>

Livre, Chap.
[5, 19]	(οὐχ οὕτω διὰ τὸ ἄναρχοι	εἶναι,	ἀλλ´ ὡς φασίν, ὅτι συμβάλλονται
[5, 3]	ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου τὸ σῶμα	εἶναι	ἅπαν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[5, 16]	πάμπαν μικρὰ ὥστ´ ἀδιάρθρωτα μὲν	εἶναι,	ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι. Αἱ δὲ
[5, 18]	Οἱ δέ φασιν ὀχεύεσθαι, καὶ	εἶναι	ἄρρενας μὲν τοὺς κηφῆνας, θηλείας
[5, 19]	δὲ κηφῆνας μὴ διὰ τὸ	εἶναι	αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων δὲ γένη
[5, 27]	ὁ σαῦρος· λέγεται γὰρ ἕκμηνος	εἶναι	βίος σαύρας. Ὁ δὲ ποτάμιος
[5, 5]	δύο αἱ μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν·	εἶναι	δὲ τὸ τοιοῦτον ὥσπερ νευρῶδες,
[5, 14]	γένος αἴσθησιν ἔχειν καὶ πολυχρόνιον	εἶναι.	Διάδηλοι δ´ εἰσὶν ἐν τῇ
[5, 17]	γὰρ ἐν τοῖς δοκοῦσιν ἀσηπτοτάτοις	εἶναι	ἐγγίνονται ζῷα, οἷον ἐν χιόνι
[5, 17]	τότε γὰρ τὸ ὑγρὸν συμβαίνει	εἶναι	ἔλαττον. Οἱ δὲ κρότωνες γίνονται
[5, 9]	μὲν ἄρρενα τὴν δὲ θήλειαν	εἶναι.	Ἐξέρχονται δὲ ταῦτα εἰς τὸ
[5, 14]	πέντε· διό φασιν ἔνιοι τούτους	εἶναι	καθ´ οὓς δέχεται τὴν τροφήν.
[5, 23]	κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον, ὥστε	εἶναι	καθαπερεὶ κηρίον. Εἶθ´ ὅταν τέκωσιν,
[5, 14]	μανῶν διὰ τὸ τὴν πρόσφυσιν	εἶναι	κατ´ ἔλαττον. Ἔχει δὲ καὶ
[5, 14]	σπόγγους τῷ τοὺς σπόγγους μὲν	εἶναι	λευκοὺς ἐφιζούσης τῆς ἰλύος, τούτους
[5, 14]	σκληρότητι. Δεῖ δὲ μηδ´ ἀλέαν	εἶναι	σφόδρα· σήπεται γάρ, ὥσπερ τὰ
[5, 13]	οἷον φλέψ· τοῦτο δὲ δοκεῖ	εἶναι	τὸ ἄνθος. Ἡ δ´ ἄλλη
[5, 13]	Φασὶ δὲ καὶ σίνος μέγιστον	εἶναι	τοῦτο ἐν τῷ εὐρίπῳ τῷ
[5, 26]	ζῷον, ὃ δὴ δοκεῖ ἐλάχιστον	εἶναι	τῶν ζῴων πάντων καὶ καλεῖται
[5, 13]	ἂν λάβῃ, παραχρῆμα ἐξαιρούμενον δίεφθον	εἶναι.	Φασὶ δὲ καὶ σίνος μέγιστον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009