Alphabétiquement     [«   »]
τύπτουσι 1
τύχῃ 1
τύχωσι 1
τῷ 62
Τῶν 19
τῶν 271
ὑγρά 1
Fréquences     [«    »]
62 γίνονται
58 ἐπὶ
59 ὅταν
62 τῷ
71 ὥσπερ
77 γίνεται
81 περὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

τῷ


>
Livre, Chap.
[5, 18]   χωρίς, ἓξ ἑπτά, ἐναντίως  τῷ   ἄλλῳ γόνῳ πεφυκότες. Κέντρον δ´
[5, 12]   ἀρρένων καὶ τῶν θηλειῶν ἐν  τῷ   βαρύτερον φθέγγεσθαι τὰ ἄρρενα τῶν
[5, 2]   οὐκ ἔστι πλησιάσαι ἀλλ´  τῷ   βόσκοντι. Τὸ δ´ αἰδοῖον ἔχει
[5, 1]   γίνεται οὔτ´ ἄρρενα οὔτε θήλεα,  τῷ   γένει μὲν ὄντα ἑτέροις τῶν
[5, 19]   δ´ ὄγκον εὐθέως ἔχει παραπλήσιον  τῷ   γινομένῳ ἐξ αὐτοῦ. Σκώληξ δ´
[5, 20]   καὶ οἱ σφῆκες ποιοῦσι κηρία  τῷ   γόνῳ, ὅταν μὲν μὴ ἔχωσιν
[5, 9]   {χυτοί (καλοῦνται δὲ χυτοὶ οἱ  τῷ   δικτύῳ περιεχόμενοι) θύννος, πηλαμύς, κεστρεύς,
[5, 17]   πιπτούσης, κατὰ φύσιν μὲν ἐν  τῷ   ἔαρι, πολλάκις δὲ καὶ τοῦ
[5, 15]   ἐν μὲν τῷ χειμῶνι καὶ  τῷ   ἔαρι πρὸς τῇ γῇ μᾶλλον,
[5, 20]   δ´ αἱ σχάδονες οὐκ ἐν  τῷ   ἔαρι τούτων, ἀλλ´ ἐν τῷ
[5, 10]   ὅλως τὰ ὀστρακόδερμα ἔν τε  τῷ   ἔαρι φαίνεται τὰ καλούμενα ᾠὰ
[5, 1]   ἑτέροις τῶν ἰχθύων τὰ αὐτά,  τῷ   εἴδει δ´ ἕτερα, ἔνια δὲ
[5, 17]   δὲ πλατεῖα προσπέφυκέ τε μόνη  τῷ   ἐντέρῳ καὶ ἀποτίκτει οἷον σικύου
[5, 17]   κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ καὶ προβᾶσαι  τῷ   ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν· ἕκαστον δὲ
[5, 13]   αἱ δὲ μικραί, οἷον ἐν  τῷ   Εὐρίπῳ καὶ περὶ τὴν Καρίαν,
[5, 13]   σίνος μέγιστον εἶναι τοῦτο ἐν  τῷ   εὐρίπῳ τῷ τῶν Πυρραίων. Τὴν
[5, 10]   ἀλεειναῖς ἡμέραις, πλὴν τῶν ἐν  τῷ   εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων· ἐκεῖνοι δ´
[5, 23]   ἐν τῇ γῇ· ἅμα δὲ  τῷ   θέρει γίνονται ἐκ τῶν περυσινῶν
[5, 8]   μᾶλλον, τὸ δὲ θῆλυ ἐν  τῷ   θέρει. {Τὸ δὲ τῶν ὀρνίθων
[5, 18]   γ´ ἡγεμόνες γίνονται κάτω πρὸς  τῷ   κηρίῳ, ἀποκρεμάμενοι χωρίς, ἓξ
[5, 19]   ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται, πρὸς δὲ  τῷ   κηρίῳ ἔχεται ὥστε καὶ ἀντειλῆφθαι.
[5, 19]   φασίν. Ὅταν δὲ τέκῃ ἐν  τῷ   κηρίῳ, μέλι ἐκ τοῦ ἀπαντικρὺ
[5, 19]   ἐπῳάζει ὥσπερ ὄρνις. Ἐν δὲ  τῷ   κηρίῳ τὸ σκωλήκιον μικρὸν μὲν
[5, 20]   κύτταρος. Καταντικρὺ δ´ ἐν  τῷ   κυττάρῳ τοῦ γόνου ὅσον σταλαγμὸς
[5, 10]   καλούμενα ᾠὰ ἔχοντα καὶ ἐν  τῷ   μετοπώρῳ, πλὴν τῶν ἐχίνων τῶν
[5, 20]   τῷ ἔαρι τούτων, ἀλλ´ ἐν  τῷ   μετοπώρῳ· τὴν δ´ αὔξησιν ἐπίδηλον
[5, 18]   τοῦ διαζώματος ἔχουσιν ἡμιόλιον μάλιστα  τῷ   μήκει, καὶ καλοῦνται ὑπό τινων
[5, 19]   καρπόν· τοὺς δὲ χυμοὺς τούτων  τῷ   ὁμοίῳ τῇ γλώττῃ ἀναλαμβάνουσα κομίζει.
[5, 13]   αὔξησις τοῖς διαστήμασι τοῖς ἐν  τῷ   ὀστράκῳ τῆς ἕλικος. Κηριάζουσι δὲ
[5, 19]   διαφέρει γὰρ τῇ γλυκύτητι καὶ  τῷ   πάχει. Φέρει δ´ ἀπὸ πάντων
[5, 24]   ἐν Κυρήνῃ οὐ γίνονται ἐν  τῷ   πεδίῳ, περὶ δὲ τὴν πόλιν
[5, 15]   μᾶλλον, τοῦ δὲ θέρους ἐν  τῷ   πελάγει, διώκοντα ὁτὲ μὲν τὴν
[5, 15]   τοιούτοις σημείοις, ὅταν βούλωνται ἐν  τῷ   πελάγει ποιεῖσθαι τὴν θήραν. Γίνονται
[5, 9]   καὶ ἄλλα πολλὰ γένη ἐν  τῷ   πελάγει. Τίκτουσι δ´ οἱ πλεῖστοι
[5, 21]   Χωρὶς δὲ τοῦ ὑμένος ἐν  τῷ   πηλῷ ἐγγίνεται κηρός· οὗτος δ´
[5, 15]   τίκτουσα προσάγειν πρὸς τὰ χονδρώδη  τῷ   πλάτει τῆς κέρκου προσαναπτυττομένης, καὶ
[5, 9]   καὶ οἱ θύννοι τίκτουσιν ἐν  τῷ   Πόντῳ, ἄλλοθι δ´ οὔ· κεστρεῖς
[5, 19]   δὲ καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν  τῷ   Πόντῳ. Εἰσὶ δὲ καὶ μέλιτται
[5, 19]   εὖ δοκεῖ διαγεγενῆσθαι. Ἐν δὲ  τῷ   Πόντῳ εἰσί τινες μέλιτται λευκαὶ
[5, 19]   γὰρ κιττὸς πολὺς ἐν  τῷ   Πόντῳ ἐστίν, ἀνθεῖ δὲ ταύτην
[5, 15]   δὲ μέγιστα οὐ τὰ πρὸς  τῷ   πόρῳ ἀλλὰ τὰ κατὰ μέσον,
[5, 17]   ἐμβαλλόντων, ἐνταῦθα γίνεται θηρία ἐν  τῷ   πυρί, τῶν μεγάλων μυιῶν μικρόν
[5, 8]   περὶ τὰς τροπάς, ἐν δὲ  τῷ   Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν ἀεί. Τίκτει
[5, 26]   τὸ ὄστρακον, οὕτω τὸ ἅπαν  τῷ   σκώληκι, καὶ οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´
[5, 16]   τοῖς ᾠοῖς ὁτὲ δ´ ἐπὶ  τῷ   στόματι προκάθηται τῆς θαλάμης, τὴν
[5, 25]   νόσημα, {ὅταν ὑγρασία πολλὴ ἐν  τῷ   σώματι ᾖ· καὶ διεφθάρησάν τινες
[5, 10]   δ´ ἄρρην τῆς θηλείας  τῷ   τε τὴν κεφαλὴν ἔχειν προμηκεστέραν
[5, 10]   τὸ ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον  τῷ   τῆς λεύκης καρπῷ. Ἔστι δὲ
[5, 20]   τοῦ κυττάρου, καὶ ἔχεται πρὸς  τῷ   τοίχῳ. {Οὐχ ἅμα δὲ πᾶσι
[5, 13]   τὴν γῆν· καὶ ἐν τούτῳ  τῷ   τόπῳ γίνεται ἐν τῇ γῇ
[5, 4]   ἰχθύων οἱ ἄρρενες τῶν θηλειῶν  τῷ   τοὺς μὲν ἔχειν ἀποκρεμώμενα ἄττα
[5, 14]   τῇ θαλάττῃ πρὸς τοὺς σπόγγους  τῷ   τοὺς σπόγγους μὲν εἶναι λευκοὺς
[5, 1]   ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν δὲ  τῷ   τῶν ἰχθύων γένει ἔνια γίνεται
[5, 13]   εἶναι τοῦτο ἐν τῷ εὐρίπῳ  τῷ   τῶν Πυρραίων. Τὴν δὲ μορφὴν
[5, 12]   οἱ γὰρ ἄρρενες βελτίους γίνονται  τῷ   ὕστερον ἔτει, ὅταν γηράσκωσιν. Ὗς
[5, 28]   ἐπῳάζει. Ἐκλέπεται δὲ καὶ ταῦτα  τῷ   ὑστέρῳ ἔτει. {Αἱ μὲν οὖν
[5, 27]   ἄνωθεν· ἐκλέπεται δὲ τὰ ᾠὰ  τῷ   ὑστέρῳ ἔτει. δ´ ἑμὺς
[5, 9]   Πλειάδος δύσιν, εὐημερεῖ δ´ ἐν  τῷ   φθινοπώρῳ μᾶλλον· δ´ εἷς
[5, 15]   θήραν. Γίνονται δ´ ἐν μὲν  τῷ   χειμῶνι καὶ τῷ ἔαρι πρὸς
[5, 8]   ἀνθρώπων τὸ μὲν ἄρρεν ἐν  τῷ   χειμῶνι μᾶλλον, τὸ δὲ θῆλυ
[5, 26]   προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα δὲ σύμφυτα  τῷ   χιτῶνί ἐστιν· ὥσπερ κοχλίᾳ τὸ
[5, 16]   ἴσχει λευκόν· τοῦτο δὲ γίνεται  τῷ   χρόνῳ, ὥσπερ τὰ τῶν σκληροδέρμων,




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/01/2009