Livre, pages
[7, 1323]	τοῦτο πότερον κοινῇ καὶ χωρὶς	ὁ	αὐτὸς ἢ ἕτερος. νομίσαντας οὖν
[7, 1333]	ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ καὶ πᾶς	ὁ	βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν
[7, 1333]	μὲν γὰρ πρακτικός ἐστι λόγος	ὁ	δὲ θεωρητικός. ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη
[7, 1326]	τὴν εὐνομίαν ἀναγκαῖον εὐταξίαν εἶναι,	ὁ	δὲ λίαν ὑπερβάλλων ἀριθμὸς οὐ
[7, 1334]	γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς παιδίοις,	ὁ	δὲ λογισμὸς καὶ ὁ νοῦς
[7, 1334]	ἀπό τινος ἀρχῆς ἄλλου τέλους,	(ὁ	δὲ λόγος ἡμῖν καὶ ὁ
[7, 1327]	κοινὴν εἶναι τῶν τόπων ἁπάντων̓	ὁ	δὲ λοιπὸς πρὸς τὰς τῶν
[7, 1329]	συσσιτίων τάξις ἐντεῦθεν γέγονε πρῶτον,	ὁ	δὲ χωρισμὸς ὁ κατὰ γένος
[7, 1324]	ἓν μὲν πότερος αἱρετώτερος (βίος,	ὁ	διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι καὶ κοινωνεῖν
[7, 1325]	τῶν ἀνθρώπων: σχολῇ γὰρ ἂν	ὁ	θεὸς εἶχε καλῶς καὶ πᾶς
[7, 1328]	γὰρ τοὺς συνήθεις καὶ φίλους	ὁ	θυμὸς αἴρεται μᾶλλον ἢ πρὸς
[7, 1327]	πρὸς δὲ τοὺς ἀγνῶτας ἀγρίους,	ὁ	θυμός ἐστιν ὁ ποιῶν τὸ
[7, 1328]	πᾶσιν: ἀρχικὸν γὰρ καὶ ἀήττητον	ὁ	θυμός. οὐ καλῶς δ' ἔχει
[7, 1329]	γέγονε πρῶτον, ὁ δὲ χωρισμὸς	ὁ	κατὰ γένος τοῦ πολιτικοῦ πλήθους
[7, 1325]	θεὸς εἶχε καλῶς καὶ πᾶς	ὁ	κόσμος, οἷς οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ
[7, 1327]	τε τὴν χώραν. εἷς μὲν	ὁ	λεχθεὶς ὅρος δεῖ γὰρ πρὸς
[7, 1326]	καὶ πόλιν ἧς μετὰ μεγέθους	ὁ	λεχθεὶς ὅρος ὑπάρχει, ταύτην εἶναι
[7, 1334]	μᾶλλον εἰρήνην ἄγουσι καὶ σχολάζουσιν:	ὁ	μὲν γὰρ πόλεμος ἀναγκάζει δικαίους
[7, 1333]	καθ' ὅνπερ εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν:	(ὁ	μὲν γὰρ πρακτικός ἐστι λόγος
[7, 1331]	ἀλλήλοις καὶ συμφωνεῖν: ἐνίοτε γὰρ	ὁ	μὲν σκοπὸς ἔκκειται καλῶς, ἐν
[7, 1324]	ἑκάστῳ καὶ κοινῇ ταῖς πόλεσιν,	~(ὁ	μετ' ἀρετῆς κεχορηγημένης ἐπὶ τοσοῦτον
[7, 1333]	τὸ ἄρχειν, οὐκ εὐδαίμονες, οὐδ'	ὁ	νομοθέτης ἀγαθός. ἔστι δὲ τοῦτο
[7, 1334]	σίδηρος, εἰρήνην ἄγοντες. αἴτιος δ'	ὁ	νομοθέτης οὐ παιδεύσας δύνασθαι σχολάζειν.
[7, 1331]	αὐτόν, ὅσα μὴ τῶν ἱερῶν	ὁ	νόμος ἀφορίζει χωρὶς ἤ τι
[7, 1336]	οἷς καὶ τὸν τωθασμὸν ἀποδίδωσιν	ὁ	νόμος. πρὸς δὲ τούτους ἀφίησιν
[7, 1336]	νόμος. πρὸς δὲ τούτους ἀφίησιν	ὁ	νόμος τοὺς τὴν ἡλικίαν ἔχοντας
[7, 1334]	παιδίοις, ὁ δὲ λογισμὸς καὶ	ὁ	νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι (πέφυκεν. διὸ
[7, 1334]	(ὁ δὲ λόγος ἡμῖν καὶ	ὁ	νοῦς τῆς φύσεως τέλος, ὥστε
[7, 1324]	καὶ κοινωνεῖν πόλεως ἢ μᾶλλον	ὁ	ξενικὸς καὶ τῆς πολιτικῆς κοινωνίας
[7, 1324]	πρακτικὸς βίος αἱρετὸς ἢ μᾶλλον	ὁ	πάντων τῶν ἐκτὸς ἀπολελυμένος, οἷον
[7, 1325]	(τέκνων ἢ δεσπότης δούλων: ὥστε	ὁ	παραβαίνων οὐθὲν ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν
[7, 1323]	διὸ δεῖ πρῶτον (ὁμολογεῖσθαι τίς	ὁ	πᾶσιν ὡς εἰπεῖν αἱρετώτατος βίος,
[7, 1331]	τινὶ κοινῇ κατεσκευάσθαι, τοιοῦτος δ'	ὁ	περὶ τὴν ἀναγκαίαν ἀγοράν ἐστι
[7, 1327]	ἀγνῶτας ἀγρίους, ὁ θυμός ἐστιν	ὁ	ποιῶν τὸ φιλητικόν: αὕτη γάρ
[7, 1324]	ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον πότερον	ὁ	πολιτικὸς καὶ πρακτικὸς βίος αἱρετὸς
[7, 1325]	καὶ καθ' ἕκαστον ἄριστος βίος	ὁ	πρακτικός. ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν οὐκ
[7, 1334]	τὴν γὰρ βαφὴν ἀνιᾶσιν, ὥσπερ	ὁ	σίδηρος, εἰρήνην ἄγοντες. αἴτιος δ'
[7, 1332]	καὶ γεννήσεις. χρήσαιτο δ' ἂν	ὁ	σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ πενίᾳ καὶ
[7, 1332]	ἠθικοὺς λόγους, ὅτι τοιοῦτός ἐστιν	ὁ	σπουδαῖος, ᾧ διὰ τὴν ἀρετὴν
[7, 1336]	κακῶς ἔλεγε τὸ τοιοῦτον Θεόδωρος	ὁ	τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής: οὐθενὶ γὰρ
[7, 1326]	εἴπομεν, ἀόριστον. τίς δ' ἐστὶν	ὁ	τῆς ὑπερβολῆς ὅρος, ἐκ τῶν
[7, 1328]	(ζῆν τοὺς πολίτας ἀγεννὴς γὰρ	ὁ	τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν
[7, 1331]	ἀρχόντων. εἴη δ' ἂν εὔχαρις	ὁ	τόπος, εἰ καὶ τὰ γυμνάσια
[7, 1331]	πυθόχρηστον. εἴη δ' ἂν τοιοῦτος	ὁ	τόπος ὅστις ἐπιφάνειάν τε ἔχει
[7, 1325]	οὐκ ὀρθῶς, οἱ μὲν ὅτι	ὁ	τοῦ ἐλευθέρου βίος τοῦ δεσποτικοῦ
[7, 1335]	τὸ πλεῖστον εἰπεῖν ἀνδράσι μὲν	ὁ	τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἀριθμὸς ἔσχατος,
[7, 1335]	χρόνους καταβαίνειν τούτους. ἔστι δ'	ὁ	τῶν νέων συνδυασμὸς φαῦλος πρὸς
[7, 1324]	εἴη τοῦτο πολιτικὸν ἢ νομοθετικόν,	ὅ	γε μηδὲ νόμιμόν ἐστιν; οὐ
[7, 1326]	διὰ τῆς τῶν λόγων πίστεως.	ὅ	τε γὰρ (νόμος τάξις τίς
[7, 1324]	τοῦτο θηρευτόν: ἔστι δὲ θηρευτὸν	ὃ	ἂν ἄγριον ᾖ ἐδεστὸν ζῷον.
[7, 1337]	αὐτῶν ἢ κατ' ἴδιον τρόπον	ὃ	γίγνεται καὶ νῦν ἐν ταῖς
[7, 1328]	γὰρ πρὸς οἰκοδόμον οὐθέν ἐστιν	ὃ	γίγνεται κοινόν, ἀλλ' ἔστι τῆς
[7, 1327]	(ἐλεύθερον καὶ τῶν πεζευόντων ἐστίν,	ὃ	κύριόν ἐστι καὶ κρατεῖ τῆς
[7, 1329]	πόλεως, οὐδ' ἄλλο οὐθὲν γένος	ὃ	μὴ τῆς ἀρετῆς δημιουργόν ἐστιν.
[7, 1326]	ἀναγκαῖον τὴν ἐκ τοσούτου πλήθους	ὃ	πρῶτον πλῆθος αὔταρκες πρὸς τὸ
[7, 1336]	ποιεῖ τὴν ἰσχὺν τοῖς πονοῦσιν,	ὃ	συμβαίνει καὶ τοῖς παιδίοις διατεινομένοις.
[7, 1324]	ἔθνει πολεμικῷ, τοσούτους τὸν ἀριθμὸν	ὀβελίσκους	(καταπηγνύουσι περὶ τὸν τάφον ὅσους
[7, 1329]	ἀπέχει δὲ ταῦτα ἀπ' ἀλλήλων	ὁδὸν	ἡμισείας ἡμέρας. τοῦτον δὴ λέγουσι
[7, 1335]	ἐγκληματικὸν τὸ πάρεγγυς: ἔτι δ'	ὅθεν	ἀρχόμενοι δεῦρο (μετέβημεν, ὅπως τὰ
[7, 1328]	βλάβει καὶ ταύτης ἀποστερεῖσθαι (νομίζουσιν:	ὅθεν	εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν
[7, 1336]	τῶν ἑνὸς καὶ εἴκοσιν ἐτῶν.	οἱ	γὰρ ταῖς ἑβδομάσι διαιροῦντες τὰς
[7, 1329]	ἀεί, ταύτῃ δὲ τοῖς αὐτοῖς.	οἱ	γὰρ τῶν ὅπλων κύριοι καὶ
[7, 1332]	διακειμένοις, πλείονος δὲ τοῖς χεῖρον,	οἱ	δ' εὐθὺς οὐκ ὀρθῶς ζητοῦσι
[7, 1331]	οὓς καλοῦσιν οἱ μὲν ὑλωροὺς	οἱ	δὲ ἀγρονόμους καὶ φυλακτήρια καὶ
[7, 1330]	τῆς πρὸς τοὺς ὁμόρους (ἔχθρας,	οἱ	δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ παρὰ
[7, 1334]	τὴν παροιμίαν, οὐ σχολὴ δούλοις,	οἱ	δὲ μὴ δυνάμενοι κινδυνεύειν ἀνδρείως
[7, 1333]	ἄλλας ἡλικίας, ὅσαι δέονται (παιδείας.	οἱ	δὲ νῦν ἄριστα δοκοῦντες πολιτεύεσθαι
[7, 1327]	ἄλλοις, δεῖ εἶναι τὴν πόλιν:	οἱ	δὲ παρέχοντες σφᾶς αὐτοὺς πᾶσιν
[7, 1324]	~(οἱ μὲν οὖν οὕτως ὑπολαμβάνουσιν,	οἱ	δὲ τὸν δεσποτικὸν καὶ τυραννικὸν
[7, 1325]	τοῦ πολιτικοῦ καὶ πάντων αἱρετώτατον,	οἱ	δὲ τοῦτον ἄριστον: ἀδύνατον γὰρ
[7, 1332]	ἀρχομένων ὑπάρχουσι νεωτερίζειν (βουλόμενοι πάντες	οἱ	κατὰ τὴν χώραν, τοσούτους τε
[7, 1336]	καὶ κλαυθμοὺς οὐκ ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν	οἱ	κωλύοντες ἐν τοῖς νόμοις: συμφέρουσι
[7, 1333]	οἰκείας πόλεως ἄρχειν: ὅπερ ἐγκαλοῦσιν	οἱ	Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ βασιλεῖ, καίπερ
[7, 1329]	πολλῷ παλαιότερα τούτων. φασὶ γὰρ	οἱ	λόγιοι τῶν ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν
[7, 1328]	εἶναι χρὴ τοιοῦτον, οὐδέ εἰσιν	οἱ	μεγαλόψυχοι (τὴν φύσιν ἄγριοι, πλὴν
[7, 1325]	λεκτέον ἡμῖν πρὸς ἀμφοτέρους αὐτούς	οἱ	μὲν γὰρ ἀποδοκιμάζουσι τὰς πολιτικὰς
[7, 1330]	μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον,	οἱ	μὲν ὀλιγωροῦσι τῆς πρὸς τοὺς
[7, 1325]	ὀρθῶς τὰ δὲ οὐκ ὀρθῶς,	οἱ	μὲν ὅτι ὁ τοῦ ἐλευθέρου
[7, 1324]	τὰ κοινὰ πράττουσι καὶ πολιτευομένοις.	~(οἱ	μὲν οὖν οὕτως ὑπολαμβάνουσιν, οἱ
[7, 1324]	κοινῇ τὴν πολιτείαν. νομίζουσι δ'	οἱ	μὲν τὸ τῶν πέλας ἄρχειν
[7, 1331]	ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν οὓς καλοῦσιν	οἱ	μὲν ὑλωροὺς οἱ δὲ ἀγρονόμους
[7, 1335]	ἥνπερ τῶν ποιητῶν τινες εἰρήκασιν	οἱ	μετροῦντες ταῖς ἑβδομάσι τὴν ἡλικίαν,
[7, 1330]	ἕξει καλῶς. περὶ δὲ τειχῶν,	οἱ	μὴ φάσκοντες δεῖν ἔχειν τὰς
[7, 1324]	εἴ πού τι πρὸς ἓν	οἱ	νόμοι βλέπουσι, τοῦ κρατεῖν στοχάζονται
[7, 1326]	τινὰ ταύτην. οἴονται μὲν οὖν	οἱ	πλεῖστοι προσήκειν μεγάλην εἶναι τὴν
[7, 1333]	ἔργοις ἐξελήλεγκται νῦν. ὥσπερ γὰρ	οἱ	πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ζηλοῦσι τὸ
[7, 1334]	οἷον εἴ τινές εἰσιν, ὥσπερ	οἱ	ποιηταί φασιν, ἐν μακάρων νήσοις:
[7, 1332]	εἶναι σπουδαίους: ἡμῖν δὲ πάντες	οἱ	πολῖται (μετέχουσι τῆς πολιτείας. τοῦτ'
[7, 1324]	δὲ τοὺς πλωτῆρας. ἀλλ' ἐοίκασιν	οἱ	πολλοὶ τὴν δεσποτικὴν πολιτικὴν οἴεσθαι
[7, 1335]	ὥραν χρόνοις δεῖ χρῆσθαι οἷς	οἱ	πολλοὶ χρῶνται, καλῶς καὶ νῦν
[7, 1333]	τῶν Ἑλλήνων, καὶ τῶν νομοθετῶν	οἱ	ταύτας καταστήσαντες τὰς πολιτείας, οὔτε
[7, 1324]	τοὺς (δύο βίους τῶν ἀνθρώπων	οἱ	φιλοτιμότατοι πρὸς ἀρετὴν φαίνονται προαιρούμενοι,
[7, 1335]	λέγουσι, ~(καὶ περὶ τῶν πνευμάτων	οἱ	φυσικοί, τὰ βόρεια τῶν νοτίων
[7, 1329]	καλουμένην Σύρτιν: ἦσαν δὲ καὶ	οἱ	Χῶνες Οἰνωτροὶ τὸ γένος. ἡ
[7, 1335]	καὶ τὰ παρὰ τῶν φυσικῶν:	οἵ	τε γὰρ ἰατροὶ τοὺς καιροὺς
[7, 1328]	χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν καὶ	οἵ	τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε καὶ
[7, 1328]	ἄρα γεωργῶν τ' εἶναι πλῆθος,	οἳ	παρασκευάσουσι τὴν τροφήν, καὶ τεχνίτας,
[7, 1331]	τόπον τοιαύτης ἀγορᾶς εἶναι κατασκευὴν	οἵαν	καὶ περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν
[7, 1328]	καὶ οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες,	οἵδε	καὶ πέρᾳ μισοῦσιν. περὶ μὲν
[7, 1336]	ἁμαρτίαν. γενομένων δὲ τῶν τέκνων	οἴεσθαι	δεῖ μεγάλην εἶναι διαφορὰν πρὸς
[7, 1329]	καὶ τὰ περὶ τὰς πολιτείας	οἴεσθαι	δεῖ τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον.
