Livre, Chap.
[4, 11]	λεπτοτέρου ὄντος τὸν ἐφ' ᾧ	Ε,	εἰ ἴσον τὸ μῆκος τὸ
[4, 11]	χρόνος διπλάσιος τοῦ ἐφ' ᾧ	Ε.	καὶ ἀεὶ δὴ ὅσῳ ἂν
[4, 11]	ἔχει ὁ χρόνος ἐφ' ᾧ	Ε	πρὸς τὸν ἐφ' ᾧ Η.
[4, 11]	τοῦ Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ	Ε	τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ
[4, 11]	ἐλάττονι δὲ τοῦ ἐφ' οὗ	Ε,	τοῦτον ἕξει τὸν λόγον τὸ
[4, 19]	τὸ δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη	ἑαλωκέναι	οὐ λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω
[4, 13]	μείζονος κύκλου περιφέρεια καὶ κυρτότης	ἐὰν	γίγνηται ἐλάττονος κύκλου, ἢ> ἡ
[4, 12]	ὡς ἀληθῶς κενόν. ὥσπερ γὰρ	ἐὰν	ἐν ὕδατι τιθῇ τις κύβον,
[4, 11]	μὴ ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν κινεῖσθαι,	ἐὰν	ᾖ κενόν· ὥσπερ γὰρ οἱ
[4, 19]	τοῦ παρελθόντος. πότε ἦλθες; ἄρτι,	ἐὰν	ᾖ ὁ χρόνος ἐγγὺς τοῦ
[4, 16]	αἰσθανόμεθα καὶ χρόνου· καὶ γὰρ	ἐὰν	ᾖ σκότος καὶ μηδὲν διὰ
[4, 11]	ἢ εἰς ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι,	ἐὰν	μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι
[4, 11]	ἔχοντα ἢ βάρους ἢ κουφότητος,	ἐὰν	τἆλλα ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς σχήμασι}
[4, 11]	ἢ τῷ διαφέρειν τὸ φερόμενον,	ἐὰν	τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὴν
[4, 6]	διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ· καὶ	ἐάν	τε κινῆται τὸ περιέχον ἐάν
[4, 6]	ἐάν τε κινῆται τὸ περιέχον	ἐάν	τε μή, οὐδὲν ἧττον. {ἔτι
[4, 11]	ἐφ' οὗ Α, ἐὰν φέρηται.	ἐὰν	τοίνυν μηδὲν ᾖ σῶμα ἐν
[4, 11]	Ζ τὸ ἐφ' οὗ Α,	ἐὰν	φέρηται. ἐὰν τοίνυν μηδὲν ᾖ
[4, 18]	καὶ χρόνον, οἷον ἐνιαυτὸν ἢ	ἔαρ	ἢ μετόπωρον. οὐ μόνον δὲ
[4, 19]	καλόν· φθορᾶς γὰρ αἴτιος καθ'	ἑαυτὸν	μᾶλλον ὁ χρόνος· ἀριθμὸς γὰρ
[4, 5]	ἆρα καὶ αὐτό τι ἐν	ἑαυτῷ	ἐνδέχεται εἶναι, ἢ οὐδέν, ἀλλὰ
[4, 5]	ἐπακτικῶς σκοποῦσιν οὐδὲν ὁρῶμεν ἐν	ἑαυτῷ	κατ' οὐδένα τῶν διορισμῶν, τῷ
[4, 12]	τῷ τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ	ἑαυτῷ.	τί οὖν διοίσει τὸ τοῦ
[4, 13]	οὖσα ἢ ἄλλη, ἐν οὐθενὶ	ἐγγέγονε	τὸ κυρτὸν ὃ ἦν οὐ
[4, 6]	μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ τοῦ	ἐγγιγνομένου	σώματος μέγεθος. τούτων δ' ὅτι
[4, 2]	σωμάτων κατέχει· τοῦτο δὴ τῶν	ἐγγιγνομένων	καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων εἶναι
[4, 19]	ἀρχῇ. τὸ δ' ἤδη> τὸ	ἐγγύς	ἐστι τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου
[4, 19]	ὅταν ὁ χρόνος ὁ τούτου	ἐγγὺς	ᾖ. ἥξει νῦν, ὅτι τήμερον
[4, 19]	χρόνου (πότε βαδίζεις; ἤδη, ὅτι	ἐγγὺς	ὁ χρόνος ἐν ᾧ μέλλει)
[4, 19]	εἰς αὐτά, ἀλλ' ὅτι οὐκ	ἐγγύς.	τὸ δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος
[4, 19]	ἄρτι, ἐὰν ᾖ ὁ χρόνος	ἐγγὺς	τοῦ ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ
[4, 19]	νῦν. καὶ τὸ ἄρτι> τὸ	ἐγγὺς	τοῦ παρόντος νῦν {τὸ} μόριον
[4, 20]	τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ τὸ	ἐγγύτερον,	ἐν δὲ τῷ μέλλοντι πρότερον
[4, 20]	τῷ μέλλοντι πρότερον μὲν τὸ	ἐγγύτερον,	ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον. ὥστε
[4, 13]	ὕλη οὐ προσλαβοῦσά τι ἄλλο	ἐγένετο,	ἀλλ' ὃ ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ
[4, 13]	ἀλλ' ὃ ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ	ἐγένετο,	καὶ πάλιν ὕδωρ ἐξ ἀέρος
[4, 16]	καθεύδειν παρὰ τοῖς ἥρωσιν, ὅταν	ἐγερθῶσι·	συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον νῦν
[4, 10]	καὶ τοῦ εἰς τὴν τέφραν	ἐγχεομένου	ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν ἐμποδίζει. ἢ
[4, 15]	ἡ δὲ τοῦ ὅλου σφαῖρα	ἔδοξε	μὲν τοῖς εἰποῦσιν εἶναι ὁ
[4, 6]	δεῖ κατανοῆσαι ὅτι οὐκ ἂν	ἐζητεῖτο	ὁ τόπος, εἰ μὴ κίνησις
[4, 6]	κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ	εἰ	ἀλλοιοῦται, ἔστι τι ὃ νῦν
[4, 20]	κινούμενον (οἷον ἐπὶ τῆς φορᾶς,	εἰ	ἄμφω κατὰ τὴν περιφερῆ κινεῖται
[4, 12]	σώμασιν παρὰ τὸν ἑκάστου ὄγκον,	εἰ	ἀπαθὲς ὁ ὄγκος; οὐδὲν γὰρ
[4, 20]	δὲ καὶ οἱ μὴ ἅμα·	εἰ	γὰρ εἶεν κύνες, οἱ δ'
[4, 19]	κίνησις καὶ ὁ τόπος ἔστιν.	εἰ	γὰρ ἔσται τὸ ἔν τινι
[4, 11]	ὡς ἔνιοί φασι, λέγωμεν πάλιν.	εἰ	γὰρ ἔστιν ἑκάστου φορά τις
[4, 8]	τὸ πᾶν ἀκίνητον ἐκ τούτων·	εἰ	γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι (φησί)
[4, 3]	Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ τινὰ λόγον·	εἰ	γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν
[4, 6]	ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν εἶναι	(εἰ	γὰρ πᾶς ὁ ἀὴρ τόπος,
[4, 11]	οὐδὲ τὸ μηδὲν πρὸς ἀριθμόν.	εἰ	γὰρ τὰ τέτταρα τῶν τριῶν
[4, 4]	ἐν τοῖς τοιούτοις ὁ τόπος.	εἰ	δ' ἐν αὐτῷ ὁ τόπος
[4, 2]	εἶναί που καὶ ἐν τόπῳ.	εἰ	δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή τις
[4, 6]	τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι πεφυκότων.	εἰ	δ' ἦν τι {τὸ} διάστημα
[4, 8]	πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί τι.	εἰ	δὲ δέξεται καὶ ἔσται δύο
[4, 9]	μὲν δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν,	εἰ	δὲ μή, οὔ) ἄλλον δὲ
[4, 19]	χρόνος εἷς καὶ ὁ αὐτός,	εἰ	δὲ μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ
[4, 13]	διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως·	εἰ	δὲ μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως
[4, 19]	καὶ ἦν εἰς τὸ παρελθόν.	εἰ	δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ
[4, 20]	τὸ ἠριθμημένον ἢ τὸ ἀριθμητόν.	εἰ	δὲ μηδὲν ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν
[4, 8]	τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.	εἰ	δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ τὸ
[4, 13]	συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν τε·	εἰ	δὲ τοῦτο μὴ εἴη, ἢ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ ἐστίν.	εἰ	δὲ τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ χρόνου
[4, 4]	ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον,	εἰ	δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ τί
[4, 4]	περιέχει οὐδὲν πλέον ἢ σέ)	εἰ	δή ἐστιν ὁ τόπος τὸ
[4, 16]	δοκεῖ εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος.	εἰ	δὴ τὸ μὴ οἴεσθαι εἶναι
[4, 11]	ὥστε οὐδὲ τὴν κίνησιν, ἀλλ'	εἰ	διὰ τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ
[4, 11]	καὶ Δ. τὸ δὴ Α	εἰ	δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν τινὶ
[4, 11]	τάχος πρὸς τὸ τάχος. ὥστε	εἰ	διπλασίως λεπτόν, ἐν διπλασίῳ χρόνῳ
[4, 12]	ἴσου κενοῦ καὶ τόπου; καὶ	εἰ	δύο τοιαῦτα, διὰ τί οὐ
[4, 19]	ἀριθμῷ ἐν ᾧ ἐστιν, ὥστ'	εἰ	ἐν χρόνῳ, ὑπὸ χρόνου. μετρήσει
[4, 20]	ὂν ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον	εἰ	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς.
[4, 10]	τινὸς ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει, οἷον	εἰ	ἐξ ὕδατος γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως
[4, 13]	καὶ ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον	εἰ	ἐξ ὕδατος κυάθου γέγονεν ἀήρ,
[4, 19]	τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ	εἰ	ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν
[4, 17]	χρώμενος τῇ μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι,	εἰ	ἔσται ἀρχὴ καὶ τελευτὴ ἡ
[4, 11]	ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν	εἰ	ἔστι κενόν, συμβαίνει τοὐναντίον ἢ
[4, 3]	μὴν ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν,	εἰ	ἔστι, τί ἐστι, πότερον ὄγκος
[4, 3]	ὄντα. ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς	εἰ	ἔστι τι τῶν ὄντων, ποὺ
[4, 11]	ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν ὅτι,	εἰ	ἔστι χρόνος ἐν ᾧ τοῦ
[4, 3]	μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ	εἰ	ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ
[4, 10]	τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι,	εἰ	ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ
[4, 1]	ὥσπερ καὶ περὶ ἀπείρου γνωρίζειν,	εἰ	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς
[4, 8]	φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ,	εἰ	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς
[4, 11]	ταύτης δ' οὐκ ἔστιν. ἔτι	εἰ	ἔστιν τι οἷον τόπος ἐστερημένος
[4, 12]	ὁ ὄγκος; οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται,	εἰ	ἕτερον περὶ αὐτὸν ἴσον διάστημα
[4, 13]	ἕτερον, καὶ μία τῷ ἀριθμῷ,	εἰ	ἔτυχε, χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ
[4, 9]	ἀπορήσειέ τις, τί ἂν φαῖεν,	εἰ	ἔχοι τὸ διάστημα χρῶμα ἢ
[4, 9]	ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον δὲ	εἰ	ἡ στιγμὴ κενόν· δεῖ γὰρ
[4, 12]	δέ γε οὐδὲ τὸ ὕδωρ,	εἰ	ἦσαν οἱ ἰχθύες σιδηροῖ· τῇ
[4, 11]	ὄντος τὸν ἐφ' ᾧ Ε,	εἰ	ἴσον τὸ μῆκος τὸ τοῦ
[4, 20]	τῶν προβάτων καὶ τῶν κυνῶν,	εἰ	ἴσος ἑκάτερος, δεκὰς δὲ οὐχ
[4, 12]	μέγεθος, ὅσον κατέχει κενόν· ὃ	εἰ	καὶ θερμὸν ἢ ψυχρόν ἐστιν
[4, 12]	ὄγκον τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ'	εἰ	καὶ χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων
[4, 20]	τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν	εἰ	κατά τινα περίοδον. καὶ γὰρ
[4, 12]	συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω αἰεί,	εἰ	κάτω ἡ φορὰ ὥσπερ γῆς,
[4, 10]	τινες εἶναι. οὐδεμία δ' ἀνάγκη,	εἰ	κίνησις ἔστιν, εἶναι κενόν. ὅλως
[4, 14]	καὶ ἄλλο, οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν.	εἰ	μὲν γὰρ αἰεὶ ἕτερον καὶ
[4, 19]	κίνησις, οὕτω καὶ ὁ χρόνος·	εἰ	μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ
[4, 13]	φανερὸν εἶναι ὅτι ἔστι κενόν.	εἰ	μὲν γὰρ μὴ ἔστι μανὸν
[4, 9]	ἢ οὔ; ἢ δῆλον ὅτι	εἰ	μὲν δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν,
[4, 13]	καὶ ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως.	εἰ	μὲν οὖν τὸ μανὸν λέγουσι
[4, 19]	τῇ πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ,	εἰ	μέτρον μέν ἐστι κινήσεως ὁ
[4, 8]	γὰρ ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν,	εἰ	μὴ εἴη κενόν· τὸ γὰρ
[4, 13]	ὅτι ἢ κίνησις οὐκ ἔσται,	εἰ	μὴ ἔσται πύκνωσις καὶ μάνωσις,
[4, 6]	τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα	εἰ	μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ
[4, 13]	ἐξ ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν,	εἰ	μὴ ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον
[4, 16]	ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ. ὥσπερ οὖν	εἰ	μὴ ἦν ἕτερον τὸ νῦν
[4, 11]	ὑστέρα τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ'	εἰ	μὴ κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ
[4, 6]	οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος,	εἰ	μὴ κίνησις ἦν ἡ κατὰ
[4, 11]	διὸ οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει,	εἰ	μὴ σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως
[4, 13]	ἐν τῷ μανῷ, οὔτε δυνάμει,	εἰ	μή τις βούλεται πάντως καλεῖν
[4, 11]	ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ. ἔτι	εἰ	μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται.
[4, 12]	πάντων τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ	εἰ	μὴ χωριστόν· λέγω δὲ τὸν
[4, 13]	κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς	εἰ	μηδὲ κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν
[4, 3]	στιγμῆς καὶ τόπου στιγμῆς, ὥστ'	εἰ	μηδὲ ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ
[4, 3]	τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν τόπον,	εἰ	μήτ' ἐλάττων μήτε μείζων ὁ
[4, 5]	ὃ δὲ Ζήνων ἠπόρει, ὅτι	εἰ	ὁ τόπος ἐστί τι, ἔν
[4, 4]	φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον,	εἰ	ὁ τόπος ἡ ὕλη ἢ
[4, 5]	ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον,	εἰ	οἴνου, ὁ οἶνος. ὅτι μὲν
[4, 13]	καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω οἰσθήσεται,	εἰ	ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ' ἂν
[4, 13]	φέρεσθαι κάτω; καὶ δῆλον ὅτι	εἰ	ὅσῳ ἂν μανότερον καὶ κενώτερον
[4, 5]	τι ἐν αὑτῷ εἶναι. ὥστ'	εἰ	ὅτι μάλιστα ἐν ἀλλήλοις εἶεν,
[4, 5]	ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς ἔσται,	εἰ	οὗ ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ'
[4, 7]	νῦν ῥηθὲν τότ' ἔσται σαφέστερον.	εἰ	οὖν τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη
[4, 20]	τὸ ποσὸν καὶ τοῦ χρόνου)	εἰ	οὖν τὸ πρῶτον μέτρον πάντων
[4, 10]	εἶναι ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν,	εἰ	πάντῃ αὐξάνεται καὶ αὐξάνεται διὰ
[4, 15]	ἀλλ' οὐ περιφορά. ἔτι δ'	εἰ	πλείους ἦσαν οἱ οὐρανοί, ὁμοίως
[4, 8]	μικρὰ τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε	εἰ	πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ
[4, 12]	φορὰ ὥσπερ γῆς, ἢ ἄνω,	εἰ	πῦρ, ἢ ἐπ' ἄμφω, {ἢ}
[4, 14]	καὶ ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν,	εἰ	τά τε πρότερον καὶ τὰ
[4, 14]	χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι	εἰ	τὸ ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον
[4, 12]	ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν	εἰ	τὸ ὕδωρ μὴ μεθίστατο τῷ
[4, 6]	περιέχει, ὁ δὲ τόπος ἄμφω.	εἰ	τοίνυν μηδὲν τῶν τριῶν ὁ
[4, 12]	ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ'	εἰ	τοῦ τόπου μηδὲν διαφέρει, τί
[4, 11]	φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ	εἰ	τοῦτ' ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν.
[4, 6]	δὲ δόξειεν ἂν εἶναι τόπος,	εἴ	γε ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη
[4, 7]	οὐδ' ἔν τινι τόπῳ ἐστίν,	εἴ	γε μηδὲν αὐτὸν περιέχει σῶμα·
[4, 9]	τόπῳ μηδέν ἐστι σῶμα, ὥστ'	εἴ	που μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν
[4, 8]	πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ	εἴ	τι ἔξω τοῦ παντὸς σώματός
[4, 20]	εἷς ὁ ἴσος καὶ ἅμα·	εἴδει	δὲ καὶ οἱ μὴ ἅμα·
[4, 5]	ὡς τὸ γένος ἐν τῷ	εἴδει	καὶ ὅλως τὸ μέρος τοῦ
[4, 5]	ἄλλο. καὶ ἕτερά γε τῷ	εἴδει	ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει
[4, 4]	τί οὐκ ἐν τόπῳ τὰ	εἴδη	καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ τὸ
[4, 2]	δ' ἐστὶ τόπου μέρη καὶ	εἴδη,	τό τε ἄνω καὶ τὸ
[4, 4]	τόπος ἡ ὕλη ἢ τὸ	εἶδος;	ἀδύνατον γὰρ οὗ μὴ κίνησις
[4, 4]	εἴτε ἡ ὕλη εἴτε τὸ	εἶδος·	ἄλλως τε γὰρ τὴν ἀκροτάτην
[4, 5]	ἄνθρωπος ἐν ζῴῳ καὶ ὅλως	εἶδος	ἐν γένει. ἄλλον δὲ ὡς
[4, 5]	καὶ ψυχροῖς καὶ ὅλως τὸ	εἶδος	ἐν τῇ ὕλῃ. ἔτι ὡς
[4, 4]	σκοποῦσιν ὁ τόπος τὸ ἑκάστου	εἶδός	ἐστιν· ᾗ δὲ δοκεῖ ὁ
[4, 4]	ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι τὸ	εἶδος·	ᾗ δὲ περιέχει, ταύτῃ δ'
[4, 4]	εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν τὸ	εἶδος	καὶ ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ
[4, 4]	χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ μὲν γὰρ	εἶδος	καὶ ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται
[4, 3]	ἐξ αὐτοῦ συνέστηκεν) οὔτε ὡς	εἶδος	καὶ λόγος τῶν πραγμάτων οὔθ'
[4, 4]	πράγματι καὶ κινεῖται καὶ τὸ	εἶδος	καὶ τὸ ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ
[4, 6]	ὁ τόπος ἐστίν, μήτε τὸ	εἶδος	μήτε ἡ ὕλη μήτε διάστημά
[4, 5]	οὔτε ἡ ὕλη οὔτε τὸ	εἶδος	ὁ τόπος, ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου
[4, 7]	οἷον ὕλη γάρ, τὸ δὲ	εἶδος,	τὸ μὲν ὕδωρ ὕλη ἀέρος,
[4, 6]	τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν	εἶδος	τοῦ πράγματος, ὁ δὲ τόπος
[4, 5]	καὶ ὅλως τὸ μέρος τοῦ	εἴδους	ἐν τῷ λόγῳ. ἔτι ὡς
[4, 4]	ἐστὶ τὸ περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ	εἴδους	καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου
[4, 20]	ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι ἂν	εἶεν·	ἢ οὔ; ὁ αὐτὸς γὰρ
[4, 20]	οἱ μὴ ἅμα· εἰ γὰρ	εἶεν	κύνες, οἱ δ' ἵπποι, ἑκάτεροι
[4, 5]	εἰ ὅτι μάλιστα ἐν ἀλλήλοις	εἶεν,	ὁ μὲν ἀμφορεὺς δέξεται τὸν
[4, 17]	μὴ εἴη, χρόνος οὐκ ἂν	εἴη·	ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ φερόμενον
[4, 20]	ἄλλο· ὧν ἑκατέρας τῆς κινήσεως	εἴη	ἂν ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος
[4, 20]	πότερον δὲ μὴ οὔσης ψυχῆς	εἴη	ἂν ὁ χρόνος ἢ οὔ,
[4, 13]	καὶ κούφου ὕλη, ᾗ τοιαύτη,	εἴη	ἂν τὸ κενόν· τὸ γὰρ
[4, 8]	ἡ κατὰ τόπον οὐκ ἂν	εἴη	(αὕτη δ' ἐστὶ φορὰ καὶ
[4, 3]	τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ ἂν	εἴη	δύο σώματα. ἔτι εἴπερ ἔστι
[4, 17]	εἴη, τὸ νῦν οὐκ ἂν	εἴη,	εἴτε τὸ νῦν μὴ εἴη,
[4, 6]	ἀὴρ τόπος, οὐκ ἂν ἴσος	εἴη	ἑκάστου ὁ τόπος καὶ ἕκαστον,
[4, 2]	τὸ γὰρ κενὸν τόπος ἂν	εἴη	ἐστερημένος σώματος. ὅτι μὲν οὖν
[4, 12]	περὶ αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον	εἴη.	{ἔτι δεῖ δῆλον εἶναι οἷον
[4, 13]	τε· εἰ δὲ τοῦτο μὴ	εἴη,	ἢ ὅλως κίνησις οὐκ ἔσται,
[4, 2]	ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή τις ἂν	εἴη	ἡ τοῦ τόπου δύναμις καὶ
[4, 12]	καὶ μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον	εἴη,	καθέξει τὸ ἴσον κενὸν καὶ
[4, 19]	κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν	εἴη.	καὶ οὐχ ὑπολείψει δή· αἰεὶ
[4, 13]	ᾖ ἄνω οἰσθήσεται, εἰ ὅλως	εἴη	κενόν, τάχιστ' ἂν φέροιτο. ἴσως
[4, 8]	δοκεῖν εἶναι κίνησιν, εἰ μὴ	εἴη	κενόν· τὸ γὰρ πλῆρες ἀδύνατον
[4, 10]	ᾧ κινεῖται· τοῦτο δ' ἂν	εἴη	οἷον τὸν τόπον φασί τινες
[4, 5]	καὶ ἐν ᾧ) οὐκ ἂν	εἴη	οὔτε ἡ ὕλη οὔτε τὸ
[4, 15]	τις ὁ χρόνος, τοῦτ' ἂν	εἴη	σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν ἑκάστου
[4, 14]	νῦν τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν	εἴη	τὰ ἔτος γενόμενα μυριοστὸν τοῖς
[4, 11]	οὐκ ἂν τὸ κενὸν αἴτιον	εἴη	τῆς φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον
[4, 8]	διαφοράν, δι' ἣν οὐκ ἂν	εἴη	τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.
[4, 17]	καὶ ὅτι εἴτε χρόνος μὴ	εἴη,	τὸ νῦν οὐκ ἂν εἴη,
[4, 14]	νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα ἂν	εἴη·	τοῦτο δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν
[4, 17]	εἴη, εἴτε τὸ νῦν μὴ	εἴη,	χρόνος οὐκ ἂν εἴη· ἅμα
[4, 19]	ὃς οὔ ποτε, πᾶς ἂν	εἴη	χρόνος πεπερασμένος. ἆρ' οὖν ὑπολείψει;
[4, 4]	τῶν σωμάτων, πέρας τι ἂν	εἴη,	ὥστε δόξειεν ἂν τὸ εἶδος
[4, 4]	ἐστίν, οὗτος μόνος ἐπεχείρησεν εἰπεῖν.	εἰκότως	δ' ἐκ τούτων σκοπουμένοις δόξειεν
[4, 11]	κενοῦ ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος	εἰκότως·	τὸ γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν
[4, 14]	ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα	εἶναι	ἀλλήλων τὰ νῦν, ὥσπερ στιγμὴν
[4, 8]	ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν	εἶναι	ἅμα σώματα· τὴν γὰρ διαφοράν,
[4, 10]	δεικνύουσιν ὡς ἔστιν) ἢ πᾶν	εἶναι	ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν, εἰ
[4, 20]	χρόνος, οἷον εἰ ἐνδέχεται κίνησιν	εἶναι	ἄνευ ψυχῆς. τὸ δὲ πρότερον
[4, 10]	ἐνδέχεται δύο σώματα ἐν ταὐτῷ	εἶναι	(ἀπορίαν οὖν κοινὴν ἀξιοῦσι λύειν,
[4, 9]	σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν οἴονται	εἶναι	ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ ἂν
[4, 19]	χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ τὸ	εἶναι	αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν
[4, 8]	πλῆρες καὶ τόπον, τὸ δ'	εἶναι	αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι
[4, 16]	κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς τι	εἶναι	αὐτόν. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον
[4, 19]	τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι τὸ	εἶναι	αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ ἐν ᾧ
[4, 16]	ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ μέντοι	εἶναι	αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ κίνησις.
