HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

κ = 9 formes différentes pour 104 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[12, 59]   σταδίων ζ' βάθος δὲ πηχῶν κ' εἰς ἥν ἐπαγομένων ποταμίων καὶ

[12, 78]   δεύσετε γάλακι χηνός. Β. Ηράκλεις. Κ. Καὶ τοὺς πόδας ἀλείψειτ' αὐτου

[12, 58]   πρεσβύτερον ἀποδόσθαι Καρχηδονίοις ρ' καὶ κ' ταλάντων. Ἱστορεῖ δὲ καὶ Πολέμων

[12, 57]   γάμον ἢ μείζονας ὑποδοχὰς ποιουμένοις, Εκ πάντων οὖν τούτων ἄξιον θαυμάζειν

[12, 34]   τούτῳ ἐπιτηδεύματα συνέπεται τῷ βίῳ. Ἐκ γὰρ τούτων τῶν ἐθῶν οὔτ᾽

[12, 57]   (Ἠπείρου, αἷγας δὲ ἐκ Σκύρου, ἐκ δὲ Μιλήτου πρόρατα, ὗς δ'

[12, 43]   τοῦ Θεοπόμπου συγγράμματι περὶ τῶν ἐκ Δελφῶν συληθέντων Χρημάτων Χάρητι, φησί

[12, 44]   νεανίσκων τινὰ τῶν συνακολουθούντων αὐτῷ. Ἐκ δὴ τούτων ἁπάντων ηὐδοκίμει καὶ

[12, 7]   σίτου καὶ κρειῶν, μέθυ δ' ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων οἰνοχόος παρέχῃσι καὶ

[12, 24]   ~Ιαπύγων τε αὖ τὸ γένος ἐκ Κρήτης ὄντων κατὰ Γλαύκου ζήτησιν

[12, 34]   Συραρίτιδάς τ' εὐωχίας καὶ Χῖον ἐκ Λακαινᾶν. Πλάτων δ' ἐν ταῖς

[12, 45]   ᾤκει τε μετ' Ασπασίας τῆς ἐκ Μεγάρων ἑταίρας καὶ τὸ πολὺ

[12, 57]   Σκύρου καὶ Νάξου, πρόρατα δ' ἐκ Μιλήτου καὶ τῆς Αττικῆς· μετεστέλλετο

[12, 77]   τἠν τοῦ σώματος ἰσχνότητα σφαίρας ἐκ μολύβου πεποιημένας εἱχε περὶ τὼ

[12, 34]   τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἀνθρώπων ἐκ νέου ἐπιτηδεύων δύναιτο σωφρων δ'

[12, 4]   τοιούτων (ἐπίθυμια, δυνατὴ δὲ κολαζομένη ἐκ νέων πολλῶν ἀπαλλάττεσθαι, καὶ βλαβερὰ

[12, 38]   τῇ πυρᾷ καὶ οἴκημα ἑκατόμπεδον ἐκ ξύλων κἀνταῦθα κλίνας ὑπεστόρεσε καὶ

[12, 41]   καὶ μετεπέμπετο πολλὰς μὲν ἑταίρας ἐκ Πελοποννήσου, πολλὰς δὲ μουσουργοὺς ἐξ

[12, 46]   κλίνης. Καὶ γὰρ Ανακρέων αὐτὸν ἐκ πενίας εἰς τρυφὴν ὁρμῆσαί φησιν

[12, 10]   ἁβρότητι. Νῦν δὲ τὴν μὲν ἐκ Περσῶν καρτερίαν περιορῶσιν ἀποσβεννυμένην, τὴν

[12, 10]   Ἐχρῶντο, φησιν, ἔτι τότε τῇ ἐκ Περσῶν παιδείᾳ καὶ τῇ Μήδων

[12, 6]   διετέλεσε, πλείστας μὲν γυναῖκας γήμας, ἐκ πλείστων δὲ λάθρᾳ παρθένων παιδοποιησάμενος.

[12, 50]   γὰρ ὑπόδεσιν ἣν εἷχεν κατεσκεύαζενο ἐκ πολλοῦ δαπανήματος· ἦν γὰρ κατὰ

[12, 57]   δ' ἐν τρίτῳ Σαμίων Ωρων ἐκ πολλῶν πόλεών φησιν κοσμηθῆναι τὴν

[12, 14]   τὰς κλίνας, αἳ πεπλεγμέναι εἰσὶν ἐκ ῥάβδων, (ἐπιβέβληται δ' ἄνωθεν ἱμάτια.