[7, 1324]	οἱ πολλοὶ τὴν δεσποτικὴν πολιτικὴν	οἴεσθαι	εἶναι, καὶ ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι
[7, 1326]	δυναμένην τοῦτο μάλιστ' ἀποτελεῖν, ταύτην	οἰητέον	εἶναι μεγίστην, οἷον (Ἱπποκράτην οὐκ
[7, 1330]	τὴν ἀσφαλεστάτην ἐρυμνότητα τῶν τειχῶν	οἰητέον	εἶναι πολεμικωτάτην, ~(ἄλλως τε καὶ
[7, 1336]	τοῦ γάλακτος πλήθουσα τροφὴ μάλιστ'	οἰκεία	τοῖς σώμασιν, ἡ> ἀοινοτέρα δὲ
[7, 1326]	καὶ τῷ νομοθέτῃ δεῖ τὴν	οἰκείαν	ὕλην ὑπάρχειν (ἐπιτηδείως ἔχουσαν. ἔστι
[7, 1333]	πειρατέον διώκειν, ὅπως δύνηται τῆς	οἰκείας	πόλεως ἄρχειν: ὅπερ ἐγκαλοῦσιν οἱ
[7, 1325]	εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ τὰς	οἰκείας	τὰς αὐτῶν. ὅτι μὲν οὖν
[7, 1330]	ναμάτων μάλιστα μὲν ὑπάρχειν πλῆθος	(οἰκεῖον,	εἰ δὲ μή, τοῦτό γε
[7, 1336]	οὐδὲ (τῶν εὐτελῶν ὑποκριτῶν, ὡς	οἰκειουμένων	τῶν θεατῶν ταῖς πρώταις ἀκοαῖς:
[7, 1323]	αὐτῶν δυνατόν, οὔτε πάντας τοὺς	οἰκείους	ἐπεξελθεῖν ἐνδέχεται λόγους, ἑτέρας γάρ
[7, 1325]	δηλονότι καλῶς, εἴπερ ἐνδέχεται πόλιν	οἰκεῖσθαί	που καθ' ἑαυτὴν νόμοις χρωμένην
[7, 1326]	καὶ ἐξ ὧν συνίσταται πόλις	οἰκείων	μορίων: ἡ γὰρ τούτων ὑπεροχὴ
[7, 1331]	τὰς δὲ τοῖς θείοις ἀποδεδομένας	οἰκήσεις	(καὶ τὰ κυριώτατα τῶν ἀρχείων
[7, 1331]	τόπους, ὁμοίως δὲ καὶ ταῖς	οἰκήσεσι	ταῖς ἰδίαις μὴ περιβάλλειν τοίχους
[7, 1330]	πλείους. ἡ δὲ τῶν ἰδίων	οἰκήσεων	διάθεσις ἡδίων μὲν νομίζεται καὶ
[7, 1328]	γιγνόμενον ἔργον καὶ τοῖς δημιουργοῖς:	οἰκίᾳ	γὰρ πρὸς οἰκοδόμον οὐθέν ἐστιν
[7, 1330]	συντεταγμένον καὶ διοικεῖν τὴν ἄλλην	οἰκίαν.	ἔτι δὲ τὰ πρὸς τοὺς
[7, 1328]	γίγνεται κοινόν, ἀλλ' ἔστι τῆς	οἰκίας	χάριν ἡ τῶν οἰκοδόμων τέχνη.
[7, 1331]	συσσίτια περὶ τὴν τῶν ἱερῶν	οἰκοδομημάτων	ἔχειν τὴν τάξιν. τῶν δ'
[7, 1328]	τοῖς δημιουργοῖς: οἰκίᾳ γὰρ πρὸς	οἰκοδόμον	οὐθέν ἐστιν ὃ γίγνεται κοινόν,
[7, 1328]	τῆς οἰκίας χάριν ἡ τῶν	οἰκοδόμων	τέχνη. διὸ κτήσεως μὲν δεῖ
[7, 1336]	μέχρι τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἀναγκαῖον	οἴκοι	τὴν τροφὴν ἔχειν. εὔλογον οὖν
[7, 1335]	ὥσπερ ἡλικιώταις καὶ περὶ τὴν	οἰκονομίαν	ἐγκληματικὸν τὸ πάρεγγυς: ἔτι δ'
[7, 1327]	Ἑλλήνων καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν	οἰκουμένην,	ὡς διείληπται τοῖς ἔθνεσιν. τὰ
[7, 1326]	μεγέθει τοσαύτην ὥστε δύνασθαι τοὺς	οἰκοῦντας	ζῆν σχολάζοντας ἐλευθερίως ἅμα καὶ
[7, 1329]	Ἰταλόν τινα γενέσθαι βασιλέα τῆς	Οἰνωτρίας,	ἀφ' οὗ τό τε ὄνομα
[7, 1329]	ἦσαν δὲ καὶ οἱ Χῶνες	Οἰνωτροὶ	τὸ γένος. ἡ μὲν οὖν
[7, 1329]	λέγουσι τὸν Ἰταλὸν νομάδας τοὺς	(Οἰνωτροὺς	ὄντας ποιῆσαι γεωργούς, καὶ νόμους
[7, 1329]	τε ὄνομα (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς ἀντ'	Οἰνωτρῶν	κληθῆναι καὶ τὴν ἀκτὴν ταύτην
[7, 1330]	ἔχει τὸ συμφέρον ταῖς πολιτείαις:	οἷον	ἀκρόπολις ὀλιγαρχικὸν καὶ μοναρχικόν, (δημοκρατικὸν
[7, 1332]	καὶ γὰρ φῦναι δεῖ πρῶτον,	οἷον	ἄνθρωπον ἀλλὰ μὴ τῶν ἄλλων
[7, 1334]	(καὶ πάντων τῶν μακαριζομένων ἀπολαύοντας,	οἷον	εἴ τινές εἰσιν, ὥσπερ οἱ
[7, 1328]	ἴσον ἄν τε ἄνισον μεταλαμβάνωσιν:	οἷον	εἴτε τροφὴ τοῦτό ἐστιν εἴτε
[7, 1324]	πλεονεκτεῖν ἡ τοιαύτη τετίμηται δύναμις,	οἷον	ἐν Σκύθαις καὶ Πέρσαις καὶ
[7, 1324]	ὁ πάντων τῶν ἐκτὸς ἀπολελυμένος,	οἷον	θεωρητικός τις, ὃν μόνον τινές
[7, 1326]	ἀποτελεῖν, ταύτην οἰητέον εἶναι μεγίστην,	οἷον	(Ἱπποκράτην οὐκ ἄνθρωπον ἀλλ' ἰατρὸν
[7, 1336]	τοῖς δὲ σκέπασμα μικρὸν ἀμπίσχειν,	οἷον	Κελτοῖς. πάντα γὰρ ὅσα δυνατὸν
[7, 1328]	τῷ δὲ λαβεῖν: λέγω δ'	οἷον	ὀργάνῳ τε παντὶ πρὸς τὸ
[7, 1331]	φαῦλον, ὁτὲ δὲ ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν,	οἷον	περὶ ἰατρικήν: οὔτε γὰρ (ποῖόν
[7, 1325]	μηθὲν τούτων ἀδύνατον: λέγω δὲ	(οἷον	περί τε πλήθους πολιτῶν καὶ
[7, 1326]	φύσεως ὁτὲ (δὲ φαύλως ἔχον,	οἷον	πλοῖον σπιθαμιαῖον μὲν οὐκ ἔσται
[7, 1332]	τὸ δ' ἁπλῶς τὸ καλῶς:	οἷον	τὰ περὶ τὰς δικαίας πράξεις,
[7, 1325]	εὐχὴν συνεστάναι πόλεως. οὐ γὰρ	οἷόν	τε πολιτείαν γενέσθαι τὴν ἀρίστην
[7, 1325]	ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ' ἴσως οὐχ	οἷόν	τε ὑπάρχειν, ἀλλ' ὑποτίθενται τοῦτο
[7, 1327]	τοῦτο καὶ νῦν ὑπάρχον τισίν,	οἷον	τῇ πόλει τῶν Ἡρακλεωτῶν: πολλὰς
[7, 1325]	γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς,	οἷον	ὑφάντῃ καὶ ναυπηγῷ, ~(δεῖ τὴν
[7, 1326]	εἶναι καὶ ποίαν τινὰ ταύτην.	οἴονται	μὲν οὖν οἱ πλεῖστοι προσήκειν
[7, 1325]	ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἑτέρους, καθάπερ	οἴονταί	τινες, οὐδὲ τὰς διανοίας εἶναι
[7, 1332]	βέλτιον. τὴν μὲν τοίνυν φύσιν	οἵους	εἶναι δεῖ τοὺς μέλλοντας εὐχειρώτους
[7, 1328]	τοῦτο συμβαίνει κατὰ λόγον: παρ'	οἷς	γὰρ ὀφείλεσθαι τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι,
[7, 1330]	τὴν ἐπιμέλειαν ἔχειν μὴ παρέργως.	οἷς	γὰρ πλείστοις χρώμεθα πρὸς τὸ
[7, 1331]	ἐπεὶ δὲ δύ' ἐστὶν ἐν	οἷς	γίγνεται τὸ εὖ πᾶσι, τούτοιν
[7, 1336]	ἐπισκοποῦσι, καὶ διὰ τῶν ἐθνῶν	οἷς	ἐπιμελές ἐστιν ἄγειν εἰς τὴν
[7, 1336]	μὴ παρά τισι θεοῖς τοιούτοις	οἷς	καὶ τὸν τωθασμὸν ἀποδίδωσιν ὁ
[7, 1335]	τὴν ὥραν χρόνοις δεῖ χρῆσθαι	οἷς	οἱ πολλοὶ χρῶνται, καλῶς καὶ
[7, 1325]	καλῶς καὶ πᾶς ὁ κόσμος,	οἷς	οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ
[7, 1335]	μὲν ἁρμόττει περὶ τὴν τῶν	ὀκτωκαίδεκα	ἐτῶν ἡλικίαν συζευγνύναι, τοὺς δ'
[7, 1324]	ἑνός, οὗτοι καὶ τὴν πόλιν	ὅλην,	ἐὰν ᾖ πλουσία, (μακαρίζουσιν: ὅσοι
[7, 1330]	ἀμπέλων συστάδας, καὶ τὴν μὲν	(ὅλην	μὴ ποιεῖν πόλιν εὔτομον, κατὰ
[7, 1328]	οὐ ταῦτά ἐστι μόρια τῆς	ὅλης	συστάσεως ὧν ἄνευ τὸ ὅλον
[7, 1328]	πάντες πάντων, ἐν δὲ ταῖς	ὀλιγαρχίαις	τοὐναντίον. ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν σκοποῦντες
[7, 1330]	συμφέρον ταῖς πολιτείαις: οἷον ἀκρόπολις	ὀλιγαρχικὸν	καὶ μοναρχικόν, (δημοκρατικὸν δ' ὁμαλότης,
[7, 1326]	πολλοὶ τὸν ἀριθμὸν ὁπλῖται δὲ	ὀλίγοι,	ταύτην ἀδύνατον εἶναι μεγάλην: οὐ
[7, 1330]	τῆς ἀνθρωπίνης τῆς ἐν τοῖς	ὀλίγοις	ἀρετῆς, εἰ δεῖ σῴζεσθαι (καὶ
