HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
Οὐκ 3
οὐκ 33
οὐκέτι 4
οὖν 55
οὔπω 4
οὐραῖον 2
οὐρὰν 1

Fréquences [« »]
51 οἷον
54 πρὸς
53 τῇ
55 οὖν
58 ἐπὶ
59 ὅταν
62 γίνονται

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

οὖν

>
Livre, Chap.

[5, 13]   ἐπάνω τῆς καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι δὲ ζώσας

[5, 12]   βλάβην τῆς φύσεως. Τοῖς μὲν οὖν ἀνθρώποις ἐπισημαίνει κατά τε τὴν

[5, 13]   τὰ λεπυριώδη συνίσταται. Ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται, ἀφίησι δ´ ὃ

[5, 12]   ἔμελλε, καὶ οὐκέτι. Αἱ μὲν οὖν ἀρχαὶ τοῖς ζῴοις τούτοις τῆς

[5, 13]   ἀθροίσωσι καὶ σχολάσωσιν. Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι πρὸς τοῖς δελέασιν οὐ

[5, 17]   κατέχεται τὸ πρῶτον. Ταῦτα μὲν οὖν γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ

[5, 14]   καταλοίπου καὶ ἀναπληροῦται. Μέγιστοι μὲν οὖν γίνονται οἱ μανοί, καὶ πλεῖστοι

[5, 4]   δὲ τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο μὲν οὖν διὰ τὸ πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν

[5, 19]   ἡγεμόνες· διασπῶσι γάρ. Ὅταν μὲν οὖν ἔαρ ὄψιον γένηται, καὶ ὅταν

[5, 14]   κνιδῶν δύο γένη· αἱ μὲν οὖν ἐν τοῖς κοίλοις οὐκ ἀπολύονται

[5, 17]   νόσων συμβαίνουσι κρίσεις. Τῶν μὲν οὖν ἐντόμων οὗτος ὁ τρόπος ἐστὶ

[5, 12]   καὶ αἱ θήλειαι. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολύ, καθάπερ εἴπομεν,

[5, 12]   μέχρι τινὸς ἀκμῆς ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ μέχρι ἐτῶν

[5, 9]   καὶ τῆς ἄμμου. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἔαρος

[5, 1]   ~Ὅσα μὲν οὖν ἔχουσι μόρια τὰ ζῷα πάντα

[5, 11]   περιστερὰ καὶ πελειάς. Ἐλάττων μὲν οὖν ἡ πελειάς, τιθασσὸν δὲ γίνεται

[5, 8]   διωρισμέναι τῶν ζῴων. Βούλεται μὲν οὖν ἡ φύσις τῶν πλείστων περὶ

[5, 19]   δ´ οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ. Ἀφῃρημένου οὖν ἤδη τοῦ γενομένου μέλιτος, καὶ

[5, 13]   καὶ οἱ κήρυκες. Γίνονται μὲν οὖν καὶ τὰ κηριάζοντα τῶν ὀστρακοδέρμων

[5, 19]   πρὸ Πλειάδος ἐπιτολῆς. Τὸ μὲν οὖν κηρίον ποιεῖ, ὥσπερ εἴρηται, ἐκ

[5, 16]   διὰ τὸν φόβον. {Τὰ μὲν οὖν μαλακόστρακα αὐτὰ ὑφ´ αὑτὰ θέμενα

[5, 13]   ἔχουσι τὸ ἄνθος. Τὰς μὲν οὖν μικρὰς μετὰ τῶν ὀστράκων κόπτουσιν·

[5, 6]   μείζων πλάγιος ἐπιστρέφει. Ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν ἡ θήλεια τοῦ ἄρρενος

[5, 25]   ἀπὸ τοῦ χρωτός. Παισὶ μὲν οὖν οὖσιν αἱ κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις,

[5, 4]   πάντων τὸ εἰρημένον. Ὄρχεις μὲν οὖν οὔτ´ ἰχθύες οὔτ´ ἄλλο τῶν

[5, 12]   πρὸς τὴν ὀχείαν. Πρῶτον μὲν οὖν οὐχ ἅμα τοῖς πολλοῖς ἄρχεταί

[5, 7]   ὁ συνδυασμὸς αὐτοῖς. Ἡ μὲν οὖν ὀχεία τῶν ζῴων τοῦτον γίνεται

[5, 20]   ἡγεμόνα, ὑπὸ γῆν. Ἑξάγωνα μὲν οὖν πάντα ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν,

[5, 1]   τὰ τοιαῦτα μόνον. Πρῶτον μὲν οὖν περὶ τῆς ὀχείας λεκτέον, ὅσα

[5, 14]   δ´ ἀεὶ μέλανας. Τὰ μὲν οὖν περὶ τοὺς σπόγγους καὶ τὴν

[5, 5]   τὰς πλεκτάνας συναρμόττοντες. Ὁ μὲν οὖν πολύπους ὅταν τὴν λεγομένην κεφαλὴν

[5, 13]   ὅλον τὸ γένος. Αἱ μὲν οὖν πορφύραι τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι εἰς

[5, 15]   ἐλάττους ἢ δακτυλιαῖοι. Προεκτίκτει μὲν οὖν πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον

[5, 11]   τίκτει καὶ κόττυφος. Τὰ μὲν οὖν πρῶτα τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος

[5, 17]   γεώδη ἔχουσα ὑπόστασιν. Τὸ μὲν οὖν πρῶτον αὐτὴ ἡ ἰλὺς σηπομένη

[5, 17]   ἃς καλοῦμεν ψυχάς. Τὸ μὲν οὖν πρῶτον, ὅταν ὦσι κάμπαι, τρέφονται

[5, 4]   πάντα τὰ γαλεώδη. Τὰ μὲν οὖν σελάχη πάντα τεθεώρηται ὑπὸ πολλῶν

[5, 17]   τρισὶν ἢ τέτταρσιν. Τοῖς μὲν οὖν σκώληξι καὶ τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς

[5, 1]   τῶν διπόδων μόνον. Κοινὸν μὲν οὖν συμβέβηκε καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων,

[5, 9]   καὶ λαμβάνονται πολλάκις. Συμβαίνει μὲν οὖν σχεδὸν πᾶσι ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν

[5, 15]   τὰ ἐπικαλύμματα πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν οὖν τὰ ἐκ τοῦ πλαγίου οὐ

[5, 13]   καὶ αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν οὖν τὰ ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται

[5, 13]   καὶ ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα μὲν οὖν τὰ συμβαίνοντα ἴδια περὶ τὰς

[5, 13]   καὶ οἱ νηρεῖται. Ἅπαντα μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα τὴν αὔξησιν ἔχει

[5, 2]   συμβαίνοντα περὶ αὐτῶν. ~Ὀχεύεται μὲν οὖν ταῦτα τῶν ζῴων ἐν οἷς

[5, 12]   δίμηνος ἢ τρίμηνος. Περὶ μὲν οὖν τῆς ὀχείας τῶν ζῴων τῶν

[5, 8]   ἐκτρέφειν τὰ νεόττια. Περὶ μὲν οὖν τοὺς ἐνταῦθα τόπους οὐκ ἀεὶ

[5, 15]   καὶ τὸν φορυτόν. Ἀποτίκτει μὲν οὖν τοῦτον τὸν τρόπον, συμπέψασα δ´

[5, 17]   τρίται αἱ ἀσκαρίδες. Ἐκ μὲν οὖν τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται· ἡ

[5, 1]   ὄρνισι τὰ ὑπηνέμια. Τὰ μὲν οὖν τῶν ὀρνίθων ἄγονα πάντα ἐστὶ

[5, 28]   τῷ ὑστέρῳ ἔτει. {Αἱ μὲν οὖν τῶν ὄφεων καὶ τῶν ἐντόμων

[5, 16]   ἔχει τὰ ᾠά. Τὰ μὲν οὖν τῶν πολυπόδων μεθ´ ἡμέρας μάλιστα

[5, 11]   καὶ οὐδεὶς τρέφει. Μέγιστον μὲν οὖν τῶν τοιούτων ἡ φάττα ἐστί,

[5, 27]   ἐπιοῦσα ὥρα συμφέρει. Ἡ μὲν οὖν χελώνη τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ

[5, 15]   πάντων τὸ ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν ᾠὸν γίνεται ψαθυρὸν τῶν καράβων,

