| Pages |
| [31] |
Ἔστι
ταῦτα.
(Εἰ
τοίνυν
γίνεται
|
ἐκ |
κακοῦ
ἀγαθὸν
μηδέν,
ὥσπερ
εἰκός, |
| [31] |
ἀγνοοῦσι
γὰρ
ὅτι
οὐ
γίνεται
|
ἐκ
|
κακῶν
ἀγαθόν.
πλοῦτον
δὲ
ἔστι |
| [31] |
ὥσπερ
εἰκός,
πλοῦτος
δὲ
γίνεται
|
ἐκ |
κακῶν
ἔργων,
ἀνάγκη
μὴ
εἶναι |
| [31] |
οὐδὲ
δικαιοπραγεῖν
οὐκ
ἔστι
κτήσασθαι
|
ἐκ |
κακῶν
ἔργων,
ὡσαύτως
δὲ
οὐδὲ |
| [31] |
δὲ
ἔστι
πολλοὺς
κτησαμένους
ἰδεῖν
|
ἐκ |
κακῶν
καὶ
αἰσχρῶν
ἔργων,
οἷον |
| [31] |
οὐδὲ
τὸ
ἀδικεῖν
καὶ
ἀφρονεῖν
|
ἐκ |
καλῶν
ἔργων,
οὐδὲ
ὑπάρχειν
ἅμα |
| [1] |
μὴ
ἡ
Μετάνοια
αὐτῷ
ἐπιτύχῃ
|
ἐκ |
προαιρέσεως
συναντήσασα.
~Εἶτα
τί
γίνεται, |
| [31] |
καὶ
αἰσχρῶν
ἔργων,
οἷον
λέγω
|
ἐκ |
τοῦ
προδιδόναι
καὶ
ληΐζεσθαι
καὶ |
| [31] |
ὅτε
πολλάκις
ἔστιν
ἰδεῖν
παραγινομένους
|
ἐκ |
τοῦ
πρώτου
περιβόλου
ἀπὸ
τῆς |
| [31] |
ὁρᾷς,
ὅτι
καὶ
αἱ
Δόξαι
|
ἐκ |
τοῦ
πρώτου
περιβόλου
εἰσπορεύονται
πρὸς |
| [31] |
ἀλλὰ
ἡ
Παιδεία.
Εἰκός
γε.
|
Ἐκ |
τούτου
ἄρα
τοῦ
λόγου
οὐδὲ |
| [31] |
ἀγαθὸν
τὸν
πλοῦτον.
Συμβαίνει
οὕτως
|
ἐκ |
τούτου
τοῦ
λόγου.
Ἀλλ´
οὐδὲ |
| [31] |
τούτων
τῶν
μαθημάτων;
(Οὐδαμῶς
φαίνεται
|
ἐκ |
τούτου
τοῦ
λόγου.
ἀλλὰ
τί |
| [11] |
Μετάνοια
αὐτῷ
συναντήσῃ;
Ἐξαιρεῖ
αὐτὸν
|
ἐκ |
τῶν
κακῶν
καὶ
συνίστησιν
αὐτῷ
|
| [21] |
Ἀρεταί,
ὅθεν
ἥκει
τὸ
πρότερον.
|
Οὐκ |
ἀκριβῶς
ᾔδει
οὐδὲ
ἠπίστατο,
ἔφη, |
| [31] |
ἣν
ἀπατῶνται.
οὕτω
δὲ
διακείμενοι
|
οὐκ |
ἄν
ποτε
σωθεῖεν.
καὶ
ὑμεῖς |
| [31] |
καλῶς
ζῶσι
καὶ
τοῖς
κακῶς,
|
οὐκ |
ἂν
εἴη
οὔτε
ἀγαθὸν
εἶναι |
| [31] |
ἅμα
μετὰ
κακίας
πολλῆς.
ὥστε
|
οὐκ |
ἂν
εἴη
ταῦτα
ἀγαθὰ
οὔτε |
| [1] |
Ἀλλ´
ἔστιν,
ἔφη,
οὕτως
ἔχοντα.
|
Οὐκ |
ἂν
φθάνοις
τοίνυν
διηγούμενος
ὡς |
| [21] |
διακείμενοι·
οἱ
δὲ
ἀποδεδειλιακότες
καὶ
|
οὐκ |
ἀναβεβηκότες
πρὸς
τὴν
Καρτερίαν
πάλιν |
| [21] |
αὐταῖς
ἀπολιπόντες
κακῶς
ζῶσι
καὶ
|
οὐκ |
ἀπολαύουσι
τῶν
παρ´
αὐταῖς
ἀγαθῶν. |
| [1] |
ἕστηκεν.