[7, 1326]	καὶ πόλις ἡ μὲν ἐξ	ὀλίγων	λίαν οὐκ αὐτάρκης ἡ δὲ
[7, 1328]	μᾶλλον ἢ πρὸς τοὺς ἀγνῶτας,	ὀλιγωρεῖσθαι	νομίσας. διὸ καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως
[7, 1330]	ἔχει τὸν τρόπον, οἱ μὲν	ὀλιγωροῦσι	τῆς πρὸς τοὺς ὁμόρους (ἔχθρας,
[7, 1328]	ὅλης συστάσεως ὧν ἄνευ τὸ	ὅλον	οὐκ ἂν εἴη, δῆλον ὡς
[7, 1326]	αὑτοῦ δύναμιν, ἀλλ' ὁτὲ μὲν	ὅλως	ἐστερημένον ἔσται τῆς φύσεως ὁτὲ
[7, 1336]	ὁραμάτων ἀνελευθερίαν καὶ τηλικούτους ὄντας.	ὅλως	μὲν οὖν αἰσχρολογίαν ἐκ τῆς
[7, 1326]	σπιθαμιαῖον μὲν οὐκ ἔσται πλοῖον	ὅλως,	οὐδὲ δυοῖν σταδίοιν, εἰς δὲ
[7, 1326]	λέγομεν, ὕστερον ἐπισκεπτέον ἀκριβέστερον, ὅταν	ὅλως	περὶ κτήσεως καὶ τῆς περὶ
[7, 1323]	καλὸν ἀλλὰ καὶ τὸ χρήσιμον.	ὅλως	τε δῆλον ὡς ἀκολουθεῖν φήσομεν
[7, 1325]	παίδων μήτε παῖδας πατρὸς μήθ'	ὅλως	φίλον φίλου μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι
[7, 1330]	ὀλιγαρχικὸν καὶ μοναρχικόν, (δημοκρατικὸν δ'	ὁμαλότης,	ἀριστοκρατικὸν δὲ οὐδέτερον, ἀλλὰ μᾶλλον
[7, 1330]	εὕρηται διὰ τοῦ κατασκευάζειν ὑποδοχὰς	ὀμβρίοις	ὕδασιν ἀφθόνους καὶ μεγάλας, ὥστε
[7, 1334]	ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τὴν γαμικὴν	ὁμιλίαν.	δεῖ δ' ἀποβλέποντα νομοθετεῖν ταύτην
[7, 1335]	αἰτίας φαίνεσθαι δεῖ ποιουμένους τὴν	ὁμιλίαν.	περὶ δὲ τῆς πρὸς ἄλλην
[7, 1336]	καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων	ὁμιλίας	καὶ πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων:
[7, 1330]	διωρίσθαι πόλεσιν, ἐὰν μὴ πάνθ'	ὅμοια	μηδ' ἀφθονία τοιούτων ᾖ ναμάτων,
[7, 1332]	τε γὰρ ἴσον ταὐτὸν τοῖς	ὁμοίοις,	καὶ χαλεπὸν μένειν τὴν πολιτείαν
[7, 1325]	καὶ τὸ μὴ ὅμοιον τοῖς	ὁμοίοις	παρὰ φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν
[7, 1325]	παρεκβέβηκε τῆς ἀρετῆς. τοῖς γὰρ	ὁμοίοις	τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον
[7, 1331]	εἰς ἀκρίβειαν πρὸς τὰς πολιορκίας.	ὅμοιον	γὰρ τὸ τείχη μὴ περιβάλλειν
[7, 1325]	μέρει, τοῦτο γὰρ ἴσον καὶ	ὅμοιον:	τὸ δὲ μὴ ἴσον τοῖς
[7, 1325]	τοῖς ἴσοις καὶ τὸ μὴ	ὅμοιον	τοῖς ὁμοίοις παρὰ φύσιν, οὐδὲν
[7, 1330]	(ἔστι δὲ πρὸς μὲν τοὺς	ὁμοίους	καὶ μὴ πολὺ τῷ πλήθει
[7, 1328]	πόλις κοινωνία τίς ἐστι τῶν	ὁμοίων,	ἕνεκεν δὲ ζωῆς τῆς ἐνδεχομένης
[7, 1335]	πρὸς τὰς τῶν ἐλευθερίων πράξεις.	ὁμοίως	δὲ δεῖ ταῦτα ὑπάρχειν ἀνδράσι
[7, 1326]	ὁτὲ δὲ διὰ τὴν ὑπερβολήν:	ὁμοίως	δὲ καὶ πόλις ἡ μὲν
[7, 1323]	τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς φιλτάτους (φίλους)	ὁμοίως	δὲ καὶ τὰ περὶ τὴν
[7, 1331]	καὶ περιαιρεῖν τοὺς (ὀρεινοὺς τόπους,	ὁμοίως	δὲ καὶ ταῖς οἰκήσεσι ταῖς
[7, 1325]	τοῖς μέρεσι τῆς πόλεώς εἰσιν.	ὁμοίως	δὲ τοῦτο ὑπάρχει καὶ καθ'
[7, 1330]	θαλάττης καὶ τῆς χώρας ἁπάσης	ὁμοίως	ἐκ τῶν ἐνδεχομένων, εἴρηται πρότερον:
[7, 1333]	ἐστιν ἕνεκεν, καὶ τοῦτο φανερὸν	ὁμοίως	ἔν τε τοῖς κατὰ τέχνην
[7, 1330]	δὲ τόπων ἐρυμνῶν οὐ πάσαις	ὁμοίως	ἔχει τὸ συμφέρον ταῖς πολιτείαις:
[7, 1334]	ὑποθέσεως, καὶ διὰ τῶν ἐθῶν	ὁμοίως	ἦχθαι. φανερὸν δὴ τοῦτό γε
[7, 1332]	διὰ πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον πάντας	ὁμοίως	κοινωνεῖν τοῦ κατὰ μέρος ἄρχειν
[7, 1323]	γίγνηται παράλογον. διὸ δεῖ πρῶτον	(ὁμολογεῖσθαι	τίς ὁ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν
[7, 1324]	καὶ τοῦτο. πάντες γὰρ ἂν	ὁμολογήσειαν	εἶναι τὴν αὐτήν. ὅσοι γὰρ
[7, 1325]	πολιτείαν συντείνειν: πρὸς δὲ τοὺς	ὁμολογοῦντας	μὲν τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι
[7, 1324]	ἀμφισβητεῖται δὲ παρ' αὐτῶν τῶν	ὁμολογούντων	τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι βίον
[7, 1330]	τὸ πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας πολέμους	ὁμονοητικώτερον.	ὅπου γὰρ μὴ τοῦτον ἔχει
[7, 1330]	νόμος ἐστὶ τοὺς γειτνιῶντας τοῖς	ὁμόροις	μὴ συμμετέχειν βουλῆς τῶν πρὸς
[7, 1330]	μὲν ὀλιγωροῦσι τῆς πρὸς τοὺς	ὁμόρους	(ἔχθρας, οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι
[7, 1330]	κατ' εὐχήν, δούλους εἶναι, μήτε	ὁμοφύλων	πάντων μήτε θυμοειδῶν οὕτω γὰρ
[7, 1324]	εἰπεῖν κειμένων παρὰ τοῖς πλείστοις,	ὅμως	εἴ πού τι πρὸς ἓν
[7, 1324]	ἐκτὸς ἀπολελυμένος, οἷον θεωρητικός τις,	ὃν	μόνον τινές φασιν εἶναι φιλόσοφον.
[7, 1335]	γὰρ τούτου τις ὡρισμένος χρόνος,	ὃν	οὐχ ὑπερβαίνει πληθύον ἔτι, ἢ
[7, 1329]	Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ τό τε	ὄνομα	(μεταβαλόντας Ἰταλοὺς ἀντ' Οἰνωτρῶν κληθῆναι
[7, 1333]	ἔχον. διῄρηταί τε διχῇ, καθ'	ὅνπερ	εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν: (ὁ μὲν
[7, 1327]	ἂν μὴ τυγχάνῃ παρ' αὑτοῖς	ὄντα,	δέξασθαι ταῦτα, καὶ τὰ πλεονάζοντα
[7, 1329]	μέρη φαίνεται τῆς (πόλεως μάλιστα	ὄντα,	πότερον ἕτερα καὶ ταῦτα θετέον
[7, 1336]	τῶν ὁραμάτων ἀνελευθερίαν καὶ τηλικούτους	ὄντας.	ὅλως μὲν οὖν αἰσχρολογίαν ἐκ
[7, 1333]	τοὺς σκοποὺς καὶ παῖδας ἔτι	ὄντας	παιδευτέον καὶ τὰς ἄλλας ἡλικίας,
[7, 1329]	τὸν Ἰταλὸν νομάδας τοὺς (Οἰνωτροὺς	ὄντας	ποιῆσαι γεωργούς, καὶ νόμους ἄλλους
[7, 1334]	σύζευξιν, πότε καὶ ποίους τινὰς	ὄντας	χρὴ ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τὴν
[7, 1324]	διάθεσιν πόλεως ἀρίστην, εἴτε πᾶσιν	ὄντος	αἱρετοῦ κοινωνεῖν πόλεως εἴτε καὶ
[7, 1334]	ἀρετῶν μετέχειν, φανερόν. αἰσχροῦ γὰρ	ὄντος	μὴ δύνασθαι χρῆσθαι τοῖς ἀγαθοῖς,
[7, 1323]	τίς αἱρετώτατος βίος. ἀδήλου γὰρ	ὄντος	τούτου καὶ τὴν ἀρίστην ἀναγκαῖον
[7, 1325]	ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις τὸ τῶν	ὄντων	αἱρετώτατον: ἀλλ' ἴσως οὐχ οἷόν
[7, 1324]	δεσποτικὴν πολιτικὴν οἴεσθαι εἶναι, καὶ	ὅπερ	αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ φασιν εἶναι
[7, 1327]	τῷ νομοθέτῃ πρὸς τὴν ἀρετήν.	ὅπερ	γάρ φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν
[7, 1333]	δύνηται τῆς οἰκείας πόλεως ἄρχειν:	ὅπερ	ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ
[7, 1328]	ἔτι πρὸς τοὺς συνήθεις πάσχουσιν,	ὅπερ	εἴρηται πρότερον, ἂν ἀδικεῖσθαι νομίσωσιν.
