>

Livre, Chap.
[5, 12]	τῆς ὀχείας τὸ ἔαρ. Πάλιν	δὲ	βαίνει μετὰ τὴν ὀχείαν διὰ
[5, 13]	ὑμὴν λευκός, ὃν ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος	δὲ	βάπτει καὶ ἀνθίζει τὴν χεῖρα.
[5, 18]	δὲ κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν· οἱ	δὲ	βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες ἔχουσι μὲν
[5, 25]	οὔτε φθεῖρας οὔτε κρότωνας. Οἱ	δὲ	βόες ἔχουσιν ἄμφω· τὰ δὲ
[5, 12]	δὲ τίκτει μὲν ὁμοίως, ὀχεύεται	δὲ	βραδύτερον· ὅταν δὲ πεντεκαιδεκαετεῖς ὦσιν,
[5, 21]	μακρὰ γίνεται καὶ διαρθροῦται· ἡ	δὲ	γένεσίς ἐστι τούτοις τοῦ ἔαρος.
[5, 19]	τὸ εἶναι αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων	δὲ	γένη δύο ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται
[5, 19]	οὐκ οἴονται ἔχειν αὐτούς. ~Εἰσὶ	δὲ	γένη τῶν μελιττῶν, ἡ μὲν
[5, 12]	μὲν καὶ ὀχεύουσι τετράμηνοι, ὥστε	δὲ	γεννᾶν καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ
[5, 25]	τισι γίνεται πλῆθος φθειρῶν. Ἔστι	δὲ	γένος φθειρῶν οἳ καλοῦνται ἄγριοι,
[5, 17]	τρέφονται καὶ περίττωμα ἀφιᾶσιν· ὅταν	δὲ	γένωνται χρυσαλλίδες, οὐδενὸς οὔτε γεύονται
[5, 12]	μῆκος. Καὶ ἡ τῶν κυνῶν	δὲ	γηρασκόντων γίνεται βαρυτέρα φωνή. Καὶ
[5, 27]	νεοττὸς τούτου κατὰ λόγον, αὐξανόμενος	δὲ	γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων. Λέγουσι
[5, 11]	μὲν οὖν ἡ πελειάς, τιθασσὸν	δὲ	γίνεται μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ
[5, 14]	ἧττον ἡ πληγὴ ψοφεῖ. Σπανιώτατος	δὲ	γίνεται οὗτος. Τῶν δὲ πυκνῶν
[5, 26]	σκώληξ οὗτος. Καὶ ἐπὶ κηρίῳ	δὲ	γίνεται παλαιουμένῳ, ὥσπερ ἐν ξύλῳ
[5, 16]	ὀχείας ᾠὸν ἴσχει λευκόν· τοῦτο	δὲ	γίνεται τῷ χρόνῳ, ὥσπερ τὰ
[5, 26]	κονιορτώδη τὰ ἔρια ᾖ, μάλιστα	δὲ	γίνονται ἂν ἀράχνης συγκατακλεισθῇ· ἐκπίνων
[5, 17]	τὰ τοιαῦτα θᾶττον. Καὶ μετοπώρου	δὲ	γίνονται μᾶλλον· τότε γὰρ τὸ
[5, 19]	οὗ τὰ σκωλήκια γίνεται· αὐξανόμενα	δὲ	γίνονται μέλιτται καὶ κηφῆνες. Ὁ
[5, 25]	ἕτερον οὐδὲν γίνεται πάλιν. Αὐτῶν	δὲ	γίνονται τούτων αἱ μὲν ψύλλαι
[5, 19]	ὄντος μέλι ἐργάζονται μᾶλλον, ἐπομβρίας	δὲ	γόνον, διὸ καὶ ἅμα συμβαίνει
[5, 19]	ἐμεῖ εἰς τὸν κύτταρον. Τὸν	δὲ	γόνον ὅταν ἀφῇ, ἐπῳάζει ὥσπερ
[5, 20]	τὸ τῶν σφηκῶν κηρίον. Ἐναφιᾶσι	δὲ	γόνον, ὥσπερ αἱ μέλιτται, ὅσον
[5, 19]	ἔχεται ὥστε καὶ ἀντειλῆφθαι. Ὁ	δὲ	γόνος ἐστὶ τῶν μελιττῶν καὶ
[5, 2]	καὶ δασύποδες καὶ λύγκες· τῶν	δὲ	δασυπόδων καὶ πολλάκις ἡ θήλεια
[5, 9]	ἐν τοῖς ἄλλοις χρόνοις. Ὅλως	δὲ	δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι, ὥσπερ
[5, 12]	καλῶς, καὶ μέχρι ἕνδεκα· σχεδὸν	δὲ	διὰ βίου συμβαίνει ὀχεύειν καὶ
[5, 15]	εἰς πλείω τῶν χονδρωδῶν. Ταῦτα	δὲ	διαστέλλοντι μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι
[5, 12]	βαρυτέρα φωνή. Καὶ τῶν ἵππων	δὲ	διαφέρουσιν αἱ φωναί· εὐθὺς μὲν
[5, 2]	οὕτω τε καὶ μοναχῶς. Εἰσὶ	δὲ	διαφοραί τινες καὶ περὶ τοὺς
[5, 1]	τρόπον τινὰ προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ	δὲ	διῄρηται τὰ γένη πρότερον, τὸν
[5, 11]	καὶ τίκτει τὰ πλεῖστα, χελιδὼν	δὲ	δὶς τίκτει καὶ κόττυφος. Τὰ
[5, 9]	τοιαῦτα, πλὴν ὁ λάβραξ· οὗτος	δὲ	δὶς τούτων μόνος, γίνεται δ´
[5, 13]	δ´ αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο	δὲ	δοκεῖ εἶναι τὸ ἄνθος. Ἡ
[5, 4]	τῶν ἀπόδων ἔχει οὐδέν, πόρους	δὲ	δύο καὶ οἱ ὄφεις καὶ
[5, 12]	κατὰ τὸν Μαιμακτηριῶνα μῆνα. Κύει	δὲ	δώδεκα μῆνας, τίκτει δ´ ἕν·
[5, 2]	ὕπτια πρὸς ἄλληλα ἔχοντες. Τῶν	δὲ	ζῳοτόκων καὶ μέγεθος ἐχόντων οὔτε
[5, 13]	ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι	δὲ	ζώσας κόπτειν· ἐὰν γὰρ πρότερον
[5, 4]	τὴν γαστέρα τοῖς στόμασιν, οἱ	δὲ	θᾶττον προΐενται καὶ μᾶλλον· κατὰ
[5, 12]	τίκτει μέχρι ἐτῶν ὀκτώ, ἐὰν	δὲ	θεραπεύηται καλῶς, καὶ μέχρι ἕνδεκα·
[5, 15]	πρὸς τῇ γῇ μᾶλλον, τοῦ	δὲ	θέρους ἐν τῷ πελάγει, διώκοντα
[5, 27]	{ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος τὰ	δὲ	θέρους τὰ δὲ περὶ τὸ
[5, 1]	δὲ καὶ πάμπαν ἴδια. Τὰ	δὲ	θήλεα μέν ἐστιν, ἄρρενα δ´
[5, 12]	ἄρρην μεγάλην καὶ βαρεῖαν, ἡ	δὲ	θήλεια μείζω καὶ λαμπροτέραν ἢ
[5, 12]	ἐτῶν τριάκοντα καὶ τριῶν, ἡ	δὲ	θήλεια ὀχεύεται μέχρι τετταράκοντα ἐτῶν,
[5, 12]	πέντε καὶ τριάκοντα ἔτη, ἡ	δὲ	θήλεια πλείω τῶν τετταράκοντα· ἤδη
[5, 2]	ἀλλ´ ὁ μὲν ὀρθός, ἡ	δὲ	θήλεια ὑποτίθησιν αὑτήν· εἰσὶ δὲ
[5, 12]	ὥρα τῆς ὀχείας ᾖ, αἱ	δὲ	θήλειαι, ὅταν φοβηθῶσιν. Ἔστι δ´
[5, 9]	τἆλλα, τὸν μὲν ἄρρενα τὴν	δὲ	θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται δὲ ταῦτα
[5, 4]	τὴν ἔξοδον τῆς περιττώσεως, τὰς	δὲ	θηλείας ταῦτα μὴ ἔχειν, οἷον
[5, 8]	ἐν τῷ χειμῶνι μᾶλλον, τὸ	δὲ	θῆλυ ἐν τῷ θέρει. {Τὸ
[5, 9]	θυννίς, περὶ τροπὰς θερινάς· τίκτει	δὲ	θυλακοειδές, ἐν ᾧ πολλὰ ἐγγίνεται
[5, 9]	σάλπη τοῦ μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ	δὲ	θυννὶς ἅπαξ τίκτει, ἀλλὰ διὰ
[5, 25]	τοῖς δ´ ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται	δὲ	καὶ αἱ γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν
[5, 27]	εὐθὺς εἰς τὸ ὕδωρ. Τίκτουσι	δὲ	καὶ αἱ θαλάττιαι χελῶναι ἐν
[5, 10]	κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον. Γίνονται	δὲ	καὶ αἱ πορφύραι περὶ τὸ
[5, 14]	πρόσφυσιν εἶναι κατ´ ἔλαττον. Ἔχει	δὲ	καὶ αἴσθησιν, ὡς φασίν. Σημεῖον
[5, 26]	ἀφθόνου θηρεύοντος τοῦ δελφῖνος. ~{Γίνεται	δὲ	καὶ ἄλλα ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη
[5, 19]	κηρίων πρὸς τοῖς δένδρεσιν· γίνεται	δὲ	καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν τῷ
[5, 16]	οἷον τὸ τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει	δὲ	καὶ ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς, ὡς
[5, 19]	οὗ φέρουσι τὸ μέλι. Κατάγεται	δὲ	καὶ εἰς Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν
[5, 17]	ἐξ ὧν γίνονται κάνθαροι. Γίνονται	δὲ	καὶ ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 4]	τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος· σχεδὸν	δὲ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἰχθύσι
[5, 24]	ἐν τῇ Κυρηναίᾳ γίνονται. Ἐντίκτουσι	δὲ	καὶ ἐν τοῖς καλάμοις ἐν
[5, 13]	πίνναις οἱ καλούμενοι πιννοτῆραι. Γίνονται	δὲ	καὶ ἐν τοῖς κτεσὶ καὶ
[5, 26]	τι ἐνῇ ὑγρόν, ξηραίνει. Γίνεται	δὲ	καὶ ἐν χιτῶνι ὁ σκώληξ
[5, 12]	ἢ τριετὴς καὶ ἑξάμηνος. Ἤδη	δὲ	καὶ ἐνιαυσία ἐκύησεν ὥστε καὶ
[5, 16]	ἑνὸς ᾠοῦ ἓν σηπίδιον· ὁμοίως	δὲ	καὶ ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει.
