| Paragraphes |
| [30] |
φύσει
δυστυχεῖς
Θηβαίους
εἶναι,
ἐκεῖνό
|
γε |
δήπουθεν
ἅπαντες
ἐπίστασθε,
ὅτι
Θηβαίων |
| [20] |
ἐκείνῳ
διὰ
τούτων.
(Οἶδε
μέν
|
γε |
διακοσίαις
τριήρεσιν,
ὧν
ἑκατὸν
παρεσχόμεθ' |
| [20] |
τότε;
αἰνίγματι
γὰρ
ὅμοιον
τοῦτό
|
γε. |
(Ἐγὼ
φράσω.
Ὁρᾶτε
τὴν
πόλιν, |
| [30] |
(οἱ
Ἕλληνες
καὶ
Ἀθηναῖοι)
πολλοῦ
|
γε |
καὶ
δεῖ·
(ἀλλ'
ὅτι,
εἰ |
| [30] |
οἱ
γὰρ
ἡμῶν
κρατήσαντες
ἐκείνου
|
γε |
πάλαι
κρείττους
ὑπάρχουσιν·
βούλεται
δ' |
| [40] |
ὑμᾶς
βουλευομένους
εὑρήσει.
~Ἐκ
μέν
|
γε |
τῶν
πρὸς
τοὺς
ἑαυτοῦ
προγόνους |
| [30] |
τῆς
ὑμετέρας
εὑρήσει.
~Ὁ
μέν
|
γε |
χρυσίον,
ὥς
φασιν,
ἄγει
πολύ. |
| [40] |
ἐκ
δὲ
τῆς
ἡσυχίας
ἧς
|
ἦγέ |
ποτε,
οὐδεμιᾶς
τῶν
Ἑλληνίδων
πόλεων |
| [20] |
τριήραρχοι
δ'
ὦσι
δώδεκα,
ἂν
|
δὲ |
διακοσίων,
τριάκοντα
μὲν
ᾖ
τάλαντα |
| [0] |
παρεσκευασμένη
πᾶσιν
ᾖ
φανερά,
φαίνηται
|
δὲ |
δίκαι'
ἐπὶ
ταύτῃ
φρονεῖν
αἱρουμένη. |
| [20] |
μερῶν
ἑκάστῳ
τὸ
ἴσον,
τοὺς
|
δὲ |
δώδεκα
τοὺς
ἐν
ἑκάστῳ
τῷ |
| [0] |
ἐπὶ
ταύτῃ
φρονεῖν
αἱρουμένη.
(Τοῖς
|
δὲ |
θρασυνομένοις
καὶ
σφόδρ'
ἑτοίμως
πολεμεῖν |
| [40] |
τοὺς
ὑπάρχοντας
ἐχθροὺς
κελεύω,
ἀμύνεσθαι
|
δὲ |
καὶ
βασιλέα
καὶ
πάντας,
ἂν |
| [20] |
ἑκόντων
εἰσφερόντων
αὐτῶν
λαμβάνειν.
Ταῦτα
|
δὲ |
καὶ
δυνάτ'
ἐστίν,
ὦ
ἄνδρες |
| [10] |
παρασκευασώμεθα
μὲν
πρὸς
αὐτούς,
ἀμυνούμεθα
|
δὲ |
κἀκεῖνον,
ἂν
ἡμᾶς
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ. |
| [20] |
μέρος
ᾖ
τῶν
φυλῶν,
τοῦ
|
δὲ |
μέρους
ἑκάστου
τὸ
τρίτον
μέρος |
| [30] |
ἀλλὰ
μάλιστα
μὲν
πάντων,
εἰ
|
δὲ |
μή,
τῶν
γ'
ὑπαρχόντων
δούλων |
| [40] |
αὐτῇ
δυνάμει
φημὶ
δεῖν,
ἄρχειν
|
δὲ |
μηδενὸς
μήτε
λόγου
μήτ'
ἔργου |
| [0] |
χρημάτων
καὶ
τόπων
δεῖσθαι,
ταῦτα
|
δὲ |
πάντ'
ἀφθονώτερ'
ἐκεῖνον
ἔχονθ'
ἡμῶν |
| [0] |
οἶδ'
ὅτι
βέλτιον
σχοίη·
εἰ
|
δὲ |
παρελθὼν
εἷς
ὁστισοῦν
δύναιτο
διδάξαι |
| [10] |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐγιγνόμεθ'
ἀντιταττόμενοι·
(ἐπεὶ
|
δὲ |
πάσης
ἐστὶ
παρασκευῆς
ὁ
αὐτὸς |
| [30] |
ποιήσαιτε
ὑμῶν
ἕνεκ'
αὐτῶν,