[7, 1326]	ἀμφότερα γὰρ οὐ δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν,	ὅπερ	ἐν (τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ λίαν
[7, 1329]	τὸ μὲν πρὸς τὴν Τυρρηνίαν	Ὀπικοὶ	καὶ πρότερον καὶ νῦν καλούμενοι
[7, 1329]	δεῖ τὴν χώραν εἶναι τῶν	ὅπλα	κεκτημένων καὶ τῶν τῆς πολιτείας
[7, 1328]	ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχειν	ὅπλα	πρός τε τὴν ἀρχήν, τῶν
[7, 1328]	δεῖται τὸ ζῆν, τρίτον δὲ	ὅπλα	τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ
[7, 1326]	μὲν ἐξέρχονται πολλοὶ τὸν ἀριθμὸν	ὁπλῖται	δὲ ὀλίγοι, ταύτην ἀδύνατον εἶναι
[7, 1329]	δὲ τῆς πόλεως τό τε	ὁπλιτικὸν	καὶ βουλευτικόν, καὶ κεχώρισται δὴ
[7, 1329]	μέρη, τοῦτ' ἐστὶ τό τε	ὁπλιτικὸν	καὶ τὸ βουλευτικόν, πρέπει δὲ
[7, 1329]	τοῖς αὐτοῖς. οἱ γὰρ τῶν	ὅπλων	κύριοι καὶ μένειν ἢ μὴ
[7, 1336]	τῶν σωμάτων δύναμιν τὴν τροφήν,	ὁποία	(τις ἂν ᾖ. φαίνεται δὲ
[7, 1323]	ἀρετῆς ἔχειν ἱκανὸν εἶναι νομίζουσιν	ὁποσονοῦν,	πλούτου δὲ καὶ χρημάτων καὶ
[7, 1330]	πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας πολέμους ὁμονοητικώτερον.	ὅπου	γὰρ μὴ τοῦτον ἔχει τὸν
[7, 1326]	τινές εἰσι, τοὺς πολίτας, ὡς	ὅπου	τοῦτο μὴ συμβαίνει γίγνεσθαι, φαύλως
[7, 1333]	ἂν εἴη τῷ νομοθέτῃ πραγματευτέον,	ὅπως	ἄνδρες ἀγαθοὶ (γίγνωνται, καὶ διὰ
[7, 1324]	τοῦ πολιτικοῦ, τὸ δύνασθαι θεωρεῖν	ὅπως	ἄρχῃ (καὶ δεσπόζῃ τῶν πλησίον,
[7, 1334]	ἀρχῆς τὸν νομοθέτην ὁρᾶν δεῖ	ὅπως	(βέλτιστα τὰ σώματα γένηται τῶν
[7, 1324]	οὗτος ὅρος καὶ τῶν νόμων	ὅπως	δεσπόζωσι (τῶν πέλας. διὸ καὶ
[7, 1333]	τῷ δυναμένῳ τοῦτο πειρατέον διώκειν,	ὅπως	δύνηται τῆς οἰκείας πόλεως ἄρχειν:
[7, 1334]	γὰρ πολλὰ τῶν ἀναγκαίων ὑπάρχειν	ὅπως	ἐξῇ σχολάζειν: διὸ σώφρονα τὴν
[7, 1328]	(ἐπιχειροῦντας, ἔτι χρημάτων τινὰ εὐπορίαν,	ὅπως	ἔχωσι καὶ πρὸς τὰς καθ'
[7, 1333]	αὐτοὶ μὴ δουλεύσωσιν ἑτέροις, ἔπειτα	ὅπως	ζητῶσι τὴν ἡγεμονίαν τῆς ὠφελείας
[7, 1331]	περιβλητέον, ἀλλὰ καὶ τούτων ἐπιμελητέον,	ὅπως	καὶ πρὸς κόσμον ἔχῃ τῇ
[7, 1334]	δεῖ τὸν νομοθέτην μᾶλλον σπουδάζειν	ὅπως	καὶ τὴν περὶ τὰ πολεμικὰ
[7, 1336]	οὐδεμίαν (οὔτε πρὸς ἀναγκαίους πόνους,	ὅπως	μὴ τὴν αὔξησιν ἐμποδίζωσιν, δεῖ
[7, 1336]	μὲν οὖν ἐκ τῶν νέων,	ὅπως	μήτε λέγωσι μήτε ἀκούωσι μηδὲν
[7, 1336]	διαγωγήν, τήν τ' ἄλλην καὶ	ὅπως	ὅτι ἥκιστα μετὰ δούλων ἔσται.
[7, 1335]	δ' ὅθεν ἀρχόμενοι δεῦρο (μετέβημεν,	ὅπως	τὰ σώματα τῶν γεννωμένων ὑπάρχῃ
[7, 1336]	ἀπὸ τῶν ἀκουσμάτων καὶ τῶν	ὁραμάτων	ἀνελευθερίαν καὶ τηλικούτους ὄντας. ὅλως
[7, 1334]	οὖν ἀπ' ἀρχῆς τὸν νομοθέτην	ὁρᾶν	δεῖ ὅπως (βέλτιστα τὰ σώματα
[7, 1336]	καὶ νῦν ἔνια τῶν ἐθνῶν	ὀργάνοις	τισὶ μηχανικοῖς, ἃ τὸ σῶμα
[7, 1323]	γὰρ ἐκτὸς ἔχει πέρας, ὥσπερ	ὄργανόν	τι, πᾶν τε τὸ χρήσιμον
[7, 1328]	δὲ λαβεῖν: λέγω δ' οἷον	ὀργάνῳ	τε παντὶ πρὸς τὸ γιγνόμενον
[7, 1328]	τροφήν, ἔπειτα τέχνας πολλῶν γὰρ	ὀργάνων	δεῖται τὸ ζῆν, τρίτον δὲ
[7, 1326]	τῶν ἄλλων πάντων, ζῴων φυτῶν	ὀργάνων:	καὶ γὰρ τούτων ἕκαστον οὔτε
[7, 1331]	εὐέμβολον ζητεῖν καὶ περιαιρεῖν τοὺς	(ὀρεινοὺς	τόπους, ὁμοίως δὲ καὶ ταῖς
[7, 1334]	τῆς ψυχῆς, ἔπειτα τὴν τῆς	ὀρέξεως,	ἕνεκα μέντοι τοῦ νοῦ τὴν
[7, 1334]	μέντοι τοῦ νοῦ τὴν τῆς	ὀρέξεως,	τὴν δὲ τοῦ σώματος τῆς
[7, 1334]	ἀριθμόν, (ὧν τὸ μέν ἐστιν	ὄρεξις	τὸ δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ
[7, 1325]	πᾶσαν ἀρχὴν εἶναι δεσποτείαν οὐκ	ὀρθόν:	οὐ γὰρ ἔλαττον διέστηκεν ἡ
[7, 1336]	(τῶν παίδων καὶ κλαυθμοὺς οὐκ	ὀρθῶς	ἀπαγορεύουσιν οἱ κωλύοντες ἐν τοῖς
[7, 1333]	ἀποβεβλήκασι τὸ ζῆν καλῶς. οὐκ	ὀρθῶς	δ' ὑπολαμβάνουσιν οὐδὲ περὶ τῆς
[7, 1331]	καὶ τὸ τέλος τῶν πράξεων	ὀρθῶς,	ἓν δὲ τὰς πρὸς τὸ
[7, 1332]	χεῖρον, οἱ δ' εὐθὺς οὐκ	ὀρθῶς	ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν, ἐξουσίας ὑπαρχούσης.
[7, 1325]	λέγουσιν ὀρθῶς τὰ δὲ οὐκ	ὀρθῶς,	οἱ μὲν ὅτι ὁ τοῦ
[7, 1325]	ὅτι τὰ μὲν ἀμφότεροι λέγουσιν	ὀρθῶς	τὰ δὲ οὐκ ὀρθῶς, οἱ
[7, 1335]	πολλοὶ χρῶνται, καλῶς καὶ νῦν	ὁρίσαντες	χειμῶνος τὴν συναυλίαν ποιεῖσθαι ταύτην.
[7, 1335]	κωλύῃ μηθὲν ἀποτίθεσθαι τῶν γιγνομένων:	ὁρισθῆναι	δὲ δεῖ τῆς τεκνοποιίας τὸ
[7, 1334]	τοῖς ἀνθρώποις, καὶ τὸν αὐτὸν	ὅρον	ἀναγκαῖον εἶναι τῷ τε ἀρίστῳ
[7, 1326]	καὶ σωφρόνως. τοῦτον δὲ τὸν	ὅρον	εἰ καλῶς ἢ μὴ καλῶς
[7, 1331]	οὔτε πρὸς τὸν ὑποκείμενον αὐτοῖς	ὅρον	τυγχάνουσι τῶν ποιητικῶν: δεῖ δ'
[7, 1327]	τοῦ πολιτικοῦ πλήθους, τίνα μὲν	ὅρον	ὑπάρχειν χρή, πρότερον εἴπομεν, ποίους
[7, 1326]	τοίνυν ὡς οὗτός ἐστι πόλεως	ὅρος	ἄριστος, ἡ μεγίστη τοῦ πλήθους
[7, 1327]	χώραν. εἷς μὲν ὁ λεχθεὶς	ὅρος	δεῖ γὰρ πρὸς τὰς ἐκβοηθείας
[7, 1326]	δ' ἐστὶν ὁ τῆς ὑπερβολῆς	ὅρος,	ἐκ τῶν ἔργων ἰδεῖν ῥᾴδιον.
[7, 1324]	δὲ καὶ τῆς πολιτείας οὗτος	ὅρος	καὶ τῶν νόμων ὅπως δεσπόζωσι
[7, 1326]	ἧς μετὰ μεγέθους ὁ λεχθεὶς	ὅρος	ὑπάρχει, ταύτην εἶναι καλλίστην ἀναγκαῖον:
[7, 1327]	ἀφθονίαν ἀναγκαῖον εἶναι καὶ ναυτῶν.	ὁρῶμεν	δὲ τοῦτο καὶ νῦν ὑπάρχον
[7, 1334]	ἐστίν, οὕτω καὶ τῆς ψυχῆς	ὁρῶμεν	δύο μέρη, τό τε ἄλογον
[7, 1326]	γοῦν δοκουσῶν πολιτεύεσθαι καλῶς οὐδεμίαν	ὁρῶμεν	οὖσαν ἀνειμένην πρὸς τὸ πλῆθος.
[7, 1324]	ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τοῦτο	ὁρῶμεν:	οὔτε (γὰρ τοῦ ἰατροῦ οὔτε
[7, 1327]	τοιοῦτον. ἐπεὶ δὲ καὶ νῦν	ὁρῶμεν	πολλαῖς ὑπάρχοντα καὶ χώραις καὶ
[7, 1323]	τῶν (ἔργων λαμβάνειν τὴν πίστιν,	ὁρῶντας	ὅτι κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ
[7, 1330]	λίαν ἀρχαίως ὑπολαμβάνουσιν, καὶ ταῦθ'	ὁρῶντες	ἐλεγχομένας ἔργῳ τὰς ἐκείνως καλλωπισαμένας.
[7, 1323]	ἡμῖν, μάρτυρι τῷ θεῷ χρωμένοις,	ὃς	εὐδαίμων μέν ἐστι καὶ μακάριος,
[7, 1336]	ἀμπίσχειν, οἷον Κελτοῖς. πάντα γὰρ	ὅσα	δυνατὸν (ἐθίζειν) εὐθὺς ἀρχομένων βέλτιον
[7, 1336]	τὰ φαῦλα, μάλιστα δ' αὐτῶν	ὅσα	(ἔχει ἢ μοχθηρίαν ἢ δυσμένειαν.
[7, 1329]	ἄνευ (πόλις οὐ συνίσταται καὶ	ὅσα	μέρη πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς μὲν
[7, 1331]	τε ἔχειν καὶ τὸν αὐτόν,	ὅσα	μὴ τῶν ἱερῶν ὁ νόμος
[7, 1331]	τὴν τάξιν. τῶν δ' ἀρχείων	ὅσα	περὶ τὰ συμβόλαια ποιεῖται τὴν
[7, 1327]	θάτερον ὑπάρξει (μᾶλλον ἀμφοτέρων μετέχουσιν.	ὅσα	τ' ἂν μὴ τυγχάνῃ παρ'
[7, 1328]	ὡς οὐδὲ πόλεως μέρη θετέον	ὅσα	ταῖς πόλεσιν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, (οὐδ'
[7, 1333]	παιδευτέον καὶ τὰς ἄλλας ἡλικίας,	ὅσαι	δέονται (παιδείας. οἱ δὲ νῦν
[7, 1335]	τῶν ἀνθρώπων. τεκμήριον δέ: ἐν	ὅσαις	γὰρ τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ
[7, 1324]	ἐκ τῶν κρίκων κόσμον λαμβάνειν	ὅσας	ἂν στρατεύσωνται (στρατείας: ἦν δέ
[7, 1336]	νοσήματα. ἔτι δὲ καὶ κινήσεις	ὅσας	ἐνδέχεται ποιεῖσθαι τηλικούτων συμφέρει. (πρὸς
[7, 1329]	τῆς Εὐρώπης Ἰταλίαν τοὔνομα λαβεῖν,	ὅση	τετύχηκεν ἐντὸς οὖσα τοῦ κόλπου
[7, 1335]	δεῖ τὴν ἄμβλωσιν: τὸ γὰρ	ὅσιον	καὶ τὸ μὴ διωρισμένον τῇ
[7, 1324]	ἂν ὁμολογήσειαν εἶναι τὴν αὐτήν.	ὅσοι	γὰρ ἐν πλούτῳ τὸ ζῆν
[7, 1326]	(καὶ μετοίκων καὶ ξένων̓ ἀλλ'	ὅσοι	πόλεώς εἰσι μέρος καὶ ἐξ
[7, 1324]	ὅλην, ἐὰν ᾖ πλουσία, (μακαρίζουσιν:	ὅσοι	τε τὸν τυραννικὸν βίον μάλιστα
[7, 1325]	εἶναι τῷ μὴ διαφέροντι τοσοῦτον	ὅσον	ἀνὴρ γυναικὸς ἢ πατὴρ (τέκνων
[7, 1325]	οὐθὲν ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν ὕστερον	ὅσον	ἤδη παρεκβέβηκε τῆς ἀρετῆς. τοῖς
[7, 1323]	ἑκάστῳ τῆς εὐδαιμονίας ἐπιβάλλει τοσοῦτον	ὅσον	περ ἀρετῆς καὶ φρονήσεως καὶ
[7, 1332]	τοσοῦτον διαφέροντες ἅτεροι τῶν ἄλλων	ὅσον	τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἥρωας
[7, 1324]	ὀβελίσκους (καταπηγνύουσι περὶ τὸν τάφον	ὅσους	ἂν διαφθείρῃ τῶν πολεμίων: καὶ
[7, 1331]	δ' ἂν τοιοῦτος ὁ τόπος	ὅστις	ἐπιφάνειάν τε ἔχει πρὸς τὴν
[7, 1324]	ταύτην τάξιν καθ' ἣν κἂν	ὁστισοῦν	ἄριστα πράττοι καὶ ζῴη (μακαρίως,
[7, 1326]	ἐπιτηδείαν οὖσαν πρὸς τὴν ἐργασίαν	ὅσῳ	γὰρ ἂν αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη
[7, 1334]	φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης,	ὅσῳ	μᾶλλον σχολάζουσιν ἐν ἀφθονίᾳ τῶν
[7, 1323]	δὲ περὶ ψυχὴν ἕκαστον ἀγαθῶν,	ὅσῳ	περ ἂν ὑπερβάλλῃ, τοσούτῳ μᾶλλον
[7, 1328]	ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἐστίν.	ὅταν	δ' ᾖ τὸ μὲν τούτου
[7, 1335]	καλὸν (ἁπτόμενον φαίνεσθαι μηδαμῇ μηδαμῶς,	ὅταν	ᾖ καὶ προσαγορευθῇ πόσις: περὶ
[7, 1326]	καλῶς λέγομεν, ὕστερον ἐπισκεπτέον ἀκριβέστερον,	ὅταν	ὅλως περὶ κτήσεως καὶ τῆς
[7, 1332]	μέλλων ἀντιλαμβάνειν τοῦτον τὸν ἔρανον	ὅταν	τύχῃ τῆς ἱκνουμένης ἡλικίας. ἔστι
[7, 1326]	σμικρότητα φαύλην ποιήσει τὴν ναυτιλίαν,	ὁτὲ	δὲ διὰ τὴν ὑπερβολήν: ὁμοίως
[7, 1331]	ἀλλὰ τὸ τέλος ἔθεντο φαῦλον,	ὁτὲ	δὲ ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν, οἷον περὶ
[7, 1331]	πράττειν τοῦ τυχεῖν αὐτοῦ διαμαρτάνουσιν,	ὁτὲ	δὲ τῶν μὲν πρὸς τὸ
[7, 1326]	ὅλως ἐστερημένον ἔσται τῆς φύσεως	ὁτὲ	(δὲ φαύλως ἔχον, οἷον πλοῖον
[7, 1326]	εἰς δὲ τὶ μέγεθος ἐλθὸν	~(ὁτὲ	μὲν διὰ σμικρότητα φαύλην ποιήσει
[7, 1326]	ἕξει τὴν αὑτοῦ δύναμιν, ἀλλ'	ὁτὲ	μὲν ὅλως ἐστερημένον ἔσται τῆς
[7, 1332]	ἀρχομένοις τὴν τῶν ἀρχόντων, δῆλον	ὅτι	βέλτιον ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς τοὺς
[7, 1323]	(ταῦτα: νῦν δὲ ὑποκείσθω τοσοῦτον,	ὅτι	βίος μὲν ἄριστος, καὶ χωρὶς
[7, 1332]	τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. ἀλλὰ μὴν	ὅτι	γε δεῖ τοὺς ἄρχοντας διαφέρειν
[7, 1334]	τὸ δεσπόζειν τῶν ἀξίων δουλεύειν.	ὅτι	δὲ δεῖ τὸν νομοθέτην μᾶλλον
[7, 1329]	δεῖ τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον.	ὅτι	δὲ πάντα ἀρχαῖα, σημεῖον τὰ
[7, 1327]	τὰς δυνάμεις ταύτας. φανερὸν τοίνυν	ὅτι	δεῖ διανοητικούς τε εἶναι καὶ
[7, 1329]	γνώριμον τοῖς περὶ πολιτείας φιλοσοφοῦσιν,	~(ὅτι	δεῖ διῃρῆσθαι χωρὶς κατὰ γένη
[7, 1334]	καὶ τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ, φανερὸν	ὅτι	δεῖ τὰς εἰς τὴν σχολὴν
[7, 1329]	τοὺς πολίτας. φανερὸν (δὲ καὶ	ὅτι	δεῖ τὰς κτήσεις εἶναι τούτων,
[7, 1334]	ἢ τὴν τῶν ἀρετῶν καὶ	ὅτι	δι' αὑτήν, φανερὸν (ἐκ τούτων:
[7, 1332]	τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν	ὅτι	διὰ πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον πάντας
[7, 1333]	(γραφόντων περὶ τῆς πολιτείας αὐτῶν,	ὅτι	διὰ τὸ γεγυμνάσθαι πρὸς τοὺς
[7, 1336]	τήν τ' ἄλλην καὶ ὅπως	ὅτι	ἥκιστα μετὰ δούλων ἔσται. ταύτην
[7, 1332]	τὰ ἁπλῶς ἀγαθά, δῆλον δ'	ὅτι	καὶ τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας
[7, 1336]	τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν, φανερὸν	ὅτι	καὶ τὸ θεωρεῖν ἢ γραφὰς
[7, 1333]	μεγάλην ἔχει βλάβην. δῆλον γὰρ	ὅτι	καὶ τῶν πολιτῶν τῷ δυναμένῳ
[7, 1333]	νομίζειν (καὶ τὸν νομοθέτην ἐπαινεῖν,	ὅτι	κρατεῖν ἤσκησεν ἐπὶ τὸ τῶν
[7, 1323]	(ἔργων λαμβάνειν τὴν πίστιν, ὁρῶντας	ὅτι	κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ τὰς
[7, 1323]	τοῖς ἀνθρώποις εἴτ' ἐν ἀμφοῖν,	ὅτι	μᾶλλον ὑπάρχει τοῖς τὸ ἦθος
[7, 1327]	περὶ δὲ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως,	ὅτι	μὲν βέλτιστον ὑπάρχειν μέχρι τινὸς
[7, 1330]	ὕστερον ἐροῦμεν. τὴν δὲ πόλιν	ὅτι	μὲν δεῖ κοινὴν εἶναι τῆς
[7, 1324]	δὲ ἔργον τῆς μεθόδου ταύτης.	ὅτι	μὲν οὖν ἀναγκαῖον εἶναι πολιτείαν
[7, 1329]	τὰ δὲ παραλελειμμένα (πειρᾶσθαι ζητεῖν.	ὅτι	μὲν οὖν δεῖ τὴν χώραν
[7, 1327]	εἶναι πρὸς τὸ πολιτεύεσθαι καλῶς.	ὅτι	μὲν οὖν, εἰ ταῦτα μὴ
[7, 1323]	οὐκ ἐκείνων ἕνεκεν τὴν ψυχήν.	ὅτι	μὲν οὖν ἑκάστῳ τῆς εὐδαιμονίας
[7, 1325]	(παρὰ τὰς οἰκείας τὰς αὐτῶν.	ὅτι	μὲν οὖν τὸν αὐτὸν βίον
[7, 1331]	τὰς εἰς τὸ τέλος πράξεις,	ὅτι	μὲν οὖν τοῦ τε εὖ
[7, 1325]	δὲ οὐκ ὀρθῶς, οἱ μὲν	ὅτι	ὁ τοῦ ἐλευθέρου βίος τοῦ
[7, 1333]	ἄγανται τοῦ νομοθέτου τὸν σκοπόν,	ὅτι	πάντα πρὸς τὸ κρατεῖν καὶ
[7, 1325]	γὰρ ὑπαρχέτω τοιοῦτον. δῆλον ἄρα	ὅτι	πάσας τὰς πρὸς τὸν πόλεμον
[7, 1333]	ἀνθρώπων ζηλοῦσι τὸ πολλῶν δεσπόζειν,	ὅτι	πολλὴ χορηγία γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων,
[7, 1323]	ὑπερβολήν. ἡμεῖς δὲ αὐτοῖς ἐροῦμεν	ὅτι	ῥᾴδιον μὲν περὶ τούτων καὶ
[7, 1325]	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι ταὐτόν̓	ὅτι	τὰ μὲν ἀμφότεροι λέγουσιν ὀρθῶς
[7, 1331]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον, οὐχ	ὅτι	τείχη μόνον περιβλητέον, ἀλλὰ καὶ
[7, 1326]	γὰρ τοῦ ποίαν τινά, δῆλον	ὅτι	τὴν αὐταρκεστάτην πᾶς τις ἂν
[7, 1332]	μάλιστα ἐνδέχεται τὴν πόλιν, δῆλον	ὅτι	τὴν εὐδαιμονίαν δεῖ, τί ἐστι,
[7, 1325]	ὑπολάβοι τις τούτων οὕτω διωρισμένων	(ὅτι	τὸ κύριον εἶναι πάντων ἄριστον:
[7, 1332]	διώρισται κατὰ τοὺς ἠθικοὺς λόγους,	ὅτι	τοιοῦτός ἐστιν ὁ σπουδαῖος, ᾧ
[7, 1331]	οὐδὲ τοῦτό γε δεῖ λανθάνειν,	ὅτι	τοῖς μὲν περιβεβλημένοις τείχη περὶ
[7, 1334]	θεωρητέον. τυγχάνομεν δὴ διῃρημένοι πρότερον	ὅτι	φύσεως καὶ ἔθους καὶ λόγου
[7, 1326]	γε ἐκ τῶν ἔργων φανερόν,	ὅτι	χαλεπόν, ἴσως δ' ἀδύνατον, εὐνομεῖσθαι
[7, 1326]	τοῖς περὶ τὴν στρατηγίαν ἐμπείροισ̓	ὅτι	χρὴ μὲν τοῖς πολεμίοις εἶναι
[7, 1328]	μάλιστ' εὐδαίμων, τὴν δ' εὐδαιμονίαν	ὅτι	χωρὶς ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται
[7, 1336]	ἐκ τοῦ γὰρ εὐχερῶς λέγειν	ὁτιοῦν	τῶν αἰσχρῶν γίνεται καὶ τὸ
[7, 1325]	τοῦτο ὑπάρχει καὶ καθ' ἑνὸς	ὁτουοῦν	τῶν ἀνθρώπων: σχολῇ γὰρ ἂν
[7, 1325]	ἀρχὴν εἶναι δεσποτείαν οὐκ ὀρθόν:	οὐ	γὰρ ἔλαττον διέστηκεν ἡ τῶν
[7, 1325]	ὑπάρχειν, ἀλλ' ὑποτίθενται τοῦτο ψεῦδος.	οὐ	γὰρ ἔτι καλὰς τὰς πράξεις
[7, 1325]	μελλούσης κατ' εὐχὴν συνεστάναι πόλεως.	οὐ	γὰρ οἷόν τε πολιτείαν γενέσθαι
[7, 1326]	ὀλίγοι, ταύτην ἀδύνατον εἶναι μεγάλην:	οὐ	γὰρ ταὐτὸν μεγάλη τε (πόλις
[7, 1328]	καὶ ποίαν τινά, διώρισται σχεδόν	οὐ	γὰρ τὴν (αὐτὴν ἀκρίβειαν δεῖ
[7, 1331]	περὶ τῶν τοιούτων ἀργόν ἐστιν:	οὐ	(γὰρ χαλεπόν ἐστι τὰ τοιαῦτα
[7, 1326]	μετοίκοις ῥᾴδιον μεταλαμβάνειν τῆς πολιτείας:	οὐ	γὰρ χαλεπὸν τὸ λανθάνειν διὰ
[7, 1327]	νόμοις φράζοντας καὶ διορίζοντας τίνας	οὐ	δεῖ καὶ τίνας ἐπιμίσγεσθαι δεῖ
[7, 1324]	εἴπερ ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον,	οὐ	δεῖ πάντων πειρᾶσθαι δεσπόζειν, ἀλλὰ
[7, 1325]	καλλίστων κύριος εἴη πράξεων. ὥστε	οὐ	δεῖν τὸν δυνάμενον ἄρχειν παριέναι
[7, 1324]	μὲν δεσποστόν ἐστι τὸ δὲ	οὐ	δεσποστόν, ὥστε εἴπερ ἔχει τὸν
[7, 1333]	μᾶλλον μετ' ἀρετῆς. ἔτι δὲ	οὐ	διὰ τοῦτο δεῖ τὴν πόλιν
[7, 1326]	τὰς κρίσεις. περὶ ἀμφότερα γὰρ	οὐ	δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν, ὅπερ ἐν (τῇ
[7, 1327]	δὲ καὶ τῶν πλησίον ἄρχειν	οὐ	δυνάμενα: τὰ δὲ περὶ τὴν
[7, 1326]	ὁ δὲ λίαν ὑπερβάλλων ἀριθμὸς	οὐ	δύναται μετέχειν τάξεως: θείας γὰρ
[7, 1336]	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ λέγουσιν	οὐ	κακῶς, ~(δεῖ δὲ τῇ διαιρέσει
[7, 1336]	ἐμνήσθημεν ὡς ἀναγκαῖον. ἴσως γὰρ	οὐ	κακῶς ἔλεγε τὸ τοιοῦτον Θεόδωρος
[7, 1330]	μὴ πολὺ τῷ πλήθει διαφέροντας	οὐ	καλὸν τὸ πειρᾶσθαι σῴζεσθαι διὰ
[7, 1328]	γὰρ καὶ ἀήττητον ὁ θυμός.	οὐ	καλῶς δ' ἔχει λέγειν χαλεποὺς
[7, 1326]	κρίνειν πρὸς τὸ πλῆθος ἀποβλέποντας,	οὐ	κατὰ τὸ τυχὸν πλῆθος τοῦτο
[7, 1329]	δὲ οὗτοι. τὸ γὰρ (βάναυσον	οὐ	μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ' ἄλλο
[7, 1323]	χρησίμων, ἐν δὲ τούτοις ἐλλείπουσιν:	οὐ	μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν
[7, 1326]	κατὰ τὸ μέγεθος τοῦ σώματος.	οὐ	μὴν ἀλλὰ κἂν εἰ δεῖ
[7, 1324]	καὶ τὸν φιλόσοφον. διαφέρει δὲ	οὐ	μικρὸν ποτέρως ἔχει τὸ ἀληθές:
[7, 1325]	τούτῳ πείθεσθαι δίκαιον. δεῖ δ'	οὐ	μόνον ἀρετὴν ἀλλὰ καὶ δύναμιν
[7, 1324]	ὅ γε μηδὲ νόμιμόν ἐστιν;	οὐ	νόμιμον δὲ τὸ μὴ μόνον
[7, 1329]	δὲ κατὰ μέρος. (ἔοικε δὲ	οὐ	νῦν οὐδὲ νεωστὶ τοῦτ' εἶναι
[7, 1334]	ἄγοντες. αἴτιος δ' ὁ νομοθέτης	οὐ	παιδεύσας δύνασθαι σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ
[7, 1330]	χρείαν. περὶ δὲ τόπων ἐρυμνῶν	οὐ	πάσαις ὁμοίως ἔχει τὸ συμφέρον
[7, 1326]	αὐτάρκης ὥσπερ δ' ἔθνος, ἀλλ'	(οὐ	πόλις: πολιτείαν γὰρ οὐ ῥᾴδιον
[7, 1325]	ἧς τῆς πολιτείας ἡ σύνταξις	οὐ	πρὸς πόλεμον οὐδὲ πρὸς τὸ
[7, 1335]	τὸ γαμίσκεσθαι τὰς νεωτέρας, ἀλλ'	οὐ	πρὸς τὴν τῶν καρπῶν κομιδήν.
