HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 77 formes différentes pour 153 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, pages

[7, 1323]   δὲ μηθενός, ἂν ἐπιθυμήσῃ τοῦ φαγεῖν ἢ πιεῖν, τῶν ἐσχάτων, ἕνεκα

[7, 1324]   πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην ἂν εἶναι φαῖεν: εἴ τέ τις τὸν ἕνα

[7, 1323]   μακαρίοις χρή. οὐδεὶς γὰρ ἂν φαίη μακάριον τὸν μηθὲν μόριον ἔχοντα

[7, 1334]   ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν καὶ πολεμοῦντας φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας καὶ

[7, 1335]   ἤ τινος ἄλλης τοιαύτης αἰτίας φαίνεσθαι δεῖ ποιουμένους τὴν ὁμιλίαν. περὶ

[7, 1335]   μὲν ἁπλῶς μὴ καλὸν (ἁπτόμενον φαίνεσθαι μηδαμῇ μηδαμῶς, ὅταν ᾖ καὶ

[7, 1333]   τῆς ἀρχῆς ἣν δεῖ τιμῶντα φαίνεσθαι τὸν νομοθέτην: τοῦ γὰρ δεσποτικῶς

[7, 1336]   τροφήν, ὁποία (τις ἂν ᾖ. φαίνεται δὲ διά τε τῶν ἄλλων

[7, 1334]   δὲ τὸ αὐτὸ τέλος εἶναι φαίνεται καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖς

[7, 1335]   ῥᾳθυμοτέρως ἁρμόττει διάγειν: ἀπολαύοντα γὰρ φαίνεται τὰ γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ

[7, 1329]   τῶν δικαίων ἐνυπάρχει καὶ μέρη φαίνεται τῆς (πόλεως μάλιστα ὄντα, πότερον

[7, 1333]   εὐτυχημάτων, οὕτω καὶ Θίβρων ἀγάμενος φαίνεται τὸν τῶν Λακώνων νομοθέτην, καὶ

[7, 1336]   μηδὲν τοιοῦτον: ἐὰν δέ τις φαίνηταί τι λέγων ἢ πράττων τῶν

[7, 1335]   τὸν τῆς τεκνοποιίας ἐάν τις φαίνηται τοιοῦτόν τι δρῶν, ~(ἀτιμίᾳ ζημιούσθω

[7, 1324]   ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι πρὸς ἀρετὴν φαίνονται προαιρούμενοι, καὶ τῶν προτέρων καὶ

[7, 1333]   οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ τὰς πολιτείας

[7, 1323]   ὑπεροχὴν (ἥνπερ εἴληχε ταῦτα ὧν φαμεν αὐτὰς εἶναι διαθέσεις (ταύτας) ὥστ'

[7, 1332]   δεῖ, τί ἐστι, μὴ λανθάνειν. φαμὲν δὲ καὶ διωρίσμεθα ἐν τοῖς

[7, 1328]   ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες, ὥς φαμεν, ἐὰν δέ τι τυγχάνῃ τούτων

[7, 1329]   λεκτέον πρῶτον, ἐπειδὴ οὔτε κοινήν φαμεν εἶναι δεῖν τὴν κτῆσιν ὥσπερ

[7, 1333]   ἄρχοντος τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναί φαμεν καὶ τοῦ ἀρίστου ἀνδρός, τὸν

[7, 1333]   μὲν οὕτω διαιροῦσιν ὡς ἡμεῖς φαμεν οὐκ ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ

[7, 1333]   λόγῳ δ' ὑπακούειν δυνάμενον: ὧν φαμεν τὰς ἀρετὰς εἶναι καθ' ἃς

[7, 1333]   δὲ τὴν μὲν δεσποτικὴν εἶναί φαμεν, τὴν δὲ τῶν ἐλευθέρων. διαφέρει

[7, 1329]   καταριθμηθέντων τὸ τῶν ἱερέων γένος. φανερὰ δὲ καὶ ἡ τούτων τάξις.

[7, 1332]   ψυχήν, ὥστε ἀναμφισβήτητον εἶναι καὶ φανερὰν τὴν ὑπεροχὴν τοῖς ἀρχομένοις τὴν

[7, 1334]   τούτων δεῖ τῶν ἀρετῶν μετέχειν, φανερόν. αἰσχροῦ γὰρ ὄντος μὴ δύνασθαι

[7, 1331]   καὶ τῆς εὐδαιμονίας ἐφίενται (πάντες, φανερόν, ἀλλὰ τούτων τοῖς μὲν ἐξουσία

[7, 1335]   ἀφεῖσθαι δεῖ τῆς εἰς τὸ φανερὸν γεννήσεως: τὸ δὲ λοιπὸν ὑγιείας

[7, 1329]   ἀλλ' εἰς πάντας τοὺς πολίτας. φανερὸν (δὲ καὶ ὅτι δεῖ τὰς

[7, 1329]   ἢ τοῖς αὐτοῖς ἀποδοτέον ἄμφω; φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο, διότι τρόπον

[7, 1334]   τὸ ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος. φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ

[7, 1324]   τὴν αὐτήν, λοιπόν ἐστιν εἰπεῖν. φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο. πάντες γὰρ

[7, 1334]   διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι. φανερὸν δὴ τοῦτό γε πρῶτον μέν,

[7, 1334]   ἀρετῶν καὶ ὅτι δι' αὑτήν, φανερὸν (ἐκ τούτων: πῶς δὲ καὶ

[7, 1328]   ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον, φανερὸν ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ

[7, 1324]   ἄριστα πράττοι καὶ ζῴη (μακαρίως, φανερόν ἐστιν: ἀμφισβητεῖται δὲ παρ' αὐτῶν

[7, 1325]   ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς ἀνθρώποις, φανερόν ἐστιν. ἐπεὶ δὲ πεφροιμίασται τὰ

[7, 1333]   βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν, καὶ τοῦτο φανερὸν ὁμοίως ἔν τε τοῖς κατὰ

[7, 1334]   ἀνδρὶ καὶ τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ, φανερὸν ὅτι δεῖ τὰς εἰς τὴν

[7, 1332]   βασιλέας τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν ὅτι διὰ πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον

[7, 1336]   λέγειν τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν, φανερὸν ὅτι καὶ τὸ θεωρεῖν ἢ

[7, 1326]   τοῦτό γε ἐκ τῶν ἔργων φανερόν, ὅτι χαλεπόν, ἴσως δ' ἀδύνατον,

[7, 1327]   πρὸς ἀμφοτέρας τὰς δυνάμεις ταύτας. φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ διανοητικούς τε

[7, 1327]   τείχεσι καὶ τοιούτοις ἄλλοις ἐρύμασι, φανερὸν ὡς εἰ μὲν ἀγαθόν τι

[7, 1326]   (τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ λίαν ὑπάρχει φανερῶς. ἔτι δὲ ξένοις καὶ μετοίκοις

[7, 1329]   τὴν Ἰταλίαν πολλῷ παλαιότερα τούτων. φασὶ γὰρ οἱ λόγιοι τῶν ἐκεῖ

[7, 1333]   γὰρ μέλλοντα καλῶς ἄρχειν ἀρχθῆναί φασι δεῖν πρῶτον. ἔστι δὲ ἀρχή,

[7, 1335]   καὶ τὸν χρησμὸν γενέσθαι τινές φασι διὰ τοιαύτην αἰτίαν (τοῖς Τροιζηνίοις,

[7, 1327]   ἄλλοις τεθραμμένους νόμοις ἀσύμφορον εἶναί φασι πρὸς (τὴν εὐνομίαν, καὶ τὴν

[7, 1327]   πρὸς τὴν ἀρετήν. ὅπερ γάρ φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι,

[7, 1324]   ἀρετὴν ταύτην, καθάπερ ἐν Καρχηδόνι φασὶ τὸν ἐκ τῶν κρίκων κόσμον

[7, 1324]   καὶ ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ φασιν εἶναι δίκαιον οὐδὲ συμφέρον, τοῦτ'

[7, 1324]   θεωρητικός τις, ὃν μόνον τινές φασιν εἶναι φιλόσοφον. σχεδὸν γὰρ τούτους

[7, 1334]   τινές εἰσιν, ὥσπερ οἱ ποιηταί φασιν, ἐν μακάρων νήσοις: μάλιστα γὰρ

[7, 1329]   οὖν περὶ Αἴγυπτον Σεσώστριος, ὥς φασιν, οὕτω νομοθετήσαντος, Μίνω δὲ τὰ

[7, 1324]   τῆς πολιτείας εἶναι μόνον εὐδαίμονά φασιν. παρ' ἐνίοις δὲ καὶ τῆς

[7, 1330]   περὶ δὲ τειχῶν, οἱ μὴ φάσκοντες δεῖν ἔχειν τὰς τῆς ἀρετῆς

[7, 1324]   τὴν εὐδαιμονίαν τὴν αὐτὴν εἶναι φατέον ἑνός τε ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων

[7, 1332]   τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι φατέον, ἔστι δὲ ὡς ἑτέρους. ~(ὥστε

[7, 1336]   νέοις πάντα ποιεῖν ξένα τὰ φαῦλα, μάλιστα δ' αὐτῶν ὅσα (ἔχει

[7, 1332]   καὶ (ταῖς ἄλλαις τύχαις ταῖς φαύλαις καλῶς: ἀλλὰ τὸ μακάριον ἐν

[7, 1326]   ἐλθὸν ~(ὁτὲ μὲν διὰ σμικρότητα φαύλην ποιήσει τὴν ναυτιλίαν, ὁτὲ δὲ

[7, 1331]   ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ τὸ τέλος ἔθεντο φαῦλον, ὁτὲ δὲ ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν, οἷον

[7, 1335]   δ' ὁ τῶν νέων συνδυασμὸς φαῦλος πρὸς τὴν τεκνοποιίαν: ἐν γὰρ

[7, 1326]   ὅπου τοῦτο μὴ συμβαίνει γίγνεσθαι, φαύλως ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ περὶ τὰς

[7, 1326]   ἔσται τῆς φύσεως ὁτὲ (δὲ φαύλως ἔχον, οἷον πλοῖον σπιθαμιαῖον μὲν

[7, 1327]   καὶ γὰρ πρὸς τὸ ῥᾷον φέρειν τοὺς πολέμους εὐβοηθήτους εἶναι δεῖ

[7, 1331]   δὲ τὰς πρὸς τὸ τέλος φερούσας πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται γὰρ (ταῦτα

[7, 1324]   ἀρετὴν ἀποδέχεται, καὶ πόλιν εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν σπουδαιοτέραν. ἀλλὰ ταῦτ' ἤδη

[7, 1326]   ἄνθρωπον ἀλλ' ἰατρὸν εἶναι μείζω φήσειεν ἄν τις τοῦ διαφέροντος κατὰ

[7, 1332]   οὐδ' ἔστιν ὥσπερ ἐν Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι τοὺς βασιλέας τοσοῦτον

[7, 1323]   ὅλως τε δῆλον ὡς ἀκολουθεῖν φήσομεν τὴν διάθεσιν τὴν ἀρίστην ἑκάστου

[7, 1327]   θυμός ἐστιν ὁ ποιῶν τὸ φιλητικόν: αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τῆς

[7, 1327]   δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι, τὸ φιλητικοὺς μὲν (εἶναι τῶν γνωρίμων πρὸς

[7, 1330]   τινὲς εἰρήκασιν, ~(ἀλλὰ τῇ χρήσει φιλικῶς γινομένῃ κοινήν, οὔτ' ἀπορεῖν οὐθένα

[7, 1328]   διὸ καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς φίλοις ἐγκαλῶν διαλέγεται πρὸς τὸν θυμόν:

[7, 1325]   μήτε παῖδας πατρὸς μήθ' ὅλως φίλον φίλου μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ

[7, 1331]   τὰ δὲ δεῖ ζητεῖν καὶ φιλοσοφεῖν καὶ τοὺς φυλαττομένους: ἀρχὴν γὰρ

[7, 1334]   καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν, φιλοσοφίας δὲ πρὸς τὴν σχολήν, σωφροσύνης

[7, 1334]   νήσοις: μάλιστα γὰρ οὗτοι δεήσονται φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ὅσῳ

[7, 1324]   τόν τε πολιτικὸν καὶ τὸν φιλόσοφον. διαφέρει δὲ οὐ μικρὸν ποτέρως

[7, 1324]   ὃν μόνον τινές φασιν εἶναι φιλόσοφον. σχεδὸν γὰρ τούτους τοὺς (δύο

[7, 1329]   εἶναι γνώριμον τοῖς περὶ πολιτείας φιλοσοφοῦσιν, ~(ὅτι δεῖ διῃρῆσθαι χωρὶς κατὰ

[7, 1324]   (δύο βίους τῶν ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι πρὸς ἀρετὴν φαίνονται προαιρούμενοι, καὶ

[7, 1325]   παῖδας πατρὸς μήθ' ὅλως φίλον φίλου μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς

[7, 1327]   ἡ τῆς ψυχῆς δύναμις ᾗ φιλοῦμεν. ~(σημεῖον δέ: πρὸς γὰρ τοὺς

[7, 1328]   πρὸς γὰρ τοὺς συνήθεις καὶ φίλους ὁ θυμὸς αἴρεται μᾶλλον ἢ

[7, 1323]   δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς φιλτάτους (φίλους) ὁμοίως δὲ καὶ τὰ περὶ

[7, 1323]   ἕνεκα δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς φιλτάτους (φίλους) ὁμοίως δὲ καὶ τὰ

[7, 1328]   θυμόν: (σὺ γὰρ δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι. καὶ τὸ ἄρχον δὲ

[7, 1327]   τῶν πλησίον τισὶ δεῖ καὶ φοβεροὺς εἶναι καὶ δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ

[7, 1331]   αἰδῶ καὶ τὸν τῶν ἐλευθέρων φόβον. ~(τὴν δὲ τῶν ὠνίων ἀγορὰν

[7, 1324]   ἀπεκταγκότα πολέμιον ἄνδρα περιεζῶσθαι τὴν φορβειάν: ἐν δὲ Σκύθαις οὐκ ἐξῆν

[7, 1333]   νόμους καὶ τὴν παιδείαν, ἀλλὰ φορτικῶς ἀπέκλιναν (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι

[7, 1327]   βλαβερόν, φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ

[7, 1323]   μηδὲ σωφροσύνης μηδὲ δικαιοσύνης μηδὲ φρονήσεως, ἀλλὰ δεδιότα μὲν τὰς παραπετομένας

[7, 1323]   οὔτε πόλεως χωρὶς ἀρετῆς καὶ φρονήσεως: ἀνδρεία δὲ πόλεως καὶ δικαιοσύνη

[7, 1323]   τοσοῦτον ὅσον περ ἀρετῆς καὶ φρονήσεως καὶ τοῦ πράττειν κατὰ ταύτας,

[7, 1329]   ἔργων, καὶ τὸ μὲν δεῖται φρονήσεως τὸ δὲ δυνάμεως, ἑτέροις: ᾗ

[7, 1329]   δύναμις ἐν νεωτέροις, ἡ δὲ φρόνησις ἐν πρεσβυτέροις εἶναὶ, ἔοικεν οὕτως

[7, 1323]   δὲ πόλεως καὶ δικαιοσύνη καὶ φρόνησις (τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν καὶ

[7, 1323]   τῶν ἀνθρώπων λέγεται δίκαιος καὶ φρόνιμος καὶ σώφρων. ἀλλὰ γὰρ ταῦτα

[7, 1324]   ἀνάγκη γὰρ τόν γε εὖ φρονοῦντα πρὸς τὸν βελτίω σκοπὸν συντάττεσθαι,

[7, 1323]   δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ φρονοῦντας, ἀλλ' οὐκ ἐκείνων ἕνεκεν τὴν

[7, 1330]   φύσιν. διόπερ ἐν (ταῖς εὖ φρονούσαις δεῖ διωρίσθαι πόλεσιν, ἐὰν μὴ

[7, 1325]   ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς τοῦτο φροντίζειν: τὸ γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον, τὸ

[7, 1330]   ἐπεὶ δὲ δεῖ περὶ ὑγιείας φροντίζειν τῶν ἐνοικούντων, τοῦτο δ' ἐστὶν

[7, 1330]   ὁμόρους (ἔχθρας, οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ παρὰ τὸ καλόν. διὸ

[7, 1331]   καὶ φυλακτήρια καὶ συσσίτια πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, ἔτι δὲ ἱερὰ

[7, 1331]   ὑλωροὺς οἱ δὲ ἀγρονόμους καὶ φυλακτήρια καὶ συσσίτια πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον

[7, 1331]   (κατανενεμῆσθαι, τὰ δὲ τείχη διειλῆφθαι φυλακτηρίοις καὶ πύργοις κατὰ τόπους ἐπικαίρους,

[7, 1331]   τῶν συσσιτίων ἐν τούτοις τοῖς φυλακτηρίοις. καὶ ταῦτα μὲν δὴ τοῦτον

[7, 1327]   ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν, φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ

[7, 1327]   φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι, τὸ φιλητικοὺς μὲν (εἶναι τῶν

[7, 1331]   ζητεῖν καὶ φιλοσοφεῖν καὶ τοὺς φυλαττομένους: ἀρχὴν γὰρ οὐδ' ἐπιχειροῦσιν ἐπιτίθεσθαι

[7, 1323]   πίστιν, ὁρῶντας ὅτι κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ τὰς ἀρετὰς τοῖς ἐκτὸς

