Pages
[1]	καὶ ὅταν ἀναλώσῃ πάντα ὅσα	ἔλαβε	παρὰ τῆς Τύχης, ἀναγκάζεται ταύταις
[31]	ποιεῖ, ἀλλὰ ἡ Παιδεία. Εἰκός	γε.	Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου
[31]	εἰ μηδὲν ἄλλο, ὃ προσποιοῦνταί	γε	ἐπίστασθαι οὐκ οἴδασιν. ἕως δ´
[1]	ἄνδρα γινώσκεις ἑωρακώς; Καὶ ἐθαύμασά	γε,	ἔφη, αὐτὸν πολυχρονιώτατον νεώτερος ὤν.
[1]	τὸ πόμα λέγεις. Καὶ πᾶσαί	γε,	ἔφη, ἐπαγγέλλονται ὡς ἐπὶ τὰ
[21]	σοι ταῦτα θηρία; Καὶ πονηρά	γε,	ἔφην ἐγώ. Εἶτα τὴν Λύπην
[11]	νὴ Δία} καὶ μετ´ αὐτῆς	γε	ἡ ἀφροσύνη, καὶ οὐ μὴ
[31]	λόγου. Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ φρονεῖν	γε	οὐδὲ δικαιοπραγεῖν οὐκ ἔστι κτήσασθαι
[31]	τὰ λεγόμενά ποτε, ὅμως μέντοι	γε	οὐκ ἄχρηστον ἦν ἡμᾶς καὶ
[31]	καὶ ἀθλίως. Νὴ Δία, πολλούς	γε.	Οὐκοῦν οὐδὲν τούτοις ὁ πλοῦτος
[11]	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν. Καὶ μάλα	γε	χαλεπὴ προσιδεῖν. Οὐκοῦν καὶ ἄνω
[31]	ᾖ περίστασις τοιαύτη. Ἀληθῆ λέγεις.	(Ἄγε	δὴ σκεψώμεθα καὶ περὶ τοῦ
[31]	καὶ ἄπιστον δοκεῖ τὸ λεγόμενον.	Ἄγε	τοίνυν, ἔφη, πειρῶ ἀποκρίνασθαι τὸ
[31]	εἶναι; Ἔγωγε. (Μὴ οὖν ἀπιθάνως	λέγε.	ἀδύνατον τὸ αὐτὸ πρᾶγμα κακὸν
[31]	καὶ περὶ τοῦ πλουτεῖν οὕτως,	εἴγε	θεωρεῖν ἔστιν— ὡς πολλάκις ἔστιν
[31]	ἀποθανεῖν καλῶς καὶ ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν	ἔγωγε	καλῶς. Οὐκοῦν οὐδὲ τὸ ἀποθανεῖν
[31]	τὸ ζῆν καὶ ἀγαθὸν εἶναι;	Ἔγωγε.	(Μὴ οὖν ἀπιθάνως λέγε. ἀδύνατον
[11]	Ἐγκράτεια, Πρᾳότης. Ὦ κάλλιστε, ἔφην	ἔγωγε,	ὡς ἐν μεγάλῃ ἐλπίδι ἐσμέν.
[11]	ὧν ἀκούετε. Ἀλλὰ προσέξομεν, ἔφην	ἔγωγε,	ὡς μάλιστα. Τοιγαροῦν, ἔφη, σωθήσεσθε.
[11]	ἔφη, ἡ δὲ Καρτερία· εἰσὶ	δὲ	ἀδελφαί. Τί οὖν τὰς χεῖρας
[1]	μὲν Ὀδυρμὸς καλεῖται, ἔφη, ἡ	δὲ	Ἀθυμία, ἀδελφὴ δ´ ἐστὶν αὕτη
[1]	μὲν αὐτῶν δοκοῦσι χαίρειν, οἱ	δὲ	ἀθυμοῦσιν ἐκτετακότες τὰς χεῖρας; Οἱ
[11]	τῷ μέσῳ Παιδεία ἐστίν, ἡ	δὲ	Ἀλήθεια, ἡ δὲ Πειθώ. Τί
[31]	ἀφελέσθαι ἃ δέδωκεν, οὐ μόνον	δέ,	ἀλλὰ καὶ τὰ προϋπάρχοντα. ἃ
[11]	ἀνδρῶν Παιδείαν καλοῦσιν· οὐκ ἔστι	δέ,	ἀλλὰ Ψευδοπαιδεία, ἔφη. οἱ μέν
[11]	πρώτη Ἐπιστήμη, ἔφη, καλεῖται, αἱ	δὲ	ἄλλαι ταύτης ἀδελφαὶ Ἀνδρεία, Δικαιοσύνη,
[1]	τρίχας τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη. Ὁ	δὲ	ἄλλος οὗτος ὁ παρεστηκὼς αὐταῖς
[31]	μὴ εἰς ἕτερα περισπῶνται. Πότερον	δὲ	ἀνάγκη ταῦτα λαβεῖν, εἰ μέλλει
[1]	πρὸς ἕκαστον, εἶτα ἀπάγουσι. Ποῦ	δὲ	ἀπάγουσιν αὐτούς; Αἱ μὲν εἰς
[31]	καὶ ἴδιον νομίζουσιν εἶναι, ὅταν	δὲ	ἀπαιτῶνται, ἀγανακτοῦσι καὶ δεινὰ οἴονται
[21]	ἄλλοι οἱ ἐκεῖ διατρίβοντες. νῦν	δὲ	ἀπειληφὼς τὴν ἐπιστήμην τῶν συμφερόντων
[1]	καλεῖται, ἡ δὲ Ἀσωτία, ἡ	δὲ	Ἀπληστία, ἡ δὲ Κολακεία. Τί
[1]	οἱ μὲν λαμβάνοντες χαίρουσιν, οἱ	δὲ	ἀποβάλλοντες κλαίουσι; Ταῦτα, ἔφη, ἃ
[21]	κακῶς καὶ ἀθλίως διακείμενοι· οἱ	δὲ	ἀποδεδειλιακότες καὶ οὐκ ἀναβεβηκότες πρὸς
[11]	διαλεκτικοί, οἱ δὲ μουσικοί, οἱ	δὲ	ἀριθμητικοί, οἱ δὲ γεωμέτραι, οἱ
[21]	ἔμφασιν ποιοῦσιν εὐφροσύνης τινός, οἱ	δὲ	ἀστεφάνωτοι λύπης καὶ ταραχῆς καὶ
[21]	καὶ εὐφραίνονται τετυχηκότες αὐτῆς. οἱ	δὲ	ἀστεφάνωτοι οἱ μὲν ἀπεγνωσμένοι ὑπὸ
[11]	ἀριθμητικοί, οἱ δὲ γεωμέτραι, οἱ	δὲ	ἀστρολόγοι, οἱ δὲ κριτικοί, οἱ
[1]	ἡ μὲν Ἀκρασία καλεῖται, ἡ	δὲ	Ἀσωτία, ἡ δὲ Ἀπληστία, ἡ
[31]	ταχέως πάλιν δοῦναι πολλαπλάσια, αὖθις	δὲ	ἀφελέσθαι ἃ δέδωκεν, οὐ μόνον
[31]	τὸ φρονεῖν μόνον ἀγαθόν, τὸ	δὲ	ἀφρονεῖν κακόν. Ἱκανῶς μοι δοκεῖς
[1]	τὸν Βίον οὗτοί εἰσιν. ὁ	δὲ	γέρων ὁ ἄνω ἑστηκὼς ἔχων
[11]	μουσικοί, οἱ δὲ ἀριθμητικοί, οἱ	δὲ	γεωμέτραι, οἱ δὲ ἀστρολόγοι, οἱ
[31]	ἀγαθὸν μηδέν, ὥσπερ εἰκός, πλοῦτος	δὲ	γίνεται ἐκ κακῶν ἔργων, ἀνάγκη
[21]	ἀνακάμπτουσι καὶ πλανῶνται ἀνοδίᾳ. Αἱ	δὲ	γυναῖκες αἱ μετ´ αὐτῶν ἀκολουθοῦσαι
[11]	ἄλλοι τούτοις εἰσὶ παραπλήσιοι. (Αἱ	δὲ	γυναῖκες ἐκεῖναι αἱ δοκοῦσαι περιτρέχειν
[1]	τύχῃ. (Ὁρῶ τούτους, ἔφην. ἡ	δὲ	γυνὴ ἐκείνη τίς ἐστιν ἡ
[31]	πίνακι τοιοῦτος ἡμῖν ἐστιν. εἰ	δὲ	δεῖ τι προσπυθέσθαι περὶ ἑκάστου
[1]	βίον εὐδαίμονα καὶ λυσιτελῆ. οἱ	δὲ	διὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸν
[31]	ψευδοπαιδείαν, δι´ ἣν ἀπατῶνται. οὕτω	δὲ	διακείμενοι οὐκ ἄν ποτε σωθεῖεν.
[11]	ἔφη, οἱ δὲ ῥήτορες, οἱ	δὲ	διαλεκτικοί, οἱ δὲ μουσικοί, οἱ
[1]	ἀγαθὴν Τύχην αὐτὴν καλοῦσιν. οἱ	δὲ	δοκοῦντες κλαίειν {καὶ ἐκτετακότες} εἰσὶ
[1]	εἰς τὸ σώζεσθαι, ἔφη, αἱ	δὲ	εἰς τὸ ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν
[1]	Καλοῦνται μὲν οὗτοι ἀπροβούλευτοι· αἰτοῦσι	δὲ	ἕκαστος αὐτῶν ἃ ῥίπτει. Πῶς
[1]	δύο, τὸν μὲν μείζω, τὸν	δὲ	ἐλάττω. ἦν δὲ καὶ πύλη
[1]	ἡμῖν πολὺς ἐφεστάναι, καὶ ἔνδον	δὲ	ἐν τῷ περιβόλῳ πλῆθός τι
[31]	ὧν νῦν ἀκούετε. (Ποιήσομεν. τοῦτο	δὲ	ἐξήγησαι, πῶς οὐκ ἔστιν ἀγαθά,
[11]	Ἀλήθεια, ἡ δὲ Πειθώ. Τί	δὲ	ἕστηκεν ἐπὶ λίθου τετραγώνου αὕτη;
[31]	ἢ ἀτιμάζειν ὡς κακά, τοῦτο	δέ	ἐστι τὸ ταράττον τοὺς ἀνθρώπους
[31]	γίνεται ἐκ κακῶν ἀγαθόν. πλοῦτον	δὲ	ἔστι πολλοὺς κτησαμένους ἰδεῖν ἐκ
[31]	τοῦτο λέγειν. (Καὶ τὸ σύνολον	δέ,	ἔστι τὸ τιμᾶν ταῦτα ὡς
[1]	ἐπιλίπῃ, παραδίδονται τῇ Τιμωρίᾳ. (Ποία	δέ	ἐστιν αὕτη; Ὁρᾷς ὀπίσω τι,
[21]	μεγίστων ἀγαθῶν ἡγοῦνται εἶναι. (Αἱ	δὲ	ἕτεραι γυναῖκες αἱ ἐκεῖθεν παραγινόμεναι
[31]	τοίνυν ζῆν κακόν ἐστι, τὸ	δὲ	ζῆν οὐ κακόν. ἐπεὶ εἰ
[31]	ἰδεῖν ὑπάρχοντά τινι πλοῦτον, κακῶς	δὲ	ζῶντα τοῦτον καὶ ἀθλίως. Νὴ
[11]	ἀστρολόγοι, οἱ δὲ κριτικοί, οἱ	δὲ	ἡδονικοί, οἱ δὲ περιπατητικοὶ καὶ
[1]	ἀλλ´ οἱ μὲν πλεῖον, οἱ	δὲ	ἧττον. Ἔτι δὲ οὐχ ὁρᾷς
[1]	τι παρ´ αὐτῆς εἰσιν· οὗτοι	δὲ	καὶ ἀγαθὴν Τύχην αὐτὴν καλοῦσιν.
[31]	ἅμα τῷ αὐτῷ δύναται. πλοῦτον	δὲ	καὶ δόξαν καὶ τὸ νικᾶν
[1]	ἀπώλετο ὑπὸ τῆς Σφιγγός. ὡσαύτως	δὲ	καὶ ἐπὶ τῆς ἐξηγήσεως ἔχει
[11]	καὶ καθεστηκυῖα τὸ πρόσωπον, μέσῃ	δὲ	καὶ κεκριμένῃ ἤδη τῇ ἡλικίᾳ,
[11]	Νὴ Δία καὶ ὧδε, σπανίως	δὲ	καὶ οὐχὶ ὥσπερ ἐν τῷ
[1]	καὶ ἄλλα ἀναθήματα ἐθεωροῦμεν· ἀνέκειτο	δὲ	καὶ πίναξ τις ἔμπροσθεν τοῦ
[1]	μείζω, τὸν δὲ ἐλάττω. ἦν	δὲ	καὶ πύλη ἐπὶ τοῦ πρώτου
[11]	τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν ἄγουσαν, ἅμα	δὲ	καὶ τὴν εἰς τὴν Ψευδοπαιδείαν
[31]	κακόν μοι δοκεῖ εἶναι, τοῖς	δὲ	καλῶς ἀγαθόν. Καὶ κακὸν ἄρα
[11]	μὲν Ἐγκράτεια καλεῖται, ἔφη, ἡ	δὲ	Καρτερία· εἰσὶ δὲ ἀδελφαί. Τί
[1]	Ἀσωτία, ἡ δὲ Ἀπληστία, ἡ	δὲ	Κολακεία. Τί οὖν ὧδε ἑστήκασιν
[11]	γεωμέτραι, οἱ δὲ ἀστρολόγοι, οἱ	δὲ	κριτικοί, οἱ δὲ ἡδονικοί, οἱ
[21]	τῶν παρ´ αὐταῖς ἀγαθῶν. Ποῖα	δὲ	λέγουσιν ἀγαθὰ εἶναι; Τὴν ἀσωτίαν
[31]	κατέχειν τὰ μαθήματα πάντα, ὁμοίως	δὲ	μέθυσον καὶ ἀκρατῆ εἶναι καὶ
[11]	τότε ἂν οὕτω σωθήσονται. ὧδε	δὲ	μένοντες παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ οὐδέποτε
[1]	φρόνιμοι καὶ εὐδαίμονες ἔσεσθε, εἰ	δὲ	μή, ἄφρονες καὶ κακοδαίμονες καὶ
[11]	ἀνάληψιν καὶ ὑγείαν κατέστησεν, εἰ	δὲ	μὴ ἐπείθετο οἷς ἐπέταττεν, εὐλόγως
[31]	καὶ ἐμπείρως, εὖ βιώσεται, εἰ	δὲ	μή, κακῶς. Ἀληθέστατά μοι δοκεῖς
[31]	δ´ ἄλλα πάρεργα ἡγήσασθαι. εἰ	δὲ	μή, οὐδὲν ὄφελος ὑμῖν ἔσται
[11]	γίνεται ἐν τῷ βίῳ· εἰ	δὲ	μή, πάλιν πλανᾶται ὑπὸ τῆς
[1]	αὐτὸ συνίει τις, ἐσώζετο, εἰ	δὲ	μὴ συνίει, ἀπώλετο ὑπὸ τῆς
[11]	ῥήτορες, οἱ δὲ διαλεκτικοί, οἱ	δὲ	μουσικοί, οἱ δὲ ἀριθμητικοί, οἱ
[11]	ἄγουσα; Οὐκ ἔστιν, ἔφη. (Οὗτοι	δὲ	οἱ ἄνθρωποι οἱ ἔσω τοῦ
[1]	Καλεῖται μέν, ἔφη, Τύχη· ἔστι	δὲ	οὐ μόνον τυφλὴ καὶ μαινομένη,
[31]	κτήσασθαι ἐκ κακῶν ἔργων, ὡσαύτως	δὲ	οὐδὲ τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀφρονεῖν
[31]	ἄνευ τούτων βελτίους γενέσθαι, ὅμως	δὲ	οὐκ ἄχρηστα κἀκεῖνά ἐστιν. ὡς
[11]	ἁπλῆν τε καὶ ἀκαλλώπιστον; ἕστηκε	δὲ	οὐκ ἐπὶ στρογγύλου λίθου, ἀλλ´
[21]	Δία πάντα, ἔφη, ἐπακολουθοῦσιν. ὅταν	δὲ	οὗτοι παραγένωνται εἰς τὸν πρῶτον
[1]	πλεῖον, οἱ δὲ ἧττον. Ἔτι	δὲ	οὐχ ὁρᾷς ἔνδον τῆς πύλης
[1]	ἃ δέδωκε πρότερον αὐτοῖς. οὗτοι	δὲ	πάλιν αὐτὴν κακὴν Τύχην καλοῦσι.
[31]	δοκοῦντα εἶναι οὐ παραιτοῦνται. ταῦτα	δὲ	πάσχουσι διὰ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ
[21]	διὰ παντὸς τοῦ βίου. τοῦτο	δὲ	πάσχουσι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι
[11]	ἐστίν, ἡ δὲ Ἀλήθεια, ἡ	δὲ	Πειθώ. Τί δὲ ἕστηκεν ἐπὶ
[1]	καὶ αὖθις ἐκποιήσει διαλέγεσθαι, νῦν	δὲ	περὶ τὴν μυθολογίαν γινώμεθα. Ἔστω
[11]	κριτικοί, οἱ δὲ ἡδονικοί, οἱ	δὲ	περιπατητικοὶ καὶ ὅσοι ἄλλοι τούτοις
[1]	εἰσέλθωσιν εἰς τὸν Βίον· δεικνύει	δὲ	ποίαν ὁδὸν αὐτοὺς δεῖ βαδίζειν,
[11]	Οἱ μὲν ποιηταί, ἔφη, οἱ	δὲ	ῥήτορες, οἱ δὲ διαλεκτικοί, οἱ
[21]	καλὸν τὸ νίκημα λέγεις. ὅταν	δὲ	στεφανωθῇ, τί ποιεῖ ἢ ποῖ
[1]	ἡ μὲν ἀφροσύνη ἀπόλλυται, αὐτὸς	δὲ	σώζεται καὶ μακάριος καὶ εὐδαίμων
[1]	τοῖς ἀνθρώποις Σφίγξ ἐστιν. αἰνίττεται	δὲ	τάδε, τί ἀγαθόν, τί κακόν,
[1]	τοῖς γόνασιν ἔχουσα Λύπη, ἡ	δὲ	τὰς τρίχας τίλλουσα ἑαυτῆς Ὀδύνη.
[1]	ἐπὶ τοῦ πρώτου περιβόλου. πρὸς	δὲ	τῇ πύλῃ ὄχλος ἐδόκει ἡμῖν
[1]	μάστιγα ἔχουσα καλεῖται Τιμωρία, ἡ	δὲ	τὴν κεφαλὴν ἐν τοῖς γόνασιν
[1]	πλῆθός τι γυναικῶν ἑωρᾶτο. ἐπὶ	δὲ	{τῆς εἰσόδου} τοῦ {πρώτου} πυλῶνος
[1]	τότε δὴ καὶ περὶ ταύτης	{δὲ}	τῆς μυθολογίας πολλάκις αὐτοῦ ἠκηκόειν
[1]	ποτίζει τῇ ἑαυτῆς δυνάμει. Τοῦτο	δὲ	τί ἐστι τὸ ποτόν; Πλάνος,
[11]	καὶ ἀφοβία, ἔφη ἐκεῖνος. Ταῦτα	δὲ	τίνα ἐστίν; Ἐπιστήμη, ἔφη, τοῦ
[1]	οἱ ἐπὶ τιμωρίᾳ παραδιδόμενοι. ἐὰν	δέ	τις γνῷ, ἀνάπαλιν ἡ μὲν
[21]	Πρὸς τὴν μητέρα, ἔφη. Αὕτη	δὲ	τίς ἐστιν; Εὐδαιμονία, ἔφη. Ποία
[31]	πρὸς τὸ συντομωτέρως ἐλθεῖν. πρὸς	δὲ	τὸ βελτίους γενέσθαι οὐδὲν συμβάλλεται
[1]	τι, οὗτος Δαίμων καλεῖται· προστάττει	δὲ	τοῖς εἰσπορευομένοις, τί δεῖ αὐτοὺς
[1]	ὅταν τις αὐτῇ πιστεύσῃ. (Ὁ	δὲ	{τῶν ἀνθρώπων} πολὺς ὄχλος οὗτος
[1]	ὑπάρχοντα καὶ ἑτέροις δίδωσι· παρὰ	δὲ	τῶν αὐτῶν πάλιν ἀφαιρεῖται παραχρῆμα
[21]	οἱ μὲν ὑπ´ Ἀκρασίας, οἱ	δὲ	ὑπ´ Ἀλαζονείας, οἱ δὲ ὑπὸ
[21]	τὰς κεφαλὰς δοκοῦσι τετρῖφθαι, κατέχονται	δὲ	ὑπὸ γυναικῶν τινων. Οἱ μὲν
[21]	οἱ δὲ ὑπὸ Φιλαργυρίας, ἕτεροι	δὲ	ὑπὸ Κενοδοξίας, οἱ δὲ ὑφ´
[21]	οἱ δὲ ὑπ´ Ἀλαζονείας, οἱ	δὲ	ὑπὸ Φιλαργυρίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ
[21]	ἕτεροι δὲ ὑπὸ Κενοδοξίας, οἱ	δὲ	ὑφ´ ἑτέρων Κακῶν. ἐξ ὧν
[11]	ὁ κίνδυνος ἄλλος οὗτος. ἡ	δὲ	Ψευδοπαιδεία ποία ἐστίν; ἔφην ἐγώ.
[21]	διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὴν	ἐνθάδε	ὁδὸν εὑρεῖν· ἐπελάθοντο γὰρ τὸ
[1]	ἀνθρώποις Σφίγξ ἐστιν. αἰνίττεται δὲ	τάδε,	τί ἀγαθόν, τί κακόν, τί
[31]	πιστεύειν καὶ βέβαιον μηδὲν νομίζειν	μηδὲ	ἀσφαλὲς εἶναι, ὅ τι ἂν
[31]	ὅ τι ἂν πράττῃ αὕτη,	μηδὲ	γίνεσθαι ὁμοίους τοῖς κακοῖς τραπεζίταις.
[31]	συντόμως ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ πιστεύειν	μηδὲ	ταύταις μηδέν, ἕως ἂν πρὸς
[31]	ἂν παρ´ αὐτῆς τις λάβῃ	μηδὲ	ὡς ἴδια ἡγεῖσθαι. οὐδὲν γὰρ
[1]	τί τοῦτο σημαίνει; Οὐκ ἀσφαλὴς	οὐδὲ	βεβαία ἐστὶν ἡ παρ´ αὐτῆς
[1]	ποτε αὕτη ἡ μυθολογία δύναται·	οὐδὲ	γάρ ἐστι πολιτικὸν ἀνάθημα· ἀλλὰ
[1]	ἀποροῦντες περὶ τῆς γραφῆς ταύτης.	οὐδὲ	γὰρ τῶν ἐπιχωρίων πολλοὶ οἴδασι,
[31]	Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ φρονεῖν γε	οὐδὲ	δικαιοπραγεῖν οὐκ ἔστι κτήσασθαι ἐκ
[11]	παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ οὐδέποτε ἀπολυθήσονται	οὐδὲ	ἐλλείψει αὐτοὺς κακὸν οὐδὲν ἕνεκα
[21]	τὸ πρότερον. Οὐκ ἀκριβῶς ᾔδει	οὐδὲ	ἠπίστατο, ἔφη, οὐδὲν τῶν ἐκεῖ,
[31]	Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου	οὐδὲ	ὁ πλοῦτος ἀγαθόν ἐστιν, εἴπερ
[31]	κωλύει βελτίους γενέσθαι (Πότερον οὖν	οὐδὲ	προέχουσιν οὗτοι οἱ μαθηματικοὶ πρὸς
[31]	βελ– τίους εἶναι. Φαίνεται οὕτως.	Οὐδὲ	συμφέρει ἄρα ἐνίοις πλουτεῖν, ὅταν
[31]	ἐκ κακῶν ἔργων, ὡσαύτως δὲ	οὐδὲ	τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀφρονεῖν ἐκ
[31]	ἀνδρείως. Ἀποθανεῖν ἔγωγε καλῶς. Οὐκοῦν	οὐδὲ	τὸ ἀποθανεῖν κακόν ἐστιν, εἴπερ
[31]	τὸ ζῆν οὔτε κακόν· ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ τέμνειν καὶ καίειν ἐν
[31]	ἐκ τούτου τοῦ λόγου. Ἀλλ´	οὐδὲ	τὸ φρονεῖν γε οὐδὲ δικαιοπραγεῖν
[31]	καὶ ἀφρονεῖν ἐκ καλῶν ἔργων,	οὐδὲ	ὑπάρχειν ἅμα τῷ αὐτῷ δύναται.
[21]	δέδενται, ὥστε σωθῆναι καὶ ἀφικέσθαι	ὧδε,	ἀλλὰ ταράττονται διὰ παντὸς τοῦ
[11]	τόπος οὗτος; Εὐδαιμόνων οἰκητήριον, ἔφη·	ὧδε	γὰρ διατρίβουσιν αἱ Ἀρεταὶ πᾶσαι
[11]	πᾶσαν, τότε ἂν οὕτω σωθήσονται.	ὧδε	δὲ μένοντες παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ
[11]	εἰσιν, ἔφη. Πότερον οὖν καὶ	ὧδε	εἰσπορεύονται; Νὴ Δία καὶ ὧδε,
[1]	ἡ δὲ Κολακεία. Τί οὖν	ὧδε	ἑστήκασιν αὗται; Παρατηροῦσιν, ἔφη, τοὺς
[11]	εἰς τὴν ἀληθινὴν Παιδείαν ἐλθεῖν,	ὧδε	πρῶτον παραγίνονται. Πότερον οὖν ἄλλη
[11]	ὧδε εἰσπορεύονται; Νὴ Δία καὶ	ὧδε,	σπανίως δὲ καὶ οὐχὶ ὥσπερ
[21]	ἡ Εὐδαιμονία, ἔφη. (Ὅταν οὖν	ὧδέ	τις παραγένηται, τί ποιεῖ; Στεφανοῖ
[1]	ῥίπτεται, εἰς τὴν Κακοδαιμονίαν, καὶ	ὧδε	τὸν λοιπὸν βίον καταστρέφει ἐν
[21]	ἔφη, οὐδὲν τῶν ἐκεῖ, ἀλλ´	ἐνεδοίαζε	καὶ διὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ
[21]	ἃ πρότερον αὐτὸν κατήσθιε καὶ	ἐκόλαζε	καὶ ἐποίει δοῦλον, ταῦτα πάντα
[11]	τὰ κακὰ πάντα ὅσα ἔχων	ἦλθε.	Ποῖα ταῦτα; Τὴν ἄγνοιαν καὶ
[21]	πρὸς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὅθεν	ἦλθε	πρῶτον, καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ τοὺς
[1]	τὰ λεγόμενα, φρόνιμοι καὶ εὐδαίμονες	ἔσεσθε,	εἰ δὲ μή, ἄφρονες καὶ
[11]	ἔγωγε, ὡς μάλιστα. Τοιγαροῦν, ἔφη,	σωθήσεσθε.	~Ὅταν οὖν παραλάβωσιν αὐτὸν αὗται,
[1]	πικροὶ καὶ ἀμαθεῖς γενόμενοι κακῶς	βιώσεσθε.	ἔστι γὰρ ἡ ἐξήγησις ἐοικυῖα
[11]	Ἐὰν συνῆτε, ἔφη, καὶ ἕξιν	περιποιήσησθε	ὧν ἀκούετε. Ἀλλὰ προσέξομεν, ἔφην
[31]	καὶ ἑτέρῳ δοῦναι. πολλάκις γὰρ	εἴωθε	τοῦτο ποιεῖν. καὶ διὰ ταύτην
[21]	μέγιστα θηρία, ἃ πρότερον αὐτὸν	κατήσθιε	καὶ ἐκόλαζε καὶ ἐποίει δοῦλον,
[1]	ἀπόλλυσθαι διὰ τὴν ἀπάτην. Ὦ	δαιμόνιε,	ὡς χαλεπὸν τὸ πόμα λέγεις.
[1]	ἱερὸν τοῦτο καὶ τὴν γραφὴν	ἀνέθηκε	τῷ Κρόνῳ. Πότερον οὖν, ἔφην
[21]	καὶ ἐποίει δοῦλον, ταῦτα πάντα	νενίκηκε	καὶ ἀπέρριψεν ἀφ´ ἑαυτοῦ καὶ
[11]	ἔχουσα ἁπλῆν τε καὶ ἀκαλλώπιστον;	ἕστηκε	δὲ οὐκ ἐπὶ στρογγύλου λίθου,
[21]	ἔφης στεφανοῦν αὐτόν; Εὐδαιμονική, ὦ	νεανίσκε.	ὁ γὰρ στεφανωθεὶς ταύτῃ τῇ
[1]	αὐτῶν πάλιν ἀφαιρεῖται παραχρῆμα ἃ	δέδωκε	καὶ ἄλλοις δίδωσιν εἰκῆ καὶ
[1]	εἰσὶ παρ´ ὧν ἀφείλετο ἃ	δέδωκε	πρότερον αὐτοῖς. οὗτοι δὲ πάλιν
[11]	ἂν δήπου γενόμενος πρότερον καθαρτικοῖς	ἐξέβαλλε	τὰ νοσοποιοῦντα, εἶτα οὕτως ἂν
[11]	ἄν, εἴ τις φιλοτίμως κάμνων	ἐτύγχανε,	πρὸς ἰατρὸν ἂν δήπου γενόμενος
[21]	λέγειν. ἀλλ´ ἔτι τοῦτό μοι	εἰπέ.	τίνες εἰσὶν οὗτοι οἱ δοκοῦντες
[21]	νίκης. ἀλλ´ ἐκεῖνο ἔτι μοι	εἰπέ·	τίς ἡ δύναμις τοῦ στεφάνου,
[1]	πῶς; ἔφην ἐγώ. Ὁρᾷς οὖν,	εἶπε,	παρὰ τὴν πύλην θρόνον τινὰ
[31]	τὸ φαινόμενον περὶ ὧν ἄν	σε	ἐρωτῶ. Ἀλλὰ ποιήσω τοῦτο, ἔφην
[21]	καὶ τὴν Παιδείαν καὶ τοὺς	ἐκεῖσε	βαδίζοντας, ὡς ταλαίπωροι καὶ ἄθλιοί
[11]	τόπον τινά, ὃς δοκεῖ καλός	τε	εἶναι καὶ λειμωνοειδὴς καὶ φωτὶ
[21]	ἔφη, τῇ ἑαυτῆς δυνάμει ἥ	τε	Εὐδαιμονία καὶ αἱ ἄλλαι Ἀρεταὶ
[1]	Παρμενίδειον ἐζηλωκὼς βίον, ὃς τό	τε	ἱερὸν τοῦτο καὶ τὴν γραφὴν
[11]	ἡλικίᾳ, στολὴν δ´ ἔχουσα ἁπλῆν	τε	καὶ ἀκαλλώπιστον; ἕστηκε δὲ οὐκ
[1]	λέγουσαι ὅτι βίον ἕξουσιν ἡδύν	τε	καὶ ἄπονον καὶ κακοπάθειαν ἔχοντα
[11]	αὕτη; Σημεῖον, ἔφη, ὅτι ἀσφαλής	τε	καὶ βεβαία ἡ πρὸς αὐτὴν
[21]	γυναῖκες αἱ ἐκεῖθεν παραγινόμεναι ἱλαραί	τε	καὶ γελῶσαι τίνες καλοῦνται; Δόξαι,
[1]	καὶ δεινὸς περὶ σοφίαν, λόγῳ	τε	καὶ ἔργῳ Πυθαγόρειόν τινα καὶ
[11]	τὴν ὁδόν, ὡς ἔστι καλή	τε	καὶ ὁμαλὴ καὶ εὐπόρευτος καὶ
[21]	τὴν ἐπιστήμην τῶν συμφερόντων αὐτός	τε	καλῶς ζῇ καὶ τούτους θεωρεῖ
[11]	ἀτρύφερον καὶ ἁπλῆν ἔχουσιν· ἔτι	τε	ὡς ἄπλαστοί εἰσι καὶ οὐδαμῶς
[21]	Ἐκτείνας οὖν τὴν χεῖρα πάλιν,	Ὁρᾶτε,	ἔφη, τὴν γυναῖκα ἐκείνην, ἣ
[1]	καὶ ἐκτείνας πρὸς τὴν γραφήν,	Ὁρᾶτε,	ἔφη, τὸν περίβολον τοῦτον; Ὁρῶμεν.
[31]	ξένοι, ἔφη, οὕτω ποιεῖτε καὶ	ἐνδιατρίβετε	τοῖς λεγομένοις, μέχρι ἂν ἕξιν
[1]	ἔφην ἐγώ. Ὅτι εἰ μὲν	προσέξετε,	ἔφη, καὶ συνήσετε τὰ λεγόμενα,
[1]	εἰ μὲν προσέξετε, ἔφη, καὶ	συνήσετε	τὰ λεγόμενα, φρόνιμοι καὶ εὐδαίμονες
[11]	ἔφη, καὶ ἕξιν περιποιήσησθε ὧν	ἀκούετε.	Ἀλλὰ προσέξομεν, ἔφην ἔγωγε, ὡς
[31]	ὄφελος ὑμῖν ἔσται ὧν νῦν	ἀκούετε.	(Ποιήσομεν. τοῦτο δὲ ἐξήγησαι, πῶς
[1]	ὑμεῖς οὖν προσέχετε καὶ μὴ	παρακούετε.	(Ὦ Ἡράκλεις, ὡς εἰς μεγάλην
[1]	παντὶ τῷ βίῳ. ὑμεῖς οὖν	προσέχετε	καὶ μὴ παρακούετε. (Ὦ Ἡράκλεις,
[1]	πρεσβύτης τις παρεστώς, Οὐδὲν δεινὸν	πάσχετε,	ὦ ξένοι, ἔφη, ἀποροῦντες περὶ
[31]	τοῖς λεγομένοις, μέχρι ἂν ἕξιν	λάβητε.	ἀλλὰ περὶ τῶν αὐτῶν πολλάκις
[31]	καὶ μήτε χαίρειν ὅταν διδῷ	μήτε	ἀθυμεῖν ὅταν ἀφέληται καὶ μήτε
[31]	ἀφέληται καὶ μήτε ψέγειν αὐτὴν	μήτε	ἐπαινεῖν. οὐδὲν γὰρ ποιεῖ μετὰ
[31]	αὐτῆς δόσεις ἴσους γίνεσθαι καὶ	μήτε	χαίρειν ὅταν διδῷ μήτε ἀθυμεῖν
[31]	μήτε ἀθυμεῖν ὅταν ἀφέληται καὶ	μήτε	ψέγειν αὐτὴν μήτε ἐπαινεῖν. οὐδὲν
[11]	ἐν μεγάλῃ ἐλπίδι ἐσμέν. Ἐὰν	συνῆτε,	ἔφη, καὶ ἕξιν περιποιήσησθε ὧν
[31]	τοίνυν, ὦ ξένοι, ἔφη, οὕτω	ποιεῖτε	καὶ ἐνδιατρίβετε τοῖς λεγομένοις, μέχρι
[21]	Θαρρεῖν, ἔφη. διὸ καὶ ὑμεῖς	θαρρεῖτε·	πάντα γὰρ ἐξηγήσομαι καὶ οὐδὲν
[31]	τί τοῦτο ὠφελεῖ αὐτούς, ἔφη,	ὅτε	πολλάκις ἔστιν ἰδεῖν παραγινομένους ἐκ
[1]	τῶν ἐπιχωρίων πολλοὶ οἴδασι, τί	ποτε	αὕτη ἡ μυθολογία δύναται· οὐδὲ
[1]	ἀνάθημα· ἀλλὰ ξένος τις πάλαι	ποτὲ	ἀφίκετο δεῦρο, ἀνὴρ ἔμφρων καὶ
[11]	Ἐπιστήμη, ἔφη, τοῦ μηδὲν ἄν	ποτε	δεινὸν παθεῖν ἐν τῷ βίῳ.
[1]	πάνυ γὰρ ἐπιθυμοῦμεν ἀκοῦσαι, τί	ποτέ	ἐστιν ὁ μῦθος. Οὐδεὶς φθόνος,
[1]	οὐκ ἠδυνάμεθα συμβαλεῖν, τίνες καί	ποτε	ἦσαν. οὔτε γὰρ πόλις ἐδόκει
[31]	δι´ ἑρμηνέως συμβάλλομεν τὰ λεγόμενά	ποτε,	ὅμως μέντοι γε οὐκ ἄχρηστον
[31]	οὕτω δὲ διακείμενοι οὐκ ἄν	ποτε	σωθεῖεν. καὶ ὑμεῖς τοίνυν, ὦ
[11]	δὲ μένοντες παρὰ τῇ Ψευδοπαιδείᾳ	οὐδέποτε	ἀπολυθήσονται οὐδὲ ἐλλείψει αὐτοὺς κακὸν
[11]	καὶ τὴν λοιπὴν κακίαν πᾶσαν,	τότε	ἂν οὕτω σωθήσονται. ὧδε δὲ
[21]	ὅτι εὐδαίμονες ἤδη γεγόνασιν οὓς	τότε	ἀπήγαγον. Πότερον οὖν, ἔφην ἐγώ,
[1]	πολλὰ γὰρ καὶ σπουδαῖα διελέγετο.	τότε	δὴ καὶ περὶ ταύτης {δὲ}
[11]	Εὐταξία, Ἐλευθερία, Ἐγκράτεια, Πρᾳότης. Ὦ	κάλλιστε,	ἔφην ἔγωγε, ὡς ἐν μεγάλῃ
[31]	τοιαύτην φύσιν ἔχει ἡ Τύχη,	ὥστε	ἃ δέδωκεν ἀφελέσθαι καὶ ταχέως
[21]	ἀφ´ ἑαυτοῦ καὶ κεκράτηκεν ἑαυτοῦ,	ὥστε	ἐκεῖνα νῦν τούτῳ δουλεύουσι, καθάπερ
[31]	περιβόλου εἰσπορεύονται πρὸς αὐτοὺς ὁμοίως;	ὥστε	οὐδὲν οὗτοι ἐκείνων βελτίους εἰσίν,
[31]	τινὶ ἅμα μετὰ κακίας πολλῆς.	ὥστε	οὐκ ἂν εἴη ταῦτα ἀγαθὰ
[31]	οἳ τούτους τοὺς μαθηματικοὺς παραλλάττουσιν;	ὥστε	πῶς ἔτι προέχουσιν ἄρα, εἰ
[21]	ἑαυτοὺς τῶν δεινῶν, οἷς δέδενται,	ὥστε	σωθῆναι καὶ ἀφικέσθαι ὧδε, ἀλλὰ
[31]	τοῖς κακῶς, οὐκ ἂν εἴη	οὔτε	ἀγαθὸν εἶναι τὸ ζῆν οὔτε
[1]	τί ἀγαθόν, τί κακόν, τί	οὔτε	ἀγαθὸν οὔτε κακόν ἐστιν ἐν
[1]	συμβαλεῖν, τίνες καί ποτε ἦσαν.	οὔτε	γὰρ πόλις ἐδόκει ἡμῖν εἶναι
[31]	οὐκ ἂν εἴη ταῦτα ἀγαθὰ	οὔτε	κακά, ἀλλὰ τὸ φρονεῖν μόνον
[1]	τί κακόν, τί οὔτε ἀγαθὸν	οὔτε	κακόν ἐστιν ἐν τῷ βίῳ.
[31]	οὔτε ἀγαθὸν εἶναι τὸ ζῆν	οὔτε	κακόν· ὥσπερ οὐδὲ τὸ τέμνειν
[1]	ἐδόκει ἡμῖν εἶναι τὸ γεγραμμένον	οὔτε	στρατόπεδον, ἀλλὰ περίβολος ἦν ἐν
[21]	ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ Λύπης	οὔτε	ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας
[21]	ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ Πενίας	οὔτε	ὑπὸ ἄλλου Κακοῦ οὐδενός. ἁπάντων
[21]	διοχληθήσεται οὐδὲν οὔτε ὑπὸ Ὀδύνης	οὔτε	ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας
[21]	αὐτῶν; Οὐ μὴ διοχληθήσεται οὐδὲν	οὔτε	ὑπὸ Ὀδύνης οὔτε ὑπὸ Λύπης
[21]	ὑπ´ Ἀκρασίας οὔτε ὑπὸ Φιλαργυρίας	οὔτε	ὑπὸ Πενίας οὔτε ὑπὸ ἄλλου
[21]	ὑπὸ Λύπης οὔτε ὑπ´ Ἀκρασίας	οὔτε	ὑπὸ Φιλαργυρίας οὔτε ὑπὸ Πενίας
[31]	λογισμοῦ, ἀλλ´ εἰκῆ καὶ ὡς	ἔτυχε	πάντα, ὥσπερ πρότερον ὑμῖν ἔλεξα.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 5/06/2008