Pages
[21]	Πότερον οὖν κἀκείνας τὰς γυναῖκας,	ἃς	ἔφης θηρία εἶναι, οὐκέτι φοβεῖται,
[31]	ἔλθωσι πρὸς τὰς γυναῖκας ἐκείνας,	ἃς	καὶ πρότερον εἶπον ὅτι Ἀκρασία
[11]	τῆς Ψευδοδοξίας. (Ὦ Ἡράκλεις, ὡς	μέγας	ὁ κίνδυνος ἄλλος οὗτος. ἡ
[21]	οὐκ ἔχει ἐν ἑτέροις τὰς	ἐλπίδας	τῆς εὐδαιμονίας, ἀλλ´ ἐν αὑτῷ.
[1]	καὶ περὶ ταύτης {δὲ} τῆς	μυθολογίας	πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν διεξιόντος. (Πρὸς
[1]	(Ἀπορούντων οὖν ἡμῶν περὶ τῆς	μυθολογίας	πρὸς ἀλλήλους πολὺν χρόνον πρεσβύτης
[11]	ὀλίγοι πάνυ πορεύονται ὥσπερ δι´	ἀνοδίας	τινὸς καὶ τραχείας καὶ πετρώδους
[21]	οἱ μὲν ἀπεγνωσμένοι ὑπὸ τῆς	Παιδείας	ἀνακάμπτουσι κακῶς καὶ ἀθλίως διακείμενοι·
[31]	ἐγώ. Ἣν λήψονται παρὰ τῆς	Παιδείας,	ἢν διασωθῶσιν ἐκεῖ. Αὕτη οὖν
[11]	καὶ οἰόμενοι μετὰ τῆς ἀληθινῆς	Παιδείας	συνομιλεῖν. Τίνες οὖν καλοῦνται οὗτοι;
[11]	κακία μέχρι ἂν ἀπογνόντες τῆς	Ψευδοπαιδείας	εἰσέλθωσιν εἰς τὴν ἀληθινὴν ὁδὸν
[11]	ἀνακάμπτοντες τίνες εἰσίν; Οἱ τῆς	Ψευδοπαιδείας,	ἔφη, ἐρασταὶ ἠπατημένοι καὶ οἰόμενοι
[31]	τὸ Δαιμόνιον λαβεῖν παρὰ τῆς	Ψευδοπαιδείας;	Ταῦτα ἃ δοκεῖ εὔχρηστα εἶναι.
[21]	πάντα καλῶς βιώσεται μετὰ πάσης	ἀσφαλείας.	ὑποδέξονται γὰρ αὐτὸν ἀσμένως πάντες
[21]	ὑπ´ Ἀκρασίας, οἱ δὲ ὑπ´	Ἀλαζονείας,	οἱ δὲ ὑπὸ Φιλαργυρίας, ἕτεροι
[11]	ὥσπερ δι´ ἀνοδίας τινὸς καὶ	τραχείας	καὶ πετρώδους εἶναι δοκούσης; Καὶ
[31]	τῆς Ἀκρασίας καὶ τῆς ἄλλης	Κακίας	εἰς τὸν τρίτον περίβολον πρὸς
[31]	καὶ ἔτι κατεχόμενοι ὑπὸ πάσης	κακίας;	οὐδὲν γὰρ κωλύει εἰδέναι μὲν
[31]	κωλύει ὑπάρχειν τινὶ ἅμα μετὰ	κακίας	πολλῆς. ὥστε οὐκ ἂν εἴη
[21]	οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ	Πενίας	οὔτε ὑπὸ ἄλλου Κακοῦ οὐδενός.
[21]	ἐν ἑτέροις τὰς ἐλπίδας τῆς	εὐδαιμονίας,	ἀλλ´ ἐν αὑτῷ. (Ὡς καλὸν
[11]	μή, πάλιν πλανᾶται ὑπὸ τῆς	Ψευδοδοξίας.	(Ὦ Ἡράκλεις, ὡς μέγας ὁ
[21]	ὑπὸ Φιλαργυρίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ	Κενοδοξίας,	οἱ δὲ ὑφ´ ἑτέρων Κακῶν.
[11]	καὶ πρὸς τὰς ἄλλας Ἀρετάς.	Ποίας	ταύτας; Οὐχ ὁρᾷς, ἔφη, ἔσω
[21]	ὑπ´ Ἀλαζονείας, οἱ δὲ ὑπὸ	Φιλαργυρίας,	ἕτεροι δὲ ὑπὸ Κενοδοξίας, οἱ
[21]	οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ	Φιλαργυρίας	οὔτε ὑπὸ Πενίας οὔτε ὑπὸ
[31]	τοῦ πρώτου περιβόλου ἀπὸ τῆς	Ἀκρασίας	καὶ τῆς ἄλλης Κακίας εἰς
[21]	ὑπὸ πολεμίων, οἱ μὲν ὑπ´	Ἀκρασίας,	οἱ δὲ ὑπ´ Ἀλαζονείας, οἱ
[21]	οὔτε ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´	Ἀκρασίας	οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ
[11]	(Ὁρᾷς οὖν καὶ γυναῖκας δύο	ἑστηκυίας	ἐπὶ τῆς πέτρας λιπαρὰς καὶ
[1]	καὶ γυναῖκας ἔξω τοῦ περιβόλου	ἑστηκυίας	κεκοσμημένας ὥσπερ ἑταῖραι εἰώθασι; Καὶ
[1]	ὡς εἰς μεγάλην τινὰ ἐπιθυμίαν	ἐμβέβληκας	ἡμᾶς, εἰ ταῦθ´ οὕτως ἔχει.
[21]	πάσχοντες. Πότερον οὖν κἀκείνας τὰς	γυναῖκας,	ἃς ἔφης θηρία εἶναι, οὐκέτι
[11]	Ὁρῶ, ἔφην. (Ὁρᾷς οὖν καὶ	γυναῖκας	δύο ἑστηκυίας ἐπὶ τῆς πέτρας
[31]	καὶ ὅταν ἔλθωσι πρὸς τὰς	γυναῖκας	ἐκείνας, ἃς καὶ πρότερον εἶπον
[1]	ταύτην, ἀνωτέρω ἄλλον περίβολον καὶ	γυναῖκας	ἔξω τοῦ περιβόλου ἑστηκυίας κεκοσμημένας
[11]	ὁδὸν καὶ πίωσι τὰς τούτων	καθαρτικὰς	δυνάμεις. εἶτα ὅταν καθαρθῶσι καὶ
[21]	ἐξηγεῖσθαι. ἀλλ´ ἐκεῖνο οὐδέπω ἡμῖν	δεδήλωκας,	τί προστάττει τὸ Δαιμόνιον τοῖς
[21]	καὶ τὰς κνήμας καὶ τὰς	κεφαλὰς	δοκοῦσι τετρῖφθαι, κατέχονται δὲ ὑπὸ
[11]	τὴν Ἐπιστήμην καὶ πρὸς τὰς	ἄλλας	Ἀρετάς. Ποίας ταύτας; Οὐχ ὁρᾷς,
[1]	εἰς μεγάλην τινὰ ἐπιθυμίαν ἐμβέβληκας	ἡμᾶς,	εἰ ταῦθ´ οὕτως ἔχει. Ἀλλ´
[31]	μέντοι γε οὐκ ἄχρηστον ἦν	ἡμᾶς	καὶ αὐτοὺς τὴν φωνὴν εἰδέναι,
[21]	λύπης καὶ ταραχῆς καὶ τὰς	κνήμας	καὶ τὰς κεφαλὰς δοκοῦσι τετρῖφθαι,
[1]	ἔφη. ἀλλὰ τουτὶ πρῶτον δεῖ	ὑμᾶς	ἀκοῦσαι, ὅτι ἐπικίνδυνόν τι ἔχει
[1]	Ὁρῶμεν. Τοῦτο πρῶτον δεῖ εἰδέναι	ὑμᾶς,	ὅτι καλεῖται οὗτος ὁ τόπος
[1]	γυναῖκας ἔξω τοῦ περιβόλου ἑστηκυίας	κεκοσμημένας	ὥσπερ ἑταῖραι εἰώθασι; Καὶ μάλα.
[21]	ἰατρὸν οἱ πάσχοντες. Πότερον οὖν	κἀκείνας	τὰς γυναῖκας, ἃς ἔφης θηρία
[31]	ὅταν ἔλθωσι πρὸς τὰς γυναῖκας	ἐκείνας,	ἃς καὶ πρότερον εἶπον ὅτι
[21]	παραλείψω. Καλῶς λέγεις, ἔφην ἐγώ.	Ἐκτείνας	οὖν τὴν χεῖρα πάλιν, Ὁρᾶτε,
[1]	Ἀναλαβὼν οὖν ῥάβδον τινὰ καὶ	ἐκτείνας	πρὸς τὴν γραφήν, Ὁρᾶτε, ἔφη,
[21]	ὥσπερ τοὺς νενικηκότας τοὺς μεγίστους	ἀγῶνας.	Καὶ ποίους ἀγῶνας νενίκηκεν αὐτός;
[21]	τοὺς μεγίστους ἀγῶνας. Καὶ ποίους	ἀγῶνας	νενίκηκεν αὐτός; ἔφην ἐγώ. Τοὺς
[11]	πάνθ´ ὅσα ἔχουσι καὶ τὰς	δόξας	καὶ τὴν ἄγνοιαν καὶ τὴν
[1]	πύλης πλῆθός τι γυναικῶν ἑτέρων	παντοδαπὰς	μορφὰς ἐχουσῶν; Ὁρῶ. Αὗται τοίνυν
[11]	δύο ἑστηκυίας ἐπὶ τῆς πέτρας	λιπαρὰς	καὶ εὐεκτούσας τῷ σώματι, ὡς
[31]	προέχουσιν, ἔφη, εἰς τὸ βελτίους	ἄνδρας	γενέσθαι ἕνεκα τούτων τῶν μαθημάτων;
[31]	εἶναι πρὸς τὸ βελτίους γενέσθαι	ἄνδρας;	Ἔστι γὰρ καὶ ἄνευ τούτων
[31]	ἄδικον καὶ προδότην καὶ τὸ	πέρας	ἄφρονα. Ἀμέλει πολλοὺς τοιούτους ἔστιν
[11]	δὲ ἀδελφαί. Τί οὖν τὰς	χεῖρας	ἐκτετάκασι προθύμως οὕτως; Παρακαλοῦσιν, ἔφη,
[1]	οἱ δὲ ἀθυμοῦσιν ἐκτετακότες τὰς	χεῖρας;	Οἱ μὲν δοκοῦντες, ἔφη, χαίρειν
[11]	τῷ σώματι, ὡς ἐκτετάκασι τὰς	χεῖρας	προθύμως; Ὁρῶ, ἀλλὰ τίνες καλοῦνται,
[11]	ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; {ἔφην}	Ὁρᾷς	ἄνω, ἔφη, τόπον τινὰ ἐκεῖνον,
[11]	καὶ καθαρὰ παντὸς κακοῦ, ὥσπερ	ὁρᾷς.	Ἐμφαίνει νὴ Δία. (Ὁρᾷς οὖν,
[1]	δὲ ἧττον. Ἔτι δὲ οὐχ	ὁρᾷς	ἔνδον τῆς πύλης πλῆθός τι
[11]	ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας ταύτας; Οὐχ	ὁρᾷς,	ἔφη, ἔσω τῆς πύλης χορὸν
[11]	εἶναι. (Οὐκοῦν παρὰ τὴν πύλην	ὁρᾷς,	ἔφη, ὅτι γυνή τις ἐστὶ
[1]	Βίῳ, ἀλλὰ πλανῶνται εἰκῆ, ὥσπερ	ὁρᾷς	καὶ τοὺς πρότερον εἰσπορευομένους ὡς
[1]	Τιμωρίᾳ. (Ποία δέ ἐστιν αὕτη;	Ὁρᾷς	ὀπίσω τι, ἔφη, αὐτῶν ἄνω
[31]	Παιδείαν. εἶτα τὸ ἕτερον οὐχ	ὁρᾷς,	ὅτι καὶ αἱ Δόξαι ἐκ
[1]	βαδίζειν ἢ πῶς; ἔφην ἐγώ.	Ὁρᾷς	οὖν, εἶπε, παρὰ τὴν πύλην
[11]	ὥσπερ ὁρᾷς. Ἐμφαίνει νὴ Δία.	(Ὁρᾷς	οὖν, ἔφη, καὶ ἔμπροσθεν τοῦ
[11]	καὶ κύκλῳ ἀπόκρημνον; Ὁρῶ, ἔφην.	(Ὁρᾷς	οὖν καὶ γυναῖκας δύο ἑστηκυίας
[1]	τὴν μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω οὕτως.	(Ὁρᾷς	οὖν, ὡς ἂν παρέλθῃς τὴν
[11]	καὶ ἄνω ἐπὶ τοῦ βουνοῦ	ὁρᾷς	πέτραν τινὰ μεγάλην καὶ ὑψηλὴν
[21]	ἔφη. Ποία δ´ ἐστὶν αὕτη;	Ὁρᾷς	τὴν ὁδὸν ἐκείνην τὴν φέρουσαν
[11]	ποία ἐστίν; ἔφην ἐγώ. Οὐχ	ὁρᾷς	τὸν ἕτερον περίβολον ἐκεῖνον; Καὶ
[11]	γυναῖκας δύο ἑστηκυίας ἐπὶ τῆς	πέτρας	λιπαρὰς καὶ εὐεκτούσας τῷ σώματι,
[11]	καὶ ὁδόν τινα πρὸ τῆς	θύρας,	ἥτις οὐ πολὺ ὀχλεῖται, ἀλλ´
[11]	ἐπὶ τῆς πέτρας λιπαρὰς καὶ	εὐεκτούσας	τῷ σώματι, ὡς ἐκτετάκασι τὰς
[11]	πρὸς τὴν Ἐπιστήμην καὶ πρὸς	τὰς	ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας ταύτας; Οὐχ
[21]	τὴν Παιδείαν τοὺς εἰσελθόντας πρὸς	τὰς	Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν, ὅπως ἑτέρους ἀγάγωσι,
[21]	ἔφην ἐγώ, αὗται εἴσω πρὸς	τὰς	Ἀρετὰς οὐκ εἰσπορεύονται; {Ἔφη οὔ.
