |
ἡμᾶς
εἰσοίσειν,
πεντακόσια
τάλαντα;
ἀλλ' |
| [0] |
δόξαν
ἐκφέρονται,
τὴν
δ'
ἐκείνων
|
ἀρετὴν |
ἐλάττω
τῆς
ὑπειλημμένης
παρὰ
τοῖς |
| [20] |
χρήστων
ἑκάστῃ,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
|
ἑκάστην |
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς
μερῶν
ἑκάστῳ |
| [10] |
ἑκάστην.
Τούτων
δὲ
τῶν
συμμοριῶν
|
ἑκάστην |
διελεῖν
κελεύω
πέντε
μέρη
κατὰ |
| [10] |
νῦν
εἰσιν,
ἑξήκοντα
σώματ'
ἔχουσαν
|
ἑκάστην. |
Τούτων
δὲ
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην |
| [10] |
μέρη,
εἶτα
πένθ'
ἑξηκονταταλαντίας
εἰς
|
ἑκάστην |
τῶν
μεγάλων
τῶν
εἴκοσι
συμμοριῶν |
| [20] |
νῦν;
οὐκοῦν
ἑξήκοντα
τάλαντα.
Ἀλλὰ
|
πεντηκοστήν |
τις
ἐρεῖ,
τὸ
διπλοῦν;
οὐκοῦν |
| [20] |
γέλως
τοῦ
μηδενός.
(Φέρε
γάρ,
|
ἑκατοστήν |
τις
εἰσφέρειν
ἐρεῖ
νῦν;
οὐκοῦν |
| [10] |
Οἴομαι
δὴ
δεῖν
ἀκούσαντας
ὑμᾶς
|
αὐτήν, |
ἂν
ὑμῖν
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι |
| [30] |
δὲ
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς
τὴν
|
αὐτὴν |
λαβεῖν
παράνοιαν
ἐκεῖνον
ἥνπερ
ποτὲ |
| [20] |
αὐτῷ
μέγ'
ἐπέρχεται
φρονεῖν,
καὶ
|
ταύτην |
ἀσθενεστέραν
ἀφορμὴν
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει. |
| [20] |
πόλιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν
|
ταύτην. |
Ἐν
ταύτῃ
χρήματ'
ἔνεστιν
ὀλίγου |
| [0] |
παρόψονται.
Εἰς
δὲ
τὴν
ταραχὴν
|
ταύτην |
καὶ
τὴν
ἀγνωμοσύνην
παραινῶ
μὴ |
| [0] |
τῶν
ἀδικούντων
καλόν
ἐστιν
λαβεῖν
|
ταύτην |
τὴν
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας
αὐτῶν |
| [30] |
Ἑλλήνων
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ
|
ταύτην |
τὴν
τάξιν
τοῦ
δικαίου
καὶ |
| [10] |
μάταιον
μῆκος
εὑρεῖν·
τὴν
μέντοι
|
παρασκευήν, |
ὅπως
ὡς
ἄριστα
καὶ
τάχιστα |
| [0] |
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς
δὲ
τὴν
|
ταραχὴν |
ταύτην
καὶ
τὴν
ἀγνωμοσύνην
παραινῶ |
| [0] |
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
τὴν
μὲν
|
ἀρχὴν |
τοῦ
πολέμου
τηρεῖν
ὅπως
ἴση |
| [30] |
Ἑλλήνων
μισθοφορεῖν
παρ'
ἐκείνῳ,
οὐχ
|
ἵν' |
ἐκεῖνος
ἕλῃ
τινὰ
τούτων,
ἀλλ' |
| [30] |
ἐκεῖνος
ἕλῃ
τινὰ
τούτων,
ἀλλ'
|
ἵν' |
εὐπορίαν
τιν'
ἕκαστος
ἑαυτῷ
κτησάμενος |
| [10] |
ἐστὶ
τῆς
χώρας
ἑξακισχιλίων
ταλάντων,
|
ἵν' |
ὑμῖν
καὶ
τὰ
χρήματ'
ᾖ |
| [0] |
ὅταν
βουλεύεσθαι
δέῃ,
δόξαν
ἀνδρείας
|
λαβεῖν, |
οὔθ'
ὅταν
κίνδυνός
τις
ἐγγὺς |
| [30] |
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς
τὴν
αὐτὴν
|
λαβεῖν |
παράνοιαν
ἐκεῖνον
ἥνπερ
ποτὲ
τοὺς |
| [0] |
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
καλόν
ἐστιν
|
λαβεῖν |
ταύτην
τὴν
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας |
| [20] |
καμήλους,
ἃς
βασιλεῖ
τὰ
χρήματ'
|
ἄγειν |
φασὶν
οὗτοι;
ἀλλὰ
θῶ
βούλεσθε |
| [0] |
μὲν
ἡμεῖς
ἅπαντες
οἱ
μέλλοντες
|
λέγειν |
δεινοὶ
φανείημεν
ὄντες,
οὐδὲν
ἂν |
| [0] |
αὐτοὶ
μὲν
τοῦ
δοκεῖν
δύνασθαι
|
λέγειν |
δόξαν
ἐκφέρονται,
τὴν
δ'
ἐκείνων |
| [20] |
φανεῖσθαι.
Ἐγώ
φημι
χρῆναι
μὴ
|
λέγειν |
νυνὶ
περὶ
χρημάτων·
εἶναι
γὰρ |
| [20] |
μὲν
οἶδα
λόγον
ὃν
μέλλω
|
λέγειν, |
ὅμως
δ'
εἰρήσεται·
πιστεύω
γάρ, |
| [0] |
ποιεῖν·
περὶ
γὰρ
πραγμάτων
ἐγχειροῦντες
|
λέγειν |
ὧν
οὐδ'
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι |
| [10] |
πράγματ'
ἔσχον
σκοπῶν.
Οἴομαι
δὴ
|
δεῖν |
ἀκούσαντας
ὑμᾶς
αὐτήν,
ἂν
ὑμῖν |
| [40] |
ταύτῃ
τῇ
αὐτῇ
δυνάμει
φημὶ
|
δεῖν, |
ἄρχειν
δὲ
μηδενὸς
μήτε
λόγου |
| [10] |
μὲν
σώμαθ'
οὕτω
συντετάχθαι
φημὶ
|
δεῖν· |
δι'
ὃ
δ'
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν |
| [20] |
ταῦτα
λέγω.
Φημὶ
τοὺς
στρατηγοὺς
|
δεῖν |
διανεῖμαι
τόπους
δέκα
τῶν
νεωρίων, |
| [30] |
οὐχ
οὕτως
ἔχει,
φυλάττεσθαί
φημι
|
δεῖν |
μὴ
πρόφασιν
δῶμεν
βασιλεῖ
τοῦ |
| [30] |
ἅπαντα.
Ὥστ'
οὔτε
φοβεῖσθαί
φημι
|
δεῖν |
πέρα
τοῦ
μετρίου,
οὔθ'
ὑπαχθῆναι |
| [10] |
σώματα.
(Ἐκ
τοίνυν
τούτων
οἶμαι
|
δεῖν |
ποιῆσαι
συμμορίας
εἴκοσιν,
ὥσπερ
νῦν |
| [20] |
νῦν
πορίσαιτ'
ἄν,
εἰ
προέλοισθε
|
πορίζειν, |
πλείων
ἐστὶ
γέλως
τοῦ
μηδενός. |
| [10] |
τὰ
ὑμέτερ'
αὐτῶν
ἐπισχεῖν
δεομένους
|
σῴζειν |
καὶ
εὖ
εἰδέναι
πάντας
ἥξοντάς |
| [10] |
συμμάχοις
βοηθεῖν,
τὰ
ὑπάρχοντ'
ἀγαθὰ
|
σῴζειν, |
τί
τοὺς
ὁμολογουμένως
ἐχθροὺς
ἔχοντες |
| [10] |
ἀμύνασθαι
δύνασθαι,
τοῖς
οὖσι
συμμάχοις
|
βοηθεῖν, |
τὰ
ὑπάρχοντ'
ἀγαθὰ
σῴζειν,
τί |
| [30] |
τοῦ
μετ'
ἐκείνου
ποτ'
ἂν
|
ἐλθεῖν |
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας,
ὥστε
πολλῶν |
| [30] |
τὴν
Ἑλλάδα
Ἕλλην'
οὐδέν'
ἂν
|
ἐλθεῖν |
ἡγοῦμαι.
Ποῖ
γὰρ
αὐτὸς
τρέψεται |
| [0] |
συμφέροντά
γ'
ἐκείνοις
οὓς
ἐγκωμιάζουσι
|
ποιεῖν· |
περὶ
γὰρ
πραγμάτων
ἐγχειροῦντες
λέγειν |
| [20] |
ὑπὲρ
αὑτοῦ
καὶ
τῶν
λοιπῶν
|
εἰσενεγκεῖν; |
χρήματα
μὲν
δή
φημ'
εἶναι |
| [10] |
τὸ
πράττειν
αὐτὸς
ἕκαστος
ἑαυτῷ
|
προσήκειν |
ἡγήσατο,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν, |
| [10] |
ἀμυνούμεθα
δὲ
κἀκεῖνον,
ἂν
ἡμᾶς
|
ἀδικεῖν |
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ
νῦν
μὲν
καλεῖτε |
| [40] |
καὶ
βασιλέα
καὶ
πάντας,
ἂν
|
ἀδικεῖν |
ἐπιχειρῶσι,
ταύτῃ
τῇ
αὐτῇ
δυνάμει |
| [30] |
μετὰ
πάντων
ἐπιθέσθαι
μόνῳ,
οὐδ'
|
ἀδικεῖν |
ἡμᾶς
ἐκεῖνον
ἀδίκημ'
ἂν
ἔθηκα. |
| [0] |
λόγῳ
δύναιτο,
αὐτοὶ
μὲν
τοῦ
|
δοκεῖν |
δύνασθαι
λέγειν
δόξαν
ἐκφέρονται,
τὴν |
| [0] |
Ἕλλησι,
τὴν
τοῦ
φίλος
αὐτοῖς
|
δοκεῖν |
εἶναι
πίστιν
λήψεται.
Πῶς
οὖν |
| [30] |
αἰσχρὸν
ἦν
τὸ
ψεύδεσθαι
καὶ
|
ἐπιορκεῖν |
ὥσπερ
ἐκείνῳ
καλόν,
πάλαι
ἂν |
| [10] |
σωθῆναι.
Οὐκοῦν
ἐκ
μὲν
τοῦ
|
καλεῖν |
ἤδη
τὸ
δεῖσθαι
κἂν
μὴ |
| [10] |
Τούτων
δὲ
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην
|
διελεῖν |
κελεύω
πέντε
μέρη
κατὰ
δώδεκ' |
| [10] |
καὶ
τὰ
χρήματ'
ᾖ
συντεταγμένα,
|
διελεῖν |
τοῦτο
καὶ
ποιῆσαι
καθ'
ἑξήκοντα |
| [20] |
ἂν
ἡ
φυλὴ
τόπον
λάχῃ,
|
διελεῖν |
τρίχα
καὶ
τὰς
ναῦς
ὡσαύτως, |
| [0] |
Ἀθηναῖοι,
μὴ
τούτοις
μετ'
ἐκείνου
|
πολεμεῖν |
ἀναγκασθῶμεν,
ὑπὲρ
ὧν
προνοούμεθα.
(Ὁ |
| [0] |
δὲ
θρασυνομένοις
καὶ
σφόδρ'
ἑτοίμως
|
πολεμεῖν |
κελεύουσιν
ἐκεῖνο
λέγω,
ὅτι
οὐκ |
| [20] |
ἔλθῃ,
τόθ'
ἑκόντων
εἰσφερόντων
αὐτῶν
|
λαμβάνειν. |
Ταῦτα
δὲ
καὶ
δυνάτ'
ἐστίν, |
| [0] |
φαίνηται
δὲ
δίκαι'
ἐπὶ
ταύτῃ
|
φρονεῖν |
αἱρουμένη.
(Τοῖς
δὲ
θρασυνομένοις
καὶ |
| [30] |
τούτων
ἐχθροὺς
τὰ
τῶν
Ἑλλήνων
|
φρονεῖν. |
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ
ταύτην
τὴν |
| [20] |
ἐπὶ
χρήμασιν
αὐτῷ
μέγ'
ἐπέρχεται
|
φρονεῖν, |
καὶ
ταύτην
ἀσθενεστέραν
ἀφορμὴν
τῆς |
| [0] |
τῷ
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων
|
εἰπεῖν |
ἔχειν.
(Ἐγὼ
δ'
ὦ
ἄνδρες |
| [0] |
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
προγόνους
ὑμῶν
λόγον
|
εἰπεῖν |
μοι
δοκοῦσι
προαιρεῖσθαι
κεχαρισμένον,
οὐ |
| [0] |
(αὐτὸς
δὲ
πειράσομαι
τὸν
τρόπον
|
εἰπεῖν |
ὃν
ἄν
μοι
δοκεῖτε
μάλιστα |
| [20] |
δέω
πρὸς
ἁπάσας
τὰς
ἄλλας
|
εἰπεῖν |
πόλεις.
Ταῦτα
δ'
οἱ
κεκτημένοι |
| [0] |
κίνδυνός
τις
ἐγγὺς
ᾖ,
δεινὸν
|
εἰπεῖν |
φανῆναι,
ἀλλ'
ἐκεῖνο
καὶ
χαλεπὸν |
| [30] |
οὐκ
ἔνι
δήπου
χρήμαθ'
ἡμᾶς
|
ἐπιλείπειν. |
(Καὶ
μὴν
οὐδ'
ὅ
τινες |
| [30] |
τὰς
κρήνας
καὶ
τὰ
φρέατ'
|
ἐπιλείπειν |
πέφυκεν,
ἄν
τις
ἀπ'
αὐτῶν |
| [30] |
μεγάλων
σκοποῦντας
μηδένα
συμφέροντα
λογισμὸν
|
παραλιπεῖν |
διὰ
μηδεμίαν
πρόφασιν.
