HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

β = 53 formes différentes pour 89 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, pages

[7, 1326]   πόλεως σημεῖον, ἐξ ἧς δὲ βάναυσοι μὲν ἐξέρχονται πολλοὶ τὸν ἀριθμὸν

[7, 1328]   μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν

[7, 1329]   τάξις. οὔτε γὰρ γεωργὸν οὔτε βάναυσον ἱερέα καταστατέον ὑπὸ γὰρ τῶν

[7, 1331]   τῶν ὠνίων πάντων, καὶ μήτε βάναυσον μήτε γεωργὸν μήτ' ἄλλον μηδένα

[7, 1329]   πολῖται δὲ οὗτοι. τὸ γὰρ (βάναυσον οὐ μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ'

[7, 1329]   εἶναι τοὺς γεωργοὺς δούλους ἢ βαρβάρους περιοίκους. λοιπὸν δ' ἐκ τῶν

[7, 1330]   μηδὲν νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς, δεύτερον δὲ βαρβάρους περιοίκους παραπλησίους τοῖς εἰρημένοις τὴν

[7, 1336]   διὸ παρὰ πολλοῖς ἐστι τῶν βαρβάρων ἔθος τοῖς μὲν εἰς ποταμὸν

[7, 1329]   ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν τινα γενέσθαι βασιλέα τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ τό

[7, 1332]   Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι τοὺς βασιλέας τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν

[7, 1333]   ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ βασιλεῖ, καίπερ (ἔχοντι τηλικαύτην τιμήν. οὔτε

[7, 1329]   ὑπερτείνει τοῖς χρόνοις τὴν (Μίνω βασιλείαν ἡ Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν οὖν

[7, 1329]   Κρήτην γενόμενα περὶ τὴν Μίνω βασιλείαν, τὰ δὲ περὶ τὴν Ἰταλίαν

[7, 1334]   τὴν ἀρχὴν ἀπόλλυνται. τὴν γὰρ βαφὴν ἀνιᾶσιν, ὥσπερ ὁ σίδηρος, εἰρήνην

[7, 1331]   νῦν εὑρημένων τῶν περὶ τὰ βέλη καὶ τὰς μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν

[7, 1332]   τὴν τῶν ἀρχόντων, δῆλον ὅτι βέλτιον ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς τοὺς μὲν

[7, 1326]   γὰρ ἂν αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον, ἀνάγκη καὶ τὸ γιγνόμενον ὑπὸ

[7, 1333]   τέχνην καὶ τοῖς κατὰ φύσιν: βέλτιον δὲ τὸ λόγον ἔχον. διῄρηταί

[7, 1336]   ὅσα δυνατὸν (ἐθίζειν) εὐθὺς ἀρχομένων βέλτιον ἐθίζειν μέν, ἐκ προσαγωγῆς δ'

[7, 1327]   οὖν, εἰ ταῦτα μὴ συμβαίνει, βέλτιον καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς

[7, 1330]   τρόπον χρῆσθαι δούλοις, καὶ διότι βέλτιον πᾶσι τοῖς δούλοις ἆθλον προκεῖσθαι

[7, 1332]   ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ τὸ βέλτιον. τὰ μὲν οὖν ἄλλα τῶν

[7, 1332]   λόγον, ἐὰν πεισθῶσιν ἄλλως ἔχειν βέλτιον. τὴν μὲν τοίνυν φύσιν οἵους

[7, 1333]   καὶ δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος αἱρετωτέρας εἶναι τοῖς δυναμένοις τυγχάνειν

[7, 1333]   αἰεὶ γὰρ τὸ χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν, καὶ τοῦτο φανερὸν

[7, 1327]   διόπερ ἐλεύθερόν τε διατελεῖ καὶ βέλτιστα πολιτευόμενον καὶ δυνάμενον ἄρχειν πάντων,

[7, 1334]   τὸν νομοθέτην ὁρᾶν δεῖ ὅπως (βέλτιστα τὰ σώματα γένηται τῶν τρεφομένων,

[7, 1334]   γὰρ διημαρτηκέναι τὸν λόγον τῆς βελτίστης ὑποθέσεως, καὶ διὰ τῶν ἐθῶν

[7, 1333]   τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ

[7, 1327]   τῆς ναυτικῆς δυνάμεως, ὅτι μὲν βέλτιστον ὑπάρχειν μέχρι τινὸς πλήθους, οὐκ

