>

Livre, Chap.
[5, 24]	δὲ τὴν ὀχείαν αἱ θήλειαι·	ἔχουσι	γὰρ ᾠὰ λευκά. Ἀναπετόμενοι δ´
[5, 2]	πολὺν χρόνον, ὥσπερ αἱ κύνες·	ἔχουσι	δὲ καὶ τὸ αἰδοῖον οἱ
[5, 1]	φυτοῖς ἢ τοῖς τούτων μορίοις,	ἔχουσι	δὲ τὸ ἄρρεν καὶ τὸ
[5, 10]	οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀεὶ	ἔχουσι,	καὶ μάλιστα ταῖς πανσελήνοις καὶ
[5, 25]	φθεῖρες. Καὶ γὰρ οἱ ὄρνιθες	ἔχουσι,	καὶ οἱ καλούμενοι φασιανοὶ ἐὰν
[5, 4]	τῶν μορίων. Τοῖς δὲ μὴ	ἔχουσι	κύστιν ὁ αὐτὸς καὶ τῆς
[5, 4]	καὶ τοῖς ἄρρεσιν· οὐ γὰρ	ἔχουσι	κύστιν πλὴν ἐπὶ χελώνης, τούτων
[5, 18]	οἱ δὲ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες	ἔχουσι	μὲν κέντρον, ἀλλ´ οὐ τύπτουσι,
[5, 1]	~Ὅσα μὲν οὖν	ἔχουσι	μόρια τὰ ζῷα πάντα καὶ
[5, 17]	γίνονται αἱ ἀσκαρίδες ἐν τοῖς	ἔχουσι	παντοδαπὴν ὑπόστασιν, οἷον ἐν μαγειρείοις
[5, 4]	ἄρρην, καὶ τὴν γλῶτταν ἔξω	ἔχουσι	περὶ τὴν τῆς ὀχείας ποίησιν.
[5, 25]	τοῖς πολύποσι, πλὴν τὴν οὐρὰν	ἔχουσι	πλατεῖαν. Ἓν δ´ εἶδός ἐστι
[5, 13]	κηριάζωσιν αἱ πορφύραι, τότε χείριστον	ἔχουσι	τὸ ἄνθος. Τὰς μὲν οὖν
[5, 17]	καὶ καλοῦνται χρυσαλλίδες, καὶ σκληρὸν	ἔχουσι	τὸ κέλυφος, ἁπτομένου δὲ κινοῦνται.
[5, 28]	τῶν τετραπόδων καὶ ᾠοτόκων, τοῦτον	ἔχουσι	τὸν τρόπον.
[5, 12]	ζῴοις τούτοις τῆς γεννήσεως τοῦτον	ἔχουσι	τὸν τρόπον. Γεννᾷ δ´ ἄνθρωπος
[5, 26]	ἐρινεὰ τὰ ἐν τοῖς ἐρινεοῖς	ἔχουσι	τοὺς καλουμένους ψῆνας. Γίνεται δὲ
[5, 4]	ὄρνισιν· οἱ γὰρ ὄρνιθες ἐντὸς	ἔχουσι	τοὺς ὄρχεις, καὶ τὰ ἄλλα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009