>

Livre, Chap.
[5, 8]	εὐθὺς ἐκ τροπῶν, καὶ ἐπικαθεύδει	ὥσπερ	αἱ ἄλλαι ὄρνιθες. Οὐδέτερον δὲ
[5, 26]	καὶ οὗτος ὁ σκώληξ χρυσαλλὶς	ὥσπερ	αἱ κάμπαι, καὶ ζῇ ἀκινητίζων·
[5, 2]	ἐν τῇ ὀχείᾳ πολὺν χρόνον,	ὥσπερ	αἱ κύνες· ἔχουσι δὲ καὶ
[5, 20]	σφηκῶν κηρίον. Ἐναφιᾶσι δὲ γόνον,	ὥσπερ	αἱ μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν εἰς
[5, 28]	δ´ ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν	ὥσπερ	αἱ τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν
[5, 2]	τὴν γῆν ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν,	ὥσπερ	αἱ ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες,
[5, 25]	τινες ἤδη τοῦτον τὸν τρόπον,	ὥσπερ	Ἀλκμᾶνά τέ φασι τὸν ποιητὴν
[5, 13]	πλὴν οὐχ οὕτω γλαφυρόν, ἀλλ´	ὥσπερ	ἂν εἰ ἐκ λεπυρίων ἐρεβίνθων
[5, 13]	καὶ συσσήψεως. Τοῦτο δὲ συμβαίνει	ὥσπερ	ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις καὶ τοῖς
[5, 15]	περιφύεται, καὶ τὸ ὅλον γίνεται	ὥσπερ	βότρυς· σχίζεται γὰρ ἕκαστον εἰς
[5, 17]	φθείρονται δ´ ἐρρικνωμένων τῶν μορίων,	ὥσπερ	γήρᾳ τὰ μείζω τῶν ζῴων·
[5, 8]	τῶν ἀγρίων, ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται	ὥσπερ	δασύπους. ~Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν
[5, 11]	δ´ ὀρνέων τὰ μὲν ἄγρια,	ὥσπερ	εἴρηται, ἅπαξ ὀχεύεται καὶ τίκτει
[5, 19]	Τὸ μὲν οὖν κηρίον ποιεῖ,	ὥσπερ	εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων· τὸ
[5, 1]	δ´ ἐν ἑτέροις ἐγγίνεται φυτοῖς,	ὥσπερ	εἴρηται ἐν τῇ θεωρίᾳ τῇ
[5, 12]	νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι δ´,	ὥσπερ	εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον, αἱ
[5, 19]	Ἡγεμόνων δὲ γένη δύο ἐστίν,	ὥσπερ	εἴρηται καὶ πρότερον. Εἰσὶ δὲ
[5, 12]	ἕωθεν· καὶ γηράσκων ἧττον ἀεί,	ὥσπερ	εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις δ´
[5, 12]	γενέσθαι ἐνιαύσιος. Οὐ πανταχοῦ δέ,	ὥσπερ	εἴρηται, ὁμοίως συμβαίνουσιν αἱ ἡλικίαι·
[5, 12]	ἐστι μὲν ὀπισθουρητικόν, καὶ ὀχεύεται	ὥσπερ	εἴρηται πρότερον· τῆς δ´ ὀχείας
[5, 8]	{Τὸ δὲ τῶν ὀρνίθων γένος,	ὥσπερ	εἴρηται, τὸ πλεῖστον περὶ τὸ
[5, 17]	μέρους τινὸς γίνεται τὸ ζῷον,	ὥσπερ	ἐκ τῶν ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον
[5, 4]	ἔξωθεν, ἔσωθεν δ´ ἕτερος πόρος,	ὥσπερ	ἐλέχθη καὶ πρότερον ἐν τῇ
[5, 26]	~{Γίνεται δὲ καὶ ἄλλα ζῳδάρια,	ὥσπερ	ἐλέχθη καὶ πρότερον, τὰ μὲν
[5, 19]	οὐκέτι, πλὴν ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ,	ὥσπερ	ἐλέχθη πρότερον. Ἐὰν δέ τις
[5, 9]	ἔνια καὶ χειμῶνος καὶ θέρους,	ὥσπερ	ἐλέχθη πρότερον, οἷον χειμῶνος μὲν
[5, 26]	ἐπὶ κηρίῳ δὲ γίνεται παλαιουμένῳ,	ὥσπερ	ἐν ξύλῳ ζῷον, ὃ δὴ
[5, 1]	δ´ οὔ· ἐξ ὧν γίνεται	ὥσπερ	ἐν τοῖς ὄρνισι τὰ ὑπηνέμια.
[5, 7]	τὸ ἄρρεν εἰς τὸ θῆλυ,	ὥσπερ	ἐπὶ τῶν ἄλλων. Καὶ τοῦτο
[5, 16]	πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´ ᾠόν,	ὥσπερ	ἡ σηπία, ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι
[5, 13]	τῇ ἄμμῳ καὶ οἱ κτένες,	ὥσπερ	καὶ αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν
[5, 17]	πλείστοις κατὰ τριήμερον ἢ τετραήμερον,	ὥσπερ	καὶ αἱ τῶν νόσων συμβαίνουσι
[5, 13]	ἐκτίκτουσιν, ἀλλ´ εἰς ταὐτὸ ἰοῦσαι,	ὥσπερ	καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ, καὶ
[5, 16]	ἀφανίζεται. Μέγιστοι δὲ φαίνονται πρῶτον,	ὥσπερ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις, καὶ
[5, 1]	συμβέβηκε καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων,	ὥσπερ	καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν· τὰ
[5, 6]	καὶ καρίδες καὶ τὰ τοιαῦτα,	ὥσπερ	καὶ τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν τετραπόδων,
[5, 2]	ὀχεύει τὴν θήλειαν, καὶ συγγίνεται	ὥσπερ	καὶ τὰ στρουθία ὀξέως. {Τῶν
[5, 9]	τὴν αὔξησιν λαμβάνουσι τὰ γενόμενα,	ὥσπερ	καὶ τὰ τοῦ ἱππούρου· καὶ
[5, 20]	πάντα ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν,	ὥσπερ	καὶ τὰ τῶν μελιττῶν, σύγκειται
[5, 20]	δὲ μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν,	ὥσπερ	καὶ ταῖς μελίτταις. Καὶ ἔστ´
[5, 24]	ὁ ἄρρην εἰς τὴν θήλειαν,	ὥσπερ	καὶ τἆλλα ἔντομα. Ἔχει δὲ
[5, 9]	ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Φασὶ δ´	ὥσπερ	καὶ τἆλλα, τὸν μὲν ἄρρενα
[5, 4]	οἱ πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν,	ὥσπερ	καὶ τοῖς ὄρνισιν· οἱ γὰρ
[5, 9]	δὲ δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι,	ὥσπερ	καὶ τῶν φυομένων καὶ τῶν
[5, 26]	δὲ σύμφυτα τῷ χιτῶνί ἐστιν·	ὥσπερ	κοχλίᾳ τὸ ὄστρακον, οὕτω τὸ
[5, 5]	εἰσίν· εἶναι δὲ τὸ τοιοῦτον	ὥσπερ	νευρῶδες, μέχρι εἰς μέσην τὴν
[5, 26]	ἀποθνήσκει καὶ γίνεται ὁμοίως ἀχρεῖος	ὥσπερ	ὁ κοχλίας περιαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου.
[5, 21]	ἐπῳάζουσιν. Ὅταν δὲ τελειωθῇ, ἐκβάλλονται,	ὥσπερ	οἱ ἀράχναι, καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ
[5, 14]	τινες οἳ περὶ τούτου ἀμφισβητοῦσιν,	ὥσπερ	οἱ ἐν Τορώνῃ. Τρέφει δ´
[5, 16]	τὸ σηπίδιον φύεται ἐπὶ κεφαλήν,	ὥσπερ	οἱ ὄρνιθες κατὰ τὴν κοιλίαν
[5, 15]	δὲ τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος,	ὥσπερ	οἱ ὄφεις τὸ καλούμενον γῆρας,
[5, 15]	καὶ αὐξάνεται αὐτῶν τὰ ᾠὰ	ὥσπερ	οἱ σκώληκες. Τὸ δ´ αὐτὸ
[5, 19]	δὲ γόνον ὅταν ἀφῇ, ἐπῳάζει	ὥσπερ	ὄρνις. Ἐν δὲ τῷ κηρίῳ
[5, 28]	καὶ οὐ περιέχει φλοιὸς ὀστρακώδης,	ὥσπερ	οὐδὲ τὰ τῶν ἰχθύων. Τίκτει
[5, 1]	ἐκ γῆς σηπομένης καὶ φυτῶν,	ὥσπερ	πολλὰ συμβαίνει τῶν ἐντόμων, τὰ
[5, 26]	καὶ οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται	ὥσπερ	προσπεφυκότα· καὶ ἐάν τις τὸν
[5, 21]	τοιούτῳ τινὶ ποιοῦσι πήλινον ὀξύ,	ὥσπερ	σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο δὲ σφόδρα
[5, 27]	τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ δίχροα	ὥσπερ	τὰ τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα δὲ
[5, 16]	τοῦτο δὲ γίνεται τῷ χρόνῳ,	ὥσπερ	τὰ τῶν σκληροδέρμων, ψαθυρόν. Καὶ
[5, 16]	τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια, καὶ ἐξέρπει,	ὥσπερ	τὰ φαλάγγια, πολλὰ τὸ πλῆθος·
[5, 17]	τοιαύτη γένηται, φύεται ἐξ αὐτῆς	ὥσπερ	τὰ φυκία μικρὰ σφόδρα καὶ
[5, 14]	ἀλέαν εἶναι σφόδρα· σήπεται γάρ,	ὥσπερ	τὰ φυόμενα. Διὸ οἱ πρὸς
[5, 16]	γίνεται τὸ λευκόν, καὶ τέλος,	ὥσπερ	τὸ ὠχρὸν τοῖς ὄρνισι, τούτοις
[5, 26]	καὶ οἱ πόδες ἐπ´ ἄκρου,	ὥσπερ	τοῖς ἄλλοις σκώληξιν, ἐν χιτῶνι
[5, 9]	ἁπλῶς οὔτε καθ´ ἕκαστον γένος,	ὥσπερ	τοῖς πλείστοις τοῦ ἔαρος· οὐδὲ
[5, 4]	συνεχόμενα τῶν σελαχῶν ἔνια ὄπισθεν,	ὥσπερ	τοὺς κύνας. Ἔστι δ´ ἐν
[5, 28]	πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ δ´ ᾠόν,	ὥσπερ	τῶν ἰχθύων, μονόχρουν ἐστὶ καὶ
[5, 23]	περιλαμβάνονται ὑπό τινος γῆς λεπτῆς	ὥσπερ	ὑμένος· ἐκ ταύτης δ´ ἐκπέττονται.
[5, 13]	πυκνή, τὸ δὲ χρῶμα ἰδεῖν	ὥσπερ	ὑμὴν λευκός, ὃν ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος
[5, 14]	εἰσι πόροι κενοί. Περιτέταται δ´	ὥσπερ	ὑμὴν περὶ τὰ κάτω· κατὰ
[5, 15]	ἡμέραις ἀποβάλλει συνεστηκὸς καὶ ἀθρόον,	ὥσπερ	φαίνεται καὶ ἐκτός· εἶτ´ ἐκ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009