[7, 1333]   αὐτῶν, μᾶλλον δὲ πρὸς τὰ βελτίω καὶ τὰ τέλη. τὸν (αὐτὸν

[7, 1324]   γε εὖ φρονοῦντα πρὸς τὸν βελτίω σκοπὸν συντάττεσθαι, καὶ τῶν (ἀνθρώπων

[7, 1329]   τῶν ἀδυνάτων (ἐστὶ τοὺς δυναμένους βιάζεσθαι καὶ κωλύειν, τούτους ὑπομένειν ἀρχομένους

[7, 1325]   ~(εἴπερ ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις τὸ τῶν ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ'

[7, 1335]   ἕξιν, πεπονημένην δὲ πόνοις μὴ βιαίοις, μηδὲ πρὸς ἕνα (μόνον, ὥσπερ

[7, 1324]   ἐστὶ τὸ ἢ πεῖσαι ἢ βιάσασθαι τοῦ μὲν τοὺς θεραπευομένους τοῦ

[7, 1325]   μὲν τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον, διαφερομένους δὲ περὶ τῆς

[7, 1324]   ὁμολογούντων τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον πότερον ὁ πολιτικὸς καὶ

[7, 1325]   ὅτι μὲν οὖν τὸν αὐτὸν βίον ἀναγκαῖον εἶναι τὸν ἄριστον ἑκάστῳ

[7, 1327]   γὰρ (ἡγεμονικὸν καὶ πολιτικὸν ζήσεται βίον, ἀναγκαῖον καὶ ταύτην τὴν δύναμιν

[7, 1327]   τῆς δυνάμεως ταύτης πρὸς τὸν βίον ἀποσκεπτέον τῆς πόλεως. εἰ μὲν

[7, 1325]   ἀρχάς, νομίζοντες τὸν τοῦ ἐλευθέρου (βίον ἕτερόν τινα εἶναι τοῦ πολιτικοῦ

[7, 1324]   (γὰρ ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν εἶναι βίον καὶ πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης γὰρ

[7, 1324]   (μακαρίζουσιν: ὅσοι τε τὸν τυραννικὸν βίον μάλιστα τιμῶσιν, οὗτοι καὶ πόλιν

[7, 1328]   πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν τοὺς

[7, 1323]   ἀνάγκη διορίσασθαι πρῶτον τίς αἱρετώτατος βίος. ἀδήλου γὰρ ὄντος τούτου καὶ

[7, 1324]   πότερον ὁ πολιτικὸς καὶ πρακτικὸς βίος αἱρετὸς ἢ μᾶλλον ὁ πάντων

[7, 1333]   διῄρηται δὲ καὶ πᾶς ὁ βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν καὶ

[7, 1328]   πολίτας ἀγεννὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίο, οὐδὲ

[7, 1323]   νῦν δὲ ὑποκείσθω τοσοῦτον, ὅτι βίος μὲν ἄριστος, καὶ χωρὶς ἑκάστῳ

[7, 1323]   ὁ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν αἱρετώτατος βίος, μετὰ δὲ τοῦτο πότερον κοινῇ

[7, 1324]   σκέψεως, ἓν μὲν πότερος αἱρετώτερος (βίος, ὁ διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι καὶ

[7, 1325]   εἴη καὶ καθ' ἕκαστον ἄριστος βίος ὁ πρακτικός. ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν

[7, 1325]   μὲν ὅτι ὁ τοῦ ἐλευθέρου βίος τοῦ δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ

[7, 1332]   ἀρχομένους ἢ τοὺς αὐτοὺς διὰ (βίου: δῆλον γὰρ ὡς ἀκολουθεῖν δεήσει

[7, 1326]   τοὺς ἕλκοντας ἐφ' ἑκατέραν τοῦ βίου τὴν ὑπερβολήν, τοὺς μὲν ἐπὶ

[7, 1328]   ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες τούς τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται καὶ τὰς πολιτείας.

[7, 1333]   δὲ τρόπον καὶ περὶ τοὺς βίους καὶ τὰς τῶν πραγμάτων αἱρέσεις:

[7, 1324]   σχεδὸν γὰρ τούτους τοὺς (δύο βίους τῶν ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι πρὸς

[7, 1328]   τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ βλάβει καὶ ταύτης ἀποστερεῖσθαι (νομίζουσιν: ὅθεν

[7, 1327]   ὠφέλιμος ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν ἢ βλαβερά, πολλὰ τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε

[7, 1327]   τὸ ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν, φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας

[7, 1333]   ἄρχειν: ταῦτα γὰρ μεγάλην ἔχει βλάβην. δῆλον γὰρ ὅτι καὶ τῶν

[7, 1336]   τῆς ἀπὸ τῶν τοιούτων γιγνομένης βλάβης ἀπαθεῖς ἡ παιδεία ποιήσει πάντως.

