| Livre, pages |
| [7, 1325] |
τε
ὑπάρχειν,
ἀλλ'
ὑποτίθενται
τοῦτο
|
ψεῦδος. |
οὐ
γὰρ
ἔτι
καλὰς
τὰς |
| [7, 1333] |
νομοθέτην
ἐμποιεῖν
δεῖ
ταῦτα
ταῖς
|
ψυχαῖς |
τῶν
ἀνθρώπων:
τήν
τε
τῶν |
| [7, 1334] |
δεῖ
παρασκευάζειν
μελέτην:
ἔπειτα
ὥσπερ
|
ψυχὴ |
καὶ
σῶμα
δύ'
ἐστίν,
οὕτω |
| [7, 1323] |
(ταύτας)
ὥστ'
εἴπερ
ἐστὶν
ἡ
|
ψυχὴ |
καὶ
τῆς
κτήσεως
καὶ
τοῦ |
| [7, 1323] |
σώματι
καὶ
τῶν
ἐν
τῇ
|
ψυχῇ, |
πάντα
ταῦτα
ὑπάρχειν
τοῖς
μακαρίοις |
| [7, 1336] |
δ'
εὐθὺς
καὶ
πρὸς
τὰ
|
ψύχη |
συνεθίζειν
ἐκ
μικρῶν
παίδων:
τοῦτο |
| [7, 1327] |
διανοητικὰ
μὲν
καὶ
τεχνικὰ
τὴν
|
ψυχήν, |
ἄθυμα
δέ,
διόπερ
ἀρχόμενα
καὶ |
| [7, 1323] |
τοῖς
(ἔχουσιν,
τῶν
δὲ
περὶ
|
ψυχὴν |
ἕκαστον
ἀγαθῶν,
ὅσῳ
περ
ἂν |
| [7, 1332] |
τινα
τὸ
σῶμα
καὶ
τὴν
|
ψυχήν. |
ἔνια
δὲ
οὐθὲν
ὄφελος
φῦναι: |
| [7, 1323] |
ἀλλ'
οὐκ
ἐκείνων
ἕνεκεν
τὴν
|
ψυχήν. |
ὅτι
μὲν
οὖν
ἑκάστῳ
τῆς |
| [7, 1332] |
ἔχοντες
ὑπερβολήν,
εἶτα
κατὰ
(τὴν
|
ψυχήν, |
ὥστε
ἀναμφισβήτητον
εἶναι
καὶ
φανερὰν |
| [7, 1323] |
μὲν
γὰρ
ἐκτὸς
ἀγαθῶν
τῆς
|
ψυχῆς |
αἴτιον
ταὐτόματον
καὶ
ἡ
τύχη, |
| [7, 1327] |
αὕτη
γάρ
ἐστιν
ἡ
τῆς
|
ψυχῆς |
δύναμις
ᾗ
φιλοῦμεν.
~(σημεῖον
δέ: |
| [7, 1334] |
τὴν
δὲ
τοῦ
σώματος
τῆς
|
ψυχῆς. |
εἴπερ
οὖν
ἀπ'
ἀρχῆς
τὸν |
| [7, 1323] |
τούτων
ἔχειν.
ἔτι
δὲ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἕνεκεν
ταῦτα
πέφυκεν
αἱρετὰ
καὶ |
| [7, 1334] |
εἶναι
προτέραν
ἢ
τὴν
τῆς
|
ψυχῆς, |
ἔπειτα
τὴν
τῆς
ὀρέξεως,
ἕνεκα |
| [7, 1333] |
καὶ
κατὰ
τὰ
μέρη
τῆς
|
ψυχῆς |
καὶ
κατὰ
τὰς
πράξεις
αὐτῶν, |
| [7, 1333] |
αἵρεσιν
εἶναι
καὶ
τοῖς
τῆς
|
ψυχῆς |
μέρεσι
καὶ
ταῖς
πράξεσιν
(αὐτῶν, |
| [7, 1334] |
δύ'
ἐστίν,
οὕτω
καὶ
τῆς
|
ψυχῆς |
ὁρῶμεν
δύο
μέρη,
τό
τε |
| [7, 1334] |
σῶμα
πρότερον
τῇ
γενέσει
τῆς
|
ψυχῆς, |
οὕτω
καὶ
τὸ
ἄλογον
τοῦ |
| [7, 1333] |
διῄρηται
δὲ
δύο
μέρη
τῆς
|
ψυχῆς, |
ὧν
τὸ
μὲν
ἔχει
λόγον |
| [7, 1327] |
τὰ
μὲν
γὰρ
ἐν
τοῖς
|
ψυχροῖς |
τόποις
ἔθνη
καὶ
τὰ
περὶ |
| [7, 1336] |
εἰς
ποταμὸν
ἀποβάπτειν
τὰ
γιγνόμενα
|
ψυχρόν, |
τοῖς
δὲ
σκέπασμα
μικρὸν
ἀμπίσχειν, |
| [7, 1336] |
διὰ
θερμότητα
πρὸς
τὴν
τῶν
|
ψυχρῶν |
ἄσκησιν.
περὶ
μὲν
οὖν
τὴν |