>

Livre, Chap.
[5, 24]	Καλοῦσι δὲ τοὺς μὲν μεγάλους	καὶ	ᾄδοντας ἀχέτας, τοὺς δὲ μικροὺς
[5, 24]	καὶ σκληρότεροι εὐθὺς καὶ μείζους,	καὶ	ᾄδουσιν. Εἰσὶ δ´ ἄρρενες μὲν
[5, 10]	ταῖς ὥραις, οὐ μὴν ἀλλὰ	καὶ	ἀεὶ ἔχουσι, καὶ μάλιστα ταῖς
[5, 4]	εἰρημένα καὶ βοῦς καὶ λάμια	καὶ	ἀετὸς καὶ νάρκη καὶ βάτραχος
[5, 15]	ἐν εἴκοσιν ἡμέραις ἀποβάλλει συνεστηκὸς	καὶ	ἀθρόον, ὥσπερ φαίνεται καὶ ἐκτός·
[5, 25]	ἔχουσιν ἄμφω· τὰ δὲ πρόβατα	καὶ	αἱ〉 αἶγες κρότωνας, φθεῖρας δ´
[5, 25]	δ´ ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται δὲ	καὶ	αἱ γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν μᾶλλον
[5, 27]	εἰς τὸ ὕδωρ. Τίκτουσι δὲ	καὶ	αἱ θαλάττιαι χελῶναι ἐν τῇ
[5, 12]	ἀσθενεστέραν ἀφιᾶσι καὶ οἱ ἄρρενες	καὶ	αἱ θήλειαι. Ὡς μὲν οὖν
[5, 15]	ψῦχος. Τοῖς δὲ χρόνοις παραπλησίως	καὶ	αἱ καλούμεναι ἄρκτοι τίκτουσι τοῖς
[5, 7]	τοῦτον ὀχεύεται, αἵ τε μυῖαι	καὶ	αἱ κανθαρίδες καὶ αἱ σπονδύλαι
[5, 6]	δὲ τρόπον καὶ οἱ ἀστακοὶ	καὶ	αἱ καρίδες ὀχεύονται. Οἱ δὲ
[5, 13]	πίνναι ἐρρίζωνται, οἱ δὲ σωλῆνες	καὶ	αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν· ὅταν
[5, 12]	δώδεκα αἵ τ´ ὀχεῖαι συμβαίνουσι	καὶ	αἱ κυήσεις αὐτῶν· οὐ μὴν
[5, 8]	τὴν ἀλέαν καὶ εὐτροφίαν, ὅσων	καὶ	αἱ κυήσεις ὀλιγοχρόνιοί εἰσιν, οἷον
[5, 13]	Εὐρίπῳ καὶ περὶ τὴν Καρίαν,	καὶ	αἱ μὲν ἐν τοῖς κόλποις
[5, 10]	τὸν καιρὸν τοῦτον. Γίνονται δὲ	καὶ	αἱ πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ,
[5, 13]	ἄμμῳ καὶ οἱ κτένες, ὥσπερ	καὶ	αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν οὖν
[5, 7]	τε μυῖαι καὶ αἱ κανθαρίδες	καὶ	αἱ σπονδύλαι καὶ τὰ φαλάγγια,
[5, 17]	τρία, ἥ τε ὀνομαζομένη πλατεῖα,	καὶ	αἱ στρογγύλαι, καὶ τρίται αἱ
[5, 5]	τῆς θηλείας. Αἱ δὲ σηπίαι	καὶ	αἱ τευθίδες νέουσιν ἅμα συμπεπλεγμέναι,
[5, 17]	κατὰ τριήμερον ἢ τετραήμερον, ὥσπερ	καὶ	αἱ τῶν νόσων συμβαίνουσι κρίσεις.
[5, 25]	κρότωνας, φθεῖρας δ´ οὐκ ἔχουσιν·	καὶ	αἱ ὕες φθεῖρας μεγάλους καὶ
[5, 13]	ἡ ἀρχή. Αἱ δὲ κόγχαι	καὶ	αἱ χῆμαι καὶ οἱ σωλῆνες
[5, 25]	ζώσης, οἷον οἵ τε φθεῖρες	καὶ	αἱ ψύλλαι καὶ κόρεις, ἐκ
[5, 12]	ὧδε τοῖς ζῴοις. Πρόβατον μὲν	καὶ	αἲξ αὐτοετὲς ὀχεύεται καὶ κύει,
[5, 14]	εἶναι κατ´ ἔλαττον. Ἔχει δὲ	καὶ	αἴσθησιν, ὡς φασίν. Σημεῖον δέ·
[5, 17]	φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων, καὶ ἀττέλαβοι	καὶ	ἀκρίδες καὶ τέττιγες· τὰ δ´
[5, 26]	θηρεύοντος τοῦ δελφῖνος. ~{Γίνεται δὲ	καὶ	ἄλλα ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ
[5, 9]	οἱ δ´ ὄρκυνες καὶ σκορπίδες	καὶ	ἄλλα πολλὰ γένη ἐν τῷ
[5, 16]	ὅμοια μύρτοις μεγάλοις καὶ μέλασιν·	καὶ	ἀλλήλων ἐχόμενά ἐστιν, οἷον βότρυς
[5, 19]	πρὸς τοῖς δένδρεσιν· γίνεται δὲ	καὶ	ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν τῷ Πόντῳ.
[5, 17]	καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται,	καὶ	ἅμα δυομένου ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν
[5, 19]	μᾶλλον, ἐπομβρίας δὲ γόνον, διὸ	καὶ	ἅμα συμβαίνει ἐλαιῶν φορὰ καὶ
[5, 24]	ὑπομένουσιν ἢ ἐὰν εὐθὺς ἐκτείνας,	καὶ	ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὸν δάκτυλον· διὰ
[5, 25]	Πάντα δὲ πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ	καὶ	ἄναιμα καὶ ἔντομα. Ὁ δὲ
[5, 14]	φύεται πάλιν ἐκ τοῦ καταλοίπου	καὶ	ἀναπληροῦται. Μέγιστοι μὲν οὖν γίνονται
[5, 13]	ὃν ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος δὲ βάπτει	καὶ	ἀνθίζει τὴν χεῖρα. Διατείνει δ´
[5, 17]	Καὶ γὰρ οἱ τῶν μελιττῶν	καὶ	ἀνθρηνῶν καὶ σφηκῶν ὅταν μὲν
[5, 1]	δ´ ἐστὶ τῶν τετραπόδων ἔνια,	καὶ	ἄνθρωπος τῶν διπόδων μόνον. Κοινὸν
[5, 19]	δὲ τῷ κηρίῳ ἔχεται ὥστε	καὶ	ἀντειλῆφθαι. Ὁ δὲ γόνος ἐστὶ
[5, 17]	δὲ τῶν κολεοπτέρων καὶ μικρῶν	καὶ	ἀνωνύμων ζῴων τοῦ πηλοῦ τρώγλας
[5, 27]	τριάκοντα ἀνορύττει καὶ ἐκλέπει ταχύ,	καὶ	ἀπάγει τοὺς νεοττοὺς εὐθὺς εἰς
[5, 15]	ἑκατέρωθεν γὰρ ἀπὸ τῆς κέρκου	καὶ	ἀπὸ τοῦ θώρακος δύο διαστήματα
[5, 19]	μέλιττα ὅσα ἐν κάλυκι ἀνθεῖ,	καὶ	ἀπὸ τῶν ἄλλων δ´ ὅσα
[5, 22]	αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ τὸ φαλάγγιον,	καὶ	ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα, πολλάκις
[5, 21]	τελειωθῇ, ἐκβάλλονται, ὥσπερ οἱ ἀράχναι,	καὶ	ἀπόλλυνται ὑπὸ τῶν τέκνων· πολλάκις
[5, 16]	τὸ τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει δὲ	καὶ	ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς, ὡς μετὰ
[5, 13]	πλήρης ᾖ· κενῆς δ´ οὔσης	καὶ	ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα μὲν οὖν
[5, 17]	προσπέφυκέ τε μόνη τῷ ἐντέρῳ	καὶ	ἀποτίκτει οἷον σικύου σπέρμα, ᾧ
[5, 4]	τόκον οἱ ἄρρενες τοῖς θήλεσι,	καὶ	ἀποτικτουσῶν δ´ ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά·
[5, 17]	τῶν συγγενῶν, οἷον φαλάγγιά τε	καὶ	ἀράχνια ἐκ φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων,
[5, 20]	ἐκ κηροῦ ἀλλ´ ἐκ φλοιώδους	καὶ	ἀραχνιώδους ὕλης τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον
[5, 17]	τε καὶ ἀράχνια ἐκ φαλαγγίων	καὶ	ἀραχνίων, καὶ ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες
[5, 12]	εἴκοσι συνέβη καὶ θηλείαις ὀχευθῆναι	καὶ	ἄρρεσι γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται δὲ καὶ
[5, 8]	πλεῖστον περὶ τὸ ἔαρ ποιεῖται	καὶ	ἀρχομένου τοῦ θέρους τὴν ὀχείαν
[5, 9]	μόνη τίκτει δίς· τίκτει γὰρ	καὶ	ἀρχομένου τοῦ φθινοπώρου καὶ περὶ
[5, 9]	ἡ μὲν γὰρ σμύραινα ποικίλον	καὶ	ἀσθενέστερον, ὁ δὲ σμῦρος ὁμόχρους
[5, 12]	κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἐλάττω	καὶ	ἀσθενικώτερα. Ὡς δ´ ἐπὶ τὸ
[5, 6]	δὲ μαλακόστρακα ὀχεύεται, οἷον κάραβοι	καὶ	ἀστακοὶ καὶ καρίδες καὶ τὰ
[5, 17]	ἀράχνια ἐκ φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων,	καὶ	ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες·
[5, 15]	τὴν κοιλίαν εἰς τὰς πτύχας,	καὶ	αὐξάνεται αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὥσπερ
[5, 27]	πήχεων. Λέγουσι δέ τινες ὅτι	καὶ	αὐξάνεται ἕως ἂν ζῇ. ~Τῶν
[5, 13]	τὰ κενὰ τῶν ὀστράκων εἰσδύεται,	καὶ	αὐξανόμενον μετεισδύνει πάλιν εἰς ἄλλο
[5, 13]	καὶ ἐν τούτῳ τρέφεται πάλιν·	καὶ	αὐξανόμενον πάλιν εἰς ἄλλο μετεισδύνει
[5, 22]	δὲ φαλάγγια πολὺ τὸ πλῆθος·	καὶ	αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ τὸ φαλάγγιον,
[5, 17]	αἱ πρασοκουρίδες· ἴσχουσι δὲ πτερὰ	καὶ	αὐταί. Ἐκ δὲ τῶν ἐν
[5, 13]	τούτων αἱ πορφύραι, ἀλλὰ φύονται	καὶ	αὗται καὶ τἆλλα τὰ ὀστρακόδερμα
[5, 13]	ὀστρακώδη γίνεται ἐν τῇ ἰλύϊ	καὶ	αὐτόματα, κατὰ τὴν διαφορὰν τῆς
[5, 14]	καθάπερ καὶ τἆλλα τὰ φυόμενα,	καὶ	ἀφαιρεῖται τὴν αὔξησιν· διὸ καὶ
[5, 22]	ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ δ´ εὐθὺς	καὶ	ἀφίησιν ἀράχνιον. Ὁ δὲ χυμὸς
[5, 17]	ἃ διὰ τοῦ πυρὸς πηδᾷ	καὶ	βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ οἱ
[5, 13]	τὰς σήραγγας τῶν πετριδίων τήθυα	καὶ	βάλανοι καὶ τὰ ἐπιπολάζοντα, οἷον
[5, 12]	ἀφίησιν ὁ μὲν ἄρρην μεγάλην	καὶ	βαρεῖαν, ἡ δὲ θήλεια μείζω
[5, 12]	μικρὰν μέν, μείζω μέντοι γε	καὶ	βαρυτέραν τῆς θηλείας· τοῦ δὲ
[5, 3]	τῇ ὀχείᾳ πλησιάζουσιν, οἷον φρῦναι	καὶ	βάτραχοι καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον
[5, 4]	λάμια καὶ ἀετὸς καὶ νάρκη	καὶ	βάτραχος καὶ πάντα τὰ γαλεώδη.
[5, 27]	δ´ ἡμέρας ἑξήκοντα (καὶ γὰρ	καὶ	βιοῖ χρόνον πολύν) ἐξ ἐλαχίστων
[5, 13]	τοῦ βυσσοῦ ἐν τοῖς ἀμμώδεσι	καὶ	βορβορώδεσιν. Ἔχουσι δ´ ἐν αὑταῖς
[5, 4]	δ´ ἐστὶ τά τ´ εἰρημένα	καὶ	βοῦς καὶ λάμια καὶ ἀετὸς
[5, 27]	Τίκτουσι δὲ πολὺ πλῆθος ᾠῶν·	καὶ	γὰρ εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά.
[5, 17]	τῆς περὶ τὸ ὄξος ἰλύος·	καὶ	γὰρ ἐν τοῖς δοκοῦσιν ἀσηπτοτάτοις
[5, 2]	τὰ θήλεα δέχονται τὴν γονήν·	καὶ	γὰρ ἐπὶ τῶν ἐλάφων ὦπται
[5, 27]	καὶ ἐπικάθηται δ´ ἡμέρας ἑξήκοντα	(καὶ	γὰρ καὶ βιοῖ χρόνον πολύν)
[5, 12]	γίνεται· χείριστα δὲ τὰ θερινά·	καὶ	γὰρ μικρὰ καὶ λεπτὰ καὶ
[5, 24]	ὀξεῖ, καθάπερ καὶ οἱ ἀττέλαβοι·	καὶ	γὰρ οἱ ἀττέλαβοι τίκτουσιν ἐν
[5, 9]	ὥσπερ καὶ τὰ τοῦ ἱππούρου·	καὶ	γὰρ ταῦτα ἐξ ἐλαχίστου μέγιστα
[5, 12]	ἑξήκονθ´ ἡμερῶν, ἀλλ´ ἄν τι	καὶ	γένηται, οὐκ ἐκτρέφεται εἰς τέλος.
