Paragraphes
[30]	ἂν χρημάτων, εἰ ἔχοιεν δοῦναι,	(πρίασθαι	γενέσθαι τιν' αὐτοῖς καιρὸν δι'
[0]	δύναιτο, αὐτοὶ μὲν τοῦ δοκεῖν	δύνασθαι	λέγειν δόξαν ἐκφέρονται, τὴν δ'
[0]	ὃν ἄν μοι δοκεῖτε μάλιστα	δύνασθαι	παρασκευάσασθαι. Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει·
[10]	τῆς δυνάμεως, τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι	δύνασθαι,	τοῖς οὖσι συμμάχοις βοηθεῖν, τὰ
[10]	κεφάλαια τῆς δυνάμεως, τοὺς ἐχθροὺς	ἀμύνασθαι	δύνασθαι, τοῖς οὖσι συμμάχοις βοηθεῖν,
[10]	τοὺς βαρβάρους οἷόν τ' ἦν	ἀμύνασθαι,	ἕτερος δέ τις ᾗ τοὺς
[0]	ὑπ' ἐκείνων πραχθέντων οὐδένες ἄλλοι	παραδείξασθαι	δεδύνηνται· (αὐτὸς δὲ πειράσομαι τὸν
[0]	ἄλλων ὑμῖν πόλεμον πρὸς αὐτὸν	ἄρασθαι·	οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας
[0]	ἄν μοι δοκεῖτε μάλιστα δύνασθαι	παρασκευάσασθαι.	Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει· εἰ
[20]	τοίνυν ὑμᾶς τὰ μὲν ἄλλα	παρασκευάσασθαι,	τὰ δὲ χρήματα νῦν μὲν
[20]	τὸ τὴν ἡμετέραν πόλιν ἐχθρὰν	ποιήσασθαι.	Ἀλλὰ μὴν εἴ γ' ἐπὶ
[10]	ὑμᾶς αὐτήν, ἂν ὑμῖν ἀρέσκῃ,	ψηφίσασθαι.	Ἔστι τοίνυν πρῶτον μὲν τῆς
[10]	ἐκ δὲ τοῦ μετὰ τοῦ	παρεσκευάσθαι	τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν ἐπισχεῖν δεομένους
[30]	Ἕλλησιν ὁμοίως αἰσχρὸν ἦν τὸ	ψεύδεσθαι	καὶ ἐπιορκεῖν ὥσπερ ἐκείνῳ καλόν,
[0]	ὅπως ἴση καὶ δικαία γενήσεται,	παρασκευάζεσθαι	δ' ἃ προσήκει πάντα καὶ
[40]	κεφάλαι' ὧν συμβουλεύω φράσας ἄπειμι.	Παρασκευάζεσθαι	μὲν πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας ἐχθροὺς
[30]	γ' ὁμοθυμαδὸν ἦν μετὰ πάντων	ἐπιθέσθαι	μόνῳ, οὐδ' ἀδικεῖν ἡμᾶς ἐκεῖνον
[0]	λέγειν ὧν οὐδ' εἷς ἀξίως	ἐφικέσθαι	τῷ λόγῳ δύναιτο, αὐτοὶ μὲν
[10]	μηδ' ἐξ ἑνὸς τρόπου προτέρους	ἀνελέσθαι,	ἐπὶ δὲ τὸν ἀγῶνα ὀρθῶς
[30]	θαρροῦντες καὶ παρασκευαζόμενοι, καὶ βούλεσθ'	ἀπαγγέλλεσθαι	μὲν περὶ ὑμῶν πρὸς βασιλέα,
[30]	ἔχθραν τοῖς ἄλλοις φίλος εἶναι	βούλεσθαι.	(Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ' ὡς κακῶς
[0]	τινας αὐτῶν ὑπὸ τῷ βαρβάρῳ	γενέσθαι.	(Ὅτε δ' οὕτω ταῦτ' ἔχει,
[30]	χρημάτων, εἰ ἔχοιεν δοῦναι, (πρίασθαι	γενέσθαι	τιν' αὐτοῖς καιρὸν δι' οὗ
[0]	τῆς ὑπειλημμένης παρὰ τοῖς ἀκούουσιν	φαίνεσθαι	ποιοῦσιν. Ἐγὼ δ' ἐκείνων μὲν
[40]	πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας ἐχθροὺς κελεύω,	ἀμύνεσθαι	δὲ καὶ βασιλέα καὶ πάντας,
[30]	τάφους, πατρίδα εἵνεκα κέρδους βραχέος	προέσθαι	βουλήσεται; ἐγὼ μὲν οὐδέν' ἡγοῦμαι.
[30]	(Εἰ τοίνυν τις οἴεται Θηβαίους	ἔσεσθαι	μετ' ἐκείνου, ἔστι μὲν χαλεπὸς
[30]	τῶν προδοτῶν καὶ τοῦ βαρβάρου	ἔσεσθαι	πρὸς ἅπαντα. Ὥστ' οὔτε φοβεῖσθαί
[10]	καὶ εἴ τις ἀδύνατος ἀφαιρεθέντων,	ἔσεσθαι	χίλια καὶ διακόσια ταῦθ' ὑμῖν
[10]	ἐχόντων, πῶς χρὴ προσδοκᾶν τιν'	ὑπακούσεσθαι;	ὅτι νὴ Δί' ἀκούσονται παρ'
[30]	δὲ τοῦτ' οὐχ οὕτως ἔχει,	φυλάττεσθαί	φημι δεῖν μὴ πρόφασιν δῶμεν
[0]	οὐκ ἔστιν χαλεπὸν οὔθ' ὅταν	βουλεύεσθαι	δέῃ, δόξαν ἀνδρείας λαβεῖν, οὔθ'
[0]	οὖσαν, ἀλλ' ἐκείνων μὲν πολλοῖς	ἐνδέχεσθαί	μοι δοκεῖ τῶν ἰδίᾳ τι
[20]	ἂν δόξειαν (οὐδ' ἂν ὁμολογήσαιεν)	κεκτῆσθαι.	(Εἰ μέντοι τὰ νῦν διὰ
[30]	ἔσεσθαι πρὸς ἅπαντα. Ὥστ' οὔτε	φοβεῖσθαί	φημι δεῖν πέρα τοῦ μετρίου,
[10]	μὲν τοῦ καλεῖν ἤδη τὸ	δεῖσθαι	κἂν μὴ τύχητ' ἀφαμαρτεῖν, ἐκ
[0]	τριήρων καὶ χρημάτων καὶ τόπων	δεῖσθαι,	ταῦτα δὲ πάντ' ἀφθονώτερ' ἐκεῖνον
[10]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ μέγιστον, οὕτω	διακεῖσθαι	τὰς γνώμας ὑμᾶς ὡς ἕκαστον
[0]	ἃ προσήκει πάντα καὶ τοῦθ'	ὑποκεῖσθαι.	(Ἡγοῦμαι γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[20]	τἀληθῆ καὶ τὰ γενησόμεν' εἰρηκὼς	φανεῖσθαι.	Ἐγώ φημι χρῆναι μὴ λέγειν
[0]	ὑμῶν λόγον εἰπεῖν μοι δοκοῦσι	προαιρεῖσθαι	κεχαρισμένον, οὐ μὴν συμφέροντά γ'
[0]	μὲν τῶν κινδύνων τὴν ἀνδρείαν	ἐνδείκνυσθαι,	ἐν δὲ τῷ συμβουλεύειν φρονιμώτερα
[10]	Καὶ τὰ μὲν σώμαθ' οὕτω	συντετάχθαι	φημὶ δεῖν· δι' ὃ δ'
[20]	εἶτα τριήραρχοι τίνες καὶ τριήρεις	(ποῖαι(	καὶ τριάκοντα μὲν ἡ φυλή,
[30]	ἢ θορυβοῦνται πάντες (οἱ Ἕλληνες	καὶ	Ἀθηναῖοι) πολλοῦ γε καὶ δεῖ·
[30]	τῆς τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ταραχῆς	καὶ	ἀπιστίας· (ἐπεὶ εἴ γ' ὁμοθυμαδὸν
[40]	ὑπάρχοντας ἐχθροὺς κελεύω, ἀμύνεσθαι δὲ	καὶ	βασιλέα καὶ πάντας, ἂν ἀδικεῖν
[20]	καὶ πράττειν καλὰ καὶ συμφέροντα	καὶ	βασιλεῖ περὶ ὑμῶν ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι,
[30]	βάρβαρον πόλεμος ἢ περὶ χώρας	καὶ	βίου καὶ ἐθῶν καὶ ἐλευθερίας
[30]	ἔχεθ' ἡσυχίαν θαρροῦντες καὶ παρασκευαζόμενοι,	καὶ	βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι μὲν περὶ ὑμῶν
[0]	μοι δοκεῖτε μάλιστα δύνασθαι παρασκευάσασθαι.	Καὶ	γὰρ οὕτως ἔχει· εἰ μὲν
[30]	Τοῦτο δ' ἂν διαδῷ ζητήσει·	καὶ	γὰρ τὰς κρήνας καὶ τὰ
[40]	αὐτοῖς, εἰ πόλεμον κινοίη. Ὥστε	καὶ	γνώριμα καὶ πίστ' αὐτῷ τῶν
[10]	ναῦς δὲ τριακοσίας, οὐχ ἥξει	καὶ	δεήσεται, μετὰ τούτων ἀσφαλέστατ' ἂν
[30]	Ἕλληνες καὶ Ἀθηναῖοι) πολλοῦ γε	καὶ	δεῖ· (ἀλλ' ὅτι, εἰ μὲν
[10]	ἐστὶ παρασκευῆς ὁ αὐτὸς τρόπος	καὶ	δεῖ ταὔτ' εἶναι κεφάλαια τῆς
[10]	τις ἀδύνατος ἀφαιρεθέντων, ἔσεσθαι χίλια	καὶ	διακόσια ταῦθ' ὑμῖν σώματα. (Ἐκ
[0]	τοῦ πολέμου τηρεῖν ὅπως ἴση	καὶ	δικαία γενήσεται, παρασκευάζεσθαι δ' ἃ
[20]	ἂν δέῃ, μέγαν καὶ καλὸν	καὶ	δίκαιον, ὃν ἂν μὲν ἤδη
[20]	εἰσφερόντων αὐτῶν λαμβάνειν. Ταῦτα δὲ	καὶ	δυνάτ' ἐστίν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[30]	ἢ περὶ χώρας καὶ βίου	καὶ	ἐθῶν καὶ ἐλευθερίας καὶ πάντων
[10]	τῶν κληρουχικῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν	καὶ	εἴ τις ἀδύνατος ἀφαιρεθέντων, ἔσεσθαι
[20]	ἐρεῖ, τὸ διπλοῦν; οὐκοῦν ἑκατὸν	καὶ	εἴκοσι. Καὶ τί τοῦτ' ἔστι
[30]	χώρας καὶ βίου καὶ ἐθῶν	καὶ	ἐλευθερίας καὶ πάντων τῶν τοιούτων.