εὔχεσθε
|
δὲ |
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς
τὴν
αὐτὴν |
| [0] |
οὐδένες
ἄλλοι
παραδείξασθαι
δεδύνηνται·
(αὐτὸς
|
δὲ |
πειράσομαι
τὸν
τρόπον
εἰπεῖν
ὃν |
| [10] |
μὲν
ἕκαστος
οὐ
ποιήσων,
τὸν
|
δὲ |
πλησίον
πράξοντα,
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμῖν |
| [20] |
καλλίονι
σῴζοιτο
τῇ
πόλεἰ,
ἐὰν
|
δέ |
ποθ'
οὗτος
ὁ
καιρὸς
ἔλθῃ, |
| [30] |
εἴη
τοιοῦτόν
τι
πράττων,
πόλεμον
|
δὲ |
ποιησαμένων
προτέρων
εἰκότως
ἂν
δοκοίη |
| [20] |
μέρος
ἓν
χρήστων
ἑκάστῃ,
τὴν
|
δὲ |
συμμορίαν
ἑκάστην
διανεῖμαι
τῶν
αὑτῆς |
| [10] |
ἑκάστῃ
τὴν
πεντεκαιδεκαναί̈
αν,
τὴν
|
δὲ |
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῷ
μέρει
σφῶν |
| [10] |
τῶν
εἴκοσι
συμμοριῶν
ἐπικληρῶσαι,
τὴν
|
δὲ |
συμμορίαν
ἑκάστῳ
τῶν
μερῶν
μίαν |
| [20] |
τάλαντα
τὴν
δαπάνην
συντελοῦντα,
ἓξ
|
δὲ |
σώματα
τριηραρχοῦντα,
ἐὰν
δὲ
τριακοσίων, |
| [20] |
τάλαντα
τὴν
δαπάνην
διαλύοντα,
τέτταρα
|
δὲ |
σώματα
τριηραρχοῦντα.
(Τὸν
αὐτὸν
δὲ |
| [20] |
εἶτ'
ἐπικληρῶσαι
τὰς
φυλάς·
(τὸν
|
δὲ |
ταξίαρχον
ἕκαστον,
ὃν
ἂν
ἡ |
| [10] |
αὐτῶν
τρεῖς
ἀποδοῦναι
τριήρεις.
(Ἐπειδὰν
|
δὲ |
ταῦθ'
οὕτως
ἔχονθ'
ὑπάρχῃ,
κελεύω, |
| [30] |
ἀπαλλαγῇ
τῆς
ὑπαρχούσης
πενίας·
ἐπὶ
|
δὲ |
τὴν
Ἑλλάδα
Ἕλλην'
οὐδέν'
ἂν |
| [0] |
κοινὴν
ἁπάντων
σωτηρίαν
παρόψονται.
Εἰς
|
δὲ |
τὴν
ταραχὴν
ταύτην
καὶ
τὴν |
| [20] |
φυλήν,
ὅπου
τέτακται,
μετὰ
ταῦτα
|
δὲ |
τὴν
τριττύν,
εἶτα
τριήραρχοι
τίνες |
| [40] |
εὐδαίμονα
καὶ
μεγάλην
γεγενημένην,
ἐκ
|
δὲ |
τῆς
ἡσυχίας
ἧς
ἦγέ
ποτε, |
| [10] |
οἷόν
τ'
ἦν
ἀμύνασθαι,
ἕτερος
|
δέ |
τις
ᾗ
τοὺς
Ἕλληνας,
εἰκότως |
| [30] |
αὐτῶν
ἁθρόα
πολλὰ
λαμβάνῃ.
Ἡμῖν
|
δὲ |
τὸ
τῆς
χώρας
τίμημ'
ὑπάρχον |
| [10] |
ἑνὸς
τρόπου
προτέρους
ἀνελέσθαι,
ἐπὶ
|
δὲ |
τὸν
ἀγῶνα
ὀρθῶς
φημι
παρεσκευασμένους |
| [10] |
κἂν
μὴ
τύχητ'
ἀφαμαρτεῖν,
ἐκ
|
δὲ |
τοῦ
μετὰ
τοῦ
παρεσκευάσθαι
τὰ |
| [0] |
αὐτῶν
καὶ
φιλίαν
προτενεῖται,
οἱ
|
δὲ |
τοὺς
ἰδίους
πολέμους
ἐπανορθῶσαι
βουλόμενοι |
| [0] |
ὁ
παρὼν
φόβος
λελύσεται.
Ἐγὼ
|
δὲ |
τοῦτ'
ἂν
ἄρ'
οἷός
τ' |
| [30] |
ἐκεῖνον
ἀδίκημ'
ἂν
ἔθηκα.
Ἐπειδὴ
|
δὲ |
τοῦτ'
οὐχ
οὕτως
ἔχει,
φυλάττεσθαί |
| [30] |
ἐπ'
αὐτὸν
ὑμεῖς
ἐπορεύεσθε,
νῦν
|
δὲ |
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἂν
ποιήσαιτε |
| [20] |
κατὰ
τριάκοντ'
ὦσι
νεώσοικοι,
ἐπειδὰν
|
δὲ |
τοῦτο
ποιήσωσι,
δύο
συμμορίας
καὶ |
| [20] |
αὐτοῦ
χιλίας
ἀπολέσαντας
ναῦς,
ἀκούσεται
|
δὲ |
τριακοσίας
αὐτοὺς
ὑμᾶς
νῦν
παρεσκευασμένους |
| [10] |
ὅσους
ἂν
ἐθέλῃ
τις,
ναῦς
|
δὲ |
τριακοσίας,
οὐχ
ἥξει
καὶ
δεήσεται, |
| [20] |
ἓξ
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα,
ἐὰν
|
δὲ |
τριακοσίων,
εἴκοσιν
μὲν
ᾖ
τάλαντα |
| [10] |
τρόπον
τῆς
συντάξεως
ἀκούσητε.
(Τὰς
|
δὲ |
τριήρεις
πῶς;
τὸν
ἅπαντ'
ἀριθμὸν |
| [20] |
δὲ
σώματα
τριηραρχοῦντα.
(Τὸν
αὐτὸν
|
δὲ |
τρόπον
καὶ
τὰ
νῦν
ὀφειλόμεν' |
| [0] |
κινδύνων
τὴν
ἀνδρείαν
ἐνδείκνυσθαι,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
συμβουλεύειν
φρονιμώτερα
τῶν
ἄλλων |
| [10] |
ἑξήκοντα
σώματ'
ἔχουσαν
ἑκάστην.
Τούτων
|
δὲ |
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην
διελεῖν
κελεύω |
| [30] |
πολλῶν
ἀγαθῶν
ἦσαν
κύριοι,
ἐπειδὴ
|
δὲ |
φίλον
αὐτὸν
νομίσαντες
αὑτοῖς
ὑπάρχειν |
| [20] |
τὰ
μὲν
ἄλλα
παρασκευάσασθαι,
τὰ
|
δὲ |
χρήματα
νῦν
μὲν
ἐᾶν
τοὺς |
| [20] |
νεῶν
καὶ
μέρους
ἔσται.
(Ὑπὲρ
|
δὲ |
χρημάτων
καὶ
πόρου
φανεροῦ
τινὸς |
| [20] |
δέῃ,
πρότερον
δ'
οὔ.
Διὸ
|
μηδὲ |
ζητεῖν
παραινῶ·
ὅσα
γὰρ
νῦν |
| [20] |
γένοιτ'
ἂν
ἐκείνῳ
διὰ
τούτων.
|
(Οἶδε |
μέν
γε
διακοσίαις
τριήρεσιν,
ὧν |
| [40] |
διαλλακτοῦ,
τοῦτον
δ'
αὑτὸν
ἂν
|
οἶδε |
φανέντ'
αὐτοῖς,
εἰ
πόλεμον
κινοίη. |
| [40] |
πρὸς
τοὺς
ἑαυτοῦ
προγόνους
πολέμων
|
σύνοιδε |
τὴν
πόλιν
εὐδαίμονα
καὶ
μεγάλην |
| [0] |
ὑμῖν
πόλεμον
πρὸς
αὐτὸν
ἄρασθαι·
|
οὐδὲ |
γὰρ
αὐτοὺς
τοὺς
Ἕλληνας
ὁρῶ |
| [0] |
μὴ
προκαθεῖναι
τὴν
πόλιν
ἡμῶν.
|
(Οὐδὲ |
γὰρ
οὐδ'
ἀπ'
ἴσης
ὁρῶ |
| [30] |
ἑαυτοὺς
διηνέχθησαν
διαφόρων,
ὅσ'
ἂν
|
οὐδὲ |
καταρώμενος
εὗρέ
τις
αὐτοῖς,
τοσαῦτα |
| [30] |
ἐκφέρειν
τὸν
πόλεμον.