[5, 12]	ἄρχεταί τε τὸ σπέρμα ἐκκρίνεσθαι	καὶ	γεννᾶν δύναται, ἀλλ´ ὕστερον· τὸ
[5, 9]	καὶ πρὸς τὸ πλεονάκις ὀχεύεσθαι	καὶ	γεννᾶν, οὕτω καὶ περὶ τοὺς
[5, 12]	ἄρχεται διετὴς καὶ ὀχεύεσθαι, ὥστε	καὶ	γεννᾶν· τὰ μέντοι ἔκγονα τὰ
[5, 12]	πρὸς τὰς ὀχείας καὶ νέα	καὶ	γηράσκουσα· ἔγκυος δ´ οὖσα ἐὰν
[5, 12]	μή, μάλιστα τό γ´ ἕωθεν·	καὶ	γηράσκων ἧττον ἀεί, ὥσπερ εἴρηται
[5, 23]	γε δοκεῖ ἡ φθορὰ αὐτῶν,	καὶ	γίνεσθαι ὅπως ἂν τύχῃ. ~Τῶν
[5, 15]	προσβλέποντι δὲ συνεστηκός τι φαίνεται·	καὶ	γίνεται δὲ μέγιστα οὐ τὰ
[5, 16]	κινεῖσθαι. Αἱ δὲ σηπίαι ἀποτίκτουσι,	καὶ	γίνεται ὅμοια μύρτοις μεγάλοις καὶ
[5, 26]	τις τὸν χιτῶνα περιέλῃ, ἀποθνήσκει	καὶ	γίνεται ὁμοίως ἀχρεῖος ὥσπερ ὁ
[5, 8]	ἔντομα καὶ τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται	καὶ	γίνεται, ὅταν εὐημερίαι γένωνται καὶ
[5, 21]	μόλις διαιροῦσιν. Ἐνταῦθα δὲ τίκτουσι,	καὶ	γίνεται σκωλήκια λευκὰ ἐν ὑμένι
[5, 10]	ἄρρην παρακολουθῶν καταφυσᾷ τὸν θορόν,	καὶ	γίνεται στιφρά. Βαδίζουσι δὲ κατὰ
[5, 15]	δ´ ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει πάντα,	καὶ	γίνεται τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον πῶμα.
[5, 17]	καὶ πηλῷ προσκαταλείψαντες ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα,	καὶ	γίνονται ἐξ αὐτῶν οἱ σφῆκες
[5, 23]	εἶτα περιρρήγνυται αὐταῖς τὸ δέρμα	καὶ	γίνονται εὐθὺς μείζους. Τίκτουσι δὲ
[5, 24]	γίνονται τέττιγες ἐκ τῆς τεττιγομήτρας,	καὶ	γίνονται μέλανες καὶ σκληρότεροι εὐθὺς
[5, 25]	ἐστι τῶν φθειρῶν τῶν θαλαττίων,	καὶ	γίνονται πανταχοῦ, μάλιστα δὲ περὶ
[5, 17]	πετόμεναι· αὗται δὲ πάλιν μεταβάλλουσι,	καὶ	γίνονται πτερωτὰ ζῷα ἐξ αὐτῶν,
[5, 24]	εὐθὺς ῥήγνυταί τε τὸ κέλυφος	καὶ	γίνονται τέττιγες ἐκ τῆς τεττιγομήτρας,
[5, 14]	πᾶν· διατμηθὲν δὲ πυκνότερόν ἐστι	καὶ	γλισχρότερον τοῦ σπόγγου, καὶ τὸ
[5, 17]	διὸ καὶ οἱ σκώληκες τοιοῦτοι	καὶ	δασεῖς· οἱ δ´ ἐκ τῆς
[5, 17]	ἐστιν. Ἐκ δὲ μελαινῶν τινων	καὶ	δασειῶν οὐ μεγάλων καμπῶν πρῶτον
[5, 9]	τῇ γῇ καὶ τοῖς βρυώδεσι	καὶ	δασέσιν. {Ταχὺ δὲ καὶ ὁ
[5, 2]	συνιόντα πυγηδόν, οἷον λέοντές τε	καὶ	δασύποδες καὶ λύγκες· τῶν δὲ
[5, 10]	ἀποτίκτει δ´ ἐν ἡμέραις πέντε	καὶ	δέκα. Ὅταν δὲ τέκῃ τὰ
[5, 15]	κατὰ τοὺς καιροὺς τούτους αὐξάνεται	καὶ	δεκτικὰ γίνεται τῶν ᾠῶν· πρὸς
[5, 26]	εἰς τὰ τῶν συκῶν ἐρινεά,	καὶ	διὰ στιγμάτων ποιεῖ μὴ ἀποπίπτειν
[5, 13]	ὥσπερ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ,	καὶ	διὰ τὴν στενοχωρίαν γίνονται οἱονεὶ
[5, 2]	δ´ ἡ μὲν θήλεια συγκαθιεῖσα	καὶ	διαβαίνουσα, ὁ δ´ ἄρρην ἐπαναβαίνων
[5, 5]	κεφαλὴν ἐρείσῃ πρὸς τὴν γῆν	καὶ	διαπετάσῃ τὰς πλεκτάνας, ἅτερος ἐφαρμόττει
[5, 17]	τῶν ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον αὐξάνεται	καὶ	διαρθρούμενον γίνεται τὸ ζῷον. Γίνεται
[5, 21]	στρογγύλων τὸ πρῶτον μακρὰ γίνεται	καὶ	διαρθροῦται· ἡ δὲ γένεσίς ἐστι
[5, 13]	πορφύρα μεῖζον δακτύλου, ᾧ νέμεται	καὶ	διατρυπᾷ τὰ κογχύλια καὶ τὸ
[5, 17]	μεγάλου, ὃς ἔχει οἷον κέρατα	καὶ	διαφέρει τῶν ἄλλων, γίνεται πρῶτον
[5, 25]	πολλὴ ἐν τῷ σώματι ᾖ·	καὶ	διεφθάρησάν τινες ἤδη τοῦτον τὸν
[5, 2]	καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα τετράποδα·	καὶ	διημερεύει τὸ μὲν ὀχεῦον τὸ
[5, 27]	οὖν χελώνη τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα	καὶ	δίχροα ὥσπερ τὰ τῶν ὀρνίθων,
[5, 12]	δ´ ἑξήκοντα καὶ μίαν ἢ	καὶ	δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας τὸ
[5, 25]	πολλοῖς γινομένων· εἰσὶ δ´ οὗτοι	καὶ	δυσαφαίρετοι ἀπὸ τοῦ χρωτός. Παισὶ
[5, 26]	ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται ὥσπερ προσπεφυκότα·	καὶ	ἐάν τις τὸν χιτῶνα περιέλῃ,
[5, 7]	αἱ σπονδύλαι καὶ τὰ φαλάγγια,	καὶ	εἴ τι ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι
[5, 12]	αἰδοίων οὐ μόνον μεγέθει ἀλλὰ	καὶ	εἴδει, καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν
[5, 12]	τισὶ καὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη γεγονόσι	καὶ	εἴκοσι συνέβη καὶ θηλείαις ὀχευθῆναι
[5, 18]	ἐγγίνεται. Οἱ δέ φασιν ὀχεύεσθαι,	καὶ	εἶναι ἄρρενας μὲν τοὺς κηφῆνας,
[5, 19]	φέρουσι τὸ μέλι. Κατάγεται δὲ	καὶ	εἰς Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν λευκὸν
[5, 26]	ἐκπέτεται τοῦτο ἐγκαταλιπὼν ὁ ψήν,	καὶ	εἰσδύεται εἰς τὰ τῶν συκῶν
[5, 24]	ἐν τῇ γῇ γίνεται τεττιγομήτρα·	καὶ	εἰσὶ τότε ἥδιστοι, πρὶν περιρραγῆναι
[5, 9]	Τίκτει δ´ αὕτη ᾠὰ πολλά,	καὶ	ἐκ μικροῦ ταχεῖαν τὴν αὔξησιν
[5, 17]	πᾶσι γὰρ τούτοις γίνονται σκώληκες)	καὶ	ἐκ τῶν ἐν τῇ κυνακάνθῃ·
[5, 1]	φθειρῶν ὀχευομένων αἱ καλούμεναι κονίδες	καὶ	ἐκ τῶν μυιῶν σκώληκες καὶ
[5, 17]	ὧν γίνονται κάνθαροι. Γίνονται δὲ	καὶ	ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν ἐν
[5, 1]	καὶ ἐκ τῶν μυιῶν σκώληκες	καὶ	ἐκ τῶν ψυλλῶν σκώληκες ᾠοειδεῖς,
[5, 15]	ᾠὰ περὶ τρεῖς μῆνας, Σκιρροφοριῶνα	καὶ	Ἑκατομβαιῶνα καὶ Μεταγειτνιῶνα· μετὰ δὲ
[5, 27]	ἡμέρας ἐλάττους ἢ τριάκοντα ἀνορύττει	καὶ	ἐκλέπει ταχύ, καὶ ἀπάγει τοὺς
[5, 17]	δὲ ταῖς λοιπαῖς τρισὶν ἐπῳάζουσι	καὶ	ἐκλέπουσιν ὅσα γόνῳ τίκτεται, οἷον
[5, 17]	πολλοῦ διελθόντος περιρρήγνυται τὸ κέλυφος,	καὶ	ἐκπέτεται ἐξ αὐτῶν πτερωτὰ ζῷα,
[5, 15]	συνεστηκὸς καὶ ἀθρόον, ὥσπερ φαίνεται	καὶ	ἐκτός· εἶτ´ ἐκ τούτων γίνονται
[5, 12]	δὲ καὶ ἐνιαυσία ἐκύησεν ὥστε	καὶ	ἐκτραφῆναι. Καὶ βοῦς ἐνιαυσία ἔτεκεν
[5, 12]	Καὶ βοῦς ἐνιαυσία ἔτεκεν ὥστε	καὶ	ἐκτραφῆναι· καὶ τὸ μέγεθος ηὐξήθη
[5, 12]	ὀχεύουσι τετράμηνοι, ὥστε δὲ γεννᾶν	καὶ	ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ δ´ οἱ
[5, 8]	ταῖς λοιπαῖς ἑπτὰ ἡμέραις τίκτειν	καὶ	ἐκτρέφειν τὰ νεόττια. Περὶ μὲν
[5, 11]	δ´ αἱ περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν	καὶ	ἐκτρέφουσιν, ἂν τόπον ἔχωσιν ἀλεεινὸν
[5, 12]	ἄγονον, γονίμων δ´ ὄντων ἀσθενέστερα	καὶ	ἐλάττω τὰ ἔκγονα. Τοῦτο δὲ
[5, 22]	ὅμοιος ἐν τοῖς σκώληξι θλιβομένοις	καὶ	ἐν αὐτοῖς νέοις οὖσι, παχὺς
[5, 15]	δὲ τοῖς πηλώδεσιν οὐδέτεροι· διὸ	καὶ	ἐν Ἑλλησπόντῳ μὲν καὶ περὶ
[5, 24]	ὅπου μὴ δένδρα ἐστίν· διὸ	καὶ	ἐν Κυρήνῃ οὐ γίνονται ἐν
[5, 11]	φθινοπώρου· τὰ δὲ τοῦ θέρους	καὶ	ἐν ταῖς θερμημερίαις χείριστα. ~Διαφέρουσι
[5, 13]	τοῖς μυσὶ τοῖς πυελώδεσιν, ἔπειτα	καὶ	ἐν ταῖς πίνναις οἱ καλούμενοι
[5, 13]	ἀλλ´ εἰς ταὐτὸ ἰοῦσαι, ὥσπερ	καὶ	ἐν τῇ θαλάττῃ, καὶ διὰ
[5, 4]	θῆλυ τοῦ ἄρρενος· σχεδὸν δὲ	καὶ	ἐν τοῖς ἄλλοις ἰχθύσι τὰ
[5, 16]	Μέγιστοι δὲ φαίνονται πρῶτον, ὥσπερ	καὶ	ἐν τοῖς ἄλλοις, καὶ ἐν
[5, 17]	οἷον ἐν μαγειρείοις τε γίνεται	καὶ	ἐν τοῖς ἔργοις· σήπεται γὰρ
[5, 24]	τῇ Κυρηναίᾳ γίνονται. Ἐντίκτουσι δὲ	καὶ	ἐν τοῖς καλάμοις ἐν οἷς
[5, 13]	οἱ καλούμενοι πιννοτῆραι. Γίνονται δὲ	καὶ	ἐν τοῖς κτεσὶ καὶ ἐν
[5, 13]	δὲ καὶ ἐν τοῖς κτεσὶ	καὶ	ἐν τοῖς λιμνοστρέοις· αὔξησιν δ´
[5, 10]	καὶ τὰ μαλάκια τοῦ ἔαρος,	καὶ	ἐν τοῖς πρώτοις τίκτει τῶν
[5, 19]	Θερμώδοντα ποταμὸν ἐν τῇ γῇ	καὶ	ἐν τοῖς σμήνεσι ποιοῦσι κηρία
[5, 24]	τὰς ἀμπέλους, διατρυπῶντες τοὺς καλάμους,	καὶ	ἐν τοῖς τῆς σκίλλης καυλοῖς.
[5, 26]	ἔν τε τοῖς ξηροῖς ὑγραινομένοις	καὶ	ἐν τοῖς ὑγροῖς ξηραινομένοις, ὅσα
[5, 8]	δύσιν καὶ τροπὰς ὁρᾶται μόνον,	καὶ	ἐν τοῖς ὑφόρμοις ὅσον περιιπταμένη
[5, 16]	ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις,	καὶ	ἐν τούτοις οἱ ὀφθαλμοί. Ὠὸν
[5, 22]	ἐστι, τὸ δ´ ἥμισυ ἔξω·	καὶ	ἐν τούτῳ ἐπῳάζουσαι ζῳοποιοῦσιν. Τὰ
[5, 13]	Ὅταν δ´ εἰσδύσῃ, συμπεριφέρει τοῦτο	καὶ	ἐν τούτῳ τρέφεται πάλιν· καὶ
[5, 13]	ὃ εἶχεν εἰς τὴν γῆν·	καὶ	ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ γίνεται
[5, 22]	ὅταν δὲ τέκῃ, ἐπῳάζει τε	καὶ	ἐν τρισὶν ἡμέραις διαρθροῦται. {Τίκτει
[5, 10]	φαίνεται τὰ καλούμενα ᾠὰ ἔχοντα	καὶ	ἐν τῷ μετοπώρῳ, πλὴν τῶν
[5, 26]	ἐνῇ ὑγρόν, ξηραίνει. Γίνεται δὲ	καὶ	ἐν χιτῶνι ὁ σκώληξ οὗτος.
[5, 27]	συκαῖς ἐρινεούς. ~Τῶν δὲ τετραπόδων	καὶ	ἐναίμων καὶ ᾠοτόκων αἱ μὲν
[5, 13]	δὲ τῶν πορφυρῶν γένη πλείω,	καὶ	ἔνιαι μὲν μεγάλαι, οἷον αἱ
[5, 12]	τριετὴς καὶ ἑξάμηνος. Ἤδη δὲ	καὶ	ἐνιαυσία ἐκύησεν ὥστε καὶ ἐκτραφῆναι.
