Livre, Chap.
[4, 2]	δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ τὰ	μαθηματικά·	οὐκ ὄντα γὰρ ἐν τόπῳ
[4, 19]	τὸ αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ τῶν	μαθηματικῶν	γραμμῶν (οὐ γὰρ ἡ αὐτὴ
[4, 18]	βραχύς. ᾗ μὲν γὰρ συνεχής,	μακρὸς	καὶ βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός,
[4, 18]	πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ	μακρὸς	καὶ βραχύς. ᾗ μὲν γὰρ
[4, 13]	τό τε κοῦφον καὶ τὸ	μαλακόν·	διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ καὶ
[4, 6]	νῦν μὲν σκληρὸν πάλαι δὲ	μαλακόν	(διό φαμεν εἶναί τι τὴν
[4, 13]	κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν καὶ	μαλακὸν	πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ οὐ
[4, 6]	γὰρ τοῦτο καὶ τὸν οὐρανὸν	μάλιστ'	οἰόμεθα ἐν τόπῳ, ὅτι ἀεὶ
[4, 5]	αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ ὅτι	μάλιστα	ἐν ἀλλήλοις εἶεν, ὁ μὲν
[4, 1]	καὶ τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ	μάλιστα	καὶ κυριωτάτη κατὰ τόπον ἐστίν,
[4, 15]	ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ δοκεῖ	μάλιστα	κίνησις εἶναι καὶ μεταβολή τις
[4, 19]	καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ ταύτην	μάλιστα	λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ χρόνου
[4, 11]	οὗ φέρεται αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει	μάλιστα	μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ μένον·
[4, 20]	ἡ κυκλοφορία ἡ ὁμαλὴς μέτρον	μάλιστα,	ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁ ταύτης
[4, 7]	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω	μάλιστα	πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ μὲν
[4, 17]	νῦν ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ	μάλιστα	τοῦτ' ἔστιν· καὶ γὰρ ἡ
[4, 11]	ἀναγκαῖον, εἴπερ ἔσται κίνησις, τοὐναντίον	μᾶλλον,	ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι
[4, 11]	μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ μένον·	μᾶλλον	δὲ τὸ μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο
[4, 11]	κινηθὲν στήσεταί που· τί γὰρ	μᾶλλον	ἐνταῦθα ἢ ἐνταῦθα; ὥστε ἢ
[4, 19]	ὀρθότερον. δῆλον οὖν ὅτι φθορᾶς	μᾶλλον	ἔσται καθ' αὑτὸν αἴτιος ἢ
[4, 13]	διαλείπειν τὸ ἧττον ἢ τὸ	μᾶλλον	ἔστιν) οὐδ' ἔστι τῆς φλογὸς
[4, 11]	ἠρεμεῖν· οὐ γὰρ ἔστιν οὗ	μᾶλλον	ἢ ἧττον κινηθήσεται· ᾗ γὰρ
[4, 6]	ποταμῷ πλοῖον, ὡς ἀγγείῳ χρῆται	μᾶλλον	ἢ τόπῳ τῷ περιέχοντι. βούλεται
[4, 13]	δυνάμει, οὕτω καὶ ἐκ θερμοῦ	μᾶλλον	θερμόν, οὐδενὸς γενομένου ἐν τῇ
[4, 17]	ὡς τὰ ἔσχατα τῆς γραμμῆς	μᾶλλον	καὶ οὐχ ὡς τὰ μέρη,
[4, 13]	καὶ οὐ φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως	μᾶλλον.	καὶ περὶ μὲν κενοῦ, πῶς
[4, 8]	ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες εἶναι	μᾶλλον.	λέγουσιν δ' ἓν μὲν ὅτι
[4, 19]	φθορᾶς γὰρ αἴτιος καθ' ἑαυτὸν	μᾶλλον	ὁ χρόνος· ἀριθμὸς γὰρ κινήσεως,
[4, 6]	ὁ τόπος· διὸ ὁ πᾶς	μᾶλλον	ποταμὸς τόπος, ὅτι ἀκίνητος ὁ
[4, 13]	πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία	μανὰ	τό τε κοῦφον καὶ τὸ
[4, 13]	κοῦφον, διὸ καὶ τὸ πῦρ	μανὸν	εἶναί φασιν) ἔπειτα κινήσεως αἴτιον
[4, 13]	ἐστὶ τὸ αὐτὸ πυκνὸν καὶ	μανόν,	καὶ μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι
[4, 13]	εἰ μὲν γὰρ μὴ ἔστι	μανὸν	καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι καὶ
[4, 13]	τὸ γὰρ πυκνὸν καὶ τὸ	μανὸν	κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς
[4, 13]	ἀλλὰ τῆς ἄνω (τὸ γὰρ	μανὸν	κοῦφον, διὸ καὶ τὸ πῦρ
[4, 13]	μὲν πυκνὸν βαρύ, τὸ δὲ	μανὸν	κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ
[4, 13]	ἄλλως. εἰ μὲν οὖν τὸ	μανὸν	λέγουσι τὸ πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα
[4, 13]	τόπον ἔχοντα διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ	μανὸν	οὕτως· εἰ δὲ μὴ χωριστόν,
[4, 13]	δῆλον ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν	μανότερον	καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω οἰσθήσεται,
[4, 13]	δέ τινες οἳ διὰ τοῦ	μανοῦ	καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι
[4, 13]	τοῦ τε πυκνοῦ καὶ τοῦ	μανοῦ·	τό τε γὰρ βαρὺ καὶ
[4, 13]	οὔθ' ἁπλῶς οὔτ' ἐν τῷ	μανῷ,	οὔτε δυνάμει, εἰ μή τις
[4, 7]	κάτω, ὅσα ἔχει πύκνωσιν καὶ	μάνωσιν.	ὥσπερ δ' ἐλέχθη, τὰ μέν
[4, 13]	εἰ μὴ ἔσται πύκνωσις καὶ	μάνωσις,	ἢ κυμανεῖ ὁ οὐρανός, ἢ
[4, 8]	δὲ σώματα ἀδύνατον ἅμα εἶναι.	μαρτύριον	δὲ καὶ τὸ περὶ τῆς
[4, 8]	μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ	μέγα	ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα
[4, 6]	κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ	μέγα	τι εἶναι καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι
[4, 13]	δὲ καὶ σώματος ὕλη καὶ	μεγάλου	καὶ μικροῦ ἡ αὐτή. δῆλον
[4, 4]	μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε τοῦ	μεγάλου	καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ
[4, 18]	αἱ δύο ἢ ἡ μία,	μεγέθει	δ' οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος· ἀεὶ
[4, 16]	θέσει· ἐπεὶ δ' ἐν τῷ	μεγέθει	ἔστι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,
[4, 16]	πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ	μεγέθει	ἡ κίνησις· διὰ γὰρ τὸ
[4, 17]	γάρ, ὡς ἐλέχθη, τῷ μὲν	μεγέθει	ἡ κίνησις, ταύτῃ δ' ὁ
[4, 18]	συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ μὲν	μεγέθει	ἡ κίνησις, τῇ δὲ κινήσει
[4, 18]	κινήσει καὶ τὴν κίνησιν τῷ	μεγέθει·	πολλὴν γὰρ εἶναί φαμεν τὴν
[4, 11]	Ζ κενόν, ἴσον δὲ {τῷ	μεγέθει}	τοῖς Β καὶ Δ. τὸ
[4, 11]	κατὰ λόγον ὃν ἔχουσι τὰ	μεγέθη	πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ διὰ
[4, 18]	εἷς ἢ οἱ δύο, κατὰ	μέγεθος	δ' οὐκ ἔστιν. φανερὸν δὲ
[4, 16]	κίνησις· διὰ γὰρ τὸ τὸ	μέγεθος	εἶναι συνεχὲς καὶ ἡ κίνησίς
[4, 18]	διὰ μὲν γὰρ τὸ τὸ	μέγεθος	εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις ταῦτα
[4, 13]	ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ μὲν εἰς	μέγεθος	ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς
[4, 13]	ἔστι τῆς φλογὸς λαβεῖν τι	μέγεθος	ἐν ᾧ οὐ καὶ θερμότης
[4, 3]	δὲ τῶν νοητῶν οὐδὲν γίγνεται	μέγεθος.	ἔτι δὲ καὶ τίνος ἄν
[4, 13]	τὴν ὕστερον. ὥστε καὶ τὸ	μέγεθος	καὶ ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ
[4, 4]	τόπος εἶναι, ᾧ ὁρίζεται τὸ	μέγεθος	καὶ ἡ ὕλη ἡ τοῦ
[4, 3]	τῶν σωματικῶν οὔτε τῶν ἀσωμάτων·	μέγεθος	μὲν γὰρ ἔχει, σῶμα δ'
[4, 19]	ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι τι	μέγεθος	ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον) καὶ
[4, 12]	ὁ κύβος γε ἔχει τοσοῦτον	μέγεθος,	ὅσον κατέχει κενόν· ὃ εἰ
[4, 16]	τινος εἴς τι καὶ πᾶν	μέγεθος	συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ μεγέθει ἡ
[4, 18]	χρόνος. καὶ μετροῦμεν καὶ τὸ	μέγεθος	τῇ. κινήσει καὶ τὴν κίνησιν
[4, 6]	παρὰ τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος	μέγεθος.	τούτων δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται
[4, 4]	τόπος εἶναι τὸ διάστημα τοῦ	μεγέθους,	ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ ἕτερον
[4, 13]	ὁτὲ δ' εἰς μικρότητα ἐκ	μεγέθους.	ὁμοίως τοίνυν κἂν ὁ ἀὴρ
[4, 4]	καὶ ἡ ὕλη ἡ τοῦ	μεγέθους·	τοῦτο γὰρ ἑκάστου πέρας. οὕτω
[4, 4]	ὕλη· τοῦτο γὰρ ἕτερον τοῦ	μεγέθους,	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ περιεχόμενον
[4, 6]	μεταξὺ ἄλλο τι τῶν κινουμένων	μεγεθῶν.	συμβάλλεται δέ τι καὶ ὁ
[4, 8]	καὶ τὸ μικρότατον δέξεται τὸ	μέγιστον·	πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ μέγα
[4, 4]	καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ τὸ	μεθεκτικὸν	ὁ τόπος, εἴτε τοῦ μεγάλου
[4, 4]	καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ	μεθεκτικοῦ	εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν
[4, 6]	ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα, πάλιν	μεθέστηκεν	εἰς ἔλαττον ἢ μεῖζον. ἔστι
[4, 6]	τι παρὰ τὸ σῶμα τὸ	μεθιστάμενον.	τὸ δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ
[4, 12]	τοῦτο ὁ κύβος ἕξει καὶ	μεθιστάμενος,	ὃ καὶ τὰ ἄλλα σώματα
[4, 6]	παρὰ τὸ τοῦ πράγματος τοῦ	μεθισταμένου,	ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι τὸ
[4, 6]	αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν τόποι	(μεθισταμένου	γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ
[4, 13]	ἢ μηδὲν κινεῖσθαι· ἀεὶ γὰρ	μεθισταμένου	τοῦτο συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ
[4, 6]	τὸ τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν	μεθισταμένων	καὶ ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ δ'
[4, 12]	ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ πέφυκε	μεθίστασθαι,	ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται, μεθίστασθαι
[4, 12]	μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται,	μεθίστασθαι	ἢ κάτω αἰεί, εἰ κάτω
[4, 12]	ἂν εἰ τὸ ὕδωρ μὴ	μεθίστατο	τῷ ξυλίνῳ κύβῳ μηδ' ὁ
[4, 6]	κινεῖται, ὅταν ὅλον τὸ ἀγγεῖον	μεθίστηται,	ἀλλ' ὁ αὐτός· ἐν ᾧ
[4, 6]	πάλιν μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ	μεῖζον.	ἔστι δὲ κινούμενον τὸ μὲν
[4, 11]	γὰρ διαιρεῖ τῇ ἰσχύϊ τὸ	μεῖζον·	ἢ γὰρ σχήματι διαιρεῖ, ἢ
[4, 6]	μέρος τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε	μεῖζον	τοῦ διαστήματος ἀλλ' ἴσον· ἐν
[4, 13]	ὥσπερ γε οὐδ' ἡ τοῦ	μείζονος	κύκλου περιφέρεια καὶ κυρτότης ἐὰν
[4, 6]	τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε	μείζω,	ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν
[4, 11]	ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν γὰρ τὰ	μείζω	ῥοπὴν ἔχοντα ἢ βάρους ἢ
[4, 13]	γίγνηται ὄγκῳ καὶ ἐξ ἐλάττονος	μείζων,	ἡ δυνάμει οὖσα ὕλη γίγνεται
[4, 3]	τόπον, εἰ μήτ' ἐλάττων μήτε	μείζων	ὁ τόπος ἑκάστου. διὰ μὲν
[4, 6]	νῦν μὲν λευκὸν πάλαι δὲ	μέλαν,	καὶ νῦν μὲν σκληρὸν πάλαι
[4, 10]	κινήσεως οὐδαμῶς, δι' ὃ καὶ	Μέλισσον	ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ πλῆρες
[4, 8]	ταὐτῷ εἶναι, καὶ πολλὰ ἄνισα.	Μέλισσος	μὲν οὖν καὶ δείκνυσιν ὅτι
[4, 14]	τὰ μὲν γέγονε τὰ δὲ	μέλλει,	ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ.
[4, 14]	καὶ οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ	μέλλει	καὶ οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ
[4, 19]	ἐγγὺς ὁ χρόνος ἐν ᾧ	μέλλει)	καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ
[4, 14]	διορίζειν τὸ παρελθὸν καὶ τὸ	μέλλον,	πότερον ἓν καὶ ταὐτὸν ἀεὶ
[4, 20]	τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν	μέλλοντα·	ἐν μὲν γὰρ τῷ παρεληλυθότι
[4, 20]	τὸ ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ	μέλλοντι	πρότερον μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον
[4, 19]	παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ τοῦ	μέλλοντος,	ἔχοι ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος
[4, 19]	παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος τοῦ	μέλλοντος	χρόνου (πότε βαδίζεις; ἤδη, ὅτι
[4, 20]	ὅρος τοῦ παρήκοντος καὶ τοῦ	μέλλοντος·	ὥστ' ἐπεὶ τὰ νῦν ἐν
[4, 19]	τὰ δὲ ἔσται, οἷον τῶν	μελλόντων	τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ
[4, 18]	ἡ δὲ γεγενημένη καὶ ἡ	μέλλουσα	ἑτέρα, ὁ δὲ χρόνος ἀριθμός
[4, 19]	διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ' οὐ	μεμάθηκεν,	οὐδὲ νέον γέγονεν οὐδὲ καλόν·
[4, 12]	δὲ δὴ τῷ κενῷ τοῦτο	μὲν	ἀδύνατον (οὐδὲν γὰρ σῶμα) διὰ
[4, 13]	ὅμως ἐνεῖναί τι κενόν, ἧττον	μὲν	ἀδύνατον, συμβαίνει δὲ πρῶτον μὲν
[4, 7]	μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ	μὲν	αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ
[4, 14]	ποτέ, καὶ τὰ νῦν ἅμα	μὲν	ἀλλήλοις οὐκ ἔσται, ἐφθάρθαι δὲ
[4, 5]	μάλιστα ἐν ἀλλήλοις εἶεν, ὁ	μὲν	ἀμφορεὺς δέξεται τὸν οἶνον οὐχ
[4, 11]	φέρεται αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα	μὲν	ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ μένον· μᾶλλον
[4, 11]	σωμάτων φύσει, οἷον τῷ πυρὶ	μὲν	ἄνω τῇ δὲ γῇ κάτω
[4, 7]	κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι τὸ	μὲν	ἄνω τὸ δὲ κάτω μάλιστα
[4, 2]	αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον, τὸ	μὲν	ἄνω τὸ δὲ κάτω· ταῦτα
[4, 7]	μὴ βίᾳ, συγγενές· καὶ συμπεφυκότα	μὲν	ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ καὶ
[4, 18]	φανερόν. Ἐλάχιστος δὲ ἀριθμὸς ὁ	μὲν	ἁπλῶς ἐστὶν ἡ δυάς· τὶς
[4, 7]	τὰ μέρη, ὅταν δὲ χωρισθῇ	μὲν	ἅπτηται δ' ὥσπερ σωρός, κατ'
[4, 18]	καὶ χρόνος· ἐλάχιστος γὰρ κατὰ	μὲν	ἀριθμόν ἐστιν ὁ εἷς ἢ
[4, 17]	καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ τοῦ	μὲν	ἀρχὴ τοῦ δὲ τελευτή. ἀλλ'
[4, 19]	χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ τοῦ	μὲν	ἀρχή, τοῦ δὲ τελευτή. ἀλλὰ
[4, 11]	ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω γὰρ τὸ	μὲν	Β ὕδωρ, τὸ δὲ Δ
[4, 14]	ἄλλο, οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ	μὲν	γὰρ αἰεὶ ἕτερον καὶ ἕτερον,
[4, 11]	κενὸν καὶ τὸ ἄπειρον; ᾗ	μὲν	γὰρ ἄπειρον, οὐδὲν ἔσται ἄνω
[4, 18]	τὸν τῶν ἵππων ἀριθμόν. τῷ	μὲν	γὰρ ἀριθμῷ τὸ τῶν ἵππων
[4, 14]	τῶνδέ τις ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ	μὲν	γὰρ αὐτοῦ γέγονε καὶ οὐκ
[4, 11]	καὶ τὴν κατὰ φύσιν (ἡ	μὲν	γὰρ βίαιος παρὰ φύσιν, ἡ
[4, 4]	τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ	μὲν	γὰρ εἶδος καὶ ἡ ὕλη
[4, 17]	ὡς οὐ τὸ αὐτό· ᾗ	μὲν	γὰρ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ,
[4, 19]	οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ· τὸ	μὲν	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ
[4, 3]	σωματικῶν οὔτε τῶν ἀσωμάτων· μέγεθος	μὲν	γὰρ ἔχει, σῶμα δ' οὐδέν·
[4, 5]	αὑτὸ ἢ καθ' ἕτερον. ὅταν	μὲν	γὰρ ᾖ μόρια τοῦ ὅλου
[4, 19]	οὕτω καὶ ὁ χρόνος· εἰ	μὲν	γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ μία
[4, 20]	ὧν γὰρ λέγεται, διαφέρει· τὰ	μὲν	γὰρ κύνες, τὰ δ' ἵπποι.
[4, 13]	εἶναι ὅτι ἔστι κενόν. εἰ	μὲν	γὰρ μὴ ἔστι μανὸν καὶ
[4, 17]	καὶ ὁ τῆς φορᾶς. χρόνος	μὲν	γὰρ ὁ τῆς φορᾶς ἀριθμός,
[4, 7]	ἔστι δ' ὡς οὔ. ὡς	μὲν	γὰρ ὅλον, ἅμα τὸν τόπον
[4, 2]	καὶ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν· ἡμῖν	μὲν	γὰρ οὐκ ἀεὶ τὸ αὐτό,
[4, 4]	χώραν τὸ αὐτὸ ἀπεφήνατο. λέγουσι	μὲν	γὰρ πάντες εἶναί τι τὸν
[4, 17]	ᾗ δ' ἀριθμεῖ, ἀριθμός τὰ	μὲν	γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον ἐστὶν
[4, 16]	ἡ κίνησις. σημεῖον δέ· τὸ	μὲν	γὰρ πλεῖον καὶ ἔλαττον κρίνομεν
[4, 18]	καὶ μακρὸς καὶ βραχύς. ᾗ	μὲν	γὰρ συνεχής, μακρὸς καὶ βραχύς,
[4, 15]	ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον. οἱ	μὲν	γὰρ τὴν τοῦ ὅλου κίνησιν
[4, 18]	συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι· διὰ	μὲν	γὰρ τὸ τὸ μέγεθος εἶναι
[4, 11]	γὰρ αἰτίαν οἰσθήσεται θᾶττον; ἐν	μὲν	γὰρ τοῖς πλήρεσιν ἐξ ἀνάγκης·
[4, 19]	τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον (τὰ	μὲν	γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι, τὰ
[4, 8]	πᾶσι γίγνεσθαι διὰ κενοῦ· τὴν	μὲν	γὰρ τροφὴν σῶμα εἶναι, δύο
[4, 20]	χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα· ἐν	μὲν	γὰρ τῷ παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν
[4, 9]	τοῦτο) λέγοντες οὐ καλῶς· ἡ	μὲν	γὰρ ὕλη οὐ χωριστὴ τῶν
[4, 6]	τῷ κεραμίῳ ὁ οἶνος· ἡ	μὲν	γὰρ χεὶρ μετὰ τοῦ σώματος
[4, 18]	τὸ ὁρίζεσθαι ὑπ' ἀλλήλων· ὁ	μὲν	γὰρ χρόνος ὁρίζει τὴν κίνησιν
[4, 18]	χρόνου καὶ τῆς κινήσεως· τῷ	μὲν	γὰρ χρόνῳ τὴν κίνησιν, τῇ
[4, 14]	ἔνια· τοῦ δὲ χρόνου τὰ	μὲν	γέγονε τὰ δὲ μέλλει, ἔστι
[4, 7]	ἠρεμοῦν} καὶ διὰ τοῦτο ἡ	μὲν	γῆ ἐν τῷ ὕδατι, τοῦτο
[4, 9]	οὔ; ἢ δῆλον ὅτι εἰ	μὲν	δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν, εἰ
[4, 13]	ἀλλὰ καὶ εἰς εὐθύ) οἱ	μὲν	δὴ διὰ ταῦτα κενόν τι
[4, 16]	ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν. ἐνταῦθα	μὲν	δὴ τῇ θέσει· ἐπεὶ δ'
[4, 12]	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται; ἓν	μὲν	δὴ τοῦτο ἄτοπον καὶ ἀδύνατον.