Livre, Chap.
[5, 13]	ἐπάνω τῆς καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος	οὖν	ἀνάγκη διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι δὲ ζώσας
[5, 12]	βλάβην τῆς φύσεως. Τοῖς μὲν	οὖν	ἀνθρώποις ἐπισημαίνει κατά τε τὴν
[5, 13]	τὰ λεπυριώδη συνίσταται. Ταῦτα μὲν	οὖν	ἅπαντα διαχεῖται, ἀφίησι δ´ ὃ
[5, 12]	ἔμελλε, καὶ οὐκέτι. Αἱ μὲν	οὖν	ἀρχαὶ τοῖς ζῴοις τούτοις τῆς
[5, 13]	ἀθροίσωσι καὶ σχολάσωσιν. Οἱ μὲν	οὖν	ἀρχαῖοι πρὸς τοῖς δελέασιν οὐ
[5, 17]	κατέχεται τὸ πρῶτον. Ταῦτα μὲν	οὖν	γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ
[5, 14]	καταλοίπου καὶ ἀναπληροῦται. Μέγιστοι μὲν	οὖν	γίνονται οἱ μανοί, καὶ πλεῖστοι
[5, 4]	δὲ τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο μὲν	οὖν	διὰ τὸ πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν
[5, 19]	ἡγεμόνες· διασπῶσι γάρ. Ὅταν μὲν	οὖν	ἔαρ ὄψιον γένηται, καὶ ὅταν
[5, 14]	κνιδῶν δύο γένη· αἱ μὲν	οὖν	ἐν τοῖς κοίλοις οὐκ ἀπολύονται
[5, 17]	νόσων συμβαίνουσι κρίσεις. Τῶν μὲν	οὖν	ἐντόμων οὗτος ὁ τρόπος ἐστὶ
[5, 12]	καὶ αἱ θήλειαι. Ὡς μὲν	οὖν	ἐπὶ τὸ πολύ, καθάπερ εἴπομεν,
[5, 12]	μέχρι τινὸς ἀκμῆς ὡς μὲν	οὖν	ἐπὶ τὸ πολὺ μέχρι ἐτῶν
[5, 9]	καὶ τῆς ἄμμου. Ὡς μὲν	οὖν	ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἔαρος
[5, 1]	~Ὅσα μὲν	οὖν	ἔχουσι μόρια τὰ ζῷα πάντα
[5, 11]	περιστερὰ καὶ πελειάς. Ἐλάττων μὲν	οὖν	ἡ πελειάς, τιθασσὸν δὲ γίνεται
[5, 8]	διωρισμέναι τῶν ζῴων. Βούλεται μὲν	οὖν	ἡ φύσις τῶν πλείστων περὶ
[5, 19]	δ´ οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ. Ἀφῃρημένου	οὖν	ἤδη τοῦ γενομένου μέλιτος, καὶ
[5, 13]	καὶ οἱ κήρυκες. Γίνονται μὲν	οὖν	καὶ τὰ κηριάζοντα τῶν ὀστρακοδέρμων
[5, 19]	πρὸ Πλειάδος ἐπιτολῆς. Τὸ μὲν	οὖν	κηρίον ποιεῖ, ὥσπερ εἴρηται, ἐκ
[5, 16]	διὰ τὸν φόβον. {Τὰ μὲν	οὖν	μαλακόστρακα αὐτὰ ὑφ´ αὑτὰ θέμενα
[5, 13]	ἔχουσι τὸ ἄνθος. Τὰς μὲν	οὖν	μικρὰς μετὰ τῶν ὀστράκων κόπτουσιν·
[5, 6]	μείζων πλάγιος ἐπιστρέφει. Ἄλλο μὲν	οὖν	οὐδὲν ἡ θήλεια τοῦ ἄρρενος
[5, 25]	ἀπὸ τοῦ χρωτός. Παισὶ μὲν	οὖν	οὖσιν αἱ κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις,
[5, 4]	πάντων τὸ εἰρημένον. Ὄρχεις μὲν	οὖν	οὔτ´ ἰχθύες οὔτ´ ἄλλο τῶν
[5, 12]	πρὸς τὴν ὀχείαν. Πρῶτον μὲν	οὖν	οὐχ ἅμα τοῖς πολλοῖς ἄρχεταί
[5, 7]	ὁ συνδυασμὸς αὐτοῖς. Ἡ μὲν	οὖν	ὀχεία τῶν ζῴων τοῦτον γίνεται
[5, 20]	ἡγεμόνα, ὑπὸ γῆν. Ἑξάγωνα μὲν	οὖν	πάντα ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν,
[5, 1]	τὰ τοιαῦτα μόνον. Πρῶτον μὲν	οὖν	περὶ τῆς ὀχείας λεκτέον, ὅσα
[5, 14]	δ´ ἀεὶ μέλανας. Τὰ μὲν	οὖν	περὶ τοὺς σπόγγους καὶ τὴν
[5, 5]	τὰς πλεκτάνας συναρμόττοντες. Ὁ μὲν	οὖν	πολύπους ὅταν τὴν λεγομένην κεφαλὴν
[5, 13]	ὅλον τὸ γένος. Αἱ μὲν	οὖν	πορφύραι τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι εἰς
[5, 15]	ἐλάττους ἢ δακτυλιαῖοι. Προεκτίκτει μὲν	οὖν	πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον
[5, 11]	τίκτει καὶ κόττυφος. Τὰ μὲν	οὖν	πρῶτα τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος
[5, 17]	γεώδη ἔχουσα ὑπόστασιν. Τὸ μὲν	οὖν	πρῶτον αὐτὴ ἡ ἰλὺς σηπομένη
[5, 17]	ἃς καλοῦμεν ψυχάς. Τὸ μὲν	οὖν	πρῶτον, ὅταν ὦσι κάμπαι, τρέφονται
[5, 4]	πάντα τὰ γαλεώδη. Τὰ μὲν	οὖν	σελάχη πάντα τεθεώρηται ὑπὸ πολλῶν
[5, 17]	τρισὶν ἢ τέτταρσιν. Τοῖς μὲν	οὖν	σκώληξι καὶ τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς
[5, 1]	τῶν διπόδων μόνον. Κοινὸν μὲν	οὖν	συμβέβηκε καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων,
[5, 9]	καὶ λαμβάνονται πολλάκις. Συμβαίνει μὲν	οὖν	σχεδὸν πᾶσι ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν
[5, 15]	τὰ ἐπικαλύμματα πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν	οὖν	τὰ ἐκ τοῦ πλαγίου οὐ
[5, 13]	καὶ αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν	οὖν	τὰ ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται
[5, 13]	καὶ ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα μὲν	οὖν	τὰ συμβαίνοντα ἴδια περὶ τὰς
[5, 13]	καὶ οἱ νηρεῖται. Ἅπαντα μὲν	οὖν	τὰ τοιαῦτα τὴν αὔξησιν ἔχει
[5, 2]	συμβαίνοντα περὶ αὐτῶν. ~Ὀχεύεται μὲν	οὖν	ταῦτα τῶν ζῴων ἐν οἷς
[5, 12]	δίμηνος ἢ τρίμηνος. Περὶ μὲν	οὖν	τῆς ὀχείας τῶν ζῴων τῶν
[5, 8]	ἐκτρέφειν τὰ νεόττια. Περὶ μὲν	οὖν	τοὺς ἐνταῦθα τόπους οὐκ ἀεὶ
[5, 15]	καὶ τὸν φορυτόν. Ἀποτίκτει μὲν	οὖν	τοῦτον τὸν τρόπον, συμπέψασα δ´
[5, 17]	τρίται αἱ ἀσκαρίδες. Ἐκ μὲν	οὖν	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται· ἡ
[5, 1]	ὄρνισι τὰ ὑπηνέμια. Τὰ μὲν	οὖν	τῶν ὀρνίθων ἄγονα πάντα ἐστὶ
[5, 28]	τῷ ὑστέρῳ ἔτει. {Αἱ μὲν	οὖν	τῶν ὄφεων καὶ τῶν ἐντόμων
[5, 16]	ἔχει τὰ ᾠά. Τὰ μὲν	οὖν	τῶν πολυπόδων μεθ´ ἡμέρας μάλιστα
[5, 11]	καὶ οὐδεὶς τρέφει. Μέγιστον μὲν	οὖν	τῶν τοιούτων ἡ φάττα ἐστί,
[5, 27]	ἐπιοῦσα ὥρα συμφέρει. Ἡ μὲν	οὖν	χελώνη τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ
[5, 15]	πάντων τὸ ᾠόν. Τὸ μὲν	οὖν	ᾠὸν γίνεται ψαθυρὸν τῶν καράβων,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 15/01/2009