Livre, Chap.
[4, 6]	μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ τόπου	τ'	ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ τόποι
[4, 5]	ἔχει ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ	τ'	ἐπιφάνεια καὶ τὸ λευκόν. οὔτε
[4, 15]	εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ	τὰ	ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ δοκεῖ
[4, 19]	τὸ ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι	τὰ	αἰεὶ ὄντα, ᾗ αἰεὶ ὄντα,
[4, 16]	αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ ἕτερα	τὰ	ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν, καὶ
[4, 13]	κενὸν μὲν οὔ φαμεν εἶναι,	τὰ	ἄλλα δ' ἠπόρηται ἀληθῶς, ὅτι
[4, 12]	ἕξει καὶ μεθιστάμενος, ὃ καὶ	τὰ	ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ'
[4, 20]	συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον εἶναι	τὰ	ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ τῶν ἄλλων
[4, 20]	τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα	τὰ	αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ τὸ
[4, 20]	οὐχ ἡ αὐτὴ οὐδὲ δέκα	τὰ	αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ
[4, 7]	ἡ ψυχὴ καὶ ὁ οὐρανός·	τὰ	γὰρ μόρια ἐν τόπῳ πως
[4, 18]	πρότερον καὶ ὕστερον ἀεὶ ἕτερος·	τὰ	γὰρ νῦν ἕτερα. ἔστι δὲ
[4, 2]	ὅπου τὰ ἔχοντα βάρος καὶ	τὰ	γεηρά, ὡς οὐ τῇ θέσει
[4, 20]	τοιαύτης. ὥστε τὸ λέγειν εἶναι	τὰ	γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον τὸ
[4, 19]	ἥκει νῦν, ὅτι ἦλθε τήμερον.	τὰ	δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν οὐ
[4, 20]	διαφέρει· τὰ μὲν γὰρ κύνες,	τὰ	δ' ἵπποι. καὶ περὶ μὲν
[4, 6]	ὁ ἐν τῷ πλοίῳ ἧλος,	τὰ	δ' οὐκ ἐνδεχόμενα ἀλλ' αἰεὶ
[4, 19]	ἦν, οἷον Ὅμηρός ποτε ἦν,	τὰ	δὲ ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων
[4, 7]	κάτω οὔ, κύκλῳ δ' ἔνια·	τὰ	δὲ καὶ ἄνω καὶ κάτω,
[4, 7]	ἐστιν ἐν τόπῳ κατὰ δύναμιν,	τὰ	δὲ κατ' ἐνέργειαν. διὸ ὅταν
[4, 7]	ἑτέρου ἐχόμενον τῶν μορίων ἐστίν)	τὰ	δὲ κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ
[4, 14]	δὲ χρόνου τὰ μὲν γέγονε	τὰ	δὲ μέλλει, ἔστι δ' οὐδέν,
[4, 19]	δὲ τοῦ χρόνου τί ἐστιν)	τὰ	δὲ πράγματα ὡς ἐν ἀριθμῷ
[4, 19]	μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι,	τὰ	δὲ τοῦ χρόνου τί ἐστιν)
[4, 6]	τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ	τὰ	δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα
[4, 4]	διὰ τί οὐκ ἐν τόπῳ	τὰ	εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ
[4, 10]	εἶναί τι παρὰ τὰ σώματα	τὰ	ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς τὸ κενόν.
[4, 19]	περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ	τὰ	ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ	τὰ	ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν
[4, 19]	ὅσα ἔν τινί ἐστιν, οἷον	τὰ	ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου.
[4, 19]	χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη πάντα	τὰ	ἐν χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ
[4, 10]	τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ	τὰ	ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου
[4, 8]	ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς εἰς	τὰ	ἐνόντα κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου
[4, 6]	τὸ μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ	τὰ	ἔσχατα εἰ μὴ ἔστι μηδὲν
[4, 17]	ἀρχὴ καὶ τελευτή, ἀλλ' ὡς	τὰ	ἔσχατα τῆς γραμμῆς μᾶλλον καὶ
[4, 6]	μορφὴ εἶναι· ἐν ταὐτῷ γὰρ	τὰ	ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ
[4, 6]	ἴσον· ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ	τὰ	ἔσχατα τῶν ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς
[4, 14]	τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη	τὰ	ἔτος γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις
[4, 2]	ὅ τι ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου	τὰ	ἔχοντα βάρος καὶ τὰ γεηρά,
[4, 10]	διαστήματος χωριστοῦ παρὰ τὰ σώματα	τὰ	κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον καὶ
[4, 6]	ἢ κάτω. ὑποκειμένων δὲ τούτων	τὰ	λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ πειρᾶσθαι
[4, 2]	τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ	τὰ	μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ ἐν
[4, 11]	καὶ κατὰ λόγον ὃν ἔχουσι	τὰ	μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ
[4, 11]	φερομένων ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν γὰρ	τὰ	μείζω ῥοπὴν ἔχοντα ἢ βάρους
[4, 20]	ἐφ' ὧν γὰρ λέγεται, διαφέρει·	τὰ	μὲν γὰρ κύνες, τὰ δ'
[4, 17]	συμβέβηκεν· ᾗ δ' ἀριθμεῖ, ἀριθμός	τὰ	μὲν γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον
[4, 19]	καὶ τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον	(τὰ	μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι,
[4, 14]	ἢ ἔνια· τοῦ δὲ χρόνου	τὰ	μὲν γέγονε τὰ δὲ μέλλει,
[4, 7]	καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη,	τὰ	μέν ἐστιν ἐν τόπῳ κατὰ
[4, 19]	ὅσα μὲν περιέχει ὁ χρόνος,	τὰ	μὲν ἦν, οἷον Ὅμηρός ποτε
[4, 7]	ὥσπερ σωρός, κατ' ἐνέργειαν. καὶ	τὰ	μὲν καθ' αὑτά (οἷον πᾶν
[4, 7]	διὸ κἂν ὕδωρ γένηται τοιοῦτο,	τὰ	μὲν μόρια κινήσεται αὐτοῦ (περιέχεται
[4, 3]	σῶμα δ' οὐδέν· ἔστι δὲ	τὰ	μὲν τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα,
[4, 17]	γραμμῆς μᾶλλον καὶ οὐχ ὡς	τὰ	μέρη, διά τε τὸ εἰρημένον
[4, 14]	ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν, ἤτοι πάντα	τὰ	μέρη εἶναι ἢ ἔνια· τοῦ
[4, 5]	αὑτῷ· λέγεται γὰρ καὶ κατὰ	τὰ	μέρη, οἷον λευκὸς ὅτι ἡ
[4, 7]	ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν ἐν τόπῳ	τὰ	μέρη, ὅταν δὲ χωρισθῇ μὲν
[4, 5]	μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι παρὰ	τὰ	μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον δὲ
[4, 2]	ἔχει δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὡς	τὰ	μόνον λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ
[4, 6]	καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει	τὰ	μόρια πάντα ἐν τῷ ὅλῳ
[4, 6]	ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον	τὰ	μόρια τοῦ σώματος καὶ ὁ
[4, 6]	ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ ἢ	τὰ	μόρια τοῦ ὕδατος, ἀλλ' οὐκ
[4, 14]	ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ, καὶ	τὰ	νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ
[4, 20]	καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ	τὰ	νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ
[4, 16]	καὶ δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ	τὰ	νῦν, τὸ μὲν πρότερον τὸ
[4, 14]	γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι ἀλλήλων	τὰ	νῦν, ὥσπερ στιγμὴν στιγμῆς. εἴπερ
[4, 3]	οὔθ' ὡς τέλος, οὔτε κινεῖ	τὰ	ὄντα. ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς
[4, 4]	γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ πέρας καὶ	τὰ	πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν
[4, 6]	εἶναι· φαίνεται γὰρ οὐ μόνον	τὰ	πέρατα τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ
[4, 7]	τόπος· ἅμα γὰρ τῷ πεπερασμένῳ	τὰ	πέρατα. Ὧι μὲν οὖν σώματι
[4, 19]	τὸ ἔν τινι οὕτω, πάντα	τὰ	πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ
[4, 11]	κενόν. ἔτι νῦν μὲν κινεῖται	τὰ	ῥιπτούμενα τοῦ ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου,
[4, 4]	μὲν κοινός, ἐν ᾧ ἅπαντα	τὰ	σώματά ἐστιν, ὁ δ' ἴδιος,
[4, 2]	ἐστί τι ὁ τόπος παρὰ	τὰ	σώματα, καὶ πᾶν σῶμα αἰσθητὸν
[4, 10]	τόπον φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ	τὰ	σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς
[4, 10]	οὐδενὸς ὄντος διαστήματος χωριστοῦ παρὰ	τὰ	σώματα τὰ κινούμενα. καὶ τοῦτο
[4, 13]	κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ	τὰ	τάχη. ἐπεὶ δὲ κενὸν μὲν
[4, 6]	τὸ τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε	τά	τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ τὰ
[4, 1]	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν.	τά	τε γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν
[4, 14]	ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ	τά	τε πρότερον καὶ τὰ ὕστερον
[4, 11]	καὶ τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται	τὰ	τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει καὶ
[4, 11]	μηδὲν πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ	τὰ	τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί,
[4, 2]	τῶν ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ	τὰ	τοιαῦτα οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς,
[4, 19]	ἔστιν οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ	τὰ	τοιαῦτα τῶν μὴ ὄντων, ὅσων
[4, 3]	τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν	τὰ	τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ μὴν οὐδεμίαν
[4, 3]	λόγος· ὅπου γὰρ ἦν πρότερον	τὰ	τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν
[4, 6]	τούτων δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται	τὰ	τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ
[4, 5]	ὕλῃ. ἔτι ὡς ἐν βασιλεῖ	τὰ	τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλως ἐν
[4, 14]	εἰ τά τε πρότερον καὶ	τὰ	ὕστερον ἐν τῷ νῦν τῳδί
[4, 11]	δὲ τὴν τῶν φερομένων ὑπεροχὴν	τάδε·	ὁρῶμεν γὰρ τὰ μείζω ῥοπὴν
[4, 8]	ὁ ἀήρ, καὶ ἐναπολαμβάνοντες ἐν	ταῖς	κλεψύδραις. οἱ δὲ ἄνθρωποι βούλονται
[4, 10]	καὶ τοῦτο δῆλον καὶ ἐν	ταῖς	τῶν συνεχῶν δίναις, ὥσπερ καὶ
[4, 10]	συνεχῶν δίναις, ὥσπερ καὶ ἐν	ταῖς	τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ
[4, 11]	ἢ βάρους ἢ κουφότητος, ἐὰν	τἆλλα	ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον
[4, 19]	περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ	τἆλλα	ὅσα ἔν τινί ἐστιν, οἷον
[4, 11]	τῷ διαφέρειν τὸ φερόμενον, ἐὰν	τἆλλα	ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν
[4, 19]	ἂν καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ	τἀναντία	ἂν εἴη. καὶ οὐχ ὑπολείψει
[4, 13]	σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ	τἀναντία	μανὰ τό τε κοῦφον καὶ
[4, 19]	τοιαῦτα τῶν μὴ ὄντων, ὅσων	τἀντικείμενα	αἰεὶ ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον
[4, 8]	οἱ μὴ φάσκοντες, καὶ τρίτον	τὰς	κοινὰς περὶ αὐτῶν δόξας. οἱ
[4, 8]	καὶ τὸ κενόν, ὃ διορίζει	τὰς	φύσεις, ὡς ὄντος τοῦ κενοῦ
[4, 20]	ἐν κινήσει ἐστίν· χρόνος δὲ	ταῦτ'	ἐστὶν ᾗ ἀριθμητά ἐστιν. ἀπορήσειε
[4, 6]	ἡ λευκότης καὶ ἡ ἐπιστήμη·	ταῦτα	γὰρ οὕτω μεταβέβληκε τὸν τόπον,
[4, 2]	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω·	ταῦτα	δ' ἐστὶ τόπου μέρη καὶ
[4, 5]	δ' ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ· κατὰ	ταῦτα	δὲ αἱ προσηγορίαι μέρη ὄντα,
[4, 19]	δὲ τὸ ἐναντίον μὴ αἰεί,	ταῦτα	δὲ δύναται καὶ εἶναι καὶ
[4, 20]	ἢ ἕξις, ἀριθμός γε ὤν,	ταῦτα	δὲ κινητὰ πάντα (ἐν τόπῳ
[4, 5]	καὶ ἕτερά γε τῷ εἴδει	ταῦτα,	καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον
[4, 13]	εὐθύ) οἱ μὲν δὴ διὰ	ταῦτα	κενόν τι φαῖεν ἂν εἶναι,
[4, 5]	τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ δὲ	ταῦτα	ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο ἐν ἄλλῳ
[4, 5]	ἡ ὕλη καὶ ἡ μορφή.	ταῦτα	μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα. ~Τί
[4, 9]	μηδέν ἐστι βαρὺ ἢ κοῦφον.	ταῦτα	μὲν οὖν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ
[4, 20]	καὶ φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι	ταῦτα	πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ
[4, 18]	μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις	ταῦτα	πέπονθεν, διὰ δὲ τὴν κίνησιν
[4, 11]	οὖν διαφέρουσι δι' ὧν φέρονται,	ταῦτα	συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν τῶν
[4, 5]	ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου γάρ τι	ταῦτα	τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη
[4, 10]	καὶ ὁ τόπος, καὶ διὰ	ταὐτά.	ἥκει γὰρ δὴ ἡ κίνησις
[4, 11]	διαφέρειν τὸ φερόμενον, ἐὰν τἆλλα	ταὐτὰ	ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ
[4, 4]	τὸ εἶδος· ᾗ δὲ περιέχει,	ταύτῃ	δ' ἕτερος τῆς ὕλης. δοκεῖ
[4, 17]	τῷ μὲν μεγέθει ἡ κίνησις,	ταύτῃ	δ' ὁ χρόνος, ὥς φαμεν·
[4, 20]	φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι,	ταύτῃ	ἐστὶν ἑκάστης κινήσεως ἀριθμός. διὸ
[4, 7]	σῶμα· ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται,	ταύτῃ	καὶ τόπος ἔστι τοῖς μορίοις·
[4, 4]	οὖν χωριστὸς {ἐστι} τοῦ πράγματος,	ταύτῃ	μὲν οὐκ ἔστι τὸ εἶδος·
[4, 20]	ἡ τῆς σφαίρας κίνησις, ὅτι	ταύτῃ	μετροῦνται αἱ ἄλλαι κινήσεις καὶ
[4, 4]	γῇ, ὁμοίως δὲ καὶ ἐν	ταύτῃ	ὅτι ἐν τῷδε τῷ τόπῳ,
[4, 5]	ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν δὲ	ταύτῃ	οὐκέτι κατ' ἄλλο. καὶ ἕτερά
[4, 20]	ἄλλαι κινήσεις καὶ ὁ χρόνος	ταύτῃ	τῇ κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο
[4, 19]	δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ	ταύτην	μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	φθοράν. οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ	ταύτην	ὁ χρόνος ποιεῖ, ἀλλὰ συμβαίνει
[4, 18]	ἂν ἡ πορεία πολλή, καὶ	ταύτην	πολλήν, ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ}
[4, 11]	ἀέρος ἐφ' ᾧ τὸ Ζ	ταύτην	τὴν ἀναλογίαν ἣν ἔχει ὁ
[4, 13]	πυκνὸν καὶ τὸ μανὸν κατὰ	ταύτην	τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά, κατὰ
[4, 19]	συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ	ταύτην	τὴν μεταβολήν. ὅτι μὲν οὖν
[4, 20]	μάλιστα, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁ	ταύτης	γνωριμώτατος. ἀλλοίωσις μὲν οὖν οὐδὲ
[4, 11]	εἶναι κινήσεως τῆς κατὰ τόπον,	ταύτης	δ' οὐκ ἔστιν. ἔτι εἰ
[4, 6]	τόπῳ, ὅτι ἀεὶ ἐν κινήσει.	ταύτης	δὲ τὸ μὲν φορά, τὸ
[4, 3]	τόπου στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ	ταύτης	ἕτερόν ἐστιν ὁ τόπος, οὐδὲ
[4, 20]	ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ καὶ	ταύτης	ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον
[4, 20]	γε ταὐτό, ὅτι τρίγωνα ἄμφω·	ταὐτὸ	γὰρ λέγεται οὗ μὴ διαφέρει
[4, 19]	ἔστι δὲ ταὐτὸ καὶ κατὰ	ταὐτὸ	ἡ διαίρεσις καὶ ἡ ἕνωσις,
[4, 16]	ἦν ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ	ταὐτὸ	καὶ ἕν, οὐκ ἂν ἦν
[4, 19]	ἀμφοῖν καὶ ἑνότης· ἔστι δὲ	ταὐτὸ	καὶ κατὰ ταὐτὸ ἡ διαίρεσις
[4, 8]	τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς οὐ	ταὐτὸ	ὄν. ἄρξασθαι δὲ δεῖ τῆς
[4, 20]	τὸ σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε	ταὐτό,	ὅτι τρίγωνα ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ
[4, 6]	τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος	ταὐτὸ	ποιήσει τὰ μόρια πάντα ἐν
[4, 2]	ἂν στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ καὶ	ταὐτὸ	πολλάκις δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ
[4, 19]	ἕνωσις, τὸ δ' εἶναι οὐ	ταὐτό.	τὸ μὲν οὖν οὕτω λέγεται
[4, 4]	τὴν ὕλην καὶ τὴν χώραν	ταὐτό	φησιν εἶναι ἐν τῷ Τιμαίῳ·
[4, 14]	τὸ μέλλον, πότερον ἓν καὶ	ταὐτὸν	ἀεὶ διαμένει ἢ ἄλλο καὶ
[4, 4]	καὶ τὴν χώραν ἓν καὶ	ταὐτόν.	ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ τε
[4, 11]	ἀποκεκριμένον καθ' αὑτό· τοῦτο δὲ	ταὐτόν	ἐστι τῷ τὸν τόπον φάναι
[4, 1]	ἐστὶν ὁ τόπος· οὐ γὰρ	ταὐτὸν	φαίνεται θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων τῶν
[4, 3]	σῶμα εἶναι τὸν τόπον· ἐν	ταὐτῷ	γὰρ ἂν εἴη δύο σώματα.
[4, 6]	δοκεῖ ἡ μορφὴ εἶναι· ἐν	ταὐτῷ	γὰρ τὰ ἔσχατα τοῦ περιέχοντος
[4, 10]	ἢ ἐνδέχεται δύο σώματα ἐν	ταὐτῷ	εἶναι (ἀπορίαν οὖν κοινὴν ἀξιοῦσι
[4, 8]	εἰ πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν	ταὐτῷ	εἶναι, καὶ πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος
[4, 8]	δέξεται καὶ ἔσται δύο ἐν	ταὐτῷ,	ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν εἶναι
[4, 5]	ἐνδέχεται· ἅμα γὰρ δύο ἐν	ταὐτῷ	ἔσται· αὐτός τε γὰρ ἐν
[4, 11]	τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ	τάχει	ἐν τῷ τοσούτῳ ὅσον τὸ
[4, 20]	αὐτὸς χρόνος, ἀλλ' ἡ μὲν	ταχεῖα	ἴσως ἡ δ' οὔ, καὶ
[4, 13]	ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ τὰ	τάχη.	ἐπεὶ δὲ κενὸν μὲν οὔ
[4, 13]	οἰσθήσεται, εἰ ὅλως εἴη κενόν,	τάχιστ'	ἂν φέροιτο. ἴσως δὲ καὶ
[4, 11]	διέστηκεν ἀὴρ πρὸς ὕδωρ, τὸ	τάχος	πρὸς τὸ τάχος. ὥστε εἰ
[4, 11]	ὕδωρ, τὸ τάχος πρὸς τὸ	τάχος.	ὥστε εἰ διπλασίως λεπτόν, ἐν
[4, 15]	βραδὺ καὶ ταχὺ χρόνῳ ὥρισται,	ταχὺ	μὲν τὸ ἐν ὀλίγῳ πολὺ
[4, 15]	ἔστιν· τὸ γὰρ βραδὺ καὶ	ταχὺ	χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν τὸ
[4, 18]	δὲ ἀριθμός, πολὺς καὶ ὀλίγος.	ταχὺς	δὲ καὶ βραδὺς οὐκ ἔστιν·
[4, 18]	οὐδὲ γὰρ ἀριθμὸς ᾗ ἀριθμοῦμεν	ταχὺς	καὶ βραδὺς οὐδείς. καὶ ὁ
[4, 18]	ἔστιν. φανερὸν δὲ καὶ ὅτι	ταχὺς	μὲν καὶ βραδὺς οὐ λέγεται,
[4, 20]	ἀριθμὸς} ἴσος καὶ ἅμα, τῆς	τε	ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς. καὶ
[4, 2]	τόπου μέρη καὶ εἴδη, τό	τε	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ
[4, 8]	καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν	τε	ἀπιστίαν καὶ τὴν πίστιν διὰ
[4, 6]	τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά	τε	ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ τὰ δοκοῦντα
[4, 13]	πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ· τό	τε	γὰρ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν
[4, 5]	δύο ἐν ταὐτῷ ἔσται· αὐτός	τε	γὰρ ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς
[4, 5]	τοῦ οἴνου ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ	τε	γὰρ καὶ ἐν ᾧ, ἀμφότερα
[4, 1]	ἔστι, καὶ τί ἐστιν. τά	τε	γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί
[4, 4]	ὕλη εἴτε τὸ εἶδος· ἄλλως	τε	γὰρ τὴν ἀκροτάτην ἔχει θέαν,
[4, 14]	δὲ νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ	τε	γὰρ τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι
[4, 17]	οἷον μονὰς ἀριθμοῦ. καὶ συνεχής	τε	δὴ ὁ χρόνος τῷ νῦν,
[4, 14]	μὲν οὖν ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν	τε	διὰ τὸ εἶναι τότε, ἐν
[4, 20]	καὶ ἡ κίνησις ἅμα κατά	τε	δύναμιν καὶ κατ' ἐνέργειαν; πότερον
[4, 13]	οὐδὲ συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν	τε·	εἰ δὲ τοῦτο μὴ εἴη,
[4, 19]	τις πλείων, ὃς ὑπερέξει τοῦ	τε	εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ μετροῦντος
[4, 4]	ἀεὶ τὸ ὄν που αὐτό	τε	εἶναί τι καὶ ἕτερόν τι
[4, 3]	στοιχεῖον οὔτ' ἐκ στοιχείων οἷόν	τε	εἶναι τοιαύτην ἔχοντα φύσιν, οὔτε
[4, 7]	που. τὸ γάρ που αὐτό	τέ	ἐστί τι, καὶ ἔτι ἄλλο
[4, 11]	πρὸς τὸ πλῆρες οὐδένα οἷόν	τε	ἔχειν λόγον, ὥστε οὐδὲ τὴν
[4, 5]	εἶναι καὶ τὸν οἶνον οἶνόν	τε	καὶ ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό
[4, 5]	(ἕτερον γὰρ τὸ πρώτως ὅ	τε	καὶ ἐν ᾧ) οὐκ ἂν
[4, 5]	ὑπάρχειν, οἷον τὸν ἀμφορέα ἀγγεῖόν	τε	καὶ οἶνον εἶναι καὶ τὸν
[4, 20]	ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ μετρεῖται τῆς	τε	κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ τοῦ
[4, 6]	δὲ ἐν ἐκείνῳ· καὶ ἐάν	τε	κινῆται τὸ περιέχον ἐάν τε
[4, 13]	εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ τό	τε	κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ
[4, 8]	δεῖ τῆς σκέψεως λαβοῦσιν ἅ	τε	λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι καὶ
[4, 4]	ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ	τε	λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ ἐν
[4, 5]	κατ' οὐδένα τῶν διορισμῶν, τῷ	τε	λόγῳ δῆλον ὅτι ἀδύνατον· δεήσει
[4, 6]	τε κινῆται τὸ περιέχον ἐάν	τε	μή, οὐδὲν ἧττον. {ἔτι ὅταν
[4, 11]	ἐν ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται πλῆρές	τε	ὂν διεξιέναι τι καὶ κενόν·
[4, 11]	ἐν ἴσῳ χρόνῳ δίεισι πλῆρές	τε	ὂν καὶ κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον.
[4, 10]	γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως δὲ ὅ	τε	περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ
[4, 14]	{τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ τά	τε	πρότερον καὶ τὰ ὕστερον ἐν
[4, 13]	γὰρ ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ	τε	πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ· τό
[4, 11]	γὰρ τὸ ὑπερέχον διαιρεῖσθαι εἴς	τε	τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον,
[4, 17]	οὐχ ὡς τὰ μέρη, διά	τε	τὸ εἰρημένον (τῇ γὰρ μέσῃ
[4, 6]	χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος διά	τε	τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ
[4, 20]	δὲ λέγεται τὸ πρότερον κατά	τε	τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν
[4, 15]	εἶναι ὁ χρόνος, ὅτι ἔν	τε	τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν καὶ
[4, 15]	αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως ἔκ	τε	τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν, καὶ
[4, 4]	ἔφαμεν, γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ	τε	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος, καὶ
[4, 11]	ὥστε ἔσται τὰ τέτταρα ὅσῳ	τε	ὑπερέχει καὶ οὐδέν. διὸ οὐδὲ
[4, 13]	ἄνω φέρει. καίτοι πῶς οἷόν	τε	φορὰν εἶναι κενοῦ ἢ τόπον
[4, 20]	μετρεῖται δ' ὥσπερ εἴπομεν, ὅ	τε	χρόνος κινήσει καὶ ἡ κινήσις
[4, 11]	οὐ γὰρ συμβαίνει, ὅταν ὅλον	τεθῇ	ὡς ἐν κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ
[4, 5]	ἀγαθῷ καὶ ὅλως ἐν τῷ	τέλει·	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ οὗ
[4, 17]	τοῦ μὲν ἀρχὴ τοῦ δὲ	τελευτή.	ἀλλ' ὅταν μὲν οὕτω λαμβάνῃ
[4, 17]	αὐτῆς στιγμῆς, ὅτι ἀρχὴ καὶ	τελευτή,	ἀλλ' ὡς τὰ ἔσχατα τῆς
[4, 19]	τοῦ μὲν ἀρχή, τοῦ δὲ	τελευτή.	ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ ὥσπερ ἐπὶ
[4, 19]	αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν παρήκοντος	τελευτή,	ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος, ἔχοι
[4, 17]	ἵστασθαι, εἰ ἔσται ἀρχὴ καὶ	τελευτὴ	ἡ αὐτὴ στιγμή· τὸ δὲ
[4, 19]	ἔσται. ἐπεὶ δὲ τὸ νῦν	τελευτὴ	καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ
[4, 19]	χρόνος ἀεὶ ἐν ἀρχῇ καὶ	τελευτῇ.	καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ
[4, 19]	γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ	τελευτὴ	τὸ νῦν· ἅμα γὰρ ἂν
[4, 20]	τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει	τελευτὴν	καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ
[4, 3]	λόγος τῶν πραγμάτων οὔθ' ὡς	τέλος,	οὔτε κινεῖ τὰ ὄντα. ἔτι
[4, 6]	ἐστιν ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ	τέτταρά	ἐστιν ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον
[4, 11]	τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ	τέτταρα	ὅσῳ τε ὑπερέχει καὶ οὐδέν.
[4, 11]	πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ τὰ	τέτταρα	τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί, πλείονι
[4, 3]	γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει αἰτία τῶν	τεττάρων·	οὔτε γὰρ ὡς ὕλη τῶν
[4, 6]	τόπον εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν	τεττάρων,	τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος σώματος
[4, 10]	λόγος καὶ τοῦ εἰς τὴν	τέφραν	ἐγχεομένου ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν ἐμποδίζει.
[4, 10]	αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς	τέφρας.	ὅτι μὲν οὖν ἐξ ὧν
[4, 8]	δὲ καὶ τὸ περὶ τῆς	τέφρας	ποιοῦνται, ἣ δέχεται ἴσον ὕδωρ
[4, 12]	οὕτω καὶ ἐν ἀέρι· ἀλλὰ	τῇ	αἰσθήσει ἄδηλον. καὶ αἰεὶ δὴ
[4, 6]	καὶ φθίσις· καὶ γὰρ ἐν	τῇ	αὐξήσει καὶ φθίσει μεταβάλλει, καὶ
[4, 20]	σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ' ἐν	τῇ	αὐτῇ διαιρέσει καὶ μιᾷ. σχῆμα
[4, 12]	εἰ ἦσαν οἱ ἰχθύες σιδηροῖ·	τῇ	ἁφῇ γὰρ ἡ κρίσις τοῦ
[4, 17]	μέρη, διά τε τὸ εἰρημένον	(τῇ	γὰρ μέσῃ στιγμῇ ὡς δυσὶ
[4, 4]	τῷ ἀέρι δὲ ὅτι ἐν	τῇ	γῇ, ὁμοίως δὲ καὶ ἐν
[4, 11]	οἷον τῷ πυρὶ μὲν ἄνω	τῇ	δὲ γῇ κάτω καὶ πρὸς
[4, 18]	τῷ μὲν μεγέθει ἡ κίνησις,	τῇ	δὲ κινήσει ὁ χρόνος, τῷ
[4, 18]	μὲν γὰρ χρόνῳ τὴν κίνησιν,	τῇ	δὲ κινήσει τὸν χρόνον μετροῦμεν.
[4, 2]	θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ καὶ	τῇ	δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ τὰ
[4, 2]	καὶ τὰ γεηρά, ὡς οὐ	τῇ	θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ καὶ
[4, 16]	πρῶτόν ἐστιν. ἐνταῦθα μὲν δὴ	τῇ	θέσει· ἐπεὶ δ' ἐν τῷ
[4, 11]	ἐξ ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ διαιρεῖ	τῇ	ἰσχύϊ τὸ μεῖζον· ἢ γὰρ
[4, 19]	ἔσται, καὶ ὁ οὐρανὸς ἐν	τῇ	κέγχρῳ· ὅτε γὰρ ἡ κέγχρος
[4, 16]	τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου ἐν	τῇ	κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν. ὁρίζομεν δὲ
[4, 20]	κινήσεις καὶ ὁ χρόνος ταύτῃ	τῇ	κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο καὶ
[4, 16]	ὡς πρότερον καὶ ὕστερον ἐν	τῇ	κινήσει ἢ ὡς τὸ αὐτὸ
[4, 18]	καὶ μετροῦμεν καὶ τὸ μέγεθος	τῇ.	κινήσει καὶ τὴν κίνησιν τῷ
[4, 18]	λέγομεν πολὺν καὶ ὀλίγον χρόνον	τῇ	κινήσει μετροῦντες, καθάπερ καὶ τῷ
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν	τῇ	κινήσει ὃ μέν ποτε ὂν
[4, 19]	ἀναμετρήσει τὸ ὅλον) καὶ ἔστιν	τῇ	κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι
[4, 18]	τῷ χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ καὶ	τῇ	κινήσει τὸν χρόνον διὰ τὸ
[4, 17]	τὸ νῦν, ὥσπερ ὁ χρόνος	τῇ	κινήσει (τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν
[4, 20]	κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι μετρεῖται	τῇ	κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ τὸ μέτρον
[4, 17]	λαμβάνῃ τις ὡς δυσὶ χρώμενος	τῇ	μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ ἔσται
[4, 19]	γὰρ ἡ αὐτὴ αἰεὶ στιγμὴ	τῇ	νοήσει· διαιρούντων γὰρ ἄλλη καὶ
[4, 19]	ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον εἶναι	τῇ	πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ, εἰ
[4, 20]	καὶ τῶν περὶ αὐτὸν οἰκείων	τῇ	σκέψει εἴρηται.
[4, 17]	ἀκολουθεῖ δὲ καὶ τοῦτό πως	τῇ	στιγμῇ· καὶ γὰρ ἡ στιγμὴ
[4, 17]	ὥς φαμεν· καὶ ὁμοίως δὴ	τῇ	στιγμῇ τὸ φερόμενον, ᾧ τὴν
[4, 15]	χρόνῳ πάντα ἐστὶν καὶ ἐν	τῇ	τοῦ ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ'
[4, 5]	καὶ ὅλως τὸ εἶδος ἐν	τῇ	ὕλῃ. ἔτι ὡς ἐν βασιλεῖ
[4, 13]	μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς γενομένου ἐν	τῇ	ὕλῃ θερμοῦ ὃ οὐκ ἦν
[4, 17]	νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο	τῇ	φορᾷ καὶ τῷ φερομένῳ. καὶ
[4, 2]	πρόσθεν καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ	τῇ	φύσει διώρισται χωρὶς ἕκαστον. οὐ
[4, 5]	τρόπον ὡς ὁ δάκτυλος ἐν	τῇ	χειρὶ καὶ ὅλως τὸ μέρος
[4, 16]	πάσχωμεν, κίνησις δέ τις ἐν	τῇ	ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς ἅμα δοκεῖ
[4, 19]	ἐγγὺς ᾖ. ἥξει νῦν, ὅτι	τήμερον	ἥξει· ἥκει νῦν, ὅτι ἦλθε
[4, 14]	ἔτος γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις	τήμερον,	καὶ οὔτε πρότερον οὔτε ὕστερον
[4, 19]	ἥξει· ἥκει νῦν, ὅτι ἦλθε	τήμερον.	τὰ δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν
[4, 4]	τὸ εἶδος· ἄλλως τε γὰρ	τὴν	ἀκροτάτην ἔχει θέαν, καὶ χωρὶς
[4, 16]	καὶ ἓν ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ	τὴν	ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ. ὥσπερ οὖν
[4, 11]	ἐφ' ᾧ τὸ Ζ ταύτην	τὴν	ἀναλογίαν ἣν ἔχει ὁ χρόνος
[4, 11]	τοῦ Β τῷ Δ, κατὰ	τὴν	ἀναλογίαν τοῦ ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω
[4, 18]	ἔτι ὡς ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι	τὴν	αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν καὶ
[4, 9]	μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος κατὰ	τὴν	ἁφήν· αἰσθητὸν δ' ἐστὶ κατὰ
[4, 9]	ἁφήν· αἰσθητὸν δ' ἐστὶ κατὰ	τὴν	ἁφὴν τὸ βάρος ἔχον ἢ
[4, 8]	καὶ ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα σώματα·	τὴν	γὰρ διαφοράν, δι' ἣν οὐκ
[4, 19]	μὲν κινούμενον τὸ δὲ ἠρεμοῦν·	τὴν	γὰρ κίνησιν αὐτῶν μετρήσει καὶ
[4, 11]	οἱ διὰ τὸ ὅμοιον φάμενοι	τὴν	γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω καὶ ἐν
[4, 19]	ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον εἶναι	τὴν	διάμετρον ἀεὶ ἔστι, καὶ οὐκ
[4, 19]	μὴ ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ τὸ	τὴν	διάμετρον εἶναι τῇ πλευρᾷ σύμμετρον.
[4, 16]	ὅταν γὰρ μηδὲν αὐτοὶ μεταβάλλωμεν	τὴν	διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες, οὐ
[4, 13]	καὶ τὸ μανὸν κατὰ ταύτην	τὴν	ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά, κατὰ δὲ
[4, 20]	περιφερῆ κινεῖται ἢ ἄμφω κατὰ	τὴν	εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ
[4, 19]	γὰρ κίνησιν αὐτῶν μετρήσει καὶ	τὴν	ἠρεμίαν, πόση τις. ὥστε τὸ
[4, 2]	ἀεὶ τὸ αὐτό, ἀλλὰ κατὰ	τὴν	θέσιν, ὅπως ἂν στραφῶμεν, γίγνεται
[4, 2]	γὰρ ἐν τόπῳ ὅμως κατὰ	τὴν	θέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχει
[4, 10]	πλῆρες ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ οὐδὲ	τὴν	κατὰ τόπον κίνησιν· ἅμα γὰρ
[4, 11]	ᾖ ἡ> βίαιος, εἶναι καὶ	τὴν	κατὰ φύσιν (ἡ μὲν γὰρ
[4, 11]	τε ἔχειν λόγον, ὥστε οὐδὲ	τὴν	κίνησιν, ἀλλ' εἰ διὰ τοῦ
[4, 18]	χρόνον, ἂν ἡ κίνησις, καὶ	τὴν	κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος. ~ἐπεὶ
[4, 18]	ὁ μὲν γὰρ χρόνος ὁρίζει	τὴν	κίνησιν ἀριθμὸς ὢν αὐτῆς, ἡ
[4, 17]	τῇ στιγμῇ τὸ φερόμενον, ᾧ	τὴν	κίνησιν γνωρίζομεν καὶ τὸ πρότερον
[4, 19]	τὸ εἶναι αὐτῆς (ἅμα γὰρ	τὴν	κίνησιν καὶ τὸ εἶναι τῆς
[4, 18]	κίνησις ταῦτα πέπονθεν, διὰ δὲ	τὴν	κίνησιν ὁ χρόνος. καὶ μετροῦμεν
[4, 16]	κίνησίς ἐστιν συνεχής, διὰ δὲ	τὴν	κίνησιν ὁ χρόνος· ὅση γὰρ
[4, 18]	κινήσεως· τῷ μὲν γὰρ χρόνῳ	τὴν	κίνησιν, τῇ δὲ κινήσει τὸν
[4, 18]	τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει καὶ	τὴν	κίνησιν τῷ μεγέθει· πολλὴν γὰρ
[4, 19]	τοῦ κινεῖσθαι, μετρεῖ δ' οὗτος	τὴν	κίνησιν τῷ ὁρίσαι τινὰ κίνησιν
[4, 16]	χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν	τὴν	κίνησιν, τῷ πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 18]	ἢ μετόπωρον. οὐ μόνον δὲ	τὴν	κίνησιν τῷ χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ
[4, 8]	δοκεῖ πᾶσι γίγνεσθαι διὰ κενοῦ·	τὴν	μὲν γὰρ τροφὴν σῶμα εἶναι,
[4, 19]	ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ ταύτην	τὴν	μεταβολήν. ὅτι μὲν οὖν ἔστιν
[4, 6]	ἐν ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι	τὴν	μετάστασιν τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ
[4, 6]	τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ	τὴν	μορφήν, καὶ διὰ τὸ ἐν
[4, 18]	μεγέθει· πολλὴν γὰρ εἶναί φαμεν	τὴν	ὁδόν, ἂν ἡ πορεία πολλή,
[4, 19]	ὁρίσαι τινὰ κίνησιν ἣ καταμετρήσει	τὴν	ὅλην (ὥσπερ καὶ τὸ μῆκος
[4, 19]	εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ μετροῦντος	τὴν	οὐσίαν αὐτῶν) τῶν δὲ μὴ
[4, 20]	τῆς φορᾶς, εἰ ἄμφω κατὰ	τὴν	περιφερῆ κινεῖται ἢ ἄμφω κατὰ
[4, 8]	ἔχει τήν τε ἀπιστίαν καὶ	τὴν	πίστιν διὰ τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον
[4, 2]	τόπῳ ὅμως κατὰ τὴν θέσιν	τὴν	πρὸς ἡμᾶς ἔχει δεξιὰ καὶ
[4, 20]	γὰρ καὶ ὕστερον λέγομεν κατὰ	τὴν	πρὸς τὸ νῦν ἀπόστασιν, τὸ
[4, 17]	τῷ λόγῳ) καὶ ὁρίζει δὲ	τὴν	πρότερον καὶ ὕστερον κίνησιν τοῦτο.
[4, 6]	λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ πειρᾶσθαι	τὴν	σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως τὸ
[4, 15]	κίνησιν εἶναί φασιν, οἱ δὲ	τὴν	σφαῖραν αὐτήν. καίτοι τῆς περιφορᾶς
[4, 8]	τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει	τήν	τε ἀπιστίαν καὶ τὴν πίστιν
[4, 10]	αὐξήσεως λόγος καὶ τοῦ εἰς	τὴν	τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν
[4, 11]	διπλασίως λεπτόν, ἐν διπλασίῳ χρόνῳ	τὴν	τὸ Β δίεισιν ἢ τὴν
[4, 11]	τὴν τὸ Β δίεισιν ἢ	τὴν	τὸ Δ, καὶ ἔσται ὁ
[4, 11]	τῷ τοσούτῳ ὅσον τὸ Η,	τὴν	τὸ Ζ τὸ ἐφ' οὗ
[4, 11]	τοῦ Δ τὸ Α δίεισι	τὴν	τὸ Θ. δίεισι δέ γε
[4, 11]	διὰ τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ	τὴν	τοσήνδε φέρεται, διὰ τοῦ κενοῦ
[4, 15]	διεληλυθότες πρότερον. οἱ μὲν γὰρ	τὴν	τοῦ ὅλου κίνησιν εἶναί φασιν,
[4, 9]	φασίν τινες εἶναι τὸ κενὸν	τὴν	τοῦ σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ
[4, 11]	φέρονται, ταῦτα συμβαίνει, κατὰ δὲ	τὴν	τῶν φερομένων ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν
[4, 4]	τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν παρὰ	τὴν	ὕλην. διὸ καὶ Πλάτων τὴν
[4, 6]	τόπος διά τε τὸ παρεμφαίνεσθαι	τὴν	ὕλην καὶ τὴν μορφήν, καὶ
[4, 4]	τὴν ὕλην. διὸ καὶ Πλάτων	τὴν	ὕλην καὶ τὴν χώραν ταὐτό
[4, 6]	μαλακόν (διό φαμεν εἶναί τι	τὴν	ὕλην) οὕτω καὶ ὁ τόπος
[4, 11]	τὸ ὑπερέχον διαιρεῖσθαι εἴς τε	τὴν	ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε
[4, 11]	ἐὰν τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ	τὴν	ὑπεροχὴν τοῦ βάρους ἢ τῆς
[4, 13]	καὶ ἡ πρότερον θερμότης πρὸς>	τὴν	ὕστερον. ὥστε καὶ τὸ μέγεθος
[4, 8]	ἀριθμοῖς· τὸ γὰρ κενὸν διορίζειν	τὴν	φύσιν αὐτῶν. ἐξ ὧν μὲν
[4, 4]	Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν καὶ	τὴν	χώραν ἓν καὶ ταὐτόν. ἄλλον
[4, 4]	καὶ Πλάτων τὴν ὕλην καὶ	τὴν	χώραν ταὐτό φησιν εἶναι ἐν
[4, 4]	δόγμασιν, ὅμως τὸν τόπον καὶ	τὴν	χώραν τὸ αὐτὸ ἀπεφήνατο. λέγουσι
[4, 20]	ποτε ἔχει ὁ χρόνος πρὸς	τὴν	ψυχήν, καὶ διὰ τί ἐν
[4, 2]	τόπος, δοκεῖ δῆλον εἶναι ἐκ	τῆς	ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ ἔστι νῦν
[4, 13]	κινήσεως αἴτιον τὸ κενόν, ἀλλὰ	τῆς	ἄνω (τὸ γὰρ μανὸν κοῦφον,
[4, 10]	ὅλως δὲ ὅ τε περὶ	τῆς	αὐξήσεως λόγος καὶ τοῦ εἰς
[4, 17]	ὁ χρόνος ἀριθμὸς οὐχ ὡς	τῆς	αὐτῆς στιγμῆς, ὅτι ἀρχὴ καὶ
[4, 13]	τὸ πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ	τῆς	αὐτῆς ὕλης. δύο γὰρ ἔστιν
[4, 17]	κινήσεως, ὥσπερ οὐδ' ἡ στιγμὴ	τῆς	γραμμῆς· αἱ δὲ γραμμαὶ αἱ
[4, 17]	τελευτή, ἀλλ' ὡς τὰ ἔσχατα	τῆς	γραμμῆς μᾶλλον καὶ οὐχ ὡς
[4, 8]	χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς καὶ	{τῆς}	διορίσεως· καὶ τοῦτ' εἶναι πρῶτον
[4, 6]	ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ ἔτι τὸ	τῆς	δυσκολίας αἴτιον καὶ τῶν περὶ
[4, 11]	δοκεῖ γὰρ αἴτιον εἶναι κινήσεως	τῆς	κατὰ τόπον, ταύτης δ' οὐκ
[4, 11]	ἡ δὲ παρὰ φύσιν ὑστέρα	τῆς	κατὰ φύσιν) ὥστ' εἰ μὴ
[4, 20]	κεκινῆσθαι καὶ ἄλλο· ὧν ἑκατέρας	τῆς	κινήσεως εἴη ἂν ἀριθμός. ἕτερος
[4, 16]	ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις, τί	τῆς	κινήσεώς ἐστιν. ἅμα γὰρ κινήσεως
[4, 1]	ἐστι τραγέλαφος ἢ σφίγξ; καὶ	τῆς	κινήσεως ἡ κοινὴ μάλιστα καὶ
[4, 19]	τὴν κίνησιν καὶ τὸ εἶναι	τῆς	κινήσεως μετρεῖ, καὶ τοῦτ' ἔστιν
[4, 16]	ἐπεὶ οὖν οὐ κίνησις, ἀνάγκη	τῆς	κινήσεώς τι εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ
[4, 16]	γεγονέναι. ὥστε ἤτοι κίνησις ἢ	τῆς	κινήσεώς τί ἐστιν ὁ χρόνος.
[4, 18]	καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ	τῆς	κινήσεως· τῷ μὲν γὰρ χρόνῳ
[4, 17]	τοῦ χρόνου, οὐδ' ἡ διαίρεσις	τῆς	κινήσεως, ὥσπερ οὐδ' ἡ στιγμὴ
[4, 11]	τὴν ὑπεροχὴν τοῦ βάρους ἢ	τῆς	κουφότητος. τὸ μὲν οὖν δι'
[4, 7]	τὸ ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς	τῆς	κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι τὸ
[4, 17]	αἱ δὲ γραμμαὶ αἱ δύο	τῆς	μιᾶς μόρια. ᾗ μὲν οὖν
[4, 4]	ἀπορήσειεν ἄν τις αὐτοῦ περὶ	τῆς	οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ δὲ ταῦτα
[4, 15]	δὲ τὴν σφαῖραν αὐτήν. καίτοι	τῆς	περιφορᾶς καὶ τὸ μέρος χρόνος
[4, 8]	ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι δὲ δεῖ	τῆς	σκέψεως λαβοῦσιν ἅ τε λέγουσιν
[4, 19]	ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ ὥσπερ ἐπὶ	τῆς	στιγμῆς μενούσης φανερόν. διαιρεῖ δὲ
[4, 20]	δοκεῖ ὁ χρόνος εἶναι ἡ	τῆς	σφαίρας κίνησις, ὅτι ταύτῃ μετροῦνται
[4, 4]	τὸ πέρας καὶ τὰ πάθη	τῆς	σφαίρας, λείπεται οὐδὲν παρὰ τὴν
[4, 20]	{ὁ ἀριθμὸς} ἴσος καὶ ἅμα,	τῆς	τε ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς.
[4, 20]	τῆς ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ μετρεῖται	τῆς	τε κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ
[4, 10]	δ' αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ	τῆς	τέφρας. ὅτι μὲν οὖν ἐξ
[4, 8]	μαρτύριον δὲ καὶ τὸ περὶ	τῆς	τέφρας ποιοῦνται, ἣ δέχεται ἴσον
[4, 11]	τὸν ὠσθέντα ἀέρα θάττω κίνησιν	τῆς	τοῦ ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται
[4, 4]	δὲ περιέχει, ταύτῃ δ' ἕτερος	τῆς	ὕλης. δοκεῖ δὲ ἀεὶ τὸ
[4, 13]	αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης τι	τῆς	ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ' ὅτι δυνάμει
[4, 4]	μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ εἴτε	τῆς	ὕλης, ὥσπερ ἐν τῷ Τιμαίῳ
[4, 13]	τὸ μᾶλλον ἔστιν) οὐδ' ἔστι	τῆς	φλογὸς λαβεῖν τι μέγεθος ἐν
[4, 17]	φορᾶς. χρόνος μὲν γὰρ ὁ	τῆς	φορᾶς ἀριθμός, τὸ νῦν δὲ
[4, 20]	ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον ἐπὶ	τῆς	φορᾶς, εἰ ἄμφω κατὰ τὴν
[4, 20]	ἅμα, τῆς τε ἀλλοιώσεως καὶ	τῆς	φορᾶς. καὶ διὰ τοῦτο αἱ
[4, 11]	ἂν τὸ κενὸν αἴτιον εἴη	τῆς	φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον ἔσται
[4, 17]	ὁ τοῦ φερομένου καὶ ὁ	τῆς	φορᾶς. χρόνος μὲν γὰρ ὁ
[4, 20]	(τοῦτο δ' ἐστίν, ὅτι ὑπὸ	τῆς	ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ μετρεῖται τῆς
[4, 6]	μήτε ἡ ὕλη μήτε διάστημά	τι	ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ
[4, 13]	ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ προσλαβοῦσά	τι	ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν
[4, 17]	στιγμὴ γὰρ ἢ λίθος ἤ	τι	ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι) τῷ λόγῳ
[4, 13]	συνήχθη, καὶ τοῦ πυρὸς ὅ	τι	ἄν τις λάβῃ πᾶν ἔσται
[4, 4]	περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας	τι	ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν
[4, 9]	κουφότητα (διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις,	τί	ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ
[4, 11]	τι καὶ κενόν· ἔσται γάρ	τι	ἀνάλογον σῶμα ἕτερον πρὸς ἕτερον
[4, 16]	ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ μεταξύ	τι	αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ ἕτερα
[4, 3]	παρ' ἕκαστον τούτων ὁ τόπος.	τί	γὰρ ἄν ποτε καὶ θείημεν
[4, 11]	διὰ τί κινηθὲν στήσεταί που·	τί	γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ ἐνταῦθα;
[4, 15]	ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ' ἔστω διηπορημένα·	~τί	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος καὶ
[4, 4]	πάντες εἶναί τι τὸν τόπον,	τί	δ' ἐστίν, οὗτος μόνος ἐπεχείρησεν
[4, 6]	ταῦτα μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα.	~Τί	δέ ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος,
[4, 7]	ἐστί τι, καὶ ἔτι ἄλλο	τι	δεῖ εἶναι παρὰ τοῦτο ἐν
[4, 12]	εἰ τοῦ τόπου μηδὲν διαφέρει,	τί	δεῖ ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν
[4, 6]	ἀγγείου ὕδωρ, τὸ μεταξὺ εἶναί	τι	δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν τι
[4, 8]	γὰρ πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί	τι.	εἰ δὲ δέξεται καὶ ἔσται
[4, 16]	οὐ κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς	τι	εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ δὲ τὸ
[4, 6]	ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον ἕν	τι	εἶναι· ἢ γὰρ μορφὴ ἢ
[4, 7]	καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν	τι	εἶναι καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ
[4, 6]	κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ μέγα	τι	εἶναι καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ
[4, 4]	ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό	τι	εἶναι ὁ τόπος οἷον τὸ
[4, 10]	διὸ καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ	τι	εἶναι, ὅτι καὶ ὁ τόπος,
[4, 5]	μὲν οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ	τι	εἶναι πρώτως, δῆλον· ὃ δὲ
[4, 7]	τῷ αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά	τι	εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ
[4, 20]	τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν	τι	εἶναι, ὥστε δῆλον ὅτι οὐδ'
[4, 4]	τε εἶναί τι καὶ ἕτερόν	τι	ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον,
[4, 7]	Ὧι μὲν οὖν σώματι ἔστι	τι	ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό, τοῦτο
[4, 11]	ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι, ἐὰν μή	τι	ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν
[4, 5]	οὕτω μὲν οὖν ἐνδέχεται αὐτό	τι	ἐν αὑτῷ εἶναι, πρώτως δ'
[4, 5]	καὶ ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό	τι	ἐν αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ
[4, 5]	ἄν τις, ἆρα καὶ αὐτό	τι	ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται εἶναι, ἢ
[4, 20]	πρὸς τὴν ψυχήν, καὶ διὰ	τί	ἐν παντὶ δοκεῖ εἶναι ὁ
[4, 5]	ὅτι εἰ ὁ τόπος ἐστί	τι,	ἔν τινι ἔσται, λύειν οὐ
[4, 8]	τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ	τι	ἔξω τοῦ παντὸς σώματός ἐστιν
[4, 3]	ἔχει γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι,	τί	ἐστι, πότερον ὄγκος τις σώματος
[4, 19]	μετρητὸν ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν	τί	ἐστιν, ἀλλ' ᾗ ἡ κίνησις
[4, 3]	μὲν οὖν τούτων οὐ μόνον	τί	ἐστιν, ἀλλὰ καὶ εἰ ἔστιν,
[4, 6]	σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως τὸ	τί	ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά τε
[4, 7]	τόπου, καὶ ὅτι ἔστι καὶ	τί	ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν δὲ
[4, 4]	δόξειεν ἂν εἶναι χαλεπὸν γνωρίσαι	τί	ἐστιν ὁ τόπος, εἴπερ τούτων
[4, 6]	ἤδη τοίνυν φανερὸν ἐκ τούτων	τί	ἐστιν ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ
[4, 16]	φανερόν· ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν	τί	ἐστιν ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις,
[4, 16]	ἤτοι κίνησις ἢ τῆς κινήσεώς	τί	ἐστιν ὁ χρόνος. ἐπεὶ οὖν
[4, 19]	τι, τὰ δὲ τοῦ χρόνου	τί	ἐστιν) τὰ δὲ πράγματα ὡς
[4, 1]	μή, καὶ πῶς ἔστι, καὶ	τί	ἐστιν. τά τε γὰρ ὄντα
[4, 8]	μή, καὶ πῶς ἔστι, καὶ	τί	ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ τόπου·
[4, 2]	καὶ τὸ κάτω οὐχ ὅ	τι	ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου τὰ ἔχοντα
[4, 2]	χωρὶς ἕκαστον. οὐ γὰρ ὅ	τι	ἔτυχέν ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ'
[4, 19]	δὲ ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων	τι,	ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ εἰ
[4, 19]	καὶ ὅλως ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ	τι,	ἢ ὅτι ἔστιν αὐτοῦ ἀριθμός.
[4, 12]	ἐπ' ἄμφω, {ἢ} ὁποῖον ἄν	τι	ᾖ τὸ ἐντιθέμενον· ἐν δὲ
[4, 4]	ὄν που αὐτό τε εἶναί	τι	καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ.
[4, 7]	γάρ που αὐτό τέ ἐστί	τι,	καὶ ἔτι ἄλλο τι δεῖ
[4, 2]	δῆλον ὡς ἦν ὁ τόπος	τι	καὶ ἡ χώρα ἕτερον ἀμφοῖν,
[4, 11]	ληφθήσεται πλῆρές τε ὂν διεξιέναι	τι	καὶ κενόν· ἔσται γάρ τι
[4, 6]	τῶν κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ	τι	καὶ ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος
[4, 16]	κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος εἴς	τι	καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ
[4, 19]	οὖν ἔστιν ὁ χρόνος καὶ	τί,	καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν,
[4, 11]	τὸ γὰρ κενὸν μὴ ὄν	τι	καὶ στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ
[4, 8]	ἐκ τούτων δεικνύουσιν ὅτι ἔστιν	τι	κενόν, ἄλλον δ' ὅτι φαίνεται
[4, 13]	μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως ἐνεῖναί	τι	κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον, συμβαίνει
[4, 11]	τοὺς τὸν τόπον οἰομένους εἶναί	τι	κεχωρισμένον, εἰς ὃν φέρεται· πῶς
[4, 11]	τῷ τὸν τόπον φάναι εἶναί	τι	κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι ἀδύνατον,
[4, 11]	οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν διὰ	τί	κινηθὲν στήσεταί που· τί γὰρ
[4, 13]	συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο	τι	λαμβάνει τὸ κοῖλον, ἀλλ' ὃ
[4, 11]	δίεισι δέ γε κἂν ᾖ	τι	λεπτότητι διαφέρον τοῦ ἀέρος ἐφ'
[4, 13]	οὐδ' ἔστι τῆς φλογὸς λαβεῖν	τι	μέγεθος ἐν ᾧ οὐ καὶ
[4, 19]	μῆκος ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι	τι	μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον)
[4, 9]	τρόπον, ἐν ᾧ μὴ τόδε	τι	μηδ' οὐσία τις σωματική. διό
[4, 8]	τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι ἐστί	τι	ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι οὐκ
[4, 8]	ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι ἐστίν	τι	ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες τοὺς ἀσκοὺς
[4, 2]	οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι ἐστί	τι	ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ
[4, 2]	σώματος. ὅτι μὲν οὖν ἐστί	τι	ὁ τόπος παρὰ τὰ σώματα,
[4, 6]	ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται, ἔστι	τι	ὃ νῦν μὲν λευκὸν πάλαι
[4, 11]	οὐκ ἔστιν. ἔτι εἰ ἔστιν	τι	οἷον τόπος ἐστερημένος σώματος, ὅταν
[4, 12]	κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν	τι,	οὐ δοκεῖ δέ γε οὐδὲ
[4, 12]	καὶ εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ	τί	οὐ καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ
[4, 4]	εἰ δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ	τί	οὐκ ἐν τόπῳ τὰ εἴδη
[4, 12]	τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ.	τί	οὖν διοίσει τὸ τοῦ κύβου
[4, 20]	ἐν οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς	τι	πάθος ἢ ἕξις, ἀριθμός γε
[4, 3]	τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ' ἐστί	τι	παρ' ἕκαστον τούτων ὁ τόπος.
[4, 10]	τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί	τι	παρὰ τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα
[4, 6]	τι δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν	τι	παρὰ τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον.
[4, 1]	φοράν. ἔχει δὲ πολλὰς ἀπορίας	τί	ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος· οὐ
[4, 9]	τὸ ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν	τί	σημαίνει τοὔνομα. δοκεῖ δὴ τὸ
[4, 19]	(τὰ μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ	τι,	τὰ δὲ τοῦ χρόνου τί
[4, 5]	τόπος, ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου γάρ	τι	ταῦτα τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ
[4, 6]	δὲ μαλακόν (διό φαμεν εἶναί	τι	τὴν ὕλην) οὕτω καὶ ὁ
[4, 16]	ἐστιν ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις,	τί	τῆς κινήσεώς ἐστιν. ἅμα γὰρ
[4, 13]	τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης	τι	τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ' ὅτι
[4, 11]	κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ ὑπομένοντι σῶμά	τι·	τὸ γὰρ μέρος, ἂν μὴ
[4, 6]	ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ δ' ἦν	τι	{τὸ} διάστημα καθ' αὑ> τὸ
[4, 7]	ὁ οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ	τι	τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον τοῦ
[4, 6]	μορφὴ ἢ ὕλη ἢ διάστημά	τι	τὸ μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ
[4, 19]	ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν, καὶ	τί	τὸ ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι
[4, 17]	διὰ τὸ φερόμενον· τόδε γάρ	τι	τὸ φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις
[4, 4]	ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί	τι	τὸν τόπον, καὶ πάλιν ἐξ
[4, 4]	λέγουσι μὲν γὰρ πάντες εἶναί	τι	τὸν τόπον, τί δ' ἐστίν,
[4, 6]	φαίνεται εἶναι διάστημα μεταξὺ ἄλλο	τι	τῶν κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ
[4, 3]	δὲ καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι	τι	τῶν ὄντων, ποὺ ἔσται. ἡ
[4, 2]	τὸν αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο	τι	τῶν σωμάτων κατέχει· τοῦτο δὴ
[4, 19]	τοῦ τόπου. καὶ πάσχει δή	τι	ὑπὸ τοῦ χρόνου, καθάπερ καὶ
[4, 13]	μὲν δὴ διὰ ταῦτα κενόν	τι	φαῖεν ἂν εἶναι, ἡμεῖς δὲ
[4, 8]	τινὰ καὶ ἀγγεῖον τὸ κενὸν	τιθέασιν	οἱ λέγοντες, δοκεῖ δὲ πλῆρες
[4, 12]	ὥσπερ γὰρ ἐὰν ἐν ὕδατι	τιθῇ	τις κύβον, ἐκστήσεται τοσοῦτον ὕδωρ
[4, 11]	γὰρ μέρος, ἂν μὴ χωρὶς	τιθῆται,	οὐκ ἔσται ἐν τόπῳ ἀλλ'
[4, 4]	τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν τῷ	Τιμαίῳ	γέγραφεν. ἔτι πῶς ἂν φέροιτο
[4, 4]	ταὐτό φησιν εἶναι ἐν τῷ	Τιμαίῳ·	τὸ γὰρ μεταληπτικὸν καὶ τὴν
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ εἶναί	τινα	ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι
[4, 11]	τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ	τίνα	γὰρ αἰτίαν οἰσθήσεται θᾶττον; ἐν
[4, 2]	τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ ἔχει	τινὰ	δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς
[4, 8]	τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον	τινὰ	καὶ ἀγγεῖον τὸ κενὸν τιθέασιν
[4, 19]	οὗτος τὴν κίνησιν τῷ ὁρίσαι	τινὰ	κίνησιν ἣ καταμετρήσει τὴν ὅλην
[4, 20]	λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου εἶναί	τινα	κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι μετρεῖται
[4, 3]	ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ	τινὰ	λόγον· εἰ γὰρ πᾶν τὸ
[4, 20]	ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ κατά	τινα	περίοδον. καὶ γὰρ ὁ χρόνος
[4, 19]	τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ εἶναί	τινα	χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ
[4, 10]	εἴη οἷον τὸν τόπον φασί	τινες	εἶναι. οὐδεμία δ' ἀνάγκη, εἰ
[4, 9]	οὐσία τις σωματική. διό φασίν	τινες	εἶναι τὸ κενὸν τὴν τοῦ
[4, 13]	τούτων ἐστὶ δῆλον. ~Εἰσὶν δέ	τινες	οἳ διὰ τοῦ μανοῦ καὶ
[4, 5]	ὁ τόπος ἐστί τι, ἔν	τινι	ἔσται, λύειν οὐ χαλεπόν· οὐδὲ
[4, 19]	ὥσπερ καὶ τἆλλα ὅσα ἔν	τινί	ἐστιν, οἷον τὰ ἐν τόπῳ
[4, 11]	εἰ δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν	τινὶ	μὲν χρόνῳ, τῷ ἐφ' οὗ
[4, 19]	εἰ γὰρ ἔσται τὸ ἔν	τινι	οὕτω, πάντα τὰ πράγματα ἐν
[4, 20]	κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον ἑνί	τινι	συγγενεῖ, μονάδες μονάδι, ἵπποι δ'
[4, 7]	οὔ που ὅλος οὐδ' ἔν	τινι	τόπῳ ἐστίν, εἴ γε μηδὲν
[4, 20]	δὲ> καὶ ὁ χρόνος χρόνῳ	τινὶ	ὡρισμένῳ, μετρεῖται δ' ὥσπερ εἴπομεν,
[4, 20]	ἁπλῶς ἀριθμὸς συνεχοῦς, ἀλλ' οὐ	τινός.	ἀλλ' ἔστι νῦν κεκινῆσθαι καὶ
[4, 10]	καὶ αὐξάνεσθαι οὐ μόνον εἰσιόντος	τινὸς	ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει, οἷον εἰ
[4, 3]	γίγνεται μέγεθος. ἔτι δὲ καὶ	τίνος	ἄν τις θείη τοῖς οὖσιν
[4, 6]	καὶ ὁ τόπος διὰ τοιαύτης	τινὸς	εἶναι δοκεῖ φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο
[4, 16]	δὲ τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ	τινος	εἴς τι καὶ πᾶν μέγεθος
[4, 16]	μὲν προτέρου δὲ καὶ ὑστέρου	τινός,	οὐ δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς,
[4, 11]	κενὸν αἴτιον εἴη τῆς φορᾶς.	τίνος	οὖν αἴτιον ἔσται τὸ κενόν;
[4, 8]	ὡς ὄντος τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ	τινὸς	τῶν ἐφεξῆς καὶ {τῆς} διορίσεως·
[4, 20]	χρόνος ἢ οὔ, ἀπορήσειεν ἄν	τις.	ἀδυνάτου γὰρ ὄντος εἶναι τοῦ
[4, 16]	ὅταν γε χρόνος δοκῇ γεγονέναι	τις,	ἅμα καὶ κίνησίς τις δοκεῖ
[4, 2]	εἰ δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή	τις	ἂν εἴη ἡ τοῦ τόπου
[4, 14]	μόλις καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ	τις	ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν γὰρ
[4, 19]	τὸ νῦν. ἔσται ἄρα ποσός	τις	ἀπὸ τοῦδε χρόνος εἰς ἐκεῖνο,
[4, 5]	ἐν τόπῳ. ἀπορήσειε δ' ἄν	τις,	ἆρα καὶ αὐτό τι ἐν
[4, 15]	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος καὶ	τίς	αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως ἔκ
[4, 4]	πάλιν ἐξ ὧν ἀπορήσειεν ἄν	τις	αὐτοῦ περὶ τῆς οὐσίας, εἴρηται.
[4, 13]	μανῷ, οὔτε δυνάμει, εἰ μή	τις	βούλεται πάντως καλεῖν κενὸν τὸ
[4, 16]	ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς ἅμα δοκεῖ	τις	γεγονέναι καὶ χρόνος. ἀλλὰ μὴν
[4, 18]	μὲν ἁπλῶς ἐστὶν ἡ δυάς·	τὶς	δὲ ἀριθμὸς ἔστι μὲν ὡς
[4, 16]	γεγονέναι τις, ἅμα καὶ κίνησίς	τις	δοκεῖ γεγονέναι. ὥστε ἤτοι κίνησις
[4, 15]	ὥρισται χρόνῳ, οὔτε τῷ ποσός	τις	εἶναι οὔτε τῷ ποιός. ὅτι
[4, 7]	ὁ δ' ἀὴρ οἷον ἐνέργειά	τις	ἐκείνου· τὸ γὰρ ὕδωρ δυνάμει
[4, 16]	τοῦ σώματος πάσχωμεν, κίνησις δέ	τις	ἐν τῇ ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς
[4, 11]	ἔσται κίνησις, τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν	τις	ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν
[4, 15]	περιφορᾶς καὶ τὸ μέρος χρόνος	τίς	ἐστι, περιφορὰ δέ γε οὔ·
[4, 3]	πότερον ὄγκος τις σώματος ἤ	τις	ἑτέρα φύσις· ζητητέον γὰρ τὸ
[4, 14]	ἢ τῶν μὴ ὄντων, εἶτα	τίς	ἡ φύσις αὐτοῦ. ὅτι μὲν
[4, 3]	ἔτι δὲ καὶ τίνος ἄν	τις	θείη τοῖς οὖσιν αἴτιον εἶναι
[4, 20]	ἀριθμητά ἐστιν. ἀπορήσειε δ' ἄν	τις	καὶ ποίας κινήσεως ὁ χρόνος
[4, 12]	γὰρ ἐὰν ἐν ὕδατι τιθῇ	τις	κύβον, ἐκστήσεται τοσοῦτον ὕδωρ ὅσος
[4, 13]	τοῦ πυρὸς ὅ τι ἄν	τις	λάβῃ πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω
[4, 7]	ἐστίν, οἷον ὅταν ὕδατος κινήσῃ	τις	μόριον ἢ ἀέρος. οὕτω δὲ
[4, 16]	καὶ ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς ἄρα	τις	ὁ χρόνος. ἐπεὶ δ' ἀριθμός
[4, 15]	μάλιστα κίνησις εἶναι καὶ μεταβολή	τις	ὁ χρόνος, τοῦτ' ἂν εἴη
[4, 4]	αὐτῷ τόπῳ τὸ γενόμενον σῶμα·	τίς	οὖν ἡ φθορά; ἐξ ὧν
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι (ἔστιν γὰρ χρόνος	τις	πλείων, ὃς ὑπερέξει τοῦ τε
[4, 19]	ἀριθμῷ τὸ ἐν χρόνῳ, ληφθήσεταί	τις	πλείων χρόνος παντὸς τοῦ ἐν
[4, 6]	τόπος, εἴ γε ἐν ἠρεμοῦντί	τις	σκοποίη καὶ μὴ κεχωρισμένῳ ἀλλὰ
[4, 9]	μὴ τόδε τι μηδ' οὐσία	τις	σωματική. διό φασίν τινες εἶναι
[4, 3]	ἔστι, τί ἐστι, πότερον ὄγκος	τις	σώματος ἤ τις ἑτέρα φύσις·
[4, 9]	ἢ κουφότητα (διὸ κἂν ἀπορήσειέ	τις,	τί ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι
[4, 20]	χρόνος αὐτὸς εἶναι δοκεῖ κύκλος	τις·	τοῦτο δὲ πάλιν δοκεῖ, διότι
[4, 11]	εἰ γὰρ ἔστιν ἑκάστου φορά	τις	τῶν ἁπλῶν σωμάτων φύσει, οἷον
[4, 2]	ἐν τόπῳ, διὰ τούτων ἄν	τις	ὑπολάβοι· δόξειε δ' ἂν καὶ
[4, 17]	ἀλλ' ὅταν μὲν οὕτω λαμβάνῃ	τις	ὡς δυσὶ χρώμενος τῇ μιᾷ,
[4, 19]	μετρήσει καὶ τὴν ἠρεμίαν, πόση	τις.	ὥστε τὸ κινούμενον οὐχ ἁπλῶς
[4, 11]	ὕδατος καὶ ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον	τὸ	Α διὰ τοῦ Δ οἰσθήσεται
[4, 11]	οὗ τὸ Η, τοῦ Δ	τὸ	Α δίεισι τὴν τὸ Θ.
[4, 4]	τι εἶναι ὁ τόπος οἷον	τὸ	ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ τὸ ἀγγεῖον
[4, 6]	ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν ὅλον	τὸ	ἀγγεῖον μεθίστηται, ἀλλ' ὁ αὐτός·
[4, 8]	ἣ δέχεται ἴσον ὕδωρ ὅσον	τὸ	ἀγγεῖον τὸ κενόν. εἶναι δ'
[4, 6]	κενὸν ὄν> ἔστι δ' ὥσπερ	τὸ	ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός, οὕτως καὶ
[4, 4]	οἷον τὸ ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ	τὸ	ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός) τὸ δ'
[4, 5]	δὲ φανερόν, ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν	τὸ	ἀγγεῖον τοῦ ἐν αὐτῷ (ἕτερον
[4, 11]	κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο	τὸ	ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται
[4, 13]	τις βούλεται πάντως καλεῖν κενὸν	τὸ	αἴτιον τοῦ φέρεσθαι. οὕτω δ'
[4, 19]	τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν	τὸ	ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ τὸ ἐστερημένον
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον διὰ	τὸ	ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν.
[4, 14]	ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι εἰ	τὸ	ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον καὶ
[4, 2]	γὰρ ὅ τι ἔτυχέν ἐστι	τὸ	ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται τὸ
[4, 4]	γὰρ οὗ μὴ κίνησις μηδὲ	τὸ	ἄνω ἢ κάτω ἐστί, τόπον
[4, 2]	τοιαῦτα οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς,	τὸ	ἄνω καὶ κάτω καὶ δεξιὸν
[4, 6]	δὲ τούτοις πάντα τόπον ἔχειν	τὸ	ἄνω καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι
[4, 7]	ἄλλο. διὸ κινεῖται μὲν κύκλῳ	τὸ	ἄνω, τὸ δὲ πᾶν οὔ
[4, 11]	ᾗ δὲ κενόν, οὐδὲν διάφορον	τὸ	ἄνω τοῦ κάτω (ὥσπερ γὰρ
[4, 7]	ὥστ' ἐπεὶ τὸ μὲν κοῦφον	τὸ	ἄνω φερόμενόν ἐστι φύσει, τὸ
[4, 4]	δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη καὶ	τὸ	ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ
[4, 4]	κινεῖται καὶ τὸ εἶδος καὶ	τὸ	ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ ἐν τῷ
[4, 11]	διαφορᾶς κατὰ τὸ κενὸν καὶ	τὸ	ἄπειρον; ᾗ μὲν γὰρ ἄπειρον,
[4, 16]	(καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον καὶ	τὸ	ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν, καὶ ᾧ
[4, 20]	γὰρ ἢ τὸ ἠριθμημένον ἢ	τὸ	ἀριθμητόν. εἰ δὲ μηδὲν ἄλλο
[4, 16]	ἀριθμοῦμεν) ὁ δὴ χρόνος ἐστὶν	τὸ	ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν.
[4, 16]	ἀριθμός ἐστι διχῶς (καὶ γὰρ	τὸ	ἀριθμούμενον καὶ τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν
[4, 16]	δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ	τὸ	ἀριθμούμενον. ~καὶ ὥσπερ ἡ κίνησις
[4, 19]	καὶ τί τὸ ποτὲ καὶ	τὸ	ἄρτι καὶ τὸ ἤδη καὶ
[4, 19]	λίαν πόρρω τοῦ νῦν. καὶ	τὸ	ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος
[4, 19]	ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ ἔστιν, οἷον	τὸ	ἀσύμμετρον εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ
[4, 17]	ποτε ὄν ἐστι τὸ νῦν,	τὸ	αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς ἐλέχθη,
[4, 2]	ἡμῖν μὲν γὰρ οὐκ ἀεὶ	τὸ	αὐτό, ἀλλὰ κατὰ τὴν θέσιν,
[4, 4]	τὸν τόπον καὶ τὴν χώραν	τὸ	αὐτὸ ἀπεφήνατο. λέγουσι μὲν γὰρ
[4, 11]	φανερὸν τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ	τὸ	αὐτὸ βάρος καὶ σῶμα θᾶττον
[4, 14]	ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν οὐδ' αἰεὶ	τὸ	αὐτὸ διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ
[4, 20]	μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον κατὰ	τὸ	αὐτὸ διάστημα καὶ ὁμαλὴν κίνησιν
[4, 17]	δὲ νῦν ἔστι μὲν ὡς	τὸ	αὐτό, ἔστι δ' ὡς οὐ
[4, 17]	δὲ ὃ μέν ποτε ὂν	τὸ	αὐτό (ἢ στιγμὴ γὰρ ἢ
[4, 7]	τότ' ἔσται σαφέστερον. εἰ οὖν	τὸ	αὐτὸ {ἡ} ὕλη καὶ ἐντελέχεια
[4, 17]	αὐτό, ἔστι δ' ὡς οὐ	τὸ	αὐτό· ᾗ μὲν γὰρ ἐν
[4, 20]	τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ' οὐ	τὸ	αὐτό. καὶ ἀριθμὸς δὴ ὁ
[4, 17]	αἰεί, ἔστι δ' ὡς οὐ	τὸ	αὐτό· καὶ γὰρ τὸ φερόμενον.
[4, 20]	τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα μὲν οὖν	τὸ	αὐτό, καὶ τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον
[4, 8]	ὅταν δὲ στερηθῇ, κενόν, ὡς	τὸ	αὐτὸ μὲν ὂν κενὸν καὶ
[4, 16]	ἐν τῇ κινήσει ἢ ὡς	τὸ	αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ καὶ
[4, 17]	ὁ αὐτός· τὸ γὰρ νῦν	τὸ	αὐτὸ ὅ ποτ' ἦν τὸ
[4, 13]	ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ' ἐστὶ	τὸ	αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν, καὶ
[4, 19]	ἅμα γὰρ ἂν καὶ κατὰ	τὸ	αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη. καὶ
[4, 17]	οὔ. ἔστι μὲν οὖν ὡς	τὸ	αὐτὸ τὸ νῦν αἰεί, ἔστι
[4, 17]	μέν ποτε ὂν νῦν ἐστι,	τὸ	αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ καὶ
[4, 9]	ὕλην (οἵπερ καὶ τὸν τόπον	τὸ	αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες οὐ καλῶς·
[4, 19]	νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ, αἰεὶ	τὸ	αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν
[4, 11]	ἣν ἔχει τὸ φερόμενον ἢ	τὸ	ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα πάντ' ἔσται.
[4, 11]	λεπτόν, ἐν διπλασίῳ χρόνῳ τὴν	τὸ	Β δίεισιν ἢ τὴν τὸ
[4, 9]	δ' ἐστὶ κατὰ τὴν ἁφὴν	τὸ	βάρος ἔχον ἢ κουφότητα (διὸ
[4, 13]	καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ	τὸ	βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ
[4, 15]	βραδυτέρα, χρόνος δ' οὐκ ἔστιν·	τὸ	γὰρ βραδὺ καὶ ταχὺ χρόνῳ
[4, 19]	τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ χρόνου.	τὸ	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι δυοῖν
[4, 20]	ἅπαν τὸ κινούμενον ἐν χρόνῳ.	τὸ	γὰρ θᾶττον καὶ βραδύτερον κατὰ
[4, 8]	εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς·	τὸ	γὰρ κενὸν διορίζειν τὴν φύσιν
[4, 11]	διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ κενοῦ·	τὸ	γὰρ κενὸν μὴ ὄν τι
[4, 10]	ἔστιν, οὔτε κεχωρισμένον οὔτε ἀχώριστον.	τὸ	γὰρ κενὸν οὐ σῶμα ἀλλὰ
[4, 11]	ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος εἰκότως·	τὸ	γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν οἱ
[4, 2]	κενὸν φάσκοντες εἶναι τόπον λέγουσιν·	τὸ	γὰρ κενὸν τόπος ἂν εἴη
[4, 13]	τὸ κενόν, ἀλλὰ τῆς ἄνω	(τὸ	γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ καὶ
[4, 11]	τόπῳ καὶ ὑπομένοντι σῶμά τι·	τὸ	γὰρ μέρος, ἂν μὴ χωρὶς
[4, 4]	φησιν εἶναι ἐν τῷ Τιμαίῳ·	τὸ	γὰρ μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν
[4, 1]	ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που	(τὸ	γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ εἶναι·
[4, 17]	ἅμα πᾶς χρόνος ὁ αὐτός·	τὸ	γὰρ νῦν τὸ αὐτὸ ὅ
[4, 16]	καὶ τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον·	τὸ	γὰρ ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος
[4, 8]	κίνησιν, εἰ μὴ εἴη κενόν·	τὸ	γὰρ πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί
[4, 7]	τὸ δὲ πᾶν οὔ που.	τὸ	γάρ που αὐτό τέ ἐστί
[4, 13]	τοιαύτη, εἴη ἂν τὸ κενόν·	τὸ	γὰρ πυκνὸν καὶ τὸ μανὸν
[4, 7]	ἀὴρ οἷον ἐνέργειά τις ἐκείνου·	τὸ	γὰρ ὕδωρ δυνάμει ἀήρ ἐστιν,
[4, 20]	ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν	τό	γε πρότερον ἐν χρόνῳ ἐστί·
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ	τὸ	γενόμενον σῶμα· τίς οὖν ἡ
[4, 3]	τις ἑτέρα φύσις· ζητητέον γὰρ	τὸ	γένος αὐτοῦ πρῶτον. διαστήματα μὲν
[4, 5]	ἐν γένει. ἄλλον δὲ ὡς	τὸ	γένος ἐν τῷ εἴδει καὶ
[4, 4]	γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός)	τὸ	δ' ἀγγεῖον οὐδὲν τοῦ πράγματός
[4, 8]	κενὸν καὶ πλῆρες καὶ τόπον,	τὸ	δ' εἶναι αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ
[4, 17]	τὸ αὐτὸ ὅ ποτ' ἦν	τὸ	δ' εἶναι αὐτῷ ἕτερον τὸ
[4, 19]	καθάπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον.	τὸ	δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν
[4, 17]	ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν κινήσει)	τὸ	δ' εἶναι ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν
[4, 13]	οὐ χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη,	τὸ	δ' εἶναι ἕτερον, καὶ μία
[4, 19]	ἡ διαίρεσις καὶ ἡ ἕνωσις,	τὸ	δ' εἶναι οὐ ταὐτό. τὸ
[4, 14]	ὁ ἀεὶ λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται.	τὸ	δ' ἐκ μὴ ὄντων συγκείμενον
[4, 7]	ἄμφω, ἀλλὰ τὸ μὲν δυνάμει	τὸ	δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν ὡς
[4, 19]	νῦν. πάλαι> δὲ τὸ πόρρω.	τὸ	δ' ἐξαίφνης> τὸ ἐν ἀναισθήτῳ
[4, 19]	δή· αἰεὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ.	τὸ	δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς ἐστι
[4, 11]	τὸ Β δίεισιν ἢ τὴν	τὸ	Δ, καὶ ἔσται ὁ ἐφ'
[4, 6]	παρὰ τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον.	τὸ	δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸ
[4, 16]	τὰ νῦν, τὸ μὲν πρότερον	τὸ	δ' ὕστερον, τότε καὶ τοῦτό
[4, 6]	ταύτης δὲ τὸ μὲν φορά,	τὸ	δὲ αὔξησις καὶ φθίσις· καὶ
[4, 7]	τὸ ἄνω φερόμενόν ἐστι φύσει,	τὸ	δὲ βαρὺ τὸ κάτω, τὸ
[4, 11]	γὰρ τὸ μὲν Β ὕδωρ,	τὸ	δὲ Δ ἀήρ· ὅσῳ δὴ
[4, 7]	πρὸς ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ,	τὸ	δὲ εἶδος, τὸ μὲν ὕδωρ
[4, 7]	ἀλόγως· καὶ γὰρ τὸ μέρος,	τὸ	δὲ ἐν {τῷ} τόπῳ ὡς
[4, 19]	ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν κινούμενον	τὸ	δὲ ἠρεμοῦν· τὴν γὰρ κίνησιν
[4, 5]	ἐν τοῖς θερμοῖς ὡς ἕξις,	τὸ	δὲ θερμὸν ἐν σώματι ὡς
[4, 19]	νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα)	τὸ	δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη ἑαλωκέναι
[4, 4]	δὲ τὸ μὲν καθ' αὑτὸ	τὸ	δὲ κατ' ἄλλο λέγεται, καὶ
[4, 6]	τὸ μὲν καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ,	τὸ	δὲ κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς
[4, 7]	δοκεῖ εἶναι τὸ μὲν ἄνω	τὸ	δὲ κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως,
[4, 2]	μὴ κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω	τὸ	δὲ κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ
[4, 9]	ὕλη οὐ χωριστὴ τῶν πραγμάτων,	τὸ	δὲ κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν.
[4, 8]	κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι (φησί) κενόν,	τὸ	δὲ κενὸν οὐ τῶν ὄντων.
[4, 11]	δι' οὗ φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται.	τὸ	δὲ κενὸν οὐδένα ἔχει λόγον
[4, 13]	δὲ τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ,	τὸ	δὲ μανὸν κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ
[4, 14]	αὐτοῦ γέγονε καὶ οὐκ ἔστιν,	τὸ	δὲ μέλλει καὶ οὔπω ἔστιν.
[4, 17]	καὶ τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή·	τὸ	δὲ νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι
[4, 17]	ὁρίζει, ᾗ πρότερον καὶ ὕστερον)	τὸ	δὲ νῦν ἔστι μὲν ὡς
[4, 19]	ἔστιν γένεσις καὶ φθορὰ αὐτῶν.	Τὸ	δὲ νῦν ἐστιν συνέχεια χρόνου,
[4, 14]	ἐλάττων χρόνος ὑπὸ τοῦ πλείονος)	τὸ	δὲ νῦν μὴ ὂν πρότερον
[4, 20]	τὴν πρὸς τὸ νῦν ἀπόστασιν,	τὸ	δὲ νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος
[4, 14]	ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ.	τὸ	δὲ νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ
[4, 14]	συνεχὲς οὔτε ἂν ἐπὶ πλείω·	τὸ	δὲ νῦν πέρας ἐστίν, καὶ
[4, 17]	τὸ δ' εἶναι αὐτῷ ἕτερον	τὸ	δὲ νῦν τὸν χρόνον ὁρίζει,
[4, 7]	αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ ὑπ' ἀλλήλων)	τὸ	δὲ πᾶν ἔστι μὲν ὡς
[4, 7]	κινεῖται μὲν κύκλῳ τὸ ἄνω,	τὸ	δὲ πᾶν οὔ που. τὸ
[4, 19]	τοῦ χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν,	τὸ	δὲ πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης·
[4, 14]	μέρος ἅμα (ὃ μὴ περιέχει,	τὸ	δὲ περιέχεται, ὥσπερ ὁ ἐλάττων
[4, 19]	αὐτά, ἀλλ' ὅτι οὐκ ἐγγύς.	τὸ	δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς
[4, 7]	ἐστίν, καὶ αὐτὸ τὸ μέσον,	τὸ	δὲ πρὸς τὸ ἔσχατον ἄνω,
[4, 20]	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς.	τὸ	δὲ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 20]	δὲ τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον,	τὸ	δὲ τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα μὲν
[4, 20]	γὰρ τὸ μὲν τοιόνδε κύκλος,	τὸ	δὲ τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ
[4, 6]	χεὶρ μετὰ τοῦ σώματος κινεῖται,	τὸ	δὲ ὕδωρ ἐν τῷ κάδῳ.
[4, 11]	μεγέθει} τοῖς Β καὶ Δ.	τὸ	δὴ Α εἰ δίεισι καὶ
[4, 11]	εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ παχύτερον.	τὸ	δὴ ἐφ' οὗ Α οἰσθήσεται
[4, 16]	ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι.	τὸ	δὴ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 11]	δύο αἰτίας, ἢ τῷ διαφέρειν	τὸ	δι' οὗ, οἷον δι' ὕδατος
[4, 6]	πεφυκότων. εἰ δ' ἦν τι	{τὸ}	διάστημα καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς
[4, 4]	δὲ δοκεῖ ὁ τόπος εἶναι	τὸ	διάστημα τοῦ μεγέθους, ἡ ὕλη·
[4, 9]	τί ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι	τὸ	διάστημα χρῶμα ἢ ψόφον, πότερον
[4, 11]	σῶμα τοῦ Δ, ὅσῳ ὑπερέχει	τὸ	Ε τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι
[4, 19]	ἐν ἀρχῇ. τὸ δ' ἤδη>	τὸ	ἐγγύς ἐστι τοῦ παρόντος νῦν
[4, 19]	τοῦ νῦν. καὶ τὸ ἄρτι>	τὸ	ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν {τὸ}
[4, 20]	πορρώτερον τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ	τὸ	ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι
[4, 20]	δὲ τῷ μέλλοντι πρότερον μὲν	τὸ	ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον.
[4, 4]	ὁ τόπος ἡ ὕλη ἢ	τὸ	εἶδος; ἀδύνατον γὰρ οὗ μὴ
[4, 4]	ἐστίν, εἴτε ἡ ὕλη εἴτε	τὸ	εἶδος· ἄλλως τε γὰρ τὴν
[4, 5]	θερμοῖς καὶ ψυχροῖς καὶ ὅλως	τὸ	εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ. ἔτι
[4, 4]	πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι	τὸ	εἶδος· ᾗ δὲ περιέχει, ταύτῃ
[4, 4]	ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν	τὸ	εἶδος καὶ ἡ μορφὴ ἑκάστου
[4, 4]	τῷ πράγματι καὶ κινεῖται καὶ	τὸ	εἶδος καὶ τὸ ἀόριστον, οὐκ
[4, 6]	τριῶν ὁ τόπος ἐστίν, μήτε	τὸ	εἶδος μήτε ἡ ὕλη μήτε
[4, 5]	εἴη οὔτε ἡ ὕλη οὔτε	τὸ	εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ' ἕτερον.
[4, 19]	τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ	τὸ	εἶναι αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν
[4, 19]	ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι	τὸ	εἶναι αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ ἐν
[4, 19]	περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται	τὸ	εἶναι αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου·
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς	τὸ	εἶναι) δῆλον ὅτι καὶ τοῖς
[4, 19]	εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται	τὸ	εἶναι ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ
[4, 19]	κατὰ συμβεβηκός, δῆλον ὅτι ὧν	τὸ	εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται
[4, 19]	ἔστιν τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	εἶναι ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν,
[4, 5]	ᾗ ἐκεῖνος. κατὰ μὲν οὖν	τὸ	εἶναι ὅτι ἕτερον, δῆλον· ἄλλος
[4, 19]	(ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν καὶ	τὸ	εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ
[4, 19]	δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν	τὸ	εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος,
[4, 14]	ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν τε διὰ	τὸ	εἶναι τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ
[4, 19]	δυοῖν ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν	τὸ	εἶναι τότε ὅτε ὁ χρόνος
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν	τὸ	εἶναι ὑπὸ τοῦ χρόνου. τὸ
[4, 15]	ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον	τὸ	εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ
[4, 17]	ὡς τὰ μέρη, διά τε	τὸ	εἰρημένον (τῇ γὰρ μέσῃ στιγμῇ
[4, 11]	ὅταν ᾖ κενόν, ποῦ οἰσθήσεται	τὸ	εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ σῶμα; οὐ
[4, 20]	κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο καὶ	τὸ	εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν γὰρ
[4, 4]	μὲν οὖν σκοποῦσιν ὁ τόπος	τὸ	ἑκάστου εἶδός ἐστιν· ᾗ δὲ
[4, 19]	τὸ πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης>	τὸ	ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ μικρότητα
[4, 6]	καὶ τὴν μορφήν, καὶ διὰ	τὸ	ἐν ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι
[4, 19]	ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ τὸ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ. οὐ γὰρ ὥσπερ	τὸ	ἐν κινήσει ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι,
[4, 17]	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι	τὸ	ἐν κινήσει) τὸ δ' εἶναι
[4, 15]	ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν	τὸ	ἐν ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ
[4, 15]	ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ δὲ	τὸ	ἐν πολλῷ ὀλίγον· ὁ δὲ
[4, 19]	τὸ ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ	τὸ	ἐν τόπῳ ὅτε ἡ κίνησις
[4, 5]	ὅλου τὸ ἐν ᾧ καὶ	τὸ	ἐν τούτῳ, λεχθήσεται τὸ ὅλον
[4, 14]	καὶ μήτε πρότερον μήτε ὕστερον	τὸ	ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ
[4, 19]	δὲ καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ εἶναι
[4, 19]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	μετρεῖ, καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ κινήσει	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	δέ ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ	τὸ	ἐν χρόνῳ, ληφθήσεταί τις πλείων
[4, 19]	ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω καὶ	τὸ	ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ κίνησις
[4, 5]	γὰρ ᾖ μόρια τοῦ ὅλου	τὸ	ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐν
[4, 19]	τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ ἔσται	τὸ	ἔν τινι οὕτω, πάντα τὰ
[4, 19]	τῷ αἰεὶ ὄντι. ὅσων δὲ	τὸ	ἐναντίον μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ
[4, 11]	ὃν φέρεται· πῶς γὰρ οἰσθήσεται	τὸ	ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ περὶ
[4, 12]	{ἢ} ὁποῖον ἄν τι ᾖ	τὸ	ἐντιθέμενον· ἐν δὲ δὴ τῷ
[4, 6]	ἐν κινουμένῳ κινῆται καὶ μεταβάλλῃ	τὸ	ἐντός, οἷον ἐν ποταμῷ πλοῖον,
[4, 19]	ἤδη καὶ τὸ πάλαι καὶ	τὸ	ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων δ' ἡμῖν
[4, 19]	πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ	τὸ	ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι,
[4, 7]	τὸ μέσον, τὸ δὲ πρὸς	τὸ	ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ
[4, 6]	οὐκ ἐν παντί, ἀλλὰ διὰ	τὸ	ἔσχατον αὐτοῦ καὶ περιέχον ἐν
[4, 7]	οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ τι	τὸ	ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ
[4, 7]	τὸ ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ	τὸ	ἔσχατον· καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ
[4, 13]	πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον	τὸ	ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί
[4, 7]	τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ	τὸ	ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς
[4, 7]	αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ	τὸ	ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ'
[4, 11]	τὸ Η, τὴν τὸ Ζ	τὸ	ἐφ' οὗ Α, ἐὰν φέρηται.
[4, 11]	ἂν γὰρ ᾖ τοσούτῳ λεπτότερον	τὸ	ἐφ' ᾧ Ζ σῶμα τοῦ
[4, 13]	μὴ ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον	τὸ	ἐχόμενον τὸ ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν,
[4, 11]	παντὸς ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω γὰρ	τὸ	Ζ κενόν, ἴσον δὲ {τῷ
[4, 11]	διαφέρον τοῦ ἀέρος ἐφ' ᾧ	τὸ	Ζ ταύτην τὴν ἀναλογίαν ἣν
[4, 11]	τοσούτῳ ὅσον τὸ Η, τὴν	τὸ	Ζ τὸ ἐφ' οὗ Α,
[4, 11]	τάχει ἐν τῷ τοσούτῳ ὅσον	τὸ	Η, τὴν τὸ Ζ τὸ
[4, 11]	τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος ἐφ' οὗ	τὸ	Η, τοῦ Δ τὸ Α
[4, 19]	ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ	τὸ	ἤδη καὶ τὸ πάλαι καὶ
[4, 19]	ὁ χρόνος τὸ κινούμενον καὶ	τὸ	ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν κινούμενον
[4, 19]	δὲ κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι καὶ	τὸ	ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν τὸ
[4, 20]	οὐδ' ἀριθμός. ἀριθμὸς γὰρ ἢ	τὸ	ἠριθμημένον ἢ τὸ ἀριθμητόν. εἰ
[4, 13]	εὐθύ (οὐ γὰρ τῷ διαλείπειν	τὸ	ἧττον ἢ τὸ μᾶλλον ἔστιν)
[4, 11]	Δ τὸ Α δίεισι τὴν	τὸ	Θ. δίεισι δέ γε κἂν
[4, 12]	σῶμα) διὰ δὲ τοῦ κύβου	τὸ	ἴσον διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν
[4, 12]	βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη, καθέξει	τὸ	ἴσον κενὸν καὶ ἐν τῷ
[4, 11]	ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον φερόμενα	τὸ	ἴσον χωρίον, καὶ κατὰ λόγον
[4, 20]	ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ αὐτὰ	τὸ	ἰσόπλευρον καὶ τὸ σκαληνές, καίτοι
[4, 2]	εἴδη, τό τε ἄνω καὶ	τὸ	κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν
[4, 2]	τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ	τὸ	κάτω οὐχ ὅ τι ἔτυχεν,
[4, 7]	ἐστι φύσει, τὸ δὲ βαρὺ	τὸ	κάτω, τὸ μὲν πρὸς τὸ
[4, 10]	σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς	τὸ	κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται
[4, 11]	μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν	τὸ	κενὸν αἴτιον εἴη τῆς φορᾶς.
[4, 10]	δὲ καὶ πυκνοῦσθαι μὴ εἰς	τὸ	κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ
[4, 13]	μὲν οὐ πάσης κινήσεως αἴτιον	τὸ	κενόν, ἀλλὰ τῆς ἄνω (τὸ
[4, 10]	δὲ περὶ τόπου διώρισται, καὶ	τὸ	κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι, εἰ
[4, 13]	ἄνω φέρουσι τὸ συνεχές, οὕτω	τὸ	κενὸν ἄνω φέρει. καίτοι πῶς
[4, 11]	κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν εἰς	τὸ	κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι
[4, 11]	φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον ἔσται	τὸ	κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον εἶναι
[4, 10]	διάστημα βούλεται εἶναι· διὸ καὶ	τὸ	κενὸν δοκεῖ τι εἶναι, ὅτι
[4, 8]	ἴσον ὕδωρ ὅσον τὸ ἀγγεῖον	τὸ	κενόν. εἶναι δ' ἔφασαν καὶ
[4, 11]	εἰρημένων. οἱ μὲν οὖν οἴονται	τὸ	κενὸν εἶναι, εἴπερ ἔσται ἡ
[4, 9]	ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται λέγεσθαι	τὸ	κενὸν ἕνα μὲν τρόπον τὸ
[4, 11]	ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς κατὰ	τὸ	κενὸν καὶ τὸ ἄπειρον; ᾗ
[4, 10]	οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν εἶναι	τὸ	κενὸν λύειν ῥᾴδιον, φανερόν. ~Ὅτι
[4, 8]	ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι καὶ	τὸ	κενόν, ὃ διορίζει τὰς φύσεις,
[4, 13]	κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω καὶ	τὸ	κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ
[4, 10]	αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται εἶναι	τὸ	κενὸν οὕτως ὡς ἐν ᾧ
[4, 11]	Ε, τοῦτον ἕξει τὸν λόγον	τὸ	κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες. ἀλλ'
[4, 11]	ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ καὶ	τὸ	κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες οὐδένα
[4, 9]	σωματική. διό φασίν τινες εἶναι	τὸ	κενὸν τὴν τοῦ σώματος ὕλην
[4, 8]	γὰρ τόπον τινὰ καὶ ἀγγεῖον	τὸ	κενὸν τιθέασιν οἱ λέγοντες, δοκεῖ
[4, 13]	ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη ἂν	τὸ	κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν καὶ
[4, 9]	τί σημαίνει τοὔνομα. δοκεῖ δὴ	τὸ	κενὸν τόπος εἶναι ἐν ᾧ
[4, 2]	φύσει τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ	τὸ	κενὸν φάσκοντες εἶναι τόπον λέγουσιν·
[4, 13]	ἔπειτα κινήσεως αἴτιον οὐχ οὕτω	τὸ	κενὸν ὡς ἐν ᾧ, ἀλλ'
[4, 17]	στιγμή· τὸ δὲ νῦν διὰ	τὸ	κινεῖσθαι τὸ φερόμενον αἰεὶ ἕτερον.
[4, 6]	λέγω δὲ τὸ περιεχόμενον σῶμα	τὸ	κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ
[4, 7]	τὸ ὂν ἐν τόπῳ, ἀλλὰ	τὸ	κινητὸν σῶμα. καὶ φέρεται δὴ
[4, 20]	ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ ἅπαν	τὸ	κινούμενον ἐν χρόνῳ. τὸ γὰρ
[4, 17]	καὶ γὰρ ἡ κίνησις διὰ	τὸ	κινούμενον καὶ ἡ φορὰ διὰ
[4, 15]	οὗ ἂν τύχῃ ὂν αὐτὸ	τὸ	κινούμενον καὶ μεταβάλλον· ὁ δὲ
[4, 19]	χρόνου. μετρήσει δ' ὁ χρόνος	τὸ	κινούμενον καὶ τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ
[4, 16]	τι εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ δὲ	τὸ	κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος εἴς
[4, 19]	τὴν ἠρεμίαν, πόση τις. ὥστε	τὸ	κινούμενον οὐχ ἁπλῶς ἔσται μετρητὸν
[4, 13]	ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει	τὸ	κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη,
[4, 19]	αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν καὶ	τὸ	κοῖλον, οὕτως καὶ ὁ χρόνος
[4, 17]	Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι καὶ	τὸ	Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ. καὶ τοῦτο
[4, 17]	ὥσπερ οἱ σοφισταὶ λαμβάνουσιν ἕτερον	τὸ	Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι καὶ
[4, 2]	ὅπου φέρεται τὸ πῦρ καὶ	τὸ	κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ τὸ
[4, 13]	περιίστηται· οὐκ ἀεὶ δ' εἰς	τὸ	κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ καὶ
[4, 19]	κύκλος ἐν τῷ αὐτῷ πως	τὸ	κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον, οὕτως
[4, 13]	ἢ ἄλλη, ἐν οὐθενὶ ἐγγέγονε	τὸ	κυρτὸν ὃ ἦν οὐ κυρτὸν
[4, 20]	μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε	τὸ	λέγειν εἶναι τὰ γιγνόμενα τῶν
[4, 20]	τὰ γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον	τὸ	λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου εἶναί
[4, 12]	αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη ἂν	τὸ	λεγόμενον κενὸν ὡς ἀληθῶς κενόν.
[4, 11]	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε φανερὸν	τὸ	λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ τὸ αὐτὸ
[4, 5]	ἔσται αὐτὸ ἐν αὑτῷ) οἷον	τὸ	λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν
[4, 5]	πρώτως δ' οὐκ ἐνδέχεται. οἷον	τὸ	λευκὸν ἐν σώματι (ἡ ἐπιφάνεια
[4, 5]	δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια καὶ	τὸ	λευκόν. οὔτε δὴ ἐπακτικῶς σκοποῦσιν
[4, 8]	δι' ἣν οὐκ ἂν εἴη	τὸ	λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν. εἰ
[4, 15]	γε οὔ· μέρος γὰρ περιφορᾶς	τὸ	ληφθέν, ἀλλ' οὐ περιφορά. ἔτι
[4, 5]	ἐπιφάνεια λευκή, καὶ ἐπιστήμων ὅτι	τὸ	λογιστικόν. ὁ μὲν οὖν ἀμφορεὺς
[4, 6]	μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι	τὸ	λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ πέρας
[4, 13]	μανὰ τό τε κοῦφον καὶ	τὸ	μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ
[4, 13]	τῷ διαλείπειν τὸ ἧττον ἢ	τὸ	μᾶλλον ἔστιν) οὐδ' ἔστι τῆς
[4, 13]	κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν καὶ	τὸ	μανὸν κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν
[4, 13]	ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ μὲν οὖν	τὸ	μανὸν λέγουσι τὸ πολλὰ κενὰ
[4, 8]	τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ	τὸ	μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ
[4, 16]	ἡ κίνησις· διὰ γὰρ τὸ	τὸ	μέγεθος εἶναι συνεχὲς καὶ ἡ
[4, 18]	εἶναι· διὰ μὲν γὰρ τὸ	τὸ	μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις
[4, 13]	πρὸς> τὴν ὕστερον. ὥστε καὶ	τὸ	μέγεθος καὶ ἡ μικρότης τοῦ
[4, 4]	ὁ τόπος εἶναι, ᾧ ὁρίζεται	τὸ	μέγεθος καὶ ἡ ὕλη ἡ
[4, 18]	ὁ χρόνος. καὶ μετροῦμεν καὶ	τὸ	μέγεθος τῇ. κινήσει καὶ τὴν
[4, 8]	ἐνδέχεται, καὶ τὸ μικρότατον δέξεται	τὸ	μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ
[4, 4]	εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ	τὸ	μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε τοῦ
[4, 6]	ὄν τι παρὰ τὸ σῶμα	τὸ	μεθιστάμενον. τὸ δ' οὐκ ἔστιν,
[4, 11]	θᾶττον γὰρ διαιρεῖ τῇ ἰσχύϊ	τὸ	μεῖζον· ἢ γὰρ σχήματι διαιρεῖ,
[4, 14]	φαίνεται διορίζειν τὸ παρελθὸν καὶ	τὸ	μέλλον, πότερον ἓν καὶ ταὐτὸν
[4, 7]	κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι	τὸ	μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ
[4, 7]	τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι	τὸ	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω
[4, 2]	τὸν αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον,	τὸ	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω·
[4, 11]	τοῦ ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω γὰρ	τὸ	μὲν Β ὕδωρ, τὸ δὲ
[4, 14]	ἐκ τῶνδέ τις ἂν ὑποπτεύσειεν.	τὸ	μὲν γὰρ αὐτοῦ γέγονε καὶ
[4, 4]	τὸν τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν.	τὸ	μὲν γὰρ εἶδος καὶ ἡ
[4, 19]	ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·	τὸ	μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι
[4, 16]	ἔχει ἡ κίνησις. σημεῖον δέ·	τὸ	μὲν γὰρ πλεῖον καὶ ἔλαττον
[4, 7]	ἐντελέχεια (ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ	τὸ	μὲν δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ)
[4, 6]	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ	τὸ	μὲν εἶδος τοῦ πράγματος, ὁ
[4, 6]	κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ	τὸ	μὲν ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ' αὑτό,
[4, 6]	ἢ μεῖζον. ἔστι δὲ κινούμενον	τὸ	μὲν καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ, τὸ
[4, 4]	ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ	τὸ	μὲν καθ' αὑτὸ τὸ δὲ
[4, 19]	κινούμενον καὶ τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ	τὸ	μὲν κινούμενον τὸ δὲ ἠρεμοῦν·
[4, 7]	ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ' ἐπεὶ	τὸ	μὲν κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν
[4, 19]	ἐπεὶ δ' ἀριθμὸς ὁ χρόνος,	τὸ	μὲν νῦν καὶ τὸ πρότερον
[4, 11]	τοῦ βάρους ἢ τῆς κουφότητος.	τὸ	μὲν οὖν δι' οὗ φέρεται
[4, 19]	τὸ δ' εἶναι οὐ ταὐτό.	τὸ	μὲν οὖν οὕτω λέγεται τῶν
[4, 7]	τὸ δὲ βαρὺ τὸ κάτω,	τὸ	μὲν πρὸς τὸ μέσον περιέχον
[4, 20]	δὲ τὸ πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ	τὸ	μὲν πρότερον ἐν χρόνῳ, πάσῃ
[4, 16]	εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ νῦν,	τὸ	μὲν πρότερον τὸ δ' ὕστερον,
[4, 13]	μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ	τὸ	μὲν πυκνὸν βαρύ, τὸ δὲ
[4, 20]	δὲ τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ	τὸ	μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ δὲ
[4, 20]	διαιρέσει καὶ μιᾷ. σχῆμα γὰρ	τὸ	μὲν τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ
[4, 19]	πάντῃ) οὕτω καὶ τὸ νῦν	τὸ	μὲν τοῦ χρόνου διαίρεσις κατὰ
[4, 7]	ὕλη γάρ, τὸ δὲ εἶδος,	τὸ	μὲν ὕδωρ ὕλη ἀέρος, ὁ
[4, 6]	ἀεὶ ἐν κινήσει. ταύτης δὲ	τὸ	μὲν φορά, τὸ δὲ αὔξησις
[4, 16]	μέν ποτε ὂν κίνησις {ἐστιν}	τὸ	μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ
[4, 5]	ἐν τῇ χειρὶ καὶ ὅλως	τὸ	μέρος ἐν τῷ ὅλῳ. ἄλλον
[4, 14]	οὐ μέρος· μετρεῖ τε γὰρ	τὸ	μέρος, καὶ συγκεῖσθαι δεῖ τὸ
[4, 7]	τόπῳ οὐκ ἀλόγως· καὶ γὰρ	τὸ	μέρος, τὸ δὲ ἐν {τῷ}
[4, 5]	ἐν τῷ εἴδει καὶ ὅλως	τὸ	μέρος τοῦ εἴδους ἐν τῷ
[4, 15]	αὐτήν. καίτοι τῆς περιφορᾶς καὶ	τὸ	μέρος χρόνος τίς ἐστι, περιφορὰ
[4, 11]	δὲ γῇ κάτω καὶ πρὸς	τὸ	μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν
[4, 7]	τὸ κάτω, τὸ μὲν πρὸς	τὸ	μέσον περιέχον πέρας κάτω ἐστίν,
[4, 7]	πέρας κάτω ἐστίν, καὶ αὐτὸ	τὸ	μέσον, τὸ δὲ πρὸς τὸ
[4, 7]	ὁ τόπος. ~καὶ διὰ τοῦτο	τὸ	μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ	τὸ	μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος
[4, 4]	δὲ τρόπον ἐκεῖ τε λέγων	τὸ	μεταληπτικὸν καὶ ἐν τοῖς λεγομένοις
[4, 6]	διῃρημένον, οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ,	τὸ	μεταξὺ εἶναί τι δοκεῖ διάστημα,
[4, 7]	τι εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ	τὸ	μεταξὺ τοῦ τόπου τὸ τυχόν,
[4, 6]	ἢ ὕλη ἢ διάστημά τι	τὸ	μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ
[4, 16]	ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι	τὸ	μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ τὸ
[4, 6]	εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ	τὸ	μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν> ἔστι
[4, 16]	ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν	τὸ	μεταξύ. ὥσπερ οὖν εἰ μὴ
[4, 19]	αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,	τὸ	μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον
[4, 19]	ἔστι τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,	τὸ	μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ
[4, 19]	μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	μετρεῖσθαί ἐστι χρόνῳ, ὁ δὲ
[4, 19]	κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν
[4, 20]	μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ	τὸ	μέτρον οὐδὲν ἄλλο παρεμφαίνεται τῷ
[4, 11]	ἔπειτα καὶ μένον· μᾶλλον δὲ	τὸ	μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ
[4, 16]	τὸ μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ	τὸ	μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε
[4, 19]	μέτρον. φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ	τὸ	μὴ ὂν ἔσται πᾶν ἐν
[4, 9]	τὸ κενὸν ἕνα μὲν τρόπον	τὸ	μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος κατὰ
[4, 19]	μέλλει) καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου	τὸ	μὴ πόρρω τοῦ νῦν (πότε
[4, 11]	ὑπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	μηδὲν πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ
[4, 17]	γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει	τὸ	μῆκος καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ
[4, 19]	καταμετρήσει τὴν ὅλην (ὥσπερ καὶ	τὸ	μῆκος ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Ε, εἰ ἴσον	τὸ	μῆκος τὸ τοῦ Β τῷ
[4, 8]	εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ	τὸ	μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον· πολλὰ
[4, 19]	τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν	{τὸ}	μόριον τοῦ παρελθόντος. πότε ἦλθες;
[4, 2]	ὑπάρξαι χώραν τοῖς οὖσι, διὰ	τὸ	νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα
[4, 17]	μὲν οὖν ὡς τὸ αὐτὸ	τὸ	νῦν αἰεί, ἔστι δ' ὡς
[4, 16]	ὅταν μὲν οὖν ὡς ἓν	τὸ	νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ ἤτοι
[4, 17]	τῷ νῦν, καὶ διῄρηται κατὰ	τὸ	νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο
[4, 16]	οὖν εἰ μὴ ἦν ἕτερον	τὸ	νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν,
[4, 19]	τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ τελευτὴ	τὸ	νῦν· ἅμα γὰρ ἂν καὶ
[4, 20]	ὕστερον λέγομεν κατὰ τὴν πρὸς	τὸ	νῦν ἀπόστασιν, τὸ δὲ νῦν
[4, 17]	γὰρ ὁ τῆς φορᾶς ἀριθμός,	τὸ	νῦν δὲ ὡς τὸ φερόμενον,
[4, 17]	ἕτερον (τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ	τὸ	νῦν εἶναι> ὃ δέ ποτε
[4, 19]	κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι πρὸς	τὸ	νῦν. ἔσται ἄρα ποσός τις
[4, 17]	γὰρ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τὸ	νῦν ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ
[4, 17]	ἀριθμητὸν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τὸ	νῦν ἔστιν) ὥστε καὶ ἐν
[4, 19]	ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον	τὸ	νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ, αἰεὶ
[4, 20]	χρόνῳ ἔσται· ἐν ᾧ γὰρ	τὸ	νῦν, καὶ ἡ τοῦ νῦν
[4, 19]	καὶ τί, καὶ ποσαχῶς λέγεται	τὸ	νῦν, καὶ τί τὸ ποτὲ
[4, 17]	νῦν οὐκ ἂν εἴη, εἴτε	τὸ	νῦν μὴ εἴη, χρόνος οὐκ
[4, 14]	ἐκ τῶν νῦν. ἔτι δὲ	τὸ	νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ
[4, 17]	μόρια. ᾗ μὲν οὖν πέρας	τὸ	νῦν, οὐ χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν·
[4, 17]	ὅτι εἴτε χρόνος μὴ εἴη,	τὸ	νῦν οὐκ ἂν εἴη, εἴτε
[4, 19]	μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ δὲ	τὸ	νῦν τελευτὴ καὶ ἀρχὴ χρόνου,
[4, 17]	ὃ δέ ποτε ὄν ἐστι	τὸ	νῦν, τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ,
[4, 19]	ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω καὶ	τὸ	νῦν τὸ μὲν τοῦ χρόνου
[4, 17]	ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον	τὸ	νῦν τοῦ χρόνου, οὐδ' ἡ
[4, 17]	ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ	τὸ	νῦν, ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ
[4, 5]	γάρ ἐστι παρὰ τὰ μέρη	τὸ	ὅλον. ἄλλον δὲ τρόπον ὡς
[4, 14]	τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι δεῖ	τὸ	ὅλον ἐκ τῶν μερῶν· ὁ
[4, 5]	καὶ τὸ ἐν τούτῳ, λεχθήσεται	τὸ	ὅλον ἐν αὑτῷ· λέγεται γὰρ
[4, 5]	τῷ ὅλῳ. ἄλλον δὲ ὡς	τὸ	ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν· οὐ
[4, 19]	ὁρίσαι τι μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει	τὸ	ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ κινήσει
[4, 20]	μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω μέτρα	τὸ	ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς καὶ
[4, 13]	κίνησις οὐκ ἔσται, ἢ κυμανεῖ	τὸ	ὅλον, ὥσπερ ἔφη Ξοῦθος, ἢ
[4, 7]	διὸ ὅταν μὲν συνεχὲς ᾖ	τὸ	ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν ἐν τόπῳ
[4, 11]	κενόν· ὥσπερ γὰρ οἱ διὰ	τὸ	ὅμοιον φάμενοι τὴν γῆν ἠρεμεῖν,
[4, 4]	τῆς ὕλης. δοκεῖ δὲ ἀεὶ	τὸ	ὄν που αὐτό τε εἶναί
[4, 8]	ἐστι σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ	τὸ	ὂν ἅπαν εἶναι σῶμα φασίν,
[4, 7]	τῷ πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ πᾶν	τὸ	ὂν ἐν τόπῳ, ἀλλὰ τὸ
[4, 3]	τινὰ λόγον· εἰ γὰρ πᾶν	τὸ	ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι
[4, 9]	ἐστι. τούτου δ' αἴτιον ὅτι	τὸ	ὂν σῶμα οἴονται εἶναι, πᾶν
[4, 18]	τῇ κινήσει τὸν χρόνον διὰ	τὸ	ὁρίζεσθαι ὑπ' ἀλλήλων· ὁ μὲν
[4, 5]	τῷ τέλει· τοῦτο δ' ἐστὶ	τὸ	οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ κυριώτατον
[4, 11]	ἔσται φέρεσθαι ἀλλ' ἢ ὡς	τὸ	ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν ἔχοι
[4, 19]	ἄρτι καὶ τὸ ἤδη καὶ	τὸ	πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται.
[4, 8]	μὲν οὖν καὶ δείκνυσιν ὅτι	τὸ	πᾶν ἀκίνητον ἐκ τούτων· εἰ
[4, 7]	οὐρανῷ πάντα· ὁ γὰρ οὐρανὸς	τὸ	πᾶν ἴσως. ἔστι δ' ὁ
[4, 7]	ᾧ, ὃ περιέχει· παρὰ δὲ	τὸ	πᾶν καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν
[4, 13]	πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ	τὸ	πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ τῆς
[4, 8]	οὔτε ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ διαλαμβάνει	τὸ	πᾶν σῶμα ὥστε εἶναι μὴ
[4, 19]	εἰς ἐκεῖνο, καὶ ἦν εἰς	τὸ	παρελθόν. εἰ δὲ μηδεὶς χρόνος
[4, 14]	τὸ νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν	τὸ	παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον, πότερον
[4, 6]	ληφθῆναι ὁ τόπος διά τε	τὸ	παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ τὴν
[4, 11]	τὸ μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ	τὸ	παχύτερον. τὸ δὴ ἐφ' οὗ
[4, 7]	ἐν τόπῳ δέ, ἀλλ' ὡς	τὸ	πέρας ἐν τῷ πεπερασμένῳ. οὐ
[4, 4]	τὸ ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ	τὸ	πέρας καὶ τὰ πάθη τῆς
[4, 6]	εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων,	τὸ	πέρας τοῦ περιέχοντος σώματος καθ'
[4, 8]	ἅμα εἶναι. μαρτύριον δὲ καὶ	τὸ	περὶ τῆς τέφρας ποιοῦνται, ἣ
[4, 6]	εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν	τὸ	περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ εἶναι·
[4, 6]	μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος	τὸ	περιεχόμενον καὶ διῃρημένον, οἷον ἐξ
[4, 6]	συνάπτει τῷ περιεχομένῳ> λέγω δὲ	τὸ	περιεχόμενον σῶμα τὸ κινητὸν κατὰ
[4, 4]	τοῦ μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ	τὸ	περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους καὶ
[4, 6]	μὲν οὖν μὴ διῃρημένον ᾖ	τὸ	περιέχον ἀλλὰ συνεχές, οὐχ ὡς
[4, 6]	ἐκείνῳ· καὶ ἐάν τε κινῆται	τὸ	περιέχον ἐάν τε μή, οὐδὲν
[4, 19]	ὡς ἐν ἀριθμῷ μονὰς καὶ	τὸ	περιττὸν καὶ ἄρτιον (τὰ μὲν
[4, 6]	τι {τὸ} διάστημα καθ' αὑ>	τὸ	πεφυκὸς εἶναι> καὶ μένον, ἐν
[4, 8]	ἐστι, τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ	τὸ	πλῆρες ἀέρος κενὸν εἶναι. οὔκουν
[4, 11]	τὸν λόγον τὸ κενὸν πρὸς	τὸ	πλῆρες. ἀλλ' ἐν τοσούτῳ χρόνῳ
[4, 10]	καὶ Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ	τὸ	πλῆρες ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ οὐδὲ
[4, 11]	δὲ καὶ τὸ κενὸν πρὸς	τὸ	πλῆρες οὐδένα οἷόν τε ἔχειν
[4, 13]	μὲν οὖν τὸ μανὸν λέγουσι	τὸ	πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν
[4, 19]	τοῦ ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ	τὸ	πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης> τὸ
[4, 20]	γὰρ τῷ παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν	τὸ	πορρώτερον τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ
[4, 20]	μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ	τὸ	πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ τὸ μὲν
[4, 20]	χρόνῳ μετρεῖται τῆς τε κινήσεως	τὸ	ποσὸν καὶ τοῦ χρόνου) εἰ
[4, 19]	λέγεται τὸ νῦν, καὶ τί	τὸ	ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ
[4, 9]	καὶ τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ	τὸ	ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν τί
[4, 4]	τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ	τὸ	πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου ἔσται
[4, 8]	οὖν οὐ κατὰ θύρας πρὸς	τὸ	πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες
[4, 7]	τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον	τὸ	πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς
[4, 17]	ὂν νῦν ἐστι, τὸ αὐτό	(τὸ	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι
[4, 17]	ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν καὶ	τὸ	πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ τὸ
[4, 14]	ἔσται, ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη ἀεὶ	τὸ	πρότερον. ἐν αὑτῷ μὲν οὖν
[4, 19]	χρόνος, τὸ μὲν νῦν καὶ	τὸ	πρότερον καὶ ὅσα τοιαῦτα οὕτως
[4, 16]	δ' ἐν τῷ μεγέθει ἔστι	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη καὶ
[4, 16]	ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει εἶναι	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς
[4, 16]	μὴν καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον διὰ τὸ
[4, 17]	κινήσει (τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν κινήσει,
[4, 16]	θατέρῳ θάτερον αὐτῶν. ἔστι δὲ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ
[4, 20]	τὰ νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ
[4, 18]	χρόνος ἀριθμός ἐστιν κινήσεως κατὰ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, καὶ συνεχής
[4, 16]	ὁ χρόνος, ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον. οὐκ ἄρα
[4, 17]	ἐν κινήσει, ᾗ δ' ἀριθμητὸν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν
[4, 17]	εἶναι ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν
[4, 16]	ὅτι οὐδὲ κίνησις. ὅταν δὲ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τότε λέγομεν
[4, 20]	νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται	τὸ	πρότερον κατά τε τὸν παρεληλυθότα
[4, 20]	φαίνεται) λέγω δὲ θᾶττον κινεῖσθαι	τὸ	πρότερον μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον
[4, 19]	δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς	τὸ	πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη
[4, 14]	ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι	τὸ	πρότερον νῦν οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω
[4, 20]	χρόνῳ, πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ κινήσει	τὸ	πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ
[4, 20]	καὶ τοῦ χρόνου) εἰ οὖν	τὸ	πρῶτον μέτρον πάντων τῶν συγγενῶν,
[4, 4]	εἰ δή ἐστιν ὁ τόπος	τὸ	πρῶτον περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων,
[4, 5]	τοῦ ἐν αὐτῷ (ἕτερον γὰρ	τὸ	πρώτως ὅ τε καὶ ἐν
[4, 2]	τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται	τὸ	πῦρ καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως
[4, 13]	γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ καὶ	τὸ	πῦρ μανὸν εἶναί φασιν) ἔπειτα
[4, 20]	τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ	τὸ	σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε ταὐτό,
[4, 13]	διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ καὶ	τὸ	σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ σιδήρου.
[4, 13]	ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά, κατὰ δὲ	τὸ	σκληρὸν καὶ μαλακὸν πάθους καὶ
[4, 13]	τό τε γὰρ βαρὺ καὶ	τὸ	σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν οὐδὲ	τὸ	σύμμετρον· διὸ αἰεὶ οὐκ ἔστιν,
[4, 13]	τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω φέρουσι	τὸ	συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν ἄνω
[4, 10]	ἔστιν) ἢ πᾶν εἶναι ἀναγκαῖον	τὸ	σῶμα κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται
[4, 6]	διάστημα, ὡς ὄν τι παρὰ	τὸ	σῶμα τὸ μεθιστάμενον. τὸ δ'
[4, 10]	εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ	τὸ	τὰ ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος
[4, 11]	ὅνπερ διέστηκεν ἀὴρ πρὸς ὕδωρ,	τὸ	τάχος πρὸς τὸ τάχος. ὥστε
[4, 11]	πρὸς ὕδωρ, τὸ τάχος πρὸς	τὸ	τάχος. ὥστε εἰ διπλασίως λεπτόν,
[4, 2]	ἐστὶ τόπου μέρη καὶ εἴδη,	τό	τε ἄνω καὶ τὸ κάτω
[4, 13]	τε πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ·	τό	τε γὰρ βαρὺ καὶ τὸ
[4, 13]	δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ	τό	τε κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν·
[4, 19]	ὅσα μὴ ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ	τὸ	τὴν διάμετρον εἶναι τῇ πλευρᾷ
[4, 6]	τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ ἔτι	τὸ	τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ τῶν
[4, 6]	τὴν σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως	τὸ	τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά
[4, 16]	μεγέθει ἡ κίνησις· διὰ γὰρ	τὸ	τὸ μέγεθος εἶναι συνεχὲς καὶ
[4, 18]	διαιρετὰ εἶναι· διὰ μὲν γὰρ	τὸ	τὸ μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ
[4, 11]	δὲ τῷ κενῷ πάντῃ ὁμοίως	τὸ	τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι
[4, 11]	Ε, εἰ ἴσον τὸ μῆκος	τὸ	τοῦ Β τῷ Δ, κατὰ
[4, 6]	μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ	τὸ	τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος. τούτων
[4, 12]	ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει	τὸ	τοῦ κύβου σῶμα τοῦ ἴσου
[4, 6]	ὅτι ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε	τὸ	τοῦ περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον,
[4, 6]	τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ	τὸ	τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη
[4, 11]	δ' ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, δῆλον	τὸ	τοῦ συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως
[4, 7]	γὰρ τὸ μεταξὺ τοῦ τόπου	τὸ	τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος)
[4, 6]	τὸ δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ	τὸ	τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων
[4, 18]	ἀριθμόν. τῷ μὲν γὰρ ἀριθμῷ	τὸ	τῶν ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν
[4, 12]	οὐ δοκεῖ δέ γε οὐδὲ	τὸ	ὕδωρ, εἰ ἦσαν οἱ ἰχθύες
[4, 6]	ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ ἅπαν	τὸ	ὕδωρ ἐν τῷ ἀγγείῳ) ἅμα
[4, 6]	διῃρημένον, οἷον ἐν τῷ κάδῳ	τὸ	ὕδωρ ἢ ἐν τῷ κεραμίῳ
[4, 6]	ἔστιν, ἀντιμεθίσταται ὁ ἀὴρ καὶ	τὸ	ὕδωρ ἢ τὰ μόρια τοῦ
[4, 12]	τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν εἰ	τὸ	ὕδωρ μὴ μεθίστατο τῷ ξυλίνῳ
[4, 19]	κινήσεως, ἡ δὲ κίνησις ἐξίστησιν	τὸ	ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι τὰ
[4, 11]	μὲν εἰς τὸ κενὸν διὰ	τὸ	ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ· ἐν δὲ
[4, 11]	εἴς τε τὴν ὑπεροχὴν καὶ	τὸ	ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ τέτταρα
[4, 11]	λόγον ᾧ ὑπερέχει· ἀνάγκη γὰρ	τὸ	ὑπερέχον διαιρεῖσθαι εἴς τε τὴν
[4, 20]	κινεῖσθαι τὸ πρότερον μεταβάλλον εἰς	τὸ	ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα
[4, 16]	συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον νῦν	τὸ	ὕστερον νῦν καὶ ἓν ποιοῦσιν,
[4, 17]	τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ	τὸ	ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ μέν
[4, 13]	πῶς ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν	τὸ	φέρεσθαι κάτω; καὶ δῆλον ὅτι
[4, 17]	δὲ νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι	τὸ	φερόμενον αἰεὶ ἕτερον. ὥσθ' ὁ
[4, 11]	ἢ ἀέρος, ἢ τῷ διαφέρειν	τὸ	φερόμενον, ἐὰν τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ,
[4, 11]	διαιρεῖ, ἢ ῥοπῇ ἣν ἔχει	τὸ	φερόμενον ἢ τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ
[4, 17]	τὸ φερόμενον· τόδε γάρ τι	τὸ	φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις οὔ.
[4, 17]	ἂν εἴη· ἅμα γὰρ ὥσπερ	τὸ	φερόμενον καὶ ἡ φορά, οὕτως
[4, 17]	ἀριθμός, τὸ νῦν δὲ ὡς	τὸ	φερόμενον, οἷον μονὰς ἀριθμοῦ. καὶ
[4, 17]	κινούμενον καὶ ἡ φορὰ διὰ	τὸ	φερόμενον· τόδε γάρ τι τὸ
[4, 17]	οὐ τὸ αὐτό· καὶ γὰρ	τὸ	φερόμενον. φανερὸν δὲ καὶ ὅτι
[4, 17]	καὶ ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ	τὸ	φερόμενον, ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν
[4, 2]	Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας πρῶτον	τὸ	χάος. λέγει γοῦν πάντων μὲν
[4, 11]	ὥσπερ ἔνιοί φασιν, ἢ διὰ	τὸ	ὠθεῖν τὸν ὠσθέντα ἀέρα θάττω
[4, 5]	οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ κυριώτατον	τὸ	ὡς ἐν ἀγγείῳ καὶ ὅλως
[4, 17]	ἡ φορὰ διὰ τὸ φερόμενον·	τόδε	γάρ τι τὸ φερόμενον, ἡ
[4, 9]	δὲ τρόπον, ἐν ᾧ μὴ	τόδε	τι μηδ' οὐσία τις σωματική.
[4, 12]	καὶ τόπου; καὶ εἰ δύο	τοιαῦτα,	διὰ τί οὐ καὶ ὁποσαοῦν
[4, 8]	οἱ δ' οὔ φασι, σχεδὸν	τοιαῦτα	καὶ τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ
[4, 2]	ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ	τοιαῦτα	οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ
[4, 19]	καὶ τὸ πρότερον καὶ ὅσα	τοιαῦτα	οὕτως ἐν χρόνῳ ὡς ἐν
[4, 19]	οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ τὰ	τοιαῦτα	τῶν μὴ ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα
[4, 13]	βαρέος καὶ κούφου ὕλη, ᾗ	τοιαύτη,	εἴη ἂν τὸ κενόν· τὸ
[4, 3]	ἐκ στοιχείων οἷόν τε εἶναι	τοιαύτην	ἔχοντα φύσιν, οὔτε τῶν σωματικῶν
[4, 20]	τοῦτο δὲ πάλιν δοκεῖ, διότι	τοιαύτης	ἐστὶ φορᾶς μέτρον καὶ μετρεῖται
[4, 6]	οὕτω καὶ ὁ τόπος διὰ	τοιαύτης	τινὸς εἶναι δοκεῖ φαντασίας, πλὴν
[4, 20]	μέτρον καὶ μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ	τοιαύτης.	ὥστε τὸ λέγειν εἶναι τὰ
[4, 20]	τρίγωνον τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει·	τοιγαροῦν	ἕτερα τρίγωνα· σχήματος δὲ οὔ,
[4, 11]	τριῶν ὑπερέχει ἑνί, πλείονι δὲ	τοῖν	δυοῖν, καὶ ἔτι πλείονι τοῦ
[4, 11]	ἔτι πλείονι τοῦ ἑνὸς ἢ	τοῖν	δυοῖν, τοῦ δὲ μηδενὸς οὐκέτι
[4, 4]	ἡ φθορά; ἐξ ὧν μὲν	τοίνυν	ἀναγκαῖον εἶναί τι τὸν τόπον,
[4, 13]	ἀὴρ ἐξ ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη	τοίνυν,	εἰ μὴ ἔστι πίλησις, ἢ
[4, 13]	θερμότης καὶ λευκότης ἔνεστιν. οὕτω	τοίνυν	καὶ ἡ πρότερον θερμότης πρὸς>
[4, 13]	εἰς μικρότητα ἐκ μεγέθους. ὁμοίως	τοίνυν	κἂν ὁ ἀὴρ πολὺς ὢν
[4, 11]	οὗ Α, ἐὰν φέρηται. ἐὰν	τοίνυν	μηδὲν ᾖ σῶμα ἐν τῷ
[4, 6]	ὁ δὲ τόπος ἄμφω. εἰ	τοίνυν	μηδὲν τῶν τριῶν ὁ τόπος
[4, 18]	δεκάς, καὶ ἄλλοθι. ~ὅτι μὲν	τοίνυν	ὁ χρόνος ἀριθμός ἐστιν κινήσεως
[4, 11]	καὶ κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν	τοίνυν	ὅτι, εἰ ἔστι χρόνος ἐν
[4, 19]	ἔσται τοῦτ' ἐν χρόνῳ. οὐ	τοίνυν	οὐδὲ τὸ σύμμετρον· διὸ αἰεὶ
[4, 12]	κρίσις τοῦ ἁπτοῦ. ὅτι μὲν	τοίνυν	οὐκ ἔστι κεχωρισμένον κενόν, ἐκ
[4, 15]	οὔτε τῷ ποιός. ὅτι μὲν	τοίνυν	οὐκ ἔστιν κίνησις, φανερόν· μηδὲν
[4, 6]	ὕδωρ ἐν τῷ κάδῳ. ἤδη	τοίνυν	φανερὸν ἐκ τούτων τί ἐστιν
[4, 20]	τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ μὲν	τοιόνδε	ἰσόπλευρον, τὸ δὲ τοιόνδε σκαληνές.
[4, 20]	μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ μὲν	τοιόνδε	κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε τρίγωνον,
[4, 20]	μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ δὲ	τοιόνδε	σκαληνές. σχῆμα μὲν οὖν τὸ
[4, 20]	μὲν τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ	τοιόνδε	τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ μὲν
[4, 19]	δὲ δυνάμει. καὶ ᾗ μὲν	τοιοῦτο,	αἰεὶ ἕτερον τὸ νῦν, ᾗ
[4, 9]	πάλιν ἅπαν οἴονται εἶναι ἁπτόν·	τοιοῦτο	δὲ ὃ ἂν ἔχῃ βάρος
[4, 11]	μᾶλλον δὲ τὸ μὴ εὐδιαίρετον·	τοιοῦτο	δὲ τὸ παχύτερον. τὸ δὴ
[4, 2]	ἐν τόπῳ. εἰ δ' ἐστὶ	τοιοῦτο,	θαυμαστή τις ἂν εἴη ἡ
[4, 7]	οὔ. διὸ κἂν ὕδωρ γένηται	τοιοῦτο,	τὰ μὲν μόρια κινήσεται αὐτοῦ
[4, 4]	ἑκάστου ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ	τοιοῦτό	τι εἶναι ὁ τόπος οἷον
[4, 4]	εἶναι. ὥστε ζητητέος ἐν τοῖς	τοιούτοις	ὁ τόπος. εἰ δ' ἐν
[4, 12]	ἕτερον περὶ αὐτὸν ἴσον διάστημα	τοιοῦτον	εἴη. {ἔτι δεῖ δῆλον εἶναι
[4, 17]	ἢ λίθος ἤ τι ἄλλο	τοιοῦτόν	ἐστι) τῷ λόγῳ δὲ ἄλλο,
[4, 18]	γὰρ τὸ τὸ μέγεθος εἶναι	τοιοῦτον	ἡ κίνησις ταῦτα πέπονθεν, διὰ
[4, 4]	ἐπιπέδου καὶ πέρατος, ἔστι δὲ	τοιοῦτον	ἡ ὕλη καὶ τὸ ἀόριστον·
[4, 11]	τῷ κενῷ πάντῃ ὁμοίως τὸ	τοιοῦτον,	ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι δὲ
[4, 6]	δοκεῖ δέ γε ἴσος εἶναι,	τοιοῦτος	δ' ὁ πρῶτος ἐν ᾧ
[4, 2]	πυρὸς καὶ γῆς καὶ τῶν	τοιούτων,	οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι ἐστί
[4, 19]	τὸ εἶναι) δῆλον ὅτι καὶ	τοῖς	ἄλλοις τοῦτ' ἔστι τὸ ἐν
[4, 8]	καὶ τοῦτ' εἶναι πρῶτον ἐν	τοῖς	ἀριθμοῖς· τὸ γὰρ κενὸν διορίζειν
[4, 11]	κενόν, ἴσον δὲ {τῷ μεγέθει}	τοῖς	Β καὶ Δ. τὸ δὴ
[4, 14]	εἴη τὰ ἔτος γενόμενα μυριοστὸν	τοῖς	γενομένοις τήμερον, καὶ οὔτε πρότερον
[4, 15]	τοῦ ὅλου σφαῖρα ἔδοξε μὲν	τοῖς	εἰποῦσιν εἶναι ὁ χρόνος, ὅτι
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον	τοῖς	ἐκεῖ. ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν
[4, 16]	ἡμῖν γεγονέναι χρόνος, καθάπερ οὐδὲ	τοῖς	ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν παρὰ
[4, 16]	ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν παρὰ	τοῖς	ἥρωσιν, ὅταν ἐγερθῶσι· συνάπτουσι γὰρ
[4, 5]	ὥσπερ ἡ μὲν ὑγίεια ἐν	τοῖς	θερμοῖς ὡς ἕξις, τὸ δὲ
[4, 12]	δῆλον εἶναι οἷον κενὸν ἐν	τοῖς	κινουμένοις. νῦν δ' οὐδαμοῦ ἐντὸς
[4, 4]	λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ ἐν	τοῖς	λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως τὸν
[4, 11]	οὐδὲ κενὸν ἔσται. συμβαίνει δὲ	τοῖς	λέγουσιν εἶναι κενὸν ὡς ἀναγκαῖον,
[4, 5]	δὲ ὡς τὸ ὅλον ἐν	τοῖς	μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι παρὰ
[4, 14]	ἔφθαρται ἀλλ' ἐν ἄλλῳ, ἐν	τοῖς	μεταξὺ {τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν
[4, 7]	κινεῖται, ταύτῃ καὶ τόπος ἔστι	τοῖς	μορίοις· ἕτερον γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον
[4, 14]	ἐν ἄλλῳ, ἐν τοῖς μεταξὺ	{τοῖς}	νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα ἂν
[4, 6]	φέρεσθαι φύσει καὶ μένειν ἐν	τοῖς	οἰκείοις τόποις ἕκαστον τῶν σωμάτων,
[4, 2]	ὡς δέον πρῶτον ὑπάρξαι χώραν	τοῖς	οὖσι, διὰ τὸ νομίζειν, ὥσπερ
[4, 3]	καὶ τίνος ἄν τις θείη	τοῖς	οὖσιν αἴτιον εἶναι τὸν τόπον;
[4, 11]	οἰσθήσεται θᾶττον; ἐν μὲν γὰρ	τοῖς	πλήρεσιν ἐξ ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ
[4, 6]	μὲν ὕλη, ὥσπερ ἐλέχθη ἐν	τοῖς	πρότερον, οὔτε χωριστὴ τοῦ πράγματος
[4, 19]	δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ εἴρηται ἐν	τοῖς	πρότερον. τὸ δ' εἶναι ἐν
[4, 11]	κουφότητος, ἐὰν τἆλλα ὁμοίως ἔχῃ	{τοῖς	σχήμασι} θᾶττον φερόμενα τὸ ἴσον
[4, 12]	διαφέρει, τί δεῖ ποιεῖν τόπον	τοῖς	σώμασιν παρὰ τὸν ἑκάστου ὄγκον,
[4, 10]	τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ	τοῖς	τὸ κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως
[4, 4]	τόπον εἶναι. ὥστε ζητητέος ἐν	τοῖς	τοιούτοις ὁ τόπος. εἰ δ'
[4, 10]	κίνησις ἡ κατὰ τόπον καὶ	τοῖς	τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί τι
[4, 5]	γὰρ ἀμφότερα ἑκάτερον ὑπάρχειν, οἷον	τὸν	ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον
[4, 18]	μετροῦντες, καθάπερ καὶ τῷ ἀριθμητῷ	τὸν	ἀριθμόν, οἷον τῷ ἑνὶ ἵππῳ
[4, 8]	ἔστι καὶ τί ἐστιν, εἴρηται.	~Τὸν	αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον εἶναι
[4, 11]	διὰ τοῦ Β. ἐχέτω δὴ	τὸν	αὐτὸν λόγον ὅνπερ διέστηκεν ἀὴρ
[4, 2]	πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ δὲ	τὸν	αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο τι
[4, 4]	ἔτι πῶς ἂν φέροιτο εἰς	τὸν	αὑτοῦ τόπον, εἰ ὁ τόπος
[4, 7]	σῶμα. καὶ φέρεται δὴ εἰς	τὸν	αὑτοῦ τόπον ἕκαστον εὐλόγως (ὃ
[4, 2]	δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς	τὸν	αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον, τὸ
[4, 4]	ὕλη οὐ χωρίζεται τοῦ πράγματος,	τὸν	δὲ τόπον ἐνδέχεται· ἐν ᾧ
[4, 12]	ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ	τὸν	ἑκάστου ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς ὁ
[4, 10]	ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου	τὸν	ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ
[4, 11]	Α οἰσθήσεται διὰ τοῦ Β	τὸν	ἐφ' ᾧ Γ χρόνον, διὰ
[4, 11]	δὲ τοῦ Δ λεπτοτέρου ὄντος	τὸν	ἐφ' ᾧ Ε, εἰ ἴσον
[4, 11]	χρόνος ἐφ' ᾧ Ε πρὸς	τὸν	ἐφ' ᾧ Η. ἂν γὰρ
[4, 7]	περὶ τούτων ὕστερον· ἀλλὰ διὰ	τὸν	καιρὸν ἀνάγκη μὲν εἰπεῖν, ἀσαφῶς
[4, 11]	ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον ἕξει	τὸν	λόγον τὸ κενὸν πρὸς τὸ
[4, 20]	τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ	τὸν	μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ τῷ
[4, 8]	πλῆρες μὲν εἶναι, ὅταν ἔχῃ	τὸν	ὄγκον οὗ δεκτικόν ἐστιν, ὅταν
[4, 12]	εἰ μὴ χωριστόν· λέγω δὲ	τὸν	ὄγκον τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ'
[4, 11]	ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται εἰς	τὸν	οἰκεῖον τόπον· ἐν δὲ τῷ
[4, 5]	τε καὶ οἶνον εἶναι καὶ	τὸν	οἶνον οἶνόν τε καὶ ἀμφορέα,
[4, 5]	εἶεν, ὁ μὲν ἀμφορεὺς δέξεται	τὸν	οἶνον οὐχ ᾗ αὐτὸς οἶνος
[4, 8]	συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον καὶ	τὸν	οἶνόν φασι δέχεσθαι μετὰ τῶν
[4, 6]	τόπον· διὰ γὰρ τοῦτο καὶ	τὸν	οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν τόπῳ,
[4, 19]	ἐλέχθη· συνέχει γὰρ τὸν χρόνον	τὸν	παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας
[4, 20]	λέγεται τὸ πρότερον κατά τε	τὸν	παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα·
[4, 6]	καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι	τὸν	πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω,
[4, 5]	γὰρ κωλύει ἐν ἄλλῳ εἶναι	τὸν	πρῶτον τόπον, μὴ μέντοι ὡς
[4, 3]	γὰρ ἐκ τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς	τὸν	τόπον, εἰ μήτ' ἐλάττων μήτε
[4, 6]	αὑτὸ ὑπάρχειν αὐτῷ. ἀξιοῦμεν δὴ	τὸν	τόπον εἶναι πρῶτον μὲν περιέχον
[4, 6]	τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη	τὸν	τόπον εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν
[4, 3]	πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα εἶναι	τὸν	τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ ἂν
[4, 6]	γὰρ τέτταρά ἐστιν ὧν ἀνάγκη	τὸν	τόπον ἕν τι εἶναι· ἢ
[4, 4]	μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί τι	τὸν	τόπον, καὶ πάλιν ἐξ ὧν
[4, 4]	τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως	τὸν	τόπον καὶ τὴν χώραν τὸ
[4, 11]	αὐτὸς λόγος καὶ πρὸς τοὺς	τὸν	τόπον οἰομένους εἶναί τι κεχωρισμένον,
[4, 6]	ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω μεταβέβληκε	τὸν	τόπον, ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι
[4, 7]	ὡς μὲν γὰρ ὅλον, ἅμα	τὸν	τόπον οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ
[4, 4]	γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι	τὸν	τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ
[4, 3]	θείη τοῖς οὖσιν αἴτιον εἶναι	τὸν	τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει
[4, 3]	ἄν ποτε καὶ θείημεν εἶναι	τὸν	τόπον; οὔτε γὰρ στοιχεῖον οὔτ'
[4, 7]	τόπου. οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη	τὸν	τόπον, οὔτε στιγμῆς εἶναι τόπον,
[4, 4]	μὲν γὰρ πάντες εἶναί τι	τὸν	τόπον, τί δ' ἐστίν, οὗτος
[4, 9]	τοῦ σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ	τὸν	τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες
[4, 11]	τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ	τὸν	τόπον φάναι εἶναί τι κεχωρισμένον·
[4, 10]	τοῦτο δ' ἂν εἴη οἷον	τὸν	τόπον φασί τινες εἶναι. οὐδεμία
[4, 10]	ἡ κατὰ τόπον καὶ τοῖς	τὸν	τόπον φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ
[4, 8]	ὥσπερ Ἀναξαγόρας καὶ οἱ τοῦτον	τὸν	τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι
[4, 13]	καὶ πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω	τὸν	τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν
[4, 18]	πάλιν δὲ τῷ ἑνὶ ἵππῳ	τὸν	τῶν ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως
[4, 18]	ἀριθμόν, οἷον τῷ ἑνὶ ἵππῳ	τὸν	τῶν ἵππων ἀριθμόν. τῷ μὲν
[4, 1]	δ' ἀνάγκη καὶ περὶ τόπου	τὸν	φυσικὸν ὥσπερ καὶ περὶ ἀπείρου
[4, 19]	τοῦ χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται διὰ	τὸν	χρόνον, ἀλλ' οὐ μεμάθηκεν, οὐδὲ
[4, 18]	ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή· καὶ	τὸν	χρόνον, ἂν ἡ κίνησις, καὶ
[4, 16]	οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ	τὸν	χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν
[4, 18]	μετροῦμεν, ἀλλὰ καὶ τῇ κινήσει	τὸν	χρόνον διὰ τὸ ὁρίζεσθαι ὑπ'
[4, 18]	ὢν αὐτῆς, ἡ δὲ κίνησις	τὸν	χρόνον. καὶ λέγομεν πολὺν καὶ
[4, 18]	τὴν κίνησιν, τῇ δὲ κινήσει	τὸν	χρόνον μετροῦμεν. καὶ τοῦτ' εὐλόγως
[4, 17]	αὐτῷ ἕτερον τὸ δὲ νῦν	τὸν	χρόνον ὁρίζει, ᾗ πρότερον καὶ
[4, 19]	χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη· συνέχει γὰρ	τὸν	χρόνον τὸν παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον,
[4, 11]	φασιν, ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν	τὸν	ὠσθέντα ἀέρα θάττω κίνησιν τῆς
[4, 6]	τ' ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ	τόποι	ἅμα ἔσονται. οὐκ ἔστι δὲ
[4, 6]	τῷ αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν	τόποι	(μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ
[4, 6]	καὶ μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις	τόποις	ἕκαστον τῶν σωμάτων, τοῦτο δὲ
[4, 6]	μὴ κίνησις ἦν ἡ κατὰ	τόπον·	διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τὸν
[4, 3]	ἐκ τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν	τόπον,	εἰ μήτ' ἐλάττων μήτε μείζων
[4, 4]	ἂν φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ	τόπον,	εἰ ὁ τόπος ἡ ὕλη
[4, 10]	διώρισται, καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη	τόπον	εἶναι, εἰ ἔστιν, ἐστερημένον σώματος,
[4, 9]	ἡ στιγμὴ κενόν· δεῖ γὰρ	τόπον	εἶναι ἐν ᾧ σώματος ἔστι
[4, 6]	ὑπάρχειν αὐτῷ. ἀξιοῦμεν δὴ τὸν	τόπον	εἶναι πρῶτον μὲν περιέχον ἐκεῖνο
[4, 6]	πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν	τόπον	εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων,
[4, 4]	τὸ ἄνω ἢ κάτω ἐστί,	τόπον	εἶναι. ὥστε ζητητέος ἐν τοῖς
[4, 7]	φέρεται δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ	τόπον	ἕκαστον εὐλόγως (ὃ γὰρ ἐφεξῆς
[4, 11]	ἣν φέρεται εἰς τὸν οἰκεῖον	τόπον·	ἐν δὲ τῷ κενῷ οὐδὲν
[4, 3]	ἀδύνατον δὲ σῶμα εἶναι τὸν	τόπον·	ἐν ταὐτῷ γὰρ ἂν εἴη
[4, 6]	τέτταρά ἐστιν ὧν ἀνάγκη τὸν	τόπον	ἕν τι εἶναι· ἢ γὰρ
[4, 4]	χωρίζεται τοῦ πράγματος, τὸν δὲ	τόπον	ἐνδέχεται· ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ
[4, 1]	κοινὴ μάλιστα καὶ κυριωτάτη κατὰ	τόπον	ἐστίν, ἣν καλοῦμεν φοράν. ἔχει
[4, 6]	εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις πάντα	τόπον	ἔχειν τὸ ἄνω καὶ κάτω,
[4, 13]	ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ	τόπον	ἔχοντα διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν
[4, 4]	τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί τι τὸν	τόπον,	καὶ πάλιν ἐξ ὧν ἀπορήσειεν
[4, 4]	λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως τὸν	τόπον	καὶ τὴν χώραν τὸ αὐτὸ
[4, 10]	δὴ ἡ κίνησις ἡ κατὰ	τόπον	καὶ τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν
[4, 13]	τε φορὰν εἶναι κενοῦ ἢ	τόπον	κενοῦ; κενοῦ γὰρ γίγνεται κενόν,
[4, 10]	ἀλλὰ δὴ οὐδὲ τὴν κατὰ	τόπον	κίνησιν· ἅμα γὰρ ἐνδέχεται ὑπεξιέναι
[4, 11]	εἶναι, εἴπερ ἔσται ἡ κατὰ	τόπον	κίνησις, ἀποκεκριμένον καθ' αὑτό· τοῦτο
[4, 2]	οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες εἶναι	τόπον	λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν τόπος
[4, 2]	γὰρ ἕκαστον εἰς τὸν αὑτοῦ	τόπον	μὴ κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω
[4, 5]	ἐν ἄλλῳ εἶναι τὸν πρῶτον	τόπον,	μὴ μέντοι ὡς ἐν τόπῳ
[4, 11]	λόγος καὶ πρὸς τοὺς τὸν	τόπον	οἰομένους εἶναί τι κεχωρισμένον, εἰς
[4, 6]	ταῦτα γὰρ οὕτω μεταβέβληκε τὸν	τόπον,	ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει.
[4, 7]	μὲν γὰρ ὅλον, ἅμα τὸν	τόπον	οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ κινεῖται
[4, 4]	ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι τὸν	τόπον,	οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ μὲν
[4, 3]	τοῖς οὖσιν αἴτιον εἶναι τὸν	τόπον;	οὐδεμία γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει αἰτία
[4, 8]	μὲν ὅτι κίνησις ἡ κατὰ	τόπον	οὐκ ἂν εἴη (αὕτη δ'
[4, 3]	ποτε καὶ θείημεν εἶναι τὸν	τόπον;	οὔτε γὰρ στοιχεῖον οὔτ' ἐκ
[4, 7]	τὸν τόπον, οὔτε στιγμῆς εἶναι	τόπον,	οὔτε δύο σώματα ἐν τῷ
[4, 7]	οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη τὸν	τόπον,	οὔτε στιγμῆς εἶναι τόπον, οὔτε
[4, 11]	λόγος εἰκότως· τὸ γὰρ κενὸν	τόπον	ποιοῦσιν οἱ εἶναι φάσκοντες· καὶ
[4, 11]	αἴτιον εἶναι κινήσεως τῆς κατὰ	τόπον,	ταύτης δ' οὐκ ἔστιν. ἔτι
[4, 4]	γὰρ πάντες εἶναί τι τὸν	τόπον,	τί δ' ἐστίν, οὗτος μόνος
[4, 8]	διὰ τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ	τόπον	τινὰ καὶ ἀγγεῖον τὸ κενὸν
[4, 9]	σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ τὸν	τόπον	τὸ αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες οὐ
[4, 8]	ὂν κενὸν καὶ πλῆρες καὶ	τόπον,	τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς οὐ
[4, 12]	μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ ποιεῖν	τόπον	τοῖς σώμασιν παρὰ τὸν ἑκάστου
[4, 2]	ἔνεστιν, ὁτὲ δὲ τὸν αὐτὸν	τόπον	τοῦτον ἄλλο τι τῶν σωμάτων
[4, 11]	δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ τὸν	τόπον	φάναι εἶναί τι κεχωρισμένον· τοῦτο
[4, 10]	δ' ἂν εἴη οἷον τὸν	τόπον	φασί τινες εἶναι. οὐδεμία δ'
[4, 10]	κατὰ τόπον καὶ τοῖς τὸν	τόπον	φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ τὰ
[4, 6]	τόπος μεταφορητός, οὕτως καὶ ὁ	τόπος	ἀγγεῖον ἀμετακίνητον. διὸ ὅταν μὲν
[4, 5]	ὕλη οὔτε τὸ εἶδος ὁ	τόπος,	ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου γάρ τι
[4, 2]	δηλοῦσιν ὅτι ἐστί τι ὁ	τόπος,	ἀλλ' ὅτι καὶ ἔχει τινὰ
[4, 6]	πέρατα τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ	τόπος,	ἀλλὰ καὶ τὸ μεταξὺ ὡς
[4, 7]	ἔτι ἅμα τῷ πράγματι ὁ	τόπος·	ἅμα γὰρ τῷ πεπερασμένῳ τὰ
[4, 6]	πράγματος οὔτε περιέχει, ὁ δὲ	τόπος	ἄμφω. εἰ τοίνυν μηδὲν τῶν
[4, 2]	τόπον λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν	τόπος	ἂν εἴη ἐστερημένος σώματος. ὅτι
[4, 10]	εἶναι, εἰ ἔστιν, ἐστερημένον σώματος,	τόπος	δὲ καὶ πῶς ἔστι καὶ
[4, 4]	εἰ δ' ἐν αὐτῷ ὁ	τόπος	(δεῖ γάρ, εἴπερ ἢ μορφὴ
[4, 6]	εἶναι καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ	τόπος	διά τε τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν
[4, 6]	τὴν ὕλην) οὕτω καὶ ὁ	τόπος	διὰ τοιαύτης τινὸς εἶναι δοκεῖ
[4, 6]	βούλεται δ' ἀκίνητος εἶναι ὁ	τόπος·	διὸ ὁ πᾶς μᾶλλον ποταμὸς
[4, 2]	~ὅτι μὲν οὖν ἔστιν ὁ	τόπος,	δοκεῖ δῆλον εἶναι ἐκ τῆς
[4, 4]	ζητητέος ἐν τοῖς τοιούτοις ὁ	τόπος.	εἰ δ' ἐν αὐτῷ ὁ
[4, 6]	ὅτι οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ	τόπος,	εἰ μὴ κίνησις ἦν ἡ
[4, 6]	ὕλη δὲ δόξειεν ἂν εἶναι	τόπος,	εἴ γε ἐν ἠρεμοῦντί τις
[4, 9]	τοὔνομα. δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν	τόπος	εἶναι ἐν ᾧ μηδέν ἐστι.
[4, 4]	ἐστιν· ᾗ δὲ δοκεῖ ὁ	τόπος	εἶναι τὸ διάστημα τοῦ μεγέθους,
[4, 4]	καὶ ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ	τόπος	εἶναι, ᾧ ὁρίζεται τὸ μέγεθος
[4, 4]	χαλεπὸν γνωρίσαι τί ἐστιν ὁ	τόπος,	εἴπερ τούτων ὁποτερονοῦν ἐστίν, εἴτε
[4, 4]	ἀριθμοί, εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν ὁ	τόπος,	εἴτε τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ
[4, 3]	μήτ' ἐλάττων μήτε μείζων ὁ	τόπος	ἑκάστου. διὰ μὲν οὖν τούτων
[4, 4]	οὔθ' ἕξις ἀλλὰ χωριστὸς ὁ	τόπος	ἑκάστου ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ
[4, 4]	μορφὴ ἢ ὕλη) ἔσται ὁ	τόπος	ἐν τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ ἅμα
[4, 3]	δῆλον ὅτι καὶ τοῦ τόπου	τόπος	ἔσται, καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον.
[4, 6]	ἀγγείῳ) ἅμα δὲ καὶ ὁ	τόπος	ἔσται μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ
[4, 11]	ἔτι εἰ ἔστιν τι οἷον	τόπος	ἐστερημένος σώματος, ὅταν ᾖ κενόν,
[4, 6]	πρῶτον μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ	τόπος	ἐστί, καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος,
[4, 5]	Ζήνων ἠπόρει, ὅτι εἰ ὁ	τόπος	ἐστί τι, ἔν τινι ἔσται,
[4, 7]	ᾧ δὲ κινεῖται, ταύτῃ καὶ	τόπος	ἔστι τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ
[4, 6]	τοίνυν μηδὲν τῶν τριῶν ὁ	τόπος	ἐστίν, μήτε τὸ εἶδος μήτε
[4, 19]	ὅτε ἡ κίνησις καὶ ὁ	τόπος	ἔστιν. εἰ γὰρ ἔσται τὸ
[4, 4]	πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου ἔσται	τόπος.	ἔτι ὅταν ἐξ ἀέρος ὕδωρ
[4, 4]	τὸν αὑτοῦ τόπον, εἰ ὁ	τόπος	ἡ ὕλη ἢ τὸ εἶδος;
[4, 7]	τῶν μορίων γὰρ οὗτος ὁ	τόπος	καὶ ἄνω μὲν καὶ κάτω
[4, 10]	τι εἶναι, ὅτι καὶ ὁ	τόπος,	καὶ διὰ ταὐτά. ἥκει γὰρ
[4, 6]	ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ' ἔστιν ὁ	τόπος.	~καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέσον
[4, 6]	ἂν ἴσος εἴη ἑκάστου ὁ	τόπος	καὶ ἕκαστον, δοκεῖ δέ γε
[4, 7]	εἶναι καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ	τόπος	καὶ περιέχον. ἔτι ἅμα τῷ
[4, 6]	ἔσται τοῦ τόπου τ' ἄλλος	τόπος,	καὶ πολλοὶ τόποι ἅμα ἔσονται.
[4, 7]	διάστημα σώματος) καὶ ἔστιν ὁ	τόπος	καὶ πού, οὐχ ὡς ἐν
[4, 3]	σώματα. ἔτι εἴπερ ἔστι σώματος	τόπος	καὶ χώρα, δῆλον ὅτι καὶ
[4, 6]	ἔστι δ' ὥσπερ τὸ ἀγγεῖον	τόπος	μεταφορητός, οὕτως καὶ ὁ τόπος
[4, 4]	ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ τὸ ἀγγεῖον	τόπος	μεταφορητός) τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδὲν
[4, 4]	δὲ κατ' ἄλλο λέγεται, καὶ	τόπος	ὁ μὲν κοινός, ἐν ᾧ
[4, 4]	δοκεῖ τοιοῦτό τι εἶναι ὁ	τόπος	οἷον τὸ ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ
[4, 6]	ἐστὶ τοῦ τόπου ὅς ἐστι	τόπος	ὅλου τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἡ
[4, 6]	διὸ ὁ πᾶς μᾶλλον ποταμὸς	τόπος,	ὅτι ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε
[4, 6]	τοῦτο νῦν ὕδωρ, ὁ δὲ	τόπος	ὅτι οὗ ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ'
[4, 4]	ἀέρος ὕδωρ γένηται, ἀπόλωλεν ὁ	τόπος·	οὐ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 1]	ἀπορίας τί ποτ' ἐστὶν ὁ	τόπος·	οὐ γὰρ ταὐτὸν φαίνεται θεωροῦσιν
[4, 11]	τῷ ὅλῳ. ἔτι εἰ μὴ	τόπος,	οὐδὲ κενὸν ἔσται. συμβαίνει δὲ
[4, 3]	μηδὲ ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ	τόπος,	οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ'
[4, 6]	(εἰ γὰρ πᾶς ὁ ἀὴρ	τόπος,	οὐκ ἂν ἴσος εἴη ἑκάστου
[4, 7]	πᾶν ἴσως. ἔστι δ' ὁ	τόπος	οὐχ ὁ οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ
[4, 2]	μὲν οὖν ἐστί τι ὁ	τόπος	παρὰ τὰ σώματα, καὶ πᾶν
[4, 6]	ἐκ τούτων τί ἐστιν ὁ	τόπος.	σχεδὸν γὰρ τέτταρά ἐστιν ὧν
[4, 3]	τι παρ' ἕκαστον τούτων ὁ	τόπος.	τί γὰρ ἄν ποτε καὶ
[4, 2]	ὥστε δῆλον ὡς ἦν ὁ	τόπος	τι καὶ ἡ χώρα ἕτερον
[4, 4]	οὕτω μὲν οὖν σκοποῦσιν ὁ	τόπος	τὸ ἑκάστου εἶδός ἐστιν· ᾗ
[4, 4]	σέ) εἰ δή ἐστιν ὁ	τόπος	τὸ πρῶτον περιέχον ἕκαστον τῶν
[4, 6]	οὐκ ἔστι δὲ ἄλλος ὁ	τόπος	τοῦ μορίου, ἐν ᾧ κινεῖται,
[4, 6]	εἶδος τοῦ πράγματος, ὁ δὲ	τόπος	τοῦ περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ
[4, 2]	εἶναι· οὐ γὰρ ἀπόλλυται ὁ	τόπος	τῶν ἐν αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ
[4, 6]	~Τί δέ ποτ' ἐστὶν ὁ	τόπος,	ὧδ' ἂν γένοιτο φανερόν. λάβωμεν
[4, 10]	ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ δὲ περὶ	τόπου	διώρισται, καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη
[4, 2]	τις ἂν εἴη ἡ τοῦ	τόπου	δύναμις καὶ προτέρα πάντων· οὗ
[4, 4]	καὶ τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ	τόπου	ἔσται τόπος. ἔτι ὅταν ἐξ
[4, 8]	τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ	τόπου·	καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν
[4, 12]	σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ	τόπου;	καὶ εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ
[4, 7]	ἓν γένωνται. καὶ περὶ μὲν	τόπου,	καὶ ὅτι ἔστι καὶ τί
[4, 19]	τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ	τόπου.	καὶ πάσχει δή τι ὑπὸ
[4, 12]	τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ	τόπου	καὶ τῷ τοῦ κενοῦ μέρει
[4, 2]	δὲ κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ	τόπου	μέρη καὶ εἴδη, τό τε
[4, 12]	πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ τοῦ	τόπου	μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ ποιεῖν
[4, 6]	τόπῳ, ὃς μέρος ἐστὶ τοῦ	τόπου	ὅς ἐστι τόπος ὅλου τοῦ
[4, 7]	λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ	τόπου.	οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη τὸν
[4, 3]	οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς καὶ	τόπου	στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ ταύτης
[4, 6]	ἔσται μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ	τόπου	τ' ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ
[4, 7]	(σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ τοῦ	τόπου	τὸ τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη καὶ περὶ	τόπου	τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ περὶ
[4, 3]	τόπῳ, δῆλον ὅτι καὶ τοῦ	τόπου	τόπος ἔσται, καὶ τοῦτο εἰς
[4, 19]	καὶ τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ	τόπου.	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι οὐκ
[4, 11]	χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται ἐν	τόπῳ	ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ. ἔτι
[4, 7]	γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν	τόπῳ,	ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα. καὶ
[4, 3]	ἐν τόπῳ, οὕτω καὶ ἐν	τόπῳ	ἅπαντι σῶμα· πῶς οὖν ἐροῦμεν
[4, 5]	ἐν ἀγγείῳ καὶ ὅλως ἐν	τόπῳ.	ἀπορήσειε δ' ἄν τις, ἆρα
[4, 20]	ταῦτα δὲ κινητὰ πάντα (ἐν	τόπῳ	γὰρ πάντα) ὁ δὲ χρόνος
[4, 7]	καὶ πού, οὐχ ὡς ἐν	τόπῳ	δέ, ἀλλ' ὡς τὸ πέρας
[4, 3]	γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν	τόπῳ,	δῆλον ὅτι καὶ τοῦ τόπου
[4, 2]	καὶ πᾶν σῶμα αἰσθητὸν ἐν	τόπῳ,	διὰ τούτων ἄν τις ὑπολάβοι·
[4, 2]	πάντα εἶναί που καὶ ἐν	τόπῳ.	εἰ δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή
[4, 5]	τόπον, μὴ μέντοι ὡς ἐν	τόπῳ	ἐκείνῳ, ἀλλ' ὥσπερ ἡ μὲν
[4, 6]	δὲ λέγομεν εἶναι ὡς ἐν	τόπῳ	ἐν τῷ οὐρανῷ, διότι ἐν
[4, 7]	που ὅλος οὐδ' ἔν τινι	τόπῳ	ἐστίν, εἴ γε μηδὲν αὐτὸν
[4, 11]	δὴ ἐνέσται ἢ ἐν {τῷ}	τόπῳ	ἢ ἐν τῷ κενῷ; οὐ
[4, 11]	ὅλον τεθῇ ὡς ἐν κεχωρισμένῳ	τόπῳ	καὶ ὑπομένοντι σῶμά τι· τὸ
[4, 7]	ἐλέχθη, τὰ μέν ἐστιν ἐν	τόπῳ	κατὰ δύναμιν, τὰ δὲ κατ'
[4, 9]	εἶναι, πᾶν δὲ σῶμα ἐν	τόπῳ,	κενὸν δὲ ἐν ᾧ τόπῳ
[4, 6]	ἀλλὰ συνεχές, οὐχ ὡς ἐν	τόπῳ	λέγεται εἶναι ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ'
[4, 4]	ὕλη) ἔσται ὁ τόπος ἐν	τόπῳ·	μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ πράγματι
[4, 9]	τόπῳ, κενὸν δὲ ἐν ᾧ	τόπῳ	μηδέν ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ
[4, 2]	μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ ἐν	τόπῳ	ὅμως κατὰ τὴν θέσιν τὴν
[4, 6]	ἀλλ' οὐκ ἐν ᾧ γίγνονται	τόπῳ,	ὃς μέρος ἐστὶ τοῦ τόπου
[4, 4]	ταύτῃ ὅτι ἐν τῷδε τῷ	τόπῳ,	ὃς περιέχει οὐδὲν πλέον ἢ
[4, 19]	κινήσει εἶναι οὐδὲ τὸ ἐν	τόπῳ	ὅτε ἡ κίνησις καὶ ὁ
[4, 6]	τὸν οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν	τόπῳ,	ὅτι ἀεὶ ἐν κινήσει. ταύτης
[4, 7]	φύσει πᾶν ἐν τῷ οἰκείῳ	τόπῳ	οὐκ ἀλόγως· καὶ γὰρ τὸ
[4, 7]	δύο σώματα ἐν τῷ αὐτῷ	τόπῳ,	οὔτε διάστημά τι εἶναι σωματικόν
[4, 3]	ἔτι ὥσπερ ἅπαν σῶμα ἐν	τόπῳ,	οὕτω καὶ ἐν τόπῳ ἅπαντι
[4, 16]	δὴ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν	τόπῳ	πρῶτόν ἐστιν. ἐνταῦθα μὲν δὴ
[4, 7]	οὐρανός· τὰ γὰρ μόρια ἐν	τόπῳ	πως πάντα· ἐπὶ τῷ κύκλῳ
[4, 4]	εἰπεῖν, διὰ τί οὐκ ἐν	τόπῳ	τὰ εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί,
[4, 7]	τὸ ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν ἐν	τόπῳ	τὰ μέρη, ὅταν δὲ χωρισθῇ
[4, 4]	οὐ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ	τόπῳ	τὸ γενόμενον σῶμα· τίς οὖν
[4, 6]	ὡς ἀγγείῳ χρῆται μᾶλλον ἢ	τόπῳ	τῷ περιέχοντι. βούλεται δ' ἀκίνητος
[4, 6]	καὶ τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ	τόπῳ	ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ ἔτι τὸ
[4, 19]	ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ τὰ ἐν	τόπῳ	ὑπὸ τόπου. φανερὸν δὲ καὶ
[4, 19]	τινί ἐστιν, οἷον τὰ ἐν	τόπῳ	ὑπὸ τοῦ τόπου. καὶ πάσχει
[4, 7]	περιέχον αὐτό, τοῦτο ἔστιν ἐν	τόπῳ,	ᾧ δὲ μή, οὔ. διὸ
[4, 7]	μέρος, τὸ δὲ ἐν {τῷ}	τόπῳ	ὡς διαιρετὸν μέρος πρὸς ὅλον
[4, 14]	μὲν οὖν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ	τοσαῦτ'	ἔστω διηπορημένα· ~τί δ' ἐστὶν
[4, 8]	οὔ φασι, σχεδὸν τοιαῦτα καὶ	τοσαῦτά	ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως
[4, 11]	τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν	τοσήνδε	φέρεται, διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς
[4, 13]	ἅμα ἐξ ἴσου ἀέρος ὕδωρ	τοσοῦτον	γεγενῆσθαι) ἢ κενὸν εἶναι ἐξ
[4, 12]	καὶ ὁ κύβος γε ἔχει	τοσοῦτον	μέγεθος, ὅσον κατέχει κενόν· ὃ
[4, 12]	ὕδατι τιθῇ τις κύβον, ἐκστήσεται	τοσοῦτον	ὕδωρ ὅσος ὁ κύβος, οὕτω
[4, 16]	χρόνος· ὅση γὰρ ἡ κίνησις,	τοσοῦτος	καὶ ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ
[4, 11]	λεπτότερον ἀὴρ ὕδατος καὶ ἀσωματώτερον,	τοσούτῳ	θᾶττον τὸ Α διὰ τοῦ
[4, 11]	ᾧ Η. ἂν γὰρ ᾖ	τοσούτῳ	λεπτότερον τὸ ἐφ' ᾧ Ζ
[4, 11]	δίεισι τῷ τάχει ἐν τῷ	τοσούτῳ	ὅσον τὸ Η, τὴν τὸ
[4, 11]	πρὸς τὸ πλῆρες. ἀλλ' ἐν	τοσούτῳ	χρόνῳ ὅσος ἐφ' οὗ τὸ
[4, 11]	εἰ διὰ τοῦ λεπτοτάτου ἐν	τοσῳδὶ	τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ τοῦ
[4, 7]	εἰπεῖν, ἀσαφῶς δὲ νῦν ῥηθὲν	τότ'	ἔσται σαφέστερον. εἰ οὖν τὸ
[4, 14]	οἷόν τε διὰ τὸ εἶναι	τότε,	ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι
[4, 16]	μὲν πρότερον τὸ δ' ὕστερον,	τότε	καὶ τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον·
[4, 19]	τῷ ἐν κινήσει ὄντι εἶναι	τότε	κίνησιν. ἐπεὶ δέ ἐστιν ὡς
[4, 16]	δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τότε	λέγομεν χρόνον· τοῦτο γάρ ἐστιν
[4, 19]	θάτερον, ἓν μὲν τὸ εἶναι	τότε	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ἓν
[4, 16]	τὸ μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον	τότε	συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν μὴ ὁρίσωμεν
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ	τότε	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ
[4, 16]	ὅταν δ' αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν,	τότε	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, φανερὸν ὅτι
[4, 6]	γὰρ οὐ μόνον τὰ πέρατα	τοῦ	ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ
[4, 3]	ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν τὰ	τοῦ	ἀέρος. ἀλλὰ μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν
[4, 11]	κἂν ᾖ τι λεπτότητι διαφέρον	τοῦ	ἀέρος ἐφ' ᾧ τὸ Ζ
[4, 4]	ἀλλήλοις τοῦ τε ὕδατος καὶ	τοῦ	ἀέρος, καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων
[4, 6]	(μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ	τοῦ	ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ μόρια
[4, 13]	τὸ μέγεθος καὶ ἡ μικρότης	τοῦ	αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης τι
[4, 11]	ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ περὶ	τοῦ	ἄνω καὶ κάτω καὶ περὶ
[4, 8]	ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ	τοῦ	ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι καὶ
[4, 12]	τῇ ἁφῇ γὰρ ἡ κρίσις	τοῦ	ἁπτοῦ. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ
[4, 20]	τις. ἀδυνάτου γὰρ ὄντος εἶναι	τοῦ	ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν τι
[4, 19]	καὶ πάθος, καὶ ὅλως ὅτι	τοῦ	ἀριθμοῦ τι, ἢ ὅτι ἔστιν
[4, 19]	καὶ ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ	τοῦ	ἀριθμοῦ τι, τὰ δὲ τοῦ
[4, 6]	οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ' οὐ	τοῦ	αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος
[4, 19]	καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ	τοῦ	αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν παρήκοντος
[4, 19]	δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος· οὐ γὰρ	τοῦ	αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ τελευτὴ τὸ
[4, 5]	γὰρ καὶ ἐν ᾧ, ἀμφότερα	τοῦ	αὐτοῦ μόρια. οὕτω μὲν οὖν
[4, 11]	τοῦ Δ οἰσθήσεται ἢ διὰ	τοῦ	Β. ἐχέτω δὴ τὸν αὐτὸν
[4, 11]	ἐφ' οὗ Α οἰσθήσεται διὰ	τοῦ	Β τὸν ἐφ' ᾧ Γ
[4, 11]	εἰ ἴσον τὸ μῆκος τὸ	τοῦ	Β τῷ Δ, κατὰ τὴν
[4, 13]	φέρεται. ἔτι δὲ πῶς ἐπὶ	τοῦ	βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι κάτω;
[4, 13]	τοῦ φέρεσθαι. οὕτω δ' ἡ	τοῦ	βαρέος καὶ κούφου ὕλη, ᾗ
[4, 11]	ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν	τοῦ	βάρους ἢ τῆς κουφότητος. τὸ
[4, 11]	ᾧ Γ χρόνον, διὰ δὲ	τοῦ	Δ λεπτοτέρου ὄντος τὸν ἐφ'
[4, 11]	τοσούτῳ θᾶττον τὸ Α διὰ	τοῦ	Δ οἰσθήσεται ἢ διὰ τοῦ
[4, 11]	τὸ ἐφ' ᾧ Ζ σῶμα	τοῦ	Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ Ε
[4, 11]	ὅσος ἐφ' οὗ τὸ Η,	τοῦ	Δ τὸ Α δίεισι τὴν
[4, 7]	ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ μένει,	τοῦ	δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως
[4, 11]	τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν,	τοῦ	δὲ μηδενὸς οὐκέτι ἔχει λόγον
[4, 17]	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ	τοῦ	δὲ τελευτή. ἀλλ' ὅταν μὲν
[4, 19]	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή,	τοῦ	δὲ τελευτή. ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ
[4, 14]	τὰ μέρη εἶναι ἢ ἔνια·	τοῦ	δὲ χρόνου τὰ μὲν γέγονε
[4, 6]	τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε μεῖζον	τοῦ	διαστήματος ἀλλ' ἴσον· ἐν γὰρ
[4, 6]	ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ	τοῦ	ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος. τούτων δ'
[4, 5]	εἴδει καὶ ὅλως τὸ μέρος	τοῦ	εἴδους ἐν τῷ λόγῳ. ἔτι
[4, 4]	δ' ἐστὶ τὸ περιεχόμενον ὑπὸ	τοῦ	εἴδους καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ
[4, 19]	καθ' αὑτήν) γενέσεως δὲ καὶ	τοῦ	εἶναι κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον δὲ
[4, 10]	περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ	τοῦ	εἰς τὴν τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος
[4, 11]	τῷ Δ, κατὰ τὴν ἀναλογίαν	τοῦ	ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω γὰρ τὸ
[4, 5]	ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον	τοῦ	ἐν αὐτῷ (ἕτερον γὰρ τὸ
[4, 6]	περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος	τοῦ	ἐν αὐτῷ οὔτε μεῖζον τοῦ
[4, 5]	λόγος τοῦ ἐν ᾧ καὶ	τοῦ	ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ
[4, 19]	ληφθήσεταί τις πλείων χρόνος παντὸς	τοῦ	ἐν χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη
[4, 5]	δῆλον· ἄλλος γὰρ ὁ λόγος	τοῦ	ἐν ᾧ καὶ τοῦ ἐν
[4, 19]	ἐὰν ᾖ ὁ χρόνος ἐγγὺς	τοῦ	ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ τὸ
[4, 5]	ἕτερον. ἐκείνου γάρ τι ταῦτα	τοῦ	ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη καὶ
[4, 11]	τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι πλείονι	τοῦ	ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν, τοῦ
[4, 11]	οὗ Η, ἐν ἐλάττονι δὲ	τοῦ	ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον ἕξει
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Γ χρόνος διπλάσιος	τοῦ	ἐφ' ᾧ Ε. καὶ ἀεὶ
[4, 11]	Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ Ε	τοῦ	Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ τάχει
[4, 12]	διοίσει τὸ τοῦ κύβου σῶμα	τοῦ	ἴσου κενοῦ καὶ τόπου; καὶ
[4, 11]	κενόν, οὐδὲν διάφορον τὸ ἄνω	τοῦ	κάτω (ὥσπερ γὰρ τοῦ μηδενὸς
[4, 11]	πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ διὰ	τοῦ	κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ τίνα
[4, 12]	τῷ τοῦ τόπου καὶ τῷ	τοῦ	κενοῦ μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ. τί
[4, 11]	ἄνω καὶ κάτω καὶ περὶ	τοῦ	κενοῦ ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος
[4, 11]	εἰ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ	τοῦ	κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο
[4, 11]	τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ	τοῦ	κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω
[4, 11]	οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω καὶ	τοῦ	κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν μὴ
[4, 8]	διορίζει τὰς φύσεις, ὡς ὄντος	τοῦ	κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς
[4, 19]	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως καὶ	τοῦ	κινεῖσθαι, μετρεῖ δ' οὗτος τὴν
[4, 19]	ὅτι γίγνεται μὲν οὐδὲν ἄνευ	τοῦ	κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ πράττειν,
[4, 7]	τι τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον	τοῦ	κινητοῦ σώματος {πέρας ἠρεμοῦν} καὶ
[4, 12]	κινουμένοις. νῦν δ' οὐδαμοῦ ἐντὸς	τοῦ	κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν
[4, 12]	ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει τὸ	τοῦ	κύβου σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ
[4, 12]	(οὐδὲν γὰρ σῶμα) διὰ δὲ	τοῦ	κύβου τὸ ἴσον διάστημα διεληλυθέναι,
[4, 13]	μανὸν κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ ἡ	τοῦ	κύκλου περιφέρεια συναγομένη εἰς ἔλαττον
[4, 11]	τὴν κίνησιν, ἀλλ' εἰ διὰ	τοῦ	λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε
[4, 13]	~Εἰσὶν δέ τινες οἳ διὰ	τοῦ	μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν
[4, 13]	ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ καὶ	τοῦ	μανοῦ· τό τε γὰρ βαρὺ
[4, 4]	τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε	τοῦ	μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος
[4, 4]	ὁ τόπος εἶναι τὸ διάστημα	τοῦ	μεγέθους, ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ
[4, 4]	μέγεθος καὶ ἡ ὕλη ἡ	τοῦ	μεγέθους· τοῦτο γὰρ ἑκάστου πέρας.
[4, 4]	ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ ἕτερον	τοῦ	μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ
[4, 4]	μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος	τοῦ	μεθεκτικοῦ εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ
[4, 6]	ἕτερον παρὰ τὸ τοῦ πράγματος	τοῦ	μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι
[4, 13]	θερμόν, ὥσπερ γε οὐδ' ἡ	τοῦ	μείζονος κύκλου περιφέρεια καὶ κυρτότης
[4, 19]	μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ	τοῦ	μέλλοντος, ἔχοι ἂν ὥσπερ ὁ
[4, 19]	τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος	τοῦ	μέλλοντος χρόνου (πότε βαδίζεις; ἤδη,
[4, 20]	νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος καὶ	τοῦ	μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ νῦν
[4, 17]	μῆκος καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ	τοῦ	μὲν ἀρχὴ τοῦ δὲ τελευτή.
[4, 19]	πέρας χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ	τοῦ	μὲν ἀρχή, τοῦ δὲ τελευτή.
[4, 19]	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ	τοῦ	μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ
[4, 16]	ὅταν γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα	τοῦ	μέσου νοήσωμεν, καὶ δύο εἴπῃ
[4, 19]	τοῦ τε εἶναι αὐτῶν καὶ	τοῦ	μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν
[4, 11]	ἄνω τοῦ κάτω (ὥσπερ γὰρ	τοῦ	μηδενὸς οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω
[4, 4]	τόπος, εἴτε τοῦ μεγάλου καὶ	τοῦ	μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ εἴτε
[4, 6]	ἔστι δὲ ἄλλος ὁ τόπος	τοῦ	μορίου, ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν
[4, 20]	γὰρ τὸ νῦν, καὶ ἡ	τοῦ	νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται
[4, 19]	οὐ λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω	τοῦ	νῦν. καὶ τὸ ἄρτι> τὸ
[4, 19]	παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ πόρρω	τοῦ	νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα)
[4, 20]	παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον	τοῦ	νῦν, ὕστερον δὲ τὸ ἐγγύτερον,
[4, 12]	χωριστόν· λέγω δὲ τὸν ὄγκον	τοῦ	ξυλίνου κύβου. ὥστ' εἰ καὶ
[4, 5]	οὐδ' ὁ οἶνος· ὁ δὲ	τοῦ	οἴνου ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ τε
[4, 13]	ὕδωρ, ἵνα ὁ πᾶς ὄγκος	τοῦ	ὅλου ἴσος ᾖ, ἢ μηδὲν
[4, 15]	πρότερον. οἱ μὲν γὰρ τὴν	τοῦ	ὅλου κίνησιν εἶναί φασιν, οἱ
[4, 15]	πολλοὶ χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ	τοῦ	ὅλου σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς
[4, 15]	πάντα ἐστὶν καὶ ἐν τῇ	τοῦ	ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον
[4, 5]	ὅταν μὲν γὰρ ᾖ μόρια	τοῦ	ὅλου τὸ ἐν ᾧ καὶ
[4, 6]	τόπου ὅς ἐστι τόπος ὅλου	τοῦ	οὐρανοῦ. καὶ ἡ ὕλη δὲ
[4, 7]	~καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέσον	τοῦ	οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον τὸ
[4, 7]	τόπος οὐχ ὁ οὐρανός, ἀλλὰ	τοῦ	οὐρανοῦ τι τὸ ἔσχατον καὶ
[4, 7]	καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω	τοῦ	παντός, καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[4, 8]	ἢ καὶ εἴ τι ἔξω	τοῦ	παντὸς σώματός ἐστιν ὄντος συνεχοῦς.
[4, 19]	χρόνος ἐν ᾧ μέλλει) καὶ	τοῦ	παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ πόρρω
[4, 19]	τοῦ παρόντος νῦν {τὸ} μόριον	τοῦ	παρελθόντος. πότε ἦλθες; ἄρτι, ἐὰν
[4, 20]	ἀπόστασιν, τὸ δὲ νῦν ὅρος	τοῦ	παρήκοντος καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ'
[4, 19]	δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς ἐστι	τοῦ	παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος τοῦ
[4, 19]	καὶ τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς	τοῦ	παρόντος νῦν {τὸ} μόριον τοῦ
[4, 6]	τὰ ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ	τοῦ	περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν ἄμφω
[4, 6]	ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα	τοῦ	περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου. ἔστι
[4, 6]	ἐν πρώτῳ ἐστὶ τῷ ἐσχάτῳ	τοῦ	περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος
[4, 6]	ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε τὸ	τοῦ	περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ'
[4, 6]	τοῦ πράγματος, ὁ δὲ τόπος	τοῦ	περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ τὸ
[4, 6]	λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ πέρας	τοῦ	περιέχοντος σώματος καθ' ὃ συνάπτει
[4, 6]	δὲ τὸ μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος	τοῦ	περιέχοντος τὸ περιεχόμενον καὶ διῃρημένον,
[4, 14]	ὥσπερ ὁ ἐλάττων χρόνος ὑπὸ	τοῦ	πλείονος) τὸ δὲ νῦν μὴ
[4, 4]	μεταφορητός) τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδὲν	τοῦ	πράγματός ἐστιν. ᾗ μὲν οὖν
[4, 6]	οὗ τόπος ἐστί, καὶ μηδὲν	τοῦ	πράγματος, ἔτι τὸν πρῶτον μήτ'
[4, 19]	ἐστιν τὸ εἶναί τινα ἀριθμὸν	τοῦ	πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι
[4, 6]	αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος	τοῦ	πράγματος, ὁ δὲ τόπος τοῦ
[4, 6]	ἐν τοῖς πρότερον, οὔτε χωριστὴ	τοῦ	πράγματος οὔτε περιέχει, ὁ δὲ
[4, 4]	ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς {ἐστι}	τοῦ	πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι
[4, 4]	καὶ ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται	τοῦ	πράγματος, τὸν δὲ τόπον ἐνδέχεται·
[4, 6]	ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ	τοῦ	πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν
[4, 16]	τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν	τοῦ	προτέρου καὶ ὑστέρου ἐν τῇ
[4, 8]	εἰς τὰ ἐνόντα κενὰ συνιόντος	τοῦ	πυκνουμένου σώματος. ἔτι δὲ καὶ
[4, 13]	ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη, καὶ	τοῦ	πυρὸς ὅ τι ἄν τις
[4, 11]	ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, δῆλον τὸ	τοῦ	συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως μὲν
[4, 6]	καθ' αὑτό, οἷον τὰ μόρια	τοῦ	σώματος καὶ ὁ ἐν τῷ
[4, 6]	ἡ μὲν γὰρ χεὶρ μετὰ	τοῦ	σώματος κινεῖται, τὸ δὲ ὕδωρ
[4, 16]	ᾖ σκότος καὶ μηδὲν διὰ	τοῦ	σώματος πάσχωμεν, κίνησις δέ τις
[4, 9]	τινες εἶναι τὸ κενὸν τὴν	τοῦ	σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ τὸν
[4, 11]	ἔχει λόγον ᾧ ὑπερέχεται ὑπὸ	τοῦ	σώματος, ὥσπερ οὐδὲ τὸ μηδὲν
[4, 19]	χρόνος τις πλείων, ὃς ὑπερέξει	τοῦ	τε εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ
[4, 13]	δύο γὰρ ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου,	τοῦ	τε πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ·
[4, 4]	ὥσπερ ἔφαμεν, γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις	τοῦ	τε ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος,
[4, 2]	θαυμαστή τις ἂν εἴη ἡ	τοῦ	τόπου δύναμις καὶ προτέρα πάντων·
[4, 4]	οὗπερ καὶ τὸ πρᾶγμα· ὥστε	τοῦ	τόπου ἔσται τόπος. ἔτι ὅταν
[4, 19]	οἷον τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ	τοῦ	τόπου. καὶ πάσχει δή τι
[4, 12]	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ	τοῦ	τόπου καὶ τῷ τοῦ κενοῦ
[4, 12]	σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ	τοῦ	τόπου μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ
[4, 6]	γίγνονται τόπῳ, ὃς μέρος ἐστὶ	τοῦ	τόπου ὅς ἐστι τόπος ὅλου
[4, 7]	πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου	τοῦ	τόπου. οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη
[4, 6]	τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται	τοῦ	τόπου τ' ἄλλος τόπος, καὶ
[4, 7]	σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ	τοῦ	τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ' οὐ
[4, 3]	ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι καὶ	τοῦ	τόπου τόπος ἔσται, καὶ τοῦτο
[4, 6]	τὸ ὕδωρ ἢ τὰ μόρια	τοῦ	ὕδατος, ἀλλ' οὐκ ἐν ᾧ
[4, 3]	ὅπου γὰρ ἦν πρότερον τὰ	τοῦ	ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν τὰ
[4, 6]	ἂν ἦσαν τόποι (μεθισταμένου γὰρ	τοῦ	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ
[4, 13]	πάντως καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον	τοῦ	φέρεσθαι. οὕτω δ' ἡ τοῦ
[4, 6]	τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν	τοῦ	φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι
[4, 17]	οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ	τοῦ	φερομένου καὶ ὁ τῆς φορᾶς.
[4, 8]	αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον εἶναι	τοῦ	φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ,
[4, 19]	καὶ τὸ νῦν τὸ μὲν	τοῦ	χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν, τὸ
[4, 20]	τε κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ	τοῦ	χρόνου) εἰ οὖν τὸ πρῶτον
[4, 20]	πραγμάτων κύκλον τὸ λέγειν ἐστὶν	τοῦ	χρόνου εἶναί τινα κύκλον· τοῦτο
[4, 19]	καὶ πάσχει δή τι ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, καθάπερ καὶ λέγειν εἰώθαμεν
[4, 19]	χρόνος, καὶ γηράσκει πάνθ' ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν
[4, 18]	αὐτόν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ	τοῦ	χρόνου καὶ τῆς κινήσεως· τῷ
[4, 17]	ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ νῦν	τοῦ	χρόνου, οὐδ' ἡ διαίρεσις τῆς
[4, 19]	μετρεῖται τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου· σημεῖον δὲ τούτου ὅτι
[4, 19]	τοῦ ἀριθμοῦ τι, τὰ δὲ	τοῦ	χρόνου τί ἐστιν) τὰ δὲ
[4, 19]	μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ	τοῦ	χρόνου. τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ
[4, 19]	ταύτην μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου φθοράν. οὐ μὴν ἀλλ'
[4, 19]	ὅτι οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου ὡς οὐκ ὄντα ἐν
[4, 11]	νῦν μὲν κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα	τοῦ	ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου, ἢ δι'
[4, 11]	ὠσθέντα ἀέρα θάττω κίνησιν τῆς	τοῦ	ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται εἰς
[4, 19]	ἔσται ἄρα ποσός τις ἀπὸ	τοῦδε	χρόνος εἰς ἐκεῖνο, καὶ ἦν
[4, 11]	οὖν εἰ ἔστι κενόν, συμβαίνει	τοὐναντίον	ἢ δι' ὃ κατασκευάζουσιν οἱ
[4, 11]	ὡς ἀναγκαῖον, εἴπερ ἔσται κίνησις,	τοὐναντίον	μᾶλλον, ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ
[4, 9]	ἔχει δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει	τοὔνομα.	δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν τόπος
[4, 8]	ἐστίν τι ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες	τοὺς	ἀσκοὺς καὶ δεικνύντες ὡς ἰσχυρὸς
[4, 8]	φασι δέχεσθαι μετὰ τῶν ἀσκῶν	τοὺς	πίθους, ὡς εἰς τὰ ἐνόντα
[4, 11]	δ' αὐτὸς λόγος καὶ πρὸς	τοὺς	τὸν τόπον οἰομένους εἶναί τι
[4, 13]	ἂν φέροιτο. ἴσως δὲ καὶ	τοῦτ'	ἀδύνατον κινηθῆναι· λόγος δ' ὁ
[4, 15]	καὶ μεταβολή τις ὁ χρόνος,	τοῦτ'	ἂν εἴη σκεπτέον. ἡ μὲν
[4, 8]	ἐν ᾧ ὅλως μηδέν ἐστι,	τοῦτ'	εἶναι κενόν, διὸ τὸ πλῆρες
[4, 8]	ἐφεξῆς καὶ {τῆς} διορίσεως· καὶ	τοῦτ'	εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς·
[4, 19]	ἀεὶ ἔστι, καὶ οὐκ ἔσται	τοῦτ'	ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν οὐδὲ
[4, 5]	εἰ οὗ ἡ φύσις δεκτική,	τοῦτ'	ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ
[4, 8]	βούλονται λέγειν οἱ ἄνθρωποι κενόν,	τοῦτ'	ἐξελέγχουσιν, ἀλλ' ὃ> ἁμαρτάνοντες λέγουσιν.
[4, 19]	δῆλον ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις	τοῦτ'	ἔστι τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,
[4, 19]	εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ	τοῦτ'	ἔστιν αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ
[4, 5]	ἢ ἐν ἄλλῳ. διχῶς δὲ	τοῦτ'	ἔστιν, ἤτοι καθ' αὑτὸ ἢ
[4, 17]	ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ μάλιστα	τοῦτ'	ἔστιν· καὶ γὰρ ἡ κίνησις
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον,	τοῦτ'	ἔστιν ὁ τόπος. ~καὶ διὰ
[4, 11]	οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ εἰ	τοῦτ'	ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν. ἔτι
[4, 18]	κινήσει τὸν χρόνον μετροῦμεν. καὶ	τοῦτ'	εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ
[4, 19]	ἀρχή, τοῦ δὲ τελευτή. ἀλλὰ	τοῦτ'	οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῆς στιγμῆς
[4, 20]	καὶ τῆς φορᾶς. καὶ διὰ	τοῦτο	αἱ μὲν κινήσεις ἕτεραι καὶ
[4, 17]	τὴν πρότερον καὶ ὕστερον κίνησιν	τοῦτο.	ἀκολουθεῖ δὲ καὶ τοῦτό πως
[4, 12]	αὐτῷ ἔσται; ἓν μὲν δὴ	τοῦτο	ἄτοπον καὶ ἀδύνατον. ἔτι δὲ
[4, 4]	ἡ ὕλη ἡ τοῦ μεγέθους·	τοῦτο	γὰρ ἑκάστου πέρας. οὕτω μὲν
[4, 16]	καὶ ὕστερον, τότε λέγομεν χρόνον·	τοῦτο	γάρ ἐστιν ὁ χρόνος, ἀριθμὸς
[4, 4]	διάστημα τοῦ μεγέθους, ἡ ὕλη·	τοῦτο	γὰρ ἕτερον τοῦ μεγέθους, τοῦτο
[4, 10]	οὕτως ὡς ἐν ᾧ κινεῖται·	τοῦτο	δ' ἂν εἴη οἷον τὸν
[4, 7]	μὲν γῆ ἐν τῷ ὕδατι,	τοῦτο	δ' ἐν τῷ ἀέρι, οὗτος
[4, 5]	καὶ ὅλως ἐν τῷ τέλει·	τοῦτο	δ' ἐστὶ τὸ οὗ ἕνεκα.
[4, 4]	τοῦτο γὰρ ἕτερον τοῦ μεγέθους,	τοῦτο	δ' ἐστὶ τὸ περιεχόμενον ὑπὸ
[4, 20]	κινήσει καὶ ἡ κινήσις χρόνῳ	(τοῦτο	δ' ἐστίν, ὅτι ὑπὸ τῆς
[4, 17]	ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ, ἕτερον	(τοῦτο	δ' ἦν αὐτῷ τὸ νῦν
[4, 11]	τόπον φάναι εἶναί τι κεχωρισμένον·	τοῦτο	δ' ὅτι ἀδύνατον, εἴρηται πρότερον.
[4, 14]	ἀπείροις οὖσιν ἅμα ἂν εἴη·	τοῦτο	δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν οὐδ'
[4, 17]	ἐν αὐτῇ καὶ τὸ ὕστερον.	τοῦτο	δὲ ὃ μέν ποτε ὂν
[4, 20]	τοῦ χρόνου εἶναί τινα κύκλον·	τοῦτο	δέ, ὅτι μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ·
[4, 20]	φυσικὴν καὶ γένεσιν καὶ φθοράν.	τοῦτο	δέ, ὅτι ταῦτα πάντα τῷ
[4, 20]	αὐτὸς εἶναι δοκεῖ κύκλος τις·	τοῦτο	δὲ πάλιν δοκεῖ, διότι τοιαύτης
[4, 6]	οἰκείοις τόποις ἕκαστον τῶν σωμάτων,	τοῦτο	δὲ ποιεῖν ἢ ἄνω ἢ
[4, 19]	λέγομεν ὅτι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν.	τοῦτο	δὲ σημαίνει ἤτοι ὡς μέρος
[4, 11]	τόπον κίνησις, ἀποκεκριμένον καθ' αὑτό·	τοῦτο	δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ τὸν
[4, 8]	πλῆρες ἀέρος κενὸν εἶναι. οὔκουν	τοῦτο	δεῖ δεικνύναι, ὅτι ἐστί τι
[4, 17]	τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ. καὶ	τοῦτο	δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι
[4, 2]	ἄλλο τι τῶν σωμάτων κατέχει·	τοῦτο	δὴ τῶν ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων
[4, 10]	τὰ σώματα τὰ κινούμενα. καὶ	τοῦτο	δῆλον καὶ ἐν ταῖς τῶν
[4, 19]	ἀρχῇ καὶ τελευτῇ. καὶ διὰ	τοῦτο	δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος· οὐ γὰρ
[4, 7]	αὐτὸ τὸ ἔσχατον· καὶ διὰ	τοῦτο	δοκεῖ ἐπίπεδόν τι εἶναι καὶ
[4, 9]	κουφότητα. συμβαίνει οὖν ἐκ συλλογισμοῦ	τοῦτο	εἶναι κενόν, ἐν ᾧ μηδέν
[4, 3]	τοῦ τόπου τόπος ἔσται, καὶ	τοῦτο	εἰς ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ ἅπαν
[4, 7]	ἔξω τοῦ παντός, καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν τῷ οὐρανῷ πάντα· ὁ
[4, 7]	ἄλλο τι δεῖ εἶναι παρὰ	τοῦτο	ἐν ᾧ, ὃ περιέχει· παρὰ
[4, 8]	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν. εἰ δὲ	τοῦτο	ἐνδέχεται, καὶ τὸ μικρότατον δέξεται
[4, 7]	τι ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό,	τοῦτο	ἔστιν ἐν τόπῳ, ᾧ δὲ
[4, 7]	σώματος {πέρας ἠρεμοῦν} καὶ διὰ	τοῦτο	ἡ μὲν γῆ ἐν τῷ
[4, 20]	ταύτῃ τῇ κινήσει. διὰ δὲ	τοῦτο	καὶ τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει·
[4, 6]	ἡ κατὰ τόπον· διὰ γὰρ	τοῦτο	καὶ τὸν οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα
[4, 9]	καὶ τὸν τόπον τὸ αὐτὸ	τοῦτο)	λέγοντες οὐ καλῶς· ἡ μὲν
[4, 12]	ἐν δὲ δὴ τῷ κενῷ	τοῦτο	μὲν ἀδύνατον (οὐδὲν γὰρ σῶμα)
[4, 19]	ἔστι καὶ ὁ οὐρανός. ἀλλὰ	τοῦτο	μὲν συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη
[4, 13]	πιλεῖσθαι οἷόν τε· εἰ δὲ	τοῦτο	μὴ εἴη, ἢ ὅλως κίνησις
[4, 6]	μὲν διότι ὃ ἦν ἀήρ,	τοῦτο	νῦν ὕδωρ, ὁ δὲ τόπος
[4, 12]	ἀδύνατον. ἔτι δὲ φανερὸν ὅτι	τοῦτο	ὁ κύβος ἕξει καὶ μεθιστάμενος,
[4, 20]	ψυχῆς μὴ οὔσης, ἀλλ' ἢ	τοῦτο	ὅ ποτε ὂν ἔστιν ὁ
[4, 19]	τῷ χρόνῳ ἐστίν. εἰ δὲ	τοῦτο,	περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ
[4, 17]	κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ καὶ	τοῦτό	πως τῇ στιγμῇ· καὶ γὰρ
[4, 13]	μηδὲν κινεῖσθαι· ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου	τοῦτο	συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ περιίστηται·
[4, 17]	τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ	τοῦτο	τῇ φορᾷ καὶ τῷ φερομένῳ.
[4, 11]	τοῦ κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται	τοῦτο	τὸ ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ γὰρ
[4, 7]	ἔστιν ὁ τόπος. ~καὶ διὰ	τοῦτο	τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ
[4, 20]	μὲν οὖν τὸ αὐτό, καὶ	τοῦτο	τρίγωνον, τρίγωνον δ' οὐ τὸ
[4, 16]	τὸ δ' ὕστερον, τότε καὶ	τοῦτό	φαμεν εἶναι χρόνον· τὸ γὰρ
[4, 19]	ὅτι ὧν τὸ εἶναι μετρεῖ,	τούτοις	ἅπασιν ἔσται τὸ εἶναι ἐν
[4, 7]	πως πρὸς ὅλον. διὸ καὶ	τούτοις	ἁφὴ ἔστιν· σύμφυσις δέ, ὅταν
[4, 17]	νῦν ἔστιν) ὥστε καὶ ἐν	τούτοις	ὃ μέν ποτε ὂν νῦν
[4, 6]	καὶ χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ	τούτοις	πάντα τόπον ἔχειν τὸ ἄνω
[4, 14]	δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς δὲ	τούτοις	παντὸς μεριστοῦ, ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη,
[4, 2]	ὁτὲ δὲ τὸν αὐτὸν τόπον	τοῦτον	ἄλλο τι τῶν σωμάτων κατέχει·
[4, 11]	δὲ τοῦ ἐφ' οὗ Ε,	τοῦτον	ἕξει τὸν λόγον τὸ κενὸν
[4, 13]	οὐκ ἔστι, διωρίσθω τὸν τρόπον	τοῦτον.	~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν
[4, 8]	λέγουσιν. ὥσπερ Ἀναξαγόρας καὶ οἱ	τοῦτον	τὸν τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ
[4, 9]	εἶναι ἐν ᾧ μηδέν ἐστι.	τούτου	δ' αἴτιον ὅτι τὸ ὂν
[4, 20]	κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε τρίγωνον,	τούτου	δὲ τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον,
[4, 19]	δ' ὅταν ὁ χρόνος ὁ	τούτου	ἐγγὺς ᾖ. ἥξει νῦν, ὅτι
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου· σημεῖον δὲ	τούτου	ὅτι οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ
[4, 5]	ἐν ᾧ καὶ τοῦ ἐν	τούτῳ.	ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς
[4, 19]	ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ ἐπιλανθάνονται ἐν	τούτῳ,	λέγων ὀρθότερον. δῆλον οὖν ὅτι
[4, 5]	ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐν	τούτῳ,	λεχθήσεται τὸ ὅλον ἐν αὑτῷ·
[4, 5]	ὅτι ἐν σώματι, καὶ ἐν	τούτῳ	ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν δὲ
[4, 4]	ᾧ γὰρ ἀὴρ ἦν, ἐν	τούτῳ	πάλιν ὕδωρ, ὥσπερ ἔφαμεν, γίγνεται,
[4, 2]	ἀὴρ ἔστι νῦν, ὕδωρ ἐν	τούτῳ	πρότερον ἦν, ὥστε δῆλον ὡς
[4, 2]	σῶμα αἰσθητὸν ἐν τόπῳ, διὰ	τούτων	ἄν τις ὑπολάβοι· δόξειε δ'
[4, 20]	πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται.	~Τούτων	δ' ἡμῖν οὕτω διωρισμένων φανερὸν
[4, 6]	τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος.	τούτων	δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰ
[4, 8]	ἕνα μὲν οὖν τρόπον ἐκ	τούτων	δεικνύουσιν ὅτι ἔστιν τι κενόν,
[4, 8]	ὅτι τὸ πᾶν ἀκίνητον ἐκ	τούτων·	εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι
[4, 4]	μὴν ὅτι γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν	τούτων	εἶναι τὸν τόπον, οὐ χαλεπὸν
[4, 2]	διὰ θέσιν, οὐκ ἔχοντα φύσει	τούτων	ἕκαστον. ἔτι οἱ τὸ κενὸν
[4, 12]	οὐκ ἔστι κεχωρισμένον κενόν, ἐκ	τούτων	ἐστὶ δῆλον. ~Εἰσὶν δέ τινες
[4, 14]	καὶ οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ	τούτων	καὶ ὁ ἄπειρος καὶ ὁ
[4, 3]	οὐδ' ἐστί τι παρ' ἕκαστον	τούτων	ὁ τόπος. τί γὰρ ἄν
[4, 4]	τί ἐστιν ὁ τόπος, εἴπερ	τούτων	ὁποτερονοῦν ἐστίν, εἴτε ἡ ὕλη
[4, 7]	ἐν ἄλλῳ. φανερὸν δ' ἐκ	τούτων	ὅτι καὶ αἱ ἀπορίαι πᾶσαι
[4, 3]	τόπος ἑκάστου. διὰ μὲν οὖν	τούτων	οὐ μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ
[4, 4]	ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. εἰκότως δ' ἐκ	τούτων	σκοπουμένοις δόξειεν ἂν εἶναι χαλεπὸν
[4, 3]	τῶν αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ ἐκ	τούτων	συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν τόπον, εἰ
[4, 6]	ἄνω ἢ κάτω. ὑποκειμένων δὲ	τούτων	τὰ λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ
[4, 6]	κάδῳ. ἤδη τοίνυν φανερὸν ἐκ	τούτων	τί ἐστιν ὁ τόπος. σχεδὸν
[4, 11]	ἐν δὲ τῷ κενῷ οὐδὲν	τούτων	ὑπάρχει, οὐδ' ἔσται φέρεσθαι ἀλλ'
[4, 7]	ἄλλον τρόπον. διοριστέον δὲ περὶ	τούτων	ὕστερον· ἀλλὰ διὰ τὸν καιρὸν
[4, 1]	οὐδαμοῦ εἶναι· ποῦ γάρ ἐστι	τραγέλαφος	ἢ σφίγξ; καὶ τῆς κινήσεως
[4, 6]	δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰ	τρία	εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν
[4, 3]	πρῶτον. διαστήματα μὲν οὖν ἔχει	τρία,	μῆκος καὶ πλάτος καὶ βάθος,
[4, 20]	καίτοι σχῆμά γε ταὐτό, ὅτι	τρίγωνα	ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται οὗ
[4, 20]	τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα	τρίγωνα·	σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ' ἐν
[4, 20]	δέκα τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ	τρίγωνα	τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ
[4, 20]	τὸ αὐτό, καὶ τοῦτο τρίγωνον,	τρίγωνον	δ' οὐ τὸ αὐτό. καὶ
[4, 20]	τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε	τρίγωνον,	τούτου δὲ τὸ μὲν τοιόνδε
[4, 20]	οὖν τὸ αὐτό, καὶ τοῦτο	τρίγωνον,	τρίγωνον δ' οὐ τὸ αὐτό.
[4, 20]	ἀλλ' οὐχὶ οὗ διαφέρει, οἷον	τρίγωνον	τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν
[4, 20]	οὗ διαφέρει, οἷον τρίγωνον τριγώνου	τριγώνου>	διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα·
[4, 20]	οὐχὶ οὗ διαφέρει, οἷον τρίγωνον	τριγώνου	τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα
[4, 8]	λέγουσιν οἱ μὴ φάσκοντες, καὶ	τρίτον	τὰς κοινὰς περὶ αὐτῶν δόξας.
[4, 6]	ἄμφω. εἰ τοίνυν μηδὲν τῶν	τριῶν	ὁ τόπος ἐστίν, μήτε τὸ
[4, 11]	εἰ γὰρ τὰ τέτταρα τῶν	τριῶν	ὑπερέχει ἑνί, πλείονι δὲ τοῖν
[4, 19]	πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη	Τροία,	καὶ ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ
[4, 7]	δ' ἀὴρ δυνάμει ὕδωρ ἄλλον	τρόπον.	διοριστέον δὲ περὶ τούτων ὕστερον·
[4, 8]	τῶν ὄντων. ἕνα μὲν οὖν	τρόπον	ἐκ τούτων δεικνύουσιν ὅτι ἔστιν
[4, 4]	ἓν καὶ ταὐτόν. ἄλλον δὲ	τρόπον	ἐκεῖ τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν
[4, 8]	Ἀναξαγόρας καὶ οἱ τοῦτον τὸν	τρόπον	ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι ἐστίν
[4, 9]	δὲ μή, οὔ) ἄλλον δὲ	τρόπον,	ἐν ᾧ μὴ τόδε τι
[4, 9]	λέγεσθαι τὸ κενὸν ἕνα μὲν	τρόπον	τὸ μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος
[4, 13]	πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω τὸν	τρόπον	τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων
[4, 8]	ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν δὲ	τρόπον	ὑποληπτέον εἶναι τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι
[4, 5]	μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον δὲ	τρόπον	ὡς ὁ ἄνθρωπος ἐν ζῴῳ
[4, 5]	ἄλλῳ λέγεται. ἕνα μὲν δὴ	τρόπον	ὡς ὁ δάκτυλος ἐν τῇ
[4, 8]	διὰ κενοῦ· τὴν μὲν γὰρ	τροφὴν	σῶμα εἶναι, δύο δὲ σώματα
[4, 15]	ἄδηλόν ἐστιν, καὶ περὶ ὧν	τυγχάνομεν	διεληλυθότες πρότερον. οἱ μὲν γὰρ
[4, 15]	μόνον ἐστίν, ἢ οὗ ἂν	τύχῃ	ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον καὶ
[4, 7]	τὸ μεταξὺ τοῦ τόπου τὸ	τυχόν,	ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος) καὶ
[4, 6]	δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸ	τυχὸν	ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων καὶ
[4, 5]	πρώτῳ κινητικῷ. ἔτι ὡς ἐν	τῷ	ἀγαθῷ καὶ ὅλως ἐν τῷ
[4, 6]	ὅπερ ἅπαν τὸ ὕδωρ ἐν	τῷ	ἀγγείῳ) ἅμα δὲ καὶ ὁ
[4, 4]	ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν	τῷ	ἀέρι δὲ ὅτι ἐν τῇ
[4, 6]	ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ ἐν	τῷ	ἀέρι δὲ οὐκ ἐν παντί,
[4, 4]	ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι ἐν	τῷ	ἀέρι οὗτος δ' ἐν τῷ
[4, 7]	τῷ ὕδατι, τοῦτο δ' ἐν	τῷ	ἀέρι, οὗτος δ' ἐν τῷ
[4, 6]	ἐν τῷ οὐρανῷ, διότι ἐν	τῷ	ἀέρι οὗτος δὲ ἐν τῷ
[4, 6]	ἔσχατον αὐτοῦ καὶ περιέχον ἐν	τῷ	ἀέρι φαμὲν εἶναι (εἰ γὰρ
[4, 19]	αἰεὶ οὐκ ἔστιν, ὅτι ἐναντίον	τῷ	αἰεὶ ὄντι. ὅσων δὲ τὸ
[4, 7]	τῷ ἀέρι, οὗτος δ' ἐν	τῷ	αἰθέρι, ὁ δ' αἰθὴρ ἐν
[4, 16]	κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν. ὁρίζομεν δὲ	τῷ	ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά,
[4, 17]	ἐν ἀγορᾷ. καὶ τοῦτο δὴ	τῷ	ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι εἶναι ἕτερον·
[4, 5]	ὁ δ' οἶνος ἐνέσται ἐν	τῷ	ἀμφορεῖ οὐχ ᾗ αὐτὸς ἀμφορεὺς
[4, 18]	τῇ κινήσει μετροῦντες, καθάπερ καὶ	τῷ	ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον τῷ
[4, 13]	δ' εἶναι ἕτερον, καὶ μία	τῷ	ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς καὶ
[4, 19]	καὶ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι αὐτοῦ	τῷ	ἀριθμῷ ἐν ᾧ ἐστιν, ὥστ'
[4, 4]	τὸ ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ ἐν	τῷ	αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ τὸ
[4, 6]	πεφυκὸς εἶναι> καὶ μένον, ἐν	τῷ	αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν τόποι
[4, 14]	πρότερον μήτε ὕστερον τὸ ἐν	τῷ	αὐτῷ εἶναι καὶ ἑνὶ {τῷ}
[4, 12]	τί οὐ καὶ ὁποσαοῦν ἐν	τῷ	αὐτῷ ἔσται; ἓν μὲν δὴ
[4, 12]	τὸ ἴσον κενὸν καὶ ἐν	τῷ	αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ τόπου
[4, 19]	ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος ἐν	τῷ	αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν καὶ
[4, 6]	διαστήματος ἀλλ' ἴσον· ἐν γὰρ	τῷ	αὐτῷ τὰ ἔσχατα τῶν ἁπτομένων.
[4, 7]	τόπον, οὔτε δύο σώματα ἐν	τῷ	αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά τι
[4, 4]	ὁ τόπος· οὐ γὰρ ἐν	τῷ	αὐτῷ τόπῳ τὸ γενόμενον σῶμα·
[4, 17]	ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ κινήσει	(τῷ	γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ πρότερον
[4, 11]	τὸ μῆκος τὸ τοῦ Β	τῷ	Δ, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ
[4, 17]	ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι εἶναι ἕτερον·	τῷ	δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ τὸ νῦν,
[4, 13]	κυρτὸν ἀλλ' εὐθύ (οὐ γὰρ	τῷ	διαλείπειν τὸ ἧττον ἢ τὸ
[4, 11]	φερόμενον διὰ δύο αἰτίας, ἢ	τῷ	διαφέρειν τὸ δι' οὗ, οἷον
[4, 11]	δι' ὕδατος ἢ ἀέρος, ἢ	τῷ	διαφέρειν τὸ φερόμενον, ἐὰν τἆλλα
[4, 5]	δὲ ὡς τὸ γένος ἐν	τῷ	εἴδει καὶ ὅλως τὸ μέρος
[4, 5]	κατ' ἄλλο. καὶ ἕτερά γε	τῷ	εἴδει ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν
[4, 12]	ἢ κοῦφον, οὐδὲν ἧττον ἕτερον	τῷ	εἶναι πάντων τῶν παθημάτων ἐστί,
[4, 19]	χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ	τῷ	ἐν κινήσει ὄντι εἶναι τότε
[4, 18]	τῷ ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον	τῷ	ἑνὶ ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων
[4, 18]	ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν δὲ	τῷ	ἑνὶ ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων
[4, 6]	καὶ ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ ἐστὶ	τῷ	ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ οὔτε
[4, 11]	κινηθήσεται ἐν τινὶ μὲν χρόνῳ,	τῷ	ἐφ' οὗ Η, ἐν ἐλάττονι
[4, 14]	στιγμὴν στιγμῆς. εἴπερ οὖν ἐν	τῷ	ἐφεξῆς οὐκ ἔφθαρται ἀλλ' ἐν
[4, 11]	τοίνυν μηδὲν ᾖ σῶμα ἐν	τῷ	Ζ, ἔτι θᾶττον. ἀλλ' ἦν
[4, 11]	ἔτι θᾶττον. ἀλλ' ἦν ἐν	τῷ	Η. ὥστ' ἐν ἴσῳ χρόνῳ
[4, 19]	ἅπασιν ἔσται τὸ εἶναι ἐν	τῷ	ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι. ὅσα μὲν
[4, 6]	κινεῖται, τὸ δὲ ὕδωρ ἐν	τῷ	κάδῳ. ἤδη τοίνυν φανερὸν ἐκ
[4, 6]	ὅταν δὲ διῃρημένον, οἷον ἐν	τῷ	κάδῳ τὸ ὕδωρ ἢ ἐν
[4, 18]	τῇ δὲ κινήσει ὁ χρόνος,	τῷ	καὶ ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ
[4, 13]	ὁ αὐτός, ὥσπερ ὅτι ἐν	τῷ	κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω καὶ
[4, 11]	γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω καὶ ἐν	τῷ	κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν· οὐ γὰρ
[4, 11]	ἐν {τῷ} τόπῳ ἢ ἐν	τῷ	κενῷ; οὐ γὰρ συμβαίνει, ὅταν
[4, 11]	τὸν οἰκεῖον τόπον· ἐν δὲ	τῷ	κενῷ οὐδὲν τούτων ὑπάρχει, οὐδ'
[4, 11]	ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ· ἐν δὲ	τῷ	κενῷ πάντῃ ὁμοίως τὸ τοιοῦτον,
[4, 12]	τὸ ἐντιθέμενον· ἐν δὲ δὴ	τῷ	κενῷ τοῦτο μὲν ἀδύνατον (οὐδὲν
[4, 12]	ὅπερ ἦν καὶ πρότερον ἐν	τῷ	κενῷ, ὥσπερ ἂν εἰ τὸ
[4, 6]	κάδῳ τὸ ὕδωρ ἢ ἐν	τῷ	κεραμίῳ ὁ οἶνος· ἡ μὲν
[4, 7]	ἐν τόπῳ πως πάντα· ἐπὶ	τῷ	κύκλῳ γὰρ περιέχει ἄλλο ἄλλο.
[4, 17]	ἤ τι ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι)	τῷ	λόγῳ δὲ ἄλλο, ὥσπερ οἱ
[4, 5]	τὸ μέρος τοῦ εἴδους ἐν	τῷ	λόγῳ. ἔτι ὡς ἡ ὑγίεια
[4, 17]	καὶ γὰρ ἂν διαλίποι ἀλλὰ	τῷ	λόγῳ) καὶ ὁρίζει δὲ τὴν
[4, 13]	ἔστιν, οὔθ' ἁπλῶς οὔτ' ἐν	τῷ	μανῷ, οὔτε δυνάμει, εἰ μή
[4, 16]	τῇ θέσει· ἐπεὶ δ' ἐν	τῷ	μεγέθει ἔστι τὸ πρότερον καὶ
[4, 16]	καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ	τῷ	μεγέθει ἡ κίνησις· διὰ γὰρ
[4, 18]	τῇ. κινήσει καὶ τὴν κίνησιν	τῷ	μεγέθει· πολλὴν γὰρ εἶναί φαμεν
[4, 11]	τὸ Ζ κενόν, ἴσον δὲ	{τῷ	μεγέθει} τοῖς Β καὶ Δ.
[4, 20]	δὲ τὸ ἐγγύτερον, ἐν δὲ	τῷ	μέλλοντι πρότερον μὲν τὸ ἐγγύτερον,
[4, 18]	ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων ἀριθμόν.	τῷ	μὲν γὰρ ἀριθμῷ τὸ τῶν
[4, 18]	τοῦ χρόνου καὶ τῆς κινήσεως·	τῷ	μὲν γὰρ χρόνῳ τὴν κίνησιν,
[4, 17]	αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς ἐλέχθη,	τῷ	μὲν μεγέθει ἡ κίνησις, ταύτῃ
[4, 18]	τοῦτ' εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ	τῷ	μὲν μεγέθει ἡ κίνησις, τῇ
[4, 15]	μεταβολὴ καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ	τῷ	μεταβάλλοντι μόνον ἐστίν, ἢ οὗ
[4, 20]	τὸ μέτρον οὐδὲν ἄλλο παρεμφαίνεται	τῷ	μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω μέτρα
[4, 14]	τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ ἑνὶ	{τῷ}	νῦν ἐστιν, εἰ τά τε
[4, 17]	συνεχής τε δὴ ὁ χρόνος	τῷ	νῦν, καὶ διῄρηται κατὰ τὸ
[4, 14]	πρότερον καὶ τὰ ὕστερον ἐν	τῷ	νῦν τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν
[4, 16]	εἶναι χρόνον· τὸ γὰρ ὁριζόμενον	τῷ	νῦν χρόνος εἶναι δοκεῖ· καὶ
[4, 12]	εἰ τὸ ὕδωρ μὴ μεθίστατο	τῷ	ξυλίνῳ κύβῳ μηδ' ὁ ἀήρ,
[4, 7]	μένει δὴ φύσει πᾶν ἐν	τῷ	οἰκείῳ τόπῳ οὐκ ἀλόγως· καὶ
[4, 5]	καὶ ὅλως τὸ μέρος ἐν	τῷ	ὅλῳ. ἄλλον δὲ ὡς τὸ
[4, 11]	ἔσται ἐν τόπῳ ἀλλ' ἐν	τῷ	ὅλῳ. ἔτι εἰ μὴ τόπος,
[4, 6]	ποιήσει τὰ μόρια πάντα ἐν	τῷ	ὅλῳ ὅπερ ἅπαν τὸ ὕδωρ
[4, 19]	ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν, καὶ	τῷ	ὄντι ἐν χρόνῳ εἶναί τινα
[4, 19]	καὶ τὸ μῆκος ὁ πῆχυς	τῷ	ὁρίσαι τι μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει
[4, 19]	μετρεῖ δ' οὗτος τὴν κίνησιν	τῷ	ὁρίσαι τινὰ κίνησιν ἣ καταμετρήσει
[4, 6]	εἶναι ὡς ἐν τόπῳ ἐν	τῷ	οὐρανῷ, διότι ἐν τῷ ἀέρι
[4, 8]	Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ	τῷ	οὐρανῷ ἐκ τοῦ ἀπείρου πνεύματος
[4, 6]	τῷ ἀέρι οὗτος δὲ ἐν	τῷ	οὐρανῷ· καὶ ἐν τῷ ἀέρι
[4, 4]	τῷ ἀέρι οὗτος δ' ἐν	τῷ	οὐρανῷ, καὶ ἐν τῷ ἀέρι
[4, 7]	αἰθέρι, ὁ δ' αἰθὴρ ἐν	τῷ	οὐρανῷ, ὁ δ' οὐρανὸς οὐκέτι
[4, 4]	δὲ οἷον σὺ νῦν ἐν	τῷ	οὐρανῷ ὅτι ἐν τῷ ἀέρι
[4, 7]	παντός, καὶ διὰ τοῦτο ἐν	τῷ	οὐρανῷ πάντα· ὁ γὰρ οὐρανὸς
[4, 6]	ἐν ὅλῳ λέγεται, οἷον ἐν	τῷ	ὀφθαλμῷ ἡ ὄψις ἢ ἐν
[4, 20]	τὸν μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ	τῷ	παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον
[4, 15]	δὲ διαφερέτω λέγειν ἡμῖν ἐν	τῷ	παρόντι κίνησιν ἢ μεταβολήν. ~Ἀλλὰ
[4, 7]	ἀλλ' ὡς τὸ πέρας ἐν	τῷ	πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ πᾶν τὸ
[4, 7]	πράγματι ὁ τόπος· ἅμα γὰρ	τῷ	πεπερασμένῳ τὰ πέρατα. Ὧι μὲν
[4, 6]	περιέχοντος σώματος καθ' ὃ συνάπτει	τῷ	περιεχομένῳ> λέγω δὲ τὸ περιεχόμενον
[4, 6]	ἀγγείῳ χρῆται μᾶλλον ἢ τόπῳ	τῷ	περιέχοντι. βούλεται δ' ἀκίνητος εἶναι
[4, 6]	καὶ διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι	τῷ	περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ
[4, 6]	τοῦ σώματος καὶ ὁ ἐν	τῷ	πλοίῳ ἧλος, τὰ δ' οὐκ
[4, 15]	τῷ ποσός τις εἶναι οὔτε	τῷ	ποιός. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ
[4, 15]	χρόνος οὐχ ὥρισται χρόνῳ, οὔτε	τῷ	ποσός τις εἶναι οὔτε τῷ
[4, 4]	ἐν τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ ἅμα	τῷ	πράγματι καὶ κινεῖται καὶ τὸ
[4, 7]	τόπος καὶ περιέχον. ἔτι ἅμα	τῷ	πράγματι ὁ τόπος· ἅμα γὰρ
[4, 16]	γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν,	τῷ	πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ
[4, 16]	ἥρωσιν, ὅταν ἐγερθῶσι· συνάπτουσι γὰρ	τῷ	πρότερον νῦν τὸ ὕστερον νῦν
[4, 5]	τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλως ἐν	τῷ	πρώτῳ κινητικῷ. ἔτι ὡς ἐν
[4, 11]	τῶν ἁπλῶν σωμάτων φύσει, οἷον	τῷ	πυρὶ μὲν ἄνω τῇ δὲ
[4, 6]	ὀφθαλμῷ ἡ ὄψις ἢ ἐν	τῷ	σώματι ἡ χείρ, ὅταν δὲ
[4, 11]	Ε τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι	τῷ	τάχει ἐν τῷ τοσούτῳ ὅσον
[4, 5]	ἑαυτῷ κατ' οὐδένα τῶν διορισμῶν,	τῷ	τε λόγῳ δῆλον ὅτι ἀδύνατον·
[4, 5]	τῷ ἀγαθῷ καὶ ὅλως ἐν	τῷ	τέλει· τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ
[4, 4]	εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν	τῷ	Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι πῶς ἂν
[4, 4]	χώραν ταὐτό φησιν εἶναι ἐν	τῷ	Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν καὶ
[4, 11]	αὑτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι	τῷ	τὸν τόπον φάναι εἶναί τι
[4, 11]	πῶς δὴ ἐνέσται ἢ ἐν	{τῷ}	τόπῳ ἢ ἐν τῷ κενῷ;
[4, 4]	ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν τῷδε	τῷ	τόπῳ, ὃς περιέχει οὐδὲν πλέον
[4, 6]	λύεσθαι, καὶ τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν	τῷ	τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ ἔτι
[4, 7]	τὸ μέρος, τὸ δὲ ἐν	{τῷ}	τόπῳ ὡς διαιρετὸν μέρος πρὸς
[4, 11]	ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ τάχει ἐν	τῷ	τοσούτῳ ὅσον τὸ Η, τὴν
[4, 12]	ἔσται τῷ τοῦ τόπου καὶ	τῷ	τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ.
[4, 12]	καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται	τῷ	τοῦ τόπου καὶ τῷ τοῦ
[4, 7]	τοῦτο ἡ μὲν γῆ ἐν	τῷ	ὕδατι, τοῦτο δ' ἐν τῷ
[4, 13]	ᾧ, ἀλλ' ὥσπερ οἱ ἀσκοὶ	τῷ	φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω φέρουσι τὸ
[4, 17]	καὶ τοῦτο τῇ φορᾷ καὶ	τῷ	φερομένῳ. καὶ γὰρ ἡ κίνησις
[4, 17]	κίνησις καὶ ἡ φορὰ μία	τῷ	φερομένῳ, ὅτι ἕν (καὶ οὐχ
[4, 14]	μηδὲν δ' ἐστὶ τῶν ἐν	τῷ	χρόνῳ ἄλλο καὶ ἄλλο μέρος
[4, 19]	δὲ πράγματα ὡς ἐν ἀριθμῷ	τῷ	χρόνῳ ἐστίν. εἰ δὲ τοῦτο,
[4, 19]	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαι	τῷ	χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ τὸ
[4, 20]	τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα πάντα	τῷ	χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει τελευτὴν
[4, 18]	οὐ μόνον δὲ τὴν κίνησιν	τῷ	χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ καὶ τῇ
[4, 19]	πᾶσα φύσει ἐκστατικόν. ἐν δὲ	τῷ	χρόνῳ πάντα γίγνεται καὶ φθείρεται·
[4, 15]	ὁ χρόνος, ὅτι ἔν τε	τῷ	χρόνῳ πάντα ἐστὶν καὶ ἐν
[4, 4]	καὶ ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν	τῷδε	τῷ τόπῳ, ὃς περιέχει οὐδὲν
[4, 14]	τὰ ὕστερον ἐν τῷ νῦν	τῳδί	ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη τὰ
[4, 3]	οὐδέν· ἔστι δὲ τὰ μὲν	τῶν	αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα, ἐκ δὲ
[4, 20]	εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ	τῶν	ἄλλων) ἀλλὰ μὴν τό γε
[4, 2]	οὐδὲν ἔστιν, ἐκεῖνο δ' ἄνευ	τῶν	ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον εἶναι· οὐ
[4, 11]	τῶν φυσικῶν σωμάτων κίνησις, οὐδὲ	τῶν	ἄλλων ἔσται κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ
[4, 2]	προτέρα πάντων· οὗ γὰρ ἄνευ	τῶν	ἄλλων οὐδὲν ἔστιν, ἐκεῖνο δ'
[4, 3]	ἕτερόν ἐστιν ὁ τόπος, οὐδὲ	τῶν	ἄλλων οὐδενός, οὐδ' ἐστί τι
[4, 1]	δ' οὐδ' ἔχομεν οὐδὲν παρὰ	τῶν	ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον
[4, 12]	κύβου. ὥστ' εἰ καὶ χωρισθείη	τῶν	ἄλλων πάντων καὶ μήτε βαρὺ
[4, 4]	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος, καὶ	τῶν	ἄλλων σωμάτων ὁμοίως, ὥστε οὔτε
[4, 20]	εἶναι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν
[4, 13]	ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων, καὶ
[4, 20]	οὕτω δὲ καὶ τῶν κινήσεων	τῶν	ἅμα περαινομένων ὁ αὐτὸς χρόνος,
[4, 18]	δ' ἀριθμός, ἕτερα, οἱ ἵπποι	τῶν	ἀνθρώπων. ἔτι ὡς ἐνδέχεται κίνησιν
[4, 11]	γὰρ ἔστιν ἑκάστου φορά τις	τῶν	ἁπλῶν σωμάτων φύσει, οἷον τῷ
[4, 6]	γὰρ τῷ αὐτῷ τὰ ἔσχατα	τῶν	ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς μὲν ὂν
[4, 8]	τὸν οἶνόν φασι δέχεσθαι μετὰ	τῶν	ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς εἰς
[4, 3]	φύσιν, οὔτε τῶν σωματικῶν οὔτε	τῶν	ἀσωμάτων· μέγεθος μὲν γὰρ ἔχει,
[4, 3]	σῶμα· πῶς οὖν ἐροῦμεν περὶ	τῶν	αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ ἐκ τούτων
[4, 19]	κινήσεως ὁ χρόνος καθ' αὑτό,	τῶν	δ' ἄλλων κατὰ συμβεβηκός, δῆλον
[4, 19]	τοῦ μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν)	τῶν	δὲ μὴ ὄντων ὅσα μὲν
[4, 5]	ὁρῶμεν ἐν ἑαυτῷ κατ' οὐδένα	τῶν	διορισμῶν, τῷ τε λόγῳ δῆλον
[4, 2]	τῶν σωμάτων κατέχει· τοῦτο δὴ	τῶν	ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων
[4, 14]	τὸν τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ	τῶν	εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ χρόνου·
[4, 11]	φάσκοντες εἶναι κενόν, φανερὸν ἐκ	τῶν	εἰρημένων. οἱ μὲν οὖν οἴονται
[4, 13]	μολίβδου καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ	τῶν	εἰρημένων φανερὸν ὡς οὔτ' ἀποκεκριμένον
[4, 18]	τῶν ἑκατὸν ἵππων καὶ ὁ	τῶν	ἑκατὸν ἀνθρώπων, ὧν δ' ἀριθμός,
[4, 18]	μὲν καὶ ὁ αὐτὸς ὁ	τῶν	ἑκατὸν ἵππων καὶ ὁ τῶν
[4, 5]	ἔτι ὡς ἐν βασιλεῖ τὰ	τῶν	Ἑλλήνων καὶ ὅλως ἐν τῷ
[4, 2]	οὐ γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος	τῶν	ἐν αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ μὴν
[4, 14]	καὶ ἕτερον, μηδὲν δ' ἐστὶ	τῶν	ἐν τῷ χρόνῳ ἄλλο καὶ
[4, 13]	ὑποκειμένων ὅτι ἔστιν ὕλη μία	τῶν	ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ
[4, 2]	τὸ κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ	τῶν	ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ
[4, 14]	διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ καὶ διὰ	τῶν	ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον τῶν ὄντων
[4, 6]	ἢ διάστημά τι τὸ μεταξὺ	τῶν	ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα εἰ
[4, 8]	ὄντος τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς	τῶν	ἐφεξῆς καὶ {τῆς} διορίσεως· καὶ
[4, 18]	δὲ τῷ ἑνὶ ἵππῳ τὸν	τῶν	ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως δὲ
[4, 18]	οἷον τῷ ἑνὶ ἵππῳ τὸν	τῶν	ἵππων ἀριθμόν. τῷ μὲν γὰρ
[4, 17]	ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ τῶνδε	τῶν	ἵππων, ἡ δεκάς, καὶ ἄλλοθι.
[4, 18]	τῷ μὲν γὰρ ἀριθμῷ τὸ	τῶν	ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν δὲ
[4, 20]	καὶ ὁ αὐτὸς πανταχοῦ ὁ	τῶν	ἴσων καὶ ἅμα. ἐπεὶ δ'
[4, 20]	αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω δὲ καὶ	τῶν	κινήσεων τῶν ἅμα περαινομένων ὁ
[4, 20]	ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν καὶ γένεσιν
[4, 6]	εἶναι διάστημα μεταξὺ ἄλλο τι	τῶν	κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ τι
[4, 20]	αὐτὸς ὁ τῶν προβάτων καὶ	τῶν	κυνῶν, εἰ ἴσος ἑκάτερος, δεκὰς
[4, 3]	δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας καὶ	τῶν	λοιπῶν περάτων· ὁ γὰρ αὐτὸς
[4, 19]	αἰεὶ τὸ αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ	τῶν	μαθηματικῶν γραμμῶν (οὐ γὰρ ἡ
[4, 6]	ἀλλὰ τὸ τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα	τῶν	μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ
[4, 19]	ἦν, τὰ δὲ ἔσται, οἷον	τῶν	μελλόντων τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει·
[4, 14]	συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον ἐκ	τῶν	μερῶν· ὁ δὲ χρόνος οὐ
[4, 14]	πότερον τῶν ὄντων ἐστὶν ἢ	τῶν	μὴ ὄντων, εἶτα τίς ἡ
[4, 19]	ἔσται. ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα	τῶν	μὴ ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ
[4, 7]	οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ κινεῖται	τῶν	μορίων γὰρ οὗτος ὁ τόπος
[4, 7]	μορίοις· ἕτερον γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον	τῶν	μορίων ἐστίν) τὰ δὲ κατὰ
[4, 3]	αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα, ἐκ δὲ	τῶν	νοητῶν οὐδὲν γίγνεται μέγεθος. ἔτι
[4, 19]	τὸ μὲν οὖν οὕτω λέγεται	τῶν	νῦν, ἄλλο δ' ὅταν ὁ
[4, 14]	χρόνος οὐ δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ	τῶν	νῦν. ἔτι δὲ τὸ νῦν,
[4, 8]	κενόν, τὸ δὲ κενὸν οὐ	τῶν	ὄντων. ἕνα μὲν οὖν τρόπον
[4, 14]	διὰ τῶν ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον	τῶν	ὄντων ἐστὶν ἢ τῶν μὴ
[4, 3]	τεττάρων· οὔτε γὰρ ὡς ὕλη	τῶν	ὄντων (οὐδὲν γὰρ ἐξ αὐτοῦ
[4, 3]	καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι τι	τῶν	ὄντων, ποὺ ἔσται. ἡ γὰρ
[4, 12]	ἧττον ἕτερον τῷ εἶναι πάντων	τῶν	παθημάτων ἐστί, καὶ εἰ μὴ
[4, 15]	ἡ φύσις, ὁμοίως ἔκ τε	τῶν	παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν, καὶ περὶ
[4, 6]	τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ	τῶν	περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται φανερόν·
[4, 20]	μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ	τῶν	περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ σκέψει
[4, 20]	τὸ λέγειν εἶναι τὰ γιγνόμενα	τῶν	πραγμάτων κύκλον τὸ λέγειν ἐστὶν
[4, 3]	οὔτε ὡς εἶδος καὶ λόγος	τῶν	πραγμάτων οὔθ' ὡς τέλος, οὔτε
[4, 9]	μὲν γὰρ ὕλη οὐ χωριστὴ	τῶν	πραγμάτων, τὸ δὲ κενὸν ζητοῦσιν
[4, 20]	ἀριθμὸς μὲν ὁ αὐτὸς ὁ	τῶν	προβάτων καὶ τῶν κυνῶν, εἰ
[4, 20]	οὖν τὸ πρῶτον μέτρον πάντων	τῶν	συγγενῶν, ἡ κυκλοφορία ἡ ὁμαλὴς
[4, 10]	τοῦτο δῆλον καὶ ἐν ταῖς	τῶν	συνεχῶν δίναις, ὥσπερ καὶ ἐν
[4, 3]	εἶναι τοιαύτην ἔχοντα φύσιν, οὔτε	τῶν	σωματικῶν οὔτε τῶν ἀσωμάτων· μέγεθος
[4, 2]	αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο τι	τῶν	σωμάτων κατέχει· τοῦτο δὴ τῶν
[4, 8]	ὅτι οὐκ ἔστι διάστημα ἕτερον	τῶν	σωμάτων, οὔτε χωριστὸν οὔτε ἐνεργείᾳ
[4, 4]	τόπος τὸ πρῶτον περιέχον ἕκαστον	τῶν	σωμάτων, πέρας τι ἂν εἴη,
[4, 6]	ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἕκαστον	τῶν	σωμάτων, τοῦτο δὲ ποιεῖν ἢ
[4, 3]	οὐδεμία γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει αἰτία	τῶν	τεττάρων· οὔτε γὰρ ὡς ὕλη
[4, 6]	τὸν τόπον εἶναι τὸ λοιπὸν	τῶν	τεττάρων, τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος
[4, 2]	οἷον πυρὸς καὶ γῆς καὶ	τῶν	τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι
[4, 6]	τόπος ἄμφω. εἰ τοίνυν μηδὲν	τῶν	τριῶν ὁ τόπος ἐστίν, μήτε
[4, 11]	ἀριθμόν. εἰ γὰρ τὰ τέτταρα	τῶν	τριῶν ὑπερέχει ἑνί, πλείονι δὲ
[4, 10]	δίναις, ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς	τῶν	ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ πυκνοῦσθαι
[4, 14]	ἄλλο ἄλλου. περὶ μὲν οὖν	τῶν	ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ' ἔστω διηπορημένα·
[4, 1]	ταὐτὸν φαίνεται θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων	τῶν	ὑπαρχόντων. ἔτι δ' οὐδ' ἔχομεν
[4, 13]	εἶναι, ἡμεῖς δὲ λέγομεν ἐκ	τῶν	ὑποκειμένων ὅτι ἔστιν ὕλη μία
[4, 8]	ἀπιστίαν καὶ τὴν πίστιν διὰ	τῶν	ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον τινὰ
[4, 11]	ταῦτα συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν	τῶν	φερομένων ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν γὰρ
[4, 13]	καὶ ψυχροῦ καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	φυσικῶν ἐναντιώσεων, καὶ ἐκ δυνάμει
[4, 2]	μετέβαλον. ἔτι δὲ αἱ φοραὶ	τῶν	φυσικῶν σωμάτων καὶ ἁπλῶν, οἷον
[4, 11]	μὴ κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ	τῶν	φυσικῶν σωμάτων κίνησις, οὐδὲ τῶν
[4, 8]	καὶ Λεύκιππος καὶ ἕτεροι πολλοὶ	τῶν	φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ τι
[4, 14]	ἢ μόλις καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ	τῶνδέ	τις ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν
[4, 17]	πέρατα, ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ	τῶνδε	τῶν ἵππων, ἡ δεκάς, καὶ
[4, 11]	οἰσθήσεται. ἔτι δὲ καὶ ἐκ	τῶνδε	φανερὸν τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