Alphabétiquement     [«   »]
γυνὴ 1
γύργαθον 1
Δ 1
δ´ 316
δακρύου 1
δακτυλιαῖοι 1
δάκτυλον 2
Fréquences     [«    »]
216 μὲν
217 τὰ
271 τῶν
316 δ´
463 δὲ
717 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

δ´


>
Livre, Chap.
[5, 12]   τὰ ἔκγονα τῶν πρεσβυτέρων. Κάπρος  δ´   ἀγαθὸς μὲν ὀχεύειν μέχρι ἐπὶ
[5, 24]   τὸ ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες, οἱ  δ´   ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι
[5, 12]   ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. Καὶ ἐπιδίδωσι  δ´   ἀεὶ ἐπὶ τὸ βελτίω τὰ
[5, 14]   λευκοὺς ἐφιζούσης τῆς ἰλύος, τούτους  δ´   ἀεὶ μέλανας. Τὰ μὲν οὖν
[5, 22]   παχύν, ἐφ´ ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι  δ´   αἱ μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ
[5, 17]   ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας αὐτήν. Γίνονται  δ´   αἱ μὲν καλούμεναι ψυχαὶ ἐκ
[5, 18]   τῷ ἄλλῳ γόνῳ πεφυκότες. Κέντρον  δ´   αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν, οἱ
[5, 2]   θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν, εἰσὶ  δ´   αἱ ὀχεῖαι οὔθ´ ὅμοιαι πᾶσιν
[5, 11]   τῶν τοιούτων τρυγών. Τίκτουσι  δ´   αἱ περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν καὶ
[5, 20]   τοῖς τῆς ἀνθρήνης κηρίοις. Γίνονται  δ´   αἱ σχάδονες οὐκ ἐν τῷ
[5, 13]   τὴν αὔξησιν ἔχει ταχεῖαν, μάλιστα  δ´   αἵ τε πορφύραι καὶ οἱ
[5, 2]   ἀλλ´ τῷ βόσκοντι. Τὸ  δ´   αἰδοῖον ἔχει κάμηλος νεῦρον
[5, 8]   μὲν λάρος τοῦ θέρους,  δ´   αἴθυια ἀρχομένου τοῦ ἔαρος εὐθὺς
[5, 8]   ἁλκυὼν περὶ πέντε ᾠά.  δ´   αἴθυια καὶ οἱ λάροι τίκτουσι
[5, 2]   τρόπον ὅνπερ καὶ κύων. Οἱ  δ´   αἴλουροι οὐκ ὄπισθεν συνίοντες, ἀλλ´
[5, 17]   λαμβάνει λευκόν, εἶτα μέλαν, τελευτῶσα  δ´   αἱματῶδες· {ὅταν δὲ τοιαύτη γένηται,
[5, 23]   γῆς τοῦ ἔαρος. Οὐ γίνονται  δ´   ἀκρίδες οὔτ´ ἐν τῇ ὀρεινῇ
[5, 23]   τὰς ἑπτάδας τὰς τέτταρας. ~Αἱ  δ´   ἀκρίδες ὀχεύονται μὲν τὸν αὐτὸν
[5, 15]   πλαγίου οὐ δύναται συμπεριλαμβάνειν, τοῦ  δ´   ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει πάντα, καὶ
[5, 4]   τὴν τῆς ὀχείας ποίησιν.  δ´   ἀληθινὴ σύνοδος τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων
[5, 8]   τοὺς τόκους, πλὴν ἁλκυόνος.  δ´   ἁλκυὼν τίκτει περὶ τροπὰς τὰς
[5, 13]   δοκεῖ εἶναι τὸ ἄνθος.  δ´   ἄλλη φύσις οἷον στυπτηρία. Ὅταν
[5, 14]   οὓς δέχεται τὴν τροφήν. Ἔστι  δ´   ἄλλο γένος καλοῦσιν ἀπλυσίας
[5, 14]   μὲν μεγάλους πόρους ἔχει, τὸ  δ´   ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν
[5, 28]   δὲ πλείω εἴκοσιν. Οἱ  δ´   ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ
[5, 12]   περὶ τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς  δ´   ἄλλοις ζῴοις ἥβη μὲν οὐ
[5, 2]   ἀναβαίνει ἐπὶ τὸν ἄρρενα. Τῶν  δ´   ἄλλων τῶν μὲν πλείστων
[5, 10]   τῷ εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων· ἐκεῖνοι  δ´   ἀμείνους τοῦ χειμῶνος. Εἰσὶ δὲ
[5, 19]   ἔνιαι δ´ ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος  δ´   ἂν διαμείνῃ ἔτη ἐννέα
[5, 25]   τῶν ἀνδρῶν μᾶλλον φθειρώδεις. Ὅσοις  δ´   ἂν ἐγγίνωνται ἐν τῇ κεφαλῇ,
[5, 12]   ὀχείαν διὰ τρίτου ἔτους· ὃν  δ´   ἂν ἐγκύμονα ποιήσῃ, τούτου πάλιν
[5, 6]   ἐλάττων ἐκ τοῦ ὄπισθεν· ὅταν  δ´   ἀναβῇ οὗτος, μείζων πλάγιος
[5, 4]   ἄρρενες τοῖς θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν  δ´   ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά· ἐκ δὲ
[5, 13]   αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν· ὅταν  δ´   ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι δύνανται ζῆν.
[5, 25]   αἱ κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις, τοῖς  δ´   ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται δὲ καὶ
[5, 13]   λευκῶν πολλὰ συμπαγείη. Οὐκ ἔχει  δ´   ἀνεῳγμένον πόρον οὐδὲν τούτων, οὐδὲ
[5, 13]   μὲν μέγεθος γίνονται μικραί, τὸ  δ´   ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι δ´
[5, 13]   κρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ φωλοῦσιν. Τὸ  δ´   ἄνθος ἔχουσιν ἀνὰ μέσον τῆς
[5, 20]   αἱ μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ  δ´   ἀνθρῆναι καὶ οἱ σφῆκες ποιοῦσι
[5, 12]   τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον. Γεννᾷ  δ´   ἄνθρωπος μὲν τὸ ἔσχατον μέχρι
[5, 19]   μὲν ὂν κεῖται πλάγιον, ὕστερον  δ´   ἀνίσταται αὐτὸ ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ
[5, 7]   διαιρῇ τὰς ὀχευομένας μυίας. Ἀπολύονται  δ´   ἀπ´ ἀλλήλων μόλις· πολὺν γὰρ
[5, 8]   οἷον μυῖαι καὶ μύρμηκες. Τίκτει  δ´   ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ πολλὰ
[5, 17]   ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. Τούτων  δ´   ἀπὸ μὲν τῆς ὀχείας ἐν
[5, 19]   γλυκύτητι καὶ τῷ πάχει. Φέρει  δ´   ἀπὸ πάντων μέλιττα ὅσα
[5, 1]   καὶ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων. Ὅσα  δ´   ἀπὸ ταὐτομάτου γίνεται ἐν ζῴοις
[5, 18]   τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου, ἄλλοι  δ´   ἀπὸ τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας·
[5, 18]   τοῦ ἄνθους τοῦ καλλύντρου, οἱ  δ´   ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου,
[5, 8]   πέντε καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ  δ´   ἀπὸ τοῦ μετοπώρου μέχρι τοῦ
[5, 3]   πᾶν τὸ τοιοῦτον γένος. Τὰ  δ´   ἄποδα καὶ μακρὰ τῶν ζῴων,
[5, 23]   τὸν τράχηλον. Καὶ οἱ ἄρρενες  δ´   ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον.
[5, 14]   ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ λεπάδες  δ´   ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν δὲ
[5, 13]   ἐὰν ἀποπέσῃ, μὴ ἀπολλύηται. Μάλιστα  δ´   ἀποπίπτει, ἐὰν πλήρης ᾖ· κενῆς
[5, 14]   τὰς ῥίζας τὰς ὑπολοίπους· ἐὰν  δ´   ἀπορραγῇ, φύεται πάλιν ἐκ τοῦ
[5, 16]   δ´ ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν  δ´   ἀποτέκῃ τὰ ᾠά, γίνεται ἐν
[5, 22]   περὶ ἕνδεκα τὸν ἀριθμόν. ~Τὰ  δ´   ἀράχνια ὀχεύεται μὲν πάντα τὸν
[5, 19]   ὅταν ἐρινεὸν σῦκον φανῇ· σχάδονας  δ´   ἀρίστας ποιοῦσιν, ὅταν μέλι ἐργάζωνται.
[5, 1]   τὸ πλείστην ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον  δ´   ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ
[5, 15]   μὲν οὖν πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ  δ´   ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ ᾠά. Τῶν
[5, 24]   καὶ μείζους, καὶ ᾄδουσιν. Εἰσὶ  δ´   ἄρρενες μὲν οἱ ᾄδοντες ἐν
[5, 12]   καὶ μικρὰν αἱ θήλειαι, οἱ  δ´   ἄρρενες μικρὰν μέν, μείζω μέντοι
[5, 12]   δὲ πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα·  δ´   ἄρρην βαίνει πεντέτης ὢν
[5, 12]   χρόνος τῆς κυήσεως)  δ´   ἄρρην γεννᾷ μὲν ὀκτάμηνος, φαῦλα
[5, 12]   καὶ λεπτὰ καὶ ὑγρά.  δ´   ἄρρην, ἐὰν μὲν εὐτραφὴς ᾖ,
[5, 2]   θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ διαβαίνουσα,  δ´   ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται δὲ
[5, 16]   ἐρυθρὰ δύο οἷον μαστούς,  δ´   ἄρρην οὐκ ἔχει. δὲ
[5, 17]   τότε κατειργάσθαι τὴν κόπρον.  δ´   ἀρχὴ τῶν σκωληκίων μικρά· πρῶτον
[5, 17]   γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων. Αἱ  δ´   ἀσκαρίδες γίνονται ἔν τε τῇ
[5, 15]   τοῖς τραχέσι καὶ πετρώδεσιν, οἱ  δ´   ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις· ἐν
[5, 20]   ἀλλ´ ἐν τῷ μετοπώρῳ· τὴν  δ´   αὔξησιν ἐπίδηλον λαμβάνουσι μάλιστ´ ἐν
[5, 9]   ὥραν, οἷον σμύραινα. Τίκτει  δ´   αὕτη ᾠὰ πολλά, καὶ ἐκ
[5, 13]   καὶ ἀνθίζει τὴν χεῖρα. Διατείνει  δ´   αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο δὲ
[5, 15]   ᾠὰ ὥσπερ οἱ σκώληκες. Τὸ  δ´   αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν
[5, 1]   ἀπὸ σπέρματος ἑτέρων φυτῶν, τὰ  δ´   αὐτόματα γίνεται, συστάσης τινὸς τοιαύτης
[5, 1]   κατὰ συγγένειαν τῆς μορφῆς, τὰ  δ´   αὐτόματα καὶ οὐκ ἀπὸ συγγενῶν,
[5, 13]   ἐπίδηλον οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ  δ´   αὐτοὺς οἱ ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι
[5, 17]   οἷον αἱ καλούμεναι ἕλμινθες. Ἔστι  δ´   αὐτῶν γένη τρία, τε
[5, 17]   διαρθρούμενον γίνεται τὸ ζῷον. Γίνεται  δ´   αὐτῶν τὰ μὲν ἐκ ζῴων
[5, 23]   ἀττέλαβοι, καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται  δ´   αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὑπὸ τῶν
[5, 23]   ὑδάτων, ὅταν πολλὰ γένηται· ἂν  δ´   αὐχμὸς συμβῇ, τότε γίνονται μᾶλλον
[5, 16]   εὐθὺς μέν ἐστι λευκά, ὅταν  δ´   ἀφῇ τὸν θορόν, καὶ μείζω
[5, 25]   τὴν οὐρὰν ἔχουσι πλατεῖαν. Ἓν  δ´   εἶδός ἐστι τῶν φθειρῶν τῶν
[5, 2]   ὀχεῦον τὸ δ´ ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι  δ´   εἰς ἐρημίαν, ὅταν ποιῶνται τὴν
[5, 23]   γὰρ ἄρρεν ἔλαττόν ἐστι) τίκτουσι  δ´   εἰς τὴν γῆν καταπήξασαι τὸν
[5, 13]   τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων, πολλάκις  δ´   εἰς τοὺς κήρυκας τοὺς μικρούς.
[5, 9]   ἐν τῷ φθινοπώρῳ μᾶλλον·  δ´   εἷς τόκος γίνεται περὶ ἑπτὰ
[5, 13]   τοὺς κήρυκας τοὺς μικρούς. Ὅταν  δ´   εἰσδύσῃ, συμπεριφέρει τοῦτο καὶ ἐν
[5, 14]   τὸ εἰσελθεῖν διοίγοντες αὐτά, ὅταν  δ´   εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι δὲ τῶν
[5, 14]   μὲν ἄλλοι πόροι συγκεκλεισμένοι, φανεροὶ  δ´   εἰσὶ τέτταρες πέντε· διό
[5, 14]   ἔχειν καὶ πολυχρόνιον εἶναι. Διάδηλοι  δ´   εἰσὶν ἐν τῇ θαλάττῃ πρὸς
[5, 14]   προσφύσεως οὖσα τροφή. Ἀσθενέστεροι  δ´   εἰσὶν οἱ πυκνοὶ τῶν μανῶν
[5, 12]   αὐτῷ ἐπίδοσις οὐδὲ ῥώμη. Ὀχεύειν  δ´   εἴωθε χορτασθεὶς καὶ μὴ προβιβάσας
[5, 23]   περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι  δ´   ἐκ τῆς γῆς τοῦ ἔαρος.
[5, 17]   σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς· οἱ  δ´   ἐκ τῆς ἐν Μηδίᾳ χιόνος
[5, 9]   δὲ τρίγλη μόνη τρίς. Τεκμαίρονται  δ´   ἐκ τοῦ γόνου· τρὶς γὰρ
[5, 17]   καὶ κόπρον ἔχοντες φαίνονται· {ὅταν  δ´   ἐκ τῶν σκωλήκων εἰς τὴν
[5, 12]   γάλα μετὰ τὸν τόκον. Τὰ  δ´   ἔκγονα κατὰ μὲν τὴν ἡλικίαν
[5, 11]   μή, τοῦ θέρους μόνον. Τὰ  δ´   ἔκγονα τοῦ ἔαρος βέλτιστα καὶ
[5, 12]   ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ  δ´   ἔκγονα τῶν ἀρρένων διαφέρει ἐπὶ
[5, 23]   λεπτῆς ὥσπερ ὑμένος· ἐκ ταύτης  δ´   ἐκπέττονται. Γίνεται δὲ μαλακὰ τὰ
[5, 23]   μικρὸν ὑπὸ γῆς ἐστιν. Ὅταν  δ´   ἐκπεφθῶσιν, ἐκδύνουσιν ἐκ τοῦ γεοειδοῦς
[5, 15]   τοῦ ἔαρος ἄρισταί εἰσιν, ὅταν  δ´   ἐκτέκωσι, χείρισται. Ἐκδύνουσι δὲ τὸ
[5, 9]   τοῦ ἔνθα μὲν πλεονάκις ἔνθα  δ´   ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ αὐτά. ~{Τίκτει
[5, 17]   σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ  δ´   ἐλάττους τῶν ἑτέρων) τὰ φαλάγγια
[5, 12]   καὶ μικρότερα τὰ ἔκγονα. Τίκτει  δ´   ἐλάχιστα μὲν ὗς, ὅταν
[5, 2]   ἐκ τούτου τοῖς τόξοις. Οἱ  δ´   ἐλέφαντες ὀχεύονται μὲν ἐν ταῖς
[5, 12]   διαλιποῦσα ὀχεύεται θήλεια.  δ´   ἐλέφας ἄρχεται μὲν βαίνεσθαι
[5, 12]   ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον· τὸ  δ´   ἔμβρυον γίνεται ὅσον μόσχος δίμηνος
[5, 17]   αὐτῶν, οἱ καλούμενοι βόστρυχοι. Αἱ  δ´   ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων.
[5, 27]   ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει.  δ´   ἑμὺς ἐξιοῦσα ἐκ τοῦ ὕδατος
[5, 17]   ξύλοις, τὰ μὲν φυτῶν, τὰ  δ´   ἐν αὔοις ἤδη, τὰ δ´
[5, 13]   τοῖς ἀμμώδεσι καὶ βορβορώδεσιν. Ἔχουσι  δ´   ἐν αὑταῖς πιννοφύλακα, αἱ μὲν
[5, 17]   νοτία γένηται πλείω χρόνον· τὰ  δ´   ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις,
[5, 14]   ὥσπερ οἱ ἐν Τορώνῃ. Τρέφει  δ´   ἐν ἑαυτῷ ζῷα, ἕλμινθάς τε
[5, 13]   ἐν ἐνιαυτῷ γίνεται τέλεια. Ἐμφύονται  δ´   ἐν ἐνίοις τῶν ὀστρακοδέρμων καρκίνοι
[5, 8]   τῆς Πλειάδος βορείου γενομένης. Λέγεται  δ´   ἐν ἑπτὰ μὲν ἡμέραις ποιεῖσθαι
[5, 1]   γῆς λαμβάνει τὴν τροφήν, τὰ  δ´   ἐν ἑτέροις ἐγγίνεται φυτοῖς, ὥσπερ
[5, 10]   Τίκτει δὲ πᾶσαν ὥραν, ἀποτίκτει  δ´   ἐν ἡμέραις πέντε καὶ δέκα.
[5, 16]   Κύει δὲ τοῦ ἔαρος, ἀποτίκτει  δ´   ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν δ´
[5, 19]   ποιοῦσι δὶς τοῦ μηνός. Αἱ  δ´   ἐν Θεμισκύρᾳ περὶ τὸν Θερμώδοντα
[5, 17]   δ´ ἐν αὔοις ἤδη, τὰ  δ´   ἐν θριξὶ ζῴων, τὰ δ´
[5, 13]   δ´ ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι  δ´   ἐν μὲν τοῖς προσβορείοις μέλαιναι,
[5, 15]   πελάγει ποιεῖσθαι τὴν θήραν. Γίνονται  δ´   ἐν μὲν τῷ χειμῶνι καὶ
[5, 28]   ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ ἐξέρχεται. Τίκτει  δ´   ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ καθ´ ἕν,
[5, 17]   βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις, τὰ  δ´   ἐν ξύλοις, τὰ μὲν φυτῶν,
[5, 4]   ὄπισθεν, ὥσπερ τοὺς κύνας. Ἔστι  δ´   ἐν πᾶσι τοῖς σελαχώδεσι μεῖζον
[5, 22]   ἐν λεπτῷ καὶ μικρῷ, τὰ  δ´   ἐν παχεῖ, καὶ τὰ μὲν
[5, 17]   δ´ ἐν θριξὶ ζῴων, τὰ  δ´   ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων, τὰ
[5, 14]   ἐν ταῖς θισί, τρέφονται  δ´   ἐν τῇ ἰλύϊ. Σημεῖον δέ·
[5, 13]   τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι· αἱ  δ´   ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ περὶ
[5, 13]   αὐτῶν {ἐν τοῖς τενάγεσι, τὰ  δ´   ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς, τὰ δ´
[5, 13]   τοῖς σκληροῖς καὶ τραχέσι, τὰ  δ´   ἐν τοῖς ἀμμώδεσιν. Καὶ τὰ
[5, 24]   ἣν ἀφίησιν ἄρρην. Τίκτουσι  δ´   ἐν τοῖς ἀργοῖς, τρυπῶντες
[5, 1]   πολλὰ συμβαίνει τῶν ἐντόμων, τὰ  δ´   ἐν τοῖς ζῴοις αὐτοῖς ἐκ
[5, 17]   ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων, τὰ  δ´   ἐν τοῖς περιττώμασι, καὶ τούτων
[5, 13]   δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς, τὰ  δ´   ἐν τοῖς πηλώδεσι τόποις, ἔνια
[5, 13]   ἐν τοῖς πηλώδεσι τόποις, ἔνια  δ´   ἐν τοῖς σκληροῖς καὶ τραχέσι,
[5, 20]   καὶ ἐπαλήλιπται κύτταρος. Καταντικρὺ  δ´   ἐν τῷ κυττάρῳ τοῦ γόνου
[5, 9]   καὶ περὶ Πλειάδος δύσιν, εὐημερεῖ  δ´   ἐν τῷ φθινοπώρῳ μᾶλλον·
[5, 24]   γίνονται καὶ πρότερον ἀπόλλυνται. Ὁμοίως  δ´   ἔν τε τοῖς μικροῖς καὶ
[5, 12]   Κύει δὲ δώδεκα μῆνας, τίκτει  δ´   ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον. Ἄρχεται
[5, 12]   Κύει δ´ ἔτη δύο, τίκτει  δ´   ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον· τὸ
[5, 17]   οἱ δὲ τῆς χιόνος. Ὅτι  δ´   ἐνδέχεται καὶ μὴ καίεσθαι συστάσεις
[5, 9]   καὶ νάρκη καὶ ῥίνη. Τίκτει  δ´   ἔνια καὶ χειμῶνος καὶ θέρους,
[5, 8]   ὁρμᾷ πρὸς τὸν συνδυασμόν. Ποιεῖται  δ´   ἔνια τὴν ὀχείαν καὶ τὸν
[5, 13]   δ´ ἐρυθρὸν καὶ μικρόν. Γίνονται  δ´   ἔνιαι τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι·
[5, 9]   περὶ ἑπτὰ ὀκτώ. Δοκοῦσι  δ´   ἔνιοι τῶν γαλεῶν, οἷον
[5, 4]   ὀλίγον οὔτε λίαν πολύν. Διαφέρουσι  δ´   ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν ἰχθύων οἱ
[5, 15]   οὖν τοῦτον τὸν τρόπον, συμπέψασα  δ´   ἐνταῦθα μάλιστα ἐν εἴκοσιν ἡμέραις
[5, 8]   μετοπώρου μέχρι τοῦ ἔαρος. Τὰ  δ´   ἔντομα καὶ τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται
[5, 7]   προΐεται θάτερον εἰς θάτερον. ~Τὰ  δ´   ἔντομα συνέρχεται μὲν ὄπισθεν, εἶτ´
[5, 17]   θηλείας, καθάπερ εἴρηται πρότερον. ~Τὰ  δ´   ἔντομα τῶν ζῴων ὅτι μὲν
[5, 25]   ἐπὶ φύλλον ἀναβαίνουσι κινούμενον. ~Τῶν  δ´   ἐντόμων ὅσα σαρκοφάγα μὲν μή
[5, 26]   καὶ ζῇ ἀκινητίζων· τι  δ´   ἐξ αὐτοῦ γίνεται τῶν πτερωτῶν
[5, 16]   δὲ καὶ οἱ πολύποδες. Γίνεται  δ´   ἐξ ἑνὸς ᾠοῦ ἓν σηπίδιον·
[5, 1]   γίνεται μέν τι, οὐ ταὐτὸ  δ´   ἐξ οὐδενὸς ἀλλ´ ἀτελές, οἷον
[5, 13]   στρομβώδη, ἐκ γενετῆς ἅπαντα· νέμονται  δ´   ἐξείροντα τὴν καλουμένην γλῶτταν ὑπὸ
[5, 17]   ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν αὐξηθῶσιν· τότε  δ´   ἐξέρχονται διακόψαντες καταλήλειπται
[5, 12]   ἀρρένων τῶν θηλειῶν. Κύει  δ´   ἑξήκοντα καὶ μίαν καὶ
[5, 12]   δὲ χρόνου προϊόντος μείζονα· διετὴς  δ´   ἐπειδὰν γένηται καὶ τῆς ὀχείας
[5, 6]   ὅταν μὲν ὑπτίαν  δ´   ἐπὶ ταύτης ποιήσῃ τὴν κέρκον.
[5, 12]   χρόνους ἐλάττω καὶ ἀσθενικώτερα. Ὡς  δ´   ἐπὶ τὸ πλεῖστον τριετὴς ὀχεύει
[5, 12]   ταύταις ταῖς ἡλικίαις τέκνα· ὡς  δ´   ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖς μὲν
[5, 5]   μὲν ἐπὶ τὸ ὄπισθεν,  δ´   ἐπὶ τὸ στόμα ποιεῖται. Ἐκτίκτει
[5, 14]   οὐκ ἀπολύονται τῶν πετρῶν, αἱ  δ´   ἐπὶ τοῖς λείοις καὶ πλαταμώδεσιν
[5, 16]   μὲν ἐπὶ τοῖς ᾠοῖς ὁτὲ  δ´   ἐπὶ τῷ στόματι προκάθηται τῆς
[5, 7]   συνδυασμός ἐστι τῶν τοιούτων. Δῆλον  δ´   ἐπὶ τῶν ἐν ποσίν, οἷον
[5, 13]   καὶ ἐν τοῖς λιμνοστρέοις· αὔξησιν  δ´   ἐπίδηλον οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ
[5, 6]   θήλεια τοῦ ἄρρενος διαφέρει· τὸ  δ´   ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι τὸ τῆς
[5, 19]   τῶν μελιττῶν ἔτη ἕξ· ἔνιαι  δ´   ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος δ´ ἂν
[5, 26]   πτερωτῶν ζῴων, οὔπω συνῶπται. Τὰ  δ´   ἐρινεὰ τὰ ἐν τοῖς ἐρινεοῖς
[5, 17]   τρόπος ἐστὶ τῆς γενέσεως· φθείρονται  δ´   ἐρρικνωμένων τῶν μορίων, ὥσπερ γήρᾳ
[5, 13]   μὲν πλεῖσται μέλαν ἔχουσιν, ἔνιαι  δ´   ἐρυθρὸν καὶ μικρόν. Γίνονται δ´
[5, 19]   δ´ φὼρ καλούμενος (οὗτος  δ´   ἐστὶ μέλας καὶ πλατυγάστωρ) τέταρτος
[5, 4]   θήλεα μείζω τῶν ἀρρένων. Σελάχη  δ´   ἐστὶ τά τ´ εἰρημένα καὶ
[5, 7]   ἔλαττον ἐπὶ τὸ μεῖζον· {τοῦτο  δ´   ἐστὶ τὸ ἄρρεν. Ἐναφίησι δὲ
[5, 19]   τὴν δὲ τοῦ μετοπώρου· ἄμεινον  δ´   ἐστὶ τὸ μετοπωρινὸν μέλι. Γίνεται
[5, 1]   ᾠοτόκα καὶ ὅσα ζῳοτόκα. Ζῳοτόκα  δ´   ἐστὶ τῶν τετραπόδων ἔνια, καὶ
[5, 7]   ἐπ´ ἐνίων δ´ ἧττον. Τοῦτο  δ´   ἐστὶ φανερόν, ἄν τις διαιρῇ
[5, 24]   θήλεια αἰδοῖον ἐσχισμένον· θήλεια  δ´   ἐστὶν εἰς ἣν ἀφίησιν
[5, 19]   εἴκοσι δὲ μάλιστα συνίσταται. Δῆλον  δ´   ἐστὶν εὐθέως τὸ ἀπὸ τοῦ
[5, 14]   περὶ τὰ κάτω· κατὰ πλείω  δ´   ἐστὶν πρόσφυσις. {Ἄνωθεν δ´
[5, 13]   μήκωνος καὶ τοῦ τραχήλου· τούτων  δ´   ἐστὶν σύμφυσις πυκνή, τὸ
[5, 8]   μεταβάλλῃ πρὸς τὸ θέρος· αὕτη  δ´   ἐστὶν τοῦ ἔαρος ὥρα,
[5, 13]   ποιοῦσι τὴν καλουμένην μελίκηραν. Τοῦτο  δ´   ἐστὶν οἷον κηρίον, πλὴν οὐχ
[5, 1]   ἰχθύων τὰ αὐτά, τῷ εἴδει  δ´   ἕτερα, ἔνια δὲ καὶ πάμπαν
[5, 12]   ἐν ἐνίοις ἐπίδηλός ἐστιν· τοῖς  δ´   ἕτερα τοῦ σώματος μόρια ἐπισημαίνει
[5, 18]   μὲν βελτίων πυρρός,  δ´   ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος, τὸ
[5, 4]   τοῦ ὑγροῦ περιττώσεως ἔξωθεν, ἔσωθεν  δ´   ἕτερος πόρος, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ
[5, 12]   τούτου πάλιν οὐχ ἅπτεται. Κύει  δ´   ἔτη δύο, τίκτει δ´ ἕν·
[5, 17]   τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων, τὰ  δ´   ἔτι ὄντων ἐν τοῖς ζῴοις,
[5, 8]   ἱερὰν παιδοτρόφον ποικίλας ἁλκυόνος. Γίνονται  δ´   εὐδιειναί, ὅταν συμβῇ νοτίους γίνεσθαι
[5, 15]   ἐστιν ἡλίκον κεγχραμίς. Οὐκ ἔστι  δ´   εὐθὺς ἐχόμενα τοῦ πόρου, ἀλλὰ
[5, 22]   πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ  δ´   εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον.
[5, 12]   γεννῶσιν ἀλλὰ γραῖαι γίνονται. Ἐὰν  δ´   εὐτραφὴς ᾖ, θᾶττον ὁρμᾷ πρὸς
[5, 20]   δὲ σφῆκες ἐν τρώγλαις, ὅταν  δ´   ἔχωσιν ἡγεμόνα, ὑπὸ γῆν. Ἑξάγωνα
[5, 11]   τόκον εἰς τέλος ἐκτρέφει. Ὅσα  δ´   ἥμερα ἡμεροῦσθαι δύναται,
[5, 14]   καὶ τραχεῖς τράγοι καλοῦνται. Φύονται  δ´   πρὸς πέτρᾳ πάντες
[5, 12]   αὐτοετὲς ὀχεύεται καὶ κύει, μᾶλλον  δ´   αἴξ· καὶ οἱ ἄρρενες
[5, 8]   Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν ἀεί. Τίκτει  δ´   ἁλκυὼν περὶ πέντε ᾠά.
[5, 16]   ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει. Διαφέρει  δ´   ἄρρην τευθὶς τῆς θηλείας·
[5, 4]   κύστιν πλὴν ἐπὶ χελώνης, τούτων  δ´   θήλεια ἕνα πόρον ἔχει,
[5, 12]   καὶ ὀχεύει πρῶτον ὀκτάμηνος, τίκτει  δ´   θήλεια μὲν ἐνιαυσία (οὕτω
[5, 2]   καὶ οὗ διατρίβειν εἰώθασιν· ὀχεύεται  δ´   μὲν θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ
[5, 12]   δὲ θήλειαι, ὅταν φοβηθῶσιν. Ἔστι  δ´   μὲν τῆς θηλείας φωνὴ
[5, 11]   τοιούτων φάττα ἐστί, δεύτερον  δ´   οἰνάς· αὕτη δὲ μικρῷ
[5, 17]   ἐν χιόνι τῇ παλαιᾷ. Γίνεται  δ´   παλαιὰ ἐρυθροτέρα, διὸ καὶ
[5, 19]   ἐκ τοῦ ἀπαντικρὺ γίνεται. Φύει  δ´   σχάδων πόδας καὶ πτερά,
[5, 24]   πρὶν περιρραγῆναι τὸ κέλυφος. {Ὅταν  δ´   ὥρα ἔλθῃ περὶ τροπάς,
[5, 18]   μελιττῶν τίκτειν τοὺς ἡγεμόνας. Τῶν  δ´   ἡγεμόνων ἐστὶ γένη δύο,
[5, 17]   ἥλιος πνεῦμα κινήσῃ· τότε  δ´   ἤδη πέτεται. Πᾶσι δὲ καὶ
[5, 12]   τῶν δὲ τὰ ᾠά. Αἱ  δ´   ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν αὐτοῖς μὲν
[5, 27]   πιθώδη, καὶ ἐντεκοῦσα καταλείπει· ἐάσασα  δ´   ἡμέρας ἐλάττους τριάκοντα ἀνορύττει
[5, 27]   λευκὰ τὴν χρόαν, καὶ ἐπικάθηται  δ´   ἡμέρας ἑξήκοντα (καὶ γὰρ καὶ
[5, 22]   ἥμισυ πρὸς αὐταῖς ἐστι, τὸ  δ´   ἥμισυ ἔξω· καὶ ἐν τούτῳ
[5, 7]   πάνυ μικρῶν ὄντων, ἐπ´ ἐνίων  δ´   ἧττον. Τοῦτο δ´ ἐστὶ φανερόν,
[5, 9]   σμύραινα πᾶσαν ὥραν τίκτει,  δ´   ἵππουρος ἔαρος. Διαφέρει δ´
[5, 4]   περιπλοκῇ ποιοῦνται τὴν ὀχείαν. ~Οἱ  δ´   ἰχθύες ἅπαντες, ἔξω τῶν πλατέων
[5, 1]   δῆλον ἐν τοῖς ὕστερον. Τῶν  δ´   ἰχθύων ἐνίοις, ὅταν αὐτόματα γεννήσωσιν
[5, 24]   ὕπτιοι συνδυαζόμενοι πρὸς ἀλλήλους· ἐναφίησι  δ´   ἄρρην εἰς τὴν θήλειαν,
[5, 2]   ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης· περιβεβηκὼς  δ´   ἄρρην ὀχεύει, οὐκ ἀντίπυγος,
[5, 10]   Βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά· ἔστι  δ´   ἄρρην τῆς θηλείας ποικιλώτερος
[5, 10]   ἄπειρον γίνεται τὸ πλῆθος. Διαφέρει  δ´   ἄρρην τῆς θηλείας τῷ
[5, 9]   δ´ ὕστερος τοῦ ἔαρος. Διαφέρει  δ´   θύννος ἄρρην τοῦ
[5, 12]   γεννᾶν μέχρι ἐτῶν εἴκοσιν. Ὀχεύει  δ´   ἵππος ἄρρην μέχρι
[5, 6]   πτυχώδη πρὸς ἄλληλα συμβάλλοντες. Πρῶτον  δ´   καρκίνος ἀναβαίνει ἐλάττων
[5, 21]   τῷ πηλῷ ἐγγίνεται κηρός· οὗτος  δ´   κηρὸς πολύ ἐστιν ὠχρότερος
[5, 19]   ἐστὶ μέλας καὶ πλατυγάστωρ) τέταρτος  δ´   κηφήν, μεγέθει μὲν μέγιστος
[5, 9]   προΐεσθαι δὶς δοκεῖ τίκτειν· ἔστι  δ´   μὲν πρῶτος τόκος περὶ
[5, 9]   δ´ ἵππουρος ἔαρος. Διαφέρει  δ´   σμῦρος καὶ σμύραινα·
[5, 9]   δὲ δὶς τούτων μόνος, γίνεται  δ´   τόκος αὐτῷ ὕστερος
[5, 19]   μακρά, ὁμοία τῇ ἀνθρήνῃ, τρίτος  δ´   φὼρ καλούμενος (οὗτος δ´
[5, 13]   μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται, ἀφίησι  δ´   εἶχεν εἰς τὴν γῆν·
[5, 19]   ἐστιν οἷον μέλι παχύ· τὸν  δ´   ὄγκον εὐθέως ἔχει παραπλήσιον τῷ
[5, 12]   ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις  δ´   οἱ ἀδύνατοι διὰ τὴν
[5, 13]   οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι. Ὧι  δ´   οἱ γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται, πάχει
[5, 14]   Ἀχίλλειοι στιφρότεροι τούτων εἰσίν. Ὅλως  δ´   οἱ ἐν τοῖς βαθέσι καὶ
[5, 24]   ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσι, θήλεις  δ´   οἱ ἕτεροι. Καὶ τὸ μὲν
[5, 12]   γεννᾶν καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ  δ´   οἱ κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν,
[5, 15]   καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι. Εἰσὶ  δ´   οἱ κάραβοι μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ
[5, 12]   παρισχναινόμενοι δύνανται ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι  δ´   οἱ κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας πρῶτον,
[5, 14]   δ´ ἐστὶν πρόσφυσις. {Ἄνωθεν  δ´   οἱ μὲν ἄλλοι πόροι συγκεκλεισμένοι,
[5, 12]   τῶν θηλειῶν φθέγγονται βαρύτερον. Φθέγγονται  δ´   οἱ μὲν ἄρρενες, ὅταν
[5, 15]   ἐστι περὶ τέτταρας μῆνας. Γίνονται  δ´   οἱ μὲν κάραβοι ἐν τοῖς
[5, 9]   γένη ἐν τῷ πελάγει. Τίκτουσι  δ´   οἱ πλεῖστοι τῶν ἰχθύων ἐν
[5, 4]   προΐενται ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι  δ´   οἱ πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν,
[5, 14]   πλεῖστοι περὶ τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι  δ´   οἱ πυκνοί· οἱ γὰρ Ἀχίλλειοι
[5, 25]   οἱ καλούμενοι γίνονται κυνοραϊσταί. Πάντες  δ´   οἱ φθεῖρες ἐν τοῖς ἔχουσιν
[5, 25]   αὐτῶν γίνονται τῶν ζῴων. Γίνονται  δ´   οἱ φθεῖρες μᾶλλον ὅταν μεταβάλλωσι
[5, 14]   ταῖς θαλάμαις γίνονται πιννοφύλακες. Ἔπεστι  δ´   οἷον ἀράχνιον ἐπὶ τῶν θαλαμῶν,
[5, 16]   τῶν μελῶν οὔπω διάδηλος,  δ´   ὅλη μορφὴ φανερά. Διὰ δὲ
[5, 17]   αἱ καλούμεναι ἀσκαρίδες. Μεθ´ ἡμέρας  δ´   ὀλίγας ἵστανται ὀρθαὶ ἐπὶ τοῦ
[5, 9]   τρισί, Μουνυχιῶνι, Θαργηλιῶνι, Σκιρροφοριῶνι· μετοπώρου  δ´   ὀλίγοι, οἷον σάλπη καὶ σαργὸς
[5, 25]   μὲν περὶ τὰ πτερύγια, ἔστι  δ´   ὅμοιος τοῖς σκορπίοις, καὶ τὸ
[5, 24]   ἐν τοῖς συσκίοις ἄλσεσιν. Ὀχεύονται  δ´   ὁμοίως οἱ μεγάλοι ἀλλήλοις καὶ
[5, 14]   μανός, δὲ πυκνός, τρίτος  δ´   ὃν καλοῦσιν Ἀχίλλειον λεπτότατος καὶ
[5, 14]   ἄμφω διὰ τὸ βάθος. Ἄπλυτοι  δ´   ὄντες καὶ ζῶντες ἰδεῖν μέν
[5, 12]   τὸ μὲν πρῶτον ἄγονον, γονίμων  δ´   ὄντων ἀσθενέστερα καὶ ἐλάττω τὰ
[5, 9]   οὗ ἂν ποταμοὶ ῥέωσιν· οἱ  δ´   ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ ἄλλα
[5, 11]   ὁμοίως τὴν αὐτὴν ὥραν. ~Τῶν  δ´   ὀρνέων τὰ μὲν ἄγρια, ὥσπερ
[5, 17]   γίνονται ἐκ τῶν ξύλων. Αἱ  δ´   ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων·
[5, 19]   ἀνθεῖ, καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων  δ´   ὅσα ἂν γλυκύτητα ἔχῃ, οὐδένα
[5, 25]   τῶν φθειρῶν. Καὶ τῶν ἄλλων  δ´   ὅσα πτερὰ ἔχει ἔχοντα καυλόν,
[5, 25]   φθεῖρες ἐκ τῶν σαρκῶν. Γίνονται  δ´   ὅταν μέλλωσιν, οἷον ἴονθοι μικροί,
[5, 16]   ἔσω, τούτου περιρραγέντος ἐξέρχεται. Γίνεται  δ´   ὅταν πρῶτον ἀπορράνῃ θήλεια,
[5, 24]   ἔχουσι γὰρ ᾠὰ λευκά. Ἀναπετόμενοι  δ´   ὅταν σοβήσῃ τις, ἀφιᾶσιν ὑγρὸν
[5, 19]   ὅταν κατασκήψῃ ἶρις· ὅλως  δ´   οὐ γίνεται μέλι πρὸ Πλειάδος
[5, 19]   τῷ γινομένῳ ἐξ αὐτοῦ. Σκώληξ  δ´   οὐ γίνεται πρότερον ἐκ τούτου,
[5, 27]   γενέσεις εἰσὶ τοῦ ἔαρος, ὀχεύεται  δ´   οὐ πάντα τὴν αὐτὴν ὥραν,
[5, 17]   τῶν μορίων διάδηλον οὐδέν. Χρόνου  δ´   οὐ πολλοῦ διελθόντος περιρρήγνυται τὸ
[5, 2]   ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ  δ´   οὐ συγκαθείσης τῆς θηλείας, οἷον
[5, 12]   τρεῖς ἡμέρας τὸ μακρότατον· ἔλαττον  δ´   οὐ φέρει τῶν ἑξήκονθ´ ἡμερῶν,
[5, 1]   δὲ θήλεα μέν ἐστιν, ἄρρενα  δ´   οὔ· ἐξ ὧν γίνεται ὥσπερ
[5, 9]   τίκτουσιν ἐν τῷ Πόντῳ, ἄλλοθι  δ´   οὔ· κεστρεῖς δὲ καὶ χρυσόφρυες
[5, 19]   μετοπώρου ἄνθη μὲν γίνεται, μέλι  δ´   οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ. Ἀφῃρημένου οὖν
[5, 13]   μὲν μεταβάλλει τοὺς τόπους, τὰ  δ´   οὔ. Τῶν δὲ μὴ μεταβαλλόντων
[5, 24]   δὲ τὴν πόλιν πολλοί, μάλιστα  δ´   οὗ ἐλαῖαι· οὐ γὰρ γίνονται
[5, 6]   τὸ περίττωμα ἐξέρχεται. Μόριον  δ´   οὐδὲν προΐεται θάτερον εἰς θάτερον.
[5, 1]   τῶν μὲν καθ´ αὑτά, τῶν  δ´   οὐκ ἄνευ ἄρρενος· ὃν δὲ
[5, 17]   καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες· τὰ  δ´   {οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ´ αὐτόματα,
[5, 20]   καὶ τὰ τῶν μελιττῶν, σύγκειται  δ´   οὐκ ἐκ κηροῦ ἀλλ´ ἐκ
[5, 25]   ἐν τοῖς ἰχθύσι φθεῖρες, οὗτοι  δ´   οὐκ ἐξ αὐτῶν τῶν ἰχθύων
[5, 23]   ἄν τις ἅψηται συνθλίβεσθαι. Ταῦτα  δ´   οὐκ ἐπιπολῆς ἀλλὰ μικρὸν ὑπὸ
[5, 12]   ὅλως οὐκ ἔχει τρίχας, τὰ  δ´   οὐκ ἔχει ἐν τοῖς ὑπτίοις,
[5, 9]   ὅτι μὲν ἔχει  δ´   οὐκ ἔχει ὑπὸ τῇ γαστρὶ
[5, 25]   καὶ αἱ〉 αἶγες κρότωνας, φθεῖρας  δ´   οὐκ ἔχουσιν· καὶ αἱ ὕες
[5, 19]   δὲ μέλι μὲν ἴσχει, σκώληκας  δ´   οὐκ ἴσχει. Ἔστι δ´ οὔτε
[5, 19]   ἕως ἂν σκωλήκιον, ὕστερον  δ´   οὐκέτι, πλὴν ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ,
[5, 13]   αἱ πορφύραι ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια  δ´   οὔπω διηκριβωμένα τὴν μορφήν. {Ἐὰν
[5, 12]   ὗς, ὅταν πρωτοτόκος· δευτεροτόκος  δ´   οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα δὲ τίκτει
[5, 12]   καὶ νέα καὶ γηράσκουσα· ἔγκυος  δ´   οὖσα ἐὰν πιαίνηται σφόδρα, ἔλαττον
[5, 13]   ἀποπίπτει, ἐὰν πλήρης ᾖ· κενῆς  δ´   οὔσης καὶ ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα
[5, 19]   σκώληκας δ´ οὐκ ἴσχει. Ἔστι  δ´   οὔτε τὰ κηρία πάντα τοιαῦτα,
[5, 25]   ἐν τοῖς πολλοῖς γινομένων· εἰσὶ  δ´   οὗτοι καὶ δυσαφαίρετοι ἀπὸ τοῦ
[5, 13]   ἔαρος, ὅταν κηριάζωσιν· ὑπὸ κύνα  δ´   οὐχ ἁλίσκονται· οὐ γὰρ νέμονται,
[5, 28]   αὐξάνεται ἕως ἂν ζῇ. ~Τῶν  δ´   ὄφεων μὲν ἔχις ζῳοτοκεῖ
[5, 12]   ὀχεύεται ὥσπερ εἴρηται πρότερον· τῆς  δ´   ὀχείας χρόνος ἐν τῇ
[5, 2]   συμβαῖνον, τῶν γε τιθασσῶν. Λύκος  δ´   ὀχεύει καὶ ὀχεύεται τὸν αὐτὸν
[5, 12]   μηνί, καὶ οὐ πρότερον. Ἵππος  δ´   ὀχεύειν ἄρχεται διετὴς καὶ ὀχεύεσθαι,
[5, 12]   ὕστερον ἔτει, ὅταν γηράσκωσιν. Ὗς  δ´   ὀχεύεται μὲν καὶ ὀχεύει πρῶτον
[5, 17]   διαλύεται μόλις, εἴρηται πρότερον· ὅταν  δ´   ὀχευθῇ, ταχέως ποιεῖται τὰ πλεῖστα
[5, 2]   διημερεύει τὸ μὲν ὀχεῦον τὸ  δ´   ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι δ´ εἰς ἐρημίαν,
[5, 12]   αἴξ· καὶ οἱ ἄρρενες  δ´   ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ δ´ ἔκγονα
[5, 9]   τὸ τὰ μὲν πρώϊα τὰ  δ´   ὄψια προΐεσθαι δὶς δοκεῖ τίκτειν·
[5, 11]   τίκτει τῶν ὀρνέων ἁπάντων) τὸν  δ´   ὕστερον τόκον εἰς τέλος ἐκτρέφει.
[5, 9]   τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ τροπῶν,  δ´   ὕστερος τοῦ ἔαρος. Διαφέρει δ´
[5, 28]   ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ  δ´   ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν ὥσπερ
[5, 16]   δὲ τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ  δ´   ᾠόν, ὥσπερ σηπία, ἀποτίκτει
[5, 28]   ἐν αὑτῷ πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ  δ´   ᾠόν, ὥσπερ τῶν ἰχθύων, μονόχρουν
[5, 17]   πλείστοις τρεῖς γίνονται ἑπτάδες, τοῖς  δ´   ᾠοτοκοῦσι τέτταρες ὡς ἐπὶ τὸ
[5, 16]   φθείρεται τὸ πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη  δ´   ὦπται καὶ οὕτω πάμπαν μικρὰ
[5, 12]   δὲ μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων  δ´   ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μὲν
[5, 12]   δὲ νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι  δ´,   ὥσπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον,
[5, 9]   καὶ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Φασὶ  δ´   ὥσπερ καὶ τἆλλα, τὸν μὲν
[5, 14]   γάρ εἰσι πόροι κενοί. Περιτέταται  δ´   ὥσπερ ὑμὴν περὶ τὰ κάτω·
[5, 27]   βιοῖ χρόνον πολύν) ἐξ ἐλαχίστων  δ´   ᾠῶν ζῷον μέγιστον γίνεται ἐκ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/01/2009