Ἐγὼ
τοίνυν |
| [30] |
αὐτοῦ.
Καὶ
ταῦτ'
ἂν
ἐπίῃ
|
σκοπεῖν |
αὐτῷ,
οὐκ
ὀλιγώρως
ὑμᾶς
βουλευομένους |
| [40] |
ὅπως
ἄξια
τῶν
προγόνων
ἔσται
|
σκοπεῖν, |
μὴ
τοὺς
ἐπὶ
τοῦ
βήματος |
| [30] |
τοῦ
μετρίου,
οὔθ'
ὑπαχθῆναι
προτέρους
|
ἐκφέρειν |
τὸν
πόλεμον.
Καὶ
μὴν
οὐδὲ |
| [0] |
Ἐκ
δὴ
τῶν
τοιούτων
νομίζω
|
συμφέρειν |
ὑμῖν
τὴν
μὲν
ἀρχὴν
τοῦ |
| [20] |
μηδενός.
(Φέρε
γάρ,
ἑκατοστήν
τις
|
εἰσφέρειν |
ἐρεῖ
νῦν;
οὐκοῦν
ἑξήκοντα
τάλαντα. |
| [0] |
τὴν
μὲν
ἀρχὴν
τοῦ
πολέμου
|
τηρεῖν |
ὅπως
ἴση
καὶ
δικαία
γενήσεται, |
| [0] |
ἐπισχὼν
ὧν
ὥρμηκεν,
εἰ
ἄρ'
|
ἐγχειρεῖν |
ἔγνωκε
τοῖς
Ἕλλησι,
χρήματα
δώσει |
| [30] |
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων
|
μισθοφορεῖν |
παρ'
ἐκείνῳ,
οὐχ
ἵν'
ἐκεῖνος |
| [20] |
παραλείπομεν
νῦν
πάντα
γὰρ
ἴσως
|
εὑρεῖν |
οὐ
ῥᾴδιον̓
αὐτὸ
τὸ
πρᾶγμ' |
| [10] |
θρασὺν
οὐδ'
ἔχοντα
μάταιον
μῆκος
|
εὑρεῖν· |
τὴν
μέντοι
παρασκευήν,
ὅπως
ὡς |
| [30] |
τούτων
λόγος·
διὰ
γὰρ
τὸ
|
μισεῖν |
αὐτοὺς
οὐδ'
ἂν
ἀληθὲς
οὐδὲν |
| [20] |
ἀλλὰ
θῶ
βούλεσθε
δωδεκάτην
ἡμᾶς
|
εἰσοίσειν, |
πεντακόσια
τάλαντα;
ἀλλ'
οὔτ'
ἂν |
| [30] |
δίκαι'
ὑπὲρ
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
|
ζητεῖν· |
ἡσυχίαν
μὲν
γὰρ
ἐχόντων
ὑμῶν |
| [20] |
πρότερον
δ'
οὔ.
Διὸ
μηδὲ
|
ζητεῖν |
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ
νῦν
πορίσαιτ' |
| [10] |
τὸ
δεῖσθαι
κἂν
μὴ
τύχητ'
|
ἀφαμαρτεῖν, |
ἐκ
δὲ
τοῦ
μετὰ
τοῦ |
| [10] |
ἐβουλήθητε
καὶ
μετὰ
ταῦτα
τὸ
|
πράττειν |
αὐτὸς
ἕκαστος
ἑαυτῷ
προσήκειν
ἡγήσατο, |
| [20] |
ἐστίν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
|
πράττειν |
καλὰ
καὶ
συμφέροντα
καὶ
βασιλεῖ |
| [0] |
ἴσοι,
μήτ'
ἐκεῖνος,
ὃν
ἡμεῖς
|
ἐπιβουλεύειν |
ἡγούμεθα
τοῖς
Ἕλλησι,
τὴν
τοῦ |
| [0] |
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
δὲ
τῷ
|
συμβουλεύειν |
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων
εἰπεῖν
ἔχειν. |
| [40] |
καὶ
πίστ'
αὐτῷ
τῶν
ἀπαγγελλόντων
|
ἀκούειν |
ἔσται.
(Ἵνα
δ'
ὦ
ἄνδρες |
| [0] |
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων
εἰπεῖν
|
ἔχειν. |
(Ἐγὼ
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [20] |
οὐδ'
οἷόν
τε
ταῦτ'
ἄλλως
|
ἔχειν, |
καὶ
μετὰ
τῶν
λεγόντων
ἴσοι |
| [20] |
νῦν
μὲν
ἐᾶν
τοὺς
κεκτημένους
|
ἔχειν |
οὐδαμοῦ
γὰρ
ἂν
ἐν
καλλίονι |
| [0] |
κἂν
συμμαχῆσαι
καὶ
χάριν
μεγάλην
|
ἔχειν |
τοῖς
πρὸ
αὐτῶν
καὶ
μετ' |
| [30] |
πρόφασιν.
Ἐγὼ
τοίνυν
οἶμαι
τοσοῦτ'
|
ἀπέχειν |
Θηβαίους
τοῦ
μετ'
ἐκείνου
ποτ' |
| [20] |
ἃς
ἂν
ἕκαστοι
λάχωσι,
παρεσκευασμένας
|
παρέχειν. |
(Τὴν
μὲν
δαπάνην
καὶ
τὰ |
| [40] |
τῇ
αὐτῇ
δυνάμει
φημὶ
δεῖν,
|
ἄρχειν |
δὲ
μηδενὸς
μήτε
λόγου
μήτ' |
| [30] |
γ'
ὑπαρχόντων
δούλων
ἑαυτῷ
νῦν
|
ἄρχειν. |
(Εἰ
τοίνυν
τις
οἴεται
Θηβαίους |
| [20] |
ἤδη
ζητῶμεν,
οὐδ'
εἰς
τόθ'
|
ὑπάρχειν |
ἡγησόμεθ'
ἡμῖν·
οὕτω
πολὺ
τοῦ |
| [0] |
τοῖς
μεθ'
ἡμῶν
κινδυνεύουσι
πλείους
|
ὑπάρχειν |
νομίζω.
~Τὸν
μὲν
δὴ
πόλεμον |
| [30] |
δὲ
φίλον
αὐτὸν
νομίσαντες
αὑτοῖς
|
ὑπάρχειν |
περὶ
τῶν
πρὸς
ἑαυτοὺς
διηνέχθησαν |
| [10] |
τὸν
ἀγῶνα
ὀρθῶς
φημι
παρεσκευασμένους
|
ὑπάρχειν |
χρῆναι.
Εἰ
μὲν
οὖν
ἕτερος |
| [10] |
τοῦ
παρεσκευάσθαι
τὰ
ὑμέτερ'
αὐτῶν
|
ἐπισχεῖν |
δεομένους
σῴζειν
καὶ
εὖ
εἰδέναι |
| [40] |
ἑαυτοῦ
προγόνους
πολέμων
σύνοιδε
τὴν
|
πόλιν |
εὐδαίμονα
καὶ
μεγάλην
γεγενημένην,
ἐκ |
| [20] |
ῥᾴδιόν
τι
τὸ
τὴν
ἡμετέραν
|
πόλιν |
ἐχθρὰν
ποιήσασθαι.
Ἀλλὰ
μὴν
εἴ |
| [0] |
ἀγνωμοσύνην
παραινῶ
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν
|
πόλιν |
ἡμῶν.
(Οὐδὲ
γὰρ
οὐδ'
ἀπ' |
| [20] |
γε.
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε
τὴν
|
πόλιν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πᾶσαν
ταύτην. |
| [30] |
ἀπ'
αὐτῶν
ἁθρόα
πολλὰ
λαμβάνῃ.
|
Ἡμῖν |
δὲ
τὸ
τῆς
χώρας
τίμημ' |
| [0] |
ὡς
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν,
τούτους
δ'
|
ἡμῖν |
καὶ
τοῖς
μεθ'
ἡμῶν
κινδυνεύουσι |
| [20] |
οὐδ'
εἰς
τόθ'
ὑπάρχειν
ἡγησόμεθ'
|
ἡμῖν· |
οὕτω
πολὺ
τοῦ
πορίσαι
νῦν |
| [10] |
δεῖν
ἀκούσαντας
ὑμᾶς
αὐτήν,
ἂν
|
ὑμῖν |
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι
τοίνυν
πρῶτον |
| [40] |
λόγους.
Κἂν
ταῦτα
ποιῆτε,
καὶ
|
ὑμῖν |
αὐτοῖς
καὶ
τοῖς
τἀναντία
πείθουσι |
| [0] |
διοικουμένοις
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι,
|
ὑμῖν |
δ'
οὐδ'
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν |
| [10] |
δὲ
πλησίον
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ'
|
ὑμῖν |
ἐγένετο.
(Ἐχόντων
δ'
ὑμῶν
οὕτω |
| [20] |
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν
μὲν
|
ὑμῖν |
ἑκατὸν
δέῃ
τριήρων,
τὴν
μὲν |
| [10] |
μὴ
ποιῆτε,
οὐχ
ἡδέως
ἐνίων
|
ὑμῖν |
ἐχόντων,
πῶς
χρὴ
προσδοκᾶν
τιν' |
| [10] |
τῆς
χώρας
ἑξακισχιλίων
ταλάντων,
ἵν'
|
ὑμῖν |
καὶ
τὰ
χρήματ'
ᾖ
συντεταγμένα, |
| [0] |
τοῖς
τ'
ἄλλοις
Ἕλλησι
καὶ
|
ὑμῖν |
περὶ
τῶν
πρὸς
τὸν
βασιλέα |
| [0] |
παραινέσαιμ'
ἂν
μόνοις
τῶν
ἄλλων
|
ὑμῖν |
πόλεμον
πρὸς
αὐτὸν
ἄρασθαι·
οὐδὲ |
| [10] |
ἔσεσθαι
χίλια
καὶ
διακόσια
ταῦθ'
|
ὑμῖν |
σώματα.
(Ἐκ
τοίνυν
τούτων
οἶμαι |
| [0] |
δὴ
τῶν
τοιούτων
νομίζω
συμφέρειν
|
ὑμῖν |
τὴν
μὲν
ἀρχὴν
τοῦ
πολέμου |
| [10] |
ἐφ'
αὑτῷ
φρονεῖ,
ὅστις
ὁρῶν
|
ὑμῖν |
χιλίους
μὲν
ἱππέας,
ὁπλίτας
δ' |
| [0] |
ὦ,
πειράσομαι
ποιῆσαι,
μικρὰ
προειπὼν
|
ὑμῖν |
ὡς
ἔχω
γνώμης
περὶ
τῶν |
| [20] |
τριηράρχους
καὶ
τὴν
τῶν
σκευῶν
|
εἴσπραξιν |
οὕτως
ἂν
ἄρισθ'
ἡγοῦμαι
καὶ |
| [30] |
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ
ταύτην
τὴν
|
τάξιν |
τοῦ
δικαίου
καὶ
τοὺς
μετ' |
| [0] |
αὐτοῖς
ἐπιχειρεῖ,
κἂν
συμμαχῆσαι
καὶ
|
χάριν |
μεγάλην
ἔχειν
τοῖς
πρὸ
αὐτῶν |
| [20] |
Ἀλλὰ
μὴν
εἴ
γ'
ἐπὶ
|
χρήμασιν |
αὐτῷ
μέγ'
ἐπέρχεται
φρονεῖν,
καὶ |
| [0] |
τῆς
πόλεως
ἐξητασμένη
καὶ
παρεσκευασμένη
|
πᾶσιν |
ᾖ
φανερά,
φαίνηται
δὲ
δίκαι' |
| [30] |
~Ὁ
μέν
γε
χρυσίον,
ὥς
|
φασιν, |
ἄγει
πολύ.
Τοῦτο
δ'
ἂν |
| [20] |
ἃς
βασιλεῖ
τὰ
χρήματ'
ἄγειν
|
φασὶν |
οὗτοι;
ἀλλὰ
θῶ
βούλεσθε
δωδεκάτην |
| [30] |
ἔχει,
φυλάττεσθαί
φημι
δεῖν
μὴ
|
πρόφασιν |
δῶμεν
βασιλεῖ
τοῦ
τὰ
δίκαι' |
| [30] |
συμφέροντα
λογισμὸν
παραλιπεῖν
διὰ
μηδεμίαν
|
πρόφασιν. |
Ἐγὼ
τοίνυν
οἶμαι
τοσοῦτ'
ἀπέχειν |
| [20] |
τούτων.
(Οἶδε
μέν
γε
διακοσίαις
|
τριήρεσιν, |
ὧν
ἑκατὸν
παρεσχόμεθ'
ἡμεῖς,
τοὺς |
| [30] |
ὅτι,
εἰ
μὲν
μὴ
τοῖς
|
Ἕλλησιν |
ὁμοίως
αἰσχρὸν
ἦν
τὸ
ψεύδεσθαι |
| [10] |
ποιῆσαι
συμμορίας
εἴκοσιν,
ὥσπερ
νῦν
|
εἰσιν, |
ἑξήκοντα
σώματ'
ἔχουσαν
ἑκάστην.
Τούτων |
| [0] |
ἔγνωκε
τοῖς
Ἕλλησι,
χρήματα
δώσει
|
τισὶν |
αὐτῶν
καὶ
φιλίαν
προτενεῖται,
οἱ |
| [0] |
ἐνίους
μᾶλλον
ἐκείνῳ
πιστεύοντας
ἤ
|
τισιν |
αὑτῶν.
Ἐκ
δὴ
τῶν
τοιούτων |
| [20] |
τοῦ
διαγράμματος
νεῖμαι
κελεύω
μέρη
|
εἴκοσιν, |
ἔπειτα
ταῖς
μεγάλαις
ἐπικληρῶσαι
συμμορίαις |
| [20] |
σώματα
τριηραρχοῦντα,
ἐὰν
δὲ
τριακοσίων,
|
εἴκοσιν |
μὲν
ᾖ
τάλαντα
τὴν
δαπάνην |
| [10] |
τούτων
οἶμαι
δεῖν
ποιῆσαι
συμμορίας
|
εἴκοσιν, |
ὥσπερ
νῦν
εἰσιν,
ἑξήκοντα
σώματ' |
| [0] |
ὑπειλημμένης
παρὰ
τοῖς
ἀκούουσιν
φαίνεσθαι
|
ποιοῦσιν. |
Ἐγὼ
δ'
ἐκείνων
μὲν
ἔπαινον |
| [30] |
βασιλέα,
μὴ
μὰ
Δί'
ὡς
|
ἀποροῦσιν |
ἢ
φοβοῦνται
ἢ
θορυβοῦνται
πάντες |
| [10] |
διαφορῶν.
Οὐδὲν
οὖν
ἀλλ'
ἢ
|
ῥαψῳδήσουσιν |
οἱ
πρέσβεις
περιιόντες.
(Τότε
δ' |
| [0] |
θρασυνομένοις
καὶ
σφόδρ'
ἑτοίμως
πολεμεῖν
|
κελεύουσιν |
ἐκεῖνο
λέγω,
ὅτι
οὐκ
ἔστιν |
| [10] |
τοὺς
Ἕλληνας·
ἂν
δ'
ἃ
|
κελεύουσιν |
οὗτοι
μὴ
ποιῆτε,
οὐχ
ἡδέως |
| [0] |
ἐλάττω
τῆς
ὑπειλημμένης
παρὰ
τοῖς
|
ἀκούουσιν |
φαίνεσθαι
ποιοῦσιν.
Ἐγὼ
δ'
ἐκείνων |
| [30] |
κρατήσαντες
ἐκείνου
γε
πάλαι
κρείττους
|
ὑπάρχουσιν· |
βούλεται
δ'
ἐκεῖνος
οὐκ
ἀνελὼν |
| [20] |
ἡγοῦμαι
καὶ
πορισθῆναι
καὶ
παρασκευασθῆναι·
|
πλήρωσιν |
δ'
ἣ
καὶ
σαφὴς
ἔσται |
| [30] |
εἰ
ἔχοιεν
δοῦναι,
(πρίασθαι
γενέσθαι
|
τιν' |
αὐτοῖς
καιρὸν
δι'
οὗ
τὰς |
| [30] |
τινὰ
τούτων,
ἀλλ'
ἵν'
εὐπορίαν
|
τιν' |
ἕκαστος
ἑαυτῷ
κτησάμενος
ἀπαλλαγῇ
τῆς |
| [10] |
ὑμῖν
ἐχόντων,
πῶς
χρὴ
προσδοκᾶν
|
τιν' |
ὑπακούσεσθαι;
ὅτι
νὴ
Δί'
ἀκούσονται |
| [10] |
καὶ
εὖ
εἰδέναι
πάντας
ἥξοντάς
|
ἐστιν. |
(Ἐγὼ
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [0] |
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
καλόν
|
ἐστιν |
λαβεῖν
ταύτην
τὴν
δίκην,
ἐᾶσαί |
| [30] |
οὐ
γὰρ
ὑπὲρ
ἄλλου
τινός
|
ἐστιν |
ὁ
πρὸς
τὸν
βάρβαρον
πόλεμος |
| [30] |
τοιούτων.
Τίς
οὖν
οὕτως
δυστυχής
|
ἐστιν |
ὅστις
ἑαυτόν,
γονέας,
τάφους,
πατρίδα |
| [20] |
πραττόμεν'
αἴσθοιντο,
οὐδεὶς
οὕτως
ἠλίθιός
|
ἐστιν |
ὅστις
οὐχὶ
κἂν
δοίη
καὶ |
| [20] |
λαμβάνειν.
Ταῦτα
δὲ
καὶ
δυνάτ'
|
ἐστίν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
πράττειν |
| [0] |
κελεύουσιν
ἐκεῖνο
λέγω,
ὅτι
οὐκ
|
ἔστιν |
χαλεπὸν
οὔθ'
ὅταν
βουλεύεσθαι
δέῃ, |
| [20] |
πᾶσαν
ταύτην.
Ἐν
ταύτῃ
χρήματ'
|
ἔνεστιν |
ὀλίγου
δέω
πρὸς
ἁπάσας
τὰς |
| [20] |
φοβοῖεν
ὡς
ἥξει
βασιλεύς,
ὡς
|
πάρεστιν, |
ὡς
οὐδ'
οἷόν
τε
ταῦτ' |
| [0] |
τοῦ
φίλος
αὐτοῖς
δοκεῖν
εἶναι
|
πίστιν |
λήψεται.
Πῶς
οὖν
ταῦτ'
ἔσται; |
| [0] |
δὲ
πειράσομαι
τὸν
τρόπον
εἰπεῖν
|
ὃν |
ἄν
μοι
δοκεῖτε
μάλιστα
δύνασθαι |
| [20] |
φυλάς·
(τὸν
δὲ
ταξίαρχον
ἕκαστον,
|
ὃν |
ἂν
ἡ
φυλὴ
τόπον
λάχῃ, |
| [20] |
μέγαν
καὶ
καλὸν
καὶ
δίκαιον,
|
ὃν |
ἂν
μὲν
ἤδη
ζητῶμεν,
οὐδ' |
| [30] |
αὐτοῖς,
τοσαῦτα
πεπόνθασι
κακά;
εἶθ'
|
ὃν |
ἡ
τύχη
καὶ
τὸ
δαιμόνιον |
| [20] |
(τὸν
δὲ
ταξίαρχον
ἕκαστον,
ὃν
|
ἂν |
ἡ
φυλὴ
τόπον
λάχῃ,
διελεῖν |
| [0] |
γενησόμεθ'
οὐκ
ἴσοι,
μήτ'
ἐκεῖνος,
|
ὃν |
ἡμεῖς
ἐπιβουλεύειν
ἡγούμεθα
τοῖς
Ἕλλησι, |
| [20] |
ἤδη
παράδοξον
μὲν
οἶδα
λόγον
|
ὃν |
μέλλω
λέγειν,
ὅμως
δ'
εἰρήσεται· |
| [20] |
καὶ
καλὸν
καὶ
δίκαιον,
ὃν
|
ἂν |
μὲν
ἤδη
ζητῶμεν,
οὐδ'
εἰς |
| [0] |
πειράσομαι
τὸν
τρόπον
εἰπεῖν
ὃν
|
ἄν |
μοι
δοκεῖτε
μάλιστα
δύνασθαι
παρασκευάσασθαι. |
| [0] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
προγόνους
ὑμῶν
|
λόγον |
εἰπεῖν
μοι
δοκοῦσι
προαιρεῖσθαι
κεχαρισμένον, |
| [10] |
τε
καὶ
παραπλήσια
τούτοις
λογιζόμενος
|
λόγον |
μὲν
οὐδέν'
ἐβουλόμην
θρασὺν
οὐδ' |
| [20] |
τινὸς
ἤδη
παράδοξον
μὲν
οἶδα
|
λόγον |
ὃν
μέλλω
λέγειν,
ὅμως
δ' |
| [30] |
καὶ
ἀπιστίας·
(ἐπεὶ
εἴ
γ'
|
ὁμοθυμαδὸν |
ἦν
μετὰ
πάντων
ἐπιθέσθαι
μόνῳ, |
| [20] |
Ἐὰν
γὰρ
ταῦθ'
οὕτως
εἰς
|
ὁδὸν |
καταστῇ,
εἴ
τι
καὶ
παραλείπομεν |
| [0] |
(Ὅτε
δ'
οὕτω
ταῦτ'
ἔχει,
|
σκεπτέον |
ὅπως
μήθ'
ἡμεῖς
ἐν
τῷ |
| [30] |
οὐδ'
ἂν
ἀληθὲς
οὐδὲν
ἡδέως
|
ἀγαθὸν |
περὶ
αὐτῶν
ἀκούσαιτε·
οὐ
μὴν |
| [20] |
δέῃ,
μέγαν
καὶ
καλὸν
καὶ
|
δίκαιον, |
ὃν
ἂν
μὲν
ἤδη
ζητῶμεν, |
| [10] |
οὐδέν'
ἐβουλόμην
θρασὺν
οὐδ'
ἔχοντα
|
μάταιον |
μῆκος
εὑρεῖν·
τὴν
μέντοι
παρασκευήν, |
| [0] |
ἀγῶνα
τὸν
ἐκ
τοῦ
πολέμου
|
ῥᾴδιον |
ἂν
συμβῆναι.
Διὰ
τί;
Ὅτι |
| [20] |
πάντα
γὰρ
ἴσως
εὑρεῖν
οὐ
|
ῥᾴδιον̓ |
αὐτὸ
τὸ
πρᾶγμ'
ἑαυτῷ
εὑρήσει, |
| [20] |
μηδ'
εἰ
πάνυ
μαίνοιτο,
νομίσαι
|
ῥᾴδιόν |
τι
τὸ
τὴν
ἡμετέραν
πόλιν |
| [30] |
ὃν
ἡ
τύχη
καὶ
τὸ
|
δαιμόνιον |
φίλον
μὲν
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
δ' |
| [10] |
τρόπος
δυνάμεως
ᾗ
τοὺς
βαρβάρους
|
οἷόν |
τ'
ἦν
ἀμύνασθαι,
ἕτερος
δέ |
| [20] |
βασιλεύς,
ὡς
πάρεστιν,
ὡς
οὐδ'
|
οἷόν |
τε
ταῦτ'
ἄλλως
ἔχειν,
καὶ |
| [20] |
δ'
εἰς
τότε;
αἰνίγματι
γὰρ
|
ὅμοιον |
τοῦτό
γε.
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε |
| [10] |
ἕκαστος
οὐ
ποιήσων,
τὸν
δὲ
|
πλησίον |
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμῖν
ἐγένετο. |
| [30] |
ὑμετέρας
εὑρήσει.
~Ὁ
μέν
γε
|
χρυσίον, |
ὥς
φασιν,
ἄγει
πολύ.
Τοῦτο |
| [0] |
τὰ
ὑμέτερ'
εὖ
οἶδ'
ὅτι
|
βέλτιον |
σχοίη·
εἰ
δὲ
παρελθὼν
εἷς |
| [0] |
ἀλλ'
ἐκεῖνο
καὶ
χαλεπὸν
καὶ
|
προσῆκον, |
ἐπὶ
μὲν
τῶν
κινδύνων
τὴν |
| [30] |
οὐδ'
ὅ
τινες
δεδίασι,
μὴ
|
ξενικὸν |
πολὺ
συστήσηται
χρήματ'
ἔχων,
ἀληθὲς |
| [0] |
οὐδ'
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
|
καλόν |
ἐστιν
λαβεῖν
ταύτην
τὴν
δίκην, |
| [20] |
πόρον,
ἂν
δέῃ,
μέγαν
καὶ
|
καλὸν |
καὶ
δίκαιον,
ὃν
ἂν
μὲν |
| [30] |
ψεύδεσθαι
καὶ
ἐπιορκεῖν
ὥσπερ
ἐκείνῳ
|
καλόν, |
πάλαι
ἂν
ἐπ'
αὐτὸν
ὑμεῖς |
| [30] |
ἀγαθῶν
ἦσαν
κύριοι,
ἐπειδὴ
δὲ
|
φίλον |
αὐτὸν
νομίσαντες
αὑτοῖς
ὑπάρχειν
περὶ |
| [30] |
ἡ
τύχη
καὶ
τὸ
δαιμόνιον
|
φίλον |
μὲν
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
δ'
ἐχθρὸν |
| [20] |
πρῶτος
εἰσενέγκαι·
τίς
γὰρ
αἱρήσεται
|
μᾶλλον |
αὐτὸς
καὶ
τὰ
ὄντ'
ἀπολωλέναι |
| [0] |
ἀλλήλοις
ὄντας
φίλους,
ἀλλ'
ἐνίους
|
μᾶλλον |
ἐκείνῳ
πιστεύοντας
ἤ
τισιν
αὑτῶν. |
| [10] |
δι'
ὃ
δ'
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν
|
ὅλον |
τὸν
τρόπον
τῆς
συντάξεως
ἀκούσητε. |
| [30] |
ἂν
εἴη
τοιοῦτόν
τι
πράττων,
|
πόλεμον |
δὲ
ποιησαμένων
προτέρων
εἰκότως
ἂν |
| [10] |
ὑπάρχειν
νομίζω.
~Τὸν
μὲν
δὴ
|
πόλεμον |
διὰ
ταῦτα
παραινῶ
μηδ'
ἐξ |
| [30] |
οὔθ'
ὑπαχθῆναι
προτέρους
ἐκφέρειν
τὸν
|
πόλεμον. |
Καὶ
μὴν
οὐδὲ
τῶν
ἄλλων |
| [40] |
ἂν
οἶδε
φανέντ'
αὐτοῖς,
εἰ
|
πόλεμον |
κινοίη.
Ὥστε
καὶ
γνώριμα
καὶ |
| [0] |
ἂν
μόνοις
τῶν
ἄλλων
ὑμῖν
|
πόλεμον |
πρὸς
αὐτὸν
ἄρασθαι·
οὐδὲ
γὰρ |
| [0] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
τὸν
μὲν
|
πόλεμον |
τὸν
πρὸς
βασιλέα
χαλεπὸν
τῇ |
| [30] |
ἂν
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
τὸν
|
πόλεμον |
τοῦτον
ὁρῶ.
(Τίς
γὰρ
οὐκ |
| [10] |
δὲ
τριήρεις
πῶς;
τὸν
ἅπαντ'
|
ἀριθμὸν |
κελεύω
τριακοσίας
ἀποδείξαντας,
κατὰ
πεντεκαιδεκαναί̈ |
| [30] |
πραγμάτων
μεγάλων
σκοποῦντας
μηδένα
συμφέροντα
|
λογισμὸν |
παραλιπεῖν
διὰ
μηδεμίαν
πρόφασιν.
Ἐγὼ |
| [0] |
λόγον
εἰπεῖν
μοι
δοκοῦσι
προαιρεῖσθαι
|
κεχαρισμένον, |
οὐ
μὴν
συμφέροντά
γ'
ἐκείνοις |
| [0] |
ποιοῦσιν.
Ἐγὼ
δ'
ἐκείνων
μὲν
|
ἔπαινον |
τὸν
χρόνον
ἡγοῦμαι
μέγιστον,
οὗ |
| [0] |
ὅταν
κίνδυνός
τις
ἐγγὺς
ᾖ,
|
δεινὸν |
εἰπεῖν
φανῆναι,
ἀλλ'
ἐκεῖνο
καὶ |
| [10] |
μὲν
πρὸς
αὐτούς,
ἀμυνούμεθα
δὲ
|
κἀκεῖνον, |
ἂν
ἡμᾶς
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ |
| [30] |
ἐπιθέσθαι
μόνῳ,
οὐδ'
ἀδικεῖν
ἡμᾶς
|
ἐκεῖνον |
ἀδίκημ'
ἂν
ἔθηκα.
Ἐπειδὴ
δὲ |
| [0] |
πρὸ
αὐτῶν
καὶ
μετ'
αὐτῶν
|
ἐκεῖνον |
ἀμυνομένοις·
εἰ
δ'
ἔτ'
ἀδήλου |
| [10] |
εἰκότως
ἂν
ἴσως
φανεροὶ
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἐγιγνόμεθ'
ἀντιταττόμενοι·
(ἐπεὶ
δὲ
πάσης |
| [0] |
δεῖσθαι,
ταῦτα
δὲ
πάντ'
ἀφθονώτερ'
|
ἐκεῖνον |
ἔχονθ'
ἡμῶν
εὑρίσκω·
τοὺς
δ' |
| [30] |
θεοῖς
τὴν
αὐτὴν
λαβεῖν
παράνοιαν
|
ἐκεῖνον |
ἥνπερ
ποτὲ
τοὺς
προγόνους
αὐτοῦ. |
| [30] |
ὅτι,
τέως
μὲν
κοινὸν
ἐχθρὸν
|
ἐκεῖνον |
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις,
πολλῶν
ἀγαθῶν |
| [0] |
πρὸς
τὸν
βασιλέα.
(Ἐγὼ
νομίζω
|
κοινὸν |
ἐχθρὸν
ἁπάντων
τῶν
Ἑλλήνων
εἶναι |
| [30] |
οἶδεν
αὐτῶν
ὅτι,
τέως
μὲν
|
κοινὸν |
ἐχθρὸν
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις, |
| [20] |
τὸ
πλῆθος
τούτοις
χρησμῳδοῖεν,
οὐ
|
μόνον |
οὐκ
ἂν
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
οὐδ' |
| [0] |
δ'
ἐκείνων
μὲν
ἔπαινον
τὸν
|
χρόνον |
ἡγοῦμαι
μέγιστον,
οὗ
πολλοῦ
γεγενημένου |
| [20] |
καὶ
πόρου
φανεροῦ
τινὸς
ἤδη
|
παράδοξον |
μὲν
οἶδα
λόγον
ὃν
μέλλω |
| [0] |
εἰπεῖν
φανῆναι,
ἀλλ'
ἐκεῖνο
καὶ
|
χαλεπὸν |
καὶ
προσῆκον,
ἐπὶ
μὲν
τῶν |
| [0] |
ἐκεῖνο
λέγω,
ὅτι
οὐκ
ἔστιν
|
χαλεπὸν |
οὔθ'
ὅταν
βουλεύεσθαι
δέῃ,
δόξαν |
| [0] |
μὲν
πόλεμον
τὸν
πρὸς
βασιλέα
|
χαλεπὸν |
τῇ
πόλει,
τὸν
δ'
ἀγῶνα |
| [0] |
δεδύνηνται·
(αὐτὸς
δὲ
πειράσομαι
τὸν
|
τρόπον |
εἰπεῖν
ὃν
ἄν
μοι
δοκεῖτε |
| [20] |
σώματα
τριηραρχοῦντα.
(Τὸν
αὐτὸν
δὲ
|
τρόπον |
καὶ
τὰ
νῦν
ὀφειλόμεν'
ὦ |
| [10] |
δ'
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν
ὅλον
τὸν
|
τρόπον |
τῆς
συντάξεως
ἀκούσητε.
(Τὰς
δὲ |
| [20] |
ἕκαστον,
ὃν
ἂν
ἡ
φυλὴ
|
τόπον |
λάχῃ,
διελεῖν
τρίχα
καὶ
τὰς |
| [30] |
τινός
ἐστιν
ὁ
πρὸς
τὸν
|
βάρβαρον |
πόλεμος
ἢ
περὶ
χώρας
καὶ |
| [20] |
τότε,
ἂν
ὡς
ἀληθῶς
δέῃ,
|
πρότερον |
δ'
οὔ.
Διὸ
μηδὲ
ζητεῖν |
| [40] |
πράξετε·
οὐ
γὰρ
ὀργιεῖσθ'
αὐτοῖς
|
ὕστερον, |
νῦν
ἁμαρτόντες.
|
| [0] |
τὸν
βασιλέα.
(Ἐγὼ
νομίζω
κοινὸν
|
ἐχθρὸν |
ἁπάντων
τῶν
Ἑλλήνων
εἶναι
βασιλέα, |
| [30] |
αὐτῶν
ὅτι,
τέως
μὲν
κοινὸν
|
ἐχθρὸν |
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις,
πολλῶν |
| [30] |
φίλον
μὲν
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
δ'
|
ἐχθρὸν |
ἐμφανίζει,
τοῦτον
ἡμεῖς
φοβώμεθα;
μηδαμῶς· |
| [30] |
δοῦναι,
(πρίασθαι
γενέσθαι
τιν'
αὐτοῖς
|
καιρὸν |
δι'
οὗ
τὰς
προτέρας
ἀναλύσονται |
| [20] |
νυνὶ
περὶ
χρημάτων·
εἶναι
γὰρ
|
πόρον, |
ἂν
δέῃ,
μέγαν
καὶ
καλὸν |
| [30] |
μὲν
μὴ
τοῖς
Ἕλλησιν
ὁμοίως
|
αἰσχρὸν |
ἦν
τὸ
ψεύδεσθαι
καὶ
ἐπιορκεῖν |
| [20] |
τῶν
αὑτῆς
μερῶν
ἑκάστῳ
τὸ
|
ἴσον, |
τοὺς
δὲ
δώδεκα
τοὺς
ἐν |
| [40] |
οὐδεμιᾶς
τῶν
Ἑλληνίδων
πόλεων
τοσοῦτον
|
ὅσον |
νῦν
ὑπεραίρουσαν.
Καὶ
μὴν
καὶ |
| [10] |
τρόπου
προτέρους
ἀνελέσθαι,
ἐπὶ
δὲ
|
τὸν |
ἀγῶνα
ὀρθῶς
φημι
παρεσκευασμένους
ὑπάρχειν |
| [10] |
ἀκούσητε.
(Τὰς
δὲ
τριήρεις
πῶς;
|
τὸν |
ἅπαντ'
ἀριθμὸν
κελεύω
τριακοσίας
ἀποδείξαντας, |
| [20] |
διαλύοντα,
τέτταρα
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα.
|
(Τὸν |
αὐτὸν
δὲ
τρόπον
καὶ
τὰ |
| [30] |
ἄλλου
τινός
ἐστιν
ὁ
πρὸς
|
τὸν |
βάρβαρον
πόλεμος
ἢ
περὶ
χώρας |
| [0] |
ἔχω
γνώμης
περὶ
τῶν
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα.
(Ἐγὼ
νομίζω
κοινὸν
ἐχθρὸν |
| [0] |
καὶ
ὑμῖν
περὶ
τῶν
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα
τὴν
βουλὴν
οὖσαν,
ἀλλ' |
| [0] |
πρὸς
βασιλέα
χαλεπὸν
τῇ
πόλει,
|
τὸν |
δ'
ἀγῶνα
τὸν
ἐκ
τοῦ |
| [10] |
αὐτὸς
μὲν
ἕκαστος
οὐ
ποιήσων,
|
τὸν |
δὲ
πλησίον
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ' |
| [20] |
τόπων,
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς·
|
(τὸν |
δὲ
ταξίαρχον
ἕκαστον,
ὃν
ἂν |
| [0] |
τῇ
πόλει,
τὸν
δ'
ἀγῶνα
|
τὸν |
ἐκ
τοῦ
πολέμου
ῥᾴδιον
ἂν |
| [10] |
κατὰ
δώδεκ'
ἄνδρας,
ἀνταναπληροῦντας
πρὸς
|
τὸν |
εὐπορώτατον
ἀεὶ
τοὺς
ἀπορωτάτους.
Καὶ |
| [10] |
ἡμῶν
κινδυνεύουσι
πλείους
ὑπάρχειν
νομίζω.
|
~Τὸν |
μὲν
δὴ
πόλεμον
διὰ
ταῦτα |
| [0] |
δ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
|
τὸν |
μὲν
πόλεμον
τὸν
πρὸς
βασιλέα |
| [0] |
πολέμους
ἐπανορθῶσαι
βουλόμενοι
καὶ
τοῦτον
|
τὸν |
νοῦν
ἔχοντες
τὴν
κοινὴν
ἁπάντων |
| [30] |
μετρίου,
οὔθ'
ὑπαχθῆναι
προτέρους
ἐκφέρειν
|
τὸν |
πόλεμον.
Καὶ
μὴν
οὐδὲ
τῶν |
| [30] |
οὐδέν'
ἂν
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
|
τὸν |
πόλεμον
τοῦτον
ὁρῶ.
(Τίς
γὰρ |
| [0] |
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
τὸν
μὲν
πόλεμον
|
τὸν |
πρὸς
βασιλέα
χαλεπὸν
τῇ
πόλει, |
| [0] |
παραδείξασθαι
δεδύνηνται·
(αὐτὸς
δὲ
πειράσομαι
|
τὸν |
τρόπον
εἰπεῖν
ὃν
ἄν
μοι |
| [10] |
ὃ
δ'
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν
ὅλον
|
τὸν |
τρόπον
τῆς
συντάξεως
ἀκούσητε.
(Τὰς |
| [0] |
Ἐγὼ
δ'
ἐκείνων
μὲν
ἔπαινον
|
τὸν |
χρόνον
ἡγοῦμαι
μέγιστον,
οὗ
πολλοῦ |
| [20] |
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν
μὲν
ὑμῖν
|
ἑκατὸν |
δέῃ
τριήρων,
τὴν
μὲν
δαπάνην |
| [20] |
τις
ἐρεῖ,
τὸ
διπλοῦν;
οὐκοῦν
|
ἑκατὸν |
καὶ
εἴκοσι.
Καὶ
τί
τοῦτ' |
| [10] |
καὶ
ποιῆσαι
καθ'
ἑξήκοντα
τάλανθ'
|
ἑκατὸν |
μέρη,
εἶτα
πένθ'
ἑξηκονταταλαντίας
εἰς |
| [20] |
μέν
γε
διακοσίαις
τριήρεσιν,
ὧν
|
ἑκατὸν |
παρεσχόμεθ'
ἡμεῖς,
τοὺς
προγόνους
αὐτοῦ |
| [10] |
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
τρίτων
|
ἑκατὸν |
πένθ'
ἑκάστῳ
μέρει
διδόντας,
εἶτα |
| [10] |
εἴκοσι
ποιῆσαι
μέρη,
τῶν
πρώτων
|
ἑκατὸν |
πέντε,
καὶ
τῶν
δευτέρων
ἑκατὸν |
| [10] |
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
δευτέρων
|
ἑκατὸν |
πέντε,
καὶ
τῶν
τρίτων
ἑκατὸν |
| [10] |
δώδεκ'
ἄνδρας,
ἀνταναπληροῦντας
πρὸς
τὸν
|
εὐπορώτατον |
ἀεὶ
τοὺς
ἀπορωτάτους.
Καὶ
τὰ |
| [20] |
τοῦ
δὲ
μέρους
ἑκάστου
τὸ
|
τρίτον |
μέρος
ἡ
τριττὺς
ἔχῃ,
εἰδῆτε |
| [30] |
Ἐγὼ
γὰρ
ἡγοῦμαι
ἐπὶ
μὲν
|
Αἴγυπτον |
καὶ
Ὀρόνταν
καί
τινας
τῶν |
| [10] |
διακεῖσθαι
τὰς
γνώμας
ὑμᾶς
ὡς
|
ἕκαστον |
ἑκόντα
προθύμως
ὅ
τι
ἂν |
| [20] |
τὰς
φυλάς·
(τὸν
δὲ
ταξίαρχον
|
ἕκαστον, |
ὃν
ἂν
ἡ
φυλὴ
τόπον |
| [0] |
μὲν
ἔπαινον
τὸν
χρόνον
ἡγοῦμαι
|
μέγιστον, |
οὗ
πολλοῦ
γεγενημένου
μείζω
τῶν |
| [10] |
παρασκευῆς,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
καὶ
|
μέγιστον, |
οὕτω
διακεῖσθαι
τὰς
γνώμας
ὑμᾶς |
| [0] |
τῶν
ἄλλων
ὑμῖν
πόλεμον
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἄρασθαι·
οὐδὲ
γὰρ
αὐτοὺς
τοὺς |
| [20] |
τέτταρα
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα.
