HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ζ  =  21 formes différentes pour 91 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[3, 2]   Τὰ δὲ τῶν φλεβῶν τέτταρα  ζεύγη   ἐστίν, ἓν μὲν ἀπὸ τοῦ
[3, 2]   σφυρῶν εἴσωθεν〉 Τὸ δὲ τρίτον  ζεῦγος   ἐκ τῶν κροτάφων διὰ τοῦ
[3, 14]   ζῴοις καὶ ἀεί, ἕως ἂν  ζῇ,   τὸ αἷμα μόνον. Πρῶτον δὲ
[3, 1]   εἶτα προελθόντα εἰς τὴν εὐρυχωρίαν  ζῷα   γίνεται ἐκ τῶν ᾠῶν. Αὐτῶν
[3, 13]   νεφροὺς μάλιστα πίονα γίνεται τὰ  ζῷα·   ἔστι δ´ ἀεὶ δεξιὸς
[3, 7]   ἐλαττόνων ἀκανθωδέστερα. Πάντα δὲ τὰ  ζῷα   ὅσα ἔναιμά ἐστιν, ἔχει ῥάχιν
[3, 7]   αὐτῷ ζῴῳ ὀστῶν. Ἔνια δὲ  ζῷα   οὐδ´ ἂν ἔχειν δόξειεν ὅλως
[3, 10]   αὐτόν. Τὰ μὲν οὖν ἄλλα  ζῷα   οὔτ´ ἐντὸς ἔχει τρίχας, τῶν
[3, 13]   οὐ πήγνυται. Πάντα δὲ τὰ  ζῷα   τὰ μὲν κατὰ σάρκα ἐστὶ
[3, 10]   οὖν ἅπαντ´ ἔχει τὰ ἔναιμα  ζῷα,   τρίχας δ´ οὐ πάντα, ἀλλ´
[3, 13]   καὶ ἄπηκτον· καὶ οἱ μὲν  ζωμοὶ   οἱ τῶν πιόνων οὐ πήγνυνται,
[3, 14]   τὴν σάρκα, γίνεται αἷμα ἐν  ζῶντι,   ἂν μὴ διεφθαρμένη σὰρξ
[3, 11]   μείζοσι καὶ ἐν τοῖς ἐλάττοσι  ζῴοις·   ἀλλ´ (ἄδηλοι ἐν τοῖς ἐλάττοσι
[3, 11]   δὲ καὶ ὑμένες ἐν τοῖς  ζώοις   ἅπασι τοῖς ἐναίμοις. Ὅμοιος δ´
[3, 7]   Κινεῖται δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις  ζῴοις   ἅπασιν κάτωθεν σιαγών·
[3, 7]   τρόπον. ~Τὰ δ´ ὀστᾶ τοῖς  ζῴοις   ἀφ´ ἑνὸς πάντα συνηρτημένα ἐστὶ
[3, 7]   τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον τοῖς  ζῴοις.   ~Ἔστι δὲ καὶ χόνδρος
[3, 16]   ὑγρὰ σχεδὸν ἀεὶ σύμφυτα τοῖς  ζῴοις   ἐστίν, ὑστερογενῆ δὲ γάλα τε
[3, 5]   μικροῖς. ~Τὰ δὲ νεῦρα τοῖς  ζῴοις   ἔχει τόνδε τὸν τρόπον.
[3, 2]   ἐν τεθνεῶσι καὶ διῃρημένοις τοῖς  ζῴοις   θεωροῦντες τὰς μεγίστας ἀρχὰς οὐκ
[3, 14]   ἅπαν τε τὸ σῶμα τοῖς  ζῴοις   καὶ ἀεί, ἕως ἂν ζῇ,
[3, 16]   ἀρρένων ἔν τε τοῖς ἄλλοις  ζῴοις   καὶ ἐν ἀνθρώπῳ ἐν οὐδενὶ
[3, 14]   φλεψὶν ἅπασι πάντῃ ἅμα τοῖς  ζῴοις,   καὶ ἔστι τῶν ὑγρῶν μόνον
[3, 14]   αἷμα ἐν τῇ καρδίᾳ τοῖς  ζῴοις,   καὶ πρὶν ὅλον διηρθρῶσθαι τὸ
[3, 10]   τὸ δέρμα ἐν ἅπασι τοῖς  ζῴοις,   καὶ ταύτῃ διαλείπει καὶ
[3, 2]   τὸ αἷμα πᾶσι τοῖς ἐναίμοις  ζῴοις   καὶ τὸ μόριον ἐν
[3, 1]   μὲν οὖν ἀνομοιομερῆ ἐν τοῖς  ζῴοις   μέρη τοῦτον ἔχει (τὸν τρόπον,
[3, 4]   ἐν ἅπασι μὲν τοῖς ἐναίμοις  ζῴοις   οὕτω τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς
[3, 7]   πᾶσιν ὁμοίως ἔχον τοῦτο τοῖς  ζῴοις·   τὰ μὲν γὰρ ἔχει μονόστεον
[3, 1]   οὖν περὶ τοὺς ὄρχεις τοῖς  ζῴοις   τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. Αἱ
[3, 7]   ἄλλαι ἀσύναπτοι· οὐδὲν γὰρ ἔχει  ζῷον   ὀστοῦν περὶ τὴν κοιλίαν. Ἔτι
[3, 7]   οὖν τῶν ἐναίμων καὶ πεζῶν  ζῳοτόκα   ἐστίν, οὐ πολὺ διαφέρει τὰ
[3, 1]   ὑστέρας. Ὅσα μὲν οὖν ἐστι  ζῳοτόκα   καὶ δίποδα καὶ τετράποδα, τούτων
[3, 1]   δ´ ἄλλα τὰ ἀμφώδοντα καὶ  ζῳοτόκα   καὶ ὑπόποδα πάντα λείαν ἔχει
[3, 11]   οὐ πάντα, ἀλλὰ τὰ μὲν  ζῳοτόκα   πάντα, τῶν δ´ ᾠοτόκων
[3, 10]   τῶν ζῴων ὅσα πεζὰ καὶ  ζῳοτόκα,   φολίδας δ´ ὅσα πεζὰ καὶ
[3, 1]   δ´ εἰς τὸ φανερὸν μὲν  ζῳοτοκεῖ   ἐν αὑτοῖς δ´ ᾠοτοκεῖ, ἐπαμφοτερίζει·
[3, 1]   ἀπόδων εἰς τὸ φανερὸν μὲν  ζῳοτοκεῖ   ἐν αὑτοῖς δ´ ᾠοτοκεῖ, οἷον
[3, 1]   ὅλως ἄπουν οὐδέν, ὅσα μὴ  ζῳοτοκεῖ   ἐν αὑτοῖς. Οἱ δ´ ὄρνιθες
[3, 1]   δὲ τὴν ὑστέραν, ὅσα μὲν  ζῳοτοκεῖ   καὶ ἐν αὑτοῖς καὶ εἰς
[3, 16]   μαστοῖς. Μαστοὺς δ´ ἔχει ὅσα  ζῳοτοκεῖ   καὶ ἐν αὑτοῖς καὶ ἔξω,
[3, 16]   καὶ γάλα. Ὅσα δ´ ἔξω  ζῳοτοκεῖ   μόνον ᾠοτοκεῖ, οὐκ ἔχει
[3, 1]   ᾠοτοκεῖ πάντα, δ´ ἔχις  ζῳοτοκεῖ   μόνον, ᾠοτοκήσας ἐν αὑτῷ πρῶτον·
[3, 14]   καὶ ἐν αὑτοῖς καὶ ἔξω  ζῳοτοκεῖ   τῶν ἐναίμων μὲν ᾠοτοκούντων δέ.
[3, 11]   καὶ τὴν ἐξάρτησιν ἐν τοῖς  ζῳοτόκοις   καὶ ἀμφώδουσιν ἐκ μέσης τῆς
[3, 1]   ἐν πᾶσι τοῖς πεζοῖς καὶ  ζῳοτόκοις   τόνδ´ ἔχουσι τὸν τρόπον. Τείνουσιν
[3, 8]   ἐν μὲν τοῖς χερσαίοις καὶ  ζῳοτόκοις   τῶν ἐναίμων ἄτρητοι οἱ χόνδροι,
[3, 1]   ἄπουν ὂν καὶ βράγχια ἔχον  ζῳοτόκον   ᾖ) τούτων δὴ δικρόα μὲν
[3, 7]   ἰχθύσι· τούτων γὰρ τὰ μὲν  ζῳοτοκοῦντα   χονδράκανθά ἐστιν, οἷον τὰ καλούμενα
[3, 1]   ἰχθύων κάτῳ καθάπερ αἱ τῶν  ζῳοτοκούντων   διπόδων καὶ τετραπόδων, πλὴν λεπταὶ
[3, 8]   ὑπάρχει ὑγρότης μυελώδης. Τῶν δὲ  ζῳοτοκούντων   καὶ πεζῶν περί τε τὰ
[3, 1]   εἰσίν, ἀλλὰ διαφέρουσι καὶ τῶν  ζῳοτοκούντων   πρὸς ἄλληλα καὶ τῶν ᾠοτοκούντων.
[3, 1]   δελφίς, τῶν δὲ τετραπόδων καὶ  ζῳοτόκων   ἐλέφας· τὰ δ´ ἄλλα φανεροὺς
[3, 1]   χελώνη καὶ κροκόδειλος, καὶ τῶν  ζῳοτόκων   ἐχῖνος. Τὰ δὲ τῶν ἐντὸς
[3, 14]   παχύτατον δὲ καὶ μελάντατον τῶν  ζῳοτόκων   ταῦρος καὶ ὄνος, Καὶ ἐν
[3, 6]   αἵματι, οὐκ ἐν ἅπαντος δὲ  ζῴου   αἵματι· ὧν ἐξαιρουμένων ἐκ τοῦ
[3, 16]   πῦρ ἐκ τῆς τοῦ  ζῴου   θερμότητος πεττομένου τοῦ γάλακτος γίνεται.
[3, 11]   διίησιν ὑγρόν, ἐν δὲ τοῖς  ζῶσι   καὶ ξηρὰς συστάσεις, ἐξ ὧν
[3, 2]   ταῖς φλεψίν) Ἐν δὲ τοῖς  ζῶσιν   ἀδύνατόν ἐστι θεάσασθαι πῶς ἔχουσιν·
[3, 7]   ἔχει τῶν ἐν τῷ αὐτῷ  ζῴῳ   ὀστῶν. Ἔνια δὲ ζῷα οὐδ´
[3, 14]   νόσον. Καὶ ἐν μὲν τῷ  ζῴῳ   ὑγρὸν καὶ θερμὸν ἀεί, ἐξιὸν
[3, 2]   μὲν γὰρ τοῖς τεθνεῶσι τῶν  ζῴων   ἄδηλος φύσις τῶν κυριωτάτων
[3, 12]   μόνον. Λεπτυνομένων μὲν οὖν τῶν  ζῴων   ἀφανίζονται, καὶ γίνονται φλέβια καὶ
[3, 13]   τὸ ἧπαρ ἐν ἐνίοις τῶν  ζῴων   γίνεται πιμελῶδες, οἷον τῶν ἰχθύων
[3, 14]   Μάλιστα δὲ καὶ τῶν θηλέων  ζῴων   γυνὴ πολύαιμον, καὶ τὰ καλούμενα
[3, 6]   οὖν τῷ τῶν πλείστων αἵματι  ζῴων   ἔνεισιν, ἐν δὲ τῷ τῆς
[3, 2]   δή ἐστι τὸ σῶμα τῶν  ζῴων,   σὰρξ καὶ τὸ τούτῳ
[3, 3]   δὲ μέσα τῷ μεγέθει τῶν  ζῴων   καὶ τὴν ἑτέραν, τὰ δὲ
[3, 10]   θιγγάνουσα. Ὅσα δὲ ποικίλα τῶν  ζῴων   κατὰ τὰς τρίχας, τούτοις καὶ
[3, 16]   ἔλαττον τῶν ἐχόντων γάλα  ζῴων   κατά τε τὰ μεγέθη τῶν
[3, 7]   κροκόδειλος ποτάμιος μόνος τῶν  ζῴων   κινεῖ τὴν σιαγόνα τὴν ἄνωθεν.
[3, 13]   τὴν τροφήν. Πάντων δὲ τῶν  ζῴων   κοινόν ἐστι τὸ περὶ τὴν
[3, 3]   αἱ μὲν τῶν σφόδρα μικρῶν  ζῴων   μόλις φανερὰν τὴν μεγίστην ἔχουσι,
[3, 13]   μὴ ἐν κινήσει ὄντα τῶν  ζῴων.   Οἱ δ´ ἐγκέφαλοι τῶν μὲν
[3, 10]   Περὶ δὲ τὰ πτερωτὰ τῶν  (ζῴων,   οἷον τοὺς ὄρνιθας, κατὰ μὲν
[3, 10]   τρόπον. Τρίχας μὲν ἔχει τῶν  ζῴων   ὅσα πεζὰ καὶ ζῳοτόκα, φολίδας
[3, 10]   ἀνύχων γένος ἐν ἐνίοις τῶν  ζῴων   οὐδὲν διαφέρει τὴν σκληρότητα τῶν
[3, 17]   τρίχας γλίσχρον, τῶν δ´ ἄλλων  ζῴων   οὐκ ἔχει γλισχρότητα. Λευκὸν δὲ
[3, 1]   μὲν γὰρ ὅλως τῶν ἐναίμων  ζῴων   οὐκ ἔχει ὄρχεις, τὰ δ´
[3, 1]   δ´ ὑστέραι τῶν ἐχόντων ὑστέρας  ζῴων   οὔτε τὸν αὐτὸν τρόπον ἔχουσιν
[3, 15]   ὑγρῶν ἐνίοις τῶν ἐναίμων ὑπάρχει  ζῴων.   Πάντα δ´ ὅσα φύσει ὑπάρχει
[3, 13]   στεατώδη μᾶλλον, καὶ μάλιστα τῶν  ζῴων   πρόβατον· τοῦτο γὰρ ἀποθνήσκει τῶν
[3, 3]   ἐν μόνοις τοῖς ἀποπεπνιγμένοις τῶν  ζῴων   προλεπτυνθεῖσιν ἔστιν ἱκανῶς καταμαθεῖν, εἴ
[3, 10]   γινόμεναι ἐν ἀνθρώπῳ μόνῳ τῶν  ζῴων,   συγγενεῖς μὲν αἱ ἐν τῇ
[3, 14]   καλούμενα καταμήνια γίνεται πλεῖστα τῶν  ζῴων   ταῖς γυναιξίν. Νενοσηκὸς δὲ τοῦτο
[3, 10]   συνήθη. Μεταβάλλουσι δέ τινα τῶν  ζῴων   τὰς χρόας τῶν τριχῶν κατὰ
[3, 9]   ὑπάρχει ταῦτα τὰ μόρια τῶν  ζῴων.   Ταῦτα μὲν γὰρ καὶ καμπτὰ
[3, 7]   ἄκανθαν. Τὰ δὲ τῶν ἄλλων  ζῴων   τῶν ἐναίμων τὰ μὲν μικρὸν
[3, 1]   ἐν τοῖς τετράποσι μὲν τῶν  ζῴων   ᾠοτόκοις δέ, οἷον χελώνῃ καὶ
[3, 16]   ἔγκυον γένηται, οὐδενὶ τῶν  ζῴων   ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. Ὅταν
[3, 14]   αἷμα ἁπτομένων ἐν οὐδενὶ τῶν  ζῴων,   ὥσπερ οὐδ´ περίττωσις




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 5/11/2009