[12, 26]   οἳ τὸ ἐπιεικὲς οὐκ ἀγαπῶντες ἐκ ῥιζῶν ἀνεῖλον τοὺς ἐχθρούς. (Στασιαζοντων

[12, 57]   δὲ Μιλήτου πρόρατα, ὗς δ' ἐκ Σικελίας. Αλεξις δ' ἐν τρίτῳ

[12, 81]   δε ὁ ἀδελφὸς, αὐτοῦ Κρίτων ἐκ Σικελίας ἐπιδημήσας συλλαβὼν αὐτὸν παρέδωκεν

[12, 57]   μὲν ἐξ (Ἠπείρου, αἷγας δὲ ἐκ Σκύρου, ἐκ δὲ Μιλήτου πρόρατα,

[12, 57]   καὶ Λακαίνας εἰσαγαγόντος, αἷγας δ' ἐκ Σκύρου καὶ Νάξου, πρόρατα δ'

[12, 56]   μετὰ ταῦτα μελιπήκτων καὶ στεφάνων ἐκ σμύρνης καὶ λιβανωτοῦ σὺν ἀνδρομήκεσι

[12, 8]   Κατεσκευάζετο γάρ, ὥς φησι Δίνων, ἐκ σμύρνης καὶ τοῦ καλουμένου λαβύζου.

[12, 32]   καὶ τὸν καθ' ἡμέραν βίον ἐκ σωφρονεστάτων καὶ μετριωτάτων φιλοπόται καὶ

[12, 6]   τὰ θερμὰ λουτρὰ τὰ φαινόμενα ἐκ τῆς γῆς πάντες Ηρακλέους φασὶν

[12, 27]   χορηγίας κατασχούσης. Τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῆς ἔτι καὶ νῦν ὑπολειπούσης

[12, 53]   ὁ Αλέξανδρος ἐπεισόδιόν τι μνημονεύσας ἐκ τῆς Εὐριπίδου Ανδρομέδας ἠγωνίσατο καὶ

[12, 19]   οὖν ἐπιστάμενος ὁ Νάρις ἐκτήσατο (ἐκ τῆς Καρδίης αὐλητρίδα, καὶ ἀφικομένη

[12, 19]   τῷ κορσωτηρίῳ ἱζάνοντες. Και ἀποδρὰς ἐκ τῆς Καρδίης εἰς τὴν πατρίδα

[12, 45]   τῷ περὶ Ηδονῆς ὡς ἀπήλλαξεν ἐκ τῆς οἰκίας τὴν γυναῖκα καὶ

[12, 61]   πολέμου ἐξοκεῖλαι εἰς πολυτελῆ δίαιταν ἐκ τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης τρυφῆς τε

[12, 74]   ὡς τρυφῶντι παρ᾽ ὀλίγον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως, ἀπειλήσαιτες τοῦτο (ποιήσειν

[12, 19]   εἰς Κρότωνά ποτε διαπλεῦσαι βουληθεὶς ἐκ τῆς Συβάρεως ἰδιόστολον ἐναυλώσατο πλοῖον,

[12, 18]   τῆς εὐδαιμονιας αἴτιον εἷναι ὅτι ἐκ τῆς χωρας, ἀλιμένου τῆς θαλάσσης

[12, 80]   λαβεῖν γάμους οὐκ ἔπειθε, ἄγεται ἐκ τοῦ ἀγροῦ τὰς παῖδας αὐτοῖς,

[12, 70]   τῷ σοφῶ τούτῳ φιλοσόφῳ τὰ ἐκ τοῦ Αναξίλα Λυροποιοῦ· Ξανθοῖς τε

[12, 76]   ἕτερος, σαφῶς αὑτὸς ὢν σημαινεται ἐκ τοῦ καὶ ἐπὶ ἀθεότητι κωμῳδούμενον

[12, 3]   κατὰ φύσιν εἶναι τὴν ἡδονὴν ἐκ τοῦ πάντα ζῷα δεδουλῶσθαι ταύτῃ,

[12, 72]   οὖν τινος ὑπὸ τῆς πεπωρωμένης ἐκ τοῦ στέατος σαρκὸς οὐκ ἐνεποίει

[12, 40]   τρυφῆς σιτεῖσθαι μὲν μέχρι γήρως ἐκ τοῦ τῆς τίτθης στόματος, ἵνα

[12, 72]   καθεῖρται (κρεμαστὸς ὢν πρὸς ἀλήθειαν ἐκ τούτων. Καὶ Μελάνθιος δὲ τὸν

[12, 17]   οὓς δι' ὀχετῶν τῶν οἴνων ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀφειμένων τὸν μὲν

[12, 72]   τὸν αὑτοῦ τράχηλον κατατείνων ἀπήγχετο ἐκ τῶν ἀπολαύσεων, κνισότερος ὢν τοῦ

[12, 48]   γυναῖκας ἐν Κόλαξιν οὕτως· Αλκιβιάδης ἐκ τῶν γυναικῶν ἐξίτω. ΑΛΚ. Τί

[12, 24]   Ιαπύγων ἐφυβρίζοντας τὸ θεῖον (πορθεῖν ἐκ τῶν ἱερῶν τὰ τῶν θεῶν

[12, 8]   χίλιοι τὸν ἀριθμόν, ἀριστίνδην (ἐκλεγόμενοι ἐκ τῶν μυρίων Περσῶν τῶν Αθανάτων