[5, 17]	σκωληκίων μικρά· πρῶτον μὲν γὰρ	καὶ	ἐνταῦθα ἐρυθραίνεται καὶ ἐξ ἀκινησίας
[5, 17]	ἢ πρὸς τάφοις ἢ τειχίοις,	{καὶ	ἐνταῦθα τὰ σκωλήκια ἐντίκτουσιν. Ὁ
[5, 27]	ὕδατος τίκτει, ὀρύξασα βόθυνον πιθώδη,	καὶ	ἐντεκοῦσα καταλείπει· ἐάσασα δ´ ἡμέρας
[5, 17]	ταύτῃ φωλοῦσί τε τὸν χειμῶνα	καὶ	ἐντίκτουσι σκωλήκια, ἐξ ὧν γίνονται
[5, 25]	πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ καὶ ἄναιμα	καὶ	ἔντομα. Ὁ δὲ τῶν θύννων
[5, 17]	μὲν γὰρ καὶ ἐνταῦθα ἐρυθραίνεται	καὶ	ἐξ ἀκινησίας λαμβάνει κίνησιν οἷον
[5, 8]	θέρους ἀρχομένου, τίκτει δὲ πέντε	καὶ	ἓξ ᾠά· φωλεῖ δ´ ἀπὸ
[5, 12]	ἀλλ´ ἢ τριετὴς ἢ τριετὴς	καὶ	ἑξάμηνος. Ἤδη δὲ καὶ ἐνιαυσία
[5, 16]	γίνεται ἐκ τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια,	καὶ	ἐξέρπει, ὥσπερ τὰ φαλάγγια, πολλὰ
[5, 12]	τὸ πολὺ τοῖς μὲν πέντε	καὶ	ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς δὲ πέντε
[5, 13]	χρῶνται, πάχει τε πολὺ ὑπερβάλλει,	καὶ	ἔξωθεν τοῦ ὀστράκου τὸ ἄνθος
[5, 9]	καὶ ὀδόντας ἔχει καὶ ἔσωθεν	καὶ	ἔξωθεν. Φασὶ δ´ ὥσπερ καὶ
[5, 20]	ἔστ´ ἂν νύμφαι ὦσιν, ἀκινητίζουσι	καὶ	ἐπαλήλιπται ὁ κύτταρος. Καταντικρὺ δ´
[5, 4]	πόδας ἔχοντα. Τοῦτο δὴ συμπεραίνει	καὶ	ἐπεκτείνεται εἰς τὴν τοῦ θήλεος
[5, 24]	προσίῃ ἀπ´ ἄκρου ἐπικάμπτων τε	καὶ	ἐπεκτείνων πάλιν, μᾶλλον ὑπομένουσιν ἢ
[5, 4]	παραπεσόντας, ἐπεὶ ὦπται ἡ ὀχεία	καὶ	ἐπὶ τούτων γινομένη τὸν εἰρημένον
[5, 12]	μὴ γεννᾶν μηδὲ τίκτειν, καθάπερ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων. {Ἡ δὲ
[5, 1]	μόνον. Κοινὸν μὲν οὖν συμβέβηκε	καὶ	ἐπὶ τῶν ζῴων, ὥσπερ καὶ
[5, 15]	σκώληκες. Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο	καὶ	ἐπὶ τῶν μαλακίων ἐστὶ καὶ
[5, 12]	μόνον μεγέθει ἀλλὰ καὶ εἴδει,	καὶ	ἐπὶ τῶν μαστῶν ὡσαύτως, μάλιστα
[5, 1]	φανερόν· σχεδὸν γὰρ παραπλήσια συμβαίνει	καὶ	ἐπὶ τῶν ὀρνίθων. Ὅσα δ´
[5, 12]	ἀνθρώπων καὶ τῶν ζῳοτόκων τετραπόδων	καὶ	ἐπὶ τῶν ὀρνίθων· τῶν μὲν
[5, 16]	ᾠοῦ ἓν σηπίδιον· ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει. Διαφέρει
[5, 1]	καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων, ὥσπερ	καὶ	ἐπὶ τῶν φυτῶν· τὰ μὲν
[5, 17]	ἐστὶ τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν	καὶ	ἐπιβαίνει ἄνωθεν, καὶ πῶς ποιεῖται
[5, 4]	τοιαῦτα, οὐ μόνον παραπίπτοντα ἀλλὰ	καὶ	ἐπιβαίνοντα τοῖς ὑπτίοις ἐπὶ τὰ
[5, 8]	τοῦ ἔαρος εὐθὺς ἐκ τροπῶν,	καὶ	ἐπικαθεύδει ὥσπερ αἱ ἄλλαι ὄρνιθες.
[5, 27]	περὶ ἑξήκοντα, λευκὰ τὴν χρόαν,	καὶ	ἐπικάθηται δ´ ἡμέρας ἑξήκοντα (καὶ
[5, 27]	κατὰ λόγον, αὐξανόμενος δὲ γίνεται	καὶ	ἑπτακαίδεκα πήχεων. Λέγουσι δέ τινες
[5, 21]	οἱ χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ πολλά,	καὶ	ἐπῳάζουσιν. Ὅταν δὲ τελειωθῇ, ἐκβάλλονται,
[5, 19]	ἐργάζωνται. Φέρει δὲ κηρὸν μὲν	καὶ	ἐριθάκην περὶ τοῖς σκέλεσι, τὸ
[5, 17]	ὥσπερ τὰ φυκία μικρὰ σφόδρα	καὶ	ἐρυθρά· ταῦτα δὲ χρόνον μέν
[5, 11]	πελειὰς καὶ μέλαν καὶ μικρὸν	καὶ	ἐρυθρόπουν καὶ τραχύπουν, διὸ καὶ
[5, 19]	ὄψιον γένηται, καὶ ὅταν αὐχμοὶ	καὶ	ἐρυσίβη, ἐλάττων γίνεται ὁ γόνος·
[5, 18]	ἂν ἐλαιῶν φορὰ γένηται, τότε	καὶ	ἑσμοὶ ἀφίενται πλεῖστοι. Οἱ δέ
[5, 19]	καὶ ἅμα συμβαίνει ἐλαιῶν φορὰ	καὶ	ἐσμῶν. Ἐργάζονται δὲ πρῶτον μὲν
[5, 9]	τῇ πίτυϊ, καὶ ὀδόντας ἔχει	καὶ	ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Φασὶ δ´
[5, 14]	ἐν ἑαυτῷ ζῷα, ἕλμινθάς τε	καὶ	ἕτερ´ ἄττα, ἃ κατεσθίει, ὅταν
[5, 14]	δ´ οἱ ἐν τοῖς βαθέσι	καὶ	εὐδιεινοῖς μαλακώτατοί εἰσιν· τὸ γὰρ
[5, 15]	οἱ ὄφεις τὸ καλούμενον γῆρας,	καὶ	εὐθὺς γενόμενοι καὶ ὕστερον καὶ
[5, 16]	αὐξάνεται δὲ ταῦτα τὰ ᾠά,	καὶ	εὐθὺς μέν ἐστι λευκά, ὅταν
[5, 24]	ἔλθῃ περὶ τροπάς, ἐξέρχονται νύκτωρ,	καὶ	εὐθὺς ῥήγνυταί τε τὸ κέλυφος
[5, 9]	τόποι οὐ μόνον κατὰ μέγεθος	καὶ	εὐτροφίαν ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς
[5, 8]	ζῴων πολλὰ διὰ τὴν ἀλέαν	καὶ	εὐτροφίαν, ὅσων καὶ αἱ κυήσεις
[5, 19]	ἀρχῆς γὰρ οἷον ὕδωρ γίνεται,	καὶ	ἐφ´ ἡμέρας μέν τινας ὑγρόν
[5, 20]	εἰς τὸ πλάγιον τοῦ κυττάρου,	καὶ	ἔχεται πρὸς τῷ τοίχῳ. {Οὐχ
[5, 24]	λέγουσιν οἱ γεωργοὶ ὡς κατουρούντων	καὶ	ἐχόντων περίττωμα καὶ τρεφομένων τῇ
[5, 26]	σκώληξ χρυσαλλὶς ὥσπερ αἱ κάμπαι,	καὶ	ζῇ ἀκινητίζων· ὅ τι δ´
[5, 1]	γεννήσωσιν ᾠά, συμβαίνει ἐκ τούτων	καὶ	ζῷα γίνεσθαι, πλὴν τῶν μὲν
[5, 14]	τὸ βάθος. Ἄπλυτοι δ´ ὄντες	καὶ	ζῶντες ἰδεῖν μέν εἰσι μέλανες.
[5, 8]	ἐμνήσθη περὶ αὐτῆς. Τίκτει δὲ	καὶ	ἡ ἀηδὼν τοῦ θέρους ἀρχομένου,
[5, 3]	καθάπερ τὰ ζῳοτόκα, οἷον χελώνη	καὶ	ἡ θαλαττία καὶ ἡ χερσαία.
[5, 24]	καὶ τἆλλα ἔντομα. Ἔχει δὲ	καὶ	ἡ θήλεια αἰδοῖον ἐσχισμένον· θήλεια
[5, 4]	καταπνεῦσαι τὸν ἄρρενα· χάσκει δὲ	καὶ	ἡ θήλεια καὶ ὁ ἄρρην,
[5, 13]	Διὸ καὶ χωρίζεται ὁ τράχηλος	καὶ	ἡ μήκων· μεταξὺ γὰρ τούτων
[5, 13]	τὸ αὐτῆς ὄστρακον. Ἔστι δὲ	καὶ	ἡ πορφύρα καὶ ὁ κῆρυξ
[5, 16]	Ἔστι δὲ καὶ ὁ τεῦθος	καὶ	ἡ σηπία βραχύβιον· οὐ γὰρ
[5, 16]	ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ δὲ πολύπους	καὶ	ἡ σηπία καὶ τἆλλα τὰ
[5, 9]	ἔαρος. Διαφέρει δ´ ὁ σμῦρος	καὶ	ἡ σμύραινα· ἡ μὲν γὰρ
[5, 2]	ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται δὲ	καὶ	ἡ φώκη καθάπερ τὰ ὀπισθουρητικὰ
[5, 3]	οἷον χελώνη καὶ ἡ θαλαττία	καὶ	ἡ χερσαία. Ἔχουσι δέ τι
[5, 6]	καὶ συνηρεφέστερον, εἰς ὃ ἐκτίκτουσι	καὶ	ᾗ τὸ περίττωμα ἐξέρχεται. Μόριον
[5, 18]	οὐκ ἔχουσιν· οἱ δὲ βασιλεῖς	καὶ	ἡγεμόνες ἔχουσι μὲν κέντρον, ἀλλ´
[5, 8]	τὸν τρόπον πάντων, ~ὧραι δὲ	καὶ	ἡλικίαι τῆς ὀχείας ἑκάστοις εἰσὶ
[5, 14]	κράνη καὶ τὰς κνημῖδας ὑποτιθέασι,	καὶ	ἧττον ἡ πληγὴ ψοφεῖ. Σπανιώτατος
[5, 17]	ἢ ὑπὸ πνεύματος. Μᾶλλον δὲ	καὶ	θᾶττον γίνονται αἱ ἀσκαρίδες ἐν
[5, 9]	οὐ μὴν ἀλλά, καθάπερ εἴρηται,	καὶ	θέρους ἔνια καὶ φθινοπώρου καὶ
[5, 9]	Τίκτει δ´ ἔνια καὶ χειμῶνος	καὶ	θέρους, ὥσπερ ἐλέχθη πρότερον, οἷον
[5, 12]	ἔτη γεγονόσι καὶ εἴκοσι συνέβη	καὶ	θηλείαις ὀχευθῆναι καὶ ἄρρεσι γεννῆσαι.
[5, 4]	ἰχθύες. {Περὶ δὲ τὴν Φοινίκην	καὶ	θήραν ποιοῦνται δι´ ἀλλήλων· ἄρρενας
[5, 13]	τὴν ἀρχὴν ἐκ τῆς γῆς	καὶ	ἰλύος, εἶτ´ εἰς τὰ κενὰ
[5, 15]	κάραβοι μετὰ τὴν ὀχείαν κύουσι	καὶ	ἴσχουσι τὰ ᾠὰ περὶ τρεῖς
[5, 9]	ἀσθενέστερον, ὁ δὲ σμῦρος ὁμόχρους	καὶ	ἰσχυρός, καὶ τὸ χρῶμα ἔχει
[5, 14]	καλοῦσιν Ἀχίλλειον λεπτότατος καὶ πυκνότατος	καὶ	ἰσχυρότατος· ὃν ὑπὸ τὰ κράνη
[5, 13]	ἡ πορφύρα περὶ ἔτη ἕξ,	καὶ	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν φανερά ἐστιν
[5, 26]	ἐλάχιστον εἶναι τῶν ζῴων πάντων	καὶ	καλεῖται ἀκαρί, λευκὸν καὶ μικρόν.
[5, 17]	ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν μίαν, διὸ	καὶ	καλεῖται ἐφήμερον. Τὰ πλεῖστα δὲ
[5, 8]	περὶ τροπὰς τὰς χειμερινάς. Διὸ	καὶ	καλοῦνται, ὅταν εὐδιειναὶ γένωνται αἱ
[5, 18]	ἔχουσιν ἡμιόλιον μάλιστα τῷ μήκει,	καὶ	καλοῦνται ὑπό τινων μητέρες ὡς
[5, 17]	ἀκινητίζουσι, καὶ μεταβάλλουσι τὴν μορφήν,	καὶ	καλοῦνται χρυσαλλίδες, καὶ σκληρὸν ἔχουσι
[5, 7]	ἐν ποσίν, οἷον μυιῶν τε	καὶ	κανθαρίδων. Πάντα δὲ τὸν τρόπον
[5, 6]	ὀχεύεται, οἷον κάραβοι καὶ ἀστακοὶ	καὶ	καρίδες καὶ τὰ τοιαῦτα, ὥσπερ
[5, 12]	ταῖς θερμημερίαις χείριστα. ~Διαφέρουσι δὲ	καὶ	κατὰ τὴν ἡλικίαν τὰ ζῷα
[5, 23]	οὐκ ἔχουσιν. Ἀθρόα δὲ τίκτουσι	καὶ	κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον, ὥστε
[5, 9]	κατὰ μέγεθος καὶ εὐτροφίαν ἀλλὰ	καὶ	κατὰ τοὺς τόκους καὶ τὰς
[5, 23]	λυπρᾷ, ἀλλ´ ἐν τῇ πεδιάδι	καὶ	κατερρωγυίᾳ· ἐν ταῖς ῥωγμαῖς γὰρ
[5, 27]	ὅμοια τοῖς ὄρνισι τοῖς ἡμέροις,	καὶ	κατορύξασαι ἐπῳάζουσι τὰς νύκτας. Τίκτουσι
[5, 15]	κέρκου προσαναπτυττομένης, καὶ προσπιέσασα εὐθὺς	καὶ	κεκαμμένη ἀποτίκτειν. Τὰ δὲ χονδρώδη
[5, 4]	τὸν συνδυασμόν. Τὰ δὲ πλατέα	καὶ	κερκοφόρα, οἷον βάτος καὶ τρυγὼν
[5, 19]	γίνεται· αὐξανόμενα δὲ γίνονται μέλιτται	καὶ	κηφῆνες. Ὁ δὲ τῶν βασιλέων
[5, 19]	ἔχειν, ἐξεσθίουσιν αὐταὶ αἱ μέλιτται·	καὶ	κηφῆνος πτερὸν ἂν ἀποκνίσας ἀφῇ
[5, 17]	ἐκ δὲ τούτου μυῖα ἀποτελεῖται,	καὶ	κινεῖται πνεύματος ἢ ἡλίου γενομένου.