[7, 1323]   τἰ, ὧν τὴν ὑπερβολὴν ἢ βλάπτειν ἀναγκαῖον ἢ μηθὲν ὄφελος εἶναι

[7, 1335]   τὰ τῶν ἀρρένων (δὲ σώματα βλάπτεσθαι δοκεῖ πρὸς τὴν αὔξησιν, ἐὰν

[7, 1327]   κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς τὸ βλάψαι τοὺς ἐπιτιθεμένους, εἰ μὴ κατ'

[7, 1330]   εὔχεσθαι δεῖ κατατυγχάνειν πρὸς τέτταρα βλέποντας, πρῶτον μὲν ὡς ἀναγκαῖον πρὸς

[7, 1333]   πάντα μὲν τοίνυν τῷ πολιτικῷ βλέποντι νομοθετητέον, καὶ κατὰ τὰ μέρη

[7, 1324]   τι πρὸς ἓν οἱ νόμοι βλέπουσι, τοῦ κρατεῖν στοχάζονται πάντες, ὥσπερ

[7, 1329]   πόλιν οὐκ εἰς μέρος τι βλέψαντας δεῖ λέγειν αὐτῆς, ἀλλ' εἰς

[7, 1327]   κατανοήσειεν ἄν τις τοῦτό γε, βλέψας ἐπί τε τὰς πόλεις τὰς

[7, 1334]   ἡ δὲ παρὰ τῶν πατέρων βοήθεια τοῖς τέκνοις, ~(οὔτε λίαν πάρεγγυς

[7, 1327]   καὶ φοβεροὺς εἶναι καὶ δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν, καὶ κατὰ

[7, 1330]   ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι, δεύτερον δ' κατὰ βορέαν: εὐχείμεροι γὰρ αὗται μᾶλλον: ~(τῶν

[7, 1335]   τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί, τὰ βόρεια τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες μᾶλλον. ποίων

[7, 1337]   τέχνη καὶ παιδεία τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς φύσεως ἀναπληροῦν. πρῶτον μὲν

[7, 1329]   καὶ τὸ πολεμικὸν καὶ τὸ βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων καὶ κρῖνον

[7, 1328]   γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ δικάζοντας, ἢ καθ' ἕκαστον

[7, 1330]   τὸ ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους βουλεύσασθαι καλῶς. τὴν μὲν οὖν χώραν

[7, 1329]   πόλεως τό τε ὁπλιτικὸν καὶ βουλευτικόν, καὶ κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον,

[7, 1329]   τό τε ὁπλιτικὸν καὶ τὸ βουλευτικόν, πρέπει δὲ τήν τε θεραπείαν

[7, 1330]   γειτνιῶντας τοῖς ὁμόροις μὴ συμμετέχειν βουλῆς τῶν πρὸς αὐτοὺς πολέμων, ὡς

[7, 1335]   ὑπάρχῃ πρὸς τὴν τοῦ νομοθέτου βούλησιν. σχεδὸν δὴ πάντα ταῦτα συμβαίνει

[7, 1334]   καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ καὶ βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία, καὶ γενομένοις

[7, 1332]   γὰρ τῶν ἀρχομένων ὑπάρχουσι νεωτερίζειν (βουλόμενοι πάντες οἱ κατὰ τὴν χώραν,

[7, 1324]   ἄγαν ἄτοπον ἴσως εἶναι τοῖς βουλομένοις ἐπισκοπεῖν, εἰ τοῦτ' ἐστὶν ἔργον

[7, 1324]   (καὶ δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ βουλομένων καὶ μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ

[7, 1324]   πλησίον, καὶ βουλομένων καὶ μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ ἂν εἴη τοῦτο

Livre, pages
[7, 1326]	πόλεως σημεῖον, ἐξ ἧς δὲ	βάναυσοι	μὲν ἐξέρχονται πολλοὶ τὸν ἀριθμὸν
[7, 1328]	μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε	βάναυσον	βίον οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν
[7, 1329]	τάξις. οὔτε γὰρ γεωργὸν οὔτε	βάναυσον	ἱερέα καταστατέον ὑπὸ γὰρ τῶν
[7, 1331]	τῶν ὠνίων πάντων, καὶ μήτε	βάναυσον	μήτε γεωργὸν μήτ' ἄλλον μηδένα
[7, 1329]	πολῖται δὲ οὗτοι. τὸ γὰρ	(βάναυσον	οὐ μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ'
[7, 1329]	εἶναι τοὺς γεωργοὺς δούλους ἢ	βαρβάρους	περιοίκους. λοιπὸν δ' ἐκ τῶν
[7, 1330]	μηδὲν νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς, δεύτερον δὲ	βαρβάρους	περιοίκους παραπλησίους τοῖς εἰρημένοις τὴν
[7, 1336]	διὸ παρὰ πολλοῖς ἐστι τῶν	βαρβάρων	ἔθος τοῖς μὲν εἰς ποταμὸν
[7, 1329]	ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν τινα γενέσθαι	βασιλέα	τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ τό
[7, 1332]	Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι τοὺς	βασιλέας	τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν
[7, 1333]	ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ	βασιλεῖ,	καίπερ (ἔχοντι τηλικαύτην τιμήν. οὔτε
[7, 1329]	ὑπερτείνει τοῖς χρόνοις τὴν (Μίνω	βασιλείαν	ἡ Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν οὖν
[7, 1329]	Κρήτην γενόμενα περὶ τὴν Μίνω	βασιλείαν,	τὰ δὲ περὶ τὴν Ἰταλίαν
[7, 1334]	τὴν ἀρχὴν ἀπόλλυνται. τὴν γὰρ	βαφὴν	ἀνιᾶσιν, ὥσπερ ὁ σίδηρος, εἰρήνην
[7, 1331]	νῦν εὑρημένων τῶν περὶ τὰ	βέλη	καὶ τὰς μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν
[7, 1332]	τὴν τῶν ἀρχόντων, δῆλον ὅτι	βέλτιον	ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς τοὺς μὲν
[7, 1326]	γὰρ ἂν αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη	βέλτιον,	ἀνάγκη καὶ τὸ γιγνόμενον ὑπὸ
[7, 1333]	τέχνην καὶ τοῖς κατὰ φύσιν:	βέλτιον	δὲ τὸ λόγον ἔχον. διῄρηταί
[7, 1336]	ὅσα δυνατὸν (ἐθίζειν) εὐθὺς ἀρχομένων	βέλτιον	ἐθίζειν μέν, ἐκ προσαγωγῆς δ'
[7, 1327]	οὖν, εἰ ταῦτα μὴ συμβαίνει,	βέλτιον	καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς
[7, 1330]	τρόπον χρῆσθαι δούλοις, καὶ διότι	βέλτιον	πᾶσι τοῖς δούλοις ἆθλον προκεῖσθαι
[7, 1332]	ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ τὸ	βέλτιον.	τὰ μὲν οὖν ἄλλα τῶν
[7, 1332]	λόγον, ἐὰν πεισθῶσιν ἄλλως ἔχειν	βέλτιον.	τὴν μὲν τοίνυν φύσιν οἵους
[7, 1333]	καὶ δεῖ τὰς τοῦ φύσει	βελτίονος	αἱρετωτέρας εἶναι τοῖς δυναμένοις τυγχάνειν
[7, 1333]	αἰεὶ γὰρ τὸ χεῖρον τοῦ	βελτίονός	ἐστιν ἕνεκεν, καὶ τοῦτο φανερὸν
[7, 1327]	διόπερ ἐλεύθερόν τε διατελεῖ καὶ	βέλτιστα	πολιτευόμενον καὶ δυνάμενον ἄρχειν πάντων,
[7, 1334]	τὸν νομοθέτην ὁρᾶν δεῖ ὅπως	(βέλτιστα	τὰ σώματα γένηται τῶν τρεφομένων,
[7, 1334]	γὰρ διημαρτηκέναι τὸν λόγον τῆς	βελτίστης	ὑποθέσεως, καὶ διὰ τῶν ἐθῶν
[7, 1333]	τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς τὸ	βέλτιστον	τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ
[7, 1327]	τῆς ναυτικῆς δυνάμεως, ὅτι μὲν	βέλτιστον	ὑπάρχειν μέχρι τινὸς πλήθους, οὐκ
[7, 1333]	αὐτῶν, μᾶλλον δὲ πρὸς τὰ	βελτίω	καὶ τὰ τέλη. τὸν (αὐτὸν
[7, 1324]	γε εὖ φρονοῦντα πρὸς τὸν	βελτίω	σκοπὸν συντάττεσθαι, καὶ τῶν (ἀνθρώπων
[7, 1329]	τῶν ἀδυνάτων (ἐστὶ τοὺς δυναμένους	βιάζεσθαι	καὶ κωλύειν, τούτους ὑπομένειν ἀρχομένους
[7, 1325]	~(εἴπερ ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ	βιαζομένοις	τὸ τῶν ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ'
[7, 1335]	ἕξιν, πεπονημένην δὲ πόνοις μὴ	βιαίοις,	μηδὲ πρὸς ἕνα (μόνον, ὥσπερ
[7, 1324]	ἐστὶ τὸ ἢ πεῖσαι ἢ	βιάσασθαι	τοῦ μὲν τοὺς θεραπευομένους τοῦ
[7, 1325]	μὲν τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι	βίον	αἱρετώτατον, διαφερομένους δὲ περὶ τῆς
[7, 1324]	ὁμολογούντων τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι	βίον	αἱρετώτατον πότερον ὁ πολιτικὸς καὶ
[7, 1325]	ὅτι μὲν οὖν τὸν αὐτὸν	βίον	ἀναγκαῖον εἶναι τὸν ἄριστον ἑκάστῳ
[7, 1327]	γὰρ (ἡγεμονικὸν καὶ πολιτικὸν ζήσεται	βίον,	ἀναγκαῖον καὶ ταύτην τὴν δύναμιν
[7, 1327]	τῆς δυνάμεως ταύτης πρὸς τὸν	βίον	ἀποσκεπτέον τῆς πόλεως. εἰ μὲν
[7, 1325]	ἀρχάς, νομίζοντες τὸν τοῦ ἐλευθέρου	(βίον	ἕτερόν τινα εἶναι τοῦ πολιτικοῦ
[7, 1324]	(γὰρ ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν εἶναι	βίον	καὶ πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης γὰρ
[7, 1324]	(μακαρίζουσιν: ὅσοι τε τὸν τυραννικὸν	βίον	μάλιστα τιμῶσιν, οὗτοι καὶ πόλιν
[7, 1328]	πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον	βίον	οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν τοὺς
[7, 1323]	ἀνάγκη διορίσασθαι πρῶτον τίς αἱρετώτατος	βίος.	ἀδήλου γὰρ ὄντος τούτου καὶ
[7, 1324]	πότερον ὁ πολιτικὸς καὶ πρακτικὸς	βίος	αἱρετὸς ἢ μᾶλλον ὁ πάντων
[7, 1333]	διῄρηται δὲ καὶ πᾶς ὁ	βίος	εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν καὶ
[7, 1328]	πολίτας ἀγεννὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος	βίος	καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίο, οὐδὲ
[7, 1323]	νῦν δὲ ὑποκείσθω τοσοῦτον, ὅτι	βίος	μὲν ἄριστος, καὶ χωρὶς ἑκάστῳ
[7, 1323]	ὁ πᾶσιν ὡς εἰπεῖν αἱρετώτατος	βίος,	μετὰ δὲ τοῦτο πότερον κοινῇ
[7, 1324]	σκέψεως, ἓν μὲν πότερος αἱρετώτερος	(βίος,	ὁ διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι καὶ
[7, 1325]	εἴη καὶ καθ' ἕκαστον ἄριστος	βίος	ὁ πρακτικός. ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν
[7, 1325]	μὲν ὅτι ὁ τοῦ ἐλευθέρου	βίος	τοῦ δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ
[7, 1332]	ἀρχομένους ἢ τοὺς αὐτοὺς διὰ	(βίου:	δῆλον γὰρ ὡς ἀκολουθεῖν δεήσει
[7, 1326]	τοὺς ἕλκοντας ἐφ' ἑκατέραν τοῦ	βίου	τὴν ὑπερβολήν, τοὺς μὲν ἐπὶ
[7, 1328]	ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες τούς τε	βίους	ἑτέρους ποιοῦνται καὶ τὰς πολιτείας.
[7, 1333]	δὲ τρόπον καὶ περὶ τοὺς	βίους	καὶ τὰς τῶν πραγμάτων αἱρέσεις:
[7, 1324]	σχεδὸν γὰρ τούτους τοὺς (δύο	βίους	τῶν ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι πρὸς
[7, 1328]	τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ	βλάβει	καὶ ταύτης ἀποστερεῖσθαι (νομίζουσιν: ὅθεν
[7, 1327]	ὠφέλιμος ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν ἢ	βλαβερά,	πολλὰ τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε
[7, 1327]	τὸ ἀγαθόν, εἰ δέ τι	βλαβερόν,	φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας
[7, 1333]	ἄρχειν: ταῦτα γὰρ μεγάλην ἔχει	βλάβην.	δῆλον γὰρ ὅτι καὶ τῶν
[7, 1336]	τῆς ἀπὸ τῶν τοιούτων γιγνομένης	βλάβης	ἀπαθεῖς ἡ παιδεία ποιήσει πάντως.
[7, 1323]	τἰ, ὧν τὴν ὑπερβολὴν ἢ	βλάπτειν	ἀναγκαῖον ἢ μηθὲν ὄφελος εἶναι
[7, 1335]	τὰ τῶν ἀρρένων (δὲ σώματα	βλάπτεσθαι	δοκεῖ πρὸς τὴν αὔξησιν, ἐὰν
[7, 1327]	κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς τὸ	βλάψαι	τοὺς ἐπιτιθεμένους, εἰ μὴ κατ'
[7, 1330]	εὔχεσθαι δεῖ κατατυγχάνειν πρὸς τέτταρα	βλέποντας,	πρῶτον μὲν ὡς ἀναγκαῖον πρὸς
[7, 1333]	πάντα μὲν τοίνυν τῷ πολιτικῷ	βλέποντι	νομοθετητέον, καὶ κατὰ τὰ μέρη
[7, 1324]	τι πρὸς ἓν οἱ νόμοι	βλέπουσι,	τοῦ κρατεῖν στοχάζονται πάντες, ὥσπερ
[7, 1329]	πόλιν οὐκ εἰς μέρος τι	βλέψαντας	δεῖ λέγειν αὐτῆς, ἀλλ' εἰς
[7, 1327]	κατανοήσειεν ἄν τις τοῦτό γε,	βλέψας	ἐπί τε τὰς πόλεις τὰς
[7, 1334]	ἡ δὲ παρὰ τῶν πατέρων	βοήθεια	τοῖς τέκνοις, ~(οὔτε λίαν πάρεγγυς
[7, 1327]	καὶ φοβεροὺς εἶναι καὶ δύνασθαι	βοηθεῖν,	ὥσπερ κατὰ γῆν, καὶ κατὰ
[7, 1330]	ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι, δεύτερον δ' κατὰ	βορέαν:	εὐχείμεροι γὰρ αὗται μᾶλλον: ~(τῶν
[7, 1335]	τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί, τὰ	βόρεια	τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες μᾶλλον. ποίων
[7, 1337]	τέχνη καὶ παιδεία τὸ προσλεῖπον	βούλεται	τῆς φύσεως ἀναπληροῦν. πρῶτον μὲν
[7, 1329]	καὶ τὸ πολεμικὸν καὶ τὸ	βουλευόμενον	περὶ τῶν συμφερόντων καὶ κρῖνον
[7, 1328]	γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς	βουλευομένους	καὶ δικάζοντας, ἢ καθ' ἕκαστον
[7, 1330]	τὸ ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους	βουλεύσασθαι	καλῶς. τὴν μὲν οὖν χώραν
[7, 1329]	πόλεως τό τε ὁπλιτικὸν καὶ	βουλευτικόν,	καὶ κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον,
[7, 1329]	τό τε ὁπλιτικὸν καὶ τὸ	βουλευτικόν,	πρέπει δὲ τήν τε θεραπείαν
[7, 1330]	γειτνιῶντας τοῖς ὁμόροις μὴ συμμετέχειν	βουλῆς	τῶν πρὸς αὐτοὺς πολέμων, ὡς
[7, 1335]	ὑπάρχῃ πρὸς τὴν τοῦ νομοθέτου	βούλησιν.	σχεδὸν δὴ πάντα ταῦτα συμβαίνει
[7, 1334]	καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ καὶ	βούλησις,	ἔτι δὲ ἐπιθυμία, καὶ γενομένοις
[7, 1332]	γὰρ τῶν ἀρχομένων ὑπάρχουσι νεωτερίζειν	(βουλόμενοι	πάντες οἱ κατὰ τὴν χώραν,
[7, 1324]	ἄγαν ἄτοπον ἴσως εἶναι τοῖς	βουλομένοις	ἐπισκοπεῖν, εἰ τοῦτ' ἐστὶν ἔργον
[7, 1324]	(καὶ δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ	βουλομένων	καὶ μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ
[7, 1324]	πλησίον, καὶ βουλομένων καὶ μὴ	βουλομένων.	πῶς γὰρ ἂν εἴη τοῦτο

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 7/06/2007