[4, 5]	ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγεται. ἕνα	μὲν	δὴ τρόπον ὡς ὁ δάκτυλος
[4, 6]	εἶναι δοκεῖ φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο	μὲν	διότι ὃ ἦν ἀήρ, τοῦτο
[4, 7]	(ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ τὸ	μὲν	δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι
[4, 6]	οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ	μὲν	εἶδος τοῦ πράγματος, ὁ δὲ
[4, 8]	οἱ λέγοντες, δοκεῖ δὲ πλῆρες	μὲν	εἶναι, ὅταν ἔχῃ τὸν ὄγκον
[4, 7]	ἀλλὰ διὰ τὸν καιρὸν ἀνάγκη	μὲν	εἰπεῖν, ἀσαφῶς δὲ νῦν ῥηθὲν
[4, 13]	ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ	μὲν	εἰς μέγεθος ἐκ μικρότητος, ὁτὲ
[4, 11]	τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι νῦν	μὲν	εἰς τὸ κενὸν διὰ τὸ
[4, 6]	τόπος ἀγγεῖον ἀμετακίνητον. διὸ ὅταν	μὲν	ἐν κινουμένῳ κινῆται καὶ μεταβάλλῃ
[4, 6]	συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τὸ	μὲν	ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον
[4, 15]	παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ	μέν	ἐστι θάττων καὶ βραδυτέρα, χρόνος
[4, 19]	σύμμετρον. ὅλως γάρ, εἰ μέτρον	μέν	ἐστι κινήσεως ὁ χρόνος καθ'
[4, 18]	ἔστιν, οἷον γραμμῆς ἐλάχιστος πλήθει	μέν	ἐστιν αἱ δύο ἢ ἡ
[4, 7]	μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη, τὰ	μέν	ἐστιν ἐν τόπῳ κατὰ δύναμιν,
[4, 13]	ὂν γίγνεται, καὶ οὐ χωριστὴ	μὲν	ἡ ὕλη, τὸ δ' εἶναι
[4, 19]	μὲν περιέχει ὁ χρόνος, τὰ	μὲν	ἦν, οἷον Ὅμηρός ποτε ἦν,
[4, 7]	σωρός, κατ' ἐνέργειαν. καὶ τὰ	μὲν	καθ' αὑτά (οἷον πᾶν σῶμα
[4, 6]	μεῖζον. ἔστι δὲ κινούμενον τὸ	μὲν	καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ, τὸ δὲ
[4, 4]	ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ	μὲν	καθ' αὑτὸ τὸ δὲ κατ'
[4, 18]	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ταχὺς	μὲν	καὶ βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς
[4, 7]	οὗτος ὁ τόπος καὶ ἄνω	μὲν	καὶ κάτω οὔ, κύκλῳ δ'
[4, 18]	ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς	μὲν	καὶ ὁ αὐτὸς ὁ τῶν
[4, 10]	ἔστιν εἴρηται, φανερὸν ὅτι οὕτω	μὲν	κενὸν οὐκ ἔστιν, οὔτε κεχωρισμένον
[4, 13]	ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ περὶ	μὲν	κενοῦ, πῶς ἔστι καὶ πῶς
[4, 11]	οὐκ ἔστι κενόν. ἔτι νῦν	μὲν	κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα τοῦ ὤσαντος
[4, 20]	φορᾶς. καὶ διὰ τοῦτο αἱ	μὲν	κινήσεις ἕτεραι καὶ χωρίς, ὁ
[4, 19]	καὶ τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ	μὲν	κινούμενον τὸ δὲ ἠρεμοῦν· τὴν
[4, 4]	ἄλλο λέγεται, καὶ τόπος ὁ	μὲν	κοινός, ἐν ᾧ ἅπαντα τὰ
[4, 7]	ἔχον μένει. ὥστ' ἐπεὶ τὸ	μὲν	κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν ἐστι
[4, 7]	περιέχει ἄλλο ἄλλο. διὸ κινεῖται	μὲν	κύκλῳ τὸ ἄνω, τὸ δὲ
[4, 6]	ἀλλοιοῦται, ἔστι τι ὃ νῦν	μὲν	λευκὸν πάλαι δὲ μέλαν, καὶ
[4, 17]	ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς ἐλέχθη, τῷ	μὲν	μεγέθει ἡ κίνησις, ταύτῃ δ'
[4, 18]	εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ	μὲν	μεγέθει ἡ κίνησις, τῇ δὲ
[4, 7]	κἂν ὕδωρ γένηται τοιοῦτο, τὰ	μὲν	μόρια κινήσεται αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ
[4, 19]	δ' ἀριθμὸς ὁ χρόνος, τὸ	μὲν	νῦν καὶ τὸ πρότερον καὶ
[4, 20]	δὲ ὀρθῶς καὶ ὅτι ἀριθμὸς	μὲν	ὁ αὐτὸς ὁ τῶν προβάτων
[4, 8]	στερηθῇ, κενόν, ὡς τὸ αὐτὸ	μὲν	ὂν κενὸν καὶ πλῆρες καὶ
[4, 6]	ἔσχατα τῶν ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς	μὲν	ὂν οὐκ ἐν ἐκείνῳ κινεῖται
[4, 19]	καὶ γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ	μὲν	ὄντα ὁτὲ δὲ μή, ἀνάγκη
[4, 5]	ἀμφορεὺς καὶ ὁ οἶνος χωρὶς	μὲν	ὄντα οὐ μέρη, ἅμα δέ·
[4, 8]	εἶναι μᾶλλον. λέγουσιν δ' ἓν	μὲν	ὅτι κίνησις ἡ κατὰ τόπον
[4, 13]	μὲν ἀδύνατον, συμβαίνει δὲ πρῶτον	μὲν	οὐ πάσης κινήσεως αἴτιον τὸ
[4, 13]	τὰ τάχη. ἐπεὶ δὲ κενὸν	μὲν	οὔ φαμεν εἶναι, τὰ ἄλλα
[4, 19]	σημεῖον δὲ ἱκανὸν ὅτι γίγνεται	μὲν	οὐδὲν ἄνευ τοῦ κινεῖσθαί πως
[4, 4]	χωριστὸς {ἐστι} τοῦ πράγματος, ταύτῃ	μὲν	οὐκ ἔστι τὸ εἶδος· ᾗ
[4, 5]	εἰ οἴνου, ὁ οἶνος. ὅτι	μὲν	οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ τι
[4, 5]	ἐπιστήμων ὅτι τὸ λογιστικόν. ὁ	μὲν	οὖν ἀμφορεὺς οὐκ ἔσται ἐν
[4, 6]	περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου. ἔστι	μὲν	οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ' οὐ
[4, 6]	ἂν κάλλιστα δεικνύοιτο ἕκαστον. πρῶτον	μὲν	οὖν δεῖ κατανοῆσαι ὅτι οὐκ
[4, 8]	κοινὰς περὶ αὐτῶν δόξας. οἱ	μὲν	οὖν δεικνύναι πειρώμενοι ὅτι οὐκ
[4, 11]	βάρους ἢ τῆς κουφότητος. τὸ	μὲν	οὖν δι' οὗ φέρεται αἴτιον,
[4, 11]	πρὸς πλῆρες οὐκ ἔστιν. ᾗ	μὲν	οὖν διαφέρουσι δι' ὧν φέρονται,
[4, 11]	πάντ' ἔσται. ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι	μὲν	οὖν εἰ ἔστι κενόν, συμβαίνει
[4, 15]	τοῦτ' ἂν εἴη σκεπτέον. ἡ	μὲν	οὖν ἑκάστου μεταβολὴ καὶ κίνησις
[4, 5]	ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ μόρια. οὕτω	μὲν	οὖν ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν
[4, 10]	καὶ ἐπὶ τῆς τέφρας. ὅτι	μὲν	οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν εἶναι
[4, 2]	ἂν εἴη ἐστερημένος σώματος. ὅτι	μὲν	οὖν ἐστί τι ὁ τόπος
[4, 2]	οὔτε προηυπορημένον περὶ αὐτοῦ. ~ὅτι	μὲν	οὖν ἔστιν ὁ τόπος, δοκεῖ
[4, 19]	καὶ ταύτην τὴν μεταβολήν. ὅτι	μὲν	οὖν ἔστιν ὁ χρόνος καὶ
[4, 5]	ὕλη καὶ ἡ μορφή. ταῦτα	μὲν	οὖν ἔστω διηπορημένα. ~Τί δέ
[4, 14]	ἀεὶ τὸ πρότερον. ἐν αὑτῷ	μὲν	οὖν ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν τε
[4, 3]	τὸ γένος αὐτοῦ πρῶτον. διαστήματα	μὲν	οὖν ἔχει τρία, μῆκος καὶ
[4, 14]	τίς ἡ φύσις αὐτοῦ. ὅτι	μὲν	οὖν ἢ ὅλως οὐκ ἔστιν
[4, 8]	εἶναι, καὶ πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος	μὲν	οὖν καὶ δείκνυσιν ὅτι τὸ
[4, 6]	πρῶτος ἐν ᾧ ἐστιν) ὅταν	μὲν	οὖν μὴ διῃρημένον ᾖ τὸ
[4, 8]	τὴν φύσιν αὐτῶν. ἐξ ὧν	μὲν	οὖν οἱ μέν φασιν εἶναι
[4, 11]	φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων. οἱ	μὲν	οὖν οἴονται τὸ κενὸν εἶναι,
[4, 8]	σώματός ἐστιν ὄντος συνεχοῦς. οὗτοι	μὲν	οὖν οὐ κατὰ θύρας πρὸς
[4, 20]	ἀριθμὸς ὁ ταύτης γνωριμώτατος. ἀλλοίωσις	μὲν	οὖν οὐδὲ αὔξησις οὐδὲ γένεσις
[4, 16]	κινήσεως καὶ μεταβολῆς χρόνος. ὅτι	μὲν	οὖν οὔτε κίνησις οὔτ' ἄνευ
[4, 19]	δ' εἶναι οὐ ταὐτό. τὸ	μὲν	οὖν οὕτω λέγεται τῶν νῦν,
[4, 10]	κίνησις ἔστιν, εἶναι κενόν. ὅλως	μὲν	οὖν πάσης κινήσεως οὐδαμῶς, δι'
[4, 17]	δύο τῆς μιᾶς μόρια. ᾗ	μὲν	οὖν πέρας τὸ νῦν, οὐ
[4, 4]	τοῦτο γὰρ ἑκάστου πέρας. οὕτω	μὲν	οὖν σκοποῦσιν ὁ τόπος τὸ
[4, 7]	τῷ πεπερασμένῳ τὰ πέρατα. Ὧι	μὲν	οὖν σώματι ἔστι τι ἐκτὸς
[4, 20]	τὸ δὲ τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα	μὲν	οὖν τὸ αὐτό, καὶ τοῦτο
