Alphabétiquement     [«   »]
εἶχεν 1
εἰώθασιν 1
εἴωθε 1
ἐκ 84
Ἐκ 9
ἔκ 3
ἕκαστα 2
Fréquences     [«    »]
83 αἱ
81 περὶ
81 τὸν
84 ἐκ
86
87 τῆς
92
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Histoire des animaux, livre V

ἐκ


>
Livre, Chap.
[5, 10]   Ἔστι δὲ πολύγονον τὸ ζῷον·  ἐκ   γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου ἄπειρον γίνεται
[5, 16]   ἀπορράνῃ θήλεια, οἱονεὶ χάλαζα·  ἐκ   γὰρ τούτου τὸ σηπίδιον φύεται
[5, 13]   ἀμφότερα, καὶ τἆλλα τὰ στρομβώδη,  ἐκ   γενετῆς ἅπαντα· νέμονται δ´ ἐξείροντα
[5, 1]   συγγενῶν, καὶ τούτων τὰ μὲν  ἐκ   γῆς σηπομένης καὶ φυτῶν, ὥσπερ
[5, 17]   κινηθὲν ὕστερον γίνεται ἀκίνητον πάλιν·  ἐκ   δὲ τούτου μυῖα ἀποτελεῖται, καὶ
[5, 17]   τοῦ σκώληκος κάμπη, ἔπειτα βομβυλίς,  ἐκ   δὲ τούτου νεκύδαλος· ἐν ἓξ
[5, 25]   πάντα γεννᾷ τὰς καλουμένας κόνιδας,  ἐκ   δὲ τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται
[5, 4]   ἀποτικτουσῶν δ´ ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά·  ἐκ   δὲ τῶν παραλειπομένων γίνονται οἱ
[5, 17]   καὶ τέττιγες· τὰ δ´ {οὐκ  ἐκ   ζῴων ἀλλ´ αὐτόματα, τὰ μὲν
[5, 17]   Γίνεται δ´ αὐτῶν τὰ μὲν  ἐκ   ζῴων τῶν συγγενῶν, οἷον φαλάγγιά
[5, 20]   τῶν μελιττῶν, σύγκειται δ´ οὐκ  ἐκ   κηροῦ ἀλλ´ ἐκ φλοιώδους καὶ
[5, 13]   γλαφυρόν, ἀλλ´ ὥσπερ ἂν εἰ  ἐκ   λεπυρίων ἐρεβίνθων λευκῶν πολλὰ συμπαγείη.
[5, 16]   τὸ χρῶμα μεταβάλλει ἐρυθρότερον γινόμενον  ἐκ   λευκοῦ διὰ τὸν φόβον. {Τὰ
[5, 25]   καὶ αἱ ψύλλαι καὶ κόρεις,  ἐκ   μὲν τῆς ὀχείας πάντα γεννᾷ
[5, 22]   μεταβάλλοντα γίνεται ἀράχνια, καὶ οὐκ  ἐκ   μέρους, ἐπεὶ στρογγύλα ἐστὶ κατ´
[5, 17]   Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων οὐκ  ἐκ   μέρους τινὸς γίνεται τὸ ζῷον,
[5, 9]   {Ταχὺ δὲ καὶ ὀρφὼς  ἐκ   μικροῦ γίνεται μέγας. Αἱ δὲ
[5, 9]   δ´ αὕτη ᾠὰ πολλά, καὶ  ἐκ   μικροῦ ταχεῖαν τὴν αὔξησιν λαμβάνουσι
[5, 21]   προσπέφυκεν οὐδενί· αὐξανόμενα δὲ ταῦτα  ἐκ   μικρῶν καὶ στρογγύλων τὸ πρῶτον
[5, 17]   τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα γίνεται  ἐκ   σκωλήκων, καὶ ὅσοι ἐκ συνδυασμοῦ
[5, 17]   γεγονέναι ὕλης. Οἱ δὲ κώνωπες  ἐκ   σκωλήκων οἳ γίνονται ἐκ τῆς
[5, 9]   δὲ τῶν κεστρέων οὐ γίνονται  ἐκ   συνδυασμοῦ, ἀλλὰ φύονται ἐκ τῆς
[5, 1]   τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν,  ἐκ   συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν δὲ τῷ
[5, 17]   γίνεται ἐκ σκωλήκων, καὶ ὅσοι  ἐκ   συνδυασμοῦ γίνονται ζῴων σκώληκες, καὶ
[5, 23]   τινος γῆς λεπτῆς ὥσπερ ὑμένος·  ἐκ   ταύτης δ´ ἐκπέττονται. Γίνεται δὲ
[5, 17]   ἔλαττον. Οἱ δὲ κρότωνες γίνονται  ἐκ   τῆς ἀγρώστεως, αἱ δὲ μηλολόνθαι
[5, 13]   καρκίνιον γίνεται μὲν τὴν ἀρχὴν  ἐκ   τῆς γῆς καὶ ἰλύος, εἶτ´
[5, 1]   ἀρχῆς, καὶ τούτων τὰ μὲν  ἐκ   τῆς γῆς λαμβάνει τὴν τροφήν,
[5, 23]   τὸν αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι δ´  ἐκ   τῆς γῆς τοῦ ἔαρος. Οὐ
[5, 17]   ζῴων ἀλλ´ αὐτόματα, τὰ μὲν  ἐκ   τῆς δρόσου τῆς ἐπὶ τοῖς
[5, 17]   τοιοῦτοι καὶ δασεῖς· οἱ δ´  ἐκ   τῆς ἐν Μηδίᾳ χιόνος μεγάλοι
[5, 25]   ἐνταῦθα συνίστανται) αἱ δὲ κόρεις  ἐκ   τῆς ἰκμάδος τῆς ἀπὸ τῶν
[5, 25]   ἐξ αὐτῶν τῶν ἰχθύων ἀλλ´  ἐκ   τῆς ἰλύος· εἰσὶ δὲ τὰς
[5, 9]   γίνονται ἐκ συνδυασμοῦ, ἀλλὰ φύονται  ἐκ   τῆς ἰλύος καὶ τῆς ἄμμου.