[7, 1330]	τούτων κοινωνεῖν πάντας τοὺς πολίτας,	οὐ	ῥᾴδιον δὲ τοὺς ἀπόρους ἀπὸ
[7, 1332]	ἄρχεσθαι καθάπαξ: ἐπεὶ δὲ τοῦτ'	οὐ	ῥᾴδιον λαβεῖν οὐδ' ἔστιν ὥσπερ
[7, 1326]	ἀλλ' (οὐ πόλις: πολιτείαν γὰρ	οὐ	ῥᾴδιον ὑπάρχειν: τίς γὰρ στρατηγὸς
[7, 1329]	ὧν μὲν τοίνυν ἄνευ (πόλις	οὐ	συνίσταται καὶ ὅσα μέρη πόλεως,
[7, 1334]	καρτερικήν: κατὰ γὰρ τὴν παροιμίαν,	οὐ	σχολὴ δούλοις, οἱ δὲ μὴ
[7, 1323]	ὁρῶντας ὅτι κτῶνται καὶ φυλάττουσιν	οὐ	τὰς ἀρετὰς τοῖς ἐκτὸς ἀλλ'
[7, 1328]	ἄλλων τῶν κατὰ φύσιν συνεστώτων	οὐ	ταῦτά ἐστι μόρια τῆς ὅλης
[7, 1334]	ἀρετὴν ἀσκεῖν. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ	οὐ	ταύτῃ διαφέρουσι τῶν ἄλλων, ~(τῷ
[7, 1324]	θεωρίας τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ'	οὐ	τὸ περὶ ἕκαστον αἱρετόν, ἡμεῖς
[7, 1328]	ἡ γὰρ πόλις πλῆθός ἐστιν	οὐ	τὸ τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν
[7, 1327]	ἐστίν. αὑτῇ γὰρ ἐμπορικήν, ἀλλ'	οὐ	τοῖς ἄλλοις, δεῖ εἶναι τὴν
[7, 1333]	διαφέρει δ' ἔνια τῶν ἐπιταττομένων	οὐ	τοῖς ἔργοις ἀλλὰ τῷ τίνος
[7, 1333]	τήν τε τῶν πολεμικῶν ἄσκησιν	οὐ	τούτου χάριν δεῖ μελετᾶν, ἵνα
[7, 1323]	διαίρεσιν οὐδεὶς ἀμφισβητήσειεν (ἂν ὡς	οὐ,	τριῶν οὐσῶν μερίδων, τῶν τε
[7, 1326]	τὸ δ' εἶδος τῆς χώρας	οὐ	χαλεπὸν εἰπεῖν δεῖ δ' ἔνια
[7, 1327]	μέχρι τινὸς πλήθους, οὐκ ἄδηλον	~(οὔ	γὰρ μόνον αὑτοῖς ἀλλὰ καὶ
[7, 1331]	μὲν ἐξουσία τυγχάνει τοῖς δὲ	οὔ,	διά τινα τύχην ἢ φύσιν
[7, 1324]	εἶναι, καὶ ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι	οὔ	φασιν εἶναι δίκαιον οὐδὲ συμφέρον,
[7, 1328]	μὲν τούτου ἕνεκεν τὸ δ'	οὗ	ἕνεκεν, οὐθέν (ἔν) γε τούτοις
[7, 1329]	γενέσθαι βασιλέα τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ'	οὗ	τό τε ὄνομα (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς
[7, 1333]	αἰεὶ γὰρ ἑκάστῳ τοῦθ' αἱρετώτατον	(οὗ	τυχεῖν ἔστιν ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ
[7, 1328]	ὅσα ταῖς πόλεσιν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν,	(οὐδ'	ἄλλης κοινωνίας οὐδεμιᾶς ἐξ ἧς
[7, 1329]	(βάναυσον οὐ μετέχει τῆς πόλεως,	οὐδ'	ἄλλο οὐθὲν γένος ὃ μὴ
[7, 1325]	ταῖς διανοίαις ἀρχιτέκτονας. ἀλλὰ μὴν	οὐδ'	ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον τὰς καθ' αὑτὰς
[7, 1327]	δεῖ πόλιν τοιαύτης μετέχειν πλεονεξίας,	οὐδ'	ἐμπόριον δεῖ κεκτῆσθαι τοιοῦτον. ἐπεὶ
[7, 1324]	καὶ μὴ δικαίως. ἀλλὰ μὴν	οὐδ'	ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τοῦτο
[7, 1331]	καὶ τοὺς φυλαττομένους: ἀρχὴν γὰρ	οὐδ'	ἐπιχειροῦσιν ἐπιτίθεσθαι τοῖς εὖ παρεσκευασμένοις.
[7, 1332]	δὲ τοῦτ' οὐ ῥᾴδιον λαβεῖν	οὐδ'	ἔστιν ὥσπερ ἐν Ἰνδοῖς φησι
[7, 1333]	Λάκωσι τὸ ἄρχειν, οὐκ εὐδαίμονες,	οὐδ'	ὁ νομοθέτης ἀγαθός. ἔστι δὲ
[7, 1328]	βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίο,	οὐδὲ	δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας
[7, 1323]	οὐδεὶς οὐδὲ σώφρων ἀπὸ τύχης	οὐδὲ	διὰ τὴν τύχην ἐστίν̓ ἐχόμενον
[7, 1326]	μὲν οὐκ ἔσται πλοῖον ὅλως,	οὐδὲ	δυοῖν σταδίοιν, εἰς δὲ τὶ
[7, 1328]	οὐθένα γὰρ εἶναι χρὴ τοιοῦτον,	οὐδέ	εἰσιν οἱ μεγαλόψυχοι (τὴν φύσιν
[7, 1324]	δεσπόζειν, ἀλλὰ τῶν δεσποστῶν, ὥσπερ	οὐδὲ	θηρεύειν ἐπὶ θοίνην ἢ θυσίαν
[7, 1329]	μέρος. (ἔοικε δὲ οὐ νῦν	οὐδὲ	νεωστὶ τοῦτ' εἶναι γνώριμον τοῖς
[7, 1332]	δὲ οὐδεὶς καθ' ἡλικίαν ἀρχόμενος,	οὐδὲ	νομίζει εἶναι κρείττων, ἄλλως τε
[7, 1333]	καλῶς. οὐκ ὀρθῶς δ' ὑπολαμβάνουσιν	οὐδὲ	περὶ τῆς ἀρχῆς ἣν δεῖ
[7, 1328]	οὐκ ἂν εἴη, δῆλον ὡς	οὐδὲ	πόλεως μέρη θετέον ὅσα ταῖς
[7, 1325]	ἡ σύνταξις οὐ πρὸς πόλεμον	οὐδὲ	πρὸς τὸ κρατεῖν ἔσται τῶν
[7, 1335]	χρήσιμος ἕξις πρὸς πολιτικὴν εὐεξίαν	οὐδὲ	πρὸς ὑγίειαν καὶ τεκνοποιίαν, οὔτε
[7, 1324]	ἕκαστοι οὔ φασιν εἶναι δίκαιον	οὐδὲ	συμφέρον, τοῦτ' οὐκ αἰσχύνονται πρὸς
[7, 1323]	ἡ τύχη, δίκαιος δ' οὐδεὶς	οὐδὲ	σώφρων ἀπὸ τύχης οὐδὲ διὰ
[7, 1325]	πρὸς ἑτέρους, καθάπερ οἴονταί τινες,	οὐδὲ	τὰς διανοίας εἶναι μόνας ταύτας
[7, 1331]	ἐσομένων τῶν κατοικούντων. ἀλλὰ μὴν	οὐδὲ	τοῦτό γε δεῖ λανθάνειν, ὅτι
[7, 1336]	γὰρ πώποτε παρῆκεν ἑαυτοῦ προεισάγειν,	οὐδὲ	(τῶν εὐτελῶν ὑποκριτῶν, ὡς οἰκειουμένων
[7, 1323]	γὰρ πρός γε μίαν διαίρεσιν	οὐδεὶς	ἀμφισβητήσειεν (ἂν ὡς οὐ, τριῶν
[7, 1323]	ταῦτα ὑπάρχειν τοῖς μακαρίοις χρή.	οὐδεὶς	γὰρ ἂν φαίη μακάριον τὸν
[7, 1332]	τοῖς δ' ἄρχειν: ἀγανακτεῖ δὲ	οὐδεὶς	καθ' ἡλικίαν ἀρχόμενος, οὐδὲ νομίζει
[7, 1323]	καὶ ἡ τύχη, δίκαιος δ'	οὐδεὶς	οὐδὲ σώφρων ἀπὸ τύχης οὐδὲ
[7, 1326]	τῶν γοῦν δοκουσῶν πολιτεύεσθαι καλῶς	οὐδεμίαν	ὁρῶμεν οὖσαν ἀνειμένην πρὸς τὸ
[7, 1336]	πρὸς μάθησιν καλῶς ἔχει προσάγειν	οὐδεμίαν	(οὔτε πρὸς ἀναγκαίους πόνους, ὅπως
[7, 1328]	ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, (οὐδ' ἄλλης κοινωνίας	οὐδεμιᾶς	ἐξ ἧς ἕν τι τὸ
[7, 1328]	κτήσεως μὲν δεῖ ταῖς πόλεσιν,	οὐδὲν	δ' ἐστὶν ἡ κτῆσις μέρος
[7, 1325]	ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ φύσιν,	οὐδὲν	δὲ τῶν (παρὰ φύσιν καλόν.
[7, 1324]	ζητοῦσι, πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους	οὐδὲν	μέλει τῶν δικαίων. ἄτοπον δὲ
[7, 1325]	ἐπίταξις ἡ περὶ τῶν ἀναγκαίων	οὐδενὸς	μετέχει τῶν καλῶν. τὸ μέντοι
[7, 1330]	(δημοκρατικὸν δ' ὁμαλότης, ἀριστοκρατικὸν δὲ	οὐδέτερον,	ἀλλὰ μᾶλλον ἰσχυροὶ τόποι πλείους.
[7, 1333]	τῶν τοιούτων λόγων καὶ νόμων	οὐθεὶς	οὔτε ὠφέλιμος οὔτε ἀληθής ἐστιν.
[7, 1325]	δεσπότης δούλων: ὥστε ὁ παραβαίνων	οὐθὲν	ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν ὕστερον ὅσον
[7, 1327]	οὐκ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν ταῖς πόλεσιν:	οὐθὲν	γὰρ αὐτοὺς μέρος εἶναι δεῖ
[7, 1325]	δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ ἀληθές:	οὐθὲν	γὰρ τό γε δούλῳ ᾗ
[7, 1329]	μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ' ἄλλο	οὐθὲν	γένος ὃ μὴ τῆς ἀρετῆς
[7, 1323]	τοῖς μὴ τὰ καλὰ πράττουσιν:	οὐθὲν	δὲ καλὸν ἔργον οὔτ' ἀνδρὸς
[7, 1323]	μέν ἐστι καὶ μακάριος, δι'	οὐθὲν	δὲ τῶν (ἐξωτερικῶν ἀγαθῶν ἀλλὰ
[7, 1328]	ἕνεκεν τὸ δ' οὗ ἕνεκεν,	οὐθέν	(ἔν) γε τούτοις (κοινὸν ἀλλ'
[7, 1328]	δημιουργοῖς: οἰκίᾳ γὰρ πρὸς οἰκοδόμον	οὐθέν	ἐστιν ὃ γίγνεται κοινόν, ἀλλ'
[7, 1332]	καὶ τὴν ψυχήν. ἔνια δὲ	οὐθὲν	ὄφελος φῦναι: ~(τὰ γὰρ ἔθη
[7, 1328]	εἶναι πρὸς τοὺς ἀγνῶτας: πρὸς	οὐθένα	γὰρ εἶναι χρὴ τοιοῦτον, οὐδέ
[7, 1330]	φιλικῶς γινομένῃ κοινήν, οὔτ' ἀπορεῖν	οὐθένα	τῶν πολιτῶν τροφῆς. περὶ συσσιτίων
[7, 1336]	Θεόδωρος ὁ τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής:	οὐθενὶ	γὰρ πώποτε παρῆκεν ἑαυτοῦ προεισάγειν,
[7, 1327]	καὶ τὴν χώραν τῆς θαλάττης,	οὐκ	ἄδηλον. καὶ γὰρ πρὸς τὸ
[7, 1327]	βέλτιστον ὑπάρχειν μέχρι τινὸς πλήθους,	οὐκ	ἄδηλον ~(οὔ γὰρ μόνον αὑτοῖς
[7, 1333]	οὕτω διαιροῦσιν ὡς ἡμεῖς φαμεν	οὐκ	ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ γὰρ
[7, 1324]	εἶναι δίκαιον οὐδὲ συμφέρον, τοῦτ'	οὐκ	αἰσχύνονται πρὸς τοὺς ἄλλους ἀσκοῦντες:
[7, 1325]	ἐπαινεῖν τὸ ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν	οὐκ	ἀληθές: ἡ γὰρ εὐδαιμονία πρᾶξίς
[7, 1330]	πολέμων, ὡς διὰ τὸ ἴδιον	οὐκ	ἂν δυναμένους βουλεύσασθαι καλῶς. τὴν
[7, 1328]	συστάσεως ὧν ἄνευ τὸ ὅλον	οὐκ	ἂν εἴη, δῆλον ὡς οὐδὲ
[7, 1328]	ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ πόλις	οὐκ	ἂν εἴη: καὶ γὰρ ἃ
[7, 1325]	ὁ πρακτικός. ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν	οὐκ	ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἑτέρους, καθάπερ
[7, 1327]	γιγνομένην περὶ τὸν ναυτικὸν ὄχλον	οὐκ	ἀναγκαῖον ὑπάρχειν ταῖς πόλεσιν: οὐθὲν
[7, 1326]	οἰητέον εἶναι μεγίστην, οἷον (Ἱπποκράτην	οὐκ	ἄνθρωπον ἀλλ' ἰατρὸν εἶναι μείζω
[7, 1326]	ἡ μὲν ἐξ ὀλίγων λίαν	οὐκ	αὐτάρκης ἡ δὲ πόλις αὔταρκεσ̓
[7, 1324]	πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης γὰρ ἀρετῆς	οὐκ	εἶναι πράξεις μᾶλλον τοῖς ἰδιώταις
[7, 1329]	τῆς ἀρετῆς, εὐδαίμονα δὲ πόλιν	οὐκ	εἰς μέρος τι βλέψαντας δεῖ
[7, 1325]	καὶ πᾶς ὁ κόσμος, οἷς	οὐκ	εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ τὰς
[7, 1323]	(αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ φρονοῦντας, ἀλλ'	οὐκ	ἐκείνων ἕνεκεν τὴν ψυχήν. ὅτι
[7, 1328]	κοινὰ τούτων ἐξ ἀνάγκης ἐστίν.	οὐκ	ἐν πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ.
[7, 1332]	χρῆσιν ἀρετῆς τελείαν, καὶ ταύτην	(οὐκ	ἐξ ὑποθέσεως ἀλλ' ἁπλῶς. λέγω
[7, 1331]	(ἐχούσαις, τοῖς δὲ μὴ κεκτημένοις	οὐκ	ἔξεστιν. εἰ δὴ τοῦτον ἔχει
[7, 1324]	τὴν φορβειάν: ἐν δὲ Σκύθαις	οὐκ	ἐξῆν πίνειν ἐν ἑορτῇ τινι
[7, 1326]	ἔχον, οἷον πλοῖον σπιθαμιαῖον μὲν	οὐκ	ἔσται πλοῖον ὅλως, οὐδὲ δυοῖν
[7, 1326]	εἶναι μείζω πόλιν, ἀλλὰ τοῦτ'	οὐκ	ἔστιν, ὥσπερ εἴπομεν, ἀόριστον. τίς
[7, 1333]	ὑπάρχει τοῖς Λάκωσι τὸ ἄρχειν,	οὐκ	εὐδαίμονες, οὐδ' ὁ νομοθέτης ἀγαθός.
[7, 1333]	λόγον καθ' αὑτό, τὸ δ'	οὐκ	ἔχει μὲν καθ' αὑτὸ λόγῳ
[7, 1324]	πολιτικῶς δὲ τὸ μὲν ἄδικον	οὐκ	ἔχειν, ἐμπόδιον δὲ ἔχειν τῇ
[7, 1325]	νομίζειν πᾶσαν ἀρχὴν εἶναι δεσποτείαν	οὐκ	ὀρθόν: οὐ γὰρ ἔλαττον διέστηκεν
[7, 1336]	διατάσεις (τῶν παίδων καὶ κλαυθμοὺς	οὐκ	ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν οἱ κωλύοντες ἐν
[7, 1333]	νόμοις, ἀποβεβλήκασι τὸ ζῆν καλῶς.	οὐκ	ὀρθῶς δ' ὑπολαμβάνουσιν οὐδὲ περὶ
[7, 1332]	τοῖς χεῖρον, οἱ δ' εὐθὺς	οὐκ	ὀρθῶς ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν, ἐξουσίας
[7, 1325]	ἀμφότεροι λέγουσιν ὀρθῶς τὰ δὲ	οὐκ	ὀρθῶς, οἱ μὲν ὅτι ὁ
[7, 1332]	δὲ σπουδαίαν εἶναι τὴν πόλιν	οὐκέτι	τύχης ἔργον ἀλλ' ἐπιστήμης καὶ
[7, 1333]	δῆλον ὡς ἐπειδὴ νῦν γε	οὐκέτι	ὑπάρχει τοῖς Λάκωσι τὸ ἄρχειν,
[7, 1336]	καὶ τηλικούτους ὄντας. ὅλως μὲν	οὖν	αἰσχρολογίαν ἐκ τῆς πόλεως, ὥσπερ
[7, 1325]	εὖ πράττειν ἄριστον. τοῦτο μὲν	οὖν	ἀληθῶς ἴσως λέγουσιν, ~(εἴπερ ὑπάρξει
[7, 1332]	καὶ τὸ βέλτιον. τὰ μὲν	οὖν	ἄλλα τῶν ζῴων μάλιστα μὲν
[7, 1324]	τῆς μεθόδου ταύτης. ὅτι μὲν	οὖν	ἀναγκαῖον εἶναι πολιτείαν ἀρίστην ταύτην
[7, 1333]	λόγος ὁ δὲ θεωρητικός. ὡσαύτως	οὖν	ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ τοῦτο τὸ
[7, 1334]	τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς. εἴπερ	οὖν	ἀπ' ἀρχῆς τὸν νομοθέτην ὁρᾶν
[7, 1336]	οἴκοι τὴν τροφὴν ἔχειν. εὔλογον	οὖν	ἀπολαύειν ἀπὸ τῶν ἀκουσμάτων καὶ
[7, 1334]	εἰρήνης ὑβριστὰς ποιεῖ μᾶλλον. πολλῆς	οὖν	δεῖ δικαιοσύνης καὶ πολλῆς σωφροσύνης
[7, 1329]	παραλελειμμένα (πειρᾶσθαι ζητεῖν. ὅτι μὲν	οὖν	δεῖ τὴν χώραν εἶναι τῶν
[7, 1327]	τὸ πολιτεύεσθαι καλῶς. ὅτι μὲν	οὖν,	εἰ ταῦτα μὴ συμβαίνει, βέλτιον
[7, 1336]	τὸ ποιεῖν σύνεγγυς: μάλιστα μὲν	οὖν	ἐκ τῶν νέων, ὅπως μήτε
[7, 1323]	ἕνεκεν τὴν ψυχήν. ὅτι μὲν	οὖν	ἑκάστῳ τῆς εὐδαιμονίας ἐπιβάλλει τοσοῦτον
[7, 1336]	παιδεία ποιήσει πάντως. νῦν μὲν	οὖν	ἐν παραδρομῇ τοῦτον πεποιήμεθα τὸν
[7, 1328]	τῶν (πρὸς ἀλλήλους. τὰ μὲν	οὖν	ἔργα ταῦτ' ἐστὶν ὧν δεῖται
[7, 1336]	ἢ λόγους ἀσχήμονας. ἐπιμελὲς μὲν	οὖν	ἔστω τοῖς (ἄρχουσι μηθέν, μήτε
[7, 1335]	ἡ μέση τούτων. πεπονημένην μὲν	οὖν	ἔχειν δεῖ τὴν ἕξιν, πεπονημένην
[7, 1323]	ὁ αὐτὸς ἢ ἕτερος. νομίσαντας	οὖν	ἱκανῶς πολλὰ λέγεσθαι καὶ τῶν
[7, 1334]	τῶν ἐπιόντων εἰσίν. ἀνδρείας μὲν	οὖν	καὶ καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν
[7, 1329]	βασιλείαν ἡ Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν	οὖν	καὶ τὰ ἄλλα δεῖ νομίζειν
[7, 1326]	αὐτάρκειαν ζωῆς εὐσύνοπτος. περὶ (μὲν	οὖν	μεγέθους πόλεως διωρίσθω τὸν τρόπον
[7, 1326]	ποίαν τινὰ ταύτην. οἴονται μὲν	οὖν	οἱ πλεῖστοι προσήκειν μεγάλην εἶναι
[7, 1324]	πράττουσι καὶ πολιτευομένοις. ~(οἱ μὲν	οὖν	οὕτως ὑπολαμβάνουσιν, οἱ δὲ τὸν
[7, 1329]	περὶ τὴν Κρήτην, τὰ μὲν	οὖν	περὶ Αἴγυπτον Σεσώστριος, ὥς φασιν,
[7, 1337]	τῆς φύσεως ἀναπληροῦν. πρῶτον μὲν	οὖν	σκεπτέον εἰ ποιητέον τάξιν τινὰ
[7, 1330]	πολεμικὰς καλῶς ἔχει. πρὸς μὲν	οὖν	τὰς πολεμικὰς αὐτοῖς μὲν εὐέξοδον
[7, 1332]	διαφέρειν τῶν ἀρχομένων, ἀναμφισβήτητον. πῶς	οὖν	ταῦτ' ἔσται καὶ πῶς μεθέξουσι,
[7, 1334]	τῶν τοιούτων ἀγαθῶν. διότι μὲν	οὖν	τὴν μέλλουσαν εὐδαιμονήσειν (καὶ σπουδαίαν
[7, 1336]	τῶν ψυχρῶν ἄσκησιν. περὶ μὲν	οὖν	τὴν πρώτην συμφέρει ποιεῖσθαι τὴν
[7, 1325]	οἰκείας τὰς αὐτῶν. ὅτι μὲν	οὖν	τὸν αὐτὸν βίον ἀναγκαῖον εἶναι
[7, 1335]	ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἀριθμόν. περὶ μὲν	οὖν	τοῦ πότε δεῖ ποιεῖσθαι τὴν
[7, 1331]	τὸ τέλος πράξεις, ὅτι μὲν	οὖν	τοῦ τε εὖ ζῆν καὶ
[7, 1328]	καὶ πέρᾳ μισοῦσιν. περὶ μὲν	οὖν	τῶν πολιτευομένων, πόσους τε ὑπάρχειν
[7, 1329]	Οἰνωτροὶ τὸ γένος. ἡ μὲν	οὖν	τῶν συσσιτίων τάξις ἐντεῦθεν γέγονε
[7, 1328]	γὰρ ἔσται δῆλον. πρῶτον μὲν	οὖν	ὑπάρχειν δεῖ τροφήν, ἔπειτα τέχνας
[7, 1330]	δυναμένους βουλεύσασθαι καλῶς. τὴν μὲν	οὖν	χώραν ἀνάγκη διῃρῆσθαι τὸν τρόπον
[7, 1327]	πόλιν ἑτέρων ἐμμελεστέραν. περὶ μὲν	οὖν	χώρας καὶ λιμένων τῶν πόλεων
[7, 1336]	τηλικούτους, ἐπιμελὲς ἔστω τοῖς ἄρχουσιν	οὓς	καλοῦσι παιδονόμους. πάντα γὰρ δεῖ
[7, 1331]	καὶ γὰρ ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν	οὓς	καλοῦσιν οἱ μὲν ὑλωροὺς οἱ
[7, 1329]	τοὔνομα λαβεῖν, ὅση τετύχηκεν ἐντὸς	οὖσα	τοῦ κόλπου τοῦ Σκυλλητικοῦ καὶ
[7, 1326]	δοκουσῶν πολιτεύεσθαι καλῶς οὐδεμίαν ὁρῶμεν	οὖσαν	ἀνειμένην πρὸς τὸ πλῆθος. τοῦτο
[7, 1326]	~(δεῖ τὴν ὕλην ὑπάρχειν ἐπιτηδείαν	οὖσαν	πρὸς τὴν ἐργασίαν ὅσῳ γὰρ
[7, 1326]	κτήσεως καὶ τῆς περὶ τὴν	οὐσίαν	εὐπορίας συμβαίνῃ ποιεῖσθαι (μνείαν, πῶς
[7, 1330]	εἶναι (ἰδίους) τῶν κεκτημένων τὰς	οὐσίας,	τοὺς δ' ἐπὶ τῇ κοινῇ
[7, 1323]	ἀμφισβητήσειεν (ἂν ὡς οὐ, τριῶν	οὐσῶν	μερίδων, τῶν τε ἐκτὸς καὶ
[7, 1328]	τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον	οὔτ'	ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν τοὺς πολίτας
[7, 1323]	πράττουσιν: οὐθὲν δὲ καλὸν ἔργον	οὔτ'	ἀνδρὸς οὔτε πόλεως χωρὶς ἀρετῆς
[7, 1330]	τῇ χρήσει φιλικῶς γινομένῃ κοινήν,	οὔτ'	ἀπορεῖν οὐθένα τῶν πολιτῶν τροφῆς.
[7, 1336]	τοὺς θεούς: (τοὺς δὲ νεωτέρους	οὔτ'	ἰάμβων οὔτε κωμῳδίας θεατὰς ἐατέον,
[7, 1333]	καὶ νόμων οὐθεὶς οὔτε ὠφέλιμος	οὔτε	ἀληθής ἐστιν. ταὐτὰ γὰρ ἄριστα
[7, 1328]	ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν,	οὔτε	βάναυσον βίον οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ
[7, 1329]	τούτων τάξις. οὔτε γὰρ γεωργὸν	οὔτε	βάναυσον ἱερέα καταστατέον ὑπὸ γὰρ
[7, 1329]	δὲ καὶ ἡ τούτων τάξις.	οὔτε	γὰρ γεωργὸν οὔτε βάναυσον ἱερέα
[7, 1335]	δὲ ἱκανὸν εἰπεῖν καὶ νῦν.	οὔτε	γὰρ ἡ τῶν ἀθλητῶν χρήσιμος
[7, 1323]	τοσοῦτον ἔστω πεφροιμιασμένα τῷ λόγῳ:	οὔτε	γὰρ μὴ θιγγάνειν αὐτῶν δυνατόν,
[7, 1331]	ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν, οἷον περὶ ἰατρικήν:	οὔτε	γὰρ (ποῖόν τι δεῖ τὸ
[7, 1324]	ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τοῦτο ὁρῶμεν:	οὔτε	(γὰρ τοῦ ἰατροῦ οὔτε τοῦ
[7, 1333]	βασιλεῖ, καίπερ (ἔχοντι τηλικαύτην τιμήν.	οὔτε	δὴ πολιτικὸς τῶν τοιούτων λόγων
[7, 1335]	οὐδὲ πρὸς ὑγίειαν καὶ τεκνοποιίαν,	οὔτε	ἡ θεραπευτικὴ καὶ κακοπονητικὴ λίαν,
[7, 1326]	τούτων ἕκαστον οὔτε λίαν μικρὸν	οὔτε	κατὰ μέγεθος ὑπερβάλλον ἕξει τὴν
[7, 1329]	εἶναι χρή, λεκτέον πρῶτον, ἐπειδὴ	οὔτε	κοινήν φαμεν εἶναι δεῖν τὴν
[7, 1336]	(τοὺς δὲ νεωτέρους οὔτ' ἰάμβων	οὔτε	κωμῳδίας θεατὰς ἐατέον, πρὶν ἢ
[7, 1326]	ὀργάνων: καὶ γὰρ τούτων ἕκαστον	οὔτε	λίαν μικρὸν οὔτε κατὰ μέγεθος
[7, 1335]	τῶν πατέρων βοήθεια τοῖς τέκνοις,	~(οὔτε	λίαν πάρεγγυς εἶναι πολλὴν γὰρ
[7, 1334]	τῶν τέκνων διαδοχήν, δεῖ γὰρ	οὔτε	λίαν ὑπολείπεσθαι ταῖς (ἡλικίαις τὰ
[7, 1323]	γὰρ μὴ θιγγάνειν αὐτῶν δυνατόν,	οὔτε	πάντας τοὺς οἰκείους ἐπεξελθεῖν ἐνδέχεται
[7, 1323]	δὲ καλὸν ἔργον οὔτ' ἀνδρὸς	οὔτε	πόλεως χωρὶς ἀρετῆς καὶ φρονήσεως:
[7, 1336]	μάθησιν καλῶς ἔχει προσάγειν οὐδεμίαν	(οὔτε	πρὸς ἀναγκαίους πόνους, ὅπως μὴ
[7, 1333]	συντάξαντες τὰ περὶ τὰς πολιτείας	οὔτε	πρὸς πάσας τὰς ἀρετὰς τοὺς
[7, 1333]	οἱ ταύτας καταστήσαντες τὰς πολιτείας,	οὔτε	πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται
[7, 1331]	εἶναι σῶμα κρίνουσιν ἐνίοτε καλῶς,	οὔτε	πρὸς τὸν ὑποκείμενον αὐτοῖς ὅρον
[7, 1336]	ἡλικίαν μέχρι πέντε ἐτῶν, ἣν	οὔτε	πω πρὸς μάθησιν καλῶς ἔχει
[7, 1324]	ὁρῶμεν: οὔτε (γὰρ τοῦ ἰατροῦ	οὔτε	τοῦ κυβερνήτου ἔργον ἐστὶ τὸ
[7, 1333]	τοιούτων λόγων καὶ νόμων οὐθεὶς	οὔτε	ὠφέλιμος οὔτε ἀληθής ἐστιν. ταὐτὰ
[7, 1329]	σημεῖον τὰ περὶ Αἴγυπτόν ἐστιν:	οὗτοι	γὰρ ἀρχαιότατοι μὲν δοκοῦσιν εἶναι,
[7, 1334]	ἐν μακάρων νήσοις: μάλιστα γὰρ	οὗτοι	δεήσονται φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης καὶ
[7, 1324]	τὸν τυραννικὸν βίον μάλιστα τιμῶσιν,	οὗτοι	καὶ πόλιν τὴν πλείστων ἄρχουσαν
[7, 1324]	ζῆν εὖ τίθενται ἐφ' ἑνός,	οὗτοι	καὶ τὴν πόλιν ὅλην, ἐὰν
[7, 1329]	ὑπάρχειν τοῖς πολίταις, πολῖται δὲ	οὗτοι.	τὸ γὰρ (βάναυσον οὐ μετέχει
[7, 1326]	τοῦ πλήθους. δῆλον τοίνυν ὡς	οὗτός	ἐστι πόλεως ὅρος ἄριστος, ἡ
[7, 1324]	ἐνίοις δὲ καὶ τῆς πολιτείας	οὗτος	ὅρος καὶ τῶν νόμων ὅπως
[7, 1325]	τὸ κύριον εἶναι πάντων ἄριστον:	οὕτω	γὰρ ἂν πλείστων καὶ καλλίστων
[7, 1330]	μήτε ὁμοφύλων πάντων μήτε θυμοειδῶν	οὕτω	γὰρ ἂν πρός τε τὴν
[7, 1330]	κατὰ μέρη δὲ καὶ τόπους:	οὕτω	γὰρ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ
[7, 1333]	μᾶλλον τὸ τέλος, τοῖς μὲν	οὕτω	διαιροῦσιν ὡς ἡμεῖς φαμεν οὐκ
[7, 1333]	καὶ τὸ μὴ καλὸν οὐχ	οὕτω	διαφέρουσιν (αἱ πράξεις καθ' αὑτὰς
[7, 1325]	τάχ' ἂν ὑπολάβοι τις τούτων	οὕτω	διωρισμένων (ὅτι τὸ κύριον εἶναι
[7, 1333]	πολλὴ χορηγία γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων,	οὕτω	καὶ Θίβρων ἀγάμενος φαίνεται τὸν
[7, 1327]	ἀνθρώπων εὐσύνοπτον ἔφαμεν εἶναι δεῖν,	οὕτω	καὶ τὴν χώραν: τὸ δ'
[7, 1334]	ψυχὴ καὶ σῶμα δύ' ἐστίν,	οὕτω	καὶ τῆς ψυχῆς ὁρῶμεν δύο
[7, 1334]	πρότερον τῇ γενέσει τῆς ψυχῆς,	οὕτω	καὶ τὸ ἄλογον τοῦ λόγον
[7, 1326]	ὑπὸ τῆς τέχνης εἶναι κάλλιον̓	οὕτω	καὶ τῷ πολιτικῷ καὶ τῷ
[7, 1329]	περὶ Αἴγυπτον Σεσώστριος, ὥς φασιν,	οὕτω	νομοθετήσαντος, Μίνω δὲ τὰ (περὶ
[7, 1325]	αὑτὰς πόλεις ἱδρυμένας καὶ (ζῆν	οὕτω	προῃρημένας: ἐνδέχεται γὰρ κατὰ μέρη
[7, 1331]	ἐστι δι' ὧν τρόπων πλεονεκτήσουσιν,	οὕτω	τὰ μὲν εὕρηται τὰ δὲ
[7, 1332]	καθ' ἕκαστον δὲ τῶν πολιτῶν,	οὕτως	αἱρετώτερον: ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ καθ'
[7, 1327]	ὥσπερ μεσεύει κατὰ (τοὺς τόπους,	οὕτως	ἀμφοῖν μετέχει. καὶ γὰρ ἔνθυμον
[7, 1329]	φρόνησις ἐν πρεσβυτέροις εἶναὶ, ἔοικεν	οὕτως	ἀμφοῖν νενεμῆσθαι συμφέρειν καὶ δίκαιόν
[7, 1323]	καὶ τὰ περὶ τὴν διάνοιαν	οὕτως	ἄφρονα καὶ διεψευσμένον ὥσπερ τι
[7, 1330]	μετέχωσιν. τό τε γὰρ ἴσον	οὕτως	ἔχει καὶ τὸ δίκαιον καὶ
[7, 1330]	μετέχειν ἐνδέχεται γάρ, ἄν τις	οὕτως	κατασκευάζῃ καθάπερ ἐν τοῖς γεωργοῖς
[7, 1324]	καὶ πολιτευομένοις. ~(οἱ μὲν οὖν	οὕτως	ὑπολαμβάνουσιν, οἱ δὲ τὸν δεσποτικὸν
[7, 1328]	χρῆσίς τις τέλειος, συμβέβηκε δὲ	οὕτως	ὥστε τοὺς μὲν ἐνδέχεσθαι μετέχειν
[7, 1325]	τῶν ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ' ἴσως	οὐχ	οἷόν τε ὑπάρχειν, ἀλλ' ὑποτίθενται
[7, 1331]	δὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον,	οὐχ	ὅτι τείχη μόνον περιβλητέον, ἀλλὰ
[7, 1333]	καλὸν καὶ τὸ μὴ καλὸν	οὐχ	οὕτω διαφέρουσιν (αἱ πράξεις καθ'
[7, 1335]	τούτου τις ὡρισμένος χρόνος, ὃν	οὐχ	ὑπερβαίνει πληθύον ἔτι, ἢ μικρόν>
[7, 1325]	πόλεμον ἐπιμελείας καλὰς μὲν θετέον,	οὐχ	ὡς τέλος δὲ πάντων ἀκρότατον,
[7, 1328]	κατὰ λόγον: παρ' οἷς γὰρ	ὀφείλεσθαι	τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ
[7, 1335]	τῶν σωμάτων ὑπαρχόντων μάλιστ' ἂν	ὄφελος	εἴη τοῖς γεννωμένοις, ἐπιστήσασι μὲν
[7, 1323]	ἢ βλάπτειν ἀναγκαῖον ἢ μηθὲν	ὄφελος	εἶναι τοῖς (ἔχουσιν, τῶν δὲ
[7, 1332]	εἴ τι τῶν λόγων ἐκείνων	ὄφελος	ἐνέργειαν εἶναι καὶ χρῆσιν ἀρετῆς
[7, 1332]	τὴν ψυχήν. ἔνια δὲ οὐθὲν	ὄφελος	φῦναι: ~(τὰ γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν
[7, 1331]	(τοῖς ἄρχουσιν: ἡ γὰρ ἐν	ὀφθαλμοῖς	τῶν ἀρχόντων παρουσία μάλιστα ἐμποιεῖ
[7, 1327]	τὴν γιγνομένην περὶ τὸν ναυτικὸν	ὄχλον	οὐκ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν ταῖς πόλεσιν: