>| Livre, Chap. |
| [5, 18] |
τοῖς
κοίλοις
τοῦ
κηρίου,
οἱ
|
δέ |
γ´
ἡγεμόνες
γίνονται
κάτω
πρὸς |
| [5, 14] |
καὶ
αἴσθησιν,
ὡς
φασίν.
Σημεῖον
|
δέ· |
ἐὰν
γὰρ
μέλλοντος
ἀποσπᾶν
αἴσθηται, |
| [5, 14] |
δ´
ἐν
τῇ
ἰλύϊ.
Σημεῖον
|
δέ· |
ὅταν
γὰρ
ληφθῶσι,
φαίνονται
μεστοὶ |
| [5, 10] |
ἐν
τῇ
πλεκτάνῃ
λευκόν.
Ἐπῳάζει
|
δέ, |
ὅταν
τέκῃ·
διὸ
καὶ
χείριστοι |
| [5, 3] |
θαλαττία
καὶ
ἡ
χερσαία.
Ἔχουσι
|
δέ |
τι
εἰς
ὃ
οἱ
πόροι |
| [5, 26] |
ὅσα
ἔχει
αὐτῶν
ζωήν.
Ἔστι
|
δέ |
τι
σκωλήκιον
ὃ
καλεῖται
ξυλοφθόρον, |
| [5, 4] |
ἐποίησε
τῆς
ὀχείας
ταύτην,
ποιεῖ
|
δέ |
τι
τοιοῦτον
καὶ
τὰ
τετράποδα |
| [5, 13] |
ἁλιεῖς
ἅμα
συγγίνεσθαι
γινομένοις.
Ἀφανίζονται
|
δέ |
τινα
χρόνον
ἐν
τῇ
ἄμμῳ |
| [5, 5] |
τὰς
κοτυληδόνας
πρὸς
ἀλλήλας.
Φασὶ
|
δέ |
τινες
καὶ
τὸν
ἄρρενα
ἔχειν |
| [5, 4] |
ὕπτια
πρὸς
τὰ
ὕπτια.
Εἰσὶ
|
δέ |
τινες
οἳ
ἑωρακέναι
φασὶ
καὶ |
| [5, 14] |
πρὸς
τὸ
μὴ
ἀποπίπτειν.
Εἰσὶ
|
δέ |
τινες
οἳ
περὶ
τούτου
ἀμφισβητοῦσιν, |
| [5, 27] |
γίνεται
καὶ
ἑπτακαίδεκα
πήχεων.
Λέγουσι
|
δέ |
τινες
ὅτι
καὶ
αὐξάνεται
ἕως |
| [5, 17] |
λαμβάνει
ἀπὸ
τῆς
κάμπης.
Ἐκ
|
δέ |
τινος
σκώληκος
μεγάλου,
ὃς
ἔχει |
| [5, 19] |
ἐξέλθῃ,
ὥσπερ
ἐλέχθη
πρότερον.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
ἀφέλῃ
τὰς
κεφαλὰς
τῆς |
| [5, 12] |
θήλεια
πλείω
τῶν
τετταράκοντα·
ἤδη
|
δέ |
τις
ἐβίωσεν
ἵππος
ἔτη
ἑβδομήκοντα |
| [5, 16] |
κατὰ
τὴν
κοιλίαν
προσηρτημένοι.
Ποία
|
δέ |
τίς
ἐστιν
ἡ
πρόσφυσις
ἡ |
| [5, 24] |
καὶ
τρεφομένων
τῇ
δρόσῳ.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
κινῶν
τὸν
δάκτυλον
προσίῃ |
| [5, 16] |
ἐκδύεται
ἔσωθεν
τὰ
σηπίδια.
Ἐὰν
|
δέ |
τις
περισχίσῃ
πρότερον
ἤδη
τετελειωμένων, |
| [5, 25] |
τὸν
Σύριον.
Καὶ
ἐν
νόσοις
|
δέ |
τισι
γίνεται
πλῆθος
φθειρῶν.
Ἔστι |
| [5, 18] |
καὶ
ἑσμοὶ
ἀφίενται
πλεῖστοι.
Οἱ
|
δέ |
φασι
τὸν
μὲν
τῶν
κηφήνων |
| [5, 18] |
τῶν
μελιττῶν
οὐκ
ἐγγίνεται.
Οἱ
|
δέ |
φασιν
ὀχεύεσθαι,
καὶ
εἶναι
ἄρρενας |
| [5, 12] |
πρὶν
γενέσθαι
ἐνιαύσιος.
Οὐ
πανταχοῦ
|
δέ, |
ὥσπερ
εἴρηται,
ὁμοίως
συμβαίνουσιν
αἱ |