Livre, Chap.
[4, 4]	ἀφαιρεθῇ τὸ πέρας καὶ τὰ	πάθη	τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν παρὰ
[4, 12]	ἕτερον τῷ εἶναι πάντων τῶν	παθημάτων	ἐστί, καὶ εἰ μὴ χωριστόν·
[4, 7]	συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ	παθητικὰ	καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει
[4, 20]	οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς τι	πάθος	ἢ ἕξις, ἀριθμός γε ὤν,
[4, 19]	ἤτοι ὡς μέρος ἀριθμοῦ καὶ	πάθος,	καὶ ὅλως ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ
[4, 5]	δὲ θερμὸν ἐν σώματι ὡς	πάθος.	ὥστε οὐκ ἀνάγκη εἰς ἄπειρον
[4, 13]	δὲ τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν	πάθους	καὶ ἀπαθείας, καὶ οὐ φορᾶς
[4, 6]	μέλαν, καὶ νῦν μὲν σκληρὸν	πάλαι	δὲ μαλακόν (διό φαμεν εἶναί
[4, 6]	τι ὃ νῦν μὲν λευκὸν	πάλαι	δὲ μέλαν, καὶ νῦν μὲν
[4, 19]	χρόνος ἐγγὺς τοῦ ἐνεστῶτος νῦν.	πάλαι>	δὲ τὸ πόρρω. τὸ δ'
[4, 19]	καὶ τὸ ἤδη καὶ τὸ	πάλαι	καὶ τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων
[4, 8]	λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι καὶ	πάλιν	ἃ λέγουσιν οἱ μὴ φάσκοντες,
[4, 2]	ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ ἐξ ἀγγείου	πάλιν	ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ δὲ τὸν
[4, 9]	οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα. σῶμα δὲ	πάλιν	ἅπαν οἴονται εἶναι ἁπτόν· τοιοῦτο
[4, 18]	τὸ τῶν ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν,	πάλιν	δὲ τῷ ἑνὶ ἵππῳ τὸν
[4, 20]	δοκεῖ κύκλος τις· τοῦτο δὲ	πάλιν	δοκεῖ, διότι τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς
[4, 11]	κεχωρισμένον, ὡς ἔνιοί φασι, λέγωμεν	πάλιν.	εἰ γὰρ ἔστιν ἑκάστου φορά
[4, 4]	εἶναί τι τὸν τόπον, καὶ	πάλιν	ἐξ ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις
[4, 18]	εἶναι τὴν αὐτὴν καὶ μίαν	πάλιν	καὶ πάλιν, οὕτω καὶ χρόνον,
[4, 6]	καὶ ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα,	πάλιν	μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ μεῖζον.
[4, 18]	αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν καὶ	πάλιν,	οὕτω καὶ χρόνον, οἷον ἐνιαυτὸν
[4, 3]	τὰ τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται	πάλιν	τὰ τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ μὴν
[4, 13]	ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ ἐγένετο, καὶ	πάλιν	ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ
[4, 4]	γὰρ ἀὴρ ἦν, ἐν τούτῳ	πάλιν	ὕδωρ, ὥσπερ ἔφαμεν, γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων
[4, 3]	καὶ βάθος, οἷς ὁρίζεται σῶμα	πᾶν.	ἀδύνατον δὲ σῶμα εἶναι τὸν
[4, 8]	οὖν καὶ δείκνυσιν ὅτι τὸ	πᾶν	ἀκίνητον ἐκ τούτων· εἰ γὰρ
[4, 9]	τὸ ὂν σῶμα οἴονται εἶναι,	πᾶν	δὲ σῶμα ἐν τόπῳ, κενὸν
[4, 10]	κενὸν δεικνύουσιν ὡς ἔστιν) ἢ	πᾶν	εἶναι ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν,
[4, 7]	ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ φύσει	πᾶν	ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ οὐκ
[4, 19]	οὐδὲ τὸ μὴ ὂν ἔσται	πᾶν	ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα μὴ
[4, 13]	ὅ τι ἄν τις λάβῃ	πᾶν	ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ τὸ
[4, 7]	γὰρ ὑπ' ἀλλήλων) τὸ δὲ	πᾶν	ἔστι μὲν ὡς κινήσεται ἔστι
[4, 5]	ἐνδέχεται εἶναι, ἢ οὐδέν, ἀλλὰ	πᾶν	ἢ οὐδαμοῦ ἢ ἐν ἄλλῳ.
[4, 7]	πάντα· ὁ γὰρ οὐρανὸς τὸ	πᾶν	ἴσως. ἔστι δ' ὁ τόπος
[4, 7]	ὃ περιέχει· παρὰ δὲ τὸ	πᾶν	καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω
[4, 16]	ἔκ τινος εἴς τι καὶ	πᾶν	μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ μεγέθει
[4, 7]	κύκλῳ τὸ ἄνω, τὸ δὲ	πᾶν	οὔ που. τὸ γάρ που
[4, 13]	ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ τὸ	πᾶν	συναγωγὴ καὶ διαστολὴ τῆς αὐτῆς
[4, 2]	τόπος παρὰ τὰ σώματα, καὶ	πᾶν	σῶμα αἰσθητὸν ἐν τόπῳ, διὰ
[4, 7]	τὰ μὲν καθ' αὑτά (οἷον	πᾶν	σῶμα ἢ κατὰ φορὰν ἢ
[4, 8]	ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ διαλαμβάνει τὸ	πᾶν	σῶμα ὥστε εἶναι μὴ συνεχές,
[4, 19]	καὶ τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ	πᾶν	τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ τὸ
[4, 7]	ἐν τῷ πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ	πᾶν	τὸ ὂν ἐν τόπῳ, ἀλλὰ
[4, 3]	ζητεῖ τινὰ λόγον· εἰ γὰρ	πᾶν	τὸ ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον
[4, 19]	κατατήκει ὁ χρόνος, καὶ γηράσκει	πάνθ'	ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται
[4, 11]	ἢ τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα	πάντ'	ἔσται. ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι μὲν
[4, 12]	ὃ καὶ τὰ ἄλλα σώματα	πάντ'	ἔχει. ὥστ' εἰ τοῦ τόπου
[4, 19]	ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ	πάντα	γίγνεται καὶ φθείρεται· διὸ καὶ
[4, 2]	τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί,	πάντα	εἶναί που καὶ ἐν τόπῳ.
[4, 20]	γε ὤν, ταῦτα δὲ κινητὰ	πάντα	(ἐν τόπῳ γὰρ πάντα) ὁ
[4, 6]	ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ μόρια	πάντα	ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ ἅπαν
[4, 7]	γὰρ μόρια ἐν τόπῳ πως	πάντα·	ἐπὶ τῷ κύκλῳ γὰρ περιέχει
[4, 15]	ὅτι ἔν τε τῷ χρόνῳ	πάντα	ἐστὶν καὶ ἐν τῇ τοῦ
[4, 7]	διὰ τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ	πάντα·	ὁ γὰρ οὐρανὸς τὸ πᾶν
[4, 20]	κινητὰ πάντα (ἐν τόπῳ γὰρ	πάντα)	ὁ δὲ χρόνος καὶ ἡ
[4, 13]	ὅτι ἐν τῷ κενῷ ἀκίνητα	πάντα,	οὕτω καὶ τὸ κενὸν ὅτι
[4, 19]	ἐν χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη	πάντα	τὰ ἐν χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι
[4, 14]	ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν, ἤτοι	πάντα	τὰ μέρη εἶναι ἢ ἔνια·
[4, 19]	ἔσται τὸ ἔν τινι οὕτω,	πάντα	τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται,
[4, 6]	χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις	πάντα	τόπον ἔχειν τὸ ἄνω καὶ
[4, 20]	φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα	πάντα	τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει
[4, 18]	οὐδείς. καὶ ὁ αὐτὸς δὲ	πανταχοῦ	ἅμα· πρότερον δὲ καὶ ὕστερον
[4, 15]	ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως καὶ	πανταχοῦ	καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ
[4, 20]	καὶ χωρίς, ὁ δὲ χρόνος	πανταχοῦ	ὁ αὐτός, ὅτι καὶ ὁ
[4, 20]	ἀριθμὸς εἷς καὶ ὁ αὐτὸς	πανταχοῦ	ὁ τῶν ἴσων καὶ ἅμα.
[4, 4]	αὐτὸ ἀπεφήνατο. λέγουσι μὲν γὰρ	πάντες	εἶναί τι τὸν τόπον, τί
[4, 1]	ἐστιν. τά τε γὰρ ὄντα	πάντες	ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που (τὸ γὰρ
[4, 10]	ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν, εἰ	πάντῃ	αὐξάνεται καὶ αὐξάνεται διὰ κενοῦ.
[4, 12]	κύβῳ μηδ' ὁ ἀήρ, ἀλλὰ	πάντῃ	διῄεσαν δι' αὐτοῦ. ἀλλὰ μὴν
[4, 11]	πάντῃ ὁμοίως τὸ τοιοῦτον, ὥστε	πάντῃ	οἰσθήσεται. ἔτι δὲ καὶ ἐκ
[4, 11]	δοκεῖ· ἐν δὲ τῷ κενῷ	πάντῃ	ὁμοίως τὸ τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ
[4, 19]	ᾗ δὲ μία, ἡ αὐτὴ	πάντῃ)	οὕτω καὶ τὸ νῦν τὸ
[4, 6]	τῷ ἀέρι δὲ οὐκ ἐν	παντί,	ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ
[4, 20]	ψυχήν, καὶ διὰ τί ἐν	παντὶ	δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος, καὶ
[4, 12]	ἄδηλον. καὶ αἰεὶ δὴ ἐν	παντὶ	σώματι ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ
[4, 11]	χρόνῳ γάρ ἐστι, χρόνου δὲ	παντὸς	ἔστι πρὸς χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν)
[4, 7]	ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω τοῦ	παντός,	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ
[4, 14]	μετέχειν οὐσίας. πρὸς δὲ τούτοις	παντὸς	μεριστοῦ, ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε
[4, 8]	καὶ εἴ τι ἔξω τοῦ	παντὸς	σώματός ἐστιν ὄντος συνεχοῦς. οὗτοι
[4, 19]	χρόνῳ, ληφθήσεταί τις πλείων χρόνος	παντὸς	τοῦ ἐν χρόνῳ ὄντος· διὸ
[4, 11]	τοσήνδε φέρεται, διὰ τοῦ κενοῦ	παντὸς	ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω γὰρ τὸ
[4, 5]	δ' ἐστὶ τὸ οὗ ἕνεκα.	πάντων	δὲ κυριώτατον τὸ ὡς ἐν
[4, 2]	τῶν ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον	πάντων	εἶναι δοκεῖ· ἐν ᾧ γὰρ
[4, 12]	εἰ καὶ χωρισθείη τῶν ἄλλων	πάντων	καὶ μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον
[4, 2]	πρῶτον τὸ χάος. λέγει γοῦν	πάντων	μὲν πρώτιστα χάος γένετ' αὐτὰρ
[4, 2]	τοῦ τόπου δύναμις καὶ προτέρα	πάντων·	οὗ γὰρ ἄνευ τῶν ἄλλων
[4, 12]	οὐδὲν ἧττον ἕτερον τῷ εἶναι	πάντων	τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ εἰ
[4, 20]	εἰ οὖν τὸ πρῶτον μέτρον	πάντων	τῶν συγγενῶν, ἡ κυκλοφορία ἡ
[4, 13]	δυνάμει, εἰ μή τις βούλεται	πάντως	καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον τοῦ
[4, 3]	ἄλλων οὐδενός, οὐδ' ἐστί τι	παρ'	ἕκαστον τούτων ὁ τόπος. τί
[4, 20]	δέ, ὅτι μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ·	παρὰ	γὰρ τὸ μέτρον οὐδὲν ἄλλο
[4, 7]	τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ περιέχει·	παρὰ	δὲ τὸ πᾶν καὶ ὅλον
[4, 15]	χρόνος ὁμοίως καὶ πανταχοῦ καὶ	παρὰ	πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ μέν
[4, 5]	τοῖς μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι	παρὰ	τὰ μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον
[4, 2]	οὖν ἐστί τι ὁ τόπος	παρὰ	τὰ σώματα, καὶ πᾶν σῶμα
[4, 10]	τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί τι	παρὰ	τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ
[4, 10]	ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος χωριστοῦ	παρὰ	τὰ σώματα τὰ κινούμενα. καὶ
[4, 4]	πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν	παρὰ	τὴν ὕλην. διὸ καὶ Πλάτων
[4, 6]	δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν τι	παρὰ	τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον. τὸ
[4, 6]	εἰ μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα	παρὰ	τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος.
[4, 6]	διάστημά τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον	παρὰ	τὸ τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου,
[4, 16]	τοῖς ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν	παρὰ	τοῖς ἥρωσιν, ὅταν ἐγερθῶσι· συνάπτουσι
[4, 12]	δεῖ ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν	παρὰ	τὸν ἑκάστου ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς
[4, 7]	ἔτι ἄλλο τι δεῖ εἶναι	παρὰ	τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ περιέχει·
[4, 1]	ἔτι δ' οὐδ' ἔχομεν οὐδὲν	παρὰ	τῶν ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε
[4, 11]	φύσιν (ἡ μὲν γὰρ βίαιος	παρὰ	φύσιν, ἡ δὲ παρὰ φύσιν
[4, 11]	βίαιος παρὰ φύσιν, ἡ δὲ	παρὰ	φύσιν ὑστέρα τῆς κατὰ φύσιν)
[4, 15]	φύσις, ὁμοίως ἔκ τε τῶν	παραδεδομένων	ἄδηλόν ἐστιν, καὶ περὶ ὧν
[4, 19]	μὲν συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη	παρακολουθεῖν,	καὶ τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ
[4, 8]	καὶ περὶ τόπου· καὶ γὰρ	παραπλησίαν	ἔχει τήν τε ἀπιστίαν καὶ
[4, 4]	(Πλάτωνι μέντοι λεκτέον, εἰ δεῖ	παρεκβάντας	εἰπεῖν, διὰ τί οὐκ ἐν
[4, 19]	συνέχει γὰρ τὸν χρόνον τὸν	παρεληλυθότα	καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου
[4, 20]	τὸ πρότερον κατά τε τὸν	παρεληλυθότα	χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα· ἐν
[4, 20]	μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ τῷ	παρεληλυθότι	πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον τοῦ
[4, 19]	ἐν ᾧ μέλλει) καὶ τοῦ	παρεληλυθότος	χρόνου τὸ μὴ πόρρω τοῦ
[4, 19]	ἐκεῖνο, καὶ ἦν εἰς τὸ	παρελθόν.	εἰ δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς
[4, 14]	νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ	παρελθὸν	καὶ τὸ μέλλον, πότερον ἓν
[4, 19]	παρόντος νῦν {τὸ} μόριον τοῦ	παρελθόντος.	πότε ἦλθες; ἄρτι, ἐὰν ᾖ
[4, 6]	ὁ τόπος διά τε τὸ	παρεμφαίνεσθαι	τὴν ὕλην καὶ τὴν μορφήν,
[4, 20]	γὰρ τὸ μέτρον οὐδὲν ἄλλο	παρεμφαίνεται	τῷ μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω
[4, 20]	τὸ δὲ νῦν ὅρος τοῦ	παρήκοντος	καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ
[4, 19]	τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν	παρήκοντος	τελευτή, ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος,
[4, 15]	διαφερέτω λέγειν ἡμῖν ἐν τῷ	παρόντι	κίνησιν ἢ μεταβολήν. ~Ἀλλὰ μὴν
[4, 19]	ἤδη> τὸ ἐγγύς ἐστι τοῦ	παρόντος	νῦν ἀτόμου μέρος τοῦ μέλλοντος
[4, 19]	τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ	παρόντος	νῦν {τὸ} μόριον τοῦ παρελθόντος.
[4, 18]	καὶ ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν	παροῦσα	μία, ἡ δὲ γεγενημένη καὶ
[4, 19]	σοφώτατον ἔλεγον, ὁ δὲ Πυθαγόρειος	Πάρων	ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ ἐπιλανθάνονται ἐν
[4, 19]	μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ ποτε,	πᾶς	ἂν εἴη χρόνος πεπερασμένος. ἆρ'
[4, 6]	εἶναι ὁ τόπος· διὸ ὁ	πᾶς	μᾶλλον ποταμὸς τόπος, ὅτι ἀκίνητος
[4, 6]	ἀέρι φαμὲν εἶναι (εἰ γὰρ	πᾶς	ὁ ἀὴρ τόπος, οὐκ ἂν
[4, 13]	ἐξ ἀέρος ὕδωρ, ἵνα ὁ	πᾶς	ὄγκος τοῦ ὅλου ἴσος ᾖ,
[4, 17]	ὁ χρόνος (ὁ δ' ἅμα	πᾶς	χρόνος ὁ αὐτός· τὸ γὰρ
[4, 6]	ποταμὸς τόπος, ὅτι ἀκίνητος ὁ	πᾶς.	ὥστε τὸ τοῦ περιέχοντος πέρας
[4, 19]	καὶ ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός}	πᾶσα	γὰρ ἠρεμία ἐν χρόνῳ. οὐ
[4, 18]	ἔστιν ἐλάχιστος· ἀεὶ γὰρ διαιρεῖται	πᾶσα	γραμμή. ὥστε ὁμοίως καὶ χρόνος·
[4, 20]	φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ	πᾶσα	κίνησις ἐν χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον
[4, 11]	οὐκ ἔχει διαφοράν. ἔπειθ' ὅτι	πᾶσα	κίνησις ἢ βίᾳ ἢ κατὰ
[4, 20]	ἡμῖν οὕτω διωρισμένων φανερὸν ὅτι	πᾶσα	μεταβολὴ καὶ ἅπαν τὸ κινούμενον
[4, 20]	κινήσει τὸ πρότερον, φανερὸν ὅτι	πᾶσα	μεταβολὴ καὶ πᾶσα κίνησις ἐν
[4, 19]	διὰ μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ	πᾶσα	φύσει ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ
[4, 7]	τούτων ὅτι καὶ αἱ ἀπορίαι	πᾶσαι	λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ
[4, 20]	γὰρ θᾶττον καὶ βραδύτερον κατὰ	πᾶσάν	ἐστιν μεταβολήν (ἐν πᾶσι γὰρ
[4, 20]	τὸ μὲν πρότερον ἐν χρόνῳ,	πάσῃ	δ' ἀκολουθεῖ κινήσει τὸ πρότερον,
[4, 11]	ὅτι κινήσεως μὲν πρὸς κίνησιν	πάσης	ἔστι λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ
[4, 13]	συμβαίνει δὲ πρῶτον μὲν οὐ	πάσης	κινήσεως αἴτιον τὸ κενόν, ἀλλὰ
[4, 10]	εἶναι κενόν. ὅλως μὲν οὖν	πάσης	κινήσεως οὐδαμῶς, δι' ὃ καὶ
[4, 20]	κατὰ πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν (ἐν	πᾶσι	γὰρ οὕτω φαίνεται) λέγω δὲ
[4, 8]	δὲ καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ	πᾶσι	γίγνεσθαι διὰ κενοῦ· τὴν μὲν
[4, 7]	ἄνω τὸ δὲ κάτω μάλιστα	πᾶσι	κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ
[4, 15]	ὁμοίως καὶ πανταχοῦ καὶ παρὰ	πᾶσιν.	ἔτι δὲ μεταβολὴ μέν ἐστι
[4, 19]	τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου. καὶ	πάσχει	δή τι ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 19]	σημεῖον δὲ τούτου ὅτι οὐδὲ	πάσχει	οὐδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου ὡς
[4, 16]	καὶ μηδὲν διὰ τοῦ σώματος	πάσχωμεν,	κίνησις δέ τις ἐν τῇ
[4, 11]	μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ	παχύτερον.	τὸ δὴ ἐφ' οὗ Α
[4, 6]	τὰ λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ	πειρᾶσθαι	τὴν σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως
[4, 8]	δόξας. οἱ μὲν οὖν δεικνύναι	πειρώμενοι	ὅτι οὐκ ἔστιν, οὐχ ὃ
[4, 19]	ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ	πεπεράνθαι	πρὸς τὸ νῦν. ἔσται ἄρα
[4, 14]	ἐστίν, καὶ χρόνον ἔστι λαβεῖν	πεπερασμένον.	ἔτι εἰ τὸ ἅμα εἶναι
[4, 19]	ποτε, πᾶς ἂν εἴη χρόνος	πεπερασμένος.	ἆρ' οὖν ὑπολείψει; ἢ οὔ,
[4, 14]	διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ διαιρετοῦ	πεπερασμένου	ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν
[4, 7]	ὡς τὸ πέρας ἐν τῷ	πεπερασμένῳ.	οὐ γὰρ πᾶν τὸ ὂν
[4, 7]	ὁ τόπος· ἅμα γὰρ τῷ	πεπερασμένῳ	τὰ πέρατα. Ὧι μὲν οὖν
[4, 11]	δὲ παντὸς ἔστι πρὸς χρόνον,	πεπερασμένων	ἀμφοῖν) κενοῦ δὲ πρὸς πλῆρες
[4, 18]	εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις ταῦτα	πέπονθεν,	διὰ δὲ τὴν κίνησιν ὁ
[4, 11]	κατὰ φύσιν. ἀνάγκη δὲ ἄν	περ	ᾖ ἡ> βίαιος, εἶναι καὶ
[4, 20]	καὶ τῶν κινήσεων τῶν ἅμα	περαινομένων	ὁ αὐτὸς χρόνος, ἀλλ' ἡ
[4, 6]	πᾶς. ὥστε τὸ τοῦ περιέχοντος	πέρας	ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ' ἔστιν ὁ
[4, 19]	διαίρεσις κατὰ δύναμιν, τὸ δὲ	πέρας	ἀμφοῖν καὶ ἑνότης· ἔστι δὲ
[4, 7]	τόπῳ δέ, ἀλλ' ὡς τὸ	πέρας	ἐν τῷ πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ
[4, 14]	ἐπὶ πλείω· τὸ δὲ νῦν	πέρας	ἐστίν, καὶ χρόνον ἔστι λαβεῖν
[4, 14]	οὐδενὸς γὰρ διαιρετοῦ πεπερασμένου ἓν	πέρας	ἔστιν, οὔτε ἂν ἐφ' ἓν
[4, 7]	καὶ ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ σώματος	{πέρας	ἠρεμοῦν} καὶ διὰ τοῦτο ἡ
[4, 4]	ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ	πέρας	καὶ τὰ πάθη τῆς σφαίρας,
[4, 7]	μὲν πρὸς τὸ μέσον περιέχον	πέρας	κάτω ἐστίν, καὶ αὐτὸ τὸ
[4, 4]	τοῦ μεγέθους· τοῦτο γὰρ ἑκάστου	πέρας.	οὕτω μὲν οὖν σκοποῦσιν ὁ
[4, 4]	πρῶτον περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων,	πέρας	τι ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν
[4, 17]	μιᾶς μόρια. ᾗ μὲν οὖν	πέρας	τὸ νῦν, οὐ χρόνος, ἀλλὰ
[4, 6]	τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ	πέρας	τοῦ περιέχοντος σώματος καθ' ὃ
[4, 19]	τὸν παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον, καὶ	πέρας	χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ τοῦ
[4, 6]	περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν ἄμφω	πέρατα,	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ
[4, 17]	ἀριθμεῖ, ἀριθμός τὰ μὲν γὰρ	πέρατα	ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν
[4, 17]	ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν	πέρατα,	ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ τῶνδε
[4, 6]	φαίνεται γὰρ οὐ μόνον τὰ	πέρατα	τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος,
[4, 7]	ἅμα γὰρ τῷ πεπερασμένῳ τὰ	πέρατα.	Ὧι μὲν οὖν σώματι ἔστι
[4, 4]	ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ	πέρατος,	ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη
[4, 3]	καὶ ἐπιφανείας καὶ τῶν λοιπῶν	περάτων·	ὁ γὰρ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος·
[4, 1]	τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ	περὶ	ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ
[4, 6]	τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ τῶν	περὶ	αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται φανερόν· οὕτω
[4, 12]	οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται, εἰ ἕτερον	περὶ	αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον εἴη.
[4, 20]	χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν	περὶ	αὐτὸν οἰκείων τῇ σκέψει εἴρηται.
[4, 14]	πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει διαπορῆσαι	περὶ	αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν ἐξωτερικῶν
[4, 6]	ἂν γένοιτο φανερόν. λάβωμεν δὲ	περὶ	αὐτοῦ ὅσα δοκεῖ ἀληθῶς καθ'
[4, 1]	ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον	περὶ	αὐτοῦ. ~ὅτι μὲν οὖν ἔστιν
[4, 15]	εὐηθικώτερον τὸ εἰρημένον ἢ ὥστε	περὶ	αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ
[4, 8]	φάσκοντες, καὶ τρίτον τὰς κοινὰς	περὶ	αὐτῶν δόξας. οἱ μὲν οὖν
[4, 8]	εἶναι τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ	περὶ	κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ μή,
[4, 13]	φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ	περὶ	μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι καὶ
[4, 14]	οὔτε ὕστερον οὐδὲν ἄλλο ἄλλου.	περὶ	μὲν οὖν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ
[4, 7]	ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται. καὶ	περὶ	μὲν τόπου, καὶ ὅτι ἔστι
[4, 20]	κύνες, τὰ δ' ἵπποι. καὶ	περὶ	μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ
[4, 10]	ἀήρ. ὅλως δὲ ὅ τε	περὶ	τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ τοῦ
[4, 4]	ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις αὐτοῦ	περὶ	τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ δὲ
[4, 8]	εἶναι. μαρτύριον δὲ καὶ τὸ	περὶ	τῆς τέφρας ποιοῦνται, ἣ δέχεται
[4, 10]	ζητοῦσιν ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ δὲ	περὶ	τόπου διώρισται, καὶ τὸ κενὸν
[4, 8]	καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ	περὶ	τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη καὶ	περὶ	τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ
[4, 11]	τὸ ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ	περὶ	τοῦ ἄνω καὶ κάτω καὶ
[4, 11]	τοῦ ἄνω καὶ κάτω καὶ	περὶ	τοῦ κενοῦ ὁ αὐτὸς ἁρμόσει
[4, 7]	ὕδωρ ἄλλον τρόπον. διοριστέον δὲ	περὶ	τούτων ὕστερον· ἀλλὰ διὰ τὸν
[4, 3]	ἅπαντι σῶμα· πῶς οὖν ἐροῦμεν	περὶ	τῶν αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ ἐκ
[4, 14]	δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν	περὶ	χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει
[4, 15]	τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν, καὶ	περὶ	ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον. οἱ
[4, 7]	πάντα· ἐπὶ τῷ κύκλῳ γὰρ	περιέχει	ἄλλο ἄλλο. διὸ κινεῖται μὲν
[4, 19]	τῶν μελλόντων τι, ἐφ' ὁπότερα	περιέχει·	καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα
[4, 19]	καὶ ἔσται} ὅσα δὲ μὴ	περιέχει	μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν
[4, 6]	οὔτε χωριστὴ τοῦ πράγματος οὔτε	περιέχει,	ὁ δὲ τόπος ἄμφω. εἰ
[4, 19]	δὲ μὴ ὄντων ὅσα μὲν	περιέχει	ὁ χρόνος, τὰ μὲν ἦν,
[4, 4]	ἐν τῷδε τῷ τόπῳ, ὃς	περιέχει	οὐδὲν πλέον ἢ σέ) εἰ
[4, 7]	παρὰ τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ	περιέχει·	παρὰ δὲ τὸ πᾶν καὶ
[4, 7]	ἐστίν, εἴ γε μηδὲν αὐτὸν	περιέχει	σῶμα· ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται,
[4, 4]	ἔστι τὸ εἶδος· ᾗ δὲ	περιέχει,	ταύτῃ δ' ἕτερος τῆς ὕλης.
[4, 14]	ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ μὴ	περιέχει,	τὸ δὲ περιέχεται, ὥσπερ ὁ
[4, 6]	φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν τὸ	περιέχειν	δοκεῖ ἡ μορφὴ εἶναι· ἐν
[4, 19]	πάντα τὰ ἐν χρόνῳ ὄντα	περιέχεσθαι	ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ τἆλλα
[4, 7]	τὰ μὲν μόρια κινήσεται αὐτοῦ	(περιέχεται	γὰρ ὑπ' ἀλλήλων) τὸ δὲ
[4, 19]	ἔστιν ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ	περιέχεται	ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται τὸ
[4, 19]	χρόνῳ ἐστίν. εἰ δὲ τοῦτο,	περιέχεται	ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ τὰ
[4, 14]	(ὃ μὴ περιέχει, τὸ δὲ	περιέχεται,	ὥσπερ ὁ ἐλάττων χρόνος ὑπὸ
[4, 6]	πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος τὸ	περιεχόμενον	καὶ διῃρημένον, οἷον ἐξ ἀγγείου
[4, 6]	τῷ περιεχομένῳ> λέγω δὲ τὸ	περιεχόμενον	σῶμα τὸ κινητὸν κατὰ φοράν.
[4, 4]	μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ	περιεχόμενον	ὑπὸ τοῦ εἴδους καὶ ὡρισμένον,
[4, 6]	ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ	περιεχομένου.	ἔστι μὲν οὖν ἄμφω πέρατα,
[4, 6]	σώματος καθ' ὃ συνάπτει τῷ	περιεχομένῳ>	λέγω δὲ τὸ περιεχόμενον σῶμα
[4, 6]	οὖν μὴ διῃρημένον ᾖ τὸ	περιέχον	ἀλλὰ συνεχές, οὐχ ὡς ἐν
[4, 7]	σώματι ἔστι τι ἐκτὸς σῶμα	περιέχον	αὐτό, τοῦτο ἔστιν ἐν τόπῳ,
[4, 6]	καὶ ἐάν τε κινῆται τὸ	περιέχον	ἐάν τε μή, οὐδὲν ἧττον.
[4, 4]	ἐστιν ὁ τόπος τὸ πρῶτον	περιέχον	ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας τι
[4, 6]	τὸν τόπον εἶναι πρῶτον μὲν	περιέχον	ἐκεῖνο οὗ τόπος ἐστί, καὶ
[4, 6]	διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ καὶ	περιέχον	ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν εἶναι
[4, 7]	οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος καὶ	περιέχον.	ἔτι ἅμα τῷ πράγματι ὁ
[4, 7]	τὸ μὲν πρὸς τὸ μέσον	περιέχον	πέρας κάτω ἐστίν, καὶ αὐτὸ
[4, 6]	χρῆται μᾶλλον ἢ τόπῳ τῷ	περιέχοντι.	βούλεται δ' ἀκίνητος εἶναι ὁ
[4, 6]	διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ	περιέχοντι	γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ φερομένου·
[4, 6]	ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα τοῦ	περιέχοντος	καὶ τοῦ περιεχομένου. ἔστι μὲν
[4, 6]	πρώτῳ ἐστὶ τῷ ἐσχάτῳ τοῦ	περιέχοντος,	ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος τοῦ
[4, 6]	ὁ πᾶς. ὥστε τὸ τοῦ	περιέχοντος	πέρας ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ' ἔστιν
[4, 6]	πράγματος, ὁ δὲ τόπος τοῦ	περιέχοντος	σώματος. διὰ δὲ τὸ μεταβάλλειν
[4, 6]	τῶν τεττάρων, τὸ πέρας τοῦ	περιέχοντος	σώματος καθ' ὃ συνάπτει τῷ
[4, 6]	τὸ μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ	περιέχοντος	τὸ περιεχόμενον καὶ διῃρημένον, οἷον
[4, 13]	τοῦτο συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ	περιίστηται·	οὐκ ἀεὶ δ' εἰς τὸ
[4, 20]	ὥσπερ ἂν εἰ κατά τινα	περίοδον.	καὶ γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ μονὰς καὶ τὸ	περιττὸν	καὶ ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ
[4, 13]	οὐδ' ἡ τοῦ μείζονος κύκλου	περιφέρεια	καὶ κυρτότης ἐὰν γίγνηται ἐλάττονος
[4, 13]	{ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου	περιφέρεια	συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο
[4, 20]	φορᾶς, εἰ ἄμφω κατὰ τὴν	περιφερῆ	κινεῖται ἢ ἄμφω κατὰ τὴν
[4, 15]	τὸ μέρος χρόνος τίς ἐστι,	περιφορὰ	δέ γε οὔ· μέρος γὰρ
[4, 15]	περιφορᾶς τὸ ληφθέν, ἀλλ' οὐ	περιφορά.	ἔτι δ' εἰ πλείους ἦσαν
[4, 15]	τὴν σφαῖραν αὐτήν. καίτοι τῆς	περιφορᾶς	καὶ τὸ μέρος χρόνος τίς
[4, 15]	δέ γε οὔ· μέρος γὰρ	περιφορᾶς	τὸ ληφθέν, ἀλλ' οὐ περιφορά.
[4, 12]	σώματι ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ	πέφυκε	μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται,
[4, 20]	ἀριθμητόν. εἰ δὲ μηδὲν ἄλλο	πέφυκεν	ἀριθμεῖν ἢ ψυχὴ καὶ ψυχῆς
[4, 19]	ἠρεμεῖ, ἀλλὰ τὸ ἐστερημένον κινήσεως	πεφυκὸς	δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ εἴρηται ἐν
[4, 6]	{τὸ} διάστημα καθ' αὑ> τὸ	πεφυκὸς	εἶναι> καὶ μένον, ἐν τῷ
[4, 6]	σῶμα τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι	πεφυκότων.	εἰ δ' ἦν τι {τὸ}
[4, 19]	(ὥσπερ καὶ τὸ μῆκος ὁ	πῆχυς	τῷ ὁρίσαι τι μέγεθος ὃ
[4, 8]	δέχεσθαι μετὰ τῶν ἀσκῶν τοὺς	πίθους,	ὡς εἰς τὰ ἐνόντα κενὰ
[4, 13]	καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι καὶ	πιλεῖσθαι	οἷόν τε· εἰ δὲ τοῦτο
[4, 13]	ἀνάγκη τοίνυν, εἰ μὴ ἔστι	πίλησις,	ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον τὸ
[4, 8]	ὅτι φαίνεται ἔνια συνιόντα καὶ	πιλούμενα,	οἷον καὶ τὸν οἶνόν φασι
[4, 8]	τήν τε ἀπιστίαν καὶ τὴν	πίστιν	διὰ τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ
[4, 3]	οὖν ἔχει τρία, μῆκος καὶ	πλάτος	καὶ βάθος, οἷς ὁρίζεται σῶμα
[4, 4]	παρὰ τὴν ὕλην. διὸ καὶ	Πλάτων	τὴν ὕλην καὶ τὴν χώραν
[4, 4]	καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ.	(Πλάτωνι	μέντοι λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας
[4, 16]	σημεῖον δέ· τὸ μὲν γὰρ	πλεῖον	καὶ ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν
[4, 11]	τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί,	πλείονι	δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι
[4, 11]	δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι	πλείονι	τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν,
[4, 14]	ὁ ἐλάττων χρόνος ὑπὸ τοῦ	πλείονος)	τὸ δὲ νῦν μὴ ὂν
[4, 15]	οὐ περιφορά. ἔτι δ' εἰ	πλείους	ἦσαν οἱ οὐρανοί, ὁμοίως ἂν
[4, 16]	ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ	πλείω	καὶ ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς ἄρα
[4, 20]	παρεμφαίνεται τῷ μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ	πλείω	μέτρα τὸ ὅλον. λέγεται δὲ
[4, 14]	ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν ἐπὶ	πλείω·	τὸ δὲ νῦν πέρας ἐστίν,
[4, 13]	ἐξ ὕδατος (δῆλον γὰρ ὅτι	πλείων	ἀὴρ ἐξ ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη
[4, 19]	εἶναι (ἔστιν γὰρ χρόνος τις	πλείων,	ὃς ὑπερέξει τοῦ τε εἶναι
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ, ληφθήσεταί τις	πλείων	χρόνος παντὸς τοῦ ἐν χρόνῳ
[4, 4]	τῷ τόπῳ, ὃς περιέχει οὐδὲν	πλέον	ἢ σέ) εἰ δή ἐστιν
[4, 19]	τὸ τὴν διάμετρον εἶναι τῇ	πλευρᾷ	σύμμετρον. ὅλως γάρ, εἰ μέτρον
[4, 18]	οὐκ ἔστιν, οἷον γραμμῆς ἐλάχιστος	πλήθει	μέν ἐστιν αἱ δύο ἢ
[4, 18]	γὰρ ἀριθμῷ τὸ τῶν ἵππων	πλῆθος	γνωρίζομεν, πάλιν δὲ τῷ ἑνὶ
[4, 6]	τοιαύτης τινὸς εἶναι δοκεῖ φαντασίας,	πλὴν	ἐκεῖνο μὲν διότι ὃ ἦν
[4, 8]	μὴ εἴη κενόν· τὸ γὰρ	πλῆρες	ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί τι. εἰ
[4, 8]	τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ τὸ	πλῆρες	ἀέρος κενὸν εἶναι. οὔκουν τοῦτο
[4, 9]	ἕνα μὲν τρόπον τὸ μὴ	πλῆρες	αἰσθητοῦ σώματος κατὰ τὴν ἁφήν·
[4, 11]	λόγον τὸ κενὸν πρὸς τὸ	πλῆρες.	ἀλλ' ἐν τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος
[4, 10]	Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ	πλῆρες	ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ οὐδὲ τὴν
[4, 8]	αὐτὸ μὲν ὂν κενὸν καὶ	πλῆρες	καὶ τόπον, τὸ δ' εἶναι
[4, 8]	τιθέασιν οἱ λέγοντες, δοκεῖ δὲ	πλῆρες	μὲν εἶναι, ὅταν ἔχῃ τὸν
[4, 11]	καὶ τὸ κενὸν πρὸς τὸ	πλῆρες	οὐδένα οἷόν τε ἔχειν λόγον,
[4, 11]	πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ δὲ πρὸς	πλῆρες	οὐκ ἔστιν. ᾗ μὲν οὖν
[4, 11]	ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται	πλῆρές	τε ὂν διεξιέναι τι καὶ
[4, 11]	ὥστ' ἐν ἴσῳ χρόνῳ δίεισι	πλῆρές	τε ὂν καὶ κενόν. ἀλλ'
[4, 11]	θᾶττον; ἐν μὲν γὰρ τοῖς	πλήρεσιν	ἐξ ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ διαιρεῖ
[4, 6]	τὸ ἐντός, οἷον ἐν ποταμῷ	πλοῖον,	ὡς ἀγγείῳ χρῆται μᾶλλον ἢ
[4, 6]	σώματος καὶ ὁ ἐν τῷ	πλοίῳ	ἧλος, τὰ δ' οὐκ ἐνδεχόμενα
[4, 8]	τῷ οὐρανῷ ἐκ τοῦ ἀπείρου	πνεύματος	ὡς ἀναπνέοντι καὶ τὸ κενόν,
[4, 20]	ἀπορήσειε δ' ἄν τις καὶ	ποίας	κινήσεως ὁ χρόνος ἀριθμός. ἢ
[4, 19]	ἀλλ' οὐδὲ ταύτην ὁ χρόνος	ποιεῖ,	ἀλλὰ συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι
[4, 13]	τὸ ἐχόμενον τὸ ἔσχατον κυμαίνειν	ποιεῖν,	ἢ ἄλλοθί που ἴσον μεταβάλλειν
[4, 6]	ἕκαστον τῶν σωμάτων, τοῦτο δὲ	ποιεῖν	ἢ ἄνω ἢ κάτω. ὑποκειμένων
[4, 12]	τόπου μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ	ποιεῖν	τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ τὸν
[4, 6]	δὲ πειρᾶσθαι τὴν σκέψιν οὕτω	ποιεῖσθαι	ὅπως τὸ τί ἐστιν ἀποδοθήσεται,
[4, 2]	ἂν καὶ Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν	ποιήσας	πρῶτον τὸ χάος. λέγει γοῦν
[4, 6]	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ	ποιήσει	τὰ μόρια πάντα ἐν τῷ
[4, 7]	ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ καὶ	ποιητικὰ	ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ φύσει
[4, 13]	κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς	ποιητικά,	κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν καὶ
[4, 15]	ποσός τις εἶναι οὔτε τῷ	ποιός.	ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ ἔστιν
[4, 8]	καὶ τὸ περὶ τῆς τέφρας	ποιοῦνται,	ἣ δέχεται ἴσον ὕδωρ ὅσον
[4, 16]	τὸ ὕστερον νῦν καὶ ἓν	ποιοῦσιν,	ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν τὸ
[4, 11]	εἰκότως· τὸ γὰρ κενὸν τόπον	ποιοῦσιν	οἱ εἶναι φάσκοντες· καὶ πῶς
[4, 8]	ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ	πολλὰ	ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν καὶ
[4, 8]	τὸ μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον·	πολλὰ	γὰρ μικρὰ τὸ μέγα ἐστίν·
[4, 8]	τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ	πολλὰ	ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι,
[4, 13]	οὖν τὸ μανὸν λέγουσι τὸ	πολλὰ	κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς
[4, 2]	στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ καὶ ταὐτὸ	πολλάκις	δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ ἄνω
[4, 19]	ἄλλος οὖν ἢ ὁ αὐτὸς	πολλάκις;	δῆλον ὅτι ὡς ἂν ἡ
[4, 6]	σώματος. διὰ δὲ τὸ μεταβάλλειν	πολλάκις	μένοντος τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον
[4, 1]	ἣν καλοῦμεν φοράν. ἔχει δὲ	πολλὰς	ἀπορίας τί ποτ' ἐστὶν ὁ
[4, 18]	τὴν ὁδόν, ἂν ἡ πορεία	πολλή,	καὶ ταύτην πολλήν, ἂν ἡ
[4, 18]	πολλήν, ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ}	πολλή·	καὶ τὸν χρόνον, ἂν ἡ
[4, 18]	ἡ πορεία πολλή, καὶ ταύτην	πολλήν,	ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή·
[4, 18]	καὶ τὴν κίνησιν τῷ μεγέθει·	πολλὴν	γὰρ εἶναί φαμεν τὴν ὁδόν,
[4, 2]	διὰ τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ	πολλοί,	πάντα εἶναί που καὶ ἐν
[4, 6]	τόπου τ' ἄλλος τόπος, καὶ	πολλοὶ	τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ ἔστι
[4, 8]	Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος καὶ ἕτεροι	πολλοὶ	τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ
[4, 15]	ἡ ὁτουοῦν αὐτῶν κίνησις, ὥστε	πολλοὶ	χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ τοῦ
[4, 15]	κινούμενον, βραδὺ δὲ τὸ ἐν	πολλῷ	ὀλίγον· ὁ δὲ χρόνος οὐχ
[4, 15]	ταχὺ μὲν τὸ ἐν ὀλίγῳ	πολὺ	κινούμενον, βραδὺ δὲ τὸ ἐν
[4, 18]	κίνησις τὸν χρόνον. καὶ λέγομεν	πολὺν	καὶ ὀλίγον χρόνον τῇ κινήσει
[4, 18]	μὲν καὶ βραδὺς οὐ λέγεται,	πολὺς	δὲ καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς
[4, 18]	καὶ βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός,	πολὺς	καὶ ὀλίγος. ταχὺς δὲ καὶ
[4, 13]	ὁμοίως τοίνυν κἂν ὁ ἀὴρ	πολὺς	ὢν ἐν ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ
[4, 18]	φαμεν τὴν ὁδόν, ἂν ἡ	πορεία	πολλή, καὶ ταύτην πολλήν, ἂν
[4, 19]	ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ τὸ	πόρρω.	τὸ δ' ἐξαίφνης> τὸ ἐν
[4, 19]	ἑαλωκέναι οὐ λέγομεν, ὅτι λίαν	πόρρω	τοῦ νῦν. καὶ τὸ ἄρτι>
[4, 19]	τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ	πόρρω	τοῦ νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη
[4, 20]	τῷ παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν τὸ	πορρώτερον	τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ τὸ
[4, 20]	τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ τὸ	πορρώτερον.	ὥστε ἐπεὶ τὸ μὲν πρότερον
[4, 18]	κινήσει ὁ χρόνος, τῷ καὶ	ποσὰ	καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι·
[4, 5]	εἴρηται. ~Μετὰ δὲ ταῦτα ληπτέον	ποσαχῶς	ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγεται. ἕνα
[4, 19]	ὁ χρόνος καὶ τί, καὶ	ποσαχῶς	λέγεται τὸ νῦν, καὶ τί
[4, 19]	αὐτῶν μετρήσει καὶ τὴν ἠρεμίαν,	πόση	τις. ὥστε τὸ κινούμενον οὐχ
[4, 19]	ἀλλ' ᾗ ἡ κίνησις αὐτοῦ	ποσή.	ὥστε ὅσα μήτε κινεῖται μήτ'
[4, 20]	μετρεῖται τῆς τε κινήσεως τὸ	ποσὸν	καὶ τοῦ χρόνου) εἰ οὖν
[4, 19]	ἔσται μετρητὸν ὑπὸ χρόνου, ᾗ	ποσόν	τί ἐστιν, ἀλλ' ᾗ ἡ
[4, 19]	πρὸς τὸ νῦν. ἔσται ἄρα	ποσός	τις ἀπὸ τοῦδε χρόνος εἰς
[4, 15]	οὐχ ὥρισται χρόνῳ, οὔτε τῷ	ποσός	τις εἶναι οὔτε τῷ ποιός.
[4, 1]	ἔχει δὲ πολλὰς ἀπορίας τί	ποτ'	ἐστὶν ὁ τόπος· οὐ γὰρ
[4, 6]	οὖν ἔστω διηπορημένα. ~Τί δέ	ποτ'	ἐστὶν ὁ τόπος, ὧδ' ἂν
[4, 17]	γὰρ νῦν τὸ αὐτὸ ὅ	ποτ'	ἦν τὸ δ' εἶναι αὐτῷ
[4, 6]	τόπος· διὸ ὁ πᾶς μᾶλλον	ποταμὸς	τόπος, ὅτι ἀκίνητος ὁ πᾶς.
[4, 6]	μεταβάλλῃ τὸ ἐντός, οἷον ἐν	ποταμῷ	πλοῖον, ὡς ἀγγείῳ χρῆται μᾶλλον
[4, 19]	τὸ μὴ πόρρω τοῦ νῦν	(πότε	βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα) τὸ δὲ
[4, 19]	ἀτόμου μέρος τοῦ μέλλοντος χρόνου	(πότε	βαδίζεις; ἤδη, ὅτι ἐγγὺς ὁ
[4, 19]	πρὸς τὸ πρότερον νῦν, οἷον	ποτὲ	ἐλήφθη Τροία, καὶ ποτὲ ἔσται
[4, 19]	ἡ αὐτὴ καὶ μία γίγνεταί	ποτε,	ἔσται καὶ χρόνος εἷς καὶ
[4, 19]	οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία, καὶ	ποτὲ	ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι
[4, 20]	ἄξιον δ' ἐπισκέψεως καὶ πῶς	ποτε	ἔχει ὁ χρόνος πρὸς τὴν
[4, 19]	νῦν {τὸ} μόριον τοῦ παρελθόντος.	πότε	ἦλθες; ἄρτι, ἐὰν ᾖ ὁ
[4, 19]	τὰ μὲν ἦν, οἷον Ὅμηρός	ποτε	ἦν, τὰ δὲ ἔσται, οἷον
[4, 3]	ὁ τόπος. τί γὰρ ἄν	ποτε	καὶ θείημεν εἶναι τὸν τόπον;
[4, 14]	πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι	ποτέ,	καὶ τὰ νῦν ἅμα μὲν
[4, 19]	τὸ νῦν, καὶ τί τὸ	ποτὲ	καὶ τὸ ἄρτι καὶ τὸ
[4, 17]	τὸ νῦν εἶναι> ὃ δέ	ποτε	ὄν ἐστι τὸ νῦν, τὸ
[4, 17]	ὅτι ἕν (καὶ οὐχ ὅ	ποτε	ὄν καὶ γὰρ ἂν διαλίποι
[4, 20]	οὔσης, ἀλλ' ἢ τοῦτο ὅ	ποτε	ὂν ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον
[4, 16]	ἐν τῇ κινήσει ὃ μέν	ποτε	ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ μέντοι
[4, 17]	καὶ ἐν τούτοις ὃ μέν	ποτε	ὂν νῦν ἐστι, τὸ αὐτό
[4, 17]	ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ μέν	ποτε	ὂν τὸ αὐτό (ἢ στιγμὴ
[4, 19]	δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ	ποτε,	πᾶς ἂν εἴη χρόνος πεπερασμένος.
[4, 19]	ὅτι οὐκ ἐγγύς. τὸ δὲ	ποτέ>	χρόνος ὡρισμένος πρὸς τὸ πρότερον
[4, 20]	τε δύναμιν καὶ κατ' ἐνέργειαν;	πότερον	δὲ μὴ οὔσης ψυχῆς εἴη
[4, 14]	τὸ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον,	πότερον	ἓν καὶ ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει
[4, 9]	τὸ διάστημα χρῶμα ἢ ψόφον,	πότερον	κενὸν ἢ οὔ; ἢ δῆλον
[4, 3]	ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί ἐστι,	πότερον	ὄγκος τις σώματος ἤ τις
[4, 14]	καὶ διὰ τῶν ἐξωτερικῶν λόγων,	πότερον	τῶν ὄντων ἐστὶν ἢ τῶν
[4, 9]	τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ	ποτέρως	ἔχει δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει
[4, 4]	δοκεῖ δὲ ἀεὶ τὸ ὄν	που	αὐτό τε εἶναί τι καὶ
[4, 7]	πᾶν οὔ που. τὸ γάρ	που	αὐτό τέ ἐστί τι, καὶ
[4, 1]	γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ εἶναι·	ποῦ	γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ σφίγξ;
[4, 3]	εἰ ἔστι τι τῶν ὄντων,	ποὺ	ἔσται. ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία
[4, 13]	ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί	που	ἴσον μεταβάλλειν ἐξ ἀέρος ὕδωρ,
[4, 2]	ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα εἶναί	που	καὶ ἐν τόπῳ. εἰ δ'
[4, 9]	μηδέν ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ	που	μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι
[4, 7]	κατ' αὔξησιν κινητὸν καθ' αὑτό	που,	ὁ δ' οὐρανός, ὥσπερ εἴρηται,
[4, 11]	ἐστερημένος σώματος, ὅταν ᾖ κενόν,	ποῦ	οἰσθήσεται τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ
[4, 7]	δ' οὐρανός, ὥσπερ εἴρηται, οὔ	που	ὅλος οὐδ' ἔν τινι τόπῳ
[4, 7]	καὶ ἔστιν ὁ τόπος καὶ	πού,	οὐχ ὡς ἐν τόπῳ δέ,
[4, 11]	εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν στήσεταί	που·	τί γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ
[4, 1]	γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί	που	(τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ
[4, 7]	ἄνω, τὸ δὲ πᾶν οὔ	που.	τὸ γάρ που αὐτό τέ
[4, 4]	αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ τὸ	πρᾶγμα·	ὥστε τοῦ τόπου ἔσται τόπος.
[4, 19]	ἔν τινι οὕτω, πάντα τὰ	πράγματα	ἐν ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ ὁ
[4, 20]	γὰρ κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα	πράγματα,	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν
[4, 19]	χρόνου τί ἐστιν) τὰ δὲ	πράγματα	ὡς ἐν ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ
[4, 4]	τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ	πράγματι	καὶ κινεῖται καὶ τὸ εἶδος
[4, 7]	καὶ περιέχον. ἔτι ἅμα τῷ	πράγματι	ὁ τόπος· ἅμα γὰρ τῷ
[4, 4]	τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδὲν τοῦ	πράγματός	ἐστιν. ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς
[4, 6]	τόπος ἐστί, καὶ μηδὲν τοῦ	πράγματος,	ἔτι τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω
[4, 19]	τὸ εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ	πράγματος,	καὶ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι αὐτοῦ
[4, 6]	ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος τοῦ	πράγματος,	ὁ δὲ τόπος τοῦ περιέχοντος
[4, 6]	τοῖς πρότερον, οὔτε χωριστὴ τοῦ	πράγματος	οὔτε περιέχει, ὁ δὲ τόπος
[4, 4]	μὲν οὖν χωριστὸς {ἐστι} τοῦ	πράγματος,	ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι τὸ
[4, 4]	ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται τοῦ	πράγματος,	τὸν δὲ τόπον ἐνδέχεται· ἐν
[4, 6]	ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ τοῦ	πράγματος	τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον
[4, 20]	λέγειν εἶναι τὰ γιγνόμενα τῶν	πραγμάτων	κύκλον τὸ λέγειν ἐστὶν τοῦ
[4, 3]	ὡς εἶδος καὶ λόγος τῶν	πραγμάτων	οὔθ' ὡς τέλος, οὔτε κινεῖ
[4, 9]	γὰρ ὕλη οὐ χωριστὴ τῶν	πραγμάτων,	τὸ δὲ κενὸν ζητοῦσιν ὡς
[4, 19]	τοῦ κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ	πράττειν,	φθείρεται δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον.
[4, 20]	μὲν ὁ αὐτὸς ὁ τῶν	προβάτων	καὶ τῶν κυνῶν, εἰ ἴσος
[4, 8]	οὐ κατὰ θύρας πρὸς τὸ	πρόβλημα	ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες εἶναι
[4, 1]	οὐδὲν παρὰ τῶν ἄλλων οὔτε	προηπορημένον	οὔτε προηυπορημένον περὶ αὐτοῦ. ~ὅτι
[4, 1]	τῶν ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε	προηυπορημένον	περὶ αὐτοῦ. ~ὅτι μὲν οὖν
[4, 11]	λόγον ὃν ἔχουσι τὰ μεγέθη	πρὸς	ἄλληλα. ὥστε καὶ διὰ τοῦ
[4, 11]	σώματος, ὥσπερ οὐδὲ τὸ μηδὲν	πρὸς	ἀριθμόν. εἰ γὰρ τὰ τέτταρα
[4, 9]	σχεδὸν τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά ἐστιν.	~Πρὸς	δὲ τὸ ποτέρως ἔχει δεῖ
[4, 6]	ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν εἶναι,	πρὸς	δὲ τούτοις πάντα τόπον ἔχειν
[4, 14]	ἂν εἶναι δόξειε μετέχειν οὐσίας.	πρὸς	δὲ τούτοις παντὸς μεριστοῦ, ἄνπερ
[4, 11]	γάρ τι ἀνάλογον σῶμα ἕτερον	πρὸς	ἕτερον ὡς χρόνος πρὸς χρόνον.
[4, 2]	ὅμως κατὰ τὴν θέσιν τὴν	πρὸς	ἡμᾶς ἔχει δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ
[4, 7]	οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον τὸ	πρὸς	ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ
[4, 2]	δὲ τὰ τοιαῦτα οὐ μόνον	πρὸς	ἡμᾶς, τὸ ἄνω καὶ κάτω
[4, 11]	συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως μὲν	πρὸς	κίνησιν πάσης ἔστι λόγος (ἐν
[4, 7]	ἔχοι ἂν ὡς μόριόν πως	πρὸς	ὅλον. διὸ καὶ τούτοις ἁφὴ
[4, 7]	{τῷ} τόπῳ ὡς διαιρετὸν μέρος	πρὸς	ὅλον ἐστίν, οἷον ὅταν ὕδατος
[4, 11]	χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ δὲ	πρὸς	πλῆρες οὐκ ἔστιν. ᾗ μὲν
[4, 13]	τοίνυν καὶ ἡ πρότερον θερμότης	πρὸς>	τὴν ὕστερον. ὥστε καὶ τὸ
[4, 20]	πῶς ποτε ἔχει ὁ χρόνος	πρὸς	τὴν ψυχήν, καὶ διὰ τί
[4, 7]	αὐτὸ τὸ μέσον, τὸ δὲ	πρὸς	τὸ ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ
[4, 11]	τῇ δὲ γῇ κάτω καὶ	πρὸς	τὸ μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ
[4, 7]	βαρὺ τὸ κάτω, τὸ μὲν	πρὸς	τὸ μέσον περιέχον πέρας κάτω
[4, 20]	καὶ ὕστερον λέγομεν κατὰ τὴν	πρὸς	τὸ νῦν ἀπόστασιν, τὸ δὲ
[4, 19]	ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι	πρὸς	τὸ νῦν. ἔσται ἄρα ποσός
[4, 11]	ἕξει τὸν λόγον τὸ κενὸν	πρὸς	τὸ πλῆρες. ἀλλ' ἐν τοσούτῳ
[4, 11]	ὁμοίως δὲ καὶ τὸ κενὸν	πρὸς	τὸ πλῆρες οὐδένα οἷόν τε
[4, 8]	μὲν οὖν οὐ κατὰ θύρας	πρὸς	τὸ πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ
[4, 19]	τὸ δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος	πρὸς	τὸ πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ
[4, 11]	ἀὴρ πρὸς ὕδωρ, τὸ τάχος	πρὸς	τὸ τάχος. ὥστε εἰ διπλασίως
[4, 11]	ὁ χρόνος ἐφ' ᾧ Ε	πρὸς	τὸν ἐφ' ᾧ Η. ἂν
[4, 11]	ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ	πρὸς	τοὺς τὸν τόπον οἰομένους εἶναί
[4, 7]	οὕτω δὲ καὶ ἀὴρ ἔχει	πρὸς	ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ, τὸ
[4, 11]	αὐτὸν λόγον ὅνπερ διέστηκεν ἀὴρ	πρὸς	ὕδωρ, τὸ τάχος πρὸς τὸ
[4, 11]	ἐστι, χρόνου δὲ παντὸς ἔστι	πρὸς	χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ δὲ
[4, 11]	ἕτερον πρὸς ἕτερον ὡς χρόνος	πρὸς	χρόνον. ὡς δ' ἐν κεφαλαίῳ
[4, 5]	ψυχῇ· κατὰ ταῦτα δὲ αἱ	προσηγορίαι	μέρη ὄντα, ὥς γε ἐν
[4, 2]	καὶ ἄνω καὶ κάτω καὶ	πρόσθεν	καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ
[4, 13]	γένηται, ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ	προσλαβοῦσά	τι ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ
[4, 13]	μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ	προσλαβούσης	τι τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ'
[4, 2]	ἡ τοῦ τόπου δύναμις καὶ	προτέρα	πάντων· οὗ γὰρ ἄνευ τῶν
[4, 17]	νῦν ἐστι, τὸ αὐτό (τὸ	πρότερον	γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι τὸ
[4, 20]	γε πρότερον ἐν χρόνῳ ἐστί·	πρότερον	γὰρ καὶ ὕστερον λέγομεν κατὰ
[4, 18]	ὁ αὐτὸς δὲ πανταχοῦ ἅμα·	πρότερον	δὲ καὶ ὕστερον οὐχ ὁ
[4, 14]	τὸ δὲ νῦν μὴ ὂν	πρότερον	δὲ ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ,
[4, 9]	μὲν οὖν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ	πρότερον,	ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον δὲ
[4, 19]	ἢ γενέσεως, καθάπερ ἐλέχθη καὶ	πρότερον	(ἐκστατικὸν γὰρ ἡ μεταβολὴ καθ'
[4, 17]	τὴν κίνησιν γνωρίζομεν καὶ τὸ	πρότερον	ἐν αὐτῇ καὶ τὸ ὕστερον.
[4, 14]	ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ	πρότερον.	ἐν αὑτῷ μὲν οὖν ἐφθάρθαι
[4, 12]	διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν καὶ	πρότερον	ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν
[4, 20]	ἄλλων) ἀλλὰ μὴν τό γε	πρότερον	ἐν χρόνῳ ἐστί· πρότερον γὰρ
[4, 20]	πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ τὸ μὲν	πρότερον	ἐν χρόνῳ, πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ
[4, 6]	καὶ φθίσει μεταβάλλει, καὶ ὃ	πρότερον	ἦν ἐνταῦθα, πάλιν μεθέστηκεν εἰς
[4, 2]	ἔστι νῦν, ὕδωρ ἐν τούτῳ	πρότερον	ἦν, ὥστε δῆλον ὡς ἦν
[4, 13]	ἔνεστιν. οὕτω τοίνυν καὶ ἡ	πρότερον	θερμότης πρὸς> τὴν ὕστερον. ὥστε
[4, 11]	τοῦτο δ' ὅτι ἀδύνατον, εἴρηται	πρότερον.	~καὶ καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν
[4, 19]	τὸ μὲν νῦν καὶ τὸ	πρότερον	καὶ ὅσα τοιαῦτα οὕτως ἐν
[4, 14]	νῦν ἐστιν, εἰ τά τε	πρότερον	καὶ τὰ ὕστερον ἐν τῷ
[4, 18]	ὁ ἀριθμούμενος, οὗτος δὲ συμβαίνει	πρότερον	καὶ ὕστερον ἀεὶ ἕτερος· τὰ
[4, 16]	ἐν τῷ μεγέθει ἔστι τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν
[4, 16]	καὶ ἐν κινήσει εἶναι τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ.
[4, 16]	καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον διὰ τὸ ἀκολουθεῖν
[4, 20]	εἶναι ἄνευ ψυχῆς. τὸ δὲ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν κινήσει ἐστίν·
[4, 17]	(τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν κινήσει, ᾗ
[4, 16]	θάτερον αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν τῇ κινήσει
[4, 16]	αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ ἤτοι ὡς	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν τῇ κινήσει
[4, 16]	αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι. τὸ δὴ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν
[4, 20]	νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ ἔσται·
[4, 18]	ἀριθμός ἐστιν κινήσεως κατὰ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, καὶ συνεχής (συνεχοῦς
[4, 17]	λόγῳ) καὶ ὁρίζει δὲ τὴν	πρότερον	καὶ ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ
[4, 16]	ὅταν ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν, τῷ	πρότερον	καὶ ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ τότε
[4, 16]	χρόνος, ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον. οὐκ ἄρα κίνησις
[4, 17]	νῦν τὸν χρόνον ὁρίζει, ᾗ	πρότερον	καὶ ὕστερον) τὸ δὲ νῦν
[4, 17]	κινήσει, ᾗ δ' ἀριθμητὸν τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν)
[4, 17]	ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν)
[4, 16]	οὐδὲ κίνησις. ὅταν δὲ τὸ	πρότερον	καὶ ὕστερον, τότε λέγομεν χρόνον·
[4, 20]	ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται τὸ	πρότερον	κατά τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον
[4, 20]	ἐν μὲν γὰρ τῷ παρεληλυθότι	πρότερον	λέγομεν τὸ πορρώτερον τοῦ νῦν,
[4, 20]	ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι	πρότερον	μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ
[4, 20]	λέγω δὲ θᾶττον κινεῖσθαι τὸ	πρότερον	μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον κατὰ
[4, 14]	εἶναι κατὰ χρόνον καὶ μήτε	πρότερον	μήτε ὕστερον τὸ ἐν τῷ
[4, 19]	ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς τὸ	πρότερον	νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία,
[4, 14]	ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι τὸ	πρότερον	νῦν οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ
[4, 16]	ὅταν ἐγερθῶσι· συνάπτουσι γὰρ τῷ	πρότερον	νῦν τὸ ὕστερον νῦν καὶ
[4, 15]	καὶ περὶ ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες	πρότερον.	οἱ μὲν γὰρ τὴν τοῦ
[4, 14]	τοῖς γενομένοις τήμερον, καὶ οὔτε	πρότερον	οὔτε ὕστερον οὐδὲν ἄλλο ἄλλου.
[4, 6]	ὕλη, ὥσπερ ἐλέχθη ἐν τοῖς	πρότερον,	οὔτε χωριστὴ τοῦ πράγματος οὔτε
[4, 3]	ἁρμόσει λόγος· ὅπου γὰρ ἦν	πρότερον	τὰ τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται
[4, 19]	κινεῖσθαι, καθάπερ εἴρηται ἐν τοῖς	πρότερον.	τὸ δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ
[4, 16]	ψυχὴ τὰ νῦν, τὸ μὲν	πρότερον	τὸ δ' ὕστερον, τότε καὶ
[4, 20]	πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ κινήσει τὸ	πρότερον,	φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ
[4, 16]	ἢ ὡς τὸ αὐτὸ μὲν	προτέρου	δὲ καὶ ὑστέρου τινός, οὐ
[4, 16]	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ	προτέρου	καὶ ὑστέρου ἐν τῇ κινήσει
[4, 2]	χάος. λέγει γοῦν πάντων μὲν	πρώτιστα	χάος γένετ' αὐτὰρ ἔπειτα γαῖ'
[4, 14]	εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ χρόνου·	πρῶτον	δὲ καλῶς ἔχει διαπορῆσαι περὶ
[4, 3]	ζητητέον γὰρ τὸ γένος αὐτοῦ	πρῶτον.	διαστήματα μὲν οὖν ἔχει τρία,
[4, 2]	δ' ἄνευ τῶν ἄλλων, ἀνάγκη	πρῶτον	εἶναι· οὐ γὰρ ἀπόλλυται ὁ
[4, 8]	{τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ' εἶναι	πρῶτον	ἐν τοῖς ἀριθμοῖς· τὸ γὰρ
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τόπῳ	πρῶτόν	ἐστιν. ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ
[4, 13]	ἧττον μὲν ἀδύνατον, συμβαίνει δὲ	πρῶτον	μὲν οὐ πάσης κινήσεως αἴτιον
[4, 6]	γὰρ ἂν κάλλιστα δεικνύοιτο ἕκαστον.	πρῶτον	μὲν οὖν δεῖ κατανοῆσαι ὅτι
[4, 6]	ἀξιοῦμεν δὴ τὸν τόπον εἶναι	πρῶτον	μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος
[4, 20]	τοῦ χρόνου) εἰ οὖν τὸ	πρῶτον	μέτρον πάντων τῶν συγγενῶν, ἡ
[4, 6]	μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι τὸν	πρῶτον	μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω, ἔτι
[4, 4]	δή ἐστιν ὁ τόπος τὸ	πρῶτον	περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας
[4, 2]	καὶ Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας	πρῶτον	τὸ χάος. λέγει γοῦν πάντων
[4, 5]	κωλύει ἐν ἄλλῳ εἶναι τὸν	πρῶτον	τόπον, μὴ μέντοι ὡς ἐν
[4, 6]	τὸ τοῦ περιέχοντος πέρας ἀκίνητον	πρῶτον,	τοῦτ' ἔστιν ὁ τόπος. ~καὶ
[4, 2]	ἔπειτα γαῖ' εὐρύστερνος, ὡς δέον	πρῶτον	ὑπάρξαι χώραν τοῖς οὖσι, διὰ
[4, 6]	ἴσος εἶναι, τοιοῦτος δ' ὁ	πρῶτος	ἐν ᾧ ἐστιν) ὅταν μὲν
[4, 6]	διῃρημένον ᾖ καὶ ἁπτόμενον, ἐν	πρώτῳ	ἐστὶ τῷ ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος,
[4, 5]	Ἑλλήνων καὶ ὅλως ἐν τῷ	πρώτῳ	κινητικῷ. ἔτι ὡς ἐν τῷ
[4, 4]	ὁ δ' ἴδιος, ἐν ᾧ	πρώτῳ	(λέγω δὲ οἷον σὺ νῦν
[4, 5]	αὐτό τι ἐν αὑτῷ εἶναι,	πρώτως	δ' οὐκ ἐνδέχεται. οἷον τὸ
[4, 5]	ἀδύνατον ἐν αὑτῷ τι εἶναι	πρώτως,	δῆλον· ὃ δὲ Ζήνων ἠπόρει,
[4, 5]	ἐν αὐτῷ (ἕτερον γὰρ τὸ	πρώτως	ὅ τε καὶ ἐν ᾧ)
[4, 8]	εἶναι δ' ἔφασαν καὶ οἱ	Πυθαγόρειοι	κενόν, καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ
[4, 19]	μὲν σοφώτατον ἔλεγον, ὁ δὲ	Πυθαγόρειος	Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ ἐπιλανθάνονται
[4, 13]	γὰρ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν	πυκνὰ	δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ
[4, 13]	αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ μὲν	πυκνὸν	βαρύ, τὸ δὲ μανὸν κοῦφον.
[4, 13]	ἀμφοῖν· ὥστ' ἐστὶ τὸ αὐτὸ	πυκνὸν	καὶ μανόν, καὶ μία ὕλη
[4, 13]	ἂν τὸ κενόν· τὸ γὰρ	πυκνὸν	καὶ τὸ μανὸν κατὰ ταύτην
[4, 13]	γὰρ μὴ ἔστι μανὸν καὶ	πυκνόν,	οὐδὲ συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν
[4, 13]	ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε	πυκνοῦ	καὶ τοῦ μανοῦ· τό τε
[4, 13]	οἳ διὰ τοῦ μανοῦ καὶ	πυκνοῦ	οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι ἔστι
[4, 8]	τὰ ἐνόντα κενὰ συνιόντος τοῦ	πυκνουμένου	σώματος. ἔτι δὲ καὶ ἡ
[4, 10]	τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ	πυκνοῦσθαι	μὴ εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ
[4, 7]	ἄνω καὶ κάτω, ὅσα ἔχει	πύκνωσιν	καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη,
[4, 13]	οὐκ ἔσται, εἰ μὴ ἔσται	πύκνωσις	καὶ μάνωσις, ἢ κυμανεῖ ὁ
[4, 12]	ὥσπερ γῆς, ἢ ἄνω, εἰ	πῦρ,	ἢ ἐπ' ἄμφω, {ἢ} ὁποῖον
[4, 2]	ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται τὸ	πῦρ	καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ
[4, 13]	μανὸν κοῦφον, διὸ καὶ τὸ	πῦρ	μανὸν εἶναί φασιν) ἔπειτα κινήσεως
[4, 11]	ἁπλῶν σωμάτων φύσει, οἷον τῷ	πυρὶ	μὲν ἄνω τῇ δὲ γῇ
[4, 2]	φυσικῶν σωμάτων καὶ ἁπλῶν, οἷον	πυρὸς	καὶ γῆς καὶ τῶν τοιούτων,
[4, 13]	ὃ ἦν συνήχθη, καὶ τοῦ	πυρὸς	ὅ τι ἄν τις λάβῃ
[4, 4]	ἐν τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι	πῶς	ἂν φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ
[4, 19]	μὲν οὐδὲν ἄνευ τοῦ κινεῖσθαί	πως	αὐτὸ καὶ πράττειν, φθείρεται δὲ
[4, 11]	τι κεχωρισμένον, εἰς ὃν φέρεται·	πῶς	γὰρ οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν ἢ
[4, 11]	ποιοῦσιν οἱ εἶναι φάσκοντες· καὶ	πῶς	δὴ ἐνέσται ἢ ἐν {τῷ}
[4, 13]	εἰς ὃ φέρεται. ἔτι δὲ	πῶς	ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ
[4, 11]	οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν φύσει γε	πῶς	ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς κατὰ
[4, 13]	μᾶλλον. καὶ περὶ μὲν κενοῦ,	πῶς	ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστι,
[4, 10]	ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ καὶ	πῶς	ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστιν
[4, 1]	εἰ ἔστιν ἢ μή, καὶ	πῶς	ἔστι, καὶ τί ἐστιν. τά
[4, 8]	εἰ ἔστιν ἢ μή, καὶ	πῶς	ἔστι, καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ
[4, 13]	τὸ κενὸν ἄνω φέρει. καίτοι	πῶς	οἷόν τε φορὰν εἶναι κενοῦ
[4, 13]	μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι καὶ	πῶς	οὐκ ἔστι, διωρίσθω τὸν τρόπον
[4, 10]	δὲ καὶ πῶς ἔστι καὶ	πῶς	οὐκ ἔστιν εἴρηται, φανερὸν ὅτι
[4, 3]	καὶ ἐν τόπῳ ἅπαντι σῶμα·	πῶς	οὖν ἐροῦμεν περὶ τῶν αὐξανομένων;
[4, 7]	τὰ γὰρ μόρια ἐν τόπῳ	πως	πάντα· ἐπὶ τῷ κύκλῳ γὰρ
[4, 20]	ἐστίν. ἄξιον δ' ἐπισκέψεως καὶ	πῶς	ποτε ἔχει ὁ χρόνος πρὸς
[4, 7]	ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν ὡς μόριόν	πως	πρὸς ὅλον. διὸ καὶ τούτοις
[4, 17]	τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ καὶ τοῦτό	πως	τῇ στιγμῇ· καὶ γὰρ ἡ
[4, 19]	ὁ κύκλος ἐν τῷ αὐτῷ	πως	τὸ κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον,