Alphabétiquement     [«   »]
ὄγκον 1
ὀδόντας 1
Οἱ 17
οἱ 141
οἵ 3
οἳ 10
οἰκεῖον 1
Fréquences     [«    »]
112 τὴν
134 τοῖς
127 τοῦ
141 οἱ
198 τὸ
206 ἐν
216 μὲν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

οἱ


>
Livre, Chap.
[5, 24]   ᾄδουσιν. Εἰσὶ δ´ ἄρρενες μὲν  οἱ   ᾄδοντες ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσι,
[5, 24]   μὲν διῃρημένοι εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα,  οἱ   ᾄδοντες, οἱ δ´ ἀδιαίρετοι, οἱ
[5, 24]   τελευταῖοι ἀπόλλυνται, οἱ δὲ μεγάλοι,  {οἱ   ᾄδοντες} οἳ καὶ ὕστερον γίνονται
[5, 12]   εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις δ´  οἱ   ἀδύνατοι διὰ τὴν ἡλικίαν
[5, 2]   ἄρρεν, ὥσπερ αἱ ὠτίδες καὶ  οἱ   ἀλεκτρυόνες, τὰ δ´ οὐ συγκαθείσης
[5, 13]   οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ δ´ αὐτοὺς  οἱ   ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι γινομένοις. Ἀφανίζονται
[5, 16]   ἢ〉 κλήματα λίθοι· καὶ  οἱ   ἁλιεῖς δὲ κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες·
[5, 15]   κάραβοι. Διασημαίνονται δὲ τοὺς τόπους  οἱ   ἁλιεῖς τούς τε τραχεῖς καὶ
[5, 22]   φαλάγγιον. Ἐκ δὲ μικρῶν τέλειοι  οἱ   ἀράχναι γίνονται περὶ τὰς ἑπτάδας
[5, 21]   Ὅταν δὲ τελειωθῇ, ἐκβάλλονται, ὥσπερ  οἱ   ἀράχναι, καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ τῶν
[5, 23]   ἐγγίνονται περὶ τὸν τράχηλον. Καὶ  οἱ   ἄρρενες δ´ ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν
[5, 12]   μᾶλλον δ´ αἴξ· καὶ  οἱ   ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ
[5, 4]   οἱ ὄφεις καὶ οἱ ἰχθύες  οἱ   ἄρρενες ἔχουσιν, οἳ γίνονται θοροῦ
[5, 12]   χρόνον τοῦτον ἀσθενεστέραν ἀφιᾶσι καὶ  οἱ   ἄρρενες καὶ αἱ θήλειαι. Ὡς
[5, 11]   τῶν ἀλεκτορίδων γένος· ὀχεύουσι γὰρ  οἱ   ἄρρενες καὶ ὀχεύονται αἱ θήλειαι
[5, 2]   ἔχουσι δὲ καὶ τὸ αἰδοῖον  οἱ   ἄρρενες μέγα. ~Τὸν αὐτὸν δὲ
[5, 24]   Καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἡδίους  οἱ   ἄρρενες, μετὰ δὲ τὴν ὀχείαν
[5, 23]   πρὸς τῇ κέρκῳ καυλόν, ὃν  οἱ   ἄρρενες οὐκ ἔχουσιν. Ἀθρόα δὲ
[5, 4]   μᾶλλον· κατὰ δὲ τὸν τόκον  οἱ   ἄρρενες τοῖς θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν
[5, 4]   δ´ ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν ἰχθύων  οἱ   ἄρρενες τῶν θηλειῶν τῷ τοὺς
[5, 12]   πρεσβυτέρων, {ἐπεὶ καὶ οἱ ἔλαφοι  οἱ   ἄρρενες τῶν θηλειῶν φθέγγονται βαρύτερον.
[5, 6]   Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ  οἱ   ἀστακοὶ καὶ αἱ καρίδες ὀχεύονται.
[5, 23]   συμβῇ, τότε γίνονται μᾶλλον πολλοὶ  οἱ   ἀττέλαβοι διὰ τὸ μὴ φθείρεσθαι
[5, 24]   ἔχουσιν ὄπισθεν ὀξεῖ, καθάπερ καὶ  οἱ   ἀττέλαβοι· καὶ γὰρ οἱ ἀττέλαβοι
[5, 23]   ἀκρίδες. Ὁμοίως δὲ τίκτουσι καὶ  οἱ   ἀττέλαβοι, καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται
[5, 24]   καὶ οἱ ἀττέλαβοι· καὶ γὰρ  οἱ   ἀττέλαβοι τίκτουσιν ἐν τοῖς ἀργοῖς,
[5, 12]   ἐπὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων·  οἱ   γὰρ ἄρρενες βελτίους γίνονται τῷ
[5, 14]   Λυκίαν, μαλακώτατοι δ´ οἱ πυκνοί·  οἱ   γὰρ Ἀχίλλειοι στιφρότεροι τούτων εἰσίν.
[5, 4]   συνάπτουσιν, ὥσπερ καὶ τοῖς ὄρνισιν·  οἱ   γὰρ ὄρνιθες ἐντὸς ἔχουσι τοὺς
[5, 26]   τὰ ἐρινεὰ πρὸς τὰς συκᾶς  οἱ   γεωργοί, καὶ φυτεύουσι πλησίον ταῖς
[5, 24]   ὑγρὸν οἷον ὕδωρ, λέγουσιν  οἱ   γεωργοὶ ὡς κατουρούντων καὶ ἐχόντων
[5, 13]   κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι. Ὧι δ´  οἱ   γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται, πάχει τε
[5, 24]   εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες,  οἱ   δ´ ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ ᾄδοντες.
[5, 18]   ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλλύντρου,  οἱ   δ´ ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ
[5, 12]   λεπτὴν καὶ μικρὰν αἱ θήλειαι,  οἱ   δ´ ἄρρενες μικρὰν μέν, μείζω
[5, 15]   ἐν τοῖς τραχέσι καὶ πετρώδεσιν,  οἱ   δ´ ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις·
[5, 17]   οἱ σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς·  οἱ   δ´ ἐκ τῆς ἐν Μηδίᾳ
[5, 9]   μάλιστα οὗ ἂν ποταμοὶ ῥέωσιν·  οἱ   δ´ ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ
[5, 18]   οἱ δὲ κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν·  οἱ   δὲ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες ἔχουσι
[5, 18]   ἐν τοῖς κοίλοις τοῦ κηρίου,  οἱ   δέ γ´ ἡγεμόνες γίνονται κάτω
[5, 4]   ὑπὸ τὴν γαστέρα τοῖς στόμασιν,  οἱ   δὲ θᾶττον προΐενται καὶ μᾶλλον·
[5, 18]   δ´ αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν,  οἱ   δὲ κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν· οἱ
[5, 24]   πρῶτοι φαίνονται καὶ τελευταῖοι ἀπόλλυνται,  οἱ   δὲ μεγάλοι, {οἱ ᾄδοντες} οἳ
[5, 17]   πτερῶν συσπωμένων περὶ τὸ μετόπωρον·  οἱ   δὲ μύωπες καὶ τῶν ὀμμάτων
[5, 13]   συνέβαινεν ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν·  οἱ   δὲ νῦν προσάπτουσιν, ὅπως ἐὰν
[5, 20]   μὲν ἀνθρῆναι ἐπὶ μετεώρου τινός,  οἱ   δὲ σφῆκες ἐν τρώγλαις, ὅταν
[5, 13]   μεταβαλλόντων αἱ μὲν πίνναι ἐρρίζωνται,  οἱ   δὲ σωλῆνες καὶ αἱ κόγχαι
[5, 17]   χωριζόμενα τὰ μὲν τοῦ πυρός,  οἱ   δὲ τῆς χιόνος. Ὅτι δ´
[5, 25]   ἀπὸ τῶν ζῴων συνισταμένης ἐκτός,  οἱ   δὲ φθεῖρες ἐκ τῶν σαρκῶν.
[5, 2]   θηλειῶν τὰ ὕπτια τῶν ἀρρένων·  οἱ   δὲ χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ
[5, 24]   ᾄδουσι δὲ μικρὸν καὶ τούτων  οἱ   διῃρημένοι. Οὐ γίνονται δὲ τέττιγες
[5, 12]   νεώτερα τῶν πρεσβυτέρων, {ἐπεὶ καὶ  οἱ   ἔλαφοι οἱ ἄρρενες τῶν θηλειῶν
[5, 14]   ἀφαιρεῖται τὴν αὔξησιν· διὸ καὶ  οἱ   ἐν Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς εἰσι καὶ
[5, 14]   στιφρότεροι τούτων εἰσίν. Ὅλως δ´  οἱ   ἐν τοῖς βαθέσι καὶ εὐδιεινοῖς
[5, 14]   οἳ περὶ τούτου ἀμφισβητοῦσιν, ὥσπερ  οἱ   ἐν Τορώνῃ. Τρέφει δ´ ἐν
[5, 14]   οἵ τ´ ἐπέκεινα Μαλέας καὶ  οἱ   ἐντὸς διαφέρουσι μαλακότητι καὶ σκληρότητι.
[5, 24]   ἀμφοτέροις τοῖς γένεσι, θήλεις δ´  οἱ   ἕτεροι. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον
[5, 19]   μελιττῶν) ἄν τε πολλοὶ ὦσιν  οἱ   ἡγεμόνες· διασπῶσι γάρ. Ὅταν μὲν
[5, 9]   μέγας. Αἱ δὲ πηλαμύδες καὶ  οἱ   θύννοι τίκτουσιν ἐν τῷ Πόντῳ,
[5, 17]   σικύου σπέρμα, γινώσκουσι σημείῳ  οἱ   ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας αὐτήν. Γίνονται
[5, 4]   δύο καὶ οἱ ὄφεις καὶ  οἱ   ἰχθύες οἱ ἄρρενες ἔχουσιν, οἳ
[5, 4]   ἐκ δὲ τῶν παραλειπομένων γίνονται  οἱ   ἰχθύες. {Περὶ δὲ τὴν Φοινίκην
[5, 17]   γίνονται ἐξ αὐτῶν οἱ σφῆκες  οἱ   ἰχνεύμονες. Ἔνια δὲ τῶν κολεοπτέρων
[5, 17]   τὸν τρόπον. Οἱ δὲ σφῆκες  οἱ   ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ δ´ ἐλάττους
[5, 17]   γίνονται πτερωτὰ ζῷα ἐξ αὐτῶν,  οἱ   καλούμενοι βόστρυχοι. Αἱ δ´ ἐμπίδες
[5, 25]   σκληρούς. Ἐν δὲ τοῖς κυσὶν  οἱ   καλούμενοι γίνονται κυνοραϊσταί. Πάντες δ´
[5, 13]   ἔπειτα καὶ ἐν ταῖς πίνναις  οἱ   καλούμενοι πιννοτῆραι. Γίνονται δὲ καὶ
[5, 25]   γὰρ οἱ ὄρνιθες ἔχουσι, καὶ  οἱ   καλούμενοι φασιανοὶ ἐὰν μὴ κονιῶνται,
[5, 13]   τοῖς γραφομένοις. Γίνονται δὲ καὶ  οἱ   κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι. Ὧι δ´
[5, 12]   καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ δ´  οἱ   κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν, ἀγαθοὶ
[5, 15]   ὕστερον καὶ οἱ καρκίνοι καὶ  οἱ   κάραβοι. Εἰσὶ δ´ οἱ κάραβοι
[5, 15]   ἐκτός· εἶτ´ ἐκ τούτων γίνονται  οἱ   κάραβοι ἐν ἡμέραις μάλιστα πεντεκαίδεκα,
[5, 15]   καὶ οἱ κάραβοι. Εἰσὶ δ´  οἱ   κάραβοι μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ δὲ
[5, 15]   τὸν τρόπον. ~Τῶν δὲ μαλακοστράκων  οἱ   κάραβοι μετὰ τὴν ὀχείαν κύουσι
[5, 17]   ἐν τοῖς ξύλοις τοῖς αὔοις  οἱ   καράμβιοι γίνονται τὸν αὐτὸν τρόπον·
[5, 17]   εἶτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἐξέρχονται  οἱ   καράμβιοι. Ἐκ δὲ τῶν κραμβῶν
[5, 15]   εὐθὺς γενόμενοι καὶ ὕστερον καὶ  οἱ   καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι. Εἰσὶ
[5, 13]   τοῖς κήρυξιν· κηριάζουσι γὰρ καὶ  οἱ   κήρυκες. Γίνονται μὲν οὖν καὶ
[5, 13]   τρόπον γίνονται ταῖς πορφύραις καὶ  οἱ   κήρυκες, καὶ τὴν αὐτὴν ὥραν.
[5, 10]   πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ, καὶ  οἱ   κήρυκες λήγοντος τοῦ χειμῶνος. Καὶ
[5, 10]   ᾠῶν. Κύοντες δὲ φαίνονται καὶ  οἱ   κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν αὐτὴν
[5, 12]   δύνανται ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι δ´  οἱ   κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας πρῶτον, τὰς
[5, 13]   χῆμαι καὶ οἱ σωλῆνες καὶ  οἱ   κτένες ἐν τοῖς ἀμμώδεσι λαμβάνουσι
[5, 13]   δ´ αἵ τε πορφύραι καὶ  οἱ   κτένες· ταῦτα γὰρ ἐν ἐνιαυτῷ
[5, 13]   χρόνον ἐν τῇ ἄμμῳ καὶ  οἱ   κτένες, ὥσπερ καὶ αἱ πορφύραι.
[5, 8]   ᾠά. δ´ αἴθυια καὶ  οἱ   λάροι τίκτουσι μὲν ἐν ταῖς
[5, 14]   ἀναπληροῦται. Μέγιστοι μὲν οὖν γίνονται  οἱ   μανοί, καὶ πλεῖστοι περὶ τὴν
[5, 24]   συσκίοις ἄλσεσιν. Ὀχεύονται δ´ ὁμοίως  οἱ   μεγάλοι ἀλλήλοις καὶ οἱ μικροί,
[5, 19]   ἡμέραις πλήρη εὑρίσκουσι τὰ σμήνη  οἱ   μελιττουργοὶ μέλιτος. Ἔτι δὲ τοῦ
[5, 14]   ἐστὶν πρόσφυσις. {Ἄνωθεν δ´  οἱ   μὲν ἄλλοι πόροι συγκεκλεισμένοι, φανεροὶ
[5, 18]   φέρειν τὸν γόνον, καὶ φέρειν  οἱ   μὲν ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ
[5, 12]   θηλειῶν φθέγγονται βαρύτερον. Φθέγγονται δ´  οἱ   μὲν ἄρρενες, ὅταν ὥρα
[5, 24]   τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις  οἱ   μὲν διῃρημένοι εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα,
[5, 15]   περὶ τέτταρας μῆνας. Γίνονται δ´  οἱ   μὲν κάραβοι ἐν τοῖς τραχέσι
[5, 24]   τεττίγων γένη μέν ἐστι δύο,  οἱ   μὲν μικροί, οἳ πρῶτοι φαίνονται
[5, 9]   Ἄρχονται δὲ κύειν τῶν κεστρέων  οἱ   μὲν χελῶνες τοῦ Ποσειδεῶνος καὶ
[5, 24]   ὁμοίως οἱ μεγάλοι ἀλλήλοις καὶ  οἱ   μικροί, ὕπτιοι συνδυαζόμενοι πρὸς ἀλλήλους·
[5, 12]   τοῦ ἄρρενος βαρύτερον φθέγγεται, καὶ  οἱ   μόσχοι τῶν τελείων. Διὸ καὶ
[5, 13]   τῆς ἕλικος. Κηριάζουσι δὲ καὶ  οἱ   μύες. Τὰ δὲ λιμνόστρεα καλούμενα,
[5, 21]   τῶν μελιττῶν. Ὀχεύονται δὲ καὶ  οἱ   μύρμηκες καὶ τίκτουσι σκωλήκια,
[5, 13]   ἐπιπολάζοντα, οἷον αἱ λεπάδες καὶ  οἱ   νηρεῖται. Ἅπαντα μὲν οὖν τὰ
[5, 17]   ποταμοῖς πλατέων ζωδαρίων τῶν ἐπιθεόντων  οἱ   οἶστροι· διὸ καὶ οἱ πλεῖστοι
[5, 25]   ἐν πολλοῖς φθεῖρες. Καὶ γὰρ  οἱ   ὄρνιθες ἔχουσι, καὶ οἱ καλούμενοι
[5, 16]   σηπίδιον φύεται ἐπὶ κεφαλήν, ὥσπερ  οἱ   ὄρνιθες κατὰ τὴν κοιλίαν προσηρτημένοι.
[5, 24]   οἱ ᾄδοντες, οἱ δ´ ἀδιαίρετοι,  οἱ   οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι δὲ τοὺς
[5, 4]   οὐδέν, πόρους δὲ δύο καὶ  οἱ   ὄφεις καὶ οἱ ἰχθύες οἱ
[5, 15]   τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος, ὥσπερ  οἱ   ὄφεις τὸ καλούμενον γῆρας, καὶ
[5, 16]   τοῖς ἄλλοις, καὶ ἐν τούτοις  οἱ   ὀφθαλμοί. Ὠὸν ἐφ´ οὗ τὸ
[5, 17]   χωριζομένῃ κατὰ μέρος· διὸ καὶ  οἱ   περὶ ταύτην τὴν ἐργασίαν ὄντες
[5, 9]   ~Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἰχθύων  οἱ   πλεῖστοι ἅπαξ, οἷον οἱ {χυτοί
[5, 4]   ὀχεία ἧττον γίνεται κατάδηλος· διόπερ  οἱ   πλεῖστοι νομίζουσι πληροῦσθαι τὰ θήλεα
[5, 17]   ἐπιθεόντων οἱ οἶστροι· διὸ καὶ  οἱ   πλεῖστοι περὶ τὰ ὕδατα γίνονται
[5, 9]   ἐν τῷ πελάγει. Τίκτουσι δ´  οἱ   πλεῖστοι τῶν ἰχθύων ἐν μησὶ
[5, 26]   τοῦ κελύφους προέρχεται ποικίλη, καὶ  οἱ   πόδες ἐπ´ ἄκρου, ὥσπερ τοῖς
[5, 16]   ὀλίγαι αὐτῶν· ὁμοίως δὲ καὶ  οἱ   πολύποδες. Γίνεται δ´ ἐξ ἑνὸς
[5, 4]   ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι δ´  οἱ   πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν, ὥσπερ
[5, 3]   Ἔχουσι δέ τι εἰς  οἱ   πόροι συνάπτουσιν καὶ ἐν
[5, 27]   καὶ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι καὶ  οἱ   ποτάμιοι εἰς τὴν γῆν. Ἐκλέπεται
[5, 14]   γάρ, ὥσπερ τὰ φυόμενα. Διὸ  οἱ   πρὸς ταῖς ἀκταῖς εἰσι κάλλιστοι,
[5, 14]   περὶ τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι δ´  οἱ   πυκνοί· οἱ γὰρ Ἀχίλλειοι στιφρότεροι
[5, 14]   τροφή. Ἀσθενέστεροι δ´ εἰσὶν  οἱ   πυκνοὶ τῶν μανῶν διὰ τὸ
[5, 9]   ἐγγίνεται καὶ μικρὰ ᾠά. Καὶ  οἱ   ῥυάδες τοῦ θέρους τίκτουσιν. Ἄρχονται
[5, 26]   ὅσα ἐξ ἐρίων ἐστίν, οἷον  οἱ   σῆτες, οἳ ἐμφύονται μᾶλλον ὅταν
[5, 14]   γίνεται οὗτος. Τῶν δὲ πυκνῶν  οἱ   σκληροὶ σφόδρα καὶ τραχεῖς τράγοι
[5, 21]   τοῦ ἔαρος. Τίκτουσι δὲ καὶ  οἱ   σκορπίοι οἱ χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ
[5, 17]   καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ  οἱ   σκώληκες καὶ ταῦτα χωριζόμενα τὰ
[5, 20]   δὲ καὶ γόνος καὶ  οἱ   σκώληκες οὐ κάτωθεν τοῦ κυττάρου,
[5, 15]   αὐξάνεται αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὥσπερ  οἱ   σκώληκες. Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο
[5, 17]   παλαιὰ ἐρυθροτέρα, διὸ καὶ  οἱ   σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς· οἱ
[5, 14]   οἷον αἵ τε κνῖδαι καὶ  οἱ   σπόγγοι, ἐν ταῖς σήραγξι τῶν
[5, 17]   ἐνταῦθα, καὶ γίνονται ἐξ αὐτῶν  οἱ   σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες. Ἔνια δὲ
[5, 20]   ποιοῦσιν. ~Αἱ δ´ ἀνθρῆναι καὶ  οἱ   σφῆκες ποιοῦσι κηρία τῷ γόνῳ,
[5, 13]   κόγχαι καὶ αἱ χῆμαι καὶ  οἱ   σωλῆνες καὶ οἱ κτένες ἐν
[5, 9]   πολλὴν ποιοῦσι τὴν διαφορὰν αὐτοὶ  οἱ   τόποι οὐ μόνον κατὰ μέγεθος
[5, 9]   οἱ {χυτοί (καλοῦνται δὲ χυτοὶ  οἱ   τῷ δικτύῳ περιεχόμενοι) θύννος, πηλαμύς,
[5, 17]   ὅσοι ἄνευ ὀχείας. Καὶ γὰρ  οἱ   τῶν μελιττῶν καὶ ἀνθρηνῶν καὶ
[5, 25]   καλούμενοι γίνονται κυνοραϊσταί. Πάντες δ´  οἱ   φθεῖρες ἐν τοῖς ἔχουσιν ἐξ
[5, 25]   γίνονται τῶν ζῴων. Γίνονται δ´  οἱ   φθεῖρες μᾶλλον ὅταν μεταβάλλωσι τὰ
[5, 27]   δὲ καὶ σαῦροι καὶ κροκόδειλοι  οἱ   χερσαῖοι καὶ οἱ ποτάμιοι εἰς
[5, 21]   Τίκτουσι δὲ καὶ οἱ σκορπίοι  οἱ   χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ πολλά, καὶ
[5, 9]   ἰχθύων οἱ πλεῖστοι ἅπαξ, οἷον  οἱ   {χυτοί (καλοῦνται δὲ χυτοὶ οἱ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/01/2009