Εἶτα
τί
τοῦτο
σημαίνει;
|
Οὐκ |
ἀσφαλὴς
οὐδὲ
βεβαία
ἐστὶν
ἡ |
| [31] |
τούτων
βελτίους
γενέσθαι,
ὅμως
δὲ
|
οὐκ |
ἄχρηστα
κἀκεῖνά
ἐστιν.
ὡς
γὰρ |
| [31] |
λεγόμενά
ποτε,
ὅμως
μέντοι
γε
|
οὐκ |
ἄχρηστον
ἦν
ἡμᾶς
καὶ
αὐτοὺς |
| [1] |
μὴ
συνιῇ,
ἀπόλλυται
ὑπ´
αὐτῆς,
|
οὐκ |
εἰσάπαξ,
ὥσπερ
ὁ
ὑπὸ
τῆς |
| [21] |
αὗται
εἴσω
πρὸς
τὰς
Ἀρετὰς
|
οὐκ |
εἰσπορεύονται;
{Ἔφη
οὔ.
Οὐ
γὰρ |
| [11] |
τε
καὶ
ἀκαλλώπιστον;
ἕστηκε
δὲ
|
οὐκ |
ἐπὶ
στρογγύλου
λίθου,
ἀλλ´
ἐπὶ |
| [11] |
εἰκαῖοι
τῶν
ἀνδρῶν
Παιδείαν
καλοῦσιν·
|
οὐκ |
ἔστι
δέ,
ἀλλὰ
Ψευδοπαιδεία,
ἔφη. |
| [31] |
ἢ
πάλιν
τὰ
ἐναντία
πῶς
|
οὐκ |
ἔστι
κακά;
πάνυ
γὰρ
παράδοξον |
| [31] |
οὕτω
καὶ
ἐπὶ
τοῦ
ζῆν
|
οὐκ |
ἔστι
κακὸν
αὐτὸ
τὸ
ζῆν |
| [31] |
τὸ
φρονεῖν
γε
οὐδὲ
δικαιοπραγεῖν
|
οὐκ
|
ἔστι
κτήσασθαι
ἐκ
κακῶν
ἔργων, |
| [31] |
(Ποιήσομεν.
τοῦτο
δὲ
ἐξήγησαι,
πῶς
|
οὐκ
|
ἔστιν
ἀγαθά,
ὅσα
λαμβάνουσιν
οἱ |
| [1] |
τούτοις
παραπλήσια.
Ταῦτα
οὖν
πῶς
|
οὐκ |
ἔστιν
ἀγαθά;
Περὶ
μὲν
τούτων, |
| [11] |
παραγίνονται.
Πότερον
οὖν
ἄλλη
ὁδὸς
|
οὐκ |
ἔστιν
ἐπὶ
τὴν
ἀληθινὴν
Παιδείαν |
| [11] |
ἐπὶ
τὴν
ἀληθινὴν
Παιδείαν
ἄγουσα;
|
Οὐκ |
ἔστιν,
ἔφη.
(Οὗτοι
δὲ
οἱ |
| [21] |
εὐδαίμων
γίνεται
καὶ
μακάριος
καὶ
|
οὐκ |
ἔχει
ἐν
ἑτέροις
τὰς
ἐλπίδας |
| [1] |
καὶ
μύθους
ἔχουσα
ἰδίους,
οὓς
|
οὐκ |
ἠδυνάμεθα
συμβαλεῖν,
τίνες
καί
ποτε |
| [1] |
ὅταν
γὰρ
ἀνανήψῃ,
αἰσθάνεται
ὅτι
|
οὐκ
|
ἤσθιεν,
ἀλλ´
ὑπ´
αὐτῆς
κατησθίετο |
| [31] |
ἄλλο,
ὃ
προσποιοῦνταί
γε
ἐπίστασθαι
|
οὐκ |
οἴδασιν.
ἕως
δ´
ἂν
ἔχωσι
|