[11]	καθαρθῶσιν, οὕτως εἰσάγει τούτους πρὸς	τὰς	Ἀρετάς. Πῶς τοῦτο; ἔφην ἐγώ,
[21]	οἱ πάσχοντες. Πότερον οὖν κἀκείνας	τὰς	γυναῖκας, ἃς ἔφης θηρία εἶναι,
[31]	ταύτην, καὶ ὅταν ἔλθωσι πρὸς	τὰς	γυναῖκας ἐκείνας, ἃς καὶ πρότερον
[11]	κακὰ πάνθ´ ὅσα ἔχουσι καὶ	τὰς	δόξας καὶ τὴν ἄγνοιαν καὶ
[21]	καὶ οὐκ ἔχει ἐν ἑτέροις	τὰς	ἐλπίδας τῆς εὐδαιμονίας, ἀλλ´ ἐν
[21]	ταραχῆς καὶ τὰς κνήμας καὶ	τὰς	κεφαλὰς δοκοῦσι τετρῖφθαι, κατέχονται δὲ
[21]	ἀστεφάνωτοι λύπης καὶ ταραχῆς καὶ	τὰς	κνήμας καὶ τὰς κεφαλὰς δοκοῦσι
[31]	οὖν τὴν αἰτίαν κελεύει πρὸς	τὰς	παρ´ αὐτῆς δόσεις ἴσους γίνεσθαι
[11]	τὴν ἀληθινὴν ὁδὸν καὶ πίωσι	τὰς	τούτων καθαρτικὰς δυνάμεις. εἶτα ὅταν
[1]	γόνασιν ἔχουσα Λύπη, ἡ δὲ	τὰς	τρίχας τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ
[11]	εἰσὶ δὲ ἀδελφαί. Τί οὖν	τὰς	χεῖρας ἐκτετάκασι προθύμως οὕτως; Παρακαλοῦσιν,
[1]	χαίρειν, οἱ δὲ ἀθυμοῦσιν ἐκτετακότες	τὰς	χεῖρας; Οἱ μὲν δοκοῦντες, ἔφη,
[11]	εὐεκτούσας τῷ σώματι, ὡς ἐκτετάκασι	τὰς	χεῖρας προθύμως; Ὁρῶ, ἀλλὰ τίνες
[21]	Παιδείαν τοὺς εἰσελθόντας πρὸς τὰς	Ἀρετὰς	ἀνακάμπτουσιν, ὅπως ἑτέρους ἀγάγωσι, καὶ
[21]	ἐγώ, αὗται εἴσω πρὸς τὰς	Ἀρετὰς	οὐκ εἰσπορεύονται; {Ἔφη οὔ. Οὐ
[11]	Ἐπιστήμην καὶ πρὸς τὰς ἄλλας	Ἀρετάς.	Ποίας ταύτας; Οὐχ ὁρᾷς, ἔφη,
[11]	οὕτως εἰσάγει τούτους πρὸς τὰς	Ἀρετάς.	Πῶς τοῦτο; ἔφην ἐγώ, οὐ
[21]	τὰ γὰρ θηρία δήπου τὰ	πάντας	τοὺς ἄλλους κακοποιοῦντα μέχρι θανάτου
[1]	ἔφην. Ἀπάτη καλεῖται, φησίν, ἡ	πάντας	τοὺς ἀνθρώπους πλανῶσα. Εἶτα τί
[21]	καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ τοὺς ἐκεῖ	διατρίβοντας	ὡς κακῶς διατρίβουσι καὶ ἀθλίως
[21]	τὴν Παιδείαν καὶ τοὺς ἐκεῖσε	βαδίζοντας,	ὡς ταλαίπωροι καὶ ἄθλιοί εἰσι
[21]	ἀγαγοῦσαι πρὸς τὴν Παιδείαν τοὺς	εἰσελθόντας	πρὸς τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν, ὅπως
[31]	παρ´ αὐτῆς καὶ συντόμως ἀπελθεῖν	βλέποντας	πρὸς τὴν βεβαίαν καὶ ἀσφαλῆ
[21]	ἄλλαι Ἀρεταὶ πᾶσαι ὥσπερ τοὺς	νενικηκότας	τοὺς μεγίστους ἀγῶνας. Καὶ ποίους
[1]	ἑστήκασιν αὗται; Παρατηροῦσιν, ἔφη, τοὺς	εἰληφότας	τι παρὰ τῆς Τύχης. Εἶτα
[11]	γὰρ ὁδὸν φέρουσαν οὐδεμίαν ἐπ´	αὐτάς.	Αὗται ἀπὸ τοῦ κρημνοῦ προσκαταβαίνουσι
[11]	καὶ ἕλκουσιν αὐτοὺς ἄνω πρὸς	αὑτάς,	εἶτα κελεύουσιν αὐτοὺς διαναπαύσασθαι. καὶ
[11]	πρὸς τὰς ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας	ταύτας;	Οὐχ ὁρᾷς, ἔφη, ἔσω τῆς
[1]	πλῆθός τι γυναικῶν ἑτέρων παντοδαπὰς	μορφὰς	ἐχουσῶν; Ὁρῶ. Αὗται τοίνυν Δόξαι
[1]	ἔχουσα Λύπη, ἡ δὲ τὰς	τρίχας	τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ δὲ
[1]	καὶ εὐγένεια καὶ τέκνα καὶ	τυραννίδες	καὶ βασιλεῖαι καὶ τἆλλα ὅσα
[21]	πάλιν ἄλλους ἄξουσαι, ὥσπερ αἱ	νῆες	τὰ φορτία ἐξελόμεναι πάλιν ἀνακάμπτουσι
[21]	ἡγοῦνται εἶναι. (Αἱ δὲ ἕτεραι	γυναῖκες	αἱ ἐκεῖθεν παραγινόμεναι ἱλαραί τε
[21]	καὶ πλανῶνται ἀνοδίᾳ. Αἱ δὲ	γυναῖκες	αἱ μετ´ αὐτῶν ἀκολουθοῦσαι τίνες
[1]	σκοτεινόν; Καὶ μάλα. Οὐκοῦν καὶ	γυναῖκες	αἰσχραὶ καὶ ῥυπαραὶ καὶ ῥάκη
[11]	τούτοις εἰσὶ παραπλήσιοι. (Αἱ δὲ	γυναῖκες	ἐκεῖναι αἱ δοκοῦσαι περιτρέχειν ὅμοιαι
[31]	καὶ βέβαιον μηδὲν νομίζειν μηδὲ	ἀσφαλὲς	εἶναι, ὅ τι ἂν παρ´
[11]	αἱ ἄλλαι; Ὁρῶ, ἔφην. ἀλλὰ	τίνες	αὗται καλοῦνται; Ἡ μὲν πρώτη
[11]	ταύτης ἄλλαι δύο εἰσὶ θυγατέρες	τινὲς	δοκοῦσαι εἶναι. Ἐμφαίνει οὕτως ἔχειν.
[11]	αἱ ἄλλαι αἱ μετ´ αὐτῶν}	τίνες	εἰσίν; Αὐταὶ ἐκεῖναί εἰσιν, ἔφη.
[21]	γυναῖκες αἱ μετ´ αὐτῶν ἀκολουθοῦσαι	τίνες	εἰσὶν αὗται; Λῦπαι, ἔφη, καὶ
[11]	οἱ ἔσω τοῦ περιβόλου ἀνακάμπτοντες	τίνες	εἰσίν; Οἱ τῆς Ψευδοπαιδείας, ἔφη,
[21]	ἀλλ´ ἔτι τοῦτό μοι εἰπέ.	τίνες	εἰσὶν οὗτοι οἱ δοκοῦντες ἐκεῖθεν
[1]	ἰδίους, οὓς οὐκ ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν,	τίνες	καί ποτε ἦσαν. οὔτε γὰρ
[21]	παραγινόμεναι ἱλαραί τε καὶ γελῶσαι	τίνες	καλοῦνται; Δόξαι, ἔφη, καὶ ἀγαγοῦσαι
[11]	τὰς χεῖρας προθύμως; Ὁρῶ, ἀλλὰ	τίνες	καλοῦνται, ἔφην, αὗται; Ἡ μὲν
[1]	αὐτὴν ἑστηκὼς τί βούλεται καὶ	τίνες	καλοῦνται; Καλοῦνται μὲν οὗτοι ἀπροβούλευτοι·
[11]	μετὰ τῆς ἀληθινῆς Παιδείας συνομιλεῖν.	Τίνες	οὖν καλοῦνται οὗτοι; Οἱ μὲν
[1]	εἰ δὲ μή, ἄφρονες καὶ	κακοδαίμονες	καὶ πικροὶ καὶ ἀμαθεῖς γενόμενοι
[21]	ταλαίπωροι καὶ ἄθλιοί εἰσι καὶ	κακοδαίμονες,	οἳ τὸν βίον τὸν παρ´
[1]	συνήσετε τὰ λεγόμενα, φρόνιμοι καὶ	εὐδαίμονες	ἔσεσθε, εἰ δὲ μή, ἄφρονες
[21]	ἑτέρους ἀγάγωσι, καὶ ἀναγγέλλουσιν, ὅτι	εὐδαίμονες	ἤδη γεγόνασιν οὓς τότε ἀπήγαγον.
[1]	εὐδαίμονες ἔσεσθε, εἰ δὲ μή,	ἄφρονες	καὶ κακοδαίμονες καὶ πικροὶ καὶ
[11]	μετὰ ταύτης ἄλλαι δύο εἰσὶ	θυγατέρες	τινὲς δοκοῦσαι εἶναι. Ἐμφαίνει οὕτως
[11]	μὲν ποιηταί, ἔφη, οἱ δὲ	ῥήτορες,	οἱ δὲ διαλεκτικοί, οἱ δὲ
[21]	ἀσφαλείας. ὑποδέξονται γὰρ αὐτὸν ἀσμένως	πάντες	καθάπερ τὸν ἰατρὸν οἱ πάσχοντες.
[1]	εἰς τὸν Βίον. Πότερον οὖν	πάντες	πίνουσι τὸν πλάνον ἢ οὔ;
[1]	πίνουσι τὸν πλάνον ἢ οὔ;	(Πάντες	πίνουσιν, ἔφη, ἀλλ´ οἱ μὲν
[21]	ὥσπερ οἱ ἄλλοι οἱ ἐκεῖ	διατρίβοντες.	νῦν δὲ ἀπειληφὼς τὴν ἐπιστήμην
[31]	τῷ δευτέρῳ περιβόλῳ διατρίβουσιν ὥσπερ	ἐγγίζοντες	πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; Καὶ
[1]	ἔφη, καὶ ἄγνοια. Εἶτα τί;	Πιόντες	τοῦτο πορεύονται εἰς τὸν Βίον.
[1]	μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν, οἱ δὲ	ἀποβάλλοντες	κλαίουσι; Ταῦτα, ἔφη, ἃ παρὰ
[1]	παρὰ τὴν πύλην ἐφεστὼς οἱ	μέλλοντες	εἰσπορεύεσθαι εἰς τὸν Βίον οὗτοί
[1]	αὐτοῖς, ὅτι οὕτως οἱ μὲν	λαμβάνοντες	χαίρουσιν, οἱ δὲ ἀποβάλλοντες κλαίουσι;
[11]	ἡ λοιπὴ κακία μέχρι ἂν	ἀπογνόντες	τῆς Ψευδοπαιδείας εἰσέλθωσιν εἰς τὴν
[11]	ἂν οὕτω σωθήσονται. ὧδε δὲ	μένοντες	παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ οὐδέποτε ἀπολυθήσονται
[21]	τὸν βίον τὸν παρ´ αὐταῖς	ἀπολιπόντες	κακῶς ζῶσι καὶ οὐκ ἀπολαύουσι
[11]	ἄνθρωποι οἱ ἔσω τοῦ περιβόλου	ἀνακάμπτοντες	τίνες εἰσίν; Οἱ τῆς Ψευδοπαιδείας,
[31]	καὶ δεινὰ οἴονται πεπονθέναι, οὐ	μνημονεύοντες,	ὅτι ἐπὶ τούτῳ ἔλαβον τὰ
[21]	πάντες καθάπερ τὸν ἰατρὸν οἱ	πάσχοντες.	Πότερον οὖν κἀκείνας τὰς γυναῖκας,
[21]	εἰπέ. τίνες εἰσὶν οὗτοι οἱ	δοκοῦντες	ἐκεῖθεν ἀπὸ τοῦ βουνοῦ παραγίνεσθαι;
[1]	ἐκτετακότες τὰς χεῖρας; Οἱ μὲν	δοκοῦντες,	ἔφη, χαίρειν καὶ γελᾶν αὐτῶν
[1]	Τύχην αὐτὴν καλοῦσιν. οἱ δὲ	δοκοῦντες	κλαίειν {καὶ ἐκτετακότες} εἰσὶ παρ´
[1]	δεινὸν πάσχετε, ὦ ξένοι, ἔφη,	ἀποροῦντες	περὶ τῆς γραφῆς ταύτης. οὐδὲ
[1]	~ΚΕΒΗΤΟΣ ΠΙΝΑΞ. ~Ἐτυγχάνομεν	περιπατοῦντες	ἐν τῷ τοῦ Κρόνου ἱερῷ,
[21]	καὶ ἀθλίως διακείμενοι· οἱ δὲ	ἀποδεδειλιακότες	καὶ οὐκ ἀναβεβηκότες πρὸς τὴν
[1]	οἱ δὲ δοκοῦντες κλαίειν {καὶ	ἐκτετακότες}	εἰσὶ παρ´ ὧν ἀφείλετο ἃ
[1]	δοκοῦσι χαίρειν, οἱ δὲ ἀθυμοῦσιν	ἐκτετακότες	τὰς χεῖρας; Οἱ μὲν δοκοῦντες,
[21]	οἱ δὲ ἀποδεδειλιακότες καὶ οὐκ	ἀναβεβηκότες	πρὸς τὴν Καρτερίαν πάλιν ἀνακάμπτουσι
[21]	πρὸς τὴν Παιδείαν καὶ εὐφραίνονται	τετυχηκότες	αὐτῆς. οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι οἱ
[1]	χαίρειν καὶ γελᾶν αὐτῶν οἱ	εἰληφότες	τι παρ´ αὐτῆς εἰσιν· οὗτοι
[11]	δοκεῖ καλός τε εἶναι καὶ	λειμωνοειδὴς	καὶ φωτὶ πολλῷ καταλαμπόμενος; Καὶ
[1]	ἄλλος οὗτος ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς	δυσειδής	τις καὶ λεπτὸς καὶ γυμνός,
[21]	ἐπὶ τοῦ προπυλαίου γυνὴ καθεστηκυῖα	εὐειδής	τις κάθηται ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ
[31]	Αὕτη οὖν τίς ἐστιν; Ἡ	ἀληθὴς	ἐπιστήμη τῶν συμφερόντων, ἔφη, καὶ
[1]	οὕτως. (Ὁρᾷς οὖν, ὡς ἂν	παρέλθῃς	τὴν πύλην ταύτην, ἀνωτέρω ἄλλον
[21]	ἔργων, ἔφην ἐγώ, καὶ καλλίστης	νίκης.	ἀλλ´ ἐκεῖνο ἔτι μοι εἰπέ·
[31]	ἐπιστήμη τῶν συμφερόντων, ἔφη, καὶ	ἀσφαλὴς	δόσις καὶ βεβαία καὶ ἀμεταμέλητος.
[11]	τοῖς ἀφικνουμένοις καὶ τῶν διδομένων	ἀσφαλὴς	ἡ δόσις τοῖς λαμβάνουσι. Καὶ
[1]	Εἶτα τί τοῦτο σημαίνει; Οὐκ	ἀσφαλὴς	οὐδὲ βεβαία ἐστὶν ἡ παρ´
[11]	τετραγώνου αὕτη; Σημεῖον, ἔφη, ὅτι	ἀσφαλής	τε καὶ βεβαία ἡ πρὸς
[31]	ἀπὸ τῆς Ἀκρασίας καὶ τῆς	ἄλλης	Κακίας εἰς τὸν τρίτον περίβολον
[31]	ὑπάρχειν τινὶ ἅμα μετὰ κακίας	πολλῆς.	ὥστε οὐκ ἂν εἴη ταῦτα
[1]	δὲ οὐχ ὁρᾷς ἔνδον τῆς	πύλης	πλῆθός τι γυναικῶν ἑτέρων παντοδαπὰς
[11]	Οὐχ ὁρᾷς, ἔφη, ἔσω τῆς	πύλης	χορὸν γυναικῶν, ὡς εὐειδεῖς δοκοῦσιν
[11]	ἠπατημένοι καὶ οἰόμενοι μετὰ τῆς	ἀληθινῆς	Παιδείας συνομιλεῖν. Τίνες οὖν καλοῦνται
[21]	μὴ διοχληθήσεται οὐδὲν οὔτε ὑπὸ	Ὀδύνης	οὔτε ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´
[21]	μὲν αὐτῶν ἐστεφανωμένοι ἔμφασιν ποιοῦσιν	εὐφροσύνης	τινός, οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι λύπης
[21]	εὐφροσύνης τινός, οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι	λύπης	καὶ ταραχῆς καὶ τὰς κνήμας
[21]	οὔτε ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ	Λύπης	οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ
[21]	ἀφίκηται, πάντα καλῶς βιώσεται μετὰ	πάσης	ἀσφαλείας. ὑποδέξονται γὰρ αὐτὸν ἀσμένως
[31]	ἄλλοι καὶ ἔτι κατεχόμενοι ὑπὸ	πάσης	κακίας; οὐδὲν γὰρ κωλύει εἰδέναι
[11]	καὶ τραχείας καὶ πετρώδους εἶναι	δοκούσης;	Καὶ μάλα, ἔφην. Οὐκοῦν καὶ
[31]	ἐκ τοῦ πρώτου περιβόλου ἀπὸ	τῆς	Ἀκρασίας καὶ τῆς ἄλλης Κακίας
[11]	ἐρασταὶ ἠπατημένοι καὶ οἰόμενοι μετὰ	τῆς	ἀληθινῆς Παιδείας συνομιλεῖν. Τίνες οὖν
[31]	περιβόλου ἀπὸ τῆς Ἀκρασίας καὶ	τῆς	ἄλλης Κακίας εἰς τὸν τρίτον
[11]	τὸ πόμα, ὃ ἔπιον παρὰ	τῆς	Ἀπάτης, καὶ ἡ ἄγνοια μένει
[11]	τὸν πλάνον, ὃν ἐπεπώκει παρὰ	τῆς	Ἀπάτης, καὶ τὴν ἀλαζονείαν καὶ
[1]	τὸν πλάνον, ὃν πεπώκασι παρὰ	τῆς	Ἀπάτης, οὐχ εὑρίσκουσι ποία ἐστὶν
[1]	ὦ ξένοι, ἔφη, ἀποροῦντες περὶ	τῆς	γραφῆς ταύτης. οὐδὲ γὰρ τῶν
[1]	τι γυναικῶν ἑωρᾶτο. ἐπὶ δὲ	{τῆς	εἰσόδου} τοῦ {πρώτου} πυλῶνος {καὶ
[1]	Σφιγγός. ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ	τῆς	ἐξηγήσεως ἔχει ταύτης. ἡ γὰρ
[21]	ἔχει ἐν ἑτέροις τὰς ἐλπίδας	τῆς	εὐδαιμονίας, ἀλλ´ ἐν αὑτῷ. (Ὡς
[11]	μικρὰν καὶ ὁδόν τινα πρὸ	τῆς	θύρας, ἥτις οὐ πολὺ ὀχλεῖται,
[1]	δὴ καὶ περὶ ταύτης {δὲ}	τῆς	μυθολογίας πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν διεξιόντος.