[30]	ὁμοίως αἰσχρὸν ἦν τὸ ψεύδεσθαι	καὶ	ἐπιορκεῖν ὥσπερ ἐκείνῳ καλόν, πάλαι
[10]	ὑμέτερ' αὐτῶν ἐπισχεῖν δεομένους σῴζειν	καὶ	εὖ εἰδέναι πάντας ἥξοντάς ἐστιν.
[20]	γὰρ πόρον, ἂν δέῃ, μέγαν	καὶ	καλὸν καὶ δίκαιον, ὃν ἂν
[40]	πολέμων σύνοιδε τὴν πόλιν εὐδαίμονα	καὶ	μεγάλην γεγενημένην, ἐκ δὲ τῆς
[10]	τῆς παρασκευῆς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	καὶ	μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι τὰς γνώμας
[20]	σύνταξις καὶ πασῶν τῶν νεῶν	καὶ	μέρους ἔσται. (Ὑπὲρ δὲ χρημάτων
[0]	μεγάλην ἔχειν τοῖς πρὸ αὐτῶν	καὶ	μετ' αὐτῶν ἐκεῖνον ἀμυνομένοις· εἰ
[10]	ὅσα μὲν πώποθ' ἅπαντες ἐβουλήθητε	καὶ	μετὰ ταῦτα τὸ πράττειν αὐτὸς
[20]	οἷόν τε ταῦτ' ἄλλως ἔχειν,	καὶ	μετὰ τῶν λεγόντων ἴσοι τὸ
[40]	πόλεων τοσοῦτον ὅσον νῦν ὑπεραίρουσαν.	Καὶ	μὴν καὶ τοὺς Ἕλληνας ὁρᾷ
[30]	ἔνι δήπου χρήμαθ' ἡμᾶς ἐπιλείπειν.	(Καὶ	μὴν οὐδ' ὅ τινες δεδίασι,
[30]	ὑπαχθῆναι προτέρους ἐκφέρειν τὸν πόλεμον.	Καὶ	μὴν οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδέν'
[20]	αὐτὸ τὸ πρᾶγμ' ἑαυτῷ εὑρήσει,	καὶ	μία σύνταξις καὶ πασῶν τῶν
[10]	κἀκεῖνον, ἂν ἡμᾶς ἀδικεῖν ἐπιχειρῇ.	(Καὶ	νῦν μὲν καλεῖτε πρὸς ὑμᾶς
[30]	γὰρ ἡγοῦμαι ἐπὶ μὲν Αἴγυπτον	καὶ	Ὀρόνταν καί τινας τῶν ἄλλων
[40]	κελεύω, ἀμύνεσθαι δὲ καὶ βασιλέα	καὶ	πάντας, ἂν ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσι, ταύτῃ
[30]	βίου καὶ ἐθῶν καὶ ἐλευθερίας	καὶ	πάντων τῶν τοιούτων. Τίς οὖν
[20]	εἰς ὁδὸν καταστῇ, εἴ τι	καὶ	παραλείπομεν νῦν πάντα γὰρ ἴσως
[10]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ταῦτά τε	καὶ	παραπλήσια τούτοις λογιζόμενος λόγον μὲν
[30]	δυνήσεσθε· ἀλλ' ἔχεθ' ἡσυχίαν θαρροῦντες	καὶ	παρασκευαζόμενοι, καὶ βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι μὲν
[20]	ἂν ἄρισθ' ἡγοῦμαι καὶ πορισθῆναι	καὶ	παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν δ' ἣ καὶ
[0]	μὲν δύναμις τῆς πόλεως ἐξητασμένη	καὶ	παρεσκευασμένη πᾶσιν ᾖ φανερά, φαίνηται
[10]	ἐγένετο. (Ἐχόντων δ' ὑμῶν οὕτω	καὶ	παρωξυμμένων, τοὺς διακοσίους καὶ χιλίους
[20]	ἑαυτῷ εὑρήσει, καὶ μία σύνταξις	καὶ	πασῶν τῶν νεῶν καὶ μέρους
[0]	παρελθὼν εἷς ὁστισοῦν δύναιτο διδάξαι	καὶ	πεῖσαι, τίς παρασκευὴ καὶ πόση
[40]	πόλεμον κινοίη. Ὥστε καὶ γνώριμα	καὶ	πίστ' αὐτῷ τῶν ἀπαγγελλόντων ἀκούειν
[0]	πεῖσαι, τίς παρασκευὴ καὶ πόση	καὶ	πόθεν πορισθεῖσα χρήσιμος ἔσται τῇ
[10]	καὶ χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι	καὶ	ποιῆσαι δισχιλίους, ὀκτακοσίους αὐτοῖς προσνείμαντας·
[10]	χρήματ' ᾖ συντεταγμένα, διελεῖν τοῦτο	καὶ	ποιῆσαι καθ' ἑξήκοντα τάλανθ' ἑκατὸν
[30]	Ἑλληνικά, συγκαλοῦντες ὅτ' οὐ πείσονται,	καὶ	πολεμοῦντες ὅτ' οὐ δυνήσεσθε· ἀλλ'
[20]	εἴσπραξιν οὕτως ἂν ἄρισθ' ἡγοῦμαι	καὶ	πορισθῆναι καὶ παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν δ'
[20]	μέρους ἔσται. (Ὑπὲρ δὲ χρημάτων	καὶ	πόρου φανεροῦ τινὸς ἤδη παράδοξον
[0]	διδάξαι καὶ πεῖσαι, τίς παρασκευὴ	καὶ	πόση καὶ πόθεν πορισθεῖσα χρήσιμος
[20]	δυνάτ' ἐστίν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	καὶ	πράττειν καλὰ καὶ συμφέροντα καὶ
[10]	ὁ φόβος τῶν πρὸς ὑμᾶς	καὶ	πρὸς ἀλλήλους ἐνίοις διαφορῶν. Οὐδὲν
[0]	φανῆναι, ἀλλ' ἐκεῖνο καὶ χαλεπὸν	καὶ	προσῆκον, ἐπὶ μὲν τῶν κινδύνων
[20]	ἐστιν ὅστις οὐχὶ κἂν δοίη	καὶ	πρῶτος εἰσενέγκαι· τίς γὰρ αἱρήσεται
[20]	δ' ἣ καὶ σαφὴς ἔσται	καὶ	ῥᾳδία, μετὰ ταῦτα λέγω. Φημὶ
[0]	εἰ μὲν ἐναργὲς (τι) γένοιτο	καὶ	σαφὲς ὡς βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ,
[20]	καὶ παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν δ' ἣ	καὶ	σαφὴς ἔσται καὶ ῥᾳδία, μετὰ
[20]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ πράττειν καλὰ	καὶ	συμφέροντα καὶ βασιλεῖ περὶ ὑμῶν
[0]	φρονεῖν αἱρουμένη. (Τοῖς δὲ θρασυνομένοις	καὶ	σφόδρ' ἑτοίμως πολεμεῖν κελεύουσιν ἐκεῖνο
[20]	τις ὀρθῶς σκοπῇ, μόνος τἀληθῆ	καὶ	τὰ γενησόμεν' εἰρηκὼς φανεῖσθαι. Ἐγώ
[10]	τὸν εὐπορώτατον ἀεὶ τοὺς ἀπορωτάτους.	Καὶ	τὰ μὲν σώμαθ' οὕτω συντετάχθαι
[20]	τριηραρχοῦντα. (Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	τὰ νῦν ὀφειλόμεν' ὦ ἄνδρες
[20]	τίς γὰρ αἱρήσεται μᾶλλον αὐτὸς	καὶ	τὰ ὄντ' ἀπολωλέναι ἢ μέρος
[20]	παρεσκευασμένας παρέχειν. (Τὴν μὲν δαπάνην	καὶ	τὰ σκάφη καὶ τοὺς τριηράρχους
[30]	ζητήσει· καὶ γὰρ τὰς κρήνας	καὶ	τὰ φρέατ' ἐπιλείπειν πέφυκεν, ἄν
[10]	χώρας ἑξακισχιλίων ταλάντων, ἵν' ὑμῖν	καὶ	τὰ χρήματ' ᾖ συντεταγμένα, διελεῖν
[20]	φυλὴ τόπον λάχῃ, διελεῖν τρίχα	καὶ	τὰς ναῦς ὡσαύτως, εἶτ' ἐπικληρῶσαι
[30]	ἥνπερ ποτὲ τοὺς προγόνους αὐτοῦ.	Καὶ	ταῦτ' ἂν ἐπίῃ σκοπεῖν αὐτῷ,
[20]	χρήμασιν αὐτῷ μέγ' ἐπέρχεται φρονεῖν,	καὶ	ταύτην ἀσθενεστέραν ἀφορμὴν τῆς ὑμετέρας
[10]	μέντοι παρασκευήν, ὅπως ὡς ἄριστα	καὶ	τάχιστα γενήσεται, πάνυ πολλὰ πράγματ'
[0]	Εἰς δὲ τὴν ταραχὴν ταύτην	καὶ	τὴν ἀγνωμοσύνην παραινῶ μὴ προκαθεῖναι
[20]	τὰ σκάφη καὶ τοὺς τριηράρχους	καὶ	τὴν τῶν σκευῶν εἴσπραξιν οὕτως
[30]	μηδ' ἀδικῶμεν, αὐτῶν ἡμῶν εἵνεκα	καὶ	τῆς τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ταραχῆς
[20]	διπλοῦν; οὐκοῦν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι.	Καὶ	τί τοῦτ' ἔστι πρὸς διακοσίας
[30]	ἐπὶ μὲν Αἴγυπτον καὶ Ὀρόνταν	καί	τινας τῶν ἄλλων βαρβάρων πολλοὺς
[30]	κακά; εἶθ' ὃν ἡ τύχη	καὶ	τὸ δαιμόνιον φίλον μὲν ἀλυσιτελῆ,
[0]	ἀνδρῶν ἀγαθῶν, τούτους δ' ἡμῖν	καὶ	τοῖς μεθ' ἡμῶν κινδυνεύουσι πλείους
[40]	ταῦτα ποιῆτε, καὶ ὑμῖν αὐτοῖς	καὶ	τοῖς τἀναντία πείθουσι συμφέροντα πράξετε·
[0]	ἀναγκαίως ἡγοῦμαι τριήρων καὶ χρημάτων	καὶ	τόπων δεῖσθαι, ταῦτα δὲ πάντ'
[30]	αὐτῆς ὄντας κρείττους τῶν προδοτῶν	καὶ	τοῦ βαρβάρου ἔσεσθαι πρὸς ἅπαντα.
[0]	παρασκευάζεσθαι δ' ἃ προσήκει πάντα	καὶ	τοῦθ' ὑποκεῖσθαι. (Ἡγοῦμαι γάρ, ὦ
[40]	ὅσον νῦν ὑπεραίρουσαν. Καὶ μὴν	καὶ	τοὺς Ἕλληνας ὁρᾷ δεομένους ἤτοι
[30]	ταύτην τὴν τάξιν τοῦ δικαίου	καὶ	τοὺς μετ' αὐτῆς ὄντας κρείττους
[20]	μὲν δαπάνην καὶ τὰ σκάφη	καὶ	τοὺς τριηράρχους καὶ τὴν τῶν
[0]	τοὺς ἰδίους πολέμους ἐπανορθῶσαι βουλόμενοι	καὶ	τοῦτον τὸν νοῦν ἔχοντες τὴν
[20]	τριήραρχοι τίνες καὶ τριήρεις (ποῖαι(	καὶ	τριάκοντα μὲν ἡ φυλή, δέκα
[20]	δὲ τοῦτο ποιήσωσι, δύο συμμορίας	καὶ	τριάκοντα τριήρεις τούτων ἑκάστῳ προσνεῖμαι
[20]	τὴν τριττύν, εἶτα τριήραρχοι τίνες	καὶ	τριήρεις (ποῖαι( καὶ τριάκοντα μὲν
[10]	μέρη, τῶν πρώτων ἑκατὸν πέντε,	καὶ	τῶν δευτέρων ἑκατὸν πέντε, καὶ
[10]	τῶν ἐπικλήρων καὶ τῶν ὀρφανῶν	καὶ	τῶν κληρουχικῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν
[10]	τῶν ὀρφανῶν καὶ τῶν κληρουχικῶν	καὶ	τῶν κοινωνικῶν καὶ εἴ τις
[20]	μέρος τῶν ὄντων ὑπὲρ αὑτοῦ	καὶ	τῶν λοιπῶν εἰσενεγκεῖν; χρήματα μὲν
[10]	τὸ πλῆθος, ἡγοῦμαι, τῶν ἐπικλήρων	καὶ	τῶν ὀρφανῶν καὶ τῶν κληρουχικῶν
[10]	καὶ τῶν δευτέρων ἑκατὸν πέντε,	καὶ	τῶν τρίτων ἑκατὸν πένθ' ἑκάστῳ
[40]	βήματος λόγους. Κἂν ταῦτα ποιῆτε,	καὶ	ὑμῖν αὐτοῖς καὶ τοῖς τἀναντία
[0]	ὁρῶ τοῖς τ' ἄλλοις Ἕλλησι	καὶ	ὑμῖν περὶ τῶν πρὸς τὸν
[0]	Ἕλλησι, χρήματα δώσει τισὶν αὐτῶν	καὶ	φιλίαν προτενεῖται, οἱ δὲ τοὺς
[20]	βασιλεῖ περὶ ὑμῶν ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι,	καὶ	φόβος οὐκ ὀλίγος γένοιτ' ἂν
[0]	δεινὸν εἰπεῖν φανῆναι, ἀλλ' ἐκεῖνο	καὶ	χαλεπὸν καὶ προσῆκον, ἐπὶ μὲν
[0]	βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ, κἂν συμμαχῆσαι	καὶ	χάριν μεγάλην ἔχειν τοῖς πρὸ
[20]	τί τοῦτ' ἔστι πρὸς διακοσίας	καὶ	χιλίας καμήλους, ἃς βασιλεῖ τὰ
[10]	οὕτω καὶ παρωξυμμένων, τοὺς διακοσίους	καὶ	χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι καὶ
[0]	πολέμους ἅπαντας ἀναγκαίως ἡγοῦμαι τριήρων	καὶ	χρημάτων καὶ τόπων δεῖσθαι, ταῦτα
[20]	οὐχὶ κἂν δοίη καὶ πρῶτος	εἰσενέγκαι·	τίς γὰρ αἱρήσεται μᾶλλον αὐτὸς
[0]	πᾶσιν ᾖ φανερά, φαίνηται δὲ	δίκαι'	ἐπὶ ταύτῃ φρονεῖν αἱρουμένη. (Τοῖς
[30]	πρόφασιν δῶμεν βασιλεῖ τοῦ τὰ	δίκαι'	ὑπὲρ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ζητεῖν·
[30]	καὶ ἐπιορκεῖν ὥσπερ ἐκείνῳ καλόν,	πάλαι	ἂν ἐπ' αὐτὸν ὑμεῖς ἐπορεύεσθε,
[30]	γὰρ ἡμῶν κρατήσαντες ἐκείνου γε	πάλαι	κρείττους ὑπάρχουσιν· βούλεται δ' ἐκεῖνος
[40]	μακρὰ λίαν λέγων ἐνοχλῶ, τὰ	κεφάλαι'	ὧν συμβουλεύω φράσας ἄπειμι. Παρασκευάζεσθαι
[20]	τιμήσαντας ἅπαντ' ἐκ τοῦ διαγράμματος	νεῖμαι	κελεύω μέρη εἴκοσιν, ἔπειτα ταῖς
[20]	λέγω. Φημὶ τοὺς στρατηγοὺς δεῖν	διανεῖμαι	τόπους δέκα τῶν νεωρίων, σκεψαμένους
[20]	ἑκάστῃ, τὴν δὲ συμμορίαν ἑκάστην	διανεῖμαι	τῶν αὑτῆς μερῶν ἑκάστῳ τὸ
[20]	καὶ τριάκοντα τριήρεις τούτων ἑκάστῳ	προσνεῖμαι	τῶν τόπων, εἶτ' ἐπικληρῶσαι τὰς
[10]	οἴεσθε τοῦτο; ἐγὼ μὲν γὰρ	οἶμαι.	Ἀλλ' οὔπω μείζων ἔσθ' ὁ
[10]	ὑμῖν σώματα. (Ἐκ τοίνυν τούτων	οἶμαι	δεῖν ποιῆσαι συμμορίας εἴκοσιν, ὥσπερ
[30]	διὰ μηδεμίαν πρόφασιν. Ἐγὼ τοίνυν	οἶμαι	τοσοῦτ' ἀπέχειν Θηβαίους τοῦ μετ'
[10]	πάνυ πολλὰ πράγματ' ἔσχον σκοπῶν.	Οἴομαι	δὴ δεῖν ἀκούσαντας ὑμᾶς αὐτήν,
[0]	ἂν ἄρ' οἷός τ' ὦ,	πειράσομαι	ποιῆσαι, μικρὰ προειπὼν ὑμῖν ὡς
[0]	ἄλλοι παραδείξασθαι δεδύνηνται· (αὐτὸς δὲ	πειράσομαι	τὸν τρόπον εἰπεῖν ὃν ἄν
[0]	προσήκει πάντα καὶ τοῦθ' ὑποκεῖσθαι.	(Ἡγοῦμαι	γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς
[30]	εἶναί μοι δοκεῖ. Ἐγὼ γὰρ	ἡγοῦμαι	ἐπὶ μὲν Αἴγυπτον καὶ Ὀρόνταν
[20]	σκευῶν εἴσπραξιν οὕτως ἂν ἄρισθ'	ἡγοῦμαι	καὶ πορισθῆναι καὶ παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν
[0]	ἐκείνων μὲν ἔπαινον τὸν χρόνον	ἡγοῦμαι	μέγιστον, οὗ πολλοῦ γεγενημένου μείζω
[30]	προέσθαι βουλήσεται; ἐγὼ μὲν οὐδέν'	ἡγοῦμαι.	Οὐ μὴν οὐδ' ἐκείνῳ συμφέρει
[30]	Ἑλλάδα Ἕλλην' οὐδέν' ἂν ἐλθεῖν	ἡγοῦμαι.	Ποῖ γὰρ αὐτὸς τρέψεται μετὰ
[30]	ἐχθροὺς τὰ τῶν Ἑλλήνων φρονεῖν.	(Ἡγοῦμαι	τοίνυν ἐγὼ ταύτην τὴν τάξιν
[0]	τοὺς μὲν πολέμους ἅπαντας ἀναγκαίως	ἡγοῦμαι	τριήρων καὶ χρημάτων καὶ τόπων
[10]	γὰρ τοῦτ' ἀποδείξητε τὸ πλῆθος,	ἡγοῦμαι,	τῶν ἐπικλήρων καὶ τῶν ὀρφανῶν
[10]	ἀριθμὸν κελεύω τριακοσίας ἀποδείξαντας, κατὰ	πεντεκαιδεκαναί̈	αν εἴκοσι ποιῆσαι μέρη, τῶν
[10]	συγκληρῶσαι συμμορίᾳ σωμάτων ἑκάστῃ τὴν	πεντεκαιδεκαναί̈	αν, τὴν δὲ συμμορίαν ἑκάστῳ
[10]	ἐπισχεῖν δεομένους σῴζειν καὶ εὖ	εἰδέναι	πάντας ἥξοντάς ἐστιν. (Ἐγὼ τοίνυν,
[20]	μᾶλλον αὐτὸς καὶ τὰ ὄντ'	ἀπολωλέναι	ἢ μέρος τῶν ὄντων ὑπὲρ
[0]	ἐκ τοῦ πολέμου ῥᾴδιον ἂν	συμβῆναι.	Διὰ τί; Ὅτι τοὺς μὲν
[20]	καὶ βασιλεῖ περὶ ὑμῶν ἐπιτήδει'	ἀπαγγελθῆναι,	καὶ φόβος οὐκ ὀλίγος γένοιτ'
[20]	ἄρισθ' ἡγοῦμαι καὶ πορισθῆναι καὶ	παρασκευασθῆναι·	πλήρωσιν δ' ἣ καὶ σαφὴς
[20]	οὕτως ἂν ἄρισθ' ἡγοῦμαι καὶ	πορισθῆναι	καὶ παρασκευασθῆναι· πλήρωσιν δ' ἣ
[30]	δεῖν πέρα τοῦ μετρίου, οὔθ'	ὑπαχθῆναι	προτέρους ἐκφέρειν τὸν πόλεμον. Καὶ
[10]	μετὰ τούτων ἀσφαλέστατ' ἂν ἡγούμενος	σωθῆναι.	Οὐκοῦν ἐκ μὲν τοῦ καλεῖν
[0]	τις ἐγγὺς ᾖ, δεινὸν εἰπεῖν	φανῆναι,	ἀλλ' ἐκεῖνο καὶ χαλεπὸν καὶ
[10]	ἀγῶνα ὀρθῶς φημι παρεσκευασμένους ὑπάρχειν	χρῆναι.	Εἰ μὲν οὖν ἕτερος μὲν
[10]	διακοσίους καὶ χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι	χρῆναι	καὶ ποιῆσαι δισχιλίους, ὀκτακοσίους αὐτοῖς
[20]	γενησόμεν' εἰρηκὼς φανεῖσθαι. Ἐγώ φημι	χρῆναι	μὴ λέγειν νυνὶ περὶ χρημάτων·
[30]	οὐκ ἀνελὼν ἡμᾶς ἐπ' ἄλλοις	εἶναι,	ἀλλὰ μάλιστα μὲν πάντων, εἰ
[0]	κοινὸν ἐχθρὸν ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων	εἶναι	βασιλέα, οὐ μὴν διὰ τοῦτο
[30]	ὑμᾶς ἔχθραν τοῖς ἄλλοις φίλος	εἶναι	βούλεσθαι. (Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ' ὡς
[20]	μὴ λέγειν νυνὶ περὶ χρημάτων·	εἶναι	γὰρ πόρον, ἂν δέῃ, μέγαν
[30]	οὕτως οἴεται φύσει δυστυχεῖς Θηβαίους	εἶναι,	ἐκεῖνό γε δήπουθεν ἅπαντες ἐπίστασθε,
[10]	αὐτὸς τρόπος καὶ δεῖ ταὔτ'	εἶναι	κεφάλαια τῆς δυνάμεως, τοὺς ἐχθροὺς
[30]	πολὺ συστήσηται χρήματ' ἔχων, ἀληθὲς	εἶναί	μοι δοκεῖ. Ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι
[0]	τὴν τοῦ φίλος αὐτοῖς δοκεῖν	εἶναι	πίστιν λήψεται. Πῶς οὖν ταῦτ'
[20]	εἰσενεγκεῖν; χρήματα μὲν δή φημ'	εἶναι	τότε, ἂν ὡς ἀληθῶς δέῃ,
[0]	καὶ τὴν ἀγνωμοσύνην παραινῶ μὴ	προκαθεῖναι	τὴν πόλιν ἡμῶν. (Οὐδὲ γὰρ
[30]	πολλῶν ἂν χρημάτων, εἰ ἔχοιεν	δοῦναι,	(πρίασθαι γενέσθαι τιν' αὐτοῖς καιρὸν
[10]	ἑκάστῳ τῶν μερῶν μίαν ἑξηκονταταλαντίαν	ἀποδοῦναι,	~ὅπως, ἂν μὲν ὑμῖν ἑκατὸν
[10]	τῷ μέρει σφῶν αὐτῶν τρεῖς	ἀποδοῦναι	τριήρεις. (Ἐπειδὰν δὲ ταῦθ' οὕτως
[0]	δὲ παρελθὼν εἷς ὁστισοῦν δύναιτο	διδάξαι	καὶ πεῖσαι, τίς παρασκευὴ καὶ
[0]	ἐστιν λαβεῖν ταύτην τὴν δίκην,	ἐᾶσαί	τινας αὐτῶν ὑπὸ τῷ βαρβάρῳ
[10]	χιλίους ἀναπληρῶσαί φημι χρῆναι καὶ	ποιῆσαι	δισχιλίους, ὀκτακοσίους αὐτοῖς προσνείμαντας· ἐὰν
[10]	ᾖ συντεταγμένα, διελεῖν τοῦτο καὶ	ποιῆσαι	καθ' ἑξήκοντα τάλανθ' ἑκατὸν μέρη,
[10]	ἀποδείξαντας, κατὰ πεντεκαιδεκαναί̈ αν εἴκοσι	ποιῆσαι	μέρη, τῶν πρώτων ἑκατὸν πέντε,
[0]	ἄρ' οἷός τ' ὦ, πειράσομαι	ποιῆσαι,	μικρὰ προειπὼν ὑμῖν ὡς ἔχω
[10]	(Ἐκ τοίνυν τούτων οἶμαι δεῖν	ποιῆσαι	συμμορίας εἴκοσιν, ὥσπερ νῦν εἰσιν,
[30]	τῶν ἄλλων βαρβάρων πολλοὺς ἂν	ἐθελῆσαι	τῶν Ἑλλήνων μισθοφορεῖν παρ' ἐκείνῳ,
[0]	συμφερόντων διοικουμένοις τῶν ἄλλων Ἑλλήνων	ἀμελῆσαι,	ὑμῖν δ' οὐδ' ἀδικουμένοις παρὰ
[30]	μὴν οὐδ' ἐκείνῳ συμφέρει ξένοις	κρατῆσαι	τῶν Ἑλλήνων· οἱ γὰρ ἡμῶν
[0]	ὡς βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖ, κἂν	συμμαχῆσαι	καὶ χάριν μεγάλην ἔχειν τοῖς
[0]	εἷς ὁστισοῦν δύναιτο διδάξαι καὶ	πεῖσαι,	τίς παρασκευὴ καὶ πόση καὶ
[20]	κομιδῇ, μηδ' εἰ πάνυ μαίνοιτο,	νομίσαι	ῥᾴδιόν τι τὸ τὴν ἡμετέραν
[20]	ἡγησόμεθ' ἡμῖν· οὕτω πολὺ τοῦ	πορίσαι	νῦν ἀποσχήσομεν· ἐὰν δ' ἐῶμεν,
[0]	οἱ δὲ τοὺς ἰδίους πολέμους	ἐπανορθῶσαι	βουλόμενοι καὶ τοῦτον τὸν νοῦν
[10]	πένθ' ἑκάστῳ μέρει διδόντας, εἶτα	συγκληρῶσαι	συμμορίᾳ σωμάτων ἑκάστῃ τὴν πεντεκαιδεκαναί̈
[20]	μέρη εἴκοσιν, ἔπειτα ταῖς μεγάλαις	ἐπικληρῶσαι	συμμορίαις μέρος ἓν χρήστων ἑκάστῃ,
[20]	καὶ τὰς ναῦς ὡσαύτως, εἶτ'	ἐπικληρῶσαι	τὰς τριττῦς, ὅπως ἂν τῶν
[20]	ἑκάστῳ προσνεῖμαι τῶν τόπων, εἶτ'	ἐπικληρῶσαι	τὰς φυλάς· (τὸν δὲ ταξίαρχον
[10]	τῶν μεγάλων τῶν εἴκοσι συμμοριῶν	ἐπικληρῶσαι,	τὴν δὲ συμμορίαν ἑκάστῳ τῶν
[10]	παρωξυμμένων, τοὺς διακοσίους καὶ χιλίους	ἀναπληρῶσαί	φημι χρῆναι καὶ ποιῆσαι δισχιλίους,
[30]	νῦν ἄρχειν. (Εἰ τοίνυν τις	οἴεται	Θηβαίους ἔσεσθαι μετ' ἐκείνου, ἔστι
[30]	δ' ἄρα παντάπασί τις οὕτως	οἴεται	φύσει δυστυχεῖς Θηβαίους εἶναι, ἐκεῖνό
[30]	ἐκείνου γε πάλαι κρείττους ὑπάρχουσιν·	βούλεται	δ' ἐκεῖνος οὐκ ἀνελὼν ἡμᾶς
[10]	δὲ τριακοσίας, οὐχ ἥξει καὶ	δεήσεται,	μετὰ τούτων ἀσφαλέστατ' ἂν ἡγούμενος
[30]	πατρίδα εἵνεκα κέρδους βραχέος προέσθαι	βουλήσεται;	ἐγὼ μὲν οὐδέν' ἡγοῦμαι. Οὐ
[10]	ὅπως ὡς ἄριστα καὶ τάχιστα	γενήσεται,	πάνυ πολλὰ πράγματ' ἔσχον σκοπῶν.
[0]	τηρεῖν ὅπως ἴση καὶ δικαία	γενήσεται,	παρασκευάζεσθαι δ' ἃ προσήκει πάντα
[20]	καὶ πρῶτος εἰσενέγκαι· τίς γὰρ	αἱρήσεται	μᾶλλον αὐτὸς καὶ τὰ ὄντ'
[20]	ὃν μέλλω λέγειν, ὅμως δ'	εἰρήσεται·	πιστεύω γάρ, ἐάν τις ὀρθῶς
[0]	πόλει, πᾶς ὁ παρὼν φόβος	λελύσεται.	Ἐγὼ δὲ τοῦτ' ἂν ἄρ'
[20]	προγόνους αὐτοῦ χιλίας ἀπολέσαντας ναῦς,	ἀκούσεται	δὲ τριακοσίας αὐτοὺς ὑμᾶς νῦν
[30]	τίμημ' ὑπάρχον ἀφορμὴν (ἑξακισχίλια τάλαντα)	ἀκούσεται,	ὑπὲρ ἧς ὡς μὲν τοὺς
[20]	γ' ἐπὶ χρήμασιν αὐτῷ μέγ'	ἐπέρχεται	φρονεῖν, καὶ ταύτην ἀσθενεστέραν ἀφορμὴν
[30]	ἐλθεῖν ἡγοῦμαι. Ποῖ γὰρ αὐτὸς	τρέψεται	μετὰ ταῦτα; (εἰς Φρυγίαν ἐλθὼν
[0]	φίλος αὐτοῖς δοκεῖν εἶναι πίστιν	λήψεται.	Πῶς οὖν ταῦτ' ἔσται; ἂν
[0]	καὶ παρεσκευασμένη πᾶσιν ᾖ φανερά,	φαίνηται	δὲ δίκαι' ἐπὶ ταύτῃ φρονεῖν
[30]	τινες δεδίασι, μὴ ξενικὸν πολὺ	συστήσηται	χρήματ' ἔχων, ἀληθὲς εἶναί μοι
[10]	ἄρ' ἃ νῦν οἰόμεθ' ἡμεῖς	πράττηται,	οὐδεὶς δήπου τῶν πάντων Ἑλλήνων
[0]	δώσει τισὶν αὐτῶν καὶ φιλίαν	προτενεῖται,	οἱ δὲ τοὺς ἰδίους πολέμους
[20]	πρῶτον μὲν τὴν φυλήν, ὅπου	τέτακται,	μετὰ ταῦτα δὲ τὴν τριττύν,
[0]	ἐκείνων πραχθέντων οὐδένες ἄλλοι παραδείξασθαι	δεδύνηνται·	(αὐτὸς δὲ πειράσομαι τὸν τρόπον
[0]	τοῦ δοκεῖν δύνασθαι λέγειν δόξαν	ἐκφέρονται,	τὴν δ' ἐκείνων ἀρετὴν ἐλάττω
[30]	τὰ Ἑλληνικά, συγκαλοῦντες ὅτ' οὐ	πείσονται,	καὶ πολεμοῦντες ὅτ' οὐ δυνήσεσθε·
[30]	καιρὸν δι' οὗ τὰς προτέρας	ἀναλύσονται	πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἁμαρτίας. Εἰ
[10]	τιν' ὑπακούσεσθαι; ὅτι νὴ Δί'	ἀκούσονται	παρ' ἡμῶν ὡς ἐπιβουλεύει βασιλεὺς
[0]	ἔχοντες τὴν κοινὴν ἁπάντων σωτηρίαν	παρόψονται.	Εἰς δὲ τὴν ταραχὴν ταύτην
[30]	μὰ Δί' ὡς ἀποροῦσιν ἢ	φοβοῦνται	ἢ θορυβοῦνται πάντες (οἱ Ἕλληνες
[30]	ὡς ἀποροῦσιν ἢ φοβοῦνται ἢ	θορυβοῦνται	πάντες (οἱ Ἕλληνες καὶ Ἀθηναῖοι)
[0]	πίστιν λήψεται. Πῶς οὖν ταῦτ'	ἔσται;	ἂν ἡ μὲν δύναμις τῆς
[40]	πίστ' αὐτῷ τῶν ἀπαγγελλόντων ἀκούειν	ἔσται.	(Ἵνα δ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[20]	πλήρωσιν δ' ἣ καὶ σαφὴς	ἔσται	καὶ ῥᾳδία, μετὰ ταῦτα λέγω.
[40]	ἡμῶν ὅπως ἄξια τῶν προγόνων	ἔσται	σκοπεῖν, μὴ τοὺς ἐπὶ τοῦ
[0]	πόση καὶ πόθεν πορισθεῖσα χρήσιμος	ἔσται	τῇ πόλει, πᾶς ὁ παρὼν
[20]	νῦν ἀποσχήσομεν· ἐὰν δ' ἐῶμεν,	ἔσται.	Τίς οὖν ἔσθ' οὗτος ὁ
[20]	πασῶν τῶν νεῶν καὶ μέρους	ἔσται.	(Ὑπὲρ δὲ χρημάτων καὶ πόρου
[10]	προσδοκᾶν τιν' ὑπακούσεσθαι; ὅτι νὴ	Δί'	ἀκούσονται παρ' ἡμῶν ὡς ἐπιβουλεύει
[10]	σώμαθ' οὕτω συντετάχθαι φημὶ δεῖν·	δι'	ὃ δ' εἴσεσθε, ἐπειδὰν ὅλον
[30]	(πρίασθαι γενέσθαι τιν' αὐτοῖς καιρὸν	δι'	οὗ τὰς προτέρας ἀναλύσονται πρὸς
[30]	ὑμῶν πρὸς βασιλέα, μὴ μὰ	Δί'	ὡς ἀποροῦσιν ἢ φοβοῦνται ἢ
[0]	ἀδήλου τούτου καθεστηκότος προαπεχθησόμεθ' ἡμεῖς,	δέδι'	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μὴ τούτοις
[0]	μὲν γὰρ ἐπισχὼν ὧν ὥρμηκεν,	εἰ	ἄρ' ἐγχειρεῖν ἔγνωκε τοῖς Ἕλλησι,
[30]	ἀναλύσονται πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἁμαρτίας.	Εἰ	δ' ἄρα παντάπασί τις οὕτως
[0]	καὶ μετ' αὐτῶν ἐκεῖνον ἀμυνομένοις·	εἰ	δ' ἔτ' ἀδήλου τούτου καθεστηκότος
[30]	εἶναι, ἀλλὰ μάλιστα μὲν πάντων,	εἰ	δὲ μή, τῶν γ' ὑπαρχόντων
[0]	εὖ οἶδ' ὅτι βέλτιον σχοίη·	εἰ	δὲ παρελθὼν εἷς ὁστισοῦν δύναιτο
[30]	Ἕλληνας, ὥστε πολλῶν ἂν χρημάτων,	εἰ	ἔχοιεν δοῦναι, (πρίασθαι γενέσθαι τιν'
[20]	ἀλλ' οὔτ' ἂν ἀνάσχοισθε οὔτ'	εἰ	καταθεῖτε, ἄξια τοῦ πολέμου τὰ
[0]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς Ἕλληνας,	εἰ	μὲν ἐναργὲς (τι) γένοιτο καὶ
[0]	παρασκευάσασθαι. Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει·	εἰ	μὲν ἡμεῖς ἅπαντες οἱ μέλλοντες
[30]	γε καὶ δεῖ· (ἀλλ' ὅτι,	εἰ	μὲν μὴ τοῖς Ἕλλησιν ὁμοίως
[10]	ὀρθῶς φημι παρεσκευασμένους ὑπάρχειν χρῆναι.	Εἰ	μὲν οὖν ἕτερος μὲν ἦν
[20]	δόξειαν (οὐδ' ἂν ὁμολογήσαιεν) κεκτῆσθαι.	(Εἰ	μέντοι τὰ νῦν διὰ τῶν
[20]	κεκτημένοι τοιοῦτον ἔχουσι νοῦν ὥστ'	εἰ	πάντες οἱ λέγοντες φοβοῖεν ὡς
[20]	τριήρεις· ὥστε μὴ κομιδῇ, μηδ'	εἰ	πάνυ μαίνοιτο, νομίσαι ῥᾴδιόν τι
[40]	αὑτὸν ἂν οἶδε φανέντ' αὐτοῖς,	εἰ	πόλεμον κινοίη. Ὥστε καὶ γνώριμα
[20]	ὅσα γὰρ νῦν πορίσαιτ' ἄν,	εἰ	προέλοισθε πορίζειν, πλείων ἐστὶ γέλως
[30]	ὑπαρχόντων δούλων ἑαυτῷ νῦν ἄρχειν.	(Εἰ	τοίνυν τις οἴεται Θηβαίους ἔσεσθαι
[20]	πόλιν ἐχθρὰν ποιήσασθαι. Ἀλλὰ μὴν	εἴ	γ' ἐπὶ χρήμασιν αὐτῷ μέγ'
[30]	Ἑλλήνων ταραχῆς καὶ ἀπιστίας· (ἐπεὶ	εἴ	γ' ὁμοθυμαδὸν ἦν μετὰ πάντων
[20]	ταῦθ' οὕτως εἰς ὁδὸν καταστῇ,	εἴ	τι καὶ παραλείπομεν νῦν πάντα
[10]	κληρουχικῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν καὶ	εἴ	τις ἀδύνατος ἀφαιρεθέντων, ἔσεσθαι χίλια
[10]	ἄνδρας, ἀνταναπληροῦντας πρὸς τὸν εὐπορώτατον	ἀεὶ	τοὺς ἀπορωτάτους. Καὶ τὰ μὲν
[30]	μέν γε χρυσίον, ὥς φασιν,	ἄγει	πολύ. Τοῦτο δ' ἂν διαδῷ
[30]	καὶ Ἀθηναῖοι) πολλοῦ γε καὶ	δεῖ·	(ἀλλ' ὅτι, εἰ μὲν μὴ
[10]	παρασκευῆς ὁ αὐτὸς τρόπος καὶ	δεῖ	ταὔτ' εἶναι κεφάλαια τῆς δυνάμεως,
[20]	ἄξια τοῦ πολέμου τὰ χρήματα.	(Δεῖ	τοίνυν ὑμᾶς τὰ μὲν ἄλλα
[30]	αὐτῶν ἀκούσαιτε· οὐ μὴν ἀλλὰ	δεῖ	τοὺς περὶ πραγμάτων μεγάλων σκοποῦντας
[20]	συμφέροντα καὶ βασιλεῖ περὶ ὑμῶν	ἐπιτήδει'	ἀπαγγελθῆναι, καὶ φόβος οὐκ ὀλίγος
[30]	μὲν ἀλυσιτελῆ, συμφέροντα δ' ἐχθρὸν	ἐμφανίζει,	τοῦτον ἡμεῖς φοβώμεθα; μηδαμῶς· ἀλλὰ
[0]	δικαία γενήσεται, παρασκευάζεσθαι δ' ἃ	προσήκει	πάντα καὶ τοῦθ' ὑποκεῖσθαι. (Ἡγοῦμαι
[30]	χρήματ' ἔχων, ἀληθὲς εἶναί μοι	δοκεῖ.	Ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι ἐπὶ μὲν
[0]	ἐκείνων μὲν πολλοῖς ἐνδέχεσθαί μοι	δοκεῖ	τῶν ἰδίᾳ τι συμφερόντων διοικουμένοις
[20]	πράττειν καλὰ καὶ συμφέροντα καὶ	βασιλεῖ	περὶ ὑμῶν ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι, καὶ
[20]	διακοσίας καὶ χιλίας καμήλους, ἃς	βασιλεῖ	τὰ χρήματ' ἄγειν φασὶν οὗτοι;
[30]	φημι δεῖν μὴ πρόφασιν δῶμεν	βασιλεῖ	τοῦ τὰ δίκαι' ὑπὲρ τῶν
[0]	πόθεν πορισθεῖσα χρήσιμος ἔσται τῇ	πόλει,	πᾶς ὁ παρὼν φόβος λελύσεται.
[0]	τὸν πρὸς βασιλέα χαλεπὸν τῇ	πόλει,	τὸν δ' ἀγῶνα τὸν ἐκ
[20]	ἂν ἐν καλλίονι σῴζοιτο τῇ	πόλεἰ,	ἐὰν δέ ποθ' οὗτος ὁ
[40]	ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσι, ταύτῃ τῇ αὐτῇ	δυνάμει	φημὶ δεῖν, ἄρχειν δὲ μηδενὸς
[10]	πάντων Ἑλλήνων τηλικοῦτον ἐφ' αὑτῷ	φρονεῖ,	ὅστις ὁρῶν ὑμῖν χιλίους μὲν
[20]	πάντες οἱ λέγοντες φοβοῖεν ὡς	ἥξει	βασιλεύς, ὡς πάρεστιν, ὡς οὐδ'
[10]	τις, ναῦς δὲ τριακοσίας, οὐχ	ἥξει	καὶ δεήσεται, μετὰ τούτων ἀσφαλέστατ'
[10]	φανεροὶ πρὸς ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι·	(ἐπεὶ	δὲ πάσης ἐστὶ παρασκευῆς ὁ
[30]	ἄλλων Ἑλλήνων ταραχῆς καὶ ἀπιστίας·	(ἐπεὶ	εἴ γ' ὁμοθυμαδὸν ἦν μετὰ
[20]	(Φέρε γάρ, ἑκατοστήν τις εἰσφέρειν	ἐρεῖ	νῦν; οὐκοῦν ἑξήκοντα τάλαντα. Ἀλλὰ
[20]	ἑξήκοντα τάλαντα. Ἀλλὰ πεντηκοστήν τις	ἐρεῖ,	τὸ διπλοῦν; οὐκοῦν ἑκατὸν καὶ
[10]	τῶν τρίτων ἑκατὸν πένθ' ἑκάστῳ	μέρει	διδόντας, εἶτα συγκληρῶσαι συμμορίᾳ σωμάτων
[10]	τὴν δὲ συμμορίαν ἑκάστῳ τῷ	μέρει	σφῶν αὐτῶν τρεῖς ἀποδοῦναι τριήρεις.
[20]	δώδεκα τοὺς ἐν ἑκάστῳ τῷ	μέρει	ταῦτ' εἰσπράξαντας τὰς τριήρεις, ἃς
[30]	ἡγοῦμαι. Οὐ μὴν οὐδ' ἐκείνῳ	συμφέρει	ξένοις κρατῆσαι τῶν Ἑλλήνων· οἱ
[0]	καὶ σαφὲς ὡς βασιλεὺς αὐτοῖς	ἐπιχειρεῖ,	κἂν συμμαχῆσαι καὶ χάριν μεγάλην
[30]	αὐτῷ, οὐκ ὀλιγώρως ὑμᾶς βουλευομένους	εὑρήσει.	~Ἐκ μέν γε τῶν πρὸς
[20]	ῥᾴδιον̓ αὐτὸ τὸ πρᾶγμ' ἑαυτῷ	εὑρήσει,	καὶ μία σύνταξις καὶ πασῶν
[20]	ταύτην ἀσθενεστέραν ἀφορμὴν τῆς ὑμετέρας	εὑρήσει.	~Ὁ μέν γε χρυσίον, ὥς
[30]	πολύ. Τοῦτο δ' ἂν διαδῷ	ζητήσει·	καὶ γὰρ τὰς κρήνας καὶ
[30]	μετὰ ταῦτα; (εἰς Φρυγίαν ἐλθὼν	δουλεύσει;	οὐ γὰρ ὑπὲρ ἄλλου τινός
[30]	ἄρα παντάπασί τις οὕτως οἴεται	φύσει	δυστυχεῖς Θηβαίους εἶναι, ἐκεῖνό γε
[0]	ἐγχειρεῖν ἔγνωκε τοῖς Ἕλλησι, χρήματα	δώσει	τισὶν αὐτῶν καὶ φιλίαν προτενεῖται,
[10]	Δί' ἀκούσονται παρ' ἡμῶν ὡς	ἐπιβουλεύει	βασιλεὺς αὐτοῖς. Αὐτοὺς δ' οὐ
[0]	δύνασθαι παρασκευάσασθαι. Καὶ γὰρ οὕτως	ἔχει·	εἰ μὲν ἡμεῖς ἅπαντες οἱ
[0]	γενέσθαι. (Ὅτε δ' οὕτω ταῦτ'	ἔχει,	σκεπτέον ὅπως μήθ' ἡμεῖς ἐν
[30]	(Μὴ οὖν ἐξελέγξηθ' ὡς κακῶς	ἔχει	τὰ Ἑλληνικά, συγκαλοῦντες ὅτ' οὐ
[30]	Ἐπειδὴ δὲ τοῦτ' οὐχ οὕτως	ἔχει,	φυλάττεσθαί φημι δεῖν μὴ πρόφασιν
[40]	ἐπιχειρῶσι, ταύτῃ τῇ αὐτῇ δυνάμει	φημὶ	δεῖν, ἄρχειν δὲ μηδενὸς μήτε
[10]	τὰ μὲν σώμαθ' οὕτω συντετάχθαι	φημὶ	δεῖν· δι' ὃ δ' εἴσεσθε,
[30]	τοῦτ' οὐχ οὕτως ἔχει, φυλάττεσθαί	φημι	δεῖν μὴ πρόφασιν δῶμεν βασιλεῖ
[30]	πρὸς ἅπαντα. Ὥστ' οὔτε φοβεῖσθαί	φημι	δεῖν πέρα τοῦ μετρίου, οὔθ'
[10]	ἐπὶ δὲ τὸν ἀγῶνα ὀρθῶς	φημι	παρεσκευασμένους ὑπάρχειν χρῆναι. Εἰ μὲν
[20]	καὶ ῥᾳδία, μετὰ ταῦτα λέγω.	Φημὶ	τοὺς στρατηγοὺς δεῖν διανεῖμαι τόπους
[10]	τοὺς διακοσίους καὶ χιλίους ἀναπληρῶσαί	φημι	χρῆναι καὶ ποιῆσαι δισχιλίους, ὀκτακοσίους
[20]	τὰ γενησόμεν' εἰρηκὼς φανεῖσθαι. Ἐγώ	φημι	χρῆναι μὴ λέγειν νυνὶ περὶ
[40]	τὰ κεφάλαι' ὧν συμβουλεύω φράσας	ἄπειμι.	Παρασκευάζεσθαι μὲν πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας
[30]	ἕως δ' ἂν κρατῶμεν, οὐκ	ἔνι	δήπου χρήμαθ' ἡμᾶς ἐπιλείπειν. (Καὶ
[20]	ἔχειν οὐδαμοῦ γὰρ ἂν ἐν	καλλίονι	σῴζοιτο τῇ πόλεἰ, ἐὰν δέ
[20]	Ἐγώ φημι χρῆναι μὴ λέγειν	νυνὶ	περὶ χρημάτων· εἶναι γὰρ πόρον,
[30]	τοὺς ἐπιόντας ἐκείνων ἀμυνόμεθα, οἱ	Μαραθῶνι	τῶν προγόνων αὐτοῦ μάλιστ' ἂν
[30]	συμφέρει ξένοις κρατῆσαι τῶν Ἑλλήνων·	οἱ	γὰρ ἡμῶν κρατήσαντες ἐκείνου γε
[0]	τισὶν αὐτῶν καὶ φιλίαν προτενεῖται,	οἱ	δὲ τοὺς ἰδίους πολέμους ἐπανορθῶσαι
[30]	ἢ φοβοῦνται ἢ θορυβοῦνται πάντες	(οἱ	Ἕλληνες καὶ Ἀθηναῖοι) πολλοῦ γε
[20]	ἄλλας εἰπεῖν πόλεις. Ταῦτα δ'	οἱ	κεκτημένοι τοιοῦτον ἔχουσι νοῦν ὥστ'
[20]	ἔχουσι νοῦν ὥστ' εἰ πάντες	οἱ	λέγοντες φοβοῖεν ὡς ἥξει βασιλεύς,
[30]	μὲν τοὺς ἐπιόντας ἐκείνων ἀμυνόμεθα,	οἱ	Μαραθῶνι τῶν προγόνων αὐτοῦ μάλιστ'
[0]	ἔχει· εἰ μὲν ἡμεῖς ἅπαντες	οἱ	μέλλοντες λέγειν δεινοὶ φανείημεν ὄντες,
[0]	~Περὶ τῶν Συμμοριῶν.	(οἱ	μὲν ἐπαινοῦντες, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[10]	Οὐδὲν οὖν ἀλλ' ἢ ῥαψῳδήσουσιν	οἱ	πρέσβεις περιιόντες. (Τότε δ' ἂν
[10]	μὲν τῆς παρασκευῆς, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	καὶ μέγιστον, οὕτω διακεῖσθαι τὰς
[20]	καὶ δυνάτ' ἐστίν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	καὶ πράττειν καλὰ καὶ συμφέροντα
[40]	ἔσται. (Ἵνα δ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	μὴ μακρὰ λίαν λέγων ἐνοχλῶ,
[0]	προαπεχθησόμεθ' ἡμεῖς, δέδι' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	μὴ τούτοις μετ' ἐκείνου πολεμεῖν
[0]	ἔχειν. (Ἐγὼ δ' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	νομίζω τὸν μὲν πόλεμον τὸν
[10]	ποιήσοντα. (Ὁρᾶτε γάρ, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ὅτι, ὅσα μὲν πώποθ' ἅπαντες
[20]	Ὁρᾶτε τὴν πόλιν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	πᾶσαν ταύτην. Ἐν ταύτῃ χρήματ'
[30]	θορυβοῦνται πάντες (οἱ Ἕλληνες καὶ	Ἀθηναῖοι)	πολλοῦ γε καὶ δεῖ· (ἀλλ'
[10]	ἐστιν. (Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	ταῦτά τε καὶ παραπλήσια τούτοις
[0]	ὑποκεῖσθαι. (Ἡγοῦμαι γάρ, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τοὺς Ἕλληνας, εἰ μὲν ἐναργὲς
[0]	(οἱ μὲν ἐπαινοῦντες, ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τοὺς προγόνους ὑμῶν λόγον εἰπεῖν
[20]	τὰ νῦν ὀφειλόμεν' ὦ ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τῶν σκευῶν ἐπὶ τὰς τριήρεις
[30]	ὡμονόουν ἀλλήλοις, πολλῶν ἀγαθῶν ἦσαν	κύριοι,	ἐπειδὴ δὲ φίλον αὐτὸν νομίσαντες
[20]	ἐγγύτατ' ἀλλήλων κατὰ τριάκοντ' ὦσι	νεώσοικοι,	ἐπειδὰν δὲ τοῦτο ποιήσωσι, δύο
[0]	τῶν ὑπ' ἐκείνων πραχθέντων οὐδένες	ἄλλοι	παραδείξασθαι δεδύνηνται· (αὐτὸς δὲ πειράσομαι
[30]	συστήσηται χρήματ' ἔχων, ἀληθὲς εἶναί	μοι	δοκεῖ. Ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι ἐπὶ
[0]	ἀλλ' ἐκείνων μὲν πολλοῖς ἐνδέχεσθαί	μοι	δοκεῖ τῶν ἰδίᾳ τι συμφερόντων
[0]	τὸν τρόπον εἰπεῖν ὃν ἄν	μοι	δοκεῖτε μάλιστα δύνασθαι παρασκευάσασθαι. Καὶ
[0]	τοὺς προγόνους ὑμῶν λόγον εἰπεῖν	μοι	δοκοῦσι προαιρεῖσθαι κεχαρισμένον, οὐ μὴν
[20]	εἰπεῖν πόλεις. Ταῦτα δ' οἱ	κεκτημένοι	τοιοῦτον ἔχουσι νοῦν ὥστ' εἰ
[30]	ἀλλ' ἔχεθ' ἡσυχίαν θαρροῦντες καὶ	παρασκευαζόμενοι,	καὶ βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι μὲν περὶ
[0]	δὲ τοὺς ἰδίους πολέμους ἐπανορθῶσαι	βουλόμενοι	καὶ τοῦτον τὸν νοῦν ἔχοντες
[10]	ἴσως φανεροὶ πρὸς ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ'	ἀντιταττόμενοι·	(ἐπεὶ δὲ πάσης ἐστὶ παρασκευῆς
[0]	ἡμεῖς ἅπαντες οἱ μέλλοντες λέγειν	δεινοὶ	φανείημεν ὄντες, οὐδὲν ἂν τὰ
[30]	Ἕλλην' οὐδέν' ἂν ἐλθεῖν ἡγοῦμαι.	Ποῖ	γὰρ αὐτὸς τρέψεται μετὰ ταῦτα;
[10]	τοὺς Ἕλληνας, εἰκότως ἂν ἴσως	φανεροὶ	πρὸς ἐκεῖνον ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι· (ἐπεὶ
[0]	ἐν τῷ πολέμῳ γενησόμεθ' οὐκ	ἴσοι,	μήτ' ἐκεῖνος, ὃν ἡμεῖς ἐπιβουλεύειν
[20]	ἔχειν, καὶ μετὰ τῶν λεγόντων	ἴσοι	τὸ πλῆθος τούτοις χρησμῳδοῖεν, οὐ
[40]	καὶ τοὺς Ἕλληνας ὁρᾷ δεομένους	ἤτοι	τινὸς ἑκουσίου ἢ ἀκουσίου διαλλακτοῦ,
[10]	ἔχοντα μάταιον μῆκος εὑρεῖν· τὴν	μέντοι	παρασκευήν, ὅπως ὡς ἄριστα καὶ
[20]	(οὐδ' ἂν ὁμολογήσαιεν) κεκτῆσθαι. (Εἰ	μέντοι	τὰ νῦν διὰ τῶν λόγων
[20]	εἰσπράξαντας τὰς τριήρεις, ἃς ἂν	ἕκαστοι	λάχωσι, παρεσκευασμένας παρέχειν. (Τὴν μὲν
[0]	ἀξίως ἐφικέσθαι τῷ λόγῳ δύναιτο,	αὐτοὶ	μὲν τοῦ δοκεῖν δύνασθαι λέγειν
[20]	βασιλεῖ τὰ χρήματ' ἄγειν φασὶν	οὗτοι;	ἀλλὰ θῶ βούλεσθε δωδεκάτην ἡμᾶς
[10]	Ἕλληνας· ἂν δ' ἃ κελεύουσιν	οὗτοι	μὴ ποιῆτε, οὐχ ἡδέως ἐνίων
[20]	μὲν δαπάνην ἑξήκοντα τάλαντα συντελῇ,	τριήραρχοι	δ' ὦσι δώδεκα, ἂν δὲ
[20]	ταῦτα δὲ τὴν τριττύν, εἶτα	τριήραρχοι	τίνες καὶ τριήρεις (ποῖαι( καὶ
[30]	κτησάμενος ἀπαλλαγῇ τῆς ὑπαρχούσης πενίας·	ἐπὶ	δὲ τὴν Ἑλλάδα Ἕλλην' οὐδέν'
[10]	ἐξ ἑνὸς τρόπου προτέρους ἀνελέσθαι,	ἐπὶ	δὲ τὸν ἀγῶνα ὀρθῶς φημι
[30]	μοι δοκεῖ. Ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι	ἐπὶ	μὲν Αἴγυπτον καὶ Ὀρόνταν καί
[0]	ἐκεῖνο καὶ χαλεπὸν καὶ προσῆκον,	ἐπὶ	μὲν τῶν κινδύνων τὴν ἀνδρείαν
[20]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν σκευῶν	ἐπὶ	τὰς τριήρεις τιμήσαντας ἅπαντ' ἐκ
[0]	ᾖ φανερά, φαίνηται δὲ δίκαι'	ἐπὶ	ταύτῃ φρονεῖν αἱρουμένη. (Τοῖς δὲ
[40]	προγόνων ἔσται σκοπεῖν, μὴ τοὺς	ἐπὶ	τοῦ βήματος λόγους. Κἂν ταῦτα
[30]	μετ' ἐκείνου ποτ' ἂν ἐλθεῖν	ἐπὶ	τοὺς Ἕλληνας, ὥστε πολλῶν ἂν
[20]	ποιήσασθαι. Ἀλλὰ μὴν εἴ γ'	ἐπὶ	χρήμασιν αὐτῷ μέγ' ἐπέρχεται φρονεῖν,
[30]	ἂν ἀληθὲς οὐδὲν ἡδέως ἀγαθὸν	περὶ	αὐτῶν ἀκούσαιτε· οὐ μὴν ἀλλὰ
[0]	γ' ἐκείνοις οὓς ἐγκωμιάζουσι ποιεῖν·	περὶ	γὰρ πραγμάτων ἐγχειροῦντες λέγειν ὧν
[30]	οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ τοὺς	περὶ	πραγμάτων μεγάλων σκοποῦντας μηδένα συμφέροντα
[30]	μὲν χαλεπὸς πρὸς ὑμᾶς ὁ	περὶ	τούτων λόγος· διὰ γὰρ τὸ
[30]	φίλον αὐτὸν νομίσαντες αὑτοῖς ὑπάρχειν	περὶ	τῶν πρὸς ἑαυτοὺς διηνέχθησαν διαφόρων,
[0]	προειπὼν ὑμῖν ὡς ἔχω γνώμης	περὶ	τῶν πρὸς τὸν βασιλέα. (Ἐγὼ
[0]	τ' ἄλλοις Ἕλλησι καὶ ὑμῖν	περὶ	τῶν πρὸς τὸν βασιλέα τὴν
[0]		~Περὶ	τῶν Συμμοριῶν. (οἱ μὲν ἐπαινοῦντες,
[20]	καλὰ καὶ συμφέροντα καὶ βασιλεῖ	περὶ	ὑμῶν ἐπιτήδει' ἀπαγγελθῆναι, καὶ φόβος
[30]	παρασκευαζόμενοι, καὶ βούλεσθ' ἀπαγγέλλεσθαι μὲν	περὶ	ὑμῶν πρὸς βασιλέα, μὴ μὰ
[20]	φημι χρῆναι μὴ λέγειν νυνὶ	περὶ	χρημάτων· εἶναι γὰρ πόρον, ἂν
[30]	πρὸς τὸν βάρβαρον πόλεμος ἢ	περὶ	χώρας καὶ βίου καὶ ἐθῶν
[30]	καταρώμενος εὗρέ τις αὐτοῖς, τοσαῦτα	πεπόνθασι	κακά; εἶθ' ὃν ἡ τύχη
[30]	(Καὶ μὴν οὐδ' ὅ τινες	δεδίασι,	μὴ ξενικὸν πολὺ συστήσηται χρήματ'
[30]	ὑμῶν ἕνεκ' αὐτῶν, εὔχεσθε δὲ	πᾶσι	τοῖς θεοῖς τὴν αὐτὴν λαβεῖν
[30]	Ἕλληνας ἁμαρτίας. Εἰ δ' ἄρα	παντάπασί	τις οὕτως οἴεται φύσει δυστυχεῖς
[0]	ἴσης ὁρῶ τοῖς τ' ἄλλοις	Ἕλλησι	καὶ ὑμῖν περὶ τῶν πρὸς
[0]	ὃν ἡμεῖς ἐπιβουλεύειν ἡγούμεθα τοῖς	Ἕλλησι,	τὴν τοῦ φίλος αὐτοῖς δοκεῖν
[0]	εἰ ἄρ' ἐγχειρεῖν ἔγνωκε τοῖς	Ἕλλησι,	χρήματα δώσει τισὶν αὐτῶν καὶ
[20]	τὸ διπλοῦν; οὐκοῦν ἑκατὸν καὶ	εἴκοσι.	Καὶ τί τοῦτ' ἔστι πρὸς
[10]	τριακοσίας ἀποδείξαντας, κατὰ πεντεκαιδεκαναί̈ αν	εἴκοσι	ποιῆσαι μέρη, τῶν πρώτων ἑκατὸν
[10]	εἰς ἑκάστην τῶν μεγάλων τῶν	εἴκοσι	συμμοριῶν ἐπικληρῶσαι, τὴν δὲ συμμορίαν
[10]	τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι δύνασθαι, τοῖς	οὖσι	συμμάχοις βοηθεῖν, τὰ ὑπάρχοντ' ἀγαθὰ
[0]	μὴν συμφέροντά γ' ἐκείνοις οὓς	ἐγκωμιάζουσι	ποιεῖν· περὶ γὰρ πραγμάτων ἐγχειροῦντες
[40]	ὑμῖν αὐτοῖς καὶ τοῖς τἀναντία	πείθουσι	συμφέροντα πράξετε· οὐ γὰρ ὀργιεῖσθ'
[0]	προγόνους ὑμῶν λόγον εἰπεῖν μοι	δοκοῦσι	προαιρεῖσθαι κεχαρισμένον, οὐ μὴν συμφέροντά
[0]	ἡμῖν καὶ τοῖς μεθ' ἡμῶν	κινδυνεύουσι	πλείους ὑπάρχειν νομίζω. ~Τὸν μὲν
[20]	Ταῦτα δ' οἱ κεκτημένοι τοιοῦτον	ἔχουσι	νοῦν ὥστ' εἰ πάντες οἱ
[20]	ἑξήκοντα τάλαντα συντελῇ, τριήραρχοι δ'	ὦσι	δώδεκα, ἂν δὲ διακοσίων, τριάκοντα
[20]	ὡς ἐγγύτατ' ἀλλήλων κατὰ τριάκοντ'	ὦσι	νεώσοικοι, ἐπειδὰν δὲ τοῦτο ποιήσωσι,
[40]	βασιλέα καὶ πάντας, ἂν ἀδικεῖν	ἐπιχειρῶσι,	ταύτῃ τῇ αὐτῇ δυνάμει φημὶ
[20]	ὦσι νεώσοικοι, ἐπειδὰν δὲ τοῦτο	ποιήσωσι,	δύο συμμορίας καὶ τριάκοντα τριήρεις
[20]	τὰς τριήρεις, ἃς ἂν ἕκαστοι	λάχωσι,	παρεσκευασμένας παρέχειν. (Τὴν μὲν δαπάνην
[10]	ὡς ἕκαστον ἑκόντα προθύμως ὅ	τι	ἂν δέῃ ποιήσοντα. (Ὁρᾶτε γάρ,
[0]	τοὺς Ἕλληνας, εἰ μὲν ἐναργὲς	(τι)	γένοιτο καὶ σαφὲς ὡς βασιλεὺς
[20]	τριττὺς ἔχῃ, εἰδῆτε δ' ἄν	τι	δέῃ, πρῶτον μὲν τὴν φυλήν,
[20]	οὕτως εἰς ὁδὸν καταστῇ, εἴ	τι	καὶ παραλείπομεν νῦν πάντα γὰρ
[0]	πολέμου ῥᾴδιον ἂν συμβῆναι. Διὰ	τί;	Ὅτι τοὺς μὲν πολέμους ἅπαντας
[30]	ὑμῶν ὕποπτος ἂν εἴη τοιοῦτόν	τι	πράττων, πόλεμον δὲ ποιησαμένων προτέρων
[0]	ἐνδέχεσθαί μοι δοκεῖ τῶν ἰδίᾳ	τι	συμφερόντων διοικουμένοις τῶν ἄλλων Ἑλλήνων
[20]	εἰ πάνυ μαίνοιτο, νομίσαι ῥᾴδιόν	τι	τὸ τὴν ἡμετέραν πόλιν ἐχθρὰν
[10]	βοηθεῖν, τὰ ὑπάρχοντ' ἀγαθὰ σῴζειν,	τί	τοὺς ὁμολογουμένως ἐχθροὺς ἔχοντες ἑτέρους
[20]	οὐκοῦν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι. Καὶ	τί	τοῦτ' ἔστι πρὸς διακοσίας καὶ
[20]	ὤν, ὑπάρξων δ' εἰς τότε;	αἰνίγματι	γὰρ ὅμοιον τοῦτό γε. (Ἐγὼ
[0]	ἂν τὰ ὑμέτερ' εὖ οἶδ'	ὅτι	βέλτιον σχοίη· εἰ δὲ παρελθὼν
[30]	πολλοῦ γε καὶ δεῖ· (ἀλλ'	ὅτι,	εἰ μὲν μὴ τοῖς Ἕλλησιν
[30]	ἐκεῖνό γε δήπουθεν ἅπαντες ἐπίστασθε,	ὅτι	Θηβαίων τἀκείνου φρονούντων, ἀνάγκη τοὺς
[10]	πῶς χρὴ προσδοκᾶν τιν' ὑπακούσεσθαι;	ὅτι	νὴ Δί' ἀκούσονται παρ' ἡμῶν
[10]	(Ὁρᾶτε γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	ὅτι,	ὅσα μὲν πώποθ' ἅπαντες ἐβουλήθητε
[0]	ἑτοίμως πολεμεῖν κελεύουσιν ἐκεῖνο λέγω,	ὅτι	οὐκ ἔστιν χαλεπὸν οὔθ' ὅταν
[30]	(Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν αὐτῶν	ὅτι,	τέως μὲν κοινὸν ἐχθρὸν ἐκεῖνον
[0]	ῥᾴδιον ἂν συμβῆναι. Διὰ τί;	Ὅτι	τοὺς μὲν πολέμους ἅπαντας ἀναγκαίως
[20]	ἄν, εἰ προέλοισθε πορίζειν, πλείων	ἐστὶ	γέλως τοῦ μηδενός. (Φέρε γάρ,
[10]	ἐγιγνόμεθ' ἀντιταττόμενοι· (ἐπεὶ δὲ πάσης	ἐστὶ	παρασκευῆς ὁ αὐτὸς τρόπος καὶ
[10]	ὑπάρχῃ, κελεύω, ἐπειδὴ τὸ τίμημ'	ἐστὶ	τῆς χώρας ἑξακισχιλίων ταλάντων, ἵν'
[30]	οἴεται Θηβαίους ἔσεσθαι μετ' ἐκείνου,	ἔστι	μὲν χαλεπὸς πρὸς ὑμᾶς ὁ
[20]	καὶ εἴκοσι. Καὶ τί τοῦτ'	ἔστι	πρὸς διακοσίας καὶ χιλίας καμήλους,
[10]	αὐτήν, ἂν ὑμῖν ἀρέσκῃ, ψηφίσασθαι.	Ἔστι	τοίνυν πρῶτον μὲν τῆς παρασκευῆς,
[20]	οὐδεὶς οὕτως ἠλίθιός ἐστιν ὅστις	οὐχὶ	κἂν δοίη καὶ πρῶτος εἰσενέγκαι·