>

Livre, Chap.
[5, 16]	οἱ ὀφθαλμοί. Ὠὸν ἐφ´ οὗ	τὸ	Α, ὀφθαλμοὶ ἐφ´ ὧν τὸ
[5, 2]	αἱ κύνες· ἔχουσι δὲ καὶ	τὸ	αἰδοῖον οἱ ἄρρενες μέγα. ~Τὸν
[5, 26]	ἄλλοις σκώληξιν, ἐν χιτῶνι δὲ	τὸ	ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ περὶ
[5, 24]	ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὸν δάκτυλον· διὰ	τὸ	ἀμυδρῶς γὰρ ὁρᾶν ὡς ἐπὶ
[5, 19]	ἱκανοὶ ἐνῶσιν (οὐχ οὕτω διὰ	τὸ	ἄναρχοι εἶναι, ἀλλ´ ὡς φασίν,
[5, 13]	κόλποις μεγάλαι καὶ τραχεῖαι, καὶ	τὸ	ἄνθος αὐτῶν αἱ μὲν πλεῖσται
[5, 13]	ἐὰν γὰρ πρότερον ἀποθάνῃ, συνεξεμεῖ	τὸ	ἄνθος· διὸ καὶ φυλάττουσιν ἐν
[5, 13]	μειζόνων περιελόντες τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι	τὸ	ἄνθος. Διὸ καὶ χωρίζεται ὁ
[5, 13]	ἡ μήκων· μεταξὺ γὰρ τούτων	τὸ	ἄνθος, ἐπάνω τῆς καλουμένης κοιλίας·
[5, 13]	ὑπερβάλλει, καὶ ἔξωθεν τοῦ ὀστράκου	τὸ	ἄνθος ἐπιγίνεται· εἰσὶ δὲ τὰ
[5, 13]	φλέψ· τοῦτο δὲ δοκεῖ εἶναι	τὸ	ἄνθος. Ἡ δ´ ἄλλη φύσις
[5, 13]	αἱ πορφύραι, τότε χείριστον ἔχουσι	τὸ	ἄνθος. Τὰς μὲν οὖν μικρὰς
[5, 27]	ὀρνίθων, τεκοῦσα δὲ κατορύττει καὶ	τὸ	ἄνω ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν δὲ
[5, 26]	ὥσπερ κοχλίᾳ τὸ ὄστρακον, οὕτω	τὸ	ἅπαν τῷ σκώληκι, καὶ οὐκ
[5, 19]	συνίσταται. Δῆλον δ´ ἐστὶν εὐθέως	τὸ	ἀπὸ τοῦ χυμοῦ· διαφέρει γὰρ
[5, 25]	ὃς γίνεται πάντων πιότατος διὰ	τὸ	ἀπολαύειν τροφῆς ἀφθόνου θηρεύοντος τοῦ
[5, 7]	ἄρρεν τὸ ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ	τὸ	ἄρρεν εἰς τὸ θῆλυ, ὥσπερ
[5, 2]	οἷς ὑπάρχει τὸ θῆλυ καὶ	τὸ	ἄρρεν, εἰσὶ δ´ αἱ ὀχεῖαι
[5, 1]	αὐτῶν ἐστι τὸ θῆλυ καὶ	τὸ	ἄρρεν, ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν
[5, 7]	τὸ μεῖζον· {τοῦτο δ´ ἐστὶ	τὸ	ἄρρεν. Ἐναφίησι δὲ τὸν πόρον
[5, 1]	τοῖς τούτων μορίοις, ἔχουσι δὲ	τὸ	ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ, ἐκ
[5, 4]	γὰρ ὀχεύει παρὰ τὸ θῆλυ	τὸ	ἄρρεν, καὶ χρόνον οὔτ´ ὀλίγον
[5, 7]	πόρον κάτωθεν τὸ θῆλυ εἰς	τὸ	ἄρρεν τὸ ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ
[5, 2]	θηλείας ἐπὶ τὴν γῆν ἐπιβαίνει	τὸ	ἄρρεν, ὥσπερ αἱ ὠτίδες καὶ
[5, 13]	καὶ διατρυπᾷ τὰ κογχύλια καὶ	τὸ	αὐτῆς ὄστρακον. Ἔστι δὲ καὶ
[5, 14]	γὰρ κέκρανται πρὸς ἄμφω διὰ	τὸ	βάθος. Ἄπλυτοι δ´ ὄντες καὶ
[5, 16]	τὸ Α, ὀφθαλμοὶ ἐφ´ ὧν	τὸ	ΒΓ, τὸ σηπίδιον αὐτὸ ἐφ´