(Τὸν
|
αὐτὸν |
δὲ
τρόπον
καὶ
τὰ
νῦν |
| [30] |
ἦσαν
κύριοι,
ἐπειδὴ
δὲ
φίλον
|
αὐτὸν |
νομίσαντες
αὑτοῖς
ὑπάρχειν
περὶ
τῶν |
| [30] |
ἐκείνῳ
καλόν,
πάλαι
ἂν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
νῦν
δὲ
τοῦτο |
| [40] |
ἢ
ἀκουσίου
διαλλακτοῦ,
τοῦτον
δ'
|
αὑτὸν |
ἂν
οἶδε
φανέντ'
αὐτοῖς,
εἰ |
| [30] |
οὖν
οὕτως
δυστυχής
ἐστιν
ὅστις
|
ἑαυτόν, |
γονέας,
τάφους,
πατρίδα
εἵνεκα
κέρδους |
| [20] |
πόλεις.
Ταῦτα
δ'
οἱ
κεκτημένοι
|
τοιοῦτον |
ἔχουσι
νοῦν
ὥστ'
εἰ
πάντες |
| [30] |
ἐχόντων
ὑμῶν
ὕποπτος
ἂν
εἴη
|
τοιοῦτόν |
τι
πράττων,
πόλεμον
δὲ
ποιησαμένων |
| [10] |
οὐδεὶς
δήπου
τῶν
πάντων
Ἑλλήνων
|
τηλικοῦτον |
ἐφ'
αὑτῷ
φρονεῖ,
ὅστις
ὁρῶν |
| [40] |
ποτε,
οὐδεμιᾶς
τῶν
Ἑλληνίδων
πόλεων
|
τοσοῦτον |
ὅσον
νῦν
ὑπεραίρουσαν.
Καὶ
μὴν |
| [40] |
τινὸς
ἑκουσίου
ἢ
ἀκουσίου
διαλλακτοῦ,
|
τοῦτον |
δ'
αὑτὸν
ἂν
οἶδε
φανέντ' |
| [30] |
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
δ'
ἐχθρὸν
ἐμφανίζει,
|
τοῦτον |
ἡμεῖς
φοβώμεθα;
μηδαμῶς·
ἀλλὰ
μηδ' |
| [30] |
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα
τὸν
πόλεμον
|
τοῦτον |
ὁρῶ.
(Τίς
γὰρ
οὐκ
οἶδεν |
| [0] |
ἰδίους
πολέμους
ἐπανορθῶσαι
βουλόμενοι
καὶ
|
τοῦτον |
τὸν
νοῦν
ἔχοντες
τὴν
κοινὴν |
| [20] |
εἰδῆτε
δ'
ἄν
τι
δέῃ,
|
πρῶτον |
μὲν
τὴν
φυλήν,
ὅπου
τέτακται, |
| [10] |
ὑμῖν
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι
τοίνυν
|
πρῶτον |
μὲν
τῆς
παρασκευῆς,
ὦ
ἄνδρες |
| [20] |
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς·
(τὸν
δὲ
|
ταξίαρχον |
ἕκαστον,
ὃν
ἂν
ἡ
φυλὴ |
| [30] |
δὲ
τὸ
τῆς
χώρας
τίμημ'
|
ὑπάρχον |
ἀφορμὴν
(ἑξακισχίλια
τάλαντα)
ἀκούσεται,
ὑπὲρ |
| [10] |
τάχιστα
γενήσεται,
πάνυ
πολλὰ
πράγματ'
|
ἔσχον |
σκοπῶν.
Οἴομαι
δὴ
δεῖν
ἀκούσαντας |
| [40] |
οὐ
γὰρ
ὀργιεῖσθ'
αὐτοῖς
ὕστερον,
|
νῦν |
ἁμαρτόντες.
|
| [20] |
ἡμῖν·
οὕτω
πολὺ
τοῦ
πορίσαι
|
νῦν |
ἀποσχήσομεν·
ἐὰν
δ'
ἐῶμεν,
ἔσται. |
| [30] |
τῶν
γ'
ὑπαρχόντων
δούλων
ἑαυτῷ
|
νῦν |
ἄρχειν.
(Εἰ
τοίνυν
τις
οἴεται |
| [30] |
ἂν
ἐπ'
αὐτὸν
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
|
νῦν |
δὲ
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἂν |
| [20] |
ὁμολογήσαιεν)
κεκτῆσθαι.
(Εἰ
μέντοι
τὰ
|
νῦν |
διὰ
τῶν
λόγων
φοβερὰ
ἔργῳ |
| [10] |
δεῖν
ποιῆσαι
συμμορίας
εἴκοσιν,
ὥσπερ
|
νῦν |
εἰσιν,
ἑξήκοντα
σώματ'
ἔχουσαν
ἑκάστην. |
| [20] |
ἄλλα
παρασκευάσασθαι,
τὰ
δὲ
χρήματα
|
νῦν |
μὲν
ἐᾶν
τοὺς
κεκτημένους
ἔχειν |
| [10] |
ἂν
ἡμᾶς
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ
|
νῦν |
μὲν
καλεῖτε
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοὺς |
| [20] |
Τίς
οὖν
ἔσθ'
οὗτος
ὁ
|
νῦν |
μὲν
οὐκ
ὤν,
ὑπάρξων
δ' |
| [10] |
(Τότε
δ'
ἂν
ἄρ'
ἃ
|
νῦν |
οἰόμεθ'
ἡμεῖς
πράττηται,
οὐδεὶς
δήπου |
| [20] |
γάρ,
ἑκατοστήν
τις
εἰσφέρειν
ἐρεῖ
|
νῦν; |
οὐκοῦν
ἑξήκοντα
τάλαντα.
Ἀλλὰ
πεντηκοστήν |
| [20] |
αὐτὸν
δὲ
τρόπον
καὶ
τὰ
|
νῦν |
ὀφειλόμεν'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τῶν |
| [20] |
καταστῇ,
εἴ
τι
καὶ
παραλείπομεν
|
νῦν |
πάντα
γὰρ
ἴσως
εὑρεῖν
οὐ |
| [20] |
ἀκούσεται
δὲ
τριακοσίας
αὐτοὺς
ὑμᾶς
|
νῦν |
παρεσκευασμένους
τριήρεις·
ὥστε
μὴ
κομιδῇ, |
| [20] |
μηδὲ
ζητεῖν
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ
|
νῦν |
πορίσαιτ'
ἄν,
εἰ
προέλοισθε
πορίζειν, |
| [40] |
τῶν
Ἑλληνίδων
πόλεων
τοσοῦτον
ὅσον
|
νῦν |
ὑπεραίρουσαν.
Καὶ
μὴν
καὶ
τοὺς |
| [30] |
τὰ
τῶν
Ἑλλήνων
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
|
τοίνυν |
ἐγὼ
ταύτην
τὴν
τάξιν
τοῦ |
| [30] |
παραλιπεῖν
διὰ
μηδεμίαν
πρόφασιν.
Ἐγὼ
|
τοίνυν |
οἶμαι
τοσοῦτ'
ἀπέχειν
Θηβαίους
τοῦ |
| [10] |
ἂν
ὑμῖν
ἀρέσκῃ,
ψηφίσασθαι.
Ἔστι
|
τοίνυν |
πρῶτον
μὲν
τῆς
παρασκευῆς,
ὦ |
| [30] |
δούλων
ἑαυτῷ
νῦν
ἄρχειν.
(Εἰ
|
τοίνυν |
τις
οἴεται
Θηβαίους
ἔσεσθαι
μετ' |
| [10] |
διακόσια
ταῦθ'
ὑμῖν
σώματα.
(Ἐκ
|
τοίνυν |
τούτων
οἶμαι
δεῖν
ποιῆσαι
συμμορίας |
| [20] |
τοῦ
πολέμου
τὰ
χρήματα.
(Δεῖ
|
τοίνυν |
ὑμᾶς
τὰ
μὲν
ἄλλα
παρασκευάσασθαι, |
| [10] |
εἰδέναι
πάντας
ἥξοντάς
ἐστιν.
(Ἐγὼ
|
τοίνυν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ταῦτά
τε |
| [10] |
πρὸς
ἀλλήλους
ἐνίοις
διαφορῶν.
Οὐδὲν
|
οὖν |
ἀλλ'
ἢ
ῥαψῳδήσουσιν
οἱ
πρέσβεις |
| [30] |
ἄλλοις
φίλος
εἶναι
βούλεσθαι.
(Μὴ
|
οὖν |
ἐξελέγξηθ'
ὡς
κακῶς
ἔχει
τὰ |
| [20] |
ἐὰν
δ'
ἐῶμεν,
ἔσται.
Τίς
|
οὖν |
ἔσθ'
οὗτος
ὁ
νῦν
μὲν |
| [10] |
παρεσκευασμένους
ὑπάρχειν
χρῆναι.
Εἰ
μὲν
|
οὖν |
ἕτερος
μὲν
ἦν
τις
τρόπος |
| [30] |
καὶ
πάντων
τῶν
τοιούτων.
Τίς
|
οὖν |
οὕτως
δυστυχής
ἐστιν
ὅστις
ἑαυτόν, |
| [0] |
δοκεῖν
εἶναι
πίστιν
λήψεται.
Πῶς
|
οὖν |
ταῦτ'
ἔσται;
ἂν
ἡ
μὲν |
| [10] |
τούτων
ἀσφαλέστατ'
ἂν
ἡγούμενος
σωθῆναι.
|
Οὐκοῦν |
ἐκ
μὲν
τοῦ
καλεῖν
ἤδη |
| [20] |
πεντηκοστήν
τις
ἐρεῖ,
τὸ
διπλοῦν;
|
οὐκοῦν |
ἑκατὸν
καὶ
εἴκοσι.
Καὶ
τί |
| [20] |
ἑκατοστήν
τις
εἰσφέρειν
ἐρεῖ
νῦν;
|
οὐκοῦν |
ἑξήκοντα
τάλαντα.
Ἀλλὰ
πεντηκοστήν
τις |
| [20] |
Ἀλλὰ
πεντηκοστήν
τις
ἐρεῖ,
τὸ
|
διπλοῦν; |
οὐκοῦν
ἑκατὸν
καὶ
εἴκοσι.
Καὶ |
| [0] |
ἐπανορθῶσαι
βουλόμενοι
καὶ
τοῦτον
τὸν
|
νοῦν |
ἔχοντες
τὴν
κοινὴν
ἁπάντων
σωτηρίαν |
| [20] |
δ'
οἱ
κεκτημένοι
τοιοῦτον
ἔχουσι
|
νοῦν |
ὥστ'
εἰ
πάντες
οἱ
λέγοντες |
| [30] |
μὲν
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
|
ὡμονόουν |
ἀλλήλοις,
πολλῶν
ἀγαθῶν
ἦσαν
κύριοι, |
| [0] |
σχοίη·
εἰ
δὲ
παρελθὼν
εἷς
|
ὁστισοῦν |
δύναιτο
διδάξαι
καὶ
πεῖσαι,
τίς |
| [10] |
λογιζόμενος
λόγον
μὲν
οὐδέν'
ἐβουλόμην
|
θρασὺν |
οὐδ'
ἔχοντα
μάταιον
μῆκος
εὑρεῖν· |
| [20] |
τέτακται,
μετὰ
ταῦτα
δὲ
τὴν
|
τριττύν, |
εἶτα
τριήραρχοι
τίνες
καὶ
τριήρεις |
| [20] |
οὗτος
ὁ
νῦν
μὲν
οὐκ
|
ὤν, |
ὑπάρξων
δ'
εἰς
τότε;
αἰνίγματι |
| [20] |
(Οἶδε
μέν
γε
διακοσίαις
τριήρεσιν,
|
ὧν |
ἑκατὸν
παρεσχόμεθ'
ἡμεῖς,
τοὺς
προγόνους |
| [0] |
περὶ
γὰρ
πραγμάτων
ἐγχειροῦντες
λέγειν
|
ὧν |
οὐδ'
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι
τῷ |
| [0] |
μετ'
ἐκείνου
πολεμεῖν
ἀναγκασθῶμεν,
ὑπὲρ
|
ὧν |
προνοούμεθα.
(Ὁ
μὲν
γὰρ
ἐπισχὼν |
| [40] |
λίαν
λέγων
ἐνοχλῶ,
τὰ
κεφάλαι'
|
ὧν |
συμβουλεύω
φράσας
ἄπειμι.
Παρασκευάζεσθαι
μὲν |
| [0] |
προνοούμεθα.
(Ὁ
μὲν
γὰρ
ἐπισχὼν
|
ὧν |
ὥρμηκεν,
εἰ
ἄρ'
ἐγχειρεῖν
ἔγνωκε |
| [40] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
μακρὰ
λίαν
|
λέγων |
ἐνοχλῶ,
τὰ
κεφάλαι'
ὧν
συμβουλεύω |
| [20] |
μέντοι
τὰ
νῦν
διὰ
τῶν
|
λόγων |
φοβερὰ
ἔργῳ
πραττόμεν'
αἴσθοιντο,
οὐδεὶς |
| [40] |
ἧς
ἦγέ
ποτε,
οὐδεμιᾶς
τῶν
|
Ἑλληνίδων |
πόλεων
τοσοῦτον
ὅσον
νῦν
ὑπεραίρουσαν. |
| [40] |
ἦγέ
ποτε,
οὐδεμιᾶς
τῶν
Ἑλληνίδων
|
πόλεων |
τοσοῦτον
ὅσον
νῦν
ὑπεραίρουσαν.