[1]	ὄχλῳ. (Ἀπορούντων οὖν ἡμῶν περὶ	τῆς	μυθολογίας πρὸς ἀλλήλους πολὺν χρόνον
[11]	ἂν δήπου ἀπωσθεὶς ἐξώλετο ὑπὸ	τῆς	νόσου— Ταῦτα μὲν συνίημι, ἔφην
[21]	ἀστεφάνωτοι οἱ μὲν ἀπεγνωσμένοι ὑπὸ	τῆς	Παιδείας ἀνακάμπτουσι κακῶς καὶ ἀθλίως
[31]	ἔφην ἐγώ. Ἣν λήψονται παρὰ	τῆς	Παιδείας, ἢν διασωθῶσιν ἐκεῖ. Αὕτη
[11]	καὶ γυναῖκας δύο ἑστηκυίας ἐπὶ	τῆς	πέτρας λιπαρὰς καὶ εὐεκτούσας τῷ
[1]	Ἔτι δὲ οὐχ ὁρᾷς ἔνδον	τῆς	πύλης πλῆθός τι γυναικῶν ἑτέρων
[11]	ταύτας; Οὐχ ὁρᾷς, ἔφη, ἔσω	τῆς	πύλης χορὸν γυναικῶν, ὡς εὐειδεῖς
[1]	γὰρ ἡ ἐξήγησις ἐοικυῖα τῷ	τῆς	Σφιγγὸς αἰνίγματι, ὃ ἐκείνη προεβάλλετο
[1]	οὐκ εἰσάπαξ, ὥσπερ ὁ ὑπὸ	τῆς	Σφιγγὸς καταβρωθεὶς ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ κατὰ
[1]	δὲ μὴ συνίει, ἀπώλετο ὑπὸ	τῆς	Σφιγγός. ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ
[1]	ἀναλώσῃ πάντα ὅσα ἔλαβε παρὰ	τῆς	Τύχης, ἀναγκάζεται ταύταις ταῖς γυναιξὶ
[1]	ἔφη, τοὺς εἰληφότας τι παρὰ	τῆς	Τύχης. Εἶτα τί; Ἀναπηδῶσι καὶ
[31]	ὅσα λαμβάνουσιν οἱ ἄνθρωποι παρὰ	τῆς	Τύχης, οἷον τὸ ζῆν, τὸ
[11]	δὲ μή, πάλιν πλανᾶται ὑπὸ	τῆς	Ψευδοδοξίας. (Ὦ Ἡράκλεις, ὡς μέγας
[11]	λοιπὴ κακία μέχρι ἂν ἀπογνόντες	τῆς	Ψευδοπαιδείας εἰσέλθωσιν εἰς τὴν ἀληθινὴν
[11]	περιβόλου ἀνακάμπτοντες τίνες εἰσίν; Οἱ	τῆς	Ψευδοπαιδείας, ἔφη, ἐρασταὶ ἠπατημένοι καὶ
[31]	αὐτοὺς τὸ Δαιμόνιον λαβεῖν παρὰ	τῆς	Ψευδοπαιδείας; Ταῦτα ἃ δοκεῖ εὔχρηστα
[11]	πόμα, ὃ ἔπιον παρὰ τῆς	Ἀπάτης,	καὶ ἡ ἄγνοια μένει {ἐν
[11]	πλάνον, ὃν ἐπεπώκει παρὰ τῆς	Ἀπάτης,	καὶ τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὴν
[1]	πλάνον, ὃν πεπώκασι παρὰ τῆς	Ἀπάτης,	οὐχ εὑρίσκουσι ποία ἐστὶν ἡ
[11]	Καλοκἀγαθία, Σωφροσύνη, Εὐταξία, Ἐλευθερία, Ἐγκράτεια,	Πρᾳότης.	Ὦ κάλλιστε, ἔφην ἔγωγε, ὡς
[21]	καλῶν ἔργων, ἔφην ἐγώ, καὶ	καλλίστης	νίκης. ἀλλ´ ἐκεῖνο ἔτι μοι
[11]	τούτοις νὴ Δία} καὶ μετ´	αὐτῆς	γε ἡ ἀφροσύνη, καὶ οὐ
[31]	αἰτίαν κελεύει πρὸς τὰς παρ´	αὐτῆς	δόσεις ἴσους γίνεσθαι καὶ μήτε
[31]	Δαιμόνιον καὶ πρὸς τὴν παρ´	αὐτῆς	δόσιν καὶ μνημονεύειν, ὅτι τοιαύτην
[1]	οὐδὲ βεβαία ἐστὶν ἡ παρ´	αὐτῆς	δόσις. ἐκπτώσεις γὰρ μεγάλαι καὶ
[1]	αὐτῶν οἱ εἰληφότες τι παρ´	αὐτῆς	εἰσιν· οὗτοι δὲ καὶ ἀγαθὴν
[31]	γοῦν δίδωσι, λαβεῖν κελεύει παρ´	αὐτῆς	καὶ συντόμως ἀπελθεῖν βλέποντας πρὸς
[1]	ὅτι οὐκ ἤσθιεν, ἀλλ´ ὑπ´	αὐτῆς	κατησθίετο καὶ ὑβρίζετο. διὸ καὶ
[21]	τὴν Παιδείαν καὶ εὐφραίνονται τετυχηκότες	αὐτῆς.	οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι οἱ μὲν
[1]	τις μὴ συνιῇ, ἀπόλλυται ὑπ´	αὐτῆς,	οὐκ εἰσάπαξ, ὥσπερ ὁ ὑπὸ
[1]	σημεῖον καλῶς μηνύει τὴν φύσιν	αὐτῆς.	Ποῖον τοῦτο; ἔφην ἐγώ. Ὅτι
[11]	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν, καθαρθεὶς ὑπ´	αὐτῆς	σώζεται καὶ μακάριος καὶ εὐδαίμων
[31]	εἶναι, ὅ τι ἂν παρ´	αὐτῆς	τις λάβῃ μηδὲ ὡς ἴδια
[31]	ὅ τι ἂν βούλωνται παρ´	αὐτῆς	ὥσπερ ἐφόδιον, εἶτα ἐντεῦθεν ἀπιέναι
[21]	ποιεῖ; Στεφανοῖ αὐτόν, ἔφη, τῇ	ἑαυτῆς	δυνάμει ἥ τε Εὐδαιμονία καὶ
[11]	θεραπεύει αὐτὸν καὶ ποτίξει τῇ	ἑαυτῆς	δυνάμει, ὅπως ἐκκαθάρῃ πρῶτον καὶ
[1]	εἰς τὸν Βίον ποτίζει τῇ	ἑαυτῆς	δυνάμει. Τοῦτο δὲ τί ἐστι
[1]	ἡ δὲ τὰς τρίχας τίλλουσα	ἑαυτῆς	Ὀδύνη. Ὁ δὲ ἄλλος οὗτος
[11]	ἔφη, καλεῖται, αἱ δὲ ἄλλαι	ταύτης	ἀδελφαὶ Ἀνδρεία, Δικαιοσύνη, Καλοκἀγαθία, Σωφροσύνη,
[11]	τετραγώνου ἀσφαλῶς κειμένου. καὶ μετὰ	ταύτης	ἄλλαι δύο εἰσὶ θυγατέρες τινὲς
[1]	διελέγετο. τότε δὴ καὶ περὶ	ταύτης	{δὲ} τῆς μυθολογίας πολλάκις αὐτοῦ
[1]	καὶ ἐπὶ τῆς ἐξηγήσεως ἔχει	ταύτης.	ἡ γὰρ ἀφροσύνη τοῖς ἀνθρώποις
[1]	ἔφη, ἀποροῦντες περὶ τῆς γραφῆς	ταύτης.	οὐδὲ γὰρ τῶν ἐπιχωρίων πολλοὶ
[1]	μυθολογίας πρὸς ἀλλήλους πολὺν χρόνον	πρεσβύτης	τις παρεστώς, Οὐδὲν δεινὸν πάσχετε,
[1]	ξένοι, ἔφη, ἀποροῦντες περὶ τῆς	γραφῆς	ταύτης. οὐδὲ γὰρ τῶν ἐπιχωρίων
[11]	ὅμοιαι ταῖς πρώταις, ἐν αἷς	ἔφης	εἶναι τὴν Ἀκρασίαν {καὶ αἱ
[21]	οὖν κἀκείνας τὰς γυναῖκας, ἃς	ἔφης	θηρία εἶναι, οὐκέτι φοβεῖται, μή
[21]	ἡ δύναμις τοῦ στεφάνου, ᾧ	ἔφης	στεφανοῦν αὐτόν; Εὐδαιμονική, ὦ νεανίσκε.
[21]	οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι λύπης καὶ	ταραχῆς	καὶ τὰς κνήμας καὶ τὰς
[1]	πάντα ὅσα ἔλαβε παρὰ τῆς	Τύχης,	ἀναγκάζεται ταύταις ταῖς γυναιξὶ δουλεύειν
[1]	τοὺς εἰληφότας τι παρὰ τῆς	Τύχης.	Εἶτα τί; Ἀναπηδῶσι καὶ συμπλέκονται
[31]	λαμβάνουσιν οἱ ἄνθρωποι παρὰ τῆς	Τύχης,	οἷον τὸ ζῆν, τὸ ὑγιαίνειν,
[11]	περιτρέχειν ὅμοιαι ταῖς πρώταις, ἐν	αἷς	ἔφης εἶναι τὴν Ἀκρασίαν {καὶ
[1]	παρὰ τῆς Τύχης, ἀναγκάζεται ταύταις	ταῖς	γυναιξὶ δουλεύειν καὶ πάνθ´ ὑπομένειν
[11]	ἐκεῖναι αἱ δοκοῦσαι περιτρέχειν ὅμοιαι	ταῖς	πρώταις, ἐν αἷς ἔφης εἶναι
[31]	μηδὲ γίνεσθαι ὁμοίους τοῖς κακοῖς	τραπεζίταις.	καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν μὲν
[21]	καὶ οὐκ ἀπολαύουσι τῶν παρ´	αὐταῖς	ἀγαθῶν. Ποῖα δὲ λέγουσιν ἀγαθὰ
[21]	οἳ τὸν βίον τὸν παρ´	αὐταῖς	ἀπολιπόντες κακῶς ζῶσι καὶ οὐκ
[1]	δὲ ἄλλος οὗτος ὁ παρεστηκὼς	αὐταῖς	δυσειδής τις καὶ λεπτὸς καὶ
[1]	καὶ κολακεύουσι καὶ ἀξιοῦσι παρ´	αὑταῖς	μένειν λέγουσαι ὅτι βίον ἕξουσιν
[31]	ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ πιστεύειν μηδὲ	ταύταις	μηδέν, ἕως ἂν πρὸς τὴν
[1]	ἔλαβε παρὰ τῆς Τύχης, ἀναγκάζεται	ταύταις	ταῖς γυναιξὶ δουλεύειν καὶ πάνθ´
[11]	αἱ δοκοῦσαι περιτρέχειν ὅμοιαι ταῖς	πρώταις,	ἐν αἷς ἔφης εἶναι τὴν
[11]	οὕτως ἂν ὁ ἰατρὸς αὐτὸν	εἰς	ἀνάληψιν καὶ ὑγείαν κατέστησεν, εἰ
[1]	ἐπὶ τὰ βέλτιστα ἄξουσαι καὶ	εἰς	βίον εὐδαίμονα καὶ λυσιτελῆ. οἱ
[31]	ἔχειν τοῖς νέοις, ἵνα μὴ	εἰς	ἕτερα περισπῶνται. Πότερον δὲ ἀνάγκη
[1]	μὴ παρακούετε. (Ὦ Ἡράκλεις, ὡς	εἰς	μεγάλην τινὰ ἐπιθυμίαν ἐμβέβληκας ἡμᾶς,
[11]	δεῖ καρτερῆσαι αὐτοὺς, εἶτα ἥξουσιν	εἰς	ὁδὸν καλήν. Ὅταν οὖν παραγένωνται
[11]	ἂν ἀπογνόντες τῆς Ψευδοπαιδείας εἰσέλθωσιν	εἰς	τὴν ἀληθινὴν ὁδὸν καὶ πίωσι
[11]	ἑτέραν Δόξαν {καὶ Ἐπιθυμίαν} τὴν	εἰς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν ἄγουσαν, ἅμα
[11]	μέν τοι σωζόμενοι ὁπόταν βούλωνται	εἰς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν ἐλθεῖν, ὧδε
[11]	ταύτην προσδέξηται τὴν ἄξουσαν αὐτὸν	εἰς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν, καθαρθεὶς ὑπ´
[1]	τις πεισθῇ ὑπ´ αὐτῶν εἰσελθεῖν	εἰς	τὴν Ἡδυπάθειαν, μέχρι μέν τινος
[1]	εἰς τὸν ἕτερον οἶκον ῥίπτεται,	εἰς	τὴν Κακοδαιμονίαν, καὶ ὧδε τὸν
[11]	ἄγουσαν, ἅμα δὲ καὶ τὴν	εἰς	τὴν Ψευδοπαιδείαν καλουμένην. Εἶτα τί
[1]	τὸ σώζεσθαι, ἔφη, αἱ δὲ	εἰς	τὸ ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν ἀπάτην.
[31]	οὐ βοηθεῖ τοῖς ἔχουσιν αὐτὸν	εἰς	τὸ βελ– τίους εἶναι. Φαίνεται
[31]	Πῶς οὖν οὗτοι προέχουσιν, ἔφη,	εἰς	τὸ βελτίους ἄνδρας γενέσθαι ἕνεκα
[31]	οὐδὲν τούτοις ὁ πλοῦτος βοηθεῖ	εἰς	τὸ ζῆν καλῶς; Οὐ φαίνεται·
[1]	δὲ ἀπάγουσιν αὐτούς; Αἱ μὲν	εἰς	τὸ σώζεσθαι, ἔφη, αἱ δὲ
[1]	αὐτοὺς ποιεῖν, ὡς ἂν εἰσέλθωσιν	εἰς	τὸν Βίον· δεικνύει δὲ ποίαν
[1]	πύλην ἐφεστὼς οἱ μέλλοντες εἰσπορεύεσθαι	εἰς	τὸν Βίον οὗτοί εἰσιν. ὁ
[21]	προστάττει τὸ Δαιμόνιον τοῖς εἰσπορευομένοις	εἰς	τὸν Βίον ποιεῖν. Θαρρεῖν, ἔφη.
[1]	Εἶτα τί; Πιόντες τοῦτο πορεύονται	εἰς	τὸν Βίον. Πότερον οὖν πάντες
[1]	τί πράττει αὕτη; Τοὺς εἰσπορευομένους	εἰς	τὸν Βίον ποτίζει τῇ ἑαυτῆς
[1]	συμβιοῖ τιμωρούμενος· εἶτα ἐνταῦθα πάλιν	εἰς	τὸν ἕτερον οἶκον ῥίπτεται, εἰς
[21]	ἐπακολουθοῦσιν. ὅταν δὲ οὗτοι παραγένωνται	εἰς	τὸν πρῶτον περίβολον πρὸς τὴν
[31]	Ἀκρασίας καὶ τῆς ἄλλης Κακίας	εἰς	τὸν τρίτον περίβολον πρὸς τὴν
[31]	ὅταν ᾖ περίστασις τοιαύτη. Ἀληθῆ	λέγεις.	(Ἄγε δὴ σκεψώμεθα καὶ περὶ
[21]	Ἀδοξίαι καὶ Ἄγνοιαι. (Πάντα κακὰ	λέγεις	αὐτοῖς ἀκολουθεῖν. Νὴ Δία πάντα,
[31]	ἐγὼ γὰρ ὑμῖν φράσω. Καλῶς	λέγεις,	ἔφην ἐγώ. ἀλλὰ τί κελεύει
[21]	ἐξηγήσομαι καὶ οὐδὲν παραλείψω. Καλῶς	λέγεις,	ἔφην ἐγώ. Ἐκτείνας οὖν τὴν
[21]	οὗτος ἐκείνοις πρότερον. (Ποῖα ταῦτα	λέγεις	θηρία; πάνυ γὰρ ἐπιποθῶ ἀκοῦσαι.
[1]	δαιμόνιε, ὡς χαλεπὸν τὸ πόμα	λέγεις.	Καὶ πᾶσαί γε, ἔφη, ἐπαγγέλλονται
[21]	αὑτῷ. (Ὡς καλὸν τὸ νίκημα	λέγεις.	ὅταν δὲ στεφανωθῇ, τί ποιεῖ
[31]	συμβάλλεται ταῦτα. Οὐδὲν ἄρα, ἔφην,	λέγεις	ταῦτα χρήσιμα εἶναι πρὸς τὸ
[31]	καλῶς ἀγαθόν. Καὶ κακὸν ἄρα	λέγεις	τὸ ζῆν καὶ ἀγαθὸν εἶναι;
[11]	Εἶεν, ἔφην ἐγώ, ὡς καλὸν	λέγεις	τὸν τόπον εἶναι. (Οὐκοῦν παρὰ
[11]	τῆς πύλης χορὸν γυναικῶν, ὡς	εὐειδεῖς	δοκοῦσιν εἶναι καὶ εὔτακτοι καὶ
[11]	ἔφη, τόπον τινὰ ἐκεῖνον, ὅπου	οὐδεὶς	ἐπικατοικεῖ, ἀλλ´ ἔρημος δοκεῖ εἶναι;
[31]	τι προσπυθέσθαι περὶ ἑκάστου τούτων,	οὐδεὶς	φθόνος· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν φράσω.
[1]	τί ποτέ ἐστιν ὁ μῦθος.	Οὐδεὶς	φθόνος, ὦ ξένοι, ἔφη. ἀλλὰ
[11]	κρημνοὺς ἔχουσα ἔνθεν καὶ ἔνθεν	βαθεῖς.	Ὁρῶ. Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ
[1]	καὶ κακοδαίμονες καὶ πικροὶ καὶ	ἀμαθεῖς	γενόμενοι κακῶς βιώσεσθε. ἔστι γὰρ
[11]	αὐτὸν εἰς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν,	καθαρθεὶς	ὑπ´ αὐτῆς σώζεται καὶ μακάριος
[11]	οἷς ἐπέταττεν, εὐλόγως ἂν δήπου	ἀπωσθεὶς	ἐξώλετο ὑπὸ τῆς νόσου— Ταῦτα
[21]	Εὐδαιμονική, ὦ νεανίσκε. ὁ γὰρ	στεφανωθεὶς	ταύτῃ τῇ δυνάμει εὐδαίμων γίνεται
[1]	ὥσπερ ὁ ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς	καταβρωθεὶς	ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ κατὰ μικρὸν ἐν
[21]	(Ταῦτα μὲν δὴ καλῶς μοι	δοκεῖς,	ἔφην, ἐξηγεῖσθαι. ἀλλ´ ἐκεῖνο οὐδέπω
[21]	τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον. (Καλῶς ἐμοὶ	δοκεῖς	λέγειν. ἀλλ´ ἔτι τοῦτό μοι
[21]	τοῦ Δαιμονίου πρόσταγμα. (Ὀρθῶς μοι	δοκεῖς	λέγειν. ἀλλὰ καὶ τοῦτο πάλιν
[31]	ὅπερ ἐστὶ κακόν. Ἀληθῆ μοι	δοκεῖς	λέγειν. (Ἐπεὶ τοίνυν ἀμφοτέροις συμβαίνει
[31]	δὲ ἀφρονεῖν κακόν. Ἱκανῶς μοι	δοκεῖς	λέγειν, ἔφην.
[31]	δὲ μή, κακῶς. Ἀληθέστατά μοι	δοκεῖς	τοῦτο λέγειν. (Καὶ τὸ σύνολον
[1]	ἐγώ, καὶ αὐτὸν τὸν ἄνδρα	γινώσκεις	ἑωρακώς; Καὶ ἐθαύμασά γε, ἔφη,
[1]	προσέχετε καὶ μὴ παρακούετε. (Ὦ	Ἡράκλεις,	ὡς εἰς μεγάλην τινὰ ἐπιθυμίαν
[11]	παθεῖν ἐν τῷ βίῳ. (Ὦ	Ἡράκλεις	ὡς καλά, ἔφην, τὰ δῶρα.
[11]	πλανᾶται ὑπὸ τῆς Ψευδοδοξίας. (Ὦ	Ἡράκλεις,	ὡς μέγας ὁ κίνδυνος ἄλλος
[11]	καὶ πίωσι τὰς τούτων καθαρτικὰς	δυνάμεις.	εἶτα ὅταν καθαρθῶσι καὶ ἐκβάλωσι
[21]	ποιεῖν. Θαρρεῖν, ἔφη. διὸ καὶ	ὑμεῖς	θαρρεῖτε· πάντα γὰρ ἐξηγήσομαι καὶ
[1]	γίνεται ἐν παντὶ τῷ βίῳ.	ὑμεῖς	οὖν προσέχετε καὶ μὴ παρακούετε.
[31]	οὐκ ἄν ποτε σωθεῖεν. καὶ	ὑμεῖς	τοίνυν, ὦ ξένοι, ἔφη, οὕτω
[11]	φωτὶ πολλῷ καταλαμπόμενος; Καὶ μάλα.	Κατανοεῖς	οὖν ἐν μέσῳ τῷ λειμῶνι
[11]	ἐγώ, οὐ γὰρ συνίημι. Ἀλλὰ	συνήσεις,	ἔφη. ὡς ἄν, εἴ τις
[31]	κελεύει πρὸς τὰς παρ´ αὐτῆς	δόσεις	ἴσους γίνεσθαι καὶ μήτε χαίρειν
[1]	ἐστὶν ἡ παρ´ αὐτῆς δόσις.	ἐκπτώσεις	γὰρ μεγάλαι καὶ σκληραὶ γίνονται,
[31]	καὶ ταχέως πάλιν δοῦναι πολλαπλάσια,	αὖθις	δὲ ἀφελέσθαι ἃ δέδωκεν, οὐ
[1]	Περὶ μὲν τούτων, ἔφη, καὶ	αὖθις	ἐκποιήσει διαλέγεσθαι, νῦν δὲ περὶ
[1]	περὶ ταύτης {δὲ} τῆς μυθολογίας	πολλάκις	αὐτοῦ ἠκηκόειν διεξιόντος. (Πρὸς Διὸς
[31]	ταῦτα ἀφελέσθαι καὶ ἑτέρῳ δοῦναι.	πολλάκις	γὰρ εἴωθε τοῦτο ποιεῖν. καὶ
[31]	περὶ τοῦ ὑγιαίνειν καὶ νοσεῖν.	πολλάκις	γὰρ οὐ συμφέρει ὑγιαίνειν, ἀλλὰ
[31]	λάβητε. ἀλλὰ περὶ τῶν αὐτῶν	πολλάκις	δεῖ ἐπισκοπεῖν καὶ μὴ διαλείπειν,
[31]	τοῦτο ὠφελεῖ αὐτούς, ἔφη, ὅτε	πολλάκις	ἔστιν ἰδεῖν παραγινομένους ἐκ τοῦ
[31]	οὕτως, εἴγε θεωρεῖν ἔστιν— ὡς	πολλάκις	ἔστιν ἰδεῖν ὑπάρχοντά τινι πλοῦτον,
[31]	τις κρίνοι ἀγαθὸν εἶναι, ὃ	πολλάκις	οὐ συμφέρει ὑπάρχειν; Οὐδαμῶς. Οὐκοῦν
[31]	κακόν ἐστιν, εἴπερ αἱρετώτερόν ἐστι	πολλάκις	τὸ ἀποθανεῖν τοῦ ζῆν. Ἔστι
[1]	καί ποτε ἦσαν. οὔτε γὰρ	πόλις	ἐδόκει ἡμῖν εἶναι τὸ γεγραμμένον
[21]	τὸ ὑψηλὸν ἐκεῖνο, ὅ ἐστιν	ἀκρόπολις	τῶν περιβόλων πάντων; Ὁρῶ. Οὐκοῦν
[21]	ἔτι μοι εἰπέ· τίς ἡ	δύναμις	τοῦ στεφάνου, ᾧ ἔφης στεφανοῦν
[21]	εἰσπορεύονται; {Ἔφη οὔ. Οὐ γὰρ	θέμις	Δόξαν εἰσπορεύεσθαι πρὸς τὴν Ἐπιστήμην,
[21]	δύνανται ἐκλῦσαι ἑαυτοὺς τῶν δεινῶν,	οἷς	δέδενται, ὥστε σωθῆναι καὶ ἀφικέσθαι
[11]	κατέστησεν, εἰ δὲ μὴ ἐπείθετο	οἷς	ἐπέταττεν, εὐλόγως ἂν δήπου ἀπωσθεὶς
[31]	χαλινοῦ τινος δύναμιν ἔχειν τοῖς	νέοις,	ἵνα μὴ εἰς ἕτερα περισπῶνται.
[31]	Φαίνεται οὕτως. Οὐδὲ συμφέρει ἄρα	ἐνίοις	πλουτεῖν, ὅταν μὴ ἐπί– στωνται
[31]	αὕτη, μηδὲ γίνεσθαι ὁμοίους τοῖς	κακοῖς	τραπεζίταις. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν
[11]	ἰατρὸν ἂν δήπου γενόμενος πρότερον	καθαρτικοῖς	ἐξέβαλλε τὰ νοσοποιοῦντα, εἶτα οὕτως
[1]	ἀφαιρεῖται παραχρῆμα ἃ δέδωκε καὶ	ἄλλοις	δίδωσιν εἰκῆ καὶ ἀβεβαίως. διὸ
[1]	Ταῦτα, ἔφη, ἃ παρὰ τοῖς	πολλοῖς	ἀνθρώποις δοκεῖ εἶναι ἀγαθά. Ταῦτα
[1]	ἔφη, οὕτως ἔχοντα. Οὐκ ἂν	φθάνοις	τοίνυν διηγούμενος ὡς ἡμῶν προσεξόντων
[31]	οὕτω ποιεῖτε καὶ ἐνδιατρίβετε τοῖς	λεγομένοις,	μέχρι ἂν ἕξιν λάβητε. ἀλλὰ
[21]	τί προστάττει τὸ Δαιμόνιον τοῖς	εἰσπορευομένοις	εἰς τὸν Βίον ποιεῖν. Θαρρεῖν,
[1]	Δαίμων καλεῖται· προστάττει δὲ τοῖς	εἰσπορευομένοις,	τί δεῖ αὐτοὺς ποιεῖν, ὡς
[11]	πρὸς αὐτὴν ὁδός ἐστι τοῖς	ἀφικνουμένοις	καὶ τῶν διδομένων ἀσφαλὴς ἡ
[21]	νῦν τούτῳ δουλεύουσι, καθάπερ οὗτος	ἐκείνοις	πρότερον. (Ποῖα ταῦτα λέγεις θηρία;
[1]	ἔφη, ἃ παρὰ τοῖς πολλοῖς	ἀνθρώποις	δοκεῖ εἶναι ἀγαθά. Ταῦτα οὖν
[1]	αἰνίγματι, ὃ ἐκείνη προεβάλλετο τοῖς	ἀνθρώποις.	εἰ μὲν οὖν αὐτὸ συνίει
[1]	ταύτης. ἡ γὰρ ἀφροσύνη τοῖς	ἀνθρώποις	Σφίγξ ἐστιν. αἰνίττεται δὲ τάδε,
[1]	μὲν ἁρπάζει τὰ ὑπάρχοντα καὶ	ἑτέροις	δίδωσι· παρὰ δὲ τῶν αὐτῶν
[21]	μακάριος καὶ οὐκ ἔχει ἐν	ἑτέροις	τὰς ἐλπίδας τῆς εὐδαιμονίας, ἀλλ´
[31]	μοι δοκεῖς λέγειν. (Ἐπεὶ τοίνυν	ἀμφοτέροις	συμβαίνει τὸ ζῆν, καὶ τοῖς
[1]	Σφιγγὸς αἰνίγματι, ὃ ἐκείνη προεβάλλετο	τοῖς	ἀνθρώποις. εἰ μὲν οὖν αὐτὸ
[1]	ἔχει ταύτης. ἡ γὰρ ἀφροσύνη	τοῖς	ἀνθρώποις Σφίγξ ἐστιν. αἰνίττεται δὲ
[31]	τὸ τέμνειν καὶ καίειν ἐν	τοῖς	ἀρρωστοῦσίν ἐστι νοσερὸν καὶ ὑγιεινόν,
[11]	ἡ πρὸς αὐτὴν ὁδός ἐστι	τοῖς	ἀφικνουμένοις καὶ τῶν διδομένων ἀσφαλὴς
[1]	ἡ δὲ τὴν κεφαλὴν ἐν	τοῖς	γόνασιν ἔχουσα Λύπη, ἡ δὲ
[31]	ζῶσι κακόν μοι δοκεῖ εἶναι,	τοῖς	δὲ καλῶς ἀγαθόν. Καὶ κακὸν
[21]	δεδήλωκας, τί προστάττει τὸ Δαιμόνιον	τοῖς	εἰσπορευομένοις εἰς τὸν Βίον ποιεῖν.
[1]	οὗτος Δαίμων καλεῖται· προστάττει δὲ	τοῖς	εἰσπορευομένοις, τί δεῖ αὐτοὺς ποιεῖν,
[31]	ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ οὐ βοηθεῖ	τοῖς	ἔχουσιν αὐτὸν εἰς τὸ βελ–
[31]	κακόν. ἐπεὶ εἰ ἦν κακόν,	τοῖς	ζῶσι καλῶς κακὸν ἂν ὑπῆρχεν,
[31]	πράττῃ αὕτη, μηδὲ γίνεσθαι ὁμοίους	τοῖς	κακοῖς τραπεζίταις. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι
[31]	καὶ τοῖς καλῶς ζῶσι καὶ	τοῖς	κακῶς, οὐκ ἂν εἴη οὔτε
[31]	ἀμφοτέροις συμβαίνει τὸ ζῆν, καὶ	τοῖς	καλῶς ζῶσι καὶ τοῖς κακῶς,
[11]	τῶν διδομένων ἀσφαλὴς ἡ δόσις	τοῖς	λαμβάνουσι. Καὶ τίνα ἐστίν, ἃ
[31]	ἔφη, οὕτω ποιεῖτε καὶ ἐνδιατρίβετε	τοῖς	λεγομένοις, μέχρι ἂν ἕξιν λάβητε.
[31]	εἴπερ τούτῳ ἐστὶ κακόν; Ὅτι	τοῖς	μὲν κακῶς ζῶσι κακόν μοι
[31]	ὡσανεὶ χαλινοῦ τινος δύναμιν ἔχειν	τοῖς	νέοις, ἵνα μὴ εἰς ἕτερα
[1]	κλαίουσι; Ταῦτα, ἔφη, ἃ παρὰ	τοῖς	πολλοῖς ἀνθρώποις δοκεῖ εἶναι ἀγαθά.
[21]	καὶ Ἄγνοιαι. (Πάντα κακὰ λέγεις	αὐτοῖς	ἀκολουθεῖν. Νὴ Δία πάντα, ἔφη,
[1]	τούτοις παραπλήσια. ὅταν οὖν πάντα	αὐτοῖς	ἐπιλίπῃ, παραδίδονται τῇ Τιμωρίᾳ. (Ποία
[1]	Εἶτα τί; Ἀναπηδῶσι καὶ συμπλέκονται	αὐτοῖς	καὶ κολακεύουσι καὶ ἀξιοῦσι παρ´
[1]	Τίνα οὖν ἐστιν ἃ δίδωσιν	αὐτοῖς,	ὅτι οὕτως οἱ μὲν λαμβάνοντες
[1]	ὧν ἀφείλετο ἃ δέδωκε πρότερον	αὐτοῖς.	οὗτοι δὲ πάλιν αὐτὴν κακὴν
[11]	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν καὶ δεικνύουσιν	αὐτοῖς	τὴν ὁδόν, ὡς ἔστι καλή
[31]	ἂν ὑπῆρχεν, ἐπεὶ τὸ ζῆν	αὐτοῖς	ὑπῆρχεν, ὅπερ ἐστὶ κακόν. Ἀληθῆ
[11]	δὲ περιπατητικοὶ καὶ ὅσοι ἄλλοι	τούτοις	εἰσὶ παραπλήσιοι. (Αἱ δὲ γυναῖκες
[11]	καὶ ἡ ἄγνοια μένει {ἐν	τούτοις	νὴ Δία} καὶ μετ´ αὐτῆς
[31]	Δία, πολλούς γε. Οὐκοῦν οὐδὲν	τούτοις	ὁ πλοῦτος βοηθεῖ εἰς τὸ
[1]	ἀδελφὴ δ´ ἐστὶν αὕτη αὐτοῦ.	τούτοις	οὖν παραδίδοται καὶ μετὰ τούτων
[31]	ἔχειν, τὸ νικᾶν καὶ ὅσα	τούτοις	παραπλήσια; ἢ πάλιν τὰ ἐναντία
[1]	προδιδόναι, ληΐζεσθαι καὶ πάνθ´ ὅσα	τούτοις	παραπλήσια. ὅταν οὖν πάντα αὐτοῖς
[31]	νικᾶν καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα	τούτοις	παραπλήσια οὐδὲν κωλύει ὑπάρχειν τινὶ
[1]	καὶ βασιλεῖαι καὶ τἆλλα ὅσα	τούτοις	παραπλήσια. Ταῦτα οὖν πῶς οὐκ
[31]	βελτίους εἰσίν, ἐὰν μὴ καὶ	τούτοις	συνῇ ἡ Μεταμέλεια καὶ πεισθῶσιν,
[11]	ἔφην. Μένει γὰρ καὶ ἐν	τούτοις	τὸ πόμα, ὃ ἔπιον παρὰ
[11]	τις ὑψηλὸς δοκεῖ εἶναι καὶ	ἀνάβασις	στενὴ πάνυ καὶ κρημνοὺς ἔχουσα
[31]	ὑγιαίνειν, ἀλλὰ τοὐναντίον, ὅταν ᾖ	περίστασις	τοιαύτη. Ἀληθῆ λέγεις. (Ἄγε δὴ
[1]	κακῶς βιώσεσθε. ἔστι γὰρ ἡ	ἐξήγησις	ἐοικυῖα τῷ τῆς Σφιγγὸς αἰνίγματι,
[1]	ὅτι ἐπικίνδυνόν τι ἔχει ἡ	ἐξήγησις.	Οἷον τί; ἔφην ἐγώ. Ὅτι
[1]	βεβαία ἐστὶν ἡ παρ´ αὐτῆς	δόσις.	ἐκπτώσεις γὰρ μεγάλαι καὶ σκληραὶ
[31]	τῶν συμφερόντων, ἔφη, καὶ ἀσφαλὴς	δόσις	καὶ βεβαία καὶ ἀμεταμέλητος. φεύγειν
[11]	καὶ τῶν διδομένων ἀσφαλὴς ἡ	δόσις	τοῖς λαμβάνουσι. Καὶ τίνα ἐστίν,
[1]	καὶ γυμνός, καὶ μετ´ αὐτοῦ	τις	ἄλλη ὁμοία αὐτῷ αἰσχρὰ καὶ
[1]	μεγάλαι καὶ σκληραὶ γίνονται, ὅταν	τις	αὐτῇ πιστεύσῃ. (Ὁ δὲ {τῶν
[1]	ἐπὶ τιμωρίᾳ παραδιδόμενοι. ἐὰν δέ	τις	γνῷ, ἀνάπαλιν ἡ μὲν ἀφροσύνη
[1]	ἡ ὥσπερ τυφλὴ καὶ μαινομένη	τις	εἶναι δοκοῦσα καὶ ἑστηκυῖα ἐπὶ
[21]	γυναῖκα ἐκείνην, ἣ δοκεῖ τυφλή	τις	εἶναι καὶ ἐπὶ λίθου στρογγύλου
[1]	ἐθεωροῦμεν· ἀνέκειτο δὲ καὶ πίναξ	τις	ἔμπροσθεν τοῦ νεώ, ἐν ᾧ
[21]	τὴν ἀκρασίαν, ὡς εἴποι ἄν	τις	ἐπὶ κεφαλαίου. τὸ γὰρ εὐωχεῖσθαι
[31]	ὑπάρχειν; Οὐδαμῶς. Οὐκοῦν εἰ μέν	τις	ἐπίσταται τῷ πλούτῳ χρῆσθαι καλῶς
[11]	περιβόλου παρὰ τὴν εἴσοδον γυνή	τις	ἕστηκεν, ἣ δοκεῖ πάνυ καθάριος
[11]	πύλην ὁρᾷς, ἔφη, ὅτι γυνή	τις	ἐστὶ καλὴ καὶ καθεστηκυῖα τὸ
[1]	ἔχει ποτήριόν τι; Ὁρῶ. ἀλλὰ	τίς	ἐστιν αὕτη; ἔφην. Ἀπάτη καλεῖται,
[21]	τὴν μητέρα, ἔφη. Αὕτη δὲ	τίς	ἐστιν; Εὐδαιμονία, ἔφη. Ποία δ´
[31]	ἢν διασωθῶσιν ἐκεῖ. Αὕτη οὖν	τίς	ἐστιν; Ἡ ἀληθὴς ἐπιστήμη τῶν
[1]	ἔφην. ἡ δὲ γυνὴ ἐκείνη	τίς	ἐστιν ἡ ὥσπερ τυφλὴ καὶ
[1]	ὁμοία αὐτῷ αἰσχρὰ καὶ λεπτή,	τίς	ἐστιν; Ὁ μὲν Ὀδυρμὸς καλεῖται,
[1]	{πρώτου} πυλῶνος {καὶ περιβόλου} γέρων	τις	ἑστὼς ἔμφασιν ἐποίει ὡς προστάττων
[1]	εἰ μὲν οὖν αὐτὸ συνίει	τις,	ἐσώζετο, εἰ δὲ μὴ συνίει,
[31]	ἐγώ. Πότερον οὖν, ἐὰν κακῶς	τις	ζῇ, ἀγαθὸν ἐκείνῳ τὸ ζῆν;
[21]	ἀλλ´ ἐκεῖνο ἔτι μοι εἰπέ·	τίς	ἡ δύναμις τοῦ στεφάνου, ᾧ
[31]	ἀνάγκη ταῦτα λαβεῖν, εἰ μέλλει	τις	ἥξειν πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν;
[21]	τοῦ προπυλαίου γυνὴ καθεστηκυῖα εὐειδής	τις	κάθηται ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ κεκοσμημένη
[1]	οὗτος ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής	τις	καὶ λεπτὸς καὶ γυμνός, καὶ
[1]	ἐν ᾧ ἦν γραφὴ ξένη	τις	καὶ μύθους ἔχουσα ἰδίους, οὓς
[11]	πύλην ἑτέραν; Ἔστιν οὕτως. ἀλλὰ	τίς	καλεῖται ὁ τόπος οὗτος; Εὐδαιμόνων
[31]	μοι. Πῶς οὖν τοῦτο ἄν	τις	κρίνοι ἀγαθὸν εἶναι, ὃ πολλάκις
[31]	ὅ τι ἂν παρ´ αὐτῆς	τις	λάβῃ μηδὲ ὡς ἴδια ἡγεῖσθαι.
[1]	βίῳ. ταῦτ´ οὖν ἐὰν μέν	τις	μὴ συνιῇ, ἀπόλλυται ὑπ´ αὐτῆς,
[1]	ἐστι πολιτικὸν ἀνάθημα· ἀλλὰ ξένος	τις	πάλαι ποτὲ ἀφίκετο δεῦρο, ἀνὴρ
[11]	καὶ πρὸς τὴν Παιδείαν ὅταν	τις	παραγένηται, θεραπεύει αὐτὸν καὶ ποτίξει
[21]	Εὐδαιμονία, ἔφη. (Ὅταν οὖν ὧδέ	τις	παραγένηται, τί ποιεῖ; Στεφανοῖ αὐτόν,
[1]	πρὸς ἀλλήλους πολὺν χρόνον πρεσβύτης	τις	παρεστώς, Οὐδὲν δεινὸν πάσχετε, ὦ
[1]	κακοπάθειαν ἔχοντα οὐδεμίαν. ἐὰν οὖν	τις	πεισθῇ ὑπ´ αὐτῶν εἰσελθεῖν εἰς
[1]	τοίνυν, ἔφην ἐγώ, εἰ μή	τις	σοι μεγάλη ἀσχολία τυγχάνει οὖσα,
[11]	μάλα, ἔφην. Οὐκοῦν καὶ βουνός	τις	ὑψηλὸς δοκεῖ εἶναι καὶ ἀνάβασις
[11]	συνήσεις, ἔφη. ὡς ἄν, εἴ	τις	φιλοτίμως κάμνων ἐτύγχανε, πρὸς ἰατρὸν
[11]	ὁδόν τινα πρὸ τῆς θύρας,	ἥτις	οὐ πολὺ ὀχλεῖται, ἀλλ´ ὀλίγοι
[31]	ἐστιν ἃ προστάττει τὸ Δαιμόνιον.	ὅστις	τοίνυν παρ´ αὐτά τι ποιεῖ
[11]	τοῦ ἄλσους ἐκείνου τόπον τινά,	ὃς	δοκεῖ καλός τε εἶναι καὶ
[1]	τινα καὶ Παρμενίδειον ἐζηλωκὼς βίον,	ὃς	τό τε ἱερὸν τοῦτο καὶ
[1]	ἡ ἐξήγησις ἐοικυῖα τῷ τῆς	Σφιγγὸς	αἰνίγματι, ὃ ἐκείνη προεβάλλετο τοῖς
[1]	εἰσάπαξ, ὥσπερ ὁ ὑπὸ τῆς	Σφιγγὸς	καταβρωθεὶς ἀπέθνησκεν, ἀλλὰ κατὰ μικρὸν
[1]	μὴ συνίει, ἀπώλετο ὑπὸ τῆς	Σφιγγός.	ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς
[31]	Ἔστι ταῦτα. Οὐκοῦν ὁ αὐτὸς	λόγος	καὶ περὶ τοῦ ὑγιαίνειν καὶ
[11]	καὶ βεβαία ἡ πρὸς αὐτὴν	ὁδός	ἐστι τοῖς ἀφικνουμένοις καὶ τῶν
[11]	μαθημάτων. (Ποία οὖν αὕτη ἡ	ὁδός	ἐστιν ἡ φέρουσα ἐπὶ τὴν
[11]	Ὁρῶ. Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ	ὁδὸς,	ἔφη, ἡ ἄγουσα πρὸς τὴν
[1]	εὑρίσκουσι ποία ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ	ὁδὸς	ἡ ἐν τῷ Βίῳ, ἀλλὰ
[11]	πρῶτον παραγίνονται. Πότερον οὖν ἄλλη	ὁδὸς	οὐκ ἔστιν ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν
[1]	οὐχ ὁρᾷς ἔνδον τῆς πύλης	πλῆθός	τι γυναικῶν ἑτέρων παντοδαπὰς μορφὰς
[1]	ἔνδον δὲ ἐν τῷ περιβόλῳ	πλῆθός	τι γυναικῶν ἑωρᾶτο. ἐπὶ δὲ
[1]	ἀκοῦσαι, τί ποτέ ἐστιν ὁ	μῦθος.	Οὐδεὶς φθόνος, ὦ ξένοι, ἔφη.
[31]	κακὸς κακῶς. (Ὁ μὲν δὴ	μῦθος,	ὦ ξένοι, ὁ ἐν τῷ
[1]	ὅτι καλεῖται οὗτος ὁ τόπος	Βίος.	καὶ ὁ ὄχλος ὁ πολὺς
[1]	πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν διεξιόντος. (Πρὸς	Διὸς	τοίνυν, ἔφην ἐγώ, εἰ μή
[11]	τις ἕστηκεν, ἣ δοκεῖ πάνυ	καθάριος	καὶ εὔτακτος εἶναι; Καὶ μάλα.
[1]	ἀπόλλυται, αὐτὸς δὲ σώζεται καὶ	μακάριος	καὶ εὐδαίμων γίνεται ἐν παντὶ
[11]	καθαρθεὶς ὑπ´ αὐτῆς σώζεται καὶ	μακάριος	καὶ εὐδαίμων γίνεται ἐν τῷ
[21]	τῇ δυνάμει εὐδαίμων γίνεται καὶ	μακάριος	καὶ οὐκ ἔχει ἐν ἑτέροις
[31]	τι ποιεῖ ἢ παρακούει, ἀπόλλυται	κακὸς	κακῶς. (Ὁ μὲν δὴ μῦθος,
[31]	ποιεῖ ἢ παρακούει, ἀπόλλυται κακὸς	κακῶς.	(Ὁ μὲν δὴ μῦθος, ὦ
[31]	πλοῦτος ποιεῖ, ἀλλὰ ἡ Παιδεία.	Εἰκός	γε. Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ
[31]	ἐκ κακοῦ ἀγαθὸν μηδέν, ὥσπερ	εἰκός,	πλοῦτος δὲ γίνεται ἐκ κακῶν
[11]	ἐκείνου τόπον τινά, ὃς δοκεῖ	καλός	τε εἶναι καὶ λειμωνοειδὴς καὶ
[31]	ἡγήσασθαι. εἰ δὲ μή, οὐδὲν	ὄφελος	ὑμῖν ἔσται ὧν νῦν ἀκούετε.
[11]	ἔφην. Οὐκοῦν καὶ βουνός τις	ὑψηλὸς	δοκεῖ εἶναι καὶ ἀνάβασις στενὴ
[11]	Ἡράκλεις, ὡς μέγας ὁ κίνδυνος	ἄλλος	οὗτος. ἡ δὲ Ψευδοπαιδεία ποία
[1]	τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ δὲ	ἄλλος	οὗτος ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής
[1]	τὸ γεγραμμένον οὔτε στρατόπεδον, ἀλλὰ	περίβολος	ἦν ἐν αὑτῷ ἔχων ἑτέρους
[1]	καλοῦνται. ὅταν οὖν εἰσπορεύηται ὁ	ὄχλος,	ἀναπηδῶσιν αὗται καὶ πλέκονται πρὸς
[1]	περιβόλου. πρὸς δὲ τῇ πύλῃ	ὄχλος	ἐδόκει ἡμῖν πολὺς ἐφεστάναι, καὶ
[1]	τόπον, καθ´ ὃν εἰσπορεύεται ὁ	ὄχλος,	ἐφ´ οὗ κάθηται γυνὴ πεπλασμένη
[1]	ὁ τόπος Βίος. καὶ ὁ	ὄχλος	ὁ πολὺς ὁ παρὰ τὴν
[1]	(Ὁ δὲ {τῶν ἀνθρώπων} πολὺς	ὄχλος	οὗτος ὁ περὶ αὐτὴν ἑστηκὼς
[11]	ἐκεῖνον, ὅπου οὐδεὶς ἐπικατοικεῖ, ἀλλ´	ἔρημος	δοκεῖ εἶναι; Ὁρῶ. Οὐκοῦν καὶ
[1]	λεπτή, τίς ἐστιν; Ὁ μὲν	Ὀδυρμὸς	καλεῖται, ἔφη, ἡ δὲ Ἀθυμία,
[1]	δὲ τί ἐστι τὸ ποτόν;	Πλάνος,	ἔφη, καὶ ἄγνοια. Εἶτα τί;
[21]	Πενίας οὔτε ὑπὸ ἄλλου Κακοῦ	οὐδενός.	ἁπάντων γὰρ κυριεύει καὶ ἐπάνω
[11]	ἐτύγχανε, πρὸς ἰατρὸν ἂν δήπου	γενόμενος	πρότερον καθαρτικοῖς ἐξέβαλλε τὰ νοσοποιοῦντα,
[11]	καὶ λειμωνοειδὴς καὶ φωτὶ πολλῷ	καταλαμπόμενος;	Καὶ μάλα. Κατανοεῖς οὖν ἐν
[1]	ἔχοντα. Οὐκ ἂν φθάνοις τοίνυν	διηγούμενος	ὡς ἡμῶν προσεξόντων οὐ παρέργως,
[1]	παραδίδοται καὶ μετὰ τούτων συμβιοῖ	τιμωρούμενος·	εἶτα ἐνταῦθα πάλιν εἰς τὸν
[1]	γάρ ἐστι πολιτικὸν ἀνάθημα· ἀλλὰ	ξένος	τις πάλαι ποτὲ ἀφίκετο δεῦρο,
[1]	ἀφίκετο δεῦρο, ἀνὴρ ἔμφρων καὶ	δεινὸς	περὶ σοφίαν, λόγῳ τε καὶ
[11]	αὕτη; Θάρσος καὶ ἀφοβία, ἔφη	ἐκεῖνος.	Ταῦτα δὲ τίνα ἐστίν; Ἐπιστήμη,
[31]	καὶ Πλάτων φησὶν ὡσανεὶ χαλινοῦ	τινος	δύναμιν ἔχειν τοῖς νέοις, ἵνα
[11]	καλά, ἔφην, τὰ δῶρα. ἀλλὰ	τίνος	ἕνεκεν οὕτως ἔξω τοῦ περιβόλου
[1]	εἰς τὴν Ἡδυπάθειαν, μέχρι μέν	τινος	ἡδεῖα δοκεῖ εἶναι ἡ διατριβή,
[11]	πάνυ πορεύονται ὥσπερ δι´ ἀνοδίας	τινὸς	καὶ τραχείας καὶ πετρώδους εἶναι
[21]	αὐτῶν ἐστεφανωμένοι ἔμφασιν ποιοῦσιν εὐφροσύνης	τινός,	οἱ δὲ ἀστεφάνωτοι λύπης καὶ
[1]	δοκοῦσα καὶ ἑστηκυῖα ἐπὶ λίθου	τινὸς	στρογγύλου; Καλεῖται μέν, ἔφη, Τύχη·
[1]	δυσειδής τις καὶ λεπτὸς καὶ	γυμνός,	καὶ μετ´ αὐτοῦ τις ἄλλη
[31]	προσπυθέσθαι περὶ ἑκάστου τούτων, οὐδεὶς	φθόνος·	ἐγὼ γὰρ ὑμῖν φράσω. Καλῶς
[1]	ποτέ ἐστιν ὁ μῦθος. Οὐδεὶς	φθόνος,	ὦ ξένοι, ἔφη. ἀλλὰ τουτὶ
[11]	(Ὦ Ἡράκλεις, ὡς μέγας ὁ	κίνδυνος	ἄλλος οὗτος. ἡ δὲ Ψευδοπαιδεία
[11]	Καὶ μάλα, ἔφην. Οὐκοῦν καὶ	βουνός	τις ὑψηλὸς δοκεῖ εἶναι καὶ
[1]	δὲ {τῆς εἰσόδου} τοῦ {πρώτου}	πυλῶνος	{καὶ περιβόλου} γέρων τις ἑστὼς
[1]	ὑμᾶς, ὅτι καλεῖται οὗτος ὁ	τόπος	Βίος. καὶ ὁ ὄχλος ὁ
[11]	οὕτως. ἀλλὰ τίς καλεῖται ὁ	τόπος	οὗτος; Εὐδαιμόνων οἰκητήριον, ἔφη· ὧδε
[1]	ἐθαύμασά γε, ἔφη, αὐτὸν πολυχρονιώτατον	νεώτερος	ὤν. πολλὰ γὰρ καὶ σπουδαῖα
[1]	οὖν ἡμῶν περὶ τῆς μυθολογίας	πρὸς	ἀλλήλους πολὺν χρόνον πρεσβύτης τις
[11]	προσκαταβαίνουσι καὶ ἕλκουσιν αὐτοὺς ἄνω	πρὸς	αὑτάς, εἶτα κελεύουσιν αὐτοὺς διαναπαύσασθαι.
[11]	ἀσφαλής τε καὶ βεβαία ἡ	πρὸς	αὐτὴν ὁδός ἐστι τοῖς ἀφικνουμένοις
[31]	ἐκ τοῦ πρώτου περιβόλου εἰσπορεύονται	πρὸς	αὐτοὺς ὁμοίως; ὥστε οὐδὲν οὗτοι
[1]	πύλη ἐπὶ τοῦ πρώτου περιβόλου.	πρὸς	δὲ τῇ πύλῃ ὄχλος ἐδόκει
[31]	ἐστὶ πρὸς τὸ συντομωτέρως ἐλθεῖν.	πρὸς	δὲ τὸ βελτίους γενέσθαι οὐδὲν
[1]	μυθολογίας πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν διεξιόντος.	(Πρὸς	Διὸς τοίνυν, ἔφην ἐγώ, εἰ
[1]	ὄχλος, ἀναπηδῶσιν αὗται καὶ πλέκονται	πρὸς	ἕκαστον, εἶτα ἀπάγουσι. Ποῦ δὲ
[11]	εἴ τις φιλοτίμως κάμνων ἐτύγχανε,	πρὸς	ἰατρὸν ἂν δήπου γενόμενος πρότερον
[11]	ἔφη, πρὸς τὴν Ἐπιστήμην καὶ	πρὸς	τὰς ἄλλας Ἀρετάς. Ποίας ταύτας;
[21]	πρὸς τὴν Παιδείαν τοὺς εἰσελθόντας	πρὸς	τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν, ὅπως ἑτέρους
[21]	οὖν, ἔφην ἐγώ, αὗται εἴσω	πρὸς	τὰς Ἀρετὰς οὐκ εἰσπορεύονται; {Ἔφη
[11]	ὅταν καθαρθῶσιν, οὕτως εἰσάγει τούτους	πρὸς	τὰς Ἀρετάς. Πῶς τοῦτο; ἔφην
[31]	πρὸς ταύτην, καὶ ὅταν ἔλθωσι	πρὸς	τὰς γυναῖκας ἐκείνας, ἃς καὶ
[31]	ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν κελεύει	πρὸς	τὰς παρ´ αὐτῆς δόσεις ἴσους
[31]	ἀμεταμέλητος. φεύγειν οὖν κελεύει συντόμως	πρὸς	ταύτην, καὶ ὅταν ἔλθωσι πρὸς
[31]	ἀνάγκη εἶναι πρὸς τὸ ὁρμᾶν	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν. εἶτα τὸ
[31]	λαβεῖν, εἰ μέλλει τις ἥξειν	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; ἢ οὔ;
[11]	θάρσος καὶ ἐπαγγέλλονται αὐτοὺς καταστήσειν	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν καὶ δεικνύουσιν
[11]	ἡ ὁδὸς, ἔφη, ἡ ἄγουσα	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν. Καὶ μάλα
[31]	δευτέρῳ περιβόλῳ διατρίβουσιν ὥσπερ ἐγγίζοντες	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν; Καὶ τί
[31]	ὥσπερ ἐφόδιον, εἶτα ἐντεῦθεν ἀπιέναι	πρὸς	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν συντόμως. ταῦτά
[31]	αὐτῆς καὶ συντόμως ἀπελθεῖν βλέποντας	πρὸς	τὴν βεβαίαν καὶ ἀσφαλῆ δόσιν.
[1]	οὖν ῥάβδον τινὰ καὶ ἐκτείνας	πρὸς	τὴν γραφήν, Ὁρᾶτε, ἔφη, τὸν
[21]	Οὐ γὰρ θέμις Δόξαν εἰσπορεύεσθαι	πρὸς	τὴν Ἐπιστήμην, ἀλλὰ τῇ Παιδείᾳ
[11]	ποῦ αὐτὸν ἀποστέλλει; Ἔνδον, ἔφη,	πρὸς	τὴν Ἐπιστήμην καὶ πρὸς τὰς
[21]	παραγένωνται εἰς τὸν πρῶτον περίβολον	πρὸς	τὴν Ἡδυπάθειαν καὶ τὴν Ἀκρασίαν,
[21]	δὲ ἀποδεδειλιακότες καὶ οὐκ ἀναβεβηκότες	πρὸς	τὴν Καρτερίαν πάλιν ἀνακάμπτουσι καὶ
[21]	παραλάβωσιν αὐτὸν αὗται, ποῦ ἄγουσι;	Πρὸς	τὴν μητέρα, ἔφη. Αὕτη δὲ
[21]	μὲν ἐστεφανωμένοι οἱ σεσωσμένοι εἰσὶ	πρὸς	τὴν Παιδείαν καὶ εὐφραίνονται τετυχηκότες
[11]	αὐτὸν τοίνυν τρόπον, ἔφη, καὶ	πρὸς	τὴν Παιδείαν ὅταν τις παραγένηται,
[31]	Κακίας εἰς τὸν τρίτον περίβολον	πρὸς	τὴν Παιδείαν τὴν ἀληθινήν, οἳ
[21]	καλοῦνται; Δόξαι, ἔφη, καὶ ἀγαγοῦσαι	πρὸς	τὴν Παιδείαν τοὺς εἰσελθόντας πρὸς
[31]	κελεύει ἔχειν τὸ Δαιμόνιον καὶ	πρὸς	τὴν παρ´ αὐτῆς δόσιν καὶ
[31]	μηδὲ ταύταις μηδέν, ἕως ἂν	πρὸς	τὴν Ψευδοπαιδείαν ἀφίκωνται. κελεύει οὖν
[31]	ἔφην, λέγεις ταῦτα χρήσιμα εἶναι	πρὸς	τὸ βελτίους γενέσθαι ἄνδρας; Ἔστι
[31]	οὐδὲ προέχουσιν οὗτοι οἱ μαθηματικοὶ	πρὸς	τὸ βελτίους γενέσθαι τῶν ἄλλων
[31]	δόξαν, ἀκινήτους αὐτοὺς ἀνάγκη εἶναι	πρὸς	τὸ ὁρμᾶν πρὸς τὴν ἀληθινὴν
[31]	οὐδεμία, ἔφη, χρήσιμα μέντοι ἐστὶ	πρὸς	τὸ συντομωτέρως ἐλθεῖν. πρὸς δὲ
[21]	Ἄγουσιν αὐτὸν ὑπολαβοῦσαι αἱ Ἀρεταὶ	πρὸς	τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὅθεν ἦλθε
[11]	νοσοποιοῦντα, εἶτα οὕτως ἂν ὁ	ἰατρὸς	αὐτὸν εἰς ἀνάληψιν καὶ ὑγείαν
[11]	τίνα ἐστίν, ἃ δίδωσιν αὕτη;	Θάρσος	καὶ ἀφοβία, ἔφη ἐκεῖνος. Ταῦτα
[11]	μετὰ μικρὸν διδόασιν ἰσχὺν καὶ	θάρσος	καὶ ἐπαγγέλλονται αὐτοὺς καταστήσειν πρὸς
[0]		~ΚΕΒΗΤΟΣ	ΠΙΝΑΞ. ~Ἐτυγχάνομεν περιπατοῦντες ἐν τῷ
[31]	ἀσφαλὴς δόσις καὶ βεβαία καὶ	ἀμεταμέλητος.	φεύγειν οὖν κελεύει συντόμως πρὸς
[11]	ἣ δοκεῖ πάνυ καθάριος καὶ	εὔτακτος	εἶναι; Καὶ μάλα. Ταύτην τοίνυν
[11]	ὁμαλὴ καὶ εὐπόρευτος καὶ καθαρὰ	παντὸς	κακοῦ, ὥσπερ ὁρᾷς. Ἐμφαίνει νὴ
[21]	ἀφικέσθαι ὧδε, ἀλλὰ ταράττονται διὰ	παντὸς	τοῦ βίου. τοῦτο δὲ πάσχουσι
[1]	τῆς μυθολογίας πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν	διεξιόντος.	(Πρὸς Διὸς τοίνυν, ἔφην ἐγώ,
[1]	παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής τις καὶ	λεπτὸς	καὶ γυμνός, καὶ μετ´ αὐτοῦ
[1]	μὲν οὗτοι ἀπροβούλευτοι· αἰτοῦσι δὲ	ἕκαστος	αὐτῶν ἃ ῥίπτει. Πῶς οὖν
[1]	ἀνάπαλιν ἡ μὲν ἀφροσύνη ἀπόλλυται,	αὐτὸς	δὲ σώζεται καὶ μακάριος καὶ
[21]	ἀγῶνας. Καὶ ποίους ἀγῶνας νενίκηκεν	αὐτός;	ἔφην ἐγώ. Τοὺς μεγίστους, ἔφη,
[31]	ζῆν. Ἔστι ταῦτα. Οὐκοῦν ὁ	αὐτὸς	λόγος καὶ περὶ τοῦ ὑγιαίνειν
[21]	ἀπειληφὼς τὴν ἐπιστήμην τῶν συμφερόντων	αὐτός	τε καλῶς ζῇ καὶ τούτους
[11]	καλή τε καὶ ὁμαλὴ καὶ	εὐπόρευτος	καὶ καθαρὰ παντὸς κακοῦ, ὥσπερ
[1]	τῇ ἑτέρᾳ ὥσπερ δεικνύων τι,	οὗτος	Δαίμων καλεῖται· προστάττει δὲ τοῖς
[21]	ἐκεῖνα νῦν τούτῳ δουλεύουσι, καθάπερ	οὗτος	ἐκείνοις πρότερον. (Ποῖα ταῦτα λέγεις
[11]	ἀλλὰ τίς καλεῖται ὁ τόπος	οὗτος;	Εὐδαιμόνων οἰκητήριον, ἔφη· ὧδε γὰρ
[11]	ὡς μέγας ὁ κίνδυνος ἄλλος	οὗτος.	ἡ δὲ Ψευδοπαιδεία ποία ἐστίν;
[1]	ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ δὲ ἄλλος	οὗτος	ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς δυσειδής τις
[1]	δὲ {τῶν ἀνθρώπων} πολὺς ὄχλος	οὗτος	ὁ περὶ αὐτὴν ἑστηκὼς τί
[1]	δεῖ εἰδέναι ὑμᾶς, ὅτι καλεῖται	οὗτος	ὁ τόπος Βίος. καὶ ὁ
[31]	ξένοι, ὁ ἐν τῷ πίνακι	τοιοῦτος	ἡμῖν ἐστιν. εἰ δὲ δεῖ
[31]	ἄρα τοῦ λόγου οὐδὲ ὁ	πλοῦτος	ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ οὐ βοηθεῖ
[31]	γε. Οὐκοῦν οὐδὲν τούτοις ὁ	πλοῦτος	βοηθεῖ εἰς τὸ ζῆν καλῶς;
[31]	κακοῦ ἀγαθὸν μηδέν, ὥσπερ εἰκός,	πλοῦτος	δὲ γίνεται ἐκ κακῶν ἔργων,
[1]	ἀγαθά. Ταῦτα οὖν τίνα ἐστί;	Πλοῦτος	δηλονότι καὶ δόξα καὶ εὐγένεια
[31]	τὸ σπουδαίους εἶναι οὐχ ὁ	πλοῦτος	ποιεῖ, ἀλλὰ ἡ Παιδεία. Εἰκός
[21]	Ἀκρασίαν, οὐχ ἑαυτοὺς αἰτιῶνται, ἀλλ´	εὐθὺς	κακῶς λέγουσι καὶ τὴν Παιδείαν
[1]	τῇ πύλῃ ὄχλος ἐδόκει ἡμῖν	πολὺς	ἐφεστάναι, καὶ ἔνδον δὲ ἐν
[1]	Βίος. καὶ ὁ ὄχλος ὁ	πολὺς	ὁ παρὰ τὴν πύλην ἐφεστὼς
[1]	πιστεύσῃ. (Ὁ δὲ {τῶν ἀνθρώπων}	πολὺς	ὄχλος οὗτος ὁ περὶ αὐτὴν
[1]	τις καὶ μύθους ἔχουσα ἰδίους,	οὓς	οὐκ ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν, τίνες καί
[21]	ἀναγγέλλουσιν, ὅτι εὐδαίμονες ἤδη γεγόνασιν	οὓς	τότε ἀπήγαγον. Πότερον οὖν, ἔφην
[11]	ἀνοδίας τινὸς καὶ τραχείας καὶ	πετρώδους	εἶναι δοκούσης; Καὶ μάλα, ἔφην.
[1]	ἦν γραφὴ ξένη τις καὶ	μύθους	ἔχουσα ἰδίους, οὓς οὐκ ἠδυνάμεθα
[31]	γὰρ φαῦλοί εἰσιν. Οὐκοῦν τὸ	σπουδαίους	εἶναι οὐχ ὁ πλοῦτος ποιεῖ,
[1]	ξένη τις καὶ μύθους ἔχουσα	ἰδίους,	οὓς οὐκ ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν, τίνες
[31]	ἂν πράττῃ αὕτη, μηδὲ γίνεσθαι	ὁμοίους	τοῖς κακοῖς τραπεζίταις. καὶ γὰρ
[21]	νενικηκότας τοὺς μεγίστους ἀγῶνας. Καὶ	ποίους	ἀγῶνας νενίκηκεν αὐτός; ἔφην ἐγώ.
[31]	ἔχουσιν αὐτὸν εἰς τὸ βελ–	τίους	εἶναι. Φαίνεται οὕτως. Οὐδὲ συμφέρει
[31]	οὗτοι προέχουσιν, ἔφη, εἰς τὸ	βελτίους	ἄνδρας γενέσθαι ἕνεκα τούτων τῶν
[31]	ταῦτα χρήσιμα εἶναι πρὸς τὸ	βελτίους	γενέσθαι ἄνδρας; Ἔστι γὰρ καὶ
[31]	Ἔστι γὰρ καὶ ἄνευ τούτων	βελτίους	γενέσθαι, ὅμως δὲ οὐκ ἄχρηστα
[31]	συντομωτέρως ἐλθεῖν. πρὸς δὲ τὸ	βελτίους	γενέσθαι οὐδὲν συμβάλλεται ταῦτα. Οὐδὲν
[31]	τούτων τῶν μαθημάτων οὐδὲν κωλύει	βελτίους	γενέσθαι (Πότερον οὖν οὐδὲ προέχουσιν
[31]	οὗτοι οἱ μαθηματικοὶ πρὸς τὸ	βελτίους	γενέσθαι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; Πῶς
[31]	ὁμοίως; ὥστε οὐδὲν οὗτοι ἐκείνων	βελτίους	εἰσίν, ἐὰν μὴ καὶ τούτοις
[31]	τὴν ἀληθινήν, οἳ τούτους τοὺς	μαθηματικοὺς	παραλλάττουσιν; ὥστε πῶς ἔτι προέχουσιν
[1]	ἡμῶν περὶ τῆς μυθολογίας πρὸς	ἀλλήλους	πολὺν χρόνον πρεσβύτης τις παρεστώς,
[21]	Παιδεία παραλάβῃ, ἀνακάμπτουσιν αὗται πάλιν	ἄλλους	ἄξουσαι, ὥσπερ αἱ νῆες τὰ
[21]	θηρία δήπου τὰ πάντας τοὺς	ἄλλους	κακοποιοῦντα μέχρι θανάτου ἐκείνους οὐ
[31]	τοῦτον καὶ ἀθλίως. Νὴ Δία,	πολλούς	γε. Οὐκοῦν οὐδὲν τούτοις ὁ
[31]	κακῶν ἀγαθόν. πλοῦτον δὲ ἔστι	πολλοὺς	κτησαμένους ἰδεῖν ἐκ κακῶν καὶ
[31]	καὶ τὸ πέρας ἄφρονα. Ἀμέλει	πολλοὺς	τοιούτους ἔστιν ἰδεῖν. Πῶς οὖν
[1]	ἦν ἐν αὑτῷ ἔχων ἑτέρους	περιβόλους	δύο, τὸν μὲν μείζω, τὸν
[31]	ἀγαθόν. πλοῦτον δὲ ἔστι πολλοὺς	κτησαμένους	ἰδεῖν ἐκ κακῶν καὶ αἰσχρῶν
[31]	ἔφη, ὅτε πολλάκις ἔστιν ἰδεῖν	παραγινομένους	ἐκ τοῦ πρώτου περιβόλου ἀπὸ
[11]	προθύμως οὕτως; Παρακαλοῦσιν, ἔφη, τοὺς	παραγινομένους	ἐπὶ τὸν τόπον θαρρεῖν καὶ
[11]	τοῦ περιβόλου ἕστηκεν; Ὅπως τοὺς	παραγινομένους,	ἔφη, θεραπεύῃ καὶ ποτίζῃ τὴν
[1]	Εἶτα τί πράττει αὕτη; Τοὺς	εἰσπορευομένους	εἰς τὸν Βίον ποτίζει τῇ
[1]	ὥσπερ ὁρᾷς καὶ τοὺς πρότερον	εἰσπορευομένους	ὡς περιάγονται ὅποι ἂν τύχῃ.
[21]	τοὺς ἄλλους κακοποιοῦντα μέχρι θανάτου	ἐκείνους	οὐ λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν
[11]	καὶ ἀνάβασις στενὴ πάνυ καὶ	κρημνοὺς	ἔχουσα ἔνθεν καὶ ἔνθεν βαθεῖς.
[31]	δέ ἐστι τὸ ταράττον τοὺς	ἀνθρώπους	καὶ βλάπτον, ὅτι ἐὰν τιμῶσιν
[1]	καλεῖται, φησίν, ἡ πάντας τοὺς	ἀνθρώπους	πλανῶσα. Εἶτα τί πράττει αὕτη;
[21]	πρὸς τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν, ὅπως	ἑτέρους	ἀγάγωσι, καὶ ἀναγγέλλουσιν, ὅτι εὐδαίμονες
[1]	περίβολος ἦν ἐν αὑτῷ ἔχων	ἑτέρους	περιβόλους δύο, τὸν μὲν μείζω,
[31]	πρὸς τὰς παρ´ αὐτῆς δόσεις	ἴσους	γίνεσθαι καὶ μήτε χαίρειν ὅταν
[11]	οὖν, ἔφη, καὶ ἔμπροσθεν τοῦ	ἄλσους	ἐκείνου τόπον τινά, ὃς δοκεῖ
[21]	γὰρ θηρία δήπου τὰ πάντας	τοὺς	ἄλλους κακοποιοῦντα μέχρι θανάτου ἐκείνους
[31]	τοῦτο δέ ἐστι τὸ ταράττον	τοὺς	ἀνθρώπους καὶ βλάπτον, ὅτι ἐὰν
[1]	Ἀπάτη καλεῖται, φησίν, ἡ πάντας	τοὺς	ἀνθρώπους πλανῶσα. Εἶτα τί πράττει
[1]	ὧδε ἑστήκασιν αὗται; Παρατηροῦσιν, ἔφη,	τοὺς	εἰληφότας τι παρὰ τῆς Τύχης.
[21]	καὶ ἀγαγοῦσαι πρὸς τὴν Παιδείαν	τοὺς	εἰσελθόντας πρὸς τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν,
[1]	πλανῶσα. Εἶτα τί πράττει αὕτη;	Τοὺς	εἰσπορευομένους εἰς τὸν Βίον ποτίζει
[21]	ἦλθε πρῶτον, καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ	τοὺς	ἐκεῖ διατρίβοντας ὡς κακῶς διατρίβουσι
[21]	λέγουσι καὶ τὴν Παιδείαν καὶ	τοὺς	ἐκεῖσε βαδίζοντας, ὡς ταλαίπωροι καὶ
[31]	Παιδείαν τὴν ἀληθινήν, οἳ τούτους	τοὺς	μαθηματικοὺς παραλλάττουσιν; ὥστε πῶς ἔτι
[21]	Ἀρεταὶ πᾶσαι ὥσπερ τοὺς νενικηκότας	τοὺς	μεγίστους ἀγῶνας. Καὶ ποίους ἀγῶνας
[21]	ἀγῶνας νενίκηκεν αὐτός; ἔφην ἐγώ.	Τοὺς	μεγίστους, ἔφη, καὶ τὰ μέγιστα
[21]	αἱ ἄλλαι Ἀρεταὶ πᾶσαι ὥσπερ	τοὺς	νενικηκότας τοὺς μεγίστους ἀγῶνας. Καὶ
[11]	ἐκτετάκασι προθύμως οὕτως; Παρακαλοῦσιν, ἔφη,	τοὺς	παραγινομένους ἐπὶ τὸν τόπον θαρρεῖν
[11]	ἔξω τοῦ περιβόλου ἕστηκεν; Ὅπως	τοὺς	παραγινομένους, ἔφη, θεραπεύῃ καὶ ποτίζῃ
[1]	πλανῶνται εἰκῆ, ὥσπερ ὁρᾷς καὶ	τοὺς	πρότερον εἰσπορευομένους ὡς περιάγονται ὅποι
[31]	ἂν ἔχωσι ταύτην τὴν δόξαν,	ἀκινήτους	αὐτοὺς ἀνάγκη εἶναι πρὸς τὸ
[21]	πᾶσαι ὥσπερ τοὺς νενικηκότας τοὺς	μεγίστους	ἀγῶνας. Καὶ ποίους ἀγῶνας νενίκηκεν
[21]	νενίκηκεν αὐτός; ἔφην ἐγώ. Τοὺς	μεγίστους,	ἔφη, καὶ τὰ μέγιστα θηρία,
[1]	εἶτα ἀπάγουσι. Ποῦ δὲ ἀπάγουσιν	αὐτούς;	Αἱ μὲν εἰς τὸ σώζεσθαι,
[31]	ἔχωσι ταύτην τὴν δόξαν, ἀκινήτους	αὐτοὺς	ἀνάγκη εἶναι πρὸς τὸ ὁρμᾶν
[11]	τοῦ κρημνοῦ προσκαταβαίνουσι καὶ ἕλκουσιν	αὐτοὺς	ἄνω πρὸς αὑτάς, εἶτα κελεύουσιν
[1]	Βίον· δεικνύει δὲ ποίαν ὁδὸν	αὐτοὺς	δεῖ βαδίζειν, εἰ μέλλουσι σώζεσθαι
[11]	ἄνω πρὸς αὑτάς, εἶτα κελεύουσιν	αὐτοὺς	διαναπαύσασθαι. καὶ μετὰ μικρὸν διδόασιν
[11]	ὅτι βραχὺ ἔτι δεῖ καρτερῆσαι	αὐτοὺς,	εἶτα ἥξουσιν εἰς ὁδὸν καλήν.
[21]	Ἐπιστήμην, ἀλλὰ τῇ Παιδείᾳ παραδιδόασιν	αὐτούς.	εἶτα ὅταν ἡ Παιδεία παραλάβῃ,
[31]	Παιδείαν; Καὶ τί τοῦτο ὠφελεῖ	αὐτούς,	ἔφη, ὅτε πολλάκις ἔστιν ἰδεῖν
[11]	Ψευδοπαιδείᾳ οὐδέποτε ἀπολυθήσονται οὐδὲ ἐλλείψει	αὐτοὺς	κακὸν οὐδὲν ἕνεκα τούτων τῶν
[11]	ἰσχὺν καὶ θάρσος καὶ ἐπαγγέλλονται	αὐτοὺς	καταστήσειν πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν
[31]	τοῦ πρώτου περιβόλου εἰσπορεύονται πρὸς	αὐτοὺς	ὁμοίως; ὥστε οὐδὲν οὗτοι ἐκείνων
[21]	λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον	αὐτούς.	οὕτω καὶ τοῦτον οὐκέτι οὐδὲν
[1]	δὲ τοῖς εἰσπορευομένοις, τί δεῖ	αὐτοὺς	ποιεῖν, ὡς ἂν εἰσέλθωσιν εἰς
[31]	οὐκ ἄχρηστον ἦν ἡμᾶς καὶ	αὐτοὺς	τὴν φωνὴν εἰδέναι, ἀκριβέστερον γὰρ
[31]	ἔφην ἐγώ. ἀλλὰ τί κελεύει	αὐτοὺς	τὸ Δαιμόνιον λαβεῖν παρὰ τῆς
[21]	Ἡδυπάθειαν καὶ τὴν Ἀκρασίαν, οὐχ	ἑαυτοὺς	αἰτιῶνται, ἀλλ´ εὐθὺς κακῶς λέγουσι
[21]	ἐξ ὧν οὐ δύνανται ἐκλῦσαι	ἑαυτοὺς	τῶν δεινῶν, οἷς δέδενται, ὥστε
[31]	τὸ πέρας ἄφρονα. Ἀμέλει πολλοὺς	τοιούτους	ἔστιν ἰδεῖν. Πῶς οὖν οὗτοι
[1]	περιάγονται ὅποι ἂν τύχῃ. (Ὁρῶ	τούτους,	ἔφην. ἡ δὲ γυνὴ ἐκείνη
[21]	αὐτός τε καλῶς ζῇ καὶ	τούτους	θεωρεῖ ὡς κακῶς πράσσουσιν. (Ἐπειδὰν
[11]	εἶθ´ ὅταν καθαρθῶσιν, οὕτως εἰσάγει	τούτους	πρὸς τὰς Ἀρετάς. Πῶς τοῦτο;
[31]	τὴν Παιδείαν τὴν ἀληθινήν, οἳ	τούτους	τοὺς μαθηματικοὺς παραλλάττουσιν; ὥστε πῶς
[31]	δέ, ἔστι τὸ τιμᾶν ταῦτα	ὡς	ἀγαθὰ ὄντα ἢ ἀτιμάζειν ὡς
[11]	γὰρ συνίημι. Ἀλλὰ συνήσεις, ἔφη.	ὡς	ἄν, εἴ τις φιλοτίμως κάμνων
[1]	εἰσπορευομένοις, τί δεῖ αὐτοὺς ποιεῖν,	ὡς	ἂν εἰσέλθωσιν εἰς τὸν Βίον·
[1]	γινώμεθα. Ἔστω οὕτως. (Ὁρᾷς οὖν,	ὡς	ἂν παρέλθῃς τὴν πύλην ταύτην,
[11]	καὶ ἁπλῆν ἔχουσιν· ἔτι τε	ὡς	ἄπλαστοί εἰσι καὶ οὐδαμῶς κεκαλλωπισμέναι
[31]	δὲ οὐκ ἄχρηστα κἀκεῖνά ἐστιν.	ὡς	γὰρ δι´ ἑρμηνέως συμβάλλομεν τὰ
[21]	Τὴν ἀσωτίαν καὶ τὴν ἀκρασίαν,	ὡς	εἴποι ἄν τις ἐπὶ κεφαλαίου.
[1]	καὶ μὴ παρακούετε. (Ὦ Ἡράκλεις,	ὡς	εἰς μεγάλην τινὰ ἐπιθυμίαν ἐμβέβληκας
[11]	λιπαρὰς καὶ εὐεκτούσας τῷ σώματι,	ὡς	ἐκτετάκασι τὰς χεῖρας προθύμως; Ὁρῶ,
[11]	Πρᾳότης. Ὦ κάλλιστε, ἔφην ἔγωγε,	ὡς	ἐν μεγάλῃ ἐλπίδι ἐσμέν. Ἐὰν
[1]	Καὶ πᾶσαί γε, ἔφη, ἐπαγγέλλονται	ὡς	ἐπὶ τὰ βέλτιστα ἄξουσαι καὶ
[11]	καὶ δεικνύουσιν αὐτοῖς τὴν ὁδόν,	ὡς	ἔστι καλή τε καὶ ὁμαλὴ
[31]	μετὰ λογισμοῦ, ἀλλ´ εἰκῆ καὶ	ὡς	ἔτυχε πάντα, ὥσπερ πρότερον ὑμῖν
[11]	ἔσω τῆς πύλης χορὸν γυναικῶν,	ὡς	εὐειδεῖς δοκοῦσιν εἶναι καὶ εὔτακτοι
[1]	Οὐκ ἂν φθάνοις τοίνυν διηγούμενος	ὡς	ἡμῶν προσεξόντων οὐ παρέργως, ἐπείπερ
[31]	παρ´ αὐτῆς τις λάβῃ μηδὲ	ὡς	ἴδια ἡγεῖσθαι. οὐδὲν γὰρ κωλύει
[31]	ὡς ἀγαθὰ ὄντα ἢ ἀτιμάζειν	ὡς	κακά, τοῦτο δέ ἐστι τὸ
[21]	δεικνύουσιν αὐτῷ τοὺς ἐκεῖ διατρίβοντας	ὡς	κακῶς διατρίβουσι καὶ ἀθλίως ζῶσι
[21]	καλῶς ζῇ καὶ τούτους θεωρεῖ	ὡς	κακῶς πράσσουσιν. (Ἐπειδὰν οὖν θεωρήσῃ
[11]	ἐν τῷ βίῳ. (Ὦ Ἡράκλεις	ὡς	καλά, ἔφην, τὰ δῶρα. ἀλλὰ
[11]	ἡ Εὐδαιμονία. Εἶεν, ἔφην ἐγώ,	ὡς	καλὸν λέγεις τὸν τόπον εἶναι.
[21]	τῆς εὐδαιμονίας, ἀλλ´ ἐν αὑτῷ.	(Ὡς	καλὸν τὸ νίκημα λέγεις. ὅταν
[11]	ἀκούετε. Ἀλλὰ προσέξομεν, ἔφην ἔγωγε,	ὡς	μάλιστα. Τοιγαροῦν, ἔφη, σωθήσεσθε. ~Ὅταν
[11]	ὑπὸ τῆς Ψευδοδοξίας. (Ὦ Ἡράκλεις,	ὡς	μέγας ὁ κίνδυνος ἄλλος οὗτος.
[21]	διατρίβουσι καὶ ἀθλίως ζῶσι καὶ	ὡς	ναυαγοῦσιν ἐν τῷ βίῳ καὶ
[1]	ὁρᾷς καὶ τοὺς πρότερον εἰσπορευομένους	ὡς	περιάγονται ὅποι ἂν τύχῃ. (Ὁρῶ
[31]	πλουτεῖν οὕτως, εἴγε θεωρεῖν ἔστιν—	ὡς	πολλάκις ἔστιν ἰδεῖν ὑπάρχοντά τινι
[1]	γέρων τις ἑστὼς ἔμφασιν ἐποίει	ὡς	προστάττων τι τῷ εἰσιόντι ὄχλῳ.
[21]	Παιδείαν καὶ τοὺς ἐκεῖσε βαδίζοντας,	ὡς	ταλαίπωροι καὶ ἄθλιοί εἰσι καὶ
[1]	διὰ τὴν ἀπάτην. Ὦ δαιμόνιε,	ὡς	χαλεπὸν τὸ πόμα λέγεις. Καὶ
[21]	ὅθεν ἥκει τὸ πρότερον. Οὐκ	ἀκριβῶς	ᾔδει οὐδὲ ἠπίστατο, ἔφη, οὐδὲν
[11]	δὲ μὴ ἐπείθετο οἷς ἐπέταττεν,	εὐλόγως	ἂν δήπου ἀπωσθεὶς ἐξώλετο ὑπὸ
[21]	θρόνου ὑψηλοῦ κεκοσμημένη ἐλευθέρως καὶ	ἀπεριέργως	καὶ ἐστεφανωμένη στεφάνῳ εὐανθεῖ πάνυ
[1]	διηγούμενος ὡς ἡμῶν προσεξόντων οὐ	παρέργως,	ἐπείπερ καὶ τὸ ἐπιτίμιον τοιοῦτόν
[1]	ἡδεῖα δοκεῖ εἶναι ἡ διατριβή,	ἕως	ἂν γαργαλίζῃ τὸν ἄνθρωπον, εἶτ´
[31]	μὴ πιστεύειν μηδὲ ταύταις μηδέν,	ἕως	ἂν πρὸς τὴν Ψευδοπαιδείαν ἀφίκωνται.
[31]	προσποιοῦνταί γε ἐπίστασθαι οὐκ οἴδασιν.	ἕως	δ´ ἂν ἔχωσι ταύτην τὴν
[31]	κἀκεῖνά ἐστιν. ὡς γὰρ δι´	ἑρμηνέως	συμβάλλομεν τὰ λεγόμενά ποτε, ὅμως
[1]	ἡ Μετάνοια αὐτῷ ἐπιτύχῃ ἐκ	προαιρέσεως	συναντήσασα. ~Εἶτα τί γίνεται, ἐὰν
[1]	ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς	ἐξηγήσεως	ἔχει ταύτης. ἡ γὰρ ἀφροσύνη
[31]	ὥστε ἃ δέδωκεν ἀφελέσθαι καὶ	ταχέως	πάλιν δοῦναι πολλαπλάσια, αὖθις δὲ
[21]	τὸ παρὰ τοῦ Δαιμονίου πρόσταγμα.	(Ὀρθῶς	μοι δοκεῖς λέγειν. ἀλλὰ καὶ
[1]	καὶ ἄλλοις δίδωσιν εἰκῆ καὶ	ἀβεβαίως.	διὸ καὶ τὸ σημεῖον καλῶς
[31]	κακῶς ἢ ἀποθανεῖν καλῶς καὶ	ἀνδρείως.	Ἀποθανεῖν ἔγωγε καλῶς. Οὐκοῦν οὐδὲ
[21]	τῆς Παιδείας ἀνακάμπτουσι κακῶς καὶ	ἀθλίως	διακείμενοι· οἱ δὲ ἀποδεδειλιακότες καὶ
[21]	διατρίβοντας ὡς κακῶς διατρίβουσι καὶ	ἀθλίως	ζῶσι καὶ ὡς ναυαγοῦσιν ἐν
[31]	κακῶς δὲ ζῶντα τοῦτον καὶ	ἀθλίως.	Νὴ Δία, πολλούς γε. Οὐκοῦν
[11]	εἰσπορεύονται; Νὴ Δία καὶ ὧδε,	σπανίως	δὲ καὶ οὐχὶ ὥσπερ ἐν
[31]	καὶ κατέχειν τὰ μαθήματα πάντα,	ὁμοίως	δὲ μέθυσον καὶ ἀκρατῆ εἶναι
[31]	πρώτου περιβόλου εἰσπορεύονται πρὸς αὐτοὺς	ὁμοίως;	ὥστε οὐδὲν οὗτοι ἐκείνων βελτίους
[31]	εὖ βιώσεται, εἰ δὲ μή,	κακῶς.	Ἀληθέστατά μοι δοκεῖς τοῦτο λέγειν.
[1]	καὶ πικροὶ καὶ ἀμαθεῖς γενόμενοι	κακῶς	βιώσεσθε. ἔστι γὰρ ἡ ἐξήγησις
[31]	ἔστιν ἰδεῖν ὑπάρχοντά τινι πλοῦτον,	κακῶς	δὲ ζῶντα τοῦτον καὶ ἀθλίως.
[21]	αὐτῷ τοὺς ἐκεῖ διατρίβοντας ὡς	κακῶς	διατρίβουσι καὶ ἀθλίως ζῶσι καὶ
[31]	αὐτὸ τὸ ζῆν ἀλλὰ τὸ	κακῶς	ζῆν. Ἔστι ταῦτα. Εἰ τοίνυν
[31]	ὑπάρχει τὸ ζῆν καὶ τὸ	κακῶς	ζῆν. ἢ οὔ σοι φαίνεται;
[31]	μέν. ἀλλὰ πῶς οὐχὶ τὸ	κακῶς	ζῆν, ᾧ ἂν ὑπάρχῃ, κακόν
[21]	βίον τὸν παρ´ αὐταῖς ἀπολιπόντες	κακῶς	ζῶσι καὶ οὐκ ἀπολαύουσι τῶν
[31]	ἐστὶ κακόν; Ὅτι τοῖς μὲν	κακῶς	ζῶσι κακόν μοι δοκεῖ εἶναι,
[31]	θεώρησον, πότερον ἂν βούλοιο ζῆν	κακῶς	ἢ ἀποθανεῖν καλῶς καὶ ἀνδρείως.
[21]	ἀπεγνωσμένοι ὑπὸ τῆς Παιδείας ἀνακάμπτουσι	κακῶς	καὶ ἀθλίως διακείμενοι· οἱ δὲ
[21]	οὐχ ἑαυτοὺς αἰτιῶνται, ἀλλ´ εὐθὺς	κακῶς	λέγουσι καὶ τὴν Παιδείαν καὶ
[31]	τοῖς καλῶς ζῶσι καὶ τοῖς	κακῶς,	οὐκ ἂν εἴη οὔτε ἀγαθὸν
[21]	ζῇ καὶ τούτους θεωρεῖ ὡς	κακῶς	πράσσουσιν. (Ἐπειδὰν οὖν θεωρήσῃ πάντα,
[31]	ἔφην ἐγώ. Πότερον οὖν, ἐὰν	κακῶς	τις ζῇ, ἀγαθὸν ἐκείνῳ τὸ
[31]	ἐμοὶ δοκεῖ ταὐτὸ εἶναι. Τὸ	κακῶς	τοίνυν ζῆν κακόν ἐστι, τὸ
[21]	κακὰ κακά. διὸ καὶ ἔζη	κακῶς,	ὥσπερ οἱ ἄλλοι οἱ ἐκεῖ
[1]	καὶ αὐτὸν τὸν ἄνδρα γινώσκεις	ἑωρακώς;	Καὶ ἐθαύμασά γε, ἔφη, αὐτὸν
[1]	ὁ δὲ γέρων ὁ ἄνω	ἑστηκὼς	ἔχων χάρτην τινὰ ἐν τῇ
[1]	ὄχλος οὗτος ὁ περὶ αὐτὴν	ἑστηκὼς	τί βούλεται καὶ τίνες καλοῦνται;
[1]	Ὁ δὲ ἄλλος οὗτος ὁ	παρεστηκὼς	αὐταῖς δυσειδής τις καὶ λεπτὸς
[1]	ἔργῳ Πυθαγόρειόν τινα καὶ Παρμενίδειον	ἐζηλωκὼς	βίον, ὃς τό τε ἱερὸν
[31]	μοι δοκεῖ εἶναι, τοῖς δὲ	καλῶς	ἀγαθόν. Καὶ κακὸν ἄρα λέγεις
[21]	πανταχοῦ, οὗ ἂν ἀφίκηται, πάντα	καλῶς	βιώσεται μετὰ πάσης ἀσφαλείας. ὑποδέξονται
[21]	λυπεῖ διὰ τὸ ἔχειν ἀντιφάρμακον.	(Καλῶς	ἐμοὶ δοκεῖς λέγειν. ἀλλ´ ἔτι
[21]	ἐπιστήμην τῶν συμφερόντων αὐτός τε	καλῶς	ζῇ καὶ τούτους θεωρεῖ ὡς
[31]	συμβαίνει τὸ ζῆν, καὶ τοῖς	καλῶς	ζῶσι καὶ τοῖς κακῶς, οὐκ
[31]	βούλοιο ζῆν κακῶς ἢ ἀποθανεῖν	καλῶς	καὶ ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν ἔγωγε καλῶς.
[31]	τις ἐπίσταται τῷ πλούτῳ χρῆσθαι	καλῶς	καὶ ἐμπείρως, εὖ βιώσεται, εἰ
[31]	εἰ ἦν κακόν, τοῖς ζῶσι	καλῶς	κακὸν ἂν ὑπῆρχεν, ἐπεὶ τὸ
[31]	φθόνος· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν φράσω.	Καλῶς	λέγεις, ἔφην ἐγώ. ἀλλὰ τί
[21]	γὰρ ἐξηγήσομαι καὶ οὐδὲν παραλείψω.	Καλῶς	λέγεις, ἔφην ἐγώ. Ἐκτείνας οὖν
[1]	ἀβεβαίως. διὸ καὶ τὸ σημεῖον	καλῶς	μηνύει τὴν φύσιν αὐτῆς. Ποῖον
[21]	τινῶν γεμίζονται. (Ταῦτα μὲν δὴ	καλῶς	μοι δοκεῖς, ἔφην, ἐξηγεῖσθαι. ἀλλ´
[31]	πλοῦτος βοηθεῖ εἰς τὸ ζῆν	καλῶς;	Οὐ φαίνεται· αὐτοὶ γὰρ φαῦλοί
[31]	καλῶς καὶ ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν ἔγωγε	καλῶς.	Οὐκοῦν οὐδὲ τὸ ἀποθανεῖν κακόν
[11]	στρογγύλου λίθου, ἀλλ´ ἐπὶ τετραγώνου	ἀσφαλῶς	κειμένου. καὶ μετὰ ταύτης ἄλλαι
[11]	τε ὡς ἄπλαστοί εἰσι καὶ	οὐδαμῶς	κεκαλλωπισμέναι καθάπερ αἱ ἄλλαι; Ὁρῶ,
[31]	ὃ πολλάκις οὐ συμφέρει ὑπάρχειν;	Οὐδαμῶς.	Οὐκοῦν εἰ μέν τις ἐπίσταται
[31]	γενέσθαι ἕνεκα τούτων τῶν μαθημάτων;	(Οὐδαμῶς	φαίνεται ἐκ τούτου τοῦ λόγου.
[11]	ἔφη. ὡς ἄν, εἴ τις	φιλοτίμως	κάμνων ἐτύγχανε, πρὸς ἰατρὸν ἂν
[31]	καὶ ἄνευ τούτων βελτίους γενέσθαι,	ὅμως	δὲ οὐκ ἄχρηστα κἀκεῖνά ἐστιν.
[31]	ἑρμηνέως συμβάλλομεν τὰ λεγόμενά ποτε,	ὅμως	μέντοι γε οὐκ ἄχρηστον ἦν
[31]	Ἡδυπάθεια καλοῦνται, καὶ ἐντεῦθεν κελεύει	συντόμως	ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ πιστεύειν μηδὲ
[31]	λαβεῖν κελεύει παρ´ αὐτῆς καὶ	συντόμως	ἀπελθεῖν βλέποντας πρὸς τὴν βεβαίαν
[31]	καὶ ἀμεταμέλητος. φεύγειν οὖν κελεύει	συντόμως	πρὸς ταύτην, καὶ ὅταν ἔλθωσι
[31]	ἀπιέναι πρὸς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν	συντόμως.	ταῦτά ἐστιν ἃ προστάττει τὸ
[11]	σώματι, ὡς ἐκτετάκασι τὰς χεῖρας	προθύμως;	Ὁρῶ, ἀλλὰ τίνες καλοῦνται, ἔφην,
[11]	Τί οὖν τὰς χεῖρας ἐκτετάκασι	προθύμως	οὕτως; Παρακαλοῦσιν, ἔφη, τοὺς παραγινομένους
[31]	ἀγαθὸν εἶναι; Ἔγωγε. (Μὴ οὖν	ἀπιθάνως	λέγε. ἀδύνατον τὸ αὐτὸ πρᾶγμα
[31]	ἀγαθόν, τὸ δὲ ἀφρονεῖν κακόν.	Ἱκανῶς	μοι δοκεῖς λέγειν, ἔφην.
[21]	πάσης ἀσφαλείας. ὑποδέξονται γὰρ αὐτὸν	ἀσμένως	πάντες καθάπερ τὸν ἰατρὸν οἱ
[11]	οὖν παραγένωνται ἐπὶ τὴν πέτραν,	πῶς	ἀναβαίνουσιν; ὁρῶ γὰρ ὁδὸν φέρουσαν
[31]	βελτίους γενέσθαι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;	Πῶς	γὰρ μέλλουσι προέχειν, ἐπειδὰν φαίνωνται
[31]	τούτους τοὺς μαθηματικοὺς παραλλάττουσιν; ὥστε	πῶς	ἔτι προέχουσιν ἄρα, εἰ ἀκινητότεροι
[1]	οὖν ὁδὸν κελεύει βαδίζειν ἢ	πῶς;	ἔφην ἐγώ. Ὁρᾷς οὖν, εἶπε,
[31]	παραπλήσια; ἢ πάλιν τὰ ἐναντία	πῶς	οὐκ ἔστι κακά; πάνυ γὰρ
[31]	ἀκούετε. (Ποιήσομεν. τοῦτο δὲ ἐξήγησαι,	πῶς	οὐκ ἔστιν ἀγαθά, ὅσα λαμβάνουσιν
[1]	ὅσα τούτοις παραπλήσια. Ταῦτα οὖν	πῶς	οὐκ ἔστιν ἀγαθά; Περὶ μὲν
[31]	δοκεῖ, ἀλλὰ κακόν, ἔφην ἐγώ.	Πῶς	οὖν ἀγαθόν ἐστι τὸ ζῆν,
[31]	Ἀμέλει πολλοὺς τοιούτους ἔστιν ἰδεῖν.	Πῶς	οὖν οὗτοι προέχουσιν, ἔφη, εἰς
[1]	δὲ ἕκαστος αὐτῶν ἃ ῥίπτει.	Πῶς	οὖν οὐχ ὁμοίαν ἔχουσι τὴν
[31]	τῷ πλούτῳ χρῆσθαι. Δοκεῖ μοι.	Πῶς	οὖν τοῦτο ἄν τις κρίνοι
[31]	πρᾶγμα ἀεί. Ἀπίθανον μέν. ἀλλὰ	πῶς	οὐχὶ τὸ κακῶς ζῆν, ᾧ
[31]	νοσερὸν καὶ ὑγιεινόν, ἀλλὰ τὸ	πῶς	τέμνειν, οὐκοῦν οὕτω καὶ ἐπὶ
[31]	εἰ ἀκινητότεροι ἢ δυσμαθέστεροί εἰσι;	Πῶς	τοῦτο; ἔφην ἐγώ. Ὅτι οἱ
[11]	εἰσάγει τούτους πρὸς τὰς Ἀρετάς.	Πῶς	τοῦτο; ἔφην ἐγώ, οὐ γὰρ
[11]	καὶ ποτίξει τῇ ἑαυτῆς δυνάμει,	ὅπως	ἐκκαθάρῃ πρῶτον καὶ ἐκβάλῃ τὰ
[21]	εἰσελθόντας πρὸς τὰς Ἀρετὰς ἀνακάμπτουσιν,	ὅπως	ἑτέρους ἀγάγωσι, καὶ ἀναγγέλλουσιν, ὅτι
[11]	οὕτως ἔξω τοῦ περιβόλου ἕστηκεν;	Ὅπως	τοὺς παραγινομένους, ἔφη, θεραπεύῃ καὶ
[21]	κάθηται ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ κεκοσμημένη	ἐλευθέρως	καὶ ἀπεριέργως καὶ ἐστεφανωμένη στεφάνῳ
[31]	χρήσιμα μέντοι ἐστὶ πρὸς τὸ	συντομωτέρως	ἐλθεῖν. πρὸς δὲ τὸ βελτίους
[31]	τῷ πλούτῳ χρῆσθαι καλῶς καὶ	ἐμπείρως,	εὖ βιώσεται, εἰ δὲ μή,
[1]	πυλῶνος {καὶ περιβόλου} γέρων τις	ἑστὼς	ἔμφασιν ἐποίει ὡς προστάττων τι
[1]	ἀλλήλους πολὺν χρόνον πρεσβύτης τις	παρεστώς,	Οὐδὲν δεινὸν πάσχετε, ὦ ξένοι,
[1]	πολὺς ὁ παρὰ τὴν πύλην	ἐφεστὼς	οἱ μέλλοντες εἰσπορεύεσθαι εἰς τὸν
[1]	συνίει, ἀπώλετο ὑπὸ τῆς Σφιγγός.	ὡσαύτως	δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἐξηγήσεως
[31]	ἔστι κτήσασθαι ἐκ κακῶν ἔργων,	ὡσαύτως	δὲ οὐδὲ τὸ ἀδικεῖν καὶ
[31]	κωλύει τὸν θέμενον πάλιν κομίσασθαι.	ὡσαύτως	τοίνυν κελεύει ἔχειν τὸ Δαιμόνιον
[11]	ἕτερον καὶ πύλην ἑτέραν; Ἔστιν	οὕτως.	ἀλλὰ τίς καλεῖται ὁ τόπος
[11]	καθαρτικοῖς ἐξέβαλλε τὰ νοσοποιοῦντα, εἶτα	οὕτως	ἂν ὁ ἰατρὸς αὐτὸν εἰς
[21]	στεφάνῳ εὐανθεῖ πάνυ καλῷ; Ἐμφαίνει	οὕτως.	Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ Εὐδαιμονία,
[31]	σκεψώμεθα καὶ περὶ τοῦ πλουτεῖν	οὕτως,	εἴγε θεωρεῖν ἔστιν— ὡς πολλάκις
[11]	καθαρτικὴν δύναμιν. εἶθ´ ὅταν καθαρθῶσιν,	οὕτως	εἰσάγει τούτους πρὸς τὰς Ἀρετάς.
[31]	εἶναι ἀγαθὸν τὸν πλοῦτον. Συμβαίνει	οὕτως	ἐκ τούτου τοῦ λόγου. Ἀλλ´
[11]	τὰ δῶρα. ἀλλὰ τίνος ἕνεκεν	οὕτως	ἔξω τοῦ περιβόλου ἕστηκεν; Ὅπως
[1]	ἐπιθυμίαν ἐμβέβληκας ἡμᾶς, εἰ ταῦθ´	οὕτως	ἔχει. Ἀλλ´ ἔστιν, ἔφη, οὕτως
[31]	ζῆν. Ἔστι ταῦτα. Εἰ τοίνυν	οὕτως	ἔχει, θεώρησον, πότερον ἂν βούλοιο
[11]	θυγατέρες τινὲς δοκοῦσαι εἶναι. Ἐμφαίνει	οὕτως	ἔχειν. Τούτων τοίνυν ἡ μὲν
[1]	οὕτως ἔχει. Ἀλλ´ ἔστιν, ἔφη,	οὕτως	ἔχοντα. Οὐκ ἂν φθάνοις τοίνυν
[1]	ἐστιν ἃ δίδωσιν αὐτοῖς, ὅτι	οὕτως	οἱ μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν, οἱ
[1]	περὶ τὴν μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω	οὕτως.	(Ὁρᾷς οὖν, ὡς ἂν παρέλθῃς
[31]	τὸ βελ– τίους εἶναι. Φαίνεται	οὕτως.	Οὐδὲ συμφέρει ἄρα ἐνίοις πλουτεῖν,
[11]	οὖν τὰς χεῖρας ἐκτετάκασι προθύμως	οὕτως;	Παρακαλοῦσιν, ἔφη, τοὺς παραγινομένους ἐπὶ
[21]	οἱ ἐκεῖ διατρίβοντες. νῦν δὲ	ἀπειληφὼς	τὴν ἐπιστήμην τῶν συμφερόντων αὐτός