[5, 12]	Καὶ ἐπιδίδωσι δ´ ἀεὶ ἐπὶ	τὸ	βελτίω τὰ ἔκγονα γεννᾶν μέχρι
[5, 12]	ἐὰν πιαίνηται σφόδρα, ἔλαττον ἴσχει	τὸ	γάλα μετὰ τὸν τόκον. Τὰ
[5, 23]	τοῦ ἐλάττονος ἐπὶ τὸ μεῖζον	(τὸ	γὰρ ἄρρεν ἔλαττόν ἐστι) τίκτουσι
[5, 14]	βαθέσι καὶ εὐδιεινοῖς μαλακώτατοί εἰσιν·	τὸ	γὰρ πνεῦμα καὶ ὁ χειμὼν
[5, 12]	καὶ γεννᾶν δύναται, ἀλλ´ ὕστερον·	τὸ	γὰρ τῶν νέων ἐν πᾶσι
[5, 13]	ἀνόχευτον μόνον ὡς εἰπεῖν ὅλον	τὸ	γένος. Αἱ μὲν οὖν πορφύραι
[5, 14]	δὲ μάλιστα παρὰ πάντων τοῦτο	τὸ	γένος αἴσθησιν ἔχειν καὶ πολυχρόνιον
[5, 12]	ἄρρεσι γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται δὲ καὶ	τὸ	γῆρας ὥστε μὴ γεννᾶν μηδὲ
[5, 12]	τοῦ σπέρμα ἔχειν καὶ τοῦ	τὸ	γόνιμον ἤδη. Τὴν δὲ φωνὴν
[5, 14]	τοὺς μὲν μεγάλους πόρους ἔχει,	τὸ	δ´ ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν·
[5, 13]	τὸ μὲν μέγεθος γίνονται μικραί,	τὸ	δ´ ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι
[5, 12]	δ´ ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον·	τὸ	δ´ ἔμβρυον γίνεται ὅσον μόσχος
[5, 6]	ἡ θήλεια τοῦ ἄρρενος διαφέρει·	τὸ	δ´ ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι τὸ
[5, 22]	μὲν ἥμισυ πρὸς αὐταῖς ἐστι,	τὸ	δ´ ἥμισυ ἔξω· καὶ ἐν
[5, 2]	καὶ διημερεύει τὸ μὲν ὀχεῦον	τὸ	δ´ ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι δ´ εἰς
[5, 16]	Αἱ δὲ τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν·	τὸ	δ´ ᾠόν, ὥσπερ ἡ σηπία,
[5, 28]	ἔξω, ἐν αὑτῷ πρῶτον ᾠοτοκήσας·	τὸ	δ´ ᾠόν, ὥσπερ τῶν ἰχθύων,
[5, 8]	ἄρρεν ἐν τῷ χειμῶνι μᾶλλον,	τὸ	δὲ θῆλυ ἐν τῷ θέρει.
[5, 18]	μέγεθος διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης·	τὸ	δὲ κάτω τοῦ διαζώματος ἔχουσιν
[5, 19]	πάνυ σμικρόν, μέλι δὲ παχύ·	τὸ	δὲ κηρίον λεῖον καὶ ὁμαλόν
[5, 18]	δ´ ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος,	τὸ	δὲ μέγεθος διπλάσιος τῆς χρηστῆς
[5, 19]	καὶ ἐριθάκην περὶ τοῖς σκέλεσι,	τὸ	δὲ μέλι ἐμεῖ εἰς τὸν
[5, 19]	ὥσπερ εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων·	τὸ	δὲ μέλι ὅτι οὐ ποιεῖ,
[5, 8]	ἐν ταῖς περὶ θάλατταν πέτραις,	τὸ	δὲ πλῆθος δύο ἢ τρία·
[5, 13]	δ´ ἐστὶν ἡ σύμφυσις πυκνή,	τὸ	δὲ χρῶμα ἰδεῖν ὥσπερ ὑμὴν
[5, 23]	καὶ μέλαιναι· εἶτα περιρρήγνυται αὐταῖς	τὸ	δέρμα καὶ γίνονται εὐθὺς μείζους.
[5, 10]	δὲ καὶ αἱ πορφύραι περὶ	τὸ	ἔαρ, καὶ οἱ κήρυκες λήγοντος
[5, 12]	ἑξέτης. Χρόνος δὲ τῆς ὀχείας	τὸ	ἔαρ. Πάλιν δὲ βαίνει μετὰ
[5, 8]	ὥσπερ εἴρηται, τὸ πλεῖστον περὶ	τὸ	ἔαρ ποιεῖται καὶ ἀρχομένου τοῦ
[5, 19]	τοὺς δὲ κηφῆνας μὴ διὰ	τὸ	εἶναι αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων δὲ
[5, 4]	ἐπὶ γὰρ τούτων ὑπάρχει πάντων	τὸ	εἰρημένον. Ὄρχεις μὲν οὖν οὔτ´
[5, 14]	ἰχθύδια τὰ μικρά, πρὸς μὲν	τὸ	εἰσελθεῖν διοίγοντες αὐτά, ὅταν δ´
[5, 17]	καὶ πρὸς τὰ δυσώδη διὰ	τὸ	ἐκ τοιαύτης γεγονέναι ὕλης. Οἱ
[5, 7]	συνέρχεται μὲν ὄπισθεν, εἶτ´ ἐπιβαίνει	τὸ	ἔλαττον ἐπὶ τὸ μεῖζον· {τοῦτο
[5, 7]	τὸ θῆλυ εἰς τὸ ἄρρεν	τὸ	ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ τὸ ἄρρεν
[5, 12]	τρόπον. Γεννᾷ δ´ ἄνθρωπος μὲν	τὸ	ἔσχατον μέχρι ἑβδομήκοντα ἐτῶν ὁ
[5, 17]	ὅλον αὐξάνεται καὶ διαρθρούμενον γίνεται	τὸ	ζῷον. Γίνεται δ´ αὐτῶν τὰ
[5, 10]	λεύκης καρπῷ. Ἔστι δὲ πολύγονον	τὸ	ζῷον· ἐκ γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου
[5, 17]	οὐκ ἐκ μέρους τινὸς γίνεται	τὸ	ζῷον, ὥσπερ ἐκ τῶν ᾠῶν,
[5, 8]	ἐκ τοῦ χειμῶνος μεταβάλλῃ πρὸς	τὸ	θέρος· αὕτη δ´ ἐστὶν ἡ
[5, 11]	οἷον αἱ περιστεραὶ καθ´ ἅπαν	τὸ	θέρος, καὶ τὸ τῶν ἀλεκτορίδων
[5, 12]	τὰ ἐκτεμνόμενα μεταβάλλουσιν ἐναντίως· εἰς	τὸ	θῆλυ γὰρ μεταβάλλουσι τὰ ἐκτεμνόμενα.
[5, 7]	Ἐναφίησι δὲ τὸν πόρον κάτωθεν	τὸ	θῆλυ εἰς τὸ ἄρρεν τὸ
[5, 1]	ἔχουσι δὲ τὸ ἄρρεν καὶ	τὸ	θῆλυ, ἐκ τούτων συνδυαζομένων γίνεται
[5, 12]	Τὴν δὲ φωνὴν ὅλως ἔχει	τὸ	θῆλυ ἐν τοῖς πλείστοις ὀξυτέραν,
[5, 2]	τῶν ζῴων ἐν οἷς ὑπάρχει	τὸ	θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν, εἰσὶ
[5, 1]	ἐν οἷς μὲν αὐτῶν ἐστι	τὸ	θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν, ἐκ
[5, 4]	τρόπον· παραπίπτοντα γὰρ ὀχεύει παρὰ	τὸ	θῆλυ τὸ ἄρρεν, καὶ χρόνον
[5, 12]	τῶν βοῶν· ἐπὶ γὰρ τούτων	τὸ	θῆλυ τοῦ ἄρρενος βαρύτερον φθέγγεται,
[5, 2]	πλεῖστα τῶν τετραπόδων, ἐπιβαίνοντος ἐπὶ	τὸ	θῆλυ τοῦ ἄρρενος, καὶ τὸ
[5, 4]	ἐν πᾶσι τοῖς σελαχώδεσι μεῖζον	τὸ	θῆλυ τοῦ ἄρρενος· σχεδὸν δὲ
[5, 7]	ἀλλ´ οὐ τὸ ἄρρεν εἰς	τὸ	θῆλυ, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων.
[5, 15]	τοῦ ἔαρος, ὥσπερ οἱ ὄφεις	τὸ	καλούμενον γῆρας, καὶ εὐθὺς γενόμενοι
[5, 10]	τὴν κεφαλὴν ἔχειν προμηκεστέραν καὶ	τὸ	καλούμενον ὑπὸ τῶν ἁλιέων αἰδοῖον
[5, 13]	ἐξείροντα τὴν καλουμένην γλῶτταν ὑπὸ	τὸ	κάλυμμα. Τὸ δὲ μέγεθος τῆς
[5, 12]	ὀχεύειν, κατακλινομένης τῆς θηλείας διὰ	τὸ	κάμνειν τῇ στάσει συγκατατακλιθέντες πλησιάζουσιν.
[5, 17]	καλοῦνται χρυσαλλίδες, καὶ σκληρὸν ἔχουσι	τὸ	κέλυφος, ἁπτομένου δὲ κινοῦνται. Προσέχονται
[5, 24]	νύκτωρ, καὶ εὐθὺς ῥήγνυταί τε	τὸ	κέλυφος καὶ γίνονται τέττιγες ἐκ
[5, 17]	δ´ οὐ πολλοῦ διελθόντος περιρρήγνυται	τὸ	κέλυφος, καὶ ἐκπέτεται ἐξ αὐτῶν
[5, 24]	εἰσὶ τότε ἥδιστοι, πρὶν περιρραγῆναι	τὸ	κέλυφος. {Ὅταν δ´ ἡ ὥρα
[5, 15]	δ´ ἐκτέκωσι, χείρισται. Ἐκδύνουσι δὲ	τὸ	κέλυφος τοῦ ἔαρος, ὥσπερ οἱ
[5, 20]	ἐκ φλοιώδους καὶ ἀραχνιώδους ὕλης	τὸ	κηρίον· γλαφυρώτερον δὲ πολλῷ τὸ
[5, 19]	ἐσμῶν. Ἐργάζονται δὲ πρῶτον μὲν	τὸ	κηρίον, εἶτα τὸν γόνον ἐναφιᾶσιν,
[5, 16]	γὰρ ὑπερφαίνεται πρὸς τῇ γῇ	τὸ	κύτος αὐτῆς. Ὁ δὲ πολύπους
[5, 16]	τὸ ὠχρὸν τοῖς ὄρνισι, τούτοις	τὸ	λευκὸν ἀφανίζεται. Μέγιστοι δὲ φαίνονται
[5, 16]	τοῦ σηπιδίου ἀεὶ ἔλαττον γίνεται	τὸ	λευκόν, καὶ τέλος, ὥσπερ τὸ
[5, 12]	καὶ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας	τὸ	μακρότατον· ἔλαττον δ´ οὐ φέρει
[5, 25]	δ´ ὅμοιος τοῖς σκορπίοις, καὶ	τὸ	μέγεθος ἡλίκος ἀράχνης. Ἐν δὲ
[5, 12]	ἔτεκεν ὥστε καὶ ἐκτραφῆναι· καὶ	τὸ	μέγεθος ηὐξήθη ὅσον ἔμελλε, καὶ
[5, 13]	ἐνίοις τῶν ὀστρακοδέρμων καρκίνοι λευκοί,	τὸ	μέγεθος μικροὶ πάμπαν, πλεῖστοι μὲν
[5, 23]	ἐντόμοις, ἐπιβαίνοντος τοῦ ἐλάττονος ἐπὶ	τὸ	μεῖζον (τὸ γὰρ ἄρρεν ἔλαττόν
[5, 7]	εἶτ´ ἐπιβαίνει τὸ ἔλαττον ἐπὶ	τὸ	μεῖζον· {τοῦτο δ´ ἐστὶ τὸ
[5, 19]	τὴν ὥραν, ἀφ´ οὗ φέρουσι	τὸ	μέλι. Κατάγεται δὲ καὶ εἰς
[5, 19]	ἐκ τῶν ἀνθέων. Συνίσταται δὲ	τὸ	μέλι πεττόμενον· ἐξ ἀρχῆς γὰρ
[5, 19]	τινες μέλιτται λευκαὶ σφόδρα, αἳ	τὸ	μέλι ποιοῦσι δὶς τοῦ μηνός.