[12, 17]   συμπόσια. Καταγελῶντες δὲ τῶν ἀποδημούντων ἐκ τῶν πατρίδων αὐτοὶ ἐσεμνύνοντο ἐπὶ

[12, 9]   τοῖς Σταθμοῖς καὶ βότρυας ἔχειν ἐκ τῶν πολυτελεστάτων ψήφων συντεθειμένους. Οὐ

[12, 65]   ἐστιν ὁ τοιοῦτος βίος φανερὸν ἐκ τῶν συμβεβηκότων. Σύρους μὲν γὰρ

[12, 68]   οἱ μὲν φιλόσοφοι πάντες ἀπαλλάσσωνται ἐκ τῶν τόπων ἤδη, τῶν δὲ

[12, 78]   δ' ἀληθῶς; ἀλλὰ τί; Β. Ἐκ χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ Αἰγυπτίῳ

[12, 47]   εἶναι ἤθελεν· ἀσπίδα γοῦν εἶχεν ἐκ χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος πεποιημένην, ἐφ'

[12, 1]   τὸ δεῖπνον ἕνα καλῇ, πάρεισιν ὀκτωκαίδεκ' ἄλλοι καὶ δέκα ἅρματα συνωρίδες

[12, 48]   Αλκιβιάδης ἐκ τῶν γυναικῶν ἐξίτω. ΑΛΚ. Τί ληρεῖς; (Οὐκ οἴκαδ' ἐλθὼν

[12, 26]   πολιτικὰς ἔχθρας· οἳ τὸ ἐπιεικὲς οὐκ ἀγαπῶντες ἐκ ῥιζῶν ἀνεῖλον τοὺς

[12, 76]   ὑβριστικῶς πρὸς τὰ θεῖα διακειμένοις οὐκ ἀεὶ εἰς τοὺς παῖδας ἀποτίθενται

[12, 81]   μανίᾳ δὲ τρυφὴν ἡδίστην γενομένην οὐκ ἀηδῶς ὁ Ποντικὸς Ἡρακλείδης διηγεῖται

[12, 34]   Σικελικὴν ποικιλίαν ὄψου, (ὡς ἔοικας, οὐκ αἰνεῖς· ψέγεις δὲ καὶ Κορινθίαν

[12, 48]   Τίμαιαν· ἐπιπληττόντων δ' αὐτῷ τινων οὐκ ἀκρασίας ἕνεκεν συνελθεῖν ἔφη, ἀλλ'

[12, 65]   μεγίστων κινδύνων ἀφείλαντο την βασιλείαν οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκα ἥ τοῦ

[12, 40]   δικασπόλος κεῖνος, οὐ λεωλογεῖν ἐμάνθαν' οὐκ ἀμιθρῆσαι, (ἀλλ' ἦν ἄριστος ἐσθίειν

[12, 68]   χαίρειν, τἄλλ' ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς οὐκ ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν

[12, 4]   τὸ σωφρονεῖν, ἆρά γε ὀρθῶς οὐκ ἀναγκαία ἂν καλοῖτο; Ὀρθότατα μὲν

[12, 4]   ἀναγκαῖαι, αἱ δὲ φυσικαὶ μέν, οὐκ ἀναγκαῖαι δέ, αἱ δὲ οὔτε

[12, 16]   τοῖς Μελιταίοις κυνιδίοις καὶ ἀνθρώποις οὐκ ἀνθρώποις. ~Εφόρουν δ' οἱ Συβαρῖται

[12, 39]   τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγ ματα (οὐκ ἄξια ὄντα ψόφου δακτύλων ὃν

[12, 39]   πῖνε, παῖζε· ὡς τἄλλα τούτου οὐκ ἅξια, τοῦ ἀποκροτήματος ἔοικε λέγειν,

[12, 39]   τὰ λοιπὰ σπουδή. Φαίνεται γοῦν οὐκ ἄπρακτος γενόμενος Σαρδανάπαλλος· καὶ γὰρ

[12, 3]   ὅτ' ἦλθον αὐτὸν θεασόμενοι δεδεμένον· Οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα· κιχάνει τοι

[12, 10]   Ἒν γε μὴν τῷ θέρει οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς οὔθ' αἱ τῶν

[12, 52]   χρήμασιν ὅπου κείσεται, λέγων ὡς οὐκ ἀσφαλὲς ἐν ἰδιωτικῇ οἰκίᾳ πολλὰ

[12, 52]   ἢ τὸν Ισχομάχου τίνες ἀπώλεσαν; Οὐκ Αὐτοκλέης καὶ Επικλέης, οἵ μετ'

[12, 12]   κάνδαυλόν τινα παραθήσομεν, Β. Κάνδαυλον; Οὐκ ἐδήδοκα κάνδαυλον οὐδ' ἀκήκο' οὐδεπώποτε.

[12, 14]   Τυρρηνοὺς πάντα τὰ γινόμενα παιδία οὐκ εἰδότας ὅτου πατρός ἐστιν ἕκαστον.

[12, 72]   πεπωρωμένης ἐκ τοῦ στέατος σαρκὸς οὐκ ἐνεποίει τὴν αἴσθησιν· εἰ δὲ

[12, 15]   πανταχόθεν ἀθόρυβοι ὦσιν οἱ ὕπνοι· οὐκ ἐξῆν δ' οὐδ' ἀλεκτρυόνα ἐν

[12, 80]   παρακαλῶν αὐτοὺς ἐνδοξοτέρους λαβεῖν γάμους οὐκ ἔπειθε, ἄγεται ἐκ τοῦ ἀγροῦ

[12, 40]   ποτ' ἐγενόμην πνεῦμα, νῦν δ' οὐκ ἔτ' οὐδέν, ἀλλὰ γῆ πεποίημαι.

[12, 3]   οὐχ ὁμοίως λαμπρός ἐστιν· ἀλλ' οὐκ ἐτρύφησεν ὥσπερ ἐκεῖνοι. Οὐδὲ τὸν

[12, 26]   κατοίκησις. ~Μιλήσιοι δ' ἕως μὲν οὐκ ἐτρύφων, ἐνίκων Σκύθας, ὥς φησιν

[12, 17]   θυσίαις καὶ τοῖς ἀγῶσιν, προσκηρύττοντες οὐκ εὔνοιαν, ἀλλὰ τὴν εἰς τὰ

[12, 48]   Ἔπειτα αὐτοῖν γίνεται θυγάτηρ, ἥν οὐκ ἔφαντο δύνασθαι γνῶναι ὁποτέρου εἴη.

[12, 63]   τῆς Λαίδος ἔλεγεν Ἔχω καὶ οὐκ ἔχομαι. Καὶ παρὰ Διονυσίῳ διηνέχθη

[12, 77]   μὴ δύνασθαι τὸν ἀέρα τέμνειν οὐκ ἐχόντων βιαίαν τὴν φοράν. Λεπτὸς

[12, 15]   καὶ τὰς ποιούσας ψόφον τέχνας οὐκ ἐῶσιν ἐπιδημεῖν τῇ πόλει, οἷον

[12, 51]   συνηθίσθη ξενικῶς καὶ μαλακῶς· διόπερ οὐκ ἠδύνατο τὸν οἴκοι βίον ὑπομένειν,

[12, 73]   διὰ Σκιπίωνα. Ὅτι δὲ τρυφῆς οὐκ ἦν ἀλλότριος ὁ βασιλεὺς οὗτος,

[12, 12]   Μαγείρῳ· Ὃς μέλανα ποιεῖν ζωμὸν οὐκ ἠπίστατο, θρῖον δὲ καὶ κάνδαυλον.

[12, 55]   τὴν βασιλείαν καὶ καταγωνιζόμενος ἑαυτὸν οὐκ ἤσθετο πρότερον ἢ τὸ σκῆπτρον

[12, 40]   πολλῷ πλέονα Κασπίης ψάμμου· ὃς οὐκ ἴδ᾽ ἀστέρ' οὐδ' ἰδὼν ἐδίζητο,

[12, 48]   γυναικῶν ἐξίτω. ΑΛΚ. Τί ληρεῖς; (Οὐκ οἴκαδ' ἐλθὼν τὴν σεαυτοῦ γυμνάσεις

[12, 25]   ὡς δ' Αρχίλοχος, ἀπὸ ποταμοῦ. Οὐκ ὀλίγον δὲ πρὸς τὴν τρυφὴν

[12, 68]   ἐν τῇ χώρᾳ. Πυνθανόμεθα δὲ οὐκ ὀλίγους εἷναι καὶ τοὺς νέους

[12, 64]   τὸ μείζω φανῆναι τὴν ἡδονήν, οὐκ (ὀλιγωρητέον, ἀλλὰ πολλὴν ἐπιμέλειαν αὐτῆς

[12, 48]   δάμαρτα; Καὶ Φερεκράτης δέ φησιν· Οὐκ ὢν ἀνὴρ γὰρ Αλκιβιάδης, ὡς

Livre, Chap.
[12, 59]	σταδίων ζ' βάθος δὲ πηχῶν	κ'	εἰς ἥν ἐπαγομένων ποταμίων καὶ
[12, 78]	δεύσετε γάλακι χηνός. Β. Ηράκλεις.	Κ.	Καὶ τοὺς πόδας ἀλείψειτ' αὐτου
[12, 58]	πρεσβύτερον ἀποδόσθαι Καρχηδονίοις ρ' καὶ	κ'	ταλάντων. Ἱστορεῖ δὲ καὶ Πολέμων
[12, 57]	γάμον ἢ μείζονας ὑποδοχὰς ποιουμένοις,	Εκ	πάντων οὖν τούτων ἄξιον θαυμάζειν
[12, 34]	τούτῳ ἐπιτηδεύματα συνέπεται τῷ βίῳ.	Ἐκ	γὰρ τούτων τῶν ἐθῶν οὔτ᾽
[12, 57]	(Ἠπείρου, αἷγας δὲ ἐκ Σκύρου,	ἐκ	δὲ Μιλήτου πρόρατα, ὗς δ'
[12, 43]	τοῦ Θεοπόμπου συγγράμματι περὶ τῶν	ἐκ	Δελφῶν συληθέντων Χρημάτων Χάρητι, φησί
[12, 44]	νεανίσκων τινὰ τῶν συνακολουθούντων αὐτῷ.	Ἐκ	δὴ τούτων ἁπάντων ηὐδοκίμει καὶ
[12, 7]	σίτου καὶ κρειῶν, μέθυ δ'	ἐκ	κρητῆρος ἀφύσσων οἰνοχόος παρέχῃσι καὶ
[12, 24]	~Ιαπύγων τε αὖ τὸ γένος	ἐκ	Κρήτης ὄντων κατὰ Γλαύκου ζήτησιν
[12, 34]	Συραρίτιδάς τ' εὐωχίας καὶ Χῖον	ἐκ	Λακαινᾶν. Πλάτων δ' ἐν ταῖς
[12, 45]	ᾤκει τε μετ' Ασπασίας τῆς	ἐκ	Μεγάρων ἑταίρας καὶ τὸ πολὺ
[12, 57]	Σκύρου καὶ Νάξου, πρόρατα δ'	ἐκ	Μιλήτου καὶ τῆς Αττικῆς· μετεστέλλετο
[12, 77]	τἠν τοῦ σώματος ἰσχνότητα σφαίρας	ἐκ	μολύβου πεποιημένας εἱχε περὶ τὼ
[12, 34]	τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἀνθρώπων	ἐκ	νέου ἐπιτηδεύων δύναιτο σωφρων δ'
[12, 4]	τοιούτων (ἐπίθυμια, δυνατὴ δὲ κολαζομένη	ἐκ	νέων πολλῶν ἀπαλλάττεσθαι, καὶ βλαβερὰ
[12, 38]	τῇ πυρᾷ καὶ οἴκημα ἑκατόμπεδον	ἐκ	ξύλων κἀνταῦθα κλίνας ὑπεστόρεσε καὶ
[12, 41]	καὶ μετεπέμπετο πολλὰς μὲν ἑταίρας	ἐκ	Πελοποννήσου, πολλὰς δὲ μουσουργοὺς ἐξ
[12, 46]	κλίνης. Καὶ γὰρ Ανακρέων αὐτὸν	ἐκ	πενίας εἰς τρυφὴν ὁρμῆσαί φησιν
[12, 10]	ἁβρότητι. Νῦν δὲ τὴν μὲν	ἐκ	Περσῶν καρτερίαν περιορῶσιν ἀποσβεννυμένην, τὴν
[12, 10]	Ἐχρῶντο, φησιν, ἔτι τότε τῇ	ἐκ	Περσῶν παιδείᾳ καὶ τῇ Μήδων
[12, 6]	διετέλεσε, πλείστας μὲν γυναῖκας γήμας,	ἐκ	πλείστων δὲ λάθρᾳ παρθένων παιδοποιησάμενος.
[12, 50]	γὰρ ὑπόδεσιν ἣν εἷχεν κατεσκεύαζενο	ἐκ	πολλοῦ δαπανήματος· ἦν γὰρ κατὰ
[12, 57]	δ' ἐν τρίτῳ Σαμίων Ωρων	ἐκ	πολλῶν πόλεών φησιν κοσμηθῆναι τὴν
[12, 14]	τὰς κλίνας, αἳ πεπλεγμέναι εἰσὶν	ἐκ	ῥάβδων, (ἐπιβέβληται δ' ἄνωθεν ἱμάτια.
[12, 26]	οἳ τὸ ἐπιεικὲς οὐκ ἀγαπῶντες	ἐκ	ῥιζῶν ἀνεῖλον τοὺς ἐχθρούς. (Στασιαζοντων
[12, 57]	δὲ Μιλήτου πρόρατα, ὗς δ'	ἐκ	Σικελίας. Αλεξις δ' ἐν τρίτῳ
[12, 81]	δε ὁ ἀδελφὸς, αὐτοῦ Κρίτων	ἐκ	Σικελίας ἐπιδημήσας συλλαβὼν αὐτὸν παρέδωκεν
[12, 57]	μὲν ἐξ (Ἠπείρου, αἷγας δὲ	ἐκ	Σκύρου, ἐκ δὲ Μιλήτου πρόρατα,
[12, 57]	καὶ Λακαίνας εἰσαγαγόντος, αἷγας δ'	ἐκ	Σκύρου καὶ Νάξου, πρόρατα δ'
[12, 56]	μετὰ ταῦτα μελιπήκτων καὶ στεφάνων	ἐκ	σμύρνης καὶ λιβανωτοῦ σὺν ἀνδρομήκεσι
[12, 8]	Κατεσκευάζετο γάρ, ὥς φησι Δίνων,	ἐκ	σμύρνης καὶ τοῦ καλουμένου λαβύζου.
[12, 32]	καὶ τὸν καθ' ἡμέραν βίον	ἐκ	σωφρονεστάτων καὶ μετριωτάτων φιλοπόται καὶ
[12, 6]	τὰ θερμὰ λουτρὰ τὰ φαινόμενα	ἐκ	τῆς γῆς πάντες Ηρακλέους φασὶν
[12, 27]	χορηγίας κατασχούσης. Τοῦτο δὲ δῆλον	ἐκ	τῆς ἔτι καὶ νῦν ὑπολειπούσης
[12, 53]	ὁ Αλέξανδρος ἐπεισόδιόν τι μνημονεύσας	ἐκ	τῆς Εὐριπίδου Ανδρομέδας ἠγωνίσατο καὶ
[12, 19]	οὖν ἐπιστάμενος ὁ Νάρις ἐκτήσατο	(ἐκ	τῆς Καρδίης αὐλητρίδα, καὶ ἀφικομένη
[12, 19]	τῷ κορσωτηρίῳ ἱζάνοντες. Και ἀποδρὰς	ἐκ	τῆς Καρδίης εἰς τὴν πατρίδα
[12, 45]	τῷ περὶ Ηδονῆς ὡς ἀπήλλαξεν	ἐκ	τῆς οἰκίας τὴν γυναῖκα καὶ
[12, 61]	πολέμου ἐξοκεῖλαι εἰς πολυτελῆ δίαιταν	ἐκ	τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης τρυφῆς τε
[12, 74]	ὡς τρυφῶντι παρ᾽ ὀλίγον ἐξέβαλον	ἐκ	τῆς πόλεως, ἀπειλήσαιτες τοῦτο (ποιήσειν
[12, 19]	εἰς Κρότωνά ποτε διαπλεῦσαι βουληθεὶς	ἐκ	τῆς Συβάρεως ἰδιόστολον ἐναυλώσατο πλοῖον,
[12, 18]	τῆς εὐδαιμονιας αἴτιον εἷναι ὅτι	ἐκ	τῆς χωρας, ἀλιμένου τῆς θαλάσσης
[12, 80]	λαβεῖν γάμους οὐκ ἔπειθε, ἄγεται	ἐκ	τοῦ ἀγροῦ τὰς παῖδας αὐτοῖς,
[12, 70]	τῷ σοφῶ τούτῳ φιλοσόφῳ τὰ	ἐκ	τοῦ Αναξίλα Λυροποιοῦ· Ξανθοῖς τε
[12, 76]	ἕτερος, σαφῶς αὑτὸς ὢν σημαινεται	ἐκ	τοῦ καὶ ἐπὶ ἀθεότητι κωμῳδούμενον
[12, 3]	κατὰ φύσιν εἶναι τὴν ἡδονὴν	ἐκ	τοῦ πάντα ζῷα δεδουλῶσθαι ταύτῃ,
[12, 72]	οὖν τινος ὑπὸ τῆς πεπωρωμένης	ἐκ	τοῦ στέατος σαρκὸς οὐκ ἐνεποίει
[12, 40]	τρυφῆς σιτεῖσθαι μὲν μέχρι γήρως	ἐκ	τοῦ τῆς τίτθης στόματος, ἵνα
[12, 72]	καθεῖρται (κρεμαστὸς ὢν πρὸς ἀλήθειαν	ἐκ	τούτων. Καὶ Μελάνθιος δὲ τὸν
[12, 17]	οὓς δι' ὀχετῶν τῶν οἴνων	ἐκ	τῶν ἀγρῶν ἀφειμένων τὸν μὲν
[12, 72]	τὸν αὑτοῦ τράχηλον κατατείνων ἀπήγχετο	ἐκ	τῶν ἀπολαύσεων, κνισότερος ὢν τοῦ
[12, 48]	γυναῖκας ἐν Κόλαξιν οὕτως· Αλκιβιάδης	ἐκ	τῶν γυναικῶν ἐξίτω. ΑΛΚ. Τί
[12, 24]	Ιαπύγων ἐφυβρίζοντας τὸ θεῖον (πορθεῖν	ἐκ	τῶν ἱερῶν τὰ τῶν θεῶν
[12, 8]	χίλιοι τὸν ἀριθμόν, ἀριστίνδην (ἐκλεγόμενοι	ἐκ	τῶν μυρίων Περσῶν τῶν Αθανάτων
[12, 17]	συμπόσια. Καταγελῶντες δὲ τῶν ἀποδημούντων	ἐκ	τῶν πατρίδων αὐτοὶ ἐσεμνύνοντο ἐπὶ
[12, 9]	τοῖς Σταθμοῖς καὶ βότρυας ἔχειν	ἐκ	τῶν πολυτελεστάτων ψήφων συντεθειμένους. Οὐ
[12, 65]	ἐστιν ὁ τοιοῦτος βίος φανερὸν	ἐκ	τῶν συμβεβηκότων. Σύρους μὲν γὰρ
[12, 68]	οἱ μὲν φιλόσοφοι πάντες ἀπαλλάσσωνται	ἐκ	τῶν τόπων ἤδη, τῶν δὲ
[12, 78]	δ' ἀληθῶς; ἀλλὰ τί; Β.	Ἐκ	χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ Αἰγυπτίῳ
[12, 47]	εἶναι ἤθελεν· ἀσπίδα γοῦν εἶχεν	ἐκ	χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος πεποιημένην, ἐφ'
[12, 1]	τὸ δεῖπνον ἕνα καλῇ, πάρεισιν	ὀκτωκαίδεκ'	ἄλλοι καὶ δέκα ἅρματα συνωρίδες
[12, 48]	Αλκιβιάδης ἐκ τῶν γυναικῶν ἐξίτω.	ΑΛΚ.	Τί ληρεῖς; (Οὐκ οἴκαδ' ἐλθὼν
[12, 26]	πολιτικὰς ἔχθρας· οἳ τὸ ἐπιεικὲς	οὐκ	ἀγαπῶντες ἐκ ῥιζῶν ἀνεῖλον τοὺς
[12, 76]	ὑβριστικῶς πρὸς τὰ θεῖα διακειμένοις	οὐκ	ἀεὶ εἰς τοὺς παῖδας ἀποτίθενται
[12, 81]	μανίᾳ δὲ τρυφὴν ἡδίστην γενομένην	οὐκ	ἀηδῶς ὁ Ποντικὸς Ἡρακλείδης διηγεῖται
[12, 34]	Σικελικὴν ποικιλίαν ὄψου, (ὡς ἔοικας,	οὐκ	αἰνεῖς· ψέγεις δὲ καὶ Κορινθίαν
[12, 48]	Τίμαιαν· ἐπιπληττόντων δ' αὐτῷ τινων	οὐκ	ἀκρασίας ἕνεκεν συνελθεῖν ἔφη, ἀλλ'
[12, 65]	μεγίστων κινδύνων ἀφείλαντο την βασιλείαν	οὐκ	ἄλλου τινὸς ἕνεκα ἥ τοῦ
[12, 40]	δικασπόλος κεῖνος, οὐ λεωλογεῖν ἐμάνθαν'	οὐκ	ἀμιθρῆσαι, (ἀλλ' ἦν ἄριστος ἐσθίειν
[12, 68]	χαίρειν, τἄλλ' ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς	οὐκ	ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν
[12, 4]	τὸ σωφρονεῖν, ἆρά γε ὀρθῶς	οὐκ	ἀναγκαία ἂν καλοῖτο; Ὀρθότατα μὲν
[12, 4]	ἀναγκαῖαι, αἱ δὲ φυσικαὶ μέν,	οὐκ	ἀναγκαῖαι δέ, αἱ δὲ οὔτε
[12, 16]	τοῖς Μελιταίοις κυνιδίοις καὶ ἀνθρώποις	οὐκ	ἀνθρώποις. ~Εφόρουν δ' οἱ Συβαρῖται
[12, 39]	τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγ ματα	(οὐκ	ἄξια ὄντα ψόφου δακτύλων ὃν
[12, 39]	πῖνε, παῖζε· ὡς τἄλλα τούτου	οὐκ	ἅξια, τοῦ ἀποκροτήματος ἔοικε λέγειν,
[12, 39]	τὰ λοιπὰ σπουδή. Φαίνεται γοῦν	οὐκ	ἄπρακτος γενόμενος Σαρδανάπαλλος· καὶ γὰρ
[12, 3]	ὅτ' ἦλθον αὐτὸν θεασόμενοι δεδεμένον·	Οὐκ	ἀρετᾷ κακὰ ἔργα· κιχάνει τοι
[12, 10]	Ἒν γε μὴν τῷ θέρει	οὐκ	ἀρκοῦσιν αὐτοῖς οὔθ' αἱ τῶν
[12, 52]	χρήμασιν ὅπου κείσεται, λέγων ὡς	οὐκ	ἀσφαλὲς ἐν ἰδιωτικῇ οἰκίᾳ πολλὰ
[12, 52]	ἢ τὸν Ισχομάχου τίνες ἀπώλεσαν;	Οὐκ	Αὐτοκλέης καὶ Επικλέης, οἵ μετ'
[12, 12]	κάνδαυλόν τινα παραθήσομεν, Β. Κάνδαυλον;	Οὐκ	ἐδήδοκα κάνδαυλον οὐδ' ἀκήκο' οὐδεπώποτε.
[12, 14]	Τυρρηνοὺς πάντα τὰ γινόμενα παιδία	οὐκ	εἰδότας ὅτου πατρός ἐστιν ἕκαστον.
[12, 72]	πεπωρωμένης ἐκ τοῦ στέατος σαρκὸς	οὐκ	ἐνεποίει τὴν αἴσθησιν· εἰ δὲ
[12, 15]	πανταχόθεν ἀθόρυβοι ὦσιν οἱ ὕπνοι·	οὐκ	ἐξῆν δ' οὐδ' ἀλεκτρυόνα ἐν
[12, 80]	παρακαλῶν αὐτοὺς ἐνδοξοτέρους λαβεῖν γάμους	οὐκ	ἔπειθε, ἄγεται ἐκ τοῦ ἀγροῦ
[12, 40]	ποτ' ἐγενόμην πνεῦμα, νῦν δ'	οὐκ	ἔτ' οὐδέν, ἀλλὰ γῆ πεποίημαι.
[12, 3]	οὐχ ὁμοίως λαμπρός ἐστιν· ἀλλ'	οὐκ	ἐτρύφησεν ὥσπερ ἐκεῖνοι. Οὐδὲ τὸν
[12, 26]	κατοίκησις. ~Μιλήσιοι δ' ἕως μὲν	οὐκ	ἐτρύφων, ἐνίκων Σκύθας, ὥς φησιν
[12, 17]	θυσίαις καὶ τοῖς ἀγῶσιν, προσκηρύττοντες	οὐκ	εὔνοιαν, ἀλλὰ τὴν εἰς τὰ
[12, 48]	Ἔπειτα αὐτοῖν γίνεται θυγάτηρ, ἥν	οὐκ	ἔφαντο δύνασθαι γνῶναι ὁποτέρου εἴη.
[12, 63]	τῆς Λαίδος ἔλεγεν Ἔχω καὶ	οὐκ	ἔχομαι. Καὶ παρὰ Διονυσίῳ διηνέχθη
[12, 77]	μὴ δύνασθαι τὸν ἀέρα τέμνειν	οὐκ	ἐχόντων βιαίαν τὴν φοράν. Λεπτὸς
[12, 15]	καὶ τὰς ποιούσας ψόφον τέχνας	οὐκ	ἐῶσιν ἐπιδημεῖν τῇ πόλει, οἷον
[12, 51]	συνηθίσθη ξενικῶς καὶ μαλακῶς· διόπερ	οὐκ	ἠδύνατο τὸν οἴκοι βίον ὑπομένειν,
[12, 73]	διὰ Σκιπίωνα. Ὅτι δὲ τρυφῆς	οὐκ	ἦν ἀλλότριος ὁ βασιλεὺς οὗτος,
[12, 12]	Μαγείρῳ· Ὃς μέλανα ποιεῖν ζωμὸν	οὐκ	ἠπίστατο, θρῖον δὲ καὶ κάνδαυλον.
[12, 55]	τὴν βασιλείαν καὶ καταγωνιζόμενος ἑαυτὸν	οὐκ	ἤσθετο πρότερον ἢ τὸ σκῆπτρον
[12, 40]	πολλῷ πλέονα Κασπίης ψάμμου· ὃς	οὐκ	ἴδ᾽ ἀστέρ' οὐδ' ἰδὼν ἐδίζητο,
[12, 48]	γυναικῶν ἐξίτω. ΑΛΚ. Τί ληρεῖς;	(Οὐκ	οἴκαδ' ἐλθὼν τὴν σεαυτοῦ γυμνάσεις
[12, 25]	ὡς δ' Αρχίλοχος, ἀπὸ ποταμοῦ.	Οὐκ	ὀλίγον δὲ πρὸς τὴν τρυφὴν
[12, 68]	ἐν τῇ χώρᾳ. Πυνθανόμεθα δὲ	οὐκ	ὀλίγους εἷναι καὶ τοὺς νέους
[12, 64]	τὸ μείζω φανῆναι τὴν ἡδονήν,	οὐκ	(ὀλιγωρητέον, ἀλλὰ πολλὴν ἐπιμέλειαν αὐτῆς
[12, 48]	δάμαρτα; Καὶ Φερεκράτης δέ φησιν·	Οὐκ	ὢν ἀνὴρ γὰρ Αλκιβιάδης, ὡς

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/11/2005