[4, 5]	ἀμφορεὺς ἀλλ' ᾗ ἐκεῖνος. κατὰ	μὲν	οὖν τὸ εἶναι ὅτι ἕτερον,
[4, 13]	ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ	μὲν	οὖν τὸ μανὸν λέγουσι τὸ
[4, 3]	μείζων ὁ τόπος ἑκάστου. διὰ	μὲν	οὖν τούτων οὐ μόνον τί
[4, 8]	κενὸν οὐ τῶν ὄντων. ἕνα	μὲν	οὖν τρόπον ἐκ τούτων δεικνύουσιν
[4, 14]	ὕστερον οὐδὲν ἄλλο ἄλλου. περὶ	μὲν	οὖν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ'
[4, 19]	τῷ ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι. ὅσα	μὲν	οὖν φθαρτὰ καὶ γενητὰ καὶ
[4, 4]	οὐδὲν τοῦ πράγματός ἐστιν. ᾗ	μὲν	οὖν χωριστὸς {ἐστι} τοῦ πράγματος,
[4, 16]	εἶναι δοκεῖ· καὶ ὑποκείσθω. ὅταν	μὲν	οὖν ὡς ἓν τὸ νῦν
[4, 17]	ἡ δὲ κίνησις οὔ. ἔστι	μὲν	οὖν ὡς τὸ αὐτὸ τὸ
[4, 9]	ἐστι βαρὺ ἢ κοῦφον. ταῦτα	μὲν	οὖν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ πρότερον,
[4, 17]	τοῦ δὲ τελευτή. ἀλλ' ὅταν	μὲν	οὕτω λαμβάνῃ τις ὡς δυσὶ
[4, 19]	οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ	μὲν	παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ τοῦ
[4, 18]	ὅτι καὶ ἡ μεταβολὴ ἡ	μὲν	παροῦσα μία, ἡ δὲ γεγενημένη
[4, 19]	τῶν δὲ μὴ ὄντων ὅσα	μὲν	περιέχει ὁ χρόνος, τὰ μὲν
[4, 6]	δὴ τὸν τόπον εἶναι πρῶτον	μὲν	περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος ἐστί,
[4, 16]	ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ὃ	μέν	ποτε ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ
[4, 17]	ὥστε καὶ ἐν τούτοις ὃ	μέν	ποτε ὂν νῦν ἐστι, τὸ
[4, 17]	τὸ ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ	μέν	ποτε ὂν τὸ αὐτό (ἢ
[4, 11]	τοῦ συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως	μὲν	πρὸς κίνησιν πάσης ἔστι λόγος
[4, 7]	δὲ βαρὺ τὸ κάτω, τὸ	μὲν	πρὸς τὸ μέσον περιέχον πέρας
[4, 20]	τὸ πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ τὸ	μὲν	πρότερον ἐν χρόνῳ, πάσῃ δ'
[4, 16]	ἡ ψυχὴ τὰ νῦν, τὸ	μὲν	πρότερον τὸ δ' ὕστερον, τότε
[4, 16]	κινήσει ἢ ὡς τὸ αὐτὸ	μὲν	προτέρου δὲ καὶ ὑστέρου τινός,
[4, 2]	τὸ χάος. λέγει γοῦν πάντων	μὲν	πρώτιστα χάος γένετ' αὐτὰρ ἔπειτα
[4, 13]	ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ	μὲν	πυκνὸν βαρύ, τὸ δὲ μανὸν
[4, 6]	πάλαι δὲ μέλαν, καὶ νῦν	μὲν	σκληρὸν πάλαι δὲ μαλακόν (διό
[4, 19]	καὶ φθείρεται· διὸ καὶ οἱ	μὲν	σοφώτατον ἔλεγον, ὁ δὲ Πυθαγόρειος
[4, 19]	καὶ ὁ οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο	μὲν	συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν,
[4, 7]	δὲ κατ' ἐνέργειαν. διὸ ὅταν	μὲν	συνεχὲς ᾖ τὸ ὁμοιομερές, κατὰ
[4, 20]	ὁ αὐτὸς χρόνος, ἀλλ' ἡ	μὲν	ταχεῖα ἴσως ἡ δ' οὔ,
[4, 20]	ἐν δὲ τῷ μέλλοντι πρότερον	μὲν	τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ τὸ
[4, 19]	εἶναι δυοῖν ἐστιν θάτερον, ἓν	μὲν	τὸ εἶναι τότε ὅτε ὁ
[4, 15]	καὶ ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ	μὲν	τὸ ἐν ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον,
[4, 6]	τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ	μὲν	τὸ περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ
[4, 4]	οὖν ἡ φθορά; ἐξ ὧν	μὲν	τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί τι τὸν
[4, 18]	ἡ δεκάς, καὶ ἄλλοθι. ~ὅτι	μὲν	τοίνυν ὁ χρόνος ἀριθμός ἐστιν
[4, 12]	ἡ κρίσις τοῦ ἁπτοῦ. ὅτι	μὲν	τοίνυν οὐκ ἔστι κεχωρισμένον κενόν,
[4, 15]	εἶναι οὔτε τῷ ποιός. ὅτι	μὲν	τοίνυν οὐκ ἔστιν κίνησις, φανερόν·
[4, 20]	τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ	μὲν	τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ δὲ τοιόνδε
[4, 20]	καὶ μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ	μὲν	τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε
[4, 19]	διαιρεῖ δὲ δυνάμει. καὶ ᾗ	μὲν	τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον τὸ νῦν,
[4, 15]	δὲ τοῦ ὅλου σφαῖρα ἔδοξε	μὲν	τοῖς εἰποῦσιν εἶναι ὁ χρόνος,
[4, 7]	ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται. καὶ περὶ	μὲν	τόπου, καὶ ὅτι ἔστι καὶ
[4, 19]	οὕτω καὶ τὸ νῦν τὸ	μὲν	τοῦ χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν,
[4, 9]	φαίνεται λέγεσθαι τὸ κενὸν ἕνα	μὲν	τρόπον τὸ μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ
[4, 3]	δ' οὐδέν· ἔστι δὲ τὰ	μὲν	τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα, ἐκ
[4, 5]	τόπῳ ἐκείνῳ, ἀλλ' ὥσπερ ἡ	μὲν	ὑγίεια ἐν τοῖς θερμοῖς ὡς
[4, 7]	γάρ, τὸ δὲ εἶδος, τὸ	μὲν	ὕδωρ ὕλη ἀέρος, ὁ δ'
[4, 6]	ἔστι νῦν ὕδωρ. ἀλλ' ἡ	μὲν	ὕλη, ὥσπερ ἐλέχθη ἐν τοῖς
[4, 8]	ἐξ ὧν μὲν οὖν οἱ	μέν	φασιν εἶναι οἱ δ' οὔ
[4, 20]	ἡ δ' οὔ, καὶ ἡ	μὲν	φορὰ ἡ δ' ἀλλοίωσις· ὁ
[4, 6]	ἐν κινήσει. ταύτης δὲ τὸ	μὲν	φορά, τὸ δὲ αὔξησις καὶ
[4, 20]	τὰ δ' ἵπποι. καὶ περὶ	μὲν	χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν
[4, 11]	δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν τινὶ	μὲν	χρόνῳ, τῷ ἐφ' οὗ Η,
[4, 18]	δυάς· τὶς δὲ ἀριθμὸς ἔστι	μὲν	ὡς ἔστιν, ἔστι δ' ὡς
[4, 7]	ἀλλήλων) τὸ δὲ πᾶν ἔστι	μὲν	ὡς κινήσεται ἔστι δ' ὡς
[4, 17]	ὕστερον) τὸ δὲ νῦν ἔστι	μὲν	ὡς τὸ αὐτό, ἔστι δ'
[4, 7]	παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ	μένει	δὴ φύσει πᾶν ἐν τῷ
[4, 11]	γὰρ οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν ἢ	μενεῖ;	καὶ περὶ τοῦ ἄνω καὶ
[4, 7]	κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ	μένει,	τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον
[4, 7]	κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον	μένει.	ὥστ' ἐπεὶ τὸ μὲν κοῦφον
[4, 6]	κάτω, καὶ φέρεσθαι φύσει καὶ	μένειν	ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἕκαστον
[4, 16]	καὶ ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ	μένειν,	ὅταν δ' αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν,
[4, 6]	αὑ> τὸ πεφυκὸς εἶναι> καὶ	μένον,	ἐν τῷ αὐτῷ ἄπειροι ἂν
[4, 11]	μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ	μένον·	μᾶλλον δὲ τὸ μὴ εὐδιαίρετον·
[4, 6]	διὰ δὲ τὸ μεταβάλλειν πολλάκις	μένοντος	τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον καὶ
[4, 19]	οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῆς στιγμῆς	μενούσης	φανερόν. διαιρεῖ δὲ δυνάμει. καὶ
[4, 16]	ποτε ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ	μέντοι	εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ
[4, 4]	ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι	μέντοι	λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν,
[4, 20]	φορὰ ἡ δ' ἀλλοίωσις· ὁ	μέντοι	χρόνος ὁ αὐτός, εἴπερ καὶ
[4, 5]	εἶναι τὸν πρῶτον τόπον, μὴ	μέντοι	ὡς ἐν τόπῳ ἐκείνῳ, ἀλλ'
[4, 12]	τόπου καὶ τῷ τοῦ κενοῦ	μέρει	ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει
[4, 5]	ὡς τὸ ὅλον ἐν τοῖς	μέρεσιν·	οὐ γάρ ἐστι παρὰ τὰ
[4, 5]	οἶνος χωρὶς μὲν ὄντα οὐ	μέρη,	ἅμα δέ· διὸ ὅταν ᾖ
[4, 17]	μᾶλλον καὶ οὐχ ὡς τὰ	μέρη,	διά τε τὸ εἰρημένον (τῇ
[4, 14]	ὅτε ἔστιν, ἤτοι πάντα τὰ	μέρη	εἶναι ἢ ἔνια· τοῦ δὲ
[4, 5]	ἅμα δέ· διὸ ὅταν ᾖ	μέρη,	ἔσται αὐτὸ ἐν αὑτῷ) οἷον
[4, 2]	κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ τόπου	μέρη	καὶ εἴδη, τό τε ἄνω
[4, 5]	λέγεται γὰρ καὶ κατὰ τὰ	μέρη,	οἷον λευκὸς ὅτι ἡ ἐπιφάνεια
[4, 5]	κατὰ ταῦτα δὲ αἱ προσηγορίαι	μέρη	ὄντα, ὥς γε ἐν ἀνθρώπῳ
[4, 7]	κατὰ δύναμιν ἐν τόπῳ τὰ	μέρη,	ὅταν δὲ χωρισθῇ μὲν ἅπτηται
[4, 5]	οὐ γάρ ἐστι παρὰ τὰ	μέρη	τὸ ὅλον. ἄλλον δὲ τρόπον
[4, 14]	οὐσίας. πρὸς δὲ τούτοις παντὸς	μεριστοῦ,	ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν,
[4, 14]	μέλλει, ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος	μεριστοῦ.	τὸ δὲ νῦν οὐ μέρος·
[4, 14]	τῷ χρόνῳ ἄλλο καὶ ἄλλο	μέρος	ἅμα (ὃ μὴ περιέχει, τὸ
[4, 11]	ὑπομένοντι σῶμά τι· τὸ γὰρ	μέρος,	ἂν μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ
[4, 19]	τοῦτο δὲ σημαίνει ἤτοι ὡς	μέρος	ἀριθμοῦ καὶ πάθος, καὶ ὅλως
[4, 15]	ἐστι, περιφορὰ δέ γε οὔ·	μέρος	γὰρ περιφορᾶς τὸ ληφθέν, ἀλλ'
[4, 6]	ὅταν μὴ διῃρημένον ᾖ, ὡς	μέρος	ἐν ὅλῳ λέγεται, οἷον ἐν
[4, 6]	εἶναι ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς	μέρος	ἐν ὅλῳ· ὅταν δὲ διῃρημένον
[4, 5]	τῇ χειρὶ καὶ ὅλως τὸ	μέρος	ἐν τῷ ὅλῳ. ἄλλον δὲ
[4, 6]	ἐν ᾧ γίγνονται τόπῳ, ὃς	μέρος	ἐστὶ τοῦ τόπου ὅς ἐστι
[4, 14]	μέρος· μετρεῖ τε γὰρ τὸ	μέρος,	καὶ συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον
[4, 14]	μεριστοῦ. τὸ δὲ νῦν οὐ	μέρος·	μετρεῖ τε γὰρ τὸ μέρος,
[4, 7]	ἐν {τῷ} τόπῳ ὡς διαιρετὸν	μέρος	πρὸς ὅλον ἐστίν, οἷον ὅταν
[4, 7]	οὐκ ἀλόγως· καὶ γὰρ τὸ	μέρος,	τὸ δὲ ἐν {τῷ} τόπῳ
[4, 5]	τῷ εἴδει καὶ ὅλως τὸ	μέρος	τοῦ εἴδους ἐν τῷ λόγῳ.
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ	μέρος	τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε μεῖζον
[4, 19]	ἐστι τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου	μέρος	τοῦ μέλλοντος χρόνου (πότε βαδίζεις;
[4, 15]	καίτοι τῆς περιφορᾶς καὶ τὸ	μέρος	χρόνος τίς ἐστι, περιφορὰ δέ
[4, 14]	δεῖ τὸ ὅλον ἐκ τῶν	μερῶν·	ὁ δὲ χρόνος οὐ δοκεῖ
[4, 17]	τε τὸ εἰρημένον (τῇ γὰρ	μέσῃ	στιγμῇ ὡς δυσὶ χρήσεται, ὥστε
[4, 11]	γῇ κάτω καὶ πρὸς τὸ	μέσον,	δῆλον ὅτι οὐκ ἂν τὸ
[4, 11]	ἔσται ἄνω οὐδὲ κάτω οὐδὲ	μέσον,	ᾗ δὲ κενόν, οὐδὲν διάφορον
[4, 7]	κάτω, τὸ μὲν πρὸς τὸ	μέσον	περιέχον πέρας κάτω ἐστίν, καὶ
[4, 7]	κάτω ἐστίν, καὶ αὐτὸ τὸ	μέσον,	τὸ δὲ πρὸς τὸ ἔσχατον
[4, 7]	τόπος. ~καὶ διὰ τοῦτο τὸ	μέσον	τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον
[4, 16]	γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα τοῦ	μέσου	νοήσωμεν, καὶ δύο εἴπῃ ἡ
[4, 6]	οὐκ ἐν ἐκείνῳ κινεῖται ἀλλὰ	μετ'	ἐκείνου, διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ·
[4, 5]	αὐτοῦ περὶ τῆς οὐσίας, εἴρηται.	~Μετὰ	δὲ ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο
[4, 6]	οἶνος· ἡ μὲν γὰρ χεὶρ	μετὰ	τοῦ σώματος κινεῖται, τὸ δὲ
[4, 8]	καὶ τὸν οἶνόν φασι δέχεσθαι	μετὰ	τῶν ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς
[4, 4]	ἔσται ὁ τόπος ἐν τόπῳ·	μεταβάλλει	γὰρ ἅμα τῷ πράγματι καὶ
[4, 6]	τόπον, ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι	μεταβάλλει.	ἐπεὶ δὲ λέγομεν εἶναι ὡς
[4, 6]	ἐν τῇ αὐξήσει καὶ φθίσει	μεταβάλλει,	καὶ ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα,
[4, 7]	ὅλον, ἅμα τὸν τόπον οὐ	μεταβάλλει,	κύκλῳ δὲ κινεῖται τῶν μορίων
[4, 13]	ἢ εἰς ἴσον ἀεὶ δεῖ>	μεταβάλλειν	ἀέρα καὶ ὕδωρ (λέγω δὲ
[4, 13]	ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί που ἴσον	μεταβάλλειν	ἐξ ἀέρος ὕδωρ, ἵνα ὁ
[4, 6]	περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ τὸ	μεταβάλλειν	πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος τὸ
[4, 6]	μὲν ἐν κινουμένῳ κινῆται καὶ	μεταβάλλῃ	τὸ ἐντός, οἷον ἐν ποταμῷ
[4, 20]	δὲ θᾶττον κινεῖσθαι τὸ πρότερον	μεταβάλλον	εἰς τὸ ὑποκείμενον κατὰ τὸ
[4, 15]	ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον καὶ	μεταβάλλον·	ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως καὶ
[4, 16]	μεταβάλλωμεν τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν	μεταβάλλοντες,	οὐ δοκεῖ ἡμῖν γεγονέναι χρόνος,
[4, 15]	καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ	μεταβάλλοντι	μόνον ἐστίν, ἢ οὗ ἂν
[4, 2]	τοῦτο δὴ τῶν ἐγγιγνομένων καὶ	μεταβαλλόντων	ἕτερον πάντων εἶναι δοκεῖ· ἐν
[4, 16]	μεταβολῆς· ὅταν γὰρ μηδὲν αὐτοὶ	μεταβάλλωμεν	τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες,
[4, 6]	δὲ καὶ ὁ τόπος ἔσται	μεταβάλλων·	ὥστ' ἔσται τοῦ τόπου τ'
[4, 6]	ἡ ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω	μεταβέβληκε	τὸν τόπον, ὅτι ἐν ᾧ
[4, 19]	ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ μικρότητα ἐκστάν·	μεταβολὴ	δὲ πᾶσα φύσει ἐκστατικόν. ἐν
[4, 18]	ὁ αὐτός, ὅτι καὶ ἡ	μεταβολὴ	ἡ μὲν παροῦσα μία, ἡ
[4, 19]	καὶ πρότερον (ἐκστατικὸν γὰρ ἡ	μεταβολὴ	καθ' αὑτήν) γενέσεως δὲ καὶ
[4, 20]	οὕτω διωρισμένων φανερὸν ὅτι πᾶσα	μεταβολὴ	καὶ ἅπαν τὸ κινούμενον ἐν
[4, 15]	σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν ἑκάστου	μεταβολὴ	καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ
[4, 20]	τὸ πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα	μεταβολὴ	καὶ πᾶσα κίνησις ἐν χρόνῳ
[4, 15]	καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ	μεταβολὴ	μέν ἐστι θάττων καὶ βραδυτέρα,
[4, 15]	δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι καὶ	μεταβολή	τις ὁ χρόνος, τοῦτ' ἂν
[4, 16]	ἡμῖν, ὅταν μὴ ὁρίσωμεν μηδεμίαν	μεταβολήν,	ἀλλ' ἐν ἑνὶ καὶ ἀδιαιρέτῳ
[4, 15]	ἐν τῷ παρόντι κίνησιν ἢ	μεταβολήν.	~Ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἄνευ γε
[4, 20]	καὶ βραδύτερον κατὰ πᾶσάν ἐστιν	μεταβολήν	(ἐν πᾶσι γὰρ οὕτω φαίνεται)
[4, 19]	χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ ταύτην τὴν	μεταβολήν.	ὅτι μὲν οὖν ἔστιν ὁ
[4, 16]	~Ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἄνευ γε	μεταβολῆς·	ὅταν γὰρ μηδὲν αὐτοὶ μεταβάλλωμεν
[4, 16]	οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως καὶ	μεταβολῆς	χρόνος. ὅτι μὲν οὖν οὔτε
[4, 4]	τρόπον ἐκεῖ τε λέγων τὸ	μεταληπτικὸν	καὶ ἐν τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις
[4, 4]	ἐν τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ	μεταληπτικὸν	καὶ τὴν χώραν ἓν καὶ
[4, 6]	ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα	μεταξὺ	ἄλλο τι τῶν κινουμένων μεγεθῶν.
[4, 6]	οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ, τὸ	μεταξὺ	εἶναί τι δοκεῖ διάστημα, ὡς
[4, 16]	καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ	μεταξύ	τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ
[4, 14]	ἀλλ' ἐν ἄλλῳ, ἐν τοῖς	μεταξὺ	{τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα
[4, 7]	εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ	μεταξὺ	τοῦ τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ'
[4, 6]	ὕλη ἢ διάστημά τι τὸ	μεταξὺ	τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα
[4, 16]	ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι τὸ	μεταξὺ	χρόνος. εἰ δὴ τὸ μὴ
[4, 6]	ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ τὸ	μεταξὺ	ὡς κενὸν ὄν> ἔστι δ'
[4, 16]	ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν τὸ	μεταξύ.	ὥσπερ οὖν εἰ μὴ ἦν
[4, 12]	δὴ ἐν παντὶ σώματι ἔχοντι	μετάστασιν,	ἐφ' ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη,
[4, 6]	ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν	μετάστασιν	τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται
[4, 6]	δ' ὥσπερ τὸ ἀγγεῖον τόπος	μεταφορητός,	οὕτως καὶ ὁ τόπος ἀγγεῖον
[4, 4]	(ἔστι γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος	μεταφορητός)	τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδὲν τοῦ
[4, 2]	εἰς ἣν καὶ ἐξ ἧς	μετέβαλον.	ἔτι δὲ αἱ φοραὶ τῶν
[4, 14]	συγκείμενον ἀδύνατον ἂν εἶναι δόξειε	μετέχειν	οὐσίας. πρὸς δὲ τούτοις παντὸς
[4, 18]	οἷον ἐνιαυτὸν ἢ ἔαρ ἢ	μετόπωρον.	οὐ μόνον δὲ τὴν κίνησιν
[4, 20]	τῷ μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω	μέτρα	τὸ ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς
[4, 19]	μέτρον κινήσεως καὶ τοῦ κινεῖσθαι,	μετρεῖ	δ' οὗτος τὴν κίνησιν τῷ
[4, 19]	καὶ τὸ εἶναι τῆς κινήσεως	μετρεῖ,	καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ τὸ
[4, 14]	τὸ δὲ νῦν οὐ μέρος·	μετρεῖ	τε γὰρ τὸ μέρος, καὶ
[4, 19]	δῆλον ὅτι ὧν τὸ εἶναι	μετρεῖ,	τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ εἶναι
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ	μετρεῖσθαι	αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον ὅτι
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ	μετρεῖσθαι	αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	μετρεῖσθαί	ἐστι χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος
[4, 19]	τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ	μετρεῖσθαι	τὸ εἶναι αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	μετρεῖσθαι	τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ
[4, 20]	τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον καὶ	μετρεῖται	αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε τὸ
[4, 20]	ὁ χρόνος χρόνῳ τινὶ ὡρισμένῳ,	μετρεῖται	δ' ὥσπερ εἴπομεν, ὅ τε
[4, 20]	τινα κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι	μετρεῖται	τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ τὸ
[4, 20]	ὑπὸ τῆς ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ	μετρεῖται	τῆς τε κινήσεως τὸ ποσὸν
[4, 19]	γὰρ περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ	μετρεῖται	τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	εἰ ἐν χρόνῳ, ὑπὸ χρόνου.	μετρήσει	δ' ὁ χρόνος τὸ κινούμενον
[4, 19]	ἠρεμοῦν· τὴν γὰρ κίνησιν αὐτῶν	μετρήσει	καὶ τὴν ἠρεμίαν, πόση τις.
[4, 19]	τὸ κινούμενον οὐχ ἁπλῶς ἔσται	μετρητὸν	ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν τί
[4, 20]	δοκεῖ, διότι τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς	μέτρον	καὶ μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης.
[4, 19]	μέτρον κινήσεως, ἔσται καὶ ἠρεμίας	μέτρον	{κατὰ συμβεβηκός} πᾶσα γὰρ ἠρεμία
[4, 19]	ἐπεὶ δ' ἐστὶν ὁ χρόνος	μέτρον	κινήσεως, ἔσται καὶ ἠρεμίας μέτρον
[4, 19]	~ἐπεὶ δ' ἐστὶν ὁ χρόνος	μέτρον	κινήσεως καὶ τοῦ κινεῖσθαι, μετρεῖ
[4, 20]	συγγενῶν, ἡ κυκλοφορία ἡ ὁμαλὴς	μέτρον	μάλιστα, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁ
[4, 19]	πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ, εἰ	μέτρον	μέν ἐστι κινήσεως ὁ χρόνος
[4, 20]	τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ τὸ	μέτρον	οὐδὲν ἄλλο παρεμφαίνεται τῷ μετρουμένῳ,
[4, 20]	χρόνου) εἰ οὖν τὸ πρῶτον	μέτρον	πάντων τῶν συγγενῶν, ἡ κυκλοφορία
[4, 19]	δὲ χρόνος κινήσεως καὶ ἠρεμίας	μέτρον.	φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ τὸ
[4, 18]	δὲ τὴν κίνησιν τῷ χρόνῳ	μετροῦμεν,	ἀλλὰ καὶ τῇ κινήσει τὸν
[4, 18]	τὴν κίνησιν ὁ χρόνος. καὶ	μετροῦμεν	καὶ τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει
[4, 18]	τῇ δὲ κινήσει τὸν χρόνον	μετροῦμεν.	καὶ τοῦτ' εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ
[4, 20]	μέτρον οὐδὲν ἄλλο παρεμφαίνεται τῷ	μετρουμένῳ,	ἀλλ' ἢ πλείω μέτρα τὸ
[4, 20]	τῆς σφαίρας κίνησις, ὅτι ταύτῃ	μετροῦνται	αἱ ἄλλαι κινήσεις καὶ ὁ
[4, 18]	καὶ ὀλίγον χρόνον τῇ κινήσει	μετροῦντες,	καθάπερ καὶ τῷ ἀριθμητῷ τὸν
[4, 19]	τε εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ	μετροῦντος	τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν δὲ
[4, 19]	ὄντι. ὅσων δὲ τὸ ἐναντίον	μὴ	αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται καὶ
[4, 20]	ἅμα· εἴδει δὲ καὶ οἱ	μὴ	ἅμα· εἰ γὰρ εἶεν κύνες,
[4, 19]	ὁτὲ μὲν ὄντα ὁτὲ δὲ	μή,	ἀνάγκη ἐν χρόνῳ εἶναι (ἔστιν
[4, 7]	(ὃ γὰρ ἐφεξῆς καὶ ἁπτόμενον	μὴ	βίᾳ, συγγενές· καὶ συμπεφυκότα μὲν
[4, 20]	ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται οὗ	μὴ	διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ οὗ
[4, 6]	ᾧ ἐστιν) ὅταν μὲν οὖν	μὴ	διῃρημένον ᾖ τὸ περιέχον ἀλλὰ
[4, 6]	μή, οὐδὲν ἧττον. {ἔτι ὅταν	μὴ	διῃρημένον ᾖ, ὡς μέρος ἐν
[4, 13]	οἷόν τε· εἰ δὲ τοῦτο	μὴ	εἴη, ἢ ὅλως κίνησις οὐκ
[4, 8]	ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν, εἰ	μὴ	εἴη κενόν· τὸ γὰρ πλῆρες
[4, 17]	δὲ καὶ ὅτι εἴτε χρόνος	μὴ	εἴη, τὸ νῦν οὐκ ἂν
[4, 17]	ἂν εἴη, εἴτε τὸ νῦν	μὴ	εἴη, χρόνος οὐκ ἂν εἴη·
[4, 10]	ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ πυκνοῦσθαι	μὴ	εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ
[4, 11]	τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν τις ἐπισκοπῇ,	μὴ	ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν
[4, 19]	πᾶν ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα	μὴ	ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν
[4, 13]	ἢ κίνησις οὐκ ἔσται, εἰ	μὴ	ἔσται πύκνωσις καὶ μάνωσις, ἢ
[4, 13]	ἔστι κενόν. εἰ μὲν γὰρ	μὴ	ἔστι μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ
[4, 6]	ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα εἰ	μὴ	ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ
[4, 13]	ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν, εἰ	μὴ	ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ
[4, 9]	ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ που	μὴ	ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα.
[4, 11]	καὶ μένον· μᾶλλον δὲ τὸ	μὴ	εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ παχύτερον.
[4, 16]	τὸ μεταξύ. ὥσπερ οὖν εἰ	μὴ	ἦν ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ
[4, 16]	ἓν τὸ νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ	μὴ	ἤτοι ὡς πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 19]	δὲ δύναται καὶ εἶναι καὶ	μή,	καὶ ἔστιν γένεσις καὶ φθορὰ
[4, 8]	περὶ κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ	μή,	καὶ πῶς ἔστι, καὶ τί
[4, 1]	ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ	μή,	καὶ πῶς ἔστι, καὶ τί
[4, 11]	τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ' εἰ	μὴ	κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ τῶν
[4, 6]	ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη καὶ	μὴ	κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ
[4, 6]	ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος, εἰ	μὴ	κίνησις ἦν ἡ κατὰ τόπον·
[4, 4]	τὸ εἶδος; ἀδύνατον γὰρ οὗ	μὴ	κίνησις μηδὲ τὸ ἄνω ἢ
[4, 13]	γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται, ἂν	μὴ	κύκλῳ περιίστηται· οὐκ ἀεὶ δ'
[4, 2]	ἕκαστον εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον	μὴ	κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω τὸ
[4, 12]	ὥσπερ ἂν εἰ τὸ ὕδωρ	μὴ	μεθίστατο τῷ ξυλίνῳ κύβῳ μηδ'
[4, 5]	ἄλλῳ εἶναι τὸν πρῶτον τόπον,	μὴ	μέντοι ὡς ἐν τόπῳ ἐκείνῳ,
[4, 16]	μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ τὸ	μὴ	οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε συμβαίνει
[4, 11]	τοῦ κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν	μὴ	ὄν τι καὶ στέρησις δοκεῖ
[4, 19]	φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ τὸ	μὴ	ὂν ἔσται πᾶν ἐν χρόνῳ,
[4, 1]	ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που (τὸ γὰρ	μὴ	ὂν οὐδαμοῦ εἶναι· ποῦ γάρ
[4, 14]	τοῦ πλείονος) τὸ δὲ νῦν	μὴ	ὂν πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη
[4, 14]	τῶν ὄντων ἐστὶν ἢ τῶν	μὴ	ὄντων, εἶτα τίς ἡ φύσις
[4, 19]	τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν δὲ	μὴ	ὄντων ὅσα μὲν περιέχει ὁ
[4, 19]	ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν	μὴ	ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ ἔστιν,
[4, 14]	χρόνος σύγκειται. τὸ δ' ἐκ	μὴ	ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν εἶναι
[4, 16]	χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν	μὴ	ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν
[4, 9]	σῶμα ἁπτόν, κενόν, εἰ δὲ	μή,	οὔ) ἄλλον δὲ τρόπον, ἐν
[4, 7]	ἔστιν ἐν τόπῳ, ᾧ δὲ	μή,	οὔ. διὸ κἂν ὕδωρ γένηται
[4, 6]	κινῆται τὸ περιέχον ἐάν τε	μή,	οὐδὲν ἧττον. {ἔτι ὅταν μὴ
[4, 19]	καὶ ὁ αὐτός, εἰ δὲ	μή,	οὐκ ἔσται. ἐπεὶ δὲ τὸ
[4, 20]	νοῦς, ἀδύνατον εἶναι χρόνον ψυχῆς	μὴ	οὔσης, ἀλλ' ἢ τοῦτο ὅ
[4, 20]	καὶ κατ' ἐνέργειαν; πότερον δὲ	μὴ	οὔσης ψυχῆς εἴη ἂν ὁ
[4, 19]	ἦν καὶ ἔσται} ὅσα δὲ	μὴ	περιέχει μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε
[4, 14]	καὶ ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ	μὴ	περιέχει, τὸ δὲ περιέχεται, ὥσπερ
[4, 9]	κενὸν ἕνα μὲν τρόπον τὸ	μὴ	πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος κατὰ τὴν
[4, 19]	καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ	μὴ	πόρρω τοῦ νῦν (πότε βαδίζεις;
[4, 11]	οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει, εἰ	μὴ	σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ
[4, 12]	ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν	μὴ	συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω αἰεί,
[4, 8]	τὸ πᾶν σῶμα ὥστε εἶναι	μὴ	συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος καὶ
[4, 11]	εἰς ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι, ἐὰν	μή	τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι νῦν
[4, 13]	τῷ μανῷ, οὔτε δυνάμει, εἰ	μή	τις βούλεται πάντως καλεῖν κενὸν
[4, 9]	ἄλλον δὲ τρόπον, ἐν ᾧ	μὴ	τόδε τι μηδ' οὐσία τις
[4, 11]	ἐν τῷ ὅλῳ. ἔτι εἰ	μὴ	τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται. συμβαίνει
[4, 8]	καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ	μὴ	φάσκοντες, καὶ τρίτον τὰς κοινὰς
[4, 11]	τι· τὸ γὰρ μέρος, ἂν	μὴ	χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται ἐν
[4, 13]	οὐδὲ μανὸν οὕτως· εἰ δὲ	μὴ	χωριστόν, ἀλλ' ὅμως ἐνεῖναί τι
[4, 12]	τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ εἰ	μὴ	χωριστόν· λέγω δὲ τὸν ὄγκον
[4, 12]	μὴ μεθίστατο τῷ ξυλίνῳ κύβῳ	μηδ'	ὁ ἀήρ, ἀλλὰ πάντῃ διῄεσαν
[4, 9]	ἐν ᾧ μὴ τόδε τι	μηδ'	οὐσία τις σωματική. διό φασίν
[4, 19]	ἔσται} ὅσα δὲ μὴ περιέχει	μηδαμῇ,	οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε
[4, 11]	ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι	μηδὲ	ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν ᾖ κενόν·
[4, 13]	κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς εἰ	μηδὲ	κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν ὥσπερ
[4, 3]	καὶ τόπου στιγμῆς, ὥστ' εἰ	μηδὲ	ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ τόπος,
[4, 4]	ἀδύνατον γὰρ οὗ μὴ κίνησις	μηδὲ	τὸ ἄνω ἢ κάτω ἐστί,
[4, 13]	κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν ὥσπερ	μηδὲ	τόπον ἔχοντα διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ
[4, 19]	εἰς τὸ παρελθόν. εἰ δὲ	μηδεὶς	χρόνος ὃς οὔ ποτε, πᾶς
[4, 16]	συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν μὴ ὁρίσωμεν	μηδεμίαν	μεταβολήν, ἀλλ' ἐν ἑνὶ καὶ
[4, 11]	μὴν φύσει γε πῶς ἔσται	μηδεμιᾶς	οὔσης διαφορᾶς κατὰ τὸ κενὸν
[4, 20]	ἢ τὸ ἀριθμητόν. εἰ δὲ	μηδὲν	ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν ἢ ψυχὴ
[4, 16]	ἄνευ γε μεταβολῆς· ὅταν γὰρ	μηδὲν	αὐτοὶ μεταβάλλωμεν τὴν διάνοιαν ἢ
[4, 7]	τινι τόπῳ ἐστίν, εἴ γε	μηδὲν	αὐτὸν περιέχει σῶμα· ἐφ' ᾧ
[4, 14]	γὰρ αἰεὶ ἕτερον καὶ ἕτερον,	μηδὲν	δ' ἐστὶ τῶν ἐν τῷ
[4, 15]	τοίνυν οὐκ ἔστιν κίνησις, φανερόν·	μηδὲν	δὲ διαφερέτω λέγειν ἡμῖν ἐν
[4, 16]	γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος καὶ	μηδὲν	διὰ τοῦ σώματος πάσχωμεν, κίνησις
[4, 6]	τὰ ἔσχατα εἰ μὴ ἔστι	μηδὲν	διάστημα παρὰ τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου
[4, 12]	ἔχει. ὥστ' εἰ τοῦ τόπου	μηδὲν	διαφέρει, τί δεῖ ποιεῖν τόπον
[4, 9]	τοῦτο εἶναι κενόν, ἐν ᾧ	μηδέν	ἐστι βαρὺ ἢ κοῦφον. ταῦτα
[4, 8]	κενὸν εἶναι διάστημα ἐν ᾧ	μηδέν	ἐστι σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ
[4, 9]	κενὸν δὲ ἐν ᾧ τόπῳ	μηδέν	ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ που
[4, 8]	σῶμα φασίν, ἐν ᾧ ὅλως	μηδέν	ἐστι, τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ
[4, 9]	κενὸν τόπος εἶναι ἐν ᾧ	μηδέν	ἐστι. τούτου δ' αἴτιον ὅτι
[4, 11]	Α, ἐὰν φέρηται. ἐὰν τοίνυν	μηδὲν	ᾖ σῶμα ἐν τῷ Ζ,
[4, 13]	τοῦ ὅλου ἴσος ᾖ, ἢ	μηδὲν	κινεῖσθαι· ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου τοῦτο
[4, 19]	καὶ πράττειν, φθείρεται δὲ καὶ	μηδὲν	κινούμενον. καὶ ταύτην μάλιστα λέγειν
[4, 11]	τοῦ σώματος, ὥσπερ οὐδὲ τὸ	μηδὲν	πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ τὰ
[4, 6]	ἐκεῖνο οὗ τόπος ἐστί, καὶ	μηδὲν	τοῦ πράγματος, ἔτι τὸν πρῶτον
[4, 6]	δὲ τόπος ἄμφω. εἰ τοίνυν	μηδὲν	τῶν τριῶν ὁ τόπος ἐστίν,
[4, 11]	τοῦ κάτω (ὥσπερ γὰρ τοῦ	μηδενὸς	οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω καὶ
[4, 11]	ἢ τοῖν δυοῖν, τοῦ δὲ	μηδενὸς	οὐκέτι ἔχει λόγον ᾧ ὑπερέχει·
[4, 17]	ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει τὸ	μῆκος	καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ τοῦ
[4, 3]	διαστήματα μὲν οὖν ἔχει τρία,	μῆκος	καὶ πλάτος καὶ βάθος, οἷς
[4, 19]	τὴν ὅλην (ὥσπερ καὶ τὸ	μῆκος	ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι τι
[4, 11]	ᾧ Ε, εἰ ἴσον τὸ	μῆκος	τὸ τοῦ Β τῷ Δ,
[4, 3]	τῶν ἐν αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ	μὴν	ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν, εἰ
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου φθοράν. οὐ	μὴν	ἀλλ' οὐδὲ ταύτην ὁ χρόνος
[4, 16]	ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ	μὴν	καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ
[4, 12]	πάντῃ διῄεσαν δι' αὐτοῦ. ἀλλὰ	μὴν	καὶ ὁ κύβος γε ἔχει
[4, 16]	τις γεγονέναι καὶ χρόνος. ἀλλὰ	μὴν	καὶ ὅταν γε χρόνος δοκῇ
[4, 16]	ἕτερον καὶ οὐ κίνησις. ἀλλὰ	μὴν	καὶ τὸν χρόνον γε γνωρίζομεν
[4, 4]	ἀλλήλων οὐ ῥᾴδιον γνωρίζειν. ἀλλὰ	μὴν	ὅτι γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων
[4, 14]	εἴη· τοῦτο δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ	μὴν	οὐδ' αἰεὶ τὸ αὐτὸ διαμένειν
[4, 16]	παρόντι κίνησιν ἢ μεταβολήν. ~Ἀλλὰ	μὴν	οὐδ' ἄνευ γε μεταβολῆς· ὅταν
[4, 5]	καὶ τοῦ ἐν τούτῳ. ἀλλὰ	μὴν	οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἐνδέχεται· ἅμα
[4, 3]	πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ	μὴν	οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς καὶ
[4, 20]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἀλλὰ	μὴν	τό γε πρότερον ἐν χρόνῳ
[4, 11]	ἄλλων ἔσται κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ	μὴν	φύσει γε πῶς ἔσται μηδεμιᾶς
[4, 6]	τοῦ πράγματος, ἔτι τὸν πρῶτον	μήτ'	ἐλάττω μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι
[4, 3]	συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν τόπον, εἰ	μήτ'	ἐλάττων μήτε μείζων ὁ τόπος
[4, 19]	ποσή. ὥστε ὅσα μήτε κινεῖται	μήτ'	ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·
[4, 12]	χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων καὶ	μήτε	βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη, καθέξει
[4, 6]	τὸ εἶδος μήτε ἡ ὕλη	μήτε	διάστημά τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον
[4, 6]	τόπος ἐστίν, μήτε τὸ εἶδος	μήτε	ἡ ὕλη μήτε διάστημά τι
[4, 19]	κίνησις αὐτοῦ ποσή. ὥστε ὅσα	μήτε	κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν
[4, 12]	ἄλλων πάντων καὶ μήτε βαρὺ	μήτε	κοῦφον εἴη, καθέξει τὸ ἴσον
[4, 6]	ἔτι τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω	μήτε	μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ
[4, 3]	τὸν τόπον, εἰ μήτ' ἐλάττων	μήτε	μείζων ὁ τόπος ἑκάστου. διὰ
[4, 14]	ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον καὶ	μήτε	πρότερον μήτε ὕστερον τὸ ἐν
[4, 6]	τῶν τριῶν ὁ τόπος ἐστίν,	μήτε	τὸ εἶδος μήτε ἡ ὕλη
[4, 14]	κατὰ χρόνον καὶ μήτε πρότερον	μήτε	ὕστερον τὸ ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 17]	τις ὡς δυσὶ χρώμενος τῇ	μιᾷ,	ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ ἔσται ἀρχὴ
[4, 19]	μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ	μία	γίγνεταί ποτε, ἔσται καὶ χρόνος
[4, 19]	ἄλλη καὶ ἄλλη· ᾗ δὲ	μία,	ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω καὶ
[4, 18]	ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν παροῦσα	μία,	ἡ δὲ γεγενημένη καὶ ἡ
[4, 18]	ἐστιν αἱ δύο ἢ ἡ	μία,	μεγέθει δ' οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος·
[4, 20]	ἐν τῇ αὐτῇ διαιρέσει καὶ	μιᾷ.	σχῆμα γὰρ τὸ μὲν τοιόνδε
[4, 13]	τὸ δ' εἶναι ἕτερον, καὶ	μία	τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς
[4, 17]	ἡ κίνησις καὶ ἡ φορὰ	μία	τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν (καὶ
[4, 13]	τῶν ὑποκειμένων ὅτι ἔστιν ὕλη	μία	τῶν ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ
[4, 13]	αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν, καὶ	μία	ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ
[4, 18]	κίνησιν εἶναι τὴν αὐτὴν καὶ	μίαν	πάλιν καὶ πάλιν, οὕτω καὶ
[4, 17]	δὲ γραμμαὶ αἱ δύο τῆς	μιᾶς	μόρια. ᾗ μὲν οὖν πέρας
[4, 8]	δέξεται τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ	μικρὰ	τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ
[4, 8]	δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ τὸ	μικρότατον	δέξεται τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ
[4, 13]	καὶ τὸ μέγεθος καὶ ἡ	μικρότης	τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης
[4, 13]	ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς	μικρότητα	ἐκ μεγέθους. ὁμοίως τοίνυν κἂν
[4, 19]	τὸ ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ	μικρότητα	ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα φύσει
[4, 13]	ὁτὲ μὲν εἰς μέγεθος ἐκ	μικρότητος,	ὁτὲ δ' εἰς μικρότητα ἐκ
[4, 13]	σώματος ὕλη καὶ μεγάλου καὶ	μικροῦ	ἡ αὐτή. δῆλον δέ· ὅταν
[4, 4]	εἴτε τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ	μικροῦ	ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ εἴτε τῆς
[4, 13]	βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ	μολίβδου	καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν
[4, 14]	ἢ ὅλως οὐκ ἔστιν ἢ	μόλις	καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ τις
[4, 20]	δ' ἕκαστον ἑνί τινι συγγενεῖ,	μονάδες	μονάδι, ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω
[4, 20]	ἕκαστον ἑνί τινι συγγενεῖ, μονάδες	μονάδι,	ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω δὲ>
[4, 17]	δὲ ὡς τὸ φερόμενον, οἷον	μονὰς	ἀριθμοῦ. καὶ συνεχής τε δὴ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ ὡς ἐν ἀριθμῷ	μονὰς	καὶ τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον
[4, 2]	ὡς οὐ τῇ θέσει διαφέροντα	μόνον	ἀλλὰ καὶ τῇ δυνάμει. δηλοῖ
[4, 18]	ἢ ἔαρ ἢ μετόπωρον. οὐ	μόνον	δὲ τὴν κίνησιν τῷ χρόνῳ
[4, 2]	γῆς καὶ τῶν τοιούτων, οὐ	μόνον	δηλοῦσιν ὅτι ἐστί τι ὁ
[4, 10]	ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ	μόνον	εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει,
[4, 15]	κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ μεταβάλλοντι	μόνον	ἐστίν, ἢ οὗ ἂν τύχῃ
[4, 17]	τὰ μὲν γὰρ πέρατα ἐκείνου	μόνον	ἐστὶν οὗ ἐστιν πέρατα, ὁ
[4, 2]	δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὡς τὰ	μόνον	λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ ἔχοντα
[4, 2]	ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα οὐ	μόνον	πρὸς ἡμᾶς, τὸ ἄνω καὶ
[4, 6]	ἀσώματος εἶναι· φαίνεται γὰρ οὐ	μόνον	τὰ πέρατα τοῦ ἀγγείου εἶναι
[4, 3]	διὰ μὲν οὖν τούτων οὐ	μόνον	τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ εἰ
[4, 4]	τόπον, τί δ' ἐστίν, οὗτος	μόνος	ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. εἰκότως δ' ἐκ
[4, 7]	καὶ ὁ οὐρανός· τὰ γὰρ	μόρια	ἐν τόπῳ πως πάντα· ἐπὶ
[4, 17]	γραμμαὶ αἱ δύο τῆς μιᾶς	μόρια.	ᾗ μὲν οὖν πέρας τὸ
[4, 7]	ὕδωρ γένηται τοιοῦτο, τὰ μὲν	μόρια	κινήσεται αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ ὑπ'
[4, 5]	ἐν ᾧ, ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ	μόρια.	οὕτω μὲν οὖν ἐνδέχεται αὐτό
[4, 6]	τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ	μόρια	πάντα ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ
[4, 5]	ἕτερον. ὅταν μὲν γὰρ ᾖ	μόρια	τοῦ ὅλου τὸ ἐν ᾧ
[4, 6]	κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον τὰ	μόρια	τοῦ σώματος καὶ ὁ ἐν
[4, 6]	καὶ τὸ ὕδωρ ἢ τὰ	μόρια	τοῦ ὕδατος, ἀλλ' οὐκ ἐν
[4, 7]	ταύτῃ καὶ τόπος ἔστι τοῖς	μορίοις·	ἕτερον γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον τῶν
[4, 7]	οἷον ὅταν ὕδατος κινήσῃ τις	μόριον	ἢ ἀέρος. οὕτω δὲ καὶ
[4, 4]	ἄλλων σωμάτων ὁμοίως, ὥστε οὔτε	μόριον	οὔθ' ἕξις ἀλλὰ χωριστὸς ὁ
[4, 7]	δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν ὡς	μόριόν	πως πρὸς ὅλον. διὸ καὶ
[4, 17]	καὶ ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν	μόριον	τὸ νῦν τοῦ χρόνου, οὐδ'
[4, 19]	ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν {τὸ}	μόριον	τοῦ παρελθόντος. πότε ἦλθες; ἄρτι,
[4, 6]	δὲ ἄλλος ὁ τόπος τοῦ	μορίου,	ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν ὅλον
[4, 7]	μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ κινεῖται τῶν	μορίων	γὰρ οὗτος ὁ τόπος καὶ
[4, 7]	ἕτερον γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον τῶν	μορίων	ἐστίν) τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός,
[4, 6]	μὲν τὸ περιέχειν δοκεῖ ἡ	μορφὴ	εἶναι· ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ
[4, 4]	ἂν τὸ εἶδος καὶ ἡ	μορφὴ	ἑκάστου ὁ τόπος εἶναι, ᾧ
[4, 4]	τόπος (δεῖ γάρ, εἴπερ ἢ	μορφὴ	ἢ ὕλη) ἔσται ὁ τόπος
[4, 6]	ἕν τι εἶναι· ἢ γὰρ	μορφὴ	ἢ ὕλη ἢ διάστημά τι
[4, 5]	καὶ ἡ ὕλη καὶ ἡ	μορφή.	ταῦτα μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα.
[4, 6]	παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ τὴν	μορφήν,	καὶ διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι
[4, 16]	καθάπερ οὐδὲ τοῖς ἐν Σαρδοῖ	μυθολογουμένοις	καθεύδειν παρὰ τοῖς ἥρωσιν, ὅταν
[4, 14]	ἂν εἴη τὰ ἔτος γενόμενα	μυριοστὸν	τοῖς γενομένοις τήμερον, καὶ οὔτε