[7, 1332]   φύσις ἔθος λόγος. καὶ γὰρ φῦναι δεῖ πρῶτον, οἷον ἄνθρωπον ἀλλὰ

[7, 1332]   ψυχήν. ἔνια δὲ οὐθὲν ὄφελος φῦναι: ~(τὰ γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ:

[7, 1335]   γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ τὰ φυόμενα τῆς γῆς. περὶ δὲ ἀποθέσεως

[7, 1333]   ἔχειν, καὶ δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος αἱρετωτέρας εἶναι τοῖς δυναμένοις

[7, 1325]   αὐτὸ τὸ φύσει ἐλεύθερον τοῦ (φύσει δούλου. διώρισται δὲ περὶ αὐτῶν

[7, 1325]   τῶν δούλων ἢ αὐτὸ τὸ φύσει ἐλεύθερον τοῦ (φύσει δούλου. διώρισται

[7, 1332]   τῶν ζῴων μάλιστα μὲν τῇ φύσει ζῇ, μικρὰ δ' ἔνια καὶ

[7, 1326]   καὶ ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει, καὶ κατὰ τὴν χώραν ὡσαύτως,

[7, 1324]   δικαίων. ἄτοπον δὲ εἰ μὴ φύσει τὸ μὲν δεσποστόν ἐστι τὸ

[7, 1337]   παιδεία τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς φύσεως ἀναπληροῦν. πρῶτον μὲν οὖν σκεπτέον

[7, 1337]   ~(δεῖ δὲ τῇ διαιρέσει τῆς φύσεως ἐπακολουθεῖν: πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ

[7, 1332]   ἔνια γὰρ εἶσι, διὰ τῆς φύσεως ἐπαμφοτερίζοντα, διὰ τῶν ἐθῶν ἐπὶ

[7, 1334]   τυγχάνομεν δὴ διῃρημένοι πρότερον ὅτι φύσεως καὶ ἔθους καὶ λόγου δεῖ.

[7, 1326]   μὲν ὅλως ἐστερημένον ἔσται τῆς φύσεως ὁτὲ (δὲ φαύλως ἔχον, οἷον

[7, 1334]   ἡμῖν καὶ ὁ νοῦς τῆς φύσεως τέλος, ὥστε πρὸς τούτους τὴν

[7, 1335]   ~(καὶ περὶ τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί, τὰ βόρεια τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες

[7, 1335]   λεγόμενα καὶ τὰ παρὰ τῶν φυσικῶν: οἵ τε γὰρ ἰατροὶ τοὺς

[7, 1328]   οὐδέ εἰσιν οἱ μεγαλόψυχοι (τὴν φύσιν ἄγριοι, πλὴν πρὸς τοὺς ἀδικοῦντας.

[7, 1333]   κατὰ τέχνην καὶ τοῖς κατὰ φύσιν: βέλτιον δὲ τὸ λόγον ἔχον.

[7, 1331]   οὔ, διά τινα τύχην ἢ φύσιν δεῖται γὰρ καὶ χορηγίας τινὸς

[7, 1330]   πνεύματος δύναμις τοιαύτην ἔχει τὴν φύσιν. διόπερ ἐν (ταῖς εὖ φρονούσαις

[7, 1334]   μέν τινας εἶναι χρὴ τὴν φύσιν, διώρισται πρότερον, λοιπὸν δὲ θεωρῆσαι

[7, 1327]   εἴπομεν, ποίους δέ τινας (τὴν φύσιν εἶναι δεῖ, νῦν λέγωμεν. σχεδὸν

[7, 1323]   τῷ ποιός τις εἶναι τὴν φύσιν, ἐπεὶ καὶ τὴν εὐτυχίαν τῆς

[7, 1328]   δεῖ καὶ ποίους τινὰς τὴν φύσιν, ἔτι δὲ τὴν χώραν πόσην

[7, 1325]   φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν (παρὰ φύσιν καλόν. διὸ κἂν ἄλλος τις

[7, 1327]   τὰ μὲν γὰρ ἔχει (τὴν φύσιν μονόκωλον, τὰ δὲ εὖ κέκραται

[7, 1332]   ἔχειν βέλτιον. τὴν μὲν τοίνυν φύσιν οἵους εἶναι δεῖ τοὺς μέλλοντας

[7, 1325]   μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν (παρὰ φύσιν

[7, 1332]   παρὰ τοὺς ἐθισμοὺς καὶ τὴν φύσιν πράττουσι διὰ τὸν λόγον, ἐὰν

[7, 1328]   ὥσπερ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ φύσιν συνεστώτων οὐ ταῦτά ἐστι μόρια

[7, 1327]   τε εἶναι καὶ θυμοειδεῖς τὴν φύσιν τοὺς μέλλοντας εὐαγώγους ἔσεσθαι τῷ

[7, 1330]   περιοίκους παραπλησίους τοῖς εἰρημένοις τὴν φύσιν, (τούτων δὲ τοὺς μὲν ἐν

[7, 1332]   πρότερον περὶ αὐτοῦ. ἡ γὰρ φύσις δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα αὐτὸ

[7, 1332]   τὰ τρία δὲ (ταῦτά ἐστι φύσις ἔθος λόγος. καὶ γὰρ φῦναι

[7, 1326]   καὶ τῶν ἄλλων πάντων, ζῴων φυτῶν ὀργάνων: καὶ γὰρ τούτων ἕκαστον

Livre, pages
[7, 1323]	δὲ μηθενός, ἂν ἐπιθυμήσῃ τοῦ	φαγεῖν	ἢ πιεῖν, τῶν ἐσχάτων, ἕνεκα
[7, 1324]	πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην ἂν εἶναι	φαῖεν:	εἴ τέ τις τὸν ἕνα
[7, 1323]	μακαρίοις χρή. οὐδεὶς γὰρ ἂν	φαίη	μακάριον τὸν μηθὲν μόριον ἔχοντα
[7, 1334]	ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν καὶ πολεμοῦντας	φαίνεσθαι	ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας καὶ
[7, 1335]	ἤ τινος ἄλλης τοιαύτης αἰτίας	φαίνεσθαι	δεῖ ποιουμένους τὴν ὁμιλίαν. περὶ
[7, 1335]	μὲν ἁπλῶς μὴ καλὸν (ἁπτόμενον	φαίνεσθαι	μηδαμῇ μηδαμῶς, ὅταν ᾖ καὶ
[7, 1333]	τῆς ἀρχῆς ἣν δεῖ τιμῶντα	φαίνεσθαι	τὸν νομοθέτην: τοῦ γὰρ δεσποτικῶς
[7, 1336]	τροφήν, ὁποία (τις ἂν ᾖ.	φαίνεται	δὲ διά τε τῶν ἄλλων
[7, 1334]	δὲ τὸ αὐτὸ τέλος εἶναι	φαίνεται	καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖς
[7, 1335]	ῥᾳθυμοτέρως ἁρμόττει διάγειν: ἀπολαύοντα γὰρ	φαίνεται	τὰ γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ
[7, 1329]	τῶν δικαίων ἐνυπάρχει καὶ μέρη	φαίνεται	τῆς (πόλεως μάλιστα ὄντα, πότερον
[7, 1333]	εὐτυχημάτων, οὕτω καὶ Θίβρων ἀγάμενος	φαίνεται	τὸν τῶν Λακώνων νομοθέτην, καὶ
[7, 1336]	μηδὲν τοιοῦτον: ἐὰν δέ τις	φαίνηταί	τι λέγων ἢ πράττων τῶν
[7, 1335]	τὸν τῆς τεκνοποιίας ἐάν τις	φαίνηται	τοιοῦτόν τι δρῶν, ~(ἀτιμίᾳ ζημιούσθω
[7, 1324]	ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι πρὸς ἀρετὴν	φαίνονται	προαιρούμενοι, καὶ τῶν προτέρων καὶ
[7, 1333]	οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος	φαίνονται	συντάξαντες τὰ περὶ τὰς πολιτείας
[7, 1323]	ὑπεροχὴν (ἥνπερ εἴληχε ταῦτα ὧν	φαμεν	αὐτὰς εἶναι διαθέσεις (ταύτας) ὥστ'
[7, 1332]	δεῖ, τί ἐστι, μὴ λανθάνειν.	φαμὲν	δὲ καὶ διωρίσμεθα ἐν τοῖς
[7, 1328]	ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες, ὥς	φαμεν,	ἐὰν δέ τι τυγχάνῃ τούτων
[7, 1329]	λεκτέον πρῶτον, ἐπειδὴ οὔτε κοινήν	φαμεν	εἶναι δεῖν τὴν κτῆσιν ὥσπερ
[7, 1333]	ἄρχοντος τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναί	φαμεν	καὶ τοῦ ἀρίστου ἀνδρός, τὸν
[7, 1333]	μὲν οὕτω διαιροῦσιν ὡς ἡμεῖς	φαμεν	οὐκ ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ
[7, 1333]	λόγῳ δ' ὑπακούειν δυνάμενον: ὧν	φαμεν	τὰς ἀρετὰς εἶναι καθ' ἃς
[7, 1333]	δὲ τὴν μὲν δεσποτικὴν εἶναί	φαμεν,	τὴν δὲ τῶν ἐλευθέρων. διαφέρει
[7, 1329]	καταριθμηθέντων τὸ τῶν ἱερέων γένος.	φανερὰ	δὲ καὶ ἡ τούτων τάξις.
[7, 1332]	ψυχήν, ὥστε ἀναμφισβήτητον εἶναι καὶ	φανερὰν	τὴν ὑπεροχὴν τοῖς ἀρχομένοις τὴν
[7, 1334]	τούτων δεῖ τῶν ἀρετῶν μετέχειν,	φανερόν.	αἰσχροῦ γὰρ ὄντος μὴ δύνασθαι
[7, 1331]	καὶ τῆς εὐδαιμονίας ἐφίενται (πάντες,	φανερόν,	ἀλλὰ τούτων τοῖς μὲν ἐξουσία
[7, 1335]	ἀφεῖσθαι δεῖ τῆς εἰς τὸ	φανερὸν	γεννήσεως: τὸ δὲ λοιπὸν ὑγιείας
[7, 1329]	ἀλλ' εἰς πάντας τοὺς πολίτας.	φανερὸν	(δὲ καὶ ὅτι δεῖ τὰς
[7, 1329]	ἢ τοῖς αὐτοῖς ἀποδοτέον ἄμφω;	φανερὸν	δὲ καὶ τοῦτο, διότι τρόπον
[7, 1334]	τὸ ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος.	φανερὸν	δὲ καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ
[7, 1324]	τὴν αὐτήν, λοιπόν ἐστιν εἰπεῖν.	φανερὸν	δὲ καὶ τοῦτο. πάντες γὰρ
[7, 1334]	διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι.	φανερὸν	δὴ τοῦτό γε πρῶτον μέν,
[7, 1334]	ἀρετῶν καὶ ὅτι δι' αὑτήν,	φανερὸν	(ἐκ τούτων: πῶς δὲ καὶ
[7, 1328]	ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον,	φανερὸν	ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ
[7, 1324]	ἄριστα πράττοι καὶ ζῴη (μακαρίως,	φανερόν	ἐστιν: ἀμφισβητεῖται δὲ παρ' αὐτῶν
[7, 1325]	ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς ἀνθρώποις,	φανερόν	ἐστιν. ἐπεὶ δὲ πεφροιμίασται τὰ
[7, 1333]	βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν, καὶ τοῦτο	φανερὸν	ὁμοίως ἔν τε τοῖς κατὰ
[7, 1334]	ἀνδρὶ καὶ τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ,	φανερὸν	ὅτι δεῖ τὰς εἰς τὴν
[7, 1332]	βασιλέας τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων,	φανερὸν	ὅτι διὰ πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον
[7, 1336]	λέγειν τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν,	φανερὸν	ὅτι καὶ τὸ θεωρεῖν ἢ
[7, 1326]	τοῦτό γε ἐκ τῶν ἔργων	φανερόν,	ὅτι χαλεπόν, ἴσως δ' ἀδύνατον,
[7, 1327]	πρὸς ἀμφοτέρας τὰς δυνάμεις ταύτας.	φανερὸν	τοίνυν ὅτι δεῖ διανοητικούς τε
[7, 1327]	τείχεσι καὶ τοιούτοις ἄλλοις ἐρύμασι,	φανερὸν	ὡς εἰ μὲν ἀγαθόν τι
[7, 1326]	(τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ λίαν ὑπάρχει	φανερῶς.	ἔτι δὲ ξένοις καὶ μετοίκοις
[7, 1329]	τὴν Ἰταλίαν πολλῷ παλαιότερα τούτων.	φασὶ	γὰρ οἱ λόγιοι τῶν ἐκεῖ
[7, 1333]	γὰρ μέλλοντα καλῶς ἄρχειν ἀρχθῆναί	φασι	δεῖν πρῶτον. ἔστι δὲ ἀρχή,
[7, 1335]	καὶ τὸν χρησμὸν γενέσθαι τινές	φασι	διὰ τοιαύτην αἰτίαν (τοῖς Τροιζηνίοις,
[7, 1327]	ἄλλοις τεθραμμένους νόμοις ἀσύμφορον εἶναί	φασι	πρὸς (τὴν εὐνομίαν, καὶ τὴν
[7, 1327]	πρὸς τὴν ἀρετήν. ὅπερ γάρ	φασί	τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι,
[7, 1324]	ἀρετὴν ταύτην, καθάπερ ἐν Καρχηδόνι	φασὶ	τὸν ἐκ τῶν κρίκων κόσμον
[7, 1324]	καὶ ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ	φασιν	εἶναι δίκαιον οὐδὲ συμφέρον, τοῦτ'
[7, 1324]	θεωρητικός τις, ὃν μόνον τινές	φασιν	εἶναι φιλόσοφον. σχεδὸν γὰρ τούτους
[7, 1334]	τινές εἰσιν, ὥσπερ οἱ ποιηταί	φασιν,	ἐν μακάρων νήσοις: μάλιστα γὰρ
[7, 1329]	οὖν περὶ Αἴγυπτον Σεσώστριος, ὥς	φασιν,	οὕτω νομοθετήσαντος, Μίνω δὲ τὰ
[7, 1324]	τῆς πολιτείας εἶναι μόνον εὐδαίμονά	φασιν.	παρ' ἐνίοις δὲ καὶ τῆς
[7, 1330]	περὶ δὲ τειχῶν, οἱ μὴ	φάσκοντες	δεῖν ἔχειν τὰς τῆς ἀρετῆς
[7, 1324]	τὴν εὐδαιμονίαν τὴν αὐτὴν εἶναι	φατέον	ἑνός τε ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων
[7, 1332]	τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι	φατέον,	ἔστι δὲ ὡς ἑτέρους. ~(ὥστε
[7, 1336]	νέοις πάντα ποιεῖν ξένα τὰ	φαῦλα,	μάλιστα δ' αὐτῶν ὅσα (ἔχει
[7, 1332]	καὶ (ταῖς ἄλλαις τύχαις ταῖς	φαύλαις	καλῶς: ἀλλὰ τὸ μακάριον ἐν
[7, 1326]	ἐλθὸν ~(ὁτὲ μὲν διὰ σμικρότητα	φαύλην	ποιήσει τὴν ναυτιλίαν, ὁτὲ δὲ
[7, 1331]	ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ τὸ τέλος ἔθεντο	φαῦλον,	ὁτὲ δὲ ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν, οἷον
[7, 1335]	δ' ὁ τῶν νέων συνδυασμὸς	φαῦλος	πρὸς τὴν τεκνοποιίαν: ἐν γὰρ
[7, 1326]	ὅπου τοῦτο μὴ συμβαίνει γίγνεσθαι,	φαύλως	ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ περὶ τὰς
[7, 1326]	ἔσται τῆς φύσεως ὁτὲ (δὲ	φαύλως	ἔχον, οἷον πλοῖον σπιθαμιαῖον μὲν
[7, 1327]	καὶ γὰρ πρὸς τὸ ῥᾷον	φέρειν	τοὺς πολέμους εὐβοηθήτους εἶναι δεῖ
[7, 1331]	δὲ τὰς πρὸς τὸ τέλος	φερούσας	πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται γὰρ (ταῦτα
[7, 1324]	ἀρετὴν ἀποδέχεται, καὶ πόλιν εὐδαιμονεστέραν	φήσει	τὴν σπουδαιοτέραν. ἀλλὰ ταῦτ' ἤδη
[7, 1326]	ἄνθρωπον ἀλλ' ἰατρὸν εἶναι μείζω	φήσειεν	ἄν τις τοῦ διαφέροντος κατὰ
[7, 1332]	οὐδ' ἔστιν ὥσπερ ἐν Ἰνδοῖς	φησι	Σκύλαξ εἶναι τοὺς βασιλέας τοσοῦτον
[7, 1323]	ὅλως τε δῆλον ὡς ἀκολουθεῖν	φήσομεν	τὴν διάθεσιν τὴν ἀρίστην ἑκάστου
[7, 1327]	θυμός ἐστιν ὁ ποιῶν τὸ	φιλητικόν:	αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τῆς
[7, 1327]	δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι, τὸ	φιλητικοὺς	μὲν (εἶναι τῶν γνωρίμων πρὸς
[7, 1330]	τινὲς εἰρήκασιν, ~(ἀλλὰ τῇ χρήσει	φιλικῶς	γινομένῃ κοινήν, οὔτ' ἀπορεῖν οὐθένα
[7, 1328]	διὸ καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς	φίλοις	ἐγκαλῶν διαλέγεται πρὸς τὸν θυμόν:
[7, 1325]	μήτε παῖδας πατρὸς μήθ' ὅλως	φίλον	φίλου μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ
[7, 1331]	τὰ δὲ δεῖ ζητεῖν καὶ	φιλοσοφεῖν	καὶ τοὺς φυλαττομένους: ἀρχὴν γὰρ
[7, 1334]	καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν,	φιλοσοφίας	δὲ πρὸς τὴν σχολήν, σωφροσύνης
[7, 1334]	νήσοις: μάλιστα γὰρ οὗτοι δεήσονται	φιλοσοφίας	καὶ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ὅσῳ
[7, 1324]	τόν τε πολιτικὸν καὶ τὸν	φιλόσοφον.	διαφέρει δὲ οὐ μικρὸν ποτέρως
[7, 1324]	ὃν μόνον τινές φασιν εἶναι	φιλόσοφον.	σχεδὸν γὰρ τούτους τοὺς (δύο
[7, 1329]	εἶναι γνώριμον τοῖς περὶ πολιτείας	φιλοσοφοῦσιν,	~(ὅτι δεῖ διῃρῆσθαι χωρὶς κατὰ
[7, 1324]	(δύο βίους τῶν ἀνθρώπων οἱ	φιλοτιμότατοι	πρὸς ἀρετὴν φαίνονται προαιρούμενοι, καὶ
[7, 1325]	παῖδας πατρὸς μήθ' ὅλως φίλον	φίλου	μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς
[7, 1327]	ἡ τῆς ψυχῆς δύναμις ᾗ	φιλοῦμεν.	~(σημεῖον δέ: πρὸς γὰρ τοὺς
[7, 1328]	πρὸς γὰρ τοὺς συνήθεις καὶ	φίλους	ὁ θυμὸς αἴρεται μᾶλλον ἢ
[7, 1323]	δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς φιλτάτους	(φίλους)	ὁμοίως δὲ καὶ τὰ περὶ
[7, 1323]	ἕνεκα δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς	φιλτάτους	(φίλους) ὁμοίως δὲ καὶ τὰ
[7, 1328]	θυμόν: (σὺ γὰρ δὴ παρὰ	φίλων	ἀπάγχεαι. καὶ τὸ ἄρχον δὲ
[7, 1327]	τῶν πλησίον τισὶ δεῖ καὶ	φοβεροὺς	εἶναι καὶ δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ
[7, 1331]	αἰδῶ καὶ τὸν τῶν ἐλευθέρων	φόβον.	~(τὴν δὲ τῶν ὠνίων ἀγορὰν
[7, 1324]	ἀπεκταγκότα πολέμιον ἄνδρα περιεζῶσθαι τὴν	φορβειάν:	ἐν δὲ Σκύθαις οὐκ ἐξῆν
[7, 1333]	νόμους καὶ τὴν παιδείαν, ἀλλὰ	φορτικῶς	ἀπέκλιναν (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι
[7, 1327]	βλαβερόν, φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις	φράζοντας	καὶ διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ
[7, 1323]	μηδὲ σωφροσύνης μηδὲ δικαιοσύνης μηδὲ	φρονήσεως,	ἀλλὰ δεδιότα μὲν τὰς παραπετομένας
[7, 1323]	οὔτε πόλεως χωρὶς ἀρετῆς καὶ	φρονήσεως:	ἀνδρεία δὲ πόλεως καὶ δικαιοσύνη
[7, 1323]	τοσοῦτον ὅσον περ ἀρετῆς καὶ	φρονήσεως	καὶ τοῦ πράττειν κατὰ ταύτας,
[7, 1329]	ἔργων, καὶ τὸ μὲν δεῖται	φρονήσεως	τὸ δὲ δυνάμεως, ἑτέροις: ᾗ
[7, 1329]	δύναμις ἐν νεωτέροις, ἡ δὲ	φρόνησις	ἐν πρεσβυτέροις εἶναὶ, ἔοικεν οὕτως
[7, 1323]	δὲ πόλεως καὶ δικαιοσύνη καὶ	φρόνησις	(τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν καὶ
[7, 1323]	τῶν ἀνθρώπων λέγεται δίκαιος καὶ	φρόνιμος	καὶ σώφρων. ἀλλὰ γὰρ ταῦτα
[7, 1324]	ἀνάγκη γὰρ τόν γε εὖ	φρονοῦντα	πρὸς τὸν βελτίω σκοπὸν συντάττεσθαι,
[7, 1323]	δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ	φρονοῦντας,	ἀλλ' οὐκ ἐκείνων ἕνεκεν τὴν
[7, 1330]	φύσιν. διόπερ ἐν (ταῖς εὖ	φρονούσαις	δεῖ διωρίσθαι πόλεσιν, ἐὰν μὴ
[7, 1325]	ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς τοῦτο	φροντίζειν:	τὸ γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον, τὸ
[7, 1330]	ἐπεὶ δὲ δεῖ περὶ ὑγιείας	φροντίζειν	τῶν ἐνοικούντων, τοῦτο δ' ἐστὶν
[7, 1330]	ὁμόρους (ἔχθρας, οἱ δὲ λίαν	φροντίζουσι	καὶ παρὰ τὸ καλόν. διὸ
[7, 1331]	καὶ φυλακτήρια καὶ συσσίτια πρὸς	φυλακὴν	ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, ἔτι δὲ ἱερὰ
[7, 1331]	ὑλωροὺς οἱ δὲ ἀγρονόμους καὶ	φυλακτήρια	καὶ συσσίτια πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον
[7, 1331]	(κατανενεμῆσθαι, τὰ δὲ τείχη διειλῆφθαι	φυλακτηρίοις	καὶ πύργοις κατὰ τόπους ἐπικαίρους,
[7, 1331]	τῶν συσσιτίων ἐν τούτοις τοῖς	φυλακτηρίοις.	καὶ ταῦτα μὲν δὴ τοῦτον
[7, 1327]	ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν,	φυλάξασθαι	ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ
[7, 1327]	φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς	φύλαξι,	τὸ φιλητικοὺς μὲν (εἶναι τῶν
[7, 1331]	ζητεῖν καὶ φιλοσοφεῖν καὶ τοὺς	φυλαττομένους:	ἀρχὴν γὰρ οὐδ' ἐπιχειροῦσιν ἐπιτίθεσθαι
[7, 1323]	πίστιν, ὁρῶντας ὅτι κτῶνται καὶ	φυλάττουσιν	οὐ τὰς ἀρετὰς τοῖς ἐκτὸς
[7, 1332]	φύσις ἔθος λόγος. καὶ γὰρ	φῦναι	δεῖ πρῶτον, οἷον ἄνθρωπον ἀλλὰ
[7, 1332]	ψυχήν. ἔνια δὲ οὐθὲν ὄφελος	φῦναι:	~(τὰ γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ:
[7, 1335]	γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ τὰ	φυόμενα	τῆς γῆς. περὶ δὲ ἀποθέσεως
[7, 1333]	ἔχειν, καὶ δεῖ τὰς τοῦ	φύσει	βελτίονος αἱρετωτέρας εἶναι τοῖς δυναμένοις
[7, 1325]	αὐτὸ τὸ φύσει ἐλεύθερον τοῦ	(φύσει	δούλου. διώρισται δὲ περὶ αὐτῶν
[7, 1325]	τῶν δούλων ἢ αὐτὸ τὸ	φύσει	ἐλεύθερον τοῦ (φύσει δούλου. διώρισται
[7, 1332]	τῶν ζῴων μάλιστα μὲν τῇ	φύσει	ζῇ, μικρὰ δ' ἔνια καὶ
[7, 1326]	καὶ ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ	φύσει,	καὶ κατὰ τὴν χώραν ὡσαύτως,
[7, 1324]	δικαίων. ἄτοπον δὲ εἰ μὴ	φύσει	τὸ μὲν δεσποστόν ἐστι τὸ
[7, 1337]	παιδεία τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς	φύσεως	ἀναπληροῦν. πρῶτον μὲν οὖν σκεπτέον
[7, 1337]	~(δεῖ δὲ τῇ διαιρέσει τῆς	φύσεως	ἐπακολουθεῖν: πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ
[7, 1332]	ἔνια γὰρ εἶσι, διὰ τῆς	φύσεως	ἐπαμφοτερίζοντα, διὰ τῶν ἐθῶν ἐπὶ
[7, 1334]	τυγχάνομεν δὴ διῃρημένοι πρότερον ὅτι	φύσεως	καὶ ἔθους καὶ λόγου δεῖ.
[7, 1326]	μὲν ὅλως ἐστερημένον ἔσται τῆς	φύσεως	ὁτὲ (δὲ φαύλως ἔχον, οἷον
[7, 1334]	ἡμῖν καὶ ὁ νοῦς τῆς	φύσεως	τέλος, ὥστε πρὸς τούτους τὴν
[7, 1335]	~(καὶ περὶ τῶν πνευμάτων οἱ	φυσικοί,	τὰ βόρεια τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες
[7, 1335]	λεγόμενα καὶ τὰ παρὰ τῶν	φυσικῶν:	οἵ τε γὰρ ἰατροὶ τοὺς
[7, 1328]	οὐδέ εἰσιν οἱ μεγαλόψυχοι (τὴν	φύσιν	ἄγριοι, πλὴν πρὸς τοὺς ἀδικοῦντας.
[7, 1333]	κατὰ τέχνην καὶ τοῖς κατὰ	φύσιν:	βέλτιον δὲ τὸ λόγον ἔχον.
[7, 1331]	οὔ, διά τινα τύχην ἢ	φύσιν	δεῖται γὰρ καὶ χορηγίας τινὸς
[7, 1330]	πνεύματος δύναμις τοιαύτην ἔχει τὴν	φύσιν.	διόπερ ἐν (ταῖς εὖ φρονούσαις
[7, 1334]	μέν τινας εἶναι χρὴ τὴν	φύσιν,	διώρισται πρότερον, λοιπὸν δὲ θεωρῆσαι
[7, 1327]	εἴπομεν, ποίους δέ τινας (τὴν	φύσιν	εἶναι δεῖ, νῦν λέγωμεν. σχεδὸν
[7, 1323]	τῷ ποιός τις εἶναι τὴν	φύσιν,	ἐπεὶ καὶ τὴν εὐτυχίαν τῆς
[7, 1328]	δεῖ καὶ ποίους τινὰς τὴν	φύσιν,	ἔτι δὲ τὴν χώραν πόσην
[7, 1325]	φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν (παρὰ	φύσιν	καλόν. διὸ κἂν ἄλλος τις
[7, 1327]	τὰ μὲν γὰρ ἔχει (τὴν	φύσιν	μονόκωλον, τὰ δὲ εὖ κέκραται
[7, 1332]	ἔχειν βέλτιον. τὴν μὲν τοίνυν	φύσιν	οἵους εἶναι δεῖ τοὺς μέλλοντας
[7, 1325]	μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ	φύσιν,	οὐδὲν δὲ τῶν (παρὰ φύσιν
[7, 1332]	παρὰ τοὺς ἐθισμοὺς καὶ τὴν	φύσιν	πράττουσι διὰ τὸν λόγον, ἐὰν
[7, 1328]	ὥσπερ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ	φύσιν	συνεστώτων οὐ ταῦτά ἐστι μόρια
[7, 1327]	τε εἶναι καὶ θυμοειδεῖς τὴν	φύσιν	τοὺς μέλλοντας εὐαγώγους ἔσεσθαι τῷ
[7, 1330]	περιοίκους παραπλησίους τοῖς εἰρημένοις τὴν	φύσιν,	(τούτων δὲ τοὺς μὲν ἐν
[7, 1332]	πρότερον περὶ αὐτοῦ. ἡ γὰρ	φύσις	δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα αὐτὸ
[7, 1332]	τὰ τρία δὲ (ταῦτά ἐστι	φύσις	ἔθος λόγος. καὶ γὰρ φῦναι
[7, 1326]	καὶ τῶν ἄλλων πάντων, ζῴων	φυτῶν	ὀργάνων: καὶ γὰρ τούτων ἕκαστον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 7/06/2007