>

Livre, Chap.
[5, 19]	τῷ πάχει. Φέρει δ´ ἀπὸ	πάντων	ἡ μέλιττα ὅσα ἐν κάλυκι
[5, 26]	δοκεῖ ἐλάχιστον εἶναι τῶν ζῴων	πάντων	καὶ καλεῖται ἀκαρί, λευκὸν καὶ
[5, 25]	ὃν καλοῦσι φθεῖρα· ὃς γίνεται	πάντων	πιότατος διὰ τὸ ἀπολαύειν τροφῆς
[5, 4]	γαλεώδεσιν· ἐπὶ γὰρ τούτων ὑπάρχει	πάντων	τὸ εἰρημένον. Ὄρχεις μὲν οὖν
[5, 15]	ἰχθύων, ὅσοι ᾠοτοκοῦσιν· αὐξάνεται γὰρ	πάντων	τὸ ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν
[5, 14]	πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα παρὰ	πάντων	τοῦτο τὸ γένος αἴσθησιν ἔχειν
[5, 4]	ὀχείαν· χρονιωτέρα γὰρ ἡ συμπλοκὴ	πάντων	τῶν ζῳοτόκων ἐστὶν ἢ τῶν
[5, 6]	(ἤδη γὰρ ὦπται ἡ ὀχεία	πάντων	τῶν τοιούτων) ἐνιαχοῦ δὲ καὶ
[5, 7]	ζῴων τοῦτον γίνεται τὸν τρόπον	πάντων,	~ὧραι δὲ καὶ ἡλικίαι τῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009