>

Livre, Chap.
[5, 13]	εἰσδύεται, καὶ αὐξανόμενον μετεισδύνει πάλιν	εἰς	ἄλλο μεῖζον ὄστρακον, οἷον εἴς
[5, 13]	τρέφεται πάλιν· καὶ αὐξανόμενον πάλιν	εἰς	ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν αὐτὸν
[5, 19]	τὸ μέλι. Κατάγεται δὲ καὶ	εἰς	Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν λευκὸν καὶ
[5, 22]	Αἱ δὲ λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν	εἰς	ἀράχνιον, οὗ τὸ μὲν ἥμισυ
[5, 22]	ζῳοποιοῦσιν. Τὰ δὲ φαλάγγια τίκτει	εἰς	γύργαθον πλεξάμενα παχύν, ἐφ´ ᾧ
[5, 27]	πολὺ πλῆθος ᾠῶν· καὶ γὰρ	εἰς	ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά. Τίκτουσι δὲ
[5, 4]	πάντες. Οὗτοι δ´ οἱ πόροι	εἰς	ἓν συνάπτουσιν, ὥσπερ καὶ τοῖς
[5, 2]	τὸ δ´ ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι δ´	εἰς	ἐρημίαν, ὅταν ποιῶνται τὴν ὀχείαν,
[5, 24]	αἰδοῖον ἐσχισμένον· θήλεια δ´ ἐστὶν	εἰς	ἣν ἀφίησιν ὁ ἄρρην. Τίκτουσι
[5, 6]	Μόριον δ´ οὐδὲν προΐεται θάτερον	εἰς	θάτερον. ~Τὰ δ´ ἔντομα συνέρχεται
[5, 16]	πολύπους εἰς τὰς θαλάμας ἢ	εἰς	κεράμιον ἤ τι ἄλλο κοῖλον
[5, 5]	τὸ τοιοῦτον ὥσπερ νευρῶδες, μέχρι	εἰς	μέσην τὴν πλεκτάνην προσπεφυκὸς ἅπαν,
[5, 6]	καὶ μᾶλλον ἀφεστηκὸς καὶ συνηρεφέστερον,	εἰς	ὃ ἐκτίκτουσι καὶ ᾗ τὸ
[5, 3]	ἡ χερσαία. Ἔχουσι δέ τι	εἰς	ὃ οἱ πόροι συνάπτουσιν καὶ
[5, 15]	γίνεται ψαθυρὸν τῶν καράβων, διῃρημένον	εἰς	ὀκτὼ μοίρας. Καθ´ ἕκαστον γὰρ
[5, 15]	ὥσπερ βότρυς· σχίζεται γὰρ ἕκαστον	εἰς	πλείω τῶν χονδρωδῶν. Ταῦτα δὲ
[5, 13]	τῆς γῆς καὶ ἰλύος, εἶτ´	εἰς	τὰ κενὰ τῶν ὀστράκων εἰσδύεται,
[5, 26]	ἐγκαταλιπὼν ὁ ψήν, καὶ εἰσδύεται	εἰς	τὰ τῶν συκῶν ἐρινεά, καὶ
[5, 16]	Καὶ ἀποτίκτει ὁ μὲν πολύπους	εἰς	τὰς θαλάμας ἢ εἰς κεράμιον
[5, 2]	ἀφροδισιαστικαί, καὶ προσάγονται τοὺς ἄρρενας	εἰς	τὰς ὀχείας, καὶ συνοῦσαι κράζουσιν.
[5, 15]	ταῦτα προεκτίκτουσιν ὑπὸ τὴν κοιλίαν	εἰς	τὰς πτύχας, καὶ αὐξάνεται αὐτῶν
[5, 13]	οὐχ ὅπου ἔτυχεν ἐκτίκτουσιν, ἀλλ´	εἰς	ταὐτὸ ἰοῦσαι, ὥσπερ καὶ ἐν
[5, 13]	οὖν πορφύραι τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι	εἰς	ταὐτὸ ποιοῦσι τὴν καλουμένην μελίκηραν.
[5, 11]	ἁπάντων) τὸν δ´ ὕστερον τόκον	εἰς	τέλος ἐκτρέφει. Ὅσα δ´ ἢ
[5, 12]	τι καὶ γένηται, οὐκ ἐκτρέφεται	εἰς	τέλος. Τεκοῦσα δὲ πάλιν ὀχεύεται
[5, 19]	ἀλλ´ ὡς φασίν, ὅτι συμβάλλονται	εἰς	τὴν γένεσιν τὴν τῶν μελιττῶν)
[5, 24]	Ταῦτα δὲ τὰ κυήματα καταρρεῖ	εἰς	τὴν γῆν. Γίνονται δὲ πολλοὶ
[5, 27]	οἱ χερσαῖοι καὶ οἱ ποτάμιοι	εἰς	τὴν γῆν. Ἐκλέπεται δὲ τὰ
[5, 28]	γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν δὲ τέκῃ	εἰς	τὴν γῆν, ἐπῳάζει. Ἐκλέπεται δὲ
[5, 13]	διαχεῖται, ἀφίησι δ´ ὃ εἶχεν	εἰς	τὴν γῆν· καὶ ἐν τούτῳ
[5, 23]	ἄρρεν ἔλαττόν ἐστι) τίκτουσι δ´	εἰς	τὴν γῆν καταπήξασαι τὸν πρὸς
[5, 17]	{ὅταν δ´ ἐκ τῶν σκωλήκων	εἰς	τὴν διατύπωσιν ἔλθωσι, καλοῦνται μὲν
[5, 24]	ἀλλήλους· ἐναφίησι δ´ ὁ ἄρρην	εἰς	τὴν θήλειαν, ὥσπερ καὶ τἆλλα
[5, 4]	Τοῦτο δὴ συμπεραίνει καὶ ἐπεκτείνεται	εἰς	τὴν τοῦ θήλεος χώραν καὶ
[5, 7]	τὸν πόρον κάτωθεν τὸ θῆλυ	εἰς	τὸ ἄρρεν τὸ ἐπάνω, ἀλλ´
[5, 12]	φωνὰς τὰ ἐκτεμνόμενα μεταβάλλουσιν ἐναντίως·	εἰς	τὸ θῆλυ γὰρ μεταβάλλουσι τὰ
[5, 7]	ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ τὸ ἄρρεν	εἰς	τὸ θῆλυ, ὥσπερ ἐπὶ τῶν
[5, 9]	θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται δὲ ταῦτα	εἰς	τὸ ξηρόν, καὶ λαμβάνονται πολλάκις.
[5, 20]	ὥσπερ αἱ μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν	εἰς	τὸ πλάγιον τοῦ κυττάρου, καὶ
[5, 27]	καὶ ἀπάγει τοὺς νεοττοὺς εὐθὺς	εἰς	τὸ ὕδωρ. Τίκτουσι δὲ καὶ
[5, 19]	σκέλεσι, τὸ δὲ μέλι ἐμεῖ	εἰς	τὸν κύτταρον. Τὸν δὲ γόνον
[5, 5]	δὲ καὶ τὸν καλούμενον μυκτῆρα	εἰς	τὸν μυκτῆρα. Τὴν δὲ νεῦσιν
[5, 5]	πλεκτάνην προσπεφυκὸς ἅπαν, ᾗ ἐσπιφράναι	εἰς	τὸν μυκτῆρα τῆς θηλείας. Αἱ
[5, 13]	ἄλλων τῶν τοιούτων, πολλάκις δ´	εἰς	τοὺς κήρυκας τοὺς μικρούς. Ὅταν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009