[5, 17]   κώνωπες ἐκ σκωλήκων οἳ γίνονται  ἐκ   τῆς περὶ τὸ ὄξος ἰλύος·
[5, 24]   τὸ κέλυφος καὶ γίνονται τέττιγες  ἐκ   τῆς τεττιγομήτρας, καὶ γίνονται μέλανες
[5, 17]   πρὸς τὰ δυσώδη διὰ τὸ  ἐκ   τοιαύτης γεγονέναι ὕλης. Οἱ δὲ
[5, 19]   δένδρων, μέλι δὲ τὸ πῖπτον  ἐκ   τοῦ ἀέρος, καὶ μάλιστα ἐν
[5, 19]   τέκῃ ἐν τῷ κηρίῳ, μέλι  ἐκ   τοῦ ἀπαντικρὺ γίνεται. Φύει δ´
[5, 13]   Αἱ δὲ πίνναι ὀρθαὶ φύονται  ἐκ   τοῦ βυσσοῦ ἐν τοῖς ἀμμώδεσι
[5, 23]   ἐστιν. Ὅταν δ´ ἐκπεφθῶσιν, ἐκδύνουσιν  ἐκ   τοῦ γεοειδοῦς τοῦ περιέχοντος ἀκρίδες
[5, 9]   τρίγλη μόνη τρίς. Τεκμαίρονται δ´  ἐκ   τοῦ γόνου· τρὶς γὰρ φαίνεται
[5, 14]   ἐὰν δ´ ἀπορραγῇ, φύεται πάλιν  ἐκ   τοῦ καταλοίπου καὶ ἀναπληροῦται. Μέγιστοι
[5, 4]   ἐὰν ὀργῶσαι τύχωσι, καὶ ὑπερπετομένων  ἐκ   τοῦ καταπνεῦσαι τὸν ἄρρενα· χάσκει
[5, 16]   Ὅταν δὲ σηπίδιον γένηται, ὅλον  ἐκ   τοῦ λευκοῦ γενόμενον ἔσω, τούτου
[5, 6]   καρκίνος ἀναβαίνει ἐλάττων  ἐκ   τοῦ ὄπισθεν· ὅταν δ´ ἀναβῇ
[5, 20]   οὐ κάτωθεν τοῦ κυττάρου, ἀλλ´  ἐκ   τοῦ πλαγίου. ~Ἔνια δὲ τῶν
[5, 15]   πέφυκεν. Αὐτὰ μὲν οὖν τὰ  ἐκ   τοῦ πλαγίου οὐ δύναται συμπεριλαμβάνειν,
[5, 15]   ἕκαστον γὰρ τῶν ἐπικαλυμμάτων τῶν  ἐκ   τοῦ πλαγίου πεφυκότων ἐστὶ χονδρῶδές
[5, 19]   ἐναφιᾶσιν, ὡς μὲν ἔνιοι λέγουσιν,  ἐκ   τοῦ στόματος, ὅσοι φέρειν φασὶν
[5, 16]   μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ δὲ μαλάκια  ἐκ   τοῦ συνδυασμοῦ καὶ τῆς ὀχείας
[5, 27]   ἔτει. δ´ ἑμὺς ἐξιοῦσα  ἐκ   τοῦ ὕδατος τίκτει, ὀρύξασα βόθυνον
[5, 8]   ποιεῖσθαι τὴν ὁμιλίαν ταύτην, ὅταν  ἐκ   τοῦ χειμῶνος μεταβάλλῃ πρὸς τὸ
[5, 19]   Σκώληξ δ´ οὐ γίνεται πρότερον  ἐκ   τούτου, ἀλλ´ εὐθέως μέλιττα,
[5, 2]   οὕτως ὥστε καὶ νευρὰν ποιοῦνται  ἐκ   τούτου τοῖς τόξοις. Οἱ δ´
[5, 13]   πόρον οὐδὲν τούτων, οὐδὲ γίνονται  ἐκ   τούτων αἱ πορφύραι, ἀλλὰ φύονται
[5, 15]   ὥσπερ φαίνεται καὶ ἐκτός· εἶτ´  ἐκ   τούτων γίνονται οἱ κάραβοι ἐν
[5, 1]   ὅταν αὐτόματα γεννήσωσιν ᾠά, συμβαίνει  ἐκ   τούτων καὶ ζῷα γίνεσθαι, πλὴν
[5, 1]   τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ,  ἐκ   τούτων συνδυαζομένων γίνεται μέν τι,
[5, 27]   δ´ ᾠῶν ζῷον μέγιστον γίνεται  ἐκ   τούτων· τὸ μὲν γὰρ ᾠὸν
[5, 8]   αἴθυια ἀρχομένου τοῦ ἔαρος εὐθὺς  ἐκ   τροπῶν, καὶ ἐπικαθεύδει ὥσπερ αἱ
[5, 19]   σπανίας, ἐνεγίνετο ἄν, εἴπερ ἐποίουν  ἐκ   τῶν ἀνθέων. Συνίσταται δὲ τὸ
[5, 19]   οὖν κηρίον ποιεῖ, ὥσπερ εἴρηται,  ἐκ   τῶν ἀνθέων· τὸ δὲ μέλι
[5, 16]   μεθ´ ἡμέρας μάλιστα πεντήκοντα γίνεται  ἐκ   τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια, καὶ ἐξέρπει,
[5, 17]   βόστρυχοι. Αἱ δ´ ἐμπίδες γίνονται  ἐκ   τῶν ἀσκαρίδων. Αἱ δ´ ἀσκαρίδες
[5, 17]   γὰρ τούτοις γίνονται σκώληκες) καὶ  ἐκ   τῶν ἐν τῇ κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι
[5, 17]   δ´ αἱ μὲν καλούμεναι ψυχαὶ  ἐκ   τῶν καμπῶν, αἳ γίνονται ἐπὶ
[5, 1]   ὀχευομένων αἱ καλούμεναι κονίδες καὶ  ἐκ   τῶν μυιῶν σκώληκες καὶ ἐκ
[5, 17]   γενομένου. Οἱ δὲ μύωπες γίνονται  ἐκ   τῶν ξύλων. Αἱ δ´ ὀρσοδάκναι
[5, 23]   ἅμα δὲ τῷ θέρει γίνονται  ἐκ   τῶν περυσινῶν κυημάτων ἀκρίδες. Ὁμοίως
[5, 17]   τῆς κράμβης. {Αἱ δὲ κανθαρίδες  ἐκ   τῶν πρὸς ταῖς συκαῖς καμπῶν
[5, 25]   συνισταμένης ἐκτός, οἱ δὲ φθεῖρες  ἐκ   τῶν σαρκῶν. Γίνονται δ´ ὅταν
[5, 17]   τῶν ξύλων. Αἱ δ´ ὀρσοδάκναι  ἐκ   τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων· τὰ δὲ
[5, 17]   κόπρον ἔχοντες φαίνονται· {ὅταν δ´  ἐκ   τῶν σκωλήκων εἰς τὴν διατύπωσιν
[5, 17]   σκώληξι καὶ τοῖς ζῴοις τοῖς  ἐκ   τῶν σκωλήκων περιρρηγνυμένοις ἀρχὴ
[5, 17]   τοῖς εἰρημένοις. Αἱ δὲ μυῖαι  ἐκ   τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τῇ
[5, 17]   τῆς ἀγρώστεως, αἱ δὲ μηλολόνθαι  ἐκ   τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς
[5, 17]   γίνονται κάνθαροι. Γίνονται δὲ καὶ  ἐκ   τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς
[5, 1]   δ´ ἐν τοῖς ζῴοις αὐτοῖς  ἐκ   τῶν τοῖς μορίοις περιττωμάτων. Τῶν
[5, 1]   ἐκ τῶν μυιῶν σκώληκες καὶ  ἐκ   τῶν ψυλλῶν σκώληκες ᾠοειδεῖς, ἐξ
[5, 17]   τινὸς γίνεται τὸ ζῷον, ὥσπερ  ἐκ   τῶν ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον αὐξάνεται
[5, 16]   ταῦτα ἐκτίκτει μακρὸν καὶ συνεχὲς  ἐκ   τῶν ᾠῶν, οἷον τὸ τῶν
[5, 17]   οἷον φαλάγγιά τε καὶ ἀράχνια  ἐκ   φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων, καὶ ἀττέλαβοι
[5, 20]   δ´ οὐκ ἐκ κηροῦ ἀλλ´  ἐκ   φλοιώδους καὶ ἀραχνιώδους ὕλης τὸ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/01/2009