Alphabétiquement     [«   »]
τήν 1
τὴν 112
Τὴν 3
τῆς 87
τι 19
τιθασσὸν 1
τιθασσῶν 1
Fréquences     [«    »]
83 αἱ
84 ἐκ
86
87 τῆς
92
102 γὰρ
112 τὴν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

τῆς


>
Livre, Chap.
[5, 17]   Οἱ δὲ κρότωνες γίνονται ἐκ  τῆς   ἀγρώστεως, αἱ δὲ μηλολόνθαι ἐκ
[5, 9]   φύονται ἐκ τῆς ἰλύος καὶ  τῆς   ἄμμου. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ
[5, 20]   σταλαγμὸς μέλιτος ἐγγίνεται ἐν τοῖς  τῆς   ἀνθρήνης κηρίοις. Γίνονται δ´ αἱ
[5, 25]   δὲ κόρεις ἐκ τῆς ἰκμάδος  τῆς   ἀπὸ τῶν ζῴων συνισταμένης ἐκτός,
[5, 17]   χρόνος τῆς γενέσεως ἀπὸ μὲν  τῆς   ἀρχῆς μέχρι τοῦ τέλους σχεδὸν
[5, 17]   σκωλήκια ἐντίκτουσιν. δὲ χρόνος  τῆς   γενέσεως ἀπὸ μὲν τῆς ἀρχῆς
[5, 13]   ἔχει τὸν τρόπον. ~Περὶ δὲ  τῆς   γενέσεως καὶ τῶν ὀχευομένων καὶ
[5, 17]   σκωλήκων περιρρηγνυμένοις ἀρχὴ γίνεται  τῆς   γενέσεως ὑφ´ ἡλίου ὑπὸ
[5, 17]   ἐντόμων οὗτος τρόπος ἐστὶ  τῆς   γενέσεως· φθείρονται δ´ ἐρρικνωμένων τῶν
[5, 12]   οὖν ἀρχαὶ τοῖς ζῴοις τούτοις  τῆς   γεννήσεως τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον.
[5, 13]   γίνεται μὲν τὴν ἀρχὴν ἐκ  τῆς   γῆς καὶ ἰλύος, εἶτ´ εἰς
[5, 1]   καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκ  τῆς   γῆς λαμβάνει τὴν τροφήν, τὰ
[5, 23]   αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι δ´ ἐκ  τῆς   γῆς τοῦ ἔαρος. Οὐ γίνονται
[5, 13]   τὸ κάλυμμα. Τὸ δὲ μέγεθος  τῆς   γλώττης ἔχει πορφύρα μεῖζον
[5, 12]   καὶ ὀχεύεται ὥσπερ εἴρηται πρότερον·  τῆς   δ´ ὀχείας χρόνος ἐν
[5, 17]   ἀλλ´ αὐτόματα, τὰ μὲν ἐκ  τῆς   δρόσου τῆς ἐπὶ τοῖς φύλλοις
[5, 18]   ἄλλοι δ´ ἀπὸ τοῦ ἄνθους  τῆς   ἐλαίας· καὶ σημεῖον λέγουσιν ὅτι,
[5, 13]   διαστήμασι τοῖς ἐν τῷ ὀστράκῳ  τῆς   ἕλικος. Κηριάζουσι δὲ καὶ οἱ
[5, 17]   καὶ δασεῖς· οἱ δ´ ἐκ  τῆς   ἐν Μηδίᾳ χιόνος μεγάλοι καὶ
[5, 17]   τὰ μὲν ἐκ τῆς δρόσου  τῆς   ἐπὶ τοῖς φύλλοις πιπτούσης, κατὰ
[5, 12]   ὡσαύτως, μάλιστα δὲ τῇ τριχώσει  τῆς   ἥβης. Ἄρχεται δὲ φέρειν τὸ
[5, 16]   δ´ ἐπὶ τῷ στόματι προκάθηται  τῆς   θαλάμης, τὴν πλεκτάνην ἐπέχων.
[5, 5]   ἐσπιφράναι εἰς τὸν μυκτῆρα  τῆς   θηλείας. Αἱ δὲ σηπίαι καὶ
[5, 12]   οὐ δυνάμενοι ταχέως ὀχεύειν, κατακλινομένης  τῆς   θηλείας διὰ τὸ κάμνειν τῇ
[5, 2]   ὄρνιθας· τὰ μὲν γὰρ συγκαθείσης  τῆς   θηλείας ἐπὶ τὴν γῆν ἐπιβαίνει
[5, 16]   Διαφέρει δ´ ἄρρην τευθὶς  τῆς   θηλείας· ἔχει γὰρ θήλεια,
[5, 16]   ὅτι ποικιλώτερός ἐστιν ἄρρην  τῆς   θηλείας, καθάπερ εἴρηται πρότερον. ~Τὰ
[5, 2]   κράζουσιν. Αἱ δὲ κάμηλοι ὀχεύονται  τῆς   θηλείας καθημένης· περιβεβηκὼς δ´
[5, 6]   δ´ ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι τὸ  τῆς   θηλείας καὶ μᾶλλον ἀφεστηκὸς καὶ
[5, 2]   ἀλεκτρυόνες, τὰ δ´ οὐ συγκαθείσης  τῆς   θηλείας, οἷον αἱ γέρανοι· ἐν
[5, 10]   ζυγά· ἔστι δ´ ἄρρην  τῆς   θηλείας ποικιλώτερος καὶ μελάντερος τὸν
[5, 12]   μείζω μέντοι γε καὶ βαρυτέραν  τῆς   θηλείας· τοῦ δὲ χρόνου προϊόντος
[5, 10]   πλῆθος. Διαφέρει δ´ ἄρρην  τῆς   θηλείας τῷ τε τὴν κεφαλὴν
[5, 12]   φοβηθῶσιν. Ἔστι δ´ μὲν  τῆς   θηλείας φωνὴ βραχεῖα, δὲ
[5, 25]   συνίστανται) αἱ δὲ κόρεις ἐκ  τῆς   ἰκμάδος τῆς ἀπὸ τῶν ζῴων
[5, 25]   αὐτῶν τῶν ἰχθύων ἀλλ´ ἐκ  τῆς   ἰλύος· εἰσὶ δὲ τὰς ὄψεις
[5, 13]   καὶ αὐτόματα, κατὰ τὴν διαφορὰν  τῆς   ἰλύος ἕτερα, ἐν μὲν τῇ
[5, 9]   ἐκ συνδυασμοῦ, ἀλλὰ φύονται ἐκ  τῆς   ἰλύος καὶ τῆς ἄμμου. Ὡς
[5, 14]   σπόγγους μὲν εἶναι λευκοὺς ἐφιζούσης  τῆς   ἰλύος, τούτους δ´ ἀεὶ μέλανας.
[5, 13]   γὰρ τούτων τὸ ἄνθος, ἐπάνω  τῆς   καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη
[5, 17]   τὸ οἰκεῖον χρῶμα λαμβάνει ἀπὸ  τῆς   κάμπης. Ἐκ δέ τινος σκώληκος
[5, 15]   κατὰ μέσον· ἑκατέρωθεν γὰρ ἀπὸ  τῆς   κέρκου καὶ ἀπὸ τοῦ θώρακος
[5, 15]   πρὸς τὰ χονδρώδη τῷ πλάτει  τῆς   κέρκου προσαναπτυττομένης, καὶ προσπιέσασα εὐθὺς
[5, 16]   ἐξαιρεθέντων ἐμπίπλαται ἀγγεῖον πολλῷ μεῖζον  τῆς   κεφαλῆς, ἐν ἔχει τὰ
[5, 7]   ἀντίπυγα· διὰ γὰρ τὴν περιφέρειαν  τῆς   κοιλίας οὗτος ἁρμόττει συνδυασμὸς
[5, 1]   τις {αὐτοῖς συμβῇ τρόπος ἄλλος  τῆς   κοινωνίας πρὸς τοὺς ἄρρενας· περὶ
[5, 17]   ταῦτα γίνεται ἐν τοῖς καυλοῖς  τῆς   κράμβης. {Αἱ δὲ κανθαρίδες ἐκ
[5, 12]   (οὕτω γὰρ συμβαίνει χρόνος  τῆς   κυήσεως) δ´ ἄρρην γεννᾷ
[5, 10]   ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον τῷ  τῆς   λεύκης καρπῷ. Ἔστι δὲ πολύγονον
[5, 13]   δ´ ἄνθος ἔχουσιν ἀνὰ μέσον  τῆς   μήκωνος καὶ τοῦ τραχήλου· τούτων
[5, 1]   ἀπὸ ζῴων γίνεται κατὰ συγγένειαν  τῆς   μορφῆς, τὰ δ´ αὐτόματα καὶ
[5, 4]   ἔχουσι κύστιν αὐτὸς καὶ  τῆς   ξηρᾶς περιττώσεως πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν
[5, 26]   τὰ δὲ τοῖς σκορπίοις ἄνευ  τῆς   οὐρᾶς, μικρὰ πάμπαν· καὶ ὅλως
[5, 4]   ζῴων· περὶ γὰρ τὴν ὥραν  τῆς   ὀχείας ἀπορραίνουσι καὶ τὰ ἄρρενα
[5, 12]   διετὴς δ´ ἐπειδὰν γένηται καὶ  τῆς   ὀχείας ἄρξηται, φωνὴν ἀφίησιν
[5, 8]   πάντων, ~ὧραι δὲ καὶ ἡλικίαι  τῆς   ὀχείας ἑκάστοις εἰσὶ διωρισμέναι τῶν
[5, 17]   πολύ. Τούτων δ´ ἀπὸ μὲν  τῆς   ὀχείας ἐν ταῖς ἑπτὰ
[5, 12]   μὲν ἄρρενες, ὅταν ὥρα  τῆς   ὀχείας ᾖ, αἱ δὲ θήλειαι,
[5, 12]   ἔστι γὰρ μονοτόκον. Ἄρχεται δὲ  τῆς   ὀχείας θήλεια τριετὴς οὖσα
[5, 12]   τὰ ἐκτεμνόμενα. Οἱ δὲ χρόνοι  τῆς   ὀχείας κατὰ τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν
[5, 1]   μόνον. Πρῶτον μὲν οὖν περὶ  τῆς   ὀχείας λεκτέον, ὅσα ὀχεύεται, εἶτα
[5, 25]   ψύλλαι καὶ κόρεις, ἐκ μὲν  τῆς   ὀχείας πάντα γεννᾷ τὰς καλουμένας
[5, 4]   γλῶτταν ἔξω ἔχουσι περὶ τὴν  τῆς   ὀχείας ποίησιν. δ´ ἀληθινὴ
[5, 4]   πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν δόξαν ἐποίησε  τῆς   ὀχείας ταύτην, ποιεῖ δέ τι
[5, 12]   ὢν ἑξέτης. Χρόνος δὲ  τῆς   ὀχείας τὸ ἔαρ. Πάλιν δὲ
[5, 12]   τρίμηνος. Περὶ μὲν οὖν  τῆς   ὀχείας τῶν ζῴων τῶν ὀχευομένων
[5, 16]   μαλάκια ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ καὶ  τῆς   ὀχείας ᾠὸν ἴσχει λευκόν· τοῦτο
[5, 4]   γινόμενον· περὶ μὲν γὰρ τὴν  τῆς   ὀχείας ὥραν αἱ θήλειαι τοῖς
[5, 4]   γίνονται θοροῦ πλήρεις περὶ τὴν  τῆς   ὀχείας ὥραν, καὶ προΐενται ὑγρότητα
[5, 17]   ἐκ σκωλήκων οἳ γίνονται ἐκ  τῆς   περὶ τὸ ὄξος ἰλύος· καὶ
[5, 11]   αὕτη δὲ μικρῷ μείζων ἐστὶ  τῆς   περιστερᾶς· ἐλάχιστον δὲ τῶν τοιούτων
[5, 4]   ἄττα δύο περὶ τὴν ἔξοδον  τῆς   περιττώσεως, τὰς δὲ θηλείας ταῦτα
[5, 8]   συμβῇ νοτίους γίνεσθαι τὰς τροπάς,  τῆς   Πλειάδος βορείου γενομένης. Λέγεται δ´
[5, 16]   ἀναγωγῆς, ὡς μετὰ πόνου γινομένης  τῆς   προέσεως. Αἱ δὲ τευθίδες πελάγιαι
[5, 14]   τοῖς ἄλλοις τοῖς φυομένοις ἀπὸ  τῆς   προσφύσεως οὖσα τροφή. Ἀσθενέστεροι
[5, 17]   τῶν χλωρῶν, καὶ μάλιστα ἐπὶ  τῆς   ῥαφάνου, ἣν καλοῦσί τινες κράμβην,
[5, 24]   τοὺς καλάμους, καὶ ἐν τοῖς  τῆς   σκίλλης καυλοῖς. Ταῦτα δὲ τὰ
[5, 19]   δέ τις ἀφέλῃ τὰς κεφαλὰς  τῆς   σχάδονος πρὶν πτερὰ ἔχειν, ἐξεσθίουσιν
[5, 24]   κέλυφος καὶ γίνονται τέττιγες ἐκ  τῆς   τεττιγομήτρας, καὶ γίνονται μέλανες καὶ
[5, 4]   πόρος τοῦ τε σπέρματος καὶ  τῆς   τοῦ ὑγροῦ περιττώσεως ἔξωθεν, ἔσωθεν
[5, 9]   ἄλλα τοιαῦτα μικρὸν πρὸ ἰσημερίας  τῆς   φθινοπωρινῆς, καὶ νάρκη καὶ ῥίνη.
[5, 12]   τερατῶδες πάθος διὰ βλάβην  τῆς   φύσεως. Τοῖς μὲν οὖν ἀνθρώποις
[5, 4]   ἔγκυοι γίνονται· πολλάκις δὲ καὶ  τῆς   φωνῆς ἀκούουσαι〉 ἐὰν ὀργῶσαι τύχωσι,
[5, 12]   ἀνθρώποις ἐπισημαίνει κατά τε τὴν  τῆς   φωνῆς μεταβολὴν καὶ τῶν αἰδοίων
[5, 12]   τῶν θηλειῶν, ὅσων ἐστὶν ἀπότασις  τῆς   φωνῆς· οὐ μὴν ἐν πᾶσί
[5, 17]   μὲν τοῦ πυρός, οἱ δὲ  τῆς   χιόνος. Ὅτι δ´ ἐνδέχεται καὶ
[5, 18]   ποικιλώτερος, τὸ δὲ μέγεθος διπλάσιος  τῆς   χρηστῆς μελίττης· τὸ δὲ κάτω




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/01/2009