>

Livre, Chap.
[5, 17]	ἀποβαίνει ἀκίνητον· εἶτα κινηθὲν ὕστερον	γίνεται	ἀκίνητον πάλιν· ἐκ δὲ τούτου
[5, 22]	μικρὰ πρῶτον· ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα	γίνεται	ἀράχνια, καὶ οὐκ ἐκ μέρους,
[5, 19]	λευκός, ἐξ οὗ τὰ σκωλήκια	γίνεται·	αὐξανόμενα δὲ γίνονται μέλιτται καὶ
[5, 12]	τὰ ἔκγονα· οὐ γὰρ ἔτι	γίνεται	αὐτῷ ἐπίδοσις οὐδὲ ῥώμη. Ὀχεύειν
[5, 12]	ἡ τῶν κυνῶν δὲ γηρασκόντων	γίνεται	βαρυτέρα φωνή. Καὶ τῶν ἵππων
[5, 9]	οὗτος δὲ δὶς τούτων μόνος,	γίνεται	δ´ ὁ τόκος αὐτῷ ὁ
[5, 19]	ἄνευ κηρίων πρὸς τοῖς δένδρεσιν·	γίνεται	δὲ καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν
[5, 15]	δὲ συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ	γίνεται	δὲ μέγιστα οὐ τὰ πρὸς
[5, 17]	δὲ τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα	γίνεται	ἐκ σκωλήκων, καὶ ὅσοι ἐκ
[5, 27]	ἐλαχίστων δ´ ᾠῶν ζῷον μέγιστον	γίνεται	ἐκ τούτων· τὸ μὲν γὰρ
[5, 16]	πολυπόδων μεθ´ ἡμέρας μάλιστα πεντήκοντα	γίνεται	ἐκ τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια, καὶ
[5, 16]	ὅταν δ´ ἀποτέκῃ τὰ ᾠά,	γίνεται	ἐν ἄλλαις πεντεκαίδεκα ἡμέραις οἷον
[5, 17]	ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡ σύστασις	γίνεται,	ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς τρισὶν
[5, 1]	ὀρνίθων. Ὅσα δ´ ἀπὸ ταὐτομάτου	γίνεται	ἐν ζῴοις ἢ γῇ ἢ
[5, 13]	καὶ ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ	γίνεται	ἐν τῇ γῇ συστάντα πορφύρια
[5, 13]	Ὅλως δὲ πάντα τὰ ὀστρακώδη	γίνεται	ἐν τῇ ἰλύϊ καὶ αὐτόματα,
[5, 17]	μεταβαλλόντων· τὰ δὲ σκωλήκια ταῦτα	γίνεται	ἐν τοῖς καυλοῖς τῆς κράμβης.
[5, 12]	καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον δὲ τοῦτο	γίνεται	ἐπὶ τῶν ἀρρένων ἢ τῶν
[5, 17]	μὲν οὖν τούτων ἕτερον οὐδὲν	γίνεται·	ἡ δὲ πλατεῖα προσπέφυκέ τε
[5, 17]	ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἐμβαλλόντων, ἐνταῦθα	γίνεται	θηρία ἐν τῷ πυρί, τῶν
[5, 21]	καὶ στρογγύλων τὸ πρῶτον μακρὰ	γίνεται	καὶ διαρθροῦται· ἡ δὲ γένεσίς
[5, 17]	ὑπόστασιν, οἷον ἐν μαγειρείοις τε	γίνεται	καὶ ἐν τοῖς ἔργοις· σήπεται
[5, 27]	τούτου κατὰ λόγον, αὐξανόμενος δὲ	γίνεται	καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων. Λέγουσι δέ
[5, 19]	ἐξ ἀρχῆς γὰρ οἷον ὕδωρ	γίνεται,	καὶ ἐφ´ ἡμέρας μέν τινας
[5, 12]	δὲ μή, ὀλιγοχρονιωτέρα ἡ ὀχεία	γίνεται	καὶ μικρότερα τὰ ἔκγονα. Τίκτει
[5, 26]	τοῦ ὀστράκου. Χρόνου δὲ προϊόντος	γίνεται	καὶ οὗτος ὁ σκώληξ χρυσαλλὶς
[5, 1]	ζῴων τὰ μὲν ἀπὸ ζῴων	γίνεται	κατὰ συγγένειαν τῆς μορφῆς, τὰ
[5, 4]	τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀχεία ἧττον	γίνεται	κατάδηλος· διόπερ οἱ πλεῖστοι νομίζουσι
[5, 11]	οὖν ἡ πελειάς, τιθασσὸν δὲ	γίνεται	μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ δὲ
[5, 9]	καὶ ὁ ὀρφὼς ἐκ μικροῦ	γίνεται	μέγας. Αἱ δὲ πηλαμύδες καὶ
[5, 19]	δὲ τοῦ μετοπώρου ἄνθη μὲν	γίνεται,	μέλι δ´ οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ.
[5, 19]	ἡ ἶρις· ὅλως δ´ οὐ	γίνεται	μέλι πρὸ Πλειάδος ἐπιτολῆς. Τὸ
[5, 25]	Ὁ δὲ τῶν θύννων οἶστρος	γίνεται	μὲν περὶ τὰ πτερύγια, ἔστι
[5, 13]	περὶ Καρίαν. Τὸ δὲ καρκίνιον	γίνεται	μὲν τὴν ἀρχὴν ἐκ τῆς
[5, 1]	τὸ θῆλυ, ἐκ τούτων συνδυαζομένων	γίνεται	μέν τι, οὐ ταὐτὸ δ´
[5, 19]	ὅταν αὐχμοὶ καὶ ἐρυσίβη, ἐλάττων	γίνεται	ὁ γόνος· ἀλλ´ αὐχμοῦ μὲν
[5, 16]	Αἱ δὲ σηπίαι ἀποτίκτουσι, καὶ	γίνεται	ὅμοια μύρτοις μεγάλοις καὶ μέλασιν·
[5, 26]	τὸν χιτῶνα περιέλῃ, ἀποθνήσκει καὶ	γίνεται	ὁμοίως ἀχρεῖος ὥσπερ ὁ κοχλίας
[5, 12]	γὰρ μονοτόκον· τὸ δ´ ἔμβρυον	γίνεται	ὅσον μόσχος δίμηνος ἢ τρίμηνος.
[5, 8]	καὶ τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται καὶ	γίνεται,	ὅταν εὐημερίαι γένωνται καὶ νότια,
[5, 1]	τῷ τῶν ἰχθύων γένει ἔνια	γίνεται	οὔτ´ ἄρρενα οὔτε θήλεα, τῷ
[5, 1]	ἐξ ὧν οὔτε τὰ γεννήσαντα	γίνεται	οὔτε ἄλλο οὐδὲν ζῷον, ἀλλὰ
[5, 14]	ἡ πληγὴ ψοφεῖ. Σπανιώτατος δὲ	γίνεται	οὗτος. Τῶν δὲ πυκνῶν οἱ
[5, 26]	οὗτος. Καὶ ἐπὶ κηρίῳ δὲ	γίνεται	παλαιουμένῳ, ὥσπερ ἐν ξύλῳ ζῷον,
[5, 25]	ἐκ δὲ τούτων ἕτερον οὐδὲν	γίνεται	πάλιν. Αὐτῶν δὲ γίνονται τούτων
[5, 25]	ἰχθὺς ὃν καλοῦσι φθεῖρα· ὃς	γίνεται	πάντων πιότατος διὰ τὸ ἀπολαύειν
[5, 9]	μᾶλλον· ὁ δ´ εἷς τόκος	γίνεται	περὶ ἑπτὰ ἢ ὀκτώ. Δοκοῦσι
[5, 22]	ἅμα δὲ πάντα τὰ〉 ἀράχνια,	γίνεται·	πηδᾷ δ´ εὐθὺς καὶ ἀφίησιν
[5, 25]	Καὶ ἐν νόσοις δέ τισι	γίνεται	πλῆθος φθειρῶν. Ἔστι δὲ γένος
[5, 19]	ἐξ αὐτοῦ. Σκώληξ δ´ οὐ	γίνεται	πρότερον ἐκ τούτου, ἀλλ´ εὐθέως
[5, 17]	κέρατα καὶ διαφέρει τῶν ἄλλων,	γίνεται	πρῶτον μὲν μεταβάλλοντος τοῦ σκώληκος
[5, 21]	διαιροῦσιν. Ἐνταῦθα δὲ τίκτουσι, καὶ	γίνεται	σκωλήκια λευκὰ ἐν ὑμένι μέλανι.
[5, 10]	παρακολουθῶν καταφυσᾷ τὸν θορόν, καὶ	γίνεται	στιφρά. Βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά·
[5, 1]	ἑτέρων φυτῶν, τὰ δ´ αὐτόματα	γίνεται,	συστάσης τινὸς τοιαύτης ἀρχῆς, καὶ
[5, 12]	ἄλλοις ζῴοις ἥβη μὲν οὐ	γίνεται	(τὰ μὲν γὰρ ὅλως οὐκ
[5, 26]	Καὶ ἐν τοῖς βιβλίοις ἄλλα	γίνεται,	τὰ μὲν ὅμοια τοῖς ἐν
[5, 9]	γὰρ ταῦτα ἐξ ἐλαχίστου μέγιστα	γίνεται	τάχιστα, πλὴν ἡ μὲν σμύραινα
[5, 13]	κτένες· ταῦτα γὰρ ἐν ἐνιαυτῷ	γίνεται	τέλεια. Ἐμφύονται δ´ ἐν ἐνίοις
[5, 24]	σκώληξ αὐξηθεὶς ἐν τῇ γῇ	γίνεται	τεττιγομήτρα· καὶ εἰσὶ τότε ἥδιστοι,
[5, 17]	τῶν σκωλήκων περιρρηγνυμένοις ἡ ἀρχὴ	γίνεται	τῆς γενέσεως ὑφ´ ἡλίου ἢ
[5, 17]	ἀλλ´ ὅλον αὐξάνεται καὶ διαρθρούμενον	γίνεται	τὸ ζῷον. Γίνεται δ´ αὐτῶν
[5, 17]	σκωλήκων οὐκ ἐκ μέρους τινὸς	γίνεται	τὸ ζῷον, ὥσπερ ἐκ τῶν
[5, 16]	αὐξανομένου τοῦ σηπιδίου ἀεὶ ἔλαττον	γίνεται	τὸ λευκόν, καὶ τέλος, ὥσπερ
[5, 10]	ἐκ γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου ἄπειρον	γίνεται	τὸ πλῆθος. Διαφέρει δ´ ὁ
[5, 7]	οὖν ὀχεία τῶν ζῴων τοῦτον	γίνεται	τὸν τρόπον πάντων, ~ὧραι δὲ
[5, 15]	ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει πάντα, καὶ	γίνεται	τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον πῶμα. {Ἔοικε
[5, 17]	τὸ πρῶτον. Ταῦτα μὲν οὖν	γίνεται	τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ δὲ
[5, 16]	ᾠὸν ἴσχει λευκόν· τοῦτο δὲ	γίνεται	τῷ χρόνῳ, ὥσπερ τὰ τῶν
[5, 26]	ὅ τι δ´ ἐξ αὐτοῦ	γίνεται	τῶν πτερωτῶν ζῴων, οὔπω συνῶπται.
[5, 15]	καιροὺς τούτους αὐξάνεται καὶ δεκτικὰ	γίνεται	τῶν ᾠῶν· πρὸς τὰ χονδρώδη
[5, 19]	τῶν βασιλέων γόνος τὴν χρόαν	γίνεται	ὑπόπυρρος, τὴν δὲ λεπτότητά ἐστιν
[5, 15]	χονδρωδῶν. Ταῦτα δὲ διαστέλλοντι μὲν	γίνεται	φανερά, προσβλέποντι δὲ συνεστηκός τι
[5, 19]	κηρίῳ, μέλι ἐκ τοῦ ἀπαντικρὺ	γίνεται.	Φύει δ´ ἡ σχάδων πόδας
[5, 12]	ὥρας, ὅσα τοῦ χειμῶνος ἀρχομένου	γίνεται·	χείριστα δὲ τὰ θερινά· καὶ
[5, 15]	ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν ᾠὸν	γίνεται	ψαθυρὸν τῶν καράβων, διῃρημένον εἰς
[5, 15]	ὃ περιφύεται, καὶ τὸ ὅλον	γίνεται	ὥσπερ βότρυς· σχίζεται γὰρ ἕκαστον
[5, 1]	ἄρρενα δ´ οὔ· ἐξ ὧν	γίνεται	ὥσπερ ἐν τοῖς ὄρνισι τὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009