Καὶ |
| [20] |
μία
σύνταξις
καὶ
πασῶν
τῶν
|
νεῶν |
καὶ
μέρους
ἔσται.
(Ὑπὲρ
δὲ |
| [10] |
μὲν
γὰρ
οἶμαι.
Ἀλλ'
οὔπω
|
μείζων |
ἔσθ'
ὁ
φόβος
τῶν
πρὸς |
| [30] |
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις,
πολλῶν
|
ἀγαθῶν |
ἦσαν
κύριοι,
ἐπειδὴ
δὲ
φίλον |
| [0] |
ἄλλων
ὁρῶ
δεομένους
ὡς
ἀνδρῶν
|
ἀγαθῶν, |
τούτους
δ'
ἡμῖν
καὶ
τοῖς |
| [30] |
περὶ
χώρας
καὶ
βίου
καὶ
|
ἐθῶν |
καὶ
ἐλευθερίας
καὶ
πάντων
τῶν |
| [30] |
τρέψεται
μετὰ
ταῦτα;
(εἰς
Φρυγίαν
|
ἐλθὼν |
δουλεύσει;
οὐ
γὰρ
ὑπὲρ
ἄλλου |
| [0] |
ὅτι
βέλτιον
σχοίη·
εἰ
δὲ
|
παρελθὼν |
εἷς
ὁστισοῦν
δύναιτο
διδάξαι
καὶ |
| [30] |
γε
δήπουθεν
ἅπαντες
ἐπίστασθε,
ὅτι
|
Θηβαίων |
τἀκείνου
φρονούντων,
ἀνάγκη
τοὺς
τούτων |
| [20] |
πορίσαιτ'
ἄν,
εἰ
προέλοισθε
πορίζειν,
|
πλείων |
ἐστὶ
γέλως
τοῦ
μηδενός.
(Φέρε |
| [10] |
τὸ
τίμημ'
ἐστὶ
τῆς
χώρας
|
ἑξακισχιλίων |
ταλάντων,
ἵν'
ὑμῖν
καὶ
τὰ |
| [10] |
οὗτοι
μὴ
ποιῆτε,
οὐχ
ἡδέως
|
ἐνίων |
ὑμῖν
ἐχόντων,
πῶς
χρὴ
προσδοκᾶν |
| [10] |
ἔχουσαν
ἑκάστην.
Τούτων
δὲ
τῶν
|
συμμοριῶν |
ἑκάστην
διελεῖν
κελεύω
πέντε
μέρη |
| [10] |
ἑκάστην
τῶν
μεγάλων
τῶν
εἴκοσι
|
συμμοριῶν |
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ |
| [0] |
~Περὶ
τῶν
|
Συμμοριῶν. |
(οἱ
μὲν
ἐπαινοῦντες,
ὦ
ἄνδρες |
| [20] |
ὅπως
ἂν
τῶν
μὲν
ὅλων
|
νεωρίων |
ἓν
ἑκάστῃ
μέρος
ᾖ
τῶν |
| [20] |
δεῖν
διανεῖμαι
τόπους
δέκα
τῶν
|
νεωρίων, |
σκεψαμένους
ὅπως
ὡς
ἐγγύτατ'
ἀλλήλων |
| [20] |
δ'
ὦσι
δώδεκα,
ἂν
δὲ
|
διακοσίων, |
τριάκοντα
μὲν
ᾖ
τάλαντα
τὴν |
| [20] |
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα,
ἐὰν
δὲ
|
τριακοσίων, |
εἴκοσιν
μὲν
ᾖ
τάλαντα
τὴν |
| [10] |
καὶ
τῶν
κληρουχικῶν
καὶ
τῶν
|
κοινωνικῶν |
καὶ
εἴ
τις
ἀδύνατος
ἀφαιρεθέντων, |
| [10] |
καὶ
τῶν
ὀρφανῶν
καὶ
τῶν
|
κληρουχικῶν |
καὶ
τῶν
κοινωνικῶν
καὶ
εἴ |
| [30] |
ἀλλὰ
δεῖ
τοὺς
περὶ
πραγμάτων
|
μεγάλων |
σκοποῦντας
μηδένα
συμφέροντα
λογισμὸν
παραλιπεῖν |
| [10] |
πένθ'
ἑξηκονταταλαντίας
εἰς
ἑκάστην
τῶν
|
μεγάλων |
τῶν
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
τὴν |
| [30] |
ὑπάρχουσιν·
βούλεται
δ'
ἐκεῖνος
οὐκ
|
ἀνελὼν |
ἡμᾶς
ἐπ'
ἄλλοις
εἶναι,
ἀλλὰ |
| [20] |
νεωρίων,
σκεψαμένους
ὅπως
ὡς
ἐγγύτατ'
|
ἀλλήλων |
κατὰ
τριάκοντ'
ὦσι
νεώσοικοι,
ἐπειδὰν |
| [30] |
καὶ
Ὀρόνταν
καί
τινας
τῶν
|
ἄλλων |
βαρβάρων
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι
τῶν |
| [0] |
δὲ
τῷ
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν
|
ἄλλων |
εἰπεῖν
ἔχειν.
(Ἐγὼ
δ'
ὦ |
| [0] |
ἰδίᾳ
τι
συμφερόντων
διοικουμένοις
τῶν
|
ἄλλων |
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι,
ὑμῖν
δ'
οὐδ' |
| [30] |
τοῦ
τὰ
δίκαι'
ὑπὲρ
τῶν
|
ἄλλων |
Ἑλλήνων
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
μὲν
γὰρ |
| [30] |
ἡμῶν
εἵνεκα
καὶ
τῆς
τῶν
|
ἄλλων |
Ἑλλήνων
ταραχῆς
καὶ
ἀπιστίας·
(ἐπεὶ |
| [0] |
δ'
ἀγῶνας
οὐδενὸς
οὕτω
τῶν
|
ἄλλων |
ὁρῶ
δεομένους
ὡς
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν, |
| [30] |
πόλεμον.
Καὶ
μὴν
οὐδὲ
τῶν
|
ἄλλων |
οὐδέν'
ἂν
εἰκότως
Ἑλλήνων
φοβηθέντα |
| [0] |
τοῦτο
παραινέσαιμ'
ἂν
μόνοις
τῶν
|
ἄλλων |
ὑμῖν
πόλεμον
πρὸς
αὐτὸν
ἄρασθαι· |
| [30] |
ἐχθρὸν
ἐκεῖνον
ὑπειληφότες
ὡμονόουν
ἀλλήλοις,
|
πολλῶν |
ἀγαθῶν
ἦσαν
κύριοι,
ἐπειδὴ
δὲ |
| [30] |
ἐλθεῖν
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας,
ὥστε
|
πολλῶν |
ἂν
χρημάτων,
εἰ
ἔχοιεν
δοῦναι, |
| [20] |
τριττῦς,
ὅπως
ἂν
τῶν
μὲν
|
ὅλων |
νεωρίων
ἓν
ἑκάστῃ
μέρος
ᾖ |
| [30] |
δὲ
μή,
τῶν
γ'
ὑπαρχόντων
|
δούλων |
ἑαυτῷ
νῦν
ἄρχειν.
(Εἰ
τοίνυν |
| [20] |
ἓν
ἑκάστῃ
μέρος
ᾖ
τῶν
|
φυλῶν, |
τοῦ
δὲ
μέρους
ἑκάστου
τὸ |
| [40] |
τῶν
πρὸς
τοὺς
ἑαυτοῦ
προγόνους
|
πολέμων |
σύνοιδε
τὴν
πόλιν
εὐδαίμονα
καὶ |
| [30] |
μηδαμῶς·
ἀλλὰ
μηδ'
ἀδικῶμεν,
αὐτῶν
|
ἡμῶν |
εἵνεκα
καὶ
τῆς
τῶν
ἄλλων |
| [0] |
δὲ
πάντ'
ἀφθονώτερ'
ἐκεῖνον
ἔχονθ'
|
ἡμῶν |
εὑρίσκω·
τοὺς
δ'
ἀγῶνας
οὐδενὸς |
| [0] |
δ'
ἡμῖν
καὶ
τοῖς
μεθ'
|
ἡμῶν |
κινδυνεύουσι
πλείους
ὑπάρχειν
νομίζω.
~Τὸν |
| [30] |
κρατῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων·
οἱ
γὰρ
|
ἡμῶν |
κρατήσαντες
ἐκείνου
γε
πάλαι
κρείττους |
| [40] |
ἔργου
ἀδίκου,
τὰ
δ'
ἔργ'
|
ἡμῶν |
ὅπως
ἄξια
τῶν
προγόνων
ἔσται |
| [0] |
παραινῶ
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν
πόλιν
|
ἡμῶν. |
(Οὐδὲ
γὰρ
οὐδ'
ἀπ'
ἴσης |
| [10] |
ὅτι
νὴ
Δί'
ἀκούσονται
παρ'
|
ἡμῶν |
ὡς
ἐπιβουλεύει
βασιλεὺς
αὐτοῖς.
Αὐτοὺς |
| [30] |
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἂν
ποιήσαιτε
|
ὑμῶν |
ἕνεκ'
αὐτῶν,
εὔχεσθε
δὲ
πᾶσι |
| [20] |
καὶ
συμφέροντα
καὶ
βασιλεῖ
περὶ
|
ὑμῶν |
ἐπιτήδει'
ἀπαγγελθῆναι,
καὶ
φόβος
οὐκ |
| [0] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοὺς
προγόνους
|
ὑμῶν |
λόγον
εἰπεῖν
μοι
δοκοῦσι
προαιρεῖσθαι |
| [10] |
πώποθ'
ὑμῖν
ἐγένετο.
(Ἐχόντων
δ'
|
ὑμῶν |
οὕτω
καὶ
παρωξυμμένων,
τοὺς
διακοσίους |
| [30] |
καὶ
βούλεσθ'
ἀπαγγέλλεσθαι
μὲν
περὶ
|
ὑμῶν |
πρὸς
βασιλέα,
μὴ
μὰ
Δί' |
| [30] |
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
μὲν
γὰρ
ἐχόντων
|
ὑμῶν |
ὕποπτος
ἂν
εἴη
τοιοῦτόν
τι |
| [10] |
ἡγοῦμαι,
τῶν
ἐπικλήρων
καὶ
τῶν
|
ὀρφανῶν |
καὶ
τῶν
κληρουχικῶν
καὶ
τῶν |
| [30] |
τοιοῦτόν
τι
πράττων,
πόλεμον
δὲ
|
ποιησαμένων |
προτέρων
εἰκότως
ἂν
δοκοίη
διὰ |
| [10] |
(Ἐχόντων
δ'
ὑμῶν
οὕτω
καὶ
|
παρωξυμμένων, |
τοὺς
διακοσίους
καὶ
χιλίους
ἀναπληρῶσαί |
| [0] |
τι
συμφερόντων
διοικουμένοις
τῶν
ἄλλων
|
Ἑλλήνων |
ἀμελῆσαι,
ὑμῖν
δ'
οὐδ'
ἀδικουμένοις |
| [0] |
νομίζω
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἁπάντων
τῶν
|
Ἑλλήνων |
εἶναι
βασιλέα,
οὐ
μὴν
διὰ |
| [30] |
τὰ
δίκαι'
ὑπὲρ
τῶν
ἄλλων
|
Ἑλλήνων |
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
μὲν
γὰρ
ἐχόντων |
| [30] |
βαρβάρων
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι
τῶν
|
Ἑλλήνων |
μισθοφορεῖν
παρ'
ἐκείνῳ,
οὐχ
ἵν' |
| [30] |
ἐκείνῳ
συμφέρει
ξένοις
κρατῆσαι
τῶν
|
Ἑλλήνων· |
οἱ
γὰρ
ἡμῶν
κρατήσαντες
ἐκείνου |
| [30] |
εἵνεκα
καὶ
τῆς
τῶν
ἄλλων
|
Ἑλλήνων |
ταραχῆς
καὶ
ἀπιστίας·
(ἐπεὶ
εἴ |
| [10] |
πράττηται,
οὐδεὶς
δήπου
τῶν
πάντων
|
Ἑλλήνων |
τηλικοῦτον
ἐφ'
αὑτῷ
φρονεῖ,
ὅστις |
| [30] |
τῶν
ἄλλων
οὐδέν'
ἂν
εἰκότως
|
Ἑλλήνων |
φοβηθέντα
τὸν
πόλεμον
τοῦτον
ὁρῶ. |
| [30] |
τοὺς
τούτων
ἐχθροὺς
τὰ
τῶν
|
Ἑλλήνων |
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ
ταύτην |
| [30] |
ἧς
ὡς
μὲν
τοὺς
ἐπιόντας
|
ἐκείνων |
ἀμυνόμεθα,
οἱ
Μαραθῶνι
τῶν
προγόνων |
| [0] |
λέγειν
δόξαν
ἐκφέρονται,
τὴν
δ'
|
ἐκείνων |
ἀρετὴν
ἐλάττω
τῆς
ὑπειλημμένης
παρὰ |
| [0] |
ἀκούουσιν
φαίνεσθαι
ποιοῦσιν.
Ἐγὼ
δ'
|
ἐκείνων |
μὲν
ἔπαινον
τὸν
χρόνον
ἡγοῦμαι |
| [0] |
βασιλέα
τὴν
βουλὴν
οὖσαν,
ἀλλ'
|
ἐκείνων |
μὲν
πολλοῖς
ἐνδέχεσθαί
μοι
δοκεῖ |
| [0] |
πολλοῦ
γεγενημένου
μείζω
τῶν
ὑπ'
|
ἐκείνων |
πραχθέντων
οὐδένες
ἄλλοι
παραδείξασθαι
δεδύνηνται· |
| [30] |
ἐκείνων
ἀμυνόμεθα,
οἱ
Μαραθῶνι
τῶν
|
προγόνων |
αὐτοῦ
μάλιστ'
ἂν
εἰδεῖεν,
ἕως |
| [40] |
ἔργ'
ἡμῶν
ὅπως
ἄξια
τῶν
|
προγόνων |
ἔσται
σκοπεῖν,
μὴ
τοὺς
ἐπὶ |
| [0] |
καὶ
προσῆκον,
ἐπὶ
μὲν
τῶν
|
κινδύνων |
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
δὲ |
| [20] |
ὁ
νῦν
μὲν
οὐκ
ὤν,
|
ὑπάρξων |
δ'
εἰς
τότε;
αἰνίγματι
γὰρ |
| [0] |
τ'
ὦ,
πειράσομαι
ποιῆσαι,
μικρὰ
|
προειπὼν |
ὑμῖν
ὡς
ἔχω
γνώμης
περὶ |
| [20] |
ὄντων
ὑπὲρ
αὑτοῦ
καὶ
τῶν
|
λοιπῶν |
εἰσενεγκεῖν;
χρήματα
μὲν
δή
φημ' |
| [10] |
γενήσεται,
πάνυ
πολλὰ
πράγματ'
ἔσχον
|
σκοπῶν. |
Οἴομαι
δὴ
δεῖν
ἀκούσαντας
ὑμᾶς |
| [0] |
ἡγοῦμαι
τριήρων
καὶ
χρημάτων
καὶ
|
τόπων |
δεῖσθαι,
ταῦτα
δὲ
πάντ'
ἀφθονώτερ' |
| [20] |
τριήρεις
τούτων
ἑκάστῳ
προσνεῖμαι
τῶν
|
τόπων, |
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς·
(τὸν |
| [30] |
Ὀρόνταν
καί
τινας
τῶν
ἄλλων
|
βαρβάρων |
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι
τῶν
Ἑλλήνων |
| [0] |
ἔσται
τῇ
πόλει,
πᾶς
ὁ
|
παρὼν |
φόβος
λελύσεται.
Ἐγὼ
δὲ
τοῦτ' |
| [0] |
τῶν
ἄλλων
ὁρῶ
δεομένους
ὡς
|
ἀνδρῶν |
ἀγαθῶν,
τούτους
δ'
ἡμῖν
καὶ |
| [20] |
συμμορίαν
ἑκάστην
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς
|
μερῶν |
ἑκάστῳ
τὸ
ἴσον,
τοὺς
δὲ |
| [10] |
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῶν
|
μερῶν |
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως,
ἂν |
| [30] |
τι
πράττων,
πόλεμον
δὲ
ποιησαμένων
|
προτέρων |
εἰκότως
ἂν
δοκοίη
διὰ
τὴν |
| [10] |
πρώτων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
|
δευτέρων |
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
τρίτων |
| [0] |
μὲν
πολέμους
ἅπαντας
ἀναγκαίως
ἡγοῦμαι
|
τριήρων |
καὶ
χρημάτων
καὶ
τόπων
δεῖσθαι, |
| [20] |
ἂν
μὲν
ὑμῖν
ἑκατὸν
δέῃ
|
τριήρων, |
τὴν
μὲν
δαπάνην
ἑξήκοντα
τάλαντα |
| [10] |
ἀποδείξητε
τὸ
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
τῶν
|
ἐπικλήρων |
καὶ
τῶν
ὀρφανῶν
καὶ
τῶν |
| [10] |
τηλικοῦτον
ἐφ'
αὑτῷ
φρονεῖ,
ὅστις
|
ὁρῶν |
ὑμῖν
χιλίους
μὲν
ἱππέας,
ὁπλίτας |
| [30] |
περὶ
τῶν
πρὸς
ἑαυτοὺς
διηνέχθησαν
|
διαφόρων, |
ὅσ'
ἂν
οὐδὲ
καταρώμενος
εὗρέ |
| [10] |
ὑμᾶς
καὶ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐνίοις
|
διαφορῶν. |
Οὐδὲν
οὖν
ἀλλ'
ἢ
ῥαψῳδήσουσιν |
| [20] |
εὑρήσει,
καὶ
μία
σύνταξις
καὶ
|
πασῶν |
τῶν
νεῶν
καὶ
μέρους
ἔσται. |
| [10] |
ὡς
αὐτὸς
μὲν
ἕκαστος
οὐ
|
ποιήσων, |
τὸν
δὲ
πλησίον
πράξοντα,
οὐδὲν |
| [0] |
ὑμῖν
δ'
οὐδ'
ἀδικουμένοις
παρὰ
|
τῶν |
ἀδικούντων
καλόν
ἐστιν
λαβεῖν
ταύτην |
| [30] |
Αἴγυπτον
καὶ
Ὀρόνταν
καί
τινας
|
τῶν |
ἄλλων
βαρβάρων
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι |
| [0] |
ἐν
δὲ
τῷ
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
|
τῶν |
ἄλλων
εἰπεῖν
ἔχειν.
(Ἐγὼ
δ' |
| [0] |
τῶν
ἰδίᾳ
τι
συμφερόντων
διοικουμένοις
|
τῶν |
ἄλλων
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι,
ὑμῖν
δ' |
| [30] |
βασιλεῖ
τοῦ
τὰ
δίκαι'
ὑπὲρ
|
τῶν |
ἄλλων
Ἑλλήνων
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
μὲν |
| [30] |
αὐτῶν
ἡμῶν
εἵνεκα
καὶ
τῆς
|
τῶν |
ἄλλων
Ἑλλήνων
ταραχῆς
καὶ
ἀπιστίας· |
| [0] |
τοὺς
δ'
ἀγῶνας
οὐδενὸς
οὕτω
|
τῶν |
ἄλλων
ὁρῶ
δεομένους
ὡς
ἀνδρῶν |
| [30] |
τὸν
πόλεμον.
Καὶ
μὴν
οὐδὲ
|
τῶν |
ἄλλων
οὐδέν'
ἂν
εἰκότως
Ἑλλήνων |
| [0] |
διὰ
τοῦτο
παραινέσαιμ'
ἂν
μόνοις
|
τῶν |
ἄλλων
ὑμῖν
πόλεμον
πρὸς
αὐτὸν |
| [40] |
καὶ
γνώριμα
καὶ
πίστ'
αὐτῷ
|
τῶν |
ἀπαγγελλόντων
ἀκούειν
ἔσται.
(Ἵνα
δ' |
| [20] |
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστην
διανεῖμαι
|
τῶν |
αὑτῆς
μερῶν
ἑκάστῳ
τὸ
ἴσον, |
| [30] |
μὲν
πάντων,
εἰ
δὲ
μή,
|
τῶν |
γ'
ὑπαρχόντων
δούλων
ἑαυτῷ
νῦν |
| [10] |
τῶν
πρώτων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
|
τῶν |
δευτέρων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν |
| [10] |
ἑξηκονταταλαντίας
εἰς
ἑκάστην
τῶν
μεγάλων
|
τῶν |
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
δὲ |
| [40] |
ἡσυχίας
ἧς
ἦγέ
ποτε,
οὐδεμιᾶς
|
τῶν |
Ἑλληνίδων
πόλεων
τοσοῦτον
ὅσον
νῦν |
| [0] |
(Ἐγὼ
νομίζω
κοινὸν
ἐχθρὸν
ἁπάντων
|
τῶν |
Ἑλλήνων
εἶναι
βασιλέα,
οὐ
μὴν |
| [30] |
ἄλλων
βαρβάρων
πολλοὺς
ἂν
ἐθελῆσαι
|
τῶν |
Ἑλλήνων
μισθοφορεῖν
παρ'
ἐκείνῳ,
οὐχ |
| [30] |
οὐδ'
ἐκείνῳ
συμφέρει
ξένοις
κρατῆσαι
|
τῶν |
Ἑλλήνων·
οἱ
γὰρ
ἡμῶν
κρατήσαντες |
| [30] |
ἀνάγκη
τοὺς
τούτων
ἐχθροὺς
τὰ
|
τῶν |
Ἑλλήνων
φρονεῖν.
(Ἡγοῦμαι
τοίνυν
ἐγὼ |
| [10] |
τοῦτ'
ἀποδείξητε
τὸ
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
|
τῶν |
ἐπικλήρων
καὶ
τῶν
ὀρφανῶν
καὶ |
| [0] |
μὲν
πολλοῖς
ἐνδέχεσθαί
μοι
δοκεῖ
|
τῶν |
ἰδίᾳ
τι
συμφερόντων
διοικουμένοις
τῶν |
| [0] |
χαλεπὸν
καὶ
προσῆκον,
ἐπὶ
μὲν
|
τῶν |
κινδύνων
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν |
| [10] |
ἐπικλήρων
καὶ
τῶν
ὀρφανῶν
καὶ
|
τῶν |
κληρουχικῶν
καὶ
τῶν
κοινωνικῶν
καὶ |
| [10] |
ὀρφανῶν
καὶ
τῶν
κληρουχικῶν
καὶ
|
τῶν |
κοινωνικῶν
καὶ
εἴ
τις
ἀδύνατος |
| [20] |
ταῦτ'
ἄλλως
ἔχειν,
καὶ
μετὰ
|
τῶν |
λεγόντων
ἴσοι
τὸ
πλῆθος
τούτοις |
| [20] |
(Εἰ
μέντοι
τὰ
νῦν
διὰ
|
τῶν |
λόγων
φοβερὰ
ἔργῳ
πραττόμεν'
αἴσθοιντο, |
| [20] |
τῶν
ὄντων
ὑπὲρ
αὑτοῦ
καὶ
|
τῶν |
λοιπῶν
εἰσενεγκεῖν;
χρήματα
μὲν
δή |
| [10] |
εἶτα
πένθ'
ἑξηκονταταλαντίας
εἰς
ἑκάστην
|
τῶν |
μεγάλων
τῶν
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι, |
| [20] |
ἐπικληρῶσαι
τὰς
τριττῦς,
ὅπως
ἂν
|
τῶν |
μὲν
ὅλων
νεωρίων
ἓν
ἑκάστῃ |
| [10] |
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
|
τῶν |
μερῶν
μίαν
ἑξηκονταταλαντίαν
ἀποδοῦναι,
~ὅπως, |
| [20] |
καὶ
μία
σύνταξις
καὶ
πασῶν
|
τῶν |
νεῶν
καὶ
μέρους
ἔσται.
(Ὑπὲρ |
| [20] |
στρατηγοὺς
δεῖν
διανεῖμαι
τόπους
δέκα
|
τῶν |
νεωρίων,
σκεψαμένους
ὅπως
ὡς
ἐγγύτατ' |
| [20] |
τὰ
ὄντ'
ἀπολωλέναι
ἢ
μέρος
|
τῶν |
ὄντων
ὑπὲρ
αὑτοῦ
καὶ
τῶν |
| [10] |
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
τῶν
ἐπικλήρων
καὶ
|
τῶν |
ὀρφανῶν
καὶ
τῶν
κληρουχικῶν
καὶ |
| [10] |
οἰόμεθ'
ἡμεῖς
πράττηται,
οὐδεὶς
δήπου
|
τῶν |
πάντων
Ἑλλήνων
τηλικοῦτον
ἐφ'
αὑτῷ |
| [30] |
ἐπιόντας
ἐκείνων
ἀμυνόμεθα,
οἱ
Μαραθῶνι
|
τῶν |
προγόνων
αὐτοῦ
μάλιστ'
ἂν
εἰδεῖεν, |
| [40] |
δ'
ἔργ'
ἡμῶν
ὅπως
ἄξια
|
τῶν |
προγόνων
ἔσται
σκοπεῖν,
μὴ
τοὺς |
| [30] |
τοὺς
μετ'
αὐτῆς
ὄντας
κρείττους
|
τῶν |
προδοτῶν
καὶ
τοῦ
βαρβάρου
ἔσεσθαι |
| [30] |
αὐτὸν
νομίσαντες
αὑτοῖς
ὑπάρχειν
περὶ
|
τῶν |
πρὸς
ἑαυτοὺς
διηνέχθησαν
διαφόρων,
ὅσ' |
| [0] |
ὑμῖν
ὡς
ἔχω
γνώμης
περὶ
|
τῶν |
πρὸς
τὸν
βασιλέα.
(Ἐγὼ
νομίζω |
| [0] |
ἄλλοις
Ἕλλησι
καὶ
ὑμῖν
περὶ
|
τῶν |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
τὴν
βουλὴν |
| [40] |
βουλευομένους
εὑρήσει.
~Ἐκ
μέν
γε
|
τῶν |
πρὸς
τοὺς
ἑαυτοῦ
προγόνους
πολέμων |
| [10] |
οὔπω
μείζων
ἔσθ'
ὁ
φόβος
|
τῶν |
πρὸς
ὑμᾶς
καὶ
πρὸς
ἀλλήλους |
| [10] |
πεντεκαιδεκαναί̈
αν
εἴκοσι
ποιῆσαι
μέρη,
|
τῶν |
πρώτων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν |
| [20] |
νῦν
ὀφειλόμεν'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
τῶν |
σκευῶν
ἐπὶ
τὰς
τριήρεις
τιμήσαντας |
| [10] |
σώματ'
ἔχουσαν
ἑκάστην.
Τούτων
δὲ
|
τῶν |
συμμοριῶν
ἑκάστην
διελεῖν
κελεύω
πέντε |
| [0] |
~Περὶ
|
τῶν |
Συμμοριῶν.