[4, 17]	ὅ ποτ' ἦν τὸ δ'	εἶναι	αὐτῷ ἕτερον τὸ δὲ νῦν
[4, 19]	πλείων, ὃς ὑπερέξει τοῦ τε	εἶναι	αὐτῶν καὶ τοῦ μετροῦντος τὴν
[4, 19]	ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται τὸ	εἶναι	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου· σημεῖον
[4, 8]	ὅσον τὸ ἀγγεῖον τὸ κενόν.	εἶναι	δ' ἔφασαν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι
[4, 8]	κενόν· τὸ γὰρ πλῆρες ἀδύνατον	εἶναι	δέξασθαί τι. εἰ δὲ δέξεται
[4, 19]	εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ	εἶναι)	δῆλον ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 18]	ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ	εἶναι·	διὰ μὲν γὰρ τὸ τὸ
[4, 8]	οἱ δὲ ἄνθρωποι βούλονται κενὸν	εἶναι	διάστημα ἐν ᾧ μηδέν ἐστι
[4, 6]	τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται	εἶναι	διάστημα μεταξὺ ἄλλο τι τῶν
[4, 10]	σῶμα ἀλλὰ σώματος διάστημα βούλεται	εἶναι·	διὸ καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ
[4, 2]	ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων	εἶναι	δοκεῖ· ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ
[4, 16]	γὰρ ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος	εἶναι	δοκεῖ· καὶ ὑποκείσθω. ὅταν μὲν
[4, 20]	καὶ γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς	εἶναι	δοκεῖ κύκλος τις· τοῦτο δὲ
[4, 6]	ὁ τόπος διὰ τοιαύτης τινὸς	εἶναι	δοκεῖ φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο μὲν
[4, 14]	μὴ ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν	εἶναι	δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς δὲ
[4, 8]	τὴν μὲν γὰρ τροφὴν σῶμα	εἶναι,	δύο δὲ σώματα ἀδύνατον ἅμα
[4, 19]	χρόνου. τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ	εἶναι	δυοῖν ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν
[4, 6]	περιέχον ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν	εἶναι	(εἰ γὰρ πᾶς ὁ ἀὴρ
[4, 10]	καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον	εἶναι,	εἰ ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος
[4, 11]	μὲν οὖν οἴονται τὸ κενὸν	εἶναι,	εἴπερ ἔσται ἡ κατὰ τόπον
[4, 2]	ἔστιν ὁ τόπος, δοκεῖ δῆλον	εἶναι	ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ
[4, 19]	ἐν τοῖς πρότερον. τὸ δ'	εἶναι	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ εἶναί
[4, 6]	οὐχ ὡς ἐν τόπῳ λέγεται	εἶναι	ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς μέρος
[4, 6]	τὸ περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ	εἶναι·	ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα
[4, 19]	μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ	εἶναι	ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι.
[4, 4]	καὶ τὴν χώραν ταὐτό φησιν	εἶναι	ἐν τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ
[4, 9]	δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν τόπος	εἶναι	ἐν ᾧ μηδέν ἐστι. τούτου
[4, 9]	στιγμὴ κενόν· δεῖ γὰρ τόπον	εἶναι	ἐν ᾧ σώματος ἔστι διάστημα
[4, 9]	που μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν	εἶναι	ἐνταῦθα. σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν
[4, 13]	ὕδωρ τοσοῦτον γεγενῆσθαι) ἢ κενὸν	εἶναι	ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ
[4, 19]	δὲ μή, ἀνάγκη ἐν χρόνῳ	εἶναι	(ἔστιν γὰρ χρόνος τις πλείων,
[4, 17]	τὸ ἐν κινήσει) τὸ δ'	εἶναι	ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ
[4, 13]	μὲν ἡ ὕλη, τὸ δ'	εἶναι	ἕτερον, καὶ μία τῷ ἀριθμῷ,
[4, 17]	δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι	εἶναι	ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ
[4, 6]	ἀνάγκη τὸν τόπον ἕν τι	εἶναι·	ἢ γὰρ μορφὴ ἢ ὕλη
[4, 14]	ἔστιν, ἤτοι πάντα τὰ μέρη	εἶναι	ἢ ἔνια· τοῦ δὲ χρόνου
[4, 5]	αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται	εἶναι,	ἢ οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν ἢ
[4, 11]	ὄν τι καὶ στέρησις δοκεῖ	εἶναι)	ἡ δὲ φύσει φορὰ διάφορος,
[4, 20]	διὸ καὶ δοκεῖ ὁ χρόνος	εἶναι	ἡ τῆς σφαίρας κίνησις, ὅτι
[4, 13]	ταῦτα κενόν τι φαῖεν ἂν	εἶναι,	ἡμεῖς δὲ λέγομεν ἐκ τῶν
[4, 14]	ὕστερον τὸ ἐν τῷ αὐτῷ	εἶναι	καὶ ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν,
[4, 5]	δεκτική, τοῦτ' ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ	εἶναι,	καὶ ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν,
[4, 6]	διάστημα καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς	εἶναι>	καὶ μένον, ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 15]	ἐπεὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις	εἶναι	καὶ μεταβολή τις ὁ χρόνος,
[4, 19]	αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται καὶ	εἶναι	καὶ μή, καὶ ἔστιν γένεσις
[4, 7]	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι	εἶναι	καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος
[4, 8]	ἅ τε λέγουσιν οἱ φάσκοντες	εἶναι	καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ
[4, 8]	πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ	εἶναι,	καὶ πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν
[4, 13]	καὶ τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ	εἶναι,	καὶ τἀναντία μανὰ τό τε
[4, 11]	ἄν περ ᾖ ἡ> βίαιος,	εἶναι	καὶ τὴν κατὰ φύσιν (ἡ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ δὲ κινήσεως ἐνδέχεται	εἶναι	καὶ τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ
[4, 17]	ἕτερον τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ	εἶναι	καὶ τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ.
[4, 5]	ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον	εἶναι	καὶ τὸν οἶνον οἶνόν τε
[4, 6]	φοράν. δοκεῖ δὲ μέγα τι	εἶναι	καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος
[4, 19]	αὑτήν) γενέσεως δὲ καὶ τοῦ	εἶναι	κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον δὲ ἱκανὸν
[4, 14]	πεπερασμένον. ἔτι εἰ τὸ ἅμα	εἶναι	κατὰ χρόνον καὶ μήτε πρότερον
[4, 8]	ᾧ ὅλως μηδέν ἐστι, τοῦτ'	εἶναι	κενόν, διὸ τὸ πλῆρες ἀέρος
[4, 9]	συμβαίνει οὖν ἐκ συλλογισμοῦ τοῦτο	εἶναι	κενόν, ἐν ᾧ μηδέν ἐστι
[4, 10]	δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις ἔστιν,	εἶναι	κενόν. ὅλως μὲν οὖν πάσης
[4, 11]	δι' ὃ κατασκευάζουσιν οἱ φάσκοντες	εἶναι	κενόν, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων.
[4, 11]	ἔσται. συμβαίνει δὲ τοῖς λέγουσιν	εἶναι	κενὸν ὡς ἀναγκαῖον, εἴπερ ἔσται
[4, 13]	καίτοι πῶς οἷόν τε φορὰν	εἶναι	κενοῦ ἢ τόπον κενοῦ; κενοῦ
[4, 11]	τὸ κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον	εἶναι	κινήσεως τῆς κατὰ τόπον, ταύτης
[4, 8]	αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν δοκεῖν	εἶναι	κίνησιν, εἰ μὴ εἴη κενόν·
[4, 8]	πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες	εἶναι	μᾶλλον. λέγουσιν δ' ἓν μὲν
[4, 8]	δύο δὲ σώματα ἀδύνατον ἅμα	εἶναι.	μαρτύριον δὲ καὶ τὸ περὶ
[4, 19]	συμβεβηκός, δῆλον ὅτι ὧν τὸ	εἶναι	μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ
[4, 8]	διαλαμβάνει τὸ πᾶν σῶμα ὥστε	εἶναι	μὴ συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος
[4, 6]	μόνον τὰ πέρατα τοῦ ἀγγείου	εἶναι	ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ τὸ
[4, 6]	τῷ περιέχοντι. βούλεται δ' ἀκίνητος	εἶναι	ὁ τόπος· διὸ ὁ πᾶς
[4, 4]	καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι	εἶναι	ὁ τόπος οἷον τὸ ἀγγεῖον
[4, 20]	διὰ τί ἐν παντὶ δοκεῖ	εἶναι	ὁ χρόνος, καὶ ἐν γῇ
[4, 15]	σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς εἰποῦσιν	εἶναι	ὁ χρόνος, ὅτι ἔν τε
[4, 17]	δ' ἦν αὐτῷ τὸ νῦν	εἶναι>	ὃ δέ ποτε ὄν ἐστι
[4, 8]	μὲν οὖν οἱ μέν φασιν	εἶναι	οἱ δ' οὔ φασι, σχεδὸν
[4, 12]	τοιοῦτον εἴη. {ἔτι δεῖ δῆλον	εἶναι	οἷον κενὸν ἐν τοῖς κινουμένοις.
[4, 8]	λέγοντες, δοκεῖ δὲ πλῆρες μὲν	εἶναι,	ὅταν ἔχῃ τὸν ὄγκον οὗ
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	εἶναι	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ
[4, 13]	μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν	εἶναι	ὅτι ἔστι κενόν. εἰ μὲν
[4, 5]	ἐκεῖνος. κατὰ μὲν οὖν τὸ	εἶναι	ὅτι ἕτερον, δῆλον· ἄλλος γὰρ
[4, 10]	καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ τι	εἶναι,	ὅτι καὶ ὁ τόπος, καὶ
[4, 2]	ἄνευ τῶν ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον	εἶναι·	οὐ γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος
[4, 19]	καὶ ἡ ἕνωσις, τὸ δ'	εἶναι	οὐ ταὐτό. τὸ μὲν οὖν
[4, 19]	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἐν κινήσει	εἶναι	οὐδὲ τὸ ἐν τόπῳ ὅτε
[4, 10]	οἷον τὸν τόπον φασί τινες	εἶναι.	οὐδεμία δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις
[4, 8]	διὸ τὸ πλῆρες ἀέρος κενὸν	εἶναι.	οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι
[4, 15]	χρόνῳ, οὔτε τῷ ποσός τις	εἶναι	οὔτε τῷ ποιός. ὅτι μὲν
[4, 9]	ὅτι τὸ ὂν σῶμα οἴονται	εἶναι,	πᾶν δὲ σῶμα ἐν τόπῳ,
[4, 12]	κοῦφον, οὐδὲν ἧττον ἕτερον τῷ	εἶναι	πάντων τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ
[4, 7]	καὶ ἔτι ἄλλο τι δεῖ	εἶναι	παρὰ τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ
[4, 1]	(τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ	εἶναι·	ποῦ γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ
[4, 2]	νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα	εἶναί	που καὶ ἐν τόπῳ. εἰ
[4, 1]	τε γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν	εἶναί	που (τὸ γὰρ μὴ ὂν
[4, 6]	ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν	εἶναι,	πρὸς δὲ τούτοις πάντα τόπον
[4, 8]	καὶ {τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ'	εἶναι	πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς· τὸ
[4, 6]	αὐτῷ. ἀξιοῦμεν δὴ τὸν τόπον	εἶναι	πρῶτον μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ
[4, 5]	ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν αὑτῷ	εἶναι,	πρώτως δ' οὐκ ἐνδέχεται. οἷον
[4, 5]	οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ τι	εἶναι	πρώτως, δῆλον· ὃ δὲ Ζήνων
[4, 16]	διὰ γὰρ τὸ τὸ μέγεθος	εἶναι	συνεχὲς καὶ ἡ κίνησίς ἐστιν
[4, 8]	οἰόμενοι δὲ τὸ ὂν ἅπαν	εἶναι	σῶμα φασίν, ἐν ᾧ ὅλως
[4, 7]	αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά τι	εἶναι	σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ
[4, 13]	δὲ κενὸν μὲν οὔ φαμεν	εἶναι,	τὰ ἄλλα δ' ἠπόρηται ἀληθῶς,
[4, 20]	λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον	εἶναι	τὰ ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ τῶν
[4, 20]	ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε τὸ λέγειν	εἶναι	τὰ γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον
[4, 19]	ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον	εἶναι	τῇ πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ,
[4, 18]	ἀνθρώπων. ἔτι ὡς ἐνδέχεται κίνησιν	εἶναι	τὴν αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν
[4, 19]	αἰεὶ ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον	εἶναι	τὴν διάμετρον ἀεὶ ἔστι, καὶ
[4, 19]	γὰρ τὴν κίνησιν καὶ τὸ	εἶναι	τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ τοῦτ'
[4, 6]	ἐξ ἀγγείου ὕδωρ, τὸ μεταξὺ	εἶναί	τι δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν
[4, 4]	τὸ ὄν που αὐτό τε	εἶναί	τι καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς
[4, 11]	πρὸς τοὺς τὸν τόπον οἰομένους	εἶναί	τι κεχωρισμένον, εἰς ὃν φέρεται·
[4, 11]	ἐστι τῷ τὸν τόπον φάναι	εἶναί	τι κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι
[4, 10]	καὶ τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν	εἶναί	τι παρὰ τὰ σώματα τὰ
[4, 6]	πάλαι δὲ μαλακόν (διό φαμεν	εἶναί	τι τὴν ὕλην) οὕτω καὶ
[4, 4]	ἐξ ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον	εἶναί	τι τὸν τόπον, καὶ πάλιν
[4, 4]	ἀπεφήνατο. λέγουσι μὲν γὰρ πάντες	εἶναί	τι τὸν τόπον, τί δ'
[4, 19]	εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ	εἶναί	τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ
[4, 20]	τὸ λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου	εἶναί	τινα κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι
[4, 19]	καὶ τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ	εἶναί	τινα χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν,
[4, 4]	ᾗ δὲ δοκεῖ ὁ τόπος	εἶναι	τὸ διάστημα τοῦ μεγέθους, ἡ
[4, 19]	οὐκ ἔστιν τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ εἶναι ὅτε ὁ χρόνος
[4, 10]	μὲν οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν	εἶναι	τὸ κενὸν λύειν ῥᾴδιον, φανερόν.
[4, 10]	κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται	εἶναι	τὸ κενὸν οὕτως ὡς ἐν
[4, 9]	τις σωματική. διό φασίν τινες	εἶναι	τὸ κενὸν τὴν τοῦ σώματος
[4, 6]	τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον	εἶναι	τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ
[4, 7]	ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ	εἶναι	τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ
[4, 16]	λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ	εἶναι	τὸ μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ
[4, 19]	ἔστιν αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι,	τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ εἶναι)
[4, 19]	τοῦτ' ἔστι τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι,	τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι
[4, 19]	τὸ μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ μετρεῖσθαί ἐστι χρόνῳ, ὁ
[4, 19]	τῇ κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ
[4, 16]	ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει	εἶναι	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον
[4, 3]	οὔτ' ἐκ στοιχείων οἷόν τε	εἶναι	τοιαύτην ἔχοντα φύσιν, οὔτε τῶν
[4, 18]	μὲν γὰρ τὸ τὸ μέγεθος	εἶναι	τοιοῦτον ἡ κίνησις ταῦτα πέπονθεν,
[4, 6]	ἕκαστον, δοκεῖ δέ γε ἴσος	εἶναι,	τοιοῦτος δ' ὁ πρῶτος ἐν
[4, 5]	οὐδὲ γὰρ κωλύει ἐν ἄλλῳ	εἶναι	τὸν πρῶτον τόπον, μὴ μέντοι
[4, 3]	σῶμα πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα	εἶναι	τὸν τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ
[4, 4]	ὅτι γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων	εἶναι	τὸν τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν.
[4, 3]	τις θείη τοῖς οὖσιν αἴτιον	εἶναι	τὸν τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ
[4, 3]	γὰρ ἄν ποτε καὶ θείημεν	εἶναι	τὸν τόπον; οὔτε γὰρ στοιχεῖον
[4, 2]	ἔτι οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες	εἶναι	τόπον λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 7]	ἀνάγκη τὸν τόπον, οὔτε στιγμῆς	εἶναι	τόπον, οὔτε δύο σώματα ἐν
[4, 6]	ἡ ὕλη δὲ δόξειεν ἂν	εἶναι	τόπος, εἴ γε ἐν ἠρεμοῦντί
[4, 14]	οὐχ οἷόν τε διὰ τὸ	εἶναι	τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν
[4, 19]	καὶ τῷ ἐν κινήσει ὄντι	εἶναι	τότε κίνησιν. ἐπεὶ δέ ἐστιν
[4, 19]	ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν τὸ	εἶναι	τότε ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν,
[4, 20]	ἄν τις. ἀδυνάτου γὰρ ὄντος	εἶναι	τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν
[4, 8]	~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον	εἶναι	τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ
[4, 19]	εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ	εἶναι	ὑπὸ τοῦ χρόνου. τὸ γὰρ
[4, 6]	καὶ ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος	εἶναι·	φαίνεται γὰρ οὐ μόνον τὰ
[4, 18]	κίνησιν τῷ μεγέθει· πολλὴν γὰρ	εἶναί	φαμεν τὴν ὁδόν, ἂν ἡ
[4, 6]	ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰ τρία	εἶναι,	φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν τὸ
[4, 13]	διὸ καὶ τὸ πῦρ μανὸν	εἶναί	φασιν) ἔπειτα κινήσεως αἴτιον οὐχ
[4, 15]	γὰρ τὴν τοῦ ὅλου κίνησιν	εἶναί	φασιν, οἱ δὲ τὴν σφαῖραν
[4, 11]	γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν οἱ	εἶναι	φάσκοντες· καὶ πῶς δὴ ἐνέσται
[4, 8]	τούτων· εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη	εἶναι	(φησί) κενόν, τὸ δὲ κενὸν
[4, 4]	ἐκ τούτων σκοπουμένοις δόξειεν ἂν	εἶναι	χαλεπὸν γνωρίσαι τί ἐστιν ὁ
[4, 16]	ὕστερον, τότε καὶ τοῦτό φαμεν	εἶναι	χρόνον· τὸ γὰρ ὁριζόμενον τῷ
[4, 16]	εἰ δὴ τὸ μὴ οἴεσθαι	εἶναι	χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν
[4, 20]	ψυχὴ καὶ ψυχῆς νοῦς, ἀδύνατον	εἶναι	χρόνον ψυχῆς μὴ οὔσης, ἀλλ'
[4, 13]	ὡς εἰ μηδὲ κενὸν ἐνδέχεται	εἶναι	χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον ἔχοντα
[4, 4]	ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ τόπος	εἶναι,	ᾧ ὁρίζεται τὸ μέγεθος καὶ
[4, 6]	ὑπάρχουσι μεταβάλλει. ἐπεὶ δὲ λέγομεν	εἶναι	ὡς ἐν τόπῳ ἐν τῷ
[4, 5]	ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν αὑτῷ	εἶναι.	ὥστ' εἰ ὅτι μάλιστα ἐν
[4, 20]	ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν τι	εἶναι,	ὥστε δῆλον ὅτι οὐδ' ἀριθμός.
[4, 4]	ἄνω ἢ κάτω ἐστί, τόπον	εἶναι.	ὥστε ζητητέος ἐν τοῖς τοιούτοις
[4, 7]	διὰ τὸν καιρὸν ἀνάγκη μὲν	εἰπεῖν,	ἀσαφῶς δὲ νῦν ῥηθὲν τότ'
[4, 11]	χρόνον. ὡς δ' ἐν κεφαλαίῳ	εἰπεῖν,	δῆλον τὸ τοῦ συμβαίνοντος αἴτιον,
[4, 11]	ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν ἔχοι	εἰπεῖν	διὰ τί κινηθὲν στήσεταί που·
[4, 4]	μέντοι λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας	εἰπεῖν,	διὰ τί οὐκ ἐν τόπῳ
[4, 8]	εἴη τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν	εἰπεῖν.	εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ
[4, 4]	δ' ἐστίν, οὗτος μόνος ἐπεχείρησεν	εἰπεῖν.	εἰκότως δ' ἐκ τούτων σκοπουμένοις
[4, 19]	ἆρ' οὖν ὑπολείψει; ἢ οὔ,	εἴπερ	αἰεὶ ἔστι κίνησις; ἄλλος οὖν
[4, 5]	οἶνον οἶνόν τε καὶ ἀμφορέα,	εἴπερ	ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν αὑτῷ
[4, 11]	οὖν οἴονται τὸ κενὸν εἶναι,	εἴπερ	ἔσται ἡ κατὰ τόπον κίνησις,
[4, 11]	λέγουσιν εἶναι κενὸν ὡς ἀναγκαῖον,	εἴπερ	ἔσται κίνησις, τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν
[4, 3]	ἂν εἴη δύο σώματα. ἔτι	εἴπερ	ἔστι σώματος τόπος καὶ χώρα,
[4, 4]	αὐτῷ ὁ τόπος (δεῖ γάρ,	εἴπερ	ἢ μορφὴ ἢ ὕλη) ἔσται
[4, 20]	ὁ μέντοι χρόνος ὁ αὐτός,	εἴπερ	καὶ {ὁ ἀριθμὸς} ἴσος καὶ
[4, 14]	τὰ νῦν, ὥσπερ στιγμὴν στιγμῆς.	εἴπερ	οὖν ἐν τῷ ἐφεξῆς οὐκ
[4, 4]	τὰ εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί,	εἴπερ	τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε
[4, 4]	γνωρίσαι τί ἐστιν ὁ τόπος,	εἴπερ	τούτων ὁποτερονοῦν ἐστίν, εἴτε ἡ
[4, 16]	τοῦ μέσου νοήσωμεν, καὶ δύο	εἴπῃ	ἡ ψυχὴ τὰ νῦν, τὸ
[4, 9]	κοῦφον. ταῦτα μὲν οὖν, ὥσπερ	εἴπομεν	καὶ πρότερον, ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει.
[4, 20]	τινὶ ὡρισμένῳ, μετρεῖται δ' ὥσπερ	εἴπομεν,	ὅ τε χρόνος κινήσει καὶ
[4, 15]	ὅλου σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς	εἰποῦσιν	εἶναι ὁ χρόνος, ὅτι ἔν
[4, 15]	σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον τὸ	εἰρημένον	ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ τὰ
[4, 17]	τὰ μέρη, διά τε τὸ	εἰρημένον	(τῇ γὰρ μέσῃ στιγμῇ ὡς
[4, 14]	τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν	εἰρημένων	ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ χρόνου· πρῶτον
[4, 11]	εἶναι κενόν, φανερὸν ἐκ τῶν	εἰρημένων.	οἱ μὲν οὖν οἴονται τὸ
[4, 13]	καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν	εἰρημένων	φανερὸν ὡς οὔτ' ἀποκεκριμένον κενὸν
[4, 20]	περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ σκέψει	εἴρηται.
[4, 19]	κινήσεως πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ	εἴρηται	ἐν τοῖς πρότερον. τὸ δ'
[4, 4]	τις αὐτοῦ περὶ τῆς οὐσίας,	εἴρηται.	~Μετὰ δὲ ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς
[4, 7]	που, ὁ δ' οὐρανός, ὥσπερ	εἴρηται,	οὔ που ὅλος οὐδ' ἔν
[4, 11]	κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι ἀδύνατον,	εἴρηται	πρότερον. ~καὶ καθ' αὑτὸ δὲ
[4, 7]	ὅτι ἔστι καὶ τί ἐστιν,	εἴρηται.	~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον
[4, 19]	τὸ πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης,	εἴρηται.	~Τούτων δ' ἡμῖν οὕτω διωρισμένων
[4, 10]	ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστιν	εἴρηται,	φανερὸν ὅτι οὕτω μὲν κενὸν
[4, 11]	αὐτὸ σῶμα; οὐ γὰρ δὴ	εἰς	ἅπαν. ὁ δ' αὐτὸς λόγος
[4, 11]	ἐνταῦθα; ὥστε ἢ ἠρεμήσει ἢ	εἰς	ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι, ἐὰν μή
[4, 3]	τόπου τόπος ἔσται, καὶ τοῦτο	εἰς	ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ ἅπαν σῶμα
[4, 5]	ὡς πάθος. ὥστε οὐκ ἀνάγκη	εἰς	ἄπειρον ἰέναι. ἐκεῖνο δὲ φανερόν,
[4, 19]	νῦν· καίτοι συνεχὴς ὁ χρόνος	εἰς	αὐτά, ἀλλ' ὅτι οὐκ ἐγγύς.
[4, 11]	κενόν, ποῦ οἰσθήσεται τὸ εἰστεθὲν	εἰς	αὐτὸ σῶμα; οὐ γὰρ δὴ
[4, 19]	ποσός τις ἀπὸ τοῦδε χρόνος	εἰς	ἐκεῖνο, καὶ ἦν εἰς τὸ
[4, 6]	πρότερον ἦν ἐνταῦθα, πάλιν μεθέστηκεν	εἰς	ἔλαττον ἢ μεῖζον. ἔστι δὲ
[4, 13]	ἡ τοῦ κύκλου περιφέρεια συναγομένη	εἰς	ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει
[4, 13]	κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ καὶ	εἰς	εὐθύ) οἱ μὲν δὴ διὰ
[4, 2]	καὶ ἡ χώρα ἕτερον ἀμφοῖν,	εἰς	ἣν καὶ ἐξ ἧς μετέβαλον.