[5, 8]	τρόπον ἐμνήσθη περὶ αὐτῆς. Τίκτει	δὲ	καὶ ἡ ἀηδὼν τοῦ θέρους
[5, 24]	ὥσπερ καὶ τἆλλα ἔντομα. Ἔχει	δὲ	καὶ ἡ θήλεια αἰδοῖον ἐσχισμένον·
[5, 4]	τοῦ καταπνεῦσαι τὸν ἄρρενα· χάσκει	δὲ	καὶ ἡ θήλεια καὶ ὁ
[5, 13]	καὶ τὸ αὐτῆς ὄστρακον. Ἔστι	δὲ	καὶ ἡ πορφύρα καὶ ὁ
[5, 2]	δ´ ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται	δὲ	καὶ ἡ φώκη καθάπερ τὰ
[5, 8]	γίνεται τὸν τρόπον πάντων, ~ὧραι	δὲ	καὶ ἡλικίαι τῆς ὀχείας ἑκάστοις
[5, 17]	ἡλίου ἢ ὑπὸ πνεύματος. Μᾶλλον	δὲ	καὶ θᾶττον γίνονται αἱ ἀσκαρίδες
[5, 12]	ἐν ταῖς θερμημερίαις χείριστα. ~Διαφέρουσι	δὲ	καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν τὰ
[5, 19]	τοιοῦτον ἐν τῷ Πόντῳ. Εἰσὶ	δὲ	καὶ μέλιτται αἳ ποιοῦσι κηρία
[5, 19]	μεγέθει μὲν μέγιστος ἁπάντων, ἄκεντρος	δὲ	καὶ νωθρός· διὸ καὶ πλέκουσί
[5, 20]	μάλιστ´ ἐν ταῖς πανσελήνοις. Ἔχεται	δὲ	καὶ ὁ γόνος καὶ οἱ
[5, 9]	τοῖς βρυώδεσι καὶ δασέσιν. {Ταχὺ	δὲ	καὶ ὁ ὀρφὼς ἐκ μικροῦ
[5, 9]	δὲ σκορπίος τίκτει δίς. Τίκτει	δὲ	καὶ ὁ σαργὸς δίς, ἔαρος
[5, 16]	ἡ σηπία, ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι	δὲ	καὶ ὁ τεῦθος καὶ ἡ
[5, 13]	ὅμοιόν ἐστι τοῖς γραφομένοις. Γίνονται	δὲ	καὶ οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι.
[5, 13]	τῷ ὀστράκῳ τῆς ἕλικος. Κηριάζουσι	δὲ	καὶ οἱ μύες. Τὰ δὲ
[5, 21]	ὠχρότερος τοῦ τῶν μελιττῶν. Ὀχεύονται	δὲ	καὶ οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι
[5, 16]	μή τινες ὀλίγαι αὐτῶν· ὁμοίως	δὲ	καὶ οἱ πολύποδες. Γίνεται δ´
[5, 21]	ἐστι τούτοις τοῦ ἔαρος. Τίκτουσι	δὲ	καὶ οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι
[5, 17]	πυρὸς πηδᾷ καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι	δὲ	καὶ οἱ σκώληκες καὶ ταῦτα
[5, 6]	ὀχεία πάντων τῶν τοιούτων) ἐνιαχοῦ	δὲ	καὶ ὅταν τὰ σῦκα ἄρχηται
[5, 1]	τῷ εἴδει δ´ ἕτερα, ἔνια	δὲ	καὶ πάμπαν ἴδια. Τὰ δὲ
[5, 4]	ἢ τῶν ᾠοτόκων. Καὶ δελφῖνες	δὲ	καὶ πάντα τὰ κητώδη τὸν
[5, 17]	ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ	δὲ	καὶ πέτεται μέχρι δείλης, καταφερομένου
[5, 17]	τῶν ἐν τῇ κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι	δὲ	καὶ πρὸς τὰ δυσώδη διὰ
[5, 8]	πλεονάκις ποιοῦνται τοὺς τόκους. Πολλὰ	δὲ	καὶ πρὸς τὰς ἐκτροφὰς τῶν
[5, 27]	εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά. Τίκτουσι	δὲ	καὶ σαῦροι καὶ κροκόδειλοι οἱ
[5, 13]	παραχρῆμα ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι. Φασὶ	δὲ	καὶ σίνος μέγιστον εἶναι τοῦτο
[5, 13]	καὶ τὴν αὐτὴν ὥραν. Ἔχουσι	δὲ	καὶ τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ
[5, 28]	ὑμέσιν, οἳ περιρρήγνυνται τριταῖοι· ἐνίοτε	δὲ	καὶ τὰ ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ
[5, 10]	ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ αὐτά. ~{Τίκτει	δὲ	καὶ τὰ μαλάκια τοῦ ἔαρος,
[5, 9]	ὕστερος ἀσθενέστερος. Καὶ ὁ τριχίας	δὲ	καὶ τὰ πετραῖα δίς, ἡ
[5, 17]	ᾧ καταλήλειπται ὁ κύτταρος. Γίνονται	δὲ	καὶ τὰ ὕπερα καὶ τὰ
[5, 28]	εἰς τὴν γῆν, ἐπῳάζει. Ἐκλέπεται	δὲ	καὶ ταῦτα τῷ ὑστέρῳ ἔτει.
[5, 4]	τῶν ἀρρένων, ἔγκυοι γίνονται· πολλάκις	δὲ	καὶ τῆς φωνῆς ἀκούουσαι〉 ἐὰν
[5, 2]	χρόνον, ὥσπερ αἱ κύνες· ἔχουσι	δὲ	καὶ τὸ αἰδοῖον οἱ ἄρρενες
[5, 12]	ὀχευθῆναι καὶ ἄρρεσι γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται	δὲ	καὶ τὸ γῆρας ὥστε μὴ
[5, 17]	τότε δ´ ἤδη πέτεται. Πᾶσι	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις σκώληξι καὶ
[5, 22]	ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα, πολλάκις	δὲ	καὶ τὸν ἄρρενα, ἐὰν λάβωσιν·
[5, 5]	καταντικρὺ ἀλλήλαις, νέουσαι ἐναντίως· ἐναρμόττουσι	δὲ	καὶ τὸν καλούμενον μυκτῆρα εἰς
[5, 17]	μὲν ἐν τῷ ἔαρι, πολλάκις	δὲ	καὶ τοῦ χειμῶνος, ὅταν εὐδία
[5, 25]	ἧττον πονοῦσι τὰς κεφαλάς. Ἐγγίνονται	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ἐν
[5, 9]	μὴ ἐπικυΐσκεται ὥσπερ δασύπους. ~Ὁμοίως	δὲ	καὶ τῶν ἰχθύων οἱ πλεῖστοι
[5, 9]	Πόντῳ, ἄλλοθι δ´ οὔ· κεστρεῖς	δὲ	καὶ χρυσόφρυες καὶ λάβρακες μάλιστα
[5, 13]	ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι δύνανται ζῆν. Ὁ	δὲ	καλούμενος ἀστὴρ οὕτω θερμός ἐστι
[5, 2]	ὀχείας, καὶ συνοῦσαι κράζουσιν. Αἱ	δὲ	κάμηλοι ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης·
[5, 12]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. {Ἡ	δὲ	κάμηλός ἐστι μὲν ὀπισθουρητικόν, καὶ
[5, 17]	τοῖς καυλοῖς τῆς κράμβης. {Αἱ	δὲ	κανθαρίδες ἐκ τῶν πρὸς ταῖς
[5, 17]	βολίτοις καὶ τῶν ὀνίδων. Οἱ	δὲ	κάνθαροι ἣν κυλίουσι κόπρον, ἐν
[5, 13]	τόπους τοὺς περὶ Καρίαν. Τὸ	δὲ	καρκίνιον γίνεται μὲν τὴν ἀρχὴν
[5, 13]	πιννοφύλακα, αἱ μὲν καρίδιον αἱ	δὲ	καρκίνιον· οὗ στερισκόμεναι διαφθείρονται θᾶττον.
[5, 6]	καὶ αἱ καρίδες ὀχεύονται. Οἱ	δὲ	καρκίνοι κατὰ τὰ πρόσθια ἀλλήλων
[5, 10]	θορόν, καὶ γίνεται στιφρά. Βαδίζουσι	δὲ	κατὰ ζυγά· ἔστι δ´ ὁ
[5, 5]	ἐπὶ τὸ στόμα ποιεῖται. Ἐκτίκτει	δὲ	κατὰ τὸν φυσητῆρα καλούμενον, καθ´
[5, 27]	ὥσπερ τὰ τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα	δὲ	κατορύττει καὶ τὸ ἄνω ποιεῖ
[5, 18]	διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης· τὸ	δὲ	κάτω τοῦ διαζώματος ἔχουσιν ἡμιόλιον
[5, 13]	ἄλλη φύσις οἷον στυπτηρία. Ὅταν	δὲ	κηριάζωσιν αἱ πορφύραι, τότε χείριστον
[5, 19]	σμικρόν, μέλι δὲ παχύ· τὸ	δὲ	κηρίον λεῖον καὶ ὁμαλόν ἐστιν.
[5, 19]	ἐστὶ τὸ μετοπωρινὸν μέλι. Γίνεται	δὲ	κηρίον μὲν ἐξ ἀνθέων, κήρωσιν
[5, 19]	ποιοῦσιν, ὅταν μέλι ἐργάζωνται. Φέρει	δὲ	κηρὸν μὲν καὶ ἐριθάκην περὶ
[5, 19]	τὰς μὲν μελίττας εἰσδύεσθαι, τοὺς	δὲ	κηφῆνας μὴ διὰ τὸ εἶναι
[5, 18]	αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν, οἱ	δὲ	κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν· οἱ δὲ
[5, 16]	ὥστ´ ἀδιάρθρωτα μὲν εἶναι, ἁπτομένων	δὲ	κινεῖσθαι. Αἱ δὲ σηπίαι ἀποτίκτουσι,
[5, 17]	σκληρὸν ἔχουσι τὸ κέλυφος, ἁπτομένου	δὲ	κινοῦνται. Προσέχονται δὲ πόροις ἀραχνιώδεσιν
[5, 16]	ἢ λίθοι· καὶ οἱ ἁλιεῖς	δὲ	κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες· καὶ πρὸς
[5, 13]	πρῶτον αὐτῶν ἡ ἀρχή. Αἱ	δὲ	κόγχαι καὶ αἱ χῆμαι καὶ
[5, 9]	αὔξησιν τοῖς ἰχθύσιν, οὐχ ἥκιστα	δὲ	κορακίνῳ τῶν μικρῶν· τίκτει δὲ
[5, 25]	ξηρὰ γένηται, ἐνταῦθα συνίστανται) αἱ	δὲ	κόρεις ἐκ τῆς ἰκμάδος τῆς
[5, 17]	ὑγρὸν συμβαίνει εἶναι ἔλαττον. Οἱ	δὲ	κρότωνες γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως,
[5, 9]	ῥυάδες τοῦ θέρους τίκτουσιν. Ἄρχονται	δὲ	κύειν τῶν κεστρέων οἱ μὲν
[5, 12]	δὲ μή, ἀναθυᾷ πάλιν. Αἱ	δὲ	κύνες ὀχεύονται οὐ διὰ βίου
[5, 17]	λευκοί· δυσκίνητοι δὲ πάντες. Ἐν	δὲ	Κύπρῳ, οὗ ἡ χαλκῖτις λίθος
[5, 15]	ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ ᾠά. Τῶν	δὲ	κυφῶν καρίδων ἡ κύησίς ἐστι
[5, 17]	ἐκ τοιαύτης γεγονέναι ὕλης. Οἱ	δὲ	κώνωπες ἐκ σκωλήκων οἳ γίνονται
[5, 19]	καὶ πτερά, ὅταν καταλειφθῇ· ὅταν	δὲ	λάβῃ τέλος, τὸν ὑμένα περιρρήξας´
[5, 17]	τινὲς ἀναπηνιζόμεναι, κἄπειτα ὑφαίνουσιν· πρώτη	δὲ	λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ Παμφίλη
[5, 18]	τινων μητέρες ὡς γεννῶντες. Σημεῖον	δὲ	λέγουσιν ὅτι ὁ μὲν τῶν
[5, 22]	οὖσι, παχὺς καὶ λευκός. Αἱ	δὲ	λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς ἀράχνιον,
[5, 19]	τὴν χρόαν γίνεται ὑπόπυρρος, τὴν	δὲ	λεπτότητά ἐστιν οἷον μέλι παχύ·
[5, 23]	καὶ γίνονται εὐθὺς μείζους. Τίκτουσι	δὲ	λήγοντος τοῦ θέρους, {καὶ τεκοῦσαι
[5, 13]	δὲ καὶ οἱ μύες. Τὰ	δὲ	λιμνόστρεα καλούμενα, ὅπου ἂν βόρβορος
[5, 19]	καὶ στρογγύλη καὶ ποικίλη, ἄλλη	δὲ	μακρά, ὁμοία τῇ ἀνθρήνῃ, τρίτος
[5, 23]	ἐκ ταύτης δ´ ἐκπέττονται. Γίνεται	δὲ	μαλακὰ τὰ κυήματα οὕτως ὥστ´
[5, 16]	οἱ κάραβοι μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ	δὲ	μαλάκια ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ καὶ
[5, 5]	γινομένη τὸν εἰρημένον τρόπον. ~{Τὰ	δὲ	μαλάκια, οἷον πολύποδες καὶ σηπίαι
[5, 6]	καὶ ὀχεύεσθαί φασιν αὐτάς. ~Τὰ	δὲ	μαλακόστρακα ὀχεύεται, οἷον κάραβοι καὶ
[5, 15]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. ~Τῶν	δὲ	μαλακοστράκων οἱ κάραβοι μετὰ τὴν
[5, 12]	καὶ ἐλάττω τὰ ἔκγονα. Τοῦτο	δὲ	μάλιστα δῆλον ἐπί τε τῶν
[5, 12]	τῇ στάσει συγκατατακλιθέντες πλησιάζουσιν. Κυΐσκεται	δὲ	μάλιστα ἡ ὗς, ἐπειδὰν θυῶσα
[5, 10]	τῶν ἐχίνων τῶν ἐδωδίμων· οὗτοι	δὲ	μάλιστα μὲν ἐν ταύταις ταῖς
[5, 14]	καὶ τὸ σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται	δὲ	μάλιστα παρὰ πάντων τοῦτο τὸ
[5, 8]	ἄττα καὶ τῶν πτηνῶν· ἄνθρωπος	δὲ	μάλιστα πᾶσαν ὥραν, καὶ τῶν
[5, 19]	οὐκ ἔχει πάχος) ἐν εἴκοσι	δὲ	μάλιστα συνίσταται. Δῆλον δ´ ἐστὶν
[5, 24]	φαίνονται καὶ τελευταῖοι ἀπόλλυνται, οἱ	δὲ	μεγάλοι, {οἱ ᾄδοντες} οἳ καὶ
[5, 18]	ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος, τὸ	δὲ	μέγεθος διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης·
[5, 13]	γλῶτταν ὑπὸ τὸ κάλυμμα. Τὸ	δὲ	μέγεθος τῆς γλώττης ἔχει ἡ
[5, 15]	ἐλάχιστα δὲ τὰ ἔσχατα. Τὸ	δὲ	μέγεθος τῶν ᾠῶν τῶν μικρῶν
[5, 15]	συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ γίνεται	δὲ	μέγιστα οὐ τὰ πρὸς τῷ
[5, 13]	οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἀφελεῖν· τῶν	δὲ	μειζόνων περιελόντες τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι
[5, 17]	τὰ τοιαῦτα ζῷά ἐστιν. Ἐκ	δὲ	μελαινῶν τινων καὶ δασειῶν οὐ
[5, 19]	ἐριθάκην περὶ τοῖς σκέλεσι, τὸ	δὲ	μέλι ἐμεῖ εἰς τὸν κύτταρον.
[5, 19]	τριπλᾶ ἐν τῇ γῇ· ταῦτα	δὲ	μέλι μὲν ἴσχει, σκώληκας δ´
[5, 19]	εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων· τὸ	δὲ	μέλι ὅτι οὐ ποιεῖ, ἀλλὰ
[5, 8]	ἑπτὰ μὲν πρὸ τροπῶν, ἑπτὰ	δὲ	μετὰ τροπάς, καθάπερ καὶ Σιμωνίδης
[5, 17]	ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου. Αἱ	δὲ	μεταβολαὶ γίνονται τοῖς πλείστοις κατὰ
[5, 12]	κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν, ἀγαθοὶ	δὲ	μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων δ´
[5, 12]	ἑβδομήκοντα ἐτῶν ὁ ἄρρην, γυνὴ	δὲ	μέχρι πεντήκοντα. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[5, 22]	ὅλως ἐν κύτει στρογγύλῳ, τὰ	δὲ	μέχρι τινὸς περιέχεται ὑπὸ τοῦ
[5, 12]	θυῶσα καταβάλλῃ τὰ ὦτα· εἰ	δὲ	μή, ἀναθυᾷ πάλιν. Αἱ δὲ
[5, 4]	διαφορᾷ τῇ τῶν μορίων. Τοῖς	δὲ	μὴ ἔχουσι κύστιν ὁ αὐτὸς
[5, 12]	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ· εἰ	δὲ	μή, μάλιστα τό γ´ ἕωθεν·
[5, 13]	τόπους, τὰ δ´ οὔ. Τῶν	δὲ	μὴ μεταβαλλόντων αἱ μὲν πίνναι
[5, 12]	καὶ μὴ προβιβάσας ἄλλην· εἰ	δὲ	μή, ὀλιγοχρονιωτέρα ἡ ὀχεία γίνεται
[5, 11]	ἀλεεινὸν καὶ τὰ ἐπιτήδεια· εἰ	δὲ	μή, τοῦ θέρους μόνον. Τὰ
[5, 14]	διαφέρουσι μαλακότητι καὶ σκληρότητι. Δεῖ	δὲ	μηδ´ ἀλέαν εἶναι σφόδρα· σήπεται
[5, 17]	γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως, αἱ	δὲ	μηλολόνθαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 17]	δὲ τούτου νεκύδαλος· ἐν ἓξ	δὲ	μησὶ μεταβάλλει ταύτας τὰς μορφὰς
[5, 28]	οὐδὲ τὰ τῶν ἰχθύων. Τίκτει	δὲ	μικρὰ ἐχίδια ἐν ὑμέσιν, οἳ
[5, 13]	τὸ Σίγειον καὶ Λεκτόν, αἱ	δὲ	μικραί, οἷον ἐν τῷ Εὐρίπῳ
[5, 10]	δ´ ἀμείνους τοῦ χειμῶνος. Εἰσὶ	δὲ	μικροὶ μέν, πλήρεις δὲ τῶν
[5, 24]	τοὺς δὲ μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι	δὲ	μικρὸν καὶ τούτων οἱ διῃρημένοι.
[5, 24]	μεγάλους καὶ ᾄδοντας ἀχέτας, τοὺς	δὲ	μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι δὲ μικρὸν
[5, 11]	δεύτερον δ´ ἡ οἰνάς· αὕτη	δὲ	μικρῷ μείζων ἐστὶ τῆς περιστερᾶς·
[5, 22]	τριακόσια περὶ ἓν φαλάγγιον. Ἐκ	δὲ	μικρῶν τέλειοι οἱ ἀράχναι γίνονται
[5, 20]	τοῖς δὲ σκώληκες ἔτι. Κόπρος	δὲ	μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν, ὥσπερ
[5, 13]	εὐρίπῳ τῷ τῶν Πυρραίων. Τὴν	δὲ	μορφὴν ὅμοιόν ἐστι τοῖς γραφομένοις.
[5, 17]	ζῷα ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις. Αἱ	δὲ	μυῖαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 17]	πνεύματος ἢ ἡλίου γενομένου. Οἱ	δὲ	μύωπες γίνονται ἐκ τῶν ξύλων.
[5, 17]	συσπωμένων περὶ τὸ μετόπωρον· οἱ	δὲ	μύωπες καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων.
[5, 12]	κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας πρῶτον, τὰς	δὲ	νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι δ´,
[5, 28]	μονόχρουν ἐστὶ καὶ μαλακόδερμον. Ὁ	δὲ	νεοττὸς ἄνω ἐπιγίνεται, καὶ οὐ
[5, 5]	μυκτῆρα εἰς τὸν μυκτῆρα. Τὴν	δὲ	νεῦσιν ἡ μὲν ἐπὶ τὸ
[5, 20]	ἔνεστιν ὥστε καὶ πέτεσθαι, ἐνίοις	δὲ	νύμφαι, ἐν τοῖς δὲ σκώληκες
[5, 13]	ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν· οἱ	δὲ	νῦν προσάπτουσιν, ὅπως ἐὰν ἀποπέσῃ,
[5, 17]	πυγολαμπίδες, οὐχ αἱ πετόμεναι· αὗται	δὲ	πάλιν μεταβάλλουσι, καὶ γίνονται πτερωτὰ
[5, 12]	οὐκ ἐκτρέφεται εἰς τέλος. Τεκοῦσα	δὲ	πάλιν ὀχεύεται ἕκτῳ μηνί, καὶ
[5, 22]	ἐν τρισὶν ἡμέραις διαρθροῦται. {Τίκτει	δὲ	πάντα μὲν ἐν ἀραχνίῳ, ἀλλὰ
[5, 17]	τὰ πλεῖστα τὸν τόκον. Τίκτει	δὲ	πάντα ὅσα ὀχεύεται σκώληκας πλὴν
[5, 22]	ὑπὸ τοῦ ἀραχνίου. Οὐχ ἅμα	δὲ	πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ
[5, 13]	οὗ στερισκόμεναι διαφθείρονται θᾶττον. Ὅλως	δὲ	πάντα τὰ ὀστρακώδη γίνεται ἐν
[5, 17]	χιόνος μεγάλοι καὶ λευκοί· δυσκίνητοι	δὲ	πάντες. Ἐν δὲ Κύπρῳ, οὗ
[5, 10]	τῶν θαλαττίων ἡ σηπία. Τίκτει	δὲ	πᾶσαν ὥραν, ἀποτίκτει δ´ ἐν
[5, 20]	πρὸς τῷ τοίχῳ. {Οὐχ ἅμα	δὲ	πᾶσι τοῖς κυττάροις ἔνεστι γόνος,
[5, 19]	πολὺν ἀλλὰ πάνυ σμικρόν, μέλι	δὲ	παχύ· τὸ δὲ κηρίον λεῖον
[5, 11]	γίνεται μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ	δὲ	πελειὰς καὶ μέλαν καὶ μικρὸν
[5, 8]	ἀηδὼν τοῦ θέρους ἀρχομένου, τίκτει	δὲ	πέντε καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ
[5, 12]	πέντε καὶ ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς	δὲ	πέντε καὶ τετταράκοντα. Πρόβατον δὲ
[5, 12]	ὁμοίως, ὀχεύεται δὲ βραδύτερον· ὅταν	δὲ	πεντεκαιδεκαετεῖς ὦσιν, οὐκέτι γεννῶσιν ἀλλὰ
[5, 4]	τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ	δὲ	πέρδικες ἂν κατ´ ἄνεμον στῶσιν
[5, 12]	τὰ δὶς ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς	δὲ	περὶ τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς
[5, 25]	θαλαττίων, καὶ γίνονται πανταχοῦ, μάλιστα	δὲ	περὶ τὰς τρίγλας. Πάντα δὲ
[5, 1]	ἐντὸς καὶ τῶν ἐκτός, ἔτι	δὲ	περί τε τῶν αἰσθήσεων καὶ
[5, 16]	καρπῷ, καθάπερ εἴρηται πρότερον. Ἐκκρεμάννυνται	δὲ	περὶ τὴν θαλάμην τὰ ᾠά,
[5, 27]	ἔαρος τὰ δὲ θέρους τὰ	δὲ	περὶ τὸ μετόπωρον, ὡς ἑκάστοις
[5, 9]	μὲν λάβραξ, κεστρεύς, βελόνη, θέρους	δὲ	περὶ τὸν Ἑκατομβαιῶνα θυννίς, περὶ
[5, 2]	μὲν ἐν ταῖς ἐρημίαις, μάλιστα	δὲ	περὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ οὗ
[5, 1]	τῶν μερῶν ἀπ´ ἀνθρώπου, νῦν	δὲ	περὶ τούτου τελευταῖον λεκτέον διὰ
[5, 11]	ἐν χειμῶνι τροπικῶν ἡμερῶν. {Τῶν	δὲ	περιστεροειδῶν πλείω τυγχάνει ὄντα γένη·
[5, 9]	ἐκ μικροῦ γίνεται μέγας. Αἱ	δὲ	πηλαμύδες καὶ οἱ θύννοι τίκτουσιν
[5, 13]	ἀμμώδεσι λαμβάνουσι τὴν σύστασιν. Αἱ	δὲ	πίνναι ὀρθαὶ φύονται ἐκ τοῦ
[5, 4]	ὕπτια ποιοῦνται τὸν συνδυασμόν. Τὰ	δὲ	πλατέα καὶ κερκοφόρα, οἷον βάτος
[5, 17]	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται· ἡ	δὲ	πλατεῖα προσπέφυκέ τε μόνη τῷ
[5, 19]	ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Εἰσὶ	δὲ	πλείους ἐν ἑκάστῳ σμήνει ἡγεμόνες,
[5, 28]	μιᾷ ἡμέρᾳ καθ´ ἕν, τίκτει	δὲ	πλείω ἢ εἴκοσιν. Οἱ δ´
[5, 11]	ἥμερα ἢ ἡμεροῦσθαι δύναται, ταῦτα	δὲ	πλεονάκις, οἷον αἱ περιστεραὶ καθ´
[5, 8]	ταῖς περὶ θάλατταν πέτραις, τὸ	δὲ	πλῆθος δύο ἢ τρία· ἀλλ´
[5, 16]	τὰ ᾠά, ὅταν ἐκτέκῃ. {Τὸ	δὲ	πλῆθος ἔχει τοσαῦτα ᾠὰ ὥστ´
[5, 7]	πάλιν ὁ ἄρρην ἀντισπᾷ· τοῦτο	δὲ	ποιήσαντα πολλάκις οὕτω συνέρχεται καὶ
[5, 1]	πρῶτον περὶ τῶν πρώτων. Εἰσὶ	δὲ	πολλαὶ καὶ πολλὴν ἔχουσαι ποικιλίαν,
[5, 24]	καταρρεῖ εἰς τὴν γῆν. Γίνονται	δὲ	πολλοὶ ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ
[5, 20]	ἀραχνιώδους ὕλης τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον	δὲ	πολλῷ τὸ τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν
[5, 27]	κατορύξασαι ἐπῳάζουσι τὰς νύκτας. Τίκτουσι	δὲ	πολὺ πλῆθος ᾠῶν· καὶ γὰρ
[5, 10]	τῷ τῆς λεύκης καρπῷ. Ἔστι	δὲ	πολύγονον τὸ ζῷον· ἐκ γὰρ
[5, 25]	δὲ περὶ τὰς τρίγλας. Πάντα	δὲ	πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ καὶ ἄναιμα
[5, 16]	θέμενα τὰ ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ	δὲ	πολύπους καὶ ἡ σηπία καὶ
[5, 16]	γῇ τὸ κύτος αὐτῆς. Ὁ	δὲ	πολύπους ὁ θῆλυς ὁτὲ μὲν
[5, 10]	καὶ μελάντερος τὸν νῶτον. Ὁ	δὲ	πολύπους ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος, τίκτει
[5, 17]	κέλυφος, ἁπτομένου δὲ κινοῦνται. Προσέχονται	δὲ	πόροις ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα ἔχουσαι
[5, 27]	ἕκμηνος εἶναι βίος σαύρας. Ὁ	δὲ	ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ
[5, 12]	μὲν νεώτατος δέκ´ ἐτῶν, ὁ	δὲ	πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα· ὁ δ´ ἄρρην
[5, 12]	ὀχεύειν μέχρι ἐπὶ τριετές, τῶν	δὲ	πρεσβυτέρων χείρω τὰ ἔκγονα· οὐ
[5, 13]	οὔπω διηκριβωμένα τὴν μορφήν. {Ἐὰν	δὲ	πρὶν ἐκτεκεῖν ἁλῶσιν, ἐνίοτε ἐν
[5, 25]	δὲ βόες ἔχουσιν ἄμφω· τὰ	δὲ	πρόβατα καὶ αἱ〉 αἶγες κρότωνας,
[5, 19]	τὸν ὑμένα περιρρήξας´ ἐκπέταται. {Κόπρον	δὲ	προΐεται, ἕως ἂν ᾖ σκωλήκιον,
[5, 26]	κοχλίας περιαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου. Χρόνου	δὲ	προϊόντος γίνεται καὶ οὗτος ὁ
[5, 9]	δὲ κορακίνῳ τῶν μικρῶν· τίκτει	δὲ	πρὸς τῇ γῇ καὶ τοῖς
[5, 8]	ἐν τῇ ἀπαρτιζούσῃ ὥρᾳ. Ὀργᾷ	δὲ	πρὸς τὴν ὁμιλίαν τῶν ἀνθρώπων
[5, 14]	ἰδεῖν μέν εἰσι μέλανες. Ἡ	δὲ	πρόσφυσίς ἐστιν οὔτε καθ´ ἓν
[5, 19]	ἐλαιῶν φορὰ καὶ ἐσμῶν. Ἐργάζονται	δὲ	πρῶτον μὲν τὸ κηρίον, εἶτα
[5, 17]	κραμβῶν γίνονται αἱ πρασοκουρίδες· ἴσχουσι	δὲ	πτερὰ καὶ αὐταί. Ἐκ δὲ
[5, 17]	τὰ μείζω τῶν ζῴων· ὅσα	δὲ	πτερωτά, καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων
[5, 14]	γένη, ὁ μὲν μανός, ὁ	δὲ	πυκνός, τρίτος δ´ ὃν καλοῦσιν
[5, 14]	ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν	δὲ	πυκνότερόν ἐστι καὶ γλισχρότερον τοῦ
[5, 14]	Σπανιώτατος δὲ γίνεται οὗτος. Τῶν	δὲ	πυκνῶν οἱ σκληροὶ σφόδρα καὶ
[5, 4]	οὐραῖον δεινὸν ἔχον πάχος. Αἱ	δὲ	ῥῖναι, καὶ ὅσοις τῶν τοιούτων
[5, 9]	δίς, ἔαρος καὶ μετοπώρου· ἡ	δὲ	σάλπη τοῦ μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ
[5, 9]	πτερύγιον, ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα. Τῶν	δὲ	σελαχῶν ἡ ῥίνη μόνη τίκτει
[5, 16]	θαλάμης, τὴν πλεκτάνην ἐπέχων. Ἡ	δὲ	σηπία πρὸς τὴν γῆν ἐκτίκτει
[5, 16]	δ´ ἄρρην οὐκ ἔχει. Ἡ	δὲ	σηπία τοῦτό τ´ ἔχει διάφορον,
[5, 16]	εἶναι, ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι. Αἱ	δὲ	σηπίαι ἀποτίκτουσι, καὶ γίνεται ὅμοια
[5, 5]	τὸν μυκτῆρα τῆς θηλείας. Αἱ	δὲ	σηπίαι καὶ αἱ τευθίδες νέουσιν
[5, 16]	καὶ μείζω καὶ μέλανα. Ὅταν	δὲ	σηπίδιον γένηται, ὅλον ἐκ τοῦ
[5, 17]	πλὴν γένος τι ψυχῶν· αὗται	δὲ	σκληρόν, ὅμοιον κνήκου σπέρματι, ἔσω
[5, 9]	γόνος περί τινας τόπους. Ὁ	δὲ	σκορπίος τίκτει δίς. Τίκτει δὲ
[5, 20]	ἐνίοις δὲ νύμφαι, ἐν τοῖς	δὲ	σκώληκες ἔτι. Κόπρος δὲ μόνον
[5, 22]	πάντα τὸν εἰρημένον τρόπον, γεννᾷ	δὲ	σκωλήκια μικρὰ πρῶτον· ὅλα γὰρ
[5, 17]	ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων· τὰ	δὲ	σκωλήκια ταῦτα γίνεται ἐν τοῖς
[5, 24]	πολλοὶ ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ	δὲ	σκώληξ αὐξηθεὶς ἐν τῇ γῇ
[5, 9]	σμύραινα ποικίλον καὶ ἀσθενέστερον, ὁ	δὲ	σμῦρος ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός, καὶ
[5, 8]	φωλεῖ τούτων τῶν ὀρνέων. Πάντων	δὲ	σπανιώτατον ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν· σχεδὸν
[5, 14]	δ´ ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν	δὲ	σπόγγων ἐν ταῖς θαλάμαις γίνονται
[5, 9]	δὶς τοῦ μηνὸς τίκτειν· τοῦτο	δὲ	συμβαίνει, ὅτι οὐχ ἅμα πάντα
[5, 12]	ἐνιαυσία καὶ ὀχεύει ἐνιαύσιος, ἐνίοτε	δὲ	συμβαίνει ταῦτα καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον
[5, 13]	ἐξ ἰλύος καὶ συσσήψεως. Τοῦτο	δὲ	συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις
[5, 26]	ὥστε δοκεῖν προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα	δὲ	σύμφυτα τῷ χιτῶνί ἐστιν· ὥσπερ
[5, 4]	ξηρᾶς περιττώσεως πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν	δὲ	σύνεγγυς ἀλλήλων. Ὁμοίως δὲ ταῦτα
[5, 15]	διαστέλλοντι μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι	δὲ	συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ γίνεται
[5, 20]	ἀνθρῆναι ἐπὶ μετεώρου τινός, οἱ	δὲ	σφῆκες ἐν τρώγλαις, ὅταν δ´
[5, 17]	γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ	δὲ	σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ
[5, 21]	ὀξύ, ὥσπερ σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο	δὲ	σφόδρα καὶ παχὺ καὶ σκληρόν·
[5, 3]	ὑπτίοις πρὸς τὰ ὕπτια. Οὕτω	δὲ	σφόδρα οἵ γ´ ὄφεις περιελίττονται
[5, 13]	αἱ μὲν πίνναι ἐρρίζωνται, οἱ	δὲ	σωλῆνες καὶ αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι
[5, 15]	ἀλλὰ τὰ κατὰ μέσον, ἐλάχιστα	δὲ	τὰ ἔσχατα. Τὸ δὲ μέγεθος
[5, 12]	τοῦ χειμῶνος ἀρχομένου γίνεται· χείριστα	δὲ	τὰ θερινά· καὶ γὰρ μικρὰ
[5, 24]	τοῖς τῆς σκίλλης καυλοῖς. Ταῦτα	δὲ	τὰ κυήματα καταρρεῖ εἰς τὴν
[5, 13]	τὰ ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται	δὲ	τὰ μὲν αὐτῶν {ἐν τοῖς
[5, 19]	τῇ γλώττῃ ἀναλαμβάνουσα κομίζει. Βλίττεται	δὲ	τὰ σμήνη, ὅταν ἐρινεὸν σῦκον
[5, 1]	τοῦτον τὸν τρόπον ἐφεξῆς· ἔστι	δὲ	τά τε μαλάκια καὶ τὰ
[5, 13]	ὀστράκου τὸ ἄνθος ἐπιγίνεται· εἰσὶ	δὲ	τὰ τοιαῦτα μάλιστα περὶ τοὺς
[5, 27]	ποτάμιοι εἰς τὴν γῆν. Ἐκλέπεται	δὲ	τὰ τῶν σαύρων αὐτόματα ἐν
[5, 7]	τοιοῦτόν ἐστι τῶν ὀχευομένων. Ποιοῦνται	δὲ	τὰ φαλάγγια τὴν ὀχείαν τόνδε
[5, 12]	γὰρ τὰ ἔκγονα ἐλάττω, τῶν	δὲ	τὰ ᾠά. Αἱ δ´ ἡλικίαι
[5, 15]	τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον πῶμα. {Ἔοικε	δὲ	τὰ ᾠὰ τίκτουσα προσάγειν πρὸς
[5, 23]	ταῖς ῥωγμαῖς γὰρ ἐκτίκτουσιν. Διαμένει	δὲ	τὰ ᾠὰ τὸν χειμῶνα ἐν
[5, 27]	ποιήσῃ, φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν· ἐκλέπεται	δὲ	τὰ ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει.
[5, 8]	ἡμέραις ποιεῖσθαι τὴν νεοττιάν, ἐν	δὲ	ταῖς λοιπαῖς ἑπτὰ ἡμέραις τίκτειν
[5, 17]	ἑπτὰ ἡ σύστασις γίνεται, ἐν	δὲ	ταῖς λοιπαῖς τρισὶν ἐπῳάζουσι καὶ
[5, 18]	ἄρρενας μὲν τοὺς κηφῆνας, θηλείας	δὲ	τὰς μελίττας. {Ἔστι δὲ τῶν
[5, 25]	ἀλλ´ ἐκ τῆς ἰλύος· εἰσὶ	δὲ	τὰς ὄψεις ὅμοιοι τοῖς ὄνοις
[5, 13]	κόγχαι καὶ τὰ εἰρημένα, περὶ	δὲ	τὰς σήραγγας τῶν πετριδίων τήθυα
[5, 12]	βέλτιστα ἃ〉 ἐν ἀκμῇ, κατὰ	δὲ	τὰς ὥρας, ὅσα τοῦ χειμῶνος
[5, 17]	τρισὶν ἡμέραις κάμπαι μικραί· μετὰ	δὲ	ταῦτα αὐξηθεῖσαι ἀκινητίζουσι, καὶ μεταβάλλουσι
[5, 9]	τὴν δὲ θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται	δὲ	ταῦτα εἰς τὸ ξηρόν, καὶ
[5, 21]	ἃ οὐ προσπέφυκεν οὐδενί· αὐξανόμενα	δὲ	ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ στρογγύλων
[5, 4]	ἔσωθεν δὲ σύνεγγυς ἀλλήλων. Ὁμοίως	δὲ	ταῦτα ἔχει τοῖς θήλεσιν αὐτῶν
[5, 1]	ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ	δὲ	ταῦτα περὶ τῶν μαλακοστράκων, καὶ
[5, 1]	εἶτα τὸ τῶν ὀρνίθων· μετὰ	δὲ	ταῦτα περὶ τῶν πεζῶν λεκτέον,
[5, 15]	καὶ Ἑκατομβαιῶνα καὶ Μεταγειτνιῶνα· μετὰ	δὲ	ταῦτα προεκτίκτουσιν ὑπὸ τὴν κοιλίαν
[5, 16]	τὴν γλισχρότητα παρέχει. Καὶ αὐξάνεται	δὲ	ταῦτα τὰ ᾠά, καὶ εὐθὺς
[5, 19]	ἐν τῷ Πόντῳ ἐστίν, ἀνθεῖ	δὲ	ταύτην τὴν ὥραν, ἀφ´ οὗ
[5, 28]	αἱ τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν	δὲ	τέκῃ εἰς τὴν γῆν, ἐπῳάζει.
[5, 19]	ἡ μέλιττα, ὡς φασίν. Ὅταν	δὲ	τέκῃ ἐν τῷ κηρίῳ, μέλι
[5, 22]	στρογγύλα ἐστὶ κατ´ ἀρχάς· ὅταν	δὲ	τέκῃ, ἐπῳάζει τε καὶ ἐν
[5, 10]	ἡμέραις πέντε καὶ δέκα. Ὅταν	δὲ	τέκῃ τὰ ᾠά, ὁ ἄρρην
[5, 21]	ᾠοειδῆ πολλά, καὶ ἐπῳάζουσιν. Ὅταν	δὲ	τελειωθῇ, ἐκβάλλονται, ὥσπερ οἱ ἀράχναι,
[5, 2]	καὶ τὰ στρουθία ὀξέως. {Τῶν	δὲ	τετραπόδων αἱ ἄρκτοι παρακεκλιμέναι τὸν
[5, 27]	πλησίον ταῖς συκαῖς ἐρινεούς. ~Τῶν	δὲ	τετραπόδων καὶ ἐναίμων καὶ ᾠοτόκων
[5, 24]	τούτων οἱ διῃρημένοι. Οὐ γίνονται	δὲ	τέττιγες ὅπου μὴ δένδρα ἐστίν·
[5, 24]	γίνεσθαι ὅπως ἂν τύχῃ. ~Τῶν	δὲ	τεττίγων γένη μέν ἐστι δύο,
[5, 16]	πόνου γινομένης τῆς προέσεως. Αἱ	δὲ	τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´
[5, 13]	τῇ βορβορώδει τὰ ὄστρεα, ἐν	δὲ	τῇ ἀμμώδει κόγχαι καὶ τὰ
[5, 25]	ἔχει τῶν λουομένων φθεῖρας. Ἐν	δὲ	τῇ θαλάττῃ γίνονται μὲν ἐν
[5, 25]	τὸ μέγεθος ἡλίκος ἀράχνης. Ἐν	δὲ	τῇ θαλάττῃ τῇ ἀπὸ Κυρήνης
[5, 12]	ἐπὶ τῶν μαστῶν ὡσαύτως, μάλιστα	δὲ	τῇ τριχώσει τῆς ἥβης. Ἄρχεται
[5, 18]	καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων. ~Περὶ	δὲ	τὴν γένεσιν τὴν τῶν μελιττῶν
[5, 16]	δ´ ὅλη μορφὴ φανερά. Διὰ	δὲ	τὴν μικρότητα καὶ τὴν ἀσθένειαν
[5, 24]	πρῶτον ἡδίους οἱ ἄρρενες, μετὰ	δὲ	τὴν ὀχείαν αἱ θήλειαι· ἔχουσι
[5, 24]	γίνονται ἐν τῷ πεδίῳ, περὶ	δὲ	τὴν πόλιν πολλοί, μάλιστα δ´
[5, 4]	παραλειπομένων γίνονται οἱ ἰχθύες. {Περὶ	δὲ	τὴν Φοινίκην καὶ θήραν ποιοῦνται
[5, 2]	δὲ θήλεια ὑποτίθησιν αὑτήν· εἰσὶ	δὲ	τὴν φύσιν αἱ θήλειαι ἀφροδισιαστικαί,
[5, 13]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. ~Περὶ	δὲ	τῆς γενέσεως καὶ τῶν ὀχευομένων
[5, 12]	ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον. Ἄρχεται	δὲ	τῆς ὀχείας ἡ θήλεια τριετὴς
[5, 12]	πεντέτης ὢν ἢ ἑξέτης. Χρόνος	δὲ	τῆς ὀχείας τὸ ἔαρ. Πάλιν
[5, 17]	τὰ μὲν τοῦ πυρός, οἱ	δὲ	τῆς χιόνος. Ὅτι δ´ ἐνδέχεται
[5, 12]	δευτεροτόκος δ´ οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα	δὲ	τίκτει μὲν ὁμοίως, ὀχεύεται δὲ
[5, 12]	δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα. Πρόβατον	δὲ	τίκτει μέχρι ἐτῶν ὀκτώ, ἐὰν
[5, 9]	λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά. Ἔνια	δὲ	τίκτει πᾶσαν ὥραν, οἷον ἡ
[5, 21]	λόγχῃ γὰρ μόλις διαιροῦσιν. Ἐνταῦθα	δὲ	τίκτουσι, καὶ γίνεται σκωλήκια λευκὰ
[5, 23]	οἱ ἄρρενες οὐκ ἔχουσιν. Ἀθρόα	δὲ	τίκτουσι καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν
[5, 23]	τῶν περυσινῶν κυημάτων ἀκρίδες. Ὁμοίως	δὲ	τίκτουσι καὶ οἱ ἀττέλαβοι, καὶ
[5, 26]	τοῖς ἄλλοις σκώληξιν, ἐν χιτῶνι	δὲ	τὸ ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ
[5, 1]	ἢ τοῖς τούτων μορίοις, ἔχουσι	δὲ	τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ,
[5, 15]	ὅταν δ´ ἐκτέκωσι, χείρισται. Ἐκδύνουσι	δὲ	τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος, ὥσπερ
[5, 19]	ἐποίουν ἐκ τῶν ἀνθέων. Συνίσταται	δὲ	τὸ μέλι πεττόμενον· ἐξ ἀρχῆς
[5, 19]	τοῦ δακρύου τῶν δένδρων, μέλι	δὲ	τὸ πῖπτον ἐκ τοῦ ἀέρος,
[5, 22]	συνεπῳάζει γὰρ τῇ θηλείᾳ. Ἐνίοτε	δὲ	τὸ πλῆθος γίνονται καὶ τριακόσια
[5, 15]	περὶ Θάσον ἀστακοὶ γίνονται, περὶ	δὲ	τὸ Σίγειον καὶ τὸν Ἄθων
[5, 19]	καὶ οὐχ εἷς μόνος· ἀπόλλυται	δὲ	τὸ σμῆνος, ἄν τε ἡγεμόνες
[5, 5]	αἱ μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν· εἶναι	δὲ	τὸ τοιοῦτον ὥσπερ νευρῶδες, μέχρι
[5, 15]	ὁτὲ μὲν τὴν ἀλέαν ὁτὲ	δὲ	τὸ ψῦχος. Τοῖς δὲ χρόνοις
[5, 10]	φωλεῖ περὶ δύο μῆνας. Τίκτει	δὲ	τὸ ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον
[5, 17]	μέλαν, τελευτῶσα δ´ αἱματῶδες· {ὅταν	δὲ	τοιαύτη γένηται, φύεται ἐξ αὐτῆς
[5, 25]	φθεῖρας μεγάλους καὶ σκληρούς. Ἐν	δὲ	τοῖς κυσὶν οἱ καλούμενοι γίνονται
[5, 4]	θήλεος χώραν καὶ ὑποδοχήν. Ἔστι	δὲ	τοῖς μὲν ζῳοτόκοις καὶ πεζοῖς
[5, 13]	μὲν τοῖς προσβορείοις μέλαιναι, ἐν	δὲ	τοῖς νοτίοις ἐρυθραὶ ὡς ἐπὶ
[5, 15]	ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις· ἐν	δὲ	τοῖς πηλώδεσιν οὐδέτεροι· διὸ καὶ
[5, 26]	τοῖς ἐν τοῖς ἱματίοις, τὰ	δὲ	τοῖς σκορπίοις ἄνευ τῆς οὐρᾶς,
[5, 7]	δ´ ἐστὶ τὸ ἄρρεν. Ἐναφίησι	δὲ	τὸν πόρον κάτωθεν τὸ θῆλυ
[5, 12]	ὁ ἄρρην τριετὴς ὤν· μετὰ	δὲ	τὸν τόκον ἓν ἔτος διαλιποῦσα
[5, 4]	θᾶττον προΐενται καὶ μᾶλλον· κατὰ	δὲ	τὸν τόκον οἱ ἄρρενες τοῖς
[5, 7]	μυιῶν τε καὶ κανθαρίδων. Πάντα	δὲ	τὸν τρόπον τοῦτον ὀχεύεται, αἵ
[5, 17]	βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ. Περὶ	δὲ	τὸν Ὕπανιν ποταμὸν τὸν περὶ
[5, 12]	τῆς θηλείας φωνὴ βραχεῖα, ἡ	δὲ	τοῦ ἄρρενος ἔχει μῆκος. Καὶ
[5, 16]	αὐτὸ ἐφ´ οὗ Δ. Κύει	δὲ	τοῦ ἔαρος, ἀποτίκτει δ´ ἐν
[5, 6]	ταύτης ποιήσῃ τὴν κέρκον. Ὀχεύεται	δὲ	τοῦ ἔαρος ἀρχομένου πρὸς τῇ
[5, 13]	ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰπεῖν. Ἁλίσκονται	δὲ	τοῦ ἔαρος, ὅταν κηριάζωσιν· ὑπὸ
[5, 10]	πολύπους ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος, τίκτει	δὲ	τοῦ ἔαρος, ὅτε καὶ φωλεῖ
[5, 17]	καὶ πέτεται μέχρι δείλης, καταφερομένου	δὲ	τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται, καὶ ἅμα
[5, 11]	βέλτιστα καὶ τοῦ φθινοπώρου· τὰ	δὲ	τοῦ θέρους καὶ ἐν ταῖς
[5, 19]	τὴν μὲν τοῦ θέρους τὴν	δὲ	τοῦ μετοπώρου· ἄμεινον δ´ ἐστὶ
[5, 19]	σμήνη οἱ μελιττουργοὶ μέλιτος. Ἔτι	δὲ	τοῦ μετοπώρου ἄνθη μὲν γίνεται,
[5, 21]	λευκὰ ἐν ὑμένι μέλανι. Χωρὶς	δὲ	τοῦ ὑμένος ἐν τῷ πηλῷ
[5, 4]	τὰς θηλείας περιβάλλονται συνάγοντες, θηλείας	δὲ	τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο μὲν οὖν
[5, 24]	ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι	δὲ	τοὺς μὲν μεγάλους καὶ ᾄδοντας
[5, 14]	τὸ μὴ δύνασθαι πλύνεσθαι· τοῦτο	δὲ	τοὺς μὲν μεγάλους πόρους ἔχει,
[5, 15]	καὶ τὸν Ἄθων κάραβοι. Διασημαίνονται	δὲ	τοὺς τόπους οἱ ἁλιεῖς τούς
[5, 12]	συμβαίνει ταῦτα καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον	δὲ	τοῦτο γίνεται ἐπὶ τῶν ἀρρένων
[5, 14]	καὶ χαλεπὸν ἀφελεῖν ἐστιν. Ταὐτὸ	δὲ	τοῦτο ποιεῖ καὶ ὅταν ᾖ
[5, 27]	τὸ ἄνω ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν	δὲ	τοῦτο ποιήσῃ, φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν·
[5, 19]	καὶ ὁμαλόν ἐστιν. Οὐκ ἀεὶ	δὲ	τοῦτο ποιοῦσιν, ἀλλὰ τοῦ χειμῶνος·
[5, 26]	ἔχουσι τοὺς καλουμένους ψῆνας. Γίνεται	δὲ	τοῦτο πρῶτον σκωλήκιον, εἶτα περιρραγέντος
[5, 25]	τις κεντήσῃ, ἐξέρχονται φθεῖρες. Ἐνίοις	δὲ	τοῦτο συμβαίνει τῶν ἀνθρώπων νόσημα,
[5, 17]	ὕστερον γίνεται ἀκίνητον πάλιν· ἐκ	δὲ	τούτου μυῖα ἀποτελεῖται, καὶ κινεῖται
[5, 17]	σκώληκος κάμπη, ἔπειτα βομβυλίς, ἐκ	δὲ	τούτου νεκύδαλος· ἐν ἓξ δὲ
[5, 17]	ταύτας τὰς μορφὰς πάσας. Ἐκ	δὲ	τούτου τοῦ ζῴου καὶ τὰ
[5, 25]	γεννᾷ τὰς καλουμένας κόνιδας, ἐκ	δὲ	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται πάλιν.
[5, 12]	ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι ἀμφοτέροις. {Οἱ	δὲ	τράγοι πίονες ὄντες ἧττον γόνιμοί
[5, 9]	καλούμενος καὶ ὁ κέφαλος· κύουσι	δὲ	τριάκοντα ἡμέρας. Ἔνιοι δὲ τῶν
[5, 12]	ἔτη ἑβδομήκοντα καὶ πέντε. Ὄνος	δὲ	τριακοντάμηνος ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. Οὐ
[5, 9]	καὶ τὰ πετραῖα δίς, ἡ	δὲ	τρίγλη μόνη τρίς. Τεκμαίρονται δ´
[5, 13]	τὰς πορφύρας ἐστίν. {Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον γίνονται ταῖς πορφύραις καὶ
[5, 14]	ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον γίνονται τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ
[5, 6]	σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ οἱ ἀστακοὶ καὶ
[5, 1]	δ´ οὐκ ἄνευ ἄρρενος· ὃν	δὲ	τρόπον, καὶ περὶ τούτων ἐν
[5, 17]	οὔτε προΐενται περίττωμα. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα γίνεται
[5, 3]	σῶμα εἶναι ἅπαν. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τὸ τῶν σαύρων
[5, 3]	οἱ ἄρρενες μέγα. ~Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τῶν πεζῶν τὰ
[5, 1]	καὶ τῇ μὲν ἀνόμοιοι, τῇ	δὲ	τρόπον τινὰ προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ
[5, 17]	μὲν νύμφαι τότε, οὐ λαμβάνουσι	δὲ	τρυφὴν οὐδὲ κόπρον ἔτ´ ἔχουσιν,
[5, 23]	χειμῶνα ἐν τῇ γῇ· ἅμα	δὲ	τῷ θέρει γίνονται ἐκ τῶν
[5, 19]	ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται, πρὸς	δὲ	τῷ κηρίῳ ἔχεται ὥστε καὶ
[5, 19]	ἀφῇ, ἐπῳάζει ὥσπερ ὄρνις. Ἐν	δὲ	τῷ κηρίῳ τὸ σκωλήκιον μικρὸν
[5, 19]	δέκα, εὖ δοκεῖ διαγεγενῆσθαι. Ἐν	δὲ	τῷ Πόντῳ εἰσί τινες μέλιτται
[5, 8]	ἡμέρας περὶ τὰς τροπάς, ἐν	δὲ	τῷ Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν ἀεί.
[5, 1]	ἄρρεν, ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν	δὲ	τῷ τῶν ἰχθύων γένει ἔνια
[5, 19]	γίνονται μέλιτται καὶ κηφῆνες. Ὁ	δὲ	τῶν βασιλέων γόνος τὴν χρόαν
[5, 21]	ἀλλ´ ἐκ τοῦ πλαγίου. ~Ἔνια	δὲ	τῶν βομβυλιοειδῶν πρὸς λίθῳ ἢ
[5, 1]	πρότερον εἴρηται περὶ ἁπάντων· {περὶ	δὲ	τῶν γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν διελθεῖν,
[5, 17]	καὶ καλεῖται ἐφήμερον. Τὰ πλεῖστα	δὲ	τῶν γινομένων ἔκ τε καμπῶν
[5, 17]	τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν· ἕκαστον	δὲ	τῶν γινομένων τὸ οἰκεῖον χρῶμα
[5, 17]	δὲ πτερὰ καὶ αὐταί. Ἐκ	δὲ	τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς πλατέων
[5, 25]	καὶ ἄναιμα καὶ ἔντομα. Ὁ	δὲ	τῶν θύννων οἶστρος γίνεται μὲν
[5, 9]	κύουσι δὲ τριάκοντα ἡμέρας. Ἔνιοι	δὲ	τῶν κεστρέων οὐ γίνονται ἐκ
[5, 14]	ταῖς σήραγξι τῶν πετρῶν. Ἔστι	δὲ	τῶν κνιδῶν δύο γένη· αἱ
[5, 17]	οἱ σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες. Ἔνια	δὲ	τῶν κολεοπτέρων καὶ μικρῶν καὶ
[5, 17]	κελύφους ἐξέρχονται οἱ καράμβιοι. Ἐκ	δὲ	τῶν κραμβῶν γίνονται αἱ πρασοκουρίδες·
[5, 19]	αὐταὶ τὰ πτερὰ ἀπεσθίουσιν. Βίος	δὲ	τῶν μελιττῶν ἔτη ἕξ· ἔνιαι
[5, 18]	κἂν μὴ ἐνῇ ἡγεμών, ὁ	δὲ	τῶν μελιττῶν οὐκ ἐγγίνεται. Οἱ
[5, 18]	τινος ὕλης τῶν προειρημένων, τὸν	δὲ	τῶν μελιττῶν τίκτειν τοὺς ἡγεμόνας.
[5, 18]	θηλείας δὲ τὰς μελίττας. {Ἔστι	δὲ	τῶν μὲν ἄλλων ἡ γένεσις
[5, 8]	θῆλυ ἐν τῷ θέρει. {Τὸ	δὲ	τῶν ὀρνίθων γένος, ὥσπερ εἴρηται,
[5, 4]	δ´ ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά· ἐκ	δὲ	τῶν παραλειπομένων γίνονται οἱ ἰχθύες.
[5, 13]	στενοχωρίαν γίνονται οἱονεὶ βότρυς. Εἰσὶ	δὲ	τῶν πορφυρῶν γένη πλείω, καὶ
[5, 17]	σπέρματι, ἔσω δὲ χύμα. Ἐκ	δὲ	τῶν σκωλήκων οὐκ ἐκ μέρους
[5, 17]	Κῷ Παμφίλη Πλάτεω θυγάτηρ. Ἐκ	δὲ	τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς
[5, 14]	ὅταν δ´ εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι	δὲ	τῶν σπόγγων τρία γένη, ὁ
[5, 28]	καὶ τῶν ἐντόμων γενέσεις, ἔτι	δὲ	τῶν τετραπόδων καὶ ᾠοτόκων, τοῦτον
[5, 11]	μείζων ἐστὶ τῆς περιστερᾶς· ἐλάχιστον	δὲ	τῶν τοιούτων ἡ τρυγών. Τίκτουσι
[5, 4]	καίτοι κύστιν ἔχουσα· αἱ χελῶναι	δὲ	τῶν ᾠοτόκων εἰσίν. Ἡ δὲ
[5, 4]	δὲ τῶν ᾠοτόκων εἰσίν. Ἡ	δὲ	τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀχεία ἧττον
[5, 10]	Εἰσὶ δὲ μικροὶ μέν, πλήρεις	δὲ	τῶν ᾠῶν. Κύοντες δὲ φαίνονται
[5, 10]	πλήρεις δὲ τῶν ᾠῶν. Κύοντες	δὲ	φαίνονται καὶ οἱ κοχλίαι πάντες
[5, 16]	τούτοις τὸ λευκὸν ἀφανίζεται. Μέγιστοι	δὲ	φαίνονται πρῶτον, ὥσπερ καὶ ἐν
[5, 22]	γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ πλῆθος, τὰ	δὲ	φαλάγγια πολὺ τὸ πλῆθος· καὶ
[5, 22]	ἐν τούτῳ ἐπῳάζουσαι ζῳοποιοῦσιν. Τὰ	δὲ	φαλάγγια τίκτει εἰς γύργαθον πλεξάμενα
[5, 12]	τῇ τριχώσει τῆς ἥβης. Ἄρχεται	δὲ	φέρειν τὸ σπέρμα περὶ τὰ
[5, 19]	κηρίον μὲν ἐξ ἀνθέων, κήρωσιν	δὲ	φέρουσιν ἀπὸ τοῦ δακρύου τῶν
[5, 25]	τῶν ζῴων συνισταμένης ἐκτός, οἱ	δὲ	φθεῖρες ἐκ τῶν σαρκῶν. Γίνονται
[5, 8]	ὥσπερ αἱ ἄλλαι ὄρνιθες. Οὐδέτερον	δὲ	φωλεῖ τούτων τῶν ὀρνέων. Πάντων
[5, 12]	τῶν ἐν τοῖς πρανέσιν) ἡ	δὲ	φωνὴ μεταβάλλουσα ἐν ἐνίοις ἐπίδηλός
[5, 12]	τοῦ τὸ γόνιμον ἤδη. Τὴν	δὲ	φωνὴν ὅλως ἔχει τὸ θῆλυ
[5, 2]	τὰ ὕπτια τῶν ἀρρένων· οἱ	δὲ	χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ ὕπτια
[5, 15]	εὐθὺς καὶ κεκαμμένη ἀποτίκτειν. Τὰ	δὲ	χονδρώδη κατὰ τοὺς καιροὺς τούτους
[5, 12]	γὰρ μεταβάλλουσι τὰ ἐκτεμνόμενα. Οἱ	δὲ	χρόνοι τῆς ὀχείας κατὰ τὴν
[5, 15]	ὁτὲ δὲ τὸ ψῦχος. Τοῖς	δὲ	χρόνοις παραπλησίως καὶ αἱ καλούμεναι
[5, 17]	μικρὰ σφόδρα καὶ ἐρυθρά· ταῦτα	δὲ	χρόνον μέν τινα κινεῖται προσπεφυκότα,
[5, 17]	ἐνταῦθα τὰ σκωλήκια ἐντίκτουσιν. Ὁ	δὲ	χρόνος τῆς γενέσεως ἀπὸ μὲν
[5, 12]	καὶ βαρυτέραν τῆς θηλείας· τοῦ	δὲ	χρόνου προϊόντος μείζονα· διετὴς δ´
[5, 13]	ἐστὶν ἡ σύμφυσις πυκνή, τὸ	δὲ	χρῶμα ἰδεῖν ὥσπερ ὑμὴν λευκός,
[5, 17]	σκληρόν, ὅμοιον κνήκου σπέρματι, ἔσω	δὲ	χύμα. Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων
[5, 25]	σαρκοφάγα μὲν μή ἐστι, ζῇ	δὲ	χυμοῖς σαρκὸς ζώσης, οἷον οἵ
[5, 22]	εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον. Ὁ	δὲ	χυμὸς ὅμοιος ἐν τοῖς σκώληξι
[5, 19]	ἔχῃ, οὐδένα βλάπτουσα καρπόν· τοὺς	δὲ	χυμοὺς τούτων τῷ ὁμοίῳ τῇ
[5, 9]	ἅπαξ, οἷον οἱ {χυτοί (καλοῦνται	δὲ	χυτοὶ οἱ τῷ δικτύῳ περιεχόμενοι)