Livre, Chap.
[4, 13]	δὴ διὰ ταῦτα κενόν τι	φαῖεν	ἂν εἶναι, ἡμεῖς δὲ λέγομεν
[4, 9]	κἂν ἀπορήσειέ τις, τί ἂν	φαῖεν,	εἰ ἔχοι τὸ διάστημα χρῶμα
[4, 6]	ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος εἶναι·	φαίνεται	γὰρ οὐ μόνον τὰ πέρατα
[4, 14]	ἔτι δὲ τὸ νῦν, ὃ	φαίνεται	διορίζειν τὸ παρελθὸν καὶ τὸ
[4, 6]	μετάστασιν τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ	φαίνεται	εἶναι διάστημα μεταξὺ ἄλλο τι
[4, 8]	τι κενόν, ἄλλον δ' ὅτι	φαίνεται	ἔνια συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον
[4, 1]	ὁ τόπος· οὐ γὰρ ταὐτὸν	φαίνεται	θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων.
[4, 9]	ἔστι διάστημα ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν	φαίνεται	λέγεσθαι τὸ κενὸν ἕνα μὲν
[4, 20]	μεταβολήν (ἐν πᾶσι γὰρ οὕτω	φαίνεται)	λέγω δὲ θᾶττον κινεῖσθαι τὸ
[4, 16]	ἀλλ' ἐν ἑνὶ καὶ ἀδιαιρέτῳ	φαίνηται	ἡ ψυχὴ μένειν, ὅταν δ'
[4, 16]	καὶ ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ τότε	φαμὲν	γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ προτέρου
[4, 16]	δ' αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν, τότε	φαμὲν	γεγονέναι χρόνον, φανερὸν ὅτι οὐκ
[4, 6]	καὶ περιέχον ἐν τῷ ἀέρι	φαμὲν	εἶναι (εἰ γὰρ πᾶς ὁ
[4, 13]	ἐπεὶ δὲ κενὸν μὲν οὔ	φαμεν	εἶναι, τὰ ἄλλα δ' ἠπόρηται
[4, 6]	σκληρὸν πάλαι δὲ μαλακόν (διό	φαμεν	εἶναί τι τὴν ὕλην) οὕτω
[4, 16]	δ' ὕστερον, τότε καὶ τοῦτό	φαμεν	εἶναι χρόνον· τὸ γὰρ ὁριζόμενον
[4, 17]	ταύτῃ δ' ὁ χρόνος, ὥς	φαμεν·	καὶ ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ
[4, 18]	τῷ μεγέθει· πολλὴν γὰρ εἶναί	φαμεν	τὴν ὁδόν, ἂν ἡ πορεία
[4, 11]	γὰρ οἱ διὰ τὸ ὅμοιον	φάμενοι	τὴν γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω καὶ
[4, 11]	ταὐτόν ἐστι τῷ τὸν τόπον	φάναι	εἶναί τι κεχωρισμένον· τοῦτο δ'
[4, 19]	ἤδη βεβάδικα) τὸ δὲ Ἴλιον	φάναι	ἤδη ἑαλωκέναι οὐ λέγομεν, ὅτι
[4, 12]	~καὶ καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν	φανείη	ἂν τὸ λεγόμενον κενὸν ὡς
[4, 6]	οὐκ ἐνδέχεται τὰ τρία εἶναι,	φανερόν·	ἀλλὰ διὰ μὲν τὸ περιέχειν
[4, 7]	δ' οὐρανὸς οὐκέτι ἐν ἄλλῳ.	φανερὸν	δ' ἐκ τούτων ὅτι καὶ
[4, 17]	αὐτό· καὶ γὰρ τὸ φερόμενον.	φανερὸν	δὲ καὶ ὅτι εἴτε χρόνος
[4, 19]	τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου.	φανερὸν	δὲ καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν
[4, 18]	κατὰ μέγεθος δ' οὐκ ἔστιν.	φανερὸν	δὲ καὶ ὅτι ταχὺς μὲν
[4, 19]	ὥσπερ ἐπὶ τῆς στιγμῆς μενούσης	φανερόν.	διαιρεῖ δὲ δυνάμει. καὶ ᾗ
[4, 13]	τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται	φανερὸν	εἶναι ὅτι ἔστι κενόν. εἰ
[4, 6]	ἐν τῷ κάδῳ. ἤδη τοίνυν	φανερὸν	ἐκ τούτων τί ἐστιν ὁ
[4, 11]	κατασκευάζουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι κενόν,	φανερὸν	ἐκ τῶν εἰρημένων. οἱ μὲν
[4, 18]	ὕστερον, καὶ συνεχής (συνεχοῦς γάρ)	φανερόν.	Ἐλάχιστος δὲ ἀριθμὸς ὁ μὲν
[4, 6]	ὁ τόπος, ὧδ' ἂν γένοιτο	φανερόν.	λάβωμεν δὲ περὶ αὐτοῦ ὅσα
[4, 16]	ἄνευ κινήσεως ὁ χρόνος ἐστί,	φανερόν·	ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν τί
[4, 15]	μὲν τοίνυν οὐκ ἔστιν κίνησις,	φανερόν·	μηδὲν δὲ διαφερέτω λέγειν ἡμῖν
[4, 10]	εἶναι τὸ κενὸν λύειν ῥᾴδιον,	φανερόν.	~Ὅτι δ' οὐκ ἔστιν κενὸν
[4, 5]	εἰς ἄπειρον ἰέναι. ἐκεῖνο δὲ	φανερόν,	ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον
[4, 17]	ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ ἔτι	φανερὸν	ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ νῦν
[4, 16]	ὁρίσωμεν, τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον,	φανερὸν	ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως
[4, 10]	καὶ πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται,	φανερὸν	ὅτι οὕτω μὲν κενὸν οὐκ
[4, 20]	~Τούτων δ' ἡμῖν οὕτω διωρισμένων	φανερὸν	ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ ἅπαν
[4, 20]	δ' ἀκολουθεῖ κινήσει τὸ πρότερον,	φανερὸν	ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ πᾶσα
[4, 19]	κίνησις ἐξίστησιν τὸ ὑπάρχον· ὥστε	φανερὸν	ὅτι τὰ αἰεὶ ὄντα, ᾗ
[4, 12]	ἄτοπον καὶ ἀδύνατον. ἔτι δὲ	φανερὸν	ὅτι τοῦτο ὁ κύβος ἕξει
[4, 19]	χρόνος κινήσεως καὶ ἠρεμίας μέτρον.	φανερὸν	οὖν ὅτι οὐδὲ τὸ μὴ
[4, 6]	τῶν περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται	φανερόν·	οὕτω γὰρ ἂν κάλλιστα δεικνύοιτο
[4, 11]	ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶνδε	φανερὸν	τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ τὸ
[4, 11]	ὂν καὶ κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον.	φανερὸν	τοίνυν ὅτι, εἰ ἔστι χρόνος
[4, 13]	τὸ πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα ἔχον,	φανερὸν	ὡς εἰ μηδὲ κενὸν ἐνδέχεται
[4, 13]	σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων	φανερὸν	ὡς οὔτ' ἀποκεκριμένον κενὸν ἔστιν,
[4, 6]	διὰ τοιαύτης τινὸς εἶναι δοκεῖ	φαντασίας,	πλὴν ἐκεῖνο μὲν διότι ὃ
[4, 8]	πιλούμενα, οἷον καὶ τὸν οἶνόν	φασι	δέχεσθαι μετὰ τῶν ἀσκῶν τοὺς
[4, 11]	κενὸν οὕτω κεχωρισμένον, ὡς ἔνιοί	φασι,	λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν
[4, 8]	φασιν εἶναι οἱ δ' οὔ	φασι,	σχεδὸν τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά ἐστιν.
[4, 10]	ἂν εἴη οἷον τὸν τόπον	φασί	τινες εἶναι. οὐδεμία δ' ἀνάγκη,
[4, 20]	καὶ τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει·	φασὶν	γὰρ κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα
[4, 8]	ὧν μὲν οὖν οἱ μέν	φασιν	εἶναι οἱ δ' οὔ φασι,
[4, 8]	τὸ ὂν ἅπαν εἶναι σῶμα	φασίν,	ἐν ᾧ ὅλως μηδέν ἐστι,
[4, 13]	καὶ τὸ πῦρ μανὸν εἶναί	φασιν)	ἔπειτα κινήσεως αἴτιον οὐχ οὕτω
[4, 11]	ἢ δι' ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ ἔνιοί	φασιν,	ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν τὸν
[4, 15]	τὴν τοῦ ὅλου κίνησιν εἶναί	φασιν,	οἱ δὲ τὴν σφαῖραν αὐτήν.
[4, 9]	μηδ' οὐσία τις σωματική. διό	φασίν	τινες εἶναι τὸ κενὸν τὴν
[4, 8]	λαβοῦσιν ἅ τε λέγουσιν οἱ	φάσκοντες	εἶναι καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν
[4, 11]	ἢ δι' ὃ κατασκευάζουσιν οἱ	φάσκοντες	εἶναι κενόν, φανερὸν ἐκ τῶν
[4, 8]	τὸ πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ	φάσκοντες	εἶναι μᾶλλον. λέγουσιν δ' ἓν
[4, 2]	ἕκαστον. ἔτι οἱ τὸ κενὸν	φάσκοντες	εἶναι τόπον λέγουσιν· τὸ γὰρ
[4, 11]	κενὸν τόπον ποιοῦσιν οἱ εἶναι	φάσκοντες·	καὶ πῶς δὴ ἐνέσται ἢ
[4, 8]	πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ μὴ	φάσκοντες,	καὶ τρίτον τὰς κοινὰς περὶ
[4, 10]	τόπον καὶ τοῖς τὸν τόπον	φάσκουσιν	εἶναί τι παρὰ τὰ σώματα
[4, 13]	συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν ἄνω	φέρει.	καίτοι πῶς οἷόν τε φορὰν
[4, 11]	οὐδὲν τούτων ὑπάρχει, οὐδ' ἔσται	φέρεσθαι	ἀλλ' ἢ ὡς τὸ ὀχούμενον.
[4, 13]	ἀλλ' ὥσπερ οἱ ἀσκοὶ τῷ	φέρεσθαι	αὐτοὶ ἄνω φέρουσι τὸ συνεχές,
[4, 11]	τὸ κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν	φέρεσθαι	δοκεῖ· ἐν δὲ τῷ κενῷ
[4, 11]	ἠρεμήσει ἢ εἰς ἄπειρον ἀνάγκη	φέρεσθαι,	ἐὰν μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον.
[4, 13]	ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ	φέρεσθαι	κάτω; καὶ δῆλον ὅτι εἰ
[4, 13]	καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον τοῦ	φέρεσθαι.	οὕτω δ' ἡ τοῦ βαρέος
[4, 6]	τὸ ἄνω καὶ κάτω, καὶ	φέρεσθαι	φύσει καὶ μένειν ἐν τοῖς
[4, 11]	τὸ μὲν οὖν δι' οὗ	φέρεται	αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα μὲν
[4, 2]	ὅτι καὶ ἔχει τινὰ δύναμιν.	φέρεται	γὰρ ἕκαστον εἰς τὸν αὑτοῦ
[4, 7]	ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα. καὶ	φέρεται	δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον
[4, 11]	λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε	φέρεται,	διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει
[4, 11]	τῆς τοῦ ὠσθέντος φορᾶς ἣν	φέρεται	εἰς τὸν οἰκεῖον τόπον· ἐν
[4, 13]	γὰρ γίγνεται κενόν, εἰς ὃ	φέρεται.	ἔτι δὲ πῶς ἐπὶ τοῦ
[4, 20]	καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ	φέρεται·	ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι, ταύτῃ
[4, 11]	ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ	φέρεται,	θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ δὲ κενὸν
[4, 11]	εἶναί τι κεχωρισμένον, εἰς ὃν	φέρεται·	πῶς γὰρ οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν
[4, 2]	ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου	φέρεται	τὸ πῦρ καὶ τὸ κοῦφον·
[4, 11]	τὸ ἐφ' οὗ Α, ἐὰν	φέρηται.	ἐὰν τοίνυν μηδὲν ᾖ σῶμα
[4, 4]	Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι πῶς ἂν	φέροιτο	εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον, εἰ
[4, 13]	ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ' ἂν	φέροιτο.	ἴσως δὲ καὶ τοῦτ' ἀδύνατον
[4, 11]	ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον	φερόμενα	τὸ ἴσον χωρίον, καὶ κατὰ
[4, 17]	νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι τὸ	φερόμενον	αἰεὶ ἕτερον. ὥσθ' ὁ χρόνος
[4, 11]	αὐτὸ βάρος καὶ σῶμα θᾶττον	φερόμενον	διὰ δύο αἰτίας, ἢ τῷ
[4, 11]	ἀέρος, ἢ τῷ διαφέρειν τὸ	φερόμενον,	ἐὰν τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ
[4, 7]	τὸ μὲν κοῦφον τὸ ἄνω	φερόμενόν	ἐστι φύσει, τὸ δὲ βαρὺ
[4, 11]	ἢ ῥοπῇ ἣν ἔχει τὸ	φερόμενον	ἢ τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα
[4, 17]	φερόμενον· τόδε γάρ τι τὸ	φερόμενον,	ἡ δὲ κίνησις οὔ. ἔστι
[4, 17]	εἴη· ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ	φερόμενον	καὶ ἡ φορά, οὕτως καὶ
[4, 17]	τὸ νῦν δὲ ὡς τὸ	φερόμενον,	οἷον μονὰς ἀριθμοῦ. καὶ συνεχής
[4, 17]	καὶ ἡ φορὰ διὰ τὸ	φερόμενον·	τόδε γάρ τι τὸ φερόμενον,
[4, 17]	τὸ αὐτό· καὶ γὰρ τὸ	φερόμενον.	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι εἴτε
[4, 17]	ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ τὸ	φερόμενον,	ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν καὶ
[4, 6]	περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ	φερομένου·	ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα
[4, 17]	καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ	φερομένου	καὶ ὁ τῆς φορᾶς. χρόνος
[4, 17]	ἄλλοθι εἶναι ἕτερον· τῷ δὲ	φερομένῳ	ἀκολουθεῖ τὸ νῦν, ὥσπερ ὁ
[4, 17]	χρόνος τῇ κινήσει (τῷ γὰρ	φερομένῳ	γνωρίζομεν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 17]	τοῦτο τῇ φορᾷ καὶ τῷ	φερομένῳ.	καὶ γὰρ ἡ κίνησις καὶ
[4, 17]	καὶ ἡ φορὰ μία τῷ	φερομένῳ,	ὅτι ἕν (καὶ οὐχ ὅ
[4, 11]	συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν τῶν	φερομένων	ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν γὰρ τὰ
[4, 11]	μὲν οὖν διαφέρουσι δι' ὧν	φέρονται,	ταῦτα συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν
[4, 13]	ἀσκοὶ τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω	φέρουσι	τὸ συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν
[4, 8]	εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι	(φησί)	κενόν, τὸ δὲ κενὸν οὐ
[4, 4]	ὕλην καὶ τὴν χώραν ταὐτό	φησιν	εἶναι ἐν τῷ Τιμαίῳ· τὸ
[4, 19]	ἢ κινεῖσθαι. ὅσα μὲν οὖν	φθαρτὰ	καὶ γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ
[4, 19]	κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ πράττειν,	φθείρεται	δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ
[4, 19]	τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται καὶ	φθείρεται·	διὸ καὶ οἱ μὲν σοφώτατον
[4, 20]	γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ	φθείρεται	καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ
[4, 2]	ὁ τόπος τῶν ἐν αὐτῷ	φθειρομένων.	~οὐ μὴν ἀλλ' ἔχει γε
[4, 6]	γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει καὶ	φθίσει	μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον ἦν
[4, 6]	φορά, τὸ δὲ αὔξησις καὶ	φθίσις·	καὶ γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει
[4, 19]	μή, καὶ ἔστιν γένεσις καὶ	φθορὰ	αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν ἐστιν
[4, 4]	γενόμενον σῶμα· τίς οὖν ἡ	φθορά;	ἐξ ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον
[4, 19]	λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ χρόνου	φθοράν.	οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ ταύτην
[4, 20]	ἐχόντων φυσικὴν καὶ γένεσιν καὶ	φθοράν.	τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα πάντα
[4, 19]	οὐδὲ νέον γέγονεν οὐδὲ καλόν·	φθορᾶς	γὰρ αἴτιος καθ' ἑαυτὸν μᾶλλον
[4, 19]	λέγων ὀρθότερον. δῆλον οὖν ὅτι	φθορᾶς	μᾶλλον ἔσται καθ' αὑτὸν αἴτιος
[4, 13]	μᾶλλον ἔστιν) οὐδ' ἔστι τῆς	φλογὸς	λαβεῖν τι μέγεθος ἐν ᾧ
[4, 13]	δ' εἰς τὸ κύκλῳ ἡ	φορά,	ἀλλὰ καὶ εἰς εὐθύ) οἱ
[4, 20]	οὐδὲ γένεσις οὐκ εἰσὶν ὁμαλεῖς,	φορὰ	δ' ἔστιν. διὸ καὶ δοκεῖ
[4, 17]	διὰ τὸ κινούμενον καὶ ἡ	φορὰ	διὰ τὸ φερόμενον· τόδε γάρ
[4, 11]	δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ φύσει	φορὰ	διάφορος, ὥστε ἔσται φύσει διάφορα.
[4, 11]	οὐκ ἔστι φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ	φορά,	ἢ εἰ τοῦτ' ἔστιν, οὐκ
[4, 20]	δ' οὔ, καὶ ἡ μὲν	φορὰ	ἡ δ' ἀλλοίωσις· ὁ μέντοι
[4, 8]	ἂν εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ	φορὰ	καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν
[4, 20]	καὶ ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι	φορὰ	καὶ ταύτης ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται
[4, 17]	ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο τῇ	φορᾷ	καὶ τῷ φερομένῳ. καὶ γὰρ
[4, 17]	γὰρ ἡ κίνησις καὶ ἡ	φορὰ	μία τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν
[4, 17]	ὥσπερ τὸ φερόμενον καὶ ἡ	φορά,	οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ
[4, 11]	πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν ἑκάστου	φορά	τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων φύσει,
[4, 6]	κινήσει. ταύτης δὲ τὸ μὲν	φορά,	τὸ δὲ αὔξησις καὶ φθίσις·
[4, 12]	κάτω αἰεί, εἰ κάτω ἡ	φορὰ	ὥσπερ γῆς, ἢ ἄνω, εἰ
[4, 2]	ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ αἱ	φοραὶ	τῶν φυσικῶν σωμάτων καὶ ἁπλῶν,
[4, 6]	περιεχόμενον σῶμα τὸ κινητὸν κατὰ	φοράν.	δοκεῖ δὲ μέγα τι εἶναι
[4, 13]	φέρει. καίτοι πῶς οἷόν τε	φορὰν	εἶναι κενοῦ ἢ τόπον κενοῦ;
[4, 1]	κατὰ τόπον ἐστίν, ἣν καλοῦμεν	φοράν.	ἔχει δὲ πολλὰς ἀπορίας τί
[4, 7]	(οἷον πᾶν σῶμα ἢ κατὰ	φορὰν	ἢ κατ' αὔξησιν κινητὸν καθ'
[4, 13]	πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ οὐ	φορᾶς	ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ περὶ
[4, 17]	χρόνος μὲν γὰρ ὁ τῆς	φορᾶς	ἀριθμός, τὸ νῦν δὲ ὡς
[4, 7]	τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ	φορᾶς	δοκεῖ εἶναι τὸ μὲν ἄνω
[4, 20]	κίνησιν κινούμενον (οἷον ἐπὶ τῆς	φορᾶς,	εἰ ἄμφω κατὰ τὴν περιφερῆ
[4, 11]	θάττω κίνησιν τῆς τοῦ ὠσθέντος	φορᾶς	ἣν φέρεται εἰς τὸν οἰκεῖον
[4, 20]	τῆς τε ἀλλοιώσεως καὶ τῆς	φορᾶς.	καὶ διὰ τοῦτο αἱ μὲν
[4, 20]	πάλιν δοκεῖ, διότι τοιαύτης ἐστὶ	φορᾶς	μέτρον καὶ μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ
[4, 13]	μανὸν κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν	φορᾶς	ποιητικά, κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν
[4, 11]	τὸ κενὸν αἴτιον εἴη τῆς	φορᾶς.	τίνος οὖν αἴτιον ἔσται τὸ
[4, 17]	τοῦ φερομένου καὶ ὁ τῆς	φορᾶς.	χρόνος μὲν γὰρ ὁ τῆς
[4, 11]	ἔσται κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν	φύσει	γε πῶς ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης
[4, 11]	φύσει φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται	φύσει	διάφορα. ἢ οὖν οὐκ ἔστι
[4, 2]	καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ	φύσει	διώρισται χωρὶς ἕκαστον. οὐ γὰρ
[4, 19]	μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα	φύσει	ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ
[4, 6]	ἄνω καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι	φύσει	καὶ μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις
[4, 11]	φορά τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων	φύσει,	οἷον τῷ πυρὶ μὲν ἄνω
[4, 11]	διάφορα. ἢ οὖν οὐκ ἔστι	φύσει	οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ εἰ
[4, 7]	ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ	φύσει	πᾶν ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ
[4, 7]	κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν ἐστι	φύσει,	τὸ δὲ βαρὺ τὸ κάτω,
[4, 2]	λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ ἔχοντα	φύσει	τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ τὸ
[4, 11]	στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ	φύσει	φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται φύσει
[4, 8]	τὸ κενόν, ὃ διορίζει τὰς	φύσεις,	ὡς ὄντος τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ
[4, 20]	τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων	φυσικὴν	καὶ γένεσιν καὶ φθοράν. τοῦτο
[4, 1]	ἀνάγκη καὶ περὶ τόπου τὸν	φυσικὸν	ὥσπερ καὶ περὶ ἀπείρου γνωρίζειν,
[4, 8]	δὲ τρόπον ὑποληπτέον εἶναι τοῦ	φυσικοῦ	θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ, εἰ
[4, 13]	ψυχροῦ καὶ τῶν ἄλλων τῶν	φυσικῶν	ἐναντιώσεων, καὶ ἐκ δυνάμει ὄντος
[4, 2]	ἔτι δὲ αἱ φοραὶ τῶν	φυσικῶν	σωμάτων καὶ ἁπλῶν, οἷον πυρὸς
[4, 11]	κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ τῶν	φυσικῶν	σωμάτων κίνησις, οὐδὲ τῶν ἄλλων
[4, 11]	κίνησις ἢ βίᾳ ἢ κατὰ	φύσιν.	ἀνάγκη δὲ ἄν περ ᾖ
[4, 8]	τὸ γὰρ κενὸν διορίζειν τὴν	φύσιν	αὐτῶν. ἐξ ὧν μὲν οὖν
[4, 11]	φύσιν) ὥστ' εἰ μὴ κατὰ	φύσιν	ἔστιν ἑκάστῳ τῶν φυσικῶν σωμάτων
[4, 5]	τῷ εἴδει ταῦτα, καὶ ἄλλην	φύσιν	ἔχει ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ
[4, 11]	(ἡ μὲν γὰρ βίαιος παρὰ	φύσιν,	ἡ δὲ παρὰ φύσιν ὑστέρα
[4, 11]	βίαιος, εἶναι καὶ τὴν κατὰ	φύσιν	(ἡ μὲν γὰρ βίαιος παρὰ
[4, 3]	οἷόν τε εἶναι τοιαύτην ἔχοντα	φύσιν,	οὔτε τῶν σωματικῶν οὔτε τῶν
[4, 11]	παρὰ φύσιν, ἡ δὲ παρὰ	φύσιν	ὑστέρα τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ'
[4, 11]	παρὰ φύσιν ὑστέρα τῆς κατὰ	φύσιν)	ὥστ' εἰ μὴ κατὰ φύσιν
[4, 8]	Λεύκιππος καὶ ἕτεροι πολλοὶ τῶν	φυσιολόγων,	ἢ καὶ εἴ τι ἔξω
[4, 14]	μὴ ὄντων, εἶτα τίς ἡ	φύσις	αὐτοῦ. ὅτι μὲν οὖν ἢ
[4, 5]	ἀμφορεὺς ἔσται, εἰ οὗ ἡ	φύσις	δεκτική, τοῦτ' ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ
[4, 3]	τις σώματος ἤ τις ἑτέρα	φύσις·	ζητητέον γὰρ τὸ γένος αὐτοῦ
[4, 15]	χρόνος καὶ τίς αὐτοῦ ἡ	φύσις,	ὁμοίως ἔκ τε τῶν παραδεδομένων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/08/2007