Καὶ
μὴν
|
οὐδὲ |
τῶν
ἄλλων
οὐδέν'
ἂν
εἰκότως |
| [30] |
εἶναι,
ἐκεῖνό
γε
δήπουθεν
ἅπαντες
|
ἐπίστασθε, |
ὅτι
Θηβαίων
τἀκείνου
φρονούντων,
ἀνάγκη |
| [10] |
προορᾶν,
ὦ
πρὸς
τοῦ
Διός,
|
οἴεσθε |
τοῦτο;
ἐγὼ
μὲν
γὰρ
οἶμαι. |
| [20] |
ἄγειν
φασὶν
οὗτοι;
ἀλλὰ
θῶ
|
βούλεσθε |
δωδεκάτην
ἡμᾶς
εἰσοίσειν,
πεντακόσια
τάλαντα; |
| [30] |
πείσονται,
καὶ
πολεμοῦντες
ὅτ'
οὐ
|
δυνήσεσθε· |
ἀλλ'
ἔχεθ'
ἡσυχίαν
θαρροῦντες
καὶ |
| [10] |
φημὶ
δεῖν·
δι'
ὃ
δ'
|
εἴσεσθε, |
ἐπειδὰν
ὅλον
τὸν
τρόπον
τῆς |
| [30] |
πάλαι
ἂν
ἐπ'
αὐτὸν
ὑμεῖς
|
ἐπορεύεσθε, |
νῦν
δὲ
τοῦτο
μὲν
οὐκ |
| [30] |
ἂν
ποιήσαιτε
ὑμῶν
ἕνεκ'
αὐτῶν,
|
εὔχεσθε |
δὲ
πᾶσι
τοῖς
θεοῖς
τὴν |
| [20] |
γὰρ
νῦν
πορίσαιτ'
ἄν,
εἰ
|
προέλοισθε |
πορίζειν,
πλείων
ἐστὶ
γέλως
τοῦ |
| [20] |
πεντακόσια
τάλαντα;
ἀλλ'
οὔτ'
ἂν
|
ἀνάσχοισθε |
οὔτ'
εἰ
καταθεῖτε,
ἄξια
τοῦ |
| [0] |
ὧν
ὥρμηκεν,
εἰ
ἄρ'
ἐγχειρεῖν
|
ἔγνωκε |
τοῖς
Ἕλλησι,
χρήματα
δώσει
τισὶν |
| [20] |
πλείων
ἐστὶ
γέλως
τοῦ
μηδενός.
|
(Φέρε |
γάρ,
ἑκατοστήν
τις
εἰσφέρειν
ἐρεῖ |
| [30] |
διαφόρων,
ὅσ'
ἂν
οὐδὲ
καταρώμενος
|
εὗρέ |
τις
αὐτοῖς,
τοσαῦτα
πεπόνθασι
κακά; |
| [10] |
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ταῦτά
|
τε |
καὶ
παραπλήσια
τούτοις
λογιζόμενος
λόγον |
| [20] |
ὡς
πάρεστιν,
ὡς
οὐδ'
οἷόν
|
τε |
ταῦτ'
ἄλλως
ἔχειν,
καὶ
μετὰ |
| [10] |
ὅ
τι
ἂν
δέῃ
ποιήσοντα.
|
(Ὁρᾶτε |
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὅτι, |
| [20] |
ὅμοιον
τοῦτό
γε.
(Ἐγὼ
φράσω.
|
Ὁρᾶτε |
τὴν
πόλιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [40] |
καὶ
τοῖς
τἀναντία
πείθουσι
συμφέροντα
|
πράξετε· |
οὐ
γὰρ
ὀργιεῖσθ'
αὐτοῖς
ὕστερον, |
| [20] |
τρίτον
μέρος
ἡ
τριττὺς
ἔχῃ,
|
εἰδῆτε |
δ'
ἄν
τι
δέῃ,
πρῶτον |
| [10] |
ὅτι,
ὅσα
μὲν
πώποθ'
ἅπαντες
|
ἐβουλήθητε |
καὶ
μετὰ
ταῦτα
τὸ
πράττειν |
| [10] |
πώποθ'
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν,
ὅσα
δ'
|
ἐβουλήθητε |
μέν,
μετὰ
ταῦτα
δ'
ἀπεβλέψατ' |
| [40] |
τοῦ
βήματος
λόγους.
Κἂν
ταῦτα
|
ποιῆτε, |
καὶ
ὑμῖν
αὐτοῖς
καὶ
τοῖς |
| [10] |
δ'
ἃ
κελεύουσιν
οὗτοι
μὴ
|
ποιῆτε, |
οὐχ
ἡδέως
ἐνίων
ὑμῖν
ἐχόντων, |
| [40] |
φημὶ
δεῖν,
ἄρχειν
δὲ
μηδενὸς
|
μήτε |
λόγου
μήτ'
ἔργου
ἀδίκου,
τὰ |
| [10] |
αὐτοῖς
προσνείμαντας·
ἐὰν
γὰρ
τοῦτ'
|
ἀποδείξητε |
τὸ
πλῆθος,
ἡγοῦμαι,
τῶν
ἐπικλήρων |
| [10] |
ὅλον
τὸν
τρόπον
τῆς
συντάξεως
|
ἀκούσητε. |
(Τὰς
δὲ
τριήρεις
πῶς;
τὸν |
| [30] |
δὲ
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἂν
|
ποιήσαιτε |
ὑμῶν
ἕνεκ'
αὐτῶν,
εὔχεσθε
δὲ |
| [30] |
οὐδὲν
ἡδέως
ἀγαθὸν
περὶ
αὐτῶν
|
ἀκούσαιτε· |
οὐ
μὴν
ἀλλὰ
δεῖ
τοὺς |
| [20] |
οὔτ'
ἂν
ἀνάσχοισθε
οὔτ'
εἰ
|
καταθεῖτε, |
ἄξια
τοῦ
πολέμου
τὰ
χρήματα. |
| [0] |
τρόπον
εἰπεῖν
ὃν
ἄν
μοι
|
δοκεῖτε |
μάλιστα
δύνασθαι
παρασκευάσασθαι.
Καὶ
γὰρ |
| [10] |
ἀδικεῖν
ἐπιχειρῇ.
(Καὶ
νῦν
μὲν
|
καλεῖτε |
πρὸς
ὑμᾶς
αὐτοὺς
τοὺς
Ἕλληνας· |
| [10] |
ποιῆσαι
μέρη,
τῶν
πρώτων
ἑκατὸν
|
πέντε, |
καὶ
τῶν
δευτέρων
ἑκατὸν
πέντε, |
| [10] |
πέντε,
καὶ
τῶν
δευτέρων
ἑκατὸν
|
πέντε, |
καὶ
τῶν
τρίτων
ἑκατὸν
πένθ' |
| [10] |
τῶν
συμμοριῶν
ἑκάστην
διελεῖν
κελεύω
|
πέντε |
μέρη
κατὰ
δώδεκ'
ἄνδρας,
ἀνταναπληροῦντας |
| [0] |
αὐτῶν
ὑπὸ
τῷ
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
|
(Ὅτε |
δ'
οὕτω
ταῦτ'
ἔχει,
σκεπτέον |
| [40] |
δὲ
τῆς
ἡσυχίας
ἧς
ἦγέ
|
ποτε, |
οὐδεμιᾶς
τῶν
Ἑλληνίδων
πόλεων
τοσοῦτον |
| [30] |
αὐτὴν
λαβεῖν
παράνοιαν
ἐκεῖνον
ἥνπερ
|
ποτὲ |
τοὺς
προγόνους
αὐτοῦ.
Καὶ
ταῦτ' |
| [20] |
οὐκ
ὤν,
ὑπάρξων
δ'
εἰς
|
τότε; |
αἰνίγματι
γὰρ
ὅμοιον
τοῦτό
γε. |
| [20] |
χρήματα
μὲν
δή
φημ'
εἶναι
|
τότε, |
ἂν
ὡς
ἀληθῶς
δέῃ,
πρότερον |
| [10] |
ἢ
ῥαψῳδήσουσιν
οἱ
πρέσβεις
περιιόντες.
|
(Τότε |
δ'
ἂν
ἄρ'
ἃ
νῦν |
| [40] |
φανέντ'
αὐτοῖς,
εἰ
πόλεμον
κινοίη.
|
Ὥστε |
καὶ
γνώριμα
καὶ
πίστ'
αὐτῷ |
| [20] |
αὐτοὺς
ὑμᾶς
νῦν
παρεσκευασμένους
τριήρεις·
|
ὥστε |
μὴ
κομιδῇ,
μηδ'
εἰ
πάνυ |
| [30] |
ἂν
ἐλθεῖν
ἐπὶ
τοὺς
Ἕλληνας,
|
ὥστε |
πολλῶν
ἂν
χρημάτων,
εἰ
ἔχοιεν |
| [30] |
βαρβάρου
ἔσεσθαι
πρὸς
ἅπαντα.
Ὥστ'
|
οὔτε |
φοβεῖσθαί
φημι
δεῖν
πέρα
τοῦ |