[5, 14]	καὶ ὅταν ᾖ πνεῦμα πολὺ	καὶ	κλύδων, πρὸς τὸ μὴ ἀποπίπτειν.
[5, 17]	νέοι σκώληκες ὦσι, τρέφονταί τε	καὶ	κόπρον ἔχοντες φαίνονται· {ὅταν δ´
[5, 17]	χρόνον· τὰ δ´ ἐν βορβόρῳ	καὶ	κόπρῳ σηπομένοις, τὰ δ´ ἐν
[5, 4]	τοῖς ἄρρεσιν ἑπόμεναι τοῦτο δρῶσι,	καὶ	κόπτουσιν ὑπὸ τὴν γαστέρα τοῖς
[5, 25]	τε φθεῖρες καὶ αἱ ψύλλαι	καὶ	κόρεις, ἐκ μὲν τῆς ὀχείας
[5, 11]	πλεῖστα, χελιδὼν δὲ δὶς τίκτει	καὶ	κόττυφος. Τὰ μὲν οὖν πρῶτα
[5, 27]	ᾠά. Τίκτουσι δὲ καὶ σαῦροι	καὶ	κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι καὶ οἱ
[5, 12]	μὲν καὶ αἲξ αὐτοετὲς ὀχεύεται	καὶ	κύει, μᾶλλον δ´ ἡ αἴξ·
[5, 8]	κυήσεις ὀλιγοχρόνιοί εἰσιν, οἷον ὑὸς	καὶ	κυνός, καὶ τῶν πτηνῶν ὅσα
[5, 2]	ὀχεύεται τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ	καὶ	κύων. Οἱ δ´ αἴλουροι οὐκ
[5, 9]	οὔ· κεστρεῖς δὲ καὶ χρυσόφρυες	καὶ	λάβρακες μάλιστα οὗ ἂν ποταμοὶ
[5, 15]	κάραβοι ἐν ἡμέραις μάλιστα πεντεκαίδεκα,	καὶ	λαμβάνονται πολλάκις ἐλάττους ἢ δακτυλιαῖοι.
[5, 9]	δὲ ταῦτα εἰς τὸ ξηρόν,	καὶ	λαμβάνονται πολλάκις. Συμβαίνει μὲν οὖν
[5, 4]	τά τ´ εἰρημένα καὶ βοῦς	καὶ	λάμια καὶ ἀετὸς καὶ νάρκη
[5, 12]	βαρεῖαν, ἡ δὲ θήλεια μείζω	καὶ	λαμπροτέραν ἢ τέως, ἄχρι ἐτῶν
[5, 17]	χωρίζειν τὴν ἄλλην τὴν μεμιγμένην,	καὶ	λέγουσι τότε κατειργάσθαι τὴν κόπρον.
[5, 13]	οἷον αἱ περὶ τὸ Σίγειον	καὶ	Λεκτόν, αἱ δὲ μικραί, οἷον
[5, 12]	τὰ θερινά· καὶ γὰρ μικρὰ	καὶ	λεπτὰ καὶ ὑγρά. Ὁ δ´
[5, 16]	ἄλλο κοῖλον ὅμοιον βοστρυχίοις οἰνάνθης	καὶ	λεύκης καρπῷ, καθάπερ εἴρηται πρότερον.
[5, 17]	τῆς ἐν Μηδίᾳ χιόνος μεγάλοι	καὶ	λευκοί· δυσκίνητοι δὲ πάντες. Ἐν
[5, 22]	ἐν αὐτοῖς νέοις οὖσι, παχὺς	καὶ	λευκός. Αἱ δὲ λειμώνιαι ἀράχναι
[5, 2]	οἷον λέοντές τε καὶ δασύποδες	καὶ	λύγκες· τῶν δὲ δασυπόδων καὶ
[5, 3]	τοιοῦτον γένος. Τὰ δ´ ἄποδα	καὶ	μακρὰ τῶν ζῴων, οἷον ὄφεις
[5, 28]	ὥσπερ τῶν ἰχθύων, μονόχρουν ἐστὶ	καὶ	μαλακόδερμον. Ὁ δὲ νεοττὸς ἄνω
[5, 19]	τὸ πῖπτον ἐκ τοῦ ἀέρος,	καὶ	μάλιστα ἐν ταῖς τῶν ἄστρων
[5, 17]	ἐπὶ τῶν φύλλων τῶν χλωρῶν,	καὶ	μάλιστα ἐπὶ τῆς ῥαφάνου, ἣν
[5, 10]	μὴν ἀλλὰ καὶ ἀεὶ ἔχουσι,	καὶ	μάλιστα ταῖς πανσελήνοις καὶ ταῖς
[5, 6]	μεῖζόν ἐστι τὸ τῆς θηλείας	καὶ	μᾶλλον ἀφεστηκὸς καὶ συνηρεφέστερον, εἰς
[5, 4]	στόμασιν, οἱ δὲ θᾶττον προΐενται	καὶ	μᾶλλον· κατὰ δὲ τὸν τόκον
[5, 2]	ἄλληλα ἔχοντες. Τῶν δὲ ζῳοτόκων	καὶ	μέγεθος ἐχόντων οὔτε τοὺς ἄρρενας
[5, 12]	ᾖ, πᾶσαν ὥραν ὀχεύειν δύναται,	καὶ	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ· εἰ
[5, 24]	γίνονται μέλανες καὶ σκληρότεροι εὐθὺς	καὶ	μείζους, καὶ ᾄδουσιν. Εἰσὶ δ´
[5, 16]	ὅταν δ´ ἀφῇ τὸν θορόν,	καὶ	μείζω καὶ μέλανα. Ὅταν δὲ
[5, 23]	γεοειδοῦς τοῦ περιέχοντος ἀκρίδες μικραὶ	καὶ	μέλαιναι· εἶτα περιρρήγνυται αὐταῖς τὸ
[5, 11]	ἡ περιστερά· ἡ δὲ πελειὰς	καὶ	μέλαν καὶ μικρὸν καὶ ἐρυθρόπουν
[5, 16]	ἀφῇ τὸν θορόν, καὶ μείζω	καὶ	μέλανα. Ὅταν δὲ σηπίδιον γένηται,
[5, 10]	ὁ ἄρρην τῆς θηλείας ποικιλώτερος	καὶ	μελάντερος τὸν νῶτον. Ὁ δὲ
[5, 16]	καὶ γίνεται ὅμοια μύρτοις μεγάλοις	καὶ	μέλασιν· καὶ ἀλλήλων ἐχόμενά ἐστιν,
[5, 19]	ἐν τῷ Πόντῳ. Εἰσὶ δὲ	καὶ	μέλιτται αἳ ποιοῦσι κηρία τριπλᾶ
[5, 1]	τε μαλάκια καὶ τὰ ἔντομα,	καὶ	μετὰ ταῦτα τὸ τῶν ἰχθύων
[5, 17]	μετὰ δὲ ταῦτα αὐξηθεῖσαι ἀκινητίζουσι,	καὶ	μεταβάλλουσι τὴν μορφήν, καὶ καλοῦνται
[5, 15]	τρεῖς μῆνας, Σκιρροφοριῶνα καὶ Ἑκατομβαιῶνα	καὶ	Μεταγειτνιῶνα· μετὰ δὲ ταῦτα προεκτίκτουσιν
[5, 14]	Καὶ αἱ λεπάδες δ´ ἀπολύονται	καὶ	μεταχωροῦσιν. Τῶν δὲ σπόγγων ἐν
[5, 9]	καὶ ὁ σαργὸς δίς, ἔαρος	καὶ	μετοπώρου· ἡ δὲ σάλπη τοῦ
[5, 8]	τὴν ὀχείαν καὶ τὸν τόκον	καὶ	μετοπώρου καὶ χειμῶνος, οἷον τῶν
[5, 12]	ὀκτώ, ἐὰν δὲ θεραπεύηται καλῶς,	καὶ	μέχρι ἕνδεκα· σχεδὸν δὲ διὰ
[5, 20]	μὴ ἔχωσιν ἡγεμόνα ἀλλ´ ἀποπλανηθῶσι	καὶ	μὴ εὑρίσκωσιν, αἱ μὲν ἀνθρῆναι
[5, 17]	τῆς χιόνος. Ὅτι δ´ ἐνδέχεται	καὶ	μὴ καίεσθαι συστάσεις τινὰς ζῴων,
[5, 12]	ῥώμη. Ὀχεύειν δ´ εἴωθε χορτασθεὶς	καὶ	μὴ προβιβάσας ἄλλην· εἰ δὲ
[5, 12]	τῶν θηλειῶν. Κύει δ´ ἑξήκοντα	καὶ	μίαν ἢ καὶ δύο ἢ
[5, 9]	θυλακοειδές, ἐν ᾧ πολλὰ ἐγγίνεται	καὶ	μικρὰ ᾠά. Καὶ οἱ ῥυάδες
[5, 12]	γὰρ γενόμεναι ἀφιᾶσι φωνὴν λεπτὴν	καὶ	μικρὰν αἱ θήλειαι, οἱ δ´
[5, 13]	μέλαν ἔχουσιν, ἔνιαι δ´ ἐρυθρὸν	καὶ	μικρόν. Γίνονται δ´ ἔνιαι τῶν
[5, 26]	πάντων καὶ καλεῖται ἀκαρί, λευκὸν	καὶ	μικρόν. Καὶ ἐν τοῖς βιβλίοις
[5, 11]	ἡ δὲ πελειὰς καὶ μέλαν	καὶ	μικρὸν καὶ ἐρυθρόπουν καὶ τραχύπουν,
[5, 12]	μή, ὀλιγοχρονιωτέρα ἡ ὀχεία γίνεται	καὶ	μικρότερα τὰ ἔκγονα. Τίκτει δ´
[5, 22]	ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν λεπτῷ	καὶ	μικρῷ, τὰ δ´ ἐν παχεῖ,
[5, 17]	ἰχνεύμονες. Ἔνια δὲ τῶν κολεοπτέρων	καὶ	μικρῶν καὶ ἀνωνύμων ζῴων τοῦ
[5, 13]	Γίνονται δ´ ἔνιαι τῶν μεγάλων	καὶ	μναῖαι· αἱ δ´ ἐν τοῖς
[5, 2]	ὀρνίθων ἅπαν γένος οὕτω τε	καὶ	μοναχῶς. Εἰσὶ δὲ διαφοραί τινες
[5, 8]	μὴ φωλεῖ αὐτῶν, οἷον μυῖαι	καὶ	μύρμηκες. Τίκτει δ´ ἅπαξ τοῦ
[5, 4]	βοῦς καὶ λάμια καὶ ἀετὸς	καὶ	νάρκη καὶ βάτραχος καὶ πάντα
[5, 9]	μικρὸν πρὸ ἰσημερίας τῆς φθινοπωρινῆς,	καὶ	νάρκη καὶ ῥίνη. Τίκτει δ´
[5, 12]	θᾶττον ὁρμᾷ πρὸς τὰς ὀχείας	καὶ	νέα καὶ γηράσκουσα· ἔγκυος δ´
[5, 2]	ὁ κάμηλος νεῦρον οὕτως ὥστε	καὶ	νευρὰν ποιοῦνται ἐκ τούτου τοῖς
[5, 17]	καὶ τοῦ χειμῶνος, ὅταν εὐδία	καὶ	νοτία γένηται πλείω χρόνον· τὰ
[5, 8]	καὶ γίνεται, ὅταν εὐημερίαι γένωνται	καὶ	νότια, ὅσα μὴ φωλεῖ αὐτῶν,
[5, 12]	ὀχεύειν δύναται, καὶ μεθ´ ἡμέραν	καὶ	νύκτωρ· εἰ δὲ μή, μάλιστα
[5, 1]	γένη πρότερον, τὸν αὐτὸν τρόπον	καὶ	νῦν πειρατέον ποιεῖσθαι τὴν θεωρίαν·
[5, 19]	μὲν μέγιστος ἁπάντων, ἄκεντρος δὲ	καὶ	νωθρός· διὸ καὶ πλέκουσί τινες
[5, 4]	χάσκει δὲ καὶ ἡ θήλεια	καὶ	ὁ ἄρρην, καὶ τὴν γλῶτταν
[5, 12]	ὀχείας ἡ θήλεια τριετὴς οὖσα	καὶ	ὁ ἄρρην τριετὴς ὤν· μετὰ
[5, 20]	ἐν ταῖς πανσελήνοις. Ἔχεται δὲ	καὶ	ὁ γόνος καὶ οἱ σκώληκες
[5, 9]	σαργὸς καὶ ὁ σμύξων καλούμενος	καὶ	ὁ κέφαλος· κύουσι δὲ τριάκοντα
[5, 13]	Ἔστι δὲ καὶ ἡ πορφύρα	καὶ	ὁ κῆρυξ ἀμφότερα μακρόβια· ζῇ
[5, 27]	ᾠὸν οὐ μεῖζόν ἐστι χηνείου,	καὶ	ὁ νεοττὸς τούτου κατὰ λόγον,
[5, 9]	βρυώδεσι καὶ δασέσιν. {Ταχὺ δὲ	καὶ	ὁ ὀρφὼς ἐκ μικροῦ γίνεται
[5, 9]	σκορπίος τίκτει δίς. Τίκτει δὲ	καὶ	ὁ σαργὸς δίς, ἔαρος καὶ
[5, 9]	οἱ μὲν χελῶνες τοῦ Ποσειδεῶνος	καὶ	ὁ σαργὸς καὶ ὁ σμύξων
[5, 9]	τοῦ Ποσειδεῶνος καὶ ὁ σαργὸς	καὶ	ὁ σμύξων καλούμενος καὶ ὁ
[5, 16]	σηπία, ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι δὲ	καὶ	ὁ τεῦθος καὶ ἡ σηπία
[5, 14]	μαλακώτατοί εἰσιν· τὸ γὰρ πνεῦμα	καὶ	ὁ χειμὼν σκληρύνει, καθάπερ καὶ
[5, 9]	χρῶμα ἔχει ὅμοιον τῇ πίτυϊ,	καὶ	ὀδόντας ἔχει καὶ ἔσωθεν καὶ
[5, 2]	τὸ ἄρρεν, ὥσπερ αἱ ὠτίδες	καὶ	οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ δ´ οὐ
[5, 16]	ὕλη ἢ〉 κλήματα ἢ λίθοι·	καὶ	οἱ ἁλιεῖς δὲ κλήματα τιθέασιν
[5, 12]	κύει, μᾶλλον δ´ ἡ αἴξ·	καὶ	οἱ ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν ὡσαύτως.
[5, 12]	τὸν χρόνον τοῦτον ἀσθενεστέραν ἀφιᾶσι	καὶ	οἱ ἄρρενες καὶ αἱ θήλειαι.
[5, 6]	πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	οἱ ἀστακοὶ καὶ αἱ καρίδες
[5, 24]	ᾧ ἔχουσιν ὄπισθεν ὀξεῖ, καθάπερ	καὶ	οἱ ἀττέλαβοι· καὶ γὰρ οἱ
[5, 23]	κυημάτων ἀκρίδες. Ὁμοίως δὲ τίκτουσι	καὶ	οἱ ἀττέλαβοι, καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν.
[5, 12]	τὰ νεώτερα τῶν πρεσβυτέρων, {ἐπεὶ	καὶ	οἱ ἔλαφοι οἱ ἄρρενες τῶν
[5, 14]	καὶ ἀφαιρεῖται τὴν αὔξησιν· διὸ	καὶ	οἱ ἐν Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς εἰσι
[5, 14]	ὅλως οἵ τ´ ἐπέκεινα Μαλέας	καὶ	οἱ ἐντὸς διαφέρουσι μαλακότητι καὶ
[5, 9]	γίνεται μέγας. Αἱ δὲ πηλαμύδες	καὶ	οἱ θύννοι τίκτουσιν ἐν τῷ
[5, 4]	δὲ δύο καὶ οἱ ὄφεις	καὶ	οἱ ἰχθύες οἱ ἄρρενες ἔχουσιν,
[5, 25]	Καὶ γὰρ οἱ ὄρνιθες ἔχουσι,	καὶ	οἱ καλούμενοι φασιανοὶ ἐὰν μὴ
[5, 13]	ἐστι τοῖς γραφομένοις. Γίνονται δὲ	καὶ	οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι. Ὧι
[5, 15]	καὶ ὕστερον καὶ οἱ καρκίνοι	καὶ	οἱ κάραβοι. Εἰσὶ δ´ οἱ
[5, 15]	καὶ εὐθὺς γενόμενοι καὶ ὕστερον	καὶ	οἱ καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι.
[5, 13]	καὶ τοῖς κήρυξιν· κηριάζουσι γὰρ	καὶ	οἱ κήρυκες. Γίνονται μὲν οὖν
[5, 13]	δὲ τρόπον γίνονται ταῖς πορφύραις	καὶ	οἱ κήρυκες, καὶ τὴν αὐτὴν
[5, 10]	αἱ πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ,	καὶ	οἱ κήρυκες λήγοντος τοῦ χειμῶνος.
[5, 10]	τῶν ᾠῶν. Κύοντες δὲ φαίνονται	καὶ	οἱ κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν
[5, 13]	αἱ χῆμαι καὶ οἱ σωλῆνες	καὶ	οἱ κτένες ἐν τοῖς ἀμμώδεσι
[5, 13]	μάλιστα δ´ αἵ τε πορφύραι	καὶ	οἱ κτένες· ταῦτα γὰρ ἐν
[5, 13]	τινα χρόνον ἐν τῇ ἄμμῳ	καὶ	οἱ κτένες, ὥσπερ καὶ αἱ
[5, 8]	πέντε ᾠά. Ἡ δ´ αἴθυια	καὶ	οἱ λάροι τίκτουσι μὲν ἐν
[5, 24]	δ´ ὁμοίως οἱ μεγάλοι ἀλλήλοις	καὶ	οἱ μικροί, ὕπτιοι συνδυαζόμενοι πρὸς
[5, 12]	θῆλυ τοῦ ἄρρενος βαρύτερον φθέγγεται,	καὶ	οἱ μόσχοι τῶν τελείων. Διὸ
[5, 13]	ὀστράκῳ τῆς ἕλικος. Κηριάζουσι δὲ	καὶ	οἱ μύες. Τὰ δὲ λιμνόστρεα
[5, 21]	τοῦ τῶν μελιττῶν. Ὀχεύονται δὲ	καὶ	οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι σκωλήκια,
[5, 13]	τὰ ἐπιπολάζοντα, οἷον αἱ λεπάδες	καὶ	οἱ νηρεῖται. Ἅπαντα μὲν οὖν
[5, 4]	ἔχει οὐδέν, πόρους δὲ δύο	καὶ	οἱ ὄφεις καὶ οἱ ἰχθύες
[5, 17]	τῇ χωριζομένῃ κατὰ μέρος· διὸ	καὶ	οἱ περὶ ταύτην τὴν ἐργασίαν
[5, 17]	τῶν ἐπιθεόντων οἱ οἶστροι· διὸ	καὶ	οἱ πλεῖστοι περὶ τὰ ὕδατα
[5, 26]	ἔξω τοῦ κελύφους προέρχεται ποικίλη,	καὶ	οἱ πόδες ἐπ´ ἄκρου, ὥσπερ
[5, 16]	τινες ὀλίγαι αὐτῶν· ὁμοίως δὲ	καὶ	οἱ πολύποδες. Γίνεται δ´ ἐξ
[5, 27]	σαῦροι καὶ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι	καὶ	οἱ ποτάμιοι εἰς τὴν γῆν.
[5, 21]	τούτοις τοῦ ἔαρος. Τίκτουσι δὲ	καὶ	οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι σκωλήκια
[5, 17]	πηδᾷ καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ	καὶ	οἱ σκώληκες καὶ ταῦτα χωριζόμενα
[5, 20]	Ἔχεται δὲ καὶ ὁ γόνος	καὶ	οἱ σκώληκες οὐ κάτωθεν τοῦ
[5, 17]	δ´ ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα, διὸ	καὶ	οἱ σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς·
[5, 14]	ὄστρακον, οἷον αἵ τε κνῖδαι	καὶ	οἱ σπόγγοι, ἐν ταῖς σήραγξι
[5, 20]	τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ δ´ ἀνθρῆναι	καὶ	οἱ σφῆκες ποιοῦσι κηρία τῷ
[5, 13]	δὲ κόγχαι καὶ αἱ χῆμαι	καὶ	οἱ σωλῆνες καὶ οἱ κτένες
[5, 12]	ἐνιαύσιος, ἐνίοτε δὲ συμβαίνει ταῦτα	καὶ	ὀκταμήνοις· μᾶλλον δὲ τοῦτο γίνεται
[5, 12]	οὐ μὴν ἀλλ´ ἤδη τισὶ	καὶ	ὀκτωκαίδεκα ἔτη γεγονόσι καὶ εἴκοσι
[5, 26]	ἄνευ τῆς οὐρᾶς, μικρὰ πάμπαν·	καὶ	ὅλως ἐν πᾶσιν ὡς εἰπεῖν,
[5, 14]	Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς εἰσι καὶ πυκνοί,	καὶ	ὅλως οἵ τ´ ἐπέκεινα Μαλέας
[5, 19]	παχύ· τὸ δὲ κηρίον λεῖον	καὶ	ὁμαλόν ἐστιν. Οὐκ ἀεὶ δὲ
[5, 17]	τε τῇ ἰλύϊ τῶν φρεάτων	καὶ	ὅπου ἂν σύρρευσις γένηται ὕδατος
[5, 9]	ὀλίγοι, οἷον σάλπη καὶ σαργὸς	καὶ	ὅσα ἄλλα τοιαῦτα μικρὸν πρὸ
[5, 26]	πρότερον, τὰ μὲν ἐν ἐρίοις	καὶ	ὅσα ἐξ ἐρίων ἐστίν, οἷον
[5, 1]	πεζῶν λεκτέον, ὅσα τ´ ᾠοτόκα	καὶ	ὅσα ζῳοτόκα. Ζῳοτόκα δ´ ἐστὶ
[5, 17]	ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται ζῴων σκώληκες,	καὶ	ὅσοι ἄνευ ὀχείας. Καὶ γὰρ
[5, 17]	τἆλλα ὅσα γίνεται ἐκ σκωλήκων,	καὶ	ὅσοι ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται ζῴων
[5, 4]	ἔχον πάχος. Αἱ δὲ ῥῖναι,	καὶ	ὅσοις τῶν τοιούτων πολὺ τὸ
[5, 19]	μὲν οὖν ἔαρ ὄψιον γένηται,	καὶ	ὅταν αὐχμοὶ καὶ ἐρυσίβη, ἐλάττων
[5, 14]	ἐστιν. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο ποιεῖ	καὶ	ὅταν ᾖ πνεῦμα πολὺ καὶ
[5, 19]	ἐν ταῖς τῶν ἄστρων ἐπιτολαῖς,	καὶ	ὅταν κατασκήψῃ ἡ ἶρις· ὅλως
[5, 6]	πάντων τῶν τοιούτων) ἐνιαχοῦ δὲ	καὶ	ὅταν τὰ σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι.
[5, 17]	καὶ πῶς ποιεῖται τὴν ὀχείαν,	καὶ	ὅτι διαλύεται μόλις, εἴρηται πρότερον·
[5, 16]	σηπία τοῦτό τ´ ἔχει διάφορον,	καὶ	ὅτι ποικιλώτερός ἐστιν ὁ ἄρρην
[5, 28]	Ὁ δὲ νεοττὸς ἄνω ἐπιγίνεται,	καὶ	οὐ περιέχει φλοιὸς ὀστρακώδης, ὥσπερ
[5, 12]	δὲ πάλιν ὀχεύεται ἕκτῳ μηνί,	καὶ	οὐ πρότερον. Ἵππος δ´ ὀχεύειν
[5, 2]	μάλιστα δὲ περὶ τοὺς ποταμοὺς	καὶ	οὗ διατρίβειν εἰώθασιν· ὀχεύεται δ´
[5, 11]	καὶ ἐρυθρόπουν καὶ τραχύπουν, διὸ	καὶ	οὐδεὶς τρέφει. Μέγιστον μὲν οὖν
[5, 1]	τῆς μορφῆς, τὰ δ´ αὐτόματα	καὶ	οὐκ ἀπὸ συγγενῶν, καὶ τούτων
[5, 26]	οὕτω τὸ ἅπαν τῷ σκώληκι,	καὶ	οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται ὥσπερ
[5, 22]	ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα γίνεται ἀράχνια,	καὶ	οὐκ ἐκ μέρους, ἐπεὶ στρογγύλα
[5, 2]	ἐρημίαν, ὅταν ποιῶνται τὴν ὀχείαν,	καὶ	οὐκ ἔστι πλησιάσαι ἀλλ´ ἢ
[5, 16]	τὸ πᾶν, περιπεπλεγμένα τινὶ ἑνί,	καὶ	οὐκ εὐαπόσπαστα ἀλλήλων. Ἐπαφίησι γὰρ
[5, 12]	τὸ μέγεθος ηὐξήθη ὅσον ἔμελλε,	καὶ	οὐκέτι. Αἱ μὲν οὖν ἀρχαὶ
[5, 26]	ὀστράκου. Χρόνου δὲ προϊόντος γίνεται	καὶ	οὗτος ὁ σκώληξ χρυσαλλὶς ὥσπερ
[5, 16]	πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη δ´ ὦπται	καὶ	οὕτω πάμπαν μικρὰ ὥστ´ ἀδιάρθρωτα
[5, 19]	πλείους ἐν ἑκάστῳ σμήνει ἡγεμόνες,	καὶ	οὐχ εἷς μόνος· ἀπόλλυται δὲ
[5, 12]	τὸ πολὺ μὲν ὀχεύεται ἐνιαυσία	καὶ	ὀχεύει ἐνιαύσιος, ἐνίοτε δὲ συμβαίνει
[5, 12]	γηράσκωσιν. Ὗς δ´ ὀχεύεται μὲν	καὶ	ὀχεύει πρῶτον ὀκτάμηνος, τίκτει δ´
[5, 12]	δὲ διὰ βίου συμβαίνει ὀχεύειν	καὶ	ὀχεύεσθαι ἀμφοτέροις. {Οἱ δὲ τράγοι
[5, 5]	φυσητῆρα καλούμενον, καθ´ ὃν ἔνιοι	καὶ	ὀχεύεσθαί φασιν αὐτάς. ~Τὰ δὲ
[5, 12]	Ἵππος δ´ ὀχεύειν ἄρχεται διετὴς	καὶ	ὀχεύεσθαι, ὥστε καὶ γεννᾶν· τὰ
[5, 12]	ἐπὶ τὸ πλεῖστον τριετὴς ὀχεύει	καὶ	ὀχεύεται. Καὶ ἐπιδίδωσι δ´ ἀεὶ
[5, 12]	πέντε. Ὄνος δὲ τριακοντάμηνος ὀχεύει	καὶ	ὀχεύεται. Οὐ μέντοι γεννῶσί γ´
[5, 2]	γε τιθασσῶν. Λύκος δ´ ὀχεύει	καὶ	ὀχεύεται τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ
[5, 12]	δὲ κάμηλός ἐστι μὲν ὀπισθουρητικόν,	καὶ	ὀχεύεται ὥσπερ εἴρηται πρότερον· τῆς
[5, 11]	γένος· ὀχεύουσι γὰρ οἱ ἄρρενες	καὶ	ὀχεύονται αἱ θήλειαι τῶν ἀλεκτορίδων
[5, 12]	{γὰρ αἱ ὕες ὀχεύονται μὲν	καὶ	ὀχεύουσι τετράμηνοι, ὥστε δὲ γεννᾶν
[5, 1]	εἴδει δ´ ἕτερα, ἔνια δὲ	καὶ	πάμπαν ἴδια. Τὰ δὲ θήλεα
[5, 3]	πλησιάζουσιν, οἷον φρῦναι καὶ βάτραχοι	καὶ	πᾶν τὸ τοιοῦτον γένος. Τὰ
[5, 4]	ἀετὸς καὶ νάρκη καὶ βάτραχος	καὶ	πάντα τὰ γαλεώδη. Τὰ μὲν
[5, 4]	τῶν ᾠοτόκων. Καὶ δελφῖνες δὲ	καὶ	πάντα τὰ κητώδη τὸν αὐτὸν
[5, 7]	κατὰ λόγον τοῦ ὅλου σώματος,	καὶ	πάνυ μικρῶν ὄντων, ἐπ´ ἐνίων
[5, 21]	σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο δὲ σφόδρα	καὶ	παχὺ καὶ σκληρόν· λόγχῃ γὰρ
[5, 19]	εἰς Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν λευκὸν	καὶ	παχὺ σφόδρα, ὃ ποιοῦσιν αἱ
[5, 8]	ᾗ τὰ πλεῖστα καὶ πτηνὰ	καὶ	πεζὰ καὶ πλωτὰ ὁρμᾷ πρὸς
[5, 2]	ἔχουσαι. Τὰ μὲν γὰρ ζῳοτόκα	καὶ	πεζὰ τῶν ἐναίμων ἔχει μὲν
[5, 4]	Ἔστι δὲ τοῖς μὲν ζῳοτόκοις	καὶ	πεζοῖς ὁ αὐτὸς πόρος τοῦ
[5, 11]	γένη· ἔστι γὰρ ἕτερον περιστερὰ	καὶ	πελειάς. Ἐλάττων μὲν οὖν ἡ
[5, 12]	τις ἐβίωσεν ἵππος ἔτη ἑβδομήκοντα	καὶ	πέντε. Ὄνος δὲ τριακοντάμηνος ὀχεύει
[5, 26]	δὲ τὸ ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει,	καὶ	περὶ αὐτὸ κάρφη, ὥστε δοκεῖν
[5, 15]	διὸ καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ μὲν	καὶ	περὶ Θάσον ἀστακοὶ γίνονται, περὶ
[5, 9]	γὰρ καὶ ἀρχομένου τοῦ φθινοπώρου	καὶ	περὶ Πλειάδος δύσιν, εὐημερεῖ δ´
[5, 13]	αἱ δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς	καὶ	περὶ τὰς ἀκτὰς τὸ μὲν
[5, 13]	μικραί, οἷον ἐν τῷ Εὐρίπῳ	καὶ	περὶ τὴν Καρίαν, καὶ αἱ
[5, 9]	πλεονάκις ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν, οὕτω	καὶ	περὶ τοὺς ἰχθῦς πολλὴν ποιοῦσι
[5, 2]	μοναχῶς. Εἰσὶ δὲ διαφοραί τινες	καὶ	περὶ τοὺς ὄρνιθας· τὰ μὲν
[5, 1]	ἄνευ ἄρρενος· ὃν δὲ τρόπον,	καὶ	περὶ τούτων ἐν τοῖς ἐχομένοις
[5, 17]	πρῶτον, ὅταν ὦσι κάμπαι, τρέφονται	καὶ	περίττωμα ἀφιᾶσιν· ὅταν δὲ γένωνται
[5, 20]	μὲν ἤδη μεγάλα ἔνεστιν ὥστε	καὶ	πέτεσθαι, ἐνίοις δὲ νύμφαι, ἐν
[5, 17]	ζῷον πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ δὲ	καὶ	πέτεται μέχρι δείλης, καταφερομένου δὲ
[5, 15]	μὲν κάραβοι ἐν τοῖς τραχέσι	καὶ	πετρώδεσιν, οἱ δ´ ἀστακοὶ ἐν
[5, 17]	ἤ τι τοιοῦτον τρώγλην ἔχον,	καὶ	πηλῷ προσκαταλείψαντες ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα, καὶ
[5, 14]	αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς λείοις	καὶ	πλαταμώδεσιν ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ
[5, 19]	καλούμενος (οὗτος δ´ ἐστὶ μέλας	καὶ	πλατυγάστωρ) τέταρτος δ´ ὁ κηφήν,
[5, 14]	μὲν οὖν γίνονται οἱ μανοί,	καὶ	πλεῖστοι περὶ τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι
[5, 19]	ἄκεντρος δὲ καὶ νωθρός· διὸ	καὶ	πλέκουσί τινες περὶ τὰ σμήνη
[5, 8]	πλεῖστα καὶ πτηνὰ καὶ πεζὰ	καὶ	πλωτὰ ὁρμᾷ πρὸς τὸν συνδυασμόν.
[5, 1]	καὶ ὕπνου, καὶ ποῖα θήλεα	καὶ	ποῖα ἄρρενα, πρότερον εἴρηται περὶ
[5, 1]	αἰσθήσεων καὶ φωνῆς καὶ ὕπνου,	καὶ	ποῖα θήλεα καὶ ποῖα ἄρρενα,
[5, 19]	μὲν ἀρίστη μικρὰ καὶ στρογγύλη	καὶ	ποικίλη, ἄλλη δὲ μακρά, ὁμοία
[5, 18]	πυρρός, ὁ δ´ ἕτερος μέλας	καὶ	ποικιλώτερος, τὸ δὲ μέγεθος διπλάσιος
[5, 2]	καὶ λύγκες· τῶν δὲ δασυπόδων	καὶ	πολλάκις ἡ θήλεια προτέρα ἀναβαίνει
[5, 1]	τῶν πρώτων. Εἰσὶ δὲ πολλαὶ	καὶ	πολλὴν ἔχουσαι ποικιλίαν, καὶ τῇ
[5, 14]	τοῦτο τὸ γένος αἴσθησιν ἔχειν	καὶ	πολυχρόνιον εἶναι. Διάδηλοι δ´ εἰσὶν
[5, 15]	καράβοις· διὸ καὶ τοῦ χειμῶνος	καὶ	πρὶν ἐκτεκεῖν τοῦ ἔαρος ἄρισταί
[5, 17]	ἄλλων, αἳ κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ	καὶ	προβᾶσαι τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν·
[5, 4]	περὶ τὴν τῆς ὀχείας ὥραν,	καὶ	προΐενται ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι
[5, 17]	ἐν τῇ κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι δὲ	καὶ	πρὸς τὰ δυσώδη διὰ τὸ
[5, 8]	ποιοῦνται τοὺς τόκους. Πολλὰ δὲ	καὶ	πρὸς τὰς ἐκτροφὰς τῶν τέκνων
[5, 16]	ἁλιεῖς δὲ κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες·	καὶ	πρὸς ταῦτα ἐκτίκτει μακρὸν καὶ
[5, 9]	ἄλλην τοῦ σώματος εὐημερίαν ἀλλὰ	καὶ	πρὸς τὸ πλεονάκις ὀχεύεσθαι καὶ
[5, 2]	τὴν φύσιν αἱ θήλειαι ἀφροδισιαστικαί,	καὶ	προσάγονται τοὺς ἄρρενας εἰς τὰς
[5, 15]	τῷ πλάτει τῆς κέρκου προσαναπτυττομένης,	καὶ	προσπιέσασα εὐθὺς καὶ κεκαμμένη ἀποτίκτειν.
[5, 24]	ᾄδοντες} οἳ καὶ ὕστερον γίνονται	καὶ	πρότερον ἀπόλλυνται. Ὁμοίως δ´ ἔν
[5, 19]	γένη δύο ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται	καὶ	πρότερον. Εἰσὶ δὲ πλείους ἐν
[5, 4]	δ´ ἕτερος πόρος, ὥσπερ ἐλέχθη	καὶ	πρότερον ἐν τῇ διαφορᾷ τῇ
[5, 12]	γηράσκων ἧττον ἀεί, ὥσπερ εἴρηται	καὶ	πρότερον. Πολλάκις δ´ οἱ ἀδύνατοι
[5, 26]	καὶ ἄλλα ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη	καὶ	πρότερον, τὰ μὲν ἐν ἐρίοις
[5, 13]	ὀχευομένων καὶ τῶν ἀνοχεύτων λεκτέον,	καὶ	πρῶτον περὶ τῶν ὀστρακοδέρμων· τοῦτο
[5, 1]	τῶν γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν διελθεῖν,	καὶ	πρῶτον περὶ τῶν πρώτων. Εἰσὶ
[5, 19]	Φύει δ´ ἡ σχάδων πόδας	καὶ	πτερά, ὅταν καταλειφθῇ· ὅταν δὲ
[5, 8]	ὥρα, ἐν ᾗ τὰ πλεῖστα	καὶ	πτηνὰ καὶ πεζὰ καὶ πλωτὰ
[5, 14]	οἱ ἐν Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς εἰσι	καὶ	πυκνοί, καὶ ὅλως οἵ τ´
[5, 14]	δ´ ὃν καλοῦσιν Ἀχίλλειον λεπτότατος	καὶ	πυκνότατος καὶ ἰσχυρότατος· ὃν ὑπὸ
[5, 17]	τῶν θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει ἄνωθεν,	καὶ	πῶς ποιεῖται τὴν ὀχείαν, καὶ
[5, 9]	ἰσημερίας τῆς φθινοπωρινῆς, καὶ νάρκη	καὶ	ῥίνη. Τίκτει δ´ ἔνια καὶ
[5, 9]	μετοπώρου δ´ ὀλίγοι, οἷον σάλπη	καὶ	σαργὸς καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα
[5, 27]	ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά. Τίκτουσι δὲ	καὶ	σαῦροι καὶ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι
[5, 18]	ἀπὸ τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας·	καὶ	σημεῖον λέγουσιν ὅτι, ἂν ἐλαιῶν
[5, 5]	~{Τὰ δὲ μαλάκια, οἷον πολύποδες	καὶ	σηπίαι καὶ τευθίδες, τὸν αὐτὸν
[5, 8]	ἑπτὰ δὲ μετὰ τροπάς, καθάπερ	καὶ	Σιμωνίδης ἐποίησεν ὡς ὁπόταν χειμέριον
[5, 13]	ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι. Φασὶ δὲ	καὶ	σίνος μέγιστον εἶναι τοῦτο ἐν
[5, 17]	ὀρθαὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀκινητίζουσαι	καὶ	σκληραί, κἄπειτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους
[5, 17]	τὴν μορφήν, καὶ καλοῦνται χρυσαλλίδες,	καὶ	σκληρὸν ἔχουσι τὸ κέλυφος, ἁπτομένου
[5, 21]	τοῦτο δὲ σφόδρα καὶ παχὺ	καὶ	σκληρόν· λόγχῃ γὰρ μόλις διαιροῦσιν.
[5, 24]	τῆς τεττιγομήτρας, καὶ γίνονται μέλανες	καὶ	σκληρότεροι εὐθὺς καὶ μείζους, καὶ
[5, 25]	γένος φθειρῶν οἳ καλοῦνται ἄγριοι,	καὶ	σκληρότεροι τῶν ἐν τοῖς πολλοῖς
[5, 14]	καὶ οἱ ἐντὸς διαφέρουσι μαλακότητι	καὶ	σκληρότητι. Δεῖ δὲ μηδ´ ἀλέαν
[5, 25]	καὶ αἱ ὕες φθεῖρας μεγάλους	καὶ	σκληρούς. Ἐν δὲ τοῖς κυσὶν
[5, 9]	ποταμοὶ ῥέωσιν· οἱ δ´ ὄρκυνες	καὶ	σκορπίδες καὶ ἄλλα πολλὰ γένη
[5, 17]	τῶν γινομένων ἔκ τε καμπῶν	καὶ	σκωλήκων ὑπὸ ἀραχνίων κατέχεται τὸ
[5, 3]	τῶν ζῴων, οἷον ὄφεις τε	καὶ	{σμύραιναι, περιπλεκόμεναι τοῖς ὑπτίοις πρὸς
[5, 8]	τὸ πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς, διὸ	καὶ	Στησίχορος τοῦτον τὸν τρόπον ἐμνήσθη
[5, 19]	μελιττῶν, ἡ μὲν ἀρίστη μικρὰ	καὶ	στρογγύλη καὶ ποικίλη, ἄλλη δὲ
[5, 21]	αὐξανόμενα δὲ ταῦτα ἐκ μικρῶν	καὶ	στρογγύλων τὸ πρῶτον μακρὰ γίνεται
[5, 2]	ἄρρην ἐπιπηδῶν ὀχεύει τὴν θήλειαν,	καὶ	συγγίνεται ὥσπερ καὶ τὰ στρουθία
[5, 7]	δὲ ποιήσαντα πολλάκις οὕτω συνέρχεται	καὶ	συμπλέκεται ἀντίπυγα· διὰ γὰρ τὴν
[5, 14]	ἐπὶ τῶν θαλαμῶν, ὃ διοίγοντες	καὶ	συνάγοντες θηρεύουσι τὰ ἰχθύδια τὰ
[5, 5]	ἐπὶ τὸ πέτασμα τῶν πλεκτανῶν,	καὶ	συνεχεῖς ποιοῦνται τὰς κοτυληδόνας πρὸς
[5, 16]	καὶ πρὸς ταῦτα ἐκτίκτει μακρὸν	καὶ	συνεχὲς ἐκ τῶν ᾠῶν, οἷον
[5, 4]	δέ τινες οἳ ἑωρακέναι φασὶ	καὶ	συνεχόμενα τῶν σελαχῶν ἔνια ὄπισθεν,
[5, 2]	καθάπερ τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν ζῴων,	καὶ	συνέχονται ἐν τῇ ὀχείᾳ πολὺν
[5, 6]	τῆς θηλείας καὶ μᾶλλον ἀφεστηκὸς	καὶ	συνηρεφέστερον, εἰς ὃ ἐκτίκτουσι καὶ
[5, 2]	τοὺς ἄρρενας εἰς τὰς ὀχείας,	καὶ	συνοῦσαι κράζουσιν. Αἱ δὲ κάμηλοι
[5, 13]	τἆλλα τὰ ὀστρακόδερμα ἐξ ἰλύος	καὶ	συσσήψεως. Τοῦτο δὲ συμβαίνει ὥσπερ
[5, 17]	οἱ τῶν μελιττῶν καὶ ἀνθρηνῶν	καὶ	σφηκῶν ὅταν μὲν νέοι σκώληκες
[5, 13]	τοῖς κύρτοις, ἕως ἂν ἀθροίσωσι	καὶ	σχολάσωσιν. Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι
[5, 1]	δὲ ταῦτα περὶ τῶν μαλακοστράκων,	καὶ	τὰ ἄλλα δὴ τοῦτον τὸν
[5, 4]	ὄρνιθες ἐντὸς ἔχουσι τοὺς ὄρχεις,	καὶ	τὰ ἄλλα πάντα ὅσα ᾠοτοκεῖ
[5, 2]	ὀχεύει, οὐκ ἀντίπυγος, ἀλλὰ καθάπερ	καὶ	τὰ ἄλλα τετράποδα· καὶ διημερεύει
[5, 4]	τὴν ὥραν τῆς ὀχείας ἀπορραίνουσι	καὶ	τὰ ἄρρενα καὶ τὰ θήλεα,
[5, 17]	Ἐκ δὲ τούτου τοῦ ζῴου	καὶ	τὰ βομβύκια ἀναλύουσι τῶν γυναικῶν
[5, 13]	ἐν δὲ τῇ ἀμμώδει κόγχαι	καὶ	τὰ εἰρημένα, περὶ δὲ τὰς
[5, 1]	ἔστι δὲ τά τε μαλάκια	καὶ	τὰ ἔντομα, καὶ μετὰ ταῦτα
[5, 13]	τὴν αὐτὴν ὥραν. Ἔχουσι δὲ	καὶ	τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ ἀμφότερα,
[5, 15]	διαστήματα ἐπέχει μάλιστα· οὕτω γὰρ	καὶ	τὰ ἐπικαλύμματα πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν
[5, 13]	τῶν πετριδίων τήθυα καὶ βάλανοι	καὶ	τὰ ἐπιπολάζοντα, οἷον αἱ λεπάδες
[5, 11]	ἐκτρέφουσιν, ἂν τόπον ἔχωσιν ἀλεεινὸν	καὶ	τὰ ἐπιτήδεια· εἰ δὲ μή,
[5, 28]	οἳ περιρρήγνυνται τριταῖοι· ἐνίοτε δὲ	καὶ	τὰ ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ ἐξέρχεται.
[5, 4]	ὀχείας ἀπορραίνουσι καὶ τὰ ἄρρενα	καὶ	τὰ θήλεα, καὶ τῶν αἰδοίων
[5, 16]	γῆν ἐκτίκτει περὶ τὰ φυκία	καὶ	τὰ καλαμώδη, κἄν τι ᾖ
[5, 13]	οἱ κήρυκες. Γίνονται μὲν οὖν	καὶ	τὰ κηριάζοντα τῶν ὀστρακοδέρμων τὸν
[5, 1]	ἐφεξῆς, τά τε καθ´ ἕκαστα	καὶ	τὰ κοινῇ συμβαίνοντα περὶ αὐτῶν.
[5, 10]	γεννᾶν τὰ αὐτά. ~{Τίκτει δὲ	καὶ	τὰ μαλάκια τοῦ ἔαρος, καὶ
[5, 22]	μικρῷ, τὰ δ´ ἐν παχεῖ,	καὶ	τὰ μὲν ὅλως ἐν κύτει
[5, 14]	δὲ τρόπον γίνονται τοῖς ὀστρακοδέρμοις	καὶ	τὰ μὴ ἔχοντα ὄστρακον, οἷον
[5, 12]	θῆλυ ἐν τοῖς πλείστοις ὀξυτέραν,	καὶ	τὰ νεώτερα τῶν πρεσβυτέρων, {ἐπεὶ
[5, 6]	καρίδες καὶ τὰ τοιαῦτα, ὥσπερ	καὶ	τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν τετραπόδων, ὅταν
[5, 9]	ἀσθενέστερος. Καὶ ὁ τριχίας δὲ	καὶ	τὰ πετραῖα δίς, ἡ δὲ
[5, 17]	Γίνονται δὲ καὶ τὰ ὕπερα	καὶ	τὰ πηνία ἔκ τινων τοιούτων
[5, 2]	τὴν θήλειαν, καὶ συγγίνεται ὥσπερ	καὶ	τὰ στρουθία ὀξέως. {Τῶν δὲ
[5, 4]	ταύτην, ποιεῖ δέ τι τοιοῦτον	καὶ	τὰ τετράποδα τῶν ζῴων· περὶ
[5, 4]	κερκοφόρα, οἷον βάτος καὶ τρυγὼν	καὶ	τὰ τοιαῦτα, οὐ μόνον παραπίπτοντα
[5, 9]	κεστρεύς, χαλκίδες, κολίαι, χρομίς, ψῆττα	καὶ	τὰ τοιαῦτα, πλὴν ὁ λάβραξ·
[5, 6]	κάραβοι καὶ ἀστακοὶ καὶ καρίδες	καὶ	τὰ τοιαῦτα, ὥσπερ καὶ τὰ
[5, 9]	αὔξησιν λαμβάνουσι τὰ γενόμενα, ὥσπερ	καὶ	τὰ τοῦ ἱππούρου· καὶ γὰρ
[5, 20]	ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν, ὥσπερ	καὶ	τὰ τῶν μελιττῶν, σύγκειται δ´
[5, 17]	καταλήλειπται ὁ κύτταρος. Γίνονται δὲ	καὶ	τὰ ὕπερα καὶ τὰ πηνία
[5, 7]	αἱ κανθαρίδες καὶ αἱ σπονδύλαι	καὶ	τὰ φαλάγγια, καὶ εἴ τι
[5, 10]	ἔχουσι, καὶ μάλιστα ταῖς πανσελήνοις	καὶ	ταῖς ἀλεειναῖς ἡμέραις, πλὴν τῶν
[5, 17]	τῶν πρὸς ταῖς συκαῖς καμπῶν	καὶ	ταῖς ἀπίοις καὶ ταῖς πεύκαις
[5, 20]	μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν, ὥσπερ	καὶ	ταῖς μελίτταις. Καὶ ἔστ´ ἂν
[5, 17]	συκαῖς καμπῶν καὶ ταῖς ἀπίοις	καὶ	ταῖς πεύκαις (πρὸς πᾶσι γὰρ
[5, 24]	ἄρρην εἰς τὴν θήλειαν, ὥσπερ	καὶ	τἆλλα ἔντομα. Ἔχει δὲ καὶ
[5, 17]	περίττωμα. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	τἆλλα ὅσα γίνεται ἐκ σκωλήκων,
[5, 13]	πορφύραι, ἀλλὰ φύονται καὶ αὗται	καὶ	τἆλλα τὰ ὀστρακόδερμα ἐξ ἰλύος
[5, 13]	τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ ἀμφότερα,	καὶ	τἆλλα τὰ στρομβώδη, ἐκ γενετῆς
[5, 16]	δὲ πολύπους καὶ ἡ σηπία	καὶ	τἆλλα τὰ τοιαῦτα ἐκτεκόντα, οὗ
[5, 14]	καὶ ὁ χειμὼν σκληρύνει, καθάπερ	καὶ	τἆλλα τὰ φυόμενα, καὶ ἀφαιρεῖται
[5, 9]	καὶ ἔξωθεν. Φασὶ δ´ ὥσπερ	καὶ	τἆλλα, τὸν μὲν ἄρρενα τὴν
[5, 12]	ἧττον γόνιμοί εἰσιν (ἀφ´ ὧν	καὶ	τὰς ἀμπέλους, ὅταν μὴ φέρωσι,
[5, 14]	ἰσχυρότατος· ὃν ὑπὸ τὰ κράνη	καὶ	τὰς κνημῖδας ὑποτιθέασι, καὶ ἧττον
[5, 9]	ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς τόκους	καὶ	τὰς ὀχείας, τοῦ ἔνθα μὲν
[5, 5]	νέουσιν ἅμα συμπεπλεγμέναι, τὰ στόματα	καὶ	τὰς πλεκτάνας ἐφαρμόττουσαι καταντικρὺ ἀλλήλαις,
[5, 14]	ἀποσπασθῇ, τὰ ἰχθύδια τὰ πετραῖα,	καὶ	τὰς ῥίζας τὰς ὑπολοίπους· ἐὰν
[5, 12]	οἱ μόσχοι τῶν τελείων. Διὸ	καὶ	τὰς φωνὰς τὰ ἐκτεμνόμενα μεταβάλλουσιν
[5, 28]	τὴν γῆν, ἐπῳάζει. Ἐκλέπεται δὲ	καὶ	ταῦτα τῷ ὑστέρῳ ἔτει. {Αἱ
[5, 17]	Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ οἱ σκώληκες	καὶ	ταῦτα χωριζόμενα τὰ μὲν τοῦ
[5, 13]	Τοῦτο δὲ συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα	καὶ	ταύταις καὶ τοῖς κήρυξιν· κηριάζουσι
[5, 23]	δὲ τίκτουσι καὶ οἱ ἀττέλαβοι,	καὶ	τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται δ´ αὐτῶν
[5, 23]	Τίκτουσι δὲ λήγοντος τοῦ θέρους,	{καὶ	τεκοῦσαι ἀποθνήσκουσιν· ἅμα γὰρ τικτούσαις
[5, 24]	μὲν μικροί, οἳ πρῶτοι φαίνονται	καὶ	τελευταῖοι ἀπόλλυνται, οἱ δὲ μεγάλοι,
[5, 16]	ἀεὶ ἔλαττον γίνεται τὸ λευκόν,	καὶ	τέλος, ὥσπερ τὸ ὠχρὸν τοῖς
[5, 12]	ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς δὲ πέντε	καὶ	τετταράκοντα. Πρόβατον δὲ τίκτει μέχρι
[5, 17]	ἀραχνίων, καὶ ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες	καὶ	τέττιγες· τὰ δ´ {οὐκ ἐκ
[5, 5]	μαλάκια, οἷον πολύποδες καὶ σηπίαι	καὶ	τευθίδες, τὸν αὐτὸν τρόπον πάντα
[5, 1]	πολλαὶ καὶ πολλὴν ἔχουσαι ποικιλίαν,	καὶ	τῇ μὲν ἀνόμοιοι, τῇ δὲ
[5, 16]	φανερά. Διὰ δὲ τὴν μικρότητα	καὶ	τὴν ἀσθένειαν φθείρεται τὸ πλῆθος
[5, 13]	ταῖς πορφύραις καὶ οἱ κήρυκες,	καὶ	τὴν αὐτὴν ὥραν. Ἔχουσι δὲ
[5, 4]	ἡ θήλεια καὶ ὁ ἄρρην,	καὶ	τὴν γλῶτταν ἔξω ἔχουσι περὶ
[5, 14]	μὲν οὖν περὶ τοὺς σπόγγους	καὶ	τὴν τῶν ὀστρακοδέρμων γένεσιν τοῦτον
[5, 9]	ἀλλὰ φύονται ἐκ τῆς ἰλύος	καὶ	τῆς ἄμμου. Ὡς μὲν οὖν
[5, 4]	μὴ ἔχουσι κύστιν ὁ αὐτὸς	καὶ	τῆς ξηρᾶς περιττώσεως πόρος ἔξωθεν·
[5, 12]	μείζονα· διετὴς δ´ ἐπειδὰν γένηται	καὶ	τῆς ὀχείας ἄρξηται, φωνὴν ἀφίησιν
[5, 16]	δὲ μαλάκια ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ	καὶ	τῆς ὀχείας ᾠὸν ἴσχει λευκόν·
[5, 4]	αὐτὸς πόρος τοῦ τε σπέρματος	καὶ	τῆς τοῦ ὑγροῦ περιττώσεως ἔξωθεν,
[5, 4]	ἀρρένων, ἔγκυοι γίνονται· πολλάκις δὲ	καὶ	τῆς φωνῆς ἀκούουσαι〉 ἐὰν ὀργῶσαι
[5, 11]	ἄγρια, ὥσπερ εἴρηται, ἅπαξ ὀχεύεται	καὶ	τίκτει τὰ πλεῖστα, χελιδὼν δὲ
[5, 21]	Ὀχεύονται δὲ καὶ οἱ μύρμηκες	καὶ	τίκτουσι σκωλήκια, ἃ οὐ προσπέφυκεν
[5, 11]	ὀχεύονται αἱ θήλειαι τῶν ἀλεκτορίδων	καὶ	τίκτουσιν ἀεί, πλὴν τῶν ἐν
[5, 2]	ὥσπερ αἱ κύνες· ἔχουσι δὲ	καὶ	τὸ αἰδοῖον οἱ ἄρρενες μέγα.
[5, 13]	τοῖς κόλποις μεγάλαι καὶ τραχεῖαι,	καὶ	τὸ ἄνθος αὐτῶν αἱ μὲν
[5, 27]	τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα δὲ κατορύττει	καὶ	τὸ ἄνω ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν
[5, 2]	ἐν οἷς ὑπάρχει τὸ θῆλυ	καὶ	τὸ ἄρρεν, εἰσὶ δ´ αἱ
[5, 1]	μὲν αὐτῶν ἐστι τὸ θῆλυ	καὶ	τὸ ἄρρεν, ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται·
[5, 13]	νέμεται καὶ διατρυπᾷ τὰ κογχύλια	καὶ	τὸ αὐτῆς ὄστρακον. Ἔστι δὲ
[5, 12]	καὶ ἄρρεσι γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται δὲ	καὶ	τὸ γῆρας ὥστε μὴ γεννᾶν
[5, 1]	μορίοις, ἔχουσι δὲ τὸ ἄρρεν	καὶ	τὸ θῆλυ, ἐκ τούτων συνδυαζομένων
[5, 10]	τε τὴν κεφαλὴν ἔχειν προμηκεστέραν	καὶ	τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἁλιέων
[5, 25]	ἔστι δ´ ὅμοιος τοῖς σκορπίοις,	καὶ	τὸ μέγεθος ἡλίκος ἀράχνης. Ἐν
[5, 12]	ἐνιαυσία ἔτεκεν ὥστε καὶ ἐκτραφῆναι·	καὶ	τὸ μέγεθος ηὐξήθη ὅσον ἔμελλε,
[5, 15]	χονδρῶδές τι πρὸς ὃ περιφύεται,	καὶ	τὸ ὅλον γίνεται ὥσπερ βότρυς·
[5, 14]	ἐστι καὶ γλισχρότερον τοῦ σπόγγου,	καὶ	τὸ σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ
[5, 13]	εἴς τε τὸ τοῦ νηρείτου	καὶ	τὸ τοῦ στρόμβου καὶ τὸ
[5, 11]	περιστεραὶ καθ´ ἅπαν τὸ θέρος,	καὶ	τὸ τῶν ἀλεκτορίδων γένος· ὀχεύουσι
[5, 13]	νηρείτου καὶ τὸ τοῦ στρόμβου	καὶ	τὸ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων,
[5, 2]	ἐπὶ τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος,	καὶ	τὸ τῶν ὀρνίθων ἅπαν γένος
[5, 3]	ἅπαν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	τὸ τῶν σαύρων γένος· ὁμοίᾳ
[5, 9]	δὲ σμῦρος ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός,	καὶ	τὸ χρῶμα ἔχει ὅμοιον τῇ
[5, 16]	τετελειωμένων, προΐενται κόπρον τὰ σηπίδια,	καὶ	τὸ χρῶμα μεταβάλλει ἐρυθρότερον γινόμενον
[5, 1]	ἰχθύων γένος, τό τε ζῳοτόκον	καὶ	τὸ ᾠοτόκον αὐτῶν, εἶτα τὸ
[5, 17]	δ´ ἤδη πέτεται. Πᾶσι δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις σκώληξι καὶ τοῖς
[5, 15]	τοὺς πηλώδεις ταῖς τ´ ἀκταῖς	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις σημείοις,
[5, 14]	φαίνονται μεστοὶ ἰλύος· ὅπερ συμβαίνει	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῖς φυομένοις ἀπὸ
[5, 4]	ταῦτα ἔχει τοῖς θήλεσιν αὐτῶν	καὶ	τοῖς ἄρρεσιν· οὐ γὰρ ἔχουσι
[5, 9]	τίκτει δὲ πρὸς τῇ γῇ	καὶ	τοῖς βρυώδεσι καὶ δασέσιν. {Ταχὺ
[5, 17]	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις σκώληξι	καὶ	τοῖς ζῴοις τοῖς ἐκ τῶν
[5, 13]	συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις	καὶ	τοῖς κήρυξιν· κηριάζουσι γὰρ καὶ
[5, 24]	δ´ ἔν τε τοῖς μικροῖς	καὶ	τοῖς μεγάλοις οἱ μὲν διῃρημένοι
[5, 4]	πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν, ὥσπερ	καὶ	τοῖς ὄρνισιν· οἱ γὰρ ὄρνιθες
[5, 17]	τέτταρσιν. Τοῖς μὲν οὖν σκώληξι	καὶ	τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς πλείστοις τρεῖς
[5, 15]	γίνονται, περὶ δὲ τὸ Σίγειον	καὶ	τὸν Ἄθων κάραβοι. Διασημαίνονται δὲ
[5, 22]	τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα, πολλάκις δὲ	καὶ	τὸν ἄρρενα, ἐὰν λάβωσιν· συνεπῳάζει
[5, 5]	πρὸς ἀλλήλας. Φασὶ δέ τινες	καὶ	τὸν ἄρρενα ἔχειν αἰδοιῶδές τι
[5, 5]	ἀλλήλαις, νέουσαι ἐναντίως· ἐναρμόττουσι δὲ	καὶ	τὸν καλούμενον μυκτῆρα εἰς τὸν
[5, 8]	Ποιεῖται δ´ ἔνια τὴν ὀχείαν	καὶ	τὸν τόκον καὶ μετοπώρου καὶ
[5, 15]	αἱ σηπίαι πρὸς τὰ κλήματα	καὶ	τὸν φορυτόν. Ἀποτίκτει μὲν οὖν
[5, 12]	τ´ ἀρχὴν τοῦ σπέρμα ἔχειν	καὶ	τοῦ τὸ γόνιμον ἤδη. Τὴν
[5, 13]	ἔχουσιν ἀνὰ μέσον τῆς μήκωνος	καὶ	τοῦ τραχήλου· τούτων δ´ ἐστὶν
[5, 11]	δ´ ἔκγονα τοῦ ἔαρος βέλτιστα	καὶ	τοῦ φθινοπώρου· τὰ δὲ τοῦ
[5, 15]	ἄρκτοι τίκτουσι τοῖς καράβοις· διὸ	καὶ	τοῦ χειμῶνος καὶ πρὶν ἐκτεκεῖν
[5, 17]	ἐν τῷ ἔαρι, πολλάκις δὲ	καὶ	τοῦ χειμῶνος, ὅταν εὐδία καὶ
[5, 8]	τοῦ ἔαρος. Τὰ δ´ ἔντομα	καὶ	τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται καὶ γίνεται,
[5, 15]	οἱ ἁλιεῖς τούς τε τραχεῖς	καὶ	τοὺς πηλώδεις ταῖς τ´ ἀκταῖς
[5, 8]	ἀρχομένου τοῦ θέρους τὴν ὀχείαν	καὶ	τοὺς τόκους, πλὴν ἁλκυόνος. Ἡ
[5, 24]	μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι δὲ μικρὸν	καὶ	τούτων οἱ διῃρημένοι. Οὐ γίνονται
[5, 1]	αὐτόματα καὶ οὐκ ἀπὸ συγγενῶν,	καὶ	τούτων τὰ μὲν ἐκ γῆς
[5, 1]	γίνεται, συστάσης τινὸς τοιαύτης ἀρχῆς,	καὶ	τούτων τὰ μὲν ἐκ τῆς
[5, 17]	τὰ δ´ ἐν τοῖς περιττώμασι,	καὶ	τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων, τὰ
[5, 13]	μὲν ἐν τοῖς κόλποις μεγάλαι	καὶ	τραχεῖαι, καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν
[5, 14]	δὲ πυκνῶν οἱ σκληροὶ σφόδρα	καὶ	τραχεῖς τράγοι καλοῦνται. Φύονται δ´
[5, 13]	ἔνια δ´ ἐν τοῖς σκληροῖς	καὶ	τραχέσι, τὰ δ´ ἐν τοῖς
[5, 11]	μέλαν καὶ μικρὸν καὶ ἐρυθρόπουν	καὶ	τραχύπουν, διὸ καὶ οὐδεὶς τρέφει.
[5, 19]	δ´ ἀνίσταται αὐτὸ ὑφ´ ἑαυτοῦ	καὶ	τρέφεται, πρὸς δὲ τῷ κηρίῳ
[5, 24]	ὡς κατουρούντων καὶ ἐχόντων περίττωμα	καὶ	τρεφομένων τῇ δρόσῳ. Ἐὰν δέ
[5, 12]	ὁ μὲν ἄρρην περὶ πέντε	καὶ	τριάκοντα ἔτη, ἡ δὲ θήλεια
[5, 22]	Ἐνίοτε δὲ τὸ πλῆθος γίνονται	καὶ	τριακόσια περὶ ἓν φαλάγγιον. Ἐκ
[5, 17]	ὀνομαζομένη πλατεῖα, καὶ αἱ στρογγύλαι,	καὶ	τρίται αἱ ἀσκαρίδες. Ἐκ μὲν
[5, 12]	ὁ ἄρρην μέχρι ἐτῶν τριάκοντα	καὶ	τριῶν, ἡ δὲ θήλεια ὀχεύεται
[5, 8]	σχεδὸν γὰρ περὶ Πλειάδος δύσιν	καὶ	τροπὰς ὁρᾶται μόνον, καὶ ἐν
[5, 19]	οὖν ἤδη τοῦ γενομένου μέλιτος,	καὶ	τροφῆς ἢ οὐκ ἐνούσης ἔτι
[5, 4]	πλατέα καὶ κερκοφόρα, οἷον βάτος	καὶ	τρυγὼν καὶ τὰ τοιαῦτα, οὐ
[5, 15]	δ´ ἐν μὲν τῷ χειμῶνι	καὶ	τῷ ἔαρι πρὸς τῇ γῇ
[5, 19]	χυμοῦ· διαφέρει γὰρ τῇ γλυκύτητι	καὶ	τῷ πάχει. Φέρει δ´ ἀπὸ
[5, 4]	τὰ ἄρρενα καὶ τὰ θήλεα,	καὶ	τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ
[5, 12]	τε τὴν τῆς φωνῆς μεταβολὴν	καὶ	τῶν αἰδοίων οὐ μόνον μεγέθει
[5, 25]	πονοῦσι τὰς κεφαλάς. Ἐγγίνονται δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων ζῴων ἐν πολλοῖς
[5, 12]	τῶν ἀρρένων διαφέρει ἐπὶ τούτων	καὶ	τῶν ἄλλων· οἱ γὰρ ἄρρενες
[5, 13]	τῆς γενέσεως καὶ τῶν ὀχευομένων	καὶ	τῶν ἀνοχεύτων λεκτέον, καὶ πρῶτον
[5, 1]	ζῷα πάντα καὶ τῶν ἐντὸς	καὶ	τῶν ἐκτός, ἔτι δὲ περί
[5, 28]	{Αἱ μὲν οὖν τῶν ὄφεων	καὶ	τῶν ἐντόμων γενέσεις, ἔτι δὲ
[5, 1]	ἔχουσι μόρια τὰ ζῷα πάντα	καὶ	τῶν ἐντὸς καὶ τῶν ἐκτός,
[5, 25]	ὅσα πτερὰ ἔχει ἔχοντα καυλόν,	καὶ	τῶν ἐχόντων τρίχας. Πλὴν ὄνος
[5, 12]	δῆλον ἐπί τε τῶν ἀνθρώπων	καὶ	τῶν ζῳοτόκων τετραπόδων καὶ ἐπὶ
[5, 1]	θεωρίᾳ τῇ περὶ φυτῶν. Οὕτω	καὶ	τῶν ζῴων τὰ μὲν ἀπὸ
[5, 9]	ὅτι, ὥσπερ καὶ τῶν φυομένων	καὶ	τῶν ζῴων τῶν τετραπόδων πολλὴν
[5, 12]	διαφέρει ἡ φωνὴ τῶν ἀρρένων	καὶ	τῶν θηλειῶν ἐν τῷ βαρύτερον
[5, 9]	ἐπικυΐσκεται ὥσπερ δασύπους. ~Ὁμοίως δὲ	καὶ	τῶν ἰχθύων οἱ πλεῖστοι ἅπαξ,
[5, 15]	καὶ ἐπὶ τῶν μαλακίων ἐστὶ	καὶ	τῶν ἰχθύων, ὅσοι ᾠοτοκοῦσιν· αὐξάνεται
[5, 19]	δὲ γόνος ἐστὶ τῶν μελιττῶν	καὶ	τῶν κηφήνων λευκός, ἐξ οὗ
[5, 17]	τὸ μετόπωρον· οἱ δὲ μύωπες	καὶ	τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων. ~Περὶ δὲ
[5, 17]	σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς βολίτοις	καὶ	τῶν ὀνίδων. Οἱ δὲ κάνθαροι
[5, 13]	τρόπον. ~Περὶ δὲ τῆς γενέσεως	καὶ	τῶν ὀχευομένων καὶ τῶν ἀνοχεύτων
[5, 3]	μέγα. ~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	τῶν πεζῶν τὰ τετράποδα καὶ
[5, 17]	τῶν ζῴων· ὅσα δὲ πτερωτά,	καὶ	τῶν πτερῶν συσπωμένων περὶ τὸ
[5, 8]	τῶν τ´ ἐνύδρων γένη ἄττα	καὶ	τῶν πτηνῶν· ἄνθρωπος δὲ μάλιστα
[5, 8]	εἰσιν, οἷον ὑὸς καὶ κυνός,	καὶ	τῶν πτηνῶν ὅσα πλεονάκις ποιοῦνται
[5, 8]	ἄνθρωπος δὲ μάλιστα πᾶσαν ὥραν,	καὶ	τῶν συνανθρωπευομένων ζῴων πολλὰ διὰ
[5, 9]	δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι, ὥσπερ	καὶ	τῶν φυομένων καὶ τῶν ζῴων
[5, 12]	καὶ γὰρ μικρὰ καὶ λεπτὰ	καὶ	ὑγρά. Ὁ δ´ ἄρρην, ἐὰν
[5, 4]	φωνῆς ἀκούουσαι〉 ἐὰν ὀργῶσαι τύχωσι,	καὶ	ὑπερπετομένων ἐκ τοῦ καταπνεῦσαι τὸν
[5, 1]	τε τῶν αἰσθήσεων καὶ φωνῆς	καὶ	ὕπνου, καὶ ποῖα θήλεα καὶ
[5, 4]	εἰς τὴν τοῦ θήλεος χώραν	καὶ	ὑποδοχήν. Ἔστι δὲ τοῖς μὲν
[5, 24]	δὲ μεγάλοι, {οἱ ᾄδοντες} οἳ	καὶ	ὕστερον γίνονται καὶ πρότερον ἀπόλλυνται.
[5, 15]	καλούμενον γῆρας, καὶ εὐθὺς γενόμενοι	καὶ	ὕστερον καὶ οἱ καρκίνοι καὶ
[5, 7]	τὸ μόριον ἐπὶ μὲν ἐνίων	καὶ	φαίνεται μεῖζον ὂν ἢ κατὰ
[5, 18]	μελίττας, ἀλλὰ φέρειν τὸν γόνον,	καὶ	φέρειν οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ
[5, 25]	Ἀλκμᾶνά τέ φασι τὸν ποιητὴν	καὶ	Φερεκύδην τὸν Σύριον. Καὶ ἐν
[5, 9]	καθάπερ εἴρηται, καὶ θέρους ἔνια	καὶ	φθινοπώρου καὶ χειμῶνος· ἀλλ´ οὔθ´
[5, 13]	ἀποθάνῃ, συνεξεμεῖ τὸ ἄνθος· διὸ	καὶ	φυλάττουσιν ἐν τοῖς κύρτοις, ἕως
[5, 26]	πρὸς τὰς συκᾶς οἱ γεωργοί,	καὶ	φυτεύουσι πλησίον ταῖς συκαῖς ἐρινεούς.
[5, 1]	τὰ μὲν ἐκ γῆς σηπομένης	καὶ	φυτῶν, ὥσπερ πολλὰ συμβαίνει τῶν
[5, 10]	τίκτει δὲ τοῦ ἔαρος, ὅτε	καὶ	φωλεῖ περὶ δύο μῆνας. Τίκτει
[5, 13]	γὰρ νέμονται, ἀλλὰ κρύπτουσιν ἑαυτὰς	καὶ	φωλοῦσιν. Τὸ δ´ ἄνθος ἔχουσιν
[5, 1]	δὲ περί τε τῶν αἰσθήσεων	καὶ	φωνῆς καὶ ὕπνου, καὶ ποῖα
[5, 14]	μέλλοντος ἀποσπᾶν αἴσθηται, συνάγει ἑαυτὸν	καὶ	χαλεπὸν ἀφελεῖν ἐστιν. Ταὐτὸ δὲ
[5, 9]	καὶ θέρους ἔνια καὶ φθινοπώρου	καὶ	χειμῶνος· ἀλλ´ οὔθ´ ἅπασιν ὁμοίως
[5, 9]	καὶ ῥίνη. Τίκτει δ´ ἔνια	καὶ	χειμῶνος καὶ θέρους, ὥσπερ ἐλέχθη
[5, 8]	καὶ τὸν τόκον καὶ μετοπώρου	καὶ	χειμῶνος, οἷον τῶν τ´ ἐνύδρων
[5, 10]	Ἐπῳάζει δέ, ὅταν τέκῃ· διὸ	καὶ	χείριστοι γίνονται· οὐ γὰρ νέμονται
[5, 4]	παρὰ τὸ θῆλυ τὸ ἄρρεν,	καὶ	χρόνον οὔτ´ ὀλίγον οὔτε λίαν
[5, 9]	ἄλλοθι δ´ οὔ· κεστρεῖς δὲ	καὶ	χρυσόφρυες καὶ λάβρακες μάλιστα οὗ
[5, 13]	ὄστρακον ἀφαιροῦσι τὸ ἄνθος. Διὸ	καὶ	χωρίζεται ὁ τράχηλος καὶ ἡ
[5, 3]	εἰς ὃ οἱ πόροι συνάπτουσιν	καὶ	ᾧ ἐν τῇ ὀχείᾳ πλησιάζουσιν,
[5, 3]	καὶ τῶν πεζῶν τὰ τετράποδα	καὶ	ᾠοτόκα ποιεῖται τὴν ὀχείαν. Τὰ
[5, 27]	~Τῶν δὲ τετραπόδων καὶ ἐναίμων	καὶ	ᾠοτόκων αἱ μὲν γενέσεις εἰσὶ
[5, 28]	γενέσεις, ἔτι δὲ τῶν τετραπόδων	καὶ	ᾠοτόκων, τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον.