| Paragraphes |
| [10] |
ὑμᾶς
αὐτοὺς
τοὺς
Ἕλληνας·
ἂν
|
δ' |
ἃ
κελεύουσιν
οὗτοι
μὴ
ποιῆτε, |
| [0] |
ἴση
καὶ
δικαία
γενήσεται,
παρασκευάζεσθαι
|
δ' |
ἃ
προσήκει
πάντα
καὶ
τοῦθ' |
| [0] |
βασιλέα
χαλεπὸν
τῇ
πόλει,
τὸν
|
δ' |
ἀγῶνα
τὸν
ἐκ
τοῦ
πολέμου |
| [0] |
ἐκεῖνον
ἔχονθ'
ἡμῶν
εὑρίσκω·
τοὺς
|
δ' |
ἀγῶνας
οὐδενὸς
οὕτω
τῶν
ἄλλων |
| [20] |
μέρος
ἡ
τριττὺς
ἔχῃ,
εἰδῆτε
|
δ' |
ἄν
τι
δέῃ,
πρῶτον
μὲν |
| [10] |
ῥαψῳδήσουσιν
οἱ
πρέσβεις
περιιόντες.
(Τότε
|
δ' |
ἂν
ἄρ'
ἃ
νῦν
οἰόμεθ' |
| [30] |
ὥς
φασιν,
ἄγει
πολύ.
Τοῦτο
|
δ' |
ἂν
διαδῷ
ζητήσει·
καὶ
γὰρ |
| [30] |
αὐτοῦ
μάλιστ'
ἂν
εἰδεῖεν,
ἕως
|
δ' |
ἂν
κρατῶμεν,
οὐκ
ἔνι
δήπου |
| [10] |
δ'
ἐβουλήθητε
μέν,
μετὰ
ταῦτα
|
δ' |
ἀπεβλέψατ'
εἰς
ἀλλήλους
ὡς
αὐτὸς |
| [30] |
πρὸς
τοὺς
Ἕλληνας
ἁμαρτίας.
Εἰ
|
δ' |
ἄρα
παντάπασί
τις
οὕτως
οἴεται |
| [40] |
ἑκουσίου
ἢ
ἀκουσίου
διαλλακτοῦ,
τοῦτον
|
δ' |
αὑτὸν
ἂν
οἶδε
φανέντ'
αὐτοῖς, |
| [10] |
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμᾶς
ἐξέφυγεν,
ὅσα
|
δ' |
ἐβουλήθητε
μέν,
μετὰ
ταῦτα
δ' |
| [20] |
λόγον
ὃν
μέλλω
λέγειν,
ὅμως
|
δ' |
εἰρήσεται·
πιστεύω
γάρ,
ἐάν
τις |
| [20] |
νῦν
μὲν
οὐκ
ὤν,
ὑπάρξων
|
δ' |
εἰς
τότε;
αἰνίγματι
γὰρ
ὅμοιον |
| [10] |
συντετάχθαι
φημὶ
δεῖν·
δι'
ὃ
|
δ' |
εἴσεσθε,
ἐπειδὰν
ὅλον
τὸν
τρόπον |
| [30] |
γε
πάλαι
κρείττους
ὑπάρχουσιν·
βούλεται
|
δ' |
ἐκεῖνος
οὐκ
ἀνελὼν
ἡμᾶς
ἐπ' |
| [0] |
δύνασθαι
λέγειν
δόξαν
ἐκφέρονται,
τὴν
|
δ' |
ἐκείνων
ἀρετὴν
ἐλάττω
τῆς
ὑπειλημμένης |
| [0] |
τοῖς
ἀκούουσιν
φαίνεσθαι
ποιοῦσιν.
Ἐγὼ
|
δ' |
ἐκείνων
μὲν
ἔπαινον
τὸν
χρόνον |
| [40] |
λόγου
μήτ'
ἔργου
ἀδίκου,
τὰ
|
δ' |
ἔργ'
ἡμῶν
ὅπως
ἄξια
τῶν |
| [0] |
μετ'
αὐτῶν
ἐκεῖνον
ἀμυνομένοις·
εἰ
|
δ' |
ἔτ'
ἀδήλου
τούτου
καθεστηκότος
προαπεχθησόμεθ' |
| [30] |
δαιμόνιον
φίλον
μὲν
ἀλυσιτελῆ,
συμφέροντα
|
δ' |
ἐχθρὸν
ἐμφανίζει,
τοῦτον
ἡμεῖς
φοβώμεθα; |
| [20] |
τοῦ
πορίσαι
νῦν
ἀποσχήσομεν·
ἐὰν
|
δ' |
ἐῶμεν,
ἔσται.
Τίς
οὖν
ἔσθ' |
| [20] |
τριάκοντα
μὲν
ἡ
φυλή,
δέκα
|
δ' |
ἡ
τριττὺς
ἑκάστη
τριήρεις
ἔχῃ) |
| [20] |
καὶ
πορισθῆναι
καὶ
παρασκευασθῆναι·
πλήρωσιν
|
δ' |
ἣ
καὶ
σαφὴς
ἔσται
καὶ |
| [0] |
δεομένους
ὡς
ἀνδρῶν
ἀγαθῶν,
τούτους
|
δ' |
ἡμῖν
καὶ
τοῖς
μεθ'
ἡμῶν |
| [20] |
τὰς
ἄλλας
εἰπεῖν
πόλεις.
Ταῦτα
|
δ' |
οἱ
κεκτημένοι
τοιοῦτον
ἔχουσι
νοῦν |
| [10] |
ὑμῖν
χιλίους
μὲν
ἱππέας,
ὁπλίτας
|
δ' |
ὅσους
ἂν
ἐθέλῃ
τις,
ναῦς |
| [10] |
ὡς
ἐπιβουλεύει
βασιλεὺς
αὐτοῖς.
Αὐτοὺς
|
δ' |
οὐ
προορᾶν,
ὦ
πρὸς
τοῦ |
| [20] |
ἂν
ὡς
ἀληθῶς
δέῃ,
πρότερον
|
δ' |
οὔ.
Διὸ
μηδὲ
ζητεῖν
παραινῶ· |
| [0] |
τῶν
ἄλλων
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι,
ὑμῖν
|
δ' |
οὐδ'
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων |
| [0] |
ὑπὸ
τῷ
βαρβάρῳ
γενέσθαι.
(Ὅτε
|
δ' |
οὕτω
ταῦτ'
ἔχει,
σκεπτέον
ὅπως |
| [10] |
οὐδὲν
πώποθ'
ὑμῖν
ἐγένετο.
(Ἐχόντων
|
δ' |
ὑμῶν
οὕτω
καὶ
παρωξυμμένων,
τοὺς |
| [40] |
τῶν
ἀπαγγελλόντων
ἀκούειν
ἔσται.
(Ἵνα
|
δ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
μὴ
μακρὰ |
| [0] |
τῶν
ἄλλων
εἰπεῖν
ἔχειν.
(Ἐγὼ
|
δ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζω
τὸν |
| [20] |
δαπάνην
ἑξήκοντα
τάλαντα
συντελῇ,
τριήραρχοι
|
δ' |
ὦσι
δώδεκα,
ἂν
δὲ
διακοσίων, |
| [30] |
τοῦτον
ἡμεῖς
φοβώμεθα;
μηδαμῶς·
ἀλλὰ
|
μηδ' |
ἀδικῶμεν,
αὐτῶν
ἡμῶν
εἵνεκα
καὶ |
| [20] |
παρεσκευασμένους
τριήρεις·
ὥστε
μὴ
κομιδῇ,
|
μηδ' |
εἰ
πάνυ
μαίνοιτο,
νομίσαι
ῥᾴδιόν |
| [10] |
δὴ
πόλεμον
διὰ
ταῦτα
παραινῶ
|
μηδ' |
ἐξ
ἑνὸς
τρόπου
προτέρους
ἀνελέσθαι, |
| [0] |
οὐδὲν
ἂν
τὰ
ὑμέτερ'
εὖ
|
οἶδ' |
ὅτι
βέλτιον
σχοίη·
εἰ
δὲ |
| [30] |
ἦν
μετὰ
πάντων
ἐπιθέσθαι
μόνῳ,
|
οὐδ' |
ἀδικεῖν
ἡμᾶς
ἐκεῖνον
ἀδίκημ'
ἂν |
| [0] |
ἄλλων
Ἑλλήνων
ἀμελῆσαι,
ὑμῖν
δ'
|
οὐδ' |
ἀδικουμένοις
παρὰ
τῶν
ἀδικούντων
καλόν |
| [30] |
διὰ
γὰρ
τὸ
μισεῖν
αὐτοὺς
|
οὐδ' |
ἂν
ἀληθὲς
οὐδὲν
ἡδέως
ἀγαθὸν |
| [20] |
μόνον
οὐκ
ἂν
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
|
οὐδ' |
ἂν
δόξειαν
(οὐδ'
ἂν
ὁμολογήσαιεν) |
| [20] |
εἰσενέγκαιεν,
ἀλλ'
οὐδ'
ἂν
δόξειαν
|
(οὐδ' |
ἂν
ὁμολογήσαιεν)
κεκτῆσθαι.
(Εἰ
μέντοι |
| [0] |
τὴν
πόλιν
ἡμῶν.
(Οὐδὲ
γὰρ
|
οὐδ' |
ἀπ'
ἴσης
ὁρῶ
τοῖς
τ' |
| [20] |
ὃν
ἂν
μὲν
ἤδη
ζητῶμεν,
|
οὐδ' |
εἰς
τόθ'
ὑπάρχειν
ἡγησόμεθ'
ἡμῖν· |
| [0] |
γὰρ
πραγμάτων
ἐγχειροῦντες
λέγειν
ὧν
|
οὐδ' |
εἷς
ἀξίως
ἐφικέσθαι
τῷ
λόγῳ |
| [30] |
μὲν
οὐδέν'
ἡγοῦμαι.
Οὐ
μὴν
|
οὐδ' |
ἐκείνῳ
συμφέρει
ξένοις
κρατῆσαι
τῶν |
| [10] |
λόγον
μὲν
οὐδέν'
ἐβουλόμην
θρασὺν
|
οὐδ' |
ἔχοντα
μάταιον
μῆκος
εὑρεῖν·
τὴν |
| [30] |
χρήμαθ'
ἡμᾶς
ἐπιλείπειν.
(Καὶ
μὴν
|
οὐδ' |
ὅ
τινες
δεδίασι,
μὴ
ξενικὸν |
| [20] |
ἥξει
βασιλεύς,
ὡς
πάρεστιν,
ὡς
|
οὐδ' |
οἷόν
τε
ταῦτ'
ἄλλως
ἔχειν, |