(οἱ
μὲν
ἐπαινοῦντες,
ὦ |
| [0] |
ἤ
τισιν
αὑτῶν.
Ἐκ
δὴ
|
τῶν |
τοιούτων
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
τὴν |
| [30] |
ἐθῶν
καὶ
ἐλευθερίας
καὶ
πάντων
|
τῶν |
τοιούτων.
Τίς
οὖν
οὕτως
δυστυχής |
| [20] |
τριάκοντα
τριήρεις
τούτων
ἑκάστῳ
προσνεῖμαι
|
τῶν |
τόπων,
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς· |
| [10] |
τῶν
δευτέρων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
|
τῶν |
τρίτων
ἑκατὸν
πένθ'
ἑκάστῳ
μέρει |
| [0] |
μέγιστον,
οὗ
πολλοῦ
γεγενημένου
μείζω
|
τῶν |
ὑπ'
ἐκείνων
πραχθέντων
οὐδένες
ἄλλοι |
| [20] |
νεωρίων
ἓν
ἑκάστῃ
μέρος
ᾖ
|
τῶν |
φυλῶν,
τοῦ
δὲ
μέρους
ἑκάστου |
| [0] |
οὓς
ἐγκωμιάζουσι
ποιεῖν·
περὶ
γὰρ
|
πραγμάτων |
ἐγχειροῦντες
λέγειν
ὧν
οὐδ'
εἷς |
| [30] |
μὴν
ἀλλὰ
δεῖ
τοὺς
περὶ
|
πραγμάτων |
μεγάλων
σκοποῦντας
μηδένα
συμφέροντα
λογισμὸν |
| [30] |
τοὺς
Ἕλληνας,
ὥστε
πολλῶν
ἂν
|
χρημάτων, |
εἰ
ἔχοιεν
δοῦναι,
(πρίασθαι
γενέσθαι |
| [20] |
χρῆναι
μὴ
λέγειν
νυνὶ
περὶ
|
χρημάτων· |
εἶναι
γὰρ
πόρον,
ἂν
δέῃ, |
| [20] |
καὶ
μέρους
ἔσται.
(Ὑπὲρ
δὲ
|
χρημάτων |
καὶ
πόρου
φανεροῦ
τινὸς
ἤδη |
| [0] |
ἅπαντας
ἀναγκαίως
ἡγοῦμαι
τριήρων
καὶ
|
χρημάτων |
καὶ
τόπων
δεῖσθαι,
ταῦτα
δὲ |
| [10] |
μέρει
διδόντας,
εἶτα
συγκληρῶσαι
συμμορίᾳ
|
σωμάτων |
ἑκάστῃ
τὴν
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
τὴν |
| [10] |
δευτέρων
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
|
τρίτων |
ἑκατὸν
πένθ'
ἑκάστῳ
μέρει
διδόντας, |
| [10] |
τίμημ'
ἐστὶ
τῆς
χώρας
ἑξακισχιλίων
|
ταλάντων, |
ἵν'
ὑμῖν
καὶ
τὰ
χρήματ' |
| [30] |
ἄλλοις
εἶναι,
ἀλλὰ
μάλιστα
μὲν
|
πάντων, |
εἰ
δὲ
μή,
τῶν
γ' |
| [10] |
ἡμεῖς
πράττηται,
οὐδεὶς
δήπου
τῶν
|
πάντων |
Ἑλλήνων
τηλικοῦτον
ἐφ'
αὑτῷ
φρονεῖ, |
| [30] |
εἴ
γ'
ὁμοθυμαδὸν
ἦν
μετὰ
|
πάντων |
ἐπιθέσθαι
μόνῳ,
οὐδ'
ἀδικεῖν
ἡμᾶς |
| [30] |
καὶ
ἐθῶν
καὶ
ἐλευθερίας
καὶ
|
πάντων |
τῶν
τοιούτων.
Τίς
οὖν
οὕτως |
| [0] |
τὸν
νοῦν
ἔχοντες
τὴν
κοινὴν
|
ἁπάντων |
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς
δὲ
τὴν |
| [0] |
βασιλέα.
(Ἐγὼ
νομίζω
κοινὸν
ἐχθρὸν
|
ἁπάντων |
τῶν
Ἑλλήνων
εἶναι
βασιλέα,
οὐ |
| [10] |
κοινωνικῶν
καὶ
εἴ
τις
ἀδύνατος
|
ἀφαιρεθέντων, |
ἔσεσθαι
χίλια
καὶ
διακόσια
ταῦθ' |
| [0] |
γεγενημένου
μείζω
τῶν
ὑπ'
ἐκείνων
|
πραχθέντων |
οὐδένες
ἄλλοι
παραδείξασθαι
δεδύνηνται·
(αὐτὸς |
| [20] |
ὄντ'
ἀπολωλέναι
ἢ
μέρος
τῶν
|
ὄντων |
ὑπὲρ
αὑτοῦ
καὶ
τῶν
λοιπῶν |
| [20] |
ἄλλως
ἔχειν,
καὶ
μετὰ
τῶν
|
λεγόντων |
ἴσοι
τὸ
πλῆθος
τούτοις
χρησμῳδοῖεν, |
| [20] |
οὗτος
ὁ
καιρὸς
ἔλθῃ,
τόθ'
|
ἑκόντων |
εἰσφερόντων
αὐτῶν
λαμβάνειν.
Ταῦτα
δὲ |
| [40] |
γνώριμα
καὶ
πίστ'
αὐτῷ
τῶν
|
ἀπαγγελλόντων |
ἀκούειν
ἔσται.
(Ἵνα
δ'
ὦ |
| [0] |
μοι
δοκεῖ
τῶν
ἰδίᾳ
τι
|
συμφερόντων |
διοικουμένοις
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι, |
| [20] |
ὁ
καιρὸς
ἔλθῃ,
τόθ'
ἑκόντων
|
εἰσφερόντων |
αὐτῶν
λαμβάνειν.
Ταῦτα
δὲ
καὶ |
| [10] |
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμῖν
ἐγένετο.
|
(Ἐχόντων |
δ'
ὑμῶν
οὕτω
καὶ
παρωξυμμένων, |
| [10] |
ποιῆτε,
οὐχ
ἡδέως
ἐνίων
ὑμῖν
|
ἐχόντων, |
πῶς
χρὴ
προσδοκᾶν
τιν'
ὑπακούσεσθαι; |
| [30] |
Ἑλλήνων
ζητεῖν·
ἡσυχίαν
μὲν
γὰρ
|
ἐχόντων |
ὑμῶν
ὕποπτος
ἂν
εἴη
τοιοῦτόν |
| [30] |
εἰ
δὲ
μή,
τῶν
γ'
|
ὑπαρχόντων |
δούλων
ἑαυτῷ
νῦν
ἄρχειν.
(Εἰ |
| [0] |
δ'
οὐδ'
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν
|
ἀδικούντων |
καλόν
ἐστιν
λαβεῖν
ταύτην
τὴν |
| [30] |
ἅπαντες
ἐπίστασθε,
ὅτι
Θηβαίων
τἀκείνου
|
φρονούντων, |
ἀνάγκη
τοὺς
τούτων
ἐχθροὺς
τὰ |
| [30] |
μετ'
αὐτῆς
ὄντας
κρείττους
τῶν
|
προδοτῶν |
καὶ
τοῦ
βαρβάρου
ἔσεσθαι
πρὸς |
| [20] |
μεγάλαις
ἐπικληρῶσαι
συμμορίαις
μέρος
ἓν
|
χρήστων |
ἑκάστῃ,
τὴν
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστην |
| [30] |
ὕποπτος
ἂν
εἴη
τοιοῦτόν
τι
|
πράττων, |
πόλεμον
δὲ
ποιησαμένων
προτέρων
εἰκότως |
| [30] |
ἐπιλείπειν
πέφυκεν,
ἄν
τις
ἀπ'
|
αὐτῶν |
ἁθρόα
πολλὰ
λαμβάνῃ.
Ἡμῖν
δὲ |
| [30] |
ἀληθὲς
οὐδὲν
ἡδέως
ἀγαθὸν
περὶ
|
αὐτῶν |
ἀκούσαιτε·
οὐ
μὴν
ἀλλὰ
δεῖ |
| [0] |
τοῖς
πρὸ
αὐτῶν
καὶ
μετ'
|
αὐτῶν |
ἐκεῖνον
ἀμυνομένοις·
εἰ
δ'
ἔτ' |
| [10] |
μετὰ
τοῦ
παρεσκευάσθαι
τὰ
ὑμέτερ'
|
αὐτῶν |
ἐπισχεῖν
δεομένους
σῴζειν
καὶ
εὖ |
| [30] |
οὐκ
ἂν
ποιήσαιτε
ὑμῶν
ἕνεκ'
|
αὐτῶν, |
εὔχεσθε
δὲ
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς |
| [30] |
φοβώμεθα;
μηδαμῶς·
ἀλλὰ
μηδ'
ἀδικῶμεν,
|
αὐτῶν |
ἡμῶν
εἵνεκα
καὶ
τῆς
τῶν |
| [0] |
χάριν
μεγάλην
ἔχειν
τοῖς
πρὸ
|
αὐτῶν |
καὶ
μετ'
αὐτῶν
ἐκεῖνον
ἀμυνομένοις· |
| [0] |
τοῖς
Ἕλλησι,
χρήματα
δώσει
τισὶν
|
αὐτῶν |
καὶ
φιλίαν
προτενεῖται,
οἱ
δὲ |
| [20] |
καιρὸς
ἔλθῃ,
τόθ'
ἑκόντων
εἰσφερόντων
|
αὐτῶν |
λαμβάνειν.
Ταῦτα
δὲ
καὶ
δυνάτ' |
| [30] |
ὁρῶ.
(Τίς
γὰρ
οὐκ
οἶδεν
|
αὐτῶν |
ὅτι,
τέως
μὲν
κοινὸν
ἐχθρὸν |
| [10] |
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
σφῶν
|
αὐτῶν |
τρεῖς
ἀποδοῦναι
τριήρεις.
(Ἐπειδὰν
δὲ |
| [0] |
ταύτην
τὴν
δίκην,
ἐᾶσαί
τινας
|
αὐτῶν |
ὑπὸ
τῷ
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε |
| [0] |
μᾶλλον
ἐκείνῳ
πιστεύοντας
ἤ
τισιν
|
αὑτῶν. |
Ἐκ
δὴ
τῶν
τοιούτων
νομίζω |
| [0] |
τισιν
αὑτῶν.
Ἐκ
δὴ
τῶν
|
τοιούτων |
νομίζω
συμφέρειν
ὑμῖν
τὴν
μὲν |
| [30] |
καὶ
ἐλευθερίας
καὶ
πάντων
τῶν
|
τοιούτων. |
Τίς
οὖν
οὕτως
δυστυχής
ἐστιν |
| [30] |
οὐχ
ἵν'
ἐκεῖνος
ἕλῃ
τινὰ
|
τούτων, |
ἀλλ'
ἵν'
εὐπορίαν
τιν'
ἕκαστος |
| [10] |
οὐχ
ἥξει
καὶ
δεήσεται,
μετὰ
|
τούτων |
ἀσφαλέστατ'
ἂν
ἡγούμενος
σωθῆναι.
Οὐκοῦν |
| [10] |
εἰσιν,
ἑξήκοντα
σώματ'
ἔχουσαν
ἑκάστην.
|
Τούτων |
δὲ
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην
διελεῖν |
| [20] |
δύο
συμμορίας
καὶ
τριάκοντα
τριήρεις
|
τούτων |
ἑκάστῳ
προσνεῖμαι
τῶν
τόπων,
εἶτ' |
| [30] |
Θηβαίων
τἀκείνου
φρονούντων,
ἀνάγκη
τοὺς
|
τούτων |
ἐχθροὺς
τὰ
τῶν
Ἑλλήνων
φρονεῖν. |
| [30] |
χαλεπὸς
πρὸς
ὑμᾶς
ὁ
περὶ
|
τούτων |
λόγος·
διὰ
γὰρ
τὸ
μισεῖν |
| [20] |
ὀλίγος
γένοιτ'
ἂν
ἐκείνῳ
διὰ
|
τούτων. |
(Οἶδε
μέν
γε
διακοσίαις
τριήρεσιν, |
| [10] |
ταῦθ'
ὑμῖν
σώματα.
(Ἐκ
τοίνυν
|
τούτων |
οἶμαι
δεῖν
ποιῆσαι
συμμορίας
εἴκοσιν, |
| [10] |
αν
εἴκοσι
ποιῆσαι
μέρη,
τῶν
|
πρώτων |
ἑκατὸν
πέντε,
καὶ
τῶν
δευτέρων |
| [20] |
τοὺς
τριηράρχους
καὶ
τὴν
τῶν
|
σκευῶν |
εἴσπραξιν
οὕτως
ἂν
ἄρισθ'
ἡγοῦμαι |
| [20] |
ὀφειλόμεν'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τῶν
|
σκευῶν |
ἐπὶ
τὰς
τριήρεις
τιμήσαντας
ἅπαντ' |
| [10] |
δὲ
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
|
σφῶν |
αὐτῶν
τρεῖς
ἀποδοῦναι
τριήρεις.
(Ἐπειδὰν |
| [30] |
μὴ
ξενικὸν
πολὺ
συστήσηται
χρήματ'
|
ἔχων, |
ἀληθὲς
εἶναί
μοι
δοκεῖ.
Ἐγὼ |
| [0] |
ὧν
προνοούμεθα.
(Ὁ
μὲν
γὰρ
|
ἐπισχὼν |
ὧν
ὥρμηκεν,
εἰ
ἄρ'
ἐγχειρεῖν |