>

Livre, Chap.
[5, 1]	ταῦτα περὶ τῶν μαλακοστράκων, καὶ	τὰ	ἄλλα δὴ τοῦτον τὸν τρόπον
[5, 4]	ἐντὸς ἔχουσι τοὺς ὄρχεις, καὶ	τὰ	ἄλλα πάντα ὅσα ᾠοτοκεῖ πόδας
[5, 2]	οὐκ ἀντίπυγος, ἀλλὰ καθάπερ καὶ	τὰ	ἄλλα τετράποδα· καὶ διημερεύει τὸ
[5, 22]	ἀραχνίου. Οὐχ ἅμα δὲ πάντα	τὰ〉	ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ δ´ εὐθὺς
[5, 4]	ὥραν τῆς ὀχείας ἀπορραίνουσι καὶ	τὰ	ἄρρενα καὶ τὰ θήλεα, καὶ
[5, 2]	ἐναίμων ἔχει μὲν ὄργανα πάντα	τὰ	ἄρρενα πρὸς τὴν πρᾶξιν τὴν
[5, 17]	ζῴων ὅτι μὲν ἐλάττω ἐστὶ	τὰ	ἄρρενα τῶν θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει
[5, 12]	θηλειῶν ἐν τῷ βαρύτερον φθέγγεσθαι	τὰ	ἄρρενα τῶν θηλειῶν, ὅσων ἐστὶν
[5, 9]	πλεονάκις ἔνθα δ´ ἐλαττονάκις γεννᾶν	τὰ	αὐτά. ~{Τίκτει δὲ καὶ τὰ
[5, 1]	μὲν ὄντα ἑτέροις τῶν ἰχθύων	τὰ	αὐτά, τῷ εἴδει δ´ ἕτερα,
[5, 17]	δὲ τούτου τοῦ ζῴου καὶ	τὰ	βομβύκια ἀναλύουσι τῶν γυναικῶν τινὲς
[5, 4]	νάρκη καὶ βάτραχος καὶ πάντα	τὰ	γαλεώδη. Τὰ μὲν οὖν σελάχη
[5, 1]	προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ δὲ διῄρηται	τὰ	γένη πρότερον, τὸν αὐτὸν τρόπον
[5, 1]	σκώληκες ᾠοειδεῖς, ἐξ ὧν οὔτε	τὰ	γεννήσαντα γίνεται οὔτε ἄλλο οὐδὲν
[5, 9]	μικροῦ ταχεῖαν τὴν αὔξησιν λαμβάνουσι	τὰ	γενόμενα, ὥσπερ καὶ τὰ τοῦ
[5, 1]	γὰρ ἀπὸ σπέρματος ἑτέρων φυτῶν,	τὰ	δ´ αὐτόματα γίνεται, συστάσης τινὸς
[5, 1]	γίνεται κατὰ συγγένειαν τῆς μορφῆς,	τὰ	δ´ αὐτόματα καὶ οὐκ ἀπὸ
[5, 17]	ἐν ξύλοις, τὰ μὲν φυτῶν,	τὰ	δ´ ἐν αὔοις ἤδη, τὰ
[5, 17]	καὶ νοτία γένηται πλείω χρόνον·	τὰ	δ´ ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ
[5, 1]	τῆς γῆς λαμβάνει τὴν τροφήν,	τὰ	δ´ ἐν ἑτέροις ἐγγίνεται φυτοῖς,
[5, 17]	τὰ δ´ ἐν αὔοις ἤδη,	τὰ	δ´ ἐν θριξὶ ζῴων, τὰ
[5, 17]	ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις,	τὰ	δ´ ἐν ξύλοις, τὰ μὲν
[5, 22]	μὲν ἐν λεπτῷ καὶ μικρῷ,	τὰ	δ´ ἐν παχεῖ, καὶ τὰ
[5, 17]	τὰ δ´ ἐν θριξὶ ζῴων,	τὰ	δ´ ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων,
[5, 13]	μὲν αὐτῶν {ἐν τοῖς τενάγεσι,	τὰ	δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς, τὰ
[5, 13]	ἐν τοῖς σκληροῖς καὶ τραχέσι,	τὰ	δ´ ἐν τοῖς ἀμμώδεσιν. Καὶ
[5, 1]	ὥσπερ πολλὰ συμβαίνει τῶν ἐντόμων,	τὰ	δ´ ἐν τοῖς ζῴοις αὐτοῖς
[5, 17]	δ´ ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων,	τὰ	δ´ ἐν τοῖς περιττώμασι, καὶ
[5, 13]	τὰ δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς,	τὰ	δ´ ἐν τοῖς πηλώδεσι τόποις,
[5, 17]	καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων,	τὰ	δ´ ἔτι ὄντων ἐν τοῖς
[5, 2]	αἱ ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες,	τὰ	δ´ οὐ συγκαθείσης τῆς θηλείας,
[5, 13]	τὰ μὲν μεταβάλλει τοὺς τόπους,	τὰ	δ´ οὔ. Τῶν δὲ μὴ
[5, 17]	ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες·	τὰ	δ´ {οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ´
[5, 12]	γὰρ ὅλως οὐκ ἔχει τρίχας,	τὰ	δ´ οὐκ ἔχει ἐν τοῖς
[5, 9]	διὰ τὸ τὰ μὲν πρώϊα	τὰ	δ´ ὄψια προΐεσθαι δὶς δοκεῖ
[5, 28]	δ´ ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω,	τὰ	δ´ ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν
[5, 27]	ὥραν, {ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος	τὰ	δὲ θέρους τὰ δὲ περὶ
[5, 22]	μὲν ὅλως ἐν κύτει στρογγύλῳ,	τὰ	δὲ μέχρι τινὸς περιέχεται ὑπὸ
[5, 27]	μὲν ἔαρος τὰ δὲ θέρους	τὰ	δὲ περὶ τὸ μετόπωρον, ὡς
[5, 25]	Οἱ δὲ βόες ἔχουσιν ἄμφω·	τὰ	δὲ πρόβατα καὶ αἱ〉 αἶγες
[5, 17]	ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων·	τὰ	δὲ σκωλήκια ταῦτα γίνεται ἐν
[5, 26]	ὅμοια τοῖς ἐν τοῖς ἱματίοις,	τὰ	δὲ τοῖς σκορπίοις ἄνευ τῆς
[5, 11]	ἔαρος βέλτιστα καὶ τοῦ φθινοπώρου·	τὰ	δὲ τοῦ θέρους καὶ ἐν
[5, 22]	μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ πλῆθος,	τὰ	δὲ φαλάγγια πολὺ τὸ πλῆθος·
[5, 12]	δὲ φέρειν τὸ σπέρμα περὶ	τὰ	δὶς ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς δὲ
[5, 17]	κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι δὲ καὶ πρὸς	τὰ	δυσώδη διὰ τὸ ἐκ τοιαύτης
[5, 13]	δὲ τῇ ἀμμώδει κόγχαι καὶ	τὰ	εἰρημένα, περὶ δὲ τὰς σήραγγας
[5, 15]	ἐπικαλύμματα πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν οὖν	τὰ	ἐκ τοῦ πλαγίου οὐ δύναται
[5, 12]	δ´ ἀεὶ ἐπὶ τὸ βελτίω	τὰ	ἔκγονα γεννᾶν μέχρι ἐτῶν εἴκοσιν.
[5, 12]	τῶν ὀρνίθων· τῶν μὲν γὰρ	τὰ	ἔκγονα ἐλάττω, τῶν δὲ τὰ
[5, 12]	τριετές, τῶν δὲ πρεσβυτέρων χείρω	τὰ	ἔκγονα· οὐ γὰρ ἔτι γίνεται
[5, 12]	ἡ ὀχεία γίνεται καὶ μικρότερα	τὰ	ἔκγονα. Τίκτει δ´ ἐλάχιστα μὲν
[5, 12]	δ´ ὄντων ἀσθενέστερα καὶ ἐλάττω	τὰ	ἔκγονα. Τοῦτο δὲ μάλιστα δῆλον
[5, 12]	τοῖς πρότερον, αἱ νέαι ἐλάττω	τὰ	ἔκγονα τῶν πρεσβυτέρων. Κάπρος δ´
[5, 12]	τελείων. Διὸ καὶ τὰς φωνὰς	τὰ	ἐκτεμνόμενα μεταβάλλουσιν ἐναντίως· εἰς τὸ
[5, 12]	εἰς τὸ θῆλυ γὰρ μεταβάλλουσι	τὰ	ἐκτεμνόμενα. Οἱ δὲ χρόνοι τῆς
[5, 26]	οὔπω συνῶπται. Τὰ δ´ ἐρινεὰ	τὰ	ἐν τοῖς ἐρινεοῖς ἔχουσι τοὺς
[5, 1]	δὲ τά τε μαλάκια καὶ	τὰ	ἔντομα, καὶ μετὰ ταῦτα τὸ
[5, 13]	αὐτὴν ὥραν. Ἔχουσι δὲ καὶ	τὰ	ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ ἀμφότερα, καὶ
[5, 15]	ἐπέχει μάλιστα· οὕτω γὰρ καὶ	τὰ	ἐπικαλύμματα πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν οὖν
[5, 6]	κατὰ τὰ πρόσθια ἀλλήλων συνδυάζονται,	τὰ	ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη πρὸς ἄλληλα
[5, 13]	πετριδίων τήθυα καὶ βάλανοι καὶ	τὰ	ἐπιπολάζοντα, οἷον αἱ λεπάδες καὶ
[5, 11]	ἂν τόπον ἔχωσιν ἀλεεινὸν καὶ	τὰ	ἐπιτήδεια· εἰ δὲ μή, τοῦ
[5, 26]	οἳ ἐμφύονται μᾶλλον ὅταν κονιορτώδη	τὰ	ἔρια ᾖ, μάλιστα δὲ γίνονται
[5, 26]	διὰ στιγμάτων ποιεῖ μὴ ἀποπίπτειν	τὰ	ἐρινεά· διὸ περιάπτουσί τε τὰ
[5, 26]	τὰ ἐρινεά· διὸ περιάπτουσί τε	τὰ	ἐρινεὰ πρὸς τὰς συκᾶς οἱ
[5, 15]	τὰ κατὰ μέσον, ἐλάχιστα δὲ	τὰ	ἔσχατα. Τὸ δὲ μέγεθος τῶν
[5, 28]	περιρρήγνυνται τριταῖοι· ἐνίοτε δὲ καὶ	τὰ	ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ ἐξέρχεται. Τίκτει
[5, 1]	~Ὅσα μὲν οὖν ἔχουσι μόρια	τὰ	ζῷα πάντα καὶ τῶν ἐντὸς
[5, 12]	δὲ καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν	τὰ	ζῷα πρὸς τὴν ὀχείαν. Πρῶτον
[5, 3]	Τὰ μὲν γὰρ ἐπιβαίνοντα καθάπερ	τὰ	ζῳοτόκα, οἷον χελώνη καὶ ἡ
[5, 12]	χειμῶνος ἀρχομένου γίνεται· χείριστα δὲ	τὰ	θερινά· καὶ γὰρ μικρὰ καὶ
[5, 2]	τοῦ αἰδοίου συντονίαν, ἀλλ´ ὑπάγοντα	τὰ	θήλεα δέχονται τὴν γονήν· καὶ
[5, 4]	ἀπορραίνουσι καὶ τὰ ἄρρενα καὶ	τὰ	θήλεα, καὶ τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται
[5, 4]	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἰχθύσι	τὰ	θήλεα μείζω τῶν ἀρρένων. Σελάχη
[5, 4]	διόπερ οἱ πλεῖστοι νομίζουσι πληροῦσθαι	τὰ	θήλεα τὸν τῶν ἀρρένων ἀνακάπτοντα
[5, 14]	ὃ διοίγοντες καὶ συνάγοντες θηρεύουσι	τὰ	ἰχθύδια τὰ μικρά, πρὸς μὲν
[5, 14]	ἄττα, ἃ κατεσθίει, ὅταν ἀποσπασθῇ,	τὰ	ἰχθύδια τὰ πετραῖα, καὶ τὰς
[5, 16]	ἐκτίκτει περὶ τὰ φυκία καὶ	τὰ	καλαμώδη, κἄν τι ᾖ τοιοῦτον
[5, 10]	ἔν τε τῷ ἔαρι φαίνεται	τὰ	καλούμενα ᾠὰ ἔχοντα καὶ ἐν
[5, 15]	τὰ πρὸς τῷ πόρῳ ἀλλὰ	τὰ	κατὰ μέσον, ἐλάχιστα δὲ τὰ
[5, 12]	καὶ γεννᾶν· τὰ μέντοι ἔκγονα	τὰ	κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἐλάττω
[5, 14]	Περιτέταται δ´ ὥσπερ ὑμὴν περὶ	τὰ	κάτω· κατὰ πλείω δ´ ἐστὶν
[5, 13]	γῆς καὶ ἰλύος, εἶτ´ εἰς	τὰ	κενὰ τῶν ὀστράκων εἰσδύεται, καὶ
[5, 20]	Ἑξάγωνα μὲν οὖν πάντα ἐστὶ	τὰ	κηρία αὐτῶν, ὥσπερ καὶ τὰ
[5, 19]	οὐκ ἴσχει. Ἔστι δ´ οὔτε	τὰ	κηρία πάντα τοιαῦτα, οὔτε πᾶσαι
[5, 13]	κήρυκες. Γίνονται μὲν οὖν καὶ	τὰ	κηριάζοντα τῶν ὀστρακοδέρμων τὸν αὐτὸν
[5, 4]	Καὶ δελφῖνες δὲ καὶ πάντα	τὰ	κητώδη τὸν αὐτὸν τρόπον· παραπίπτοντα
[5, 15]	ἀποτίκτουσι, καθάπερ αἱ σηπίαι πρὸς	τὰ	κλήματα καὶ τὸν φορυτόν. Ἀποτίκτει
[5, 13]	δακτύλου, ᾧ νέμεται καὶ διατρυπᾷ	τὰ	κογχύλια καὶ τὸ αὐτῆς ὄστρακον.
[5, 1]	τά τε καθ´ ἕκαστα καὶ	τὰ	κοινῇ συμβαίνοντα περὶ αὐτῶν. ~Ὀχεύεται
[5, 14]	πυκνότατος καὶ ἰσχυρότατος· ὃν ὑπὸ	τὰ	κράνη καὶ τὰς κνημῖδας ὑποτιθέασι,
[5, 16]	τὰ τοιαῦτα ἐκτεκόντα, οὗ ἂν	τὰ	κυήματα αὐτῶν ᾖ, μάλιστα μὲν
[5, 24]	τῆς σκίλλης καυλοῖς. Ταῦτα δὲ	τὰ	κυήματα καταρρεῖ εἰς τὴν γῆν.
[5, 23]	δ´ ἐκπέττονται. Γίνεται δὲ μαλακὰ	τὰ	κυήματα οὕτως ὥστ´ ἄν τις
[5, 13]	κηριάζειν γλισχρότητα μυξώδη, ἐξ ἧς	τὰ	λεπυριώδη συνίσταται. Ταῦτα μὲν οὖν
[5, 10]	τὰ αὐτά. ~{Τίκτει δὲ καὶ	τὰ	μαλάκια τοῦ ἔαρος, καὶ ἐν
[5, 17]	ἐρρικνωμένων τῶν μορίων, ὥσπερ γήρᾳ	τὰ	μείζω τῶν ζῴων· ὅσα δὲ
[5, 11]	αὐτὴν ὥραν. ~Τῶν δ´ ὀρνέων	τὰ	μὲν ἄγρια, ὥσπερ εἴρηται, ἅπαξ
[5, 1]	φυτῶν. Οὕτω καὶ τῶν ζῴων	τὰ	μὲν ἀπὸ ζῴων γίνεται κατὰ
[5, 13]	ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται δὲ	τὰ	μὲν αὐτῶν {ἐν τοῖς τενάγεσι,
[5, 1]	ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν·	τὰ	μὲν γὰρ ἀπὸ σπέρματος ἑτέρων
[5, 12]	ζῴοις ἥβη μὲν οὐ γίνεται	(τὰ	μὲν γὰρ ὅλως οὐκ ἔχει
[5, 2]	τινες καὶ περὶ τοὺς ὄρνιθας·	τὰ	μὲν γὰρ συγκαθείσης τῆς θηλείας
[5, 27]	πάντα τὴν αὐτὴν ὥραν, {ἀλλὰ	τὰ	μὲν ἔαρος τὰ δὲ θέρους
[5, 1]	οὐκ ἀπὸ συγγενῶν, καὶ τούτων	τὰ	μὲν ἐκ γῆς σηπομένης καὶ
[5, 17]	τὸ ζῷον. Γίνεται δ´ αὐτῶν	τὰ	μὲν ἐκ ζῴων τῶν συγγενῶν,
[5, 1]	τινὸς τοιαύτης ἀρχῆς, καὶ τούτων	τὰ	μὲν ἐκ τῆς γῆς λαμβάνει
[5, 17]	{οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ´ αὐτόματα,	τὰ	μὲν ἐκ τῆς δρόσου τῆς
[5, 17]	ἐν τοῖς περιττώμασι, καὶ τούτων	τὰ	μὲν ἐκκεχωρισμένων, τὰ δ´ ἔτι
[5, 26]	ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον,	τὰ	μὲν ἐν ἐρίοις καὶ ὅσα
[5, 22]	πάντα μὲν ἐν ἀραχνίῳ, ἀλλὰ	τὰ	μὲν ἐν λεπτῷ καὶ μικρῷ,
[5, 13]	δ´ ἐν τοῖς ἀμμώδεσιν. Καὶ	τὰ	μὲν μεταβάλλει τοὺς τόπους, τὰ
[5, 22]	τὰ δ´ ἐν παχεῖ, καὶ	τὰ	μὲν ὅλως ἐν κύτει στρογγύλῳ,
[5, 26]	ἐν τοῖς βιβλίοις ἄλλα γίνεται,	τὰ	μὲν ὅμοια τοῖς ἐν τοῖς
[5, 2]	ὁμοίως γε πάντα πλησιάζουσιν, ἀλλὰ	τὰ	μὲν ὀπισθουρητικὰ συνιόντα πυγηδόν, οἷον
[5, 9]	ἅπαξ τίκτει, ἀλλὰ διὰ τὸ	τὰ	μὲν πρώϊα τὰ δ´ ὄψια
[5, 17]	οἱ σκώληκες καὶ ταῦτα χωριζόμενα	τὰ	μὲν τοῦ πυρός, οἱ δὲ
[5, 17]	σηπομένοις, τὰ δ´ ἐν ξύλοις,	τὰ	μὲν φυτῶν, τὰ δ´ ἐν
[5, 12]	καὶ ὀχεύεσθαι, ὥστε καὶ γεννᾶν·	τὰ	μέντοι ἔκγονα τὰ κατὰ τούτους
[5, 14]	τρόπον γίνονται τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ	τὰ	μὴ ἔχοντα ὄστρακον, οἷον αἵ
[5, 14]	καὶ συνάγοντες θηρεύουσι τὰ ἰχθύδια	τὰ	μικρά, πρὸς μὲν τὸ εἰσελθεῖν
[5, 8]	ἑπτὰ ἡμέραις τίκτειν καὶ ἐκτρέφειν	τὰ	νεόττια. Περὶ μὲν οὖν τοὺς
[5, 12]	ἐν τοῖς πλείστοις ὀξυτέραν, καὶ	τὰ	νεώτερα τῶν πρεσβυτέρων, {ἐπεὶ καὶ
[5, 13]	μὴν ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν προϋπάρχῃ	τὰ	ὁμοιογενῆ· ἀφιᾶσι γὰρ ἀρχόμενα κηριάζειν
[5, 2]	δὲ καὶ ἡ φώκη καθάπερ	τὰ	ὀπισθουρητικὰ τῶν ζῴων, καὶ συνέχονται
[5, 6]	καὶ τὰ τοιαῦτα, ὥσπερ καὶ	τὰ	ὀπισθουρητικὰ τῶν τετραπόδων, ὅταν ὁ
[5, 10]	λήγοντος τοῦ χειμῶνος. Καὶ ὅλως	τὰ	ὀστρακόδερμα ἔν τε τῷ ἔαρι
[5, 13]	φύονται καὶ αὗται καὶ τἆλλα	τὰ	ὀστρακόδερμα ἐξ ἰλύος καὶ συσσήψεως.
[5, 13]	διαφθείρονται θᾶττον. Ὅλως δὲ πάντα	τὰ	ὀστρακώδη γίνεται ἐν τῇ ἰλύϊ
[5, 13]	ἕτερα, ἐν μὲν τῇ βορβορώδει	τὰ	ὄστρεα, ἐν δὲ τῇ ἀμμώδει
[5, 13]	αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν οὖν	τὰ	ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται δὲ
[5, 9]	Καὶ ὁ τριχίας δὲ καὶ	τὰ	πετραῖα δίς, ἡ δὲ τρίγλη
[5, 14]	κατεσθίει, ὅταν ἀποσπασθῇ, τὰ ἰχθύδια	τὰ	πετραῖα, καὶ τὰς ῥίζας τὰς
[5, 17]	δὲ καὶ τὰ ὕπερα καὶ	τὰ	πηνία ἔκ τινων τοιούτων ἄλλων,
[5, 8]	τοῦ ἔαρος ὥρα, ἐν ᾗ	τὰ	πλεῖστα καὶ πτηνὰ καὶ πεζὰ
[5, 9]	ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἔαρος	τὰ	πλεῖστα κυΐσκεται, οὐ μὴν ἀλλά,
[5, 27]	κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ πολλά,	τὰ	πλεῖστα περὶ ἑξήκοντα, λευκὰ τὴν
[5, 17]	ὅταν δ´ ὀχευθῇ, ταχέως ποιεῖται	τὰ	πλεῖστα τὸν τόκον. Τίκτει δὲ
[5, 11]	εἴρηται, ἅπαξ ὀχεύεται καὶ τίκτει	τὰ	πλεῖστα, χελιδὼν δὲ δὶς τίκτει
[5, 8]	Τίκτει δ´ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ	τὰ	πολλὰ τῶν ἀγρίων, ὅσα μὴ
[5, 4]	καὶ ἐπιβαίνοντα τοῖς ὑπτίοις ἐπὶ	τὰ	πρανῆ τῶν θηλειῶν, ὅσοις μὴ
[5, 2]	ποδῶν ποιούμενα τὴν ὀχείαν, πρὸς	τὰ	πρανῆ τῶν θηλειῶν τὰ ὕπτια
[5, 15]	καὶ γίνεται δὲ μέγιστα οὐ	τὰ	πρὸς τῷ πόρῳ ἀλλὰ τὰ
[5, 6]	ὀχεύονται. Οἱ δὲ καρκίνοι κατὰ	τὰ	πρόσθια ἀλλήλων συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα
[5, 19]	ἀφῇ τις, τῶν λοιπῶν αὐταὶ	τὰ	πτερὰ ἀπεσθίουσιν. Βίος δὲ τῶν
[5, 25]	θύννων οἶστρος γίνεται μὲν περὶ	τὰ	πτερύγια, ἔστι δ´ ὅμοιος τοῖς
[5, 6]	πρόσθια ἀλλήλων συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα	τὰ	πτυχώδη πρὸς ἄλληλα συμβάλλοντες. Πρῶτον
[5, 16]	βότρυος, ὧν περιρραγέντων ἐκδύεται ἔσωθεν	τὰ	σηπίδια. Ἐὰν δέ τις περισχίσῃ
[5, 16]	πρότερον ἤδη τετελειωμένων, προΐενται κόπρον	τὰ	σηπίδια, καὶ τὸ χρῶμα μεταβάλλει
[5, 19]	τῶν κηφήνων λευκός, ἐξ οὗ	τὰ	σκωλήκια γίνεται· αὐξανόμενα δὲ γίνονται
[5, 17]	τάφοις ἢ τειχίοις, {καὶ ἐνταῦθα	τὰ	σκωλήκια ἐντίκτουσιν. Ὁ δὲ χρόνος
[5, 19]	ἢ δυσὶν ἡμέραις πλήρη εὑρίσκουσι	τὰ	σμήνη οἱ μελιττουργοὶ μέλιτος. Ἔτι
[5, 19]	γλώττῃ ἀναλαμβάνουσα κομίζει. Βλίττεται δὲ	τὰ	σμήνη, ὅταν ἐρινεὸν σῦκον φανῇ·
[5, 19]	διὸ καὶ πλέκουσί τινες περὶ	τὰ	σμήνη ὥστε τὰς μὲν μελίττας
[5, 5]	αἱ τευθίδες νέουσιν ἅμα συμπεπλεγμέναι,	τὰ	στόματα καὶ τὰς πλεκτάνας ἐφαρμόττουσαι
[5, 13]	κατὰ ταὐτὰ ἀμφότερα, καὶ τἆλλα	τὰ	στρομβώδη, ἐκ γενετῆς ἅπαντα· νέμονται
[5, 2]	θήλειαν, καὶ συγγίνεται ὥσπερ καὶ	τὰ	στρουθία ὀξέως. {Τῶν δὲ τετραπόδων
[5, 6]	τοιούτων) ἐνιαχοῦ δὲ καὶ ὅταν	τὰ	σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν
[5, 13]	ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα μὲν οὖν	τὰ	συμβαίνοντα ἴδια περὶ τὰς πορφύρας
[5, 3]	δὲ τρόπον καὶ τῶν πεζῶν	τὰ	τετράποδα καὶ ᾠοτόκα ποιεῖται τὴν
[5, 4]	ποιεῖ δέ τι τοιοῦτον καὶ	τὰ	τετράποδα τῶν ζῴων· περὶ γὰρ
[5, 16]	καὶ ἡ σηπία καὶ τἆλλα	τὰ	τοιαῦτα ἐκτεκόντα, οὗ ἂν τὰ
[5, 17]	περὶ τὰ ὕδατα γίνονται οὗ	τὰ	τοιαῦτα ζῷά ἐστιν. Ἐκ δὲ
[5, 17]	ἐν τοῖς ἔργοις· σήπεται γὰρ	τὰ	τοιαῦτα θᾶττον. Καὶ μετοπώρου δὲ
[5, 13]	τὸ ἄνθος ἐπιγίνεται· εἰσὶ δὲ	τὰ	τοιαῦτα μάλιστα περὶ τοὺς τόπους
[5, 1]	οὔτε ἄλλο οὐδὲν ζῷον, ἀλλὰ	τὰ	τοιαῦτα μόνον. Πρῶτον μὲν οὖν
[5, 4]	οἷον βάτος καὶ τρυγὼν καὶ	τὰ	τοιαῦτα, οὐ μόνον παραπίπτοντα ἀλλὰ
[5, 9]	χαλκίδες, κολίαι, χρομίς, ψῆττα καὶ	τὰ	τοιαῦτα, πλὴν ὁ λάβραξ· οὗτος
[5, 13]	οἱ νηρεῖται. Ἅπαντα μὲν οὖν	τὰ	τοιαῦτα τὴν αὔξησιν ἔχει ταχεῖαν,
[5, 6]	καὶ ἀστακοὶ καὶ καρίδες καὶ	τὰ	τοιαῦτα, ὥσπερ καὶ τὰ ὀπισθουρητικὰ
[5, 9]	λαμβάνουσι τὰ γενόμενα, ὥσπερ καὶ	τὰ	τοῦ ἱππούρου· καὶ γὰρ ταῦτα
[5, 12]	ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς δὲ περὶ	τὰ	τρὶς ἑπτά. Τοῖς δ´ ἄλλοις
[5, 28]	περιέχει φλοιὸς ὀστρακώδης, ὥσπερ οὐδὲ	τὰ	τῶν ἰχθύων. Τίκτει δὲ μικρὰ
[5, 20]	τὰ κηρία αὐτῶν, ὥσπερ καὶ	τὰ	τῶν μελιττῶν, σύγκειται δ´ οὐκ
[5, 27]	ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ δίχροα ὥσπερ	τὰ	τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα δὲ κατορύττει
[5, 27]	εἰς τὴν γῆν. Ἐκλέπεται δὲ	τὰ	τῶν σαύρων αὐτόματα ἐν τῇ
[5, 16]	δὲ γίνεται τῷ χρόνῳ, ὥσπερ	τὰ	τῶν σκληροδέρμων, ψαθυρόν. Καὶ ἀποτίκτει
[5, 26]	ὁ ψήν, καὶ εἰσδύεται εἰς	τὰ	τῶν συκῶν ἐρινεά, καὶ διὰ
[5, 17]	διὸ καὶ οἱ πλεῖστοι περὶ	τὰ	ὕδατα γίνονται οὗ τὰ τοιαῦτα
[5, 25]	οἱ φθεῖρες μᾶλλον ὅταν μεταβάλλωσι	τὰ	ὕδατα οἷς λούονται, ὅσα ἔχει
[5, 17]	ὁ κύτταρος. Γίνονται δὲ καὶ	τὰ	ὕπερα καὶ τὰ πηνία ἔκ
[5, 1]	γίνεται ὥσπερ ἐν τοῖς ὄρνισι	τὰ	ὑπηνέμια. Τὰ μὲν οὖν τῶν
[5, 4]	μόνον ὀχεύεται τὰ ὕπτια πρὸς	τὰ	ὕπτια. Εἰσὶ δέ τινες οἳ
[5, 3]	{σμύραιναι, περιπλεκόμεναι τοῖς ὑπτίοις πρὸς	τὰ	ὕπτια. Οὕτω δὲ σφόδρα οἵ
[5, 4]	σελαχῶν, παραπίπτοντες τὰ ὕπτια πρὸς	τὰ	ὕπτια ποιοῦνται τὸν συνδυασμόν. Τὰ
[5, 2]	οἱ δὲ χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ	τὰ	ὕπτια πρὸς ἄλληλα ἔχοντες. Τῶν
[5, 4]	τὸ οὐραῖον, παρατριβόμενα μόνον ὀχεύεται	τὰ	ὕπτια πρὸς τὰ ὕπτια. Εἰσὶ
[5, 4]	ἔξω τῶν πλατέων σελαχῶν, παραπίπτοντες	τὰ	ὕπτια πρὸς τὰ ὕπτια ποιοῦνται
[5, 2]	πρὸς τὰ πρανῆ τῶν θηλειῶν	τὰ	ὕπτια τῶν ἀρρένων· οἱ δὲ
[5, 17]	(εἰσὶ δ´ ἐλάττους τῶν ἑτέρων)	τὰ	φαλάγγια ἀποκτείναντες φέρουσι πρὸς τειχίον
[5, 7]	κανθαρίδες καὶ αἱ σπονδύλαι καὶ	τὰ	φαλάγγια, καὶ εἴ τι ἄλλο
[5, 16]	ἀπορραγέντων πολυπόδια, καὶ ἐξέρπει, ὥσπερ	τὰ	φαλάγγια, πολλὰ τὸ πλῆθος· ὧν
[5, 7]	ἐστι τῶν ὀχευομένων. Ποιοῦνται δὲ	τὰ	φαλάγγια τὴν ὀχείαν τόνδε τὸν
[5, 16]	πρὸς τὴν γῆν ἐκτίκτει περὶ	τὰ	φυκία καὶ τὰ καλαμώδη, κἄν
[5, 17]	γένηται, φύεται ἐξ αὐτῆς ὥσπερ	τὰ	φυκία μικρὰ σφόδρα καὶ ἐρυθρά·
[5, 14]	εἶναι σφόδρα· σήπεται γάρ, ὥσπερ	τὰ	φυόμενα. Διὸ οἱ πρὸς ταῖς
[5, 14]	χειμὼν σκληρύνει, καθάπερ καὶ τἆλλα	τὰ	φυόμενα, καὶ ἀφαιρεῖται τὴν αὔξησιν·
[5, 15]	δεκτικὰ γίνεται τῶν ᾠῶν· πρὸς	τὰ	χονδρώδη γὰρ ἀποτίκτουσι, καθάπερ αἱ
[5, 15]	τὰ ᾠὰ τίκτουσα προσάγειν πρὸς	τὰ	χονδρώδη τῷ πλάτει τῆς κέρκου
[5, 12]	τὰ ἔκγονα ἐλάττω, τῶν δὲ	τὰ	ᾠά. Αἱ δ´ ἡλικίαι τοῖς
[5, 16]	ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν δ´ ἀποτέκῃ	τὰ	ᾠά, γίνεται ἐν ἄλλαις πεντεκαίδεκα
[5, 4]	θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν δ´ ἀνακάπτουσι	τὰ	ᾠά· ἐκ δὲ τῶν παραλειπομένων
[5, 9]	οὐχ ἅμα πάντα λαμβάνει τελέωσιν	τὰ	ᾠά. Ἔνια δὲ τίκτει πᾶσαν
[5, 16]	μαλακόστρακα αὐτὰ ὑφ´ αὑτὰ θέμενα	τὰ	ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ δὲ πολύπους
[5, 16]	παρέχει. Καὶ αὐξάνεται δὲ ταῦτα	τὰ	ᾠά, καὶ εὐθὺς μέν ἐστι
[5, 10]	καὶ δέκα. Ὅταν δὲ τέκῃ	τὰ	ᾠά, ὁ ἄρρην παρακολουθῶν καταφυσᾷ
[5, 16]	Ἐκκρεμάννυνται δὲ περὶ τὴν θαλάμην	τὰ	ᾠά, ὅταν ἐκτέκῃ. {Τὸ δὲ
[5, 15]	τὴν ὀχείαν κύουσι καὶ ἴσχουσι	τὰ	ᾠὰ περὶ τρεῖς μῆνας, Σκιρροφοριῶνα
[5, 16]	τῆς κεφαλῆς, ἐν ᾗ ἔχει	τὰ	ᾠά. Τὰ μὲν οὖν τῶν
[5, 15]	αὐτοῖς οἷον πῶμα. {Ἔοικε δὲ	τὰ	ᾠὰ τίκτουσα προσάγειν πρὸς τὰ
[5, 23]	ῥωγμαῖς γὰρ ἐκτίκτουσιν. Διαμένει δὲ	τὰ	ᾠὰ τὸν χειμῶνα ἐν τῇ
[5, 27]	φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν· ἐκλέπεται δὲ	τὰ	ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει. Ἡ
[5, 15]	ἀρκτούρου, μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει	τὰ	ᾠά. Τῶν δὲ κυφῶν καρίδων
[5, 23]	τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται δ´ αὐτῶν	τὰ	ᾠὰ ὑπὸ τῶν μετοπωρινῶν ὑδάτων,
[5, 15]	τὰς πτύχας, καὶ αὐξάνεται αὐτῶν	τὰ	ᾠὰ ὥσπερ οἱ σκώληκες. Τὸ
[5, 12]	ἡ ὗς, ἐπειδὰν θυῶσα καταβάλλῃ	τὰ	ὦτα· εἰ δὲ μή, ἀναθυᾷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009