[5, 19]	φέρειν φασὶν ἄλλοθεν, εἶθ´ οὕτω	τὸ	μέλι τροφὴν τὴν μὲν τοῦ
[5, 8]	πρὸς τὴν ὁμιλίαν τῶν ἀνθρώπων	τὸ	μὲν ἄρρεν ἐν τῷ χειμῶνι
[5, 27]	ζῷον μέγιστον γίνεται ἐκ τούτων·	τὸ	μὲν γὰρ ᾠὸν οὐ μεῖζόν
[5, 22]	ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς ἀράχνιον, οὗ	τὸ	μὲν ἥμισυ πρὸς αὐταῖς ἐστι,
[5, 13]	αἰγιαλοῖς καὶ περὶ τὰς ἀκτὰς	τὸ	μὲν μέγεθος γίνονται μικραί, τὸ
[5, 2]	τὰ ἄλλα τετράποδα· καὶ διημερεύει	τὸ	μὲν ὀχεῦον τὸ δ´ ὀχευόμενον.
[5, 12]	νέων ἐν πᾶσι τοῖς ζῴοις	τὸ	μὲν πρῶτον ἄγονον, γονίμων δ´
[5, 24]	θήλεις δ´ οἱ ἕτεροι. Καὶ	τὸ	μὲν πρῶτον ἡδίους οἱ ἄρρενες,
[5, 19]	τοῦ μετοπώρου· ἄμεινον δ´ ἐστὶ	τὸ	μετοπωρινὸν μέλι. Γίνεται δὲ κηρίον
[5, 17]	καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων περὶ	τὸ	μετόπωρον· οἱ δὲ μύωπες καὶ
[5, 27]	δὲ θέρους τὰ δὲ περὶ	τὸ	μετόπωρον, ὡς ἑκάστοις πρὸς τὴν
[5, 14]	πνεῦμα πολὺ καὶ κλύδων, πρὸς	τὸ	μὴ ἀποπίπτειν. Εἰσὶ δέ τινες
[5, 14]	γένος ὃ καλοῦσιν ἀπλυσίας διὰ	τὸ	μὴ δύνασθαι πλύνεσθαι· τοῦτο δὲ
[5, 23]	μᾶλλον πολλοὶ οἱ ἀττέλαβοι διὰ	τὸ	μὴ φθείρεσθαι ὁμοίως, ἐπεὶ ἄτακτός
[5, 7]	ἐπὶ τῶν ἄλλων. Καὶ τοῦτο	τὸ	μόριον ἐπὶ μὲν ἐνίων καὶ
[5, 9]	εἶναι. Ἐξέρχονται δὲ ταῦτα εἰς	τὸ	ξηρόν, καὶ λαμβάνονται πολλάκις. Συμβαίνει
[5, 17]	ἐπιβαίνουσιν· ἕκαστον δὲ τῶν γινομένων	τὸ	οἰκεῖον χρῶμα λαμβάνει ἀπὸ τῆς
[5, 15]	τι πρὸς ὃ περιφύεται, καὶ	τὸ	ὅλον γίνεται ὥσπερ βότρυς· σχίζεται
[5, 17]	οἳ γίνονται ἐκ τῆς περὶ	τὸ	ὄξος ἰλύος· καὶ γὰρ ἐν
[5, 5]	δὲ νεῦσιν ἡ μὲν ἐπὶ	τὸ	ὄπισθεν, ἡ δ´ ἐπὶ τὸ
[5, 13]	ἀφελεῖν· τῶν δὲ μειζόνων περιελόντες	τὸ	ὄστρακον ἀφαιροῦσι τὸ ἄνθος. Διὸ
[5, 26]	τῷ χιτῶνί ἐστιν· ὥσπερ κοχλίᾳ	τὸ	ὄστρακον, οὕτω τὸ ἅπαν τῷ
[5, 4]	τῶν θηλειῶν, ὅσοις μὴ ἐμποδίζει	τὸ	οὐραῖον δεινὸν ἔχον πάχος. Αἱ
[5, 4]	καὶ ὅσοις τῶν τοιούτων πολὺ	τὸ	οὐραῖον, παρατριβόμενα μόνον ὀχεύεται τὰ
[5, 16]	ἀλλήλων ἐχόμενά ἐστιν, οἷον βότρυς	τὸ	πᾶν, περιπεπλεγμένα τινὶ ἑνί, καὶ
[5, 6]	εἰς ὃ ἐκτίκτουσι καὶ ᾗ	τὸ	περίττωμα ἐξέρχεται. Μόριον δ´ οὐδὲν
[5, 5]	τὰς πλεκτάνας, ἅτερος ἐφαρμόττει ἐπὶ	τὸ	πέτασμα τῶν πλεκτανῶν, καὶ συνεχεῖς
[5, 19]	δακρύου τῶν δένδρων, μέλι δὲ	τὸ	πῖπτον ἐκ τοῦ ἀέρος, καὶ
[5, 19]	ὅτι οὐ ποιεῖ, ἀλλὰ φέρει	τὸ	πῖπτον, σημεῖον· {ἐν μιᾷ γὰρ
[5, 20]	αἱ μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν εἰς	τὸ	πλάγιον τοῦ κυττάρου, καὶ ἔχεται
[5, 1]	περὶ τούτου τελευταῖον λεκτέον διὰ	τὸ	πλείστην ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον δ´
[5, 13]	τοῖς νοτίοις ἐρυθραὶ ὡς ἐπὶ	τὸ	πλεῖστον εἰπεῖν. Ἁλίσκονται δὲ τοῦ
[5, 8]	τῶν ὀρνίθων γένος, ὥσπερ εἴρηται,	τὸ	πλεῖστον περὶ τὸ ἔαρ ποιεῖται
[5, 12]	καὶ ἀσθενικώτερα. Ὡς δ´ ἐπὶ	τὸ	πλεῖστον τριετὴς ὀχεύει καὶ ὀχεύεται.
[5, 9]	σώματος εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ πρὸς	τὸ	πλεονάκις ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν, οὕτω
[5, 16]	μικρότητα καὶ τὴν ἀσθένειαν φθείρεται	τὸ	πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη δ´ ὦπται
[5, 22]	γὰρ τῇ θηλείᾳ. Ἐνίοτε δὲ	τὸ	πλῆθος γίνονται καὶ τριακόσια περὶ
[5, 10]	γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου ἄπειρον γίνεται	τὸ	πλῆθος. Διαφέρει δ´ ὁ ἄρρην
[5, 22]	πλῆθος, τὰ δὲ φαλάγγια πολὺ	τὸ	πλῆθος· καὶ αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ
[5, 22]	δ´ αἱ μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω	τὸ	πλῆθος, τὰ δὲ φαλάγγια πολὺ
[5, 16]	ἐξέρπει, ὥσπερ τὰ φαλάγγια, πολλὰ	τὸ	πλῆθος· ὧν ἡ μὲν καθ´
[5, 8]	τοῖς ὑφόρμοις ὅσον περιιπταμένη περὶ	τὸ	πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς, διὸ καὶ
[5, 4]	ἄρρενας. Τοῦτο μὲν οὖν διὰ	τὸ	πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν δόξαν ἐποίησε
[5, 12]	μέντοι γεννῶσί γ´ ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ ἀλλ´ ἢ τριετὴς ἢ
[5, 12]	θήλειαι. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ	τὸ	πολύ, καθάπερ εἴπομεν, διαφέρει ἡ
[5, 12]	τριετές. Κύων δ´ ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ μὲν ὀχεύεται ἐνιαυσία καὶ
[5, 12]	ἄχρι ἐτῶν εἴκοσιν ὡς ἐπὶ	τὸ	πολύ· μετὰ μέντοι τὸν χρόνον
[5, 12]	ἀκμῆς ὡς μὲν οὖν ἐπὶ	τὸ	πολὺ μέχρι ἐτῶν δώδεκα αἵ
[5, 12]	ὀχείαν· ζῇ γὰρ ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ ὁ μὲν ἄρρην περὶ
[5, 12]	ἡλικίαις τέκνα· ὡς δ´ ἐπὶ	τὸ	πολὺ τοῖς μὲν πέντε καὶ
[5, 9]	ἄμμου. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ	τὸ	πολὺ τοῦ ἔαρος τὰ πλεῖστα
[5, 17]	δ´ ᾠοτοκοῦσι τέτταρες ὡς ἐπὶ	τὸ	πολύ. Τούτων δ´ ἀπὸ μὲν
[5, 21]	ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ στρογγύλων	τὸ	πρῶτον μακρὰ γίνεται καὶ διαρθροῦται·
[5, 17]	καὶ σκωλήκων ὑπὸ ἀραχνίων κατέχεται	τὸ	πρῶτον. Ταῦτα μὲν οὖν γίνεται
[5, 17]	διὰ τοῦ πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι	τὸ	πῦρ. Περὶ δὲ τὸν Ὕπανιν
[5, 16]	ὀφθαλμοὶ ἐφ´ ὧν τὸ ΒΓ,	τὸ	σηπίδιον αὐτὸ ἐφ´ οὗ Δ.
[5, 16]	οἱονεὶ χάλαζα· ἐκ γὰρ τούτου	τὸ	σηπίδιον φύεται ἐπὶ κεφαλήν, ὥσπερ
[5, 13]	μὲν μεγάλαι, οἷον αἱ περὶ	τὸ	Σίγειον καὶ Λεκτόν, αἱ δὲ
[5, 15]	Θάσον ἀστακοὶ γίνονται, περὶ δὲ	τὸ	Σίγειον καὶ τὸν Ἄθων κάραβοι.
[5, 19]	ὄρνις. Ἐν δὲ τῷ κηρίῳ	τὸ	σκωλήκιον μικρὸν μὲν ὂν κεῖται
[5, 19]	οὐχ εἷς μόνος· ἀπόλλυται δὲ	τὸ	σμῆνος, ἄν τε ἡγεμόνες μὴ
[5, 12]	ἅμα τοῖς πολλοῖς ἄρχεταί τε	τὸ	σπέρμα ἐκκρίνεσθαι καὶ γεννᾶν δύναται,
[5, 12]	τῆς ἥβης. Ἄρχεται δὲ φέρειν	τὸ	σπέρμα περὶ τὰ δὶς ἑπτὰ
[5, 5]	τρόπον πάντα πλησιάζουσιν ἀλλήλοις· κατὰ	τὸ	στόμα γὰρ συμπλέκονται, τὰς πλεκτάνας
[5, 5]	τὸ ὄπισθεν, ἡ δ´ ἐπὶ	τὸ	στόμα ποιεῖται. Ἐκτίκτει δὲ κατὰ
[5, 14]	καὶ γλισχρότερον τοῦ σπόγγου, καὶ	τὸ	σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα
[5, 3]	ὥστε δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου	τὸ	σῶμα εἶναι ἅπαν. Τὸν αὐτὸν
[5, 9]	θυννὶς ἅπαξ τίκτει, ἀλλὰ διὰ	τὸ	τὰ μὲν πρώϊα τὰ δ´
[5, 4]	ᾠοτόκων ἰχθύων ὀλιγάκις ὁρᾶται διὰ	τὸ	ταχέως ἀπολύεσθαι παραπεσόντας, ἐπεὶ ὦπται
[5, 14]	οἱ πυκνοὶ τῶν μανῶν διὰ	τὸ	τὴν πρόσφυσιν εἶναι κατ´ ἔλαττον.
[5, 6]	τὸ δ´ ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι	τὸ	τῆς θηλείας καὶ μᾶλλον ἀφεστηκὸς
[5, 3]	φρῦναι καὶ βάτραχοι καὶ πᾶν	τὸ	τοιοῦτον γένος. Τὰ δ´ ἄποδα
[5, 5]	μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν· εἶναι δὲ	τὸ	τοιοῦτον ὥσπερ νευρῶδες, μέχρι εἰς
[5, 13]	μεῖζον ὄστρακον, οἷον εἴς τε	τὸ	τοῦ νηρείτου καὶ τὸ τοῦ
[5, 13]	τε τὸ τοῦ νηρείτου καὶ	τὸ	τοῦ στρόμβου καὶ τὸ τῶν
[5, 11]	καθ´ ἅπαν τὸ θέρος, καὶ	τὸ	τῶν ἀλεκτορίδων γένος· ὀχεύουσι γὰρ
[5, 13]	καὶ τὸ τοῦ στρόμβου καὶ	τὸ	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων, πολλάκις
[5, 20]	τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον δὲ πολλῷ	τὸ	τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν ἢ τὸ
[5, 16]	συνεχὲς ἐκ τῶν ᾠῶν, οἷον	τὸ	τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει δὲ καὶ
[5, 1]	τὰ ἔντομα, καὶ μετὰ ταῦτα	τὸ	τῶν ἰχθύων γένος, τό τε
[5, 2]	τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος, καὶ	τὸ	τῶν ὀρνίθων ἅπαν γένος οὕτω
[5, 1]	καὶ τὸ ᾠοτόκον αὐτῶν, εἶτα	τὸ	τῶν ὀρνίθων· μετὰ δὲ ταῦτα
[5, 3]	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ	τὸ	τῶν σαύρων γένος· ὁμοίᾳ γὰρ
[5, 20]	τὸ τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν ἢ	τὸ	τῶν σφηκῶν κηρίον. Ἐναφιᾶσι δὲ
[5, 17]	δὲ γίνονται μᾶλλον· τότε γὰρ	τὸ	ὑγρὸν συμβαίνει εἶναι ἔλαττον. Οἱ
[5, 17]	προσπεφυκότα, ἔπειτ´ ἀπορραγέντα φέρεται κατὰ	τὸ	ὕδωρ, αἱ καλούμεναι ἀσκαρίδες. Μεθ´
[5, 27]	ἀπάγει τοὺς νεοττοὺς εὐθὺς εἰς	τὸ	ὕδωρ. Τίκτουσι δὲ καὶ αἱ
[5, 24]	μεγάλοις οἱ μὲν διῃρημένοι εἰσὶ	τὸ	ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες, οἱ δ´
[5, 22]	πλῆθος· καὶ αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ	τὸ	φαλάγγιον, καὶ ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν
[5, 9]	σμῦρος ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός, καὶ	τὸ	χρῶμα ἔχει ὅμοιον τῇ πίτυϊ,
[5, 16]	προΐενται κόπρον τὰ σηπίδια, καὶ	τὸ	χρῶμα μεταβάλλει ἐρυθρότερον γινόμενον ἐκ
[5, 15]	μὲν τὴν ἀλέαν ὁτὲ δὲ	τὸ	ψῦχος. Τοῖς δὲ χρόνοις παραπλησίως
[5, 10]	περὶ δύο μῆνας. Τίκτει δὲ	τὸ	ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον τῷ
[5, 15]	ὅσοι ᾠοτοκοῦσιν· αὐξάνεται γὰρ πάντων	τὸ	ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν ᾠὸν
[5, 1]	γένος, τό τε ζῳοτόκον καὶ	τὸ	ᾠοτόκον αὐτῶν, εἶτα τὸ τῶν
[5, 16]	τὸ λευκόν, καὶ τέλος, ὥσπερ	τὸ	ὠχρὸν τοῖς ὄρνισι, τούτοις τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009