[4, 13]	ὅλον, ὥσπερ ἔφη Ξοῦθος, ἢ	εἰς	ἴσον ἀεὶ δεῖ> μεταβάλλειν ἀέρα
[4, 13]	ἐξ ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ μὲν	εἰς	μέγεθος ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ'
[4, 13]	μέγεθος ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ'	εἰς	μικρότητα ἐκ μεγέθους. ὁμοίως τοίνυν
[4, 13]	κενοῦ; κενοῦ γὰρ γίγνεται κενόν,	εἰς	ὃ φέρεται. ἔτι δὲ πῶς
[4, 11]	τόπον οἰομένους εἶναί τι κεχωρισμένον,	εἰς	ὃν φέρεται· πῶς γὰρ οἰσθήσεται
[4, 8]	τῶν ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς	εἰς	τὰ ἐνόντα κενὰ συνιόντος τοῦ
[4, 10]	τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ τοῦ	εἰς	τὴν τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος αὐτὸς
[4, 10]	ἐνδέχεται δὲ καὶ πυκνοῦσθαι μὴ	εἰς	τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ
[4, 11]	ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν	εἰς	τὸ κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν
[4, 13]	κύκλῳ περιίστηται· οὐκ ἀεὶ δ'	εἰς	τὸ κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ
[4, 19]	χρόνος εἰς ἐκεῖνο, καὶ ἦν	εἰς	τὸ παρελθόν. εἰ δὲ μηδεὶς
[4, 20]	θᾶττον κινεῖσθαι τὸ πρότερον μεταβάλλον	εἰς	τὸ ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ
[4, 4]	γέγραφεν. ἔτι πῶς ἂν φέροιτο	εἰς	τὸν αὑτοῦ τόπον, εἰ ὁ
[4, 7]	κινητὸν σῶμα. καὶ φέρεται δὴ	εἰς	τὸν αὑτοῦ τόπον ἕκαστον εὐλόγως
[4, 2]	τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον	εἰς	τὸν αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον,
[4, 11]	τοῦ ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται	εἰς	τὸν οἰκεῖον τόπον· ἐν δὲ
[4, 11]	ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπερέχον διαιρεῖσθαι	εἴς	τε τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ
[4, 16]	τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος	εἴς	τι καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές,
[4, 18]	κατὰ μὲν ἀριθμόν ἐστιν ὁ	εἷς	ἢ οἱ δύο, κατὰ μέγεθος
[4, 19]	γίγνεταί ποτε, ἔσται καὶ χρόνος	εἷς	καὶ ὁ αὐτός, εἰ δὲ
[4, 20]	αὐτός, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς	εἷς	καὶ ὁ αὐτὸς πανταχοῦ ὁ
[4, 18]	ἕτερα. ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς	εἷς	μὲν καὶ ὁ αὐτὸς ὁ
[4, 20]	ὁ αὐτὸς γὰρ χρόνος καὶ	εἷς	ὁ ἴσος καὶ ἅμα· εἴδει
[4, 13]	κενόν, ἐκ τούτων ἐστὶ δῆλον.	~Εἰσὶν	δέ τινες οἳ διὰ τοῦ
[4, 20]	οὐδὲ αὔξησις οὐδὲ γένεσις οὐκ	εἰσὶν	ὁμαλεῖς, φορὰ δ' ἔστιν. διὸ
[4, 10]	ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ μόνον	εἰσιόντος	τινὸς ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει, οἷον
[4, 11]	ᾖ κενόν, ποῦ οἰσθήσεται τὸ	εἰστεθὲν	εἰς αὐτὸ σῶμα; οὐ γὰρ
[4, 14]	ἐστὶν ἢ τῶν μὴ ὄντων,	εἶτα	τίς ἡ φύσις αὐτοῦ. ὅτι
[4, 4]	τόπος, εἴπερ τούτων ὁποτερονοῦν ἐστίν,	εἴτε	ἡ ὕλη εἴτε τὸ εἶδος·
[4, 4]	τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ	εἴτε	τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν τῷ
[4, 4]	ὁποτερονοῦν ἐστίν, εἴτε ἡ ὕλη	εἴτε	τὸ εἶδος· ἄλλως τε γὰρ
[4, 17]	τὸ νῦν οὐκ ἂν εἴη,	εἴτε	τὸ νῦν μὴ εἴη, χρόνος
[4, 4]	εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος,	εἴτε	τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ
[4, 17]	φερόμενον. φανερὸν δὲ καὶ ὅτι	εἴτε	χρόνος μὴ εἴη, τὸ νῦν
[4, 19]	τοῦ χρόνου, καθάπερ καὶ λέγειν	εἰώθαμεν	ὅτι κατατήκει ὁ χρόνος, καὶ
[4, 19]	κινούμενον. καὶ ταύτην μάλιστα λέγειν	εἰώθαμεν	ὑπὸ τοῦ χρόνου φθοράν. οὐ
[4, 20]	διὰ δὲ τοῦτο καὶ τὸ	εἰωθὸς	λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον
[4, 14]	δὲ μέλλει καὶ οὔπω ἔστιν.	ἐκ	δὲ τούτων καὶ ὁ ἄπειρος
[4, 3]	μὲν τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα,	ἐκ	δὲ τῶν νοητῶν οὐδὲν γίγνεται
[4, 13]	σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ σιδήρου.	ἐκ	δὴ τῶν εἰρημένων φανερὸν ὡς
[4, 13]	ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων, καὶ	ἐκ	δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται,
[4, 13]	ὅτι ἦν δυνάμει, οὕτω καὶ	ἐκ	θερμοῦ μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς γενομένου
[4, 13]	καὶ ἐκ ψυχροῦ θερμὸν καὶ	ἐκ	θερμοῦ ψυχρὸν ἡ αὐτή, ὅτι
[4, 13]	μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς μικρότητα	ἐκ	μεγέθους. ὁμοίως τοίνυν κἂν ὁ
[4, 14]	λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται. τὸ δ'	ἐκ	μὴ ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν
[4, 13]	ὡσαύτως, ὁτὲ μὲν εἰς μέγεθος	ἐκ	μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς μικρότητα
[4, 11]	στιγμῆς ὑπερέχει, εἰ μὴ σύγκειται	ἐκ	στιγμῶν. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ
[4, 3]	τόπον; οὔτε γὰρ στοιχεῖον οὔτ'	ἐκ	στοιχείων οἷόν τε εἶναι τοιαύτην
[4, 9]	οὖν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ πρότερον,	ἐκ	συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον δὲ εἰ
[4, 9]	βάρος ἢ κουφότητα. συμβαίνει οὖν	ἐκ	συλλογισμοῦ τοῦτο εἶναι κενόν, ἐν
[4, 2]	ὁ τόπος, δοκεῖ δῆλον εἶναι	ἐκ	τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ ἔστι
[4, 8]	καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐρανῷ	ἐκ	τοῦ ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι
[4, 8]	ὄντων. ἕνα μὲν οὖν τρόπον	ἐκ	τούτων δεικνύουσιν ὅτι ἔστιν τι
[4, 8]	δείκνυσιν ὅτι τὸ πᾶν ἀκίνητον	ἐκ	τούτων· εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη
[4, 12]	τοίνυν οὐκ ἔστι κεχωρισμένον κενόν,	ἐκ	τούτων ἐστὶ δῆλον. ~Εἰσὶν δέ
[4, 7]	οὐκέτι ἐν ἄλλῳ. φανερὸν δ'	ἐκ	τούτων ὅτι καὶ αἱ ἀπορίαι
[4, 4]	μόνος ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. εἰκότως δ'	ἐκ	τούτων σκοπουμένοις δόξειεν ἂν εἶναι
[4, 3]	περὶ τῶν αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ	ἐκ	τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν τόπον,
[4, 6]	τῷ κάδῳ. ἤδη τοίνυν φανερὸν	ἐκ	τούτων τί ἐστιν ὁ τόπος.
[4, 11]	οἱ φάσκοντες εἶναι κενόν, φανερὸν	ἐκ	τῶν εἰρημένων. οἱ μὲν οὖν
[4, 14]	καὶ συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον	ἐκ	τῶν μερῶν· ὁ δὲ χρόνος
[4, 14]	δὲ χρόνος οὐ δοκεῖ συγκεῖσθαι	ἐκ	τῶν νῦν. ἔτι δὲ τὸ
[4, 13]	ἂν εἶναι, ἡμεῖς δὲ λέγομεν	ἐκ	τῶν ὑποκειμένων ὅτι ἔστιν ὕλη
[4, 14]	ἔστιν ἢ μόλις καὶ ἀμυδρῶς,	ἐκ	τῶνδέ τις ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ
[4, 11]	πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι δὲ καὶ	ἐκ	τῶνδε φανερὸν τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν
[4, 13]	γίγνεται ἄμφω. ὥσπερ γὰρ καὶ	ἐκ	ψυχροῦ θερμὸν καὶ ἐκ θερμοῦ
[4, 15]	τίς αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως	ἔκ	τε τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν,
[4, 16]	ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον κινεῖται	ἔκ	τινος εἴς τι καὶ πᾶν
[4, 20]	οὖν κίνησίς ἐστι, ταύτῃ ἐστὶν	ἑκάστης	κινήσεως ἀριθμός. διὸ κινήσεώς ἐστιν
[4, 6]	εἴη ἑκάστου ὁ τόπος καὶ	ἕκαστον,	δοκεῖ δέ γε ἴσος εἶναι,
[4, 2]	ἔχει τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ	ἕκαστον	εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον μὴ
[4, 20]	ταύτης ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ'	ἕκαστον	ἑνί τινι συγγενεῖ, μονάδες μονάδι,
[4, 2]	θέσιν, οὐκ ἔχοντα φύσει τούτων	ἕκαστον.	ἔτι οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες
[4, 7]	δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον	ἕκαστον	εὐλόγως (ὃ γὰρ ἐφεξῆς καὶ
[4, 2]	δὲ τῇ φύσει διώρισται χωρὶς	ἕκαστον.	οὐ γὰρ ὅ τι ἔτυχέν
[4, 6]	οὕτω γὰρ ἂν κάλλιστα δεικνύοιτο	ἕκαστον.	πρῶτον μὲν οὖν δεῖ κατανοῆσαι
[4, 3]	οὐδενός, οὐδ' ἐστί τι παρ'	ἕκαστον	τούτων ὁ τόπος. τί γὰρ
[4, 4]	ὁ τόπος τὸ πρῶτον περιέχον	ἕκαστον	τῶν σωμάτων, πέρας τι ἂν
[4, 6]	μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις	ἕκαστον	τῶν σωμάτων, τοῦτο δὲ ποιεῖν
[4, 3]	ἐλάττων μήτε μείζων ὁ τόπος	ἑκάστου.	διὰ μὲν οὖν τούτων οὐ
[4, 4]	οὖν σκοποῦσιν ὁ τόπος τὸ	ἑκάστου	εἶδός ἐστιν· ᾗ δὲ δοκεῖ
[4, 4]	ἕξις ἀλλὰ χωριστὸς ὁ τόπος	ἑκάστου	ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό
[4, 6]	ἐλάττω μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι	ἑκάστου	καὶ χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ
[4, 15]	εἴη σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν	ἑκάστου	μεταβολὴ καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ
[4, 4]	τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ	ἑκάστου	ὁ τόπος εἶναι, ᾧ ὁρίζεται
[4, 6]	τόπος, οὐκ ἂν ἴσος εἴη	ἑκάστου	ὁ τόπος καὶ ἕκαστον, δοκεῖ
[4, 12]	τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ τὸν	ἑκάστου	ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς ὁ ὄγκος;
[4, 4]	ἡ τοῦ μεγέθους· τοῦτο γὰρ	ἑκάστου	πέρας. οὕτω μὲν οὖν σκοποῦσιν
[4, 11]	λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν	ἑκάστου	φορά τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων
[4, 11]	εἰ μὴ κατὰ φύσιν ἔστιν	ἑκάστῳ	τῶν φυσικῶν σωμάτων κίνησις, οὐδὲ
[4, 20]	νῦν κεκινῆσθαι καὶ ἄλλο· ὧν	ἑκατέρας	τῆς κινήσεως εἴη ἂν ἀριθμός.
[4, 20]	εἶεν κύνες, οἱ δ' ἵπποι,	ἑκάτεροι	δ' ἑπτά, ὁ αὐτὸς ἀριθμός.
[4, 5]	ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει	ἑκάτερον	καὶ δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια
[4, 5]	ὅτι ἀδύνατον· δεήσει γὰρ ἀμφότερα	ἑκάτερον	ὑπάρχειν, οἷον τὸν ἀμφορέα ἀγγεῖόν
[4, 20]	καὶ τῶν κυνῶν, εἰ ἴσος	ἑκάτερος,	δεκὰς δὲ οὐχ ἡ αὐτὴ
[4, 13]	ὕλης. δύο γὰρ ἔστιν ἐφ'	ἑκατέρου,	τοῦ τε πυκνοῦ καὶ τοῦ
[4, 18]	ἑκατὸν ἵππων καὶ ὁ τῶν	ἑκατὸν	ἀνθρώπων, ὧν δ' ἀριθμός, ἕτερα,
[4, 18]	καὶ ὁ αὐτὸς ὁ τῶν	ἑκατὸν	ἵππων καὶ ὁ τῶν ἑκατὸν
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς	ἐκεῖ.	ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν χρόνῳ
[4, 4]	καὶ ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον	ἐκεῖ	τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ
[4, 19]	οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο μὲν συμβέβηκεν,	ἐκεῖνο	δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν, καὶ τῷ
[4, 2]	ἄνευ τῶν ἄλλων οὐδὲν ἔστιν,	ἐκεῖνο	δ' ἄνευ τῶν ἄλλων, ἀνάγκη
[4, 5]	οὐκ ἀνάγκη εἰς ἄπειρον ἰέναι.	ἐκεῖνο	δὲ φανερόν, ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν
[4, 19]	τις ἀπὸ τοῦδε χρόνος εἰς	ἐκεῖνο,	καὶ ἦν εἰς τὸ παρελθόν.
[4, 6]	τινὸς εἶναι δοκεῖ φαντασίας, πλὴν	ἐκεῖνο	μὲν διότι ὃ ἦν ἀήρ,
[4, 5]	ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ ἔτι	ἐκεῖνο	οὗ δεκτικόν, οἷον, εἰ οἴνου,
[4, 6]	τόπον εἶναι πρῶτον μὲν περιέχον	ἐκεῖνο	οὗ τόπος ἐστί, καὶ μηδὲν
[4, 5]	ᾗ αὐτὸς ἀμφορεὺς ἀλλ' ᾗ	ἐκεῖνος.	κατὰ μὲν οὖν τὸ εἶναι
[4, 5]	ᾗ αὐτὸς οἶνος ἀλλ' ᾗ	ἐκεῖνος,	ὁ δ' οἶνος ἐνέσται ἐν
[4, 5]	εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ' ἕτερον.	ἐκείνου	γάρ τι ταῦτα τοῦ ἐνόντος,
[4, 6]	ἐν ἐκείνῳ κινεῖται ἀλλὰ μετ'	ἐκείνου,	διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ· καὶ
[4, 17]	ἀριθμός τὰ μὲν γὰρ πέρατα	ἐκείνου	μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν πέρατα,
[4, 7]	δ' ἀὴρ οἷον ἐνέργειά τις	ἐκείνου·	τὸ γὰρ ὕδωρ δυνάμει ἀήρ
[4, 6]	ἐν τόπῳ λέγεται εἶναι ἐν	ἐκείνῳ,	ἀλλ' ὡς μέρος ἐν ὅλῳ·
[4, 5]	μὴ μέντοι ὡς ἐν τόπῳ	ἐκείνῳ,	ἀλλ' ὥσπερ ἡ μὲν ὑγίεια
[4, 6]	μετ' ἐκείνου, διῃρημένον δὲ ἐν	ἐκείνῳ·	καὶ ἐάν τε κινῆται τὸ
[4, 6]	συνεχὲς μὲν ὂν οὐκ ἐν	ἐκείνῳ	κινεῖται ἀλλὰ μετ' ἐκείνου, διῃρημένον
[4, 10]	ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ ἐνόντα	ἐκπυρηνίζειν	(οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν ἐνόντα
[4, 19]	ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ μικρότητα	ἐκστάν·	μεταβολὴ δὲ πᾶσα φύσει ἐκστατικόν.
[4, 19]	γενέσεως, καθάπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον	(ἐκστατικὸν	γὰρ ἡ μεταβολὴ καθ' αὑτήν)
[4, 19]	ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα φύσει	ἐκστατικόν.	ἐν δὲ τῷ χρόνῳ πάντα
[4, 12]	ἐν ὕδατι τιθῇ τις κύβον,	ἐκστήσεται	τοσοῦτον ὕδωρ ὅσος ὁ κύβος,
[4, 4]	εἶναί τι καὶ ἕτερόν τι	ἐκτὸς	αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον, εἰ
[4, 7]	μὲν οὖν σώματι ἔστι τι	ἐκτὸς	σῶμα περιέχον αὐτό, τοῦτο ἔστιν
[4, 10]	οὐδαμῶς, δι' ὃ καὶ Μέλισσον	ἔλαθεν·	ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ πλῆρες ἐνδέχεται.
[4, 6]	ἦν ἐνταῦθα, πάλιν μεθέστηκεν εἰς	ἔλαττον	ἢ μεῖζον. ἔστι δὲ κινούμενον
[4, 16]	τὸ μὲν γὰρ πλεῖον καὶ	ἔλαττον	κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ πλείω
[4, 13]	τοῦ κύκλου περιφέρεια συναγομένη εἰς	ἔλαττον	οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει τὸ
[4, 13]	ὁ ἀὴρ πολὺς ὢν ἐν	ἐλάττονι	γίγνηται ὄγκῳ καὶ ἐξ ἐλάττονος
[4, 11]	τῷ ἐφ' οὗ Η, ἐν	ἐλάττονι	δὲ τοῦ ἐφ' οὗ Ε,
[4, 13]	περιφέρεια καὶ κυρτότης ἐὰν γίγνηται	ἐλάττονος	κύκλου, ἢ> ἡ αὐτὴ οὖσα
[4, 13]	ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ καὶ ἐξ	ἐλάττονος	μείζων, ἡ δυνάμει οὖσα ὕλη
[4, 6]	πράγματος, ἔτι τὸν πρῶτον μήτ'	ἐλάττω	μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου
[4, 16]	ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ πλείω καὶ	ἐλάττω	χρόνῳ· ἀριθμὸς ἄρα τις ὁ
[4, 3]	αὐτοῖς τὸν τόπον, εἰ μήτ'	ἐλάττων	μήτε μείζων ὁ τόπος ἑκάστου.
[4, 14]	τὸ δὲ περιέχεται, ὥσπερ ὁ	ἐλάττων	χρόνος ὑπὸ τοῦ πλείονος) τὸ
[4, 18]	μία, μεγέθει δ' οὐκ ἔστιν	ἐλάχιστος·	ἀεὶ γὰρ διαιρεῖται πᾶσα γραμμή.
[4, 18]	γραμμή. ὥστε ὁμοίως καὶ χρόνος·	ἐλάχιστος	γὰρ κατὰ μὲν ἀριθμόν ἐστιν
[4, 18]	καὶ συνεχής (συνεχοῦς γάρ) φανερόν.	Ἐλάχιστος	δὲ ἀριθμὸς ὁ μὲν ἁπλῶς
[4, 18]	ὡς οὐκ ἔστιν, οἷον γραμμῆς	ἐλάχιστος	πλήθει μέν ἐστιν αἱ δύο
[4, 19]	διὸ καὶ οἱ μὲν σοφώτατον	ἔλεγον,	ὁ δὲ Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον,
[4, 8]	καὶ οἱ τοῦτον τὸν τρόπον	ἐλέγχοντες.	ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι ἐστίν τι
[4, 6]	ἀλλ' ἡ μὲν ὕλη, ὥσπερ	ἐλέχθη	ἐν τοῖς πρότερον, οὔτε χωριστὴ
[4, 19]	αὑτὸν αἴτιος ἢ γενέσεως, καθάπερ	ἐλέχθη	καὶ πρότερον (ἐκστατικὸν γὰρ ἡ
[4, 19]	νῦν ἐστιν συνέχεια χρόνου, ὥσπερ	ἐλέχθη·	συνέχει γὰρ τὸν χρόνον τὸν
[4, 7]	πύκνωσιν καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ'	ἐλέχθη,	τὰ μέν ἐστιν ἐν τόπῳ
[4, 17]	τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς	ἐλέχθη,	τῷ μὲν μεγέθει ἡ κίνησις,
[4, 19]	τὸ πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ	ἐλήφθη	Τροία, καὶ ποτὲ ἔσται κατακλυσμός·
[4, 5]	ὡς ἐν βασιλεῖ τὰ τῶν	Ἑλλήνων	καὶ ὅλως ἐν τῷ πρώτῳ
[4, 6]	οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸ τυχὸν	ἐμπίπτει	σῶμα τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι
[4, 10]	τι παρὰ τὰ σώματα τὰ	ἐμπίπτοντα	καὶ τοῖς τὸ κενόν. αἴτιον
[4, 10]	τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν	ἐμποδίζει.	ἢ γὰρ οὐκ αὐξάνεται ὁτιοῦν,
[4, 11]	δι' οὗ φέρεται αἴτιον, ὅτι	ἐμποδίζει	μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ
[4, 11]	Δ, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ	ἐμποδίζοντος	σώματος. ἔστω γὰρ τὸ μὲν
[4, 11]	ἀνάγκη φέρεσθαι, ἐὰν μή τι	ἐμποδίσῃ	κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν εἰς
[4, 11]	ἂν ᾖ ἀσωματώτερον καὶ ἧττον	ἐμποδιστικὸν	καὶ εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ φέρεται,
[4, 5]	πάντων δὲ κυριώτατον τὸ ὡς	ἐν	ἀγγείῳ καὶ ὅλως ἐν τόπῳ.
[4, 17]	Λυκείῳ εἶναι καὶ τὸ Κορίσκον	ἐν	ἀγορᾷ. καὶ τοῦτο δὴ τῷ
[4, 12]	ὅσος ὁ κύβος, οὕτω καὶ	ἐν	ἀέρι· ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ἄδηλον.
[4, 5]	εἶναι. ὥστ' εἰ ὅτι μάλιστα	ἐν	ἀλλήλοις εἶεν, ὁ μὲν ἀμφορεὺς
[4, 14]	τε διὰ τὸ εἶναι τότε,	ἐν	ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι τὸ
[4, 5]	ἀλλὰ πᾶν ἢ οὐδαμοῦ ἢ	ἐν	ἄλλῳ. διχῶς δὲ τοῦτ' ἔστιν,
[4, 5]	οὐ χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ κωλύει	ἐν	ἄλλῳ εἶναι τὸν πρῶτον τόπον,
[4, 14]	τῷ ἐφεξῆς οὐκ ἔφθαρται ἀλλ'	ἐν	ἄλλῳ, ἐν τοῖς μεταξὺ {τοῖς}
[4, 17]	τὸ αὐτό· ᾗ μὲν γὰρ	ἐν	ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ, ἕτερον (τοῦτο
[4, 5]	δὲ ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο	ἐν	ἄλλῳ λέγεται. ἕνα μὲν δὴ
[4, 7]	οὐρανῷ, ὁ δ' οὐρανὸς οὐκέτι	ἐν	ἄλλῳ. φανερὸν δ' ἐκ τούτων
[4, 19]	πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης> τὸ	ἐν	ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ μικρότητα ἐκστάν·
[4, 5]	προσηγορίαι μέρη ὄντα, ὥς γε	ἐν	ἀνθρώπῳ (ὁ δὲ ἀμφορεὺς καὶ
[4, 5]	ἐν αὑτῷ) οἷον τὸ λευκὸν	ἐν	ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν σώματι, καὶ
[4, 19]	ὁ χρόνος, ἀλλ' ἀριθμὸς κινήσεως,	ἐν	ἀριθμῷ δὲ κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι
[4, 19]	τοῖς πρότερον. τὸ δ' εἶναι	ἐν	ἀριθμῷ ἐστιν τὸ εἶναί τινα
[4, 19]	δὲ ὥσπερ ἔνια λέγομεν ὅτι	ἐν	ἀριθμῷ ἐστιν. τοῦτο δὲ σημαίνει
[4, 19]	τοιαῦτα οὕτως ἐν χρόνῳ ὡς	ἐν	ἀριθμῷ μονὰς καὶ τὸ περιττὸν
[4, 19]	κίνησιν. ἐπεὶ δέ ἐστιν ὡς	ἐν	ἀριθμῷ τὸ ἐν χρόνῳ, ληφθήσεταί
[4, 19]	ἐστιν) τὰ δὲ πράγματα ὡς	ἐν	ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ ἐστίν. εἰ
[4, 19]	ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ τὰ	ἐν	ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ τὰ
[4, 19]	οὕτως καὶ ὁ χρόνος ἀεὶ	ἐν	ἀρχῇ καὶ τελευτῇ. καὶ διὰ
[4, 19]	οὐχ ὑπολείψει δή· αἰεὶ γὰρ	ἐν	ἀρχῇ. τὸ δ' ἤδη> τὸ
[4, 17]	κίνησιν γνωρίζομεν καὶ τὸ πρότερον	ἐν	αὐτῇ καὶ τὸ ὕστερον. τοῦτο
[4, 5]	ἐπεὶ οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον τοῦ	ἐν	αὐτῷ (ἕτερον γὰρ τὸ πρώτως
[4, 4]	τοιούτοις ὁ τόπος. εἰ δ'	ἐν	αὐτῷ ὁ τόπος (δεῖ γάρ,
[4, 6]	ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος τοῦ	ἐν	αὐτῷ οὔτε μεῖζον τοῦ διαστήματος
[4, 15]	οὖν ἑκάστου μεταβολὴ καὶ κίνησις	ἐν	αὐτῷ τῷ μεταβάλλοντι μόνον ἐστίν,
[4, 2]	γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος τῶν	ἐν	αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ μὴν ἀλλ'
[4, 5]	ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ' ἐνδέχεται	ἐν	αὑτῷ εἶναι, καὶ ἔτι ἐκεῖνο
[4, 5]	μὲν οὖν ἐνδέχεται αὐτό τι	ἐν	αὑτῷ εἶναι, πρώτως δ' οὐκ
[4, 5]	ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό τι	ἐν	αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ ὅτι
[4, 5]	ἐν τούτῳ, λεχθήσεται τὸ ὅλον	ἐν	αὑτῷ· λέγεται γὰρ καὶ κατὰ
[4, 14]	δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ πρότερον.	ἐν	αὑτῷ μὲν οὖν ἐφθάρθαι οὐχ
[4, 5]	ταὐτῷ ἔσται· αὐτός τε γὰρ	ἐν	αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς ἔσται, εἰ
[4, 5]	ὅταν ᾖ μέρη, ἔσται αὐτὸ	ἐν	αὑτῷ) οἷον τὸ λευκὸν ἐν
[4, 5]	μὲν οὖν ἀμφορεὺς οὐκ ἔσται	ἐν	αὑτῷ, οὐδ' ὁ οἶνος· ὁ
[4, 5]	οἶνος. ὅτι μὲν οὖν ἀδύνατον	ἐν	αὑτῷ τι εἶναι πρώτως, δῆλον·
[4, 5]	ἐν τῇ ὕλῃ. ἔτι ὡς	ἐν	βασιλεῖ τὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ
[4, 6]	μεῖζον τοῦ διαστήματος ἀλλ' ἴσον·	ἐν	γὰρ τῷ αὐτῷ τὰ ἔσχατα
[4, 5]	ἐν ζῴῳ καὶ ὅλως εἶδος	ἐν	γένει. ἄλλον δὲ ὡς τὸ
[4, 20]	δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος, καὶ	ἐν	γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ καὶ
[4, 12]	ἄν τι ᾖ τὸ ἐντιθέμενον·	ἐν	δὲ δὴ τῷ κενῷ τοῦτο
[4, 5]	ἐν τούτῳ ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ·	ἐν	δὲ ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο.
[4, 2]	κάτω καὶ πρόσθεν καὶ ὄπισθεν)	ἐν	δὲ τῇ φύσει διώρισται χωρὶς
[4, 11]	φέρεται εἰς τὸν οἰκεῖον τόπον·	ἐν	δὲ τῷ κενῷ οὐδὲν τούτων
[4, 11]	διὰ τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ·	ἐν	δὲ τῷ κενῷ πάντῃ ὁμοίως
[4, 20]	νῦν, ὕστερον δὲ τὸ ἐγγύτερον,	ἐν	δὲ τῷ μέλλοντι πρότερον μὲν
[4, 19]	μεταβολὴ δὲ πᾶσα φύσει ἐκστατικόν.	ἐν	δὲ τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται
[4, 11]	τάχος. ὥστε εἰ διπλασίως λεπτόν,	ἐν	διπλασίῳ χρόνῳ τὴν τὸ Β
[4, 5]	τις, ἆρα καὶ αὐτό τι	ἐν	ἑαυτῷ ἐνδέχεται εἶναι, ἢ οὐδέν,
[4, 5]	δὴ ἐπακτικῶς σκοποῦσιν οὐδὲν ὁρῶμεν	ἐν	ἑαυτῷ κατ' οὐδένα τῶν διορισμῶν,
[4, 6]	ὡς ἐν τόπῳ λέγεται εἶναι	ἐν	ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς μέρος ἐν
[4, 6]	ἀλλὰ μετ' ἐκείνου, διῃρημένον δὲ	ἐν	ἐκείνῳ· καὶ ἐάν τε κινῆται
[4, 6]	καὶ συνεχὲς μὲν ὂν οὐκ	ἐν	ἐκείνῳ κινεῖται ἀλλὰ μετ' ἐκείνου,
[4, 13]	κἂν ὁ ἀὴρ πολὺς ὢν	ἐν	ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ καὶ ἐξ
[4, 11]	χρόνῳ, τῷ ἐφ' οὗ Η,	ἐν	ἐλάττονι δὲ τοῦ ἐφ' οὗ
[4, 16]	μὴ ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ'	ἐν	ἑνὶ καὶ ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ
[4, 5]	σώματι, καὶ ἐν τούτῳ ὅτι	ἐν	ἐπιφανείᾳ· ἐν δὲ ταύτῃ οὐκέτι
[4, 5]	δὲ τρόπον ὡς ὁ ἄνθρωπος	ἐν	ζῴῳ καὶ ὅλως εἶδος ἐν
[4, 6]	ἂν εἶναι τόπος, εἴ γε	ἐν	ἠρεμοῦντί τις σκοποίη καὶ μὴ
[4, 6]	τὴν μορφήν, καὶ διὰ τὸ	ἐν	ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν
[4, 20]	χρόνος, καὶ ἐν γῇ καὶ	ἐν	θαλάττῃ καὶ ἐν οὐρανῷ. ἢ
[4, 5]	λόγῳ. ἔτι ὡς ἡ ὑγίεια	ἐν	θερμοῖς καὶ ψυχροῖς καὶ ὅλως
[4, 19]	ὅτι ἦλθε τήμερον. τὰ δ'	ἐν	Ἰλίῳ γέγονεν οὐ νῦν, οὐδ'
[4, 11]	οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο τὸ ἀδύνατον·	ἐν	ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται πλῆρές τε
[4, 11]	ἦν ἐν τῷ Η. ὥστ'	ἐν	ἴσῳ χρόνῳ δίεισι πλῆρές τε
[4, 11]	χρόνος πρὸς χρόνον. ὡς δ'	ἐν	κεφαλαίῳ εἰπεῖν, δῆλον τὸ τοῦ
[4, 11]	συμβαίνει, ὅταν ὅλον τεθῇ ὡς	ἐν	κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ ὑπομένοντι σῶμά
[4, 19]	χρόνος ἔστιν, ὥσπερ οὐδὲ τὸ	ἐν	κινήσει εἶναι οὐδὲ τὸ ἐν
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη καὶ	ἐν	κινήσει εἶναι τὸ πρότερον καὶ
[4, 20]	τὸ δὲ πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	κινήσει ἐστίν· χρόνος δὲ ταῦτ'
[4, 17]	γνωρίζομεν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	κινήσει, ᾗ δ' ἀριθμητὸν τὸ
[4, 19]	χρόνῳ. οὐ γὰρ ὥσπερ τὸ	ἐν	κινήσει ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω
[4, 19]	ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ τῷ	ἐν	κινήσει ὄντι εἶναι τότε κίνησιν.
[4, 6]	οἰόμεθα ἐν τόπῳ, ὅτι ἀεὶ	ἐν	κινήσει. ταύτης δὲ τὸ μὲν
[4, 17]	γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι τὸ	ἐν	κινήσει) τὸ δ' εἶναι ἕτερον
[4, 6]	ἀγγεῖον ἀμετακίνητον. διὸ ὅταν μὲν	ἐν	κινουμένῳ κινῆται καὶ μεταβάλλῃ τὸ
[4, 17]	σοφισταὶ λαμβάνουσιν ἕτερον τὸ Κορίσκον	ἐν	Λυκείῳ εἶναι καὶ τὸ Κορίσκον
[4, 11]	τίνα γὰρ αἰτίαν οἰσθήσεται θᾶττον;	ἐν	μὲν γὰρ τοῖς πλήρεσιν ἐξ
[4, 20]	παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα·	ἐν	μὲν γὰρ τῷ παρεληλυθότι πρότερον
[4, 15]	χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν τὸ	ἐν	ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ δὲ
[4, 6]	μὴ διῃρημένον ᾖ, ὡς μέρος	ἐν	ὅλῳ λέγεται, οἷον ἐν τῷ
[4, 6]	ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς μέρος	ἐν	ὅλῳ· ὅταν δὲ διῃρημένον ᾖ
[4, 19]	τινι οὕτω, πάντα τὰ πράγματα	ἐν	ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ ὁ οὐρανὸς
[4, 13]	ἡ αὐτὴ οὖσα ἢ ἄλλη,	ἐν	οὐθενὶ ἐγγέγονε τὸ κυρτὸν ὃ
[4, 20]	γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ καὶ	ἐν	οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς τι
[4, 6]	ἐν τῷ ἀέρι δὲ οὐκ	ἐν	παντί, ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον
[4, 20]	τὴν ψυχήν, καὶ διὰ τί	ἐν	παντὶ δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος,
[4, 12]	αἰσθήσει ἄδηλον. καὶ αἰεὶ δὴ	ἐν	παντὶ σώματι ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ'
[4, 20]	βραδύτερον κατὰ πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν	(ἐν	πᾶσι γὰρ οὕτω φαίνεται) λέγω
[4, 15]	πολὺ κινούμενον, βραδὺ δὲ τὸ	ἐν	πολλῷ ὀλίγον· ὁ δὲ χρόνος
[4, 6]	καὶ μεταβάλλῃ τὸ ἐντός, οἷον	ἐν	ποταμῷ πλοῖον, ὡς ἀγγείῳ χρῆται
[4, 6]	δὲ διῃρημένον ᾖ καὶ ἁπτόμενον,	ἐν	πρώτῳ ἐστὶ τῷ ἐσχάτῳ τοῦ
[4, 16]	γεγονέναι χρόνος, καθάπερ οὐδὲ τοῖς	ἐν	Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν παρὰ τοῖς
[4, 5]	ἐν σώματι (ἡ ἐπιφάνεια γὰρ	ἐν	σώματι) ἡ δ' ἐπιστήμη ἐν
[4, 5]	οὐκ ἐνδέχεται. οἷον τὸ λευκὸν	ἐν	σώματι (ἡ ἐπιφάνεια γὰρ ἐν
[4, 5]	τὸ λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι	ἐν	σώματι, καὶ ἐν τούτῳ ὅτι
[4, 5]	ὡς ἕξις, τὸ δὲ θερμὸν	ἐν	σώματι ὡς πάθος. ὥστε οὐκ
[4, 8]	ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ, καὶ ἐναπολαμβάνοντες	ἐν	ταῖς κλεψύδραις. οἱ δὲ ἄνθρωποι
[4, 10]	κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον καὶ	ἐν	ταῖς τῶν συνεχῶν δίναις, ὥσπερ
[4, 10]	τῶν συνεχῶν δίναις, ὥσπερ καὶ	ἐν	ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ
[4, 4]	τῇ γῇ, ὁμοίως δὲ καὶ	ἐν	ταύτῃ ὅτι ἐν τῷδε τῷ
[4, 3]	δὲ σῶμα εἶναι τὸν τόπον·	ἐν	ταὐτῷ γὰρ ἂν εἴη δύο
[4, 6]	περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ εἶναι·	ἐν	ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα τοῦ
[4, 10]	σώματι, ἢ ἐνδέχεται δύο σώματα	ἐν	ταὐτῷ εἶναι (ἀπορίαν οὖν κοινὴν
[4, 8]	ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται	ἐν	ταὐτῷ εἶναι, καὶ πολλὰ ἄνισα.
[4, 8]	δὲ δέξεται καὶ ἔσται δύο	ἐν	ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν
[4, 5]	συμβεβηκὸς ἐνδέχεται· ἅμα γὰρ δύο	ἐν	ταὐτῷ ἔσται· αὐτός τε γὰρ
[4, 6]	αὔξησις καὶ φθίσις· καὶ γὰρ	ἐν	τῇ αὐξήσει καὶ φθίσει μεταβάλλει,
[4, 20]	τρίγωνα· σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ'	ἐν	τῇ αὐτῇ διαιρέσει καὶ μιᾷ.
[4, 4]	ἐν τῷ ἀέρι δὲ ὅτι	ἐν	τῇ γῇ, ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 19]	ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ ὁ οὐρανὸς	ἐν	τῇ κέγχρῳ· ὅτε γὰρ ἡ
[4, 16]	ὅταν τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου	ἐν	τῇ κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν. ὁρίζομεν
[4, 16]	ἤτοι ὡς πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	τῇ κινήσει ἢ ὡς τὸ
[4, 16]	δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	τῇ κινήσει ὃ μέν ποτε
[4, 15]	τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν καὶ	ἐν	τῇ τοῦ ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν
[4, 5]	ψυχροῖς καὶ ὅλως τὸ εἶδος	ἐν	τῇ ὕλῃ. ἔτι ὡς ἐν
[4, 13]	θερμοῦ μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς γενομένου	ἐν	τῇ ὕλῃ θερμοῦ ὃ οὐκ
[4, 5]	δὴ τρόπον ὡς ὁ δάκτυλος	ἐν	τῇ χειρὶ καὶ ὅλως τὸ
[4, 16]	σώματος πάσχωμεν, κίνησις δέ τις	ἐν	τῇ ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς ἅμα
[4, 11]	Α εἰ δίεισι καὶ κινηθήσεται	ἐν	τινὶ μὲν χρόνῳ, τῷ ἐφ'
[4, 8]	διορίσεως· καὶ τοῦτ' εἶναι πρῶτον	ἐν	τοῖς ἀριθμοῖς· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 5]	ἀλλ' ὥσπερ ἡ μὲν ὑγίεια	ἐν	τοῖς θερμοῖς ὡς ἕξις, τὸ
[4, 12]	δεῖ δῆλον εἶναι οἷον κενὸν	ἐν	τοῖς κινουμένοις. νῦν δ' οὐδαμοῦ
[4, 4]	τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ	ἐν	τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως
[4, 5]	ἄλλον δὲ ὡς τὸ ὅλον	ἐν	τοῖς μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι
[4, 14]	οὐκ ἔφθαρται ἀλλ' ἐν ἄλλῳ,	ἐν	τοῖς μεταξὺ {τοῖς} νῦν ἀπείροις
[4, 6]	καὶ φέρεσθαι φύσει καὶ μένειν	ἐν	τοῖς οἰκείοις τόποις ἕκαστον τῶν
[4, 6]	ἡ μὲν ὕλη, ὥσπερ ἐλέχθη	ἐν	τοῖς πρότερον, οὔτε χωριστὴ τοῦ
[4, 19]	πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ εἴρηται	ἐν	τοῖς πρότερον. τὸ δ' εἶναι
[4, 4]	ἐστί, τόπον εἶναι. ὥστε ζητητέος	ἐν	τοῖς τοιούτοις ὁ τόπος. εἰ
[4, 11]	μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται	ἐν	τόπῳ ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ.
[4, 7]	οὐ γὰρ πᾶν τὸ ὂν	ἐν	τόπῳ, ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα.
[4, 3]	σῶμα ἐν τόπῳ, οὕτω καὶ	ἐν	τόπῳ ἅπαντι σῶμα· πῶς οὖν
[4, 5]	ὡς ἐν ἀγγείῳ καὶ ὅλως	ἐν	τόπῳ. ἀπορήσειε δ' ἄν τις,
[4, 20]	ὤν, ταῦτα δὲ κινητὰ πάντα	(ἐν	τόπῳ γὰρ πάντα) ὁ δὲ
[4, 7]	τόπος καὶ πού, οὐχ ὡς	ἐν	τόπῳ δέ, ἀλλ' ὡς τὸ
[4, 3]	εἰ γὰρ πᾶν τὸ ὂν	ἐν	τόπῳ, δῆλον ὅτι καὶ τοῦ
[4, 2]	σώματα, καὶ πᾶν σῶμα αἰσθητὸν	ἐν	τόπῳ, διὰ τούτων ἄν τις
[4, 2]	πολλοί, πάντα εἶναί που καὶ	ἐν	τόπῳ. εἰ δ' ἐστὶ τοιοῦτο,
[4, 5]	πρῶτον τόπον, μὴ μέντοι ὡς	ἐν	τόπῳ ἐκείνῳ, ἀλλ' ὥσπερ ἡ
[4, 6]	ἐπεὶ δὲ λέγομεν εἶναι ὡς	ἐν	τόπῳ ἐν τῷ οὐρανῷ, διότι
[4, 7]	δ' ἐλέχθη, τὰ μέν ἐστιν	ἐν	τόπῳ κατὰ δύναμιν, τὰ δὲ
[4, 9]	οἴονται εἶναι, πᾶν δὲ σῶμα	ἐν	τόπῳ, κενὸν δὲ ἐν ᾧ
[4, 6]	περιέχον ἀλλὰ συνεχές, οὐχ ὡς	ἐν	τόπῳ λέγεται εἶναι ἐν ἐκείνῳ,
[4, 4]	ἢ ὕλη) ἔσται ὁ τόπος	ἐν	τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ
[4, 2]	τὰ μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ	ἐν	τόπῳ ὅμως κατὰ τὴν θέσιν
[4, 19]	ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ τὸ	ἐν	τόπῳ ὅτε ἡ κίνησις καὶ
[4, 6]	καὶ τὸν οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα	ἐν	τόπῳ, ὅτι ἀεὶ ἐν κινήσει.
[4, 3]	ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ ἅπαν σῶμα	ἐν	τόπῳ, οὕτω καὶ ἐν τόπῳ
[4, 16]	τὸ δὴ πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	τόπῳ πρῶτόν ἐστιν. ἐνταῦθα μὲν
[4, 7]	ὁ οὐρανός· τὰ γὰρ μόρια	ἐν	τόπῳ πως πάντα· ἐπὶ τῷ
[4, 4]	παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ τί οὐκ	ἐν	τόπῳ τὰ εἴδη καὶ οἱ
[4, 7]	ᾖ τὸ ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν	ἐν	τόπῳ τὰ μέρη, ὅταν δὲ
[4, 19]	ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ τὰ	ἐν	τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν δὲ
[4, 19]	ἔν τινί ἐστιν, οἷον τὰ	ἐν	τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου. καὶ
[4, 7]	σῶμα περιέχον αὐτό, τοῦτο ἔστιν	ἐν	τόπῳ, ᾧ δὲ μή, οὔ.
[4, 11]	κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες. ἀλλ'	ἐν	τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος ἐφ' οὗ
[4, 11]	ἀλλ' εἰ διὰ τοῦ λεπτοτάτου	ἐν	τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ
[4, 17]	τὸ νῦν ἔστιν) ὥστε καὶ	ἐν	τούτοις ὃ μέν ποτε ὂν
[4, 5]	τοῦ ἐν ᾧ καὶ τοῦ	ἐν	τούτῳ. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ
[4, 19]	Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ ἐπιλανθάνονται	ἐν	τούτῳ, λέγων ὀρθότερον. δῆλον οὖν
[4, 5]	τὸ ἐν ᾧ καὶ τὸ	ἐν	τούτῳ, λεχθήσεται τὸ ὅλον ἐν
[4, 5]	ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν σώματι, καὶ	ἐν	τούτῳ ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν
[4, 4]	ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ ἦν,	ἐν	τούτῳ πάλιν ὕδωρ, ὥσπερ ἔφαμεν,
[4, 2]	γὰρ ἀὴρ ἔστι νῦν, ὕδωρ	ἐν	τούτῳ πρότερον ἦν, ὥστε δῆλον
[4, 5]	τῷ πρώτῳ κινητικῷ. ἔτι ὡς	ἐν	τῷ ἀγαθῷ καὶ ὅλως ἐν
[4, 6]	ὅλῳ ὅπερ ἅπαν τὸ ὕδωρ	ἐν	τῷ ἀγγείῳ) ἅμα δὲ καὶ
[4, 4]	δ' ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ	ἐν	τῷ ἀέρι δὲ ὅτι ἐν
[4, 6]	δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ	ἐν	τῷ ἀέρι δὲ οὐκ ἐν
[4, 7]	ἐν τῷ ὕδατι, τοῦτο δ'	ἐν	τῷ ἀέρι, οὗτος δ' ἐν
[4, 4]	νῦν ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι	ἐν	τῷ ἀέρι οὗτος δ' ἐν
[4, 6]	τόπῳ ἐν τῷ οὐρανῷ, διότι	ἐν	τῷ ἀέρι οὗτος δὲ ἐν
[4, 6]	τὸ ἔσχατον αὐτοῦ καὶ περιέχον	ἐν	τῷ ἀέρι φαμὲν εἶναι (εἰ
[4, 7]	ἐν τῷ ἀέρι, οὗτος δ'	ἐν	τῷ αἰθέρι, ὁ δ' αἰθὴρ
[4, 5]	ἐκεῖνος, ὁ δ' οἶνος ἐνέσται	ἐν	τῷ ἀμφορεῖ οὐχ ᾗ αὐτὸς
[4, 4]	καὶ τὸ ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ	ἐν	τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ
[4, 6]	τὸ πεφυκὸς εἶναι> καὶ μένον,	ἐν	τῷ αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν
[4, 14]	μήτε πρότερον μήτε ὕστερον τὸ	ἐν	τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ ἑνὶ
[4, 12]	διὰ τί οὐ καὶ ὁποσαοῦν	ἐν	τῷ αὐτῷ ἔσται; ἓν μὲν
[4, 12]	καθέξει τὸ ἴσον κενὸν καὶ	ἐν	τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ
[4, 19]	ἔχοι ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος	ἐν	τῷ αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν
[4, 7]	εἶναι τόπον, οὔτε δύο σώματα	ἐν	τῷ αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά
[4, 4]	ἀπόλωλεν ὁ τόπος· οὐ γὰρ	ἐν	τῷ αὐτῷ τόπῳ τὸ γενόμενον
[4, 5]	ἄλλον δὲ ὡς τὸ γένος	ἐν	τῷ εἴδει καὶ ὅλως τὸ
[4, 14]	ὥσπερ στιγμὴν στιγμῆς. εἴπερ οὖν	ἐν	τῷ ἐφεξῆς οὐκ ἔφθαρται ἀλλ'
[4, 11]	ἐὰν τοίνυν μηδὲν ᾖ σῶμα	ἐν	τῷ Ζ, ἔτι θᾶττον. ἀλλ'
[4, 11]	Ζ, ἔτι θᾶττον. ἀλλ' ἦν	ἐν	τῷ Η. ὥστ' ἐν ἴσῳ
[4, 19]	τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ εἶναι	ἐν	τῷ ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι. ὅσα
[4, 6]	σώματος κινεῖται, τὸ δὲ ὕδωρ	ἐν	τῷ κάδῳ. ἤδη τοίνυν φανερὸν
[4, 6]	χείρ, ὅταν δὲ διῃρημένον, οἷον	ἐν	τῷ κάδῳ τὸ ὕδωρ ἢ
[4, 13]	δ' ὁ αὐτός, ὥσπερ ὅτι	ἐν	τῷ κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω
[4, 11]	τὴν γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω καὶ	ἐν	τῷ κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν· οὐ
[4, 11]	ἢ ἐν {τῷ} τόπῳ ἢ	ἐν	τῷ κενῷ; οὐ γὰρ συμβαίνει,
[4, 12]	διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν καὶ πρότερον	ἐν	τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν εἰ
[4, 6]	τῷ κάδῳ τὸ ὕδωρ ἢ	ἐν	τῷ κεραμίῳ ὁ οἶνος· ἡ
[4, 5]	ὅλως τὸ μέρος τοῦ εἴδους	ἐν	τῷ λόγῳ. ἔτι ὡς ἡ
[4, 13]	κενὸν ἔστιν, οὔθ' ἁπλῶς οὔτ'	ἐν	τῷ μανῷ, οὔτε δυνάμει, εἰ
[4, 16]	δὴ τῇ θέσει· ἐπεὶ δ'	ἐν	τῷ μεγέθει ἔστι τὸ πρότερον
[4, 14]	τε πρότερον καὶ τὰ ὕστερον	ἐν	τῷ νῦν τῳδί ἐστιν, ἅμα
[4, 7]	καὶ μένει δὴ φύσει πᾶν	ἐν	τῷ οἰκείῳ τόπῳ οὐκ ἀλόγως·
[4, 5]	χειρὶ καὶ ὅλως τὸ μέρος	ἐν	τῷ ὅλῳ. ἄλλον δὲ ὡς
[4, 11]	οὐκ ἔσται ἐν τόπῳ ἀλλ'	ἐν	τῷ ὅλῳ. ἔτι εἰ μὴ
[4, 6]	ταὐτὸ ποιήσει τὰ μόρια πάντα	ἐν	τῷ ὅλῳ ὅπερ ἅπαν τὸ
[4, 6]	λέγομεν εἶναι ὡς ἐν τόπῳ	ἐν	τῷ οὐρανῷ, διότι ἐν τῷ
[4, 6]	ἐν τῷ ἀέρι οὗτος δὲ	ἐν	τῷ οὐρανῷ· καὶ ἐν τῷ
[4, 4]	ἐν τῷ ἀέρι οὗτος δ'	ἐν	τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν τῷ
[4, 7]	τῷ αἰθέρι, ὁ δ' αἰθὴρ	ἐν	τῷ οὐρανῷ, ὁ δ' οὐρανὸς
[4, 4]	(λέγω δὲ οἷον σὺ νῦν	ἐν	τῷ οὐρανῷ ὅτι ἐν τῷ
[4, 7]	τοῦ παντός, καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	τῷ οὐρανῷ πάντα· ὁ γὰρ
[4, 6]	μέρος ἐν ὅλῳ λέγεται, οἷον	ἐν	τῷ ὀφθαλμῷ ἡ ὄψις ἢ
[4, 15]	μηδὲν δὲ διαφερέτω λέγειν ἡμῖν	ἐν	τῷ παρόντι κίνησιν ἢ μεταβολήν.
[4, 7]	δέ, ἀλλ' ὡς τὸ πέρας	ἐν	τῷ πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ πᾶν
[4, 6]	μόρια τοῦ σώματος καὶ ὁ	ἐν	τῷ πλοίῳ ἧλος, τὰ δ'
[4, 5]	τὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλως	ἐν	τῷ πρώτῳ κινητικῷ. ἔτι ὡς
[4, 6]	τῷ ὀφθαλμῷ ἡ ὄψις ἢ	ἐν	τῷ σώματι ἡ χείρ, ὅταν
[4, 5]	ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ ὅλως	ἐν	τῷ τέλει· τοῦτο δ' ἐστὶ
[4, 4]	μεθεκτικοῦ εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ	ἐν	τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι πῶς
[4, 4]	τὴν χώραν ταὐτό φησιν εἶναι	ἐν	τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν
[4, 11]	καὶ πῶς δὴ ἐνέσται ἢ	ἐν	{τῷ} τόπῳ ἢ ἐν τῷ
[4, 7]	γὰρ τὸ μέρος, τὸ δὲ	ἐν	{τῷ} τόπῳ ὡς διαιρετὸν μέρος
[4, 11]	Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ τάχει	ἐν	τῷ τοσούτῳ ὅσον τὸ Η,
[4, 7]	διὰ τοῦτο ἡ μὲν γῆ	ἐν	τῷ ὕδατι, τοῦτο δ' ἐν
[4, 14]	ἕτερον, μηδὲν δ' ἐστὶ τῶν	ἐν	τῷ χρόνῳ ἄλλο καὶ ἄλλο
[4, 4]	δὲ καὶ ἐν ταύτῃ ὅτι	ἐν	τῷδε τῷ τόπῳ, ὃς περιέχει
[4, 12]	ἀληθῶς κενόν. ὥσπερ γὰρ ἐὰν	ἐν	ὕδατι τιθῇ τις κύβον, ἐκστήσεται
[4, 11]	πρὸς κίνησιν πάσης ἔστι λόγος	(ἐν	χρόνῳ γάρ ἐστι, χρόνου δὲ
[4, 19]	ὁ χρόνος ποιεῖ, ἀλλὰ συμβαίνει	ἐν	χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ ταύτην τὴν
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου. τὸ γὰρ	ἐν	χρόνῳ εἶναι δυοῖν ἐστιν θάτερον,
[4, 19]	ὄντα ὁτὲ δὲ μή, ἀνάγκη	ἐν	χρόνῳ εἶναι (ἔστιν γὰρ χρόνος
[4, 19]	ἀνάγκη παρακολουθεῖν, καὶ τῷ ὄντι	ἐν	χρόνῳ εἶναί τινα χρόνον ὅτε
[4, 19]	καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν τὸ	ἐν	χρόνῳ εἶναι τὸ εἶναι ὅτε
[4, 19]	καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ τὸ	ἐν	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς
[4, 19]	τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι τὸ	ἐν	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν
[4, 19]	ἐν χρόνῳ· τὸ μὲν γὰρ	ἐν	χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαί ἐστι
[4, 19]	καὶ ἔστιν τῇ κινήσει τὸ	ἐν	χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαι τῷ
[4, 19]	τοῦ χρόνου ὡς οὐκ ὄντα	ἐν	χρόνῳ. ἐπεὶ δ' ἐστὶν ὁ
[4, 20]	καὶ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον	ἐν	χρόνῳ ἔσται· ἐν ᾧ γὰρ
[4, 20]	ἀλλὰ μὴν τό γε πρότερον	ἐν	χρόνῳ ἐστί· πρότερον γὰρ καὶ
[4, 20]	πᾶσα μεταβολὴ καὶ πᾶσα κίνησις	ἐν	χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον δ' ἐπισκέψεως
[4, 16]	τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ μὴν καὶ	ἐν	χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον καὶ
[4, 20]	μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ νῦν	ἐν	χρόνῳ, καὶ τὸ πρότερον καὶ
[4, 20]	ἢ ὁποιασοῦν; καὶ γὰρ γίγνεται	ἐν	χρόνῳ καὶ φθείρεται καὶ αὐξάνεται
[4, 19]	ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ τὸ	ἐν	χρόνῳ, ληφθήσεταί τις πλείων χρόνος
[4, 19]	τὸ μὴ ὂν ἔσται πᾶν	ἐν	χρόνῳ, οἷον ὅσα μὴ ἐνδέχεται
[4, 19]	ὄντος· διὸ ἀνάγκη πάντα τὰ	ἐν	χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου,
[4, 19]	τις πλείων χρόνος παντὸς τοῦ	ἐν	χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη πάντα
[4, 19]	ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω καὶ τὸ	ἐν	χρόνῳ· οὐ γὰρ κίνησις ὁ
[4, 19]	ᾗ αἰεὶ ὄντα, οὐκ ἔστιν	ἐν	χρόνῳ· οὐ γὰρ περιέχεται ὑπὸ
[4, 19]	{κατὰ συμβεβηκός} πᾶσα γὰρ ἠρεμία	ἐν	χρόνῳ. οὐ γὰρ ὥσπερ τὸ
[4, 19]	ἔστι, καὶ οὐκ ἔσται τοῦτ'	ἐν	χρόνῳ. οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ
[4, 20]	ὥστε ἐπεὶ τὸ μὲν πρότερον	ἐν	χρόνῳ, πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ κινήσει
[4, 20]	μεταβολὴ καὶ ἅπαν τὸ κινούμενον	ἐν	χρόνῳ. τὸ γὰρ θᾶττον καὶ
[4, 19]	κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν	ἐν	χρόνῳ· τὸ μὲν γὰρ ἐν
[4, 19]	ἐν ᾧ ἐστιν, ὥστ' εἰ	ἐν	χρόνῳ, ὑπὸ χρόνου. μετρήσει δ'
[4, 19]	πρότερον καὶ ὅσα τοιαῦτα οὕτως	ἐν	χρόνῳ ὡς ἐν ἀριθμῷ μονὰς
[4, 5]	ἐν σώματι) ἡ δ' ἐπιστήμη	ἐν	ψυχῇ· κατὰ ταῦτα δὲ αἱ
[4, 13]	οὐχ οὕτω τὸ κενὸν ὡς	ἐν	ᾧ, ἀλλ' ὥσπερ οἱ ἀσκοὶ
[4, 5]	ἔσται· ὅ τε γὰρ καὶ	ἐν	ᾧ, ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ μόρια.
[4, 4]	καὶ τόπος ὁ μὲν κοινός,	ἐν	ᾧ ἅπαντα τὰ σώματά ἐστιν,
[4, 2]	μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων εἶναι δοκεῖ·	ἐν	ᾧ γὰρ ἀὴρ ἔστι νῦν,
[4, 4]	πράγματος, τὸν δὲ τόπον ἐνδέχεται·	ἐν	ᾧ γὰρ ἀὴρ ἦν, ἐν
[4, 6]	ἀγγεῖον μεθίστηται, ἀλλ' ὁ αὐτός·	ἐν	ᾧ γὰρ ἔστιν, ἀντιμεθίσταται ὁ
[4, 20]	καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ ἔσται·	ἐν	ᾧ γὰρ τὸ νῦν, καὶ
[4, 6]	μόρια τοῦ ὕδατος, ἀλλ' οὐκ	ἐν	ᾧ γίγνονται τόπῳ, ὃς μέρος
[4, 6]	εἶναι, τοιοῦτος δ' ὁ πρῶτος	ἐν	ᾧ ἐστιν) ὅταν μὲν οὖν
[4, 19]	τὸ εἶναι αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ	ἐν	ᾧ ἐστιν, ὥστ' εἰ ἐν
[4, 5]	ᾖ μόρια τοῦ ὅλου τὸ	ἐν	ᾧ καὶ τὸ ἐν τούτῳ,
[4, 5]	ἄλλος γὰρ ὁ λόγος τοῦ	ἐν	ᾧ καὶ τοῦ ἐν τούτῳ.
[4, 6]	ἄλλος ὁ τόπος τοῦ μορίου,	ἐν	ᾧ κινεῖται, ὅταν ὅλον τὸ
[4, 10]	εἶναι τὸ κενὸν οὕτως ὡς	ἐν	ᾧ κινεῖται· τοῦτο δ' ἂν
[4, 19]	ἤδη, ὅτι ἐγγὺς ὁ χρόνος	ἐν	ᾧ μέλλει) καὶ τοῦ παρεληλυθότος
[4, 9]	μή, οὔ) ἄλλον δὲ τρόπον,	ἐν	ᾧ μὴ τόδε τι μηδ'
[4, 9]	ἐκ συλλογισμοῦ τοῦτο εἶναι κενόν,	ἐν	ᾧ μηδέν ἐστι βαρὺ ἢ
[4, 8]	ἄνθρωποι βούλονται κενὸν εἶναι διάστημα	ἐν	ᾧ μηδέν ἐστι σῶμα αἰσθητόν·
[4, 9]	δὴ τὸ κενὸν τόπος εἶναι	ἐν	ᾧ μηδέν ἐστι. τούτου δ'
[4, 7]	τι δεῖ εἶναι παρὰ τοῦτο	ἐν	ᾧ, ὃ περιέχει· παρὰ δὲ
[4, 8]	ὂν ἅπαν εἶναι σῶμα φασίν,	ἐν	ᾧ ὅλως μηδέν ἐστι, τοῦτ'
[4, 13]	τῆς φλογὸς λαβεῖν τι μέγεθος	ἐν	ᾧ οὐ καὶ θερμότης καὶ
[4, 5]	τὸ πρώτως ὅ τε καὶ	ἐν	ᾧ) οὐκ ἂν εἴη οὔτε
[4, 4]	σώματά ἐστιν, ὁ δ' ἴδιος,	ἐν	ᾧ πρώτῳ (λέγω δὲ οἷον
[4, 9]	κενόν· δεῖ γὰρ τόπον εἶναι	ἐν	ᾧ σώματος ἔστι διάστημα ἁπτοῦ.
[4, 9]	σῶμα ἐν τόπῳ, κενὸν δὲ	ἐν	ᾧ τόπῳ μηδέν ἐστι σῶμα,
[4, 11]	τοίνυν ὅτι, εἰ ἔστι χρόνος	ἐν	ᾧ τοῦ κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται,
[4, 6]	οὕτω μεταβέβληκε τὸν τόπον, ὅτι	ἐν	ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει. ἐπεὶ δὲ
[4, 15]	εἰποῦσιν εἶναι ὁ χρόνος, ὅτι	ἔν	τε τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν
[4, 5]	εἰ ὁ τόπος ἐστί τι,	ἔν	τινι ἔσται, λύειν οὐ χαλεπόν·
[4, 19]	χρόνου, ὥσπερ καὶ τἆλλα ὅσα	ἔν	τινί ἐστιν, οἷον τὰ ἐν
[4, 19]	ἔστιν. εἰ γὰρ ἔσται τὸ	ἔν	τινι οὕτω, πάντα τὰ πράγματα
[4, 7]	εἴρηται, οὔ που ὅλος οὐδ'	ἔν	τινι τόπῳ ἐστίν, εἴ γε
[4, 17]	φορὰ μία τῷ φερομένῳ, ὅτι	ἕν	(καὶ οὐχ ὅ ποτε ὄν
[4, 16]	τὸ νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ	ἕν,	οὐκ ἂν ἦν χρόνος, οὕτως
[4, 6]	ἐστιν ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον	ἕν	τι εἶναι· ἢ γὰρ μορφὴ
[4, 7]	σύμφυσις δέ, ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ	ἓν	γένωνται. καὶ περὶ μὲν τόπου,
[4, 19]	τότε ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν,	ἓν	δὲ ὥσπερ ἔνια λέγομεν ὅτι
[4, 14]	πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν ἐφ'	ἓν	ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν ἐπὶ
[4, 14]	παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον, πότερον	ἓν	καὶ ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει ἢ
[4, 4]	γὰρ μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν	ἓν	καὶ ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον
[4, 11]	τις ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι μηδὲ	ἓν	κινεῖσθαι, ἐὰν ᾖ κενόν· ὥσπερ
[4, 12]	ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται;	ἓν	μὲν δὴ τοῦτο ἄτοπον καὶ
[4, 8]	φάσκοντες εἶναι μᾶλλον. λέγουσιν δ'	ἓν	μὲν ὅτι κίνησις ἡ κατὰ
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι δυοῖν ἐστιν θάτερον,	ἓν	μὲν τὸ εἶναι τότε ὅτε
[4, 14]	δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ διαιρετοῦ πεπερασμένου	ἓν	πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν ἐφ'
[4, 16]	νῦν τὸ ὕστερον νῦν καὶ	ἓν	ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν
[4, 16]	ὑποκείσθω. ὅταν μὲν οὖν ὡς	ἓν	τὸ νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ
[4, 5]	ποσαχῶς ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγεται.	ἕνα	μὲν δὴ τρόπον ὡς ὁ
[4, 8]	δὲ κενὸν οὐ τῶν ὄντων.	ἕνα	μὲν οὖν τρόπον ἐκ τούτων
[4, 9]	οὖν φαίνεται λέγεσθαι τὸ κενὸν	ἕνα	μὲν τρόπον τὸ μὴ πλῆρες
[4, 19]	αἰεὶ ὄντι. ὅσων δὲ τὸ	ἐναντίον	μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται
[4, 19]	διὸ αἰεὶ οὐκ ἔστιν, ὅτι	ἐναντίον	τῷ αἰεὶ ὄντι. ὅσων δὲ
[4, 13]	ὅτι ἔστιν ὕλη μία τῶν	ἐναντίων,	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ τῶν
[4, 20]	καὶ ἡ τοῦ νῦν ἀπόστασις.	(ἐναντίως	δὲ λέγεται τὸ πρότερον κατά
[4, 13]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν	ἐναντιώσεων,	καὶ ἐκ δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ
[4, 13]	τὸ μανὸν κατὰ ταύτην τὴν	ἐναντίωσιν	φορᾶς ποιητικά, κατὰ δὲ τὸ
[4, 8]	ὡς ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ, καὶ	ἐναπολαμβάνοντες	ἐν ταῖς κλεψύδραις. οἱ δὲ
[4, 6]	γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ φερομένου·	ἐνδέχεσθαι	γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα μεταξὺ
[4, 11]	μᾶλλον, ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ	ἐνδέχεσθαι	μηδὲ ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν ᾖ
[4, 10]	ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ πλῆρες	ἐνδέχεται.	ἀλλὰ δὴ οὐδὲ τὴν κατὰ
[4, 13]	συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ ἐπεκτείνεσθαι οὐκ	ἐνδέχεται	ἄλλως. εἰ μὲν οὖν τὸ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα μὴ	ἐνδέχεται	ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον
[4, 5]	ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς	ἐνδέχεται·	ἅμα γὰρ δύο ἐν ταὐτῷ
[4, 5]	οἶνόν τε καὶ ἀμφορέα, εἴπερ	ἐνδέχεται	αὐτό τι ἐν αὑτῷ εἶναι.
[4, 5]	αὐτοῦ μόρια. οὕτω μὲν οὖν	ἐνδέχεται	αὐτό τι ἐν αὑτῷ εἶναι,
[4, 10]	καὶ ἐν ταῖς τῶν ὑγρῶν.	ἐνδέχεται	δὲ καὶ πυκνοῦσθαι μὴ εἰς
[4, 10]	ὁτιοῦν, ἢ οὐ σώματι, ἢ	ἐνδέχεται	δύο σώματα ἐν ταὐτῷ εἶναι
[4, 5]	καὶ αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ	ἐνδέχεται	εἶναι, ἢ οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν
[4, 19]	κινήσεως, ἐν ἀριθμῷ δὲ κινήσεως	ἐνδέχεται	εἶναι καὶ τὸ ἠρεμοῦν. οὐ
[4, 13]	φανερὸν ὡς εἰ μηδὲ κενὸν	ἐνδέχεται	εἶναι χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον
[4, 5]	οὗ ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ'	ἐνδέχεται	ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ ἔτι
[4, 8]	ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα	ἐνδέχεται	ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ πολλὰ
[4, 4]	τοῦ πράγματος, τὸν δὲ τόπον	ἐνδέχεται·	ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ ἦν,
[4, 14]	ἐφθάρθαι τὸ πρότερον νῦν οὐκ	ἐνδέχεται.	ἔστω γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι
[4, 8]	ἔστιν εἰπεῖν. εἰ δὲ τοῦτο	ἐνδέχεται,	καὶ τὸ μικρότατον δέξεται τὸ
[4, 20]	ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον εἰ	ἐνδέχεται	κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς. τὸ
[4, 18]	ἵπποι τῶν ἀνθρώπων. ἔτι ὡς	ἐνδέχεται	κίνησιν εἶναι τὴν αὐτὴν καὶ
[4, 5]	αὑτῷ εἶναι, πρώτως δ' οὐκ	ἐνδέχεται.	οἷον τὸ λευκὸν ἐν σώματι
[4, 6]	μέγεθος. τούτων δ' ὅτι οὐκ	ἐνδέχεται	τὰ τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ
[4, 10]	κατὰ τόπον κίνησιν· ἅμα γὰρ	ἐνδέχεται	ὑπεξιέναι ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος
[4, 8]	καὶ ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ,	ἐνδέχοιτ'	ἂν καὶ ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα
[4, 6]	πλοίῳ ἧλος, τὰ δ' οὐκ	ἐνδεχόμενα	ἀλλ' αἰεὶ κατὰ συμβεβηκός, οἷον
[4, 6]	κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τὸ μὲν	ἐνδεχόμενον	κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον τὰ
[4, 13]	δὲ μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως	ἐνεῖναί	τι κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον,
[4, 5]	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ οὗ	ἕνεκα.	πάντων δὲ κυριώτατον τὸ ὡς
[4, 13]	ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν δυνάμει,	ἐνεργείᾳ	ἐγένετο, καὶ πάλιν ὕδωρ ἐξ
[4, 7]	ἔστιν· σύμφυσις δέ, ὅταν ἄμφω	ἐνεργείᾳ	ἓν γένωνται. καὶ περὶ μὲν
[4, 8]	τῶν σωμάτων, οὔτε χωριστὸν οὔτε	ἐνεργείᾳ	ὄν, ὃ διαλαμβάνει τὸ πᾶν
[4, 13]	ἐναντιώσεων, καὶ ἐκ δυνάμει ὄντος	ἐνεργείᾳ	ὂν γίγνεται, καὶ οὐ χωριστὴ
[4, 7]	ἀέρος, ὁ δ' ἀὴρ οἷον	ἐνέργειά	τις ἐκείνου· τὸ γὰρ ὕδωρ
[4, 6]	κινούμενον τὸ μὲν καθ' αὑτὸ	ἐνεργείᾳ,	τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός· κατὰ
[4, 7]	κατὰ δύναμιν, τὰ δὲ κατ'	ἐνέργειαν.	διὸ ὅταν μὲν συνεχὲς ᾖ
[4, 7]	ἅπτηται δ' ὥσπερ σωρός, κατ'	ἐνέργειαν.	καὶ τὰ μὲν καθ' αὑτά
[4, 20]	κατά τε δύναμιν καὶ κατ'	ἐνέργειαν;	πότερον δὲ μὴ οὔσης ψυχῆς
[4, 5]	ᾗ ἐκεῖνος, ὁ δ' οἶνος	ἐνέσται	ἐν τῷ ἀμφορεῖ οὐχ ᾗ
[4, 11]	εἶναι φάσκοντες· καὶ πῶς δὴ	ἐνέσται	ἢ ἐν {τῷ} τόπῳ ἢ
[4, 2]	ὥσπερ ἐξ ἀγγείου πάλιν ἀὴρ	ἔνεστιν,	ὁτὲ δὲ τὸν αὐτὸν τόπον
[4, 13]	οὐ καὶ θερμότης καὶ λευκότης	ἔνεστιν.	οὕτω τοίνυν καὶ ἡ πρότερον
[4, 19]	ᾖ ὁ χρόνος ἐγγὺς τοῦ	ἐνεστῶτος	νῦν. πάλαι> δὲ τὸ πόρρω.
[4, 16]	δέ τις ἐν τῇ ψυχῇ	ἐνῇ,	εὐθὺς ἅμα δοκεῖ τις γεγονέναι
[4, 18]	ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον τῷ	ἑνὶ	ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων ἀριθμόν.
[4, 18]	πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν δὲ τῷ	ἑνὶ	ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων ἀριθμὸν
[4, 16]	ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν	ἑνὶ	καὶ ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ
[4, 11]	τὰ τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει	ἑνί,	πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ
[4, 20]	ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον	ἑνί	τινι συγγενεῖ, μονάδες μονάδι, ἵπποι
[4, 14]	ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ	ἑνὶ	{τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ τά
[4, 19]	χρόνος ἔστιν, ἓν δὲ ὥσπερ	ἔνια	λέγομεν ὅτι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν.
[4, 8]	κενόν, ἄλλον δ' ὅτι φαίνεται	ἔνια	συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον καὶ
[4, 7]	καὶ κάτω οὔ, κύκλῳ δ'	ἔνια·	τὰ δὲ καὶ ἄνω καὶ
[4, 14]	πάντα τὰ μέρη εἶναι ἢ	ἔνια·	τοῦ δὲ χρόνου τὰ μὲν
[4, 18]	πάλιν, οὕτω καὶ χρόνον, οἷον	ἐνιαυτὸν	ἢ ἔαρ ἢ μετόπωρον. οὐ
[4, 11]	ἔστιν κενὸν οὕτω κεχωρισμένον, ὡς	ἔνιοί	φασι, λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ
[4, 11]	ἁπτομένου, ἢ δι' ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ	ἔνιοί	φασιν, ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν
[4, 10]	ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν	ἐνόντα	ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ μόνον
[4, 10]	κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ	ἐνόντα	ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν
[4, 8]	τοὺς πίθους, ὡς εἰς τὰ	ἐνόντα	κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος.
[4, 5]	ἐκείνου γάρ τι ταῦτα τοῦ	ἐνόντος,	καὶ ἡ ὕλη καὶ ἡ
[4, 11]	δυοῖν, καὶ ἔτι πλείονι τοῦ	ἑνὸς	ἢ τοῖν δυοῖν, τοῦ δὲ
[4, 19]	τὸ δὲ πέρας ἀμφοῖν καὶ	ἑνότης·	ἔστι δὲ ταὐτὸ καὶ κατὰ
[4, 6]	τόπος ὅτι οὗ ἦν ἀήρ,	ἐνταῦθ'	ἔστι νῦν ὕδωρ. ἀλλ' ἡ
[4, 2]	ὅπου γὰρ ἔστι νῦν ὕδωρ,	ἐνταῦθα	ἐξελθόντος ὥσπερ ἐξ ἀγγείου πάλιν
[4, 11]	στήσεταί που· τί γὰρ μᾶλλον	ἐνταῦθα	ἢ ἐνταῦθα; ὥστε ἢ ἠρεμήσει
[4, 16]	ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν.	ἐνταῦθα	μὲν δὴ τῇ θέσει· ἐπεὶ
[4, 6]	μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον ἦν	ἐνταῦθα,	πάλιν μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ
[4, 9]	μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι	ἐνταῦθα.	σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν οἴονται
[4, 11]	τί γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ	ἐνταῦθα;	ὥστε ἢ ἠρεμήσει ἢ εἰς
[4, 11]	φέρεται· πῶς γὰρ οἰσθήσεται τὸ	ἐντεθὲν	ἢ μενεῖ; καὶ περὶ τοῦ
[4, 7]	τὸ μὲν δυνάμει τὸ δ'	ἐντελεχείᾳ)	ἔχοι ἂν ὡς μόριόν πως
[4, 7]	τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη καὶ	ἐντελέχεια	(ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ τὸ
[4, 16]	ζητοῦμεν τί ἐστιν ὁ χρόνος,	ἐντεῦθεν	ἀρχομένοις, τί τῆς κινήσεώς ἐστιν.
[4, 12]	ὁποῖον ἄν τι ᾖ τὸ	ἐντιθέμενον·	ἐν δὲ δὴ τῷ κενῷ
[4, 6]	κινουμένῳ κινῆται καὶ μεταβάλλῃ τὸ	ἐντός,	οἷον ἐν ποταμῷ πλοῖον, ὡς
[4, 12]	τοῖς κινουμένοις. νῦν δ' οὐδαμοῦ	ἐντὸς	τοῦ κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ
[4, 19]	ταὐτὸ ἡ διαίρεσις καὶ ἡ	ἕνωσις,	τὸ δ' εἶναι οὐ ταὐτό.
[4, 2]	νῦν ὕδωρ, ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ	ἐξ	ἀγγείου πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ
[4, 6]	τὸ περιεχόμενον καὶ διῃρημένον, οἷον	ἐξ	ἀγγείου ὕδωρ, τὸ μεταξὺ εἶναί
[4, 13]	οὐρανός, ἢ αἰεὶ ἴσον ὕδωρ	ἐξ	ἀέρος ἔσται καὶ ἀὴρ ἐξ
[4, 4]	τόπου ἔσται τόπος. ἔτι ὅταν	ἐξ	ἀέρος ὕδωρ γένηται, ἀπόλωλεν ὁ
[4, 13]	ἢ ἄλλοθί που ἴσον μεταβάλλειν	ἐξ	ἀέρος ὕδωρ, ἵνα ὁ πᾶς
[4, 13]	ἐνεργείᾳ ἐγένετο, καὶ πάλιν ὕδωρ	ἐξ	ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ μὲν εἰς
[4, 11]	ἐν μὲν γὰρ τοῖς πλήρεσιν	ἐξ	ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ διαιρεῖ τῇ
[4, 13]	τοσοῦτον γεγενῆσθαι) ἢ κενὸν εἶναι	ἐξ	ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ ἐπεκτείνεσθαι
[4, 1]	οὐ γὰρ ταὐτὸν φαίνεται θεωροῦσιν	ἐξ	ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων. ἔτι δ'
[4, 3]	ὕλη τῶν ὄντων (οὐδὲν γὰρ	ἐξ	αὐτοῦ συνέστηκεν) οὔτε ὡς εἶδος
[4, 13]	ἐν ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ καὶ	ἐξ	ἐλάττονος μείζων, ἡ δυνάμει οὖσα
[4, 2]	ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς ἣν καὶ	ἐξ	ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ αἱ
[4, 13]	ὕδατος κυάθου γέγονεν ἀήρ, ἅμα	ἐξ	ἴσου ἀέρος ὕδωρ τοσοῦτον γεγενῆσθαι)
[4, 13]	αὐτή. δῆλον δέ· ὅταν γὰρ	ἐξ	ὕδατος ἀὴρ γένηται, ἡ αὐτὴ
[4, 13]	(δῆλον γὰρ ὅτι πλείων ἀὴρ	ἐξ	ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν, εἰ
[4, 10]	ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει, οἷον εἰ	ἐξ	ὕδατος γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως δὲ
[4, 13]	ἐξ ἀέρος ἔσται καὶ ἀὴρ	ἐξ	ὕδατος (δῆλον γὰρ ὅτι πλείων
[4, 13]	ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον εἰ	ἐξ	ὕδατος κυάθου γέγονεν ἀήρ, ἅμα
[4, 4]	τι τὸν τόπον, καὶ πάλιν	ἐξ	ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις αὐτοῦ
[4, 10]	τῆς τέφρας. ὅτι μὲν οὖν	ἐξ	ὧν δεικνύουσιν εἶναι τὸ κενὸν
[4, 8]	κενὸν διορίζειν τὴν φύσιν αὐτῶν.	ἐξ	ὧν μὲν οὖν οἱ μέν
[4, 4]	σῶμα· τίς οὖν ἡ φθορά;	ἐξ	ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί
[4, 2]	κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν	ἓξ	διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα
[4, 16]	ὕστερον νῦν καὶ ἓν ποιοῦσιν,	ἐξαιροῦντες	διὰ τὴν ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ.
[4, 19]	καὶ τὸ πάλαι καὶ τὸ	ἐξαίφνης,	εἴρηται. ~Τούτων δ' ἡμῖν οὕτω
[4, 19]	δὲ τὸ πόρρω. τὸ δ'	ἐξαίφνης>	τὸ ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ
[4, 12]	φανερὸν ὅτι τοῦτο ὁ κύβος	ἕξει	καὶ μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ
[4, 11]	τοῦ ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον	ἕξει	τὸν λόγον τὸ κενὸν πρὸς
[4, 8]	λέγειν οἱ ἄνθρωποι κενόν, τοῦτ'	ἐξελέγχουσιν,	ἀλλ' ὃ> ἁμαρτάνοντες λέγουσιν. ὥσπερ
[4, 2]	γὰρ ἔστι νῦν ὕδωρ, ἐνταῦθα	ἐξελθόντος	ὥσπερ ἐξ ἀγγείου πάλιν ἀὴρ
[4, 4]	ὁμοίως, ὥστε οὔτε μόριον οὔθ'	ἕξις	ἀλλὰ χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου
[4, 20]	ὅτι κινήσεώς τι πάθος ἢ	ἕξις,	ἀριθμός γε ὤν, ταῦτα δὲ
[4, 5]	ὑγίεια ἐν τοῖς θερμοῖς ὡς	ἕξις,	τὸ δὲ θερμὸν ἐν σώματι
[4, 19]	γὰρ κινήσεως, ἡ δὲ κίνησις	ἐξίστησιν	τὸ ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι
[4, 7]	πᾶν καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν	ἔξω	τοῦ παντός, καὶ διὰ τοῦτο
[4, 8]	φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ τι	ἔξω	τοῦ παντὸς σώματός ἐστιν ὄντος
[4, 13]	εἰ μὴ ἔστι πίλησις, ἢ	ἐξωθούμενον	τὸ ἐχόμενον τὸ ἔσχατον κυμαίνειν
[4, 14]	περὶ αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν	ἐξωτερικῶν	λόγων, πότερον τῶν ὄντων ἐστὶν
[4, 19]	ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ εἰ	ἐπ'	ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν καὶ
[4, 12]	ἢ ἄνω, εἰ πῦρ, ἢ	ἐπ'	ἄμφω, {ἢ} ὁποῖον ἄν τι
[4, 5]	καὶ τὸ λευκόν. οὔτε δὴ	ἐπακτικῶς	σκοποῦσιν οὐδὲν ὁρῶμεν ἐν ἑαυτῷ
[4, 16]	ἀριθμὸς ἄρα τις ὁ χρόνος.	ἐπεὶ	δ' ἀριθμός ἐστι διχῶς (καὶ
[4, 19]	ἢ ὅτι ἔστιν αὐτοῦ ἀριθμός.	ἐπεὶ	δ' ἀριθμὸς ὁ χρόνος, τὸ
[4, 16]	ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ θέσει·	ἐπεὶ	δ' ἐν τῷ μεγέθει ἔστι
[4, 20]	ὁ τῶν ἴσων καὶ ἅμα.	ἐπεὶ	δ' ἔστι φορὰ καὶ ταύτης
[4, 19]	τὴν κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος.	~ἐπεὶ	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον
[4, 19]	ὡς οὐκ ὄντα ἐν χρόνῳ.	ἐπεὶ	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον
[4, 15]	περὶ αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν.	ἐπεὶ	δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι
[4, 19]	κινήσει ὄντι εἶναι τότε κίνησιν.	ἐπεὶ	δέ ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ
[4, 13]	ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ τὰ τάχη.	ἐπεὶ	δὲ κενὸν μὲν οὔ φαμεν
[4, 6]	ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει.	ἐπεὶ	δὲ λέγομεν εἶναι ὡς ἐν
[4, 10]	δὲ κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν.	~ἐπεὶ	δὲ περὶ τόπου διώρισται, καὶ
[4, 16]	τῆς κινήσεώς τι εἶναι αὐτόν.	ἐπεὶ	δὲ τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ
[4, 4]	καὶ εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον.	~Ἐπεὶ	δὲ τὸ μὲν καθ' αὑτὸ
[4, 19]	εἰ δὲ μή, οὐκ ἔσται.	ἐπεὶ	δὲ τὸ νῦν τελευτὴ καὶ
[4, 16]	χρόνος ἐστί, φανερόν· ληπτέον δέ,	ἐπεὶ	ζητοῦμεν τί ἐστιν ὁ χρόνος,
[4, 16]	ἂν ἦν χρόνος, οὕτως καὶ	ἐπεὶ	λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ
[4, 5]	ἰέναι. ἐκεῖνο δὲ φανερόν, ὅτι	ἐπεὶ	οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον τοῦ ἐν
[4, 16]	κινήσεώς τί ἐστιν ὁ χρόνος.	ἐπεὶ	οὖν οὐ κίνησις, ἀνάγκη τῆς
[4, 20]	παρήκοντος καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ'	ἐπεὶ	τὰ νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ
[4, 7]	ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ'	ἐπεὶ	τὸ μὲν κοῦφον τὸ ἄνω
[4, 20]	ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον. ὥστε	ἐπεὶ	τὸ μὲν πρότερον ἐν χρόνῳ,
[4, 11]	γὰρ κενόν, οὐκ ἔχει διαφοράν.	ἔπειθ'	ὅτι πᾶσα κίνησις ἢ βίᾳ
[4, 8]	καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ	ἐπεισιέναι	αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ τοῦ
[4, 2]	μὲν πρώτιστα χάος γένετ' αὐτὰρ	ἔπειτα	γαῖ' εὐρύστερνος, ὡς δέον πρῶτον
[4, 11]	ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον,	ἔπειτα	καὶ μένον· μᾶλλον δὲ τὸ
[4, 13]	τὸ πῦρ μανὸν εἶναί φασιν)	ἔπειτα	κινήσεως αἴτιον οὐχ οὕτω τὸ
[4, 13]	ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ	ἐπεκτείνεσθαι	οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ μὲν
[4, 13]	οὐ προσλαβούσης τι τῆς ὕλης	ἐπεκτείνεται,	ἀλλ' ὅτι δυνάμει ἐστὶν ὕλη
[4, 14]	~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν	ἐπελθεῖν	περὶ χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς
[4, 4]	τί δ' ἐστίν, οὗτος μόνος	ἐπεχείρησεν	εἰπεῖν. εἰκότως δ' ἐκ τούτων
[4, 13]	τὸ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν	ἐπὶ	μολίβδου καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ
[4, 14]	ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν	ἐπὶ	πλείω· τὸ δὲ νῦν πέρας
[4, 19]	τελευτή. ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ ὥσπερ	ἐπὶ	τῆς στιγμῆς μενούσης φανερόν. διαιρεῖ
[4, 10]	ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ	ἐπὶ	τῆς τέφρας. ὅτι μὲν οὖν
[4, 20]	καὶ ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον	ἐπὶ	τῆς φορᾶς, εἰ ἄμφω κατὰ
[4, 13]	ὃ φέρεται. ἔτι δὲ πῶς	ἐπὶ	τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι
[4, 18]	ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως δὲ καὶ	ἐπὶ	τοῦ χρόνου καὶ τῆς κινήσεως·
[4, 7]	μόρια ἐν τόπῳ πως πάντα·	ἐπὶ	τῷ κύκλῳ γὰρ περιέχει ἄλλο
[4, 20]	τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν τό
[4, 19]	συνδεῖ, αἰεὶ τὸ αὐτό, ὥσπερ	ἐπὶ	τῶν μαθηματικῶν γραμμῶν (οὐ γὰρ
[4, 8]	οἱ τοῦτον τὸν τρόπον ἐλέγχοντες.	ἐπιδεικνύουσι	γὰρ ὅτι ἐστίν τι ὁ
[4, 19]	πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ	ἐπιλανθάνεται	διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ' οὐ
[4, 19]	Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ	ἐπιλανθάνονται	ἐν τούτῳ, λέγων ὀρθότερον. δῆλον
[4, 3]	ἦν πρότερον τὰ τοῦ ὕδατος	ἐπίπεδα,	ἔσται πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος.
[4, 7]	ἔσχατον· καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ	ἐπίπεδόν	τι εἶναι καὶ οἷον ἀγγεῖον
[4, 4]	εἴδους καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ	ἐπιπέδου	καὶ πέρατος, ἔστι δὲ τοιοῦτον
[4, 20]	ἐν χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον δ'	ἐπισκέψεως	καὶ πῶς ποτε ἔχει ὁ
[4, 15]	ὥστε περὶ αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα	ἐπισκοπεῖν.	ἐπεὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις
[4, 11]	κίνησις, τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν τις	ἐπισκοπῇ,	μὴ ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν κινεῖσθαι,
[4, 5]	γὰρ ἐν σώματι) ἡ δ'	ἐπιστήμη	ἐν ψυχῇ· κατὰ ταῦτα δὲ
[4, 6]	οἷον ἡ λευκότης καὶ ἡ	ἐπιστήμη·	ταῦτα γὰρ οὕτω μεταβέβληκε τὸν
[4, 5]	ὅτι ἡ ἐπιφάνεια λευκή, καὶ	ἐπιστήμων	ὅτι τὸ λογιστικόν. ὁ μὲν
[4, 5]	τὸ λευκὸν ἐν σώματι (ἡ	ἐπιφάνεια	γὰρ ἐν σώματι) ἡ δ'
[4, 5]	καὶ ἐν τούτῳ ὅτι ἐν	ἐπιφανείᾳ·	ἐν δὲ ταύτῃ οὐκέτι κατ'
[4, 5]	ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ τ'	ἐπιφάνεια	καὶ τὸ λευκόν. οὔτε δὴ
[4, 5]	μέρη, οἷον λευκὸς ὅτι ἡ	ἐπιφάνεια	λευκή, καὶ ἐπιστήμων ὅτι τὸ
[4, 3]	καὶ χώρα, δῆλον ὅτι καὶ	ἐπιφανείας	καὶ τῶν λοιπῶν περάτων· ὁ
[4, 20]	οἱ δ' ἵπποι, ἑκάτεροι δ'	ἑπτά,	ὁ αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω δὲ
[4, 3]	τόπῳ ἅπαντι σῶμα· πῶς οὖν	ἐροῦμεν	περὶ τῶν αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ
[4, 19]	τὸν χρόνον τὸν παρεληλυθότα καὶ	ἐσόμενον,	καὶ πέρας χρόνου ἐστίν· ἔστι
[4, 6]	τόπος, καὶ πολλοὶ τόποι ἅμα	ἔσονται.	οὐκ ἔστι δὲ ἄλλος ὁ
[4, 11]	τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα πάντ'	ἔσται.	ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν
[4, 11]	ᾗ μὲν γὰρ ἄπειρον, οὐδὲν	ἔσται	ἄνω οὐδὲ κάτω οὐδὲ μέσον,
[4, 19]	γὰρ πεπεράνθαι πρὸς τὸ νῦν.	ἔσται	ἄρα ποσός τις ἀπὸ τοῦδε
[4, 17]	τῇ μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ	ἔσται	ἀρχὴ καὶ τελευτὴ ἡ αὐτὴ
[4, 5]	δέ· διὸ ὅταν ᾖ μέρη,	ἔσται	αὐτὸ ἐν αὑτῷ) οἷον τὸ
[4, 5]	ἅμα γὰρ δύο ἐν ταὐτῷ	ἔσται·	αὐτός τε γὰρ ἐν αὑτῷ
[4, 11]	ὂν διεξιέναι τι καὶ κενόν·	ἔσται	γάρ τι ἀνάλογον σῶμα ἕτερον
[4, 8]	τι. εἰ δὲ δέξεται καὶ	ἔσται	δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν
[4, 13]	ἀληθῶς, ὅτι ἢ κίνησις οὐκ	ἔσται,	εἰ μὴ ἔσται πύκνωσις καὶ
[4, 5]	γὰρ ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς	ἔσται,	εἰ οὗ ἡ φύσις δεκτική,
[4, 5]	ὁ μὲν οὖν ἀμφορεὺς οὐκ	ἔσται	ἐν αὑτῷ, οὐδ' ὁ οἶνος·
[4, 11]	ἂν μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ	ἔσται	ἐν τόπῳ ἀλλ' ἐν τῷ
[4, 20]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ	ἔσται·	ἐν ᾧ γὰρ τὸ νῦν,
[4, 12]	καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ	ἔσται;	ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἄτοπον
[4, 19]	αὐτός, εἰ δὲ μή, οὐκ	ἔσται.	ἐπεὶ δὲ τὸ νῦν τελευτὴ
[4, 19]	οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε	ἔσται.	ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν
[4, 14]	νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ	ἔσται,	ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ
[4, 13]	εἴη, ἢ ὅλως κίνησις οὐκ	ἔσται,	ἢ κυμανεῖ τὸ ὅλον, ὥσπερ
[4, 3]	ἔστι τι τῶν ὄντων, ποὺ	ἔσται.	ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ
[4, 11]	οἴονται τὸ κενὸν εἶναι, εἴπερ	ἔσται	ἡ κατὰ τόπον κίνησις, ἀποκεκριμένον
[4, 13]	τι ἄν τις λάβῃ πᾶν	ἔσται	θερμόν, οὕτω καὶ τὸ πᾶν
[4, 19]	δῆλον οὖν ὅτι φθορᾶς μᾶλλον	ἔσται	καθ' αὑτὸν αἴτιος ἢ γενέσεως,
[4, 13]	αἰεὶ ἴσον ὕδωρ ἐξ ἀέρος	ἔσται	καὶ ἀὴρ ἐξ ὕδατος (δῆλον
[4, 6]	δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα	ἔσται,	καὶ ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας
[4, 19]	ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως,	ἔσται	καὶ ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός}
[4, 19]	πάντα τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν	ἔσται,	καὶ ὁ οὐρανὸς ἐν τῇ
[4, 3]	ὅτι καὶ τοῦ τόπου τόπος	ἔσται,	καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον. ἔτι
[4, 19]	αὐτὴ καὶ μία γίγνεταί ποτε,	ἔσται	καὶ χρόνος εἷς καὶ ὁ
[4, 19]	ποτὲ ἐλήφθη Τροία, καὶ ποτὲ	ἔσται	κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι πρὸς
[4, 11]	σωμάτων κίνησις, οὐδὲ τῶν ἄλλων	ἔσται	κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν φύσει
[4, 11]	εἶναι κενὸν ὡς ἀναγκαῖον, εἴπερ	ἔσται	κίνησις, τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν τις
[4, 5]	τόπος ἐστί τι, ἔν τινι	ἔσται,	λύειν οὐ χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ
[4, 6]	ἅμα δὲ καὶ ὁ τόπος	ἔσται	μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ τόπου
[4, 19]	ὥστε τὸ κινούμενον οὐχ ἁπλῶς	ἔσται	μετρητὸν ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν
[4, 11]	ἀλλὰ μὴν φύσει γε πῶς	ἔσται	μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς κατὰ τὸ
[4, 11]	ἢ τὴν τὸ Δ, καὶ	ἔσται	ὁ ἐφ' ᾧ Γ χρόνος
[4, 4]	εἴπερ ἢ μορφὴ ἢ ὕλη)	ἔσται	ὁ τόπος ἐν τόπῳ· μεταβάλλει
[4, 5]	ὁ δὲ τοῦ οἴνου ἀμφορεὺς	ἔσται·	ὅ τε γὰρ καὶ ἐν
[4, 19]	Ὅμηρός ποτε ἦν, τὰ δὲ	ἔσται,	οἷον τῶν μελλόντων τι, ἐφ'
[4, 19]	ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν καὶ	ἔσται}	ὅσα δὲ μὴ περιέχει μηδαμῇ,
[4, 3]	πρότερον τὰ τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα,	ἔσται	πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ
[4, 19]	ὅτι οὐδὲ τὸ μὴ ὂν	ἔσται	πᾶν ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα
[4, 13]	κίνησις οὐκ ἔσται, εἰ μὴ	ἔσται	πύκνωσις καὶ μάνωσις, ἢ κυμανεῖ
[4, 7]	ἀσαφῶς δὲ νῦν ῥηθὲν τότ'	ἔσται	σαφέστερον. εἰ οὖν τὸ αὐτὸ
[4, 11]	εἰ μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν	ἔσται.	συμβαίνει δὲ τοῖς λέγουσιν εἶναι
[4, 11]	ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε	ἔσται	τὰ τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει
[4, 19]	τὸ εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν	ἔσται	τὸ εἶναι ἐν τῷ ἠρεμεῖν
[4, 19]	ὁ τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ	ἔσται	τὸ ἔν τινι οὕτω, πάντα
[4, 11]	τῆς φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον	ἔσται	τὸ κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον
[4, 4]	τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου	ἔσται	τόπος. ἔτι ὅταν ἐξ ἀέρος
[4, 6]	ὁ τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ'	ἔσται	τοῦ τόπου τ' ἄλλος τόπος,
[4, 19]	διάμετρον ἀεὶ ἔστι, καὶ οὐκ	ἔσται	τοῦτ' ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν
[4, 12]	κενὸν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ	ἔσται	τῷ τοῦ τόπου καὶ τῷ
[4, 6]	καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων	ἔσται	φανερόν· οὕτω γὰρ ἂν κάλλιστα
[4, 11]	κενῷ οὐδὲν τούτων ὑπάρχει, οὐδ'	ἔσται	φέρεσθαι ἀλλ' ἢ ὡς τὸ
[4, 11]	δὲ φύσει φορὰ διάφορος, ὥστε	ἔσται	φύσει διάφορα. ἢ οὖν οὐκ
[4, 19]	τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ τὸ	ἐστερημένον	κινήσεως πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ
[4, 10]	ἀνάγκη τόπον εἶναι, εἰ ἔστιν,	ἐστερημένον	σώματος, τόπος δὲ καὶ πῶς
[4, 11]	εἰ ἔστιν τι οἷον τόπος	ἐστερημένος	σώματος, ὅταν ᾖ κενόν, ποῦ
[4, 2]	γὰρ κενὸν τόπος ἂν εἴη	ἐστερημένος	σώματος. ὅτι μὲν οὖν ἐστί
[4, 9]	εἶναι κενόν, ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι	βαρὺ ἢ κοῦφον. ταῦτα μὲν
[4, 12]	ἔστι κεχωρισμένον κενόν, ἐκ τούτων	ἐστὶ	δῆλον. ~Εἰσὶν δέ τινες οἳ
[4, 16]	ὁ χρόνος. ἐπεὶ δ' ἀριθμός	ἐστι	διχῶς (καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον
[4, 15]	πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ μέν	ἐστι	θάττων καὶ βραδυτέρα, χρόνος δ'
[4, 4]	ἀλλὰ χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου	ἐστί.	καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι
[4, 12]	τῷ εἶναι πάντων τῶν παθημάτων	ἐστί,	καὶ εἰ μὴ χωριστόν· λέγω
[4, 6]	μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος	ἐστί,	καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι
[4, 9]	κατὰ τὴν ἁφήν· αἰσθητὸν δ'	ἐστὶ	κατὰ τὴν ἁφὴν τὸ βάρος
[4, 19]	ὅλως γάρ, εἰ μέτρον μέν	ἐστι	κινήσεως ὁ χρόνος καθ' αὑτό,
[4, 6]	ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ οὔτε	ἐστὶ	μέρος τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε
[4, 5]	ἐν τοῖς μέρεσιν· οὐ γάρ	ἐστι	παρὰ τὰ μέρη τὸ ὅλον.
[4, 15]	καὶ τὸ μέρος χρόνος τίς	ἐστι,	περιφορὰ δέ γε οὔ· μέρος
[4, 3]	γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί	ἐστι,	πότερον ὄγκος τις σώματος ἤ
[4, 20]	τό γε πρότερον ἐν χρόνῳ	ἐστί·	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερον λέγομεν
[4, 8]	εἶναι διάστημα ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι	σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ τὸ
[4, 9]	δὲ ἐν ᾧ τόπῳ μηδέν	ἐστι	σῶμα, ὥστ' εἴ που μὴ
[4, 20]	καὶ φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς	ἐστι,	ταύτῃ ἐστὶν ἑκάστης κινήσεως ἀριθμός.
[4, 5]	ἠπόρει, ὅτι εἰ ὁ τόπος	ἐστί	τι, ἔν τινι ἔσται, λύειν
[4, 7]	τὸ γάρ που αὐτό τέ	ἐστί	τι, καὶ ἔτι ἄλλο τι
[4, 8]	οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι	ἐστί	τι ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι
[4, 2]	τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι	ἐστί	τι ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι
[4, 2]	ἐστερημένος σώματος. ὅτι μὲν οὖν	ἐστί	τι ὁ τόπος παρὰ τὰ
[4, 3]	οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ'	ἐστί	τι παρ' ἕκαστον τούτων ὁ
[4, 2]	οὐ γὰρ ὅ τι ἔτυχέν	ἐστι	τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται
[4, 13]	δυνάμει ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ'	ἐστὶ	τὸ αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν,
[4, 17]	ὃ μέν ποτε ὂν νῦν	ἐστι,	τὸ αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ
[4, 17]	(τὸ πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν	ἐστι	τὸ ἐν κινήσει) τὸ δ'
[4, 17]	εἶναι> ὃ δέ ποτε ὄν	ἐστι	τὸ νῦν, τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ
[4, 5]	ἐν τῷ τέλει· τοῦτο δ'	ἐστὶ	τὸ οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ
[4, 4]	ἕτερον τοῦ μεγέθους, τοῦτο δ'	ἐστὶ	τὸ περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους
[4, 2]	καὶ ἐν τόπῳ. εἰ δ'	ἐστὶ	τοιοῦτο, θαυμαστή τις ἂν εἴη
[4, 4]	μηδὲ τὸ ἄνω ἢ κάτω	ἐστί,	τόπον εἶναι. ὥστε ζητητέος ἐν
[4, 6]	μέρος ἐστὶ τοῦ τόπου ὅς	ἐστι	τόπος ὅλου τοῦ οὐρανοῦ. καὶ
[4, 2]	τὸ δὲ κάτω· ταῦτα δ'	ἐστὶ	τόπου μέρη καὶ εἴδη, τό
[4, 19]	τὸ δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς	ἐστι	τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος
[4, 4]	ἐστιν. ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς	{ἐστι}	τοῦ πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ
[4, 6]	ᾧ γίγνονται τόπῳ, ὃς μέρος	ἐστὶ	τοῦ τόπου ὅς ἐστι τόπος
[4, 8]	φασίν, ἐν ᾧ ὅλως μηδέν	ἐστι,	τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ τὸ
[4, 9]	τόπος εἶναι ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι.	τούτου δ' αἴτιον ὅτι τὸ
[4, 1]	ὂν οὐδαμοῦ εἶναι· ποῦ γάρ	ἐστι	τραγέλαφος ἢ σφίγξ; καὶ τῆς
[4, 6]	ᾖ καὶ ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ	ἐστὶ	τῷ ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ
[4, 17]	λίθος ἤ τι ἄλλο τοιοῦτόν	ἐστι)	τῷ λόγῳ δὲ ἄλλο, ὥσπερ
[4, 11]	καθ' αὑτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν	ἐστι	τῷ τὸν τόπον φάναι εἶναί
[4, 14]	ἕτερον καὶ ἕτερον, μηδὲν δ'	ἐστὶ	τῶν ἐν τῷ χρόνῳ ἄλλο
[4, 16]	οὔτ' ἄνευ κινήσεως ὁ χρόνος	ἐστί,	φανερόν· ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν
[4, 8]	οὐκ ἂν εἴη (αὕτη δ'	ἐστὶ	φορὰ καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ
[4, 20]	δὲ πάλιν δοκεῖ, διότι τοιαύτης	ἐστὶ	φορᾶς μέτρον καὶ μετρεῖται αὐτὸς
[4, 7]	μὲν κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν	ἐστι	φύσει, τὸ δὲ βαρὺ τὸ
[4, 11]	ἔστι λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ	ἐστι,	χρόνου δὲ παντὸς ἔστι πρὸς
[4, 19]	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαί	ἐστι	χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος κινήσεως
[4, 4]	ὁ τόπος οἷον τὸ ἀγγεῖον	(ἔστι	γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός)
[4, 17]	συνέχει τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει·	ἔστι	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ τοῦ
[4, 19]	ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου ἐστίν·	ἔστι	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή, τοῦ
[4, 16]	ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν.	ἔστι	δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ
[4, 7]	γὰρ οὐρανὸς τὸ πᾶν ἴσως.	ἔστι	δ' ὁ τόπος οὐχ ὁ
[4, 14]	μὲν γέγονε τὰ δὲ μέλλει,	ἔστι	δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ. τὸ
[4, 17]	τὸ αὐτὸ τὸ νῦν αἰεί,	ἔστι	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·
[4, 17]	ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτό,	ἔστι	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·
[4, 7]	πᾶν ἔστι μὲν ὡς κινήσεται	ἔστι	δ' ὡς οὔ. ὡς μὲν
[4, 18]	ἀριθμὸς ἔστι μὲν ὡς ἔστιν,	ἔστι	δ' ὡς οὐκ ἔστιν, οἷον
[4, 6]	τὸ μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν>	ἔστι	δ' ὥσπερ τὸ ἀγγεῖον τόπος
[4, 6]	πολλοὶ τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ	ἔστι	δὲ ἄλλος ὁ τόπος τοῦ
[4, 13]	χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ.	ἔστι	δὲ καὶ σώματος ὕλη καὶ
[4, 6]	μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ μεῖζον.	ἔστι	δὲ κινούμενον τὸ μὲν καθ'
[4, 18]	ἕτερος· τὰ γὰρ νῦν ἕτερα.	ἔστι	δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς μὲν
[4, 3]	γὰρ ἔχει, σῶμα δ' οὐδέν·	ἔστι	δὲ τὰ μὲν τῶν αἰσθητῶν
[4, 2]	αἱ λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων.	ἔστι	δὲ τὰ τοιαῦτα οὐ μόνον
[4, 19]	ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε ἔσται.	ἔστι	δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν μὴ
[4, 19]	δὲ πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης·	ἔστι	δὲ ταὐτὸ καὶ κατὰ ταὐτὸ
[4, 13]	μανόν, καὶ μία ὕλη αὐτῶν.	ἔστι	δὲ τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ,
[4, 16]	ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν.	ἔστι	δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 4]	οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ πέρατος,	ἔστι	δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη καὶ
[4, 9]	τόπον εἶναι ἐν ᾧ σώματος	ἔστι	διάστημα ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται
[4, 8]	ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι οὐκ	ἔστι	διάστημα ἕτερον τῶν σωμάτων, οὔτε
[4, 11]	(ὥσπερ γὰρ τοῦ μηδενὸς οὐδεμία	ἔστι	διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ κενοῦ·
[4, 13]	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ	ἔστι,	διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον
[4, 19]	ὅτε γὰρ ἡ κέγχρος ἔστιν,	ἔστι	καὶ ὁ οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο
[4, 19]	ἀσύμμετρον εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ	ἔστι,	καὶ οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν
[4, 13]	καὶ περὶ μὲν κενοῦ, πῶς	ἔστι	καὶ πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω
[4, 10]	σώματος, τόπος δὲ καὶ πῶς	ἔστι	καὶ πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται,
[4, 7]	περὶ μὲν τόπου, καὶ ὅτι	ἔστι	καὶ τί ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν
[4, 1]	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς	ἔστι,	καὶ τί ἐστιν. τά τε
[4, 8]	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς	ἔστι,	καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ
[4, 13]	πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι	ἔστι	κενόν. εἰ μὲν γὰρ μὴ
[4, 11]	ἢ εἰ τοῦτ' ἔστιν, οὐκ	ἔστι	κενόν. ἔτι νῦν μὲν κινεῖται
[4, 11]	ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν εἰ	ἔστι	κενόν, συμβαίνει τοὐναντίον ἢ δι'
[4, 12]	ἁπτοῦ. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ	ἔστι	κεχωρισμένον κενόν, ἐκ τούτων ἐστὶ
[4, 19]	ὑπολείψει; ἢ οὔ, εἴπερ αἰεὶ	ἔστι	κίνησις; ἄλλος οὖν ἢ ὁ
[4, 14]	νῦν πέρας ἐστίν, καὶ χρόνον	ἔστι	λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι εἰ τὸ
[4, 11]	κινήσεως μὲν πρὸς κίνησιν πάσης	ἔστι	λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ ἐστι,
[4, 13]	κενόν. εἰ μὲν γὰρ μὴ	ἔστι	μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου.	ἔστι	μὲν οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ'
[4, 17]	φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις οὔ.	ἔστι	μὲν οὖν ὡς τὸ αὐτὸ
[4, 18]	ἡ δυάς· τὶς δὲ ἀριθμὸς	ἔστι	μὲν ὡς ἔστιν, ἔστι δ'
[4, 7]	ὑπ' ἀλλήλων) τὸ δὲ πᾶν	ἔστι	μὲν ὡς κινήσεται ἔστι δ'
[4, 17]	καὶ ὕστερον) τὸ δὲ νῦν	ἔστι	μὲν ὡς τὸ αὐτό, ἔστι
[4, 6]	ἢ τὰ ἔσχατα εἰ μὴ	ἔστι	μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ τοῦ
[4, 20]	συνεχοῦς, ἀλλ' οὐ τινός. ἀλλ'	ἔστι	νῦν κεκινῆσθαι καὶ ἄλλο· ὧν
[4, 6]	ὅτι οὗ ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ'	ἔστι	νῦν ὕδωρ. ἀλλ' ἡ μὲν
[4, 2]	δοκεῖ· ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ	ἔστι	νῦν, ὕδωρ ἐν τούτῳ πρότερον
[4, 2]	ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ	ἔστι	νῦν ὕδωρ, ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ
[4, 13]	γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν, εἰ μὴ	ἔστι	πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον
[4, 11]	γάρ ἐστι, χρόνου δὲ παντὸς	ἔστι	πρὸς χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ
[4, 9]	σῶμα, ὥστ' εἴ που μὴ	ἔστι	σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα. σῶμα
[4, 3]	εἴη δύο σώματα. ἔτι εἴπερ	ἔστι	σώματος τόπος καὶ χώρα, δῆλον
[4, 13]	ἢ τὸ μᾶλλον ἔστιν) οὐδ'	ἔστι	τῆς φλογὸς λαβεῖν τι μέγεθος
[4, 7]	πέρατα. Ὧι μὲν οὖν σώματι	ἔστι	τι ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό,
[4, 3]	ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν, εἰ	ἔστι,	τί ἐστι, πότερον ὄγκος τις
[4, 6]	συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται,	ἔστι	τι ὃ νῦν μὲν λευκὸν
[4, 3]	ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς εἰ	ἔστι	τι τῶν ὄντων, ποὺ ἔσται.
[4, 4]	τοῦ πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ	ἔστι	τὸ εἶδος· ᾗ δὲ περιέχει,
[4, 19]	ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦτ'	ἔστι	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ
[4, 16]	ἐπεὶ δ' ἐν τῷ μεγέθει	ἔστι	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη
[4, 7]	δὲ κινεῖται, ταύτῃ καὶ τόπος	ἔστι	τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ ἑτέρου
[4, 20]	ἴσων καὶ ἅμα. ἐπεὶ δ'	ἔστι	φορὰ καὶ ταύτης ἡ κύκλῳ,
[4, 11]	φύσει διάφορα. ἢ οὖν οὐκ	ἔστι	φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ
[4, 11]	ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν ὅτι, εἰ	ἔστι	χρόνος ἐν ᾧ τοῦ κενοῦ
[4, 18]	οἷον γραμμῆς ἐλάχιστος πλήθει μέν	ἐστιν	αἱ δύο ἢ ἡ μία,
[4, 19]	ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν τί	ἐστιν,	ἀλλ' ᾗ ἡ κίνησις αὐτοῦ
[4, 3]	οὖν τούτων οὐ μόνον τί	ἐστιν,	ἀλλὰ καὶ εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν
[4, 14]	ὕστερον ἐν τῷ νῦν τῳδί	ἐστιν,	ἅμα ἂν εἴη τὰ ἔτος
[4, 16]	ἐντεῦθεν ἀρχομένοις, τί τῆς κινήσεώς	ἐστιν.	ἅμα γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ
[4, 20]	καὶ πᾶσα κίνησις ἐν χρόνῳ	ἐστίν.	ἄξιον δ' ἐπισκέψεως καὶ πῶς
[4, 20]	ἑκάστης κινήσεως ἀριθμός. διὸ κινήσεώς	ἐστιν	ἁπλῶς ἀριθμὸς συνεχοῦς, ἀλλ' οὐ
[4, 6]	οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως τὸ τί	ἐστιν	ἀποδοθήσεται, ὥστε τά τε ἀπορούμενα
[4, 20]	δὲ ταῦτ' ἐστὶν ᾗ ἀριθμητά	ἐστιν.	ἀπορήσειε δ' ἄν τις καὶ
[4, 19]	ὡς ἐν ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ	ἐστίν.	εἰ δὲ τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ
[4, 14]	εἶναι καὶ ἑνὶ {τῷ} νῦν	ἐστιν,	εἰ τά τε πρότερον καὶ
[4, 7]	ὅλος οὐδ' ἔν τινι τόπῳ	ἐστίν,	εἴ γε μηδὲν αὐτὸν περιέχει
[4, 7]	καὶ ὅτι ἔστι καὶ τί	ἐστιν,	εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[4, 4]	ὁ τόπος, εἴπερ τούτων ὁποτερονοῦν	ἐστίν,	εἴτε ἡ ὕλη εἴτε τὸ
[4, 20]	ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι, ταύτῃ	ἐστὶν	ἑκάστης κινήσεως ἀριθμός. διὸ κινήσεώς
[4, 7]	ὥσπερ δ' ἐλέχθη, τὰ μέν	ἐστιν	ἐν τόπῳ κατὰ δύναμιν, τὰ
[4, 16]	καὶ ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν	ἐστιν.	ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ θέσει·
[4, 7]	τὸ πᾶν καὶ ὅλον οὐδέν	ἐστιν	ἔξω τοῦ παντός, καὶ διὰ
[4, 14]	τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν εἰρημένων	ἐστὶν	ἐπελθεῖν περὶ χρόνου· πρῶτον δὲ
[4, 19]	καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου	ἐστίν·	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή,
[4, 12]	εἰ καὶ θερμὸν ἢ ψυχρόν	ἐστιν	ἢ βαρὺ ἢ κοῦφον, οὐδὲν
[4, 15]	ἐν αὐτῷ τῷ μεταβάλλοντι μόνον	ἐστίν,	ἢ οὗ ἂν τύχῃ ὂν
[4, 14]	ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον τῶν ὄντων	ἐστὶν	ἢ τῶν μὴ ὄντων, εἶτα
[4, 18]	δὲ ἀριθμὸς ὁ μὲν ἁπλῶς	ἐστὶν	ἡ δυάς· τὶς δὲ ἀριθμὸς
[4, 20]	κινήσει ἐστίν· χρόνος δὲ ταῦτ'	ἐστὶν	ᾗ ἀριθμητά ἐστιν. ἀπορήσειε δ'
[4, 4]	ὁ τόπος τὸ ἑκάστου εἶδός	ἐστιν·	ᾗ δὲ δοκεῖ ὁ τόπος
[4, 4]	δ' ἀγγεῖον οὐδὲν τοῦ πράγματός	ἐστιν.	ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς {ἐστι}
[4, 1]	μάλιστα καὶ κυριωτάτη κατὰ τόπον	ἐστίν,	ἣν καλοῦμεν φοράν. ἔχει δὲ
[4, 19]	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι δυοῖν	ἐστιν	θάτερον, ἓν μὲν τὸ εἶναι
[4, 7]	τὸ μέσον περιέχον πέρας κάτω	ἐστίν,	καὶ αὐτὸ τὸ μέσον, τὸ
[4, 15]	ἔν τε τῷ χρόνῳ πάντα	ἐστὶν	καὶ ἐν τῇ τοῦ ὅλου
[4, 15]	ἔκ τε τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν	ἐστιν,	καὶ περὶ ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες
[4, 14]	πλείω· τὸ δὲ νῦν πέρας	ἐστίν,	καὶ χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον.
[4, 18]	μὲν τοίνυν ὁ χρόνος ἀριθμός	ἐστιν	κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον καὶ
[4, 20]	θᾶττον καὶ βραδύτερον κατὰ πᾶσάν	ἐστιν	μεταβολήν (ἐν πᾶσι γὰρ οὕτω
[4, 6]	μηδὲν τῶν τριῶν ὁ τόπος	ἐστίν,	μήτε τὸ εἶδος μήτε ἡ
[4, 7]	τὸ γὰρ ὕδωρ δυνάμει ἀήρ	ἐστιν,	ὁ δ' ἀὴρ δυνάμει ὕδωρ
[4, 4]	ἐν ᾧ ἅπαντα τὰ σώματά	ἐστιν,	ὁ δ' ἴδιος, ἐν ᾧ
[4, 18]	ἐλάχιστος γὰρ κατὰ μὲν ἀριθμόν	ἐστιν	ὁ εἷς ἢ οἱ δύο,
[4, 4]	ἂν εἶναι χαλεπὸν γνωρίσαι τί	ἐστιν	ὁ τόπος, εἴπερ τούτων ὁποτερονοῦν
[4, 1]	δὲ πολλὰς ἀπορίας τί ποτ'	ἐστὶν	ὁ τόπος· οὐ γὰρ ταὐτὸν
[4, 3]	ὥστ' εἰ μηδὲ ταύτης ἕτερόν	ἐστιν	ὁ τόπος, οὐδὲ τῶν ἄλλων
[4, 6]	τοίνυν φανερὸν ἐκ τούτων τί	ἐστιν	ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ τέτταρά
[4, 4]	πλέον ἢ σέ) εἰ δή	ἐστιν	ὁ τόπος τὸ πρῶτον περιέχον
[4, 6]	ἔστω διηπορημένα. ~Τί δέ ποτ'	ἐστὶν	ὁ τόπος, ὧδ' ἂν γένοιτο
[4, 16]	τότε λέγομεν χρόνον· τοῦτο γάρ	ἐστιν	ὁ χρόνος, ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ
[4, 16]	ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν τί	ἐστιν	ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις, τί
[4, 16]	κίνησις ἢ τῆς κινήσεώς τί	ἐστιν	ὁ χρόνος. ἐπεὶ οὖν οὐ
[4, 15]	τοσαῦτ' ἔστω διηπορημένα· ~τί δ'	ἐστὶν	ὁ χρόνος καὶ τίς αὐτοῦ
[4, 19]	ὄντα ἐν χρόνῳ. ἐπεὶ δ'	ἐστὶν	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως, ἔσται
[4, 19]	ἂν ὁ χρόνος. ~ἐπεὶ δ'	ἐστὶν	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως καὶ
[4, 7]	ὡς διαιρετὸν μέρος πρὸς ὅλον	ἐστίν,	οἷον ὅταν ὕδατος κινήσῃ τις
[4, 19]	καὶ τἆλλα ὅσα ἔν τινί	ἐστιν,	οἷον τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ
[4, 8]	τι ἔξω τοῦ παντὸς σώματός	ἐστιν	ὄντος συνεχοῦς. οὗτοι μὲν οὖν
[4, 8]	ἔχῃ τὸν ὄγκον οὗ δεκτικόν	ἐστιν,	ὅταν δὲ στερηθῇ, κενόν, ὡς
[4, 6]	δ' ὁ πρῶτος ἐν ᾧ	ἐστιν)	ὅταν μὲν οὖν μὴ διῃρημένον
[4, 20]	ἡ κινήσις χρόνῳ (τοῦτο δ'	ἐστίν,	ὅτι ὑπὸ τῆς ὡρισμένης κινήσεως
[4, 17]	μὲν γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον	ἐστὶν	οὗ ἐστιν πέρατα, ὁ δ'
[4, 4]	τι τὸν τόπον, τί δ'	ἐστίν,	οὗτος μόνος ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. εἰκότως
[4, 18]	ἑτέρα, ὁ δὲ χρόνος ἀριθμός	ἐστιν	οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν ἀλλ' ὁ
[4, 17]	πέρατα ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ	ἐστιν	πέρατα, ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ
[4, 8]	φασι, σχεδὸν τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά	ἐστιν.	~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως ἔχει
[4, 19]	φθορὰ αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν	ἐστιν	συνέχεια χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη· συνέχει
[4, 16]	εἶναι συνεχὲς καὶ ἡ κίνησίς	ἐστιν	συνεχής, διὰ δὲ τὴν κίνησιν
[4, 7]	γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον τῶν μορίων	ἐστίν)	τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός, οἷον
[4, 19]	τὰ δὲ τοῦ χρόνου τί	ἐστιν)	τὰ δὲ πράγματα ὡς ἐν
[4, 1]	καὶ πῶς ἔστι, καὶ τί	ἐστιν.	τά τε γὰρ ὄντα πάντες
[4, 8]	τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι	ἐστίν	τι ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες τοὺς
[4, 16]	ᾧ ἀριθμοῦμεν) ὁ δὴ χρόνος	ἐστὶν	τὸ ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ
[4, 19]	τὸ δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ	ἐστιν	τὸ εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ
[4, 16]	ὃ μέν ποτε ὂν κίνησις	{ἐστιν}	τὸ μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον
[4, 20]	τῶν πραγμάτων κύκλον τὸ λέγειν	ἐστὶν	τοῦ χρόνου εἶναί τινα κύκλον·
[4, 19]	ἔνια λέγομεν ὅτι ἐν ἀριθμῷ	ἐστιν.	τοῦτο δὲ σημαίνει ἤτοι ὡς
[4, 13]	ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ' ὅτι δυνάμει	ἐστὶν	ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ' ἐστὶ τὸ
[4, 20]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν κινήσει	ἐστίν·	χρόνος δὲ ταῦτ' ἐστὶν ᾗ
[4, 6]	ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ τέτταρά	ἐστιν	ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον ἕν
[4, 19]	εἶναι τότε κίνησιν. ἐπεὶ δέ	ἐστιν	ὡς ἐν ἀριθμῷ τὸ ἐν
[4, 8]	καὶ πῶς ἔστι, καὶ τί	ἐστιν,	ὥσπερ καὶ περὶ τόπου· καὶ
[4, 19]	αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ ἐν ᾧ	ἐστιν,	ὥστ' εἰ ἐν χρόνῳ, ὑπὸ
[4, 8]	πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ μέγα	ἐστίν·	ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται
[4, 6]	τὸ μεθιστάμενον. τὸ δ' οὐκ	ἔστιν,	ἀλλὰ τὸ τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα
[4, 16]	γεγονέναι χρόνον, φανερὸν ὅτι οὐκ	ἔστιν	ἄνευ κινήσεως καὶ μεταβολῆς χρόνος.
[4, 6]	ὁ αὐτός· ἐν ᾧ γὰρ	ἔστιν,	ἀντιμεθίσταται ὁ ἀὴρ καὶ τὸ
[4, 3]	τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ εἰ	ἔστιν,	ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ τὸ
[4, 19]	τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ τοῦτ'	ἔστιν	αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,
[4, 19]	τοῦ ἀριθμοῦ τι, ἢ ὅτι	ἔστιν	αὐτοῦ ἀριθμός. ἐπεὶ δ' ἀριθμὸς
[4, 19]	μή, ἀνάγκη ἐν χρόνῳ εἶναι	(ἔστιν	γὰρ χρόνος τις πλείων, ὃς
[4, 19]	καὶ εἶναι καὶ μή, καὶ	ἔστιν	γένεσις καὶ φθορὰ αὐτῶν. Τὸ
[4, 15]	ἐν τῇ τοῦ ὅλου σφαίρᾳ·	ἔστιν	δ' εὐηθικώτερον τὸ εἰρημένον ἢ
[4, 20]	οὐκ εἰσὶν ὁμαλεῖς, φορὰ δ'	ἔστιν.	διὸ καὶ δοκεῖ ὁ χρόνος
[4, 19]	ἡ κίνησις καὶ ὁ τόπος	ἔστιν.	εἰ γὰρ ἔσται τὸ ἔν
[4, 10]	οὐδεμία δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις	ἔστιν,	εἶναι κενόν. ὅλως μὲν οὖν
[4, 8]	ἂν εἴη τὸ λεχθέν, οὐκ	ἔστιν	εἰπεῖν. εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται,
[4, 10]	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ	ἔστιν	εἴρηται, φανερὸν ὅτι οὕτω μὲν
[4, 14]	τὸ δὲ μέλλει καὶ οὔπω	ἔστιν.	ἐκ δὲ τούτων καὶ ὁ
[4, 11]	φασι, λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ	ἔστιν	ἑκάστου φορά τις τῶν ἁπλῶν
[4, 11]	ὥστ' εἰ μὴ κατὰ φύσιν	ἔστιν	ἑκάστῳ τῶν φυσικῶν σωμάτων κίνησις,
[4, 2]	γὰρ ἄνευ τῶν ἄλλων οὐδὲν	ἔστιν,	ἐκεῖνο δ' ἄνευ τῶν ἄλλων,
[4, 18]	ἡ μία, μεγέθει δ' οὐκ	ἔστιν	ἐλάχιστος· ἀεὶ γὰρ διαιρεῖται πᾶσα
[4, 7]	ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό, τοῦτο	ἔστιν	ἐν τόπῳ, ᾧ δὲ μή,
[4, 19]	ὄντα, ᾗ αἰεὶ ὄντα, οὐκ	ἔστιν	ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ περιέχεται
[4, 19]	μήτε κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ	ἔστιν	ἐν χρόνῳ· τὸ μὲν γὰρ
[4, 19]	εἶναι τότε ὅτε ὁ χρόνος	ἔστιν,	ἓν δὲ ὥσπερ ἔνια λέγομεν
[4, 10]	κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι, εἰ	ἔστιν,	ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ καὶ
[4, 18]	δὲ ἀριθμὸς ἔστι μὲν ὡς	ἔστιν,	ἔστι δ' ὡς οὐκ ἔστιν,
[4, 19]	κέγχρῳ· ὅτε γὰρ ἡ κέγχρος	ἔστιν,	ἔστι καὶ ὁ οὐρανός. ἀλλὰ
[4, 11]	κατὰ τόπον, ταύτης δ' οὐκ	ἔστιν.	ἔτι εἰ ἔστιν τι οἷον
[4, 13]	τῆς αὐτῆς ὕλης. δύο γὰρ	ἔστιν	ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ
[4, 8]	θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ, εἰ	ἔστιν	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,
[4, 1]	καὶ περὶ ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ	ἔστιν	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,
[4, 14]	μὲν οὖν ἢ ὅλως οὐκ	ἔστιν	ἢ μόλις καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ
[4, 10]	ἀλλ' οὐ κενὸν δεικνύουσιν ὡς	ἔστιν)	ἢ πᾶν εἶναι ἀναγκαῖον τὸ
[4, 11]	κενοῦ δὲ πρὸς πλῆρες οὐκ	ἔστιν.	ᾗ μὲν οὖν διαφέρουσι δι'
[4, 5]	ἐν ἄλλῳ. διχῶς δὲ τοῦτ'	ἔστιν,	ἤτοι καθ' αὑτὸ ἢ καθ'
[4, 14]	μεριστοῦ, ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε	ἔστιν,	ἤτοι πάντα τὰ μέρη εἶναι
[4, 20]	ἂν ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος	ἔστιν,	καὶ ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι
[4, 17]	καὶ γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ'	ἔστιν·	καὶ γὰρ ἡ κίνησις διὰ
[4, 17]	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν	ἔστιν)	καὶ γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ'
[4, 19]	εἶναί τινα χρόνον ὅτε κἀκεῖνο	ἔστιν,	καὶ τῷ ἐν κινήσει ὄντι
[4, 11]	ῥᾴδιον, φανερόν. ~Ὅτι δ' οὐκ	ἔστιν	κενὸν οὕτω κεχωρισμένον, ὡς ἔνιοί
[4, 15]	ποιός. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ	ἔστιν	κίνησις, φανερόν· μηδὲν δὲ διαφερέτω
[4, 2]	περὶ αὐτοῦ. ~ὅτι μὲν οὖν	ἔστιν	ὁ τόπος, δοκεῖ δῆλον εἶναι
[4, 6]	περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ'	ἔστιν	ὁ τόπος. ~καὶ διὰ τοῦτο
[4, 7]	ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος) καὶ	ἔστιν	ὁ τόπος καὶ πού, οὐχ
[4, 19]	τὴν μεταβολήν. ὅτι μὲν οὖν	ἔστιν	ὁ χρόνος καὶ τί, καὶ
[4, 20]	ἢ τοῦτο ὅ ποτε ὂν	ἔστιν	ὁ χρόνος, οἷον εἰ ἐνδέχεται
[4, 18]	ἔστιν, ἔστι δ' ὡς οὐκ	ἔστιν,	οἷον γραμμῆς ἐλάχιστος πλήθει μέν
[4, 19]	μὴ ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ	ἔστιν,	οἷον τὸ ἀσύμμετρον εἶναι τὴν
[4, 19]	τὸ σύμμετρον· διὸ αἰεὶ οὐκ	ἔστιν,	ὅτι ἐναντίον τῷ αἰεὶ ὄντι.
[4, 11]	κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν· οὐ γὰρ	ἔστιν	οὗ μᾶλλον ἢ ἧττον κινηθήσεται·
[4, 13]	τὸ ἧττον ἢ τὸ μᾶλλον	ἔστιν)	οὐδ' ἔστι τῆς φλογὸς λαβεῖν
[4, 18]	ταχὺς δὲ καὶ βραδὺς οὐκ	ἔστιν·	οὐδὲ γὰρ ἀριθμὸς ᾗ ἀριθμοῦμεν
[4, 13]	φανερὸν ὡς οὔτ' ἀποκεκριμένον κενὸν	ἔστιν,	οὔθ' ἁπλῶς οὔτ' ἐν τῷ
[4, 11]	οὐδενὶ φορά, ἢ εἰ τοῦτ'	ἔστιν,	οὐκ ἔστι κενόν. ἔτι νῦν
[4, 14]	γὰρ διαιρετοῦ πεπερασμένου ἓν πέρας	ἔστιν,	οὔτε ἂν ἐφ' ἓν ᾖ
[4, 19]	περιέχει μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε	ἔστιν	οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ τὰ
[4, 10]	ὅτι οὕτω μὲν κενὸν οὐκ	ἔστιν,	οὔτε κεχωρισμένον οὔτε ἀχώριστον. τὸ
[4, 8]	οὖν δεικνύναι πειρώμενοι ὅτι οὐκ	ἔστιν,	οὐχ ὃ βούλονται λέγειν οἱ
[4, 7]	ὅλον. διὸ καὶ τούτοις ἁφὴ	ἔστιν·	σύμφυσις δέ, ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ
[4, 19]	ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον) καὶ	ἔστιν	τῇ κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ
[4, 8]	τρόπον ἐκ τούτων δεικνύουσιν ὅτι	ἔστιν	τι κενόν, ἄλλον δ' ὅτι
[4, 11]	δ' οὐκ ἔστιν. ἔτι εἰ	ἔστιν	τι οἷον τόπος ἐστερημένος σώματος,
[4, 12]	τοῦ κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ	ἔστιν	τι, οὐ δοκεῖ δέ γε
[4, 15]	καὶ βραδυτέρα, χρόνος δ' οὐκ	ἔστιν·	τὸ γὰρ βραδὺ καὶ ταχὺ
[4, 14]	γὰρ αὐτοῦ γέγονε καὶ οὐκ	ἔστιν,	τὸ δὲ μέλλει καὶ οὔπω
[4, 19]	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι οὐκ	ἔστιν	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ
[4, 16]	ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν χρόνῳ	ἔστιν	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον διὰ
[4, 13]	λέγομεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων ὅτι	ἔστιν	ὕλη μία τῶν ἐναντίων, θερμοῦ
[4, 18]	δύο, κατὰ μέγεθος δ' οὐκ	ἔστιν.	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ταχὺς
[4, 19]	τὸ εἶναι ὅτε ὁ χρόνος	ἔστιν,	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἐν κινήσει
[4, 17]	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν	ἔστιν)	ὥστε καὶ ἐν τούτοις ὃ
[4, 14]	τὸ πρότερον νῦν οὐκ ἐνδέχεται.	ἔστω	γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι ἀλλήλων
[4, 11]	τοῦ κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει λόγου.	ἔστω	γὰρ τὸ Ζ κενόν, ἴσον
[4, 11]	τὴν ἀναλογίαν τοῦ ἐμποδίζοντος σώματος.	ἔστω	γὰρ τὸ μὲν Β ὕδωρ,
[4, 14]	οὖν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ'	ἔστω	διηπορημένα· ~τί δ' ἐστὶν ὁ
[4, 5]	ἡ μορφή. ταῦτα μὲν οὖν	ἔστω	διηπορημένα. ~Τί δέ ποτ' ἐστὶν
[4, 6]	μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ	ἔσχατα	εἰ μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα
[4, 17]	καὶ τελευτή, ἀλλ' ὡς τὰ	ἔσχατα	τῆς γραμμῆς μᾶλλον καὶ οὐχ
[4, 6]	εἶναι· ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ	ἔσχατα	τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου.
[4, 6]	ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ τὰ	ἔσχατα	τῶν ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς μὲν
[4, 7]	μέσον, τὸ δὲ πρὸς τὸ	ἔσχατον	ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ ἔσχατον·
[4, 6]	ἐν παντί, ἀλλὰ διὰ τὸ	ἔσχατον	αὐτοῦ καὶ περιέχον ἐν τῷ
[4, 7]	ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ τι τὸ	ἔσχατον	καὶ ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ σώματος
[4, 7]	ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ	ἔσχατον·	καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν
[4, 13]	ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον τὸ	ἔσχατον	κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί που
[4, 7]	μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ	ἔσχατον	τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ
[4, 7]	μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ	ἔσχατον	ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ' ἐπεὶ
[4, 6]	ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ ἐστὶ τῷ	ἐσχάτῳ	τοῦ περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ
[4, 6]	διάστημά τι τὸ μεταξὺ τῶν	ἐσχάτων,	ἢ τὰ ἔσχατα εἰ μὴ
[4, 18]	δὲ γεγενημένη καὶ ἡ μέλλουσα	ἑτέρα,	ὁ δὲ χρόνος ἀριθμός ἐστιν
[4, 3]	ὄγκος τις σώματος ἤ τις	ἑτέρα	φύσις· ζητητέον γὰρ τὸ γένος
[4, 5]	ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο. καὶ	ἕτερά	γε τῷ εἴδει ταῦτα, καὶ
[4, 18]	ἀεὶ ἕτερος· τὰ γὰρ νῦν	ἕτερα.	ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς
[4, 18]	ἑκατὸν ἀνθρώπων, ὧν δ' ἀριθμός,	ἕτερα,	οἱ ἵπποι τῶν ἀνθρώπων. ἔτι
[4, 16]	τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ	ἕτερα	τὰ ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν,
[4, 20]	τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν	ἕτερα	τρίγωνα· σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ'
[4, 20]	διὰ τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις	ἕτεραι	καὶ χωρίς, ὁ δὲ χρόνος
[4, 8]	λέγουσιν Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος καὶ	ἕτεροι	πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ
[4, 13]	ἀπαθείας, καὶ οὐ φορᾶς ἀλλ'	ἑτεροιώσεως	μᾶλλον. καὶ περὶ μὲν κενοῦ,
[4, 2]	τόπος τι καὶ ἡ χώρα	ἕτερον	ἀμφοῖν, εἰς ἣν καὶ ἐξ
[4, 7]	καὶ τόπος ἔστι τοῖς μορίοις·	ἕτερον	γὰρ ἑτέρου ἐχόμενον τῶν μορίων
[4, 5]	τὸ ἀγγεῖον τοῦ ἐν αὐτῷ	(ἕτερον	γὰρ τὸ πρώτως ὅ τε
[4, 5]	μὲν οὖν τὸ εἶναι ὅτι	ἕτερον,	δῆλον· ἄλλος γὰρ ὁ λόγος
[4, 5]	τὸ εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ'	ἕτερον.	ἐκείνου γάρ τι ταῦτα τοῦ
[4, 3]	στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ ταύτης	ἕτερόν	ἐστιν ὁ τόπος, οὐδὲ τῶν
[4, 17]	ἐν κινήσει) τὸ δ' εἶναι	ἕτερον	(ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ πρότερον
[4, 14]	ἰδεῖν. εἰ μὲν γὰρ αἰεὶ	ἕτερον	καὶ ἕτερον, μηδὲν δ' ἐστὶ
[4, 13]	ἡ ὕλη, τὸ δ' εἶναι	ἕτερον,	καὶ μία τῷ ἀριθμῷ, εἰ
[4, 16]	{ἐστιν} τὸ μέντοι εἶναι αὐτῷ	ἕτερον	καὶ οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν
[4, 14]	μὲν γὰρ αἰεὶ ἕτερον καὶ	ἕτερον,	μηδὲν δ' ἐστὶ τῶν ἐν
[4, 16]	χρόνος, οὕτως καὶ ἐπεὶ λανθάνει	ἕτερον	ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι τὸ
[4, 16]	αὐτά, καὶ μεταξύ τι αὐτῶν	ἕτερον·	ὅταν γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα
[4, 5]	ἤτοι καθ' αὑτὸ ἢ καθ'	ἕτερον.	ὅταν μὲν γὰρ ᾖ μόρια
[4, 2]	δὴ τῶν ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων	ἕτερον	πάντων εἶναι δοκεῖ· ἐν ᾧ
[4, 6]	μήτε διάστημά τι ἀεὶ ὑπάρχον	ἕτερον	παρὰ τὸ τοῦ πράγματος τοῦ
[4, 12]	ὄγκος; οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται, εἰ	ἕτερον	περὶ αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον
[4, 11]	ἔσται γάρ τι ἀνάλογον σῶμα	ἕτερον	πρὸς ἕτερον ὡς χρόνος πρὸς
[4, 4]	αὐτό τε εἶναί τι καὶ	ἕτερόν	τι ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι
[4, 17]	ἦν τὸ δ' εἶναι αὐτῷ	ἕτερον	τὸ δὲ νῦν τὸν χρόνον
[4, 17]	ἄλλο, ὥσπερ οἱ σοφισταὶ λαμβάνουσιν	ἕτερον	τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι
[4, 16]	ὥσπερ οὖν εἰ μὴ ἦν	ἕτερον	τὸ νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ
[4, 19]	καὶ ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ	ἕτερον	τὸ νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ,
[4, 4]	μεγέθους, ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ	ἕτερον	τοῦ μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ
[4, 17]	γὰρ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ,	ἕτερον	(τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ τὸ
[4, 17]	τῷ ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι εἶναι	ἕτερον·	τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ τὸ
[4, 12]	βαρὺ ἢ κοῦφον, οὐδὲν ἧττον	ἕτερον	τῷ εἶναι πάντων τῶν παθημάτων
[4, 8]	ἀλλ' ὅτι οὐκ ἔστι διάστημα	ἕτερον	τῶν σωμάτων, οὔτε χωριστὸν οὔτε
[4, 16]	οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν. ἔστι δ'	ἕτερον	ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ τὸ ἀριθμούμενον.
[4, 11]	τι ἀνάλογον σῶμα ἕτερον πρὸς	ἕτερον	ὡς χρόνος πρὸς χρόνον. ὡς
[4, 17]	τὸ κινεῖσθαι τὸ φερόμενον αἰεὶ	ἕτερον.	ὥσθ' ὁ χρόνος ἀριθμὸς οὐχ
[4, 19]	καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ	ἕτερος·	οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ
[4, 20]	τῆς κινήσεως εἴη ἂν ἀριθμός.	ἕτερος	οὖν χρόνος ἔστιν, καὶ ἅμα
[4, 18]	συμβαίνει πρότερον καὶ ὕστερον ἀεὶ	ἕτερος·	τὰ γὰρ νῦν ἕτερα. ἔστι
[4, 4]	ᾗ δὲ περιέχει, ταύτῃ δ'	ἕτερος	τῆς ὕλης. δοκεῖ δὲ ἀεὶ
[4, 7]	ἔστι τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ	ἑτέρου	ἐχόμενον τῶν μορίων ἐστίν) τὰ
[4, 7]	αὐτό τέ ἐστί τι, καὶ	ἔτι	ἄλλο τι δεῖ εἶναι παρὰ
[4, 7]	ἀγγεῖον ὁ τόπος καὶ περιέχον.	ἔτι	ἅμα τῷ πράγματι ὁ τόπος·
[4, 6]	πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω,	ἔτι	ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν εἶναι,
[4, 15]	τὸ ληφθέν, ἀλλ' οὐ περιφορά.	ἔτι	δ' εἰ πλείους ἦσαν οἱ
[4, 1]	θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων.	ἔτι	δ' οὐδ' ἔχομεν οὐδὲν παρὰ
[4, 2]	ἣν καὶ ἐξ ἧς μετέβαλον.	ἔτι	δὲ αἱ φοραὶ τῶν φυσικῶν
[4, 3]	τέλος, οὔτε κινεῖ τὰ ὄντα.	ἔτι	δὲ καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι
[4, 11]	τὸ τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται.	ἔτι	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε φανερὸν
[4, 8]	κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος.	ἔτι	δὲ καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ
[4, 3]	τῶν νοητῶν οὐδὲν γίγνεται μέγεθος.	ἔτι	δὲ καὶ τίνος ἄν τις
[4, 15]	καὶ πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν.	ἔτι	δὲ μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων
[4, 13]	γίγνεται κενόν, εἰς ὃ φέρεται.	ἔτι	δὲ πῶς ἐπὶ τοῦ βαρέος
[4, 14]	δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν.	ἔτι	δὲ τὸ νῦν, ὃ φαίνεται
[4, 12]	δὴ τοῦτο ἄτοπον καὶ ἀδύνατον.	ἔτι	δὲ φανερὸν ὅτι τοῦτο ὁ
[4, 12]	αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον εἴη.	{ἔτι	δεῖ δῆλον εἶναι οἷον κενὸν
[4, 11]	τόπον, ταύτης δ' οὐκ ἔστιν.	ἔτι	εἰ ἔστιν τι οἷον τόπος
[4, 11]	τόπῳ ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ.	ἔτι	εἰ μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν
[4, 14]	καὶ χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον.	ἔτι	εἰ τὸ ἅμα εἶναι κατὰ
[4, 3]	γὰρ ἂν εἴη δύο σώματα.	ἔτι	εἴπερ ἔστι σώματος τόπος καὶ
[4, 5]	ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ	ἔτι	ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον, εἰ
[4, 11]	ᾖ σῶμα ἐν τῷ Ζ,	ἔτι	θᾶττον. ἀλλ' ἦν ἐν τῷ
[4, 11]	ἐὰν μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον.	ἔτι	νῦν μὲν εἰς τὸ κενὸν
[4, 11]	τοῦτ' ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν.	ἔτι	νῦν μὲν κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα
[4, 2]	οὐκ ἔχοντα φύσει τούτων ἕκαστον.	ἔτι	οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες εἶναι
[4, 4]	ὥστε τοῦ τόπου ἔσται τόπος.	ἔτι	ὅταν ἐξ ἀέρος ὕδωρ γένηται,
[4, 6]	ἐάν τε μή, οὐδὲν ἧττον.	{ἔτι	ὅταν μὴ διῃρημένον ᾖ, ὡς
[4, 11]	ἀλλ' ἢ ὡς τὸ ὀχούμενον.	ἔτι	οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν διὰ
[4, 11]	πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ	ἔτι	πλείονι τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν
[4, 4]	ὥσπερ ἐν τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν.	ἔτι	πῶς ἂν φέροιτο εἰς τὸν
[4, 6]	τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ	ἔτι	τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ
[4, 6]	ἐστί, καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος,	ἔτι	τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε
[4, 17]	χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ	ἔτι	φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ
[4, 5]	τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ.	ἔτι	ὡς ἐν βασιλεῖ τὰ τῶν
[4, 5]	ὅλως ἐν τῷ πρώτῳ κινητικῷ.	ἔτι	ὡς ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ
[4, 18]	ἕτερα, οἱ ἵπποι τῶν ἀνθρώπων.	ἔτι	ὡς ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι τὴν
[4, 5]	τοῦ εἴδους ἐν τῷ λόγῳ.	ἔτι	ὡς ἡ ὑγίεια ἐν θερμοῖς
[4, 3]	ἔσται, καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον.	ἔτι	ὥσπερ ἅπαν σῶμα ἐν τόπῳ,
[4, 13]	βαρύ, τὸ δὲ μανὸν κοῦφον.	{ἔτι	ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου περιφέρεια
[4, 14]	ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη τὰ	ἔτος	γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις τήμερον,
[4, 13]	καὶ μία τῷ ἀριθμῷ, εἰ	ἔτυχε,	χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ.
[4, 2]	τὸ κάτω οὐχ ὅ τι	ἔτυχεν,	ἀλλ' ὅπου τὰ ἔχοντα βάρος
[4, 2]	ἕκαστον. οὐ γὰρ ὅ τι	ἔτυχέν	ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου
[4, 11]	μένον· μᾶλλον δὲ τὸ μὴ	εὐδιαίρετον·	τοιοῦτο δὲ τὸ παχύτερον. τὸ
[4, 11]	ἀσωματώτερον καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν καὶ	εὐδιαιρετώτερον	δι' οὗ φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται.
[4, 15]	τοῦ ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ'	εὐηθικώτερον	τὸ εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ
[4, 20]	κινεῖται ἢ ἄμφω κατὰ τὴν	εὐθεῖαν·	ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[4, 13]	ἡ φορά, ἀλλὰ καὶ εἰς	εὐθύ)	οἱ μὲν δὴ διὰ ταῦτα
[4, 13]	ὃ ἦν οὐ κυρτὸν ἀλλ'	εὐθύ	(οὐ γὰρ τῷ διαλείπειν τὸ
[4, 16]	τις ἐν τῇ ψυχῇ ἐνῇ,	εὐθὺς	ἅμα δοκεῖ τις γεγονέναι καὶ
[4, 7]	εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον ἕκαστον	εὐλόγως	(ὃ γὰρ ἐφεξῆς καὶ ἁπτόμενον
[4, 18]	τὸν χρόνον μετροῦμεν. καὶ τοῦτ'	εὐλόγως	συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ μὲν
[4, 2]	χάος γένετ' αὐτὰρ ἔπειτα γαῖ'	εὐρύστερνος,	ὡς δέον πρῶτον ὑπάρξαι χώραν
[4, 13]	αὐτῆς ὕλης. δύο γὰρ ἔστιν	ἐφ'	ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ καὶ
[4, 14]	ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν	ἐφ'	ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν
[4, 12]	ἐν παντὶ σώματι ἔχοντι μετάστασιν,	ἐφ'	ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν
[4, 19]	ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων τι,	ἐφ'	ὁπότερα περιέχει· καὶ εἰ ἐπ'
[4, 11]	Η, τὴν τὸ Ζ τὸ	ἐφ'	οὗ Α, ἐὰν φέρηται. ἐὰν
[4, 11]	δὲ τὸ παχύτερον. τὸ δὴ	ἐφ'	οὗ Α οἰσθήσεται διὰ τοῦ
[4, 11]	Η, ἐν ἐλάττονι δὲ τοῦ	ἐφ'	οὗ Ε, τοῦτον ἕξει τὸν
[4, 11]	ἐν τινὶ μὲν χρόνῳ, τῷ	ἐφ'	οὗ Η, ἐν ἐλάττονι δὲ
[4, 11]	ἀλλ' ἐν τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος	ἐφ'	οὗ τὸ Η, τοῦ Δ
[4, 11]	οἰσθήσεται διὰ τοῦ Β τὸν	ἐφ'	ᾧ Γ χρόνον, διὰ δὲ
[4, 11]	τὸ Δ, καὶ ἔσται ὁ	ἐφ'	ᾧ Γ χρόνος διπλάσιος τοῦ
[4, 7]	γε μηδὲν αὐτὸν περιέχει σῶμα·	ἐφ'	ᾧ δὲ κινεῖται, ταύτῃ καὶ
[4, 11]	τοῦ Δ λεπτοτέρου ὄντος τὸν	ἐφ'	ᾧ Ε, εἰ ἴσον τὸ
[4, 11]	ᾧ Γ χρόνος διπλάσιος τοῦ	ἐφ'	ᾧ Ε. καὶ ἀεὶ δὴ
[4, 11]	ἀναλογίαν ἣν ἔχει ὁ χρόνος	ἐφ'	ᾧ Ε πρὸς τὸν ἐφ'
[4, 11]	γὰρ ᾖ τοσούτῳ λεπτότερον τὸ	ἐφ'	ᾧ Ζ σῶμα τοῦ Δ,
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Ε πρὸς τὸν	ἐφ'	ᾧ Η. ἂν γὰρ ᾖ
[4, 11]	τι λεπτότητι διαφέρον τοῦ ἀέρος	ἐφ'	ᾧ τὸ Ζ ταύτην τὴν
[4, 20]	δεκὰς δ' οὐχ ἡ αὐτή·	ἐφ'	ὧν γὰρ λέγεται, διαφέρει· τὰ
[4, 4]	ἐν τούτῳ πάλιν ὕδωρ, ὥσπερ	ἔφαμεν,	γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ τε
[4, 8]	ἀγγεῖον τὸ κενόν. εἶναι δ'	ἔφασαν	καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ
[4, 7]	τόπον ἕκαστον εὐλόγως (ὃ γὰρ	ἐφεξῆς	καὶ ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές·
[4, 8]	τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν	ἐφεξῆς	καὶ {τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ'
[4, 14]	στιγμῆς. εἴπερ οὖν ἐν τῷ	ἐφεξῆς	οὐκ ἔφθαρται ἀλλ' ἐν ἄλλῳ,
[4, 13]	ἢ κυμανεῖ τὸ ὅλον, ὥσπερ	ἔφη	Ξοῦθος, ἢ εἰς ἴσον ἀεὶ
[4, 14]	ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ ἔσται,	ἐφθάρθαι	δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ πρότερον.
[4, 14]	πρότερον. ἐν αὑτῷ μὲν οὖν	ἐφθάρθαι	οὐχ οἷόν τε διὰ τὸ
[4, 14]	ὂν πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη	ἐφθάρθαι	ποτέ, καὶ τὰ νῦν ἅμα
[4, 14]	τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν	ἐφθάρθαι	τὸ πρότερον νῦν οὐκ ἐνδέχεται.
[4, 14]	οὖν ἐν τῷ ἐφεξῆς οὐκ	ἔφθαρται	ἀλλ' ἐν ἄλλῳ, ἐν τοῖς
[4, 3]	αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ μὴν ἀλλ'	ἔχει	γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί
[4, 1]	τόπον ἐστίν, ἣν καλοῦμεν φοράν.	ἔχει	δὲ πολλὰς ἀπορίας τί ποτ'
[4, 9]	ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως	ἔχει	δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει τοὔνομα.
[4, 2]	τὴν θέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς	ἔχει	δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὡς τὰ
[4, 14]	περὶ χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς	ἔχει	διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ καὶ διὰ
[4, 11]	κινηθήσεται· ᾗ γὰρ κενόν, οὐκ	ἔχει	διαφοράν. ἔπειθ' ὅτι πᾶσα κίνησις
[4, 5]	εἴδει ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν	ἔχει	ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ τ'
[4, 16]	ὁ χρόνος ἀλλ' ᾗ ἀριθμὸν	ἔχει	ἡ κίνησις. σημεῖον δέ· τὸ
[4, 4]	ἄλλως τε γὰρ τὴν ἀκροτάτην	ἔχει	θέαν, καὶ χωρὶς ἀλλήλων οὐ
[4, 11]	δυοῖν, τοῦ δὲ μηδενὸς οὐκέτι	ἔχει	λόγον ᾧ ὑπερέχει· ἀνάγκη γὰρ
[4, 11]	οἰσθήσεται. τὸ δὲ κενὸν οὐδένα	ἔχει	λόγον ᾧ ὑπερέχεται ὑπὸ τοῦ
[4, 11]	Ζ ταύτην τὴν ἀναλογίαν ἣν	ἔχει	ὁ χρόνος ἐφ' ᾧ Ε
[4, 20]	δ' ἐπισκέψεως καὶ πῶς ποτε	ἔχει	ὁ χρόνος πρὸς τὴν ψυχήν,
[4, 7]	ἀέρος. οὕτω δὲ καὶ ἀὴρ	ἔχει	πρὸς ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ,
[4, 7]	καὶ ἄνω καὶ κάτω, ὅσα	ἔχει	πύκνωσιν καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ'
[4, 3]	τῶν ἀσωμάτων· μέγεθος μὲν γὰρ	ἔχει,	σῶμα δ' οὐδέν· ἔστι δὲ
[4, 8]	περὶ τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν	ἔχει	τήν τε ἀπιστίαν καὶ τὴν
[4, 2]	ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ	ἔχει	τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον
[4, 11]	σχήματι διαιρεῖ, ἢ ῥοπῇ ἣν	ἔχει	τὸ φερόμενον ἢ τὸ ἀφεθέν.
[4, 12]	μὴν καὶ ὁ κύβος γε	ἔχει	τοσοῦτον μέγεθος, ὅσον κατέχει κενόν·
[4, 3]	αὐτοῦ πρῶτον. διαστήματα μὲν οὖν	ἔχει	τρία, μῆκος καὶ πλάτος καὶ
[4, 12]	καὶ τὰ ἄλλα σώματα πάντ'	ἔχει.	ὥστ' εἰ τοῦ τόπου μηδὲν
[4, 11]	τὸ πλῆρες οὐδένα οἷόν τε	ἔχειν	λόγον, ὥστε οὐδὲ τὴν κίνησιν,
[4, 6]	πρὸς δὲ τούτοις πάντα τόπον	ἔχειν	τὸ ἄνω καὶ κάτω, καὶ
[4, 11]	οἰσθήσεται ἢ διὰ τοῦ Β.	ἐχέτω	δὴ τὸν αὐτὸν λόγον ὅνπερ
[4, 9]	ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ ἂν	ἔχῃ	βάρος ἢ κουφότητα. συμβαίνει οὖν
[4, 11]	ἢ κουφότητος, ἐὰν τἆλλα ὁμοίως	ἔχῃ	{τοῖς σχήμασι} θᾶττον φερόμενα τὸ
[4, 8]	δὲ πλῆρες μὲν εἶναι, ὅταν	ἔχῃ	τὸν ὄγκον οὗ δεκτικόν ἐστιν,
[4, 7]	μὲν δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ)	ἔχοι	ἂν ὡς μόριόν πως πρὸς
[4, 19]	τελευτή, ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος,	ἔχοι	ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος ἐν
[4, 11]	τὸ ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν	ἔχοι	εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν στήσεταί
[4, 9]	τις, τί ἂν φαῖεν, εἰ	ἔχοι	τὸ διάστημα χρῶμα ἢ ψόφον,
[4, 1]	τῶν ὑπαρχόντων. ἔτι δ' οὐδ'	ἔχομεν	οὐδὲν παρὰ τῶν ἄλλων οὔτε
[4, 3]	ἀέρος. ἀλλὰ μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν	ἔχομεν	στιγμῆς καὶ τόπου στιγμῆς, ὥστ'
[4, 14]	οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ ἀδύνατον	ἐχόμενα	εἶναι ἀλλήλων τὰ νῦν, ὥσπερ
[4, 14]	ἔστι, διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον.	~Ἐχόμενον	δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν
[4, 13]	ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ	ἐχόμενον	τὸ ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ
[4, 7]	τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ ἑτέρου	ἐχόμενον	τῶν μορίων ἐστίν) τὰ δὲ
[4, 9]	κατὰ τὴν ἁφὴν τὸ βάρος	ἔχον	ἢ κουφότητα (διὸ κἂν ἀπορήσειέ
[4, 7]	δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως	ἔχον	μένει. ὥστ' ἐπεὶ τὸ μὲν
[4, 13]	λέγουσι τὸ πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα	ἔχον,	φανερὸν ὡς εἰ μηδὲ κενὸν
[4, 2]	τι ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου τὰ	ἔχοντα	βάρος καὶ τὰ γεηρά, ὡς
[4, 13]	εἶναι χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον	ἔχοντα	διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως·
[4, 11]	ὁρῶμεν γὰρ τὰ μείζω ῥοπὴν	ἔχοντα	ἢ βάρους ἢ κουφότητος, ἐὰν
[4, 2]	μόνον λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ	ἔχοντα	φύσει τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ
[4, 3]	στοιχείων οἷόν τε εἶναι τοιαύτην	ἔχοντα	φύσιν, οὔτε τῶν σωματικῶν οὔτε
[4, 12]	αἰεὶ δὴ ἐν παντὶ σώματι	ἔχοντι	μετάστασιν, ἐφ' ὃ πέφυκε μεθίστασθαι,
[4, 20]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν	ἐχόντων	φυσικὴν καὶ γένεσιν καὶ φθοράν.
[4, 11]	χωρίον, καὶ κατὰ λόγον ὃν	ἔχουσι	τὰ μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε